Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1850/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-08-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Asesor WSA Teresa Randak, Protokolant Olga Stiefel, po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego. o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm./ i § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych /Dz.U. Nr 198, poz. 1925/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że odwołanie złożone przez pana W. R. od decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zmiany decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na [...] r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja doręczona została w dniu 18 września 2004 r. – zgodnie z potwierdzeniem odbioru, natomiast odwołanie od niej – opatrzone datą "4 listopada 2004 r." zostało w tym samym dniu złożone w Kancelarii Ogólnej U.M. w J., a więc po upływie 14-dniowego terminu do jego wniesienia. O terminie tym podatnik został prawidłowo pouczony w decyzji Prezydenta Miasta. W związku z powyższym odwołanie pozostawiono bez rozpatrzenia.

W skardze na to postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący pan W. R. stwierdził, że nie uchybił terminowi, gdyż napisał odwołanie w terminie i dostosował się do pouczenia Członka Kolegium, który wskazał, że ma wnieść odwołanie przez Urząd Miejski w J. w terminie 7 dni od daty tego pouczenia, co też uczynił. Zdaniem skarżącego Kolegium nie wzięło pod uwagę tego pouczenia. Skarżący zauważył, że decyzja ta jest dla niego krzywdząca i nie rozwiązuje sprawy dlatego wnosi o "rozpatrzenie sprawy i doprowadzenie do stanu faktycznego" od stycznia do sierpnia 2004 r.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Na wyznaczonej na dzień 16 sierpnia 2005 r. rozprawie skarżący nie stawił się. Sąd uznał, iż został on prawidłowo zawiadomiony o jej terminie, gdyż wezwanie odebrał dorosły domownik – siostra skarżącego. Wyrok oddalający skargę ogłoszony został w nieobecności stron.

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2006 r. przywrócono skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Poza sporem było, że decyzja Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. doręczona została podatnikowi w dniu 18 września 2004 r. Podatnik własnoręcznym podpisem potwierdził jej odbiór i dzień otrzymania. Natomiast odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w dniu 4 listopada 2004 r. o czym świadczy data pisma i umieszczonej na nim "prezentaty" Kancelarii Ogólnej Urzędu Miejskiego w J. Doręczona podatnikowi decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobie wniesienia odwołania. Zgodnie z pouczeniem, licząc od dnia doręczenia decyzji, termin ten upłynął w dniu 4 października 2004 r. Złożenie odwołania po tym dniu bo w dniu 4 listopada 2004 r. musiało skutkować stwierdzeniem uchybienia terminu do jego wniesienia zgodnie z treścią przepisu art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Podatnik nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania a w skardze na przedmiotowe postanowienie podnosił, iż terminowi temu nie uchybił. Wskazał, że członek organu odwoławczego pouczył go, że termin do wniesienia odwołania wynosi 7 dni i liczy się od daty tego pouczenia.

Jak wynika z akt administracyjnych pismem z dnia [...] r. podatnik zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. "o obliczenie podatku rolnego według stanu faktycznego od [...] r.". W odpowiedzi na to pismo Członek Kolegium pismem z dnia [...] r. poinformował skarżącego o kompetencjach organu odwoławczego oraz zasadach obowiązujących przy wnoszeniu odwołań od decyzji podatkowych. W treści pisma nie zawarto żadnych pouczeń co do terminu złożenia odwołania. Pismo miało jedynie charakter informacyjny i pozostawało bez wpływu na bieg przedmiotowego terminu.

Wniesienie odwołania po upływie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność tej czynności prawnej czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa.

Tym samym stwierdzając to uchybienie organ odwoławczy pozostawia odwołanie bez rozpatrzenia. Organ odwoławczy nie mógł bez wniosku strony orzec o przywrócenie tego terminu.

Skoro odwołanie zostało wniesione po upływie terminu, o którym podatnik został prawidłowo powiadomiony, co skłania do twierdzenia, że miał świadomość wadliwości dokonanej czynności i jednocześnie wraz z odwołaniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu to jego działanie uniemożliwiło organowi odwoławczemu merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Rozpatrując skargę na postanowienie stwierdzającego uchybienie przedmiotowego terminu Sąd oceniał jedynie legalność tego postanowienia i stwierdził, że wydane orzeczenie nie narusza przepisów prawa materialnego czy procesowego ani nie zawiera innych wad skutkujących koniecznością jego uchylenia.

Dlatego na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.