Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 476/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29, art. 30 ust. 1, art. 31, art. 178 ust. 4,
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 181a,
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 191,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec,, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Asystent sędziego Emilia Czarnecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 października 2010r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...].. nr [...]. w przedmiocie długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K.z dnia [...]. nr [...]w przedmiocie zaksięgowania J. K., retrospektywnie kwoty długu celnego w wysokości 2 990 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 19 września 2008r. w Oddziale Celnym w K. J. K. zgłosił do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodów osobowych: marki Jeep Liberty,

nr nadwozia 1J4GL48515W610369, r. pr. 2005 - pozycja 1 zgłoszenia celnego, marki Jeep Liberty, nr nadwozia 1J8GL48525W583164, r. pr. 2005 - pozycja 2 zgłoszenia celnego oraz marki Chrysler Pacifica nr nadwozia 2A8GM68X58R650105Z, r. pr. 2007 - pozycja 3 zgłoszenia celnego. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. Certificate of Title z adnotacją salvage z dnia 29 marca 2008r. (świadectwo tytułu własności pojazdu z odzysku), umowę sprzedaży określająca wartość samochodu objętego pozycją 1 zgłoszenia celnego na kwotę 2125 USD, Certificate of Title z adnotacją salvage z dnia 11 kwietnia 2008r., umowę sprzedaży określająca wartość samochodu objętego pozycją 2 zgłoszenia celnego na kwotę 2050 USD, Meryland Certificate of Title z adnotacją salvage (świadectwo tytułu własności pojazdu) z dnia

7 listopada 2007r. umowę sprzedaży określająca wartość samochodu objętego pozycją 3 zgłoszenia celnego na kwotę 4050 USD.

Dokonując weryfikacji ww. zgłoszenia celnego organ dokonał porównania wartości modeli podobnych do będących przedmiotem odprawy celnej, poprzez sprawdzenie na rynku USA - stron internetowych: ebay Motors - www.cgi.ebay.com, edmunds.com - www.edmunds.com, AutoTrader.com - www.usedcars.kbb.com, zawierające ogłoszenia sprzedaży pojazdów wraz z cenami. Ceny na ww. stronach, podobnych pojazdów marki Jeep Liberty kształtowały się od 12 995 USD do

15 888 USD, natomiast ceny podobnych pojazdów marki Chrysler Pacifica kształtowały się od 8495 USD do 15977 USD.

Zgodnie z art. 181 a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zwanego dalej RWKC, organ wezwał stronę do przedłożenia uzupełniających informacji, które uwiarygodnią, że deklarowana wartość celna towaru stanowi całkowicie faktycznie zapłaconą lub należną sumę, np. kontraktu, umowy, oferty handlowej, polecenia przelewu, akredytywy, opinii osób upoważnionych do jej wystawienia. J. K. w dniu

26 września 2008r. przedłożył dowody w postaci ocen technicznych z dnia

25 września 2008r. sporządzonych przez uprawnionego rzeczoznawcę K. T., w których rzeczoznawca dokonał oceny stanu technicznego oraz ustalił wartość na rynku eksportu pojazdów objętych:

- pozycją 1 zgłoszenia celnego w wysokości 2800 USD (ocena nr 1107/2008/3),

- pozycją 2 zgłoszenia celnego w wysokości 2900 USD (ocena nr1107/2008/5),

- pozycją 3 zgłoszenia celnego w wysokości 4800 USD. (ocena nr 1107/2008/1).

W wyniku rewizji pojazdu objętego pozycją 1 stwierdzono, że pojazd posiadał uszkodzenia w postaci załamanego dachu w części przedniej, wybitej szyby czołowej, zdemontowanego błotnika przedniego lewego, braku nadkola przedniego prawego, zagniecionych drzwi przednich prawych i tylnych prawych, zagniecionego błotnika tylnego; prawego, uszkodzonego tylnego zderzaka. Odnotowano wskazanie drogomierza - 70685 mil. Pojazd objęty pozycją 2 posiadał natomiast uszkodzenia

w postaci załamanego dachu w części przedniej, braku szyby czołowej, braku zderzaka przedniego, braku atrapy, braku lamp przednich, zagniecionych drzwi przednich prawych i lewych. Odnotowano wskazanie drogomierza - 54016 mil. Pojazd objęty pozycją 3 posiadał uszkodzenia w postaci uszkodzonego błotnika lewego przedniego, braku lampy przedniej lewej, uszkodzonego zderzaka przedniego i uszkodzonej pokrywy silnika. Podczas rewizji sporządzono dokumentację fotograficzną.

Po uiszczeniu należności zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym oraz po złożeniu zabezpieczenia na pokrycie różnicy między kwotą wynikającą z danych zawartych w zgłoszeniu celnym, a ostateczną kwotą należności przywozowych oszacowanych przez Oddział Celny w K., organ celny zwolnił towar do deklarowanej procedury.

W związku z wątpliwościami, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość stanowi całkowitą zapłaconą lub należną kwotę za przedmiotowy samochód, organ celny wystąpił do przedsiębiorstwa Copart Inc. w USA o przekazanie wydruków z systemu komputerowego Copart Auction System, potwierdzających transakcje sprzedaży m.in. ww. pojazdów. Organ wyjaśnił, że przedsiębiorstwo to jest systemem aukcyjnym, w którym m.in. banki oraz firmy ubezpieczeniowe wystawiają do licytacji samochody powypadkowe i uszkodzone. W dniu 8 stycznia 2009r. do urzędu celnego wpłynęło od Copart Inc. pismo wraz załączonymi dokumentami w postaci:

- Sales Receipt/Bill of Sale nr 6773758 (rachunek sprzedaży/umowa sprzedaży), z którego wynika, iż eksporter nabył samochód objęty pozycją 1 w dniu

21 kwietnia 2008r. za kwotę 6015 USD (w skład tej kwoty weszły następujące opłaty: 5600 USD - cena sprzedaży, 350 USD - opłata kupującego, 35 USD - opłata licytacyjna (aukcja internetowa), 30,00 USD - brama),

- Sales Receipt/Bill of Sale nr 6180558, z którego wynika, iż eksporter nabył samochód objęty pozycją 2 w dniu 21 kwietnia 2008r. za kwotę 5315 USD (w skład tej kwoty weszły następujące opłaty: 4900 USD - cena sprzedaży, 350 USD - opłata kupującego, 35 USD - opłata licytacyjna, 30 USD - brama),

- Sales Receipt/Bill of Sale nr 5802388, z którego wynika, iż eksporter nabył samochód objęty pozycją 3 w dniu 5 lutego 2008r. za kwotę 7415 USD (w skład tej kwoty weszły następujące opłaty: 7100 USD - cena sprzedaży, 250 USD - opłata kupującego, 35 USD - opłata licytacyjna, 30 USD – brama).

W dniu 23 marca 2009r. do urzędu celnego wpłynęło pismo strony, do którego dołączono pisma opatrzone nagłówkiem Main Collision Center, LLC i podpisane przez Z. K., w których Z. K. oświadczył, iż jest właścicielem firmy Main Collision Center, LLC a pojazdy stanowiące przedmiot zgłoszenia zostały sprzedane J. K. za gotówkę, a umowa kupna została sporządzona w biurze notariusza publicznego. Z oświadczeń wynikało, iż pojazd objęty pozycją 1 zgłoszenia celnego został sprzedany w dniu 20 maja 2008r. za kwotę 2125 USD, pojazd objęty pozycją 2 zgłoszenia celnego został sprzedany w dniu 15 maja 2008r. za kwotę 2050 USD, a pojazd objęty pozycją 3 zgłoszenia celnego został sprzedany w dniu 10 czerwca 2008r. za kwotę 4050 USD.

W związku z powyższym organ celny nabrał uzasadnionych wątpliwości, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną kwotę i wszczął postępowanie celne w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego, w toku którego porównano wartość modeli podobnych do modeli będących przedmiotem odprawy celnej, przy czym uwzględniono stan techniczny zgłoszonych pojazdów, bowiem jak wynika z materiału dowodowego pojazdy posiadały uszkodzenia, co potwierdziła rewizja celna, a także na pojazdy te wystawiono świadectwa pojazdu z odzysku (salvage). W tym celu sprawdzono portale internetowe rynku eksportu zawierające ogłoszenia sprzedaży samochodów uszkodzonych oraz samochodów z odzysku (salvage). Z ogłoszeń umieszczonych na stronach internetowych: eRepairables.com www.erepairables.com, Chaya Brothers - www.chayabrothers.com, wynika że ceny samochodów uszkodzonych, marki Jeep Liberty (z lat 2002, 2005) zawierają się

w przedziale od 3900 USD do 5995 USD, natomiast zadeklarowana wartość pojazdu Jeep Liberty z 2005r. wynosi 2125 USD oraz 2050 USD. Natomiast ceny samochodów uszkodzonych, marki Chrysler Pacifica z 2007r. zawierają się

w przedziale od 4975 USD do 7995 USD, natomiast zadeklarowana wartość pojazdu Chrysler Pacifica z 2007r. wynosi 4050 USD.

Organ celny zwrócił się do Chrysler Polska Sp. z o.o. o ustalenie roku produkcji pojazdu objętego pozycją 3 zgłoszenia celnego. W odpowiedzi wskazano 2007 rok.

Z uwagi na konieczność ustalenia wartości na rynku polskim na dzień

19 września 2008r. przedmiotowych samochodów, organ celny powołał z urzędu biegłego rzeczoznawcę i poinformował stronę o prawie udziału w przeprowadzeniu dowodu, zadawania pytań biegłemu oraz składania wyjaśnień zgodnie z art. 190 Ordynacji podatkowej. W piśmie z dnia 27 stycznia 2010r. strona wskazała, że nie jest zainteresowana przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłego. Pojazdy będące przedmiotem zgłoszenia były bowiem poddane oględzinom i wycenie przez biegłego rzeczoznawcę w stanie rzeczywistym w jakim się znajdowały. W dniu 1 lutego 2010r. do urzędu celnego wpłynęły opinie biegłego rzeczoznawcy K.D. nr:

- S27/3-2uc/10, który określił wartość zgłoszonego samochodu w kwocie 13400 PLN,

- S27/3-3uc/10, który określił wartość zgłoszonego samochodu w kwocie 14000 PLN,

- S27/3-4uc/10, który określił wartość zgłoszonego samochodu w kwocie 63300 PLN.

Przy sporządzaniu ww. wycen biegły uwzględnił stan techniczny pojazdów ustalony na podstawie ww. ocen technicznych z dnia 25 września 2008r. oraz załączonych do nich fotografii zgłoszonego pojazdu oraz na podstawie fotografii wykonanych podczas rewizji celnej.

Następnie zgodnie z art. 200 §1 Ordynacji podatkowej, wyznaczono stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, składania dodatkowych wyjaśnień oraz zapoznania się z całością zebranych w sprawie materiałów. W odpowiedzi zażądała zwrotu pobranego, jej zdaniem, niesłusznie przez urząd celny zabezpieczenia. Ponadto wskazała, iż nie zgadza się ze stanowiskiem urzędu celnego, by można było ustalić rzeczywisty stan samochodów na podstawie zdjęć i opinii Urzędu Celnego. Po przeprowadzonym postępowaniu Naczelnik Urzędu Celnego w K. ww. decyzją z dnia

[...]. zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości

2990 PLN.

Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymując w mocy decyzję organu I instancji wskazał na art. 78 § 1 i § 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W przedmiotowej sprawie powstały uzasadnione wątpliwości co do ceny faktycznie zapłaconej, powstała konieczność, zgodnie z dyspozycją art. 181a ust. 2 RWKC, wydania decyzji ustalającej nową wartość celną z zastosowaniem metod zastępczych, o których mowa w art. 30 WKC i określającej prawidłowe kwoty długu celnego. Metody wyliczania wartości celnej wskazane w wyżej wymienionym przepisie prawa są ujęte sekwencyjnie i wymagają eliminacji poszczególnych sposobów, aż; do dojścia do tzw. metody "ostatniej szansy". Pierwsza z metod, sformułowana w przepisie art. 29 ust. 1 wskazuje, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile to konieczne na podstawie art. 32 i art. 33 WKC. Jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC ustala się ją stosując w kolejności lit. a, b, c i d ust. 2 art. 30. Zastosowanie metod ustalania wartości w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 a i b WKC) sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym czasie lub zbliżonym czasie, co towarów dla których ustalana jest wartość celna jest nieuzasadnione. Niemożliwe jest bowiem znalezienie pojazdów samochodowych o identycznym lub podobnym stopniu zużycia. Nawet samochody podobnie użytkowane z podobnym przebiegiem mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 c WKC) może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy bowiem towarów masowych, sprzedawanych we Wspólnocie w największych ilościach i stanie w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej. Metoda ta (art. 30 ust. 2 d WKC) może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej, dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane .Mając powyższe na uwadze, wartość celna przedmiotowego pojazdu ustalona została na podstawie art. 31 ust. 1 WKC. Zgodnie z jego treścią, jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i art. 30, jest ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., przepisów Działu II Rozdziału III WKC.

Organ odwoławczy wskazał, że przedstawiony przez stronę dowód w postaci pism podpisanych przez Z. K. nie wpłynął na usunięcie wątpliwości organu celnego czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC. Powodem powyższego jest fakt, iż pisma te zwierają nieprawdziwe dane, które tym samym nasuwają wątpliwości co do autentyczności i wiarygodności zawartych w nim informacji. W oświadczeniach tych bowiem wskazano, iż umowy sprzedaży pojazdów zostały podpisane w biurze notariusza publicznego. Organ zauważył, iż umowy sprzedaży przedmiotowych pojazdów nie zostały podpisywane w biurze notariusza publicznego, bowiem nie widnieje na nich zarówno jego pieczęć, podpis jak i data wygaśnięcia jego licencji. Ponadto nadmienił, iż notariusz publiczny w stanie New Jersey stwierdza jedynie tożsamość podmiotów stosunku cywilnoprawnego lub tożsamość osoby składającej podpis, natomiast nie bada pod kątem wiarygodności ani treści oświadczenia ani treści stosunku cywilnoprawnego. Jednocześnie nie przedstawiono żadnego dokumentu potwierdzającego uiszczenie kwoty wskazanej w ww. pismach

np. pokwitowania otrzymania tej kwoty czy też przelewu bankowego. Analiza rynku eksportu pojazdów uszkodzonych, powypadkowych mających wystawiony tytuł

z adnotacją salvage również jednoznacznie wykazała, iż wątpliwości organu celnego co do zadeklarowanych wartości są w pełni uzasadnione. Organ odwoławczy podniósł, iż faktem powszechnie znanym jest to, iż: samochody osobowe wraz z upływem czasu tracą na wartości. W związku z tym organ stwierdził, że w dniu złożenia zgłoszenia celnego ceny samochodów osobowych w USA był wyższe niż w roku 2009r. Ponadto w ww. porównaniu wystąpiły również modele z 2002r., a więc starsze niż model, który jest przedmiotem zgłoszenia.

