Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 87/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Burmistrza Z. z w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu S. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżący S. S. wniósł dnia [...] sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza Z. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Z. wniósł o oddalenie skargi, albowiem dnia [...] września 2013 r. organ wydał decyzję (nr [...]) ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wiaty wraz z infrastrukturą techniczną oraz istniejącym zjazdem z drogi gminnej o nr geod. [...] poprzez działki o nr [...],[...],[...],[...] i przewidzianych do realizacji na działkach nr [...],[...] i [...] położonych w obrębie K. gm. Z.

W aktach sprawy administracyjnej znajduje się pismo Skarżącego z dnia [...] września 2013 r. adresowane do Burmistrza Z., w którym Skarżący wskazuje, że czas na wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie upłynął.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 , poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a.

W powyższych przepisach ustawodawca określił, zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie od usunięcia naruszenia prawa. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r.

w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany

w art. 37 § 1 k.p.a. bowiem zażalenie, o którym mowa w niniejszym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

W sprawie niniejszej, warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został jednak spełniony. Skarga z dnia 13 sierpnia 2013 r., wniesiona została bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, tj. nie została poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a. Według zaś art. 17 pkt 1 k.p.a. w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, organami wyższego stopnia, co do zasady, są samorządowe kolegia odwoławcze. Przedmiotowa skarga, zatem została wniesiona przedwcześnie i jest niedopuszczalna.

Co prawda Skarżący dnia [...] września 2013 r. złożył w Urzędzie Miejskim w Z. pismo wskazujące na podniesienie zarzutu przewlekłości postępowania administracyjnego, jednakże po pierwsze pismo to zostało złożone po dacie wniesienia skargi do tut. sądu, po drugie adresowane jest nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., a do Burmistrza Z., zatem nie może być uznane za zażalenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania, w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. Ponadto Skarżący wskazuje w tymże piśmie, że dotyczy ono zawiadomienia z [...] września 2013 r., którym to organ zawiadomił strony postępowania o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się z nim.

Zauważyć należy, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter ww. przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113).

Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.