Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 200/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 2, art. 3 pkt 20,
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Asesor WSA Jacek Kuza,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lutego 2007r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 52,80 zł VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

II SA / KE 200/06

UZASADNIENIE

DECYZJĄ Z DNIA [...] WOJEWODA NA PODSTAWIE ART. 82 UST. 3 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE (DZ. U. Z 2003 R., NR 207, POZ. 2016, Z PÓŹN. ZM.), PO ROZPATRZENIA ODWOŁANIA M. P. OD DECYZJI STAROSTY Z DNIA [...], ZATWIERDZAJĄCEJ PROJEKT BUDOWLANY

I UDZIELAJĄCEJ A. S. POZWOLENIA NA BUDOWĘ BUDYNKU MIESZKALNEGO JEDNORODZINNEGO Z INSTALACJAMI WEWNĘTRZNYMI: ELEKTRYCZNĄ, WODOCIĄGOWĄ, C.O.

I KANALIZACYJNĄ Z ODPROWADZENIEM ŚCIEKÓW DO PROJEKTOWANEGO ZBIORNIKA NA NIECZYSTOŚCI CIEKŁE, ZBIORNIKA BEZODPŁYWOWEGO NA NIECZYSTOŚCI CIEKŁE, PRZYŁĄCZA WODOCIĄGOWEGO OD ISTNIEJĄCEGO WODOCIĄGU DO PROJEKTOWANEJ STUDZIENKI WODOMIERZOWEJ ORAZ PRZYŁĄCZA ENERGETYCZNEGO, UMORZYŁ POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE, PONIEWAŻ ODWOŁANIE NIE POCHODZI OD STRONY POSTĘPOWANIA.

W UZASADNIENIU ORGAN PODNIÓSŁ, ŻE M. P. W ODWOŁANIU WNIESIONYM

W TERMINIE PRZEWIDZIANYM PRZEPISAMI K.P.A., ZARZUCIŁ, IŻ DZIAŁKA NR 244 W K. NA KTÓREJ PLANOWANA JEST INWESTYCJA, JEST JEGO WŁASNOŚCIĄ I NIE WYRAŻA ZGODY NA REALIZACJĘ TEJŻE INWESTYCJI. ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE M. P. NIE BRAŁ UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU PIERWSZOINSTANCYJNYM DOTYCZĄCYM W/W SPRAWY, JAK RÓWNIEŻ DECYZJA TA NIE BYŁA DO NIEGO KIEROWANA. W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, ORGAN II INSTANCJI WEZWAŁ M. P. DO PRZEDŁOŻENIA W ZAKREŚLONYM TERMINIE DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH, ŻE PRZYSŁUGUJE MU TYTUŁ PRAWNY DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI, KTÓRYCH SKARŻĄCY NIE ZŁOŻYŁ.

