Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 144/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 46 § 3, art. 57, art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N Sp. z o.o. Spółka komandytowa na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na nabywanie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

N Sp z o.o. Spółka Komandytowa, działając przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym aktem organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na nabywanie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych wysyłanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej A.D. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Kolejnym zarządzeniem z tego dnia pełnomocnik strony skarżącej został również wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Nadto wezwano A.D. do wykazania, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - zwanej dalej p.p.s.a.) uprawnionych do działania w postępowaniu przed Sądem w charakterze pełnomocnika strony skarżącej. Wezwanie zawierało pouczenie o treści art. 35, 36 i art. 37 p.p.s.a.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone A.D. dnia 10 marca 2017 r. (k. 31 akt sądowych). W wyznaczonym terminie należny wpis sądowy nie został uiszczony, braki formalne skargi również nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.

Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z kolei, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Do pisma należy m.in. dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.).

Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 31 akt sądowych) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie pełnomocnictwa oraz dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej zostały prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 10 marca 2017 r. Termin do wykonania zarządzenia rozpoczął zatem swój bieg od 11 marca 2017 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 17 marca 2017 r.

Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony. W terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Braki formalne skargi także nie zostały usunięte.

Na marginesie należy dodać, że A.D. był pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu podatkowym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.