Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1288/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 66, art. 72, art. 76
journal: Dz.U. 2020 poz 110
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
article: art. 200, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 75, art. 77, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2021 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania samochodu osobowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego P. M. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi P. M., dalej "skarżący", jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dalej "Kolegium", z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania samochodu osobowego.

Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Starosta odmówił zarejestrowania na rzecz P. M. samochodu osobowego Vauxhall Vectra z uwagi na przełożenie układu kierowniczego w sposób nieuprawniony mogący nieść za sobą pogorszenie warunków bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego jak i korzystających z tego pojazdu.

W odwołaniu od decyzji Starosty z [...] sierpnia 2020 r. P. M. zarzucił naruszenie przepisów art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 110 ze zm., dalej "P.r.d.") przekroczenie uprawnień poprzez prowadzenie dodatkowego postępowania nieprzewidzianego przepisami prawa.

Zaskarżoną decyzją Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256, dalej "k.p.a."), utrzymało w mocy decyzję Starosty z [...] sierpnia 2020r.

Kolegium wyjaśniło, że Starosta potwierdził złożenie przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów. Warunkiem dopuszczenia pojazdu do ruchu i jego rejestracji w Polsce jest spełnienie wymagań określonych w P.r.d. oraz w aktach wykonawczych. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2022) w § 9 ust. 2a dopuszcza umieszczenia po prawej stronie pojazdu w pojeździe kategorii M1 o rodzaju samochód osobowy, nowym objętym świadectwem homologacji typu WE pojazdu, albo uprzednio zarejestrowanym na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, pod pewnymi warunkami (tzn. reflektory, lusterka). Można również dokonywać przełożenia kierownicy pojazdu z prawej strony na lewą, wraz z całym układem kierowniczym. Pojazd taki, uczestniczący w ruchu, ma być jednak tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego: 1) nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę (art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d.). W przypadku sprowadzenia do Polski pojazdu z kierownicą umieszczoną po prawej stronie i po dokonaniu zmian konstrukcyjnych polegających na dostosowaniu pojazdu do ruchu prawostronnego podlega okresowemu badaniu technicznemu wykonanemu po raz pierwszy przed pierwszą rejestracją na terytorium RP. Pozwala to na upewnienie się że nie zostały naruszone warunki techniczne pojazdu określone w homologacji pojazdu. W § 11 ust. 2 pkt 30 lit. zg rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1727 ze zm., dalej "rozporządzenie MI z dnia 27 września 2003 r."), w dowodzie rejestracyjnym w rubryce "adnotacje urzędowe" - wpisuje się m.in. skrót odpowiadający treści adnotacji: "KIEROWNICA PO PRAWEJ STRONIE", która to adnotacja dotyczy pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego, rejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako: konstrukcyjnie przystosowany do ruchu lewostronnego (z kierownicą umieszczoną po prawej stronie pojazdu) albo "POJAZD PRZEBUDOWANY DO RUCHU PRAWOSTRONNEGO: konstrukcyjnie przystosowany do ruchu lewostronnego (z kierownicą umieszczoną po prawej stronie pojazdu), który został następnie przebudowany i przystosowany do ruchu prawostronnego (z kierownicą umieszczoną po lewej stronie pojazdu). W aktach spawy rozpatrywanego postępowania, w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu znajdowała się informacja "Pojazd z kierownicą po lewej stronie po przełożeniu układu kierowniczego".

W przedmiotowej sprawie zachodziła konieczność jednoznacznego i wszechstronnego wyjaśnienia tego zapisu i okoliczności rozpoznawanej sprawy, z uwzględnieniem okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. W ocenie Kolegium organ I instancji podjął właściwe działania mające na celu wyjaśnienie w sposób bezsporny, czy spełnione zostały przesłanki do zastosowania przepisu art. 72 P.r.d., skutkujące wydaniem decyzji o rejestracji pojazdu lub jego odmowie.

Starosta zwrócił się do uprawnionego w Polsce przedstawiciela producenta samochodu Vauxhall - Opel Poland Sp. z o.o. w Warszawie z zapytaniem czy warunki homologacyjne tego pojazdu przewidują możliwość przełożenia układu kierowniczego, a w przypadku twierdzącej odpowiedzi, jaki podmiot i na jakich zasadach może ewentualnie takich zmian dokonać. Z otrzymanej dokumentacji serwisowej producenta wynikało, że "w dokumentacji serwisowej producenta nie ma procedury przełożenia układu kierowniczego. W oparciu o powyższą informacje organ uznał, że brak jest podstawy do dokonania rejestracji pojazdu, gdyż przełożenie układu kierowniczego ma istotny wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego i może nieść pogorszenie warunków bezpieczeństwa użytkownika pojazdu jak i uczestników ruchu drogowego. Przekładkę teoretycznie można zrobić w każdym samochodzie, który z taśm fabryki zjeżdżał z kierownicą z lewej i z prawej strony. To oznacza, że producent wytwarzał dwie różne przegrody czołowe lub jedną uniwersalną. Auta, produkowane z kierownicą tylko z jednej strony nie nadają się do takich przeróbek (https://mojafirma.infor.pl /moto/eksploatacja-auta/zakup/271395,). Aby wyjaśnić wątpliwości organ I instancji zasadnie skierował zapytanie do przedstawiciela producenta pojazdu. Przełożenie kierownicy na tzw. europejską stronę wiąże się z wymianą deski rozdzielczej, maglownicy, drążków kierowniczych i przegrody czołowej. Część tych czynności wymaga specjalistycznych uprawnień, jak wymiana przegrody, będąca częścią konstrukcyjną auta, mającą duży wpływ na bezpieczeństwo.

Kolegium nie dopatrzyło się w rozpatrywanej sprawie nieprawidłowości w postępowaniu organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucił zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci:

a) art. 72 ust. 1 P.r.d. poprzez jego niezastosowanie przez organ II instancji, pomimo dochowania przez skarżącego wszelkich wymogów formalnych wskazanych w treści tego przepisu i niezasadne dokonanie przez organ własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami, do czego organ nie był uprawniony, co w konsekwencji skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji i odmową zarejestrowania na rzecz skarżącego samochodu osobowego marki Vauxhall Vectra, nr VIN: [...],

b) art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d. poprzez jego zastosowanie i bezzasadne uznanie, że przełożenie kierownicy przedmiotowego pojazdu zagraża bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, naruszało porządek ruchu na drodze i narażało kogokolwiek na szkodę, w sytuacji gdy organ dysponował zaświadczeniem o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, a zatem w/w pojazd był tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, że spełniał warunki techniczne wskazane w treści przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d.,

c) § 11 ust 2 pkt 30 lit. zg rozporządzenia MI z dnia 27 września 2003 r., poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że wskazana w dokumencie przeprowadzonego badania technicznego adnotacja: "Pojazd z kierownicą po lewej stronie po przełożeniu układu kierowniczego" budzi wątpliwości interpretacyjne, w sytuacji gdy nawet pobieżna wykładnia treści tej adnotacji pozwala przyjąć, badanie techniczne dotyczy pojazdu, który uprzednio wykorzystywany był w ruchu lewostronnym, zaś po przełożeniu układu kierowniczego - docelowo w ruchu prawostronnym, a zatem zastosowanie winna mieć zawarta w treści rozporządzenia adnotacja: KIEROWNICA PO PRAWEJ STRONIE" - w przypadku pojazdu konstrukcyjnie przystosowanego do ruchu lewostronnego (z kierownicą umieszczoną po prawej stronie pojazdu).

2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie oraz 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy organ II instancji winien był na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylić zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy,

b) art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w bezzasadnym uznaniu, że brak istnienia w dokumentacji serwisowej producenta pojazdu marki Vauxhall Vectra procedury przełożenia układu kierowniczego, stanowi przesłankę do uznania, że dokonanie przez skarżącego przełożenia układu kierowniczego było nieuprawnione, co jednocześnie spowodowało odmówienie mocy dowodowej i wiarygodności innemu dowodowi w postaci zaświadczenia o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu, z którego treści jednoznacznie wynika, iż wynik badania był pozytywny, a zatem pojazd spełniał warunki techniczne warunkującego jego bezpieczne użytkowanie, wobec czego brak było podstaw do uznania, że przełożenie układu kierowniczego było nieuprawnione i mogło nieść ze sobą pogorszenie warunków bezpieczeństwa użytkowania pojazdu, w sytuacji gdy pozytywne badanie techniczne przeprowadzone przez uprawnionego do tego diagnostę tę obawę wyeliminowało,

b) art. 136 §1 k.p.a., poprzez poprzestanie organu II instancji na uzyskaniu lakonicznej odpowiedzi producenta pojazdu o braku istnienia w dokumentacji serwisowej procedury przełożenia układu kierowniczego i nieuzupełnienie z urzędu przez organ odwoławczy materiału dowodowego m.in. o dowód z zeznań świadków w osobach diagnosty przeprowadzającego badanie techniczne pojazdu, jak i mechanika wykonującego na rzecz skarżącego usługę przełożenia kolumny kierowniczej pojazdu - na okoliczność ustalenia prawidłowości dokonanych przeróbek pod kątem zachowania warunków technicznych pojazdu zapewniających jego bezpieczne użytkowanie, a nadto poprzez ponowne zwrócenie się do producenta pojazdu, podmiotów zajmujących się mechaniką pojazdową w zakresie adaptowania pojazdów z kierownicą po prawej stronie do ruchu prawostronnego, względnie biegłego z zakresu mechaniki samochodowej o udzielenie wyczerpującej informacji, czy w przypadku pojazdu marki Vauxhall Vectra istnieje techniczna możliwość przełożenia układu kierowniczego oraz czy przeprowadzenie takiej ingerencji w profesjonalny i prawidłowy sposób w nieautoryzowanym serwisie producenta pojazdu, powoduje naruszenie warunków technicznych pojazdu określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d.,

c) naruszenie art. 8 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji, z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, w szczególności poprzez oparcie się przez organ II instancji o niezweryfikowane informacje zawarte w portalu internetowym Infor Moto (https://mojafirma.infor.pl/moto/), bez jakiegokolwiek odniesienia się do kwestii faktycznej możliwości dokonania przełożenia układu kierowniczego w pojeździe marki Vauxhall Vectra i rzeczywistego wpływu - w tym konkretnym przypadku — na możliwość i zakres ewentualnego pogorszenia warunków bezpieczeństwa użytkowania pojazdu, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w tym zakresie,

d) naruszenie art. 15 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie prawne zaskarżonej decyzji, a tym samym naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, polegające na całkowitym pominięciu przez organ II instancji zarzutu niezastosowania przepisu art. 72 P.r.d., podniesionego w treści odwołania od decyzji organu I instancji i nieodniesienie się przez organ do okoliczności wskazanych w treści uzasadnienia odwołania, w szczególności w zakresie przytoczonego tam orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, traktującego o postępowaniu o rejestrację pojazdu w trybie art. 72 P.r.d., w szczególności w zakresie dokonania przez organ własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami do rejestracji, wykraczając poza dyspozycję w/w przepisu, prowadząc dodatkowe, nieprzewidziane przepisami prawa postępowanie dowodowe.

Wobec powyższych zarzutów skarżący zażądał uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zwrot od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz przeprowadzenia przez Sąd dowodu uzupełniającego z dokumentu w postaci zaświadczenia z 21 października 2020 r. wydanego przez uprawnionego diagnostę T. P. - Podstawowa Stacja Kontroli Pojazdów [...] w [....], na okoliczność jego treści, w szczególności na okoliczność przeprowadzenia badania technicznego przedmiotowego samochodu osobowego marki Vauxhall Vectra, ponadto na okoliczność przebudowania i przystosowania w/w pojazdu do ruchu prawostronnego (z kierownicą umieszczoną po lewej stronie pojazdu), który przed modyfikacją, konstrukcyjnie przystosowany był do ruchu lewostronnego (z kierownicą umieszczoną po prawej stronie pojazdu), jak również na okoliczność pozytywnego wyniku badania technicznego pojazdu z 8 sierpnia 2020 r., potwierdzającego pełnienie przez ów pojazd warunków technicznych gwarantujących niezbędny poziom bezpieczeństwa jego użytkowania - wskazując jednocześnie, że okoliczność na którą ów dowód został powołany jest niezbędna do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja z dnia [...] września 2020 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie znak: [...], którą utrzymało ono w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zarejestrowania na rzecz skarżącego samochodu osobowego Vauxhall Vectra, nr VIN: [...].

Zgodnie z treścią art. 72 ust. 1 P.r.d. rejestracji dokonuje się na podstawie:

1. dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2. karty pojazdu, jeżeli była wydana;

3. świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu — jeżeli są wysmagane;

4. zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;

5. dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

1. dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7c) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.

Wskazane wyżej dokumenty, niezbędne do rejestracji pojazdu, zostały w całości przedłożone przez skarżącego, co zresztą nie było kwestionowane w toku sprawy. Przepis art. 72 ust. 1 P.r.d. jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, który w sposób enumeratywny określa, na podstawie jakich dokumentów można dokonać rejestracji pojazdu. Przepis ów wskazuje dokumenty-, które są niezbędne do dokonania rejestracji pojazdu, wobec czego postępowanie to ma charakter postępowania sformalizowanego i organ dokonujący rejestracji pojazdu obowiązany jest wymagać dokumentów wymienionych w tym przepisie. Oznacza to również, że organ dokonujący rejestracji pojazdu nic może czynić własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanym w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt I OSK 784/15 wynika, iż wskazanie w art. 72 P.r.d. dokumentów, które są niezbędne dla dokonania rejestracji pojazdu oznacza, że postępowanie w przedmiocie rejestracji pojazdu ma cechy postępowania sformalizowanego i organ dokonujący rejestracji zobowiązany jest wymagać dokumentów7 wymienionych w tym przepisie. Oznacza to również, że organ dokonujący rejestracji pojazdu nie może czynić własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami. Organ w ramach prowadzonego postępowania w sprawie rejestracji pojazdu nie może również dokumentów wymienionych w art. 72 P.r.d. zastąpić innymi dokumentami, czy pismami. Tym samym w tym postępowaniu ustawodawca ograniczył możliwości prowadzenia postępowania dowodowego przez organ, wskazując enumeratywnie jakie dokumenty musi przedłożyć wnioskodawca, aby możliwe było zarejestrowanie pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 stycznia 2020 r. w sprawie sygn. akt I OSK 1315/18 podkreślił sformalizowany charakter postępowania o rejestrację pojazdu, wskazując że postępowanie rejestracyjne cechuje formalizm, gdyż ustawodawca ograniczył możliwości prowadzenia postępowania dowodowego przez organ, w-skazując wyczerpująco, jakie dokumenty musi przedłożyć wnioskodawca, aby możliwe było zarejestrowanie pojazdu.

SKO utrzymując w mocy decyzję organu I instancji o odmowie zarejestrowania pojazdu powołało się na przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d. Zgodnie z jego treścią pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę. Regulacja art. 66 ust. 1 P.r.d. ma charakter bardzo ogólny.

Możliwość stwierdzenia naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d. powstaje dopiero w momencie wskazania naruszenia szczególnego przepisu statuującego konkretny nakaz lub zakaz.

Na podstawie delegacji ustawowej z art. 66 ust. 5 P.r.d. wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2022). W § 9 ust. 2a tegoż rozporządzenia dopuszcza się umieszczenie kierownicy po prawej stronie pojazdu w pojeździe kategorii M1 o rodzaju samochód osobowy, nowym objętym świadectwem homologacji typu WE pojazdu, albo uprzednio zarejestrowanym na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, pod warunkiem, że pojazd jest wyposażony w:

1) reflektory świateł mijania przeznaczone do ruchu prawostronnego, odpowiadające warunkom określonym w rozdziale 3 działu III oraz w załączniku nr 6 do rozporządzenia;

2) lusterka wsteczne, odpowiadające warunkom określonym w załączniku nr 12 do rozporządzenia, z tym, że lusterko zewnętrzne (lewe wsteczne) musi umożliwić obserwację obszaru po lewej stronie pojazdu pod kątem zapewnienia kierowcy minimalnego wymaganego pola widzenia w lusterku zewnętrznym (lewym wstecznym) w sposób określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia; nie dotyczy pojazdów wyposażonych w lusterka oznakowane zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 46 seria poprawek 02 lub wyżej albo dyrektywą 2003/97/WE.

Przepisy tego rozporządzenia nie zawierają szczególnych regulacji dotyczących przełożenia kierownicy z prawej na lewa stronę. Regulacje takie zawiera wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 76 ust. 1 pkt 3 P.r.d. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 247 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz.U. z 2014 r., poz. 1727 ze zm.).

W § 11 ust. 2 pkt 30 lit. zg załącznika nr 1 do tego rozporządzenia stwierdzono, że w dowodzie rejestracyjnym w rubryce adnotacje urzędowe wpisuje się m.in. skrót odpowiadający treści adnotacji: "KIEROWNICA PO PRAWEJ STRONIE" – w przypadku pojazdu konstrukcyjnie przystosowanego do ruchu lewostronnego (z kierownicą umieszczoną po prawej stronie pojazdu) albo: "POJAZD PRZEBUDOWANY DO RUCHU PRAWOSTRONNEGO" - w przypadku pojazdu konstrukcyjnie przystosowanego do ruchu lewostronnego (z kierownicą umieszczoną po prawej stronie pojazdu), który został następnie przebudowany i przystosowany do ruchu prawostronnego (z kierownicą umieszczona po lewej stronie pojazdu)

- dotyczy pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego, rejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący przedłożył zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z 8 sierpnia 2020 r., które zawierało informację "pojazd z kierownicą po lewej stronie po przełożeniu układu kierowniczego". Zaświadczenie to jednoznacznie wskazywało na pozytywny wynik badania technicznego pojazdu.

Wątpliwości organu, w związku z treścią tegoż zaświadczenia żadną miarą nie mogły stanowić podstawy do prowadzenia postępowania dowodowego w postaci wywiadu u producenta pojazdu czy też (sic!) szukania informacji istotnych w sprawie na portalach internetowych. Jak już wspomniano postępowanie niniejsze ma charakter sformalizowany. Stwierdzenie spełnienia bądź niespełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1 P.r.d. w zw. z § 11 ust. 2 pkt 30 lit. zg załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. mogło nastąpić wyłącznie w drodze zaświadczenia o reglamentowanej przepisami rozporządzenia z dnia 27 września 2003 r. treści. Użycie w przedłożonym przez skarżącego zaświadczeniu sformułowania odmiennego od przewidzianych w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 27 września 2003 r. powinno skłonić organy do wezwania skarżącego do przedłożenia zaświadczenia o prawidłowej treści. Zaniechanie powyższej czynności i oparcie decyzji odmownej na pozaustawowych przesłankach przesądza o naruszeniu art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d. w zw. z § 11 ust. 2 pkt 30 lit. zg załącznika nr 1 do rozporządzenia z 27 września 2003 r. w stopniu, który przełożył się na wynik sprawy. Spełnienie przez pojazd skarżącego warunków z art. 66 ust. 1 pkt 1 P.r.d. potwierdza bowiem dołączone do skargi zaświadczenie z 21 października 2020 r. uprawnionego diagnosty T. P.

Powyższe uwagi przesądzają także o naruszeniu przez organy przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 75, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł wpłynąć na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.