Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 655/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 września 2013 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/ Gd 655/13

UZASADNIENIE

I.

Dyrektor Izby Skarbowej [...] (dalej jako Dyrektor Izby Skarbowej), działając na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 w związku z art. 244 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, dalej jako O.p.), decyzją z [...] odmówił uchylenia własnych decyzji ostatecznych z [...] w przedmiocie określenia skarżącemu J. M. zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i miesiące od czerwca do grudnia 2006 r. oraz za miesiące od marca do maja 2006 r.

Powyższa decyzja doręczona została skarżącemu 21 stycznia 2013 r.

Dnia 26 lutego 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący, pismem z 25 lutego 2013 r., wniósł odwołanie od ww. decyzji. Podniósł, że 24 stycznia 2013 r., czyli trzy dni po otrzymaniu ostatecznej decyzji wymiarowej z [...], złożył od niej odwołanie za pośrednictwem poczty. Wyjaśnił, że odwołanie nadał listem poleconym w placówce pocztowej [...], na dowód czego dołączył kserokopię nadania listu poleconego (nr [...]) oraz kopię przesłanego odwołania. Skarżący nadmienił, że nie tylko wniósł odwołanie w przepisanym terminie, ale także dodatkowo złożył trzy pisma, które stanowiły jego uzupełnienie.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że w jego sprawie nie toczy się żadne postępowanie. W jego ocenie postępowanie takowe toczy się i oczekuje on, iż w świetle przedstawionych dowodów oraz podstaw do wznowienia, zaskarżona odwołaniem decyzja oraz decyzja ostateczna zostaną uchylone.

Zaskarżonym postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Skarbowej, na mocy art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., stwierdził, że odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia i pozostawił je bez rozpatrzenia.

Dyrektor Izby Skarbowej ustalił, że od daty doręczenia skarżącemu decyzji z [...] do 28 lutego 2013 r. (tj. ostatniego dnia przed 1.03.2013 r., w którym to wpłynęło do organu pismo dotyczące niniejszego postanowienia) nie wpłynęło odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...]. Natomiast podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące wniesienia przez niego odwołania w terminie oraz przedłożone dowody nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy.

II.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł J. M., żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, jak również o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podniósł zarzut naruszenia art. 121 O.p. oraz art. 122 O.p., wskazując że stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony przez organ w sposób wadliwy; za podstawę wydania postanowienia przyjęto bowiem całkowicie – zdaniem skarżącego – nieprawdziwy stan faktyczny. Skarżący zakwestionował przedstawione przez organ okoliczności. Wyjaśnił, że odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej wniósł 24.01.2013 r. listem poleconym o numerze [...] nadanym w Urzędzie Pocztowym [...]; przedmiotowa przesyłka została wpłynęła do organ 29.01.2013 r. Zdaniem skarżącego nieprawdą jest, że w opisanej przesyłce znajdowało się pismo procesowe numer 3 z 16.11.2012 r. dotyczące odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej za rok 2007, które zostało wysłane 20.11.2012 r. (nr [...]), a 20.11.2012 r. wpłynęło do organu, co potwierdza internetowa baza śledzenia przesyłek poleconych Poczty Polskiej. Skarżący wskazał, że 12.02.2013 r., listem poleconym numer [...], nadanym w Urzędzie pocztowym [...], wysłał do organu uzupełnienie tego odwołania od decyzji, które wpłynęło do organu 18.02.2013 r. Kolejne uzupełnienie odwołania z 18.02.2013 r. (zatytułowane "Pismo procesowe"), skarżący nadał 18.02.2013 r. na poczcie [...] i przesyłka ta została doręczona organowi 18.02.2013 r. (czego organ nie kwestionuje). Dnia 22.02.2013 r. otrzymał od Dyrektora Izby Skarbowej pismo datowane 20.02.2013 r., którym organ poinformował skarżącego, iż do chwili sporządzenia tego pisma, nie wpłynęło odwołanie skarżącego od decyzji z [...], wysłane 24.01.2013 r. Skarżący podał, że 25.02.2013 r., odpowiadając na pismo organu, pismem wadliwie nazwanym przez skarżącego odwołaniem od decyzji, powiadomił organ, iż odwołanie złożył 24.01.2013 r., a także że przesłał do Dyrektora Izby Skarbowej kolejny egzemplarz tego odwołania, na potwierdzenie, że takowe odwołanie zostało przez niego wniesione. Jednocześnie w piśmie tym skarżący wyjaśnił, że pomylił daty decyzji wpisując, iż dotyczyło ono decyzji z [...]. Zdaniem skarżącego fakt ten pozostaje bez znaczenia dla sprawy, skoro odwołanie zostało terminowo złożone, poprawnie sporządzone i wysłane do organu 24.01.2013 r. Skarżący wyjaśnił przy tym, że konsekwencją wysłania ww. pisma z 25.02.2013 r. było wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżonego postanowienia.

Skarżący podniósł, że przedstawionego przez organ stanowiska, że 24 stycznia 2013 r. wysłał on do Dyrektora Izby Skarbowej pismo datowane na dzień 16.11.2012 r. nie można uzasadnić w żaden logiczny, czy racjonalny sposób. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że pismo z 16.11.2012 r. zostało nadane 20.11.2012 r. i tego samego dnia doręczone organowi, co wynika z bazy internetowej Poczty Polskiej. Zauważył, że pismo to dotyczyło całkiem innej sprawy i nie zostało nazwane przez jego autora odwołaniem. Skarżący nie zgadza się z ustaleniami organu, że przesyłka z 24.01.2013 r., zawierała dokument inny niż odwołanie skarżącego od decyzji z [...]. Do skargi dołączono odwołanie, które zostało wysłane do organu 24.01.2013 r.

III.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wskazano, że skarżący złożył dwa wnioski o wznowienie postępowania – jeden dotyczący podatku od towarów i usług za rok 2007 i drugi – za rok 2006. Oba postępowania toczyły się w tym samym czasie. Organ drugiej instancji nie przeczy, że intencją skarżącego mogło być złożenie odwołania za rok 2006 w obowiązującym terminie, jednakże do organu takie odwołanie do wpłynęło. Organ nie jest uprawniony do traktowania innych pism jako odwołanie tylko z tej przyczyny, że wpłynęły w terminie do złożenia odwołania tym bardziej w sytuacji, gdy jasno odwołuje się ono w treści do dat, numerów i okresów rozliczeniowych nie dotyczących roku 2006.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

IV.

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem.

W rozpoznanej sprawie skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie.

Należy przy tym podkreślić, że Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (wyrok NSA z 6 lutego 2008r. sygn. akt: II FSK 1665/06 LEX nr 471526), zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej (organy podatkowe) albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd.

Z uwagi na treść skargi wskazać należy, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania i tylko w tych granicach jest ona merytorycznie rozpoznawana. Z mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W zakresie kompetencji sądu nie leży możność rozpoznania wniosku strony zawartego w skardze o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego w postępowaniu podatkowym.

V.

Pierwszy etap postępowania odwoławczego przed organem odwoławczym to etap badania formalnego, nazywany również postępowaniem wstępnym. W przypadku pozytywnego wyniku badania wstępnego organ – bez wydania jakiegokolwiek aktu - przystępuje do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. Jeżeli natomiast badanie wstępne zakończy się negatywnym wynikiem, nie dochodzi do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. W takiej sytuacji organ jest obowiązany zakończyć postępowanie jednym z formalnych ostatecznych postanowień kończących sprawę.

W myśl bowiem art. 228 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: 1) niedopuszczalność odwołania, 2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, 3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 (§ 1). Postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne (§ 2).

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej ustalił, że od daty doręczenia skarżącemu decyzji z [...] do 28 lutego 2013 r. (tj. ostatniego dnia przed 1 marca 2013 r., w którym to wpłynęło do organu pismo dotyczące niniejszego postanowienia) nie wpłynęło odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...]; natomiast podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące wniesienia przez niego odwołania w terminie oraz przedłożone dowody nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy.

Sąd podziela argumentację organu w tym zakresie. Organ zasadnie podkreślił, że załączona przez skarżącego do pisma z 25 lutego 2013 r. kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej oznaczona numerem [...] dotyczy pisma skarżącego z 16 listopada 2012 r., w którym powołał się on na numer sprawy [...], i które zatytułowane zostało "Pismo procesowe 3"; pismo to dotyczyło wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej [...] z [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2007 r.

