Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 476/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 396, art. 399, art. 407, art. 409
journal: Dz.U. 2020 poz 310
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
article: art. 107 § 1 pkt 6, § 3, art. 11
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski NSA Małgorzata Wolska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi Gminy Miasto na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwoleń wodnoprawnych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie na rzecz strony skarżącej Gminy Miasto kwotę 780 zł /słownie: siedemset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 476/20

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Gminy Miasto [...], (dalej "Skarżąca"), jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej "Dyrektor") z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwoleń wodnoprawnych.

Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...], Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] (dalej "Organ I instancji"), po rozpoznaniu wniosku Prezydenta Miasta [...] z [...] sierpnia 2019 r., odmówił Skarżącej udzielenia pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne polegające na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych z nawierzchni drogi gminnej - ul. [...] w [...] i terenów do niej przyległych istniejącymi wylotami krytych rowów przydrożnych, położonych na działkach o nr 1311/4, 1864, 580/5 obręb [...] do urządzeń wodnych tj. do rowu melioracyjnego zlokalizowanego przy skrzyżowaniu ul. [...] z ul. [...] na działce o nr 1311/4, do rowu melioracyjnego M-2 zlokalizowanego na działce o nr 1864 uchodzącego do pot. [....] oraz do otwartego rowu przydrożnego położonego na działce o nr 580/5 w [...].

W uzasadnieniu decyzji Organ I Instancji wyjaśnił, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie stanowi podstawy prawnej do przychylenia się do wniosku o wydanie pozwoleń wodnoprawnych, z uwagi na zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w związku z art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt 8 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2020 poz. 310 ze zm., dalej "P.w.").

Po pierwsze, z informacji zawartych w operacie wodnoprawnym przedłożonym przez wnioskodawcę przy piśmie z dnia [...] października 2019 r. (po wycofaniu poprzedniego, przedłożonego wraz z wnioskiem) nie wynika, czy zainstalowane urządzenia podczyszczające (osadnik wpustów deszczowych, osadnik szlamowy) działają poprawnie, co pozwoliłoby na stwierdzenie, że wody opadowe lub roztopowe odprowadzane do wód potoku [...] nie będą zawierać substancji zanieczyszczających, tj. zawiesiny i węglowodorów ropopochodnych w ilości przekraczającej wartości dopuszczanych stężeń i tym samym nie będą zagrażać osiągnięciu celów środowiskowych tj. utrzymaniu dobrego potencjału ekologicznego i dobrego stanu chemicznego wód Jednolitej Części Wód Powierzchniowych o nazwie "M. (M.)" w obrębie rozpatrywanej zlewni. Wnioskodawca nie przedłożył również instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających wody opadowe mimo, że obowiązek jej opracowania został ustalony w poprzednim pozwoleniu wodnoprawnym. Powyższe okoliczności stwarzają obawę, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego naruszałoby wymagania ochrony środowiska.

Ponadto, w operacie nie przedstawiono wyczerpujących danych, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2 P.w. tj., nie obliczono przepustowości krytych odcinków rowów przydrożnych i nie dokonano oceny czy pomieszczą one odprowadzane wody opadowe lub roztopowe. Nie przedłożono również obliczeń stopnia napełnienia rowów po wprowadzeniu do nich tych wód, a tym samym nie określono wpływu odprowadzonych wód na odbiornik. W części graficznej nie zawarto zasadniczych przekrojów koryt rowów otwartych w miejscu odprowadzania wód ani przekroju wylotu krytego rowu przydrożnego, położonego na działce nr 580/5 obręb [...] do otwartego rowu przydrożnego. Brak tych danych budzi wątpliwości, czy rowy pomieszczą odprowadzaną do nich ilość wód opadowych i roztopowych nie powodując szkód na gruntach sąsiednich i uniemożliwia ocenę wpływu korzystania z wód na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich określonych.

Na odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego wpłynęło także nieprzedstawienie przez Wnioskodawcę prawidłowo wyliczonych, zgodnie z wytycznymi projektowania, maksymalnej ilości w m³ na sekundę i średniej ilości m ³ na rok wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód lub do ziemi przez przedmiotowe wyloty. Brak tych danych uniemożliwia wydanie decyzji pozytywnej z uwagi na fakt, że jest to jeden z podstawowych parametrów, które ma zawierać decyzja o pozwoleniu wodnoprawnym w myśl art. 403 ust. 2 pkt 2 P.w.

Brak określenia wielkości spływu ze zlewni odbiornika wód opadowych (rowów) i wykazania, że ich przepustowość jest wystarczająca, aby bez szkód dla terenów przyległych możliwe było odprowadzenie do nich wód opadowych, stanowiących dodatkowy dopływ uniemożliwiło prawidłowe określenie zakresu zamierzonego korzystania z wód oraz zasięgu tego korzystania.

W odwołaniu od decyzji Organu I instancji Gmina Miasto [...] zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym: art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Ponadto zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym: art. 409 ust. 1, ust. 2 P.w. poprzez przyjęcie, że operat wodnoprawny nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przepisami tej ustawy, art. 409 ust. 6 P.w. P.w. (przed nowelizacją z dnia 23 listopada 2019 r.) poprzez jego zastosowanie w sprawie i uznanie, że Gmina Miasto [...] w przypadku odprowadzania wód opadowych do rowów zobowiązana jest do podania w operacie wodnoprawnym maksymalnej ilości wód opadowych w m3/s i średniej rocznej ilości wód opadowych w m3/rok, art. 399 ust. 1 pkt 1 P.w. poprzez niewykazanie na czym miałyby polegać naruszenia ustaleń wymienionych w art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt 8 tej ustawy, art. 399 ust. 2 P.w. poprzez przyjęcie, że Gmina Miasto R. nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków, co stanowiło argument do odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego, art. 398 ust. 3 poprzez pobranie opłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego w wysokości 221,34 zł pomimo odmowy jego wydania.

Ponadto wnosząca odwołanie nie zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji, że pozwolenie wodnoprawne, które zostałoby wydane w oparciu o załączony do wniosku operat wodnoprawny naruszałoby ustalenia dokumentów wymienionych w art. 396 ust. 1 pkt 1-7 lub wymagania określone w art. 396 ust. 1 pkt 8 P.w., do których odsyła z kolei art. 399 ust. 1 tej ustawy.

