Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1368/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku I. M. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 12 sierpnia 2008 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej I. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2009 r., o sygn. akt I SA/Po 1266/08 w sprawie ze skargi I. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 12 sierpnia 2008 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 24.06.2009 r. I. M. reprezentowana przez adwokata wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28.04.2009 r., sygn. I SA/Po 1266/08 oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 12.08.2008 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. W treści skargi kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Autor skargi kasacyjnej stwierdził, że skarżąca została poinformowana w urzędzie skarbowym o możliwej licytacji posiadanego przez nią majątku – w tym stanowiącej współwłasność nieruchomości lokalowej. Strona wnosząca skargę kasacyjną uważa, że zachodzi w związku z tą okolicznością i treścią zdania drugiego art. 60 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954) – zwanej dalej "u.p.a." niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa", zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.

Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168).

W rozpatrywanej sprawie strona nie przedstawiła racji przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 popsa. Uzasadnienie skargi kasacyjnej w ocenianym zakresie mimo że zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika znającego wymogi stawiane przez art. 61 § 3 popsa, sprowadza się do stwierdzenia, iż zarówno dla strony skarżącej jak i dla Skarbu Państwa korzystniej będzie wstrzymać czynności egzekucyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawca nie wykazał zatem w żaden sposób, że doszło do spełnienia którejkolwiek z przewidzianych prawem przesłanek zastosowania instytucji ochrony tymczasowej.

W uzupełnieniu powyższego wywodu wskazać trzeba, że wszczęcie egzekucji stanowi naturalną konsekwencję określenia zaległych zobowiązań podatkowych. Sama potencjalna możliwość wszczęcia czynności egzekucyjnych nie może więc stanowić podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto w tym zakresie pełnomocnik skarżącej nie wykazał, czy postępowanie egzekucyjne w ogóle zostało wszczęte, a jeżeli tak to na jakim jest etapie i jakie zastosowano w nim sposoby egzekucji. Bowiem dopiero zbadanie tych okoliczności mogłoby doprowadzić do wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 popsa, orzekł jak w sentencji.