Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2790/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności środowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia - odrzucić wniosek -


UZASADNIENIE

Koło Łowieckie Nr [...] wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyżej wskazaną decyzję. Do skargi nie zostały do dołączone dokumenty, z których wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do występowania w imieniu skarżącego podmiotu. Zgodnie z zarządzeniem z 18 października 2016 r. stronę skarżącą wezwano – wysyłając wezwanie na wskazany adres do korespondencji – do uzupełnienia powyższych braków formalnych. Wezwanie zostało odebrane 27 października 2016 r. W odpowiedzi został nadesłany wypis z rejestru kół łowieckich, wskazujący na sposób reprezentacji Koła, a także upoważnienie dla osoby podpisującej skargę do jednoosobowego występowania w imieniu Koła, udzielone zgodnie ze sposobem reprezentacji.

Postanowieniem z 28 listopada 2016 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, uznając, że nadesłane upoważnienie nie obejmowało natomiast sądów administracyjnych. Stąd w ocenie Sądu skarga nie została podpisana przez osobę upoważnioną, co skutkowało jej odrzuceniem.

Strona skarżąca wniosła na powyższe postanowienie zażalenie. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując żądanie stwierdzeniem, że spowoduje to zajście negatywnych skutków dla skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast wedle art. 87. § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Natomiast według art. 88 § 1 zdanie pierwsze ustawy p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności, co ma miejsce m. in. jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Wydanie IV, Warszawa 2016).

Przenosząc powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek Koła Łowieckiego musi zostać odrzucony, albowiem jest on niedopuszczalny. Skarga strony nie została bowiem odrzucona z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia, a z powodu braków formalnych. Strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi, zatem nie można tego terminu przywrócić.

Na marginesie jedynie Sąd zauważa, że wskazane uzasadnienie nie mogłoby stanowić skutecznej podstawy dla ewentualnego pozytywnego rozstrzygnięcia dla wniosku. Okoliczność, iż strona poniosłaby konsekwencje wynikające z braku zaskarżenia aktu administracyjnego, jest bowiem niezaprzeczalna, jednak jednocześnie nie jest to przesłanka przywrócenia terminu sama w sobie, jak również nie stanowi ona o żadnym braku winy w uchybieniu terminu (do czego, jak Sąd zauważył już wcześniej, nie doszło).

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.