Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1283/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 i § 3, art. 87 § 1,2,4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2009 r. w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2009 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Pismem z dnia 26 listopada 2014 r. skarżący zwrócił się do tutejszego sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżący wyjaśnił, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że przesyłkę zawierającą skargę wbrew wcześniejszemu poleceniu skarżącego, który 12 listopada 2014 r. uległ urazowi kolana i nie mógł samodzielnie wykonać czynności związanych z wydrukowaniem skargi, pracownica wysłała bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnioskodawca nadmienił, że skargę sporządzano po raz pierwszy, a pracownica samodzielnie kierując się treścią skargi i pozostając w przeświadczeniu prawidłowego postępowania nie wysłała jej za pośrednictwem organu tylko bezpośrednio do sądu administracyjnego. Skarżący dopiero w dniu 19 listopada 2014 r. dowiedział się, że skarga została niewłaściwie wysłana. Do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący dołączył skargę oraz informację o wizycie lekarskiej w dniu 12 listopada 2014 r. związanej z urazem kolana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 p.p.s.a. nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).

W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu np.: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.).

Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Strona skarżąca swój wniosek uzasadnia pomyłką osoby (pracownicy) wysyłającej korespondencję zawierającą skargę na skarżoną decyzję, o czym skarżący dowiedział się 19 listopada 2014 r.

Z analizy akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została odebrana 16 października 2014 r. Termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 17 listopada 2014 r. (uwzględniając dni wolne od pracy). Przesłana skarżącemu decyzja zawierała jasno brzmiące pouczenie w jakim terminie strona powinna ją zaskarżyć.

W ocenie Sądu skarżący, w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, winien był zadbać o to, by jego interesy były należycie chronione.

Uznać należy, że powołana okoliczność błędnej wysyłki korespondencji przez pracownicę skarżącego nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na skarżącego obowiązków. Skarżący nie może zasłaniać się pomyłką pracownicy, która błędnie wysłała przesyłkę ponieważ jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą dbając należycie o swoje interesy powinien tak zorganizować swoją działalność w zakresie obiegu (wysyłki) dokumentów aby eliminować sytuacje zaistniałe w niniejszej sprawie. Ponadto należy nadmienić, że pomyłka pracownika wpływa w zakresie czynności jakich dokonuje bezpośrednio na poczet praw i obowiązków pracodawcy.

Powyższe fakty w powiązaniu z przedstawionymi wcześniej rozważaniami na temat kryteriów oceny zachowania strony w kontekście braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności dotyczącymi dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej pozwalają twierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.