Organ dokonał analizy koperty, w której skarżący wysłał powyższe pismo, a która wskazuje, że przedmiotowa przesyłka została oznaczona numerem [...] (dowód: koperta, teczka 2, karta 16). Pismo to wpłynęło do organu 29 stycznia 2013 r. (dowód: pismo, teczka 2, karty 16-28 oraz wydruk z Rejestru pism i spraw Kancelarii Izby Skarbowej [...], teczka 2, karta 29).

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej nadmienił, że na powyższe pismo skarżącego z 16.11.2012 r. organ udzielił odpowiedzi pismem nr [...];[...] z 31.01.2013 r., które doręczono skarżącemu 7.02.2013 r.

Sąd podziela dokonaną przez organ drugiej instancji reasumpcję, że wobec prawidłowo ustalonego stanu sprawy twierdzenie skarżącego, że przesyłka oznaczona numerem [...] zawierała odwołanie od decyzji z [...] uznać należało za bezpodstawne.

Z akt postępowania wynika, że: 1/ dnia 6 lutego 2013 r. wpłynęło pismo z 30 stycznia 2013 r. zatytułowane "Uzupełnienie odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy uchylenia po wznowieniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej [...] w przedmiocie podatku VAT za 2007 r."; 2/ dnia 18 lutego 2013 r. wpłynęło pismo z 12 lutego 2013 r. zatytułowane "Uzupełnienie odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy uchylenia po wznowieniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej [...] w przedmiocie podatku VAT za 2006 r.", na które organ udzielił odpowiedzi pismem nr [...] z 20 lutego 2013 r., informując skarżącego, że jego odwołanie od decyzji z [...] nie wpłynęło do organu oraz że przed organem nie toczy się postępowanie odwoławcze od ww. decyzji, a w konsekwencji pismo skarżącego z 12 lutego 2013 r. nie wywołuje skutków prawnych i zostanie dołączone do akt sprawy o numerze [...]; odpowiedź organu doręczono skarżącemu 25 lutego 2013 r.; 3/ dnia 18 lutego 2013 r. wpłynęło pismo z 12 lutego 2013 r., zatytułowane "II Uzupełnienie odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy uchylenia po wznowieniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej [...] w przedmiocie podatku VAT za 2007 r.".

Organ prawidłowo podsumował, że twierdzenia skarżącego o wniesieniu trzech pism będących uzupełnieniem złożonego odwołania w sprawie dotyczącej 2006 r. uznać należy za nieuzasadnione.

VI.

Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie.

Skoro z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z [...], zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i środku zaskarżenia, doręczona została skarżącemu 21 stycznia 2013 r., to termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 4 lutego 2013 r.

Natomiast skarżący, za pośrednictwem poczty, wniósł odwołanie 26 lutego 2013 r., tj. po upływie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności procesowej. Skarżący nie skorzystał przy tym z prawa określonego w art. 162 § 2 O.p. i nie wniósł o przywrócenie uchybionego terminu.

Skoro wniesiono odwołanie w sprawie po terminie, Dyrektor Izby Skarbowej [...] zasadnie w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że zostało ono wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, zgodnie z dyspozycją art. 228 O.p.

W świetle art. 228 O.p. konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest pozostawienie go bez rozpatrzenia. Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia, dlatego też postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powinny być wydawane wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po analizie zgromadzonego w tym zakresie materiału dowodowego.

W badanej sprawie warunki te zostały spełnione. Przekroczenie terminu jest oczywiste i udokumentowane w sposób nie budzący wątpliwości.

W tym miejscu przywołać należy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2009 r., w sprawie I FSK 854/08, w którym postawiono następującą tezę: treść art. 228 § 1 pkt 2 O.p. wskazuje, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy; każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Tym samym organ podatkowy nie tylko jest uprawniony, lecz wręcz obowiązany do wydania postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. (wyrok opubl. w systemie LEX nr 5370580; por. wyroki NSA z 14 marca 2007r., sygn. akt I FSK 534/06; z 13 stycznia 2011r., sygn. akt I FSK 214/10, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA www.nsa.gov.pl).

W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy prawidłowo ocenił okoliczności faktyczne występujące w sprawie.

Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie niezgodne jest z prawem, a także nie znajdując przesłanek do uznania, iż postanowienie to wydane zostało z mającym co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

EK