Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1035/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2022 r. sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej jako organ odwoławczy), działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), stwierdził, iż odwołanie z dnia [...] r. R. Z. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] r. o nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. działając na podstawie art. 52a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2020 r. poz. 2050), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) i art. 4 ust. 1 pkt 9a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 195), w związku ze stwierdzeniem wprowadzania do obrotu środków zastępczych, co zostało udokumentowane w wyniku śledztwa przeprowadzonego przez Prokuraturę Krajową [...] Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji wraz z Wydziałem do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Narkotykowej Zarządu w L. Centralnego Biura Śledczego Policji sygn. akt [...], wymierzył R.Z. karę pieniężną w wysokości: [...] zł.

Powyższa decyzja, zawierająca stosowne pouczenie o możliwości i terminie wniesienia odwołania została doręczona prawidłowo w dniu [...] r. (vide karta 10 zwrotne potwierdzenie odbioru zawarte w aktach administracyjnych.

Odwołanie od powyższej decyzji datowane na dzień [...] r. zostało nadane za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu [...] r.

Organ odwoławczy wydając postanowienie w dniu [...] r. wskazał na treść art. 134 k.p.a. i stwierdził, iż skoro doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] r., co potwierdza znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji tym samym termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu [...] r. o godz. 24:00 (poniedziałek). Skoro zatem odwołanie z dnia [...] r. zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w dniu [...] r., tym samym zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Końcowo organ zauważył, iż merytoryczne rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), uzasadniające stwierdzenie nieważności rozstrzygnięcia organu drugiej instancji.

W skardze na powyższe postanowienie strona reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 156 § 1 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, a który to stanowi, iż organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z rażącym naruszeniem prawa, albowiem w niniejszej sprawie kara pieniężna nałożona została zdecydowanie przedwcześnie, odwołując się jedynie do postępowania przygotowawczego prowadzonego względem R. Z., całkowicie z pominięciem, że o ostatecznym wyniku postępowania karnego decyduje sąd, a nie organ postępowania przygotowawczego, zaś naczelną zasadą kształtującą porządek prawny w powyższym zakresie jest zasada domniemania niewinności, która to na skutek działań podejmowanych przez organy administracyjne została całkowicie pominięta;

2. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wadliwe przyjęcie, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygnaturą akt: [...], [...] na mocy przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku przez Sąd Okręgowy w L., [...] Wydział Karny w sprawie o sygnaturze akt: [...] stanowi niewątpliwie zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.;

3. naruszenie przepisów art. 7, art. 7b, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie co polegało na oględnym odwołaniu się przez organ administracyjny do materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd Okręgowy w L., [...] Wydział Karny w sprawie o sygnaturze akt: [...] , z naruszeniem zasady bezpośredniości, albowiem dowody, o których mowa w decyzji organu znajdują się w Sądzie Okręgowym, organ ten prowadzi postępowanie karne. Organ administracyjny nie miał bezpośredniego wglądu w przedmiotową dokumentację, a zatem samodzielnie nie przeprowadził żadnego z dowodów, na których oparł swe rozstrzygnięcie, czym naruszył wyżej wskazane przepisy;

4. naruszenie przepisów art, 7 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. przez jego niezastosowanie, podczas gdy organy administracji publicznej zobowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądari;

5. Naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 7 k.p.a. wyrażającego zasadę prawdy obiektywnej, poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu administracyjnym oraz naruszenie zasad tegoż postępowania określonych w powyższym przepisie, w szczególności niepodjęcie przez organ administracyjny wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając przy tym na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, albowiem organ administracji wydał decyzję jedynie na podstawie bliżej nieokreślonych źródeł, wszystkie dowody zgromadzone w sprawie dotyczące R. Z. znajdują się w Sądzie Okręgowym w L., zaś organ administracji nie miał do nich bezpośredniego dostępu;

6. Naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 80 k.p.a., albowiem swobodna ocena dowodów winna być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, czyli organ administracji winien opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ i ocena dowodów powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego, w niniejszej sprawie zaś organ administracji ustalił wedle własnego uznania, iż skarżący winien jest zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, a zatem konieczne jest wymierzenie skarżącemu kary pieniężnej, zaś postępowanie jurysdykcyjne w sprawie jest na początkowym etapie, a wynik jego nie jest w żadnym razie przesądzony;

W konsekwencji postawionych zarzutów wniesiono o :uchylenie postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] roku o numerze: [...], i uchylenie decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. o numerze: [...] z dnia [...] roku w sprawie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości [...] zł , zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych;

Nadto wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci orzeczenia o niepełnosprawności małoletniej córki skarżącego na okoliczności przytoczone w treści uzasadnienia.

Organ w odpowiedzi na skarge wniósł o jej oddalenie. Wskazał przy tym, iż zaskarżone postanowienie [...]PWIS dotyczy stwierdzenia niezachowania terminu do wniesienia odwołania od decyzji PPIS, nie stanowi natomiast rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy decyzję organu I instancji. W zakresie zarzutu naruszenia art. 156 § 1 k.p.a. wskazał organ, że Skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, na co wskazuje zarówno treść samego pisma jak i tryb w jakim zostało wniesione zatem w zaistniałym stanie faktycznym brak było podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie nieważności decyzji organu II instancji na wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) podlegało postanowienie organu odwoławczego z dnia 11 czerwca 2019 r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...]r. o nr [...].

Bezsporne jest, że – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru – wspomniana decyzja z dnia [...] r. o nr [...] została przesłana za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres strony i odebrana w dniu [...] r. przez dorosłego domownika J. Z., a fakt doręczenia decyzji R. Z. nie jest sporny pomiędzy stronami. Doręczenie jest skuteczne, czego strona nie neguje w sprawie. W decyzji tej zawarto prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia odwołania., który to termin upływał [...] r. W ustawowym 14-dniowym terminie, czyli [...] r. decyzja nie została zaskarżona do organu odwoławczego. Odwołanie od tego rozstrzygnięcia zostało sporządzone [...] r. i w tym też dniu nadane zostało w Urzędzie pocztowym w T. (vide koperta załączona do odwołania k 13 akt sprawy). Skoro zatem odwołanie z dnia [...] r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego przepisami prawa – art.127 art. 129 k.p.a. prawidłowo postąpił organ odwoławczy stwierdzając ten fakt po myśli art. 134 k.p.a., który stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W odniesieniu natomiast do zarzutów zawartych w skardze dotyczących naruszenia art. 156, art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd zauważa, iż nie one dotyczą przedmiotu zaskarżenia – postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jak i podstaw materialnoprawnych tegoż aktu zatem jako nie dotyczących bezpośrednio przedmiotu sporu pozostawiono je bez analizy i komentarza.Podobnie zarzuty dotyczące naruszenia przez organ w toku postępowania w przedmiocie nałożenia na stronę kary pieniężnej w wysokości: [...] zł, art. 7, art. 10 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., Sąd pozostawił bez analizy gdyż również nie dotyczą one bezpośrednio przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. Jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Termin "granice sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Jak słusznie wskazał NSA w wyroku z dnia 20 października 2021 r. sygn. akt III OSK 3969/21 Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w niej decyzji lub podjętych czynności. Skoro w niniejszej sprawie granice sprawy wyznacza jej przedmiot wynikający z treści zaskarżonego zachowania organu administracji publicznej, którym jak już wyżej wskazano jest postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania wydane w oparciu o art. 134 k.p.a. zarzuty kierowane wobec legalności decyzji w przedmiocie nalożenia na stronę kary pieniężnej w kwocie [...] zł nie mogły podlegać merytoryzcnemu rozpatrzeniu.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.