Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 985/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 153, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung (spr.) Sędzia WSA Janusz Walawski Protokolant Referent – stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od B. Sp. z o.o. na rzecz Stowarzyszenia [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2009 r. Stowarzyszenie [...], reprezentowane przez Prezesa Zarządu E.S. zwróciło się do B. Sp. z o.o. w W. – Zarządcy Kompensacji G. i N. Sp. z o.o. o udostępnienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.):

- urzędowo poświadczonego odpisu umowy zawartej pomiędzy Ministrem Skarbu Państwa, bądź zarządcą kompensacji majątku G. i N. w [...], a S. w sprawie nabycia składników majątkowych ww. podmiotów,

- urzędowo poświadczonego odpisu dowodu uiszczenia przez S. wadium w kwocie 36 141 835 zł, bądź jej równowartości w walucie obcej.

B. Sp. z o.o. działający jako Zarządca Kompensacji

w postępowaniach kompensacyjnych prowadzonych w stosunku do N. z siedzibą w [...] oraz w stosunku do G. z siedzibą w G. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] działając na podstawie art. 17 ust. 1 i ust. 2, oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w związku z art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 września 2001 r. o dostępie

do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] września 2009 r. odmówiło Stowarzyszeniu [...] udostępnienia informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu sprawy

ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność B.

Sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wyrokiem z dnia

[...] lutego 2010 r. zobowiązał B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2009 r. W ocenie Sądu żądanie skarżącego dotyczyło w istocie informacji publicznej, w rozumieniu ustawy

o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu Sąd podał, iż B. Sp. z o.o. nie jest organem władzy publicznej, co nie oznacza, że nie jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej z racji, dysponowania majątkiem publicznym, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacją publiczną będzie bowiem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów pełniących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zdaniem Sądu informacja o majątku publicznym, w tym majątku Skarbu Państwa

i państwowych osobach prawnych, jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu, dlatego też zarządca kompensacji, jako podmiot dysponujący składnikiem majątkowym ww. [...] jest zobowiązany do udzielenia informacji

w żądanym zakresie. Sąd uznał, że skoro wnioskowana informacja jest informacją publiczną to B. Sp. z o.o. powinien załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając tej informacji albo odmawiając, w formie decyzji administracyjnej.

B. Sp. z o.o. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia [...]

z dnia [...] września 2009 r., działając na podstawie art. 17 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w związku z art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) postanowił odmówić udostępnienia informacji publicznej w żądanej we wniosku formie.

W uzasadnieniu Spółka podała, iż działając jako Zarządca Kompensacji

w postępowaniach kompensacyjnych prowadzonych w stosunku do G. i N. i wykonując prawa i obowiązki

w stosunku do majątku wymienionych [...], na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o postępowaniu kompensacyjnym w podmiotach o szczególnym znaczeniu dla polskiego przemysłu stoczniowego (Dz. U. Nr 233, poz. 1569), jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji na wniosek. B. Sp. z o.o. dodała, iż niespornym jest, że wykonywane przez Zarządcę Kompensacji czynności w postępowaniu kompensacyjnym dotyczą przedmiotów (spraw) objętych zakresem informacji publicznej, w szczególności określonym w art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółka wskazała, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne formy udostępniania informacji publicznej. Między innymi jedną z form udostępniania informacji publicznej jest obowiązek udostępniania treści dokumentów urzędowych.

Spółka wskazała również, iż katalog funkcjonariuszy publicznych określony

w art. 115 § 13 Kodeksu karnego zarówno w sensie przedmiotowym jak

i podmiotowym nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Dla poparcia swojej tezy organ przytoczył wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2000 r. (WKN 27/00). Wskazała, iż w ramach prowadzonego postępowania kompensacyjnego nie pełni roli syndyka masy upadłości i przez to nie jest funkcjonariuszem publicznym.

Podała, że przedmiotowe warunkowe umowy sprzedaży nie mają statusu dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ oświadczenie woli w tych umowach nie zostało złożone przez funkcjonariusza publicznego. Z uwagi na powyższe stwierdziła, iż nie ciąży na niej obowiązek udostępnienia samego tekstu umów i dlatego odmówiła pozytywnego rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia [...] w tym zakresie.

W dniu [...] czerwca 2010 r. Stowarzyszenie [...] złożyło wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] po rozpatrzeniu powyższego wniosku Spółka ponownie odmówiła udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu B. Sp. z o.o. podtrzymała swoje stanowisko i argumenty podniesione w decyzji dnia [...] maja 2010 r. nr [...]. Ponadto poinformowała, że odmawiając udostępnienia samych tekstów przedmiotowych warunkowych umów sprzedaży potwierdza, że jest zobowiązana

i gotowa udostępnić w innej formie ustnej lub pisemnej wszelkie informacje publiczne o prowadzonych postępowaniach kompensacyjnych, w tym o warunkowych umowach sprzedaży. Udostępnienia tego dokona po otrzymaniu od wnioskodawcy wniosku zawierającego sprecyzowanie przedmiotu i zakresu żądanej informacji oraz formy jej udostępnienia innej, niż poprzez udostępnienie samych tekstów umów warunkowych i dowodów bankowych.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] i nakazanie przez Sąd Spółce udostępnienie informacji publicznej w formie żądanej przez skarżącego we wniosku z dnia [...] września 2009 r. oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, o ile strona skarżąca ustanowi pełnomocnika.