Organ odwoławczy opisaną na wstępie decyzją, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 396 ust. 1 i art. 396 ust. 1 i ust. 2 P.w. utrzymał w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję.

W uzasadnieniu wyjaśnił, w stosunku do operatu wodnoprawnego sporządzanego na potrzeby wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną, wskazaną w art. 35 ust. 3 pkt 7 - odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych, jako obowiązujące traktować należy wymagania określone w art. 409 ust. 1 i ust. 2 i ust. 6 P.w. oraz informacje wskazane w art. 403 P.w. Zawartość operatu powinna być dostosowana do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne.

Słusznie zauważył Organ I instancji, że w załączonym do wniosku operacie wodnoprawnym brakuje informacji niezbędnych do prawidłowego sformułowania treści pozwolenia wodnoprawnego oraz oceny, czy udzielone pozwolenie nie będzie naruszać ustaleń art. 396 ust. 1 pkt 1-8 P.w. Z treści samego przepisu art. 409 ust. 1 P.w. nie wynika, by w operacie wodnoprawnym należało przedstawiać obliczenia prowadzące do ustalenia ilości odprowadzanych wód opadowych z obszaru oddziaływania przedmiotu wniosku. Jednak zgodnie z art. 403 ust. 2 pkt 2 P.w. w pozwoleniu wodnoprawnym powinno się ustalić ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi, w tym maksymalną ilość m3 na sekundę i średnią ilość m3 na rok., a operat wodnoprawny, zgodnie z art. 407 ust. 2 pkt 1 P.w. stanowi obligatoryjny załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Zatem rację ma Organ I instancji stwierdzając, że brak poprawnie wyliczonych danych w tym zakresie uniemożliwia prawidłowe sformułowanie treści udzielanego pozwolenia wodnoprawnego, gdyż jest to jeden z podstawowych parametrów, jakie powinna zawierać decyzja. W znowelizowanej ustawie ustawodawca doprecyzował już zapis art. 409 ust. 6 P.w., z którego obecnie wprost wynika, że również operat wodnoprawny, na podstawie którego wydaje się pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do urządzeń wodnych, powinien zawierać maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych wyrażoną w m3/s oraz średnią ilość wód opadowych lub roztopowych wyrażoną w m3/rok. Ponadto, celem prawidłowego określenia zakresu zamierzonego korzystania z wód niezbędnym było, w ocenie organu odwoławczego, określenie wielkości spływu ze zlewni ciążącej do poszczególnych rowów i wykazanie, że ich przepustowość jest wystarczająca, aby bez szkód dla terenów przyległych, możliwe było odprowadzanie do nich wód opadowych. Ustalenie ilości wód opadowych odprowadzanych do odbiornika i przedstawienie tych danych w jednostkach wskazanych w P.w. jest również istotne ze względu na obowiązek ponoszenia opłat za usługi wodne i konieczność prawidłowego wyliczenia tych opłat.

W toku postępowania pierwszoinstancyjnego, pomimo wezwania Organu i wskazówek co do metodyki dokonania obliczeń, nie uzupełniono w sposób prawidłowy danych dotyczących ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych poszczególnymi wylotami do odbiorników. Słusznie stwierdził Organ I instancji, że przedłożone obliczenia nie zostały wykonane na podstawie deszczu miarodajnego o określonym natężeniu w sposób zgodny z wytycznymi wynikającymi z m.in. z rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1311, dalej "Rozporządzenie z 12 lipca 2019 r.").

W rozpatrywanej sprawie wody opadowe i roztopowe pochodzą z zanieczyszczonej powierzchni szczelnej miasta [...], tj. z nawierzchni odcinka ul. [...] i terenów do niej przyległych. Przedstawiona w operacie wodnoprawnym rzeczywista powierzchnia obszaru, z którego wody opadowe i roztopowe spływają do wylotów wszystkich rowów objętych postępowaniem wynosi ok. 50 ha (w tym powierzchnia szczelna obejmuje ok. 2 ha), a wyliczone natężenie deszczu dla każdej z poszczególnych zlewni przekracza wartość 15 I na sekundę na 1 ha. W związku z tym w świetle § 17 ust. 1 pkt 1 Rozporządzeniu z 12 lipca 2019 r., odprowadzane wody opadowe nie mogą zawierać zanieczyszczeń w ilościach przekraczających wskazane w ww. rozporządzeniu wartości. Z dokumentacji sprawy wynika, że odprowadzanie wód opadowych następuje poprzez wpusty uliczne z osadnikami, zlokalizowane w poboczach drogi, a dodatkowo przed wylotem kolektora deszczowego nr 498 do rowu melioracyjnego M-2 oraz wylotem krytego rowu przydrożnego do otwartego rowu przydrożnego zainstalowano studzienki rewizyjne pełniące funkcje osadnika szlamowego. Za prawidłowe uznał Organ odwoławczy stanowisko Organu I instancji o nieprzedstawieniu przez wnioskodawcę informacji umożliwiających dokonanie oceny czy zainstalowane przed wylotami urządzenia podczyszczające (osadniki) działają poprawnie, co pozwoliłoby tym samym stwierdzić, że odprowadzane wody oczyszczane są w stopniu wymaganym przepisami ww. rozporządzenia. W operacie wodnoprawnym znajdują się jedynie ogólnikowe stwierdzenia, że Gmina Miasto [...] zleca minimum 2 razy w ciągu roku wykonanie przeglądów eksploatacyjnych urządzeń oczyszczających, niemniej fakt ten nie został potwierdzony poprzez dołączenie np. książki eksploatacji tych urządzeń, na podstawie której, zgodnie z § 17 ust. 5 i ust. 6 ww. rozporządzenia, ocenia się, czy odprowadzane wody opadowe oczyszczane są w wystarczający sposób.

