Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 243/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246, art. 245
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. zażalenia W. S.A. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 182/13 ze skargi W. S.A. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek W. S.A. w O. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 stycznia 2013 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności

Sąd wskazał, że Spółka nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W świetle wartości jej majątku trwałego (49.890.356,63 zł), niedopuszczalne byłoby przyjęcie, że spełnia ona przesłanki przyznania prawa pomocy.

Spółka nie wykazała ponadto, że pomimo trudności finansowych, zmaga się z groźbą niewypłacalności. Poniesienie w danym roku podatkowym straty nie oznacza bowiem utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę. Strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami i nie oznacza braku środków finansowych. Istotne jest natomiast osiąganie przez skarżącą przychodów. O możliwościach płatniczych Spółki świadczy choćby fakt, że w dalszym ciągu prowadzi ona działalność gospodarczą, a przedłożone dokumenty dowodzą, że jest to działalność prowadzona na dużą skalę (działalność w zakresie sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych).

Od powyższego postanowienia zażalenie wniosła Spółka zarzucając mu naruszenia art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) dalej: P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie jakoby Spółka posiadała dostateczne środki na poniesienie kosztów postępowania, podczas gdy zostało wykazane, że takowych środków nie posiada.

Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wskazała, że poniosła stratę w 2012 r., ale i w 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia błędnie wskazano, że Spółka posiada środki finansowe z uwagi na posiadany majątek trwały i jego wartość pomija się przy tym fakt, ze składniki jej majątku są pozajmowane przez komorników, na wszystkich nieruchomościach ustanowione zostały hipoteki, podobnie konta bankowe są pozajmowane przez komorników.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Warto podkreślić, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którą strony samodzielnie ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Stosownie do art. 243 § 1 i 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane na wniosek strony, będącej osobą prawną, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Z brzmienia powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych obciąża stronę, która powinna wykazać i wyczerpująco uzasadnić okoliczności stanowiące podstawę żądania. Rolą sądu jest natomiast dokonanie wnikliwej oceny twierdzeń i dowodów przedłożonych przez stronę zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a w konsekwencji rozstrzygnięcie, czy sytuacja materialna strony daje podstawy do skorzystania ze zwolnienia z art. 245 P.p.s.a.

Zdaniem NSA Sąd I instancji zasadnie wskazał, że istotny pozostaje fakt uzyskiwania przez Spółkę przychodów. Sama strata będąca wynikiem nadwyżki kosztów podatkowych nad przychodami nie przesądza bowiem jeszcze o całkowitym braku środków finansowych. Istotna pozostaje również okoliczność, że Spółka mimo wskazania w zażaleniu, że jej rachunki bankowe są zajęte przez komorników nie przedłożyła dokumentów potwierdzających ten fakt. Poza tym nie przedłożyła dokumentów świadczących, że na posiadanych przez nią nieruchomościach zostały ustanowiono hipoteki.

Reasumując w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, analiza możliwości płatniczych Spółki doprowadziła Sąd I instancji do słusznego wniosku, że nie istnieją przesłanki przemawiające za obciążeniem Skarbu Państwa kosztami prowadzonego przez Spółkę postępowania sądowoadministracyjnego. Brak zatem podstaw do zwolnienia Spółki od poniesienia kosztów postępowania w zakresie objętym wnioskiem (100 zł).

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia