Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1063/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 398 ust. 4 art. 389
journal: Dz.U. 2018 poz 2268
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2020 r. sprawy ze skargi G. D. D. K. i A. O. w S. na decyzję D. R. Z. G. W. W. P. w B. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w opłacie za pozwolenie wodnoprawne 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od D. R. Z. G. W. W. P. w B. na rzecz G. D. D. K. i A. O. w S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2018 r., znak: [...], Dyrektor Zarządu Zlewni Wód [...] w P. (zwany dalej "Dyrektorem Zarządu Zlewni) udzielił pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną obejmującą odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do urządzeń wodnych - rowów melioracyjnych za pośrednictwem dwóch istniejących wylotów W1 i W2 w miejscowości P..

Za wydanie decyzji pobrano opłatę w wysokości [...] zł (2 x [...] zł).

P. z [...] marca 2019 r. G. S. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła o stwierdzenie nadpłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego ww. decyzją z [...] października 2018 r.

Dyrektor Zarządu Zlewni, na podstawie m.in. art. 74a i art. 75 § 4a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.) decyzją z [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty "za udzielone pozwolenia wodnoprawne".

W uzasadnieniu decyzji organ powołał przepis art. 398 ust. 1 w związku z art. 398 ust. 3 w związku z art. 398 ust. 9 pkt 2) i art. 398 ust. 15 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm., zwanej dalej "Prawem wodnym"), z uwzględnieniem art. 398 ust. 4, zgodnie z którymi, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w art. 398 ust. 3 Prawa wodnego, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć [...] zł.

Zdaniem organu I instancji powyższe przepisy nie są jednoznaczne, dlatego też każdy wniosek rozpatrywany jest indywidualnie, uwzględniając również sposób sformułowania wniosku. Wskazano, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód kilkoma wylotami lub do kilku urządzeń wodnych bezodpływowych, należy traktować jako oddzielne pozwolenie wodnoprawne dla każdego wylotu, bowiem każde odprowadzenie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. Ponadto dla każdego sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się:

- dla każdego wylotu - ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi, w tym maksymalną ilość m3 na sekundę i średnią ilość mł na rok, oraz powierzchnię rzeczywistą i zredukowaną zlewni odwadnianej;

- miejsce poboru próbek ścieków.

Organ wyjaśnił, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do odbiornika wód lub urządzenia wodnego, poprzez wyloty posiadające odrębne lokalizacje, podane za pomocą współrzędnych geodezyjnych, uważa się za pozwolenie wodnoprawne nietożsame rodzajowo. Zdaniem organu jeżeli wnioskodawca wnosi o wydanie w jednej decyzji kilku pozwoleń wodnoprawnych, to nie ma w tym sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, a wnioskodawca mógłby też zawnioskować o wydanie pozwoleń, odrębnie dla każdej ze zlewni.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca wniosła o jej uchylenie w całości i orzeczenie o stwierdzeniu nadpłaty, zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie:

- art. 398 ust. 4 Prawa wodnego poprzez uznanie, że postępowaniem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego objęte zostały usługi wodne, które nie są tożsame rodzajowo.

- art. 398 ust. 3 Prawa wodnego poprzez pobranie opłaty wyższej, niż wskazana w tym przepisie.

Inne po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] września 2019 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy uzasadniając wydaną decyzję wskazał, że zgodnie z wnioskiem Skarżącej pozwolenie wodnoprawne miało być wydane na usługę wodną obejmującą odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do urządzeń wodnych - rowów melioracyjnych zlokalizowanych na działce o nr ewid.[...], obręb B., gm. B. Bór, pochodzących z powierzchni utwardzonych w km 157+167 - 157+695 drogi krajowej nr [...] w m. P. , poprzez istniejące wyloty. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ma być prowadzone przez dwa wyloty W1 i W2, a każdy z tych wylotów odprowadza wody opadowe z odwodnienia terenu odrębnych zlewni, po uprzednim ich oczyszczaniu w urządzeniach podczyszczających.

Organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego usługę wodną stanowi odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte, bądź zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, do wód lub do urządzeń wodnych. W analizowanym przypadku, w związku z odprowadzaniem wód opadowych i roztopowych z powierzchni dwóch niezależnych zlewni, dwoma wylotami, do dwóch rowów melioracyjnych zlokalizowanych po przeciwnych stronach drogi krajowej nr [...] w miejscowości P., w ocenie organu II instancji zachodzą dwie usługi wodne., Organ podkreślił, że korzystanie z wód ma miejsce w dwóch lokalizacjach, objętych odrębnymi zasięgami oddziaływania, wyznaczonymi dla każdego z ww. urządzeń wodnych. Obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego dotyczy odrębnie każdego z urządzeń wodnych jak i usług wodnych, realizowanych w stosunku do wód opadowych wprowadzanych do tych urządzeń.

Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanym przypadku nie zachodzi tożsamość rodzajowa pozwoleń wodnoprawnych, ponieważ wody opadowe i roztopowe zbierane są za pomocą dwóch instalacji kanalizacji deszczowej, różniących się powierzchnią odwadnianych zlewni. Organ podkreślił, że w świetle obowiązujących przepisów różnica w powierzchni zlewni w przypadku pozwoleń wodnoprawnych na odprowadzanie wód opadowych jest niezwykle istotna, ponieważ do każdej zlewni, w zależności od jej powierzchni i ilości odprowadzanych wód opadowych konieczne jest dostosowanie urządzeń podczyszczających o określonej przepustowości nominalnej tak, aby skutecznie oczyścić ilość wód opadowych spływającą ze zlewni w czasie trwania opadów. Większa powierzchnia zlewni wymaga dobrania urządzeń podczyszczających o odpowiednio większej przepustowości nominalnej. Ustawodawca w § 23 obowiązującego na dzień wydawania pozwolenia wodnoprawnego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1800 ze zm.) uzależnił obowiązek dokonywania przeglądów urządzeń oczyszczających wody opadowe lub obowiązek wykonywania oprócz ww. przeglądów badań jakości wód opadowych właśnie od przepustowości nominalnej tych urządzeń. Zgodnie z § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia, spełnienie warunku dotyczącego jakości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych (nie więcej niż 100 mg/l zawiesin ogólnych i 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych) dla urządzeń oczyszczających o przepustowości nominalnej większej niż 300 l/s, ocenia się na podstawie przeglądów urządzeń oczyszczających oraz na podstawie prowadzonych dwa razy w roku badań jakości wód opadowych i roztopowych, podczas gdy w przypadku przepustowości nominalnej urządzeń podczyszczających mniejszej niż 300 l/s ustawodawca nakłada wyłącznie obowiązek wykonywania przeglądów urządzeń oczyszczających.

W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego nie można mówić o tożsamości rodzajowej pozwoleń wodnoprawnym wydawanych dla odwodnienia dwóch różnych zlewni, ponieważ każde z tych pozwoleń wymaga ustalenia szczegółowych warunków. Dla każdego z ww. przypadków niezbędna jest weryfikacja zastosowanych urządzeń podczyszczających pod kątem nałożenia na wnioskodawcę obowiązku wykonywania przeglądów urządzeń podczyszczających bądź ewentualnej konieczności nałożenia obowiązku przeglądów wraz z obowiązkiem wykonywania analiz jakości wód opadowych i roztopowych. Każda z tych instalacji kanalizacyjnych powoduje emisję substancji zanieczyszczających do środowiska w innym miejscu wprowadzania wód opadowych do różnych urządzeń wodnych tj. dwóch rowów znajdujących się po przeciwnych stronach drogi krajowej nr [...]. W przypadku każdej z tych instalacji kanalizacyjnych, odwadniających określoną powierzchnię zlewni, można kontrolować odrębnie jakość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych. W przypadku stwierdzenia przekroczenia określonych w rozporządzeniu wartości dopuszczalnych substancji zanieczyszczających (zawiesina ogólna, węglowodory ropopochodne), naruszenie warunków jakości odprowadzanych wód opadowych dotyczy wyłącznie tej instalacji kanalizacji deszczowej z której odprowadzane wody opadowe nie będą spełniały wymaganych warunków.