Stanowisko, iż zadeklarowana wartość ww. towaru jest nieprawidłowa potwierdza również zgromadzony materiał dowodowy. Pojazd objęty pozycją 1 zgłoszenia celnego uległ szkodzie w wyniku kolizji. Następnie, jak wynika z zapisu umieszczonego w świadectwie pojazdu z odzysku, towarzystwo ubezpieczeniowe Shelter Mutual Insurance w dniu 17 marca 2008r. stało się właścicielem pojazdu odzyskanego (Salvage). Organ wyjaśnił, że "Certyfikat of salvage" wydawany jest m.in. dla pojazdów, które są uszkodzone w takim stopniu, że koszt naprawy pojazdu przewyższa jego rynkową wartość. Fakt, iż pojazd posiadał uszkodzenia spowodowane kolizją ukazują wydruki fotografii sporządzone przez przedsiębiorstwo Copart Inc. oraz zamieszczone na stronie internetowej www.web.copart.com. Następnie towarzystwo ubezpieczeniowe Shelter Mutual Insurance sprzedało w dniu 21 kwietnia 2008r. przedmiotowy pojazd eksporterowi tj. firmie Main Collision Center poprzez aukcję organizowaną przez firmę Copart Inc. za kwotę 6015 USD. Fakt ten potwierdza dokument otrzymany od przedsiębiorstwa Copart Inc. tj. "Sales recept/bill of sale" nr 6773758. Następnie ten sam towar został zakupiony w dniu

20 maja 2008r. przez J.a K. od Main Collision Center za kwotę 2125 USD. W ocenie organu nie jest możliwym aby przedmiotowy samochód znajdujący się w takim samym stanie technicznym stracił na wartości w ciągu miesiąca aż 3890 USD co stanowi 64,67% spadek wartości. Przyjmując nawet założenie, iż auto mogłoby być: użytkowane zgodnie z jego przeznaczeniem (wyklucza to stan pojazdu uniemożliwiający jego użytkowanie zgodne z przeznaczeniem oraz niezmieniony przebieg pojazdu), to tak wielki spadek jego wartości spowodowany normalnym użytkowaniem w czasie miesiąca nie mógłby zaistnieć. W tym miejscu należy wskazać, iż fakt niezmienionego stanu technicznego potwierdzają wydruki zdjęć w/w pojazdu wykonanych przez przedsiębiorstwo Copart Inc. (dołączone do oferty aukcyjnej nr 6773758) oraz fotografie sporządzone podczas rewizji celnej wykonanej w Oddziale Celnym w K.. Uszkodzenia mające istotny wpływ na wartość samochodu są tożsame na obu rodzajach zdjęć. Ponadto uprawniony rzeczoznawca podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 25 września 2008r. na podstawie, których sporządził ocenę techniczną nr 1107/2008/3 nie wskazał żadnych braków zarówno w silniku pojazdu i jego osprzęcie jak również w nadwoziu. Co więcej wymienione przez rzeczoznawcę uszkodzenia są tożsame z uszkodzeniami widocznymi na fotografiach zamieszczonych przez firmę Copart Inc. Powyższe jednoznacznie zaświadcza, iż z pojazdu również nie wymontowano żadnych podzespołów w okresie między dniem 21 kwietnia 2008r., a dniem 25 września 2008r. a których brak mógłby mieć tak duży wpływ na spadek wartości zgłoszonego pojazdu. Skoro zatem stan techniczny pojazdu jak również jego wyposażenia nie uległ zmianie między 21 kwietnia 2008r. a dniem 25 września 2008r. to tym bardziej nie zmienił się on w okresie od dnia 21 kwietnia 2008r. do dnia 20 maja 2008r. tj. dnia zakupu przedmiotowego auta przez stronę. Zdaniem organu zgodnie z ideą sprzedaży, mającą na celu przyniesienie zysku sprzedającemu ze sprzedaży towaru, nielogicznym jest sprzedawanie towaru w niezmienionym stanie po cenie rażąco niższej od ceny, po której zakupiono towar. Nieznajdującym więc uzasadnienia jest aby firma Main Collision Center sprzedała towar po cenie znacznie niższej (2125 USD) od ceny za jaką dokonała zakupu (6015 USD). Organ wskazał, iż każdy pojazd wystawiany na aukcję firmy Copart Inc. odznacza się całkowitą stratą, która powstała z różnych przyczyn. Na pojazd cechujący się całkowitą stratą wydawany jest dokument Salvage Certificate lub Salvage title, co oznacza, że taki pojazd jest uszkodzony w takim stopniu, że koszt naprawy pojazdu przewyższa jego wartość rynkową. Ponadto firma Copart Inc. na swoich aukcjach oprócz fotografii pojazdu przeznaczonego do sprzedaży wskazuje informacje dotyczące tego pojazdu m.in. wartość rynkową tego pojazdu bez uszkodzeń, koszt jego naprawy, a także typ (powód) uznania za szkodę całkowitą oraz rodzaj dokumentów jakie posiada. Oznacza to, że firma Main Collision Center w momencie licytacji wiedziała na podstawie danych udostępnianych przez firmę Copart Inc., że auto posiadało uszkodzenia, których naprawa może przekraczać jego wartość.

