Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1177/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116 ust. 8, art. 114 ust. 3, art. 185 ust 4a, art. 188, art. 183-185, art. 114, art. 115, art. 116 ust. 8, art. 206 ust. 1, art. 114 ust. 3, art. 185 ust 4a - ust. 4c, art.186, art. 185 ust. 4, art. 185 ust. 4aa, art. 185 ust. 4a pkt 1, art. 118a
journal: Dz.U. 2018 poz 1954
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - tekst jedn.
article: art. 151, art. 134 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77, art. 107 § 3, art. 80, art. 110, art. 105 § 1, art. 61 § 1, art. 105 § 2, art. 61 § 2, art. 6, art. 19, art. 8, art. 8 § 1, art. 104 § 1, art. 110 § 1, art. 62, art. 1, art. 130, art. 130 § 2, art. 110 § 1, art. 28, art. 8, art. 9
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 60 pkt 7, art. 60. art. 67 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2077
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 2 § 2, art. 67a, art. 67a § 1, art. 67b, art. 67a § 1 pkt 1, art. 47, art. 47 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 17 ust. 2 pkt 7, art. 20a ust. 1
journal: Dz.U. 1990 nr 86 poz 504
law: Ustawa z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności.
article: art. 188, art. 193
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 40 ust. 10
journal: Dz.U. 2017 poz 1414
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Małgorzata Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

UZASASDNIENIE

Decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postpowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "kpa") oraz art. 205 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j.: Dz. U. z 2018 t. poz. 1954 ze zm., dalej: "Pt"), po rozpatrzeniu wniosku [...] S.A. z siedzibą w [...] (dawniej: [...] sp. z o.o., dalej: "[...]", "spółka", "strona" lub "skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchylił decyzję Prezesa UKE z [...] października 2018 r. nr [...] i umorzył w całości postępowanie w przedmiocie rezerwacji częstotliwości.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z [...] grudnia 2003 r. nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej: "Prezes URTiP") dokonał na rzecz spółki [...] sp. z o.o. (dalej: "[...]") rezerwacji czterech dupleksowych kanałów częstotliwościowych o szerokości 1,25 MHz, w zakresie 838-843 MHz oraz 883-888 MHz, przeznaczonych do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej, do dnia 31 grudnia 2018 r.

Decyzją z [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Prezes URTiP zmienił warunki wykorzystania częstotliwości zarezerwowanych na mocy decyzji [...] poprzez zmianę szerokości kanału z 1,25 MHz na 1,23 MHz.

Decyzją z [...] września 2004 r. nr [...] Prezes URTiP zmienił rezerwację częstotliwości nr [...], poprzez zmianę warunków wykorzystywania zarezerwowanych częstotliwości.

Decyzją z [...] października 2005 r. nr [...] Prezes URTiP, działając urzędu, ponownie zmienił rezerwację częstotliwości dokonaną na rzecz [...]. Zakres dokonanych zmian obejmował:

– zmianę zarezerwowanych częstotliwości (zarezerwowane na rzecz [...] na okres do 31 grudnia 2018 r. cztery dupleksowe kanały częstotliwościowe o szeroko6ci 1,23 MHz, w zakresach 838-843 MHz oraz 883-888 MHz zmieniono na cztery kanały częstotliwościowe o szerokości 1,26 MHz w zakresach 824-830 MHz oraz 869-87s MHz),

– określenie terminów rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości w poszczególnych lokalizacjach,

– ustalenie maksymalnych poziomów promieniowania niepożądanego stacji bazowych i urządzeń końcowych, zgodnie z normami ETSI EN.

Uchwalą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników [...], z [...] listopada 2005 r., spółka została przekształcona w spółkę [...], a następnie została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego 22 grudnia 2005 r. - [...] jest więc następcą prawnym [...].

Decyzją z [...] lipca 2007 r. nr [...] Prezes UKE zmienił rezerwację częstotliwości udzielonej [...] poprzez zmianę terminu obowiązywania maksymalnych poziomów promieniowania niepożądanego stacji bazowych i urządzeń końcowych.

Decyzją z [...] października 2008 r. nr [...] Prezes UKE zmienił rezerwację częstotliwości udzielonej [...] w zakresie:

– określenia służby radiokomunikacyjnej poprzez dodanie służby ruchomej dla zakresu 824-830 MHz oraz 870-875 MHz (zakres 869-870 MHz pozostał w służbie radiokomunikacyjnej stałej),

– ustalenia maksymalnych poziomów promieniowania niepożądanego stacji bazowych i urządzeń końcowych, zgodnie z normami ETSI EN.

Decyzją z [...] marca 2009 r. nr [...] Prezes UKE uchylił zawarte w decyzji nr [...] w formie tabeli warunki wykorzystania częstotliwości dotyczące dopuszczalnych poziomów emisji (promieniowań) dla wybranych zakresów częstotliwości (zapewniające pracę urządzeń w tych zakresach częstotliwości), i – orzekając w tym zakresie – ustalił nowe warunki wykorzystania częstotliwości.

Decyzją z [...] grudnia 2013 r. nr [...] Prezes UKE, działając z urzędu, zmienił dokonaną na rzecz [...] rezerwacje, w ten sposób, że zarezerwowane na rzecz [...] na okres do 31 grudnia 2018 r. cztery kanały częstotliwościowe o szerokości 1,26 MHz w zakresach 824-830 MHz oraz 859-875 MHz zamieniono na blok częstotliwości o szerokości 2x5 MHz z zakresu 816-821 MHz oraz 857-862 MHz. Przedmiotową decyzją Prezes UKE nadał następujące brzmienie treści rezerwacji częstotliwości udzielonej [...]:

"I. 1. Dokonuję na rzecz [...] S.A. z siedzibą w [...] przy ul. [...] (dalej

"[...]") rezerwacji częstotliwości, obejmującej blok częstotliwości o szerokości 2x5 MHz z zakresu 816-821 MHz oraz 857-862 MHz, na obszarze całego kraju.

2. Wskazane w pkt. 1 częstotliwości będą wykorzystywane do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lub stałej.

3. [...] jest uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości wskazanych w pkt 1, od dnia wydania przez Prezesa UKE decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości dla podmiotów wyłonionych w aukcji na rezerwację częstotliwości z zakresu 791- 816 MHz oraz 832-857 MHz oraz z zakresu 2500-2570 oraz 2620-2690 MHz na obszarze całego kraju, przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej (zwanej dalej "Aukcją"), ale nie później niż od 1 października 2014 r.

4. Częstotliwości objęte niniejszą rezerwacją mogą być wykorzystywane do dnia 31 grudnia 2018 r.

5. Używanie urządzeń radiowych wykorzystujących częstotliwości objęte niniejszą rezerwacją częstotliwości wymaga uzyskania pozwoleń radiowych.

6. Warunki do wydania pozwolenia radiowego określa PT oraz umowy międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

7. Określam warunki wykorzystania częstotliwości zgodnie z Załącznikiem nr 1, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji.".

Jednocześnie, na podstawie art. 108 § 1 kpa, organ decyzji z [...] grudnia 2013 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Decyzją z [...] września 2014 r. nr [...] Prezes UKE uchylił pkt 1.3 sentencji rezerwacji ustalony decyzją z [...] grudnia 2013 r. i ustalił nową treść pkt. 1.3 w brzmieniu: "3. [...] jest uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości wskazanych w pkt 1, od dnia wydania przez Prezesa UKE decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości dla podmiotów wyłonionych w aukcji na rezerwację częstotliwości z zakresu 791-816 MHz oraz 832-857 MHz oraz z zakresu 2500-2570 oraz 2620-2690 MHz na obszarze całego kraju, przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej (zwanej dalej "Aukcją"), ale nie później niż od 1 stycznia 2015 r.".

Decyzją z [...] maja 2016 r. nr [...] Prezes UKE zmienił pkt 1.5. oraz pkt 1.6 rezerwacji poprzez zwolnienie [...] z obowiązku uzyskania pozwoleń radiowych na urządzenia, które podlegają wpisowi do rejestru urządzeń radiowych używanych bez pozwoleń radiowych oraz nadał nową treść Załącznikowi nr 1 do decyzji z [...] grudnia 2013 r.

Pismem z 28 czerwca 2018 r. [...] wniosła o dokonanie rezerwacji częstotliwości objętych Rezerwacją na kolejny okres, tj. od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2033 r.

Pismem z 5 lipca 2018 r. Prezes UKE zawiadomił stronę o wszczęciu niniejszego postępowania z dniem wpłynięcia wniosku oraz poinformował, że przed wydaniem decyzji w przedmiotowej sprawie:

1) przeprowadzi analizę dotyczącą dotychczasowego wykorzystania częstotliwości objętych Rezerwacją przez wnioskodawcę, a zatem, czy nie doszło do rażącego naruszenia warunków, o których mowa w art. 116 ust. 8 Pt,

2) po zakończeniu ww. analizy przygotuje projekt decyzji w przedmiotowej sprawie, która następnie zostanie poddana 30 dniowym konsultacjom społecznym.

Jednocześnie w treści zawiadomienia Prezes UKE pouczył skarżącą o treści art. 10 i art. 73 kpa.

1 sierpnia 2018 r. Prezes UKE opublikował na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "BIP UKE") obwieszczenie o rozpoczęciu postępowania konsultacyjnego dotyczącego projektu decyzji Prezesa UKE dokonującej na rzecz wnioskodawcy rezerwacji częstotliwości z zakresów 816-821 MHz oraz 857-862 MHz na obszarze całego kraju na kolejny okres (dalej: "konsultacje").

Pismem z 1 sierpnia 2018 r. Prezes UKE poinformował stronę o rozpoczęciu konsultacji, wskazując jednocześnie, że niniejsze postępowanie nie zostanie zakończone w terminie, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa z uwagi na fakt, iż termin zgłaszania stanowisk konsultacyjnych dotyczących projektu decyzji w przedmiotowej sprawie upływa dnia 31 sierpnia 2018 r. W związku z powyższym Prezes UKE wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy. W treści pisma Prezes UKE poinformował [...] o włączeniu do akt postępowania nowych dowodów w postaci kopii:

1) decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2016 r. nr [...];

2) decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2016 r. nr [...];

3) decyzji Prezesa UKE z [...] czerwca 2016 r. nr [...];

4) decyzji Prezesa UKE z [...] czerwca 2016 r. nr [...];

5) decyzji Prezesa UKE z [...]czerwca 2016 r. nr [...];

6) wyciągu z raportu ECO (European Communications Office) z 16 lipca 2018r. pt.: "ECO REPORT 03 EXTACT; THE LICENSING OF "MOBILE BANDS" IN CEPT; 16 July 2018" (dalej: "Raport ECO");

7) Wykazu rezerwacji ogólnopolskich;

8) wersji jawnej postanowienia Prezesa UKE z [...] lipca 2011 r. nr [...];

9) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

10) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

11) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

12) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

13) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

14) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

15) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2012 r. nr [...];

16) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2017 r. nr [...];

17) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2017 r. nr [...];

18) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2017 r. nr [...];

19) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2017 r. nr [...];

20) wersji jawnej decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2017 r. nr [...];

21) Raportu o stanie rynku telekomunikacyjnego w Polsce w 2017 r. opublikowanego na stronie BIP UKE 28 czerwca 2018 r.;

22) decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: "Prezes UOKiK") z [...] maja 2018 r. nr [...].

Jednocześnie w treści zawiadomienia Prezes UKE pouczył stronę postępowania o treści art. 10 i art. 73 kpa.

Pismem z 1 sierpnia 2018 r. Prezes UKE zawiadomił Prezesa UOKiK o rozpoczęciu konsultacji projektu niniejszej decyzji.

Do dnia 31 sierpnia 2018 r. do Prezesa UKE wpłynęły stanowiska konsultacyjne złożone przez:

1) [...]S.A. (dalej: "[...]", pismo z 30 sierpnia 2018 r.),

2) [...] sp. z o.o. (dalej: "[...]", pismo z 31 sierpnia 2018 r.),

3) [...] sp. z o.o. (dalej: "[...]", pismo z 31 sierpnia 2018 r,),

4) [...] S.A. (dalej: "[...]", pismo z 30 sierpnia 2018 r.),

5) [...] (dalej: "[...]", pismo z 31 sierpnia 2018 r.),

6) [...] (pismo z 31 sierpnia 2018 r.) - stanowisko w wersji niejawnej i jawnej.

4 września 2018 r. do Prezesa UKE wpłynęło stanowisko konsultacyjne [...] S.A. (dalej: "[...]") z 3 września 2018 r.

Pismem z 27 września 2018 r. Prezes UKE zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z aktami niniejszego postępowania, poinformował o treści art. 10 i art. 73 kpa oraz zwrócił się o wyrażenie stanowiska w terminie 5 dni od otrzymania niniejszego pisma. Jednocześnie Prezes UKE poinformował spółkę, że niniejsze postępowanie nie zostanie zakończone w uprzednio wskazanym terminie, z uwagi na konieczność przeanalizowania stanowisk złożonych w konsultacjach i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy. W treści pisma Prezes UKE poinformował [...] o włączeniu do akt postępowania nowych dowodów w postaci kopii:

1) stanowisk konsultacyjnych złożonych przez [...],[...], [...],[...], [...] i [...];

2) stanowiska złożonego przez [...];

3) Zaleceń pokontrolnych nr [...] z [...] sierpnia 2006 r. (dalej: "Zalecenia pokontrolne");

4) Zawiadomienia o wszczęciu postępowania nr [...] z 2 sierpnia 2007 r. (dalej: "Zawiadomienie z 2007 r.");

5) decyzji Prezesa UKE nr [...] z [...] czerwca 2014 r.;

6) decyzji Prezesa UKE nr [...] z [...] lipca 2014 r.;

7) decyzji Prezesa UKE nr [...] z [...] września 2014 r.;

8) stanowiska Prezesa UOKiK z [...] listopada 2016 r.;

9) decyzji Prezesa UKE nr [...] z [...] stycznia 2017 r.;

10) Ogłoszenia o aukcji na 19 rezerwacji częstotliwości z zakresów 791-796 MHz oraz 832- 837 MHz, 796-801 MHz oraz 837-842 MHz, 801-806 MHz oraz 842-847 MHz, 806- 811MHz oraz 847-852 MHz, 811-816 MHz oraz 852-857 MHz, 2500-2505 MHz oraz 2620-2625 MHz, 2505-2510 MHz oraz 2625-2630 MHz, 2510-2515 MHz oraz 2630- 2635 MHz, 2515-2520 MHz oraz 2635-2640 MHz, 2520-2525 MHz oraz 2640-2645 MHz, 2525-2530 MHz oraz 2645-2650 MHz, 2530-2535 MHz oraz 2650-2655 MHz, 2535- 2540 MHz oraz 2655-2660 MHz, 2540-2545 MHz oraz 2660-2665 MHz, 2545-2550 MHz oraz 2665-2670 MHz, 2550-2555 MHz oraz 2670-2675 MHz, 2555-2560 MHz oraz 2675- 2680 MHz, 2560-2565 MHz oraz 2680-2685 MHz, 2565-2570 MHz oraz 2685-2690 MHz, każda na obszarze całego kraju, przeznaczona do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lub stałej (dalej: "Aukcja") z dnia 10 października 2014 r.;

11) Dokumentacji aukcyjnej na 19 rezerwacji częstotliwości z zakresów 791-796 MHz oraz 832-837 MHz, 796-801 MHz oraz 837-842 MHz, 801-806 MHz oraz 842-847 MHz, 806-811 MHz oraz 847-852 MHz, 811-816 MHz oraz 852-857 MHz, 2500-2505 MHz oraz 2620-2625 MHz, 2505-2510 MHz oraz 2625-2630 MHz, 2510-2515 MHz oraz 2630- 2635 MHz, 2515-2520 MHz oraz 2635-2640 MHz, 2520-2525 MHz oraz 2640-2645 MHz, 2525-2530 MHz oraz 2645-2650 MHz, 2530-2535 MHz oraz 2650-2655 MHz, 2535- 2540 MHz oraz 2655-2660 MHz, 2540-2545 MHz oraz 2660-2665 MHz, 2545-2550 MHz oraz 2665-2670 MHz, 2550-2555 MHz oraz 2670-2675 MHz, 2555-2560 MHz oraz 2675- 2680 MHz, 2560-2565 MHz oraz 2680-2685 MHz, 2565-2570 MHz oraz 2685-2690 MHz, każda na obszarze całego kraju, przeznaczona do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lub stałej z dnia 10 października 2014 r. (dalej: "Dokumentacja aukcyjna");

12) Wyników Aukcji z 19 października 2015 r.;

13) Protokołu nr 14 "Protokół końcowy z przebiegu aukcji na 19 rezerwacji częstotliwości z zakresów 791-796 MHz oraz 832-837 MHz, 796-801 MHz oraz 837-842 MHz, 801- 806 MHz oraz 842-847 MHz, 806-811 MHz oraz 847-852 MHz, 811-816 MHz oraz 852- 857 MHz, 2500-2505 MHz oraz 2620-2625 MHz, 2505-2510 MHz oraz 2625-2630 MHz, 2510-2515 MHz oraz 2630-2635 MHz, 2515-2520 MHz oraz 2635-2640 MHz, 2520- 2525 MHz oraz 2640-2645 MHz, 2525-2530 MHz oraz 2645-2650 MHz, 2530-2535 MHz oraz 2650-2655 MHz, 2535-2540 MHz oraz 2655-2660 MHz, 2540-2545 MHz oraz 2660- 2665 MHz, 2545-2550 MHz oraz 2665-2670 MHz, 2550-2555 MHz oraz 2670-2675 MHz, 2555-2560 MHz oraz 2675-2680 MHz, 2560-2565 MHz oraz 2680-2685 MHz, 2565- 2570 MHz oraz 2685-2690 MHz, każda na obszarze całego kraju, przeznaczona do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lub stałej" z 16 października 2015 r. (dalej: "Protokół końcowy z przebiegu Aukcji");

2 października 2018 r. pełnomocnikowi [...] udostępniono akta sprawy we wnioskowanym zakresie.

Pismem z 3 października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na zawiadomienie z 27 września 2018 r., [...] przedstawiła stanowisko odnośnie załączenia do akt sprawy złożonego po upływie terminu na przedstawienie stanowisk konsultacyjnych stanowiska [...].

Pismem z 4 października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na zawiadomienie z 27 września 2018 r., [...] przedstawiła stanowisko odnośnie załączenia do akt sprawy Zaleceń pokontrolnych oraz Zawiadomienia z 2007 r. Jednocześnie [...] przedstawiła interpelację oraz wniosek związany z wątpliwościami w zakresie "terminu rozstrzygnięcia sprawy".

9 października 2018 r. pełnomocnikowi wnioskodawcy udostępniono do wglądu oryginały Zaleceń pokontrolnych i Zawiadomienia z 2007 r.

Pismem z 9 października 2018 r. [...] poinformowała Prezesa UKE o ustanowieniu pełnomocnika w niniejszej sprawie i złożyła stosowne pełnomocnictwo.

