Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1897/96
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1997-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312
law: Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 16 maja 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo celne.
Teza: Praktyka polegająca na rozmontowywaniu kompletnych samochodów przed granicą i dokonaniem odprawy celnej jedynie części samochodowych nie uzasadnia stosowania analogii, bowiem każdy przypadek powinien być oceniany indywidualnie przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, zaś powstałych wątpliwości nie można interpretować na niekorzyść strony zwłaszcza jeżeli nie znajduje to oparcia w zebranym materiale dowodowym.

TEZY

Praktyka polegająca na rozmontowywaniu kompletnych samochodów przed granicą i dokonaniem odprawy celnej jedynie części samochodowych nie uzasadnia stosowania analogii, bowiem każdy przypadek powinien być oceniany indywidualnie przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, zaś powstałych wątpliwości nie można interpretować na niekorzyść strony zwłaszcza jeżeli nie znajduje to oparcia w zebranym materiale dowodowym.


SENTENCJA

uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie wymiaru cła.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

(...) Sporny problem pomiędzy stronami sprowadza się do oceny czy sprowadzone przez skarżące Przedsiębiorstwo nadwozie samochodu oraz silnik niskoprężny do tego samochodu indywidualnie zgłoszone do odprawy celnej w wskazanych terminach były częściami samochodowymi - jak zadeklarowali skarżący, czy też przedmiotem obrotu towarowego z zagranicą był samochód kompletny znajdujący się w stanie rozmontowanym jak utrzymują organy celne - co skutkuje zaklasyfikowaniem go do kodu 8072 22909 i w konsekwencji obliguje organy celne do wymierzenia stosownego cła.

Z niespornych okoliczności niniejszej sprawy wynika, że karoseria do przedmiotowego samochodu została zakupiona w miejscowości D. w dniu 29.12.1995 r. zaś silnik, skrzynia biegów, zawieszenie przednie i tylne oraz koła w innej miejscowości w dniu 28.12.1995 r. /Niemcy/.

Już ta okoliczność świadczy, że nie został zakupiony za granicą kompletny samochód, który został następnie rozmontowany dla potrzeb odprawy celnej /co w wielu przypadkach jak wskazuje praktyka istotnie ma miejsce/.

W oparciu zatem o powyższe stwierdzić należy, że rzeczywisty stan towaru zgłoszonego do dwóch odpraw celnych stanowiły przedmiotowe części nie zaś rozmontowany samochód.

Z tego względu nietrafne jest przyjęcie, że strona dokonująca odprawy celnej zataiła rzeczywisty stan towaru.

Oceny powyższej nie podważa fakt, że z części tych zmontowany został kompletny samochód tzw. składak ponieważ praktyki tej nie zabraniają obowiązujące przepisy.

(...) Stosownie do treści art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ - cło wymierza się według towaru i jego wartości celnej i według stawek w tym dniu obowiązujących.

W świetle okoliczności sprawy brak jest podstaw przyjęcia, że sprowadzone przez skarżących części samochodowe odpowiadały innemu stanowi i wartości celnej niż to wynikało z przedstawionych organowi celnemu deklaracji tzn. stanowiły faktyczne rozmontowany samochód.

Podkreślić należy, że znana praktyka polegająca na rozmontowywaniu kompletnych samochodów przed granicą i dokonaniem odprawy celnej jedynie części samochodowych nie uzasadnia stosowania analogii, bowiem każdy przypadek powinien być oceniany indywidualnie przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, zaś powstałych wątpliwości nie można interpretować na niekorzyść strony zwłaszcza jeżeli nie znajduje to oparcia w zebranym materiale dowodowym.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wykazała, że sprowadzone przez nią części samochodowe, zakupione w dwóch różnych miejscowościach /co potwierdzają stosowne rachunki nie kwestionowane przez organy celne/ nie stanowiły jednego kompletnego samochodu, który powinien być w takim stanie zgłoszony do odprawy celnej.

W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu celnego I instancji naruszają prawo materialne /art. 23 ust. 1 prawa celnego oraz przepisy art. 7, art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa.

Z tego względu (...) należało orzec jak w sentencji wyroku.