Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1697/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 30  ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145  par. 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z  art. 135,  art. 152  i  art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej H. Sp. z o.o. w W. kwotę 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2006r. "H." Sp. z o.o. dokonała zgłoszenia zamiaru montażu urządzenia reklamowego w formie dwóch postaci (chłopca i dziewczynki), na dachu pawilonu C., tj. na działce o nr ew. [...], z obrębu [...] przy ul. M. w W.

Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] (nr [...] ), na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 82 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), dalej Prawo budowlane, oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej kpa, w związku z art. 1 ust 1 ustawy z dnia [...] – [...] ([...]) oraz art. 92 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. – o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia ww. zgłoszenia o projekt reklamy uwzględniający zalecenia Załącznika nr [...] do Uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] dot. zasad rozmieszczania reklam i znaków informacyjno — plastycznych oraz pozytywną opinię Wydziału Estetyki Przestrzeni Publicznej.

Pismem z dnia 1 sierpnia 2006r. inwestorka poinformowała organ, iż żądanie powyższych dokumentów jest bezprawne i rażąco narusza powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] (nr [...]), na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 82 ust 2 Prawa budowlanego oraz art. 104 kpa w związku z art 1 ust 1 ustawy z dnia [...] – [...] ([...]) oraz art. 92 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. – o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) - wniósł sprzeciw do ww. zgłoszenia.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż przedmiotowe zgłoszenie nie zostało uzupełnione o dokumenty wskazane w postanowieniu z dnia [...], gdyż pismem z dnia 1 sierpnia 2006r. inwestorka jedynie zakwestionowała zasadność postanowienia. Ponadto, organ powołał się na negatywne zaopiniowanie reklamy przez Wydział Estetyki Przestrzeni Publicznej z dnia 2 sierpnia 2006r. oraz przytaczając treść art. 5 ustawy Prawo budowlane wskazał, że pawilon C. ma przeznaczenie handlowo - usługowe, a wszelkie inne funkcje, w tym reklamowe winny być uzupełniające. W związku z powyższym organ pierwszej instancji stwierdził, iż decyzja oznacza brak zgody na przystąpienie przez Spółkę do realizacji prac objętych zgłoszeniem.

Decyzją z dnia [...] (nr [...]) Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Spółki H., uchylił decyzję Prezydenta [...], z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi, wskazując przyczyny i okoliczności, jakie organ winien wziąć pod uwagę przy jej ponownym rozpoznaniu. Wśród tych okoliczności organ odwoławczy wymienił :

• nieprzedłożenie stosownego pełnomocnictwa przez osobę podpisaną pod zgłoszeniem oraz oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

• w załączeniu do zgłoszenia złożono nieczytelną mapę sytuacyjną, wykonaną na niewłaściwym podkładzie geodezyjnym bez oznaczenia skali dostosowanej do planowanej inwestycji, bez stosownej pieczątki potwierdzającej jego przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz bez podpisu uprawnionego geodety;

• brak szczegółowej informacji co do rzeczywistych wymiarów i parametrów projektowanej reklamy (a nie tylko wysokości) oraz sposobu montażu;

• w projekcie budowlanym nie zamieszczono numeru ewidencyjnego działki na której projektowana jest reklama,

- brak jest oryginalnego dokumentu potwierdzającego uzyskanie uprawnień budowlanych przez projektanta,

-założeń przyjętych do obliczeń statystycznych konstrukcji z uwzględnieniem parametrów takich jak wytrzymałość i obciążenie konstrukcji oraz podstawowych wyników tych obliczeń,

- szczegółowej informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia podpisanej przez uprawnionego projektanta – wymaganej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. - w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (t.j. Dz. U. z 2003r. Nr 120, poz. 1126), w której sporządzający projekt budowlany konstrukcji wyporczej winien zamieścić informację, czy istnieje zagrożenie bezpieczeństwa mienia i osób, o którym mowa w art. 30 ust. 7 pkt 1 Prawa budowlanego (...);

- w opisie technicznym projektu brakuje informacji projektanta o aktualnym stanie technicznym konstrukcji dachu budynku, na którym ma być zamontowana konstrukcja wyporcza pod reklamę (...).

Organ podniósł ponadto, że nałożony postanowieniem z dnia [...] obowiązek załączenia opinii Wydziału Estetyki Przestrzeni Publicznej był bezzasadny, gdyż nie wynika on z przepisów Prawa budowlanego ani żadnych przepisów odrębnych, a nie można żądać od inwestora dokumentów innych niż wymienione w art. 30 ust 2 Prawa budowlanego.

W ocenie organu, wymienione powyżej uchybienia formalno – prawne oraz braki w dokumentacji uniemożliwiły właściwe rozpoznanie sprawy.

W uzasadnieniu wskazano ponadto, że zgodnie z poglądem ugruntowanym już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zainstalowanie urządzenia reklamowego nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

W skardze "H." Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności:

- naruszenie art. 138 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie przez organ II instancji, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, wskazując przyczyny i okoliczności, jakie organ pierwszej instancji winien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy;

- naruszenie art. 139 kpa poprzez rozszerzenie obowiązków nałożonych na Skarżącą tj. wskazanie organowi I instancji dodatkowych załączników, o które powinno być uzupełnione zgłoszenie, co w konsekwencji stanowi rozstrzygnięcie na niekorzyść Skarżącej.

- naruszenie przepisu art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz przepisu art. 7, 8, 9, 11, 12 kpa poprzez bezprawne rozszerzenie zakresu wymaganych dokumentów, a co za tym idzie poprzez naruszenie zasady uwzględnienia słusznego interesu obywateli, oraz poprzez nieustosunkowanie się do treści odwołania co do obowiązku załączenia do zgłoszenia poszczególnych dokumentów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1271) dalej ppsa.

Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, decyzja organu I instancji jak i poprzedzające je postanowienie z dnia 26 lipca 2006r. zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77 kpa w związku z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.

Na wstępie podkreślić trzeba, że intencją ustawodawcy wprowadzającego instytucję zgłoszenia było uproszczenie procedury towarzyszącej wydaniu pozwolenia na budowę. W art. 30 ust 2 Prawa budowlanego wymieniono enumeratywnie wymogi jakie winno spełniać zgłoszenie. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia, dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, oraz - w zależności od potrzeb - odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ postanowieniem nakłada, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

Organ nie może zatem określać innych wymogów niż te, które zostały wymienione w ww. przepisie.

Należy mieć na uwadze, że użyte przez ustawodawcę określenie "szkice i rysunki" wyklucza obowiązek przedstawiania organowi projektu budowlanego, a skoro tak, to organ nie jest również uprawniony do żądania jego uzupełnienia. Szkice i rysunki nie muszą być sporządzone w odpowiedniej formie, w szczególności przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Przy czym zwrot "w zależności od potrzeb" nie oznacza, że obowiązek dołączenia do zgłoszenia odpowiednich szkiców lub rysunków powstanie zawsze, gdy zażąda tego organ, a zatem konieczność dołączenia jak i oceny, czy złożone szkice i rysunki są odpowiednie pozostawiona jest uznaniu administracyjnemu. Podkreślić trzeba, że swobodę i dowolność takiego uznania ogranicza wymóg, odwołania się do wiedzy technicznej, przy dokonywaniu oceny w tym zakresie.

W świetle powyższego, uchybienia wymienione przez organ odwoławczy, w zakresie przedłożonego projektu budowlanego, jak również co do braku oryginalnego dokumentu potwierdzającego uzyskanie uprawnień budowlanych przez projektanta, nie znajdują potwierdzenia w ustawie.

Wprawdzie z uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że nie można żądać od inwestora dokumentów innych niż wymienione w art. 30 ust 2 Prawa budowlanego, to jednak twierdzenie to zastosował jedynie w odniesieniu do - nałożonego postanowieniem z dnia [...] - obowiązku załączenia opinii Wydziału Estetyki Przestrzeni Publicznej.

Niezależnie Sąd stwierdza, że szereg wymienionych przez Wojewodę [...] uchybień nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W szczególności – wbrew twierdzeniom organu - do zgłoszenia dołączono:

• stosowne pełnomocnictwo wraz z wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że podpisana pod zgłoszeniem i oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane V-ce Prezes Zarządu I. K. uprawniona jest do jednoosobowej reprezentacji Spółki;

• w treści zgłoszenia wymieniono nr ewidencyjny działki ([...]) z podaniem obrębu ([...]).

Ponadto, pomimo braku wymogu przedłożenia projektu budowlanego, inwestor do zgłoszenia dołączył "Projekt budowlany konstrukcji wsporczej pod dwie reklamy tymczasowe nieświetne figur postaci chłopięcej i dziewczęcej ...", w którym przedstawiono szczegółowy szkic reklamy z podaniem jej rzeczywistych wymiarów, zarówno co do wysokości jak i szerokości; miejsca posadowienia, sposobu montażu, materiałów z których ma być wykonana, do którego dołączono również oświadczenie projektanta o tym, że projekt został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Oczywiście możliwość uzyskania pozwolenia na budowę poprzez dokonanie zgłoszenia nie ma charakteru bezwzględnego. Organ dysponuje bowiem instrumentem, o którym mowa w ust. 7 art. 30 Prawa budowlanego, umożliwiającym powrót do zasady określonej w art. 28 § 1 Prawa budowlanego, jeśli z oceny zamierzenia inwestycyjnego wynika możliwość: zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia; pogorszenie stanu środowiska lub zachowania zabytków, pogorszenie warunków zdrowotno – sanitarnych, czy też wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich.

Wobec poczynionych ustaleń Sąd uchylił zarówno zaskarżoną, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz postanowienie z dnia [...], gdyż nie mogły pozostać w obrocie prawnym akty organów niezgodne z prawem. Uprawnienie Sądu w tym zakresie znajduje potwierdzenie w treści art. 135 ppsa.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów będzie rzetelne przeprowadzenie postępowania administracyjnego, z poszanowaniem zasad wyrażonych w art. 7, 77 kpa, z uwzględnieniem stanowiska Sądu oraz treści Załącznika nr [...] do Uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] dotyczącego zasad rozmieszczania reklam i znaków informacyjno — plastycznych. Umknęło bowiem uwadze organów, że pkt 10 ww. Załącznika dotyczy wysokości i formy zharmonizowania jedynie w zakresie znaków informacyjno — plastycznych i reklam świetlnych.

Z przedstawionych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c z związku z art. 135 ppsa orzekł jak w punkcie I sentencji. W zakresie punktu II i III orzeczono na podstawie art. 152 i 200 ppsa.