Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 657/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi R. K., B. K., M. K. i Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 marca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 657/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 marca 2013 r. nr [...], Wojewoda, działając na podstawie art. 80 ust 1 pkt 2, art. 81 ust 1 pkt 2 i art. 82 ust 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (t jedn. Dz U 2010 r, Nr 243 póz 1623 ze zm) i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t jedn. Dz. U 2013 r., póz 267), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia 3 października 2012 r., znak [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn "Budowa budynku pensjonatowo-mieszkalnego z infrastrukturą techniczną (przyłącze wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, elektroenergetyczne, studnie chłonne, separator tłuszczów, zbiornik przeciwpożarowy, separator ropopochodnych, przebudowa istniejącego przyłącza wodociągowego, likwidacja istniejącego przyłącza geotermalnego) na działkach nr ewid. [...], [...] Obr. [...] oraz na działce nr ewid [...] Obr. [...] położonych w Z., w rejonie ul. N."

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny

W dniu 13 sierpnia 2012 r. T. K. wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku pensjonatowo-mieszkalnego z infrastrukturą techniczną.

W trakcie prowadzonego przez organ l instancji postępowania, strony wniosły uwagi do sprawy. Dotyczyły one niezgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w kwestii przeznaczenia i funkcji zabudowy, jej uciążliwości względem zabudowy mieszkaniowej, braku kontynuacji charakteru zabudowy, niewystarczającej i niezgodnej z przepisami odległości projektowanego budynku od budynku gospodarczego oraz niewystarczającej ilości miejsc postojowych względem ilości projektowanych pokoi części usługowej. Ponadto, B. K., R. K., L. W. oraz B. G. wnieśli żądania uznania ich za strony tego postępowania Pani B. K. oraz pan R. K. zostali uznani za strony postępowania, natomiast do pań L. W. i B. G., organ l instancji wystosował pisma, uzasadniając odmowę uznania ich za strony przedmiotowego postępowania.

Decyzją nr [...] z dnia 3 października 2012 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn "Budowa budynku pensjonatowo-mieszkalnego z infrastrukturą techniczną (przyłącze wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, elektroenergetyczne, studnie chłonne, separator tłuszczów, zbiornik przeciwpożarowy, separator ropopochodnych, przebudowa istniejącego przyłącza wodociągowego, likwidacja istniejącego przyłącza geotermalnego) na działkach nr ewid. [...], [...] Obr. [...] oraz działce nr ewid. [...] Obr. [...] położonych w Z., w rejonie ul. N."

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, ze projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi przepisami.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli B. K., M. K., Z. K. i R. K. Dodatkowo wpłynęło odwołanie L. W., która nie została uznana za stronę tego postępowania i nie brała udziału w postępowaniu.

W ocenie odwołujących się, planowana inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego S., ponieważ teren przeznaczony pod budowę projektowanego budynku przeznaczony jest tylko i wyłącznie pod budownictwo mieszkalne jednorodzinne, a nie usługi hotelarskie. Zarzucili, ze przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany posiadał pieczęć z innym znakiem sprawy oraz cyt "przerobioną długopisem" datę na pieczęci poświadczającej zgodność z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w Z., co świadczy, ze projekty pochodzą z innego postępowania. Wskazali, ze przedmiotowa inwestycja jest uciążliwa dla terenu budynków mieszkalnych, stanowiących sąsiedztwo projektowanego. Nie jest także kontynuacją funkcji i parametrów istniejącej zabudowy Ilość miejsc postojowych jest nieadekwatna do ilości pokoi części usługowej, co stwarza ryzyko parkowania samochodów w pasie drogowym drogi publicznej. Odległość projektowanego budynku od budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce o nr [...], jest niezgodna z przepisami prawa budowlanego i przeciwpożarowego. Skarżący wskazali także, ze organ nie podał wszystkich ograniczeń w zagospodarowaniu terenu dla działek sąsiednich, lecz tylko niektóre z nich. Ponadto dodali, ze postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem prawa, ponieważ nie uznano za stronę postępowania L. W., która była uczestnikiem wszystkich poprzednich postępowań, dotyczących tej samej inwestycji.

Zaskarżoną w sprawie decyzją Wojewoda utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu l instancji.

Organ lI instancji wskazał, ze zebrany materiał dowodowy nie wykazał braku zgodności z przepisami prawa, a postępowanie odwoławcze nie potwierdziło zarzutów odwołania. Projekt budowlany spełnia wymagania art. 34 ust 1, 2, 3, art 35 ust 1 pkt 1,3 oraz art. 32 ust 4 ww ustawy Prawo budowlane oraz wymagania Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany został opracowany, przez osoby posiadające prawo do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie Dokumentacja projektowa zawiera wymagane przepisami opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, w tym oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane Inwestycja nie narusza interesu osób trzecich, określonych art. 5 ustawy Prawo budowlane. W powyższym zakresie organ odwoławczy nie stwierdził uchybień

Odpowiadając na zarzuty dotyczące udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji niezgodnej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym odbiegającej od charakteru zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich, Wojewoda wyjaśnił, ze plan miejscowy, w terenie, w którym ma być zlokalizowany projektowany budynek, dopuszcza taki zakres inwestycji, jaki został wskazany przedłożonym projekcie budowlanym Obszar, w którym planowana jest inwestycja oznaczony jest symbolem 12 MN/U - oznaczającym tereny budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, usługi komercyjne, realizowane jako budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m2 i szerokości nie mniejszej niż 16 m, usługi komercyjne realizowane jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych. Jako przeznaczenie dopuszczalne, realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego, przewiduje się wbudowane usługi komercyjne, realizowane jako usługi podstawowe, drobną wytwórczość realizowaną jako warsztaty rzemieślnicze, zieleń urządzoną z obiektami i urządzeniami małej architektury, obiekty budowlane infrastruktury technicznej oraz drogi wewnętrzne i miejsca postojowe. Obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w § 3 ust 1 pkt 4 podaje definicję usług. Są nimi, cyt "wszystkie usługi komercyjne służące zaspakajaniu potrzeb ludności, również podstawowe, nastawione na zysk, z wyjątkiem usług handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 oraz przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Usługi publiczne realizowane jako inwestycje celu publicznego, usługi podstawowe związane z zabezpieczeniem codziennych potrzeb mieszkańców. Usługi podstawowe nie obejmują drobnej wytwórczości". Z powyższego wynika, zdaniem organu II instancji, ze projektowane zamierzenie budowlane mieści się w wymogach określonych w planie. Realizacja ww inwestycji nie będzie stanowiła źródła emisji szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego, hałasu, wibracji, zanieczyszczenia powietrza, gruntu Projektowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Organ odwoławczy podniósł ze organ l instancji przeprowadził analizę projektu budowlanego pod kątem wystąpienia uciążliwości wynikających z jej realizacji, w tym ograniczeń w zagospodarowaniu sąsiednich działek Na jej podstawie stwierdzono, ze lokalizacja projektowanego budynku względem granic działki jest zgodna z wymogami § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz nie wpłynie na ograniczenie dostępu naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, zatem nie zostanie naruszony § 13 tego Rozporządzenia.

W ocenie organu odwoławczego, przedłożony projekt budowlany spełnia ustalenia obowiązującego planu w zakresie kształtowania formy i gabarytów budynku, dachu, kąta nachylenia połaci dachowych oraz przeznaczenia i zagospodarowania terenu. Plan miejscowy nie nakłada obowiązku dostosowania nowej zabudowy do sąsiedniej, już istniejącej. Wszelkie kwestie, podniesione przez skarżących, dotyczące spadku wartości nieruchomości znajdujących się w sąsiedztwie, nie należą do kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej.

Odpowiadając na zarzuty dotyczące nieprawidłowej ilości miejsc postojowych, organ II instancji wyjaśnił, ze w § 8 ust 2 pkt 12 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały określone wymogi w powyższym zakresie. Dla terenu, w którym planowana jest ww inwestycja wskazano 2 miejsca postojowe na jeden budynek mieszkalny oraz nie mniej niż 4 miejsca postojowe na działce, na której realizowane będą usługi lub wynajem pokoi. W przedłożonym projekcie budowlanym zaprojektowano 11 miejsc postojowych Ilość miejsc postojowych jest zatem wystarczająca i spełnia wymogi obowiązującego planu Ich lokalizacja na działce inwestora, zgodna jest z odległościami wskazanymi w postanowieniu, z dnia 22.06.2012 r., znak [...], którym Starosta [...] wyraził T. K. zgodę na odstępstwo od ustaleń zawartych w § 19 ust 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z art 9 ust 1 ustawy Prawo budowlane, w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7 ww ustawy Odstępstwo nie może powodować m m zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Postanowieniem z dnia 22.06.2012 r., wyrażono zgodę na lokalizację dziewięciu miejsc postojowych w odległości 7,0 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w części pensjonatowej projektowanego budynku oraz dwóch miejsc postojowych w odległości 2,0, od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w części mieszkalnej tego budynku W ocenie tutejszego organu udzielona zgoda była dopuszczalna w świetle wielkości i kształtu działki budowlanej, przeznaczonej do zabudowy.

Odpowiadając na zarzut dotyczący usytuowania projektowanego budynku w odległości niezgodnej z przepisami względem budynku gospodarczego znajdującego się na działce sąsiedniej oraz dotyczący braku zgody dla Inwestora na wybudowanie w granicy działki, ściany oddzielenia przeciwpożarowego, o wysokości 2,70 m i szerokości 7,50m, stanowiącej rodzaj ogrodzenia, organ odwoławczy wyjaśnił, iż zarzuty w powyższym zakresie nie znajdują uzasadnienia. Z projektu budowlanego wynika, ze projektowana ściana stanowi zabezpieczenie przeciwpożarowe, a jej lokalizacja wymuszona została, niezgodnym z przepisami usytuowaniem znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie działki Inwestora - budynku gospodarczego. Budynek ten usytuowany został na sąsiedniej nieruchomości, w odległości 1,25 m, bez zachowania odległości od granicy działki, wymaganej przepisami Wskazano, ze przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie regulują wymogów, w tym ograniczeń dotyczących lokalizacji takich obiektów, jak projektowana ściana. Projekt został pozytywnie uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego pieczęci znajdujących się na projekcie zagospodarowania, dotyczących innych postępowań, wyjaśnić należy, iż z analizy ww projektu wynika, ze pieczęcie znajdujące się na projekcie zagospodarowania zostały przez Starostę [...] przekreślone i nie mają żadnego znaczenia dla obecnego postępowania Istotna, w prowadzonym postępowaniu, jest aktualna pieczęć zatwierdzająca projekt budowlany jako załącznik do decyzji, od której wniesiono odwołanie.

W odpowiedzi na zarzut dotyczący "przerobionej" daty na pieczęci poświadczającej zgodność dokumentu z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, organ II instancji wyjaśnił, ze oryginał mapy sytuacyjno - wysokościowej mogącej służyć do celów projektowych posiada pieczęć potwierdzającą przyjęcie jej do zasobu geodezyjno-kartograficznego w Z., w dniu 15.07.2011 r. Na kserokopii tej mapy, na której sporządzony został projekt zagospodarowania działki, znajduje się pieczęć poświadczająca zgodność niniejszego dokumentu z oryginałem przyjętym do ww zasobu w dniu 15.07.2011 r. Data 27 02 2012 jest datą wytworzenia i poświadczenia tego dokumentu za zgodność z oryginałem, zatem musi być późniejsza, niż data znajdująca się na oryginale Pieczęć została podpisana przez mgr mz T. A. - kierownika Referatu Zasobu Geodezyjnego, Wydziału Geodezji i Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami w dniu 27 02 2012 r (podpis oryginalny). Data aktualizacji mapy me ma istotnego znaczenia w sprawie pozwolenia na budowę, w sytuacji, gdy aktualność tej mapy nie jest kwestionowana.

Odpowiadając na zarzut dotyczący naruszenia prawa w postępowaniu przeprowadzonym przez organ l instancji, w związku z nieuznaniem L. W., właścicielki nieruchomości sąsiednich, jako strony postępowania, organ odwoławczy wyjaśnił, ze organ administracji w każdym przypadku rozpatrywania określonej sprawy, ustala strony postępowania zgodnie z art. 28 K p a. Natomiast zgodnie z treścią art. 28 ust 2 ustawy Prawo budowlane, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści oraz zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Elementem kwalifikującym podmiot jako stronę postępowania, to znaczy takiego uczestnika, który ma pełny zakres uprawnień procesowych i który będzie adresatem decyzji administracyjnych, jest interes prawny lub obowiązek. Analiza projektu budowlanego, dokonana przez organ odwoławczy nie potwierdziła zasadności włączenia L. W. w krąg stron niniejszego postępowania.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego nieprawidłowej numeracji stron poszczególnych egzemplarzy projektu budowlanego, Wojewoda wyjaśnił, ze organ l instancji przekazał wraz z odwołaniem jeden egzemplarz projektu budowlanego Projekt ten jest dokumentem, bowiem stanowi załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia 03. 10. 2012 r. Posiada on prawidłową numerację stron W powyższym zakresie organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień.

Odpowiadając na zarzut dotyczący braku podania przez organ l instancji wszystkich ograniczeń w zagospodarowaniu działek sąsiednich i odniesienia się tylko do niektórych z nich, organ II instancji zwrócił uwagę, ze Starosta [...], w decyzji z dnia 03102012 r, zawarł bardzo szerokie uzasadnienie, w którym w sposób konkretny i czytelny wskazał na wyniki przeprowadzonej analizy, w tym przedstawił wnioski, do których doszedł kończąc postępowanie w sprawie. W ocenie organu odwoławczego, skarżący nie podali konkretnego zaniedbania, uchybienia, lub zagadnienia pominiętego przez organ l instancji. Z akt sprawy wynika, ze wszystkie te kwestie, które zostały skonkretyzowane i wniesione przez strony w pismach w toku postępowania prowadzonego przed organem l instancji, były wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji Starosty [...].

W obszernych wywodach skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wyżej wymienioną decyzję, sprecyzowanych następnie w uzupełniającym piśmie procesowym z dnia 27 września 2013 r., B. K., M. K., Z. K. i R. K. podnieśli zarzuty naruszenia przepisów szeregu aktów prawnych, w szczególności dotyczących

naruszenia art. 3 w zw. z art. 29 ustawy Prawo budowlane (dalej w skrócie pr bud) przez brak pozwolenia na budowę dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego, w ocenie skarżących ściana oddzielenia przeciwpożarowego nie została objęta pozwoleniem na budowę, pomimo ze takiego odrębnego pozwolenia wymagała,

naruszenia art. 9 pr bud w zw. z § 19 ust 1 pkt 112 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej w skrócie rozp war tech.) poprzez uzyskanie odstępstwa przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę zdaniem skarżących niedopuszczalne jest przed złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę wszczęcie procedury zmierzające] do uzyskania na odstępstwo, bowiem jest ona częścią postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i nie może się toczyć odrębnie,

naruszenia art. 9 pr bud w zw z § 19 ust 1 pkt 1 i 2 rozp war tech przez jego zastosowanie mimo braku przesłanki "przypadku szczególnie uzasadnionego", skarżący twierdzą, ze "przypadkiem szczególnie uzasadnionym" jest sytuacja absolutnie wyjątkowa, która nie zaistniała w niniejszej sprawie i nie została przez organy przywołana i należycie uzasadniona w postanowieniu wyrażającym zgodę na odstępstwo,

naruszenia art. 35 ust 1 pkt 1 pr bud w zw z § 4 ust 8 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez sprzeczność z planem miejscowym w zakresie wymogów dotyczących ogrodzenia, skarżący podnoszą, ze ściana oddzielenia przeciwpożarowego usytuowana na własnym fundamencie na linii istniejącego ogrodzenia na granicy działek stanowiąca szczelną konstrukcję wykonaną z płyt warstwowych z okładzinami z blachy narusza § 8 ust 8 (właściwie § 4 ust 8) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S." zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 09.09.2010 r. określającego rodzaj materiału, z jakiego ogrodzenia nie mogą być wykonywane,

naruszenia art 10 kpa przez brak zapewnienia skarżącym czynnego udziału w postępowaniu, polegający na uniemożliwieniu im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia stosownych wniosków dowodowych przed organami obu instancji,

6) naruszenia art 7 k p a ,

naruszenia art 35 ust 1 pkt 1 pr bud w zw z § 12 ust 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez sprzeczność z planem miejscowym w zakresie przeznaczenia inwestycji, zdaniem skarżących, inwestycja objęta pozwoleniem na budowę jest sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S." zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 09.09.2010 r, ponieważ wykracza poza dopuszczalne przeznaczenie, bowiem na przedmiotowym terenie nie jest dopuszczalna realizacja obiektów pensjonatowych.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Stanowisko w sprawie zajął także uczestnik postępowania T. K., który w piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. ustosunkował się do zarzutów skargi podnoszonych wobec zaskarżonej decyzji.

W szczególności uczestnik nie zgodził się zarzutami naruszenia przepisów prawa materialnego, dotyczącymi sprzeczności decyzji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, ze przepis § 8 ust 2 pkt 2 m p z p , określając przeznaczenie podstawowe, zalicza, do niego a) przeznaczenie mieszkaniowe jednorodzinne, b) przeznaczenie usług komercyjnych, c) przeznaczenie mieszane mieszkaniowo-komercyjne w budynkach jednorodzinnych Z kolei w § 8 ust 2 pkt 3 m p z p jest mowa o przeznaczeniu dopuszczalnym realizowanym w ramach przeznaczenia, podstawowego jako wbudowane usługi komercyjne, realizowane jako usługi podstawowe Budynek pensjonatowo-mieszkalny pozostaje zatem zgodny z przeznaczeniem zamieszczonym w planie miejscowym. Co więcej, § 8 ust 2 pkt 2 lit c m p z p stanowi, ze wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych jest usługą komercyjną.

W odniesieniu do zarzutu uzyskania odstępstwa przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, uczestnik podniósł, ze bezzasadność omawianego zarzutu wynika już z samej treści art. 9 ust 3 pr bud. Zgodnie z tym przepisem bowiem, wniosek do ministra, o którym mowa w ust 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę Przytoczony przepis nie wprowadza żadnych ograniczeń w zakresie terminu początkowego do wystąpienia przez organ wydający pozwolenie na budowę ze stosownym wnioskiem do ministra oraz wydania postanowienia dotyczącego odstępstw. Jedynym terminem wynikającym z powyższych przepisów jest termin końcowy, co oznacza, ze procedura wyrażania zgody na odstępstwo powinna się odbyć przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Powołując się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, uczestnik podkreślił, ze niezasadny jest zarzut skargi o braku przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku do odstąpienia od przepisów techniczno-budowlanych. W niniejszej sprawie dysponuje on - jako inwestor - prawem do nieruchomości na cele budowlane i nie może zrealizować swojego prawa podmiotowego, czyli wykonać zaplanowanego zamierzenia budowlanego, zgodnego z warunkami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, ze względu na treść § 19 ust 1 war tech określającą minimalne odległości miejsc postojowych od okien projektowanego budynku. Zatem odstąpienie od minimalnej odległości wynoszącej 10 m na rzecz 7 m w zakresie 9 miejsc postojowych oraz na rzecz 2 m w zakresie 2 miejsc postojowych jest w pełni uzasadnione. Co ważne, odstępstwo nie powoduje również zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska Końcowo, uczestnik wskazał, ze bezzasadnie podają skarżący w piśmie procesowym, iż organy uniemożliwiły im zgłoszenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w zakresie zabezpieczeń przeciwpożarowych czy do spraw budowlanych stwierdzającej, czy rozwiązania przeciwpożarowe są właściwe. Zatwierdzony projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, zaś organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do merytorycznego badania uzgodnienia. Sprawdzenie merytorycznych rozwiązań przeciwpożarowych nie podlega ocenie, którą ma dokonywać organ administracji architektoniczno-budowlanej, albowiem bada on jedynie kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, zaś pod względem zgodności z prawem jedynie projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ewentualny wniosek dowodowy skarżących ma natomiast dotyczyć merytorycznej oceny uzgodnienia odpowiedniego rzeczoznawcy co jednak wykracza poza zakres działania organów wydających pozwolenie na budowę. Stosowne uzgodnienia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych inwestor uzyskał, czyli spełnił wymóg stawiany przez przepisy prawa budowlanego, co oznacza, ze organy zobowiązane były do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż odmowa naruszałaby prawo inwestora do zabudowy swojej działki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona, albowiem treść zaskarżonych decyzji i sposób przeprowadzenia postępowania administracyjnego wskazują, ze w kontrolowanej sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny a w odniesieniu do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego organy dokonały prawidłowego aktu stosowania prawa.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2002 r. Nr 153, póz 1269) stanowi, ze sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy)

W ramach swej właściwości sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 P psa

Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz 1270 ze. zm. ) wynika natomiast, ze w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, ze zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Podstawę matenalnoprawną rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie stanowią art 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (t j Dz. U. z 2010, Nr 243 póz 1623 ze. zm. ) zwanej dalej w skrócie u.P.b.

Zgodnie z treścią art. 35 ust 1 u P b "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust 2 pkt 6,

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem o którym mowa w art 12 ust 7

2. (uchylony)

2. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

3. W razie spełnienia wymagań określonych w ust 1 oraz w art 32 ust 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę".

Z treści przywołanego powyżej przepisu wynika ze decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę może być wydana przez organ architektoniczno-budowlany po uprzednim jego sprawdzeniu w zakresie w tym przepisie wskazanym. Po sprawdzeniu i ustaleniu kompletności projektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 32 i art. 34 Prawa budowlanego, jeżeli spełnione zostaną wymagania, o których wyżej mowa, właściwy organ architektoniczno-budowlany, zgodnie z art. 35 ust 4, nie może odmówić wydania pozytywnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę.

Powołany przepis określa zarazem zakres obowiązków organu, zawartych w fazie wyjaśniającej prowadzonego postępowania administracyjnego o pozwolenie na budowę. Musi on dokonać szeregu czynności, których celem jest sprawdzenie projektu budowlanego. Wyraża się to przede wszystkim w ocenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Jak wynika z akt sprawy zarówno organ l jak i II instancji wydały swoje decyzje zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego, odpowiednimi przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a także rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002, Nr 75, póz 690) oraz zgodnie z postanowieniami "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego S." zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 9 września 2010 r. (Dz Urzędowy Województwa [...] Nr 505 poz 3767 z dnia 30 września 2010 r)

Jak wynika z treści skargi kwestią sporną w kontrolowanej sprawie jest zgodność inwestycji z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a konkretnie z "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego S." zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 9 września 2010 r.

W w/w miejscowym planie zagospodarowana przestrzennego teren, którego dotyczy pozwolenie obejmujące budynek pensjonatowe- mieszkalny oznaczony jest symbolem 12MN/U.

Symbol 12MN/U - oznacza tereny budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, usługi komercyjne, realizowane jako budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m21 szerokości nie mniejszej niż 16 m, usługi komercyjne realizowane jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych. Jako przeznaczenie dopuszczalne, realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego, przewiduje się wbudowane usługi komercyjne, realizowane jako usługi podstawowe, drobną wytwórczość realizowaną jako warsztaty rzemieślnicze, zieleń urządzoną z obiektami i urządzeniami małej architektury, obiekty budowlane infrastruktury technicznej oraz drogi wewnętrzne i miejsca postojowe.

Zarazem obowiązujący w/w miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w § 3 ust 1 pkt 4 podaje definicję usług Są nimi "wszystkie usługi komercyjne służące zaspakajaniu potrzeb ludności, również podstawowe, nastawione na zysk, z wyjątkiem usług handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m kw oraz przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Usługi publiczne realizowane jako inwestycje celu publicznego, usługi podstawowe związane z zabezpieczeniem codziennych potrzeb mieszkańców Usługi podstawowe nie obejmują drobnej wytwórczości".

Zdaniem skarżących, wyartykułowanym nie tylko w skardze ale i w dołączonej do akt sprawy na etapie postępowania sądowoadmmistracyjnego ekspertyzie - tj ocenie dopuszczalności przeznaczenia ustalonego w decyzji nr [...] o pozwoleniu na budowę dla nieruchomości przy ul. N. w Z. w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S." autorstwa dr mz D. M., traktowanej przez Sąd jako stanowisko skarżących - decyzja Wojewody [...] i decyzja organu l instancji naruszają art. 35 ust 1 pkt 1 pr bud w zw z § 12 ust 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez sprzeczność z planem miejscowym w zakresie przeznaczenia inwestycji. Według skarżących, inwestycja objęta pozwoleniem na budowę jest sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S." zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 09092010 r, ponieważ wykracza poza dopuszczalne przeznaczenie, gdyż w ich przekonaniu na przedmiotowym terenie nie jest dopuszczalna realizacja obiektów pensjonatowych. Swój tok rozumowania skarżący opierają na okoliczności, ze przedmiotowy plan miejscowy wprowadza definicję legalną budownictwa pensjonatowego, co tym samym wyłącza tego typu zabudowę z pojęcia usług komercyjnych Poza tym skarżący podnoszą, ze w innych "punktowych" miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego Miasta [...], budownictwo pensjonatowe jest realizowane na podstawie wyraźnie upoważniających do tego sformułowań prawnych.

Ustosunkowując się do tego zagadnienia. Sąd stwierdza, ze z wykładni literalnej postanowień analizowanego planu, czyli z prostego zestawienia semantycznego znaczenia sformułowania funkcji podstawowej dla terenu oznaczonego symbolem w postaci 12 MN/U czyli Funkcji budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, usług komercyjnych, realizowanych jako budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m2 i szerokości nie mniejszej niż 16 m, usług komercyjnych realizowanych jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych w połączeniu z zawartą w § 3 ust 1 pkt 4 planu definicją usług -jednoznacznie i bezsprzecznie wynika, ze w tych funkcjach z powodzeniem zawiera się funkcja pensjonatowo-mieszkalna i zabudowa pensjonatowe- mieszkalna.

Wprowadzenie do części opisowej planu definicji legalnej pojęcia budownictwa pensjonatowego oznacza jedno, ze prawodawca lokalny tworząc słowniczek pojęć uchwalanego aktu prawa miejscowego zakładał, ze będzie się posługiwał tym pojęciem w treści planu. Z samego faktu zdefiniowania pojęcia budownictwa pensjonatowego nie wynika jednak, ze realizacja tego typu zabudowy i funkcji jest możliwa tylko i wyłącznie na tych obszarach, gdzie wyraźnie o tym stanowi prawodawca lokalny przez posłużenie się pojęciem budownictwa pensjonatowego.

Sposób wykładni przyjętej przez Sąd jest spójny z uchwałą Nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 31 maja 2012 podjętej w sprawie rozpatrzenia wezwania do naruszenia prawa wystosowanego przez Z., R., M. i B. K. W uzasadnieniu tej uchwały Rada Miasta Z. stwierdza "Ustaleniami planu, zgodnie z usialeniami "Studium" ograniczono lokalizację usług komercyjnych, w tym budynków pensjonatowych, w kwestionowanych przez skarżących terenach (chodzi o tereny oznaczone jako 12 MN/U - uwaga Sądu) poprzez zapis mówiący, iż usługi komercyjne mogą być realizowane jako budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m kw i szerokości nie mniejszej niż 16 m Dodatkowym ograniczeniem są wprowadzone w ustaleniach planu zasady realizacji usług komercyjnych jako obiektów wolnostojących o kubaturze do 2 5000 m sześć i wysokości nie przekraczającej 13 metrów. Ponadto dodatkowym ograniczeniem dla lokalizacji usług jest zawarty w § 8 ust 2 pkt 12 obowiązek zapewnienia nie mniej niż 4 miejsc postojowych na każdej działce, na której realizowane będą usługi lub wynajem pokoi, które to ustalenie w świetle przepisów regulujących lokalizację miejsc postojowych dodatkowo ogranicza możliwą do zabudowy pod usługi komercyjne powierzchnie" (s 2 uzasadnienia uchwały, Tom II, karta 360 akt sądowych)

W świetle powyższych ustaleń trzeba stwierdzić, ze Wojewoda prawidłowo ocenił zgodność z planem miejscowym w zakresie przeznaczenia inwestycji objętej pozwoleniem na budowę.

Następnie skarżący podnoszą naruszenie przez kontrolowaną sprawę art. 3 w zw z art. 29 u P b przez brak pozwolenia na budowę dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego W ocenie skarżących ściana oddzielenia przeciwpożarowego nie została objęta pozwoleniem na budowę, pomimo, ze takiego odrębnego pozwolenia wymagała. W odniesieniu do tego zarzutu Sąd stwierdza, ze zarówno decyzja organu l jak i II instancji obejmuje ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Ze znajdującego się w aktach sprawy zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, ze zamierzeniem budowlanym inwestorów jest także objęta ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Ściana ta jest ujęta zarówno w części opisowej projektu na s 9 projektu budowlanego, a także w części graficznej na s 72185 projektu budowlanego. Dodatkowo Sąd stwierdza, ze objęcie przedmiotowej ściany wynika wprost z treści Starosty [...] nr [...] z dnia 3 października 2012 r. Jest o niej mowa na s 6 tej decyzji.

