Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 411/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2010 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. M. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2010 r. Do skargi załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na formularzu PPF, w którym skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku podała, że w związku z prowadzonymi postępowaniami podatkowymi w 2017 r. zawiesiła działalność gospodarczą. Oświadczyła, że jest zatrudniona w charakterze tłumacza i jej dochody z tego tytułu wynoszą 1.530 zł netto miesięcznie. Ponadto oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. W pozostałym zakresie jest na utrzymaniu rodziców.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem i matką. Rodzina posiada dom o powierzchni 200 m2 i nieruchomość rolną i leśną o łącznej powierzchni 19,34 ha o wartości 501.000 zł. Przedmiotowa nieruchomość jest objęta egzekucją komorniczą.

Skarżąca nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.

W rubryce: "Stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym" skarżąca podała: "udziały w Spółce A." nie wskazując, kto z domowników posiada udziały ani jaka jest ich wartość. Oświadczyła, że jej ojciec jest zadłużony wobec urzędu skarbowego, ZUS oraz banków. Wskazała, że banki wypowiedziały umowy kredytowe o wartości około 500.000 zł, a przedsiębiorstwa leasingowe umowy leasingu, w następstwie czego zabrane zostały maszyny i urządzenia.

Ojciec skarżącej utrzymuje się z dochodu z umowy o pracę w wysokości 1.530 zł, a matka skarżącej z zasiłku chorobowego w wysokości 1.450 zł.

Skarżąca wskazała na następujące zobowiązania i wydatki stałe: raty na rzecz ZUS w wysokości 1.100 zł, raty wynikające z ugody z A.-Bankiem S.A. w wysokości 3.000 zł miesięcznie, spłata zadłużenia wobec firmy "B." -1.000 zł, koszty utrzymania domu – 1.000 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca złożyła: zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36L), z którego wynika, że skarżąca w roku 2017 osiągnęła przychód z działalności gospodarczej w wysokości 3.500 zł, poniosła koszty jego uzyskania w wysokości 5.899 zł i poniosła stratę w wysokości 2.399 zł. Z kolei z zeznania skarżącej PIT-37 za ten sam rok wynika, że skarżąca osiągnęła dochód ze stosunku pracy, działalności wykonywanej osobiści i praw autorskich w łącznej wysokości 14.351 zł.

Według zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-37) ojciec skarżącej osiągnął w roku 2017 dochód ze stosunku pracy i innych źródeł w wysokości 20.225 zł. Natomiast z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-37) wynika, że matka skarżącej uzyskała dochód w wysokości 16.870 zł.

Skarżąca oświadczyła, że jej wszystkie rachunki bankowe są nieczynne. Wyjaśniła, że wskazane we wniosku ugody z A.-Bankiem i firma B. oraz wydatki na utrzymanie są ponoszone przez skarżącą przy pomocy rodziny i przyjaciół. Ugoda z ZUS nie jest aktualnie realizowana z uwagi na brak środków finansowych. Skarżąca oświadczyła, że jej matka posiada udziału w dwóch spółkach na terenie Szwecji, natomiast informacja o tym jaki dochód uzyskały te spółki będzie znana dopiero w październiku.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 18 czerwca 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 3.600 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza wniosek zasługuje na uwzględnienie. Porównując wysokość wpisu od skargi (3.600 zł) oraz wysokość aktualnych dochodów skarżącej i jej rodziców, a także konieczność spłacania przez ojca skarżącej zaległości wobec urzędu skarbowego i banków oraz fakt, iż według złożonego oświadczenia z nieruchomości skarżącej prowadzona jest egzekucja, referendarz uznał za uzasadnione zwolnić skarżącą z kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

AKE.