Ponadto dokument w postaci Certificate of Title nr X0481506 został wydany (29 marca 2008r.) przed dniem, w którym firma Main Collision Center stała się jego właścicielem pojazdu (20 maja 2008r.). Jak wskazano powyżej firma Copart Inc. na aukcjach przez nią organizowanych umieszcza oprócz fotografii pojazdu również inne informacje także rodzaj dokumentów wystawionych na pojazd. W świetle powyższego eksporter; wiedział już w chwili przystąpienia do licytacji, że auto posiada świadectwo własności pojazdu z odzysku.

W świetle powyższych faktów oraz z uwagi na spójność dowodową organ celny nie dał wiary oświadczeniu, podpisanemu przez Z. K. jakoby cena 2125 USD wskazana w umowie sprzedaży sporządzonej w dniu 20 maja 2008r. była prawidłowa.

W ocenie organu odwoławczego, zasadnym jest uznanie zadeklarowanej wartości za niewiarygodną. Podobny materiał dowodowy, z którego wynikają takie same wnioski organ zgromadził w stosunku do pojazdów objętych pozycją 2 i 3 przedmiotowego zgłoszenia celnego.

Organ odwoławczy wskazał, że dla określenia wartości przedmiotowych pojazdów przyjęto wartość bazową dla pojazdu objętego pozycją 1 w oparciu

o wycenę nr S27/3-2uc/10 z dnia 28 stycznia 2010r., w której uprawniony rzeczoznawca określił wartość samochodu w wysokości 13 400 PLN, dla pojazdu objętego pozycją 2 w oparciu o wycenę nr S27/3-3uc/10 z dnia 28 stycznia 2010r.,

w której uprawniony rzeczoznawca określił wartość samochodu w wysokości

14 000 PLN, a dla pojazdu objętego pozycją 3 w oparciu o wycenę nr S27/3-4uc/10

z dnia 28 stycznia 2010r., w której uprawniony rzeczoznawca określił wartość samochodu w wysokości 63 300 PLN. Rzeczoznawca w swoich wycenach wskazał, iż przy ich sporządzaniu kierował się wytycznymi zawartymi w "Instrukcji Określania Wartości Pojazdów nr 1/2005" zatwierdzonej przez Prezydium Rady Naczelnej do stosowania w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego. Powyższa instrukcja określa tryb jakim należy kierować się ustalając wartość pojazdu, stanowi zbiór ogólnych wytycznych, zalecanych do stosowania przez rzeczoznawców. Instrukcja ta wskazuje, iż ustalenie wartości rynkowej pojazdu rozpoczyna się od określenia wartości bazowej pojazdu. Jednocześnie "Instrukcja" wyjaśnia, iż podstawą do ustalenia wartości bazowej pojazdu są dane zawarte w specjalistycznych katalogach np. Info - Ekspert, natomiast inne metody wyznaczenia wartości bazowej mogą być stosowane wyłącznie pomocniczo, gdy brak jest notowań dla wycenianego pojazdu lub w celu weryfikacji wartości katalogowych. W przedmiotowym przypadku rzeczoznawca ustalając wartość bazową pojazdów posłużył się zalecanym katalogiem "Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe IX - 2008" wydawnictwa Info -Ekspert. Następnie zgodnie z zaleceniem ww. instrukcji biegły zmodyfikował w/w wartość bazową o korekty tj. o korektę za przebieg, korektę za ogumienie, ze względu na ilość właścicieli, z tytułu importu prywatnego oraz uwzględnił stan techniczny pojazdu.

Organ odwoławczy powołał ponadto art. 217 ust. 1 WKC oraz art. 220 ust. 1 WKC, a także wyjaśnił, powołując art. 65 ust. 5 i 6 ustawy Prawo celne i art. 54 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej kwestię pobierania odsetek. Z uwagi na fakt, iż;

w przedmiotowej sprawie strona złożyła w dniu 26 września 2008r. zabezpieczenie na poczet mogących powstać należności, odstąpiono od poboru odsetek.

Organ odwoławczy wskazując na art. 199 ust. 1 WKC wyjaśnił, że żądanie strony o zwrot pobranego, jej zdaniem, niesłusznie zabezpieczenia nie może być spełnione, bowiem w przedmiotowej sprawie dług celny nie wygasł zatem zwrot zabezpieczenia jest niezasadny.

