Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 433/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 231
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.G. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1161/14, w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 27 czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z dnia 27 czerwca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia 28 marca 2014 r. określającą w podatku od towarów i usług za kwiecień 2013r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika.

2. Pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. podatnik złożył skargę na wymienioną wyżej decyzję podając jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 0 zł. W piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2014 r. podatnik wyraził zdanie, że skarga jako dotycząca uprawnienia strony do odliczenia podatku naliczonego, podlega wpisowi określonemu w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi.

3. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K., podał wartość przedmiotu sporu: 53.333 zł.

4. Zarządzeniem z dnia 2 września 2014 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po przeprowadzeniu dochodzenia zgodnie z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) i ustaleniu wysokości wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 53.333 zł wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 1.300 zł. Jako podstawę prawną do wezwania i wysokości ustalonych opłat Sąd podał § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministra z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 221, poz. 2193).

5. Na powyższe zarządzenie pełnomocnik podatnika złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości, z uwagi na naruszenie § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik strony wyraził zdanie, że Sąd pierwszej instancji błędnie określił wartość przedmiotu sporu pomiędzy stroną a organami podatkowymi. Wskazał, że kwestią sporną w sprawie był okres, w którym strona mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego i pośrednio wynikający z tego termin zwrotu podatku VAT. Z tego względu za słuszną należało uznać wartość przedmiotu zaskarżenia określoną przez stronę jako wartość odsetkowa z tytułu przeniesienia momentu zwrotu podatku VAT na dalszy okres rozliczeniowy.

6. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżoną do Sądu pierwszej instancji decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia 28 marca 2014 r. określającą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 1.316 zł.

Odnosząc się argumentacji zażalenia wyjaśnić należy, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa, a jego ustalenie następuje w drodze samoobliczenia podatkowego dokonanego przez podatnika. Organ podatkowy dokonuje natomiast kontroli prawidłowości rozliczenia tego podatku przez podatnika (por. art. 21 § 1 pkt 1 i § 2, § 3 i § 3a O.p.). Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o VAT zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o VAT, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że zostaną one określone w innej wysokości przez naczelnika urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt I FPS 9/08, dostępne w bazie internetowej CBOIS).

Z powyższego wynika, że kwota zwrotu różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, może zostać określona odmiennie niż tego dokonał podatnik. Z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wynika zaś, że wykazana przez podatnika kwota podatku naliczonego od nabyć towarów i usług została zawyżona o 53.333 zł. Organ podatkowy określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 1.316 zł. W tej sytuacji, według Naczelnego Sądu Administracyjnego, wpis od skargi na taką decyzję jest wpisem stosunkowym. Wpis stosunkowy, o czym stanowi art. 231 u.p.p.s.a. pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Strona dokonała rozliczenia w podatku od towarów i usług, wskutek czego powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, stanowiąca należność pieniężną. Organ podatkowy zakwestionował zaś prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości podanej przez podatnika.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podobnie już wskazywano. W jednym ze swych orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są decyzje odmawiające zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym powinien być pobierany wpis stosunkowy obliczony od wysokości przedmiotu zaskarżenia ustalanego na kwotę, której zwrotu domagała się strona (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 2/14, dostępne w bazie internetowej CBOIS).

W świetle powyższych uwag prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu wezwano o wpis w oparciu o § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.