Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 763/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art 156 § 1 , 158
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia oraz o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości oraz ustalenia odszkodowania postanawia: 1. odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku, 2. odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia oraz o sprostowanie uzasadnienia wyroku z 7 czerwca 2016 r.

Jeżeli chodzi o wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku, odnosi się on do fragmentu str. 18 uzasadnienia o treści: "Należy dalej wskazać, iż zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego a następnie orzekającego w sprawie Sądu Wojewódzkiego, Wojewoda ustalił również, iż zostały skutecznie doręczone skarżącemu pozostałe pisma dotyczące daty zawarcia tej umowy. Dołączone do akt sprawy administracyjnej zwrotne poświadczenia ich doręczenia nie budzą w ocenie Sądu wątpliwości co do ich prawdziwości. Z powyższego wynika, iż skarżący został prawidłowo powiadomiony o treści złożonej mu oferty nabycia nieruchomości o terminie umowy cywilnoprawnej jak i, że finalnie nie doszło w tym trybie do przeniesienia własności ww nieruchomości. Zatem wobec bezskutecznego upływu terminu do zawarcia umowy, spełnione zostały przesłanki uzasadniające wszczęcie, na wniosek GDDKiA, postępowania wywłaszczeniowego (zawiadomienie z dnia 6 lipca 2005 r.).".

Odnośnie zaś wniosku o sprostowanie uzasadnienia wyroku, dotyczy on:

1. innego fragmentu str. 18 uzasadnienia o treści: "Na marginesie należy wskazać, iż Minister w uzasadnieniu decyzji użył rzeczywiście niefortunnego sformułowania o "podobieństwie podpisu skarżącego" odnoszącego się do podpisu znajdującego się na wniesionym przez skarżącego odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 roku, w stosunku do jego podpisu umieszczonego na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia mu pisma Wojewody [...] z dnia 8 października 2005 roku powiadamiającego o terminie zawarcia umowy, doręczone skarżącemu do aresztu śledczego w [...], co jednak nie oznacza, że zdaniem organu odwoławczego podpisy te zostały złożone przez dwie różne osoby. Intencją Wojewody było potwierdzenie tożsamości osoby składającej podpis celem wykazania prawidłowości doręczenia powyższego pisma. Niezależnie jednak, kwestionowanie podpisu przez skarżącego w toku postępowania miałby skutek, gdyby jednocześnie wystąpił ze stosownym wnioskiem o powołanie biegłego grafologa. Skarżący w toku całego kilkunastoletniego postępowania administracyjnego nie wskazywał na powyższą okoliczność a należy mieć na uwadze, że organ administracyjny nie działa z urzędu i nie przeprowadza postępowania dowodowego na okoliczność przez siebie uznaną za wystarczająco wyjaśnioną, a za taką uznał skuteczne doręczenie skarżącemu oferty.";

2. fragmentu str. 23-24 uzasadnienia o treści: "Podniesiony w skardze zarzut dotyczący zaniżenia wartości rynkowej badanej nieruchomości nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, zaś skarżący nie przedstawił dowodów świadczących o wyższych cenach transakcyjnych nieruchomości podobnych na rynku lokalnym.".

Uzasadniając wniosek o sprostowanie str. 18 uzasadnienia wyroku Skarżący wskazał, że:

1. nigdy nie składał odwołania do Wojewody [...],

2. w aktach administracyjnych sprawy nigdy nie było pisma sygnowanego data 8 października 2005 r.,

3. nie jest prawdą, że w toku postępowania nie podnosił, że jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki o numerze nadawczym 1958 został sfałszowany,

4. w sprawie nigdy nie było operatu z 15 lipca 2015 r.

Uzasadniając z kolei wniosek o sprostowanie str. 23-24 uzasadnienia wyroku Skarżący wskazał, że w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2014 r. wskazał pięć transakcji nieruchomości podobnych, o znacznie wyższych cenach transakcyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do uzasadnienia wyroku nie jest zasadny. Zgodnie z art. 158 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przedmiotem rozstrzygnięcia wątpliwości (wykładni) może być - wyjątkowo - uzasadnienie wyroku (por. T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011, pkt 3 do art. 158 P.p.s.a., str. 728). Przyczyną odmowy rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyżej przywołanego fragmentu uzasadnienia wyroku jest okoliczność, że nie budzi on wątpliwości. Wszystkie zarzuty Skarżącego wobec wyroku mogą być zgłoszone w skardze kasacyjnej i zweryfikowane przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Nie jest też zasadny wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku. Prostowane mogą być jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art. 156 § 1 P.p.s.a.). W kwestionowanych fragmentach uzasadnienia nie doszło do tego typu pomyłek. Zarzuty Skarżącego w tym zakresie mają charakter merytoryczny. Mogą być one rozpatrzone jedynie w ramach postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W związku z tym Sąd na podstawie art. 156 § 1 i art. 158 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.