Odnosząc się do kwestii poruszanych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej w K. zauważył, iż w przedłożonych w toku weryfikacji zgłoszenia celnego ocenach technicznych; rzeczoznawca dokonał określenia indywidualnej wartości pojazdu z USA - dla potrzeb celnych tj. przedmiotem tych wycen było ustalenie wartości pojazdów na rynku USA. Ponadto strona nie wykazała w najmniejszym stopniu, że dowody w postaci opinii sporządzonych przez biegłego rzeczoznawcę zawierają błędy czy też zostały wykonane z naruszeniem przepisów prawa. Strona nie przedstawiła również żadnych dowodów zaświadczających o tym, że ustalenia biegłego rzeczoznawcy w oparciu o materiał dowodowy w postaci wycen przedłożonych w toku weryfikacji zgłoszenia celnego są błędne i nie odzwierciedlają stanu faktycznego.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w uzasadnieniu skarżonej decyzji wyraźnie wskazano powody zakwestionowania zadeklarowanej wartości. Jednym

z nich były dowody przekazane przez przedsiębiorstwo Copart Inc. Dowody te zawierały informacje dotyczące ceny zakupu przedmiotowych pojazdów przez eksportera.

Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że biegły rzeczoznawca w wycenie

nr S27/3-2uc/10 z dnia 28 stycznia 2010r. ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 67 200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 13 400 zł. Również w wycenie nr S27/3-3uc/10 biegły ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 67 200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość

w wysokości 14 000 zł. Podobnie w wycenie nr S27/3-4uc/10 biegły ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 114 000 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 63 000 zł. W ocenie organu nie jest zatem prawdą,

iż ustalone przez biegłego rzeczoznawcę wartości pojazdów nieuszkodzonych są zbliżone do wartości pojazdów uszkodzonych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. J. K. wniósł o uchylenie ww. decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia przepisów postępowania podatkowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy: (art. 187 § 1 ordynacji podatkowej) poprzez podjęcie decyzji wyłącznie na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy powołanego przez organ I instancji z pominięciem dowodu

z opinii sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę przedłożonej przez skarżącego i powstaniem istotnych rozbieżności pomiędzy nimi - co skutkowało brakiem wszechstronnego rozpatrzenia wszelkich zgromadzonych w trakcie postępowania dowodów mających wpływ na rozstrzygnięcie postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że materiał dowodowy jest zupełny, jeżeli

w toku postępowania zebrane oraz zbadane zostały wszelkie dowody, a udowodniony stan faktyczny stanowi spójną logiczną całość. W wydanej ocenie technicznej rzeczoznawca wnikliwie, w oparciu o bezpośredni kontakt dokonał oceny stanu technicznego. Zdaniem skarżącego wobec podniesionego dowodu, mając na uwadze posiadaną przez biegłego wiedzę, jak również znającego obowiązujące realia rynku samochodowego należało uznać, iż ustalona przez niego wartość pojazdów objętego pozycjami 1-3 zgłoszenia celnego jest wartością najbliższą wartości rynkowej. Skarżący jednocześnie poddał w wątpliwość zasadność powołania z urzędu kolejnego rzeczoznawcę. Ponadto podważył rzetelności wykonanej oceny, z uwagi na fakt, że biegły powołany przez urząd nie miał najmniejszej możliwości osobistego zapoznania się ze stanem zarówno technicznym jaki i jakościowym przedmiotowych pojazdów lecz jedynie na podstawie poprzednio przeprowadzonych ocen technicznych oraz fotografii zgłoszonych pojazdów wykonanych podczas rewizji celnej.

Skarżący podkreślił, iż organ w wyniku przeprowadzonej ponownie wyceny pojazdów oparł się wyłącznie na jej treści, kompletnie pomijając ustalenia dokonane przez biegłego, którego wycenę pojazdów skarżący przedłożył organowi I instancji. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, nasuwa się uzasadniona wątpliwość, czy Urząd Celny nie dokonał wybiórczego podejścia do zgromadzonych dowodów i na podstawie tej okoliczności ustalił wartość przedmiotowych pojazdów na sumy "które bardziej mu odpowiadały". Skarżący wskazał, że organ powinien wnikliwie rozpoznać przedłożone dowody i na tej podstawie wydać decyzję, jednakże w oparciu o zasadę in dubio pro tributario wszelkie powstałe w trakcie postępowania wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść podatnika. Powyższa zasada jest skorelowana również z konstytucyjną zasadą państwa prawnego.

Skarżący podniósł, powołując wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2009r. sygn. akt. I SA/Kr 660/09, że zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza, gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania, skutkującym wadliwością decyzji

Ponadto wydanej decyzji skarżący postawił zarzut, że organ podczas toczącego się postępowania sam kwestionuje zebrane przez siebie dowody i w konsekwencji wyciąga mylne wnioski np. znane były mu okoliczności i cena nabycia przez Copart Inc. przedmiotowych pojazdów. Organ znając wysokość cen nabytych pojazdów podejmuje kolejne kroki zmierzające do ustalenia faktycznej ceny ich nabycia przez skarżącego.

