Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 323/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Protokolant starszy specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa D. (dalej: ZWD) podjął – [...] lipca 2019 r. - uchwałę nr [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu wnioskodawcy – K. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A" z siedzibą w J. (dalej: "strona skarżąca") od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu p/n "[...]". Z akt sprawy wynika, że pismem Zastępcy Dyrektora Do. Instytucji Pośredniczącej z [...] maja 2019 r. poinformowano stronę skarżącą, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie realizacji w/w projektu został negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP). Projekt uzyskał 14,00 pkt, z tego w ramach kryteriów merytorycznych 4,00 pkt (wymagane minimum 1,00 pkt) oraz w ramach kryteriów specyficznych 10,00 pkt. (wymagane minimum 8,00 pkt), jednak nie spełnił kryteriów obligatoryjnych tj,: "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Poprawność doboru wskaźników" zawartych w Kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. 2014-2020, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD.

W proteście, strona skarżąca zakwestionowała negatywną ocenę projektu

w ramach wskazanych kryteriów oraz wniosła o zweryfikowanie przyznanej punktacji w ramach kryterium "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków" i uznanie innowacji produktowej w ramach kryterium "Innowacja produktowa i procesowa".

Informując wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu, w skarżonym akcie, ZWD przywołał definicję spornych kryteriów oraz powołał argumentację każdego

z dwóch oceniających projekt ekspertów (członków KOP), którzy zgodnie uznali, że wniosek ich nie spełnia.

Odnośnie kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków" ZWD podniósł, że zgodnie z Instrukcją Wypełniania wniosku o dofinansowanie w uzasadnieniu potrzeb inwestycyjnych należy podać, w oparciu o jakie kryteria dokonano wyboru przedmiotów objętych dofinansowaniem:

1. Kryterium techniczne - należy określić kluczowe/najważniejsze parametry techniczne, jakie muszą spełniać zakupione przedmioty, urządzenia.

2. Kryterium ekonomiczne – opis punktu musi uzasadniać, że: a. wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań – w szczególności należy podać informacje w zakresie porównania do innych rozwiązań istniejących na rynku w odniesieniu do poziomu cen, jakości i wydajności; b. wydatek jest konieczny do osiągnięcia celów projektu.

3. Kryterium funkcjonalne - jakie zadania i funkcje ma spełniać dany przedmiot (środek trwały/wartość niematerialna i prawna), objęty dofinansowaniem i w jakim stopniu przyczynia się do realizacji całego projektu.

ZWD wskazał, że opis kryteriów musi precyzyjnie odwoływać się do aspektu ekonomicznego jak i technicznego. Opis nie może odwoływać się do ogólnych sformułowań. Nie może być też jedynie deklaracją spełniania przez wydatek kryteriów (technicznych, ekonomicznych, funkcjonalnych) ale zawierać mierzalne dane oraz umożliwiać weryfikowalność przedstawionych założeń, a w szczególności wysokości cen.

Wnioskodawca w dokumentacji projektowej uzasadniając wysokość wydatku dot. centrum tokarskiego wskazał jedynie, że "(...) dokonał rozeznania rynkowego, na podstawie którego określił poziom wydatków w projekcie, Wysokość kosztów została uśredniona względem cen panujących na rynku. Dokumentami świadczącymi

o dokonaniu analizy wartości tego wydatku na rynku miały być oferty dołączone do wniosku o dofinansowanie. Analizując przedstawione oferty i abstrahując od proponowanych cen, które w stosunku do zaplanowanego wydatku w ramach projektu są znacznie zaniżone (I oferta: 418 000,00 zł, II oferta: 474760,00 zł, III oferta: 488 972,24 zł, wysokość planowanego wydatku w ramach projektu: 644 600,00 zł - kwoty netto), ZWD zauważył, że zgodnie z założeniami projektu centrum tokarskie ma zostać wyposażone w pompę chłodziwa o ciśnieniu 70 bar, natomiast oferty dotyczą urządzeń o innych parametrach tj. 6, 7 i 10/20 bar, co w ogóle poddaje w wątpliwość sposób przeprowadzenia rozeznania rynkowego przez wnioskodawcę, skoro przedstawione oferty dotyczą innych parametrów niż tych oczekiwanych przez stronę skarżącą, określanych przecież jako "niezbędny element projektu. Wprawdzie jak słusznie zauważa wnioskodawca w proteście ww. dokumenty tj. oferty nie stanowiły obligatoryjnego załącznika, to jednak w sytuacji gdy takie dokumenty zostały przedłożone na etapie wnioskowania lub też uzupełnienia wniosku, nawet jeżeli nie są spójne z pozostałą dokumentacją aplikacyjną, będą podlegały ocenie.

Dodatkowo organ podkreślił, że sposób uzasadnienia wysokości wydatku planowanego do poniesienia w ramach realizacji projektu (wymagany zakres wskazany w opisie kryterium), jest ogólnikowy i nieprecyzyjny, a przez to wprowadzający w błąd w zakresie faktycznego stwierdzenia czy planowany wydatek kwalifikowany dot. zakupu centrum tokarskiego jest konieczny do osiągnięcia zamierzonych celów oraz czy proponowana wysokość wydatku jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań.

Wątpliwości ZWD wzbudziła również argumentacja strony skarżącej o tym, że "Oceniający przy ocenie kryterium wzięli pod uwagę tzw. ceny specjalne/

z uwzględnieniem rabatów (...) błędem jest branie pod uwagę cen po rabatach, które obowiązują w krótkim terminie czasowym i mogą w każdym momencie zostać wycofane", w sytuacji gdy kwestia rabatów, zniżek czy negocjacji została dopiero wyraźnie zaakcentowana na etapie protestu. Organ podniósł, że Eksperci wzięli pod uwagę kwotę sumaryczną oferowanych urządzeń i z tego względu ewentualne podwyższenie kwot (postulowane przez wnioskodawcę) o % zniżek, upustów przewidzianych przez oferentów stanowiłoby nieuprawnioną ingerencję IOK w treść zapisów dokumentacji aplikacyjnej, jej nadinterpretację, w sytuacji gdy właściwie Instytucja nie ma obowiązku ani też prawa domyślania się i uzupełniania argumentacji autora twierdzeń zawartych we wniosku. Ponadto, jeżeli oferenci przedstawili swoje propozycje maszyn z pompami o mniejszym ciśnieniu to takie oferty w ogóle nie powinny być rozważane przez wnioskodawcę, a na pewno nie powinny być podstawą do obliczeń ceny urządzenia.

W odniesieniu do Kryterium "Poprawność doboru wskaźników" ZWD podniósł, że obaj Eksperci w uzasadnieniu swoich ocen wskazali, że wynikiem realizacji inwestycji nie będzie wprowadzenie innowacyjnego produktu, tym samym strona skarżąca nie osiągnie wskaźnika rezultatu "Liczba wprowadzonych innowacji produktowych".

W zakresie Kryterium "Innowacja produktowa lub procesowa" ZWD stwierdził, że projekt przyczyni się do wprowadzenia innowacji procesowej. Natomiast

w odniesieniu do wnioskowanego w proteście uznania innowacji produktowej, powołując oceny Ekspertów, organ podkreślił, że zapisy wniosku cechuje duży stopień ogólnikowości, gdzie wskazuje się jedynie, że realizacja projektu umożliwi firmie produkcję detali o dużym stopniu dokładności, które będą wykorzystywane dla przemysłu motoryzacyjnego (automotiv), branży medycznej czy branży budowlanej (Wnioskodawca wskazuje na dużą elastyczność branży i na możliwość zmiany grup docelowych), że nastąpi wprowadzenie na rynek nowych produktów a dzięki zastosowaniu nowych środków i metod produkcji również zmian jakościowych obecnie produkowanych wyrobów. Zdaniem ZWD innowacyjność produktu nie została w dokumentacji projektowej szczegółowo scharakteryzowana czy skwantyfikowana (mając na uwadze przekonanie strony skarżącej o spełnieniu przez projekt innowacji w zakresie produktu). Konfiguracja urządzenia zapewniającego wysokie parametry skrawania istotne do realizacji zleceń klientów o potrzebach wysoce spersonalizowanych czy też optymalizacja tego urządzenia pozwalająca na skrócenie procesu wytwarzania elementów, świadczą o zamiarze wdrożenia innowacji procesowej.

Ustosunkowując się do podniesionych w proteście zarzutów o charakterze proceduralnym, po dokonaniu analizy zabranych informacji i materiałów, ZWD stwierdził, że procedura oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Zdaniem organu, IOK dokonała analizy pełnej treści projektu i zweryfikowała wskazane przez Wnioskodawcę dane w kontekście omawianych kryteriów oceny merytorycznej (prawidłowo stosowano kryteria wyboru i nie odstąpiono od wiążących definicji, zawartych w Regulaminie konkursu i jego załącznikach), wskazując na dostrzeżone braki wniosku rzutujące na jego negatywną ocenę w tym zakresie. Uwagi te są spójne, logiczne i wbrew opinii Wnioskodawcy odnoszą się do całości dokumentacji aplikacyjnej.

ZWD podsumował, że ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona na podstawie obowiązujących procedur i zasad właściwych dla naboru nr [...], przeprowadzanego w trybie konkursowym

w ramach RPO WD i jest prawidłowa pod względem proceduralnym.

Od w/w rozstrzygnięcia, strona skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podtrzymała stanowisko zawarte

w proteście, powielając przedstawioną tam argumentację. Podkreśliła, że wybrane do dofinansowania sprzęty zostały określone poprzez zweryfikowane potrzeby jej przedsiebiorstwa, a ich cena została ustalona na podstawie rozeznania rynku oraz otrzymanych ofert, jednakże nie uwzględniając do tego rabatów, które otrzymała. Przedstawioną w dokumentacji projektowej kwotę uznała za stosowną i odpowiednią w stosunku do założonych parametrów, nie ma więc podstaw by sądzić, że jest to kwota niewłaściwa. Wskazała, że przedłożyła załączniki, które przedstawiają porównania cenowe/jakościowe/funkcjonalne w stosunku do innych konkurencyjnych rozwiązań. Zarzuciła niesprawiedliwą ocenę.

Podniosła także, że projekt zakłada osiągnięcie wskaźnika rezultatu - innowacji produktowej poprzez wdrożenie do przedsiębiorstwa innowacyjnego produktu w postaci bardzo precyzyjnie stworzonych części. Wprowadzenie tej innowacji produktowej jest ściśle skorelowane z wprowadzeniem innowacji w obrębie procesu obróbczego. Wdrożenie innowacyjnych maszyn wiąże się również

z wprowadzeniem do oferty usług znacznie ulepszonych. Wskazała, że obecnie produkowane są elementy o znacznie mniejszym stopniu dokładności i trudności,

a co za tym idzie są to produkty znacznie prostsze i mniej innowacyjne, niż te które zostaną wyprodukowane dzięki nowoczesnemu centrum tokarskiemu.

W odpowiedzi na skargę, ZWD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W sprawie kognicja Sądu wynika wprost z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych

w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. - dalej: u.z.r.p., ustawa wdrożeniowa) w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej: p.p.s.a.). W przepisach u.z.r.p. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.z.r.p.). Natomiast

w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p., w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 u.z.r.p.). Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że - w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również

w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p., gdyż w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że ocena merytoryczna przedstawionego przez stronę skarżącą wniosku (projektu) przeprowadzona została w sposób zgodny z prawem, w związku z czym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Istotę sporu przed tut. Sądem stanowi, czy złożony przez skarżącą wniosek

o dofinansowanie realizacji projektu p/n "[...]" został prawidłowo oceniony

w zakresie obligatoryjnych kryteriów merytorycznych: "Zasadność i adekwatność wydatków", "Poprawność doboru wskaźników" oraz w ramach kryteriów specyficznych: "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków" i "Innowacja produktowa lub procesowa".

Podkreślić w tym miejscu wypada, że to na wnioskodawcy - ubiegającym się

o dofinansowanie w ramach danego konkursu - spoczywa obowiązek rzetelnego

i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca - przystępując do konkursu - winien znać także jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich

w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tychże zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży w każdym przypadku na wnioskodawcy. Braki

w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu,

w ramach którego organizowany jest konkurs projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/WR 181/15).

Wyłanianie projektów w naborze, w którym uczestniczył wniosek skarżącej, także odbywało się w trybie konkursowym, z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich wnioskodawców (art. 37 ust. 1 u.z.r.p.), zgodnie

z obowiązującą w tym naborze dokumentacją konkursową (m.in. Regulaminem, kryteriami wyboru projektów, Instrukcją wypełniania wniosków). Oznacza to, że za treść wniosku odpowiada wyłącznie strona skarżąca, która - dla osiągnięcia skutku otrzymania dofinansowania ze środków publicznych - winna sformułować wniosek oraz wypełnić jego załączniki w sposób nie tylko nie budzący wątpliwości co do spełnienia wymaganych kryteriów (por. art. 37 ust. 2 u.z.r.p.), ale także powinna zadbać o taką treść swoich wypowiedzi, aby były one przekonujące i wiarygodne w procedurze oceny przez ekspertów, dla otrzymania odpowiedniej punktacji gwarantującej dofinansowanie (por. art. 39 u.z.r.p.). Niedociągnięcia, niedopowiedzenia, luki w argumentacji i opisie poszczególnych pozycji wniosku obciążają bowiem wyłącznie wnioskodawcę gdyż ocena wniosku polega

w zasadzie na dogłębnej analizie porównawczej jego treści (załączników, dołączonych dokumentów). Stosownie do art. 57 u.z.r.p., właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji

o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Zasada przejrzystości oceny projektów, o której mowa w ust. 1 art. 37, realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup, rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów. Reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu.