Słusznie uznał Organ I instancji, że nieprzedstawienie wyczerpujących danych, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 pkt 2 P.w., tj. nieprzeprowadzenie obliczeń wpływu odprowadzanych wód opadowych i roztopowych na odbiornik oraz przepustowości odcinków rowów po wprowadzeniu do nich wód opadowych oraz niezałączenie do operatu zasadniczych przekrojów koryt rowów w miejscu wprowadzania wód opadowych oraz przekroju wylotu rowu, stanowi okoliczność wyłączającą możliwość wydania wnioskowanych pozwoleń. Budzi to bowiem wątpliwości, czy rowy pomieszczą odprowadzaną ilość wód bez szkód na gruntach sąsiednich. Argumentowanie przez wnioskodawcę, że zamierzone korzystanie z wód jest kontynuacją dotychczasowego korzystania, na które udzielono pozwolenia wodnoprawnego w 2009 r. oraz że system odprowadzania wód opadowych ze zlewni nie uległ dotychczas przebudowie, nie stanowi podstawy do rezygnacji z wykonania podstawowych obliczeń, tym bardziej, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym zmianie uległy metody ich dokonywania.

Odnosząc się do pozostałych argumentów Skarżącego Organ odwoławczy podkreślił, że brak wywiązywania się przez zakład planujący korzystanie z wód z obowiązków wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych może stanowić, w świetle art. 399 ust. 2 P.w., powód do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Nieprzedstawienie przez wnioskodawcę w toku postępowania instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających należy potraktować jako kolejne, ale nie zasadnicze uchybienie, bowiem wśród dokumentów, jakie należy przedłożyć wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, zgodnie z art. 407 ust. 2-5 P.w., nie ma instrukcji. Ponadto, w uzasadnieniu odwołania Wnioskodawca wyjaśnił, że podmiotem odpowiedzialnym za eksploatację sieci kanalizacji deszczowej jest A Sp. z o. o. w [....], które posiada dokumenty określające sposób postępowania na wypadek awarii i wycieków substancji szkodliwych na terenie miasta. Odnośnie zaś pobranej opłaty, rację ma Skarżący wskazując, że zgodnie z art. 398 ust. 3 P.w. opłata pobierana jest za wydanie pozwolenia wodnoprawnego, jednak po myśli art. 398 ust. 12 tej ustawy, opłata za zgodę wodnoprawną podlega zwrotowi, jeżeli nie wszczęto postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego. W omawianej sprawie postępowanie zostało wszczęte, o czym świadczy treść zawiadomienia z [...] września 2019 r., a zatem zarzut w kwestii niesłusznie pobranej opłaty jest bezzasadny.

W ocenie Organu odwoławczego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji w wyczerpujący sposób tłumaczy motywy Organu I instancji, jakimi kierował się wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie, które Organ odwoławczy w pełni podzielił. Organ I instancji wielokrotnie wzywał wnioskodawcę do jego uzupełnienia, jednocześnie wskazując, jakie elementy i w jakim zakresie wymagają poprawy. Materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób wyczerpujący, a stronie zapewniono czynny udział w postępowaniu.

W skardze na opisaną wyżej decyzję Strona skarżąca zawnioskowała o uchylenie decyzji obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa dla radcy prawnego.

Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy a to:

I) art. 7, art. 8 , art. 11, art. 77 § 1, art. 79a kpa, art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6, § 3 k.p.a. w związku z art. 399 ust. 2, art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 P.w. polegające na:

1) braku należytego sporządzenia uzasadnienia decyzji, poprzez niespełniające wymogów z art. 107 § 1 pkt 6, § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne i prawne, tj.: ustalenia stanu sprawy przez organ II instancji i jego oceny prawnej bez uwzględnienia przytaczanych przez Skarżącą zarzutów wraz z uzasadnieniem tych zarzutów, nierozpoznanie zarzutów podniesionych w odwołaniu, bezkrytycznie przyjęcie stanu faktycznego sprawy ustalonego przez organ I instancji, pomimo wnoszonych przez skarżącą zarzutów w tym zakresie, brak argumentacji prawnej organu (ogólnikowe, lakoniczne i niewyczerpujące) z odesłaniem do argumentów organu I instancji, uniemożliwiające ocenę toku rozumowania organu, poddające w wątpliwość i uniemożliwiające sprawdzenie, w jakim zakresie przeprowadzono kontrolę zaskarżonej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w [...], którą miał obowiązek przeprowadzić, niewskazanie wszystkich przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony, niezgodność przesłanek zależnych od strony w wezwaniu i decyzji, niewyjaśnienie całego stanu faktycznego sprawy i zaakceptowanie błędnych ustaleń, dokonanych przez organ I instancji i ich ocenę, poprzez przyjęcie błędnych ustaleń organu I instancji, że:

- operat wodnoprawny posiada braki oraz, że w oparciu o zalegający w aktach sprawy materiał dowodowy, w tym operat wodnoprawny, nie można było dokonać oceny czy odprowadzanie wód opadowych, roztopowych naruszać będzie ustalenia dokumentów wymienionych w art. 396 ust. 1 od pkt 1 do pkt 7 P.w. oraz wymagań określonych w pkt 8 tego przepisu, mimo istnienia materiału dowodowego do wydania pozwolenia wodnoprawnego; skarżąca obliczyła maksymalną ilość wód w m3/s według nieprawidłowej metody obliczeń, skarżąca zobowiązana była do przedłożenia średniej ilości wód opadowych wyrażonej w m3/rok,

- Gmina nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z dotychczasowych pozwoleń wodnoprawnych;

II) art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 P.w. polegające na braku kontroli zaskarżonej decyzji, pod kątem zgodności z prawem, utrzymanie w mocy kwestionowanej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w [...], mimo istnienia uzasadnionych podstaw do uchylenia tej decyzji, ponieważ zarówno organ II instancji i I instancji naruszyły art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 79a k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6, § 3 k.p.a. w zw. z art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 P.w.

W obszernym uzasadnieniu Strona skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem wyrażonym przez organy w decyzjach obu instancji. W pierwszej kolejności zarzuciła, że uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów przepisu art. 107 § 1 pkt 6, § 3 k.p.a. Jest powtórzeniem argumentacji zaprezentowanej w decyzji organu I instancji, nie odnosi się do argumentów i zarzutów odwołania. Organ odwoławczy przyznał rację organowi I instancji, bez szczegółowego odniesienia się do zastrzeżeń i stanowiska Skarżącej. Organ ograniczył się do zdawkowych stwierdzeń, z odesłaniem do zaprezentowanego uzasadnienia stanowiska organu I instancji. Natomiast twierdzenie te wymagały odwołania się do treści mających zastosowanie uregulowań prawnych przez pryzmat rozstrzygnięcia organu, przy jednoczesnym odniesieniu się do zarzutów odwołania.

Strona skarżąca zarzuciła także, że w uzasadnieniu znajdują się sprzeczne twierdzenia, nielogiczne w wywodzie. Organ odwoławczy z jednej strony twierdzi, że biorąc pod uwagę rangę przesłanek wymienionych przez organ I instancji dla uzasadnienia odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego, nieprzedstawienie instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających: "należy potraktować jako kolejne, ale nie zasadnicze uchybienie". Z drugiej zaś strony wskazuje, że: ,,Przepisy Prawa wodnego jasno wskazują w art. 407 ust. 2-5 jakie dokumenty należy przedłożyć wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego i nie należy do nich ww. instrukcja.". Skoro ww. przepis nie wymienia przedłożenia instrukcji, jako elementu wniosku to nie można wywieść, że jest to uchybienie.

Skarżąca zarzuciła, że w uzasadnieniu brak jest odzwierciedlenia, że organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające, kontrolne i rozpatrzył sprawę w jej całokształcie. Tymczasem było to niezbędne i uzasadnione, uwzględniając zarzuty sformułowane w odwołaniu.

Zarzucono brak odniesienia się do argumentów odwołania oraz brak wyjaśnienia przez organ odwoławczy, dlaczego organ I instancji ma rację twierdząc, że w operacie wodnoprawnym:

- nie zawarto potwierdzenia prawidłowości działania zainstalowanych urządzeń oczyszczających, co uniemożliwia ustalenie, czy wody opadowe lub roztopowe odprowadzane do wód nie będą zawierać substancji zanieczyszczających w ilości przekraczającej wartości dopuszczalnych stężeń i tym samym nie będą zagrażać osiągnięciu celów środowiskowych Jednolitych Części Wód Powierzchniowych (JCWP) określonych w planie gospodarowania wodami,

- nie obliczono przepustowości krytych odcinków rowów przydrożnych, nie przedłożono obliczeń hydrologicznych w zakresie stopnia napełnienia rowów po wprowadzeniu do nich wód opadowych, nie określono wpływu odprowadzanych wód opadowych na odbiornik oraz nie przedłożono przekrojów koryt rowów otwartych i przekroju wylotu krytego rowu przydrożnego, co uniemożliwia ocenę czy rowy pomieszczą odprowadzaną do nich ilość wód nie powodując szkód dla gruntów sąsiednich,

- nie podano maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód wyrażoną w m3 na sekundę oraz średniej rocznej ilości wód opadowych w m3/rok,

- poprzez nieprawidłowe określenie wielkości spływu ze zlewni odbiornika uniemożliwia wykazanie, że przepustowość jego jest wystarczająca, aby bez szkód dla terenów przyległych możliwe było odprowadzenie do niego wód opadowych oraz uniemożliwia ocenę wpływu korzystania z wód na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich określonych.

Strona zarzuciła nadto, że organ w zawiadomieniu z dnia [...] grudnia 2019 r. o zakończeniu postępowania administracyjnego w trybie art. 10 i art. 79a k.p.a. poinformował, że nieuzupełnienie braków określonych w wezwaniu z dnia [...] września 2019 r., [...] września 2019 r., [...] października 2019 r. m. in. niepodanie poprawnie obliczonej maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych wyrażonej w m3/s oraz obliczeń stopnia napełnienia koryta odbiornika po wprowadzeniu wód opadowych lub roztopowych, może skutkować wydaniem decyzji odmownej. Skarżąca wyjaśniła, że za pismem z [...] października 2019 r. został przedłożony nowy operat wodnoprawny, zatem organ w zawiadomieniu z dnia [...] grudnia 2019 r. mógł odnieść się tylko do wezwania [...] października 2019 r. W wezwaniu tym organ wezwał do doprecyzowania wniosku w zakresie miejsca odprowadzania wód opadowych lub roztopowych z ul. [...] w [...], dostosowania operatu wodnoprawnego do wymagań art. 409 Prawa wodnego, w tym podania m.in. maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych ze wszystkich odwadnianych powierzchni zlewni poprzez rowy do potoku M., przedłożenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przebudowy rowu melioracyjnego położonego na działce nr 1311/4 obr. [...]. Natomiast w decyzji Organ I instancji wskazał inne przyczyny odmowy, niż wymienione wprost w zawiadomieniu. W ocenie Skarżącej tak sformułowane zawiadomienie jest niepoprawne. Organ zobowiązany jest precyzyjnie określić, jakie braki zawiera operat wodnoprawny, których nieuzupełnienie spowoduje odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego a nie odwoływać się do wezwań. Organ w piśmie powiadamiającym o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, zobowiązany był do wskazania konkretnych przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Kwestie tę powinien był zauważyć organ II instancji i ocenić, a czego nie uczynił.

W dalszej kolejności Skarżąca zauważyła, że jedną z przyczyn odmowy udzielenia Gminie pozwolenia wodnoprawnego był fakt, że przedłożony wraz z wnioskiem operat wodnoprawny nie spełniał wymogów określonych w ustawie Prawo wodne a w szczególności w art. 409 tej ustawy. W jej ocenie takie sformułowanie świadczy o wybiórczości rozumowania organu. Organ odwoławczy powinien był dokonać analizy operatu wodnoprawnego, pod kątem jego kompletności, ponieważ Gmina w odwołaniu zarzuciła brak podstaw do przyjęcia takiego stanowiska. Zamiast tego organ odwoławczy wskazał, że w stosunku do operatu wodnoprawnego, sporządzanego na potrzeby wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jako obowiązujące traktować należy wymagania określone w art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 ustawy. Nadto stwierdził, że operat powinien zawierać informacje niezbędne organowi do wydania stosownej decyzji, a wskazane w art. 403 ustawy. Skarżąca zgodziła się ze stanowiskiem organu, że to art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 ustawy określa jakie elementy powinien zawierać operat w przedmiotowej sprawie. Natomiast jako bezpodstawne oceniła twierdzenie, że operat powinien zawierać informacje wskazane w art. 403 ustawy. Zakres dokumentów i informacji jakie wnioskodawca obowiązany jest przedłożyć organowi do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, został określony w art. 407 ustawy. Art. 403 ustawy stanowi, jakie elementy powinna zawierać decyzja pozwolenie wodnoprawne i obowiązek zawarcia tych danych odnosi się do organu a nie wnioskodawcy. Żądanie dodatkowych informacji, dokumentów, wykraczających poza wymagane przepisami prawa, nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Zdaniem Skarżącej przedłożony przez nią operat wodnoprawny zawiera wszystkie wymagane przez art. 409 ustawy elementy. Natomiast organ odwoławczy nie wskazał konkretnie, jakie braki zawiera, mając na uwadze art. 409 ustawy. Jeśli bowiem twierdzi, że w załączonym do wniosku operacie wodnoprawnym brakuje wielu podstawowych informacji, niezbędnych do prawidłowego sformułowania treści pozwolenia wodnoprawnego oraz oceny, czy udzielone pozwolenie nie będzie naruszać ustaleń art. 396 ustawy, to organ powinien szczegółowo wyjaśnić te kwestie, zwłaszcza, że strona w odwołaniu zarzuciła bezpodstawne twierdzenie przez organ I instancji o brakach w operacie wodnoprawnym.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem, że brak stanowi także niewskazanie przez stronę takiej maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, wyrażonej w m3/s, jaka wynikałaby z wyliczenia według wskazówek organu, zawartych w jego pismach co do metodyki dokonania obliczeń.

Organ odwoławczy stwierdził, że przepis prawa nie obliguje do przedstawienia obliczenia ilości wód odprowadzanych, bowiem to twórca operatu ma wiedzę co do sposobu ustalenia tej wielkości. Po tym stwierdzeniu organ odesłał do wezwania organu, który wyjaśnił dlaczego zastosowana metoda przeprowadzenia obliczeń ilości odprowadzanych wód opadowych jest nieprawidłowa oraz wskazał jako źródło do dokonania obliczeń - normy i wytyczne projektowania. Skarżąca podnosi, że wytyczne projektowania nie mogły być wskazane konkretne dlatego, że ich nie ma. Skarżąca zauważyła, że kwestie tę podnosiła od samego początku postępowania. Organ nie może narzucać metody ustalania maksymalnej ilości wód odprowadzanych wyrażonej w m3/s, bowiem ustawodawca w ustawie nie wskazał sposobu ich wyliczania. Organ stwierdził nadto, że sposób przeprowadzenia obliczeń przez skarżącą nie jest zgodny z wytycznymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. W rozporządzeniu tym brak jest przepisu normującego metodykę wyliczenia ilości odprowadzanych wód wyliczoną w m3/s. Także inne przepisy prawa nie określają jak należy wyliczyć te dane. Wbrew stanowisku orzekających organów nie można uznać, że ilość wód opadowych została wyliczona niezgodnie z metodą jaką są wytyczne projektowania, ponieważ takich wytycznych nie ma. Dodatkowo zauważyła, że art. 407 ust. 2 i art. 409 ust. 1, 2, 6 P.w. nie zobowiązuje strony do przedkładania sposobu obliczenia ilości odprowadzanych wód opadowych w m3/s. Brak jest podstaw do żądania wyjaśnień, co do sposobu wyliczeń tych danych.

Organ odwoławczy przyjął za organem I instancji, że brakiem w operacie wodnoprawnym jest brak średniej ilość wód opadowych lub roztopowych wyrażonej w m3/rok. Z takim stanowiskiem nie zgodziła się Skarżąca. Wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dotyczy usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu wód opadowych do urządzenia wodnego, jakim jest rów. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 23.11.2019 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem przepisów art. 388 ust. 2 i 3, art. 394 ust. 1 pkt 9, art. 423 i art. 439 ustawy zmienianej w art. 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Z uwagi na to, że pozwolenie wodnoprawne dotyczy usługi wodnej, zatem w sprawie miały zastosowanie przepisy obowiązujące przed wejściem w życie ww. ustawy. Stąd też brak jest podstaw do żądania średniej ilość wód opadowych lub roztopowych wyrażonej w m3/rok, ponieważ w tamtym stanie prawnym art. 409 ust. 6 dotyczył odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych, a nie odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do urządzeń wodnych.

Odnosząc się do kolejnego argumentu organu uzasadniającego odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego, a mianowicie braku możliwości oceny czy zainstalowane przed wylotami urządzenia podczyszczające (osadniki wpustów deszczowych i osadniki szlamowe) poprawnie działają, tj. braku przedłożenia zeszytu eksploatacyjnego urządzeń oczyszczających, Skarżąca zauważyła, że żądanie przedłożenie tych dokumentów stoi w sprzeczności z art. 407 ust. 2 i art. 409 ust. 1, 2, 6 ustawy Prawo wodne. Ustawodawca nie przewidział załączania do wniosku o pozwolenie wodnoprawne lub do operatu wodnoprawnego takich dokumentów, zatem organ nie może ich żądać a ich nieprzedłożenie nie może stanowić okoliczności uzasadniającej odmowę udzielenia pozwolenia. Zauważyła, że sprawozdania z badań jakości wód opadowych na wylotach miejskich kolektorów deszczowych, były przedłożone i analizowane przez przedstawicieli Zarządu Zlewni w [...] podczas kontroli gospodarowania wodami przeprowadzanej w 2019 r. w dniach 11.02.-26.06.2019 r. podczas której nie zgłoszono nieprawidłowości co do zasad ich wykonywania, a w protokole z kontroli brak jest jakichkolwiek uwag w tym zakresie.

Następnie wskazała, że skuteczność oczyszczania wód opadowych w zainstalowanych urządzeniach została potwierdzona badaniami laboratoryjnymi jakości wód. Organ zawarł w decyzji, że Gmina nie była zobowiązana żadnym przepisem prawa ani decyzją do wykonywania badań laboratoryjnych, jednak podważył ich prawidłowość i uznał, że nie są one miarodajne. Skarżąca wskazała, że badania zostały wykonane przez akredytowane laboratorium, zgodnie z wytycznymi określonymi w § 18 rozporządzenia z 12 lipca 2019 r. Miały na celu wykazanie, że Gmina odprowadzając wody opadowe, roztopowe, nie narusza wymagań określonych w ww. rozporządzeniu. Podkreśliła przy tym, że nie była zobowiązana do załączenia badań, ponieważ przepis art. 409 P.w. nie nakłada takiego obowiązku. Zatem wyniki tych badań nie mogą stanowić argumentu do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.

W odniesieniu do kolejnego zarzutu Skarżąca zauważyła, że organ wskazując kolejne braki danych, tj.: nieprzedstawienia obliczeń wpływu odprowadzanych wód opadowych na odbiornik, oraz nieprzedłożenia obliczeń hydrologicznych w zakresie stopnia napełnienia koryta potoku oraz nieprzedłożenia zasadniczych przekrojów koryt rowów w miejscu wprowadzania do nich wód opadowych oraz przekroju wylotu krytego rowu przydrożnego, co uniemożliwiło ocenę czy rowy pomieszczą odprowadzaną do niego ilość wód nie powodując szkód dla gruntów sąsiednich, powołał się na art. 409 ust. 1 pkt. 7, ust. 2 P.w. Tymczasem przepis ten nie zobowiązuje do zawarcia w operacie wodnoprawnym obliczeń dot. wpływu odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych na odbiornik oraz obliczeń stopnia napełnienia rowu po wprowadzeniu do niego wód opadowych. Stanowisko to potwierdza także to, że w kolejnym pkt 8 art. 409 ust. 1 P.w. przewidziane jest wskazanie sposobu obliczenia wielkości przepływu nienaruszalnego. Organ I instancji bez podstawy prawnej żądał danych, których nie przewiduje przepis art. 409 ust. 1 pkt. 7 ustawy Prawo wodne.

Skarżąca wskazała na brak podstaw do żądania przekrojów koryt rowów miejscu wprowadzania do nich wód opadowych oraz przekroju wylotu krytego rowu przydrożnego, bowiem postanowienia art. 409 ust. 2 pkt 1, ust. 2 pkt 2 P.w. określające zawartość części graficznej operatu wodnoprawnego oraz w odniesieniu do zapisów art. 409 ust. 1 pkt 2b oraz ust. 2 pkt. 1 odnoszą się do urządzeń wodnych "planowanych do wykonania", a nie już istniejących. Zgodnie z art. 389 P.w. pozwolenie wodnoprawne jest wymagane odrębnie na usługi wodne, w zakres których wchodzi odprowadzanie wód opadowych do wód lub do urządzeń wodnych oraz odrębnie na wykonanie urządzeń wodnych. Przedmiotowy wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego obejmuje wyłącznie korzystanie z wód w zakresie usług wodnych, polegających na odprowadzaniu wód opadowych do rowów melioracyjnych poprzez istniejące wyloty krytych rowów przydrożnych i nie obejmuje budowy, rozbudowy, przebudowy czy remontu rowów. Art. 409 ustawy Prawo wodne wskazuje, że operat wodnoprawny powinien być dostosowany do rodzaju działalności, której dotyczy. W przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 409 ust. 1 pkt. 3 oraz ust. 2 pkt. 1 i 4 tej ustawy, zgodnie z którym operat wodnoprawny powinien zawierać opis i lokalizację urządzenia wodnego, w tym nazwę lub numer obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędne, plan urządzeń wodnych i zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód oraz schemat funkcjonalny lub technologiczny urządzeń wodnych.

Skarżąca zauważyła także, że organy uznały, że nieprzedłożenie instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających w trakcie toczącego się postępowania o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, stanowi podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na podstawie art. 399 ust. 2 P.w. Takie stanowisko Skarżąca uznała za nieprawidłowe, gdyż następnie organ stwierdził, że instrukcja nie należy do dokumentów, jakie należy przedłożyć wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, a które wymaga art. 407 ust. 2 do 5 ustawy. Strona stwierdziła, że trudno zatem przyjąć, że brak tego dokumentu jest jakimkolwiek uchybieniem mającym wpływ na odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Organ zażądał przedłożenia instrukcji w trakcie toczącego się postępowania o wydanie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego, co jest bezpodstawne, ponieważ ustawa nie wskazuje obowiązku załączenia takiej instrukcji do wniosku, jako wymogu formalnego do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

Reasumując Strona skarżąca stwierdziła, że organ zgodnie z art. 396 ust. 1 P.w. powinien dokonać oceny, czy planowany sposób korzystania z wód nie będzie naruszać ustaleń planów, programów, wymagań określonych w tym przepisie. Pomimo kompletności operatu wodnoprawnego tego nie uczynił. W jej ocenie podane przez organ przyczyny odmowy pozwolenia wodnoprawnego, są pozorne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor zawnioskował o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Podkreślił, że przyczyną odmowy udzielenia Gminie wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego był fakt, że przedłożony wraz z wnioskiem operat nie spełniał wymogów określonych w ustawie Prawo wodne, w szczególności warunków wymienionych w art. 409 ustawy. Zarzuty podniesione w skardze organ uznał za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 365 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu decyzja) nie narusza prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu z przyczyn określonych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach. Przy czym, jak wynika z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, tj. co do jej zgodności z prawem Sąd doszedł do przekonania, że nie może ona pozostać w obrocie prawnym.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent Miasta [...] wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2019 r. (data wpływu [...] września 2019 r.) zwrócił się o udzielenie pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne polegające na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych z nawierzchni drogi gminnej - ul. [...] w [...] i terenów do niej przyległych istniejącymi wylotami krytych rowów przydrożnych, położonych na działkach o nr 1311/4, 1864, 580/5 obręb [...] do urządzeń wodnych tj. do rowu melioracyjnego zlokalizowanego przy skrzyżowaniu ul. [...] z ul. [...] na działce o nr 1311/4, do rowu melioracyjnego M-2 zlokalizowanego na działce o nr 1864 uchodzącego do pot. [...] oraz do otwartego rowu przydrożnego położonego na działce o nr 580/5 w [....].

