Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2891/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 pkt 48, art. 1 pkt 57, art. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 658
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Sygn. akt II OSK 2891 / 15 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy Ełk od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2703/15 odrzucającego skargę Wójta Gminę Ełk na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II OSK 2891 / 15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Wójta Gminy Ełk na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Wojewody Warmińsko – Mazurskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. wymierzające Wójtowi Gminy Ełk karę pieniężną w kwocie 31.000 zł za zwłokę w wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący powyższą skargę wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga nadana w UPT w dniu 22 lipca 2015 r. wpłynęła do Sądu w dniu 24 lipca 2015 r., a następnie w dniu 6 sierpnia 2015 r. została przekazana organowi odwoławczemu.

Odrzucając powyższą skargę, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zostało ono doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2015 r. skarga została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 lipca 2015 r. bezpośrednio do Sądu, a więc wbrew zasadzie wynikającej z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), dlatego daty nadania skargi w placówce pocztowej nie można uznać za dzień złożenia skargi. Skarga nadesłana bezpośrednio do Sądu, po jej wpłynięciu została zarejestrowana, a następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 24 lipca 2015 r. przekazana w dniu 6 sierpnia 2015 r. organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy. Skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2015 r. to ostatni dzień ustawowego terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 lipca 2015 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została skutecznie wniesiona w dniu 6 sierpnia 2015 r., czyli po upływie tego terminu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Wójt Gminy Ełk, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 54 § 1 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, datą jej nadania jest chwila przekazania skargi przez sąd organowi II instancji, a nie chwila nadania przez skarżącego.

Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim należy wyjaśnić, iż ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) wprowadzono nowe rozwiązanie w zakresie wnoszenia środków odwoławczych przez ograniczenie przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną i wyłączenie z nich postanowień wydanych z przyczyn formalnych, w tym postanowień o odrzuceniu skargi wniesionej po terminie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Zmianę tę wprowadzono, nadając nowe brzmienie art. 173 § 1 P.p.s.a. Środkiem odwoławczym od postanowień w tym przedmiocie stało się zażalenie (art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a.). W art. 2 ww. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r., nie zamieszczono jednak przepisu art. 1 pkt 48 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r., w konsekwencji czego do postępowań wszczętych przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. stosuje się art. 173 § 1 P.p.s.a. w dotychczasowym brzmieniu. Stanowi o tym expressis verbis art. 2 in fine tej ustawy. Brak wyliczenia w przepisie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. treści normy art. 1 pkt 48 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. oznacza, że od postanowień o odrzuceniu skargi wydanych w postępowaniach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. przysługuje skarga kasacyjna. Wyliczenie we wskazanym wyżej art. 2 przepisu art. 1 pkt 57 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. nie daje natomiast podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna wniesiona od postanowienia wydanego w postępowaniu wszczętym przed wejściem w życie zmiany w zakresie przedmiotowym postanowień podlegających zaskarżeniu tym środkiem odwoławczym podlega rozpoznaniu. Sprzeczność w regulacji przepisu przejściowego wymaga wykładni mającej na celu zapewnienie dojścia do drogi sądowej, a zatem w razie gdy skarżący wniesie od postanowienia wydanego w postępowaniu wszczętym przed wejściem w życie ustawy o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną, nie należy wyprowadzać negatywnych następstw przez odrzucenie kasacji. Zastosowanie nowej regulacji prawnej nie szkodzi skarżącemu, a tylko w przypadku regulacji godzącej w prawa jednostki należy opierać się na formalistycznej wykładni (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2891/15, niepubl.).

Przedstawione wyżej uwagi były konieczne z uwagi na to, iż w rozpoznawanej sprawie skargę wniesiono do Sądu skutecznie w dniu 6 sierpnia 2015 r., skarżone postanowienie wydano zaś 16 września 2015 r., a stronę pouczono o możliwości zaskarżenia tegoż postanowienia poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. W konsekwencji, uwzględniając rozważania zaprezentowane na wstępie, wniesienie skargi kasacyjnej w warunkach rozpoznawanej sprawy na postanowienie odrzucające skargę uznać należy za dopuszczalne.

Przechodząc do oceny przedstawionych zarzutów stwierdzić trzeba, iż zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 związku z art. 54 § 1 P.p.s.a. jest bezzasadny. Zgodnie, bowiem z art. 83 § 3 P.p.s.a. "oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu". Przepis ten należy odczytać łącznie z art. 54 § 1 P.p.s.a. w myśl, którego "skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi". Tak więc, aby oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy kluczowe jest prawidłowo zaadresowanie go do organu administracyjnego, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość są przedmiotem skargi.

W okolicznościach niniejszej sprawy, poza sporem pozostawał fakt, iż skarga na decyzję Ministra Infrastruktury została błędnie wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu [...] lipca 2015 r. ( data nadania w UPT). Jej nadanie z zachowaniem rygorów art. 54 § 1 P.p.s.a. nastąpiło zaś dopiero w dniu 6 sierpnia 2015 r. Ponieważ termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 lipca 2015 r., skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.