Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 223/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Lu 510/08 odrzucające skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 510/08 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w B. od wyroku tego Sądu z dnia 10 grudnia 2008 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu podano, że nie został zapłacony wpis stały należny od przedmiotowej skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej zarzucił naruszenie § 2 ust 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie w sytuacji kiedy przepisy w akcie prawnym wyższego rzędu tj. art. 215 § 1, art. 216 i art. 231 ppsa wyraźnie wskazują na przedmiot zaskarżenia i obowiązek Sądu do określania wpisu stosunkowego. Wskazał na obowiązek Sądu do wezwania organu do uiszczenia wpisu w sprawie, w której przedmiotem są należności pieniężne. Zarzucił także naruszenie art. 141 § 4 ppsa w związku z art. 166 ppsa poprzez niewyjaśnienie w treści uzasadnienia przesłanek, którymi kierował się Sąd określając przedmiot sprawy jako wznowienie postępowania.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu zwrócił uwagę, że skoro w sprawie występuje określony kwotowo przedmiot zaskrzenia to wpis powinien być stosunkowy, a Sąd winien wezwać do jego uiszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W przypadku, kiedy pismo wnoszone jest przez adwokata lub radcę prawnego, a podlega opłacie stałej, na sądzie nie ciąży obowiązek wynikający z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Ratio legis normy zawartej w art. 221 powoływanej ustawy jest oczywiste. Od osób wykonujących wykwalifikowane zawody prawnicze i świadczących profesjonalną pomoc prawną wymaga się znajomości prawa w stopniu umożliwiającym im na tyle samodzielne działanie w toku postępowania sądowoadministracyjnego, aby nie było konieczne dodatkowe instruowanie ich przez sąd. Ustawodawca wychodzi zatem z założenia, że powinny one znać wysokość opłat sądowych, jeżeli mają one charakter opłaty stałej i samodzielnie je uiszczać bez konieczności osobnego wzywania przez sąd.

W niniejszej sprawie postępowanie prowadzone jest w trybie wznowieniowym. Naczelnik Urzędu Celnego w L. postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r. (k. 43 akt administracyjnych) wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia 21 grudnia 2006 r., nr (...). Skarga kasacyjna została wniesiona w przewidzianym terminie, natomiast nie został od niej uiszczony należny wpis stały. Należy podzielić pogląd sądu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie należny wpis był wpisem stałym stosownie do treści § 2 ust. 5 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Nie uiszczenie go, bez wzywania, w terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej skutkuje jej odrzuceniem (art. 220 § 3 ppsa).

Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 ppsa.