Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 325/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51, art. 65 ust. 4 i 5
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 1, 2, 12 ust. 1
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Protokolant Starszy referent Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z [...] r., którą określono niezaksiegowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL nr [...] z [...]r. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 233 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r., dalej O.p.), art. 51, art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), art. 20 ust. 1 oraz ust. 3 lit. a), lit. c), art. 67, art. 78, art. 201 ust. 1 lit. a), ust. 2 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307), art.1, art. 2, art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2 tom 2, str. 382), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 301, z 31 października 2006 r.).

Powyższą decyzje wydano w oparciu o poniższe ustalenia faktyczne i prawne.

W dniu [...]r. działająca z upoważnienia importera Spółki "A" S.A. agencja celna "B" Spółka z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej towar opisany w zgłoszeniu celnym jako:

- poz. 1, płyta główna telewizora z TV tunerem, płytą główną telewizora, deklarując kod CN 8528 71 90 Wspólnej Taryfy celnej i stawkę celną dla krajów trzecich (erga omnes) w wysokości 14 %,

- poz. 2, obudowa telewizora nie zawierająca panela LCD i płyty głównej, deklarując kod CN 8529 90 49 Wspólnej Taryfy celnej i stawkę celną dla krajów trzecich (erga omnes) w wysokości 3 %,

- poz. 3, panel LCD 15, panel LCD 19, Panel LCD 32, deklarując kod CN 8529 90 92 Wspólnej Taryfy celnej i stawkę celną dla krajów trzecich (erga omnes) w wysokości 0 %,

- poz. 4, pilot, deklarując kod CN 8543 70 90 Wspólnej Taryfy celnej i stawkę celną dla krajów trzecich (erga omnes) w wysokości 3,7 %.

W tym samym dniu przedmiotowe zgłoszenie celne, jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte i zarejestrowane w ewidencji towarów pod numerem [...]. Po przyjęciu zgłoszenia przeprowadzona była jego weryfikacja w trybie art. 68 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC) – kontrola zgłoszenia oraz załączonych do niego dokumentów oraz rewizja częściowa towaru zgłoszonego w [...] kontenerach. W wyniku rewizji celnej stwierdzono min. obudowy 15" do telewizorów z zamontowanym panelem sterującym głośnością i kanałami, wmontowaną ramą stelażem do zainstalowania płyty głównej firmy "C". W kartonie ponadto znajdował się pilot z bateriami, instrukcja obsługi, kable zasilające. Produkt posiadał oznaczenie [...], netto 2,5 kg, gross 4,1. Stwierdzono również płyty główne z procesorem pakowane po 50 szt. z zamontowanymi gniazdami wejściowymi TV, panele LCD 15", panele LCD 19", obudowy do telewizora 32" [...] z zamontowanym panelem sterowania głośnością i kanałami oraz odtwarzaczem DVD.

Pismem z [...]r. wezwano stronę do wyjaśnienia, czy towary ujęte w fakturach załączonych do zgłoszenia celnego będą podlegały zmontowaniu i jaki towar będzie stanowił produkt końcowy oraz czy do zmontowania końcowego produktu wystarczą elementy wykazane na tychże fakturach. Importer wyjaśnił, że towar będzie podlegał montażowi, którego efektem końcowym będą odbiorniki telewizyjne. Mając wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji towarowej organ celny postanowieniem z [...]r. przyjął zabezpieczenie w kwocie [...] zł i zgodnie z art. 78 ust. 2 WKC przystąpił do kontroli dokumentów, celem upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, a postanowieniem z [...] r. wszczął postępowanie w sprawie retrospektywnego zarejestrowania kwoty długu celnego dla towaru ujętego w spornym zgłoszeniu celnym z [...]r.

Po przeprowadzeniu stosownego postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego w K. w dniu [...]r. wydał decyzję nr [...], w której w oparciu o regułę 2a, zaklasyfikował towary w sposób łączny, według kodu CN 8528 72 20 – odbiorniki telewizyjne 15",19", 32" z DVD – 1450 szt. Ze stawką celną ega omnes 14 % oraz CN 8528 72 99 – odbiorniki telewizyjne 15",19" bez DVD – 1000 szt., ze stawką celną 14 %, orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty [...] zł długu celnego i wezwał stronę do uiszczenia odsetek od dnia powstania długu celnego.

Od powyższej decyzji odwołane wniosła Spółka "A" zarzucając organowi celnemu naruszenie:

- prawa materialnego, a w szczególności przepisów części pierwszej- przepisy wstępne-Sekcja 1 litera A- Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS)- reguła 2a oraz część druga tabel stawek celnych z załącznika I do rozporządzenia Komisji nr 1549/2006 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej,

- prawa procesowego, w szczególności art. 122, art. 125 § 1, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art.188 i art. 191 Ordynacji podatkowej

oraz naruszenie przepisów dotyczących naliczania odsetek od zaległości celnych i podatkowych, w szczególności art. 65 ust. 3 i ust. 6 Prawa celnego w związku z art. 54 § 1 pkt 1 O.p.

W uzasadnieniu odwołania podkreślono, że importer, w celu produkcji telewizorów, nakładem znacznych kosztów wybudował halę produkcyjną wyposażoną w specjalnie zaprojektowaną linię produkcyjną oraz zatrudnił wysoko wykwalifikowany personel. Produkcja wymaga korzystania ze specjalistycznej wiedzy technicznej oraz umiejętności. W ramach procesu produkcji wykonywany jest specjalistyczny proces tzw. starzenia, który odbywa się w specjalistycznej komorze o stałej temp. 34 st. C oraz stałą wilgotność powietrza, a na końcu każdy telewizor poddawany jest testom funkcjonalnym. Za błędne uznano twierdzenie organu celnego, że zgłoszenie celne dotyczy towaru – odbiorniki telewizyjne o przekątnej 15", 19" i 32" w stanie nieznontowanym oraz, że podstawę klasyfikacji jest reguła 2a ORINS zgodnie, z którą nabyte elementy tworzące w konsekwencji odbiornik telewizyjny stanowią towar podlegający klasyfikacji jako kompletny lub gotowy bez względu na stan zmontowania. Podniesiono, że sprowadzono części, które telewizorami nigdy nie były lecz posłużą do wytworzenia telewizorów wskutek wykonania złożonych procesów technologicznych, a reguła 2a odnosi się do artykułów złożonych przez zastosowanie prostych operacji montażowych. Na koniec zarzucono wybiórcze odniesienie się do zgromadzonego materiału dowodowego, odstąpienie od dokonania oględzin procesu produkcyjnego i przewlekłość postępowania, a ponieważ należność celna została pobrana z zabezpieczenia nie ma potrzeby zapłaty odsetek.

Po rozpatrzeniu odwołania Spółki Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną tu decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu swojego orzeczenia organ drugiej instancji wyjaśnił i przytoczył normatywne podstawy i zasady, według których powinna być dokonana prawidłowa klasyfikacja importowanych towarów. W tym zakresie wskazał na załącznik I rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256), w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE Nr 327 z dnia 30 października 2004 r.).

Organ odwoławczy zaznaczył dalej, że taryfa celna zawarta w przywołanym załączniku I, przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega zaś pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogły być brane pod uwagę.

Nomenklatura Scalona obejmuje:

a/ nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego,

b/ wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury, nazwane "podpozycjami CN", w tych przypadkach , gdy określona jest odpowiadająca stawka celna,

c/ przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN.

Ostateczny, wskazywany w zgłoszeniu celnym /w odniesieniu do procedury dopuszczenia do obrotu/ kod towaru, to kod TARIC, obejmujący - zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 - dodatkowe podziały wspólnotowe konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia.

Na koniec tej części uzasadnienia organ odwoławczy przytoczył regułę 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej /ORINS/ i wykazał dlaczego ma ona zastosowanie w niniejszej sprawie, która dotyczy montażu telewizorów z wszystkich importowanych części w jedną całość, a efektem końcowym tego montażu są odbiorniki telewizyjne. Nie ma znaczenia, że części te pochodzą od dwóch dostawców ani też złożoność montażu. W tym zakresie odwołał się do wyroku WSA we Wrocławiu z 21 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Wr 93/07 ora wyroku ETS C-35/93.

Zdaniem organu celnego importowane towary powinny być zaklasyfikowane według Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej nr 2a, zgodnie z którą : "wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym".

Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę, że pierwsza część reguły poszerza zakres brzmienia każdej pozycji w ten sposób, że odnosi się on nie tylko do wyrobu gotowego, lecz także wyrobu niekompletnego lub niegotowego pod warunkiem, że ma on wyraźny charakter wyrobu gotowego lub kompletnego. Natomiast druga część reguły stanowi, że wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane według tej samej pozycji co wyroby zmontowane. Zaznaczył, że regułę nr 2a stosuje się również do wyrobów niekompletnych, przedstawionych w stanie niezmontowanym lub zmontowanym z tym zastrzeżeniem, że należy je traktować jako wyroby kompletne lub gotowe zgodnie z pierwszą częścią reguły. Nadto odnosi się do wyrobów w stanie niezmontowanym, które nigdy wcześniej nie stanowiły całości (wyrobu gotowego)

W oparciu o powyższe oraz biorąc pod uwagę stan towaru w dniu zgłoszenia, zwłaszcza zaś fakt, że mamy do czynienia z odbiornikami telewizyjnymi w stanie niezmontowanym, a poszczególne importowane części nie są poddawane obróbce, która zmieniałaby postać tych części stanowiących uzupełniającą się całość. Taką obróbką nie jest montaż w specjalnych warunkach – klimatyzowanych i wentylowanych pomieszczeniach o stałej temperaturze i wilgotności. Nie powoduje, że dany element staje się innym towarem, takim który mógłby być klasyfikowany inaczej. Są tym samym towarem, co do tożsamości podlegającym montażowi. Bezspornie wykazano, że dokonano importu wzajemnie uzupełniających się elementów podlegających montażowi, a więc wyrobu w stanie niezmontowanym. W sprawie nie może mieć więc zastosowania reguła 1 ORINS.

W końcowej części decyzji Dyrektor Izby Celnej nie zgodził się z zarzutami naruszenia prawa procesowego, a także wywiódł, że zgodnie z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne, organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota długu celnego zaksięgowana została na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Zdaniem organu odwoławczego na osobie dokonującej zgłoszenia celnego ciąży obowiązek dołączenia wszystkich dokumentów, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, a także znajomości przepisów prawa oraz ich właściwego stosowania. Reguły ORINS są elementem porządku prawnego, zatem strona dokonująca klasyfikacji towarowej powinna się nimi kierować. W przeciwnym razie dojdzie do naruszenia prawa - co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zaważono również, że strona pomimo, iż była w sposób właściwy pouczona o zasadach naliczana odsetek, w trakcie postępowania nie złożyła żadnych dokumentów lub wyjaśnień, które wskazywałaby na wystąpienie okoliczności uprawniających do odstąpienia od ich pobrania. Wskazano również, że z kwoty przyjętego zabezpieczenia nastąpiło wyłącznie zaliczenie kwoty należności celnych.

Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Spółka "A" - reprezentowana przez pełnomocnika - żądając uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K., a także zasądzenia kosztów postępowania, zarzuciła decyzji naruszenie prawa materialnego i procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy powtarzając zarzuty podniesione w odwołaniu.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że towary objęte zgłoszeniami celnymi z dnia [...]r. r. zostały zaklasyfikowane według prawidłowych kodów Wspólnotowej Taryfy Celnej i zgłoszone według właściwej stawki celnej, gdyż części wymienione w pozycji 1 do 3 zostały zakupione w firmie "D", a wymienione w poz. 4 od firmy "C" i nigdy wcześniej nie stanowiły wyrobu kompletnego lub niekompletnego w postaci telewizora. "A" sprowadza części, które telewizorami nigdy nie były, lecz posłużą do wytworzenia gotowych telewizorów wskutek wykonania złożonych procesów technologicznych.

Nieprawdziwe jest twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były części do montażu telewizorów. W toku postępowania wykazano bezspornie, że Spółka jest producentem, a wytworzenie telewizorów nie polega zaś na zwykłym montażu gotowych części lecz wymaga zastosowania złożonego procesu technologicznego opisanego przez Spółkę - a zatem wykraczającego daleko poza zwykły montaż wyrobu.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów Spółki dotyczących braku podstaw do zakwalifikowania importowanych towarów na podstawie reguły 2a ORINS, organ celny wyjaśnił dodatkowo, że reguła ta w ogóle nie nawiązuje do technologii montażu jaka musi być stosowana, aby wytworzyć gotowy wyrób, zatem wszelkie czynności konieczne dla celów procesu montażu, by uzyskach wyroby gotowe lub uważane za gotowe, są dopuszczalne do spełnienia tej reguły, o ile samo brzmienie pozycji, uwag do sekcji bądź działów nie wskazuje na konieczność rozważenia procesów produkcyjnych dla dokonania klasyfikacji towaru. Podkreślono, że strona nie zgadza się ze stanowiskiem organu celnego, nie podnosi jednak żądnych nowych argumentów niż te podniesione w odwołaniu.

Dla prawidłowego jej dokonania istotne znaczenie ma stan towaru w dniu zgłoszenia celnego, a jak wynika z materiału dowodowego, towar ten nosił znamiona niekompletnego wyrobu posiadającego zasadnicze cechy wyrobu kompletnego lub gotowego.

Natomiast odnośnie zarzutu naruszenia prawa procesowego oraz art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, Dyrektor Izby Celnej przytoczył w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwana dalej "p.p.s.a.")- w tym także na decyzje wydawane przez organy celne.

Spór, jaki powstał między stronami niniejszego postępowania, sprowadza się zasadniczo do rozważenia, czy towary objęte zgłoszeniem celnym z [...]r. np. "płyta gówna telewizora", "obudowy telewizora nie zawierająca panela LCD i płyty głównej", "panel LCD"- w myśl obowiązujących przepisów prawnych - winny być zaklasyfikowane według kodów CN 8528 71 90, 8529 90 49 jako "aparatura odbiorcza dla telewizji" jak uznaje strona skarżąca, czy też - jak twierdzą organy celne - właściwym jest kod CN 8528 72 20, 8528 72 99, obejmujący odbiorniki telewizyjne. Rzecz dotyczy zatem oceny prawidłowości przyjętej przez organ celny klasyfikacji sprowadzonych towarów jako niekompletnych telewizorów, w stanie niezmontowanym.

Odnosząc się do powyższej kwestii na wstępie uznać należy, że zważywszy na dzień zgłoszeń celnych spornych towarów, organy prawidłowo przyjęły za najistotniejszą podstawę normatywną dla dokonywanej klasyfikacji towarowej uregulowania zawarte przede wszystkim w:

1/ rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny /Dz.Urz.WE L Nr 302 ze zm./, powołanymi w dalszych wywodach skrótowo jako WKC;

2/ załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej /Dz.Urz.WE L256/, przywoływanego dalej w skrócie jako WTC, w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej /Dz.Urz. WE Nr 327 dnia 30 października 2004 r./.

Przypomnieć należy, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom, określającym zasady, na których jest oparta, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Jak prawidłowo zaznaczyły również organy celne, klasyfikacja towarowa dokonywana jest z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej /ORINS/, którą to nomenklaturę przyjęto we Wspólnotowej Taryfie Celnej.

Według reguły 1 ORINS, "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych uwag , zgodnie z następującymi regułami."

Z cytowanego unormowania wynikają zatem, że dla przeprowadzenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej najistotniejszego znaczenia nabierają:

- "brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów",

- pozostałe reguły ORINS /poza 1/ mogą znaleźć zastosowanie jedynie przy stwierdzeniu, że nie prowadziłoby to do skutków sprzecznych z brzmieniem samych pozycji i uwag do sekcji lub działów.

Dla klasyfikacji towarowej, dokonanej w niniejszej sprawie przez organy celne, decydujące znaczenie ma reguła nr 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, która stanowi: "Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego /oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły/, znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym". Z treści przytoczonej normy wynika wprost, że zawarte w niej określenie "stanu niezmontowowanego lub niegotowego" znajduje odniesienie nie tylko do artykułu kompletnego lub niegotowego lecz także do towaru uważanego za taki w myśl tej reguły - czyli niekompletnego lub niegotowego - o ile posiada zasadniczy charakter artykułu kompletnego lub gotowego.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotem importu były towary określone przez Spółkę jako części do telewizorów i służyły do ich zmontowania.

Kwestionując powyższe stanowisko skarżąca wywodziła, że sprowadzone elementy przeznaczone były do produkcji, która nie polega na zwykłym montażu, lecz wymaga zastosowania złożonego procesu technologicznego.

Należy zatem zauważyć, że reguła 2a posługuje się pojęciem wyrobu w stanie niezmontowanym i wyrobu w stanie zdemontowanym, co wskazuje na wyraźne wykluczenie wszelkich czynności o charakterze dalszej obróbki sprowadzanych części i wprowadzenie wymogu, że na miejscu elementy składowe artykułu powinny być złożone przy pomocy prostych operacji montażowych. Dla przydatności omawianej reguły muszą więc być dopuszczone pewne operacje montażowe, przy czym złożoność metody montażu nie może być brana pod uwagę.

Na podstawie dołączonej przez Spółkę technologii montażu (k.59), informacji techniczno-prodkcyjnej (k. 92-99) czy pisma z wyjaśniającego z [...]r. (k.134-141) można przyjąć, że dla powstawania produktu finalnego, jakim jest telewizor niezbędny jest montaż, który nie stanowi skomplikowanej procedury i polega na połączeniu wszystkich importowanych części w jedna całość.

To zaś jednoznacznie wskazuje, że części do telewizora Spółka sprowadza w celu ich zmontowania, dla powstania produktu gotowego. W omawianym dokumencie, jak również i w wyjaśnieniach Spółki nie wykazano natomiast, aby poszczególne elementy poddawane były dalszej obróbce. W znaczeniu słownikowym obróbka oznacza bowiem zabieg technologiczny mający na celu nadanie przedmiotowi określonych właściwości np. kształtu, wymiaru, wytrzymałości. Skutkiem obróbki jest więc istotna zmiana parametrów fizyko-chemicznych elementu wyjściowego. Zebrany w sprawie materiał dowody nie potwierdza zaś, aby skarżąca dla wytworzenia gotowego odtwarzacza musiała sprowadzane części poddawać zabiegom zmieniającym ich parametry fizyko-chemiczne.

Spółka podnosi również, że zastosowanie reguły 2a jest niedopuszczalne z tego względu, iż nie dokonuje ona zwykłego montażu sprowadzonych części, lecz wdraża złożony proces technologiczny, przy użyciu nowoczesnych i specjalistycznych narzędzi – linii produkcyjnej.

W ocenie Sądu, niezależnie od nakładów poniesionych przez importera dla stworzenia odpowiednich warunków montażu (wybudowanie hali, klimatyzacja, wentylacja, komora stałej temperatury, że jego celem jest połączenie poszczególnych sprowadzonych elementów - bez dokonania ich obróbki - w jedną całość. Reguła 2a byłaby natomiast wyłączona, gdyby poszczególne elementy, przed ich zespoleniem, musiały być obrobione (zmienione istotnie co do parametrów), gdyż w przeciwnym razie ich montaż nie byłby możliwy. Wszelkie czynności, które można uznać za proste (np. lutowanie, skręcanie i inne), a które służą do połączenia sprowadzonych części, nie wykluczają zastosowania omawianej reguły. W takiej sytuacji należy podzielić pogląd organów celnych, że sprowadzone części służyły do zmontowania telewizora, czemu skarżąca nie przeczy.

