Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 301/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1, art. 197 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 332/08 w zakresie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialność osób trzecich za zobowiązania podatkowe postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009 r., wydanym w sprawie, której przedmiotem jest orzeczenie o odpowiedzialności płatnika za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń, marzec, kwiecień i maj 2002 r. (I SA/Kr 332/08), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skarżącemu D. G.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że jak wynika ze złożonego przez skarżącego oświadczenia uzyskuje on dochody w wysokości 1.500 zł miesięcznie, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami, ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Łączne dochody osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe wynoszą 5.100 zł miesięcznie, a ponoszone przez nich wspólnie stałe opłaty zamykają się kwotą 1.450 zł miesięcznie. Skarżący powoływał się także na to, że ponosi dalsze koszty, związane z chorobą syna i matki, spłatą zobowiązań ciążących na nim jako byłym prezesie zarządu firmy, a także spłacaniem grzywny i kosztów sądowych, jednakże okoliczności tych nie wykazał. Biorąc zatem pod uwagę możliwości finansowe skarżącego oraz to, że w rozpoznawanej sprawie musi on ponieść koszty wpisu od skargi w wysokości 400 zł, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i tym samym nie spełnił przesłanki przyznania mu prawa pomocy, określonej w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.).

W zażaleniu skarżący podniósł, że wniósł cztery skargi w sprawach oznaczonych sygnaturami I SA/Kr 330-333/08 i że opłata w każdej z nich nie stanowi nominalnie znacznej kwoty, jednak suma tych opłat stanowi dla niego duże obciążenie finansowe i w związku z tym wnioski powinny być rozpatrywane łącznie. Zauważył też, że w uzasadnieniu każdego z postanowień Sąd podaje, że wpis od skargi wynosi 400 zł, podczas gdy wpisy te są w każdej sprawie różne, w zależności od wartości przedmiotu sporu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.

Nie budzi wątpliwości, że na osobie ubiegającej się o przyznanie jej prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do uzyskania tego prawa. Z drugiej jednak strony ocena możliwości poniesienia przez skarżącego kosztów postępowania w badanej sprawie musi być dokonana z uwzględnieniem obciążeń finansowych wynikających z konieczności uiszczenia przez niego wpisów sądowych w pozostałych sprawach, skoro obowiązek uiszczenia wpisów sądowych powstał w tym samym czasie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2008 r., I OZ 384/08). Wpisy sądowe od czterech skarg wniesionych przez skarżącego wynoszą łącznie 1.691 zł i do tej kwoty należy odnieść rozważania dotyczące możliwości poniesienia przez skarżącego pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Trzeba też uznać rację skarżącego co do tego, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w każdej z rozpoznawanych spraw podał, iż wpis od skargi wynosi 400 zł, choć w rzeczywistości wpisy te w różnych sprawach maja różną wielkość. W sprawie obecnie rozpoznawanej wpis ten wynosi jednak 400 zł, a więc Sąd błędu nie popełnił.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżone postanowienie uchylił na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględni sumę wpisów sądowych, do uiszczenia których skarżący jest obowiązany i na tej podstawie dokona oceny spełniania przez niego przesłanek przyznania prawa pomocy.