Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1303/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1492/15 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 17 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2015 r., M. K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 17 lipca 2015 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja wydana z ostała z rażącym naruszeniem przepisów powszechnie obowiązującego prawa, które wymieniono w skardze kasacyjnej. Wykonanie decyzji w okolicznościach uwzględnienia przedmiotowej skargi kasacyjnej skutkować będzie szkodą w majątku skarżącej, wynikającą z pozbawienia skarżącej możliwości korzystania ze środków pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") nie zostały przez skarżącą uprawdopodobnione, ponieważ skarżąca nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej i życiowej, a jedynie ogólnie wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody majątkowej poprzez narażenie na pozbawienie możliwości korzystania z własnych środków pieniężnych oraz możliwości utraty przez nią - jako przedsiębiorcy - płynności finansowej i tym samym zagrożenie ciągłości działalności przedsiębiorstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia od powyższej oceny na etapie postępowania kasacyjnego, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania spornej decyzji. Nie budzi wątpliwości, że co do zasady utrata płynności finansowej, na co wskazuje strona, stanowi potencjalną (znaczną) szkodę i zarazem skutek trudny do odwrócenia, tj. spełnia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie ww. art. 61 § 3 P.p.s.a. Niemniej jednak w aktualnym wniosku nie udzielono Sądowi żadnych informacji (ew. dokumentów źródłowych) o sytuacji majątkowej skarżącej, które pozwoliłyby zweryfikować ww. twierdzenia. Innymi słowy uznać należy, że możliwości płatnicze skarżącej nie są znane.

W judykaturze dominuje stanowisko – akceptowane przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11, z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 czy z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Za zasadne uznać należy przyjęcie, że skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

W niniejszej sprawie Sądowi nie przedstawiono danych pozwalających na stwierdzenie, że przymusowa zapłata zobowiązania przekracza zdolności płatnicze skarżącej w stopniu uprawdopodabniającym wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na postawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.