Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 994/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 451/16 o odrzuceniu skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 451/16 odrzucił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [..]. lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. wpłynęła do Sądu skarga wniesiona w imieniu J. M. przez radcę prawnego K. N. Z powodu stwierdzonych braków formalnych zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 kwietnia 2016 r. wezwano radcę prawnego K. N. do ich uzupełnienia poprzez złożenie do akt sądowych dokumentu pełnomocnictwa, stosownie do art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a."), i uiszczenie wpisu w kwocie 300 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 28 kwietnia 2016 r., powyższe braki nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie, w związku z czym skarga J. M. podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie orzeczenia w całości. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego do zastępowania J. M. przed sądami administracyjnymi znajdowało się w aktach sprawy, które zostały przekazane do Sądu wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] lutego 2016 r. Zwrócono uwagę, że na podstawie tego samego pełnomocnictwa pełnomocnik skarżącej wnosił już uprzednio (24 marca 2015 r.) skargę do tego samego Sądu i wówczas nie został wezwany do uzupełnienia braków w tym zakresie. Odnosząc się natomiast do wpisu od wniesionej skargi w kwocie 300 zł, wyjaśniono, że został on uiszczony przez skarżącą w dniu 2 maja 2016 r. jednakże w tytule przelewu na skutek omyłki została podana inna sygnatura sprawy, której stroną była skarżąca. Powyższe okoliczności potwierdza kopia potwierdzenia przelewu. Wskazano nadto, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone bezpośrednio skarżącej, nie zaś pełnomocnikowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Podstawą odrzucenia przez Sąd skargi J. M. było m.in. nieuiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi w terminie zakreślonym w wezwaniu do dokonania tej czynności. Strona skarżąca, w związku z wniesionym zażaleniem wskazała, że żądana kwota 300 złotych została uiszczona w terminie przewidzianym w wezwaniu na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, z tym że w wyniku omyłki wskazano na zleceniu przelewu inną sygnaturę sprawy (II SA/Rz 531/15) niż ta, w której wpis miał być uiszczony (II SA/Rz 451/16). Analizując powyższą kwestię Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że z uwagi na wątpliwości co tego czy wpłata dokonana w dniu 2 maja 2016 r. na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji (której potwierdzenie stanowi wydruk załączony do zażalenia) została w istocie zakwalifikowana przez Sąd jako wykonanie istniejącego wówczas obowiązku poniesienia kosztów sądowych w sprawie II SA/Rz 531/15, bądź w jakiejkolwiek innej sprawie, w której stroną była J. M., odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. było co najmniej przedwczesne.

Wskazane wadliwości nie podważyły jednak prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę J. M. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z kolei przepis art. 46 § 3 P.p.s.a., po jego nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z treści powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Pierwszej czynności procesowej nie można zaś utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych przedstawionych Sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia pełnomocnictwa na wezwanie sądu. Skoro zatem w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego poprzez przedłożenie Sądowi pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w imieniu skarżącej zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 28 kwietnia 2016 r., a braki te nie zostały usunięte do dnia 5 maja 2016 r., zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.