W związku z powyższym odprowadzanie wód opadowych roztopowych dwoma wylotami z dwóch instalacji kanalizacji deszczowej, odwadniających różne powierzchniowo zlewnie, w ocenie organu II instancji należy traktować jako pozwolenia wodnoprawne nietożsame rodzajowo, ponieważ zarówno jakość jak i ilość odprowadzanych nimi wód opadowych jest różna. Ponadto zdaniem organu problem uznania tożsamości rodzajowej pozwoleń wodnoprawnych należy rozpatrywać w szerszym aspekcie, również w oparciu o definicję instalacji, o której mowa ustawie - Prawo ochrony środowiska. Instalacja kanalizacyjna do odprowadzania wód opadowych wykonana na potrzeby odwodnienia określonej zlewni nie jest instalacją tożsamą z instalacją wykonaną na potrzeby odwodnienia innej zlewni, ponieważ z każdej z tych instalacji kanalizacyjnych mogą zostać odprowadzone do środowiska różne ładunki zanieczyszczeń. Każda z tych niezależnych od siebie instalacji może ulec awarii, która będzie wymagała podjęcia działań naprawczych tylko i wyłącznie w stosunku do tej instalacji.

W skardze do Sądu G. S. wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji, zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając naruszenie:

- art. 398 ust.3 Prawa wodnego poprzez jego błędne jego zastosowanie i w konsekwencji pobranie opłaty wyższej, niż wskazana w tym przepisie,

- art. 398 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 3 Prawa wodnego poprzez dokonanie jego błędnej wykładni, a w konsekwencji uznanie, że w wyniku postępowania z wniosku Skarżącej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne obejmujące odprowadzanie do urządzeń wodnych - rowów melioracyjnych za pośrednictwem istniejących wylotów wydane zostały dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo.

W uzasadnieniu podniesionych zarzutów strona skarżąca podniosła, że zarówno gdy decyzją objęte jest jedno pozwolenie wodnoprawne jak również, gdy obejmuje ona więcej niż jedno pozwolenia wodnoprawne, ale są one tożsame rodzajowo, organ nie jest uprawniony do pobrania opłaty wyższej niż [...] zł, bowiem ustawodawca użył sformułowania "nie są tożsame rodzajowo", odnosząc je do rodzajów pozwoleń wodnoprawnych. Rodzaje działań wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, nazywanych w ustawie - rodzajem pozwolenia wodnoprawnego, ustawodawca określił w art. 389 i 390 Prawa wodnego, a jednym z nich jest korzystanie z usług wodnych. Z kolei rodzaje usług wodnych skatalogowane zostały w przepisie art. 35 ust. 3 Prawa wodnego, a jedną z nich jest odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast.

Skarżąca podkreśliła, że ustawodawca nie dokonał dalszej kategoryzacji pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne ze względu na położenie tych urządzeń, rodzaj lub powierzchnię odwanianych zlewni, a jeżeli prawodawca nadał określonym wyrażeniom znaczenie swoiste, to tak należy je rozumieć. Tym samym obowiązkiem organu jest posługiwanie się takim właśnie ustawowym podziałem rodzajów pozwoleń wodnoprawnych, jak również definicjami poszczególnych działań, dla których wydaje pozwolenia. Elementy, na które wskazuje organ w zaskarżonej decyzji, a wynikające z rozporządzenia w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla zdrowia, niewątpliwie mają znaczenie dla treści pozwolenia wodnoprawnego, ale w żaden sposób nie określają "rodzaju" pozwolenia.

Podniesiono, że zasadą stosowania prawa jest, że tam gdzie ustawa nie rozróżnia, nie jest rzeczą stosującego prawo wprowadzanie rozróżnienia. Jeżeli zatem ustawodawca posłużył się określeniem "pozwolenia wodnoprawne nie tożsame rodzajowo", odnośnikiem mogą być wyłącznie rodzaje pozwoleń wodnoprawych, a nie jakiekolwiek inne elementy. W tym stanie rzeczy uznanie przez organ II instancji, że tożsame muszą być również parametry odprowadzanej wody, jej jakość i ilość oraz ładunki zanieczyszczeń odprowadzanych do środowiska, uznać zdaniem skarżącej należy za rażące naruszenie prawa.

Skarżąca zwróciła nadto uwagę, że do opłat pobieranych na podstawie ustawy - Prawo wodne stosuje się również odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Tym samym dokonując oceny charakteru tych opłat organ winien mieć na uwadze, są to ciężary o charakterze powszechnym, pobierane na rzecz podmiotu publicznego w celu realizacji zadań publicznych, mają charakter przymusowy i są bezzwrotne. Niewątpliwie zatem wyczerpują one zakres pojęcia "danina publiczna" (wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 16 marca 2010 r., K 24/08, oraz z 21 czerwca 2004 r., SK 22/03). W konsekwencji dla wykładni tych przepisów, jak dla danin publicznych, stosować należy reguły wykładni charakterystyczne dla prawa podatkowego. Na gruncie tego prawa, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 18 lipca 2013 r., SK 18/09 (publ. OTK-A 2013/6/80) wskazywał natomiast, że organy administracji publicznej powinny - zgodnie z zasadą in dubio pro tributario - rozstrzygać wątpliwości interpretacyjne na korzyść podatnika. Tak przyjęty charakter opłat wymaga od organu uwzględnienia przy wykładni przepisów określających obowiązek ponoszenia opłat i sposobu ich obliczania reguł stosowanych dla wykładni przepisów dotyczących danin publicznych. Z tych też względów wskazywany przez organ I instancji brak jednoznaczności stosowanych przepisów, w żadnym wypadku nie usprawiedliwia rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść strony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 398 ust. 3 Prawa wodnego (w brzmieniu obowiązującym [...] października 2018 r. tj w dniu wydania decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym [...] dla Skarżącej) za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi [...] zł. Zgodnie natomiast z art. 398 ust. 4 Prawa wodnego jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć [...] zł.

Sąd zwraca uwagę, że w decyzji z [...] października 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni, aczkolwiek wymienił [...] zlewnie i 2 wyloty objętych pozwoleniem, orzekł "udzielić G. S. (...) pozwolenia wodnoprawnego" – tj. sformułował sentencji w sposób, jakby udzielał jednego a nie dwóch pozwoleń wodnoprawnych. Natomiast Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. w kontrolowanej obecnie przez Sąd decyzji z [...] września 2019 r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty analizując ww. decyzję uznał, że w istocie udzielono dwóch pozwoleń wodnoprawnych na dwie usługi wodne (aczkolwiek tego samego rodzaju). Zasadniczą przesłanką uznania, że wydano taką ilość pozwoleń było stwierdzenie, że decyzja z [...] października 2018 r. obejmowała odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z dwóch zlewni, dwoma wylotami – a więc obejmowała realizowanie dwóch usług wodnych o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego. Sąd podziela to stanowisko.

W tej sytuacji istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy decyzja z [...] października 2018 r. zawierała w swojej treści udzielenie pięciu nietożsamych rodzajowo pozwoleń wodnoprawnych. W sytuacji bowiem uznania, iż mamy do czynienia z pięcioma pozwoleniami wodnoprawnymi, które nie są tożsame rodzajowo - Skarżąca winna uiścić opłatę za pięć a nie za jedno pozwolenie wodnoprawne. W przeciwnym przypadku – Skarżąca winna uiścić opłatę jedynie w wysokości [...] zł, a opłata ponad tą kwotę jest nadpłatą.

