Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 778/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego "L." sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 671/17 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego "L." sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 10 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 671/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw PPH L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2017 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi ww. spółki na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie skargi w postępowaniu zabezpieczającym.

Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem z dnia 23 maja 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.

Ww. zarządzenie wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącej w dniu 16 czerwca 2017 r. (k. 37).

Skarżąca złożyła sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego, przesyłając go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przekazał przedmiotowy sprzeciw do WSA w Warszawie w dniu 28 czerwca 2017 r. (data nadania).

W zaskarżonym postanowieniu WSA w Warszawie podniósł, że sprzeciw należało odrzucić. Sąd wskazał, że zaskarżone zarządzenie zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – sprzeciwu do właściwego sądu administracyjnego. Termin 7-dniowy do wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaczął biec 17 czerwca 2017 r. i upłynął z dniem 23 czerwca 2017 r. Sprzeciw został przesłany przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, czyli do sądu niewłaściwego. Do tutejszego Sądu sprzeciw został nadany dopiero 28 czerwca 2017 r. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do wniesienia sprzeciwu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") równoznaczne z wniesieniem do sądu jest oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej lub w polskim urzędzie konsularnym – jednak pod warunkiem, że zostało ono prawidłowo zaadresowane. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać za datę wniesienia sprzeciwu daty nadania przesyłki na adres sądu, który nie jest właściwy w rozpatrywanej sprawie. Pismo wniesione do niewłaściwego sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą skierowania tego pisma przez niewłaściwy sąd do właściwego sądu (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt II FZ 491/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

. W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia, od którego strona zamierzała wywieść sprzeciw, wraz ze stosownym pouczeniem, doręczono skarżącej w dniu 16 czerwca 2017 r. (karta nr 37 akt sądowych), wobec czego siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, stosownie do art. 259 § 1 w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu 23 czerwca 2017 r. Skarżąca wprawdzie wniosła sprzeciw, ale do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Sąd ten przekazał sprzeciw, zgodnie z właściwością, do WSA w Warszawie dopiero w dniu 28 czerwca 2017 r.

W związku powyższymi rozważaniami za datę wniesienia sprzeciwu należy uznać datę przekazania sprzeciwu, tj. dzień 28 czerwca 2017 r. W rozpatrywanej sprawie skarżąca błędnie skierowała sprzeciw do WSA w Gdańsku, stąd termin wniesienia sprzeciwu liczony być powinien z uwzględnieniem daty przekazania sprzeciwu przez ten Sąd sądowi właściwemu tj. WSA w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, zasadnie Sąd sprzeciw odrzucił - a to mając na uwadze regulację art. 259 § 2 p.p.s.a.

Na marginesie odnotować można, że w obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. stanie prawnym dodano § 4 do art. 53 p.p.s.a. W myśl tego przepisu termin, o którym mowa w § 1 i 2 art. 53 p.p.s.a., uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Jako, że regulacja ta dotyczy wnoszenia skargi wprost do sądu (nie zaś za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi), nie znajduje ona zastosowania do sprzeciwu wywiedzionego od zarządzenia referendarza sądowego, wniesionego do niewłaściwego sądu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 wzw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.

-----------------------

3