Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 684/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3,  art. 61  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska – Kyć po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.F. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

S.F. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.

W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże go nie uzasadniła.

Po analizie akt administracyjnych Sąd stwierdził, że z oświadczeń skarżącej wynika, że dochód netto jej rodziny kształtuje się na poziomie 2.000 zł, co w przeliczeniu na jedną osobę wynosi około 600 zł. Z wynagrodzenia za pracę prowadzona jest egzekucja komornicza z tytułu zaległości objętych decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności zwłaszcza, jeżeli zaistniały szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie budzi zatem wątpliwości, że w świetle tego przepisu zasadą jest, iż zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracyjnego, powinno być wykonane. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może bowiem wystąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.

Tymczasem strona skarżąca wniosku nie uzasadniła. Nie przedstawiła argumentacji wskazującej na zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy to znaczy nie wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedłożyła też żadnych dowodów uzasadniających wniosek. Sąd nie stwierdził też okoliczności wskazujących na konieczność zawieszenia wykonania decyzji po analizie akt administracyjnych. Rzetelne uzasadnienie wniosku jest konieczne z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja jest decyzją wykonalną, bowiem nakłada na skarżącą obowiązek określonego działania.

Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd działając na podstawie cytowanego art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.