Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 243/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 12
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal, Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Inga Gołowska, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Op 456/11 w sprawie ze skargi R. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 16 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Op 456/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie ze skargi R. K. uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 16 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że skarżący zwrócił się do organu podatkowego o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dostawy, montażu i uruchomienia kabin saun, montażu urządzeń do saun, wanien SPA, łaźni parowych.

Wanny SPA i łaźnie parowe są kupowane i odsprzedawane zawsze z usługą dostawy, montażu i uruchomienia. W większości przypadków montaż tych urządzeń występuje w obiektach budownictwa mieszkaniowego zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dalej: ustawa o VAT, czyli sklasyfikowanych według PKOB w PBKOB 111 i 112.

Wnioskodawca wskazał, że od dnia 1 czerwca 2004 r. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

1. Jaka stawka VAT (23% czy 8%) jest właściwa w przypadkach dotyczących wykonywania czynności w obiektach budownictwa mieszkaniowego zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT:

- dostawa, montaż i uruchomienie kabin saun wykonywanych zarówno przez producenta wyrobu, jak i przez podmiot nie będący producentem wyrobu, sklasyfikowanych PKWiU 2008 w pozycji 43.32.10.0,

- montaż urządzeń do saun, montaż wanien SPA, łaźni parowych itp. innych producentów (PKWiU 2008 43.22.1).

2. Czy wnioskodawca ma prawo do zastosowania obniżonej stawki VAT 8% do całości usługi świadczonej w obiektach mieszkalnych bez względu na powierzchnię użytkową? A jeżeli nie, to w jaki sposób ustalać te powierzchnie i czy jest wymóg każdorazowego dokumentowania tej powierzchni i w jaki sposób ustalić stawkę VAT dla usług opisanych w pytaniu 1?

3. Czy podatnik jest zobowiązany do zawierania pisemnych umów na roboty budowlano - montażowe i czy jest zobowiązany do przechowywania i okazania w przypadku kontroli, a ich nieposiadanie nie uprawnia podatnika do zastosowania obniżonego VAT 8%, gdy nie zachowano formy pisemnej umowy na świadczenie usługi budowlano- montażowej?

Zdaniem wnioskodawcy, zarówno sauny jak i inne urządzenia SPA sprzedawane są zawsze z usługą montażu i uruchomienia. Łącznie zatem stanowią usługę obejmującą kompleksowo dostawę i montaż elementów własnej produkcji jak i innych producentów. Urządzenia i elementy są na stałe połączone z instalacją elektryczną i nie ma możliwości swobodnego rozporządzania nimi - wymagają wcześniej demontażu.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r., Minister Finansów podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej.

Skarżący na interpretację złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zarzucając jej naruszenie:

1) art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT, przez ich błędną interpretację i odmowę ich zastosowania dla usług świadczonych przez skarżącego, a tym samym naruszenie zasady równości opodatkowania, wynikającej z art. 32 Konstytucji RP,

2) art. 41 ust. 1 ustawy o VAT przez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie, w sytuacji, gdy skarżącemu przysługiwała preferencyjna 8% stawka podatku od towarów i usług,

3) przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, wynikające z niezastosowania zasad wyrażonych w:

- art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 14h tej ustawy nakazujących organowi prowadzenie postępowania na podstawie przepisów prawa i w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

- art. 14c § 1 oraz § 2 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe uzasadnienie interpretacji w związku z brakiem wypowiedzenia się w zakresie argumentów skarżącego dotyczących klasyfikacji statystycznych dla działalności prowadzonej przez skarżącego oraz brakiem wypowiedzenia się do wszystkich pytań skarżącego.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji.

W ocenie Sądu I instancji zaskarżoną interpretację indywidualną należało uchylić z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Organ błędnie uznał, że usługi wykonywane przez wnioskodawcę nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu, nie można wykluczyć, że usługi polegające na: dostawie wraz z montażem i uruchomieniem kabin saun, bez względu na to, czy dokonuje ich producent wyrobu czy podmiot niebędący producentem, montażu urządzeń do saun, montażu wanien SPA, łaźni parowych, w obiekcie budowlanym lub jego częściach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, mogą być wykonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji czy przebudowy.

Zatem usługi świadczone przez wnioskodawcę, przy spełnieniu warunku, że są wykonywane w budynkach lub ich częściach i są zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, są opodatkowane 8% stawką podatku od towarów i usług, jeżeli przedmiotowe usługi są wykonywane w procesie budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy przedmiotowego obiektu budowlanego.

Sąd podkreślił, że nie ma wątpliwości, że czynności polegające na dostawie wraz z montażem i uruchomieniem kabin saun, montażu urządzeń do saun, montażu wanien SPA, łaźni parowych nie są objęte dyspozycją rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 246, poz. 1649) obowiązującego od 1 stycznia do 5 kwietnia 2011 r. oraz rozporządzenia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) nie oznacza to jednak, że będąc robotami budowlano - montażowymi, czy instalacyjnymi, nie mogą korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik Ministra Finansów zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT polegające na przyjęciu, że czynności polegające na dostawie wraz z montażem i uruchomieniem kabin saun, montażu urządzeń oraz saun, montażu wanien SPA, łaźni parowych nazwanych przez stronę robotami budowlano-montażowymi mogą korzystać z oprocentowania stawką 8% podatku od towarów i usług, jeżeli są wykonywane w ramach modernizacji, w procesie budowy lub przebudowy przedmiotowego obiektu budowlanego.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Opolu, a w przypadku stwierdzenia braku naruszenia przepisów postępowania o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że organ podatkowy błędnie interpretuje obowiązujące przepisy prawa podatkowego i wydany w oparciu o nie wyrok Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. ,poz. 270) dalej P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy, zatem rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego mogły uwzględniać jedynie ewentualne naruszenie wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego i procesowego.

Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć wyłącznie na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).

Wskazanie i uzasadnienie podstaw kasacyjnych należy przy tym do koniecznych cech skargi kasacyjnej (art. 176 P.p.s.a.).

W skardze kasacyjnej jej autor pełnomocnik Ministra Finansów podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego wskazując konkretnie na naruszenie przepisu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonując interpretacji tego przepisu Sąd I instancji nie wyprowadził wniosków rozszerzających zakres jego stosowania .

Zgodnie z art. 41 ust. 12 obniżoną stawkę podatku VAT - w wysokości 8 % - stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Analizując treść tego przepisu prawidłowo Sąd I instancji wskazał na kryteria według których w ustawie o VAT zalicza się obiekty budowlane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz wyłączył możliwość obniżenia stawki podstawowej podatku w odniesieniu do tych obiektów na podstawie rozporządzeń wykonawczych do ustawy z 2010 i 2011r.

Potwierdzając prawidłowość dokonanej przez organ analizy opartej na przepisach prawa budowlanego, użytych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT pojęć budowy, robót budowlanych ,przebudowy, remontu , a także zawartej w Wikipedii definicji modernizacji , Sąd I instancji ocenił, że organ błędnie uznał , że usługi wykonywane przez wnioskodawcę nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w tym przepisie.

Zdaniem Sądu , w świetle art. 41 ust.12 ustawy o VAT nie można wykluczyć, że usługi polegające na dostawie wraz z montażem i uruchomieniem kabin saun, bez względu na to ,czy dokonuje ich producent wyrobu czy podmiot niebędący producentem, montażu urządzeń do saun, montażu wanien SPA, łaźni parowych w obiekcie budowlanym lub jego częściach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, mogą być wykonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji czy przebudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny pogląd powyższy podziela ,uznając że wynika on z wykładni językowej powołanego przepisu.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że prawidłowość dokonanej przez Sąd I instancji subsumcji przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego sprawy pod wskazany wyżej przepis ustawy polegającej na stwierdzeniu, że usługi świadczone przez wnioskodawcę, przy spełnieniu warunku, że są wykonywane w budynkach lub ich częściach i są zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, są opodatkowane 8% stawką podatku od towarów i usług, jeżeli przedmiotowe usługi są wykonywane w procesie budowy, remontu , modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy przedmiotowego obiektu budowlanego nie została w żaden sposób zakwestionowana przez autora skargi kasacyjnej.

Ze względu na powyższe uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.