Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 526/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Administracyjne postępowanie
Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 w zw. z art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 84 c
journal: Dz.U. 2010 nr 220 poz 1447
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant ref. staż. Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 roku sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. pismem z dnia [...] poinformował "A" sp. z o.o. w P. o przeprowadzeniu w dniu [...] kontroli w P.P.H.U. "B" w B. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu ustalono, że urządzenie HOT SPOT, będące własnością "A" sp. z o.o. w Poznaniu, jest niezgodne z art. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). W/w urządzenie zabezpieczono dla celów dowodowych w magazynie depozytowym Izby Celnej w [...] i na tę okoliczność w obecności właścicielki firmy "B" M. D. sporządzono protokół zatrzymania rzeczy. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wyjaśnił ponadto, że podmiotem kontrolowanym był P.P.H.U. "B" w związku z czym "A" sp. z o.o. nie przysługuje prawo wniesienia zastrzeżeń lub wyjaśnień na podstawie art. 291 § 1 Ordynacji podatkowej. Przysługuje natomiast prawo zgłoszenia interwencji zgodnie z ustawą z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy ( Dz.U. Nr 83, poz. 930 ze zm.).

"A" sp. z o.o. w P. w dniu [...] wniosło sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. czynności kontrolnych oraz wniosek o odstąpienie od czynności kontrolnych.

Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. w piśmie z dnia [...] skierowanym do Spółki wyjaśnił, że nie został zachowany termin do wniesienia sprzeciwu określony w art. 84 c ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto sprzeciw wniosła osoba nieuprawniona. Zgodnie z protokołem kontroli nr [...] funkcjonariusze Urzędu Celnego II w Ł. przeprowadzili kontrolę w P.P.H.U. "B" zlokalizowanym w B. 81. Dlatego nie można uznać, że "A" sp. z o.o. w P. jest przedsiębiorcą uprawnionym do wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 84 c ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Spółka jako właściciel zatrzymanego urządzenia do gry ma prawo do zgłoszenia interwencji, o czym na podstawie art. 127 § 2 ustawy kodeks karny skarbowy, zostanie powiadomiona w toku postępowania karnego skarbowego.

Spółka w dniu [...] wniosła do Dyrektora Izby Celnej w [...] pismo zatytułowane " zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...]", żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz odstąpienia od czynności kontrolnych lub uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Naczelnikowi Urzędu Celnego II w Ł. do ponownego rozpatrzenia. Spółka wyjaśniła, że zawarła z właścicielem lokalu "C" położonego w B. umowę podnajmu powierzchni. W wynajmowanej powierzchni umieściła automat zręcznościowo-rozrywkowy stanowiący jej własność. Nie można zatem stwierdzić, że kontrola nie miała miejsca w miejscu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę i nie dotyczyła należącego do niego urządzenia. W związku z tym Spółka jest stroną niniejszego postępowania i przysługiwało jej prawo do wniesienia sprzeciwu oraz do brania czynnego udziału w postępowaniu.

Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia na pismo Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...]. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że zgodnie z art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego niedopuszczalne jest m.in. odwołanie od czynności organu, która nie jest decyzją administracyjną. W tej sytuacji niedopuszczalne jest także zażalenie na czynność organu administracji, która nie jest postanowieniem. Pismo Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] nr [...] nie było postanowieniem, a jedynie pismem informującym, że w stosunku do podmiotu "A" sp. z o.o. nie toczyła się kontrola działalności gospodarczej. W orzecznictwie sądowo administracyjnym przyjmuje się, że postanowieniem jest pismo zawierające co najmniej oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. W/w pismo Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. nie zawierało rozstrzygnięcia o istocie sprawy. Powyższe oznacza, że pismo to nie było postanowieniem i nie służy na nie zażalenie.

Spółka z o.o. "A" w P. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...], żądając jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. art. 79 ust. 1 w zw. z art. 79 ust. 7, art. 82 ust. 1, art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 79 b, art. 79 ust. 1 u.s.d.g. w zw. z art. 79 ust. 9, art. 80 ust. 1 u.s.d.g. w zw. z art. 80 ust. 1 u.s.dg. w zw. z art. 80 ust. 2 i art. 80 ust. 5, art. 80 b u.s.d.g., art. 81 ust. 1 i 2 u.s.d.g. poprzez ich niezastosowanie w sytuacji wystąpienia ku temu ustawowych przesłanek,

2. art. 84 c ust. 3 u.s.d.g. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w wypadku usprawiedliwionego braku wiedzy kontrolowanego przedsiębiorcy o prowadzonej kontroli, wynikłej wskutek braku informowania go o jej wszczęciu, nie jest możliwe złożenie sprzeciwu w terminie 3 dni od dnia powzięcia wiadomości o wszczęciu kontroli,

3. art. 79, 79 a, 80, 80 a, 81 ust. 2, art. 81 a, art. 82 I 83 u.s.d.g. w zw. z art. 84 ust. 1 a u.s.d.g. w zw. z art. 235 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o służbie celnej poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż skarżący jest podmiotem podlegającym szczególnemu nadzorowi podatkowemu, a w konsekwencji jego uprawnienia wobec prowadzonej przez organ kontroli są ograniczone,

4. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy postępowanie prowadzone przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. nie było przeprowadzone zgodnie z prawem,

5. art. 6, art. 7 oraz art. 8 k.p.a., poprzez niezasadne uznanie, że urządzenia eksploatowane przez Skarżącego mogą być urządzeniami wykazującymi wszystkie lub niektóre cechy automatów o niskich wygranych oraz poprzez faktyczną akceptację naruszeń prawa dokonanych przez organ niższej instancji,

6. art. 80 ust. 1 u.s.d.g. w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że nie posiada statusu strony ani statusu kontrolowanego podmiot, gdy kontrola prowadzona jest w części lokalu oddanej temu podmiotowi w najem i wobec urządzenia stanowiącego tego podmiotu własność i przez ten podmiot eksploatowanego, a miast niego kontrolowanym jest wynajmujący tej osobie część lokalu,

7. art. 124 k.p.a. oraz art. 84 c ust. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez uznanie, że pismo Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. nie jest postanowieniem oraz przez praktyczny brak uzasadnienia przedmiotowego stanowiska.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst. jedn. Dz.U. 2012.270 – dalej: p.p.s.a.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Dyrektor Izby Celnej w [...] wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Prawidłowo przyjął, że w myśl art. 141 k.p.a. zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienie. Pismo Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], zawierające informacje o prowadzeniu kontroli innego przedsiębiorcy niż skarżąca Spółka oraz o zabezpieczeniu dla celów dowodowych urządzenia będącego własnością Spółki, nie może być zakwalifikowane jako postanowienie. Nie jest zatem możliwe wniesienie zażalenia na to pismo. Zgodnie z art. 84 c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447) prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje przedsiębiorcy kontrolowanemu przez organ. Z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych, to jest protokołu kontroli i upoważnienia do wykonywania kontroli z dnia [...] wynika, że podmiotem kontrolowanym była M. D. – P.P.H.U. "B". Prawo wniesienia sprzeciwu przysługiwało M. D., a nie skarżącej Spółce. W związku z powyższym po wniesieniu sprzeciwu przez podmiot nieuprawniony organ administracji zobowiązany był poinformować ten podmiot o braku możliwości wniesienia sprzeciwu.

Pismo zawierające wyłącznie informacje o kontroli przeprowadzonej u innego przedsiębiorcy nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie na podstawie art. 141 k.p.a. Dlatego też na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy zobowiązany był stwierdzić niedopuszczalność zażalenia na to pismo.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

b.a.