Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 275/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1, 6, 7, 8
journal: Dz.U. 2019 poz 330
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jedn.
article: § 1 pkt 1 i 2, § 23 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 761
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2022 r. sprawy ze skargi D. K. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie w części utrzymującej w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej, 2. w pozostałej części odrzuca skargę, 3. zasądza od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej na rzecz skarżącego D. K. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. (dalej jako: "CWKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zdolności D. K. (dalej: "orzekany", "skarżący") do zawodowej służby wojskowej.

Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w S. (dalej: "RWKL", "Komisja I instancji"), działając na skierowanie Dowódcy Jednostki Wojskowej [...], przeprowadziła wobec kpr. D. K. postępowanie orzecznicze i w dniu [...] września 2021 r. wydała orzeczenie nr [...] stwierdzające w punkcie 9 zdolność orzekanego do zawodowej służby wojskowej (kategoria Z - Zał. 1, grupa II). W punkcie 8 orzeczenia RWKL rozpoznała: (1) przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z rwą kulszową lewostronną w przebiegu wielopoziomowej dyskopatii - § 62 pkt 1, § 34 pkt 5; (2) przebyte złamanie palca V ręki lewej - § 34 pkt 5; (3) skrzywienie przegrody nosa nieupośledzające jego drożności - § 26 pkt 3; (4) braki w uzębieniu - § 24 pkt 1.

W uzasadnieniu orzeczenia RWKL wskazała, że stwierdzone w wyniku badań rozpoznania nie stanowią przeciwwskazania do pełnienia zawodowej służby wojskowej na podstawie Załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.).

Ponadto RWKL stwierdziła, że schorzenia wymienione w punktach 1 - 4 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Nadto nie zaliczyła orzekanego do żadnej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia oraz do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową.

Pismem z dnia [...] listopada 2021 r. D. K., działając przez pełnomocnika, wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia wnosząc o jego uchylenie oraz wydanie nowego orzeczenia ustalającego niezdolność do zawodowej służby woskowej oraz określenie grupy inwalidztwa i w tym celu przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego i badań specjalistycznych.

W uzasadnieniu wskazano, że od grudnia 2020 r. orzekany cierpi na bezwład lewej nogi, który występuje w trakcie biegania i poprzedzony jest bardzo silnym bólem w okolicy lędźwi, pojawiającym się każdorazowo po ok. 700 m biegu. Wykonane u orzekanego zabiegi (blokada nerwu rdzeniowego) mogą jedynie poprawić nieco jakość życia, jednak według aktualnej wiedzy medycznej schorzenie jest nieuleczalne, a badany powinien prowadzić oszczędny tryb życia.

Wskazano, że orzekany pełni służbę przez 5 dni w tygodniu, która zaczyna się rozgrzewką i ok. 20-30 minutowym bieganiem, 2 razy w tygodniu bierze udział w zajęciach w-f, każdorazowo po 2 godziny. Co najmniej 1-2 razy w miesiącu zobowiązany jest pełnić służbę 24-godzinną, w trakcie której może odpocząć tylko na podłodze na twardym sienniku. Ponadto, 2-3 razy w roku odbywają się zajęcia na poligonie, które zazwyczaj trwają od tygodnia do miesiąca. Wówczas żołnierz nosi broń przez całą dobę, co stanowi obciążenie ok. 3-5 kg (pełne oporządzenie). Wymarsz z plecakiem to obciążenie ok. 30-50 kg (powiększone o pełne oporządzenie) na trasie ok. 10 km. Ponadto, każdego roku (z reguły w okresie pomiędzy kwietniem a czerwcem) orzekany - jak każdy żołnierz zawodowy - musi uzyskać pozytywną ocenę z egzaminu ze sprawności fizycznej, do którego żołnierz przygotowuje się cały rok i przez cały ten czas musi dbać o kondycję fizyczną.

Zaznaczono, że orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2021 r. D. K. zwolniony został na okres 3 miesięcy z zajęć i egzaminów z w-f oraz zajęć w polu, jednakże po upływie tego okresu będzie zobowiązany pełnić służbę w pełnym zakresie.

Podniesiono, że zaskarżonym orzeczeniem D. K. uznany został za zdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej, tymczasem zgodnie z zaświadczeniem lekarskim z dnia [...] października 2021 r. był on nadal niezdolny do służby do dnia [...] listopada 2021 r., a zgodnie z zaświadczeniem lekarskim z dnia 8 listopada 2021r. jest niezdolny do służby do dnia [...] listopada 2021 r. Ponadto, badanie ortopedyczne przeprowadzone w dniu [...] listopada 2021 r. wykazało, że pomimo leczenia u badanego nie nastąpiła istotna poprawa, wykluczone są: podnoszenie ciężkich przedmiotów, bieganie, skręcanie, schylanie, natomiast konieczny oszczędny tryb życia.