ORGAN PRZYTOCZYŁ PRZEPIS ART. 127 § 1 K.P.A., KTÓRY STANOWI IŻ UPRAWNIENIE DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA OD ORZECZENIA ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I INSTANCJI POSIADA TYLKO STRONA W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A., TZN. OSOBA, KTÓREJ INTERESU PRAWNEGO LUB OBOWIĄZKU DOTYCZY ODWOŁANIE LUB GDY ŻĄDA ONA OD ORGANU CZYNNOŚCI ZE WZGLĘDU NA SWÓJ INTERES PRAWNY LUB OBOWIĄZEK. ZGODNIE NATOMIAST Z ART. 28 UST. 2 USTAWY PRAWO BUDOWLANE, STRONAMI W POSTĘPOWANIU W SPRAWIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ SĄ: INWESTOR ORAZ WŁAŚCICIELE, UŻYTKOWNICY WIECZYŚCI LUB ZARZĄDCY NIERUCHOMOŚCI ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W OBSZARZE ODDZIAŁYWANIA OBIEKTU. JAK WYNIKA Z AKT SPRAWY, OBSZAR TEN OBEJMUJE DZIAŁKI NR 244, 243, 242, 241, 240, 239, 238, 237, 236, 235 I 234 W MIEJSCOWOŚCI K.. INWESTOR A. S. DOŁĄCZYŁ DO WNIOSKU O POZWOLENIE NA BUDOWĘ OŚWIADCZENIE, ZŁOŻONE POD RYGOREM ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ, O POSIADANYM PRAWIE DO DYSPONOWANIA NIERUCHOMOŚCIĄ NA CELE BUDOWLANE. SWOJE PRAWO DO DYSPONOWANIA DZIAŁKĄ NR 244 A.S. WYWODZI Z TYTUŁU WŁASNOŚCI, CO POZOSTAJE W ZGODZIE Z WYPISEM Z REJESTRU GRUNTÓW. Z UWAGI NA TO, IŻ M. P. NIE PRZEDŁOŻYŁ W ZAKREŚLONYM TERMINIE DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH, ŻE MA TYTUŁ PRAWNY DO DZIAŁKI NR EWID. 244 ORAZ DO POZOSTAŁYCH DZIAŁEK, O JAKICH MOWA WYŻEJ, ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE NIE POSIADA ON PRZYMIOTU STRONY. ZATEM M. P. NIE MA UPRAWNIEŃ DO WNIESIENIA ODWOŁANIA OD DECYZJI STAROSTY UDZIELAJĄCEJ A. S. POZWOLENIA NA BUDOWĘ.

ORGAN ODWOŁAWCZY UZNAŁ, IŻ BRAK PRZYMIOTU STRONY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM SKUTKUJE UMORZENIEM POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO, BOWIEM USTALENIE TAKIEJ PRZESŁANKI STWARZA OBOWIĄZEK ZAKOŃCZENIA POSTĘPOWANIA W II-EJ INSTANCJI Z UWAGI NA BRAK PODSTAW DO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY CO DO JEJ ISTOTY.

SKARGĘ OD TEJ DECYZJI DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZŁOŻYŁ M. P. PODNOSZĄC, IŻ PRZEDMIOTOWĄ DZIAŁKĘ NR 244 POŁOŻONĄ W K. GM. P.NABYŁ W 1989 R. NA PODSTAWIE UMOWY SPRZEDAŻY ZAWARTEJ W FORMIE AKTU NOTARIALNEGO Z POPRZEDNIM WŁAŚCICIELEM H. G.. NADTO, BYŁ ON WPISANY JAKO WŁAŚCICIEL DO KSIĘGI WIECZYSTEJ PROWADZONEJ PRZEZ SĄD REJONOWY W P. ORAZ OPŁACAŁ DO GMINY PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI. JEDNAKŻE, JAK SKARŻĄCY PODNOSI, SŁUŻBA BEZPIECZEŃSTWA PRL NA KOMENDZIE W P., "ZMUSIŁA" GO DO WYDANIA DOWODU WŁASNOŚCI – AKTU NOTARIALNEGO – A. S.. DODATKOWO SKARŻĄCY PODAŁ, ŻE NIE MÓGŁ UZYSKAĆ WYPISU Z KSIĘGI WIECZYSTEJ NA PRZEDMIOTOWĄ DZIAŁKĘ, BOWIEM – JAK WYJAŚNIŁA MU PRACOWNICA WYDZIAŁU KSIĄG WIECZYSTYCH SĄDU REJONOWEGO

W P. – A. S. KUPIŁ JĄ NOTARIALNIE W DNIU 10.04.2003 R. OD B. Ł., KTÓRY "MIAŁ MIEĆ" NA TĄ DZIAŁKĘ AKT UWŁASZCZENIOWY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ, ORGAN II INSTANCJI WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJĘ PRZEDSTAWIONĄ W PISEMNYCH MOTYWACH ZASKARŻONEJ DECYZJI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE JEST ZASADNA, ALBOWIEM ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE ODPOWIADA PRAWU.

ZGODNIE Z ART. 3 § 1 ORAZ ART. 145 § 1 USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO

O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ( DZ.U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), WOJEWÓDZKIE SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ KONTROLĘ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, CO OZNACZA, ŻE W ZAKRESIE DOKONYWANEJ KONTROLI SĄD ZOBOWIĄZANY JEST ZBADAĆ, CZY ORGANY ADMINISTRACJI W TOKU POSTĘPOWANIA NIE NARUSZYŁY PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO I PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W SPOSÓB, KTÓRY MIAŁ LUB MÓGŁ MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY.

SĄDOWA KONTROLA LEGALNOŚCI ORZECZEŃ WYDAWANYCH W TOKU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO SPRAWOWANA JEST PRZY TYM W GRANICACH SPRAWY, A ROZSTRZYGAJĄC

O ZASADNOŚCI SKARGI SĄD NIE JEST ZWIĄZANY JEJ ZARZUTAMI ANI WNIOSKAMI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ ( ART. 134 P.P.S.A.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności ( art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.).

Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed organem I-szej instancji. Skuteczność złożonego przez niego odwołania zależała zatem od oceny, czy przysługuje mu przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. nr 207 z 2003 r., poz. 2016 ze zm.), który stanowi, ze stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar ten z kolei należy rozumieć jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu ( art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego). Ani w postępowaniu administracyjnym, ani w toczącym się na skutek skargi postępowaniu sądowym M. P. nie wykazał, że przysługuje mu przymiot strony w rozumieniu wyżej wskazanym.

W szczególności, nie złożył jakiegokolwiek dokumentu świadczącego o tym, iż do działki nr 244 w K., na której ma być zlokalizowana inwestycja, przysługuje mu tytuł prawny w postaci własności czy wieczystego użytkowania. Skarżący nie powołuje się także na to, że jest zarządcą tej nieruchomości.

PRZYTACZANE W SKARDZE ARGUMENTY SPROWADZAJĄ SIĘ JEDYNIE DO NICZYM NIE POPARTYCH TWIERDZEŃ I WSKAZUJĄ NA TO, ŻE M. P. KWESTIONUJE TYTUŁ PRAWNY JAKIM DYSPONUJE INWESTOR – PRZYPISUJĄC GO JEDNOCZEŚNIE SOBIE, ACZKOLWIEK NIE NEGUJE SAMEGO FAKTU, ŻE A. S. NABYŁ PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚĆ AKTEM NOTARIALNYM. JEŻELI NA TYM TLE WYSTĘPUJE SPÓR POMIĘDZY INWESTOREM A SKARŻĄCYM, TO Z UWAGI NA JEGO CYWILNY CHARAKTER, ROSZCZEŃ W TYM ZAKRESIE MOŻNA DOCHODZIĆ

W SĄDZIE POWSZECHNYM, A NIE W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM. DOKUMENTACJA, JAKĄ DYSONOWAŁY ORGANY OBU INSTANCJI ROZPATRUJĄC SPRAWĘ, WSKAZUJE NATOMIAST JEDNOZNACZNIE NA TO, ŻE M. P. NIE POSIADA PRZYMIOTU STRONY W ROZUMIENIU ART. 28 UST. 2 PRAWA BUDOWLANEGO, A CO ZA TYM IDZIE PRAWIDŁOWO ORGAN ODWOŁAWCZY UMORZYŁ JAKO BEZPRZEDMIOTOWE POSTĘPOWANIE WYWOŁANE WNIESIENIEM PRZEZ NIEGO ODWOŁANIA.

SKORO ZATEM PODNIESIONE W SKARDZE ZARZUTY NIE MOGŁY ODNIEŚĆ ZAMIERZONEGO SKUTKU, A JEDNOCZEŚNIE BRAK JEST OKOLICZNOŚCI, KTÓRE Z URZĘDU NALEŻAŁOBY WZIĄĆ POD ROZWAGĘ, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ORZEKŁ JAK W SENTENCJI NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ( DZ.U. NR 153, POZ. 1270 ).

Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu znajduje oparcie w treści art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust.2 pkt 1c w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).