Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 518/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4b,  art. 5a,  art. 93  ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 13 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 62 poz 718
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.
article: art. 3 par. 2 pkt 5,  art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 roku sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Biskupcu z dnia 23 maja 2013 r., Nr VII/42/2011 w przedmiocie zmiany granic miasta Biskupiec oraz przeprowadzenia konsultacji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w "[...]" w dniu "[...]" podjęła na podstawie art. 4 b pkt 1, art. 5a i art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie gminnym ( tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) (zwaną dalej u.s.g.) uchwałę "[...]" w sprawie zmiany granic Miasta "[...]" oraz przeprowadzenia konsultacji.

Wojewoda dnia "[...]" wniósł skargę na powyższą uchwałę i na podstawie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym wniósł o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi podał, że w uchwale tej rada miejska wyraziła wolę zmiany granic administracyjnych Miasta "[...]", polegającej na włączeniu w jego granice części obrębu "[...]", "[...]" i "[...]" z Gminy "[...]" oraz postanowiła przeprowadzić konsultacje z mieszkańcami. Zgodnie z § 4 tej uchwały przyjęto że konsultacje, z mieszkańcami Miasta "[...]" będą przeprowadzone poprzez udostępnienie ankiety konsultacyjnej stanowiącej załącznik do zaskarżonej uchwały. Zdaniem Wojewody powyższy przepis rażąco narusza postanowienia uchwały nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]’ z dnia "[...]", która określa zasady i tryb konsultacji z mieszkańcami Gminy "[...]". Powołana uchwała w § 4 stanowi, iż w przypadku zmiany granic rada postanawia o przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami w formie uchwały. Na podstawie zapisów uchwały nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" można wnioskować, iż w powyższym przypadku uchwała rady o przeprowadzeniu konkretnych konsultacji, w sprawie zmiany granic ma zawierać zapisy wyłącznie uzupełniające treść uchwały nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" o treści związane ze specyfiką wynikającą z rodzaju przeprowadzanej konsultacji, w tym w zakresie wyboru sposobu przeprowadzenia konsultacji w oparciu o formy, które wymienia uchwała z "[...]". Tymczasem w uchwale nr "[...]" Rada Miejska w "[...]" przewidziała przeprowadzenie konsultacji w postaci ankiety konsultacyjnej, co pozostaje zdaniem Wojewody w sprzeczności z § 5 uchwały z "[...]", w której przyjęto, że konsultacje mogą być przeprowadzone tylko w formach: zebrania mieszkańców, spotkania z radnymi i przyjmowania zgłoszeń, uwag, wniosków i opinii do projektu uchwały wyłożonego przez okres 14 dni w urzędzie.

Zdaniem Wojewody ustalenie innej formy przeprowadzenia konsultacji, niż określona w uchwale z "[...]" była niedopuszczalna bez stosownej zmiany uchwały, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Uznanie za wadliwe określenia sposobu konsultacji dla mieszkańców Miasta "[...]" przekłada się na ważność całej uchwały.

Ponadto w ocenie Wojewody budzi wątpliwości prawidłowość określenia w zaskarżonej uchwale jej terminu wejścia w życie - 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym. Skoro bowiem uchwała ta faktycznie jedynie realizuje inną uchwałę jaka jest uchwała nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie zasad i trybu konsultacji z mieszkańcami Gminy "[...]" i zawiera jedynie treści o charakterze konkretyzującym, brak jest podstaw do przypisania występującym w niej normom cech które decydują o istocie prawa miejscowego tj. cech o charakterze generalnym i abstrakcyjnym a tym samym, ustalenia terminu jej wejścia w życie w sposób przewidziany dla aktów prawa miejscowego.

Burmistrz "[...]" reprezentujący Radę Miejską w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, uznając zarzuty Wojewody za bezzasadne, bowiem przeprowadzone na podstawie zaskarżonej uchwały konsultacje nie naruszyły postanowień uchwały nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie zasad i trybu konsultacji z mieszkańcami Gminy, przyjętej przez Wojewodę jako wzorzec normatywny. Ponadto jako akty prawne równego rzędu uchwały te nie mogły wzajemnie warunkować swojej ważności.

Rada Miejska uzasadniając brak sprzeczności zaskarżonej uchwały z uchwałą nr "[...]" wskazała, że w jej § 5 został określony katalog form w których przeprowadzone mogą być konsultacje społeczne. W zaskarżonej uchwale określone zostały formy przeprowadzenia konsultacji społecznych w konkretnej sprawie – zmiany granic Miasta "[...]". Uchwała nr "[...]" określała ogólne zasady prowadzenia konsultacji stanowiąc podstawę dla ewentualnego jej dookreślenia w konkretnych sprawach. Z tego względu w przypadku podejmowania rozstrzygnięć wymagających przeprowadzenia konsultacji ze społecznością lokalną charakteryzujących się szczególną specyfiką Rada Miasta mogła i powinna była podjąć oddzielną uchwałę, która reguluje szczegółowo tryb i sposób przeprowadzenia konsultacji. Uchwała nr "[...]" w § 5 ust. 1 pkt 3 przewiduje, że jedną z form konsultacji może być przyjmowanie zgłoszeń uwag, wniosków i opinii do projektu uchwały. Celem takiego sformułowania przepisu było zapewnienie organom gminy swobody wyboru formy konsultacji która będzie odpowiednia w danej sprawie oraz zagwarantowania społeczności lokalnej prawa do wyrażenia opinii. Zatem każda forma konsultacji, o ile zapewnia możliwość wypowiedzenia się co do przedmiotowej kwestii jest zgodna z brzmieniem tego przepisu Możliwe są zatem w ocenie Rady Miejskiej dwa rodzaje postępowania w przypadku przeprowadzania konsultacji zastosowanie jednej z przewidzianych form konsultacji w uchwale z "[...]" lub wydanie uchwały, która uwzględni szczególny charakter danej sprawy. Rada gminy uznała, że najbardziej efektywną metodą konsultacji będzie przeprowadzenie ankiety i z tego względu wydano zaskarżona uchwałę.

Natomiast uzasadniając brak hierarchicznej nadrzędności uchwały nr "[...]" nad uchwałą zaskarżoną, Rada Miejska podniosła, że obydwie zostały wydane przez ten sam organ i są to akty prawne tego samego rzędu. Oznacza to że treść jednego z nich nie warunkuje obowiązywania drugiego. Współobowiązywanie kilku aktów prawnych o pokrywających się zakresach normowania wymaga uwzględnienia reguł kolizyjnych chronologicznej i merytorycznej. W przedmiotowej sprawie konflikt norm rozstrzygany jest równocześnie przez dwie normy kolizyjne, które przyznają pierwszeństwo zaskarżonej uchwale. Po pierwsze zakres zastosowania uchwały nr "[...]" zostaje ograniczony ponieważ jest to akt prawa przyjęty wcześniej niż zaskarżona uchwała, a tym samym prawodawca lokalny wyraził wolę zmiany swojej poprzedniej uchwały w zakresie uregulowanym w nowszym akcie prawnym po drugie zaskarżona uchwała jako akt bardziej szczegółowy uchyla w zakresie w niej uregulowanym akt bardziej ogólny jakim jest uchwała nr "[...]". Uchylenie w niniejszym przypadku nie oznacza że norma uchylona to jest § 5 uchwały nr "[...]" w ogóle traci moc obowiązującą. Nie znajduje ona bowiem zastosowania tylko w zakresie uregulowanym przez § 3 zaskarżonej uchwały.

Odnosząc się do zarzutu braku podstaw do przypisania występującym w zaskarżonej uchwale normom cech które decydują o istocie prawa miejscowego tj. cech o charakterze generalnym i abstrakcyjnym Rada Miejska wskazała, że gdyby przyjąć stanowisko Wojewody ze skargi, to zastosowanie będzie musiała mieć reguła ograniczająca kompetencje sądu administracyjnego wynikające z treści art. 94 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym. W Konsekwencji z uwagi na upływ terminu wskazanego w tym przepisie tj. jednego roku od dnia podjęcia uchwały wbrew żądaniu wyrażonemu w skardze, nie można stwierdzić nieważności zaskarżonej uchwały jako nie będącej aktem prawa miejscowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) (Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury, która doprowadziła do wydania zaskarżonego aktu.

Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem.

Stosownie do przepisu art. 4b ust 1 pkt 1 u.s.g. wydanie rozporządzenia w sprawie zmiany granic miasta na wniosek rady gminy wymaga wniosku rady gminy poprzedzonego przeprowadzeniem przez tę radę konsultacji z mieszkańcami. We wskazanym trybie Rada Miejska w "[...]" podjęła uchwałę nr "[...]" z dnia "[...]", która określa zasady i tryb konsultacji z mieszkańcami gminy "[...]". W jej § 5 określony został katalog form w których przeprowadzone mogą być konsultacje społeczne. Wymieniono wśród nich: zebrania z mieszkańcami, spotkania z radnymi oraz przyjmowanie zgłoszeń, uwag, wniosków i opinii do projektu uchwały wyłożonego przez okres 14 dni w urzędzie. Natomiast w zaskarżonej uchwale określone zostały formy przeprowadzenia konsultacji społecznych w konkretnej sprawie, zmiany granic miasta "[...]". Przyjęto w jej § 3 że: Konsultacje z mieszkańcami Miasta polegać będą na udzieleniu odpowiedzi w formie ankiety konsultacyjnej na pytanie następującej treści: "Czy jesteś za zmianą granic Miasta "[...]", polegającą na włączeniu do miasta "[...]" części obrębu geodezyjnego "[...]", "[...]’ i "[...]" Gmina "[...]"". Zaś konsultacje z mieszkańcami obrębu geodezyjnego "[...]", "[...]" i "[...]’ przeprowadzone zostaną w formie zebrań wiejskich w tych obrębach. Ankiety konsultacyjne miały zostać udostępnione zainteresowanym mieszkańcom w Urzędzie Miejskim oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego.

Wojewoda żądając stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały zarzuca przede wszystkim jej sprzeczność z § 5 uchwały nr "[...]" z dnia "[...]", która określa zasady i tryb konsultacji z mieszkańcami Gminy "[...]". Odnosząc się do tego zarzutu należy wskazać, że w piśmiennictwie dotyczącym kwestii konsultacji z mieszkańcami gminy, powiatu lub województwa przyjmuje się, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego posiada kompetencję dyskrecjonalną w zakresie decyzji o wyborze sposobu regulowania zasad i trybu przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami (na podstawie – odpowiednio – art. 5a ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym, art. 3d ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, art. 10a ust. 2 ustawy o samorządzie województwa). Ma on możliwość podjęcia jednej uchwały, na podstawie której w danej jednostce samorządu terytorialnego będą przeprowadzane wszystkie konsultacje z mieszkańcami. Możliwe jest także ustanowienie uchwały określającej zasady i elementy trybu przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami wspólne dla wszystkich konsultacji, które będą uzupełniane regulacjami odrębnych uchwał zawierających zasady i elementy trybu swoiste tylko dla konkretnych konsultacji ( tak w niniejszej sprawie). Kolejną możliwością jest stanowienie zasad i trybu przeprowadzania każdych konsultacji odrębną uchwałą ( patrz Jakub Wilk - glosa do wyroku NSA z dnia 20 marca 2012r. I OSK 2299/11 LEX nr 126470, podobnie w Komentarzu do ustawy o samorządzie gminnym pod red. R. Hausera i Z. Niewiadomskiego Wyd. C.H. Beck 2011 str. 68, takich możliwości nie neguje też A. Szewc w Komentarzu do art. 5a ustawy o samorządzie gminnym LEX 2012). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten podziela.

Uchwała nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" określa ogólne zasady i tryb konsultacji stanowiąc podstawę dla ewentualnego jej dookreślenia w konkretnych sprawach. Z tego względu w przypadku podejmowania rozstrzygnięć wymagających przeprowadzenia konsultacji ze społecznością lokalną charakteryzujących się szczególna specyfiką Rada Miasta w "[...]" była uprawniona do podjęcia odrębnej (zaskarżonej) uchwały, która uregulowała szczegółowo tryb i sposób przeprowadzenia konsultacji. Zaskarżona uchwała uwzględniła normy zawarte w uchwale z "[...]" i specyfikę sprawy dotyczącej zamiaru zmiany granic miasta. Dlatego wbrew stanowisku Wojewody zaskarżona uchwała nie jest sprzeczna z uchwałą nr "[...]" z dnia "[...]". Uchwała nr "[...]" w § 5 ust. 1 pkt 3 przewiduje, że jedną z form konsultacji może być przyjmowanie zgłoszeń uwag, wniosków i opinii do projektu uchwały. Jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę celem takiego sformułowania przepisu mogło być zapewnienie organom gminy swobody wyboru formy konsultacji która będzie odpowiednia w danej sprawie oraz zagwarantowania społeczności lokalnej prawa do wyrażenia opinii. Zatem każda forma konsultacji, o ile zapewnia możliwość wypowiedzenia się co do przedmiotowej kwestii jest zgodna z brzmieniem tego przepisu. Możliwe były zatem zdaniem Sądu, dwa rodzaje postępowania w przypadku przeprowadzania konsultacji - zastosowanie jednej z przewidzianych form konsultacji w uchwale z "[...]" lub wydanie uchwały, która uwzględni szczególny charakter danej sprawy. Rada gminy mogła wybrać najbardziej jej zdaniem efektywną metodę konsultacji w tym wypadku - przeprowadzenie ankiety oraz zebrania z mieszkańcami i z tego względu mogła podjąć zaskarżoną uchwałę.

Przechodząc do oceny drugiego zarzutu skargi dotyczącego nieprawidłowego określenia terminu wejścia w życie zaskarżonej uchwały tj. 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym. Zasadność tego zarzutu zależy od tego czy zaskarżona uchwała zostania uznana za akt prawa miejscowego który do wejścia w życie wymaga ogłoszenia w takim trybie, czy też nie jest aktem prawa miejscowego. Kwestia ta jak to określił w skardze Wojewoda budzi również jego wątpliwości. Podnieść tu należy, że zgodnie z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ( np. w wyroku NSA z dnia 18 lipca 2006r. w sprawie I OSK 669/06 (LEX 275445)) dla kwalifikacji danego aktu jako aktu prawa miejscowego znaczenie decydujące ma charakter norm prawnych i kształtowanie przez te normy sytuacji prawnej adresatów. W przypadku bowiem uznania, że uchwała zawiera przynajmniej jedną normę postępowania o charakterze generalnym i abstrakcyjnym jest ona aktem prawa miejscowego, który zgodnie z art. 42 u.s.g. w zw. z art. 13 ust1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ( DZ. U. nr 62, poz. 718 ze zm.) podlega obowiązkowi publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Rada gminy w zaskarżonej uchwale wyraziła zarówno wolę zmiany granic miasta (część intencyjna) jak i uregulowała zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami w tej sprawie, ustaliła m.in.: formy konsultacji ( zebrania, ankietowe badania opinii mieszkańców), zakres podmiotowy konsultacji, określiła miejsce i termin prowadzenia konsultacji i jaki podmiot przeprowadzi konsultacje, oraz datę wejścia w życie uchwały po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa.

Zdaniem Sądu uchwała określająca zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami jest aktem prawa miejscowego bez względu na to, czy dotyczy wszystkich konsultacji z mieszkańcami przeprowadzanych w jednostce samorządu terytorialnego, czy obejmuje wyłącznie konsultacje w jednej sprawie.

Rada Gminy uchwaliła uchwałę określającą zasady przeprowadzania wszystkich konsultacji. Tą uchwałę "ramową", uzupełniła uchwałą szczegółową która jest przedmiotem zaskarżenia. Wybrała zatem jeden z trzech z omówionych wcześniej sposobów regulacji zasad i trybu przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami. Wybór tego sposobu regulacji nie wpływa jednak na charakter prawny zaskarżonej uchwały wydawanej na podstawie art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Nie ma różnicy jakościowej pomiędzy przedstawionymi różnymi sposobami regulacji. We wszystkich sytuacjach określone zostają zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy, co umożliwić ma wyrażenie przez tych mieszkańców ich stanowiska. To oni są adresatami uchwały. Zatem bez wątpienia zaskarżona uchwała ma charakter normatywny. Uchwała ta zawiera normy mające charakter generalny i abstrakcyjny, ponieważ wskazuje sposób zachowania się mieszkańców gminy. Wątpliwości budzić może abstrakcyjność tej uchwały ze względu jej jednorazowość związaną ze sprawa zmiany wskazanych w niej granic miasta. Zdaniem Sądu abstrakcyjność norm wyraża się w tym, że nakazywane, zakazywane albo dozwolone postępowanie ma mieć miejsce w pewnych z reguły powtarzalnych okolicznościach co nie wyklucza jednak wyjątków dotyczących jednej konkretnej sprawy takiej jak konsultacji z mieszkańcami w sprawie zmiany granic miasta.

Kwalifikacja uchwał stanowionych na podstawie art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, art. 3d ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 10a ust. 2 ustawy o samorządzie województwa, jako aktów prawa miejscowego jest powszechna w literaturze i orzecznictwie. Takiej kwalifikacji nie może zmieniać to, że akt ustanowiono na potrzeby jednych tylko konsultacji (tak też na przykład: wyrok WSA z dnia 10 marca 2005 r., II SA/Wr 1626/03, LEX nr 724339; wyrok WSA z dnia 1 marca 2007 r., IV SA/Gl 1490/06, CBOSA; wyrok WSA z dnia 29 kwietnia 2011 r., III SA/Wr 20/11, LEX nr 1112683; wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011 r., II OSK 1562/11, LEX nr 1101483; wyrok WSA z dnia 31 maja 2012 r., SA/Lu 236/12, CBOSA; E. Olejniczak-Szałowska, Konsultacje we wspólnocie samorządowej, Samorząd Terytorialny 1997, nr 1-2, s. 113; I. Skrzydło-Niżnik, Komentarz do art. 10a ustawy o samorządzie województwa (w:) Komentarz do ustawy o samorządzie województwa, pod redakcją. P. Chmielnickiego, Warszawa 2005, s. 101; J. Korczak, P. Lisowski, A. Ostapski, Ustrój samorządu terytorialnego. Materiały dydaktyczne, Wrocław 2013, s. 357. Także: A. Szewc, Komentarz do art. 5a ustawy o samorządzie gminnym (w:) Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki, Warszawa 2012, s. 113). Odmiennego poglądu wyrażonego przez NSA w wyroku z dnia 20 marca 2012r, w sprawie I OSK 2299/11 (z glosą krytyczną Jakuba Wilka LEX nr 126470) jako odosobnionego i bez szerszego uzasadnienia Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę nie podziela.

Dodatkowo należy podnieść, jak to zasadnie wskazał Jakub Wilk we wskazanej glosie, różnicowanie kwalifikacji prawnej aktów ustalających zasady i tryb przeprowadzania konkretnych konsultacji z mieszkańcami jednostki samorządu terytorialnego od aktów określających zasady i tryb przeprowadzania wszystkich konsultacji z mieszkańcami tej jednostki nie może być akceptowane także dlatego, że wskazywałoby metodę na swego rodzaju "obchodzenie" przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego prawa zobowiązującego go do ustalenia w drodze przepisów powszechnie obowiązujących, w jaki sposób mieszkańcy mogą realizować swoje prawo podmiotowe do wzięcia udziału w konsultacjach. Deprecjonowałoby to także samą instytucję konsultacji z mieszkańcami (m.in. brak ogłoszenia aktu, brak vacatio legis). W przypadku aktów stanowionych przez sejmik województwa, a zatem uchwał określających zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami województwa wydawanych na podstawie art. 10a ust. 2 ustawy o samorządzie województwa. Konsekwencje różnicowania mocy prawnej aktu stanowionego dla wszystkich konsultacji i aktu stanowionego dla poszczególnych konsultacji, w sposób zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I OSK 2299/11, byłaby jeszcze poważniejsze. Oznaczałoby to bowiem wyłączenie możliwości zaskarżania uchwał w trybie skargi z art. 90 ustawy o samorządzie województwa. Skarga ta może być bowiem wniesiona w przypadku naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przepisem aktu prawa miejscowego. Nie można przyjąć, że sejmik województwa może ograniczyć prawo do zaskarżenia stanowionych przez siebie przepisów poprzez zmianę sposobu regulacji.

Reasumując, należy konsekwentnie przyjąć, że każda uchwała określająca zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami bądź zawierająca je, także zaskarżona, zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Bez takiego ogłoszenia jako akty prawa miejscowego nie wszedłby w życie. Oznacza to, że § 11 zaskarżonej uchwały, stanowiący o jej wejściu w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa jest zgodny z prawem.

Mając powyższe na względzie, skargę jako pozbawioną uzasadnionych podstaw Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.