Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 453/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2,, art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 15 ust. 2 pkt 2.
journal: Dz.U. 2010 nr 112 poz 744
law: Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Opolu z dnia 10 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zakazu wprowadzania zwierząt do obrotu postanawia: odrzucić skargę. 3


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10 lipca 2014 r., nr [...] Opolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Opolu odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oleśnie z dnia 19 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu trzody chlewnej pochodzącej z gospodarstwa R. W. oraz nakazu informowania o zmianie liczby zwierząt.

Powyższa decyzja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje od niej odwołanie do Głównego Lekarza Weterynarii w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Opolu, w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Zaskarżoną decyzję skierowano na adres Kancelarii pełnomocnika R. W. – radcy prawnego K. K. i pod tym adresem doręczono do rąk pracownika Kancelarii, w dniu 14 lipca 2014 r. Świadczy o tym adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wyczerpanie trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej stanowi przesłankę dopuszczalności skargi.

Wskazany obowiązek wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny oparty jest bowiem na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez organy administracji (por. art. 15 K.p.a.).

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, która wydana została w odrębnym postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji, jest decyzją organu pierwszej instancji. Postępowanie nieważnościowe jest postępowaniem nowym w stosunku do postępowania prowadzonego w trybie zwykłym, zakończonym decyzją podlegającą weryfikacji w trybie nadzwyczajnym i stąd też od decyzji wydanej w tym postępowaniu przysługiwał środek odwoławczy, o czym skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony. Przez wyczerpanie trybu odwoławczego rozumieć bowiem należy, ponowne rozpoznanie sprawy przez organ wyższego stopnia, a nie samo wniesienie odwołania. Skarga do sądu dopuszczalna jest zatem na akt wydany, po rozpoznaniu odwołania od decyzji organu I instancji, przez organ wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie, na mocy art. 15 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. nr 112, poz. 744 z późn. zm.), jest Główny Lekarz Weterynarii w Warszawie.

Mając powyższe na uwadze oraz to, że skarga w przedmiotowej sprawie wniesiona została na decyzję organu I instancji, przyjąć należało, iż nie została spełniona przesłanka dotycząca dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a.

Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca bowiem skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a.

-----------------------

2