Pismem z 11 października 2018 r. Prezes UKE zawiadomił wnioskodawcę, że do złożonego pełnomocnictwa nie załączono dowodu opłaty skarbowej oraz że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (Dz. U. Nr 187, poz. 1330), składający dokument stwierdzający udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii zobowiązany jest załączyć dowód zapłaty należnej opłaty skarbowej lub uwierzytelnioną jego kopię nie później niż w ciągu 3 dni od chwili powstania obowiązku jej zapłaty.

Pismem z 10 października 2018 r. [...] wniosła o rozłożenie na raty jednorazowej opłaty za rezerwację częstotliwości na kolejny okres. Zdaniem [...] pkt 9 (zgodnie z numeracją przyjętą w konsultowanym projekcie decyzji) sentencji decyzji dokonującej rezerwacji częstotliwości na kolejny okres powinien otrzymać następujące brzmienie: "9. Dysponent rezerwacji jest zobowiązany do uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w kwocie w wysokości 1 726 440 511,31 zł (jeden miliard siedemset dwadzieścia sześć milionów czterysta czterdzieści tysięcy pięćset jedenaście złotych i trzydzieści jeden groszy) opłata zostanie wniesiona na rachunek bankowy Urzędu Komunikacji Elektronicznej NBP O/O WARSZAWA, 75 1010 1010 0060 4422 3100 0000 i może zostać wniesiona w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia niniejszej decyzji, lub w rozbiciu na następujące raty:

1) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia niniejszej decyzji,

2) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2019 r.

3) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2020 r.

4) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2021 r.

5) 115 096 034.09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2022 r.

6) 115 096 034.09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2023 r.

7) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2024 r.

8) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2025 r.

9) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2026 r.

10) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2027 r.

11) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2028 r.

12) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2029 r.

13) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2030 r.

14) 115 096 034,09 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i dziewięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2031 r.

15) 115 096 034,05 (słownie: sto piętnaście milionów dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzydzieści cztery złote i pięć groszy) - w terminie do 15 grudnia 2032 r.".

Następnie [...] wskazała, że w przypadku:

1. zamiaru nieuwzględnienia jej żądania, z ostrożności procesowej wnosi o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, zgodnie z art. 89 kpa, celem przyspieszenia i uproszczenia postępowania w zakresie wynikającym z pisma z 10 października 2018 r. oraz uzgodnienia interesów stron, w tym dokonania ewentualnych ustaleń w zakresie sposobu określenia modelu oprocentowania/zmiany wysokości poszczególnych rat opłaty za rezerwację z uwagi na termin płatności;

2. nieuwzględnienia wniosku zawartego w punkcie I pisma z 10 października 2018 r. (przed lub po przeprowadzeniu rozprawy) lub braku odmiennego stanowiska [...] po przeprowadzeniu wnioskowanej rozprawy administracyjnej, cofa wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że termin zapłaty opłaty jest za krótki z uwagi na niezawinioną przez nią sytuację. Ponadto strona podniosła, że w projekcie decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r. Prezes UKE nie uwzględnił okoliczności: braku możliwości korzystania przez [...] z rezerwacji częstotliwości przez okres dziesięciu lat i konsekwencji z tym związanych ani ryzyka zmuszenia [...] do istotnego zmniejszenia nakładów inwestycyjnych w infrastrukturę telekomunikacyjną, a tym samym ograniczenia możliwości konkurowania z operatorami zasiedziałymi - co, zgodnie z oświadczeniem spółki, stanowi o istnieniu "obiektywnego uzasadnienia" złożonego wniosku.

Następnie spółka wskazała, że w jej ocenie "Prezes UKE mógłby rozłożyć opłatę na raty w trybie "zwykłym" (...). Niezależnie od tego, Prezes UKE może też zastosować rozwiązanie przyjęte w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (...). W Ordynacji podatkowej przewidziana została konstrukcja rozłożenia na raty zobowiązania podatkowego, jako jeden z rodzajów ulg stosowanych w zapłacie podatku. Posiłkowanie się rozwiązaniami prawnymi przewidzianymi w Ordynacji podatkowej jest tym bardziej uzasadnione, że zgodnie z przepisem art. 188 pr. tel. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat, o których mowa w art. 183-185 pr. tel., stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 5-9 działu III Ordynacji podatkowej".

Jednocześnie [...] wskazała, że - dla uniknięcia wątpliwości - potwierdza, iż udzielone pełnomocnictwo, o którym [...] poinformowała w piśmie z 9 października 2018 r., ma charakter wyłączny tylko w zakresie czynności określonych w art. 40 kpa.

[...] października 2018 r. Prezes UKE ogłosił wyniki konsultacji poprzez ogłoszenie niezastrzeżonych stanowisk uczestników tego postępowania, tj. stanowisk zgłoszonych przez [...],[...],[...],[...],[...] i [...] (wersja jawna) w siedzibie oraz na stronie podmiotowej BIP UKE (dalej: "Wyniki konsultacji").

Postanowieniem z [...] października 2018 r. Prezes UKE odmówił przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, o którą wnioskowała [...] pismem z 10 października 2018 r.

Decyzją z [...] października 2018 r. Prezes UKE dokonał na rzecz [...] rezerwacji częstotliwości na kolejny okres z zakresów 816-821 MHz oraz 857-862 MHz na obszarze całego kraju. Ponadto w Decyzji wskazano, że [...] jest uprawniona do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości objętych decyzją od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2033 r.

Jednocześnie organ zobowiązał [...] do uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w kwocie w wysokości 1 726 440 511,31 zł (jeden miliard siedemset dwadzieścia sześć milionów czterysta czterdzieści tysięcy pięćset jedenaście złotych i trzydzieści jeden groszy) w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia niniejszej decyzji, na rachunek bankowy Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Od ww. decyzji - pismem z 9 listopada 2018 r. - [...] złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, uzupełniony pismem z dnia 21 grudnia 2018 r.

Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. ("Decyzja BDG") Prezes UKE odmówił rozłożenia na raty zapłaty jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, w kwocie 1.726.440.511,31 zł (słownie: jeden miliard siedemset dwadzieścia sześć milionów czterysta czterdzieści tysiące pięćset jedenaście złotych 31/100), określonej w pkcie 9 decyzji rezerwacyjnej z [...] października 2018 r.

Od ww. decyzji - pismem z dnia 28 grudnia 2018 r. - strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o połączenie przedmiotowego postępowania z postępowaniem wszczętym wnioskiem [...] z dnia 28 czerwca 2018 r. o dokonanie rezerwacji częstotliwości. Natomiast w przypadku niepołączenia ww. postępowań, strona zwróciła się o dołączenie do akt niniejszej sprawy wszystkich dokumentów złożonych w toku postępowania rezerwacyjnego, które zawierały argumentację dotyczącą wniosku o rozłożenie na raty jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości. [...] podkreśliła, iż nieuwzględnienie wniosku o rozłożenie opłaty na raty oznacza cofnięcie przez stronę wniosku o rezerwację.

Decyzją z [...] stycznia 2019 r. Prezes UKE utrzymał w mocy Decyzję BDG w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, w kwocie 1.726.440.511,31 zł (słownie: jeden miliard siedemset dwadzieścia sześć milionów czterysta czterdzieści tysiące pięćset jedenaście złotych 31/100), określonej w pkcie 9 decyzji rezerwacyjnej z [...] października 2018 r.

Jak wskazano na początku, decyzją z [...] marca 2019 r. Prezes UKE po rozpatrzeniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy uchylił decyzję Prezesa UKE z [...] października 2018 r. i umorzył w całości postępowanie w przedmiocie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, tj. od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2033 r.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ przypomniał, powołując się na art. 206 ust. 1 Pt, że postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów kpa ze zmianami wynikającymi z Pt oraz z ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tj. Dz. U. z 2017, poz. 2062 z późn. zm.).

Organ podał, że zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zgodnie z zasadami art. 7 i 77 kpa.

Organ wskazał, że w związku z kolejnymi pismami wnioskodawcy co do zakresu i sposobu załatwienia niniejszego postępowania, rozpatrzenie niniejszej sprawy należało rozpocząć od precyzyjnego ustalenia woli wnioskodawcy w tym przedmiocie. Przy czym Prezes UKE zaznaczył, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że na organie administracji publicznej ciąży obowiązek dokładnego ustalania przedmiotu żądania zgłoszonego przez stronę, a sprawa administracyjna podlega rozstrzygnięciu tylko w granicach żądania.

Organ – odnosząc się do żądania spółki w zakresie przedmiotowego postępowania – wskazał, że w pkt. III pisma z 10 października 2018 r. [...] podniosła, że w razie nieuwzględnienia wniosku zawartego w punkcie I pisma z 10 października 2018 r. tj. rozłożenia na 15 rat (płatnych corocznie) kwoty wskazanej w pkt. 9 Decyzji (przed lub po przeprowadzeniu rozprawy) lub braku odmiennego stanowiska [...] po przeprowadzeniu wnioskowanej rozprawy administracyjnej, cofa wniosek. Następnie, we wniosku z 9 listopada 2018 r. [...] ponownie wniosła o uwzględnienie oświadczeń i wniosków [...] modyfikujących wniosek o rezerwację, zawartych w piśmie z 10 października 2018 r., co - zdaniem organu – oznacza, że [...] podtrzymała oświadczenie – ujęte z piśmie z 10 października 2018 r. – że cofa wniosek w razie wystąpienia wskazanych w nim przesłanek, tj. zaistnienia sytuacji, w której Prezes UKE odmówi rozłożenia zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 Decyzji na raty. Następnie, we wniosku z 21 grudnia 2018 r. [...] ponowiła oświadczenie w sprawie cofnięcia wniosku i wskazała w pkt. 6 tego wniosku, że w przypadku nieuwzględnienia jej wniosku o rozłożenie na raty/części zapłaty jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości wskazanej w pkt. 9 decyzji z [...] października 2018 r., cofa wniosek o rezerwację i wnosi o uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania.

Organ wskazał również, że Decyzją BDG Prezes UKE odmówił rozłożenia na raty zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 Decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku [...] z dnia 28 grudnia 2018 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji BDG, Prezes UKE [...] stycznia 2019 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy Decyzję BDG. Powyższe oznacza, że spełniła się przesłanka warunkująca cofnięcie wniosku przez [...], wskazana zarówno w piśmie z 10 października 2018 r., jak i we wniosku z 9 listopada 2018 r. i wniosku z 21 grudnia 2018 r.

Organ, powołując się na art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której, uchylając zaskarżoną decyzję w całości albo w części, umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Przepis art. 138 § 1 pkt 2 in fine kpa wprowadza wyjątek od wspomnianej powyżej zasady rozstrzygnięcia meritum sprawy, pozwalając organowi odwoławczemu na ograniczenie się tylko do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji. Przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa nie określa przyczyn umorzenia postępowania, wobec czego w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania, mając na uwadze art. 105 kpa. Umorzenie postępowania w wypadku uchylenia decyzji organu I instancji jest zatem dopuszczalne tylko w powiązaniu z treścią art. 105 kpa.

Mając na uwadze ww. argumenty, organ stwierdził, że wydając decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, należy zbadać, czy zachodzą przesłanki umorzenia postępowania określone w art. 105 kpa. Organ, powołując się na art. 105 § 1 kpa, wskazał, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza więc, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. J. Borkowski, Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 2006, s. 489). Przepis art. 105 § 1 kpa obejmuje dwie formy bezprzedmiotowości: pierwotną, gdy już w chwili wszczęcia postępowania nie istniał jakiś element stosunku administracyjnoprawnego, i wtórną, gdy jakiś element stosunku administracyjnoprawnego przestał istnieć w toku postępowania.

Organ wskazał, że na stosunek prawny składają się cztery elementy:

1) podmiot stosunku,

2) przedmiot stosunku,

3) sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku,

4) sfera prawna, z której wywodzi się określony stosunek prawny (interes prawny) i który przesądza o możliwości i kształcie konkretyzacji tego stosunku.

Brak jednego ze wskazanych powyżej elementów stosunku materialno-prawnego oznacza, że postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe i powinno zostać obligatoryjnie umorzone przez organ administracji publicznej.

Organ, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał, że sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne (pozytywne czy negatywne) staje się prawnie niedopuszczalne. Nadto organ wskazał, że decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji państwowej wydaje zgodnie z art. 105 § 1 kpa wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Mając na uwadze te argumenty organ wskazał, że:

1. pismem z 28 czerwca 2018 r. [...] złożyła wniosek;

2. Pismem z 10 października 2018 r. [...] zmodyfikowała wniosek, wskazując m.in., że w razie braku uwzględnienia żądania [...] w zakresie rozłożenia na raty zapłaty opłaty wskazanej w pkt. 9 Decyzji - cofa wniosek;

3. Decyzją z [...] października 2018 r. Prezes UKE dokonał na rzecz [...] rezerwacji częstotliwości z zakresów 816-821 MHz oraz 857-862 MHz na obszarze całego kraju;

4. Pismem z 9 listopada 2018 r. [...] złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym ponowiła oświadczenie w sprawie cofnięcia wniosku i wskazała w pkt. 6, że w przypadku nieuwzględnienia jej wniosku o rozbicie opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości wskazanej w pkt. 9 Decyzji na raty/części, cofa wniosek o rezerwację i wnosi o uchylenie Decyzji i umorzenie postępowania;

5. Decyzją BDG Prezes UKE odmówił rozłożenia na raty zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 Decyzji;

6. Pismem z 21 grudnia 2018 r. strona złożyła wniosek, w którym ponowiła stanowisko w zakresie cofnięcia wniosku w razie odmowy rozłożenia zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 Decyzji na raty;

7. Decyzją z [...] stycznia 2019 r. Prezes UKE utrzymał w mocy Decyzję BDG.

Organ wskazał, że w świetle powyższych ustaleń i wskazanych oświadczeń [...] w sprawie cofnięcia Wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości z zakresów 816-821 MHz oraz 857-862 MHz na kolejny okres, zobowiązany był odnieść się do przedmiotowych oświadczeń wnioskodawcy i ocenić ich skutek prawny.

Organ wskazał, mając na uwadze wskazanie spółki zawarte w piśmie z 10 października 2018 r., następnie we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniosku z 21 grudnia 2018 r., że w razie spełnienia się warunku odmowy rozłożenia zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 decyzji na raty, cofa wniosek i który to warunek spełnił się poprzez wydanie Decyzji BDG i następnie utrzymującej jej w mocy decyzji z [...] stycznia 2019 r., że żądanie [...] w zakresie cofnięcia wniosku się ziściło.

Organ zwrócił uwagę, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że wycofanie wniosku przez wnioskodawcę w toku postępowania administracyjnego skutkuje bezprzedmiotowością tego postępowania i prowadzi do jego umorzenia w trybie art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jeżeli przepisy administracyjnego prawa materialnego stanowią, że w danej sprawie postępowanie administracyjne może zostać wszczęte wyłącznie na żądanie strony (zasada skargowości), to wówczas taki wniosek strony zakreśla ramy podmiotowe i przedmiotowe tego postępowania. Wnioskodawca domaga się bowiem od organu w określonej sytuacji faktycznej konkretyzacji w formie decyzji administracyjnej jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa materialnego. W przypadku, gdy postępowanie administracyjne może być wszczęte tylko na wniosek strony, cofnięcie wniosku przez jedynego wnioskodawcę lub wszystkich wnioskodawców oznacza, że przestaje istnieć przedmiot postępowania administracyjnego, ponieważ brak jest żądania uprawnionego podmiotu konkretyzacji jego praw lub obowiązków w określonych okolicznościach faktycznych. W takiej sytuacji organ administracji publicznej traci kompetencje do dalszego prowadzenia postępowania i wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty wbrew woli wnioskodawcy, powinien więc umorzyć postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa. Nie mieści się natomiast w dyspozycji przepisu art. 105 § 2 kpa sytuacja, w której wnioskodawca składa wyraźne oświadczenie o wycofaniu wniosku. Na skutek wycofania wniosku przestaje istnieć element warunkujący nawiązanie stosunku materialnego, a organ prowadzący postępowanie pozbawiony wniosku strony nie może orzekać w sposób merytoryczny o żądaniu nieistniejącym. W przeciwnym razie zaistniałby przypadek, gdzie dalsze prowadzenie postępowania byłoby działaniem z urzędu, które w postępowaniach określanych jako wnioskowe, jest wyraźnie zakazane w art. 61 § 2 kpa. Wycofanie pierwotnie złożonego wniosku można porównać więc do niewyrażenia zgody na kontynuowanie postępowania wszczętego z urzędu przez organ w sytuacji, gdy przepis wymaga złożenia wniosku przez uprawniony podmiot. Jeżeli strona nie wyraża zgody na kontynuowanie wszczętego postępowania, to ustawodawca w treści art. 61 § 2 kpa nie zobowiązuje organu do pytania o opinię pozostałych stron wszczętego procesu, tylko nakazuje umorzyć postępowanie na podstawie art. 61 § 2 i art. 105 § 1 kpa. Zatem cofnięcie wniosku powoduje powstanie obiektywnej okoliczności bezprzedmiotowości postępowania. Nadto organ wskazał, powołując się na stanowisko doktryny i orzecznictwo sądów powszechnych, że jeżeli jedyny wnioskodawca cofa wniosek i wnosi o umorzenie postępowania, które może być wszczęte i prowadzone tylko na wniosek, to wówczas ma zastosowanie art. 105 § 1 kpa, tj. zachodzi obiektywna przeszkoda - brak wniosku - do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego i musi być ono umorzone. Zdaniem organu wycofanie więc przez stronę wniosku o wydanie decyzji i wszczęcie postępowania, a tym samym cofnięcie zgody na jego prowadzenie skutkuje jego bezprzedmiotowością, to zaś wymaga umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa.

Dlatego organ, powołując się na art. 116 ust. 8 Pt, wskazał, że Prezes UKE dokonuje rezerwacji częstotliwości na kolejny okres na wniosek podmiotu dysponującego odnawianą rezerwacją. Zgodnie z art. 116 ust. 8 Pt wymagane jest więc złożenie wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres.

W ocenie organu, cofnięcie wniosku - na etapie postępowania odwoławczego o dokonanie rezerwacji częstotliwości z zakresów 816-821 MHz oraz 857-862 MHz - przez [...] spowodowało, że brak jest żądania uprawnionego podmiotu o konkretyzację jego praw lub obowiązków w określonych okolicznościach faktycznych, co oznacza, że - w toku niniejszego postępowania - przestał istnieć przedmiot postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji, mając na uwadze, iż toczące się postępowanie zostało wszczęte na podstawie art. 116 ust. 8 Pt i jest wszczynane jedynie na wniosek, Prezes UKE nie ma kompetencji do dalszego prowadzenia postępowania i wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. W związku z cofnięciem przez [...] ww. wniosku - na etapie postępowania odwoławczego – brak jest jednego z elementów stosunku materialno-prawnego, w tym przypadku brak przedmiotu, co do którego Prezes UKE mógłby wydać rozstrzygnięcie załatwiające sprawę co do istoty, co spowodowało, że postępowanie zakończone wydaniem Decyzji stało się bezprzedmiotowe.

Mając na uwadze ww. argumenty, organ stwierdził, że w niniejszej sprawie jeden z koniecznych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest przedmiot, co do którego Prezes UKE mógłby wydać rozstrzygnięcie załatwiające sprawę co do istoty, przestał istnieć w toku postępowania tj. z chwilą wydania decyzji Prezesa UKE z [...] stycznia 2019 r. utrzymującej w mocy Decyzję BDG, odmawiającą rozłożenia na raty opłaty wskazanej w pkt. 9 decyzji.

Organ ponadto zwrócił uwagę, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że cofnięcie wniosku powoduje powstanie obiektywnej okoliczności bezprzedmiotowości postępowania. Stwierdzić więc należy, że wskazana wyżej okoliczność - odmowy rozłożenia opłaty wskazanej w pkt. 9 decyzji na raty w wyniku wydania Decyzji BDG i decyzji z [...] stycznia 2019 r., pociągnęła za sobą oczekiwany przez [...] w takim przypadku skutek, tj. cofnięcie wniosku, a przez to bezprzedmiotowość postępowania o charakterze obiektywnym.

Reasumując, Prezes UKE stwierdził, powołując się przy tym na orzecznictwo sądów administracyjnych, że - wobec oświadczeń [...], że odmowa rozłożenia opłaty wskazanej w pkt. 9 Decyzji na raty skutkuje cofnięciem wniosku - że zaistniała obiektywna bezprzedmiotowość postępowania zakończonego wydaniem Decyzji. W związku natomiast z okolicznością, iż cofnięcie wniosku nastąpiło w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, konieczne było, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 105 § 1 kpa, uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej w całości i umorzenie postępowania, zakończonego wydaniem tej decyzji w całości. Organ wskazał, że jeżeli strona cofa wniosek o wydanie decyzji na etapie postępowania odwoławczego oraz wnosi o umorzenie postępowania, organ odwoławczy nie może wówczas oceniać merytorycznie decyzji organu pierwszej instancji, ale ma obowiązek wydać decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, tzn. uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie wobec jego bezprzedmiotowości - art. 105 kpa.

Organ, niezależnie od powyższego - mając na uwadze zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 kpa) oraz informowania stron i innych uczestników postępowania, wyrażoną w art. 9 kpa oraz mając na uwadze konieczność kompleksowego i wyczerpującego wyjaśnienia wnioskodawcy wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych związanych z niniejszą sprawą - odniósł się do zarzutów [...] przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uzupełniony wnioskiem z 21 grudnia 2018 r. pomimo, że w obliczu spełnienia się przesłanek cofnięcia wniosku, pozostają one bez wpływu na podjęte przezeń w niniejszej decyzji rozstrzygnięcie.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ("WSA w Warszawie") wniosła [...], zarzucając naruszenie przepisów postępowania, t.j.:

1. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa, art, 105 § 2 kpa, art. 104 § 2 kpa, art. 6 kpa, art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez wydanie Decyzji orzekającej o uchyleniu Decyzji I w całości i umorzeniu postępowania w całości, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji, pomimo tego, że:

– przepis art. 105 § 1 kpa nie mógł stanowić podstawy do zastosowania przepisu art. 138 § 1 kpa w niniejszej sprawie, gdyż:

1) nie ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie oświadczenia o cofnięciu wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres z dnia 28 czerwca 2018 r.;

2) nawet, gdyby teoretycznie uznać, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie oświadczenia o cofnięciu wniosku z 28 czerwca 2018 r., to wówczas zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 105 § 2 kpa dotyczący fakultatywnego umorzenia postępowania;

3) umorzenie postępowania przez organ odwoławczy poprzez zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 kpa nie może nastąpić, gdy:

a) brak jest podstaw podmiotowych i przedmiotowych umorzenia lub

b) takie umorzenie miałoby nastąpić w zw. z art. 105 § 2 kpa

– co w konsekwencji spowodowało, że Prezes UKE pozbawił [...] prawa do żądania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy administracyjnej, wszczętej na podstawie Wniosku z 28 czerwca 2018 r.

2. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 6 kpa, art. 7 kpa i art. 8 kpa w zw. z art. 116 ust. 8 Pt, w zw. z art. 1 kpa w zw. z art. 104 § 2 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminu i sposobu płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej o nr: [...] o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji;

2) w sposób sprzeczny z prawem, nie rozpatrzył wniosku [...] zawartego w piśmie z 10 października 2018 r. o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji, wszczętym z Wniosku z 28 czerwca 2018 r. na podstawie art. 116 ust. 8 Pt o wydanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, w którym [...] wnioskowała o uregulowanie terminu i sposobu zapłaty jednorazowej opłaty z tytułu przydziału częstotliwości na kolejny okres w inny sposób niż określony w projekcie decyzji rezerwacyjnej na rzecz [...] z dnia 1 sierpnia 2018 r. dla celów postępowania konsultacyjnego, co skutkowało naruszeniem prawa polegającym na tym, że elementy treści decyzji rezerwacyjnej na rzecz [...], tj. termin i sposób zapłaty opłaty, wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, określone zostały w dwóch odrębnych decyzjach Prezesa UKE, tj. w Decyzji I Instancji oraz w decyzji z [...] stycznia 2019 r. o sygn. akt [...], jako decyzji ostatecznej, na którą [...] wniosła skargę do WSA w Warszawie dnia 13 marca 2019 r.

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości.

3. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 1 kpa, art. 7 kpa w zw. z art. 6 kpa oraz art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że: brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o ktorej wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w Piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji

2) w sposób sprzeczny z prawem wszczął odrębne postępowanie administracyjne, zakończone wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2018 r. o sygn. akt [...], w sytuacji występowania tożsamości podmiotowej i przedmiotowej sprawy administracyjnej, prowadzonej pod sygn. akt sygn. akt [...], wszczętej na wniosek [...] na podstawie art. 116 ust. 8 Pt;

3) w sposób sprzeczny z prawem nie rozpoznał wniosku [...] o zmianę projektu decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, wydanej w trybie art. 116 ust. 8 Pt, co skutkowało tym, że poprzez wszczęcie postępowania zakończonego wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz Decyzji z [...] listopada 2018 r, jako decyzji I Instancji, Prezes UKE spowodował nieuzasadnione prawnie uproszczenie postępowania w sprawie z wniosku [...] na podstawie art. 116 ust. 8 Pt

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości.

4. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 61 § 1 kpa oraz § 2 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt w zw. z art. 67a § 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p., w zw. z art. 206 kpa poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia – w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w Piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji;

2) Prezes UKE, wbrew wnioskowi [...] zawartemu w Piśmie z 10 października 2018 r., oraz przy braku "szczególnie ważnego interesu strony", a więc w sposób sprzeczny z art. 61 § 1 i 2 kpa wszczął odrębne postępowanie zakończone wydaniem wadliwych Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji a następnie Decyzji z [...] stycznia 2019 r.

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości.

5. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 67a § 1 Op w zw. z art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 188 Pt w zw. z art. 61 § 1 kpa w zw. z art. 6 i 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia – w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że Prezes UKE:

1) mylnie przyjął, że złożone przez [...] 11 października 2018 r. Pismo z 10 października 2018 r. do akt administracyjnych niniejszej sprawy, stanowiło wniosek o przyznanie ulgi w spłacie opłaty z tytułu rezerwacji częstotliwości na kolejny okres;

2) naruszył przepis art. 67a § 1 0.p., gdyż przepis ten dotyczy sytuacji, w której zobowiązanie do zapłaty już zostało określone, a w dacie złożenia pisma [...], tj. w dniu 11 października 2018 r., nie została wydana decyzja ustalająca wymiar opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, a co za tym idzie w tej dacie nie obowiązywało w stosunku do [...] zobowiązanie do zapłaty tej opłaty;

3) w sposób sprzeczny z prawem wszczął postępowanie o nr akt [...] zakończone wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji z naruszeniem art. 67a § 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 188 Pt. w zw. z art. 61 § 1 kpa w zw. z art. 6 i 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, ponieważ postępowanie o rozbicie zobowiązania podatkowego na raty nie mogło być wyłączone do odrębnego postępowania, a tym bardziej przed ustaleniem wysokości tego zobowiązania

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości.

6. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 61 § 1 kpa oraz § 2 kpa w zw. z art. 67a § 1 pkt 1 oraz art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 185 ust. 4a i ust. 4b Pt i art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia – w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE, wbrew wnioskowi [...] zawartemu w Piśmie z 10 października 2018 r., oraz przy założeniu braku istnienia "szczególnie ważnego interesu strony", a więc w sposób sprzeczny z art. 61 § 1 i 2 kpa wszczął odrębne postępowanie zakończone wydaniem wadliwych decyzji, tj.: Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji a następnie Decyzji z [...] stycznia 2019 r., jako decyzji ostatecznej;

2) Decyzja z [...] stycznia 2019 r. nie mogła zostać wydana, o czym świadczy to, że w osnowie Decyzji z [...] stycznia 2019 r. Prezes UKE wskazał przepisy art. 67a § 1 pkt 1 oraz art. 67b § 1 O.p. w zw., z art. 185 ust. 4a i ust. 4b Pt i art. 206 ust. 1 Pt, pomimo tego, że Decyzja z [...] stycznia 2019 r., jako decyzja w sprawie ulgi w spłacie zobowiązania, tj. opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, nie mogła zostać wydana na podstawie powyżej wskazanych przepisów prawa, ponieważ w dacie wydania Decyzji z [...] stycznia 2019 r. nie została wydana Decyzja - jako decyzja ostateczna w sprawie wymiaru tej opłaty, w rozumieniu art. 16 § 1 kpa;

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie

wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości,

7. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 61 § 1 kpa oraz § 2 kpa w zw. z art. 67a § 1 pkt 1 oraz art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 185 ust. 4a i ust. 4b Pt i art. 206 ust. 1 Pt zw. z art. 7 kpa i 9 kpa, w związku z art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z dnia 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) skarżąca nie wnosiła Pismem z 10 października 2018 r. o wydanie decyzji w sprawie ulgi w spłacie opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, ale o modyfikacje projektu decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, co wynika wprost z tytułu tego pisma: "Modyfikacja wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres'" oraz co wynika wprost z pkt I petitum pisma: "Modyfikacja wniosku obejmuje następujące elementy, 1. Pkt 9 decyzji (zgodnie z numeracją przyjętą w sporządzonym przez Prezesa UKE projekcie decyzji dokonującej rezerwacji częstotliwości z dnia 1 sierpnia 2018 r.) powinien otrzymać następujące brzmienie: (...)";

2) jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych organ administracji, w tym również Prezes UKE, nie ma kompetencji do decydowania za stronę o charakterze jej żądania;

3) w dacie wniesienia do Organu Pisma z 10 października 2018 r., t.j. w dniu 11 października 2018 r., decyzja administracyjna określająca wymiar opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt nie została przez Organ wydana, pomimo tego Organ wszczął postępowanie na podstawie art. 67a O.p.;

4) w dacie wydania Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji, decyzja określająca wymiar opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt nie była decyzją ostateczną;

5) Prezes UKE w sposób sprzeczny z prawem przyjął następujące rozstrzygnięcie w Decyzji z [...] stycznia 2019 r.: "utrzymuję w mocy decyzję, z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], w całości" pomimo tego, że: Decyzja I Instancji wydana została bez podstawy prawnej, gdyż Decyzja z [...] grudnia 2018 r. jako decyzja I Instancji:

a) wskazywała jako podstawę rozstrzygnięcia: "po rozpoznaniu wniosku [...] S.A. z siedzibą w [...] o rozłożenie na raty jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości, zawartego w piśmie z dnia 10 października 2018 r."

b) w ramach przepisów prawa tworzących podstawę prawną tej decyzji, wskazywała art. 67a § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p.

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości.

8. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 6 kpa, art. 7 kpa i art. 8 kpa w zw. z art. 116 ust. 8 Pt w zw. z art. 115 Pt w zw. z art. 1 kpa w zw. z art. 104 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w Piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej, o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji;

2) Prezesowi UKE, jako organowi właściwemu w sprawie prowadzenia postępowań selekcyjnych, do których należy procedura "ponowienia" rezerwacji, służy domniemanie fachowości. Brak wiedzy, doświadczenia a tym bardziej znajomości przepisów obowiązującego prawa po stronie organu administracji jest przez niego zawiniony i ma charakter kwalifikowany (zob. wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2440/15, CBOSA);

3) Prezes UKE nie był w stanie nawet w postępowaniu o nr [...] zakończonym wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r., w sposób prawidłowy ocenić kryteriów zastosowania ulgi w spłacie opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, czym doprowadził do naruszenia art. 7 kpa oraz art. 77 kpa, art. 80 kpa oraz art. 11 kpa, i art. 6 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, ponieważ Prezes UKE nie włączył do akt administracyjnych tej sprawy o nr akt: [...] podstawowego dla sprawy stanowiska [...] z dnia 31 sierpnia 2018 r. złożonego do sprawy o nr [...] w ramach postępowania konsultacyjnego projektu decyzji rezerwacyjnej z dnia 1 sierpnia 2018 r., sporządzonego na podstawie wniosku [...] z art. 116 ust. 8 Pt, w którym [...] w sposób wyczerpujący uzasadniła występowanie "ważnego interesu podatnika ([...])" jak również "interesu publicznego", jako przesłanek zastosowania art. 67a § 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p.;

4) Prezes UKE nie był w stanie nawet w postępowaniu o nr [...], zakończonym wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r., jako decyzji ostatecznej, w sposób prawidłowy ocenić kryteriów zastosowania ulgi w spłacie opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, czym doprowadził do naruszenia art. 7 kpa oraz art. 77 kpa, art. 80 kpa oraz art. 11 kpa i art. 6 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt także dlatego, że Prezes UKE nie włączył do akt administracyjnych sprawy o nr [...] informacji znanych Prezesowi UKE z urzędu, w tym okoliczności i skutków zmiany z dnia 20 października 2005 r., z urzędu w trybie art. 123 ust. 1 Pt, decyzji rezerwacyjnej [...] z dnia 31 grudnia 2003 r., poprzez przyznanie [...] wadliwego zakresu częstotliwości 824 MHz - 830 MHz oraz 869 MHz - 875 MHz, których wykorzystywanie uniemożliwione zostało [...] z uwagi m.in. na kolizję tych częstotliwości z częstotliwościami wykorzystywanymi do rozwoju systemu bezpieczeństwa kolejowego GSM-R, nie uwzględnił również permanentnego blokowania [...] w możliwości uzyskiwania pozwoleń radiowych przez okres dziesięciu lat, co w konsekwencji spowodowało wydanie Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją Decyzji z [...] grudnia 2018 r. z naruszeniem wskazanych w zarzucie tym przepisów

– co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości,

9. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 185 ust. 4a Pt oraz art. 188 Pt i art. 47 O.p. poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, i postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości jest bezprzedmiotowe pomimo tego, że organ nie mógł określić w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, terminów płatności opłaty na podstawie art. 47 O.p., ponieważ brak jest w tym zakresie odesłania w ustawie - Pt, więc organ nie miał podstawy prawnej do takiego działania;

10. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa, art. 15 kpa, art. 78 Konstytucji RP, art. 140, art. 7 kpa i art. 77 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, art. 185 ust. 4a Pt oraz art. 47 O.p. w zw. z art. 188 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku [...] z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła wnioskiem z dnia 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że organ nie wyjaśnił w zaskarżonej Decyzji, dlaczego do określenia terminu płatności przedmiotowej opłaty rzekomo ma mieć zastosowanie art. 47 O.p., tylko odwołał się do Decyzji I instancji bez samodzielnego przeanalizowania przepisów.

Nadto skarżąca, na podstawie art. 193 Konstytucji RP, wniosła o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu wskazanych poniżej pytań prawnych w zakresie zgodności art. 185 ust. 4a oraz art. 188 Pt z art. 2, art. 7, art. 20, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP, w zakresie, w jakim:

1) przepis art. 185 ust. 4a Pt nakłada obowiązek uiszczenia jednorazowej opłaty na podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze postępowania, wszczętego na podstawie wniosku wskazanego w art. 116 ust. 8 Pt, przy czym ustawodawca nie określił terminu, w jakim opłata ta powinna zostać zapłacona, ponieważ w ustawie - Pt brak jest przepisu prawnego, który określałby termin zapłaty lub określałby delegację ustawową do określenia takiego terminu, a ponadto ustawodawca zawęził w art. 188 Pt zakres odesłania do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p.") w taki sposób, że odesłanie to nie obejmuje przepisu art. 47 § 1 O.p, określającego, że termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego i w konsekwencji odesłanie to nie obejmuje również art. 2 § 2 O.p.

2) przepis art. 185 ust. 4a pkt 1 Pt reguluje zasady określania wartości częstotliwości o szerokości 1 MHz poprzez:

i) zrównanie trybów rozdysponowania częstotliwości w postaci przetargu z aukcją i konkursem, pomimo tego, że wysokość kwoty zadeklarowanej za 1 MHz (lub blok opiewający na 2 x 5 MHz) częstotliwości ustalanej w przetargu jest jednym z kilku kryteriów oceny ofert i nie jest elementem decydującym o wyłonieniu oferty w przetargu, zaś w aukcji wysokość kwoty zadeklarowanej za 1 MHz (lub blok opiewający na 2 x 5 MHz) częstotliwości stanowi jedyne kryterium decydujące o wyborze oferty, co w konsekwencji powoduje, że – na podstawie ustawowych różnic w kryteriach oceny ofert w przetargu i aukcji - w odniesieniu do tego samego zakresu częstotliwości i pasma częstotliwości - zwycięskie oferty w aukcji zawsze będą opiewały na wyższą kwotę zadeklarowaną za 1 MHz (lub blok opiewający na 2 x 5 MHz) częstotliwości w porównaniu z ofertami składanymi w przetargu; oraz

ii) odwołanie do ostatniego postępowania selekcyjnego, co powoduje, że wybór trybu rozdysponowania częstotliwości, a więc przetargu, aukcji albo konkursu ma charakter przypadkowy i niezależny od zachowania podmiotu zobowiązanego do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że - jak wynika z pkt i) powyżej – zastosowanie aukcji i przetargu prowadzi zawsze do rożnej wyceny 1 MHz częstotliwości, ze względu na ustawowe różnice w kryteriach oceny ofert w ramach obydwu trybów rozdysponowania ofert

- co:

1) w związku z zasadą, że ustalanie wysokości opłat na obywatela nie może być pozostawione uznaniu administracyjnemu;

2) z uwagi na skutki orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją przepisu art. 185 ust. 4a Pt polegające na istnieniu podstawy do wznowienia postępowania zakończonego wydaniem Decyzji, w oparciu o przepis art. 145a § 1 kpa;

3) w związku z tym, że od odpowiedzi na poniższe pytania prawne zadane Trybunałowi Konstytucyjnemu zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zawisłej na podstawie niniejszej Skargi i co stanowi podstawę do zadania pytań prawnych Trybunałowi Konstytucyjnemu na podstawie art. 193 Konstytucji RP

- uzasadnia konieczność zbadania tego przepisu z punktu widzenia zgodności z Konstytucją RP.

Treść pytań prawnych do Trybunału Konstytucyjnego:

1. Czy przepis art. 185 ust. 4a Pt jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 20, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim, przepis art. 185 ust. 4a Pt nakłada obowiązek uiszczenia jednorazowej opłaty na podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze postępowania, o którym mowa w art 116 ust 8 Pt, zważywszy, że ustawodawca nie określi! terminu, w jakim opłata ta powinna zostać zapłacona, jak również sposobu zapłaty, ponieważ w ustawie - Pt brak jest przepisu prawnego, który określałby termin i sposób zapłaty, określałby delegację ustawową do określenia takiego terminu, jak również ustawodawca zawęził w art 188 Pt zakres odesłania do O.p. w taki sposób, że odesłanie to nie obejmuje przepisu art. 47 § 1 O.p. określającego, że termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego i w konsekwencji odesłanie to nie obejmuje również art. 2 § 2 O.p., co w konsekwencji oznacza, że brak jest po stronie Prezesa UKE normy zadaniowej i kompetencyjnej do określenia terminu i sposobu zapłaty; co w konsekwencji oznacza, że skoro brak jest w przepisach prawa terminu do uiszczenia opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, jak również brak jest normy zadaniowej i kompetencyjnej dla Prezesa UKE do określenia terminu i sposobu uiszczenia tej opłaty, to brak jest podstaw prawnych do egzekwowania zapłaty tej opłaty jak również brak jest podstaw prawnych do wszczęcia przez Prezesa UKE postępowania o przyznanie ulg w spłacie opłaty, wskazanych w art. 67a O.p. w zw. 67b O.p. w zw. z art 188 Pt?

2. Czy przepis art. 185 ust. 4a pkt 1 Pt w zw. z art. 118a ust. 1, 2 i 2a Pt jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 20, art. 31 ust. 3, art 32 ust. 1, art 84 oraz art 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zważywszy na to, że przepis art. 185 ust. 4a Pt w pkt 1) jako jeden z trzech elementów, na podstawie których ustalany jest iloczyn stanowiący wysokość opłaty z tytułu rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, reguluje zasady określania wartości częstotliwości o szerokości 1 MHz poprzez:

i) zrównanie trybów rozdysponowania częstotliwości w postaci przetargu z aukcją i konkursem, pomimo tego, że wartość 1 MHz częstotliwości - rozumiana jako najwyższa cena zapłacona za 1 MHz częstotliwości - będzie zawsze różna - z uwagi na tryb postępowania selekcyjnego, co uregulował sam ustawodawca, wskazując w odniesieniu do przetargu, że zgodnie art. 118a ust. 1 Pt, kryteriami oceny ofert w przetargu są: 1) zachowanie warunków konkurencji (zob. art. 118 ust. 1 pkt 1) Pt); 2) wysokość kwoty zadeklarowanej przez uczestnika przetargu (zob. art. 118 ust. 1 pkt 2) Pt); 3) inne niż określone w pkt 1) obiektywne kryteria, jeżeli zostały zamieszczone w dokumentacji (zob. art 118 ust. 1 pkt 2) Pt) oraz wskazując w ust 2 tego przepisu, że wyboru najistotniejszego kryterium oceny ofert w przetargu dokonuje Prezes UKE w dokumentacji spośród kryteriów, o których mowa w art. 118 ust 1 pkt 1) i 2) Pt, mając na uwadze cele regulacyjne i stan konkurencji na rynku; zaś w przypadku aukcji wskazując, zgodnie a art 118a ust. 2a Pt, że kryteriami oceny ofert w aukcji jest wyłącznie wysokość zadeklarowanej kwoty przez uczestnika aukcji; oraz

ii) odwołanie do ostatniego postępowania selekcyjnego, co powoduje, ze wybór trybu rozdysponowania częstotliwości, a więc przetargu, aukcji albo konkursu ma charakter przypadkowy i niezależny od zachowania podmiotu zobowiązanego do uiszczenia opłaty, o której mowa w art 185 ust 4a Pt, pomimo tego, że – jak wynika z pkt i) powyżej – zastosowanie aukcji i przetargu prowadzi zawsze do różnej wyceny 1 MHz częstotliwości, ze względu na ustawowe różnice w kryteriach oceny ofert w ramach obydwu trybów rozdysponowania ofert?".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

W piśmie procesowym z 25 października 2019 r. spółka podniosła dodatkowy zarzut naruszenia art. 7, 8, 136 § 1, 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, działając w granicach sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018, poz. 1302), zwaną dalej: "P.p.s.a."), WSA w Warszawie stwierdza, że w działaniu organu nie dopatrzył się nieprawidłowości zarówno w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak w procesie subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod zastosowane w sprawie przepisy prawa materialnego.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa UKE uchylająca decyzję pierwszoinstancyjną organu i umarzająca postępowanie w przedmiocie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres. Badaniu Sądu będzie zatem podlegało to, czy w sprawie zaistniała bezprzedmiotowość postępowania, która dawałaby Prezesowi UKE podstawę do jego umorzenia. Skuteczne bowiem podważenie podstaw umorzenia stanowiłoby o wadliwości wydanej decyzji.

W pierwszym rzędzie Sąd odniesie się do zarzutów naruszenia prawa procesowego, które zdaniem spółki miały miejsce w niniejszej sprawie. Dopiero bowiem prawidłowe przeprowadzenie postępowania administracyjnego oraz ustalenie stanu faktycznego przez organ daje podstawy do stwierdzenia, czy właściwie zastosowane są normy prawa materialnego. Powyższe zastrzeżenie na tle niniejszej sprawy jest jednak o tyle trudne do zrealizowania, że w istocie sformułowane przez stronę zarzuty prawa procesowego przeplatają się i nawiązują wprost do treści przepisów prawa materialnego. Niemniej jednak Sąd przyjmie powyższą kolejność rozpoznawania zarzutów, także z uwagi na taką sekwencję ich sformułowania przez stronę w skardze.

Strona zarzuciła naruszenie "art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa, art, 105 § 2 kpa, art. 104 § 2 kpa, art. 6 kpa, art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez wydanie Decyzji orzekającej o uchyleniu Decyzji I w całości i umorzeniu postępowania w całości, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji, pomimo tego, że:

- przepis art. 105 § 1 kpa nie mógł stanowić podstawy do zastosowania przepisu art. 138 § 1 kpa w niniejszej sprawie, gdyż:

1) nie ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie oświadczenia o cofnięciu wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres z dnia 28 czerwca 2018 r.;

2) nawet, gdyby teoretycznie uznać, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie oświadczenia o cofnięciu wniosku z 28 czerwca 2018 r., to wówczas zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 105 § 2 kpa dotyczący fakultatywnego umorzenia postępowania;

3) umorzenie postępowania przez organ odwoławczy poprzez zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 kpa nie może nastąpić, gdy:

a) brak jest podstaw podmiotowych i przedmiotowych umorzenia lub

b) takie umorzenie miałoby nastąpić w zw. z art. 105 § 2 kpa

- co w konsekwencji spowodowało, że Prezes UKE pozbawił [...] prawa do żądania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy administracyjnej, wszczętej na podstawie Wniosku z 28 czerwca 2018 r.".

Zdaniem Sądu zarzut ten jest niezasadny.

Sąd pragnie na początku poczynić kilka uwag natury ogólnej, przechodząc następnie do analizy stricte tego zarzutu podniesionego w skardze.

Przede wszystkim Sąd pragnie przytoczyć treść art. 116 ust. 8 Pt w wersji obowiązującej na dzień wydania skarżonej w tej sprawie decyzji. Zgodnie z tym przepisem: "Prezes UKE dokonuje rezerwacji częstotliwości na kolejny okres na wniosek podmiotu, który w czasie wykorzystywania przedmiotowych częstotliwości nie naruszył rażąco warunków wykorzystywania częstotliwości określonych w ustawie, przepisach wykonawczych i decyzji o rezerwacji częstotliwości, a w przypadku nadawcy - także jeżeli posiada koncesję na kolejny okres, po przeprowadzeniu postępowania konsultacyjnego w tej sprawie, z zastrzeżeniem ust. 9 oraz art. 114 ust. 3. Przy udzielaniu rezerwacji częstotliwości na kolejny okres przetargu, aukcji ani konkursu nie przeprowadza się". Przepis ten był podstawą wniosku [...] o wszczęcie postępowania w sprawie. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że postępowanie w przedmiocie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres może być wszczęte wyłącznie na wniosek podmiotu, który dysponował już rezerwacją częstotliwości. Nie jest możliwe wszczęcie postępowania z urzędu na tej podstawie. Jest to rozwiązanie logiczne, bowiem z uzyskaniem rezerwacji częstotliwości na kolejny okres wiąże się konieczność wniesienia opłaty jednorazowej. W myśl bowiem art. 185 ust. 4a Pt "Podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze postępowania, o którym mowa w art. 116 ust. 8, uiszcza jednorazową opłatę za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w kwocie stanowiącej iloczyn:

1) wartości częstotliwości o szerokości 1 MHz dla takiego samego obszaru i wykorzystywania częstotliwości, uzyskanej w wyniku przeprowadzenia ostatniego przetargu, aukcji albo konkursu na rezerwację częstotliwości z danego zakresu częstotliwości;

2) ilości MHz objętych rezerwacją częstotliwości na kolejny okres;

oraz

3) średniorocznych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, za okres od roku, w którym przeprowadzono ostatni przetarg, aukcję albo konkurs na rezerwację częstotliwości, o których mowa w pkt 1, do roku poprzedzającego rok, w którym złożono wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres".

Marginalnie, albowiem nie jest to przedmiotem niniejszej sprawy, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 188 Pt "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat, o których mowa w art. 183-185, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 5-9 działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). Uprawnienia organów podatkowych określone w tych przepisach przysługują Prezesowi UKE". W dziale III O.p. "Zobowiązania podatkowe" znajduje się m.in. Rozdział 7a "Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych". W Rozdziale 7a znajdują się m.in. art. 67a i 67b.

Przepisy O.p. nie są zasadniczo podstawą rozstrzygnięcia organu w niniejszej sprawie. Jednakże z uwagi na fakt, iż wiele z zarzutów spółki koncentruje się nie tyle wobec skarżonej decyzji w przedmiocie rezerwacji, ale wydanej przez organ Decyzji BDG, opartej na przepisach O.p., Sąd porządkowo przywołuje treść art. 67a § 1 O.p., zgodnie z którym: "Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek;

3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną".

Art. 67b O.p. zaś stanowi, iż: "§ 1. Organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a:

1) które nie stanowią pomocy publicznej;

2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3) które stanowią pomoc publiczną:

a) udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,

b) udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym,

c) udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,

d) udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty,

e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,

f) na szkolenia,

g) na zatrudnienie,

h) na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,

i) na restrukturyzację,

j) na ochronę środowiska,

k) na prace badawczo-rozwojowe,

l) regionalną,

m) udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.

§ 2. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadku wymienionym w § 1 pkt 3 lit. a, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna albo w ramach programów pomocowych określonych w odrębnych przepisach.

§ 3. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 3 lit. b-l mogą być udzielane jako pomoc indywidualna zgodna z programami rządowymi lub samorządowymi albo udzielane w ramach programów pomocowych określonych w odrębnych przepisach.

§ 4. (uchylony).

§ 5. (uchylony).

§ 6. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzeń, inne niż określone w § 1 pkt 3 lit. a-l, przeznaczenia pomocy udzielanej w formie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, oraz szczegółowe warunki udzielania tych ulg dla określonych przez Radę Ministrów przeznaczeń wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego".

Dodatkowo Sąd wskazuje, iż opłata określona w pkcie 9 decyzji rezerwacyjnej z [...] października 2018 r. jest niepodatkową należnością budżetową w myśl art. 60 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm., dalej: "u.f.p." ). W art. 3 pkt 3 lit. c O.p. przyjęto zaś, że na potrzeby tej ustawy przez podatek rozumie się również niepodatkowe należności budżetowe.

Biorąc zatem pod uwagę treść przywołanych przepisów, a przede wszystkim art. 185 ust. 4a Pt, Sąd przede wszystkim stwierdza, iż wbrew twierdzeniom strony podnoszonym m.in. w toku postępowania przez organem, a także w skardze, nie było możliwe, aby Prezes UKE w decyzji rezerwacyjnej wydanej na podstawie art. 116 ust. 8 Pt określił opłatę za dokonanie rezerwacji częstotliwości w częściach lub ratach. Przeciwko tej tezie stoi wyraźnie treść powołanego art. 185 ust. 4a Pt, zgodnie z którym: "Podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze postępowania, o którym mowa w art. 116 ust. 8, uiszcza jednorazową opłatę za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres (...)". "Jednorazowy" zaś to - zgodnie ze "Słownikiem Języka Polskiego PWN" – 1. «raz jeden dany lub uczyniony», 2. «mogący być użyty jeden raz» (https://sjp.pwn.pl/sjp/jednorazowy;2467849.html).

A zatem jednorazowość opłaty, wyraźnie wskazana przez Ustawodawcę, wyklucza rozłożenie jej na raty czy na części w samej decyzji rezerwacyjnej wydanej na podstawie art. 116 ust. 8 Pt, przy czym kwestia nazewnictwa owych "rat" czy "części" nie ma znaczenia, chodzi bowiem o zapłatę opłaty nie jednokrotnie w całości, ale wielokrotnie, w cząstkach. Powyższy pogląd o niemożności rozłożenia na raty opłaty jednorazowej z art. 185 ust. 4a Pt w samej decyzji rezerwacyjnej wyraził także WSA w Warszawie w nieprawomocnym wyroku z 21 sierpnia 2019 r. sygn. VI SA/Wa 803/19, oddalającym skargę [...] na decyzję Prezesa UKE z [...] stycznia 2019 r. utrzymującą w mocy Decyzję BDG. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości ten pogląd aprobuje i przyjmuje za swój.

W powołanym wyżej wyroku WSA w Warszawie Sąd ten wskazał bowiem, iż: "Sąd za zasadną uznaje także wykładnię przepisów zaprezentowaną w tej mierze przez organ. Prezes UKE bowiem w odpowiedzi na skargę wskazał, iż w przeszłości możliwe było rozłożenie na raty opłat za udzielenie koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych według europejskiego standardu telekomunikacyjnego UMTS wraz z zezwoleniem na zakładanie i używanie sieci telekomunikacyjnej oraz przydziałem częstotliwości w paśmie 2 GHz. Jednakże takie rozwiązanie funkcjonowało w odmiennym stanie prawnym, a mianowicie na gruncie art. 17 ust. 2 pkt 7 ustawy dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz.U. z 1990, Nr 86, poz. 504 z późn. zm., dalej "ustawa o łączności").

Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 7 ustawy o łączności, w koncesji i zezwoleniu mógł być określony sposób uiszczania opłat, o których była mowa w art. 20 ust. 1 i w art. 20a ust. 1 przywołanej ustawy. Stosownie zaś do postanowienia art. 20a ust. 1 ustawy o łączności "Za udostępnienie dokumentacji przetargu, o którym mowa w art. 14a ust. 1, oraz za udzielenie koncesji pobiera się opłaty. Opłatę za udostępnienie dokumentacji uiszcza się jednorazowo, a opłatę za udzielenie koncesji - jednorazowo lub ratalnie". W przepisie prawa stanowiącym podstawę prawną nabycia uprawnienia była zatem wprost przewidziana możliwość ratalnej zapłaty wspomnianej opłaty. Obowiązujące obecnie przepisy Pt nie przewidują natomiast takiej możliwości tzn. rozłożenia opłaty na raty w rezerwacji. W związku z powyższym, Prezes UKE skonkludował, iż żądanie strony mogło zostać rozpoznane jedynie na podstawie odrębnych przepisów regulujących powyższą kwestię. Sąd zgadza się z powyższym poglądem zaprezentowanym przez organ".

Podsumowując zatem ten wątek, Sąd wskazuje, iż nie ma prawnej możliwości rozłożenia na raty jednorazowej opłaty w decyzji wydanej na podstawie art. 116 ust. 8 Pt. Natomiast w ocenie Sądu istnieje możliwość prawna wszczęcia postępowania w sprawie rozłożenia na raty jednorazowej opłaty z art. 185 ust. 4a Pt w trybie art. 67a § 1 pkt 1 O.p.

Poczyniwszy powyższe rozważania natury zasadniczej, będącej wyjściem do dalszych rozważań prawnych w niniejszej sprawie, Sąd pragnie przejść do bardziej szczegółowego ustosunkowania się do podniesionych w skardze zarzutów.

Skoro, jak wskazano powyżej, nie było prawnej możliwości rozłożenia na raty w decyzji rezerwacyjnej, wydanej na podstawie art. 116 ust. 8 Pt, jednorazowej opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, należy rozważyć, czego w tym kontekście dotyczył wniosek strony datowany na 10 października 2018 r., który wpłynął do organu 11 października 2018 r. Organ, rozpoznając ten wniosek, musiał bowiem, oprócz jego treści, mieć na uwadze prawną dopuszczalność tego wniosku. Skoro na stronie postępowania nie spoczywa obowiązek wskazywania podstawy prawnej składanych wniosków, to organ winien odpowiednio taki wniosek kwalifikować, biorąc pod uwagę przede wszystkim treść żądań w nim zawartych.

W ocenie Sądu Prezes UKE prawidłowo ostatecznie zakwalifikował wniosek skarżącej datowany na 10 października 2018 r., który wpłynął do organu 11 października 2018 r. Pisma strony złożone w toku postępowania, w tym jej wniosek z 11 października 2018 r. należy bowiem, zdaniem Sądu, interpretować w ten sposób: jeżeli jest to prawnie możliwe, to strona wnosi o rozłożenie opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, w decyzji rezerwacyjnej, a jeżeli organ twierdzi, że nie jest to możliwe, to skarżąca składa wniosek o zastosowanie ulgi podatkowej; natomiast dopiero jeśli organ uzna za niezasadne rozłożenie opłaty na raty w którymkolwiek z tych trybów, to strona cofa swój wniosek o rezerwację. Dodatkowo z powyższego pisma [...], na gruncie obowiązujących przepisów prawa, wynika też warunek, iż jej wniosek o rozłożenie na raty jednorazowej opłaty w którymkolwiek z wymienionych trybów Prezes UKE winien rozpoznać przed wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie rezerwacyjnej. Tylko bowiem przed wydaniem tej decyzji organ mógłby uwzględnić cofnięcie przez stronę jej wniosku o rezerwację. Przepisy kpa nie przewidują bowiem trzyinstancyjnego postępowania. Nie było możliwe najpierw wydanie przez organ ostatecznej, tj. drugoinstancyjnej decyzji w przedmiocie rezerwacji na kolejny okres, w której organ ostatecznie oświadczyłby o niemożności rozłożenia na raty w tej decyzji opłaty jednorazowej, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt (jak Sąd wspomniał powyżej, inna interpretacja art. 185 ust. 4a Pt jest nieprawidłowa), a następnie uwzględnienie wniosku [...] o cofnięciu swojego wniosku o rezerwację. [...] ewidentnie bowiem przez całe postępowanie administracyjne wyraźnie oświadczała, że nie chce zapłacić jednorazowo opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt. Cofnięcie wniosku przez stronę, aby było skuteczne, musiało być analizowane przez organ przed wydaniem decyzji drugoinstancyjnej w przedmiocie rezerwacji częstotliwości.

Zdaniem Sądu, organ zatem prawidłowo odczytał wniosek złożony przez stronę. Kolejność i sposób postępowania organu, w tym wydzielenie wniosku z 11 października 2018 r. w zakresie zawierającym wniosek złożony w trybie art. 67a § 1 pkt 1 O.p. do odrębnego postępowania, były zatem wynikiem złożonych przez skarżącą oświadczeń. Strona, składając atypowy, bo podwójnie warunkowy wniosek, opisany powyżej, wyznaczyła sposób procedowania organu i nie może z takiego sposobu procedowania skutecznie mu czynić zarzutów.

Wbrew twierdzeniom [...], wniosek strony z 11 października 2018 r. został przez nią podtrzymany do końca postępowania prowadzonego przez Prezesa UKE. Pismem z 9 listopada 2018 r. [...] złożyła bowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym ponowiła oświadczenie w sprawie warunkowego cofnięcia wniosku i wskazała w pkt. 6, że w przypadku nieuwzględnienia jej wniosku o rozbicie opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości wskazanej w pkt. 9 decyzji na raty/części, cofa wniosek o rezerwację i wnosi o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania.

Natomiast pismem z 21 grudnia 2018 r. strona złożyła wniosek, w którym ponowiła stanowisko w zakresie cofnięcia wniosku w razie odmowy rozłożenia zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 decyzji na raty. Dodatkowo Sąd wskazuje, iż w złożonym piśmie z 13 listopada 2018 r. [...] wskazała, że: "[...] zaznacza, że powyższe stanowisko Spółki (cofnięcie wniosku o rezerwację) pozostaje aktualne także w przypadku, gdyby Organ nie wydał ostatecznego rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem [...] w postępowaniu, o którym mowa w pkt 5) lit. b) powyżej (chodzi o postępowanie na podstawie art. 67a § 1 O.p. – przyp. własny), przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości (prowadzone aktualnie na podstawie niniejszego wniosku) w sposób zapewniający wymagalność poszczególnych rat Opłaty w terminach i częściach zgodnych z wnioskiem [...]".

Ponadto [...] potwierdziła swoje stanowisko w sprawie warunków cofnięcia własnego wniosku w jej piśmie z 7 lutego 2019 r. Pismo to zostało nieprawidłowo podpisane przez członka zarządu spółki nieuprawnionego do samodzielnej reprezentacji skarżącej, jednak [...] – na wezwanie organu – uzupełniła ten brak i złożyła prawidłowo podpisane pismo dnia 1 marca 2019 r o tożsamej treści co w piśmie z 7 lutego 2019 r. Strona bowiem w tym piśmie ponownie zmodyfikowała swój wniosek o udzielenie rezerwacji częstotliwości, jednak znowu warunkując go tym, iż mają zaistnieć "opisane szczegółowo we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (...) okoliczności warunkujące udzielenie Spółce powyższej rezerwacji". A zatem w istocie [...] odwołała się w tym zakresie do postawionych przez nią we wcześniejszych pismach warunków udzielenia jej rezerwacji, tj. rozłożenia na raty jednorazowej opłaty za jej udzielenie.

Prawidłowość rozumienia przez organ cofnięcia wniosku [...] potwierdziła ona sama w piśmie z 14 marca 2019 r. (tj. piśmie po podpisaniu decyzji druginstancyjnej w sprawie, tj. [...] marca 2019 r., ale przed jej otrzymaniem przez [...], co nastąpiło 25 marca 2019 r.). Otóż strona w piśmie tym wskazała, że:

"5. [...] zaznacza, że nie podziela ustaleń i oceny prawnej dokonanej przez Prezesa UKE i zawartej w uzasadnieniach opisanych w niniejszym piśmie decyzji (chodzi o Decyzję BDG i decyzję rezerwacyjną z [...] października 2018 r. – przyp. własny). (...) niemniej przyjmuje do wiadomości stanowisko Prezesa UKE i ponownie oświadcza o cofnięciu wniosku o wydanie decyzji w sprawie udzielenia rezerwacji na kolejny okres".

Sąd uwzględnił także, iż Decyzją BDG Prezes UKE odmówił rozłożenia na raty zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 decyzji z [...] października 2018 r., a decyzją z [...] stycznia 2019 r. Prezes UKE utrzymał w mocy powyższą Decyzję BDG.

Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie ziściły się zatem przesłanki warunkujące cofnięcie wniosku przez [...]. Po pierwsze, jak wskazano powyżej, z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 185 ust. 4a Pt nie było możliwe rozłożenie na raty opłaty jednorazowej, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, w samej decyzji rezerwacyjnej. Po drugie, organ przed wydaniem decyzji drugoinstancyjnej w niniejszej sprawie, wydał ostateczną decyzję w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty powyższej opłaty. Decyzją tą, jako ostateczną, był związany. Dlatego słusznie Prezes UKE uznał, wobec tyle razy powtarzanego w toku postępowania administracyjnego oświadczenia strony o cofnięciu wniosku i ewidentnego sprzeciwu skarżącej wobec płacenia opłaty jednorazowej nierozłożonej na raty, że wniosek ten został skutecznie cofnięty. Sąd powyższe ustalenie organu podziela i podnosi, że Prezes UKE zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zgodnie z zasadami art. 7 i 77 kpa.

Wskazać także należy, iż [...] w toku postępowania przed sądem administracyjnym prezentowała niejednorodne stanowisko odnośnie oceny charakteru prawnego swoich oświadczeń o cofnięciu wniosku w sprawie rezerwacji.

W piśmie procesowym z 25 października 2019 r. strona wskazała bowiem, iż w punkcie 6 jej pisma z 21 grudnia 2018 r. zawarła swoje oświadczenie o cofnięciu wniosku o rezerwację częstotliwości pod dwoma warunkami zawieszającymi, a mianowicie:

a. nieuwzgędnienia wniosku [...] o rozłożenie na raty opłaty jednorazowej w decyzji rezerwacyjnej;

b. nieprzyznania jej ulgi w postępowaniu odrębnym prowadzonym na podstawie przepisów O.p., zakończonym Decyzją BDG.

Powyższa interpretacja oświadczeń [...] zasadniczo pokrywa się z interpretacją dokonaną powyżej przez Sąd, zarówno w niniejszej sprawie, jak i sprawie zakończonej przez tutejszy Sąd wydaniem nieprawomocnego wyroku z 21 sierpnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 803/19, oddalającym skargę [...] na decyzję Prezesa UKE z [...] stycznia 2019 r. utrzymującą w mocy Decyzję BDG.

Sąd zauważył, że w toku postępowania przed sądem administracyjnym ten pogląd [...] uległ zmianie, albowiem w złożonej 24 kwietnia 2019 r. skardze strona twierdziła, że po pierwsze nigdy nie składała żadnego wniosku o rozłożenie na raty jednorazowej opłaty na podstawie przepisów O.p., a po drugie, nawet jeśli taki wniosek złożyła, to nie mógł być on rozpoznany przez organ jako przedwczesny, albowiem Decyzja z [...] października 2018 r. nie miała waloru ostateczności.

Otóż, jak Sąd wskazał wcześniej, Prezes UKE przed wydaniem w niniejszej sprawie decyzji drugoinstancyjnej wydał Decyzję BDG, mocą której organ odmówił rozłożenia na podstawie przepisów O.p. na raty zapłaty jednorazowej opłaty wskazanej w pkt. 9 decyzji z [...] października 2018 r., a dodatkowo decyzją z [...] stycznia 2019 r. Prezes UKE utrzymał w mocy powyższą Decyzję BDG, a więc organ był tymi decyzjami związany na podstawie art. 110 kpa. Decyzja BDG oraz utrzymująca ją w mocy decyzja z [...] stycznia 2019 r. nie mogą być też przedmiotem badania w niniejszej sprawie. Abstrahując jednak nawet od powyższego, Sąd wskazuje, iż twierdzenia [...] zawarte w jej skardze w niniejszej sprawie odnośnie niemożności orzekania przez Prezesa UKE w przedmiocie ulg na podstawie O.p. i tak nie mają żadnego przełożenia na treść skarżonej decyzji, która tym bardziej jest prawidłowa. Skoro bowiem spółka twierdzi, że nie składała wniosku o rozłożenie na raty opłaty jednorazowej na podstawie przepisów O.p. (z czym Sąd się zasadniczo nie zgadza z przyczyn wskazanych powyżej), to oznaczałoby tylko, że oświadczenie [...] o cofnięciu wniosku zastrzeżone było tylko jednym warunkiem – tj. dotyczącym rozłożenia na raty tej opłaty w samej decyzji rezerwacyjnej. Jak wskazano powyżej, warunek ten był niemożliwy do spełnienia. Podobne zastrzeżenie można sformułować odnośnie twierdzeń [...] o przedwczesności orzekania Prezesa UKE o odmowie rozłożenia na raty tylko w oparciu o nieostateczną decyzję rezerwacyjną z [...] października 2018 r. Powyższe oznaczałoby bowiem, że w ogóle nie jest możliwe orzekanie w takiej kolejności, jak chciała [...], w przedmiocie rozłożenia na raty na podstawie O.p., gdyż z założenia wniosek strony zakładał ewentualne jego cofnięcie, które musiało – dla swojej skuteczności – nastąpić przed wydaniem decyzji drugoinstancyjnej w sprawie rezerwacyjnej. A zatem to ponownie sprowadzało oświadczenie [...] o cofnięciu wniosku tylko do jednego warunku – tj. dotyczącego rozłożenia na raty tej opłaty w samej decyzji rezerwacyjnej. Jak wskazano powyżej, warunek ten był niemożliwy do spełnienia, z uwagi na jego sprzeczność z art. 185 ust. 4a Pt.

Odnosząc się zaś do treści przepisów prawa, których naruszenie zarzuca organowi [...], Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 138 § 1 kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo

2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

W myśl zaś art. 105 kpa:

"§ 1. Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

§ 2. Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym".

Sąd podziela pogląd Prezesa UKE, że wycofanie wniosku przez wnioskodawcę w toku postępowania administracyjnego, które może być wszczęte tylko na wniosek, skutkuje bezprzedmiotowością tego postępowania i prowadzi do jego umorzenia w trybie art. 105 § 1 kpa. Zgodnie bowiem z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jeżeli przepisy administracyjnego prawa materialnego stanowią, że w danej sprawie postępowanie administracyjne może zostać wszczęte wyłącznie na żądanie strony (zasada skargowości) – tak jak jest to w niniejszej sprawie, to wówczas taki wniosek strony zakreśla ramy podmiotowe i przedmiotowe tego postępowania. Wnioskodawca domaga się bowiem od organu w określonej sytuacji faktycznej konkretyzacji w formie decyzji administracyjnej jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa materialnego. W przypadku, gdy postępowanie administracyjne może być wszczęte tylko na wniosek strony, cofnięcie wniosku przez jedynego wnioskodawcę lub wszystkich wnioskodawców oznacza, że przestaje istnieć przedmiot postępowania administracyjnego, ponieważ brak jest żądania uprawnionego podmiotu konkretyzacji jego praw lub obowiązków w określonych okolicznościach faktycznych. W takiej sytuacji organ administracji publicznej traci kompetencje do dalszego prowadzenia postępowania i wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty wbrew woli wnioskodawcy, powinien więc umorzyć postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa. Nie mieści się natomiast w dyspozycji przepisu art. 105 § 2 kpa sytuacja, w której wnioskodawca składa wyraźne oświadczenie o wycofaniu wniosku. Na skutek wycofania wniosku przestaje istnieć element warunkujący nawiązanie stosunku materialnego, a organ prowadzący postępowanie pozbawiony wniosku strony nie może orzekać w sposób merytoryczny o żądaniu nieistniejącym. W przeciwnym razie zaistniałby przypadek, gdzie dalsze prowadzenie postępowania byłoby działaniem z urzędu, które w postępowaniach określanych jako wnioskowe, jest wyraźnie zakazane w art. 61 § 2 kpa. Wycofanie pierwotnie złożonego wniosku można porównać więc do niewyrażenia zgody na kontynuowanie postępowania wszczętego z urzędu przez organ w sytuacji, gdy przepis wymaga złożenia wniosku przez uprawniony podmiot. Jeżeli strona nie wyraża zgody na kontynuowanie wszczętego postępowania, to ustawodawca w treści art. 61 § 2 kpa nie zobowiązuje organu do pytania o opinię pozostałych stron wszczętego procesu, tylko nakazuje umorzyć postępowanie na podstawie art. 61 § 2 i art. 105 § 1 kpa. Zatem cofnięcie wniosku powoduje powstanie obiektywnej okoliczności bezprzedmiotowości postępowania.

Jak podkreślił bowiem NSA w wyroku z dnia 4 lutego 2011 r.: "Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jeżeli przepisy administracyjnego prawa materialnego stanowią, że w danej sprawie postępowanie administracyjne może zostać wszczęte wyłącznie na żądanie strony (zasada skargowości), to wówczas taki wniosek strony zakreśla ramy podmiotowe i przedmiotowe tego postępowania. Wnioskodawca domaga się bowiem od organu w określonej sytuacji faktycznej konkretyzacji w formie decyzji administracyjnej jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa materialnego. W przypadku, gdy postępowanie administracyjne może być wszczęte tylko na wniosek strony, cofnięcie wniosku przez jedynego wnioskodawcę lub wszystkich wnioskodawców oznacza, że przestaje istnieć przedmiot postępowania administracyjnego, ponieważ brak jest żądania uprawnionego podmiotu konkretyzacji Jego praw lub obowiązków w określonych okolicznościach faktycznych. W takiej sytuacji organ administracji publicznej traci kompetencje do dalszego prowadzenia postępowania i wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty wbrew woli wnioskodawcy, powinien więc umorzyć postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa" (wyrok NSA z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 246/10, http;//orzeczenia.nsa.gov.pl).

Za powyższą interpretacją NSA opowiedział się także w wyroku z dnia 4 sierpnia 2011 r., w którym wskazał: "Nie mieści się natomiast w dyspozycji przepisu art. 105 § 2 k.p.a. sytuacja, w której wnioskodawca składa wyraźne oświadczenie o wycofaniu wniosku. Na skutek wycofania wniosku przestaje istnieć element warunkujący nawiązanie stosunku materialnego, a organ prowadzący postępowanie pozbawiony wniosku strony nie może orzekać w sposób merytoryczny o żądaniu nieistniejącym. W przeciwnym razie zaistniałby przypadek, gdzie dalsze prowadzenie postępowania byłoby działaniem z urzędu, które w postępowaniach określanych jako wnioskowe, jest wyraźnie zakazane w art. 61 § 2 k.p.a. Wycofanie pierwotnie złożonego wniosku można porównać więc do niewyrażenia zgody na kontynuowanie postępowania wszczętego z urzędu przez organ w sytuacji, gdy przepis wymaga złożenia wniosku przez uprawniony podmiot. Jeżeli strona nie wyraża zgody na kontynuowanie wszczętego postępowania, to ustawodawca w treści art. 61 § 2 k.p.a. nie zobowiązuje organu do pytania o opinię pozostałych stron wszczętego procesu, tylko nakazuje umorzyć postępowanie na podstawie art. 61 § 2 i art. 105 § 1 k.p.a." (wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt. I OSK 1397/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stanowisko to zostało następnie potwierdzone w wyroku NSA z dnia 14 września 2011 r.: "Jeżeli bowiem jedyny wnioskodawca cofa wniosek i wnosi o umorzenie postępowania, które może być wszczęte i prowadzone tylko na wniosek, to wówczas ma zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a., tj. zachodzi obiektywna przeszkoda - brak wniosku - do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego i musi być ono umorzone (Mariusz Kotulski, Kilka uwag o sposobach zakończenia postępowania administracyjnego. Casus z 2008 r., nr 1, str. 38).[...]). Wycofanie więc przez stronę wniosku o wydanie decyzji i wszczęcie postępowania, a tym samym cofnięcie zgody na Jego prowadzenie skutkuje Jego bezprzedmiotowością, to zaś wymaga umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a." (wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1339/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podobne stanowisko w przedmiotowej kwestii zajmuje też Sąd Najwyższy: "Cofnięcie zaś wniosku czyni bezprzedmiotowym postępowanie administracyjne, wobec czego stosownie do art. 105 par. 1 KPA zachodzą podstawy do obligatoryjnego umorzenia postępowania" (wyrok z dnia 16 lutego 1994 r., sygn. III ARN 78/93, Lex nr 1671912). Powyższe poglądy Sąd niniejszy w pełni akceptuje i przyjmuje za własne.

Zarzut ten uznać zatem należy za bezzasadny.

W zarzucie nr 2 strona zarzuciła naruszenie "art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 6 kpa, art. 7 kpa i art. 8 kpa w zw. z art. 116 ust. 8 Pt, w zw. z art. 1 kpa w zw. z art. 104 § 2 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminu i sposobu płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej o nr: [...] o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji;

2) w sposób sprzeczny z prawem, nie rozpatrzył wniosku [...] zawartego w piśmie z 10 października 2018 r. o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji, wszczętym z Wniosku z 28 czerwca 2018 r. na podstawie art. 116 ust. 8 Pt o wydanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, w którym [...] wnioskowała o uregulowanie terminu i sposobu zapłaty jednorazowej opłaty z tytułu przydziału częstotliwości na kolejny okres w inny sposób niż określony w projekcie decyzji rezerwacyjnej na rzecz [...] z dnia 1 sierpnia 2018 r. dla celów postępowania konsultacyjnego, co skutkowało naruszeniem prawa polegającym na tym, że elementy treści decyzji rezerwacyjnej na rzecz [...], tj. termin i sposób zapłaty opłaty, wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, określone zostały w dwóch odrębnych decyzjach Prezesa UKE, tj. w Decyzji I Instancji oraz w decyzji z [...] stycznia 2019 r. o sygn. akt [...], jako decyzji ostatecznej, na którą [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 13 marca 2019 r.

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości".

Sąd stwierdza, iż wbrew twierdzeniom [...], organ wypowiedział się odnośnie możliwości rozłożenia na raty opłaty jednorazowej w postępowaniu w sprawie rezerwacji – skoro pomimo wniosku strony z 11 października 2018 r (który został dostrzeżony przez organ, bo ustosunkowanie się do niego znajduje się w decyzji z [...] października 2018 r.). Skoro bowiem mimo takiego wniosku strony została wydana decyzja pierwszoinstancyjna z [...] października 2018 r., której treść była tożsama z projektem przekazanym do konsultacji, tzn. bez rozłożenia na raty opłaty jednorazowej, to znaczy, że tym samym organ negatywnie ocenił tę możliwość w postępowaniu rezerwacyjnym. Sąd wskazuje ponownie, iż ze względu na "jednorazowość opłaty" z art. 185 ust. 4a Pt nie można jej rozłożyć na raty w samej decyzji rezerwacyjnej.

Za bezzasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 6 kpa, zgodnie z którym: "Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa". Zgodnie z wyrokiem NSA z 7 listopada 2017 r., sygn. II OSK 350/16, LEX nr 2457857: "Zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Rozumieć pod tym pojęciem należy te przepisy prawa, które obowiązują w dacie orzekania przez właściwy w sprawie organ". Prezes UKE rozstrzygał sprawę, biorąc pod uwagę przepisy prawa, które obowiązywały w dacie wydawania decyzji drugoinstancyjnej. A zatem zarzut naruszenia art. 6 kpa jest bezzasadny.

Organ nie naruszył także art. 7 kpa, zgodnie z którym: "W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Prezes UKE w przedmiotowym postępowaniu stał bowiem na straży praworządności, postępując zgodnie z przepisami prawa, podejmował wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak stwierdził NSA w wyroku z 30 sierpnia 2019 r. sygn. II OSK 2411/17, LEX nr 2740593: "Co prawda w procedurze administracyjnej regułą jest, że to na organie spoczywa ciężar udowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia, jednakże również na stronie ciąży obowiązek współdziałania z organem i przedstawienia konkretnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Jeśli organ administracji publicznej ustali, że dana okoliczność nie zachodziła, a przy tym nie można mu postawić z tego tytułu zarzutu, to strona powinna podjąć starania mające na celu wykazanie prawdziwości jej twierdzeń. Przepis art. 7 k.p.a. nie stanowi źródła obowiązku badania wszystkich okoliczności, które w jakikolwiek sposób potencjalnie oddziałują na wynik postępowania". Sąd badający niniejszą sprawę z powyższą tezą zawartą w wyroku NSA całkowicie się zgadza. [...] nie wywiodła skutecznie w skardze, jakich czynności nie dokonał Prezes UKE, do których jako organ był zobligowany. Zarzut naruszenia art. 7 kpa uznać zatem należy za bezzasadny.

Niezasadnie także [...] zarzuciła organowi naruszenie art. 8 kpa. Zgodnie z tym przepisem:

"§ 1. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.

§ 2. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym".

Samo otrzymanie decyzji, z której strona jest niezadowolona, nie stanowi naruszenia zasady zaufania do władzy publicznej z art. 8 § 1 kpa. [...] także nie udowodniła w żaden sposób, iż organ odstąpił w tej sprawie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Powyższe można byłoby wykazać, np. wskazując konkretne sprawy innych podmiotów w analogicznych stanach faktycznych, w których Prezes UKE zachowałby się inaczej. Powyższego jednakże [...] nawet nie próbowała udowodnić.

Niezrozumiały jest także powyższy zarzut w kontekście ewentualnego naruszenia art. 104 § 1 kpa. W myśl tego przepisu bowiem: "Organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej". [...] powiązała ten przepis kpa z art. 206 ust. 1 Pt, zgodnie z którym "Postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych". W związku z powyższym, Sąd wskazuje, iż niniejsza sprawa została rozstrzygnięta przez organ w formie decyzji, a zatem w formie przewidzianej przez art. 104 § 1 kpa. Zarzut ten przeto uznać należy za bezzasadny.

Nie jest też prawdą, że "elementy treści decyzji rezerwacyjnej na rzecz [...], tj. termin i sposób zapłaty opłaty, wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, określone zostały w dwóch odrębnych decyzjach Prezesa UKE, tj. w Decyzji I Instancji oraz w decyzji z [...] stycznia 2019 r. o sygn. akt [...], jako decyzji ostatecznej". Zarzut ten jest o tyle bezzasadny, że:

1. decyzje wydawane na podstawie O.p. i decyzja rezerwacyjna mają inne podstawy prawne;

2. organ w ostatecznej decyzja BDG odmówił rozłożenia na raty opłaty jednorazowej. Tym samym w żaden, nawet teoretyczny sposób, organ nie określił ani nie zmodyfikował treścią tej decyzji jakiegokolwiek elementu decyzji rezerwacyjnej.

Odnośnie prowadzenia dwóch odrębnych postępowań przez Prezesa UKE, Sąd wskazuje, iż zasadniczo nie jest to przedmiotem niniejszego postępowania. Prawidłowość procedowania przez Prezesa UKE na podstawie wniosku [...] z 11 października 2018 r. w ramach przepisów O.p. była przedmiotem oceny tut. Sądu w innym postępowaniu, w ramach badania Decyzji BDG. Decyzja ta była ostateczna na dzień wydania decyzji z [...] marca 2019 r. i Prezes UKE był nią związany. Zgodnie bowiem z art. 110 § 1 kpa "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej". A zatem organ, wydając zarówno decyzję drugoinstancyjną, skarżoną w niniejszym postępowaniu, musiał uwzględnić treść wydanej wcześniej przez siebie Decyzji BDG i decyzji z [...] stycznia 2019 r. Nie można z powyższego czynić organowi skutecznie zarzutu.

W ramach tego postępowania Sąd tylko ponownie wskazuje, iż sama strona we własnym wniosku z dnia 11 października 2018 r., nazwanym "modyfikacją wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres", wniosła o rozłożenie zapłaty opłaty na 15 rat wg wskazanego przez nią harmonogramu. Strona w uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że w jej ocenie "Prezes UKE mógłby rozłożyć opłatę na raty w trybie "zwykłym" (...). Niezależnie od tego, Prezes UKE może też zastosować rozwiązanie przyjęte w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (...). W Ordynacji podatkowej przewidziana została konstrukcja rozłożenia na raty zobowiązania podatkowego, jako jeden z rodzajów ulg stosowanych w zapłacie podatku. Posiłkowanie się rozwiązaniami prawnymi przewidzianymi w Ordynacji podatkowej jest tym bardziej uzasadnione, że zgodnie z przepisem art. 188 pr. tel. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat, o których mowa w art. 183-185 pr. tel., stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 5-9 działu III Ordynacji podatkowej". Biorąc pod uwagę powyższe, strona nie może skutecznie podnosić zarzutu, iż procedowanie przez Prezesa UKE na podstawie przepisów O.p. nie było przez nią wnioskowane, skoro wprost [...] powoływała się na taką możliwość w swoim wniosku z dnia 11 października 2018 r.

Sąd podziela pogląd organu o braku możliwości połączenia powyżej opisanych postępowań, tj. sprawy rezerwacyjnej oraz sprawy "ulgowej". Wskazać bowiem należy, iż postępowanie w przedmiocie udzielenia ulgi w spłacie opłat, o których mowa w art. 183-185 Pt, jest prowadzone na podstawie art. 67a i art. 67b O.p., zaś podstawę prawną postępowania w przedmiocie dokonania rezerwacji częstotliwości na kolejny okres stanowi art. 114, art. 115 oraz art. 116 ust. 8 Pt. Natomiast w przepisach kpa brak jest normy prawnej umożliwiającej organowi administracji publicznej rozpatrzenie w jednym postępowaniu różnych przedmiotowo spraw, wszczętych na podstawie różnych przepisów prawa. Istotą postępowania administracyjnego jest to, że toczy się ono w jednej sprawie administracyjnej, według zasady: jedna sprawa, jedna decyzja administracyjna. Jedynym przepisem kpa pozwalającym organowi orzekającemu na połączenie w jednym postępowaniu różnych spraw jest art. 62 kpa. Przepis ten stanowi, że w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Nie wynika z tego, że możliwe jest wszczęcie i prowadzenie jednego postępowania dotyczącego dwóch lub więcej spraw tej samej strony. Sąd zatem uznaje za słuszny pogląd organu, iż nie zachodziły podstawy do łącznego rozpatrzenia w jednym postępowaniu administracyjnym, dwóch odrębnych spraw administracyjnych, tj. w przedmiocie dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresów 816-821 MHz oraz 857-862 MHz na kolejny okres oraz w przedmiocie udzielenia ulgi na wniosek spółki zawarty w piśmie z dnia 11 października 2018 r.

Zarzut ten jest zatem bezzasadny.

W zarzucie nr 3 skarżąca podniosła naruszenie "art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 1 kpa, art. 7 kpa w zw. z art. 6 kpa oraz art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że: brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o ktorej wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w Piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji

2) w sposób sprzeczny z prawem wszczął odrębne postępowanie administracyjne, zakończone wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2018 r. o sygn. akt [...], w sytuacji występowania tożsamości podmiotowej i przedmiotowej sprawy administracyjnej, prowadzonej pod sygn. akt sygn. akt [...], wszczętej na wniosek [...] na podstawie art. 116 ust. 8 Pt;

3) w sposób sprzeczny z prawem nie rozpoznał wniosku [...] o zmianę projektu decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, wydanej w trybie art. 116 ust. 8 Pt, co skutkowało tym, że poprzez wszczęcie postępowania zakończonego wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz Decyzji z [...] listopada 2018 r, jako decyzji I Instancji, Prezes UKE spowodował nieuzasadnione prawnie uproszczenie postępowania w sprawie z wniosku [...] na podstawie art. 116 ust. 8 Pt

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości".

Do podpunktów 1 i 2 niniejszego zarzutu Sąd odniósł się już powyżej, stosunkując się do zarzutu nr 2.

W tym zakresie Sąd jedynie pragnie dodać, iż nie widzi w kontekście tego zarzutu, w jaki sposób organ miałby naruszyć w niniejszym postępowaniu art. 1 kpa, zgodnie z którym: "Kodeks postępowania administracyjnego normuje:

1) postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco;

2) postępowanie przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1;

3) postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2;

4) postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń;

5) nakładanie lub wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych lub udzielanie ulg w ich wykonaniu;

6) tryb europejskiej współpracy administracyjnej".

Organ stosował w sprawie kpa na podstawie odesłania zawartego w art. 206 ust. 1 Pt, w decyzji (zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu) powołuje się na konkretne przepisy tego aktu prawnego, zatem zarzut naruszenia art. 1 kpa jest bezzasadny.

Odnosząc się do podpunktu 3 tego zarzutu, Sąd wskazuje, iż z żadnego pisma [...] złożonego w toku postępowania przed organem nie wynika, że strona chciała "zmiany projektu decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości". Wprost przeciwnie, zarówno wniosek strony z dnia 11 października 2018 r., jak i następne pisma strony złożone w toku postępowania nie dotyczyły zmiany projektu decyzji rezerwacyjnej, gdyż nie taka była jego treść. [...] w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ wyraźnie oczekiwała definitywnego, pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia w przedmiocie rozłożenia opłaty na raty. Takie wiążące, definitywne rozstrzygnięcie mogło zapaść jedynie w formie prawnie do tego przewidzianej, tj. decyzji. Obecne odmienne twierdzenia skarżącej, iż oczekiwała jedynie zmiany projektu decyzji rezerwacyjnej nie znajdują oparcia w aktach postępowania.

Odrębnym problemem prawnym jest zaś to, że [...] jako strona nie miała podstaw prawnych, a tym samym prawa skutecznie żądać od organu "zmiany projektu decyzji rezerwacyjnej". Takiej procedury nie przewidują przepisy Pt. Pojawia się także refleksja, w jaki sposób organ miałby oznajmić w tej mierze [...] swoją ewentualną wolę polegającą na braku zmiany projektu decyzji w zakresie braku rozłożenia na raty opłaty jednorazowej (przy czym Sąd ponownie podkreśla, iż nie ma w przepisach Pt podstawy do rozłożenia na raty czy części opłaty jednorazowej w samej decyzji rezerwacyjnej). Idąc koncepcją strony, można dojść do irracjonalnego wniosku, że Prezes UKE powinien wówczas poddać konsultacji ten sam projekt decyzji, tzn. bez rozłożenia na raty (części) tej opłaty.

Interpretacja przepisów prawa dokonana przez organ, zgodnie z którą nie jest możliwe rozłożenie na raty opłaty jednorazowej w samej decyzji rezerwacyjnej, została stronie jednoznacznie i wyraźnie zaprezentowana poprzez wydanie decyzji z [...] października 2018 r. przewidującej zapłatę opłaty jednorazowej – jak sama jej nazwa wskazuje – "jednorazowo", czyli nie ani w ratach, ani w częściach. Wydana przez Prezesa UKE decyzja pierwszoinstancyjna powtarzała w tym zakresie rozwiązania zawarte w projekcie decyzji poddanym konsultacjom. Organ wprost zatem i jednoznacznie wskazał, że nie ma możliwości rozłożenia jednorazowej opłaty na raty w decyzji rezerwacyjnej.

Zarzut nr 3 strony jest zatem niesłuszny i nie znajduje oparcia w stanie faktycznym.

Zarzut nr 4 [...] dotyczy z kolei naruszenia "art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 61 § 1 kpa oraz § 2 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt w zw. z art. 67a § 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p., w zw. z art. 206 kpa poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia – w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w Piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji;

2) Prezes UKE, wbrew wnioskowi [...] zawartemu w Piśmie z 10 października 2018 r., oraz przy braku "szczególnie ważnego interesu strony", a więc w sposób sprzeczny z art. 61 § 1 i 2 kpa wszczął odrębne postępowanie zakończone wydaniem wadliwych Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji a następnie Decyzji z [...] stycznia 2019 r.

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości".

Zarzut ten należy, w ocenie Sądu, rozpoznać razem z zarzutem nr 9, tj. naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 185 ust. 4a Pt oraz art. 188 Pt i art. 47 O.p. poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, i postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości jest bezprzedmiotowe pomimo tego, że organ nie mógł określić w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, terminów płatności opłaty na podstawie art. 47 O.p., ponieważ brak jest w tym zakresie odesłania w ustawie - Pt, więc organ nie miał podstawy prawnej do takiego działania.

Odnosząc się do zarzutu nr 4, Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że zakłada, iż skarżąca podnosiła zarzut naruszenia art. 206 Pt, a nie 206 kpa, jak wskazano w skardze, gdyż na dzień wydania skarżonej decyzji art. 206 kpa był uchylony.

Sąd ponownie wskazuje, że postępowanie w sprawie dokonania rezerwacji toczy się na postawie przepisów Pt (w tym konkretnym przypadku będą to przepisy podstawy prawne dokonania rezerwacji na kolejny okres tj. art. 116 ust. 8, art. 114 ust. 3 oraz art. 185 ust. 4a Pt), w tym sposób ustalenia wysokości jednorazowej opłaty za dokonanie ww. rezerwacji częstotliwości (art. 185 ust. 4a - ust. 4c Pt). Natomiast, wobec niemożności rozłożenia na raty opłaty jednorazowej w samej decyzji rezerwacyjnej, do kwestii dotyczących rozłożenia tej opłaty na raty mają zastosowanie przepisy O.p. Nie można zatem podzielić zarzutu [...], że postępowanie w sprawie dokonania rezerwacji na kolejny okres i postępowanie w sprawie rozłożenia z tego tytułu opłaty na raty są postępowaniami tożsamymi przedmiotowo, bowiem dotyczą one różnych żądań i opierają się na różnych podstawach prawnych.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 61 § 1 oraz § 2 kpa, Sąd wskazuje, iż w myśl art. 61 § 1 kpa "Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu". Natomiast art. 61 § 2 kpa stanowi, iż: "Organ administracji publicznej może ze względu na szczególnie ważny interes strony wszcząć z urzędu postępowanie także w sprawie, w której przepis prawa wymaga wniosku strony. Organ obowiązany jest uzyskać na to zgodę strony w toku postępowania, a w razie nieuzyskania zgody - postępowanie umorzyć".

W związku z przywołaną treścią powyższych przepisów, nie można uznać, jakoby w niniejszej sprawie organ je naruszył. Przedmiotowe postępowanie, tj. o rezerwację częstotliwości na ponowny okres ewidentnie toczyło się z wniosku [...], a nie z urzędu. Po cofnięciu wniosku przez stronę (a w ocenie Sądu organ słusznie doszedł do konkluzji, iż było to cofnięcie skuteczne), organ uchylił własną decyzję pierwszoinstancyjną i umorzył postępowanie. Co więcej, organowi właśnie można by było zarzucić powyższe naruszenie, gdyby postępowania rezerwacyjnego nie umorzył, prowadziłby je bowiem bez wyraźnego wniosku strony.

Jeżeli zaś skarżąca uważa, iż do naruszenia art. 61 § 1 oraz § 2 kpa doszło w tzw. sprawie ulgowej, tj. rozstrzyganej w oparciu o przepisy O.p., to Sąd wskazuje, iż nie jest to przedmiotem niniejszego postępowania. Sprawa ta bowiem została zakończona wydaniem Decyzji BDG, która była przedmiotem oceny sądu administracyjnego w odrębnym postępowaniu.

Sąd także wskazuje, iż "o tym, kto jest inicjatorem postępowania, decyduje rodzaj sprawy, w nielicznych wypadkach wypowiada się tutaj sam k.p.a., przede wszystkim zaś przepisy prawa materialnego" (Z. Janowicz, Komentarz, 1995, s. 166). W pierwszej kolejności ustalenie sposobu wszczęcia postępowania wymaga zatem odwołania się do przepisów prawa materialnego. Tam powinno się poszukiwać odpowiedzi na pytanie o podmiot uprawniony do wszczęcia konkretnego postępowania administracyjnego. Art. 61 § 1 kpa nie stanowi samoistnej normy prawnej do określenia zasady skargowości lub oficjalności. O tym więc, czy w danym rodzaju postępowania obowiązuje zasada skargowości czy zasada oficjalności, przesądzają przepisy prawa materialnego. Powyższe oznacza w realiach niniejszej sprawy, że Prezes UKE nie mógł pominąć charakteru przepisu art.116 ust. 8 Pt i jego brzmienia, nie mógł też pominąć przywołanych wyżej przepisów O.p. Rozpoznanie żądania strony o rozłożenie opłaty jednorazowej na raty czy części w postępowaniu rezerwacyjnym po prostu nie było dopuszczalne wobec powołanego jednoznacznego brzmienia art. 185 ust. 4a Pt.

W piśmie z 10 października 2018 r. spółka podniosła, że przepisy Pt nie określają, kiedy opłata za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres powinna zostać uiszczona, w związku z czym należy uznać, iż ustawodawca pozostawił Prezesowi UKE swobodę rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Tym samym Prezes UKE może określić termin płatności tej opłaty jako termin ratalny. Ustosunkowując się do powyższego, Sąd wskazuje, że rozstrzygnięcie sprawy powierzone tzw. uznaniu administracyjnemu zachodzi tylko wówczas, gdy norma prawna nie przewiduje obowiązku określonego zachowania się organu, lecz możliwość wyboru sposobu załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2730/14, LEX nr 2108417). Możliwość określenia terminu płatności w ratach musi zatem wnikać z normy prawnej. Przykładem uznania administracyjnego w powyższym zakresie jest art. 40 ust. 10 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1414 z późn. zm.), zgodnie z którym "Opłatę za udzielenie koncesji uiszcza się jednorazowo lub w równych rocznych ratach płatnych w kolejnych latach obowiązywania koncesji". Ponadto podobne uregulowanie zawierała nieobowiązująca już ustawa dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz.U. z 1990 r.. Nr 86, poz. 504 z późn. zm.), przewidująca możliwość ratalnego uiszczenia opłaty za udzielenie koncesji (art. 20a ust. 1). Natomiast obecnie przepisy Pt nie regulują natomiast kwestii dotyczącej możliwości określenia terminu płatności opłat, o których mowa w art. 183-185 Pt w ratach. Tym samym, wbrew twierdzeniom [...] zawartym w piśmie z 10 października 2018 r., Prezes UKE nie mógł określić terminu płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, w ratach w decyzji rezerwacyjnej.

Organ wskazał, że ustalenie wysokości kwoty wskazanej w pkt. 9 Decyzji nastąpiło zgodnie z brzmieniem art. 185 ust. 4a Pt, natomiast termin zapłaty jednorazowej opłaty został określony na podstawie art. 47 § 1 O.p. Organ podniósł, iż konsekwencją zastosowania przez Prezesa UKE normy prawnej zawartej w art. 47 § 1 O.p. było stwierdzenie, iż Spółka zobowiązana będzie do uiszczenia jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w kwocie 1.726.440.511,31 zł w terminie 14 dni liczonych od dnia doręczenia decyzji ostatecznej. Szczegółowe uzasadnienie w zakresie stosowania powyższych przepisów prawa zostało opisane przez organ na stronie 28 i nast. decyzji.

Odnośnie powyższego, w szczególności w kontekście brzmienia także zarzutu nr 9, Sąd wskazuje co następuje.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest przede wszystkim decyzja drugoinstancyjna, mocą której organ uchylił swoją wcześniejszą decyzję pierwszoinstancyjną i umorzył postępowanie administracyjne wobec skutecznego w jego ocenie cofnięcia wniosku przez [...] o wszczęcie postępowania, złożonego w jego toku. Sąd zatem w pierwszym rzędzie kontroluje decyzję drugoinstancyjną, a zatem, czy nastąpiło cofnięcie wniosku przez [...]. Okoliczności ustalenia przez Prezesa UKE terminu zapłaty w uchylonej przez organ decyzji pierwszoinstancyjnej mają wobec powyższego drugorzędne znaczenie, niemniej jednak Sad poniżej się do nich odniesie.

Na potwierdzenie swojego poglądu odnośnie kolejności badania zgodności z prawem skarżonych decyzji/postanowień przez sąd administracyjny, Sąd pragnie powołać fragment uzasadnienia wyroku NSA z 2 grudnia 2014 r., sygn. II OSK 1677/14, CBOSA, zgodnie z którym: "Wyjaśnić też trzeba, (...) iż zakres uprawnień kontrolnych sądów administracyjnych, co do zasady odnosi się do ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 52 § 1- 4 p.p.s.a.) i to w pierwszej kolejności wobec nich stosowane są środki przewidziane w ustawie (art. 145-151 p.p.s.a.). Z tych też powodów, sąd rozpoznający skargę w pierwszej kolejności powinien stwierdzić, czy zaskarżone orzeczenie obarczone jest wadą pozwalającą na wyeliminowanie go z obrotu prawnego, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie może badać, czy są podstawy do zastosowania art. 135 p.p.s.a. dla końcowego załatwienia sprawy w granicach danego stosunku administracyjnoprawnego".

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że [...] skutecznie cofnęła swój wniosek o wszczęcie postępowania, co obligowało organ na etapie złożonego przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i umorzenia postępowania. Sąd zatem uznał prawidłowość decyzji drugoinstancyjnej wydanej w sprawie i zasadniczo nie ma potrzeby odwoływania się do - uchylonej już zresztą na mocy decyzji ostatecznej – decyzji pierwszoinstancyjnej. Sąd zatem tylko na marginesie wskazuje, co następuje.

Sąd nie podziela poglądu Prezesa UKE odnośnie możliwości zastosowania odnośnie jednorazowej opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, art. 47 § 1 O.p. Przepis ten bowiem znajduje się w Rozdziale 4 Dziale III O.p. Z kolei zgodnie z art. 188 zd. 1 Pt "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat, o których mowa w art. 183-185, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 5-9 działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.)". A zatem art. 188 Pt nie odwołuje się do Rozdziału 4 Działu III O.p.

Powyższej konstatacji nie może zmienić powoływanie się przez Prezesa UKE na przepisy u.f.p. Prezes UKE wskazuje bowiem, że opłata za dokonanie rezerwacji częstotliwości, a także jednorazowa opłata za dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, do których zastosowanie mają przepisy u.f.p. Zgodnie natomiast z art 60 pkt 7 u.f.p., środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności, dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw jako dochody budżetu państwa. W przedmiotowej sprawie ustawą odrębną, na podstawie której pobierana jest jednorazowa oplata, jest Pt. Fakt, że jednorazowa opłata stanowi dochód budżetu państwa, jednoznacznie rozstrzyga treść art. 186 Pt, zgodnie z którym opłaty, o których mowo w art. 183-185, są pobierane przez UKE i stanowią dochód budżetu państwa. Organ wskazał także, że zgodnie z art. 67 ust. 1 u.f.p., do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych w u.f.p. stosuje się przepisy kpa i odpowiednio przepisy działu III O.p.

Następnie organ wskazał, iż za stan sprawy nieuregulowanej w danej ustawie należy przyjąć stan, w którym sytuacja faktyczna dopuszczalna prawnie lub pewien wycinek takiej sytuacji nie znajduje rozstrzygnięcia w normach wyrażonych w przepisach tej ustawy. Inaczej rzecz ujmując, stan sprawy nieuregulowanej ustawą zachodzi wówczas, gdy brak jest przepisów prawnych normujących określoną sytuację, potrzebnych dla rozstrzygnięcia jakiegoś zagadnienia prawnego, prowadząc do powstania tzw. luki prawnej. W omawianym przypadku kwestia terminu uiszczenia jednorazowej opłaty stanowiącej niepodatkowe należności budżetowe nie została uregulowana w u.f.p., w związku z powyższym do ustalenia terminu uiszczenia omawianej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy działu III O.p.

Sąd powyższych twierdzeń organu jednak nie podziela. W ocenie Sądu przepis art. 188 Pt jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 67 ust. 1 u.f.p. Na powyższe wskazuje przede wszystkim zakres regulacji. Skoro w art. 188 Pt jest on węższy (bo dotyczy tylko wskazanych w nim opłat) niż w art. 67 ust. 1 u.f.p., to stosować należy art. 188 Pt. A zatem termin zapłaty opłaty jednorazowej z art. 185 ust. 4a Pt nie może wynikać z art. 47 § 1 O.p. Powyższe jednak nie zmienia stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

Otóż do decyzji rezerwacyjnej wydanej przez Prezesa UKE niewątpliwie stosuje się przepisy kpa. Wykonaniu, na podstawie kpa, podlega zasadniczo dopiero decyzja ostateczna. Zgodnie bowiem z art. 130 kpa:

"§ 1. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu.

§ 2. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji".

Pierwszoinstancyjna decyzja rezerwacyjna Prezesa UKE z [...] października 2018 r. jako decyzja nieostateczna niewątpliwie nie podlegała wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia od niej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednorazowa opłata wynikająca z art. 185 ust. 4a Pt jest zaś ściśle związana z samym dokonaniem przez organ rezerwacji (por. analogicznie odnośnie opłaty z art. 185 ust. 4 Pt NSA w wyroku z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. II GSK 932/17). Dopóki rezerwacja na rzecz strony nie jest wykonalna (czyli co do zasady ostateczna), dopóty nie jest wymagalna jednorazowa opłata za jej udzielenie. Wymagalność jest bowiem komplementarna do wykonalności. A zatem Prezes UKE co do zasady miał rację, oświadczając, iż jednorazową opłatę należy uiścić w terminie 14 dni od otrzymania decyzji rezerwacyjnej pierwszoinstancyjnej – o ile strona nie wniosła w tym terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co – zgodnie z art. 130 § 2 kpa - wstrzymało wykonanie tej decyzji.

A zatem, Sąd marginalnie w niniejszej sprawie wskazuje, iż w jego ocenie, jeżeli z przepisów Pt nie wynika inna data wymagalności opłaty niż data wykonalności decyzji, to opłatę tę przedsiębiorca winien wnieść tego dnia, kiedy decyzja stała się ostateczna. Określenie tej daty przez Prezesa UKE w decyzji pierwszoinstancyjnej było zatem nieprecyzyjne, ale – co należy zauważyć – mogło być z korzyścią dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, na rzecz którego dokonano rezerwacji na kolejny okres. Bowiem przy ewentualnym utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej przez decyzję ostateczną (co w niniejszej sprawie nie zaistniało z innych przyczyn) strona miałaby na jej podstawie przeniesiony o 14 dni termin płatności na mocy treści decyzji w stosunku do terminu wynikającego z przepisów prawa.

Powyższe uchybienie Prezesa UKE i tak nie ma znaczenia w sprawie, gdyż po pierwsze inne były przesłanki uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i umorzenia postępowania w niniejszej sprawie, a po drugie brzmienie w tym zakresie decyzji z [...] października 2018 r. i tak było korzystniejsze dla strony niż przewidywała ustawa Pt. Zarzut ten zatem nie zasługuje na uwzględnienie.

Podsumowując, Sąd uznał zarzuty nr 4 i 9 za niezasadne.

Następnie Sąd pragnie odnieść się do zarzutu nr 5. W zarzucie tym spółka podniosła naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 67a § 1 Op w zw. z art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 188 Pt w zw. z art. 61 § 1 kpa w zw. z art. 6 i 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia – w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że Prezes UKE:

1) mylnie przyjął, że złożone przez [...] 11 października 2018 r. Pismo z 10 października 2018 r. do akt administracyjnych niniejszej sprawy, stanowiło wniosek o przyznanie ulgi w spłacie opłaty z tytułu rezerwacji częstotliwości na kolejny okres;

2) naruszył przepis art. 67a § 1 0.p., gdyż przepis ten dotyczy sytuacji, w której zobowiązanie do zapłaty już zostało określone, a w dacie złożenia pisma [...], tj. w dniu 11 października 2018 r., nie została wydana decyzja ustalająca wymiar opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, a co za tym idzie w tej dacie nie obowiązywało w stosunku do [...] zobowiązanie do zapłaty tej opłaty;

3) w sposób sprzeczny z prawem wszczął postępowanie o nr akt [...] zakończone wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji z naruszeniem art. 67a § 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 188 Pt. w zw. z art. 61 § 1 kpa w zw. z art. 6 i 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, ponieważ postępowanie o rozbicie zobowiązania podatkowego na raty nie mogło być wyłączone do odrębnego postępowania, a tym bardziej przed ustaleniem wysokości tego zobowiązania

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości.

Odpowiadając na powyższy zarzut, Sąd przede wszystkim pragnie wskazać, iż nie dotyczy tyle skarżonej decyzji, co Decyzji BDG, a zatem nie może być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Ponadto Sąd podtrzymuje swoje ustalenia oraz tezy, wskazane powyżej, tj. odnośnie ustosunkowania się do zarzutów sformułowanych w skardze pod numerami od 1 do 4.

Sąd jedynie podkreśla, iż Prezes UKE był w toku niniejszego postępowania związany wydaną przez siebie Decyzją BDG, jak i utrzymującą ją w mocy decyzją Prezesa UKE z [...] stycznia 2019 r. Zgodnie bowiem z art. 110 § 1 kpa "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej". A zatem organ, wydając decyzję drugoinstancyjną, skarżoną w niniejszym postępowaniu, musiał uwzględnić treść wydanych wcześniej Decyzji BDG i utrzymującej ją w mocy decyzją Prezesa UKE z [...] stycznia 2019 r. Dodatkowo należy podkreślić, iż istotny dla oceny rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji jest nie czas złożenia wniosku przez stronę, ale stan faktyczny i prawny w momencie wydawania decyzji.

Sąd nie podziela zarzutów [...], iż sposób procedowania Prezesa UKE – będący zresztą skutkiem złożonych przez stronę, podwójnie warunkowych oświadczeń o cofnięciu wniosku o rezerwację – narusza w jakikolwiek sposób prawa spółki jako strony postępowania. [...] była bowiem zarówno stroną postępowania rezerwacyjnego, jak i postępowania "ulgowego" w przedmiocie rozłożenia na raty opłaty jednorazowej. Powoływanie się w tym kontekście przez skarżącą na art. 28 kpa w związku z 206 ust. 1 Pt jest bezzasadne, gdyż organ nie kwestionuje faktu bycia stroną przez [...].

Strona obecnie – na etapie skargi – wskazuje, iż procedowanie na podstawie O.p. przez organ było przedwczesne wobec braku waloru ostateczności decyzji rezerwacyjnej. Po pierwsze, powyższe nie dotyczy niniejszego postępowania, ale postępowania w sprawie prowadzonej na podstawie O.p., zakończonej Decyzją BDG. Po drugie, [...] skrzętnie pomija w skardze fakt, iż sama w uzasadnieniu swojego wniosku z 10 października 2018 r. jako ewentualną podstawę procedowania przez organ wskazała O.p. Tym samym sama spółka swoim warunkowym wnioskiem z 10 października 2018 r. wyznaczyła sposób procedowania organu, a teraz czyni mu z tego zarzut.

[...] zarzuciła Prezesowi UKE naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa oraz naruszenie art. 8 kpa, albowiem "Prezes UKE nie podjął w niniejszej sprawie wszystkich czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy".

Sąd wskazuje, iż zgodnie z już wcześniej powołanym art. 7 kpa "W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straty praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do ułatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Należy przy tym podkreślić, iż organy administracji publicznej obowiązane są z urzędu działać na podstawie prawa (art. 6 kpa), a zatem podejmując każdą czynność procesową, obowiązane są zbadać zgodność z prawem, np. wszczynając postępowanie, oraz swoją właściwość (art. 19 kpa).

Z kolei art. 8 kpa reguluje wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Co istotne, zasada ogólna pogłębiania zaufania do władzy publicznej, uwzględnia także zasady proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organ nie może zatem czynności ustalenia stanu faktycznego opierać wyłącznie na przyjęciu mocy dowodowej przedłożonej przez stronę dokumentacji, a obowiązany jest poddać ją wszechstronnej ocenie.

Tymczasem w skardze strona nie przywołała żadnych czynności, które organ powinien lub choćby miałby ustalić, a czego nie uczynił. Za nieadekwatne dla rozpoznawanej sprawy należy uznać przywoływanie poglądu o tym, iż skarżąca nie ponosić konsekwencji wynikających z braków kadrowych, dużej ilości spraw do rozpoznania, błędów organizacyjnych, uchybień czy wręcz nieporadności organu. Przytoczenie tego rodzaju argumentacji jest całkowicie zbędne, zwłaszcza, iż organ nie powoływał i nie powołuje się na powyższe okoliczności.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Prezes UKE, rozpatrując stan faktyczny sprawy, postępował zgodnie z powyżej przytoczonymi przepisami prawa procesowego. Organ działał na podstawie prawa, realizując swoje ustawowe zadania określone m.in. w przepisach Pt. W toku postępowania Prezes UKE podjął szereg czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy. Działając jako organ drugoinstancyjny, ponownie zbadał w sposób szczegółowy cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności koncentrując się na badaniu skuteczności cofnięcia wniosku przez [...].

Organ podjął zatem niezbędne czynności do wyjaśnienia okoliczności sprawy: przeanalizował ponownie cały materiał dowodowy, wezwał stronę zgodnie z art. 10 kpa do przedstawienia stanowisk i dowodów oraz umożliwił jej wypowiedzenie się co do całości materiału zebranego w sprawie. Przy czym Sąd podkreśla, że nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie uwalnia strony postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Organ obowiązany jest natomiast wykazać w uzasadnieniu decyzji, że w sposób prawidłowy i wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, co zostało w sprawie poczynione.

Uzupełniająco także Sąd wskazuje, iż w jego ocenie organ nie naruszył także art. 77 i 80, a także 107 § 3 kpa, wyjaśnił bowiem w sposób wyczerpujący podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia, a także, na jakich dowodach oparł decyzję i uzasadnił ich przyjęcie. W obszernym uzasadnieniu wszystkie te okoliczności zostały wskazane. Prezes UKE wziął bowiem pod uwagę wszelkie oświadczenia i tezy przedstawione przez stronę, a także liczne dowody dołączone do postępowania z urzędu (szczególnie na etapie pierwszoinstancyjnym), które zostały w przedmiotowej decyzji wymienione.

Zarzut nr 5 zatem uznać należy za bezzasadny.

Następnie Sąd pragnie odnieść się do zarzutów nr 6 i 7 zawartych w skardze. Strona zarzuciła w nich naruszenie:

"6. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 61 § 1 kpa oraz § 2 kpa w zw. z art. 67a § 1 pkt 1 oraz art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 185 ust. 4a i ust. 4b Pt i art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia – w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE, wbrew wnioskowi [...] zawartemu w Piśmie z 10 października 2018 r., oraz przy założeniu braku istnienia "szczególnie ważnego interesu strony", a więc w sposób sprzeczny z art. 61 § 1 i 2 kpa wszczął odrębne postępowanie zakończone wydaniem wadliwych decyzji, tj.: Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji a następnie Decyzji z [...] stycznia 2019 r., jako decyzji ostatecznej;

2) Decyzja z [...] stycznia 2019 r. nie mogła zostać wydana, o czym świadczy to, że w osnowie Decyzji z [...] stycznia 2019 r. Prezes UKE wskazał przepisy art. 67a § 1 pkt 1 oraz art. 67b § 1 O.p. w zw., z art. 185 ust. 4a i ust. 4b Pt i art. 206 ust. 1 Pt, pomimo tego, że Decyzja z [...] stycznia 2019 r., jako decyzja w sprawie ulgi w spłacie zobowiązania, tj. opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, nie mogła zostać wydana na podstawie powyżej wskazanych przepisów prawa, ponieważ w dacie wydania Decyzji z [...] stycznia 2019 r. nie została wydana Decyzja - jako decyzja ostateczna w sprawie wymiaru tej opłaty, w rozumieniu art. 16 § 1 kpa;

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości,

7. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 61 § 1 kpa oraz § 2 kpa w zw. z art. 67a § 1 pkt 1 oraz art. 67b § 1 O.p. w zw. z art. 185 ust. 4a i ust. 4b Pt i art. 206 ust. 1 Pt zw. z art. 7 kpa i 9 kpa, w związku z art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z dnia 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) skarżąca nie wnosiła Pismem z 10 października 2018 r. o wydanie decyzji w sprawie ulgi w spłacie opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, ale o modyfikacje projektu decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, co wynika wprost z tytułu tego pisma: "Modyfikacja wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres'' oraz co wynika wprost z pkt I petitum pisma: "Modyfikacja wniosku obejmuje następujące elementy, 1. Pkt 9 decyzji (zgodnie z numeracją przyjętą w sporządzonym przez Prezesa UKE projekcie decyzji dokonującej rezerwacji częstotliwości z dnia 1 sierpnia 2018 r.) powinien otrzymać następujące brzmienie: (...)";

2) jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych organ administracji, w tym również Prezes UKE, nie ma kompetencji do decydowania za stronę o charakterze jej żądania;

3) w dacie wniesienia do Organu Pisma z 10 października 2018 r., t.j. w dniu 11 października 2018 r., decyzja administracyjna określająca wymiar opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt nie została przez Organ wydana, pomimo tego Organ wszczął postępowanie na podstawie art. 67a O.p.;

4) w dacie wydania Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją Decyzji z [...] grudnia 2018 r., jako decyzji I Instancji, decyzja określająca wymiar opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt nie była decyzją ostateczną;

5) Prezes UKE w sposób sprzeczny z prawem przyjął następujące rozstrzygnięcie w Decyzji z [...] stycznia 2019 r.: "utrzymuję w mocy decyzję, z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], w całości" pomimo tego, że: Decyzja I Instancji wydana została bez podstawy prawnej, gdyż Decyzja z [...] grudnia 2018 r. jako decyzja I Instancji:

a) wskazywała jako podstawę rozstrzygnięcia: "po rozpoznaniu wniosku [...] S.A. z siedzibą w [...] o rozłożenie na raty jednorazowej opłaty za dokonanie rezerwacji częstotliwości, zawartego w piśmie z dnia 10 października 2018 r."

b) w ramach przepisów prawa tworzących podstawę prawną tej decyzji, wskazywała art. 67a § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p.

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości".

Odnosząc się do powyższych zarzutów, Sąd wskazuje, co następuje.

Zarzuty te nie dotyczą przedmiotowej sprawy (tj. decyzji rezerwacyjnej), ale sprawy zakończonej wydaniem Decyzji BDG oraz utrzymującej ją w mocy decyzji z [...] stycznia 2019 r. Sąd podtrzymuje też wszystkie swoje uwagi podniesione wcześniej, w szczególności te dotyczące faktu, iż Prezes UKE był w toku niniejszego postępowania w związku z brzmieniem art. 110 § 1 kpa związany wydanymi przez siebie decyzjami, w tym ostateczną Decyzją BDG. Sad podnosi także, iż [...] w całym toku niniejszego postępowania nie wnosiła o zmianę projektu decyzji rezerwacyjnej (czego zresztą nie mogła się od organu domagać), ale chciała korzystnego dla niej ostatecznego rozstrzygnięcia w postaci zawarcia w decyzji rezerwacyjnej rozłożenia na raty opłaty jednorazowej, czego organ nie mógł jej udzielić, gdyż nie pozwalają na to przepisy prawa.

Wreszcie w realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że to sama strona spowodowała działanie organu w takiej, a nie innej kolejności, wnosząc, ażeby jej wniosek o rozłożenie na raty opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, był de facto rozpoznany przed wydaniem drugoinstancyjnej decyzji rezerwacyjnej czyli decyzji ostatecznej, gdyż warunkowała od tego rozstrzygnięcia w przedmiocie rozłożenia na raty fakt, czy podtrzymuje swój wniosek w postępowaniu rezerwacyjnym czy też go cofa. Jest oczywistym, że ewentualne cofnięcie przez stronę wniosku w postępowaniu rezerwacyjnym musiało nastąpić przed wydaniem decyzji drugoinstancyjnej w tym postępowaniu. A zatem organ procedował w istocie według wniosku skarżącej, z czego ona obecnie czyni mu zarzut.

Zarzuty nr 6 i 7 należy zatem uznać za bezzasadne.

Odnosząc się z kolei do zarzutu nr 8, Sąd wskazuje, co następuje.

Strona podniosła w nim naruszenie: "art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 6 kpa, art. 7 kpa i art. 8 kpa w zw. z art. 116 ust. 8 Pt w zw. z art. 115 Pt w zw. z art. 1 kpa w zw. z art. 104 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z dnia 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia - w sposób wskazany przez [...] - w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła Wnioskiem z 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że:

1) Prezes UKE zobowiązany był rozstrzygnąć wniosek [...] zawarty w Piśmie z 10 października 2018 r., złożonym do akt niniejszej sprawy administracyjnej, o ukształtowanie treści pkt 9 decyzji rezerwacyjnej w jednym postępowaniu, tj. w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji I Instancji;

2) Prezesowi UKE, jako organowi właściwemu w sprawie prowadzenia postępowań selekcyjnych, do których należy procedura "ponowienia" rezerwacji, służy domniemanie fachowości. Brak wiedzy, doświadczenia a tym bardziej znajomości przepisów obowiązującego prawa po stronie organu administracji jest przez niego zawiniony i ma charakter kwalifikowany (zob. wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2440/15, CBOSA);

3) Prezes UKE nie był w stanie nawet w postępowaniu o nr [...] zakończonym wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r., w sposób prawidłowy ocenić kryteriów zastosowania ulgi w spłacie opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, czym doprowadził do naruszenia art. 7 kpa oraz art. 77 kpa, art. 80 kpa oraz art. 11 kpa i art. 6 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, ponieważ Prezes UKE nie włączył do akt administracyjnych tej sprawy o nr akt: [...] podstawowego dla sprawy stanowiska [...] z dnia 31 sierpnia 2018 r. złożonego do sprawy o nr [...] w ramach postępowania konsultacyjnego projektu decyzji rezerwacyjnej z dnia 1 sierpnia 2018 r., sporządzonego na podstawie wniosku [...] z art. 116 ust. 8 Pt, w którym [...] w sposób wyczerpujący uzasadniła występowanie "ważnego interesu podatnika ([...])" jak również "interesu publicznego", jako przesłanek zastosowania art. 67a § 1 O.p. w zw. z art. 67b § 1 O.p.;

4) Prezes UKE nie był w stanie nawet w postępowaniu o nr [...], zakończonym wydaniem Decyzji z [...] stycznia 2019 r., jako decyzji ostatecznej, w sposób prawidłowy ocenić kryteriów zastosowania ulgi w spłacie opłaty wskazanej w art. 185 ust. 4a Pt, czym doprowadził do naruszenia art. 7 kpa oraz art. 77 kpa, art. 80 kpa oraz art. 11 kpa i art. 6 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt także dlatego, że Prezes UKE nie włączył do akt administracyjnych sprawy o nr [...] informacji znanych Prezesowi UKE z urzędu, w tym okoliczności i skutków zmiany z dnia 20 października 2005 r., z urzędu w trybie art. 123 ust. 1 Pt, decyzji rezerwacyjnej [...] S.A. (poprzednia firma [...]) z 31 grudnia 2003 r., poprzez przyznanie [...] wadliwego zakresu częstotliwości 824 MHz - 830 MHz oraz 869 MHz - 875 MHz, których wykorzystywanie uniemożliwione zostało [...] z uwagi m.in. na kolizję tych częstotliwości z częstotliwościami wykorzystywanymi do rozwoju systemu bezpieczeństwa kolejowego GSM-R, nie uwzględnił również permanentnego blokowania [...] w możliwości uzyskiwania pozwoleń radiowych przez okres dziesięciu lat, co w konsekwencji spowodowało wydanie Decyzji z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją Decyzji z [...] grudnia 2018 r. z naruszeniem wskazanych w zarzucie tym przepisów

- co doprowadziło do błędnego uznania przez Prezesa UKE, że postępowanie wszczęte z wniosku [...] z 9 listopada 2018 r., uzupełnione pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji doprowadziło Prezesa UKE do sprzecznego z prawem uchylenia Decyzji I Instancji w całości i umorzenia postępowania, zakończonego wydaniem Decyzji I Instancji w całości".

Sąd wskazuje, iż zarzut ten odnosi się w całości nie do niniejszego postępowania, ale do sprawy zakończonej ostateczną Decyzją BDG. To w tamtym postępowaniu winien być ów zarzut podniesiony.

[...] podniosła, iż Prezesowi UKE jako organowi właściwemu w sprawach postępowań selekcyjnych służy domniemanie fachowości. W ocenie Sądu, żaden z zarzutów strony tego domniemania nie obalił. [...] nie wykazała w szczególności ani braku wiedzy, ani doświadczenia, czy znajomości przepisów prawa przez organ.

Zarzut ten uznać zatem należy za bezzasadny.

Do zarzutu nr 9 Sąd w całości odniósł się powyżej, omawiając zarzut nr 4.

W zarzucie nr 10 strona zarzuciła organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa, art. 15 kpa, art. 78 Konstytucji RP, art. 140, art. 7 kpa i art. 77 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, art. 185 ust. 4a Pt oraz art. 47 O.p. w zw. z art. 188 Pt poprzez błędne uznanie przez Prezesa UKE, że ziścił się warunek, od którego [...] uzależniła obowiązywanie jej oświadczenia o cofnięciu Wniosku [...] z 28 czerwca 2018 r., złożonego we wniosku [...] z dnia 9 listopada 2018 r., uzupełnionego pismem [...] z 21 grudnia 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Decyzji I Instancji, tzn. że brak jest podstaw prawnych do określenia w decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, o której wydanie [...] wnosiła wnioskiem z dnia 28 czerwca 2018 r., terminów płatności opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4a Pt, pomimo tego, że Organ nie wyjaśnił w zaskarżonej Decyzji, dlaczego do określenia terminu płatności przedmiotowej opłaty rzekomo ma mieć zastosowanie art. 47 O.p., tylko odwołał się do Decyzji I instancji bez samodzielnego przeanalizowania przepisów.

W uzasadnieniu tego zarzutu strona powołuje się na naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania. Zarzut ten jest bezzasadny, gdyż Prezes UKE rozpoznał niniejszą sprawę dwukrotnie, biorąc pod uwagę zmianę w stanie faktycznym na dzień wydania decyzji drugoinstancyjnej.

Do kwestii naruszenia przez organ art. 47 § 1 O.p. Sąd odniósł się powyżej, w części uzasadnienia dotyczącej zarzutów nr 4 i 9. Niewielkie naruszenie prawa w tym zakresie przez organ polegające na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie tego przepisu O.p. nie miało w ocenie Sądu wpływu na wynik sprawy. Jak słusznie podniósł Prezes UKE w odpowiedzi na skargę, zaskarżona decyzja dotyczy umorzenia postępowania, a zatem powinny być w niej wskazane i wyjaśnione przepisy prawa będące podstawą rozstrzygnięcia. Nie jest wadą zatem niewskazanie art. 47 § 1 O.p. jako podstawy rozstrzygnięcia. Nie umknęło jednak uwadze Sądu, że organ dodatkowo, pomimo uchylenia decyzji i umorzenia postępowania, w celu realizacji zasad z art. 8 i 9 kpa, ustosunkował się w skarżonej decyzji do zarzutów [...] podniesionych merytorycznie wobec decyzji z [...] października 2018 r., chociaż w zasadzie – wobec skutecznego cofnięcia przez stronę wniosku – nie musiał tego czynić.

Zarzut ten jest zatem bezzasadny.

W piśmie procesowym z 25 października 2019 r. spółka podniosła dodatkowy zarzut naruszenia art. 7, 8, 136 § 1, 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt.

Odnosząc się do tego zarzutu, Sąd wskazuje, iż wbrew twierdzeniom strony jej pismo z 7 lutego 2019 r., zresztą nieprawidłowo podpisane i złożone (po wezwaniu organu) we właściwy sposób dopiero przy piśmie z 1 marca 2019 r., nie cofało jej oświadczenia o cofnięciu wniosku. Strona bowiem w tym piśmie ponownie zmodyfikowała swój wniosek o udzielenie rezerwacji częstotliwości, jednak ponownie warunkując go tym, iż mają zaistnieć "opisane szczegółowo we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (...) okoliczności warunkujące udzielenie Spółce powyższej rezerwacji". A zatem w istocie [...] odwołała się w tym zakresie do postawionych przez nią we wcześniejszych pismach warunków udzielenia jej rezerwacji, tj. rozłożenia na raty jednorazowej opłaty za jej udzielenie.

Twierdzenia [...] o jej możliwym zainteresowaniu rezerwacją częstotliwości na okres krótszy niż 15 lat za stosownie mniejszą opłatą należy rozumieć tak jak jest to napisane – że [...] była tym zainteresowana, natomiast nie można wywodzić z tego wycofania jej oświadczenia o cofnięciu wniosku. Sąd wskazuje, iż art. 185 ust. 4aa Pt zgodnie z którym "W przypadku dokonania rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, inny niż okres, na który wydano rezerwację częstotliwości, o których mowa w ust. 4a pkt 1, opłatę określa się proporcjonalnie do okresu, na jaki dokonywana jest ta rezerwacja częstotliwości" wszedł w życie dopiero 6 maja 2019 r., a zatem po wydaniu skarżonej decyzji. Organ, wydając skarżoną decyzję, musiał brać zaś pod uwagę stan prawny obowiązujący w dniu jej wydania, a nie projektowane rozwiązania prawne. Należy zgodzić się z organem, że na dzień wydania skarżonej decyzji obowiązywały takie przepisy prawa, zgodnie z którymi opłata jednorazowa mogła uwzględniać jedynie okres, na który wydano rezerwację częstotliwości, o których mowa w ust. 4a pkt 1, a zatem w przedmiotowym stanie faktycznym nieopłacalne było dla przedsiębiorców wnioskowanie o rezerwację na kolejny okres, który byłby krótszy niż 15 lat.

Podnieść jednak należy, iż wola [...] w zakresie rezerwacji na okres krótszy niż 15 lat nie była komunikowana organowi jednoznacznie ([...] nie sprecyzowała, czy chodzi jej np. o 1 rok czy 14 lat) i w sposób definitywny ([...] nie mówiła tym samym wprost, że nie jest już absolutnie zainteresowana rezerwacją na 15 lat). Bez wątpienia takie skrócenie okresu rezerwacji w stanie prawnym do 6 maja 2019 r. nie było dla podmiotu opłacalne. Powyższe jednak nie wpływa na ocenę skarżonej decyzji, która nie dotyczy wprost tej kwestii.

Ponownie wskazać należy, iż prawidłowość rozumienia przez organ cofnięcia wniosku [...] potwierdziła ona sama w piśmie z 14 marca 2019 r. (tj. piśmie doręczonym organowi po podpisaniu przez niego decyzji druginstancyjnej w sprawie, tj. 12 marca 2019 r., ale przed jej otrzymaniem przez [...], co nastąpiło 25 marca 2019 r.). Otóż strona w piśmie tym wskazała, że:

"5. [...] zaznacza, że nie podziela ustaleń i oceny prawnej dokonanej przez Prezesa UKE i zawartej w uzasadnieniach opisanych w niniejszym piśmie decyzji (chodzi o Decyzję BDG i decyzję rezerwacyjną z [...] października 2018 r. – przyp. własny). (...) niemniej przyjmuje do wiadomości stanowisko Prezesa UKE i ponownie oświadcza o cofnięciu wniosku o wydanie decyzji w sprawie udzielenia rezerwacji na kolejny okres".

Dwa warunki, od których [...] uzależniała cofnięcie wniosku spełniły się przed wydaniem skarżonej decyzji – rozłożenie na raty w samej decyzji rezerwacyjnej było niemożliwe wobec jednoznacznej treści art. 185 ust. 4a Pt, co organ wyraził, wydając decyzję z [...] października 2018 r., nieuwzględniającą wniosku [...] w tym zakresie, a ostateczną Decyzją BDG organ odmówił rozłożenia należności na raty w trybie O.p.

Dodatkowo, odnosząc się do tego zarzutu, Sąd pragnie podkreślić, iż decydujący dla oceny decyzji jest stan faktyczny i prawny z daty jej wydania, a nie z 7 lutego 2019 r. czy 1 marca 2019 r. czy jakiejkolwiek innej. Zarówno doktryna, jak i judykatura wywodzi bowiem, że organ powinien wydać decyzję administracyjną, biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy istniejący w chwili jej wydania (por. np. wyrok NSA z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 575/12).

Art. 136 § 1 kpa stanowi, że "Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję". [...] nie wykazała, jakiego postępowania dowodowego żądała na etapie drugoinstancyjnym i jakiego organ nie przeprowadził. To, że organ różni się od strony w ocenie skutków prawnych oświadczeń złożonych przez spółkę, nie oznacza, że naruszył ten przepis prawa. Sąd popiera w tym zakresie ocenę dokonaną przez Prezesa UKE.

Zarzut ten zatem uznać należy za niezasadny.

Odnosząc do wniosku skarżącej o zwrócenie się przez tutejszy Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniami, Sąd wskazuje, iż uznał ten wniosek za niezasadny. Zgodnie z art. 188 Konstytucji RP organem władzy sądowniczej powołanym do badania zgodności przepisów ustaw z Konstytucją jest Trybunał Konstytucyjny. Na podstawie art. 193 Konstytucji RP sąd administracyjny może natomiast przedstawić Trybunałowi pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jedynie w sytuacji, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem.

W niniejszej sprawie strona zgłaszała swoje wątpliwości odnośnie zgodności z Konstytucją RP art. 185 ust. 4a Pt oraz art. 118a Pt. Natomiast skarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczy uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i umorzenia postępowania, a zatem Sąd badał, czy zaistniały przesłanki z art. 105 § 1 kpa, a nie badał zasadniczo konstytucyjności powołanych przez stronę przepisów Pt. W związku z powyższym, Sąd stwierdza, iż nie została w niniejszej sprawie spełniona przesłanka z art. 193 Konstytucji RP, gdyż od odpowiedzi na pytanie prawne w takim brzmieniu jak zaproponowane przez skarżącą nie zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy toczącej się przed sądem. Tylko dodatkowo Sąd wskazuje, iż nie miał wątpliwości interpretacyjnych co do treści powołanych przez stronę przepisów Pt. Odnośnie pytania pierwszego, a zatem ustalenia w Pt terminu wymagalności opłaty jednorazowej, Sąd wprost wskazał powyżej w uzasadnieniu wyroku, iż wiąże się to z datą uzyskania rezerwacji częstotliwości, a zatem nie podlega w tym zakresie uznaniu Prezesa UKE. Odnośnie natomiast pytania drugiego, to wskazać należy, iż w ocenie Sądu Ustawodawca mógł powiązać wysokość opłaty jednorazowej z odwołaniem się ostatniego postępowania selekcyjnego (niezależnie od tego, czy był to przetarg czy aukcja) jako najbardziej aktualnego "wyznacznika ceny" danego pasma częstotliwości. Sąd nie znajduje w tym zakresie podstaw do kwestionowania konstytucyjności art. 185 ust. 4a Pt.

Dlatego też Sąd nie znalazł wystarczającej podstawy do wystąpienia z takimi pytaniami, o jakie wnioskowała skarżąca. Jak wskazano, na podstawie art. 193 Konstytucji RP wystąpienie przez skład orzekający z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego może mieć miejsce wówczas, gdy od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem, przy czym ocena, czy taka sytuacja zachodzi jest pozostawiona wyłącznie uznaniu sądu. Trzeba przy tym podkreślić, że chodzi tu o uzasadnione wątpliwości sądu, a nie wątpliwości skarżącej. Skarżąca nie ma bowiem uprawnienia do skutecznego domagania się przedłożenia przez sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. Stąd wniosek o zadanie pytań prawnych Trybunałowi Konstytucyjnemu uznać należy za bezzasadny.

W związku z powyższym, skargę należało na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalić.