Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 334/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Powiatu S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Powiatu S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1056/09 w sprawie ze skargi Powiatu S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji z budżetu państwa postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2010 r. Powiat S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. oddalającego jego skargę od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie zwrotu dotacji z budżetu państwa. Wraz ze skargą kasacyjną Powiat S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Powiat wskazał, że jest jednostką sektora finansów publicznych, a dochody powiatu określa ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2008 r. Nr 88, poz. 539 ze zm.). W dniu [...] stycznia 2010 r. uchwałą Nr [...] Rada Powiatu w uchwaliła budżet Powiatu S. na 2010 r. W uchwale budżetowej dochody budżetu ustalono na kwotę 72.788.713,05 zł, wydatki na kwotę 86.248.713,05 zł, tym samym deficyt budżetowy określono w wysokości 13.460.000 zł. Jednocześnie Powiat podkreślił, że jego podstawowe dochody własne z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 r. zostały przeszacowane i z tego tytułu Powiat uzyskał niższe o ponad 600.000 zł wpływy, co może oznaczać, iż w roku 2010 planowany deficyt może się znacznie pogłębić z tytułu niezrealizowania ww. dochodów. Pogłębienie deficytu może być z kolei przyczyną niezrealizowania przyjętych do realizacji inwestycji z powodu braku zdolności kredytowej. W 2010 r. Powiat przyjął do realizacji inwestycje z udziałem środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. w kwocie 25.298.719,29 zł. Konieczność zwrotu środków dotacji w wysokości 250.000 zł wraz z należnymi odsetkami od dnia 16 lutego 2008 r. liczonymi jak dla zaległości podatkowych, w sytuacji, gdy budżet Powiatu wykazuje już i tak wysoki deficyt będzie się wiązało z jego pogłębieniem. To z kolei może spowodować niewywiązanie się z zawartych umów z instytucjami wdrażającymi w ramach środków unijnych i konieczność odstąpienia od niektórych z przyjętych do realizacji zadań, co spowoduje nieuznanie już poniesionych wydatków za kwalifikowane. Może to spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Konieczność zwrotu środków dotacji przez Powiat S. będzie się wiązała z koniecznością wypłaty tych środków bezpośrednio z budżetu Powiatu, co spowoduje pogłębienie wysokiego deficytu budżetowego Powiatu. W konsekwencji obowiązek zwrotu kwoty dotacji, znacząco wpłynie na sytuację finansową Powiatu i uniemożliwi realizację niektórych z zadań publicznych.

Powyższe okoliczności, zdaniem Skarżącego, wypełniają przesłanki art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Powiat realizuje bowiem zadnia publiczne na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej i to oni dotknięci zostaną w znacznej mierze koniecznością zmniejszenia środków bądź odstąpieniem od realizacji zadań publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczący możliwości wstrzymania przez sąd na wniosek strony skarżącej wykonania aktu lub czynności, został zamieszczony w dziale III, zatytułowanym "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie jednak do przepisu art. 193 p.p.s.a. do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę na decyzję i wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa rygorystycznie wskazuje sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd, wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na składającym wniosek.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wstrzymanie wykonania wskazanej we wniosku decyzji jest uzasadnione z poniższych względów.

Wniosek dotyczy decyzji, którą Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Wojewody Ś. nakazującą Powiatowi S. zwrot dotacji za prace związane z rozbudową Domu Pomocy Społecznej w R. do budżetu państwa. Powiatowi S. nakazano zwrot kwoty 250.000 zł, stanowiącej niewykorzystaną do końca roku budżetowego dotację celową.

Okoliczności przedstawione w uzasadnieniu wniosku wskazują, że Powiat S. na 2010 r. ma określony deficyt budżetowy w wysokości 13.460.000 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązek natychmiastowego zwrotu wskazanej kwoty, spowodowałoby konieczność zwiększenia istniejącego, znaczącego deficytu w budżecie Powiatu, a w konsekwencji zmniejszenie środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej. Należy podzielić twierdzenia zawarte we wniosku, że w ostatecznym rozrachunku, to mieszkańcy Powiatu zostaliby dotknięci w znacznej mierze koniecznością zmniejszenia środków na realizację zadań publicznych, bądź odstąpieniem od realizacji tych zadań przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny miał również na uwadze wskazane we wniosku jak i w uchwale budżetowej Powiatu wydatki przewidziane na dotacje celowe, dotacje podmiotowe i przyjęte do realizacji inwestycje w tym z udziałem środków Unii Europejskiej i innych źródeł zagranicznych. W takim stanie sprawy i wobec wielości realizowanych przez Powiat zadań uprawnione jest przyjęcie, że w przypadku jednorazowego, natychmiastowego zwrotu dotacji w kwocie 250.000 zł, realne jest niebezpieczeństwo zarówno wyrządzenia znacznej szkody lub/jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozważeniu argumentów zawartych we wniosku oraz po dokonaniu analizy dokumentów przedstawionych przez Powiat S. uznał, że sytuacja wnioskodawcy uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 188 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.