W ocenie skarżącego wartość pojazdów ustalona przez biegłego powołanego przez organ jest bliska wartości pojazdu nowego, nieuszkodzonego. Biegły ten oparł się wyłącznie na danych wynikających z Internetu. Niewykluczone, że fotografie na które powołał się organ dotyczą innego pojazdu.

Skarżący zarzucił, że w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono, iż jeżeli nadarza się okazja nabycia samochodu za cenę, która była niższa od faktyczne zapłaconej przez sprzedawcę i jest ona w danych okolicznościach satysfakcjonująca dla sprzedawcy, to taki pojazd zostanie niezwłocznie kupiony, co miał miejsce w niniejszej sprawie.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje.

Sąd Administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie

z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Stosownie do art. 29 ust. 1 WKC, wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary. Treść art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11 października 1993r. ze zm., w skrócie Rozporządzenie do WKC) przewiduje odstępstwo od tej zasady. Zgodnie z art. 181a ust. 1 Rozporządzenia do WKC, jeżeli organy celne - zgodnie z procedurą opisaną w ust. 2 - mają uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC - nie muszą ustalać wartości celnej importowanych towarów z zastosowaniem wartości transakcyjnej. Według ustępu 2 tego przepisu,

w wypadku wątpliwości, o których mowa w ust. 1 organy celne mogą żądać - zgodnie z art. 178 ust. 4 - przedstawienia uzupełniających informacji. Jeżeli pomimo to wątpliwości nie zostaną usunięte, organ prowadzący postępowanie powinien przedstawić je na piśmie osobie zainteresowanej - na jej żądanie - umożliwiając jej przedstawienie własnego stanowiska, przed podjęciem decyzji w sprawie.

Z powyższego uregulowania wynika zatem, że dla odstąpienia od zastosowania ceny transakcyjnej konieczne jest wykazanie, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej. W niniejszej sprawie takie wątpliwości występowały. Na ich powstanie miały wpływ przeprowadzone przez organ, porównanie wartości modeli podobnych do będących przedmiotem odprawy celnej, poprzez sprawdzenie na rynku USA - strony internetowe: ebay Motors - www.cgi.ebay.com, edmunds.com -www.edmunds.com, AutoTrader.com - www.usedcars.kbb.com zawierające ogłoszenia sprzedaży pojazdów wraz z cenami. Ceny na w/w stronach internetowych podobnych modeli kształtowały się od 12 995 USD do 15 888 USD i od 8495 USD do 15977 USD, a więc były znacznie wyższe od cen deklarowanych przez zgłaszającego.

Jednocześnie jak wynikało z informacji uzyskanej z przedsiębiorstwa Copart Inc. z siedzibą 4665 Busines Center Drive, Fairfield, CA 94534 USA i przedstawionych umów- Sales Receipt/Bill of Sale nr 6773758 eksporter nabył samochód objęty pozycją 1 w dniu 21 kwietnia 2008r. za kwotę 6015 USD, samochód objęty pozycją 2 w dniu 21 kwietnia 2008r. za kwotę 5315 USD - Sales Receipt/Bill of Sale nr 6180558, samochód objęty pozycją 3 w dniu 5 lutego 2008r. za kwotę 7415 USD - Sales Receipt/Bill of Sale nr 5802388. Te same samochody, nie uczestniczące w żadnej dodatkowej kolizji, na co wskazywały dołączone przez Stronę ekspertyzy, miały zostać sprzedane Skarżącemu, jak wynika z pisma Main Collision Center, LLC i podpisanego przez pana Z. K., za kwoty odpowiednio 2125 USD, 2050 USD i 4050 USD.

Jak zatem słusznie podkreślał organ, zgodnie z ideą sprzedaży, mającą na celu przyniesienie zysku sprzedającemu, nielogicznym byłoby sprzedawanie towaru w niezmienionym stanie po cenie rażąco niższej od ceny za którą towar zakupiono. Wobec tego słusznie uznał organ, że brak jest uzasadnienia do przyjęcia, że firma Main Collision Center sprzedała samochody po cenach znacznie niższych od cen po jakich dokonała zakupów.

Przedstawiona argumentacja, zdaniem Sądu, przekonuje o istnieniu w sprawie uzasadnionych wątpliwości, o jakich mowa w art. 181a Rozporządzenia do WKC. Dokonana ocena materiału dowodowego nie jest oceną dowolną. Organ rozważył dowody we wzajemnym powiązaniu, wskazał dlaczego jednym dał wiarę odmawiając tego przymiotu innym.

Podkreślić należy, że przepis art. 181a Rozporządzenia do WKC mówi o istnieniu uzasadnionych wątpliwości, organ nie jest zatem zobligowany do prowadzenia czynności dowodowych w celu ustalenia wysokości ceny transakcyjnej. W ocenie Sądu, podjęte przez organ celny czynności wyjaśniające w tym zakresie

i uzyskane w ich wyniku materiały porównawcze oraz dokumenty były wystarczające i miarodajne dla zakwestionowania wartości transakcyjnej. Organy celne w sposób spójny, logiczny i rzeczowy wyjaśniły przyczyny swoich wątpliwości.

