Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 2488/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 614  Oświata, szkolnictwo wyższe, nauka, działalność badawczo-rozwojowa i archiwa
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska, Protokolant sekret. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2004r. sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieważności zarządzenia prezydenta miasta w sprawie konkursu na stanowisko dyrektora placówki oświatowo-wychowawczej oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta M. zarządzeniem nr [...] z dnia [...] w sprawie powołania komisji konkursowej na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w M. wydanym na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ oraz art. 5 ust. 5, art. 5c pkt 2 i art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz.U. Nr 67, poz. 329 ze zm./ powołał komisję konkursową na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w M..

Wojewoda Ś. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta M. z dnia [...] w sprawie powołania komisji konkursowej na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w M. w całości – jako sprzecznego z art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. /Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm./. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że stosownie do postanowień przywołanego art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty organ prowadzący placówkę publiczną, jaką jest przedszkole, powołuje komisję w składzie: po 3 przedstawicieli organu prowadzącego szkołę i organu sprawującego nadzór pedagogiczny, po 2 przedstawicieli rady pedagogicznej i rodziców oraz po jednym przedstawicielu zakładowych organizacji związkowych. Z treści § 1 pkt 5 uchwały wynika, że w przypadku przedstawiciela związku zawodowego wskazano alternatywnie 2 przedstawicieli, mimo braku ustawowego upoważnienia do takiego działania.

Z brzmienia przywołanego przepisu wynika, że komisja musi się składać z takiej ilości członków, jaka wynika z obowiązujących przepisów, a każdy z nich musi być oznaczony imieniem i nazwiskiem. Niedopuszczalne jest zatem powołanie w skład komisji dwóch alternatywnych przedstawicieli reprezentujących podmiot uprawniony do ich wystawienia.

Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] Prezydenta Miasta M. w sprawie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ś. dotyczące zarządzeń Prezydenta Miasta, wydanym na podstawie art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm./ zarządził zaskarżyć do Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ś. [...].

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Gmina M. wniosła o uchylenie wskazanego rozstrzygnięcia Wojewody, jako wydanego bez podstawy prawnej. Zdaniem skarżącej Wojewoda przekroczył kompetencje, gdyż stosownie do postanowień art. 91 ust. 1 w związku z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie jest uprawniony do stwierdzania nieważności zarządzeń organu wykonawczego gminy innych niż zarządzenia ustanawiające przepisy porządkowe. Ponadto skarżąca wskazała, że nie stwierdza się nieważności zarządzeń o powołaniu komisji konkursowej po zakończeniu procedury konkursowej i wyłonieniu kandydatów. Natomiast w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty skarżąca podniosła, że z uwagi na fakt, iż w komisji konkursowej brał udział tylko jeden przedstawiciel organizacji związkowej organ nadzoru winien ograniczyć się jedynie do wskazania naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację jaką kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości /Dz.U. Nr 72, poz. 652/ sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się takich uchybień ze strony organu nadzoru, które uzasadniałyby uwzględnienie wniesionej skargi.

W pierwszej kolejności należy przedstawić unormowania prawne, w oparciu o które organ wykonawczy gminy powołuje komisję konkursową celem wyłonienia kandydata na dyrektora placówki oświatowo-wychowawczej Szkoły Podstawowej

Nr [...] w M.. Zgodnie z treścią art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty organ prowadzący placówkę publiczną, jaką jest przedszkole, powołuje komisję konkursową w składzie: po 3 przedstawicieli organu prowadzącego szkołę i organu sprawującego nadzór pedagogiczny, po 2 przedstawicieli rady pedagogicznej i rodziców oraz po jednym przedstawicielu zakładowych organizacji związkowych.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęte zostało stanowisko, że organ gminy jako organ prowadzący szkołę powołuje komisję konkursową dla przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły /placówki oświatowo-wychowawczej/ w określonym składzie, co oznacza, że wyznaczeni przez dany podmiot przedstawiciele do składu komisji zostają do niej imiennie powołani /wyrok NSA z 7 października 1997 r. sygn. akt II SA/Wr 795/97 OSS z 1998 r. Nr 3 poz. 86/.

Skarżąca Gmina podniosła, że Wojewoda Ś. podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze przekroczył kompetencje, gdyż jej zdaniem uprawniony jest jedynie do kontroli zarządzeń podejmowanych przez organ wykonawczy gminy będących przepisami porządkowymi, a zatem nie był uprawniony do kontroli zaskarżonego zarządzenia, gdyż zarządzenie to nie jest przepisem porządkowym.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić, ponieważ wbrew stanowisku prezentowanemu przez skarżącą, organ nadzoru jest uprawniony do kontroli wszelkich zarządzeń podejmowanych przez organ wykonawczy gminy, gdyż z treści art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie wynikają żadne ograniczenia w tym zakresie.

Analogicznie nie można podzielić poglądu skarżącej Gminy, że z uwagi na treść art. 156 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdza się nieważności zarządzeń o powołaniu komisji, po zakończeniu procedury konkursowej i wyłonieniu kandydata. W orzecznictwie sądownictwa administracyjnego utrwalony jest pogląd o tym, że istotne naruszenie prawa, powodujące nieważność zarządzenia organu gminy nie pokrywa się z przesłankami stwierdzenia nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem, do rozpatrywanej sprawy nie można odnosić postanowień wynikających z treści art. 156 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Podnoszony przez skarżącą Gminę zarzut dotyczący niewłaściwego zastosowania regulacji wynikającej z postanowień art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty, także nie może zostać uwzględniony z przyczyn już powyżej wskazanych, a w szczególności wyeksponowanych w orzecznictwie sądowym.

Jak zostało to zaznaczone powyżej sąd administracyjny powołany został do kontroli legalności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej, skoro zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ś. odpowiada wymogom stawianym przez obowiązujące przepisy prawa i mając na uwadze postanowienia art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.

SJ/