Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 316/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1,  art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 12 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych 00/100).


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu (dalej również jako ARiMR) decyzją z dnia 12 września 2013 r., nr [...], wydaną na skutek rozpoznania odwołania K.O. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Namysłowie z dnia 15 maja 213 r., nr [...] w sprawie przyznania stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszoinstancyjnego.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone K. O. w dniu 2 października 2013 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowych zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy.

Z materiałów dokumentacyjnych znajdujących się w akt administracyjnych wynika nadto, iż w piśmie z dnia 25 lutego 2014 r. K. O. zwrócił się do Prezesa ARiMR w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu odwoławczego nr [...]. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podał, iż zamierza skierować sprawę na drogę sądową celem zmiany krzywdzącej dla niego decyzji. Podkreślił, iż Agencja kilkakrotnie przesuwała terminy wydania różnych decyzji w jego sprawie, dlatego prośba o przywrócenie terminu jest uzasadniona.

Wobec niejednoznacznej treści powyższego wniosku, pismem z dnia 18 marca 2014 r. i 29 kwietnia 2014 r., Prezes ARiMR w Warszawie wezwał K. O. do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 25 lutego 2014 r. poprzez wskazanie czy stanowi ono prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, czy też prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...]. Ustosunkowując się do żądania organu, w piśmie z dnia 7 maja 2014 r. skarżący podał, że pismo należy traktować jako skargę do WSA w Opolu oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W następstwie powyższego, w dniu 12 czerwca 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skarga K. O. na opisaną na wstępie decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu z dnia 12 września 2013 r., nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż w decyzji odwoławczej strona została pouczona o możliwości wniesienia skargi do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Organ dodał, że powyższą decyzję K. O. odebrał osobiście 2 października 2013 r., a zatem termin do wniesienia skargi sądowej upływał w dniu 1 listopada 2013 r. Skoro skarżący złożył skargę po tym terminie, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Organ zaznaczył nadto, iż Prezes ARiMR w Warszawie, wobec treści pisma skarżącego (dotyczy pisma z dnia 29 lutego 2014 r.- dopisek Sądu), dwukrotnie zwracał się do K. O. o sprecyzowanie żądania, w wyniku czego dopiero w dniu 15 maja 2014 r. otrzymano informację, że pismo to stanowi skargę do WSA w Opolu oraz wniosek o przywrócenie terminu.

Pismem procesowym z dnia 5 lipca 2014 r., które wpłynęło do biura podawczego WSA w Opolu w dniu 14 lipca 2014 r., K. O. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków kontrolerów ARiMR w Opolu, którzy przeprowadzali u niego kontrole i wydali krzywdzącą decyzję. W piśmie tym podał również, że Agencja wielokrotnie przesuwała termin wydania decyzji, a jego prośby o pisemne uzasadnienie wyników kontroli nie zostały uwzględnione, ponadto nie wydano mu żądanej dokumentacji fotograficznej, w konsekwencji nie miał podstaw do złożenia odwołania. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 21 lipca 2014 r., wezwano skarżącego o uzasadnienie zawartego w skardze wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w tym do wskazania, jaka była przyczyna niedochowania tego terminu oraz w jakim dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Ponadto zobowiązano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora ARiMR w Opolu z 12 września 2013 r. Wezwanie to zawierało pouczenie, iż stosowne wyjaśnienia strona winna złożyć w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 26 września 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis zapadłego orzeczenia doręczono skarżącemu w dniu 14 października 2014 r., a organowi w dniu 1 października 2014 r., o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek, znajdujące się w aktach sprawy (k-41 i 42 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu została doręczona K. O. w dniu 2 października 2013 r. Ustalony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony kalendarzowo, upłynął więc w dniu 1 listopada 2013 r., to jest w dniu Wszystkich Świętych, uznawanym za dzień ustawowo wolnym od pracy, stosownie do art. 1 pkt 1 lit. j ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 z późn. zm.). Wobec tego na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a., w takiej sytuacji za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy, to jest 4 listopada 2013 r. (poniedziałek).

Skarga do sądu administracyjnego została natomiast wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu 5 marca 2014 r. (data stempla pocztowego). Tę datę bowiem, jako datę nadania przez skarżącego pisma z dnia 25 lutego 2014 r., wobec jego późniejszych wyjaśnień złożonych przed Dyrektorem Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu, należało uznać za datę wniesienia skargi. Tym samym, uchybiony został termin warunkujący skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bowiem bezskuteczna na zasadzie art. 85 P.p.s.a.

Wprawdzie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże wniosek ten nie został przez tut. Sąd uwzględniony, bowiem postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu stało się natomiast prawomocne, wobec niewniesienia przez strony postępowania sądowego, zażalenia na to orzeczenie.

Z powyższych względów, na zasadzie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę K. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił, co orzekł jak w pkt 1 sentencji. Natomiast uiszczony wpis sądowy od skargi zwrócono skarżącemu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., co orzeczono jak w pkt 2 sentencji.