Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1746/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzkim Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzją Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 1746/02

UZASADNIENIE

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...].07.2002 r., nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].05.2002 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Szefa Służby Zakwaterowania i Budownictwa Garnizonu Stołecznego z dnia [...].11.1984 r., nr [...] przyznającej J. L. dodatkową ulgę zwrotną na budowę domu jednorodzinnego. We wniosku z dnia 29.04.2002 r. J. L., domagając się stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania ulgi, zarzucił brak podstawy prawnej do jej wydania, gdyż, jego zdaniem, uchwała nr [...] Rady Ministrów z dnia [...] lipca 1973 r. w sprawie pomocy Państwa dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej na budownictwo mieszkaniowe (M.P. Nr 32, poz. 193) i zarządzenie Ministra Obrony Narodowej nr 72/MON z dnia 10 sierpnia 1973 r. w sprawie zasad i trybu przyznawania pomocy z funduszu mieszkaniowego na budownictwo mieszkaniowe (Dz.U. Nr Rozk. MON Nr 21, poz. 104), które zostały powołane w podstawie prawnej, utraciły moc z dniem 28.03.1984 r., w związku z wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 marca 1984 r. w sprawie wysokości i zasad przyznawania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej (Dz.U. nr 17, poz. 80). Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].11.1984 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia zawierały klauzulę uchylającą uchwałę nr 154 Rady Ministrów (§ 8), jednakże w § 9 zawarty był zapis, iż do czasu wydania przepisów przewidzianych w tym rozporządzeniu zachowują moc przepisy dotychczasowe ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia, a wobec tego że do dnia wydania decyzji w sprawie ulgi, tj. [...].11.1984 r., nie zostały wydane nowe przepisy, zatem dotychczasowe zachowały moc i nie zachodziły przesłanki z art. 156 § 1 kpa do pozytywnego załatwienia wniosku J. L..

W skardze na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej J. L. zarzucił naruszenie prawa i wniósł o jej uchylenie i stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].11.1984 r. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że decyzja z dnia [...].11.1984 r. została wydana bez podstawy prawnej, gdyż powołane w niej przepisy § 10 uchwały nr 154 Rady Ministrów z dnia 6.07.1973 r. i § 5 zarządzenie nr 72/MON z dnia 10.08.1973 r., już nie obowiązywały, nadto, iż przepisy te były kompetencyjnymi, a także, iż ani uchwała nr 154 ani ustawa z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych nie dysponowały pojęciem dodatkowej ulgi w formie zwrotnej i konieczność wydania decyzji administracyjnej i wobec tego były podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Odpowiadając na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone są rozpoznawane przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga nie mogła być uwzględniona, bowiem z jej zarzutami, dotyczącymi wad decyzji z dnia [...].11.1984 r., nr [...] w sprawie przyznania skarżącemu dodatkowej ulgi zwrotnej na budowę domu jednorodzinnego polegających na braku podstawy prawnej , nie można się zgodzić.

Decyzja ta została wydana pod rządami przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 marca 1984 r. w sprawie wysokości i zasad przyznawania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej (Dz.U. Nr 17, poz. 80), które weszło wżycie z dniem 28.03.1984 r. Aktem tym została uchylona uchwała nr 154 Rady Ministrów z dnia 6 lipca 1973 r. w sprawie pomocy Państwa dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej na budownictwo jednorodzinne (MP. Nr 32, poz. 93), a co za tym idzie utraciły również moc przepisy wydane na jej podstawie, a to zarządzenie nr 72/MON z dnia 10 sierpnia 1973 r. w sprawie zasad i trybu przyznawania pomocy z funduszu mieszkaniowego na budownictwo mieszkaniowe (Dz.Rozk. MON Nr 21, poz. 107) w zakresie dotyczącym żołnierzy zawodowych. Uchwała nr 154 została uchylona § 8 tego rozporządzenia, jednakże jego § 9 stanowił, iż do czasu wydania przepisów przewidzianych w rozporządzeniu zachowują moc przepisy dotychczasowe ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia. Przepisy, których wydanie przewidywało rozporządzenie dotyczyły sposobu określenia wysokości pomocy finansowej i organów, które będą wydawały decyzje w tej sprawie. Do daty wydania decyzji z dnia [...].11.1984 r., o stwierdzenie nieważności decyzji której wystąpił skarżący, przepisy nie zostały wydane, zatem dotychczasowe, tj. uchwała nr 154 i zarządzenie mogły stanowić podstawę wydania tej decyzji.

Ocenie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, że nie było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].11.1984 r., nie można zarzucić naruszenia prawa i sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).