Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1901/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 69 ust. 1 pkt 3, aart. 72 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 85
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - t.j,
article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.) Sędzia WSA Danuta Kania Sędzia WSA Iwona Maciejuk Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2021 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w [...] na rzecz skarżącego K. S. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rektor Uniwersytetu [...] w [...], dalej: "[...]", decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2021 r., na podstawie art. 69, art. 72 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256), oraz art. 104 § 1, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256), dalej: "k.p.a.", § 7 ust. 8, § 21 Regulaminu studiów, stanowiącego załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie Regulaminu Studiów w Uniwersytecie [...] w [...], zwanym dalej "Regulaminem studiów", po rozpatrzeniu odwołania K. S., utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...]. Collegium [...][...] z dnia [...] stycznia 2021 r. w sprawie niewyrażenia zgody na przeniesienie na I rok studiów stacjonarnych na kierunek [...] na Wydziale [...]. Collegium [...], dalej: "[...]".

Organ w uzasadnieniu decyzji wskazał, że K. S. w dniu [...] lutego 2020 r. złożył podanie do Dziekana [...] z prośbą o wyrażenie zgody na przeniesienie na pierwszy rok studiów stacjonarnych na kierunku [...] prowadzonym na [...].

Zgodnie z § 21 ust. 11 Regulaminu studiów, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, za zgodą Rektora, przeniesienia mogą być dokonywane w trakcie pierwszego roku studiów, a także w trakcie kolejnych lat, mimo nie spełniania wymagań określonych w ust. 2-10. Ponieważ K. S. chciał dokonać przeniesienia na pierwszym roku studiów, podanie jego zostało przekierowane do Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia. Pismem [...] z dnia [...] marca 2020 r. Prorektor ds. Studenckich i Kształcenia wyraziła zgodę na przeniesienie K. S. na kierunek [...] prowadzony na [...][...] w roku akademickim 2019/2020. Jednocześnie wskazała, że decyzję w sprawie przeniesienia podejmuje Dziekan [...] oraz określi warunki studiów.

Zgodnie z § 21 ust. 7 Regulaminu studiów, do podania o przeniesienie wnioskujący powinien dołączyć dokumenty umożliwiające ustalenie, czy zachodzą warunki przeniesienia. Ponieważ K. S. nie dołączył wymaganych dokumentów do podania, pracownik Dziekanatu mailowo poinformował K. S. o konieczności dostarczenia przez niego następujących dokumentów: zgoda Dziekana uczelni macierzystej na przeniesienie do [...][...]; zaświadczenie o ukończonym roku studiów; zaświadczenie o średniej ocen (obejmujące wszystkie przedmioty zaliczone dotychczas w uczelni macierzystej); karta przebiegu studiów, zaświadczenie o przebiegu studiów z uwzględnieniem uzyskanych ocen, wykorzystanych punktów ECTS i liczbie godzin danego przedmiotu potwierdzone przez dziekanat uczelni macierzystej; kserokopia świadectwa dojrzałości. K. S. został poinformowany, że dostarczenie dokumentów jest warunkiem koniecznym do uzyskania pozytywnej decyzji Dziekana w sprawie przeniesienia go na pierwszy rok studiów na kierunek [...][...][...].

Jednocześnie pracownik Dziekanatu, mając na uwadze deklarację obydwu stron (K. S. oraz dziekana [...]) chęci pozytywnego załatwienia sprawy wpisał K. S. do systemu [...], by mógł uczestniczyć w zajęciach i by nie tworzyły mu się dodatkowe zaległości.

K. S. w wielokrotnej korespondencji z pracownikami Dziekanatu [...] utrzymywał, że dostarczy niezbędne dokumenty, a fakt przedłużającej się procedury spowodowany był epidemią wirusa Sars-CoV-2.

W związku z przedłużającą się procedurą w sprawie przyjęcia K. S., wynikającą z niedostarczenia przez niego dokumentów, oraz przedwczesnym wpisaniem go do systemu [...], jako studenta [...], pracownicy Dziekanatu [...] omyłkowo potraktowali K. S. jako studenta [...], co skutkowało nadaniem mu numeru indeksu, przedstawieniem do podpisu ślubowania oraz, na późniejszym etapie, wystosowaniem zawiadomienia

o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów.

Ponieważ, mimo licznych próśb, K. S. nie dostarczył wymaganych dokumentów, Dziekan [...] wydał w dniu [...] stycznia 2021 r. decyzję odmowną w sprawie wyrażenia zgody na przeniesienie z innej uczelni.

Organ zaznaczył, że pismo Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia z dnia [...] marca 2020 r. nr [...], skierowane do K. S., nie skutkowało otrzymaniem przez niego statusu studenta, ponieważ nie stanowiło decyzji administracyjnej przyjmującej go w poczet studentów [...]. Natomiast zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów zostało wysłane omyłkowo, ponieważ K. S. nigdy nie otrzymał statusu studenta [...]. Pomyłka ta nastąpiła na skutek przedłużającego się, z winy skarżącego, postępowania w sprawie przeniesienia na [...] oraz faktu, iż został on wpisany do systemu [...] przedwcześnie, bez decyzji o przeniesieniu. Wpisanie K. S. do systemu [...] i nadanie mu numeru albumu było niepoprawnym działaniem, jednakże nastąpiło w dobrej wierze.

K. S. był na urlopie dziekańskim na uczelni macierzystej, tj. na Wydziale [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...]. Ponieważ wymieniony nigdy nie otrzymał statusu studenta, niemożliwym było udzielenie mu zgody na urlop dziekański, tym bardziej, że z takim wnioskiem nigdy nie wystąpił.

K. S., odbywając w dniu [...] sierpnia 2020 r. rozmowę z prof. J.P., pełniącym wówczas funkcję Dziekana [...], otrzymał ustne potwierdzenie woli przyjęcia skarżącego w poczet studentów [...]. Wola ta była także wielokrotnie potwierdzana przez władze uczelni. Działając w wierze pozytywnego zakończenia postępowania, K. S. został wpisany do systemu, otrzymał do podpisania ślubowanie oraz otrzymał numer albumu.

W związku z tym, że wymieniony nie wywiązał się ze swoich zobowiązań i nie dostarczył wymaganych dokumentów, nie było możliwe wydanie decyzji pozytywnej w sprawie wyrażenia zgody na przeniesienie.

Jednocześnie organ zaznaczył, że zgodnie z art. 72 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przyjęcie w poczet studentów nie może odbyć się na podstawie ustnej deklaracji.

K. S. nigdy nie miał statusu studenta [...], jak również nigdy nie otrzymał zgody na urlop dziekański realizowany na [...], zatem bezzasadne jest twierdzenie o naruszeniu Wytycznych Dziekana [...][...] z dnia [...] maja

2020 r. w sprawie zasad przenoszenia osiągnięć, ponieważ dotyczą one studentów [...][...].

K. S. od przedmiotowej decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz Regulaminu studiów stanowiącego załącznik do Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. (§ 4, § 21 oraz § 32, § 34 ust. 4) poprzez:

1. naruszenie i niezastosowanie art. 72 ust. 3 w związku z art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz § 21 ust. 11 Regulaminu studiów w związku z tym, że decyzja o przeniesieniu z dnia [...] stycznia 2021 r. wydana została przez Dziekana, czyli przez organ do tego nieupoważniony, gdyż właściwym do jej wydania był rektor albo przewodniczący komisji rekrutacyjnej,

2. naruszenie i niezastosowanie przepisów art. 108 ust. 3 ustawy - Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez odpowiedni organ - rektora (lub dziekana z upoważnienia rektora),

3. naruszenie i niezastosowanie przepisów § 32 Regulaminu studiów, zgodnie z którym dziekan może w stosunku do studenta, który do dnia 30 września nie zaliczył roku studiów, podjąć decyzję o skreśleniu z listy studentów,

4. naruszenie i niezastosowanie przepisów § 4 Regulaminu studiów, oraz art. 74 ust. 2 i 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, poprzez skierowanie do skarżącego dwóch wzajemnie wykluczających się pism, tj. decyzji o odmowie przeniesienia oraz zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce (oba podpisane przez osobę nieuprawnioną czyli Dziekana [...][...]) - w sytuacji, gdy skarżący otrzymał numer indeksu ([...]), dostęp do systemu [...] (elektroniczny system dokumentacji przebiegu studiów, tj. [...]), uczestniczył w ślubowaniu na warunkach obostrzeń wynikających z pandemii (zgodnie z którymi osoba przyjęta na studia w Uniwersytecie nabywa prawa studenta), zaliczał przedmioty objęte nauczaniem dla drugiego roku studiów, co wskazuje na dokumentowanie przebiegu studiów zgodnie z treścią art. 74 ust. 2 i 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce i bezprzedmiotowości ww. pism wobec skarżącego.

