Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 188/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. - pełnomocnika skarżącej D. S. o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi D. S. i K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy - p o s t a n a w i a - uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 188/14 w ten sposób, że zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących D. S. i K. S. solidarnie kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 188/14

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi D. S. i K. S. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy.

Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 188/14, WSA uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...].

W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego.

Dodatkowo na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. pełnomocnik skrzącej P. S. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, tj. kosztów dojazdu bilet 31 zł W.-R. w obydwie strony, ekwiwalent za wykorzystany urlop i oświadczył, że w terminie 7 dni przedłoży pismo szczegółowo wskazujące wysokość utraconego zarobku i sposób jego wyliczenia.

Pismem z 16 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej P. S. przedstawił spis poniesionych kosztów, zgodnie ze złożonym oświadczeniem do protokołu rozprawy.

Kolejno wnioskiem z 14 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącej P. S. podniósł, że mimo wydania w sprawie wyroku, do chwili obecnej nie został zasądzony od organu zwrot kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. _@KON@_Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym art. 157 § 2 P.p.s.a.

Takim dodatkowym orzeczeniem, które powinno być zamieszczone w wyroku sądu administracyjnego jest między innymi rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów postępowania. To jednak zgodnie z art. 210 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. warunkiem zasądzenia kosztów postępowania jest zgłoszenie wniosku o ich przyznanie, najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 2011 r., sygn. II OZ 450/2011).

Zgodnie z _@KON@_art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Jednocześnie stosownie do treści art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

Stosownie do _@KON@_art. 205 _@POCZ@__@KON@_§ 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.

_@POCZ@__@KON@_Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 P.p.s.a.).

_@POCZ@__@KON@_ Z treści art. 205 § 3 P.p.s.a. wynika, że przysługujące stronie należności z tytułu kosztów przejazdów oraz utraconego zarobku lub dochodu ustala się i wypłaca według zasad określonych w przepisach działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.).

Zgodnie zaś z art. 85 tej ustawy świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. Górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (ust. 2), określonych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 167).

W niniejszej sprawie skarżący uiścili solidarnie wpis w wysokości 500 zł. W ocenie Sądu to właśnie ta kwota składa się na poniesione przez nich koszty postępowania sądowego podlegające zwrotowi od organu administracji.

Podkreślenia wymaga, że P. S. nie jest fachowym pełnomocnikiem, dlatego do jego wniosku zastosowanie będzie mieć art. 205 § 1 P.p.s.a., który określa wprost, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.

Odnosząc się do pozostałych kosztów przedstawionych przez pełnomocnika skarżącej tj. koszty przejazdu na rozprawę, koszty zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, stwierdzić należy, że brak jest podstaw do ich zwrotu. W ocenie Sądu wydatki pełnomocnika skarżącej poniesione w związku z dobrowolnym udziałem na rozprawie związane z kosztami podróży, w niniejszej sprawie, nie mogą zostać uznane za niezbędne.

Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się bowiem poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 P.p.s.a.). Chodzi przy tym wyłącznie o przypadki wynikające z art. 91 § 3 P.p.s.a., gdy strona została zobowiązana przez sąd do stawienia się osobiście lub przez pełnomocnika tj. stawiennictwo obowiązkowe (por. post. NSA z 13 października 2009 r., sygn. II GZ 222/09). Podkreślić należy, że stawiennictwo pełnomocnika w przedmiotowej sprawie na rozprawę było nieobowiązkowe, o czym zresztą strony zostały poinformowane w zawiadomieniu o rozprawie w niniejszej sprawie. Z treści art. 107 P.p.s.a. wynika bowiem, że nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o zasądzenie kosztów złożony został przed dniem orzekania przez WSA, Sąd uwzględniając zaś złożoną skargę nie zasądził w wyroku z 14 maja 2014 r. zwrotu kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania sądowego jest uzasadniony.

Mając powyższe na uwadze należało zasądzić od organu na rzecz skarżących solidarnie kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 157 § 1, § 2 w związku z art. 200, 205 § 1, § 3 oraz art. 210 § 1 P.p.s.a.