Następnie podniesiono, że przewlekłe choroby układu ruchu powstałe w warunkach służby, w tym uszkodzenia krążka międzyokręgowego znajdują się w wykazie chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Schorzenia te mogą powstać w warunkach długotrwałego obciążenia ograniczonych grup mięśni, wymuszonej pozycji ciała lub narażających na częste powtarzające się mikrourazy albo powodujących ucisk na pnie nerwów lub przez ruchy monotypowe wykonywane w szybkim tempie. U orzekanego rozpoznano przepuklinę krążka międzykręgowego o wielkości 5 mm oraz wypukliny krążków międzykręgowych na poziomie L1-S1. Orzekany nie miał wypadku ani innego urazu, dlatego należy z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że przyczyną dolegliwości kręgosłupa i dyskopatii było nadmierne przeciążenie związane z czynną służbą wojskową.

Do odwołania załączono kopie wyników badań ortopedycznych oraz zaświadczeń lekarskich.

Orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, na podstawie m.in. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2020r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej: "k.p.a.", § 7 pkt 1 oraz § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015r., utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu CWKL wskazała, że zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe. RWKL, na podstawie wykonanych przez orzekanego w ośrodku referencyjnym dla wojska konsultacji i badań dodatkowych, trafnie ustaliła rozpoznanie jednostki chorobowej i jej kwalifikację do właściwych paragrafów i punktów. Stwierdziła mianowicie "Przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z rwą kulszową lewostronną w przebiegu wielopoziomowej dyskopatii", a konsultujący ortopeda i neurolog nie stwierdzili objawów ubytkowych i istotnych odchyleń w badaniu fizykalnym, które pomimo stwierdzonych schorzeń powodowałyby znaczne upośledzenie sprawności ustroju. W związku z powyższym dla rozpoznanej choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa nieupośledzającej sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzającej sprawność ustroju według § 34 pkt 5 ustalono kategorię zdrowia Z. Dla przewlekłych zespołów bólowych korzeniowych, korzeniowo-nerwowych z częstymi zaostrzeniami i objawami przedmiotowymi według § 62 pkt 1 również przewidziano kategorię Z.

CWKL wskazała również, że warunki służby orzekanego nie spełniają okoliczności wymienionych w rozporządzeniu MON z dnia 17 marca 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykazu chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze (Dz. U. Nr 52, poz. 426), a wręcz motywują do równomiernego rozwoju i utrzymania sprawności całego układu mięśniowo-szkieletowego. Stwierdzone schorzenia kręgosłupa są osobniczą właściwością organizmu orzekanego i ujawniłyby się w każdych warunkach pracy lub służby. Natomiast stopień ich nasilenia na dzień wydania orzeczenia nie powoduje niezdolności do zawodowej służby wojskowej.

CWKL wskazała, że w dołączonym do orzeczenia zaświadczeniu "Badanie ortopedyczne" z dnia [...] listopada 2021 r., specjalista ortopedii i traumatologii L. T. od dłuższego czasu stwierdza: "ze względu na chorobę podstawową, czyli zespół bólowo-korzeniowy kręgosłupa L/S na tle dyskopatii L4/L5 i L5/S1, przeciwwskazane jest podnoszenie ciężkich przedmiotów/schylanie/skręty/bieganie". Jednocześnie w swoim zaświadczeniu w badaniu klinicznym specjalista ten stwierdza: "bez objawów ubytkowych". Zapis tego zaświadczenia w zasadzie potwierdza ustalenia RWKL i nie stoi w sprzeczności ze stwierdzonym stanem faktycznym.

CWKL zaznaczyła również, że bieżące ograniczenia, zwolnienia i ulgi w służbie, jeżeli takie są konieczne dla orzekanego, należy realizować w innym trybie, zgodnie z określonymi przepisami.

Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. D. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie CWKL z dnia [...] grudnia 2021 r. zarzucając naruszenie:

- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a mianowicie pominięcie badania MRI kręgosłupa z dnia [...] kwietnia 2021 r., a także zaświadczeń lekarskich z dnia [...] października 2021 r. i z dnia [...] listopada 2021 r,, potwierdzających niezdolność skarżącego do pracy i nieustalenie w sposób rzetelny stopnia upośledzenia sprawności ustroju na skutek choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa skarżącego,

- art. § 23 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia ponownych badań lekarskich lub badań specjalistycznych, ewentualnie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dokumentów,

- § 19 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. oraz § 34 pkt 5 załącznika Nr 1 do tego rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i niewłaściwe rozpoznanie choroby kręgosłupa i w konsekwencji błędne ustalenie kategorii zdolności fizycznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono w szczególności, że orzeczeniem RWKL z dnia [...] września 2021 r. skarżący uznany został za zdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej, tymczasem zgodnie z zaświadczeniem lekarskim z dnia [...] października 2021 r. był on nadal niezdolny do służby do dnia [...] listopada 2021 r., a zgodnie z kolejnym zaświadczeniem lekarskim z dnia [...] listopada 2021 r. był niezdolny do służby do dnia [...] listopada 2021 r. Ponadto, badanie ortopedyczne przeprowadzone w dniu [...] listopada 2021 r. wykazało, że pomimo leczenia u badanego nie nastąpiła istotna poprawa, a dodatkowo wykluczone są: podnoszenie ciężkich przedmiotów, bieganie, skręcanie, schylanie oraz konieczny oszczędny tryb życia.

Wskazano również, że w punkcie 13 ww. orzeczenia RWKL stwierdzono, że "w przypadku kontynuowania zwolnienia lekarskiego wskazane jest niezwłoczne skierowanie do RWKL w celu jego weryfikacji". Pomimo, że skarżący nadal i nieprzerwanie przebywa na zwolnieniu lekarskim, okoliczność ta nie została uwzględniona przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia, tymczasem kolejne zaświadczenia lekarskie (z dnia [...] listopada 2021 r., z dnia [...] grudnia 2021 r. i z dnia [...] stycznia 2022 r.) potwierdzają jego nieprzerwaną i długotrwałą niezdolność do pełnienia służby (co najmniej do dnia [...] lutego 2020 r.).

Podniesiono nadto, że rozpoznane u skarżącego schorzenie kręgosłupa zostało błędnie zakwalifikowane zgodnie z § 34 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. jako choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa nieupośledzająca lub nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju, tymczasem sprawność skarżącego została w wyniku tego schorzenia znacznie upośledzona. Od ponad roku skarżący cierpi na bezwład lewej nogi, który występuje w trakcie biegania i poprzedzony jest bardzo silnym bólem w okolicy lędźwi, pojawiającym się każdorazowo po ok. 700 m biegu. Musi unikać wysiłku fizycznego i nie wolno mu dźwigać ciężarów. W dniu [...] grudnia 2021 r. u skarżącego wykonano zabieg operacyjnej implementacji protezy żelowej dysku L5/S1. Okoliczności te ani zalecenia wskazane w punkcie [...] orzeczenia RWKL z dnia [...] września 2021 r., nie zostały uwzględnione przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia, a jeśli istniały w tym zakresie jakieś wątpliwości należało przeprowadzić dodatkowe badania lekarskie lub badania specjalistyczne.

W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 371 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów w części jest uzasadniona, w części natomiast niedopuszczalna.

Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1203/04; publ. CBOSA). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, ustalenia stopnia inwalidztwa. Podstawę takich orzeczeń stanowią m.in. przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 536), ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2021 r. poz. 1656 ze zm.), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2022 r., poz. 520 ze zm.). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową, ustalenia inwalidztwa, czy związku inwalidztwa ze służbą wojskową (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99; publ. OSNP 2000/5/167, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100; publ. ONSA 2001/2/47, wyroki NSA: z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04; z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11; publ. CBOSA).

Skarga na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w zakresie dotyczącym związku chorób lub ułomności ze służbą wojskową oraz określenia inwalidztwa jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tym przedmiocie jest uzasadniona.

Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie, wojskowe komisje lekarskie jako organy administracji publicznej podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych orzeczeniami). Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich dokonywana przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w zasadzie do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. W zakresie swoich uprawnień sąd administracyjny kontroluje jednak, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14).

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją. Zgodnie z art. 5 ust. 7 ww. ustawy, orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. W art. 5 ust. 8 ww. ustawy, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W § 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach określono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej (pkt 1); wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do pełnienia służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej (pkt 2); wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej (pkt 3).

Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia, wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 3, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Natomiast Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Zaskarżonym w niniejszej sprawie orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. CWKL utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w S. z dnia [...] września 2021 r., w którym ustalono, że skarżący jest zdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej - kategoria Z (grupa II). Podstawę powyższego stanowiło rozpoznanie u skarżącego przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z rwą kulszową lewostronną w przebiegu wielopoziomowej dyskopatii, które to schorzenie zakwalifikowano do § 62 pkt 1 oraz do § 34 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. Zgodnie z treścią ww. załącznika do rozporządzenia do § 34 pkt 5 kwalifikuje się choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa nieupośledzające sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzające sprawność ustroju, a do § 62 pkt 1 przewlekłe zespoły bólowe korzeniowe, korzeniowo-nerwowe, splotów nerwowych, nerwobóle i zapalenie pojedynczych lub licznych nerwów z częstymi zaostrzeniami i objawami przedmiotowymi. Przepisy te nie zawierają objaśnień szczegółowych.

W uzasadnieniu orzeczenia Komisji I instancji stwierdzono jedynie, że ww. rozpoznania nie stanowią przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu orzeczenia Komisji II instancji stwierdzono, że rozpoznanie dokonane przez Komisję I instancji jest prawidłowe, a konsultujący ortopeda i neurolog nie stwierdzili objawów ubytkowych i istotnych odchyleń w badaniu fizykalnym, które powodowałyby znaczne upośledzenie sprawności ustroju. Powołano się również na badanie ortopedyczne skarżącego z dnia 8 listopada 2021 r. przeprowadzone przez specjalistę ortopedii i traumatologii lek. L. T. oraz zaświadczenie kliniczne, które, jak wskazano, "w zasadzie potwierdza ustalenia RKWL i nie stoi w sprzeczności z ustalonym stanem faktycznym". Nie przedstawiono w tym zakresie żadnej, szerszej argumentacji.

W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Komisja II instancji nie odniosła się w żaden sposób do kwestii zabiegów wykonanych u skarżącego w dniach: [...] czerwca 2021 r., [...] lipca 2021 r., [...] sierpnia 2021 r. oraz [...] listopada 2021 r. (k. 14, 17, 19, 21 akt admin.). Nie odniosła się również do treści badania ortopedycznego z dnia [...] listopada 2021 r., w którym lekarz prowadzący wskazał na brak poprawy wobec dotychczasowego leczenia zachowawczego oraz stwierdził, że przeciwwskazane jest podnoszenie ciężkich przedmiotów, schylanie, skręty, bieganie.

Nie wyjaśniła w sposób przekonujący z jakich względów uznała, że ustalenia poczynione przez RWKL pozostają aktualne w świetle dokumentacji załączonej do odwołania od orzeczenia z dnia [...] września 2021 r. Nie odniosła się do wniosku skarżącego o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego oraz badań specjalistycznych. Jakkolwiek bowiem Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, rozpatrując odwołanie, orzeka przede wszystkim na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, to jednak w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r.). CWKL nie wyjaśniła z jakich względów stwierdziła brak przesłanek do przeprowadzenia ponownego badania skarżącego.

CWKL nie wzięła również pod uwagę, że skarżący zarówno w dacie badania przed RWKL, tj. [...] września 2021 r. (zestawienie zwolnień lekarskich w aktach sprawy), jak i od dnia [...] października 2021 r. do [...] listopada 2021 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Ma to znaczenie o tyle, że jak wskazano w punkcie 13 orzeczenia RWKL z dnia [...] września 2021 r. "w przypadku kontynuowania zwolnienia lekarskiego wskazane jest niezwłoczne skierowanie do RWKL w celu jego weryfikacji".

Nie ulega wątpliwości, że sąd administracyjny kontroluje zaskarżone orzeczenie biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy istniejący w dacie orzekania przez CWKL. Niemniej jednak, dla potwierdzenia, że wskazane wyżej uchybienia CWKL mogły mieć wpływ na wynik sprawy, warto na marginesie zauważyć, że skarżący załączył do skargi kopie dokumentów, z których wynika, że przebywał na zwolnieniu lekarskim nieprzerwanie do dnia [...] lutego 2022 r., a w dniu [...] grudnia 2021 r. poddał się zabiegowi na Oddziale Neurochirurgii Szpitala Wojewódzkiego w Koszalinie, co wynika z "Karty informacyjnej leczenia szpitalnego".

Konkludując Sąd stwierdza, że w sprawie doszło do uchybienia przepisom § 23 ust. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w związku z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak wszechstronnego rozpatrzenia okoliczności faktycznych sprawy, a w konsekwencji brak szczegółowego uzasadnienia podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, wobec lakoniczności uzasadnienia orzeczenia RWKL, skutkował uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Rozpoznając sprawę ponownie CWKL uwzględni powyższą ocenę prawną. Wszechstronnie rozpatrzy zgromadzony materiał dowodowy oraz odniesie się wyczerpująco do zarzutów podniesionych w odwołaniu oraz załączonej dokumentacji. W razie potrzeby uzupełni dokumentację oraz rozważy potrzebę przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego (badania specjalistycznego) stosownie do przysługujących uprawnień. Podejmując w sprawie rozstrzygnięcie wyczerpująco i przekonująco je umotywuje zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 11 k.p.a.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej, Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 3 sentencji wyroku.