Ponadto skarżonej decyzji zarzucił;

1. błędne uznanie, iż skarżący nigdy nie był studentem [...][...] w sytuacji, gdy:

• otrzymał numer indeksu ([...]),

• otrzymał dostęp do systemu [...] (elektroniczny system dokumentacji przebiegu studiów, tj. [...]),

• uczestniczył w ślubowaniu na warunkach obostrzeń wynikających z pandemii (zgodnie z art. 83 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz § 4 Regulaminu studiów (osoba przyjęta na studia rozpoczyna studia i nabywa prawa studenta z chwilą złożenia ślubowania),

• zaliczał przedmioty objęte nauczaniem dla drugiego roku studiów,

• chodził na zajęcia dla studentów drugiego roku,

• w dniu [...] grudnia 2020 r. otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów, z powodu rzekomego braku postępów

w nauce (co przeczy tezie, iż nigdy nie był studentem - nie można bowiem skreślić

z listy kogoś kto na tej liście nie figuruje),

• uczestniczył w dniu [...] stycznia 2021 r., jako student, w szczepieniu przeciw wirusowi COVID-19;

2. błędne uznanie, iż skarżący nie został w sposób skuteczny przeniesiony ze [...] Uniwersytetu Medycznego w [...] (z kierunku [...] na Wydziale [...] w [...]) na [...][...], w sytuacji, gdy w dniu [...] marca 2020 r. została wydana, spełniająca wszystkie wymogi formalne, decyzja Prorektora [...] prof. dr hab. A. F., wyrażająca zgodę na przeniesienie K. S. z kierunku [...] prowadzonego na Wydziale [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...] na pierwszy rok stacjonarnych studiów jednolitych magisterskich na kierunku lekarskim prowadzonym na [...][...] w roku akademickim 2019/2020;

3. błędne uznanie, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów z dnia [...] grudnia 2020 r., zostało do skarżącego wysłane "omyłkowo", gdyż nigdy nie otrzymał on statusu studenta [...], w sytuacji, gdy wszystkie fakty opisane w pkt 1 przeczą tej tezie, a ponadto, w dniu [...] sierpnia

2020 r., na spotkaniu z prof. J. P., pełniącym wówczas stanowisko Dziekana [...][...], skarżący uzyskał zgodę o wpisaniu go na listę studentów [...][...], która zmaterializowała się w momencie kiedy złożył ślubowanie, a później otrzymał mailowo potwierdzenie nadania dostępu do systemów uczelnianych (w tym nadania numeru indeksu), uczestniczył w zajęciach i zaliczał wykładane przedmioty, odbierał komunikaty adresowane do studentów od Dziekana, funkcjonował w systemie [...], tj. posiadał nadane uprawnienia studenta

w [...], jako student mógł pobierać aktualny plan zajęć obowiązkowych i fakultatywnych na dany tydzień dydaktyczny, miał możliwość rejestrowania się na zajęcia;

4. błędne uznanie, iż skarżący "omyłkowo" otrzymał numer indeksu, dostęp do systemu [...], uczestniczył w ślubowaniu w warunkach obostrzeń z tej racji, że pracownicy Dziekanatu "działając w dobrej wierze zaufali skarżącemu, iż dopełni on formalności i doniesie wymagane dokumenty", w sytuacji, gdy skarżący przekazał wszystkie dokumenty, w posiadaniu których był (matura, dyplom ukończenia studiów), zaś reszta tych dokumentów została przekazana bezpośrednio przez Wydział [...] w [...][...] Uniwersytetu [...]

w [...] do [...];

5. pominięcie faktu, iż w dniu [...] lipca 2020 r. Dziekan Wydziału [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...], prof. dr hab. n. med. A. G., wydała pozytywną decyzję odnośnie przeniesienia skarżącego na [...][...] (którą skarżący odebrał w dniu 27 lipca 2020 r.), w następstwie której w dniu [...] sierpnia 2020 r. Dziekan [...][...] prof. dr hab. n. med. J. P. podjął decyzję o wpisaniu skarżącego na listę studentów, poprzez dokonanie odręcznej adnotacji na piśmie skierowanym do prof. A. F. z dnia [...] lutego 2020 r., o treści: "prośbę popieram i wyrażam zgodę na przeniesienie";

6. błędne uznanie, iż skarżący "omyłkowo" uczęszczał na zajęcia od dnia 1 października 2020 r., ponieważ "otrzymał dostęp na zajęcia przez pracowników Dziekanatu", w sytuacji, gdy nie ma takiej możliwości, aby za zgodą pracowników Dziekanatu i samego Dziekana osoba z zewnątrz, niemająca uprawnień studenta, uczestniczyła w zajęciach, zaliczała przedmioty, korzystała z elektronicznego systemu dokumentacji przebiegu studiów, a nawet odbyła (po otrzymaniu zgłoszenia od Dziekana) - szczepienia przeciwko COVID-19 w grupie "0", z racji odbywania studiów lekarskich na [...][...].

Skarżący wnióśł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z:

1. pisma z dnia [...] kwietnia 2021 r., podpisanego przez Dyrektora Departamentu Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Edukacji i Nauki M. C., na wykazanie, że zgodnie z art. 72 ust. 3 w związku z art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, odmowa przyjęcia na studia następuje w drodze decyzji administracyjnej, podpisanej przez komisję lub rektora, a nie przez dziekana;

2. pisma skarżącego skierowanego do Prorektora ds. Studenckich i kształcenia prof. dr hab. A. F. z dnia [...] lutego 2020 r., na odwrocie którego znajduje się odręczna adnotacja Dziekana [...][...], na wykazanie, iż prof. dr hab. J. P. wyraził zgodę na przeniesienie skarżącego, dokonując odręcznej adnotacji o treści: "Prośbę popieram i wyrażam zgodę na przeniesienie";

3. zgody podpisanej przez Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia prof. dr hab. A. F. z dnia [...] marca 2020 r., skierowanej do skarżącego, na wykazanie, iż Prorektor wyraziła zgodę na przeniesienie skarżącego z kierunku [...] prowadzonego na Wydziale [...] w [...], na pierwszy rok stacjonarnych studiów jednolitych magisterskich na kierunku [...] prowadzonym na [...][...] na rok akademicki 2019/2020;

4. pisma skarżącego z dnia [...] czerwca 2020 r. skierowanego do Dziekana Wydziału [...] w [...], na wykazanie, iż skarżący zwrócił się z wnioskiem o przeniesienie z Wydziału [...] w [...] na [...][...] w [...], wraz z odręczną adnotacją z dnia [...] lipca 2020 r. Dziekana Wydziału [...] w [...] wyrażającego zgodę na przeniesienie skarżącego;

5. pisma z dnia [...] listopada 2020 r., skierowanego do skarżącego przez Prodziekana ds. Studenckich i Kształcenia A. S., na wykazanie, iż Prodziekan nie wyraził skarżącemu zgody na zapisanie w systemie [...] na przedmioty przewidziane w programie studiów dla pierwszego roku, stanowiące różnicę programową z racji urlopu na wykazanie, iż Prodziekan nie posiadał żadnej wiedzy, że skarżący posiadał zgodę na roczny urlop dziekański w roku akademickim 2019/2020, wyrażoną przez Dziekana Wydziału [...] w [...],

a zatem nie mógł on zaliczyć żadnych przedmiotów w tym roku akademickim, ponieważ urlop dziekański dotyczył okresu zaraz po tym, jak skarżący rozpoczął studia i obejmował pierwszy rok studiów;

6. zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce z dnia [...] grudnia 2020 r. podpisanego przez Dziekana [...][...] dr hab. A. F., na wykazanie, iż uczelnia wdrożyła procedurę "skreślenia" skarżącego z listy studentów, mimo wykazywania, iż nigdy nie był on studentem, ponieważ rzekomo nie została wyrażona zgoda na jego przeniesienie;

7. decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. o odmowie przeniesienia, podpisanej przez Dziekana [...][...] dr hab. A. F., skierowanej do skarżącego, na wykazanie, iż uczelnia jako powód odmowy przeniesienia wskazała nieprawdziwy brak uzupełnienia wymaganych dokumentów przez skarżącego, w sytuacji, gdy skarżący posiadane dokumenty przekazał, zaś pozostałe dokumenty przekazywane były bezpośrednio między uczelniami, bez jego uczestnictwa;

8. wydruku komputerowego - założenia konta w Centralnym Systemie Uwierzytelniania [...] i otrzymania dostępu do systemu [...], wraz z nadaniem skarżącemu jako studentowi loginu i hasła, na wykazanie, iż w dniu 1 października 2020 r. o godzinie [...] skarżący otrzymał uprawnienia dostępu do systemu [...][...];

9. wydruku komputerowego - korespondencji mailowej zgłoszenia skarżącego do szczepienia z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz przyjęcia zgłoszenia odebranego przez pracownika Dziekanatu [...][...], na wykazanie, iż w dniu [...] grudnia 2020 r. skarżący traktowany był jak student kierunku [...][...][...];

10. wydruku komputerowego - komunikacji mailowej z dnia [...] stycznia 2021 r. z godz. [...] adresowanej do skarżącego z oficjalnego adresu mailowego Dziekanatu [...][...], z powiadomieniem o wyznaczeniu na szczepienie przeciwko COVID-19 w grupie "0" na dzień [...] stycznia 2021 r. na godz. [...], jako studenta kierunku [...] Collegium [...][...], na wykazanie, iż Dziekanat [...][...] wyznaczył na ten dzień skarżącemu jako studentowi kierunku [...] Wydziału [...][...] szczepienie przeciwko COVID-19;

11. wydruku komputerowego - print-screen z oficjalnego imiennego wyniku kolokwium jednych z przykładowo realizowanych przedmiotów na kierunku [...] z [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. wraz z potwierdzeniem przystąpienia do egzaminu z [...] w terminie zerowym w dniu [...] stycznia 2021 r., na wykazanie, iż skarżący jako student figuruje pod numerem indeksu [...], uczęszcza na zajęcia ze swojego kierunku oraz na wykazanie, iż te egzaminy zdał;

12. wydruku komputerowego - zaproszenia przez Rektora [...], skierowanego do skarżącego jako do studenta, na inaugurację roku akademickiego 2020/2021 z dnia [...] października 2020 r., na wykazanie, iż skarżący miał status studenta;

13. wydruku komputerowego - trzech komunikatów z dnia [...] grudnia, [...] października i [...] października 2020 r., wysyłanych z Uczelni do skarżącego jako studenta, na wykazanie, iż skarżący miał status studenta;

14. wydruku komputerowego - print-screen wydrukowanych z systemu [...], na wykazanie, iż skarżący posiadał indywidualne konto studenckie i mógł zapisywać się na zajęcia w charakterze studenta;

15. wydruku komputerowego - print-screen "II rej. na II rok kierunek [...] stacjonarny - sem. zimowy 20-21 - [...]", na wykazanie, iż skarżący, identyfikujący się numerem albumu [...], miał status studenta

i korzystał z systemu [...];

16. wydruku komputerowego - print-screen wybranego planu zajęć z poszczególnych tygodni dydaktycznych, w których skarżący uczestniczył jako student, na wykazanie, iż skarżący jako student uczestniczył jeszcze w zajęciach dydaktycznych ostatniego tygodnia dydaktycznego tuż przed sesją egzaminacyjną semestru zimowego, która odbyła się w dniach [...]-[...] lutego 2021 r.;

17. maila skarżącego z dnia [...] sierpnia 2020 r., skierowanego do K. J. z Dziekanatu [...][...], na wykazanie, iż skarżący przesłał zgody Dziekana Wydziału [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] oraz Rektora [...] na przeniesienie w formacie PDF;

18. korespondencji mailowej skarżącego z dnia [...] listopada 2020 r., skierowanej do S. S. - pracownika Dziekanatu Wydziału [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...], na wykazanie, iż Dziekanat Wydziału [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...] nawiązał bezpośredni kontakt mailowy z Dziekanatem [...][...], w związku z przeniesieniem skarżącego;

19. korespondencji mailowej z dnia [...] listopada 2020 r., skierowanej do pracownika Dziekanatu [...][...] K. J., na wykazanie, iż skarżący przesłał po raz kolejny świadectwo maturalne oraz dyplom, celem wypełnienia obowiązku dostarczenia wymaganych do przeniesienia dokumentów;

20. odpowiedzi mailowej z dnia [...] kwietnia 2021 r., z godz. [...] od Kierownika Dziekanatu Wydziału [...] w [...], dr inż. D. D. z potwierdzeniem nawiązania skutecznej korespondencji pomiędzy uczelniami i potwierdzeniem przekazania dokumentów, w tym informacji o skutecznie udzielonym rocznym urlopie dziekańskim na kierunku [...] w [...];

21. Regulaminu studiów z dnia [...] kwietnia 2019 r., na wykazanie naruszenia przepisów § 4, § 8, § 21, § 32 i § 34;

22. wydruku korespondencji mailowej skarżącego z pracownikiem Dziekanatu z dnia [...] listopada 2020 r., na wykazanie, że pracownik nie znał "tematu" skarżącego, domagała się założenia zaświadczenia o ukończeniu roku studiów, karty przebiegu studiów, w sytuacji gdy skarżący dostał urlop dziekański obejmujący cały pierwszy rok studiów - przed rozpoczęciem roku akademickiego, więc siłą rzeczy nie mógł przedstawić zaświadczenia o ukończeniu roku studiów ani karty przebiegu studiów;

23. pisma skarżącego do Prorektora A. F. z dnia [...] stycznia 2020 r. na wykazanie, iż skarżący dążył do wyjaśniania sprawy, zwracając uwagę na niezastosowanie przez [...] § 35 ust. 8 oraz § 36 Regulaminu studiów (zgodnie z którym student powracający z urlopu ma obowiązek do zapisania się na zajęcia, uczestniczenia w nich oraz przystąpienia do egzaminów w najbliższej sesji egzaminacyjnej, zgodnie z jej harmonogramem), na wykazanie, iż władze uczelni uniemożliwiły skarżącemu zapisanie się w systemie [...] na przedmioty dla studentów pierwszego roku.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego w wysokości 3.000 złotych, w związku z dużym nakładem pracy pełnomocnika i kosztów pomocy prawnej, którą skarżący nie ze swojej winy zobligowany był ponieść.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 3 sierpnia 2021 r. skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w skardze i wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z całego materiału dowodowego załączonego do skargi, który w jego ocenie dowodzi, że został przyjęty w poczet studentów i wypełniał zadania studenta.

Pismem procesowym z dnia 12 sierpnia 2021 r. pełnomocnik organu, wniosła o zwrot pisma procesowego z dnia 3 sierpnia 2021 r. "Stanowisko skarżącego na odpowiedź na skargę", jako sporządzonego i doręczonego z wadami, z tej racji, że w piśmie tym pełnomocnik skarżącego nie wskazał organu (strony postępowania przed sądem). Doręczenie pisma jest nieprawidłowe, gdyż doręczenie nie nastąpiło do rąk wskazanego pełnomocnika, a do organu, a - zgodnie z art. 66 § 1 p.p.s.a. - doręczenie powinno być doręczeniem pomiędzy pełnomocnikami profesjonalnymi, a więc przesyłką poleconą pod wskazanym w odpowiedzi na skargę adresem pełnomocnika. Zaś pełnomocnik profesjonalny organu nie został w piśmie z dnia 3 sierpnia 2021 r. wymieniony.

Gdyby Sąd nie podzielił stanowiska organu, pełnomocnik organu podniosła, że pismo z dnia 3 sierpnia 2021 r. nic nowego do sprawy nie wnosi, a nadto w piśmie tym ponownie dokonuje się cytatów w taki sposób, że pomija te części wypowiedzi, które nie są korzystne dla skarżącego i zmienia sens stanowiska Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia, co w imieniu organu było już podnoszone w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżone orzeczenie

w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, uznał za konieczne uwzględnienie skargi z przyczyn, które wziął pod uwagę z urzędu niezależnie od jej treści, poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia w związku

z wydaniem go z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Przechodząc do oceny zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji poprzedzającej, wskazać należy, że decyzje te oparto na przepisie art. 69 ust. 1 pkt 3 i art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256).

Art. 69 ust. 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy przewiduje, że przyjęcie na studia następuje m. in. poprzez przeniesienie z innej uczelni.

Stosowanie do zaś do art. 72 tej ustawy, postępowanie w sprawie przyjęcia na studia może prowadzić komisja (ust. 1), przyjęcie na studia następuje w drodze wpisu na listę studentów (ust. 2), zaś odmowa przyjęcia na studia następuje w drodze decyzji administracyjnej (ust. 3). W przypadku, o którym mowa w ust. 1, decyzję podpisuje przewodniczący komisji (ust. 3), z kolei od decyzji komisji przysługuje odwołanie do rektora (ust. 4).

Granice rozpoznania przedmiotowej sprawy przez sąd administracyjny wyznacza przedmiot sprawy, zakreślony przez wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2020 r., skierowany do Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia [...], o wpisanie na listę studentów kierunku [...] na Wydziale [...][...] w drodze przeniesienia z kierunku [...] Wydziału [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...], którego jest studentem od dnia [...] września 2019 r. Wniosek ten wpłynął 28 lutego 2020 r.

Pod wnioskiem znajduje się adnotacja (bez daty) Dziekana Wydziału [...] Collegium [...][...] dr hab. n. med. J. P. opatrzona jego pieczęcią i podpisem o treści: "Biorąc pod uwagę wyjątkową sytuację rodzinną osoby aplikującej oraz posiadany dorobek w zakresie [...] i doświadczenie badawczo-dydaktyczne wyrażam zgodę".

W aktach sprawy znajduje się również inna kopia wniosku o przeniesienie

z dnia [...] lutego 2019 r., na którym widnieje adnotacja (bez daty) Dziekana Wydziału [...] Collegium [...][...] dr hab. n. med. J. P., opatrzona jego pieczęcią i podpisem, o treści: "Prośbę popieram i wyrażam zgodę na przeniesienie".

W aktach jest też pismo Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia

z dnia [...] marca 2020 r. skierowane do skarżącego, w którym, powołując się na opinię Dziekana Wydziału [...] Collegium [...][...], na podstawie § 21 ust. 11 Regulaminu studiów stanowiącego załącznik do Uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., wyraża zgodę na przeniesienie z kierunku [...] prowadzonego na Wydziale [...] w [...][...] Uniwersytetu [...] w [...] na pierwszy rok studiów jednolitych magisterskich na kierunku [...] prowadzonym na Wydziale [...] Collegium [...][...] roku akademickiego 2019/2020.

Nie jest kwestionowane w sprawie, że skarżącemu w dniu [...] października 2020 r. został nadany numer albumu i dostęp do systemu uczelnianego [...] Wydziału [...] Collegium [...][...] oraz że skarżący złożył podpis na zbiorczej liście wszystkich studentów uroczystego ślubowania. Ponadto uczestniczył w zajęciach, zaliczał kolokwia i zdawał egzaminy na tych studiach.

Te wszystkie fakty świadczą niezbicie o tym, że skarżący został skutecznie przyjęty poprzez przeniesienie na studia na kierunku [...] na Wydziale [...] Collegium [...][...] w drodze wpisu na listę studentów, jak to przewiduje art. 69 ust. 1 pkt 3 i art. 72 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym. Przyjęcie na studia następuje w drodze wpisu na listę studentów, czyli w drodze czynności o charakterze materialno-technicznym. Wymaga zaznaczenia, że ustawa przewiduje wydanie decyzji administracyjnej jedynie w przypadku odmowy przyjęcia na studia, w tym poprzez przeniesienie. Tym samym wydanie decyzji administracyjnej o przyjęciu na studia jest w obecnym stanie prawnym niedopuszczalne. Nie jest zatem możliwe usunięcie z obrotu prawnego, w trybie postępowania administracyjnego, uznawanego za wadliwe przyjęcia na studia.

Zdaniem Sądu, decyzja o odmowie przyjęcia na studia w drodze przeniesienia z innej uczelni jest rozstrzygnięciem naruszającym przepisy, stanowiące materialnoprawną podstawę jej wydania, w stopniu kwalifikowanym,

w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ponieważ rozstrzygnięcie w tym przedmiocie wydane zostało w sytuacji, gdy skarżący był już wpisany na listę studentów, a wobec tego organ nie miał już prawa do wydania w tej sprawie niekorzystnej dla skarżącego decyzji. Zatem, powołany w podstawie prawnej art. 72 ust. 3 ustawy - Prawo

o szkolnictwie wyższym w sposób oczywisty nie mógł znaleźć zastosowania w tej sprawie poprzez odmowę przeniesienia z innej uczelni.

Oczywistość naruszenia prawa w tej sprawie polega więc na rzucającej się w oczy sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Także skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszającą prawo, to skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności – gospodarcze lub społeczne skutki naruszenia, których wystąpienie powoduje, że nie jest możliwe zaakceptowanie decyzji jako aktu wydanego przez organy praworządnego państwa (por. np. wyrok SN z dnia

8 kwietnia 1994 r., sygn. akt III ARN 13/94, OSN 1994, nr 3, poz. 36; wyrok NSA

z dnia 18 lipca 1994 r., sygn. akt V SA 535/94, ONSA 1995, nr 2, poz. 91).

W konkluzji stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona decyzja Rektora [...] z dnia [...] marca 2021 r., jak i utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] stycznia

2021 r., zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzeniem ich nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Ponadto należy stwierdzić, że właściwym do wydania decyzji w zakresie odmowy przyjęcia na studia, w tym przeniesienia, właściwy był niewątpliwie Rektor [...], a nie Dziekan [...][...]. Jednakże należy zauważyć, że

w przedmiotowej sprawie decyzję z dnia [...] stycznia 2021 r. podpisał Dziekan [...][...], działając z upoważnienia Rektora [...] nr [...] z dnia [...] października 2020 r.

Brak powołania się Dziekana w decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. na przedmiotowe upoważnienie nie oznacza, że rozstrzygnięcie to zostało wydane przez organ niewłaściwy, skoro Dziekan wydając przedmiotową decyzję działał w granicach istniejącego upoważnienia Rektora.

Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, sąd ten orzeka na podstawie akt sprawy.

Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Powyższy przepis wyznacza ścisłe granice wykorzystania w postępowaniu administracyjnym nowych dowodów. Z regulacji tej wprost wynika, że nie każdy dowód może być dopuszczony w tym postępowaniu, lecz jedynie dowód z dokumentów, przy czym ma być to dowód uzupełniający, pozostający w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu. W postępowaniu przed sądem administracyjnym nie może być prowadzone postępowanie dowodowe w szerszym zakresie. Przy czym materiał dowodowy zebrany przez sąd administracyjny nie służy ustalaniu stanu faktycznego sprawy, lecz weryfikacji kompletności materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych sprawy oraz prawidłowości opartych na nich ustaleń organu w zakresie stanu faktycznego (A. Bińczyk, O znaczeniu akt sprawy dla wyniku sądowoadministracyjnej kontroli działalności administracji publicznej, ZNSA 2013, nr 3, s. 125 - 137). Nie ma też podstaw do przeprowadzenia w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu z przepisów prawa, w szczególności z Regulaminu studiów.

Ponadto, w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zwrotu pisma procesowego pełnomocnika skarżącego z dnia 3 sierpnia 2021 r. z tego powodu, że w piśmie tym pełnomocnik skarżącego nie wskazał organu (strony postępowania przed WSA) ani też jego pełnomocnika, a jego doręczenie - zgodnie

z oświadczeniem zawartym w tym piśmie - nastąpiło na adres organu (Rektora [...]), a nie - zgodnie z art. 66 § 1 p.p.s.a. - do ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika organu.

Należy stwierdzić, że skoro w piśmie z dnia 3 sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego zawarł oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma pełnomocnikowi organu i skierował je na adres organu, wskazany w odpowiedzi na skargę, jako adres do doręczeń ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi organu, a pełnomocnik pismo to odebrał i odniósł się do niego, to nie można było przyjąć, że podlega ono zwrotowi na podstawie art. 66 § 1 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Sądu, ani rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy, ani niezbędny nakład pracy radcy prawnego nie uzasadniał zasądzenia kosztów zastępstwa

w wyższej wysokości niż stawka minimalna przewidziana w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).

Sąd uznał, iż niezbędne koszty postępowania stanowią: koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł, uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł, a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł - łącznie 697 zł.