Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 930/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 148 , art 145  par 1 pkt 1 i 2 , 5
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 21 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. - P. i R. F. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 3 czerwca 2022 r., znak: WI-I.7840.5.79.2021.MA w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 930/22

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13 listopada 2019 r. Prezydent Miasta Krakowa po rozpatrzeniu wniosku A. K., decyzją Nr 2216/6740.1/2019 z 13 listopada 2019 r. znak: AU-01-4.6740.1.1966.2019.KFI zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budową instalacji wewnętrznych: wod-kan, C.O., elektrycznej, gazowej, wentylacji mechanicznej

i klimatyzacji, budową instalacji wewnętrznych poza budynkiem: wod-kan, elektrycznej, gazowej, zlokalizowanego w K. na działce nr [...] obr[...] ul. [...] oraz zjazdem na terenu inwestycji z działki nr [...] poprzez działkę nr [...] obr. [...]."

M. S., R. F., M. K.-P. i G. P. pismem z dnia 29 stycznia 2021 r., sprecyzowanym w dniu 25 lutego 2022 r. , złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego przywoływaną wyżej decyzją, jako podstawę wznowienia wskazując art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. z 2021r. poz. 735 (dalej: kpa). Wnioskodawcy powołali się na to, że ich zdaniem Inwestor realizuje prace budowlane wbrew warunkom udzielonego mu pozwolenia na budowę i najprawdopodobniej zamiar budowy budynku użytkowego miał już od początku, wprowadzając organy w błąd co celu inwestycji. Nadto dodali, że o powyższej okoliczności, która dała asumpt wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem dowiedzieli się na około 14 dni przed jego złożeniem, za pośrednictwem sąsiada, który stwierdził, że przy realizacji powyższej inwestycji doszło do naruszenia przepisów prawa oraz udokumentował odstępstwa od zasad sztuki budowlanej.

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2021 r. AU-01-5.6740.1.144.2021.JKU Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 w zw. z art. 148, art. 147 art. 104 kpa, odmówił wznowienia postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewody Małopolskiego złożyli R. F., G. P. i M. K. – P..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 czerwca 2022 r. znak WI–I.7840.5.79.2021.MA Wojewoda Małopolski działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane Dz.U.2021.2351 ze zmianami (dalej: Pb) utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że przepisy regulujące wznowienie postępowania administracyjnego dzielą je na dwie fazy: fazę wstępną, w której bada się formalne przesłanki wznowienia postępowania, tj. legitymację wnioskodawcy (art. 147 kpa) oraz zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie (art. 148 kpa). Fazę tę kończy - w przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek formalnych – postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa), zaś w przypadku ustalenia, że którakolwiek z przesłanek formalnych nie została spełniona - postanowienie o odmowie wznowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4). Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera drugi, merytoryczny etap postępowania, w którym organ przeprowadza postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2). W fazie wstępnej organ powinien ograniczyć się do badania przesłanek formalnych dopuszczalności wznowienia postępowania, nie może wyrażać ocen do meritum sprawy, czyli co do istnienia przesłanki wznowienia postępowania, tj. wady kwalifikowanej wskazanej w art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa, art. 145b kpa (por. przykładowo wyrok NSA z 23 kwietnia 2020 r., sygn. II OSK 1814/19 oraz powołane tam orzecznictwo).

Postanowienie o odmowie wznowienia postępowania jest skutkiem negatywnej weryfikacji formalnych przesłanek wznowienia określonych w art. 147 i 148 kpa, względnie ustalenia, że decyzja, co do której żąda się wznowienia, nie stała się ostateczna. Stosownie do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia. w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2).

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ukształtował się pogląd, że, cyt.: Z regulacji zawartej w art. 148 k.p.a. wynika, że to strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania oraz że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o tych okolicznościach. Jednocześnie organ administracji publicznej nie jest zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności (wyrok NSA z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt: I OSK 908/21).

Wnioskodawcy w swoim żądaniu powołali się na następujące przesłanki:

1. Art. 145 § 1 pkt 1 kpa tj. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2. Art. 145 § 1 pkt 2 kpa tj. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3. Art. 145 § 1 pkt 5 kpa tj. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Odnosząc się do przesłanek zawartych w art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 kpa organ przytoczył orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym ustalenie faktu, że dowody, na których zostało oparte rozstrzygnięcie, zostały sfałszowane, nie należy do właściwości organu rozpatrującego wniosek o wznowienie postępowania. Okoliczność bowiem sfałszowania dowodów powinna być uprzednio stwierdzona orzeczeniem właściwego sądu lub organu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA 1123/99, z 27 października 2016 r, sygn. akt I OSK 1663/16, z 14 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 440/16, z 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1539/18, czy z 9 października 2019 r, sygn. akt I OSK 511/18). Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nie może bowiem wstępować w kompetencje nieprzewidziane dla niego, ryzykując dodatkowo dokonanie odmiennej oceny od ocen przeprowadzonej przez powołane do tego sądy i organy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2022 r, sygn. akt I OSK 664/19). Analogiczne wnioski należy wysnuć względem przesłanki określonej w punkcie 2, co potwierdza wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2021 r. sygn. akt II OSK 2721/20, o treści, cyt.: Konstrukcja prawna przesłanek wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. jest w znacznej części identyczna. Przestępstwo co do zasady powinno być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu i w tym zakresie jest to wymóg analogiczny jak w przypadku stwierdzenia fałszu dowodu (dokumentu). Zatem strona, która domaga się wznowienia postępowania na tej podstawie, że dowód okazał się fałszywy lub, że decyzję wydano w wyniku przestępstwa, musi przedłożyć organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego tę okoliczność.

Organ I instancji działając na podstawie art. 50 § 1 kpa odrębnymi pismami z 22 marca 2021 r. wezwał wnioskodawców do przedłożenia, cyt.:

1. Dokumentów (orzeczenia sądu lub innego organu) stwierdzającego sfałszowanie dowodu, na którego podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, zgodnie z art. 145 § 2 Kpa bądź dokumentu stwierdzającego, że postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa, zgodnie z art. 145 § 3 Kpa,

2. dokumentu (orzeczenia sądu lub innego organu) stwierdzającego, że decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, zgodnie z art. 145 § 2 Kpa bądź dokumentu stwierdzającego, że postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa, zgodnie z art. 145 §3 Kpa.

Termin na złożenie wymaganych dokumentów upłynął w dniu 8 kwietnia 2021 r. Z akt organu I instancji wynika, że żadna z osób wnioskujących o wznowienie postępowania nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi na powyższe wezwanie organu I instancji. W związku z powyższym rację miał Prezydent Miasta Krakowa, stwierdzając w zaskarżonym postanowieniu, iż w takim stanie faktycznym sprawy, brak było podstaw do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 kpa, ponieważ brak było orzeczenia sądu lub innego właściwego organu stwierdzającego, iż dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe oraz, że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, co warunkowałoby określenie terminu, w którym skarżący dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia względem ww. przesłanek. Z tego powodu organy architektoniczno-budowlane nie są w stanie ustalić terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Skarżący również nie udowodnili zachowania terminu w tym zakresie.

Kolejno organ odniósł się do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Mając na względzie charakter postępowań wznowieniowych, w szczególności fakt, że przepisy prawne w tym zakresie w sposób wyraźny wyodrębniają kilka etapów, należy ponownie zwrócić uwagę, iż z regulacji zawartej w przepisie art. 148 kpa wynika, że to strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Organ administracji publicznej nie jest jednakże zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dla ustalenia tej okoliczności. Organ obowiązany jest bowiem z urzędu zbadać zachowanie przez stronę terminu do wniesienia podania o wznowienie. W piśmie z 25 lutego 2021 r. żądający wznowienia wyjaśnili iż, cyt.: O okolicznościach które zrodziły w nas zaniepokojenie i dały asumpt do wystąpienia z niniejszym wnioskiem, dowiedzieliśmy się na około 14 dni przed złożeniem wniosku w niniejszej sprawie, za pośrednictwem naszego sąsiada, który stwierdził fakt naruszenia przepisów prawa oraz udokumentował odstępstwa od zasad sztuki budowlanej.

Prezydent Miasta Krakowa przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Mając na względzie treść wniosku o wznowienie, w dniu 23 marca 2021 r. pismem znak: AU-01-5.6740.1.144.2021.JKU, wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, m.in. o udzielenie informacji, cyt.: czy Pan R. F., Pani M. K. - P. oraz Pan G. P. zgłaszali do organu nadzoru budowlanego wnioski dotyczące przedmiotowej inwestycji, a jeśli tak to kiedy - w jakiej dacie oraz ewentualnie udostępnienie kopii składanych przez ww. osoby pism.

W odpowiedzi na powyższe w dniu 30 kwietnia 2021 r. do Prezydenta Miasta Krakowa wpłynęło pismo PINB w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2021 r. znak: PINB.050.647.2021.KBR, w którym względem powyższego zapytania wyjaśniono, cyt.: po dokonaniu kwerendy elektronicznego systemu rejestracji pism (system resak), ujawniono, że pani M. K. - P., pan G. P., pan R. F., pani M. S. wnosili do tut. organu pisma z dnia 19.11.2020 r. (data wpływu: 23.11.2020 r.) oraz dnia 29.01.2021 r. (data wpływu: 09.02.2021 r.), wobec których nadzór budowlany zajmował stanowisko.

Wystąpienia, o których mowa powyżej są z dnia 29 stycznia 2021 r. i 19 listopada 2020 r. Na szczególną uwagę (biorąc pod uwagę zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa) zasługuje wystąpienie z 19 listopada 2020 r., w którego treści zawarto następujące stwierdzenia, cyt.: Pragniemy w tym miejscu podnieść z całą stanowczością, iż naszym zdaniem zakres oraz charakter robót, wygląd i parametry budynku wskazują jednoznacznie, iż Inwestor w sposób świadomy realizuje roboty budowlane - pozostając w sprzeczności z treścią udzielonego pozwolenia na budowę oraz zatwierdzonego projektu budowlanego. Wygląd bryły budynku oraz jego wnętrza, wskazują jednoznacznie, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z realizowanie praz zmierzających do wybudowania domu jednorodzinnego leczo obiektu o charakterze stricte użytkowym o zmienionych - w stosunku do pierwotnie udzielonego pozwolenia dotyczącego domu jednorodzinnego - parametrach. Podejrzenie te potwierdzone zostały oświadczeniami inwestora skierowanymi do osób trzecich starających się zorientować w charakterze prowadzonych prac.

We wniosku o wznowienie wnioskujący wyjaśniają iż o przesłance dowiedzieli się na około 14 dni przed złożeniem wniosku w niniejszej sprawie. Wniosek został nadany w placówce pocztowej w dniu 4 lutego 2021 r. Odejmując od tej daty wartość 14 otrzymamy przybliżoną datę powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Wynika z tego, iż jest to dzień 21 stycznia 2021 r. Pismo skierowane do PINB datowane jest na dzień 19 listopad 2020 r. - tj. prawie 2 miesiące wcześniej. W związku z powyższym stwierdzenia wymaga fakt iż Prezydent Miasta Krakowa prawidłowo ocenił termin, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa przy przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Bowiem wnioskujący o wznowienie postępowania o przesłance stanowiącej w ich opinii podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o dyspozycję art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wiedzieli co najmniej w dniu 19 listopada 2020 r.

Oznacza to, że nie został zachowany miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, który został określony w art. 148 § 1 kpa.

Skargę na powyższe postanowienie złożyli M. K. – P. i R. F., zarzucając: I. naruszenie dyspozycji art. 148 §1 kpa, polegające na uznaniu przez organu administracji, iż skarżący naruszyli przepisany ustawą termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, podczas gdy strony nie przekroczyły wskazanego terminu; II. naruszenie przepisów postępowania - art. 145 §1 pkt 1 oraz 145 § pkt 5 kpa, oraz art. 145 § 2 kpa i art. 145 § 3 kpa polegające na niepodjęciu przez organu administracji z urzędu decyzji o wznowieniu postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego wraz z budową instalacji wewnętrznych na działce nr [...] obr [...] ul. [...] oraz zjazdem na teren inwestycji z działki nr [...] poprzez działkę nr [...] obr[...].

Na podstawie tych zarzutów Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem organu I instancji.

W uzasadnieniu Skarżący wskazali między innymi, że w przedmiocie wydania zezwolenia na budowę nie doszło do fałszerstwa dokumentów, ale do "fałszywości" okoliczności faktycznych, która polegała na wprowadzeniu w błąd organów administracji, co do zamiaru Inwestora wybudowania domu jednorodzinnego, podczas gdy rzeczywistym celem było dążenie do wybudowania obiektu z lokalami usługowymi. Z kolei termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania wobec wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych, został zachowany albowiem nie mając fachowej wiedzy z zakresu budownictwa, uzasadnione podejrzenie, co do rzeczywistego celu realizowanych robót budowlanych powzięli dopiero w momencie, gdy obiekt miał wyraźnie zarysowaną bryłę, ściany wewnętrzne oraz więźbę, co miało miejsce mniej niż miesiąc wcześniej przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie w całości

i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewody Małopolskiego w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji nr 2216/6740.1./2019 z dnia 13 listopada 2019 r. Zarówno organ I instancji oraz organ II instancji prawidłowo dokonali oceny stanu faktycznego stwierdzając, że skarżący nie zachowali terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten ma charakter prekluzyjny, a jego zachowanie musi być przez stronę udowodnione, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze (podobnie wyrok NSA we Wrocławiu z 19.05.2000 r., I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046). Strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu miesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, z kolei organ administracji publicznej nie jest zwolniony z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności (M. Jaśkowska [w:] M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2022, art. 148).

Nie ulega wątpliwości, iż strona nie udowodniła zachowania powyższego terminu oraz mając na uwadze okoliczności stanu faktycznego w istocie tego terminu nie dochowała. Skarżący bowiem, przeczą sami sobie, jakoby z uwagi na brak swojej fachowej wiedzy z zakresu budownictwa nabrali uzasadnionego podejrzenia co do rzeczywistego celu realizowanych robót budowlanych dopiero w momencie gdy obiekt miał wyraźnie zarysowaną bryłę, ściany wewnętrzna oraz więźbę, co miało miejsce mniej niż miesiąc wcześniej przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania.

Tymczasem według ustaleń poczynionych w postępowaniu przed organem I Instancji, z pełną stanowczością powołali się na powyższą okoliczność pismem datowanym na dzień 19 listopada 2020 r., skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (k. 91 akt adm.)

Bez względu jednak na niedochowanie miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, racje ma organ, że w przedmiotowej sprawie żadna z przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania nie zaistniała, a cel, który chcą osiągnąć skarżący tj. powstrzymanie budowy odbiegającej ich zdaniem od projektu budowlanego nie może zostać osiągnięty poprzez wznowienie postępowania.

Odnosząc się do drugiego zarzutu skargi, jakoby organ I instancji naruszył przepisy postępowania z art. 145 §1 pkt 1 oraz 145 § pkt 5 kpa, oraz art. 145 § 2 kpa i art. 145 § 3 kpa, nie podejmując z urzędu wznowienia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego, w pierwszej kolejności wskazać należy, że w przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2 organ administracji jest zobowiązany do wydania, na podstawie art. 149 § 3, postanowienia o odmowie wznowienia postępowania i w związku z tym nie jest obowiązany do badania czy wskazane w spóźnionym wniosku przesłanki rzeczywiście zaistniały. W oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 1 kpa, wznowienie postępowania jest obligatoryjne wówczas, gdy dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Pojęcia dowodu nie można zaś utożsamiać z zamiarem Inwestora. Organy udzielające pozwolenia budowę opierają się na przedstawionej dokumentacji i na jej podstawie wydają decyzję. Rzeczywiste zamiary inwestora zaś nie są i nie mogą być przedmiotem badania organu administracji architektoniczno – budowlanej. Wznowienie postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. ograniczone jest łącznym wystąpieniem następujących warunków: po pierwsze, w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej wystąpił fałszywy dowód, po drugie, sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, po trzecie, fałszywy dowód był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy (M. Jaśkowska [w:] M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2022, art. 145). Warunki te nie zostały spełnione. W przedmiotowej sprawie nie doszło bowiem do sfałszowania dokumentów stanowiących podstawę do wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Podobnie nie sposób twierdzić, że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa (art. 145 § 1 pkt. 2 Kpa)

Na marginesie wskazać należy, że jeżeli skarżący uważają, że inwestor naruszył warunki udzielonego pozwolenia na budowę, to wyłącznie organy nadzoru budowlanego są właściwe do prowadzenia w tym zakresie postępowania na podstawie art. 50 i następnych ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.). Odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego - nawet jeżeli ma miejsce - nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania zakończonego decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 5 kpa wznawia się postępowanie wówczas, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie z wyrokiem NSA w Lublinie z 17.05.2000 r., I SA/Lu 9/00, LEX nr 51768, przepis ten wymaga kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej; nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, tj. w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowe tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Nowe okoliczności, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5, przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, istniejący w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nieznany organowi z niezależnych od tego organu przyczyn, mający wpływ na status prawny strony, tj. zakres jego praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Tymczasem projekt budowlany oraz pozostałe dokumenty w oparciu o które Inwestor realizował inwestycje, były znane organowi w dniu podejmowania decyzji. Nawet jeśli ostatecznie inwestor nie zrealizował tego co wynika z projektu budowlanego, to w żadnej mierze nie sposób okoliczności tej uznać za "nową i nieznaną organowi w dniu wydania decyzji okoliczność faktyczną".

Biorąc powyższe pod uwagę, uznać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego wraz z budową instalacji wewnętrznych na działce nr [...] obr [...] ul. [...] oraz zjazdem na teren inwestycji z działki nr [...] poprzez działkę nr [...] obr[...]. Wobec powyższego, na podstawie art.151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.