Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 510/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 259 par. 1, art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. L. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: odrzucić sprzeciw P L. LS


UZASADNIENIE

P. i A. L. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych, w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2013 r. skarżący wezwani zostali do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. na podstawie art. 257 p.p.s.a. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. i A. L. bez rozpoznania.

Sprzeciw od powyższego zarządzenia w imieniu własnym oraz swojego męża wniosła A. L.

Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. P. L. został wezwany do podpisania sprzeciwu z dnia 8 lipca 2013 r., bądź nadesłania jego podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia sprzeciwu bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 21 lipca 2013 r., A. L. przesłała podpisany przez siebie odpis sprzeciwu, wskazując jednocześnie, że mąż przebywa za granicą. Dodała, że sprzeciw podpisała w jego zastępstwie na podstawie pełnomocnictwa z dnia 26 kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydawanych przez referendarzy sądowych, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

Sprzeciw, jako środek prawny umożliwiający kwestionowanie orzeczeń wydawanych przez referendarzy sądowych, powinien odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych (art. 46-47 p.p.s.a.), a w szczególności, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., winien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przedmiotowy sprzeciw nie został podpisany przez P. L. Pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych (z dnia 26 kwietnia 2011 r.), udzielone przez skarżącego A. L., nie mogło natomiast odnieść skutku w przedmiotowym postępowaniu, bowiem nie zawierało umocowania do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Skarżący w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a został zatem wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Sprzeciw nie został jednak w zakreślonym terminie podpisany.

Wobec tego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.

LS