Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 494/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 3 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 1497/15 o odrzuceniu skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 1497/15, odrzucił skargę A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

I

Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo, że wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 listopada 2015 r., zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał na treść art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.). Przywołał również treść art. 49 § 1 p.p.s.a. i wobec bezskutecznego upływu terminu do podpisania przez skarżącego skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił o jej odrzuceniu.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. L.

Skarżący wskazał, iż jego skarga została odrzucona z powodu braków formalnych, tj. na skutek upływu terminu wyznaczonego na jej podpisanie. Wskazał na okoliczność, iż matka działająca w jego imieniu na podstawie stałego upoważnienia w Urzędzie Pocztowym, odebrała korespondencję z WSA w L., ponieważ z powodu przebywania poza miejscem zamieszkania nie miał on możliwości jej osobistego odbioru. Z przyczyn nieznanych skarżącemu, dokumenty dotyczące uzupełnienia braków formalnych dostrzeżonych we wniesionej skardze, nie zostały mu przekazane. Otrzymał on jednak odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty za wpis sądowy od wniesionej skargi i należną opłatę uiścił w terminie wskazanym przez Sąd.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie kwestią bezsporną jest fakt, iż żądane przez Sąd I instancji uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie zostało jasno i precyzyjnie sformułowane w treści wezwania z dnia 27 października 2015 r. (karta akt sądowych: nr 23). Nie budzi również wątpliwości, że skarżący nie zrealizował tego wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i w wyznaczonym terminie nie usunął wskazanego braku formalnego skargi, czyli jej nie podpisał. Przedmiotem rozważań jest zatem kwestia czy Sąd miał prawo, po bezskutecznym wezwaniu strony do usunięcia braku formalnego, skargę tę odrzucić.

Stwierdziwszy fakt, iż złożona do Sądu skarga nie została podpisana przez stronę postępowania, WSA prawidłowo wezwał skarżącego do usunięcia dostrzeżonego braku oraz pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, wynikających z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze, iż brak formalny w postaci niepodpisania wniesionej skargi nie został usunięty w wyznaczonym w terminie 7 dni, NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął prawidłowe rozstrzygnięcie odrzucając tę skargę w oparciu o powołany art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zgodnie bowiem z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale I Działu III "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Wspomniane regulacje, a także zawarte w Rozdziale II tego Działu zatytułowanego "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46–48 i art. 57 § 1 tej ustawy. Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, aby została rozpoznana przez sąd administracyjny, powinna być kompletna oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe. Pośród obowiązku spełnienia różnych, wskazanych w powyższych przepisach wymogów, musi zatem na mocy art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku wniesienia skargi obarczonej określonym powyżej brakiem formalnym, jak miało to miejsce w sprawie niniejszej, Sąd I instancji zasadnie wezwał stronę skarżącą do jego usunięcia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieusunięcie braku formalnego skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez podpisanie jej przez stronę, musiało skutkować odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji. O tym zaś, iż skarżący został wezwany do usunięcia wskazanego braku formalnego, bezspornie świadczy właśnie treść wezwania z dnia 27 października 2015 r. oraz informacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki, z której wynika, iż na przesyłkę składało się wezwanie do wpisu, wezwanie do podpisania skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę + pouczenie (karta akt sądowych nr 26).

W świetle przedstawionych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA zasadnie stanął na stanowisku, iż bezskuteczny upływ terminu wyznaczonego na podpisanie przez skarżącego skargi, musiał skutkować negatywnymi konsekwencjami dla strony w postaci odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia z przyczyn formalnych, a tym samym niepoddania skargi w ogóle ocenie merytorycznej. W sprawie niniejszej zaistniała zatem sytuacja, wywołująca dla skarżącego ujemne skutki procesowe w postaci braku możliwości sprawdzenia legalności decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Odnośnie podnoszonych przez skarżącego okoliczności dotyczących przyczyn uchybienia terminowi wyznaczonemu na podpisanie skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie ocenie podlega wyłącznie kwestia prawidłowości odrzucenia skargi przez WSA. Powody nieusunięcia braku formalnego oraz wina lub jej brak po stronie skarżącego w powstałym uchybieniu, mogłyby podlegać ocenie w odrębnym postępowaniu wpadkowym, przy okazji ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Podkreślić jednak należy, iż do chwili obecnej skarżący takiego wniosku nie złożył, a według ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin na jego złożenie również jest ściśle określony w przepisach prawa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji