Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 167/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Ustanowiono pełnomocnika
Umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków L.K. i W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L.K. i W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: 1. Umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla skarżących doradcę podatkowego. UZASADNIENIE Skarżący zgodnie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Z ich oświadczeń wynikało, że są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują uczącego się syna. Są właścicielami domu mieszkalnego. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 3.746,88 zł oraz renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 669,84 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją. Należy zwrócić uwagę, że sytuacja wnioskodawców jest znana z urzędu, gdyż wielokrotne składali oni wnioski o przyznanie prawa pomocy w swoich licznych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem (m.in. sygn. akt I SA/Go 105/17, 213/17, 324/17, 329/17 342/17, 68/18). W świetle oświadczeń skarżących oraz nadesłanych przez nich dokumentów stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżących uległa niewielkiej poprawie. Postanowieniem wydanym w niniejszym postępowaniu w dniu 15 maja 2018 r. zwolniono skarżących od kosztów sądowych. Oznacza to, że L. i W.K. są zwolnieni, w niniejszym postępowaniu, od obowiązku uiszczania wszystkich wpisów i opłat kancelaryjnych. Zatem żądanie skarżących w tym zakresie jest całkowicie spełnione, a rozpoznanie tej części ich wniosku - zbędne. Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący wnieśli również o ustanowienie doradcy podatkowego. W sytuacji gdy strona jest już zwolniona orzeczeniem od kosztów sądowych i składa wniosek o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego, żądanie to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przypadku skarżących, na obecnym etapie postępowania zasadne jest ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jak wskazano w ww. postanowieniu z 15 maja 2018 r., z przedstawionych przez skarżących dokumentów oraz oświadczeń wynika, że nie mają oszczędności a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś po wydaniu wyroku przez sąd I instancji skarżącym może być niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.


UZASADNIENIE

Skarżący zgodnie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.

Z ich oświadczeń wynikało, że są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują uczącego się syna. Są właścicielami domu mieszkalnego. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 3.746,88 zł oraz renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 669,84 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją.

Należy zwrócić uwagę, że sytuacja wnioskodawców jest znana z urzędu, gdyż wielokrotne składali oni wnioski o przyznanie prawa pomocy w swoich licznych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem (m.in. sygn. akt I SA/Go 105/17, 213/17, 324/17, 329/17 342/17, 68/18). W świetle oświadczeń skarżących oraz nadesłanych przez nich dokumentów stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżących uległa niewielkiej poprawie.

Postanowieniem wydanym w niniejszym postępowaniu w dniu 15 maja 2018 r. zwolniono skarżących od kosztów sądowych. Oznacza to, że L. i W.K. są zwolnieni, w niniejszym postępowaniu, od obowiązku uiszczania wszystkich wpisów i opłat kancelaryjnych. Zatem żądanie skarżących w tym zakresie jest całkowicie spełnione, a rozpoznanie tej części ich wniosku - zbędne.

Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Skarżący wnieśli również o ustanowienie doradcy podatkowego.

W sytuacji gdy strona jest już zwolniona orzeczeniem od kosztów sądowych i składa wniosek o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego, żądanie to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Stosownie do treści tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W przypadku skarżących, na obecnym etapie postępowania zasadne jest ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Jak wskazano w ww. postanowieniu z 15 maja 2018 r., z przedstawionych przez skarżących dokumentów oraz oświadczeń wynika, że nie mają oszczędności a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów.

W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś po wydaniu wyroku przez sąd I instancji skarżącym może być niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.