Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 140/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono ustanowienia radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. Z. na bezczynność Zarządu Województwa [...] postanawia: odmówić skarżącej E. Z. przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie w dniu 8 marca 2010 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z treści wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje małżonek oraz córka. W złożonym wniosku E. Z. wykazała, że posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 36 m2. Skarżąca wraz z rodziną utrzymuje się z dochodów w wysokości ok. 5500 zł miesięcznie, na które składają się wynagrodzenia za pracę otrzymywane przez skarżącą i jej męża.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (np. poprzez ustanowienie radcy prawnego) następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że udzielenie stronie prawa pomocy przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i finansową E. Z. uznano, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. E. Z. wraz z mężem uzyskują dochody w wysokości 5500 zł miesięcznie, z których utrzymują się trzy osoby, nie można zatem uznać, aby skarżąca należała do osób znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, dla których poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika wiązałoby się z pozbawieniem strony możliwości zapewnienia sobie i rodzinie minimum warunków socjalnych. Niewątpliwie konieczność zapłaty kosztów sądowych czy wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika zawsze powoduje uszczerbek i ewentualnie konieczność ograniczenia innych wydatków, jednakże pamiętać należy, że zastosowanie instytucji przyznania prawa pomocy jest możliwe tylko w sytuacji powstania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym, nie zaś w przypadku powstania jakiegokolwiek uszczerbku.

Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.