W uzasadnieniu strona skarżąca podała, iż stanowisko Spółki jest niezgodne ze stanem prawnym i jako takie winno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Podała, że wbrew twierdzeniom Spółki, informacją publiczną nie są wyłącznie dokumenty urzędowe, na dowód czego powołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 września 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 71309 (publ. "Wspólnota 2009/44/30), oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 721/08 (publ. W LEX nr 423325). W ocenie strony skarżącej bez znaczenia jest dla istoty sprawy, czy żądane przez nią informacje posiadają status dokumentu urzędowego, czy też nie.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie w całości, przytaczając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W ocenie Sądu powyższa skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Spółka ponownie rozpoznając sprawę nie wykonała wytycznych Sądu zawartych

w wyroku z dnia 26 lutego 2010 r. o sygn. II SAB/Wa 172/09.

W prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność B. Sp. z o.o. w przedmiocie informacji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał bowiem B. Sp. z o.o. do rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia [...] z dnia [...] września 2009 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy. Przy czym Sąd ocenił, iż żądane informacje mają charakter informacji publicznych, a B. Sp. z o.o.

do którego zwróciło się Stowarzyszenie jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia tej informacji.

Tymczasem Spółka ponownie rozpatrując wniosek z dnia [...] września 2009 r. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] odmówiła udostępnienia informacji publicznej w żądanej we wniosku formie.

Należy wskazać, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone

w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie

lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przywołany przepis pociąga

za sobą daleko idące konsekwencje zarówno dla ponownie przeprowadzanego postępowania administracyjnego, toczącego się w następstwie wydania wyroku, jak

i dla kolejnego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ocenie podlegałyby decyzje administracyjne wydane w tymże, ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Przede wszystkim, co podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, organ administracji jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku.

Naruszenie art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazuje się, że ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Te natomiast kwestie, które były już przedmiotem oceny sądu i co do których sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organów administracji, ponownie ocenione być nie mogą.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Spółka nie uwzględniła stanowiska wyrażonego przez Sąd w orzeczeniu z dnia 26 lutego 2010 r. o sygnaturze II SAB/Wa 172/09. Niezrozumiałym wydają się rozważania Spółki dotyczące niemieszczenia się w definicji funkcjonariusza publicznego, skoro

w uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał, iż zarządca kompensacji, jako podmiot dysponujący składnikiem majątkowym jest zobowiązany do udzielenia informacji w żądanym zakresie. Należy bowiem zauważyć, iż ustawa o dostępie

do informacji publicznej zawiera swój własny katalog podmiotów obowiązanych

do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), obowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Z powyższego wynika, iż jest on szeroki, bowiem oprócz organów administracji ustawa wymienia również inne podmioty – nawet prywatne, o ile dysponują one majątkiem publicznym. W niniejszym postępowaniu Spółka do takich podmiotów należy i bez względu na fakt, iż nie mieści się w definicji funkcjonariusza publicznego, jest zobowiązana żądanych informacji wnioskodawcy udostępnić.

W dalszej kolejności należy również odnieść się do oceny Spółki dotyczącej charakteru przedmiotowej informacji publicznej. Skoro Sąd wskazał, iż żądanie strony skarżącej dotyczyło informacji publicznej, w rozumieniu cytowanej ustawy,

a jednocześnie wyjaśnił, iż informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów pełniących funkcje publiczne

w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Państwa, także informacja o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osobach prawnych, to Spółka jako podmiot mieszczący się w definicji podmiotu zobowiązanego winna żądane informacje udostępnić. Tymczasem zarówno w decyzji z dnia [...] maja 2010 r.

nr [...], jak i decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], stwierdziła ona, iż powyższe informacje nie stanowią dokumentów urzędowych

i dlatego nie podlegają udostępnieniu. Takie stanowisko, zwłaszcza w kontekście wytycznych Sądu, jest niezrozumiałe. Ponownie należy wytłumaczyć Spółce,

iż informacje publiczne to nie tylko dokumenty urzędowe. Ustawa o dostępie

do informacji publicznej w art. 1 i 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej zawiera bardzo szerokie wyliczenie informacji, które mają charakter informacji publicznej, przy czym należy podkreślić, iż nie jest to katalog zamknięty. Dlatego też informacje, o które wnosiło Stowarzyszenie mają charakter informacji publicznej,

co zostało szczegółowo wyjaśnione w wyroku Sądu z dnia 26 lutego 2010 r.

Dodatkowo, należy wskazać, iż Spółka nie podała innych powodów nieudostępnienia żądanych informacji, a które nie były przedmiotem oceny Sądu

w postępowaniu o sygn. akt II SAB/Wa 172/09, np. ograniczony dostęp do tych informacji z uwagi na art. 5 ustawy, wskazujący wyjątki od zasady udostępniania informacji publicznej. Stąd też należy uznać, iż odmowa udostępnienia żądanych informacji nastąpiła jedynie z uwagi na jej charakter (nie będąca dokumentem urzędowym) i rodzaj podmiotu (nie będącego funkcjonariuszem publicznym), co stoi z oczywistą sprzecznością z oceną dokonaną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 172/09, a tym samym stanowi niewykonanie wytycznych tego Sądu, ponieważ – należy ponownie powtórzyć za Sądem, iż zarządca kompensacji, jako podmiot dysponujący składnikiem majątkowym jest zobowiązany do udzielenia informacji

w żądanym zakresie.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c w zw. z art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.