Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1147/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec oraz od sierpnia do listopada 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Spółka w skardze na powyższą decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji, jako sprzecznej z przepisami prawa, powoduje powstanie obawy powstania nieodwracalnej szkody majątkowej dla spółki, jak również w dalszej konsekwencji trudne do odwrócenia skutki, w jej sferze majątkowej, poprzez narażenie jej na utratę płynności finansowej. We wniosku stwierdziła również, że obecnie wobec spółki prowadzone jest równolegle postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za lata 2007 – 2010, w ramach którego Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] dokonał zajęcia rachunków bankowych spółki . Skierowanie do egzekucji zaskarżonej decyzji, spowoduje utratę płynności finansowej i całkowite zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę, co z kolei spowoduje utratę przez spółkę rynku zbytu na swoje produkty, brak możliwości regulowania bieżących należności (na rzecz dostawców, pracowników, kontrahentów, właścicieli wynajmowanych lokali) a w konsekwencji konieczność likwidacji działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody podatnika w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188).

Sąd stwierdza, że spółka nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynika, że jej aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Nie przedłożyła żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych, ani odpisów zeznań rocznych podatkowych, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania spółki. Także w aktach sprawy sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku. Spółka nie wyjaśniła też wystarczająco na czym miałaby polegać szkoda, która w dalszej perspektywie będzie niemożliwa do naprawienia. Sąd stwierdza, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy skarżącej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza, że same obawy dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy utraty płynności finansowej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do powyższej sytuacji. Stąd powołanie się przez spółkę m. in. na sprzeczność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.