Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 182/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 66 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...]w L.G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]), podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej k.p.a.) oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186) po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej w L.G.nr [...] D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś.nr [...] z dnia [...] r. nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej w L. G. [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku w L.G. [...] poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, tj.:

1) w terminie do 31 grudnia 2020 r.:

naprawę lub wymianę zmurszałej belki konstrukcji więźby dachowej,

naprawę lub wymianę uszkodzonego biologicznie słupa drewnianego podtrzymującego konstrukcję dachu,

naprawę lub wymianę nieszczelnego pokrycia dachu,

wymianę rynien, rur spustowych i obróbek blacharskich,

uzupełnienie brakujących tynków na kominie,

2) w terminie do dnia 31 grudnia 2021 r.:

osuszenie zawilgoconych ścian na parterze do wysokości około 1,10 m,

uzupełnienie brakujących tynków elewacji i gzymsów,

naprawę pękniętego pionowo nadproża otworu okiennego z lokalu 2 w kierunku,

naprawę pęknięć pionowych na ścianie od strony rzeki przechodzących: od poziomu gruntu do poziomu dachu oraz od poziomu gruntu do poziomu stropu nad parterem,

uzupełnienie złuszczonej wierzchniej warstwy cegły na ścianie krótszej od strony rzeki (z zewnątrz),

wymianę odparzonych tynków zewnętrznych,

naprawę lub wymianę spękanej opaski betonowej przy budynku,

uzupełnienie brakujących tralek w balustradzie odgradzającej poziom spocznika od biegu klatki schodowej,

uzupełnienie tynków wewnętrznych na parterze.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja ta dotyczy jedynie części wspólnych budynku zlokalizowanego w L.G. [...], natomiast w zakresie pozostałych części budynku zostaną wydane odrębne decyzje administracyjne.

Przedstawiając okoliczności stanu faktycznego organ wyjaśnił, że w dniu 25 lipca 2017 r. do PINB w Ś.wpłynęła skarga, w treści której wniesiono o sprawdzenie legalności wykonania robót budowlanych polegających na "rozpoczęciu prac remontowo - modernizacyjnych w ścianie frontowej" budynku w L. G.nr [...]. W trakcie przeprowadzonych czynności kontrolno-nadzorczych stwierdzono, iż budynek znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i pismem z dnia 29 maja 2018 r. zawiadomiono strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie jego nieodpowiedniego stanu technicznego oraz o wykorzystaniu materiału dowodowego zebranego w trakcie czynności kontrolno - nadzorczych.

Budynek zlokalizowany w L.G. [...] jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym o dwóch kondygnacjach nadziemnych, z dachem konstrukcji drewnianej pokrytej dachówką. Kominy są murowane z cegły, otynkowane oraz nieotynkowane z klinkieru. Ściany konstrukcyjne murowane z cegły. Stropy międzykondygnacyjne drewniane. Klatka schodowa konstrukcji drewnianej. Ganek wsparty na słupach murowanych z cegły ze stropem betonowym, zabudowa konstrukcji drewnianej. W ramach postępowania do akt sprawy przedłożono protokoły: z przeglądu elektrycznego pięcioletniego z grudnia 2016 r., z okresowej kontroli przewodów kominowych z dnia 29 października 2018 r., z okresowej kontroli pięcioletniej stanu technicznego budynku mieszkalnego z października 2018 r. oraz z przeprowadzenia rocznej kontroli okresowej stanu technicznego budynku.