Kontynuując wątek ściany oddzielenia przeciwpożarowego Sąd ustosunkowuje się także do kolejnych zarzutów skarżących związanych z tą ścianą a dotyczących tym razem naruszenia art. 35 ust 1 pkt 1 pr bud w zw z § 4 ust 8 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez sprzeczność z planem miejscowym w zakresie wymogów dotyczących ogrodzenia. Skarżący podnoszą, ze ściana oddzielenia przeciwpożarowego usytuowana na własnym fundamencie, na linii istniejącego ogrodzenia na granicy działek, stanowiąca szczelną konstrukcję wykonaną z płyt warstwowych z okładzinami z blachy narusza § 8 ust 8 (właściwie § 4 ust 8) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S." zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 09.09.2010 r. określającego rodzaj materiału, z jakiego ogrodzenia nie mogą być wykonywane.

W odniesieniu do tego zarzutu Sąd wskazuje, ze trzeba odróżniać z prawnego i faktycznego punktu widzenia ogrodzenie od ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Ściana oddzielenia przeciwpożarowego nie jest ogrodzeniem i tym samym nie znajdują do niej zastosowania wskazane przez skarżących przepisy aktu prawa miejscowego. Przedmiotowa ściana jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu art 3 pkt 9 u P b , czyli urządzeniem technicznym związanym z obiektem budowalnym (budynkiem) zapewniającym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Jak wynika z akt sprawy projekt budowlany nie przewiduje zastąpienia istniejącego ogrodzenia ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, a z jego postanowień wynika, ze budowa ściany planowana jest przy ogrodzeniu na terenie działki inwestora (rysunek na s 85 projektu). W aktach sprawy znajduje się dokumentacja fotograficzna obrazująca ten stan rzeczy dostarczona do akt przez inwestora Nadto, jak wynika z akt sprawy przedmiotowa ściana oddzielenia przeciwpożarowego została uwzględniona w projekcie tylko z uwagi na fakt, ze na działce skarżących znajduje się budynek gospodarczy wzniesiony bez pozwolenia na budowę Sposób usytuowania tego budynku gospodarczego na działce skarżących sąsiadującej z terenem zabudowy nie odpowiada obowiązującym przepisom prawa ani tez uprzednio obowiązującym Budynek znajduje się w odległości 1,25 m od granicy nieruchomości W myśl § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, minimalna odległość budynku na działce budowlanej od granicy z sąsiednią działką nie może być mniejsza niż 1,5 m, chyba, ze budynek znajduje się bezpośrednio przy granicy Podobne rozwiązania byty przyjęte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r., Nr 10, póz 46)

Z wyjaśnień inwestora wynika, ze główny zarzut skarżących dotyczący wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego wynika z konieczności rozwiązania skutków faktycznych i prawnych wskazanej samowoli budowlanej skarżących. Na okoliczność tego faktu inwestor dołączył do akt sprawy na etapie postępowania sądowoadministracyjnego kserokopię zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 20 grudnia 2013 r. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego położonego na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obr [...] w miejscowości Z. przy ul. N..

Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd stwierdza, ze zarówno decyzja organu l jak i II instancji nie narusza w związku ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie wyżej wskazanym przez skarżących

Zdaniem Sądu nie jest uzasadnione domaganie się przez skarżących uzyskanie ich zgody na wykonanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego, Jak wynika z projektu budowlanego ściana jest planowana przy granicy nieruchomości, ale po stronie inwestora i nie wkracza w żaden sposób na teren sąsiedni Inwestor nie musi się zatem legitymować tytułem prawnym do dysponowania działką sąsiednią na cele budowlane. Obecnie obowiązujące przepisy prawa budowlanego nie przewidują przesłanki uzyskiwania przez inwestora zgody sąsiada na określone zagospodarowanie swojej nieruchomości Rozwiązanie takie funkcjonowało na gruncie § 12 ust 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz U z 1995 r, Nr 10, póz 46), lecz z dniem 16 marca 2001 r przepis ten właśnie w zakresie przesłanki uzyskania zgody właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy został uznany za niezgodny z art. 7 ust 2 pkt 1 u P b przez wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r. (Dz. U z 2001, Nr 17, póz 207).

Skarżący podnoszą także fakt naruszenia art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego przez działające w sprawie organy administracyjne, które uniemożliwiły im zgłoszenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w zakresie zabezpieczeń przeciwpożarowych, czy tez do spraw budowlanych stwierdzającej, czy rozwiązania przeciwpożarowe są właściwe. Ewentualny wniosek dowodowy skarżących miał zatem dotyczyć merytorycznej oceny uzgodnienia odpowiedniego rzeczoznawcy.

W odniesieniu do tego zarzutu Sąd ustalił, ze zatwierdzony projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ta merytoryczna ocena rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych wykracza poza zakres działania organów wydających pozwolenie na budowę. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, ze organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do merytorycznego badania tego uzgodnienia. Sprawdzenie merytorycznych rozwiązań przeciwpożarowych nie podlega ocenie, którą ma dokonywać organ administracji architektoniczno-budowlanej, gdyż zgodnie z powyżej przywołanymi przepisami bada on jedynie kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, zaś pod względem zgodności z prawem jedynie projekt zagospodarowania działki lub terenu. Odpowiednie uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych inwestor uzyskał, czyli spełnił wymóg stawiany przez przepisy prawa budowlanego. A zatem nie powiadomienie skarżących o przystąpieniu do wydania decyzji nie pozbawiło ich w konkretnym przypadku przeprowadzenia czynności prawnej, która mogła by diametralnie zmienić bieg sprawy, co należy mieć na uwadze przy ocenie naruszenia art. 10 k p a Naruszenie to nie miało znaczenia dla wyniku sprawy.

Kolejny zarzut skarżących związany jest z naruszeniem art. 9 u P b wzwz § 19 ust 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez uzyskanie odstępstwa przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżących niedopuszczalne jest przed złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę wszczęcie procedury zmierzającej do uzyskania na odstępstwo, bowiem jest ona częścią postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i nie może się toczyć odrębnie,

Zdaniem Sądu brak zasadności wskazanego zarzutu wynika z treści art. 9 ust 3 uP.

W mysi art. 9 u.P.b "W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7 Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych

2. Właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

3. Wniosek do ministra, o którym mowa w ust 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę Wniosek powinien zawierać:

1) charakterystykę obiektu oraz, w miarę potrzeby, projekt zagospodarowania działki lub terenu, a jeżeli odstępstwo mogłoby mieć wpływ na środowisko lub nieruchomości sąsiednie - również projekty zagospodarowania tych nieruchomości, z uwzględnieniem istniejącej i projektowanej zabudowy,

1) szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa,

2) propozycje rozwiązań zamiennych,

2) pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków oraz innych obiektów budowlanych usytuowanych na obszarach objętych ochroną konserwatorską,

3) w zależności od potrzeb - pozytywną opinię innych zainteresowanych organów

4 Minister, o którym mowa w ust 2, może uzależnić upoważnienie do wyrażenia zgody na odstępstwo od spełnienia dodatkowych warunków'.

Zgodnie z przytoczonym przepisem, wniosek do ministra, o którym mowa w ust 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Przytoczony przepis nie wprowadza żadnych ograniczeń w zakresie terminu początkowego do wystąpienia przez organ wydający pozwolenie na budowę ze stosownym wnioskiem do ministra oraz wydania postanowienia dotyczącego odstępstw. Jedynym terminem wynikającym z powyższych przepisów jest termin końcowy, co oznacza, ze procedura wyrażania zgody na odstępstwo powinna się odbyć przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Nieuzasadniony jest także, zdaniem Sądu, zarzut skargi o braku przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku do odstąpienia od przepisów techniczno-budowlanych W kontrolowanej sprawie inwestor - jako dysponujący prawem do nieruchomości na cele budowlane nie mógłby zrealizować swojego publicznego prawa podmiotowego, czyli wykonać zaplanowanego zamierzenia budowlanego, zgodnego z warunkami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, właśnie ze względu na treść § 19 ust 1 w/w rozporządzenia określającą minimalne odległości miejsc postojowych od okien projektowanego budynku.

Mając zatem na uwadze swoje wyżej wskazane publiczne prawo podmiotowe i mając uzasadnione oczekiwania, ze odstępstwo nie powoduje również zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska - wystąpił do właściwego organu o uzyskanie odstępstwa e od minimalnej odległości wynoszącej 10 m na rzecz 7 m w zakresie 9 miejsc postojowych oraz na rzecz 2 m w zakresie 2 miejsc postojowych. Z kolei sama ilość miejsc postojowych jest zgodna z postanowieniami w/w planu zagospodarowania przestrzennego.

A zatem i ten zarzut skarżących nie znajduje oparcia w powszechnie obowiązującym prawie.

Podnoszone w skardze argumenty dotyczące przepustowości ulicy N. i zagrożenie jakie planowana inwestycja stworzy dla bezpieczeństwa i porządku publicznego są bezprzedmiotowe z uwagi na zgodność zamierzenia inwestycyjnego z treścią w/w planu zagospodarowania przestrzennego, część z nich ma wymiar interesów faktycznych a jednocześnie w myśl art. 4 u P b "Każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami" Jednocześnie, zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 3 lit b u P b projekt budowalny zawiera oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych.

Mając na uwadze wszystkie powyżej wskazane okoliczności prawne i faktyczne sprawy, z których wynika, ze kontrolowana przez sąd decyzja organu II instancji i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji są zgodne z prawem - Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U Nr 153, póz 1270 ze zm. ) oddalił skargę.