Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 551/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 i 87
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie ze skargi H. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "H." w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę H. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "H." w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 317 akt).

W dniu 21 stycznia 2016 r. radca prawny reprezentujący skarżącego wniósł skargę kasacyjną od opisanego wyroku kierując ją bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt II GZ 439/16 oddalił powyższe zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa wprawdzie, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Analizując z kolei okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki do jego uwzględnienia. W ocenie Sądu, okoliczność, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu błędnego zaadresowania przez aplikanta pełnomocnika skarżącego koperty zamierającej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności. W przedstawionych okolicznościach trudno bowiem przyjąć, że reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby uniknąć negatywnych konsekwencji uchybienia terminu. Wręcz przeciwnie omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do NSA nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Argumentacja pełnomocnika skarżącego sprowadza się do omyłki aplikanta odbywającego staż w kancelarii przy wysyłaniu korespondencji. Jednocześnie pełnomocnik nie wskazuje, że omyłka ta była wynikiem niemożliwych do przewidzenia i przezwyciężenia okoliczności. Stanowiła ona zwykłe zaniedbanie, które ze swojej istoty nie może uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Bez znaczenia jest przy tym, że pełnomocnik skarżącego pozostałe czynności wykonał prawidłowo, a więc prawidłowo oznaczył adresata w piśmie oraz w terminie zlecił nadanie przesyłki. Ostatecznie bowiem zaniedbanie pracownika spowodowało błędne nadanie skargi kasacyjnej i uchybienie terminu do jej wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że strona ponosi negatywne konsekwencji działań czy zaniedbań ustanowionego pełnomocnika, a z kolei pełnomocnik ponosi negatywne konsekwencje działań czy zaniedbań pracowników, którym zleca wykonanie określonych czynności związanych z reprezentacją strony (tak m.in. NSA w postanowieniach: z dnia 5 czerwca 2014 r. II OZ 518/14 i z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 480/04, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.