Orzekający w sprawie organ I instancji uznał, że przedłożony wraz z wnioskiem operat wodnoprawny nie spełniał wymogów określonych w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 poz. 310 ze zm., dalej "P.w."), w szczególności wymogów z art. 399 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w związku z art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt 8 P.w. Powyższe stanowiło podstawę do wydania decyzji odmawiającej udzielenia Gminie Miasto [...] pozwoleń wodnoprawnych, a którą zaakceptował organ odwoławczy (orzekając w myśl art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.).

Przypomnieć należy, że istota postępowania odwoławczego polega nie na ocenie decyzji pierwszoinstancyjnej, lecz na ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ II instancji. Nie wystarczy, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów, ale konieczne jest też, by te rozstrzygnięcia zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów wydających decyzje postępowania respektującego przepisy o postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę obciążają obowiązki określone w przepisach art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które obligują organy orzekające w sprawie (zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy) do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Z kolei przepis art. 107 § 3 k.p.a. nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego (powinno w szczególności wskazywać fakty uznane przez organ za udowodnione, dowody na których się oparł i wyjaśnić przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej) i uzasadnienia prawnego wydanych decyzji. Z decyzji musi zatem wynikać m.in., że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Jak podkreślił NSA w wyroku z dnia 16 marca 1998 r., sygn. akt II SA 96/98 (Lex nr 41681) niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.

W świetle powyższego, a także lektury akt administracyjnych i uzasadnienia zaskarżonej decyzji należało dojść do wniosku, że organ odwoławczy nie wywiązał się należycie z obowiązków określonych wspomnianymi wyżej przepisami postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie odniósł się, w sposób zgodny z omówionymi wcześniej regułami, do zarzutów odwołania kwestionujących sposób przeprowadzenia postępowania i uznania, że przedłożony operat nie zawiera wszystkich wymaganych przepisami ustawy P.w. elementów.

Przede wszystkim na wstępie wypada zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wniosek Gminy dotyczy uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną o jakiej mowa w art. 35 ust. 3 pkt 7 P.w.

W art. 407 ust. 2 P.w. określono konieczne elementy dla każdego rodzaju wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Wynika z niego m. in., że do wniosku dołącza się (pkt 1 cyt. art.) operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, zwany dalej "operatem", wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych. Natomiast wymagania jakie musi spełniać operat (w tym jego część opisowa i graficzna) wynikają z art. 409 P.w.

Natomiast przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego określone zostały w art. 399 P.w., zgodnie z którym wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli:

1) projektowany sposób korzystania z wód narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 1-7, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8;

2) projektowany sposób korzystania z wód dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony (ust. 1).

Wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli zakład planujący korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych albo inne działania wymagające pozwolenia wodnoprawnego nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków (ust. 2 cyt. przepisu).

Orzekający w sprawie Organ I instancji uznał, że analiza zebranego materiału dowodowego nie pozwoliła na pozytywne rozpatrzenie wniosku o udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, a to z uwagi na zaistnienie przesłanek o jakich mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w zw. z art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt. 8 P.w. Organ stwierdził, że z informacji zawartych w operacie wodnoprawnym nie wynika, czy zainstalowane urządzenia podczyszczające (osadnik wpustów deszczowych, osadnik szlamowy) działają poprawnie, co pozwoliłoby na stwierdzenie, że wody opadowe lub roztopowe odprowadzane do wód potoku [....] nie będą zawierać substancji zanieczyszczających, tj. zawiesiny i węglowodorów ropopochodnych w ilości przekraczającej wartości dopuszczanych stężeń i nie będą zagrażać osiągnięciu celów środowiskowych tj. utrzymaniu dobrego potencjału ekologicznego i dobrego stanu chemicznego wód Jednolitej Części Wód Powierzchniowych o nazwie "[...] ([....])" w obrębie rozpatrywanej zlewni. Wnioskodawca nie przedłożył instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających wody opadowe mimo, że obowiązek jej opracowania został ustalony w poprzednim pozwoleniu wodnoprawnym. Te okoliczności miały powodować obawę, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego naruszałoby wymagania ochrony środowiska. Nadto wskazano, że w operacie nie przedstawiono wyczerpujących danych, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2 P.w. - nie obliczono przepustowości krytych odcinków rowów przydrożnych i nie dokonano oceny czy pomieszczą one odprowadzane wody opadowe lub roztopowe. Nie przedłożono obliczeń stopnia napełnienia rowów po wprowadzeniu do nich tych wód, nie określono wpływu odprowadzonych wód na odbiornik. Natomiast w części graficznej nie zawarto zasadniczych przekrojów koryt rowów otwartych w miejscu odprowadzania wód ani przekroju wylotu krytego rowu przydrożnego, położonego na działce nr 580/5 obręb [...] do otwartego rowu przydrożnego. Brak tych danych budził wątpliwość organu czy rowy pomieszczą odprowadzaną do nich ilość wód opadowych i roztopowych nie powodując szkód na gruntach sąsiednich. Organ wskazał także na brak przedstawienia przez Gminę prawidłowo wyliczonych, zgodnie z wytycznymi projektowania, maksymalnej ilości w m³/s i średniej ilości m³/rok wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód lub do ziemi przez przedmiotowe wyloty. Dane te stanowią jeden z podstawowych parametrów, które ma zawierać decyzja o pozwoleniu wodnoprawnym - art. 403 ust. 2 pkt 2 P.w. i art. 409 ust. 6 (w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji z 23 listopada 2019 r.).

Jako ostatni z powodów odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego Organ I instancji wskazał brak określenia wielkości spływu ze zlewni odbiornika wód opadowych (rowów) i wykazania, że ich przepustowość jest wystarczająca, aby bez szkód dla terenów przyległych możliwe było odprowadzenie do nich wód opadowych, stanowiących dodatkowy dopływ uniemożliwiło prawidłowe określenie zakresu zamierzonego korzystania z wód oraz zasięgu tego korzystania.