Poza sporem pozostaje w niniejszej sprawie, że sprowadzane części stanowiły urządzenie kompletne – telewizor z DVD lub telewizor bez DVD w stanie niezmontowanym, stanowiące towar o charakterze wyrobu kompletnego lub gotowego.

Zdaniem składu orzekającego należy zgodzić się ze stanowiskiem organu celnego. Reguła 2a, jak zostało to trafnie podniesione w zaskarżonej decyzji, niewątpliwie poszerza brzmienie każdej pozycji taryfy, odnosząc ją nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego, o ile oczywiście posiada on wyraźny charakter wyrobu gotowego lub kompletnego. W niniejszej sprawie, za wyrób gotowy lub kompletny należy uznać telewizor z DVD lub bez DVD w stanie niezmontowanym.

Aby uznać sprowadzane części za wyrób niekompletny w stanie niezmontowanym należy wykazać, że istnieje możliwość zmontowania z tych części wyrobu mającego zasadniczy charakter wyrobu gotowego. W konsekwencji tego należy wymierzyć cło jak za wyrób gotowy. Tak właśnie było w rozpoznawanej sprawie.

W świetle powyższych wywodów należy podzielić stanowisko organów celnych, że towary zgłoszone w dniu [...]r., na jednym zgłoszeniu celnym, od dwóch różnych dostawców należało, przy zastosowaniu reguły 2a ORINS, zaklasyfikować łącznie, zgodnie z brzmieniem wynikającym z pozycji 8528 i zgodnie z kodem CN 8528 72 20 lub 8528 72 99 obejmującym: monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji,, aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu – pozostała, kolorowa --- pozostała ---- pozostała ze stawką celna krajów trzecich (erga omnes) 14 %".

Jak już zaznaczono, skoro o zaklasyfikowaniu towaru do odpowiedniego kodu CN przesądza stan faktyczny dokonywanego importu, ustalenie, że zgłoszone w jednym zgłoszeniu celnym części do telewizora są kompletnym telewizorem w stanie niezmontowanym, oznacza zaklasyfikowanie towaru według kodu właściwego dla telewizora i skutkuje wymierzeniem cła w wyższej wysokości. Natomiast, jeżeli przedmiotem importu byłby jedynie części, np. zamienne do naprawy telewizorów, to klasyfikowane one byłby do pozycji właściwych ze względu na funkcję, jak to uczynił importer i wynika z przedłożonych WIT.

Przypomnieć należy, iż przepis art. 51 ustawy Prawo celne stanowi, że organy celne w drodze decyzji, określają kwotę należności wynikającą długu celnego powstałego na podstawie art. 202-25, art. 210, art. 211 i art. 216 WKC, a także niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego, gdy istnieją podstawy do jej zaksięgowania retrospektywnego na podstawie art. 220 WKC. W myśl tego ostatniego przepisu, jeżeli kwota wynikająca z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowanie kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika /zaksięgowanie retrospektywne/.

W rozpoznawanej sprawie, kontrola postimportowa wykazała, że przedmiotem importu były telewizory w stanie niezmontowanym, czego strona nie wykazała w zgłoszeniu, deklarując sprowadzone towary według kodów CN 8528 71 90 ze stawką 14%, 8529 90 49 ze stawką 3%, 8529 90 92 ze stawką 0%, oraz 8543 70 90 ze stawką 3, 7%. Jak zaś wyżej wykazano dla przedmiotowych towarów właściwy był kod CN 8528 72 20 i 8528 72 99 ze stawką 14%. Skoro więc organy celne w wyniku odpowiednich czynności wyjaśniających wykazały, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, zastosowanie znaleźć musiał art. 78 ust. 3 WKC. Przepis ten zobowiązuje organy celne do podjęcia działania w celu uregulowania zaistniałej sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane którymi dysponują. W rezultacie, mając na względzie wskazane wcześniej przepisy WKC, zasadnym stało się wydanie decyzji o zarejestrowaniu kwoty długu celnego, w trybie omawianego przepisu.

