Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 16/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a, art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Y. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej p o s t a n a w i a 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Y. T. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż jest cudzoziemką, przebywającą na terytorium RP leganie na podstawie ochrony uzupełniającej. Nie ma zatrudnienia i jako osoba dotknięta silnymi zaburzeniami psychicznymi ma trudności w znalezieniu pracy. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż utrzymuje się głównie z zasiłku okresowego wypłacanego przez MOPS w Ł. Na utrzymaniu skarżąca ma dwie córki, które pomagają jej w codziennym życiu. Wnioskodawczyni wraz z córkami zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu i korzysta ze wsparcia materialnego osób bliskich oraz lokalnych organizacji pozarządowych. Aktualnie skarżąca otrzymuje zasiłek okresowy w kwocie 390 zł otrzymywany na trzy osoby oraz zasiłek na zakup jedzenia w wysokości po 90 zł na każdą z nich. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności

i przedmiotów wartościowych (k. 2-4).

Na wstępie należy odnieść się do wniosku Y. T. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.

Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Niniejsza sprawa dotyczy odmowy przyznania pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie.

W związku z tym, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono

w punkcie I sentencji.

Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpatrywanym przypadku Y. T. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wskazała, iż jedynym źródłem jej dochodów doraźnie pozostają zasiłki otrzymywane

z Miejsko Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł., które są przeznaczone głównie na zakup żywności i inne niezbędne potrzeby bytowe. Wysokość uzyskiwanej pomocy nie wystarcza jednak na pokrycie podstawowych wydatków skarżącej. Ponadto wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż Y. T. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3

w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono w punkcie II sentencji.