Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1062/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 27c ust. 4
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: art. 4 pkt 27, art. 44c ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 179 poz 1485
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu kosztów poniesionych za czynności kontrolne oraz badanie składu jakościowego próbki produktu - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]., wydaną na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1, art. 27c ust. 4 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. nr 212, poz. 1263 ze zm.) w związku z art. 4 pkt 27 i art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. nr 179, poz. 1485 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1960 r. nr 30, poz. 168 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...]r. w przedmiocie obciążenia spółki opłatą w kwocie 633,90 zł z tytułu kosztów poniesionych za czynności kontrolne oraz badanie składu jakościowego 1 próbki produktu o nazwie: Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień", pobranego przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w P. w dniu 23 stycznia 2013r. w sklepie położonym przy ul. B. w P., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia [...]r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. obciążył A. Spółkę z o.o. z siedzibą w P. opłatą w kwocie 633,90 zł tytułem poniesionych kosztów za czynności kontrolne oraz badanie składu jakościowego 1 próbki produktu o nazwie: Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień", co do którego zachodziło uzasadnione podejrzenie, że jest środkiem zastępczym, wprowadzanym do obrotu przez A. Spółkę z o.o. w sklepie przy ul. B. w P.

Od powyższej decyzji pełnomocnik spółki złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów tej ustawy;

- art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie i obciążenie kosztami badań stronę, pomimo, że badania te nie były niezbędne, gdyż nie mogą stanowić dowodu z żadnej sprawie i nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia naruszania wymagań higienicznych i zdrowotnych,

- art. 10 § 1 oraz art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, tj. brak zawiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się co zebranego materiału dowodowego przez wydaniem decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. oraz uznanie za udowodnione okoliczności faktycznych, pomimo że strona nie miała możliwości wypowiedzenia się w kwestii przeprowadzonych dowodów.

Decyzją z dnia [...]r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. po analizie posiadanej dokumentacji oraz rozpatrzeniu podniesionych argumentów uznał, że odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 23 stycznia 2013r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. przeprowadził kontrolę w sklepie przy ul. B. w P., należącym do A. Spółki z o.o. w P. W toku czynności kontrolnych została pobrana próbka produktu o nazwie: Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień" . Ze względu na nieznany skład produktu wprowadzanego do obrotu, zachodziło uzasadnione podejrzenie, że jest to środek zastępczy, który może stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Pobrana próbka produktu została przekazana do Narodowego Instytutu Leków w Warszawie w celu przeprowadzenia badań jej składu i identyfikacji wykrytych związków o działaniu psychoaktywnym. Na podstawie otrzymanego protokołu badań Narodowego Instytutu Leków z dnia 31 stycznia 2013r. (NI-0107-13) stwierdzono, że produkt o nazwie: Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień" zawiera syntetyczny kannabinoid UR-144. Substancja ta wykazuje działanie psychoaktywne, stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i została zaklasyfikowana jako środek zastępczy w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii - przez środek zastępczy rozumie się substancje pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyba lub ich część, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa. Stosownie do treści art. 44c ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym, właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1 ustawy, ponosi zgodnie z ust. 4 strona postępowania.

Organ wskazał, że wysokość kosztów ustalono na podstawie kalkulacji przedstawionej przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w P. z dnia 23 maja 2013r. nr [...], sporządzonej na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. nr 36, poz. 203).

Organ II instancji wskazał, że niezasadny jest zarzut strony skarżącej, że w toku kontroli przeprowadzonej w dniu 23 stycznia 2013 r. przez pracowników PSSE w P. bezprawnie zatrzymano próbkę produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień", z uwagi na to, że pobranie próbki podyktowane było formą i wyglądem jej opakowań w postaci saszetek zawierających susz roślinny, jak również faktem spożywania przez ludzi omawianego produktu, pomimo informacji na opakowaniu o przeznaczeniu innym niż do spożycia przez ludzi.

Odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu organ uznał, że są nieuzasadnione. Zdaniem organu zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie gospodarczej z dnia 2 lipca 2004r. jest niezasadny, ponieważ zabezpieczono produkt, co którego istniało uzasadnione podejrzenie, że jest środkiem zastępczym, a fakt spożywania produktu przez ludzi potwierdziła informacja Komendy Powiatowej w Policji w P. Organ podkreślił, że w wyniku spożycia produktu na terenie P. doszło do zatrucia i hospitalizacji jednej osoby. Wprowadzanie przez stronę skarżącą do obrotu środka zastępczego stwarzającego zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi uprawniało organ do odstąpienia od zasady określonej w art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom strony, pismem z dnia 4 lutego 2013r. PPIS w P. zawiadomił stronę o zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i możliwości wypowiedzenia się co zebranych dowodów i materiałów. Z przysługującego prawa spółka jednak nie skorzystała.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ wskazał, że zawiadomienie o zamiarze zgłoszenia sprzeciwu sporządzonego własnoręcznie przez sprzedawcę – B. W. po uzgodnieniu telefonicznym z pełnomocnikiem spółki zostało wręczone kontrolującym w dniu kontroli o godz. 12.50. Przeprowadzający kontrolę pracownicy nie są jednak organem uprawnionym do odbioru sprzeciwu. Pismo zatytułowane "sprzeciw" - wniesione w trybie art. 84c ustawy - zostało nadane w Urzędzie Pocztowym Łódź - 21 w dniu 23 stycznia 2013r. pomiędzy godz. 15.00. a 19.30. Do siedziby organu wpłynęło w dniu 25 stycznia 2013r. Wobec powyższego zawiadomienie o złożeniu sprzeciwu sporządzone przez sprzedawcę w dniu 23 stycznia 2013r. było przedwczesne i nie zachodziła żadna przeszkoda do kontynowania czynności kontrolnych.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik Spółki podtrzymał zarzuty postawione w odwołaniu tj.: - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., w sposób który miał wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez brak uzasadnienia decyzji (zarówno faktycznego, jak prawnego), a w szczególności poprzez niewykazanie niezbędności badań, a także powodu dla którego PPIS w P. ma zamiar skorzystać z usług Narodowego Instytutu Leków skoro koszty badań przeprowadzanych przez Pracownię Toksykologii Zakładu Medycyny Sądowej Collegium Medicum UJ w Krakowie są o połowę tańsze, - naruszenie art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów, co spowodowało niesłuszne obciążenie strony kosztami badań, które nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu i tym samym nie spełniają przesłanek z art. 27c ust. 4 ustawy o PIS, - naruszenie art. 27 ust. 4 ustawy o PIS poprzez jego zastosowanie i obciążenie kosztami badań stronę, pomimo że badania nie były niezbędne, gdyż nie stanowią dowodu w żadnej sprawie.

Pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa w sposób, który obligowałoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności.

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...]r. w przedmiocie obciążenia A. Spółki z o.o. z siedzibą w P. opłatą za poniesione koszty niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych i badania składu jakościowego produktu o nazwie: Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień".

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz.U. 2011 r. nr 212, poz.1263 ze zm.).

Stosownie do treści art. 1 ww. ustawy Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami wskazanymi w tym przepisie - w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych.

Podkreślić należy, że katalog sposobu realizacji tych zadań - co wynika ze sformułowania "w szczególności" - nie ma charakteru zamkniętego.

Uprawnienie do wydania decyzji w rozpoznawanej sprawie związane jest z unormowaniami wynikającymi z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy przeciwdziałanie narkomanii realizuje się m.in. przez działalność zapobiegawczą, ograniczanie szkód zdrowotnych i społecznych, zwalczanie niedozwolonego obrotu, wytwarzania, przetwarzania, przerobu i posiadania substancji, których używanie może prowadzić do narkomanii. Stosownie zaś do treści art. 44 b tej ustawy zakazuje się wytwarzania i wprowadzania do obrotu środków zastępczych. Z definicji ustawowej wynika, że środek zastępczy to substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślina, grzyb lub ich część, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych; do środków zastępczych nie stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów (art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Natomiast wprowadzanie do obrotu - to udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych (art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii).

Zgodnie z art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym, właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27c ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Przepis art. 27c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowi, że w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 stycznia 2013 r. została przeprowadzona przez pracowników działających na podstawie upoważnienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. kontrola w sklepie mieszczącym się przy ul. B. w P., należącym do strony skarżącej. Kontrola interwencyjna została przeprowadzona w związku ze stwarzaniem zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego poprzez wprowadzanie do obrotu środków zastępczych oraz w związku z poleceniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł.

Podczas kontroli pobrano 1 próbkę produktu o nazwie: Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień". Próbka produktu została przekazana do Narodowego Instytutu Leków w Warszawie w celu przeprowadzenia badań i oceny jego bezpieczeństwa.

W protokole badań z dnia 31 stycznia 2013r. nr NI-0107-13 Narodowy Instytut Leków w Warszawie podał, że w produkcie o nazwie: "Imitacja Produktu "Ekstrakt Orzechowy Ogień" zidentyfikowano: 1. "Analog strukturalny substancji wymienionych w załącznikach do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii: UR 144, tj. substancję wykazującą działanie psychoaktywne; produkty zawierające tę substancję mogą być zaklasyfikowane jako środki zastępcze. Substancja ta może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Ponadto stwierdzono obecność niezidentyfikowanych związków stanowiących zanieczyszczenia, które mogą pochodzić zarówno z syntezy substancji aktywnych, jak i z niewłaściwych warunków wytwarzania i/lub przechowywania produktów gotowych.

Wobec powyższego wystąpiła okoliczność określona w art. z art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym.

Zgodnie z treścią przepisu art. 27c ust. 4 wymienionej ustawy koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1, ponosi strona postępowania. W myśl ust. 4 art. 27c ustawy w przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub życia ludzi, koszty poniesione na podstawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że opisana powyżej próbka produktu została poddana badaniom niezbędnym do przeprowadzenia oceny i badań jej bezpieczeństwa. Z tej też racji koszty poniesione za badanie składu jakościowego, podane w kalkulacji z dnia 23 maja 2013r., przedstawionej przez PSSE w P. w oparciu fakturę z dnia 6 lutego 2013r., nr [...], wystawioną przez Narodowy Instytut Leków w Warszawie w łącznej kwocie 633,90 zł - zasadnie obciążają skarżącą spółkę, zgodnie z treścią art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Strona skarżąca została obciążona kosztami badań 1 próbki produktu, który został uznany za środek zastępczy oraz kosztami wynagrodzenia pracownika za czas faktycznie przepracowany (tj. 0,5 x 21,28 zł – tj. stawka godzinowa pracownika Sekcji Higieny Środowiska =10,64 zł). Brak jest więc podstaw, aby kwestionować prawidłowość zaskarżonej decyzji. Koszty badania wynikają z faktury VAT i przedstawionej kalkulacji kosztów.

Podkreślić przy tym należy, że stan faktyczny ustalony przez organy, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowany przez stronę skarżącą. Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że kontrola w sklepie została przeprowadzona, oraz że pobrana próbka została poddana badaniom.

Nie ulega także wątpliwości, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ miał podstawy do przyjęcia, że zachodzi podejrzenie, iż produkt sprzedawany w sklepie przy ul. B. w P. może być środkiem zastępczym, a więc zachodziło uzasadnione podejrzenie, że produkt ten stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi.

Zauważyć należy, że jedyną przesłanką obciążenia strony postępowania kosztami niezbędnymi do przeprowadzenia oceny i badań, które mają wyjaśnić, czy produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi jest tylko wystąpienie uzasadnionego podejrzenia, że produkt takie zagrożenie stwarza. Prawo pobierania próbek do badań laboratoryjnych zawsze przysługuje państwowemu inspektorowi sanitarnemu lub Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu w związku z wykonywaną kontrolą, co wynika z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy. Państwowy Inspektor Sanitarny był więc nie tylko uprawniony, ale także zobowiązany do podjęcia szybkich i skutecznych działań ze względu na przedmiot ochrony, jakim było w tym wypadku zdrowie i życie ludzkie. Niezbędność tych badań w sposób oczywisty wynikała z uzasadnionego podejrzenia, że wprowadzany do obrotu produkt jest środkiem zastępczym stwarzającym zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze na wstępie podkreślić raz jeszcze należy, że przedmiotem postępowania nie jest ocena prawidłowości przeprowadzenia kontroli przez organy Inspekcji Sanitarnej, lecz ocena legalności decyzji określającej stronie wysokość kosztów niezbędnych do przeprowadzenia oceny, czy produkt przez nią sprzedawany stwarzał zagrożenie życia lub zdrowia ludzi i badań składu jakościowego tego produktu. Poza zakresem rozstrzygnięcia w sprawie pozostaje więc zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów uzyskanych w wyniku kontroli, przeprowadzonej z naruszeniem przepisów ustawy. Niemniej odnosząc się do tego zarzutu pełnomocnika strony należy podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447) mają zagwarantować, aby prowadzenie, podejmowanie działalności gospodarczej było wolne dla każdego na równych prawach, ale z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa (art. 6 ust. 1 ustawy). Nie gwarantują one zaś swobody działalności gospodarczej sprzecznej z prawem. Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, właściwy organ ma obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa z poszanowaniem uzasadnionych interesów przedsiębiorcy. Przedsiębiorca jest zaś zobowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia, zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska (art. 79 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 5, art. 80 ust. 2 pkt 2 i 4 ). Jednym z takich warunków jest zakaz wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium RP środków zastępczych, czyli substancji używanych zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa. Taki zaś środek został niewątpliwie zabezpieczony w trakcie kontroli w sklepie przy ul. B. w P. w dniu 23 stycznia 2013r., co wykazały badania przeprowadzone w Narodowym Instytucie Leków w Warszawie.

Gdy chodzi o zarzut naruszenia przepisów postępowania art. 7, art.11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. przez niewykazanie, poza niezbędnością badań, także powodu dla którego PPIS skorzystał z usług Narodowego Instytutu Leków, a nie innej jednostki badawczej stwierdzić należy, że wybór placówki badawczej, która ma przeprowadzić badania laboratoryjne należy wyłącznie do organu inspekcji sanitarnej i pozostaje poza zakresem wpływu i oceny strony. Ponadto stwierdzenia zawarte w skardze o tym, że w innej placówce takie badania są znacznie tańsze są zupełnie gołosłowne.

Z powyższych względów uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

e.o.