Należy podkreślić, że możliwe było wydanie tylu pozwoleń wodnoprawnych, ile jest wylotów odprowadzających wody opadowe i roztopowe tzn. pozwolenia te mogły być wydane poprzez wydanie oddzielnych dokumentów (decyzji) dla każdego pozwolenia. Możliwe jest także ujęcie w jednym dokumencie (decyzji) kilku pozwoleń (co wynika chociażby z treści art. 398 ust. 4 Prawa wodnego). Nie oznacza to jednak konieczności jednoczesnej multiplikacji opłaty za udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, określonej treścią art. 398 ust. 3 Prawa wodnego. Jak bowiem wynika z treści art. 398 ust. 4 tej ustawy, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych. Wnioskując zatem a contrario: udzielenie w jednej decyzji administracyjnej co najmniej dwóch jednorodzajowych pozwoleń wodnoprawnych nie rodzi obowiązku poniesienia więcej niż jednej opłaty z tego tytułu.

Ustawodawca expressis verbis nie rozstrzyga o tym, co należy rozumieć przez jednorodzajowe pozwolenia wodnoprawne. Oceny w tym zakresie należy dokonać, analizując treść art. 389 Prawa wodnego, który w swej treści wymienia poszczególne kategorie działań, wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Do działań takich należą:

1) usługi wodne;

2) szczególne korzystanie z wód;

3) długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej;

4) rekultywacja wód powierzchniowych lub wód podziemnych;

5) wprowadzanie do wód powierzchniowych substancji hamujących rozwój glonów;

6) wykonanie urządzeń wodnych;

7) regulacja wód, zabudowę potoków górskich oraz kształtowanie nowych koryt cieków naturalnych;

8) zmiana ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wód;

9) prowadzenie przez wody powierzchniowe pływające oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonnych lub przepustów;

10) prowadzenie przez śródlądowe drogi wodne oraz przez wały przeciwpowodziowe napowietrznych linii energetycznych i telekomunikacyjnych.

Usługi wodne zostały ujęte w jednej kategorii – wymienionej w art. 389 pkt 1 Prawa wodnego. Niezależnie zatem od tego ile pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne udzielono tą samą decyzją, pozwolenia te mają charakter jednorodzajowy (por. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 13 sierpnia 2019 r. sygn. II SAB/Rz 64/19, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z powierzchni utwardzonych do urządzeń wodnych stanowi usługę wodną w myśl art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego. Jeżeli zatem w istocie Skarżącej w jednej decyzji tj. w decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni z [...] października 2018 r. udzielono dwóch pozwoleń wodnoprawnych wyłącznie na usługi wodne - a jednocześnie w decyzji nie zawarto pozwolenia na którekolwiek inny rodzaj działania wymieniony w art. 389 pkt 2 – 10 Prawa wodnego, to należało uznać, że decyzja ta obejmuje wyłącznie jednorodzajowe pozwolenia wodnoprawne.

Brak zatem było podstaw do uznania, iż z tytułu wydania decyzji z [...] października 2018 r. Skarżąca, stosownie do art. 398 ust. 4 Prawa wodnego, powinna była uiścić opłatę przemnożoną przez liczbę pozwoleń wodnoprawnych udzielonych tą decyzją.

Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja w przedmiocie nadpłaty została wydana z naruszeniem art. 398 ust. 4 Prawa wodnego. Miało to istotny wpływ na wynik sprawy tj. na ustalenie czy miała miejsce nadpłata - co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

W ponownym postępowaniu organ winien orzec w przedmiocie nadpłaty, uwzględniając powyższe stanowisko Sądu co do jednorodzajowości pozwoleń wodnoprawnych udzielonych decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni z [...] października 2018r.

Mając na względzie wartość przedmiotu sprawy (217 zł) Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu sądami administracyjnymi oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).