Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 129/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust 1, art. 13 ust 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 września 2020 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. C. (strona, skarżąca) pismem z [...] r. wniosła o stwierdzenie bezczynności Wójta Gminy W. (organ) w związku z wnioskiem strony z [...] r. o udostepnienie informacji publicznej.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego, a to art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2019.1429 t.j., dalej: udip) w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy poprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że dokumenty złożone przez kandydatów w konkursie na dyrektora samorządowej instytucji kultury nie stanowią informacji publicznej oraz naruszenie przepisów postepowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a to art. 13 ust. 1 udip przez nieudostępnienie wnioskowanej informacji publicznej w ustawowym terminie.

Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o jej charakterze oraz nakazanie organowi rozpoznania wniosku. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, za przyznaniem kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że strona za pośrednictwem poczty elektronicznej [...] roku złożyła do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez doręczenie jej kopii umowy, o której mowa w art. 15.5 uopdk, kopie wszystkich koncepcji, o których mowa w ogłoszeniu o konkursie, pisemnego opracowania koncepcji funkcjonowania "A" w G. na 7 lat zawierającej propozycje rozwoju nowych oraz istniejących form kultury na terenie gminy, zakres współpracy z organami i jednostkami organizacyjnymi gminy, artystami, twórcami, stowarzyszeniami, grupami nieformalnymi oraz innymi podmiotami działającymi na terenie gminy- opis planowanych działań remontowych i inwestycyjnych - określenie zasad polityki zatrudnienia, źródła finansowania działalności "A".

Za pismem z [...] r. organ przesłał skan umowy oraz skan koncepcji funkcjonowania "A" na lata 2020-2026 opracowaną przez osobę która została wybrana na stanowisko Dyrektora "A" informując, że koncepcja objęta jest prawem autorskim i bez zgody autora nie może być rozpowszechniana i udostępniana publicznie. Nie udostępniono wnioskodawczyni koncepcji funkcjonowania "A" przedstawionych przez pozostałych kandydatów, gdyż nie stanowią one informacji publicznej. Skarżąca nie zgodziła się z tym stanowiskiem stwierdzając, że jest ono niezasadne. W powyższym zakresie odwołała się do orzecznictwa (wyrok WSA w Poznaniu z 12.07.2017r. sygn.. akt II SAB/Po 75/17, wyrok SN z 8.11.2012r. sygn. akt I CSK 190/12, lex nr 1286307, wyroki NSA z 7.12.2011r. sygn. akt I OSK 1734/11 i z 17.11.2017r. sygn. akt I OSK 1281/15). Wskazała, że organ z orzeczenia WSA w Poznaniu wyciągnął wnioski wręcz sprzeczne z treścią jego uzasadnienia, co zapewne było intencjonalne.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie polemizując z stanowiskiem strony. Podkreślił, że pismem z [...] r. częściowo udostępniając żądaną informację i przekazując skan umowy oraz skan koncepcji funkcjonowania "A" na lata 2020-2026 opracowaną przez osobę, która została wybrana na stanowisko Dyrektora "A". Jednocześnie poinformowano, że koncepcja objęta jest prawem autorskim i bez zgody autora nie może być rozpowszechniana i udostępniana publicznie. Nie udostępniono wnioskodawczyni koncepcji funkcjonowania "A" przedstawionych przez pozostałych kandydatów, gdyż nie stanowią one informacji publicznej, a ich autorom mogą przysługiwać uprawnienia z tytułu ochrony praw autorskich, praw osobistych i majątkowych. Informacją publiczną są wszelkie dokumenty urzędowe organu powstałe w związku z realizacją konkretnych spraw, a przymiotu tego nie posiadają dokumenty prywatne kierowane do organu. Dotyczy to dokumentów składanych przez kandydatów w procesie naboru, a ich złożenie w organie nie zmienia ich charakteru na dokument urzędowy (II SAB/Po 75/17). Powołany wyrok WSA w Poznaniu odnosił się do procedury konkursowej opartej na innych przepisach ustawowych niż w niniejszej sprawie. Nadto odniósł się do pojęcia informacji publicznej oraz ograniczenia dostępu do niej zakreślonego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazano, że przejrzystość procesu rekrutacyjnego byłaby taka sama przy znajomości koncepcji programowych poszczególnych kandydatów jak i bez jej znajomości, a konkurs przeprowadziła powołana w tym celu komisja, zaś organ mógł dokonać wyboru innego kandydata niż wyłoniony przez komisję. Wobec powyższego argumenty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy, co do zasady, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy.

W art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zostały wymienione inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie była wskazywana przez skarżącą bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zawartej we wniosku skarżącej z [...] r.

Zgodnie z art. 13 udip udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 udip odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Strona skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej [...] r. Zgodnie z art. 13 udip udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a zatem udzielenie informacji publicznej w [...] r. spełnia wymogi powyższego uregulowania. Organ wobec powyższego nie pozostawał w bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej.

W skardze skarżąca wskazuje na naruszenie art. 1 ust. 1 udip w związku z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g tej ustawy oraz art. 13 ust. 1 udip. Zarzucono błędną wykładnię tych przepisów skutkującą uznaniem, że złożone przez kandydatów w konkursie na dyrektora samorządowej instytucji kultury dokumenty nie stanowią informacji publicznej, a ich niedoręczenie narusza wskazane przepisy prawa. Jednocześnie w petitum skargi skarżąca nie precyzuje na czym w jej ocenie polega w sprawie bezczynność, a kwestie te również nie są przedmiotem wywodu w uzasadnieniu skargi. Argumentacja podnoszona przez stronę w kwestii oceny zakresu informacji objętych obowiązkiem ich ujawnienia w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej niewątpliwie nie może stanowić przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie, której zakres określiła sama strona w skardze jako bezczynność.

Podkreślenia wymaga, że konkurs na stanowisko Dyrektora "A" odbył się w trybie art. 16 ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U.2020.194 t.j.). Wobec powyższego w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok z 28.01.2020r. sygn. akt I OSK 2433/18) należało stwierdzić, że sprawa o dostęp do informacji publicznej nie jest natomiast sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Tryb udostępniania informacji w całości reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zawarte w niej odesłanie do przepisów kodeksu jest bardzo wąskie i dotyczy wyłącznie wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji i decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Stąd w sprawach z zakresu informacji publicznych nie może mieć zastosowania ta część art. 53 § 2b p.p.s.a. w której mowa, że skarga na bezczynność lub przewlekłość "może być wniesiona (...) po wniesieniu ponaglenia". Przepis ten należy interpretować tak, że ponaglenie jest wymagane wtedy, gdy sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość, prowadzona jest w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego lub przy ich zastosowaniu. Wobec powyższego fakt nie wniesienia przez skarżącą ponaglenia nie może mieć wpływu na terminowość wniesienia skargi.

Stwierdzić zatem należało, że w badanej sprawie nie doszło do bezczynności organu, a w konsekwencji nie było podstaw do zastosowania art. 149 § 1 ppsa zgodnie z którym Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a w zależności od okoliczności sprawy orzeka o przewlekłym postępowaniu lub bezczynności. Natomiast zgodnie z art. 149 § 1a ppsa stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a tym bardziej nie zaistniały podstawy do zastosowania art. 149 § 1a p.p.s.a. (rażącego naruszenia prawa).

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił skargę na mocy art. 151 ppsa.