Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 763/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi F. I. F., E. F. s.c. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2015 r. p o s t a n a w i a Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. ,


UZASADNIENIE

"F." I. F., E. F. spółka cywilna w B., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z [...] maja 2016 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2015 r. W piśmie z dnia 28 kwietnia 2016 r. pełnomocnik zawnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że podatnicy nie posiadają żadnego majątku, który mogliby spieniężyć w celu uregulowania zaległych zobowiązań podatkowych. Działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki cywilnej nie przynosi dochodów, z uwagi na zawieszenie tej działalności gospodarczej od 1 stycznia 2016 r. Podatnicy- celem uregulowania zobowiązań podatkowych zmuszeni byli do spieniężenia posiadanego majątku osobistego, w tym majątku spółki i na chwilę obecną nie posiadają już jakichkolwiek dóbr umożliwiających uregulowanie zaległości objętych zaskarżoną decyzją. Z istotnych informacji pełnomocnik wskazał, że I. F. utrzymuje się z emerytury, zaś E. F. prowadzi jednoosobowa działalność gospodarczą pod nazwą P. "F." E.F.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego

w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową.

Przede wszystkim trzeba zauważyć, że wspólnicy nie prowadzą obecnie działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Została ona zawieszona od

[...] stycznia 2016 r., tak więc jeszcze przed wydaniem przez organ odwoławczy ostatecznej decyzji w tej sprawie. Powyższej okoliczności nie można zatem uznać za skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Argument pełnomocnika, że niewstrzymanie wykonania decyzji wpłynie negatywnie na kontakty handlowe spółki, spowoduje utratę dobrego imienia, wizerunku spółki, czego konsekwencją ma być konieczność zamknięcia działalności gospodarczej, nie mógł zostać zatem uwzględniony jako istotny dla rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku. W zakresie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mieszczą się dokonane uprzednio działania skarżącego co do prowadzenia działalności gospodarczej i ich konsekwencje (zob. w tym zakresie postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2015 r. II FSK 1766/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Oceniając zasadność złożonego w tej sprawie wniosku zaznaczyć należy, że istotne znaczenie dla oceny sytuacji majątkowej spółki cywilnej ma kwestia kondycji finansowej jej wspólników. W świetle znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie jawi się ona na tyle trudna, aby mogły zmaterializować się obawy strony co do wystąpienia w przypadku przymusowego wykonania decyzji (opiewającej na kwotę 120.229 zł zobowiązania podatkowego do zapłaty) tak daleko idących skutków, jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że E. F. prowadzi obecnie jednoosobową działalność gospodarczą.,

z której stan magazynowy wynosi "0". Brak jest informacji o obrotach i dochodach z tejże, podobnie jak brak jest informacji o obrotach na rachunku bankowym Skarżąca nie przedłożyła informacji o dochodach PIT za 2016 r., niemożliwe jest zatem ocenienie dochodów małżonków w ubiegłym roku i ich kondycji finansowej. Z oświadczeń strony wynika, że I.F. nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej, a jej dochodem jest emerytura w wysokości 2400 zł brutto miesięcznie. Brak danych o posiadanych wierzytelnościach.

Okoliczność, że wspólnicy ponoszą wydatki w postaci kredytu na finansowanie bieżącej działalności E. F. w wysokości ponad 2500 złł miesięcznie plus odsetki, nie jest wystarczająca do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki

do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe oznacza, że wspólnicy mają zdolność do bieżącego regulowania należności i nie można zaakceptować, aby zobowiązania publicznoprawne miały zostać potraktowane jako mniej istotne.

Sąd pragnie wyjaśnić stronie, że przymusowa realizacja publicznoprawnych zobowiązań pieniężnych ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, co samo w sobie nie może stanowić argumentu dla wstrzymania wykonania decyzji. Kondycja finansowa wspólników spółki cywilnej nie wskazuje, aby w razie wykonania decyzji nastąpiły skutki, o których mowa

w uzasadnieniu wniosku o zastosowanie przedmiotowej ochrony tymczasowej.

Ponadto, nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki.

W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie uprawdopodobniono dostatecznie wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.