Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 621/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić zwolnienia A. W. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wydał wyrok w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]".

Skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku złożył uczestnik postępowania – A. W., zwany dalej wnioskodawcą, reprezentowany przez radcę prawnego. Wnioskodawca złożył ponadto urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną i synem. W rubryce nr 7.1. wykazał dwa lokale mieszkalne o powierzchni "[...]" i "[...]" oraz lokal użytkowy o powierzchni "[...]", w rubryce nr 10 – dochód własny z tytułu renty w kwocie "[...]" i z tytułu "dorywczej działalności" w kwocie ok. "[...]", natomiast w rubryce nr 8 dodał, iż konkubina jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostaje na jego utrzymaniu. Uzasadniając wniosek, w rubryce nr 5 wskazał, iż jest na rencie i z przerwami, o ile pozwala na to stan jego zdrowia, prowadzi działalność gospodarczą. Ma "wszędzie (...) zaległości w zobowiązaniach", w tym "zaległości czynszowe". Wskazał, iż ma trzy lokale – lokal mieszkalny jest zagrożony licytacją komorniczą, lokal użytkowy nie jest wynajmowany z powodu sprawy sądowej, a jest obciążony kredytem hipotecznym, którego miesięczna rata wynosi "[...]", "w lokalu – mieszkaniu gdzie (prowadzi) działalność prowadzona jest egzekucja". Zauważył, iż z powodu niewynajmowania lokalu użytkowego jego zadłużenia rosną, a stara się spłacać jedynie kredyt hipoteczny obciążający ten lokal, aby zapewnić sobie dochód na przyszłość. Oświadczył, iż "życie" opłaca z renty oraz otrzymywanej od matki kwoty "[...]" miesięcznie. Dla potwierdzenia trudnej sytuacji materialnej, do urzędowego formularza PPF, wnioskodawca załączył dokumenty dotyczące dochodowości prowadzonej działalności gospodarczej (3 karty), kopie dokumentów dotyczących posiadanych zaległości, toczących się wobec niego postępowań egzekucyjnych i wszczętych egzekucji (14 kart), kopię umowy kredytu hipotecznego na sfinansowanie nabycia lokalu użytkowego (5 kart), kopie wyciągów z rachunków bankowych osobistego i firmowego (7 kart) i kopię legitymacji emeryta-rencisty (2 karty).

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż nie jest w stanie ponieść określonych kosztów postępowania. Prawo pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ppsa zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, dlatego też powinno być przyznawane tylko gdy strona wiarygodnie wykaże, że nie posiada wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał wiarygodnie, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania ograniczają się do wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Zauważyć należy, iż wnioskodawca, przedstawiając sytuację materialną 3-osobowej rodziny, wskazał, iż na jej utrzymanie przeznacza środki pieniężne pochodzące z renty w kwocie "[...]" oraz otrzymywane od matki w kwocie "[...]". Dodatkowo w rubryce nr 10 wykazał dochód z tytułu "dorywczej działalności" w kwocie ok. "[...]". Powyższe oznacza, że środki pieniężne jakimi dysponuje miesięcznie jego 3-osobowa rodzina to, zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy, łącznie ok. "[...]". W tym miejscu, zauważyć jednak należy, iż z załączonego do formularza "Obliczenia dochodu za okres Styczeń-Październik 2013" ("[...]") wynika, iż przychód za ten okres (10 m-cy) wyniósł "[...]", zaś dochód zaledwie "[...]". Wnioskodawca nie wyjaśnił natomiast przyczyn rozbieżności pomiędzy wysokością dochodu wykazaną w formularzu, a wynikającą z przedłożonego dokumentu.

Niezależnie od wskazanej rozbieżności co do wysokości dochodu z tytułu działalności gospodarczej, przyjmując nawet, że wnioskodawca dysponuje miesięcznie kwotą ok. "[...]" i mając na uwadze jego oświadczenie, zawarte w rubryce nr 5, zgodnie z którym jego zadłużenia rosną, a on stara się spłacać jedynie kredyt hipoteczny, którego rata miesięczna wynosi "[...]", stwierdzić należy, iż nawet przy wykazanej kwocie "[...]" nie byłoby to w żaden sposób możliwe. Powstaje zatem uzasadnione domniemanie faktyczne posiadania przez wnioskodawcę środków nieujawnionych we wniosku. To z kolei rodzi przeświadczenie, że okoliczności w nim przedstawione odbiegają od rzeczywistej sytuacji materialnej. Nieujawnienie przez wnioskodawcę sytuacji materialnej w pełnym zakresie uniemożliwia natomiast podjęcie korzystnego dla niego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach nie można bowiem stwierdzić, że wnioskodawca nie posiada i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych skoro, mimo wykazanych niskich dochodów, jest w stanie pokrywać miesięcznie wydatki znacznie przekraczające wysokość tych dochodów i stanowiące jednocześnie wielokrotność wymaganego na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi kasacyjnej.

W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w sentencji.