Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 413/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji oraz Fundacji T. w B. zawartego w piśmie z dnia 19 sierpnia 2016 r. na postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. B. w B. oraz Fundacji T. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na roboty budowlane p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenia na postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniami z dnia 1 sierpnia 2016 r. tutejszy sąd:

- odrzucił zażalenie Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w likwidacji oraz Fundacji T. w B. na zarządzenie z dnia 20 kwietnia 2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznania prawa pomocy (k. 377);

- odrzucił zażalenie R. K. na postanowienie z dnia 20 kwietnia 2016 r.

w przedmiocie odmowy przyznania R. K. prawa pomocy (k. 383).

W pismach z dnia 19 sierpnia 2016 r. (k. 389 i następne) R. K.występujący jako przedstawiciel powyższych czterech organizacji społecznych sformułował stanowisko tych organizacji. Pisma te pierwotnie zostały zakwalifikowane jako zażalenia i przesłane NSA celem rozpoznania (k. 421), jednakże sąd kasacyjny dokonał ich zwrotu celem wyjaśnienia charakteru tych pism (k. 422).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 października 2016 r. wezwano R. K. jako przedstawiciela czterech organizacji społecznych do wypowiedzenia się co do dwóch kwestii:

- czy pisma z dnia 19 sierpnia 2016 r. stanowią zażalenia;

- jeśli wskazane pisma są zażaleniami – wezwano R. K. do nadesłania ich

w czytelnej i umożliwiającej techniczne włączenie do akt formie oraz – z uwagi na notoryczność przesyłania pism nieczytelnych i identycznych (niezindywidualizowanych co do treści, w tym zarzutów) – do wskazania zwięzłego ich uzasadnienia zawierającego zarzuty odnośnie każdego z zaskarżonych postanowień. Zakreślono termin 7 dni i rygor pozostawienia pism bez rozpoznania jako pism uniemożliwiających ustalenie ich charakteru.

Powyższe zarządzenie zostało doręczono R. K. w dniu 2 listopada 2016 r. (k. 428). W dniu 4 listopada 2016 r. wezwany przedłożył plik dokumentów

(k. 429 – 433), wskazując, że złożone pisma to m.in. zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia z dnia 19 sierpnia 2016 r. na postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r. podlegają odrzuceniu.

W sprawie niniejszej mamy do czynienia ze skomplikowaną sytuacją procesową. R. K. występujący w imieniu kilku organizacji społecznych składa liczne pisma, co do których – ze względu na ich treść (nieprecyzyjną, powtarzającą się, poruszającą wiele kwestii niedotyczących aktualnego biegu sprawy) oraz ze względu na ich formę (mikroskopijna czcionka uniemożliwiająca odczytanie, niezachowanie standardowych marginesów uniemożliwiające wszycie do akt

w sposób gwarantujący czytelność pisma) – nie jest możliwe ustalenie charakteru tych pism oraz zapoznanie się ze stanowiskiem organizacji społecznych. Z uwagi na znaczną aktywność procesową R. K., wydano też w sprawie wiele postanowień, od których przysługują środki zaskarżenia. Jednakże nieczytelność korespondencji powoduje trudności w prawidłowej kwalifikacji dokonywanych czynności jako środka zaskarżenia lub innej aktywności procesowej strony.

Z uwagi na powyższe oraz w związku ze zwrotem akt sprawy przez NSA (zarządzenie z dnia 13 października 2016 r., k. 422) celem wyjaśnienia charakteru pism z dnia 19 sierpnia 2016 r. – wystosowano do R. K. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych tych pism przez wskazanie ich charakteru, sprecyzowanie zarzutów oraz nadesłanie w czytelnej technicznie formie umożliwiającej wszycie do akt (zarządzenie z dnia 19 października 2016 r.). Zakreślono termin i rygor pozostawienia pism bez rozpoznania.

Dodać należy, że R. K. był już wzywany do uzupełnienia braków formalnych tych pism jako zażaleń przed ich przesłaniem NSA przy zarządzeniu

z dnia 30 sierpnia 2016 r. (k. 398). W odpowiedzi na te wezwania nadesłał identyczny plik nieczytelnych pism.

W wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 19 października 2016 r. terminie R. K. przedstawił kolejny plik identycznych pism, a jedynie w części wstępnej wskazał, że pisma o które sąd pyta stanowią "m.in. zażalenia".

W powyższej sytuacji należy ocenić, że nie doszło do uzupełnienia wszystkich braków formalnych pism z dnia 19 sierpnia 2016 r. Co prawda R. K. wskazał, że są one zażaleniami (wskazał więc ich charakter, do czego m.in. był wzywany), jednakże nie przedstawił tych zażaleń w technicznej formie umożliwiającej ich nieutrudnione odczytanie i wszycie do akt zapewniające czytelność wszytego egzemplarza. Nie sprecyzował też zarzutów odnośnie zaskarżonych postanowień, do czego również był wzywany. Tymczasem z art. 194 § 3 p.p.s.a. wprost wynika, że zażalenie powinno również zawierać zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Nadesłane w dniu 4 listopada 2016 r. pisma są nieczytelne, uniemożliwiają zapoznanie się ze stanowiskiem organizacji reprezentowanych przez R. K. oraz uniemożliwiają przyjęcie, że doszło do uzupełnienia braków formalnych, do których wyżej wymieniony był wzywany.

Należy także wskazać, że pomimo zakreślenia w zarządzeniu z dnia

19 października 2016 r. rygoru pozostawienia pism z dnia 19 sierpnia 2016 r. bez rozpoznania w wypadku nieuzupełnienia braków formalnych, sąd zdecydował

w niniejszym postanowieniu, że skoro R. K. wskazuje, iż są to w jego ocenie zażalenia, tego oświadczenia sąd nie może pominąć. A zatem należało uznać, że pisma te stanowią zażalenia, których braków formalnych nie uzupełniono w pełnym zakresie. Tym samym zażalenia te podlegają odrzuceniu, o czym orzeczono jak

w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.