Konsekwencją zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej samochodu było ustalenie jego wartości w oparciu o jedną z metod wskazanych w art. 30-31 WKC. Jest to drugi etap postępowania związany z weryfikacją zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru. Z przepisu art. 30 ust. 1 WKC wynika, że metody wyliczenia wartości celnej określone w art. 30 i art. 31 WKC zostały ujęte w sposób wymagający kolejnej eliminacji poszczególnych metod i dojścia do metody tzw. "ostatniej szansy". Przy ustaleniu wartości celnej towaru prawidłowe zastosowanie metody "ostatniej szansy" wymaga od organu celnego wykazania w pierwszej kolejności, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, co jak wyżej wykazano, organy uczyniły w sprawie, a następnie zaś, rzeczą organów celnych jest wykazanie, że ustalenie tej wartości jest bezwzględnie niemożliwe w oparciu o pozostałe metody, kolejno wymienione w art. 30 WKC.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organy uzasadniły w sposób szczegółowy, dlaczego nie zastosowały kolejnych metod określania wartości celnej towaru i oparły się na ostatniej z możliwych metod, tj. metodzie "ostatniej szansy". Zgodnie z treścią art. 31 ust. 1 WKC wartość celna jest ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami porozumienia w sprawie stosowania

art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r, art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych I Handlu z 1994r. i przepisów rozdziału 3 WKC,

z wyłączeniem kryteriów niedozwolonych przy posługiwaniu się metodą ostatniej szansy. Organy celne były zatem uprawnione do ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu poprzez wycenę samochodów przez biegłego rzeczoznawcę. Jednocześnie organy dokonały oceny źródeł i przesłanek, jakimi kierował się biegły, sporządzając opinię, oraz wniosków do jakich doszedł.

Należy podkreślić, że wbrew zarzutom podnoszonym w skardze, biegły

w swoich opiniach uwzględnił oceny techniczne z dnia 25 września 2008r. sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę - K. T.. Oceny te, wraz z dokumentacją fotograficzną zostały uwzględnione przez biegłego

w zakresie ustalenia stanu technicznego pojazdów i ich uszkodzeń. Strona w żaden sposób nie wykazywała braku zgodności tych ustaleń ze stanem faktycznym. Tym samym za nieskuteczny należy uznać zarzut, że opinie te nie są wiarygodne, gdyż biegły nie dokonał oględzin przedmiotowych samochodów.

Bezzasadny jest zarzut strony, iż organ celny uznał opinie biegłego rzeczoznawcy sporządzone w toku postępowania jako dowód w sprawie, pomimo,

iż ustalone w nich ceny pojazdów uszkodzonych są bliskie cenom pojazdów nieuszkodzonych. Biegły rzeczoznawca w wycenie nr S27/3-2uc/10 z dnia

28 stycznia 2010r. ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 67 200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 13 400 zł. Również

w wycenie nr S27/3-3uc/10 biegły ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie

67 200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 14 000 zł. Podobnie w wycenie nr S27/3-4uc/10 biegły ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 114 000 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 63 000 zł. Podkreślić należy, iż do ustalenia wartości bazowej biegły posłużył się zalecanym katalogiem zawierającym notowania rynkowe. Zatem nie polegają na prawdzie twierdzenia, iż ustalone przez biegłego rzeczoznawcę wartości pojazdów nieuszkodzonych są zbliżone do wartości pojazdów uszkodzonych.

Całkowicie niezasadny jest zarzut skarżącego, że ustalenia wartości pojazdów winny zostać dokonane w oparciu o oceny techniczne z dnia 25 września 2008r. sporządzone przez uprawnionego rzeczoznawcę - K. T.. Podkreślić należy, co trafnie wskazywał organ, że w przedłożonych przez skarżącego w toku weryfikacji zgłoszenia celnego ocenach technicznych rzeczoznawca dokonał określenia indywidualnej wartości pojazdu z USA - dla potrzeb celnych tj. przedmiotem tych wycen było ustalenie wartości pojazdów na rynku USA. Tym samym, zważywszy na powyżej przedstawioną argumentację, wycena ta nie może zostać zaakceptowana.

Z uwagi na powyższe, Sąd nie znalazł podstaw dla uwzględnienia zarzutu skargi w zakresie naruszenia przepisu art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej

Uznać należało, że organ odwoławczy, podobnie jak organ pierwszej instancji, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył prawa zarówno w zakresie przepisów prawa materialnego i na ich podstawie przeprowadził postępowanie w zgodzie z przepisami proceduralnymi. Zebrał w sposób kompletny i wystarczający materiał dowodowy, na podstawie którego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, dokonując następnie jego subsumpcję pod w/w przepisy prawa materialnego.

Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku