Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 276/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz – Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi D. R. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 327/19 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z 21 listopada 2019 r. (sygn. akt SA/Wr 327/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Komendanta [...] Regionalnej Bazy Logistycznej z [...] (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania D. R. dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie nieetatowej funkcji szefa techniki lotniczej.

W dniu 22 marca 2021 r. (data stempla pocztowego), powołując się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) D. R. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie tego wyroku. W skardze wystąpił o wymierzenie organowi grzywny oraz o przyznanie stosownej sumy pieniężnej na podstawie art. 154 § 6 i 7 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga na niewykonanie wyroku służy zatem wyłącznie w wypadku bezczynności organu mimo uprzedniego, prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym skarga ta nie jest dopuszczalna w odniesieniu do wyroków innych aniżeli uwzględniających skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny jest ustalenie, że organ administracji nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę strony na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Uzasadnieniem omawianej regulacji prawnej jest swoista "recydywa" organu administracji przejawiająca się w pierwotnym uwzględnieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i ponownym naruszeniu polegającym na zignorowaniu wydanego w tej sprawie wyroku sądu. Istotą tego postępowania jest wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku (wyrok WSA w Łodzi z 23 maja 2019 r., III SA/Łd 72/19). Celem skargi tego rodzaju jest bowiem przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 lipca 2020 r., III SA/Go 29/20).

W rozpoznawanej sprawie ze skargą na niewykonanie wyroku wystąpiła strona, w odniesieniu od której wydano prawomocny wyrok uchylający decyzję, nie zaś wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku tego rodzaju skarga, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. natomiast nie przysługuje, skoro powołany przepis dotyczy wyłącznie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Strona niewątpliwie jest wszakże uprawniona do wystąpienia ze skargą na bezczynność, względnie na przewlekłe prowadzenia postępowania po uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Kwesta ta leży jednakże poza zakresem kognicji Sądu w rozpoznawanej sprawie.

Mając zatem na uwadze niedopuszczalność skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.