Z treści protokołu przeglądu elektrycznego pięcioletniego wynika, iż instalacja elektryczna w budynku jest w odpowiednim stanie technicznym i nadaje się do użytkowania. Z treści protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych z dnia 29 października 2018 r. wynika, iż przewody kominowe w budynku w L.G. [...] są drożne, ciąg kominowy przy dopływie powietrza zewnętrznego do pomieszczenia jest prawidłowy, dostęp do czyszczenia i kontroli przewodów kominowych dobry, ogólny stan techniczny przewodów kominowych, drzwiczek wyczystnych i rewizyjnych dobry. Stwierdzono, iż przewody kominowe nadają się do użytku. Z kolei w treści protokołu z okresowej kontroli pięcioletniej stanu technicznego budynku mieszkalnego z października 2018 r. wskazano następujące zalecenia: naprawić nieszczelne pokrycie dachowe lub wykonać wymianę pokrycia dachu wraz z wymianą rynien, rur spustowych i obróbek blacharskich; uzupełnić brakujące tynki na kominach; uzupełnić brakujące tynki zewnętrzne elewacji i gzymsów; wykonać obwodowe odwodnienie budynku, rozważyć wykonanie nowej izolacji poziomej. Wskazano, iż budynek wymaga wykonania niezbędnego remontu. Natomiast w protokole rocznej kontroli okresowej stanu technicznego budynku z lipca 2018 r. wskazano następujące zalecenia: naprawić nieszczelne pokrycie dachowe lub wykonać wymianę pokrycia dachu wraz z wymianą rynien, rur spustowych i obróbek blacharskich, wykonać remont kominów; uzupełnić brakujące tynki elewacji i gzymsów; wykonać obwodowe odwodnienie budynku, rozważyć wykonanie nowej izolacji poziomej oraz rozwiązanie problemu braku kanalizacji we wszystkich mieszkaniach np. poprzez budowę jednego bezodpływowego zbiornika lub przydomowej oczyszczalni ścieków. Zalecenia wskazane w protokole rocznej kontroli okresowej stanu technicznego przedmiotowego budynku z sierpnia 2019 r. są zbieżne z zaleceniami protokołu rocznej kontroli okresowej stanu technicznego z lipca 2018 r.

W toku postępowaniu, tj. w dniu 26 czerwca 2018 r. PINB przeprowadził oględziny budynku, w trakcie których stwierdzono, iż na poziomie strychu widoczne są ubytki tynku wewnętrznego w ścianie szczytowej, zmurszała konstrukcja belki, uszkodzony biologicznie słup drewniany, pęknięcia na kominie, we wnętrzu trzonu kominowego o wymiarach 50 cm x 45 cm rura o śr. około 160 mm. Do słupa wsporczego dachu konstrukcji drewnianej nad płytą tarasową zamontowany jest hak o śr. około 1 cm mocujący linkę odciągową przewodu elektrycznego poprowadzonego od budynku w stronę obiektu gospodarczego - "komórki" (w tym zakresie organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego prowadzi czynności kontrolno-nadzorcze, wobec czego decyzja nie odnosi się do zamontowanego haku o śr. około 1 cm mocującego linkę odciągową przewodu elektrycznego poprowadzonego od budynku w stronę obiektu gospodarczego). Na poziomie I piętra widoczny brak 4 szt. tralek w balustradzie odgradzającej poziom spocznika od biegu klatki schodowej. Nierówne krawędzie stopni schodów drewnianych. Na poziomie parteru na ścianach ubytki tynku, zawilgocenia. Na ścianie z drzwiami wejściowymi do budynku w obrębie okien lokalu nr 2 widoczne są ubytki tynku oraz pęknięcie pionowe nadproża w kierunku okna lokalu nr 3. Ubytki tynku zewnętrznego na ganku. Widoczne są zawilgocenia tynku w pasie na wysokości od gruntu do około 1,10 m. Od strony rzeki na ścianie pęknięcie pionowe przechodzące od poziomu gruntu do poziomu dachu oraz widoczne drugie pęknięcie pionowe od poziomu gruntu do poziomu stropu nad parterem. Ponadto, na ścianie krótszej, od strony rzeki, widoczny ubytek tynku wraz ze złuszczeniem wierzchniej warstwy cegły i odparzeniami wokół ubytku tynku. Uszkodzona i spękana opaska betonowa przy budynku.

W tych okolicznościach decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) PINB w Ś., działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej w L.G. [...] usunięcie opisanych na wstępie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego nr [...] w L. G.w zakreślonych terminach.

Odwołanie od tej decyzji złożyła skarżąca wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o zastosowanie art. 132 § 1 k.p.a. i uchylenie bądź zmianę zaskarżonej decyzji przez organ I instancji zgodnie z osnową odwołania.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję DWINB wyjaśnił, że zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest zobowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 - czyli utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7. Art. 61 Prawa budowlanego nakłada z mocy prawa określone w nim obowiązki na właściciela lub zarządcę obiektu, natomiast art. 66 daje organowi nadzoru budowlanego możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy, zmierzającej do zapewnienia użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z wymogami określonymi w art. 61. Stosownie bowiem z jego brzmieniem w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. DWINB w całości podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ I wskazując, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie bezspornie wynika nieodpowiedni stan techniczny budynku, a sformułowane zarzuty dot. naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. są bezzasadne. W budynku występują bowiem następujące nieprawidłowości: zmurszała belka konstrukcji więźby dachowej, uszkodzony biologicznie słup drewniany podtrzymujący konstrukcję dachu, nieszczelne pokrycie dachu, nieodpowiednie rynny, rury spustowe i obróbki blacharskie, brakujące tynki na kominie, zawilgocone ściany na parterze, brakujące tynki elewacji, spękana opaska betonowa przy budynku, brak tynków wewnętrznych na parterze oraz inne. Oponując twierdzeniom skarżącej DWINB podał, że nałożone na Wspólnotę obowiązki nie mają "ulepszającego charakteru", a są niezbędne, by przedmiotowy obiekt został utrzymany w należytym stanie technicznym. Zdaniem DWINB organ I instancji prawidłowo również zastosował w sprawie tryb z art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który dotyczy właśnie nieprawidłowości wynikających z upływu czasu, eksploatacji budynku, znacznego zużycia technicznego obiektu, braku remontów. Odpowiadając z kolei na zarzut dotyczący braku podania podstawy prawnej stwierdzonych nieprawidłowości DWINB wskazał, że załączone do akt sprawy fotografie oraz protokoły z kontroli jednoznacznie potwierdzają nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego obiektu, zaś organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku wskazywania, które konkretnie przepisy zostały naruszone, w szczególności, gdy stwierdzone nieprawidłowości w stanie technicznym są oczywiste i nie wymagają wiedzy specjalistycznej do ich rozpoznania. Nadto, DWINB wyjaśnił, że podniesione w odwołaniu zarzuty dotyczące trudności finansowych nie mają znaczenia dla organu nadzoru budowlanego, gdyż kwestią priorytetową dla organu jest doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu technicznego.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] w L. G.wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a nadto zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie: - przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., przejawiające się brakiem uwzględnienia przez organy całokształtu okoliczności sprawy, w tym w szczególności pominięcie uwzględnienia okoliczności, że skarżąca jest małą wspólnotą mieszkaniową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, której wpływy na fundusz remontowy uniemożliwiają przeprowadzenie nakazanych w zaskarżonej decyzji prac remontowych, w tym w szczególności w terminie wskazanym w decyzji; - przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. przejawiające się brakiem uwzględnienia przez organy całokształtu okoliczności sprawy, w tym w szczególności pominięcie ustalenia stanu technicznego obiektu budowlanego oraz z pomięciem ustalenia z czego ten stan wynika; - przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. i 77 §1 k.p.c., przejawiające się brakiem uwzględnienia przez organ II oraz I instancji całokształtu okoliczności sprawy, w tym pominięcie ustalenia stanu estetycznego budynku, w którym mieści się skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa, przy uwzględnieniu otoczenia; - przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., przejawiające się brakiem uwzględnienia przez organy całokształtu okoliczności sprawy, w tym w szczególności pominięcie uwzględnienia okoliczności, że nakazane prace remontowe, ich rodzaj oraz charakter, nie są pracami koniecznymi dla zachowania budynku w należytym stanie technicznym i estetycznym w rozumieniu Prawa budowlanego; - przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie, polegające na nakazaniu skarżącej przeprowadzenia prac remontowych z pominięciem wskazania ich charakteru, w szczególności z pomięciem ustalenia stanu technicznego obiektu budowlanego oraz z pomięciem przedstawienia, z czego ten stan wynika i jakie przepisy dotyczące utrzymania go w należytym stanie technicznym zostały naruszone; - przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego przez jego błędne zastosowanie w sprawie, sprowadzające się do nałożenia na skarżącą obowiązku wykonania prac naprawczych w zakresie estetyki obiektu w sytuacji kiedy stan estetyczny obiektu nie wymaga interwencji administracyjnej z art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawo budowlane, - przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego przez jego błędne zastosowanie w sprawie sprowadzające się do nałożenia na skarżącą obowiązku wykonania prac naprawczych, przywracających obiekt do odpowiedniego stanu technicznego i estetycznego, w terminie nieadekwatnym i za krótkim w stosunku do zakresu spornych prac oraz możliwości finansowych skarżącej.

W uzasadnieniu skarżąca konsekwentnie podtrzymała swoje stanowisko, że objęte zaskarżoną decyzją prace remontowe, wbrew ocenie organu II instancji, polegają na ulepszeniu budynku, nie zaś na przywróceniu go do stanu niezagrażającego życiu lub zdrowiu, w tym także bezpieczeństwu mienia lub środowisku. Obowiązek wykonania tych prac przekłada się na obowiązek poniesienia przez właścicieli lokali bardzo dużych kosztów. Według wstępnych ich ustaleń koszt tych prac wiązać się będzie z wydatkiem łącznej kwoty ok. [...]. Tymczasem skarżąca stanowi tzw. małą wspólnotę, w której koszty wszelkich remontów ponoszą wszyscy współwłaściciele w częściach odpowiadających wielkości ich udziału w nieruchomości wspólnej. Niniejsza Wspólnota posiada zaś miesięczne wpływy na tzw. fundusz remontowy w kwocie [...], a obecny stan tego funduszu opiewa na kwotę [...], przez co nie stać jej na wykonanie prac remontowych objętych zaskarżoną decyzją, które to – w ocenie skarżącej - nie są konieczne dla utrzymania budynku w stanie niezagrażającym życiu, zdrowiu bądź bezpieczeństwu mienia czy środowiska. Podkreślono, że skarżąca w szczególności została niewspółmiernie obciążona obowiązkiem, o jakim mowa w zaskarżonej decyzji i tym bardziej nie ma możliwości wykonania spornych prac w tak krótkim terminie, tj. do dnia 31 grudnia 2020 r. oraz do dnia 31 grudnia 2021 r. Dalej skarżąca podniosła, że nakładając obowiązek wykonania prac wskazanych w pkt. 1.4 - 2.9 decyzji z dnia [...] r. organ nadzoru budowlanego pominął, że zasadność ingerencji na zasadzie art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego dotyczy jedynie skrajnych zaniedbań w estetyce obiektu przy uwzględnieniu otoczenia. Kolejno podniosła, że jakkolwiek podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to jednak w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nie wskazano w jakim dokładnie stanie technicznym znajduje się budynek, ani z czego ten stan techniczny wynika. Nie wskazano w szczególności z jakimi dokładnie normami prawa jest sprzeczny stwierdzony przez organ nadzoru budowlanego stan techniczny budynku. Tymczasem nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, czyli związanych z niewłaściwym jego użytkowaniem, doprowadzeniem do znacznego zużycia technicznego poprzez brak remontów, konserwacji spowodowanych zazwyczaj biernością, niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela lub zarządcy. Nie można zaś na jego podstawie obligować do wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, gdyż taka sytuacja odpowiada regulacji zawartej w art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego, odwołującej się bezpośrednio do procesu budowlanego. W dalszej części skarżąca odwołała się do poglądów judykatury w zakresie językowej i funkcjonalnej wykładni art. 66 Prawa budowlanego, a konkludując podkreśliła, że zaskarżona decyzja pomija wskazania stanu technicznego spornego budynku, przyczyn jego powstania oraz wskazania konkretnych przepisów prawa, z którymi stan ten pozostaje sprzeczny. Pomija również, że sporne praca mają charakter ulepszający i nie wymagają ingerencji na zasadzie art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego.

Na marginesie oraz z daleko posuniętej ostrożności skarżąca podniosła również, że nałożenie na nią obowiązku wykonania spornych prac w terminie do końca b.r. oraz do 31 grudnia 2021 r. pozostaje sprzeczne z art. 66 ust.1 Prawo budowalne. Przy uwzględnieniu okoliczności, że skarżąca jest tzw. małą wspólnotą mieszkaniową z ograniczonym wpływem środków na tzw. fundusz remontowy oraz przy uwzględnieniu charakteru prac objętych spornym obowiązkiem, nałożony przez organ administracyjny termin wykonania obowiązku pozostaje bowiem nieadekwatny i zbyt krótki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na względzie wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonywanych czynności przepisu art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.), z którego wynika, że sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontroli sądu podlegała decyzja D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję PINB w Ś.nr [...] z dnia [...] r. nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej w L.G. [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku w L. G. [...] poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, tj.: 1) w terminie do 31 grudnia 2020 r.:

1. naprawę lub wymianę zmurszałej belki konstrukcji więźby dachowej, naprawę lub wymianę uszkodzonego biologicznie słupa drewnianego podtrzymującego konstrukcję dachu,

3. . naprawę lub wymianę nieszczelnego pokrycia dachu,

4. . wymianę rynien, rur spustowych i obróbek blacharskich,

1.5. uzupełnienie brakujących tynków na kominie,

2) w terminie do dnia 31 grudnia 2021 r.:

1. osuszenie zawilgoconych ścian na parterze do wysokości około 1,10 m,

2. uzupełnienie brakujących tynków elewacji i gzymsów,

3. naprawę pękniętego pionowo nadproża otworu okiennego z lokalu 2 w kierunku,

4. naprawę pęknięć pionowych na ścianie od strony rzeki przechodzących: od poziomu gruntu do poziomu dachu oraz od poziomu gruntu do poziomu stropu nad parterem,

5. uzupełnienie złuszczonej wierzchniej warstwy cegły na ścianie krótszej od strony rzeki (z zewnątrz),

6. wymianę odparzonych tynków zewnętrznych,

7. naprawę lub wymianę spękanej opaski betonowej przy budynku,

8. uzupełnienie brakujących tralek w balustradzie odgradzającej poziom spocznika od biegu klatki schodowej,

9. uzupełnienie tynków wewnętrznych na parterze.

Materialnoprawną podstawę orzekania stanowił tu art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przewidziany w tym przepisie przypadek ingerencji organu nadzoru budowlanego - jak to podkreśla się w judykaturze – pozostaje w związku z art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego, mocą którego nałożony został na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek utrzymania go i użytkowania zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. Stanowi on, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7.

Zakreślone obowiązki właściciela lub zarządcy - jak to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2020 r., (sygn. akt II OSK 180/18, CBOSA) – "polegają głównie na przeprowadzaniu, w czasie użytkowania obiektu, okresowych przeglądów i ocen jego stanu technicznego oraz podejmowaniu działań związanych z wykonywaniem niezbędnych robót konserwacyjnych i remontowych, zapewniających utrzymanie właściwego stanu technicznego i bezpieczeństwa eksploatowanego obiektu budowlanego". Co istotne – z punktu widzenia zarzutów skargi – w świetle art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie ma znaczenia dlaczego doszło do stwierdzonych nieprawidłowości, bowiem zastosowanie tego przepisu nie wiąże się ze sposobem powstania, a jedynie z faktem zaistnienia opisanych tam sytuacji. Wystąpienie którejkolwiek z przesłanek określonych w pkt 1 - 4 obliguje organ do nakazania, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie (Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 393/20, CBOSA).

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z jej realiów wynika bowiem, że prawidłowo organy ustaliły, że opisany obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Potwierdzają to przeprowadzone w dniu 26 czerwca 2018 r. oględziny, w trakcie których stwierdzono wady więźby dachowej, pęknięcia w kominie, zawilgocenia, pęknięcia ścian, odpadające tynki, brak tralek w balustradzie. Nadto niniejsze znajduje swoje uzasadnienie w pozyskanych w toku postępowania protokołach obrazujących stan techniczny spornego obiektu, a dokładniej: protokole okresowej kontroli pięcioletniej stanu technicznego budynku mieszkalnego z października 2018 r. oraz protokole z przeprowadzonej rocznej kontroli okresowej stanu technicznego budynku z lipca 2018 r. Przeprowadzający kontrolę, na podstawie oceny aktualnego stanu technicznego obiektu w zakresie charakteru i rozmiaru powstałych uszkodzeń, dokonali określenia stanu technicznego budynku i sprecyzowali wnioski i zalecenia dotyczące zakresu potrzebnych napraw, które – wbrew twierdzeniom strony skarżącej – absolutnie nie dotyczą wyłącznie kwestii estetycznych, a związane są z potrzebą przeprowadzenia niezbędnych napraw związanych z potrzebą utrzymania konstrukcji budynku oraz jego pokrycia dachowego w odpowiednim stanie technicznym. W ocenie Sądu z prawidłowo ustalonych okoliczności sprawy wynika ponad wszelką wątpliwość niewłaściwy stan techniczny obiektu budowlanego, jakim jest budynek zlokalizowany w L. G. [...], co uzasadniało z całą pewnością wydanie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wobec skarżącej na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Wyjaśnić przy tym trzeba, że decyzje wydawane na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane zaliczane są do kategorii tzw. decyzji związanych i organ ma obowiązek je wydać w sytuacji wystąpienia chociażby jednej z określonych w tym przepisie przesłanek. I właśnie taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Odnosząc się z kolei do podniesionego w skardze zarzutu w zakresie braku środków finansowych na przeprowadzenie nakazanych prac to wyjaśnić trzeba, że obowiązek dbałości o stan techniczny obiektu budowlanego spoczywa na właścicielu obiektu z mocy prawa i to jego obciążają koszty utrzymania w należytym stanie obiektu budowlanego. Stąd brak wystarczających środków w funduszu remontowym strony skarżącej będącej tzw. małą wspólnotą nie może stanowić, w aspekcie celu wynikającego z art. 66 Prawa budowlanego, którym jest przede wszystkim zapewnienie bezpiecznego użytkowania i utrzymania w należytym stanie technicznym obiektu budowlanego, argumentu przemawiającego za uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi w zakresie ustalenia terminu wykonania nałożonych obowiązków należy zaś przede wszystkim wskazać, że organy dokonały tu rozróżnienia konicznych do wykonania prac zakreślając dwa terminy, pierwszy do 31 grudnia 2020 r. i drugi - do 31 grudnia 2021 r. Jak podał PINB – podyktowane było to stwierdzonymi przyczynami technicznymi, ich zakresem oraz kolejnością prac do wykonania. W tym kontekście można jeszcze tylko marginalnie dodać, że niniejsza dwufazowość remontu z pewnością też pozwala na rozłożenie w czasie możliwości zgromadzenia środków na remont. Ponadto wskazać należy, że stan obiektu był niewątpliwie znany stronie skarżącej, chociażby z zaleceń pokontrolnych i przeprowadzenie stosownych prac strona skarżąca winna uwzględnić w swym działaniu.

W rezultacie Sąd uznał, iż nie okazały się zasadne zarzuty naruszenia prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a., mające na celu ustalenie prawdy materialnej, poprzez zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, który następnie powinien znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. W realiach niniejszej sprawy postępowanie zostało bowiem przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zaskarżonej decyzji nie można zarzucić wadliwości, uzasadniającej jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Organy w toku prowadzonego postępowania w sposób należyty wyjaśniły okoliczności stanu faktycznego oraz dokonały prawidłowego ustalenia mającej zastosowanie normy prawa materialnego.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, by decyzja ta naruszała prawo i to w stopniu wymagającym usunięcia jej z obrotu prawnego.

Z tych względów skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.