Na tle zasad z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., kontrola sądowoadministracyjna powinna zmierzać zatem w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego w ramach komisji oceny projektów oraz instytucji zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, tj. mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentami systemu realizacji programu operacyjnego i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny i nie budzący wątpliwości prezentując przesłanki wyboru dokonanej oceny, przyznanej punktacji, odnosząc się do ram prawnych danego naboru oraz dokumentacji konkursowej. Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą winno zawierać szczegółową, jednoznaczną

i rzetelną analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu,

z rozważeniem zarzutów i uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów)

w kartach oceny merytorycznej, jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana winna być swoboda - nie powinna ona jednak być dowolna i nacechowana arbitralnością. Dowolna będzie ona wówczas, gdy będzie sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdy niewyjaśnione będą zrozumiale przesłanki oceny.

Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie uczyniono zadość wskazanym regułom i że stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie nosi znamion arbitralności, czy dowolności. Konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu, ogłoszonego

w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020, Oś priorytetowa 1 "Przedsiębiorstwa i innowacje", Działanie 1.5 "Rozwój produktów i usług w MŚP", Schemat 1.5 A "Wsparcie innowacyjności produktowej

i procesowej MŚP: - wprowadzenie na rynek nowych lub ulepszonych produktów/usług; - dokonanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub sposobu świadczenia usług". Załącznikiem do Regulaminu był m.in. Wyciąg

z Kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020

z dnia [...] czerwca 2018 r.

W skardze, skarżąca podniosła zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów w ocenie merytorycznej oraz nieuwzględnienia zapisów wniosku wraz

z załącznikami i stanu faktycznego związanego z charakterem projektu i jego realizacją.

Jeżeli chodzi o kryterium merytoryczne ogólne obligatoryjne "Zasadność

i adekwatność wydatków", to stosownie do definicji tego kryterium: "W ramach kryterium będzie sprawdzane czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowane

w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia jego celów oraz czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań? Kryterium obligatoryjne (spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania). Niespełnienie kryterium oznacza odrzucenie wniosku. Zasadność wydatków: należy sprawdzić, czy charakter planowanych wydatków w uzasadniony sposób odpowiada celom projektu; czy wydatki są niezbędne i związane wyłącznie z realizacją działań uznanych za kwalifikowalne w projekcie; trzeba w szczególności przeanalizować, czy poniesienie wydatków jest optymalne pod względem technicznym, ekonomicznym i funkcjonalnym oraz w bezpośrednim stopniu dąży do realizacji podstawowych celów projektu znajdując jednocześnie adekwatne odzwierciedlenie we wskaźnikach produktu i/lub rezultatu. Adekwatność wydatków: ocenić należy również racjonalność wydatków, tj. czy wysokość poszczególnych wydatków została prawidłowo i rzetelnie oszacowana (tj. czy wydatki nie zostały zawyżone); adekwatność wydatków oznacza, że wysokość zaproponowanej ceny ma odzwierciedlenie w efektach, jakie przyniesie projekt, a cel, który ma być osiągnięty za pomocą danego wydatku jest optymalnie pod względem kosztowym zaplanowany; analiza adekwatności wydatków odpowiadać ma na takie zagadnienia jak to, czy cel jest racjonalnie zaplanowany (tj. czy nakłady nie są wyższe od potencjalnych efektów) oraz czy cel może być osiągnięty z nakładów o niższej wysokości bądź węższym zakresie rzeczowym.

W zakresie natomiast kryterium: "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków następuje" ustalenie: Czy dokonano uzasadnienia przedstawionych wydatków w oparciu o mierzalne oraz obiektywne kryteria techniczne, ekonomiczne

i funkcjonalne: W przypadku Schematu 1.5 A: - większość wydatków (wartościowo) nie została odpowiednio uzasadniona (-2 pkt); - niektóre wydatki nie zostały odpowiednio uzasadnione (-1 pkt); - wszystkie wydatki zostały właściwie uzasadnione (0 pkt); wydatki zostały opisane zgodnie z wymogami kryterium,

a ponadto przedstawiono załączniki przedstawiające porównania cenowe/jakościowe/funkcjonalne do innych konkurencyjnych rozwiązań (2 pkt).

Powyższe zapisy stanowią istotny mechanizm weryfikacyjny, w który została wyposażona Instytucja organizująca konkurs, zabezpieczający wydatkowanie środków publicznych w sposób gwarantujący wybór do dofinansowania takich operacji, w których wydatki zaplanowano celowo i oszczędnie, i przy których wnioskodawca nie zamierza sfinansować inwestycji innych niż te, które są całkowicie zgodne z celami programowymi.

Zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca w ramach projektu planuje wdrożyć innowacyjne centrum tokarskie, które przełoży się zarówno na wprowadzenie innowacyjności procesowej jak i produktowej. Wartość centrum określono na kwotę 644 600,00 zł netto. Uzasadniając ją stwierdził, że " Wysokość kosztów została uśredniona względem cen panujących na rynku". Do wniosku strona skarżąca załączyła oferty świadczące o dokonaniu analizy wartości wydatku na rynku. Jak słusznie zauważyli Eksperci - już sama ich lektura dostarcza informacji, iż planowany zakup może być bardziej ekonomiczny - wartości poszczególnych ofert to: 418 000,00 zł netto, 474 760,00 zł netto oraz 488 372,24 zł netto. W zakresie obliczenia ceny urządzenia w ww. ofertach wzięto pod uwagę kurs euro w wysokości 4,40 zł za 1 EURO, który wynika z przeliczenia wartości wskazanej na załączonej promesie pożyczki i wartości planowanych wydatków w projekcie. Wobec tego cena wydatku jest większa niż przedstawione ceny rynkowe określone we wniosku o ok 155 627,76 zł (w odniesieniu do najdroższej przedstawionej oferty), Obniżenie wartości kwalifikowanej wydatku 155 627,76 zł jest zaś większa niż 10% całkowitych wydatków kwalifikowalnych (64 460,00 zł).

Dodatkowo jak słusznie zauważył ZWD, zgodnie z założeniami projektu centrum tokarskie ma zostać wyposażone w pompę chłodziwa o ciśnieniu 70 bar, natomiast oferty dotyczą urządzeń o innych parametrach tj. 6, 7 i 10/20 bar, co

w ogóle poddaje w wątpliwość sposób przeprowadzenia rozeznania rynkowego przez Wnioskodawcę, skoro przedstawione oferty dotyczą innych parametrów niż tych oczekiwanych przez stronę skarżącą, określanych przecież jako "niezbędny element projektu. Wprawdzie przedłożone oferty nie stanowiły obligatoryjnego załącznika, to jednak w sytuacji gdy takie dokumenty zostały przedłożone na etapie wnioskowania lub też uzupełnienia wniosku, nawet jeżeli nie są spójne z pozostałą dokumentacją aplikacyjną; będą podlegały ocenie. Należy w tym miejscu podkreślić, że Instytucja właściwa do przeprowadzenia oceny i wyboru projektów do dofinansowania zobowiązana jest dokonać oceny spełniania kryteriów wyboru projektów w oparciu

o dane przedstawione przez samego Wnioskodawcę - wynikające z treści wniosku

o dofinansowanie i dołączonej do niego dokumentacji. Nie można zatem zgodzić się ze strona skarżącą, iż przedstawiła oferty o pożądanych przez przedsiębiorstwo parametrach.

Sąd podziela stanowisko organu, że Wnioskodawca w dokumentacji projektowej przedstawił wydatek dotyczący centrum tokarskiego w oparciu o kryteria techniczne, ekonomiczne i funkcjonalne, jednak uzasadnienie wydatku jest bardzo ogólne i nieprecyzyjne, a informacje zawarte w poszczególnych ofertach (stanowiących załączniki do wniosku) z uwagi na zróżnicowaną specyfikację techniczną (parametry ciśnienia pompy chłodziwa różnią się od tych przyjętych we wniosku o dofinansowanie) jak i przyjętą kwotą wydatku, która po negatywnej ocenie IOK w tym zakresie, okazuje się dla Wnioskodawcy kwotą niewłaściwą tj., nieuwzględniającą przyjętych rabatów i ulg, nie pozwala w sposób niebudzący wątpliwości zweryfikować przedstawionych założeń, a w szczególności wysokości cen, ponieważ wniosek nie zawiera właściwych mierzalnych danych (w odniesieniu do planowanego do zakupu urządzenia).

Przechodząc do Kryterium merytorycznego "Innowacja produktowa lub procesowa" wskazać należy, że do jego oceny przyjmuje się następującą definicję: przez innowację należy rozumieć wprowadzenie do praktyki w gospodarce nowego lub znacząco ulepszonego rozwiązania w odniesieniu do produktu (towaru lub usługi), procesu. Zgodnie z ww. definicją można rozróżnić :

-innowację produktową – oznaczającą wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia;

-innowację procesową – oznaczającą wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy.

Uwzględniając istotę konkursu i zgłoszonego w jego ramach przedmiotowego projektu, konieczne jest podkreślenie, że nie była kwestionowana innowacja procesowa. Z treści uzasadnieniu stanowiska ZWD wynika, że w dokumentacji projektowej eksponowana jest przede wszystkim innowacja procesowa projektu. Konfiguracja urządzenia zapewniającego wysokie parametry skrawania istotne do realizacji zleceń klientów o potrzebach wysoce spersonalizowanych czy też optymalizacja ww. urządzenia pozwalająca na skrócenie procesu wytwarzania elementów świadczą o zamiarze wdrożenia innowacji procesowej. Sam cel przyjętych rozwiązań tj. m.in. redukcja czasu i ilości przezbrojeń, zmniejszenie zużycia narzędzi, skrócenie czasów jednostkowych wytwarzania, redukcja czasu cyklu skrawania oraz wydłużenie czasu życia narzędzi skrawających, poszerzenie możliwości produkcyjnych czy uniezależnienie od podwykonawców (możliwość obróbki elementów o większych gabarytach stanowi o innowacji w zakresie procesu.

Odnośnie natomiast deklarowanej przez stronę skarżącą innowacji produktowej, organ zasadnie podkreślił, że zapisy wniosku cechuje duży stopień ogólnikowości, gdzie wskazuje się jedynie, że realizacja projektu umożliwi firmie produkcję detali o dużym stopniu dokładności, które będą wykorzystywane dla przemysłu motoryzacyjnego (automotiv), branży medycznej czy branży budowlanej (Wnioskodawca wskazuje na dużą elastyczność branży i na możliwość zmiany grup docelowych), że nastąpi wprowadzenie na rynek nowych produktów a dzięki zastosowaniu nowych środków i metod produkcji również zmian jakościowych obecnie produkowanych wyrobów.

Sąd podziela zatem stanowisko ZWD, że innowacyjność produktu nie została

w dokumentacji projektowej szczegółowo scharakteryzowana czy skwantyfikowana. Samo stwierdzenie strony skarżącej, że bezpośrednim celem projektu będzie wdrożenie innowacji procesowej i produktowej, bez wykazania, w czym konkretnie to udoskonalenie produktu się przejawia, nie jest wystarczające dla przyjęcia, że ma miejsce innowacja produktowa. Sama reorganizacja bieżącego procesu produkcyjnego (cyt. z wniosku; "Nowe centrum tokarskie, będzie mogło zastąpić

w procesie aż dwie maszyny obróbcze, dzięki czemu firma zyska na oszczędności energii oraz czasu") jest konsekwencją wdrożenia w ramach projektu innowacji procesowej, natomiast opisy dot. deklarowanej innowacji produktowej (wykonanie głębokich wierceń w stopach tytanu lub stali chirurgicznej - możliwość świadczenia usług dla branży medycznej; wykonanie detali o wysokiej szczegółowości wykorzystywanych np. w przemyśle automotive, możliwość obróbki elementów

o większych gabarytach) jedynie potwierdzają, że wdrożenie projektu będzie skutkować innowacją procesową a nie produktową. Biorąc pod uwagę powyższe organ zasadnie uznał, że sam unikalny proces produkcyjny może mieć wpływ na innowację produktową, ale nie pozwala na przyjęcie, że projekt dotyczy wdrożenia innowacji produktowej.

Tym samym w odniesieniu do kryterium "Poprawność doboru wskaźników" prawidłowo organ przyjął, że Wnioskodawczyni nie osiągnie wskaźnika rezultatu "Liczba wprowadzonych innowacji produktowych".

Reasumując, przeprowadzona ocena nie jest obarczona błędami, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie. Zarzuty protestu, jak i skargi, nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Skoro ocena wniosku skarżącej była rzetelna i obiektywna, formalnie poprawna, to nie było podstaw do uwzględnienia protestu, a w konsekwencji do uwzględnienia skargi.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji wyroku.