Z taki stanowiskiem nie zgodziła się strona odwołująca zarzucając przede wszystkim brak rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Przyjęcie przez organ, że operat wodnoprawny nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przepisami tej ustawy, art. 409 ust. 6 P.w. P.w. (przed nowelizacją z dnia 23 listopada 2019 r.) i jego zastosowanie w sprawie. Uznanie, że Gmina Miasto [...] w przypadku odprowadzania wód opadowych do rowów zobowiązana jest do podania w operacie wodnoprawnym maksymalnej ilości wód opadowych w m3/s i średniej rocznej ilości wód opadowych w m3/rok. Niewykazanie na czym miałyby polegać naruszenia ustaleń wymienionych w art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt 8 i art. 399 ust. 2 P.w. Przyjęcie, że Gmina Miasto [...] nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków. Strona nie zgodziła się także ze stanowiskiem organu I instancji, że pozwolenie wodnoprawne, które zostałoby wydane w oparciu o załączony do wniosku operat wodnoprawny naruszałoby ustalenia dokumentów wymienionych w art. 396 ust. 1 pkt 1-7 lub wymagania określone w art. 396 ust. 1 pkt 8 P.w., do których odsyła z kolei art. 399 ust. 1 tej ustawy. Jak wynika z akt sprawy w obszernym uzasadnieniu Odwołująca przedstawiła swe stanowisko i wywiodła dlaczego nie zgadza się z argumentami organu I instancji

Podstawowym obowiązkiem organu odwoławczego – jak zauważono na wstępie - jest ponowne kompleksowe rozpoznanie sprawy, w tym ponowne dokonanie oceny kompletności, jasności treści, dołączonego do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, operatu wodnoprawnego.

Należy zgodzić się ze skarżącą Gminą, że organ odwoławczy nie zwarł w swoich motywach stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za postawę rozstrzygnięcia. Prawie całe uzasadnienie zaskarżonej decyzji stanowi przepisanie, powielenie treści decyzji Organu I instancji. Powoduje to, że uzasadnienie faktyczne i prawne nie spełnia wymogów art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. Stanowi w istocie powtórzenie argumentacji zawartej w decyzji organu I instancji. Tymczasem brak odniesienia się do argumentów prezentowanych przez Gminę, a w szczególności brak rozważań organu Odwoławczego dlaczego argumentacja ta jest nieprawidłowa i nie zasługuje na uwzględnienie w kontekście przestawionych przez stronę, w toku postępowania, materiałów sprawy, powoduje, że decyzja organu odwoławczego wymyka się kontroli Sądu.

Analiza treści decyzji organu II instancji wskazuje, że powielona została argumentacja zawarta w decyzji pierwszoinstancyjnej, natomiast w żaden sposób nie odniesiono się do stanowiska strony odwołującej, w tym nie wskazano dlaczego nie uznano jej twierdzeń, oczywiście w powiązaniu z konkretnymi przepisami prawa.

W ocenie zatem Sądu na gruncie rozpoznawanej sprawy doszło do naruszenia przez organ odwoławczy nie tylko art. 11 k.p.a. czyli zasady przekonywania, ale przede wszystkim art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Art. 107 § 3 k.p.a. wskazuje jakie niezbędne elementy musi zawierać uzasadnienie decyzji. I tak zgodnie z tym przepisem uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy w ocenie Sądu organ w sposób lakoniczny przedstawił uzasadnienie prawne decyzji. Tymczasem to właśnie uzasadnienie prawne stanowi wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Służyć ma ono wyjaśnieniu stronie, dlaczego z prawnego punktu widzenia zapadło takie, a nie inne rozstrzygnięcie organu. Wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa nie polega tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu, dlaczego organ orzekający zastosował określony przepis. Brak właściwego uzasadnienia decyzji w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie pozwala na ocenę, czy organ odwoławczy, wyspecjalizowany z zakresu prawa wodnego wydał właściwą decyzję. Uzasadnienie decyzji stanowi powielenie argumentacji Organu I instancji, bez odniesienia się do argumentów odwołania. Jest to o tyle istotne, że w decyzji odmownej zarzucono, że przedłożony operat zawiera braki uniemożliwiające wydanie decyzji pozytywnej. Strona odwołująca nie zgodziła się z takim stanowiskiem. Rolą organu odwoławczego było zatem ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów odwołania, a nie tylko uznanie "za słuszne stanowiska organu I instancji". Tym bardziej, że dotyczą one istotnych kwestii, a mianowicie kompletności przedłożonego operatu wodnoprawnego. Skoro uznano, że przedłożony operat zawiera braki, a strona składająca odwołanie sprzeciwiła się takiemu twierdzeniu prezentując własne stanowisko, to zadaniem organu odwoławczego było wnikliwe wyjaśnienie jakie to braki zawiera operat wodnoprawny, a także dlaczego nie jest słuszna i prawidłowa argumentacja prezentowana przez Gminę w złożonym odwołaniu. Obowiązkiem organu było wyjaśnienie w sposób przekonywujący tj. w odniesieniu do konkretnych przepisów prawa dlaczego uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji odmawiającej udzielającej pozwolenia wodnoprawnego w sprawie. Organ nie wyjaśnił stronie zasadności podjętego rozstrzygnięcia w tym, dlaczego i na jakiej podstawie uznał, że załączony operat nie spełnia wymagań z art. 409 P.w., co zaś stanowiło podstawę do wydania decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego

Ponownie rozpoznając odwołanie organ uwzględni wyrażoną powyżej ocenę popełnionych naruszeń, co powinno w szczególności polegać na szczegółowym odniesieniu się do zarzutów odwołania i znaleźć odzwierciedlenie w prawidłowo uzasadnionym rozstrzygnięciu.

Z powyższych przyczyn Sąd uznał za zasadne uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a jako wydaną z istotnym, mogącym mieć wpływ na wynika sprawy naruszeniem wskazanych powyżej przepisów k.p.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a,