Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 33/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 par. 1pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia 26 marca 2015 r., A S.A. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, w przedmiocie odwołania od decyzji Burmistrza Zdzieszowic z dnia 30 października 2014 r., nr [...], dotyczącej odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie biogazowi rolniczej.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą trybu zaskarżenia, polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 K.p.a.

Na skutek zarządzenia z dnia 30 kwietnia 2015 r., wezwano stronę skarżącą do udzielenia informacji w terminie 7 dni, czy skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm. - zwanej dalej K.p.a.), przez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie, strona skarżąca oświadczyła, że w związku z wydaniem przez organ decyzji w przedmiotowej sprawie, skarga stała się bezprzedmiotowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a., skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu.

Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 P.p.s.a.), do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stosownie do art. 37 K.p.a. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, w odniesieniu do skargi na przewlekłość postępowania, musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym w art. 37 K.p.a.

Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że "na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa." Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że organ "wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa."

Jak wynika z analizy akt sprawy, treści skargi oraz udzielonej odpowiedzi organu, strona skarżąca przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu nie wyczerpała przysługujących jej środków prawnych, o których mowa w art. 37 § 1 K.p.a.

Tym samym uznać należało, że ponieważ skarżąca nie skorzystała z wyżej opisanego środka prawnego, tym samym nie dopełniła wskazanego w art. 52 § P.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Skoro w sprawie nie doszło do skutecznego złożenia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie został przez nią wyczerpany tryb zaskarżenia, co w następstwie powoduje (na obecnym etapie rozpoznania sprawy) uznanie niedopuszczalności skargi.

Odnosząc się do kwestii bezprzedmiotowości skargi - wobec wydania przez organ decyzji w sprawie, co sama strona skarżąca podniosła - wskazać należy, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu jego bezprzedmiotowości nie jest dopuszczalne na tym etapie postępowania. W sprawie bowiem zaistniały przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, z zachowaniem prawidłowego trybu jej wniesienia. Konsekwencją niedochowania tego trybu jest to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania i podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji.