Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1458/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 par. 1, art. 33 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
article: art. 31
journal: Dz.U. 2010 nr 80 poz 526
law: Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Województwa [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postepowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Województwa M. (dalej jako: "Strona" lub "Skarżący") jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej jako: "Dyrektor Izby" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej jako: "Naczelnik Urzędu" lub "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], uznające za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec Województwa M. na podstawie wystawionego przez Ministra Finansów tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 14 kwietnia 2015 r., obejmującego należność z tytułu wpłaty z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na 2014 r. za miesiąc listopad 2014 r. w kwocie należności głównej 53.877.324,60 zł plus odsetki za zwłokę. Przedmiotowy tytuł wykonawczy został doręczony Skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2015 r. wraz z wezwaniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. do złożenia informacji odnośnie posiadanych składników majątkowych.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego dnia 23 kwietnia 2015 r.) pełnomocnik Województwa M. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Podniósł on zarzuty nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...] oraz niespełnienia przez tytuł wykonawczy nr [...] wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Naczelnik Urzędu Skarbowego W., mając na uwadze regulację zawartą w art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. zawiesił w całości postępowanie egzekucyjne prowadzone m. in. na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego

Następnie, pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. organ egzekucyjny wystąpił do Wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie złożonych zarzutów.

Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. uznał zarzuty w zakresie naruszenia przepisów art. 33 § 1 pkt 1 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji za nieuzasadnione.

W związku z wnioskiem Województwa M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając zarzuty Strony wywodzone z art. 33 § 1 pkt 1 i 10 ustawy egzekucyjnej za nieuzasadnione.

Naczelnik Urzędu Skarbowego W., na podstawie art. 17 § 1 w związku z art. 33 § 1 pkt 1, 3, 6 i 10 oraz art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. uznał za nieuzasadnione zarzuty: dotyczące nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym, określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej oraz niespełniania przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W związku z wniesionym zażaleniem na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], na podstawie art. 17 § 1 w związku z art. 33 § 1 pkt 1 i 10 oraz art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uznał za nieuzasadnione zarzuty dotyczące nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym oraz niespełniania przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Pismem z 10 lutego 2016 r. Strona wniosła zażalenie na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o jego zawieszenie.

Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w W., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2016 r.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby odniósł się w pierwszej kolejności do zarzutu nieistnienia obowiązku egzekucyjnego.

Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt. 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Zdaniem Dyrektora Izby oznacza to, że organ egzekucyjny zwraca się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w sprawie wniesionych zarzutów. Wola ustawodawcy odnośnie wiążącego charakteru wypowiedzi wierzyciela, wyrażona w art. 34 § 1 cytowanej wyżej ustawy jest potwierdzana w orzecznictwie sądowym. Jako przykład Dyrektor Izby wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 r. (sygn. akt II FSK 1762/06), w którym sąd stwierdził, iż organ egzekucyjny jest całkowicie związany stanowiskiem wierzyciela.

Organ odwoławczy wskazał, że w związku z powyższym, w zakresie zarzutu nieistnienia obowiązku organ I instancji był związany stanowiskiem Wierzyciela, tj. Ministra Finansów, który w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów, utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], uznał zarzut nieistnienia obowiązku za nieuzasadniony. Wierzyciel wskazał, że w związku z niedokonaniem w ustawowym terminie wpłaty przez Województwo M. na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za listopad 2014 r., Minister Finansów decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. określił wysokość zobowiązania z powyższego tytułu. Ponadto, istnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym wynika z art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. 2014 poz. 1574), zgodnie z którym w sprawach dotyczących wpłat województw przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej dla województw ustalonych na rok 2014 i lata wcześniejsze, stosuje się przepisy dotychczasowe. Natomiast na wykonanie obowiązku wynikającego z art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego nie wpływa wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt 13/11, albowiem Trybunał odroczył utratę mocy przepisów art. 31 oraz art. 25 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Powyższe przepisy tracą moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw, co miało miejsce w dniu 19 marca 2014 r. (Dz. U. poz. 348).

Następnie, organ II instancji przeanalizował zarzuty dotyczące nieprawidłowej treści i formy tytułu wykonawczego nr [...] z dnia14 kwietnia 2015 r.

Dyrektor Izby zaznaczył, że zarzut z art. 33 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podlega rozpatrzeniu pod kątem zawarcia w tytule wykonawczym elementów wymienionych w art. 27 ustawy egzekucyjnej. Organ stwierdził, że tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 14 kwietnia 2015 r. zawiera wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 27 § 1 ustawy egzekucyjnej.

Pismem z dnia 18 maja 2016 r. Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa, tj.:

1) art. 33 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm.) w związku z art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526, z późn. zm.) oraz w związku z art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1574) poprzez nieuwzględnienie nieistnienia obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...],

2) art. 33 § 1 pkt 10 w związku z art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez niespełnianie przez tytuł wykonawczy nr [...] wszystkich wymogów wynikających z treści art. 27 tej ustawy,

3) art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 w związku z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez nieuwzględnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności,

4) art. 107 § 1 i 3 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nieodniesienie się w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia do wszystkich zarzutów podniesionych w zażaleniu, a w konsekwencji niespełnienie wszystkich wymogów uzasadnienia wynikających z treści obowiązujących przepisów,

5) art. 136 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nieprzeprowadzenie własnych czynności wyjaśniających w sprawie, tylko oparcie się na stanowisku Wierzyciela, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy wadliwego rozstrzygnięcia organu I instancji,

6) art. 6, 7, 8 i 12 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Strona wniosła o:

1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia poprzedzającego,

2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu przez Sąd.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

Z kolei, przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Należy nadto wskazać, iż w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych decyzji.

Przenosząc określone w przepisach p.p.s.a kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia.

Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest skarga Województwa M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2016 r., uznające za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym. Strona kwestionowała na etapie tego postępowania:

- fakt istnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym,

- spełnianie przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 599, dalej jako: "u.p.e.a." lub "ustawa egzekucyjna").

Organy administracyjne obu instancji słusznie uznały powyższe zarzuty za nieuzasadnione.

Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że postępowanie egzekucyjne zostało zainicjowane przez organ egzekucyjny, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 14 kwietnia 2015 r. obejmującego należności z tytułu wpłaty z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na 2014 r. za miesiąc listopad 2014 r. w kwocie należności głównej 53.877.324,60 zł plus odsetki za zwłokę (k. 1-2 akt administracyjnych sprawy).

Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego sporządzonego według ustalonego wzoru, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

W pierwszej kolejności Sąd rozpatrzy zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej w związku z art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526, z późn. zm.) oraz w związku z art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1574) poprzez nieuwzględnienie nieistnienia obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], w sytuacji wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt 13/11, zgodnie z którym art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego jest niekonstytucyjny, w takim zakresie w jakim nie gwarantuje on konkretnym jednostkom samorządowym zachowania istotnej części dochodów własnych dla realizacji zadań własnych.

W zakresie tego zarzuty podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

Zdaniem Sądu, organ słusznie przyjął, iż stanowisko Wierzyciela jest w niniejszej sprawie wiążącym dla Dyrektora Izby. Przypomnieć należy, iż Wierzyciel –Minister Finansów, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], zdecydował ostatecznie, iż zarzut nieistnienia obowiązku egzekucyjnego jest nieuzasadniony. W tej sytuacji nie tylko prawem, ale przede wszystkim obowiązkiem Dyrektora Izby jest "uszanowanie woli" Wierzyciela w zakresie zajętego wobec zarzutów stanowiska i – na jego żądanie – rozpoczęcie wykonywania czynności egzekucyjnych. Organ egzekucyjny nie może dokonać w tym zakresie własnych ustaleń, gdyż sprawa ta może być przedmiotem odrębnego postępowania, które toczyło się w powyższej sprawie.

W zakresie "merytorycznej" oceny istnienia obowiązku egzekucyjnego, zdaniem Sądu znaczenia nie ma też wyrok Trybunału Konstytucyjnego, na który powołuje się Skarżący. Podkreślenia wymaga, iż kwestia istnienia obowiązku została potwierdzona w odrębnym postępowaniu, zwieńczonym postanowieniem Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2015 r. i Dyrektor Izby – jako organ egzekucyjny – nie może kwestionować ustaleń Wierzyciela w tym zakresie. Ponadto, trafna jest konstatacja organu odwoławczego, zgodnie z którą na wykonanie obowiązku wynikającego z art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego wyrok Trybunału nie wpływa, albowiem sam Trybunał odroczył utratę mocy obowiązującej art. 31 oraz art. 25 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Powyższe przepisy straciły moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw, co miało miejsce w dniu 19 marca 2014 r. (Dz. U. poz. 348), a więc już po rozstrzygnięciu przez Wierzyciela kwestii istnienia obowiązku egzekucyjnego.

Przechodząc do rozważenia drugiego zasadniczego zarzutu skargi, a więc niespełniania przez tytuł wykonawczy nr [...] wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej, Sąd stwierdza, że i ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 27 § 1 ustawy egzekucyjnej wedle stanu prawnego relewantnego dla rozpatrywanej sprawy, tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku.

Analiza przedmiotowych kryteriów wykazuje, iż tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 14 kwietnia 2015 r. czyni im zadość. Autor skargi do WSA zakwestionował fakt, iż sporny tytuł egzekucyjny zawiera katalog środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych w swej części "Pouczenie".

Wskazać należy, iż tytuł wykonawczy został sporządzony zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. poz. 650). Zarzut "zawarcia" środków egzekucyjnych w "Pouczeniu" – wbrew zarzutom skargi – nie znajduje oparcia ani w doktrynie, ani w judykaturze. Nie sposób zgodzić się z Autorem skargi, że wykonanie obowiązku wynikającego z art. 27 § 1 pkt 11 u.p.e.a. wymaga wykazania konkretnych środków egzekucyjnych, jakie zostaną zastosowane w sprawie. Jest to nielogiczne, albowiem na etapie wystawiania tytułu egzekucyjnego nie ma pewności, co do tego jakimi środkami posłuży się organ, a przede wszystkim nie ma pewności, co do tego, iż przymusowa egzekucja będzie konieczna. Czołową bowiem zasadą polskiego postępowania administracyjnego jest zasada przekonywania stron do podjętego rozstrzygnięcia (art. 11 KPA), zgodnie z którą organy powinny doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Nie jest zasadny ponadto zarzut naruszenia art. 6, 7, 8 i 12 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy egzekucyjnej poprzez naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Tego typu zarzut, oparty wyłącznie na regulacjach ogólnych, bez podania szczegółowego uzasadnienia, a przede wszystkim w świetle wyżej wykazanej legalności postanowień obu instancji, nie może stanowić przyczyny ich uchylenia przez Sąd.

Biorąc wszystko to pod uwagę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.