Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1088/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 sierpnia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 roku oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 roku oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

W skardze skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów postępowania, tj. obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, ponieważ nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, z uwagi na trudną sytuację materialną. Do skargi został załączony formularz urzędowy (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W zawartym na powyższym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący w szczególności wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym razem z matką i ojcem. Nie posiada żadnego majątku ani nie osiąga żadnego dochodu. Dochód rodziny, na który składają się emerytura ojca oraz zasiłek przedemerytalny matki, wynosi 1.770 zł.

Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na trudną sytuację finansową prowadzonej przez niego firmy transportowej, w efekcie której przestał regulować ciążące na nim zobowiązania. Podkreślił, że posiadane przez niego środki transportowe były zakupione na kredyt. W związku z nieterminowym regulowaniem płatności musiał zawiesić działalność od dnia 31 sierpnia 2010 r. Obecnie nigdzie nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu rodziców.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że z przedstawionego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacji i dokumentów załączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Łd 757/11, które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, iż skarżący pozostaje z żoną w faktycznej separacji. Małżonkowie zamieszkują bowiem osobno u swoich rodziców w P., przy czym dzieci skarżącego zamieszkują wraz z jego żoną. Skarżący nie dysponuje informacjami o rachunkach bankowych żony, gdyż pozostaje z nią w ustroju rozdzielności majątkowej. Nie posiada przy tym majątku i nie uzyskuje żadnych dochodów. W efekcie pogarszającej się kondycji finansowej prowadzonej przez niego firmy transportowej przestał regulować ciążące na nim zobowiązania. Posiadane przez niego środki transportowe były zakupione na kredyt. Aktualnie skarżący nigdzie nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu rodziców, którzy osiągają dochód w wysokości

1.770 zł. W dniu 31 stycznia 2010 r. skarżący zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej na okres 24 miesięcy z powodu pogarszającej się kondycji firmy spowodowanej m.in. narastającymi lawinowo zobowiązaniami wobec budżetu Państwa. Natomiast w 2010 r. z tytułu prowadzonej działalności skarżący poniósł stratę w wysokości - 27.053,82 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Wykazana kwota dochodu rodziny oraz brak posiadania przez skarżącego składników majątkowych dowodzą, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)