Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 6/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 6/09 ze skargi K. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 stycznia 2009 r. K. G. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych oraz nadesłania 1 odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, odpis wymienionego wyżej zarządzenia oraz wezwanie zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., tj. w trybie doręczenia zastępczego, które opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata.

Art. 73 wyżej cytowanej ustawy stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny uznał ww. przepis za niekonstytucyjny w przedmiocie siedmiodniowego terminu awizo.

Dlatego na podstawie ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. oraz § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697, ze zm.), który przewiduje obecnie obowiązek powtórnego zawiadomienia adresata przez pocztową placówkę oddawczą, jeżeli adresat ten nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu kolejnych dni, należy przyjąć, iż doręczenie zastępcze, na podstawie art. 73 ww. ustawy, jest prawidłowe w przypadku dwukrotnego awizo (złożenie przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej).

W niniejszej sprawie wobec nie podjęcia przez skarżącą K. G. rzeczonej przesyłki w terminie, wobec prawidłowego podwójnego awizo, należy w świetle powyższego uznać za skutecznie doręczony odpis zarządzenia oraz wezwanie z ostatnim dniem awizo, czyli w dniu 3 lutego 2009 r.

W związku z powyższym, skarżącej upłynął termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych i nadesłanie 1 odpisu skargi w dniu 10 lutego 2009 r.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, iż do dnia 3 marca 2009 r. nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 6/09.

Ponadto, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, do chwili obecnej K. G. nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.