W skardze postawiony również został zarzut naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, poprzez zobowiązanie Spółki do uiszczenia odsetek za zwłokę od kwoty długu celnego.

Przywołany przepis zawiera wyjątek od ogólnej zasady poboru odsetek określając jednocześnie przesłanki, w których zasada ta znajduje zastosowanie. Co istotne, obowiązek ich wykazania spoczywa na dłużniku - stronie postępowania. Inaczej rzecz ujmując, to na Spółce spoczywała ciężar dowodu, że w niniejszej sprawie, zaistniały "szczególne okoliczności, niewynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania" podania nieprawdziwych lub niekompletnych danych w zgłoszeniu celnym. Zauważyć należy, że przywołany przepis nie określa, jakie okoliczności należy uznać za "szczególne", dające podstawę do uznania, że taki wyjątek zaistniał. Tym niemniej, w sposób precyzyjny ustawodawca wskazuje, że owe okoliczności nie mogą wynikać z zaniedbania dłużnika, ani jego świadomego działania. Przepis powyższy znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wcześniej wykazano, organy celne dowiodły, że dla importowanych towarów należało zastosować inny kod CN niż przyjęty przez Spółkę, a w konsekwencji inną stawkę celną. W tych okolicznościach powstaje do rozważenia wątpliwość, czy mamy do czynienia z przesłankami uzasadniającymi zastosowanie wyjątku od obowiązku pobrania przez organ celny odsetek. W ocenie Sądu, organ celny trafnie uznał, że za taką okoliczność nie można uznać samego przekonania Spółki, co do prawidłowości zastosowanej przez nią klasyfikacji. Oceny prawidłowości działania strony skarżącej należy dokonywać, mając na względzie nie tylko obowiązujące przepisy prawa, ale również profesjonalny charakter prowadzonej przez nią działalności, który niewątpliwie zaostrza ocenę zachowania reguł staranności.

Wobec powyższego należy zaznaczyć, że na podmiocie dokonującym zgłoszenia ciąży nie tylko obowiązek dołączenia wszelkich dokumentów, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celą (art.62 ust. 2 WKC), ale także zgłaszający odpowiada za prawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu, jak również dołączonych do niego dokumentów. Strona w zgłoszeniu celnym podała zaś nieprawidłowe dane odnośnie spornych towarów nie wykazując ich jako telewizory. Nieprawidłowość ta wynikała z naruszenia obowiązujących przepisów regulujących zasady klasyfikacji, przez niezastosowanie reguły 2a ORINS. Jak słusznie zauważyła strona przeciwna, reguła ta stanowi element obowiązującego porządku prawnego i strona dokonująca klasyfikacji towarowej powinna się regułą tą bezwzględnie kierować. Jeżeli przy tym zważy się, że mamy do czynienia z podmiotem, który prowadzi określoną profesjonalną działalność, nie sposób podzielić, stanowiska skarżącej, że dokonana przez nią klasyfikacja wynikała z braku wątpliwości i przekonania odnośnie przypisania towaru do określonych kodów, a nie była wynikiem świadomego nieprzestrzegania reguł.

Sąd nie dopatrzył się także podnoszonych przez stronę skarżącą naruszeń prawa procesowego, w szczególności za niezasadny uznał zarzut braku pełnego materiału dowodowego przez odstąpienie od wizji procesu montażu telewizorów. Należy zgodzić się z organem celnym, że w tym zakresie wystarczające są złożone przez stronę dokumenty i wyjaśnienia. Organ nie neguje, że taki proces technologiczny ma miejsce, jednakże nie ocenia go jako skomplikowany, czego oczekuje skarżąca.

Wobec faktu, że w rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono uchybień, o których mowa w art. 145 p.p.s.a., działając na podstawie art. 151 przywołanej ustawy, należało skargę oddalić.