Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 940/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a, art. 23 ust. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 378
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.

SENTENCJA

Dnia 5 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 roku sprawy ze skargi R. M. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem nr [...] z dnia [...] Zarząd Województwa [...], na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 562, ze zm.) oraz art. 23 ust. 3 w zw. z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. z 2015 r. poz. 378, ze zm.) odmówił R. M. przyznania pomocy, o którą ubiegał się we wniosku złożonym w dniu 13 kwietnia 2017 r. o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW na lata 2014 - 2020.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zachowano składu rady zgodnego z wymaganiami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, rozwój lokalny kierowany przez społeczność jest kierowany przez lokalne grupy działania, w których skład wchodzą przedstawiciele władz publicznych, lokalnych partnerów społecznych i gospodarczych oraz mieszkańców, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani władze publiczne - określone zgodnie z przepisami krajowymi - ani żadna z grup interesu nie posiada więcej niż 49% praw głosu.

Organ wyjaśnił, że w toku oceny prawidłowości wyboru operacji do finansowania dokonanego przez Stowarzyszenie Rozwoju Gmin [...] wobec projektu pt: "Rozwój działalności gospodarczej firmy A. w zakresie prowadzenia ośrodka leczenia uzależnień z wykorzystaniem innowacyjnych form terapii", znak sprawy LGD: [...], złożonego przez wnioskodawcę R. M., stwierdzono, iż w organie decyzyjnym zasiadało ośmiu członków. Na podstawie przekazanej przez Stowarzyszenie Rozwoju Gmin [...] do Zarządu Województwa [...] całości dokumentacji dotyczącej przeprowadzonego naboru nr 5/2017, w tym rejestru interesów członków Rady Stowarzyszenia Rozwoju Gmin [...], stwierdzono przynależność czterech spośród ośmiu głosujących członków Rady do grupy interesu władzy publicznej:

- Pani J. B. H. - Burmistrz B.,

- Pan S. J. - Wójt Gminy C.,

- Pani A. C. - Skarbnik Gminy D.,

- Pani A. C. - Sołtys Sołectwa E.

W konsekwencji, w głosowaniu nad operacją znak LGD: [...] udział wzięło 50% przedstawicieli grupy interesu władzy publicznej, co jest naruszeniem art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., zgodnie z którym na poziomie podejmowania decyzji ani władze publiczne - określone zgodnie z przepisami krajowymi - ani żadna z grup interesu nie posiada więcej niż 49% praw głosu. Stanowiło to podstawę do odmowy przyznania pomocy na realizację przedmiotowej operacji.

W skardze R. M. zarzucił błędne uznanie, że Sołtys Sołectwa E. należy do grupy interesu władzy publicznej, skutkiem czego była odmowa przyznania skarżącemu pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że sołectwo traktowane jest jako jednostka samorządu terytorialnego, a zatem nie przysługuje mu przymiot władzy publicznej. W ocenie skarżącego, stanowisko to potwierdza między innymi "Poradnik dla lokalnych grup działania w zakresie opracowania lokalnych strategii rozwoju na lata 2014-2020" przygotowany przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Ponadto w definicji "władzy publicznej" zawartej w "Regulaminie konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" nie ma wymienionych sołectw ani ich organów. Skarżący zauważył także, że Rada Gminy F. nie powierzyła Sołtysowi Sołectwa E. kompetencji do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w drodze decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. pełnomocnik organu załączył do akt sprawy Uchwałę Rady Gminy Strzelce z dnia 29.11.2004 r. Nr XXII/113/04 w sprawie zarządzenia poboru podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego od osób fizycznych w drodze inkasa oraz określenia inkasentów i wynagrodzenia za inkaso, z której wynika, iż na terenie Gminy F. inkasentami podatków są sołtysi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawo materialne, w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.).

Na mocy odesłania zawartego w art. 146 § 1 p.p.s.a., powyższe zasady mają zastosowanie do odmowy przyznania pomocy, albowiem zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 562 ze zm. – dalej jako: "ustawa PROW 2014-2020"), w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Z powyższych regulacji wynika zatem, że kontrola sądowoadministracyjna aktów, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy PROW 2014-2020, z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., odbywa się według kryterium legalności w rozumieniu art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, ponieważ zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., mogłoby stanowić przesłankę do jego uchylenia.

Poczynione przez organ ustalenia faktyczne nie budzą wątpliwości, przy czym nie były one kwestionowane przez stronę. Stwierdzić należy również, że organ dokonał właściwej wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do bezspornych w sprawie ustaleń faktycznych.

We wniesionej do sądu administracyjnego skardze, wnioskodawca kwestionuje wykładnię art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności dokonaną przez organ w związku z art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L. 2013.347.320).

Odnosząc się do tego zarzutu w pierwszej kolejności należy przypomnieć regulacje prawne dotyczące przyznania pomocy finansowej w omawianym trybie.

Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", regulują przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378 ze zm. – dalej jako "ustawa RLKS") oraz, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy przywoływanej już wyżej ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach tego poddziałania reguluje nadto rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 772 ze zm. – dalej jako "rozporządzenie PROW 2014-2020").

Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy RLKS, art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020; § 20 ust. 3 rozporządzenia PROW 2014-2020).

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast art. 23 ust. 3 ustawy RLKS stanowi, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI.

W rozpoznawanej sprawie Zarząd Województwa [...] odmówił przyznania pomocy uznając, że w przypadku oceny wniosku skarżącego doszło do spełnienia przesłanki wynikającej z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, który stanowi, iż wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zachowano składu rady zgodnego z wymaganiami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013, rozwój lokalny kierowany przez społeczność jest kierowany przez lokalne grupy działania, w których skład wchodzą przedstawiciele władz publicznych, lokalnych partnerów społecznych i gospodarczych oraz mieszkańców, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani władze publiczne - określone zgodnie z przepisami krajowymi - ani żadna z grup interesu nie posiada więcej niż 49% praw głosu. Organ uznał bowiem, że wobec tego, iż w toku oceny prawidłowości wyboru operacji do finansowania dokonanego przez Stowarzyszenie Rozwoju Gmin [...] w odniesieniu do projektu pt: "Rozwój działalności gospodarczej firmy A. w zakresie prowadzenia ośrodka leczenia uzależnień z wykorzystaniem innowacyjnych form terapii", w organie decyzyjnym (Rada Stowarzyszenia Rozwoju Gmin [...]) zasiadało ośmiu członków, z których czterech należało do grupy interesu władzy publicznej t.j.: Burmistrz B., Wójt Gminy C., Skarbnik Gminy D., Sołtys Sołectwa E. W konsekwencji stwierdzono, że w głosowaniu nad operacją znak LGD: [...] udział wzięło 50% przedstawicieli grupy interesu władzy publicznej, co jest naruszeniem art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013.

Ze stanowiskiem powyższym nie zgadza się skarżący i wskazuje, że organ błędne uznał, że Sołtys Sołectwa E. należy do grupy interesu władzy publicznej, gdyż sołectwo traktowane jest jako jednostka samorządu terytorialnego, a zatem nie przysługuje mu przymiot władzy publicznej.

W ocenie Sądu, stawiane w tej kwestii zarzuty i twierdzenie strony, uznać należy za nieuzasadnione. Wbrew odmienny wywodom skarżącego przyjąć należy, że organ w sposób prawidłowy zinterpretował treść i znaczenie przepisu art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy RLKS w odniesieniu do składu Rady Stowarzyszenia Rozwoju Gmin [...], w tym obecności w jej składzie Sołtysa Sołectwa E.

W cytowanym wyżej art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 (do którego nawiązuje art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o RLKS) zawarto dyrektywę, zgodnie z którą przy ocenie, czy dany podmiot jest przedstawicielem władzy publicznej, należy stosować uregulowania krajowe. Zgodzić się należy z organem, iż wobec tego, że w polskim ustawodawstwie brak jest definicji tego sformułowania, podczas ustalania, czy dany podmiot jest przedstawicielem władzy publicznej, należy kierować się wykładnią systemową i rozważyć umiejscowienie tego podmiotu w krajowym systemie prawa. Wskazówkę dla rozumienia tego pojęcia zawiera także § 1 pkt 27 Regulaminu konkursu na wybór LSR, który został opracowany przez Ministra właściwego do spraw rozwoju wsi i ministra właściwego do spraw rybołówstwa (art. 15 ust. 1 ustawy o RLKS). Zgodnie z tym zapisem regulaminu, przez władzę publiczną - "należy (...) rozumieć wszystkie władze w sensie konstytucyjnym - ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą; pojęciu tym mieszczą się także inne instytucje niż państwowe lub samorządowe, jeżeli wykonują funkcje władzy publicznej w wyniku powierzenia czy przekazania im tych funkcji przez organ władzy państwowej lub samorządowej; wykonywanie władzy publicznej dotyczy wszelkich form działalności państwa, samorządu terytorialnego i innych instytucji publicznych". Organ zasadnie odwołał się również do art. 35-39 i 48 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016. poz. 446, ze zm.), z których wynika, że sołtys jest organem wykonawczym jednostki pomocniczej gminy, a zatem organem administracji samorządowej. Korzysta on z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym. Sołtys jest organem monokratycznym /jednoosobowym/ (zob. Andrzej Szewc - Komentarz do art. 36 ustawy o samorządzie gminnym, Lex 2012). Jest wybierany w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania. Sołtys jako organ wykonawczy sołectwa (art. 36 ust. 2 i ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym) - stanowi więc swego rodzaju "zarząd sołectwa". Jego zadania mogą być rożnie ukształtowane i są uzależnione od rozstrzygnięć lokalnych. Organizację i zakres działania sołectwa określa bowiem rada gminy odrębnym statutem. Statut ten zawiera między innymi organizację i kompetencje organów sołectwa, jak również zakres zadań przekazywanych tej jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji. Nadto, rada gminy może upoważnić sołtysa do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (art. 39 ust. 4 u.s.g.). Kompetencje z zakresu zadań administracji publicznej tego organu potencjalnie mogą być zatem bardzo szerokie co przesądza o tym, że należy go zaliczyć do przedstawicieli władzy publicznej. Niezależnie od powyższego, sołtys jako organ wykonawczy sołectwa zarządza jego mieniem, które stanowi mienie komunalne. Jak wynika bowiem z art. 35 ust. 1-3 oraz art. 48 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jednostki pomocnicze wykonują zadania gminy im powierzone i działają w ramach podmiotowości prawnej gminy. Zarządzają i korzystają z mienia komunalnego oraz rozporządzają dochodami z tego źródła w zakresie określonym w statucie (patrz - Monika Augustyniak "Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz", pod red. B. Dolnickiego ABC 2010 pkt 11). W ramach tego zarządu, względnie w wykonaniu uchwał zebrania wiejskiego, sołtys może między innymi uczestniczyć ubieganiu się o pomoc w ramach PROW na operacje współfinasowane ze środków publicznych (sołeckich), a dotyczące mienia komunalnego. Zgodnie przepisami ustawy z dnia 21 lutego 2014 r. funduszu sołeckim (Dz. U. z 2014 r. poz. 301, ze zm.) uczestniczy także w procesie wydatkowania środków pochodzących z funduszy sołeckich, które to wydatki są częściowo refundowane ze środków z budżetu państwa, przy czym przedsięwzięcia w ten sposób finansowane również mogą zostać wsparte środkami pochodzącymi z PROW.

Zdaniem Sądu, okoliczność, że organ wykonawczy sołectwa uczestniczy w procesie wydatkowania środków publicznych, w tym środków z PROW i zarządza mieniem publicznym sytuuje go po stronie grupy interesu jaką jest władza publiczna. Wskazać także należy, że z mocy prawa (nie zaś z upoważnienia rady gminy) sołtys wykonuje również szereg zadań z zakresu administracji publicznej o charakterze "incydentalnym", np.: wydaje zaświadczenia o prowadzeniu gospodarstwa rolnego i stażu w nim (§ 5 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia rady ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - Dz. U. z 2015 r. poz. 187, ze zm.), może uczestniczyć w procesie doręczenia przesyłek urzędowych lub sądowych w ramach postępowania karnego, cywilnego, o wykroczenia oraz kart powołań do służby wojskowej. Ustawodawstwo krajowe niewątpliwie umieszcza zatem sołtysa wśród przedstawicieli władz publicznych. Nadto organ ten znajduje się w kręgu podmiotów, o których mowa w § 1 pkt 27 Regulaminu konkursu na wybór LSR.

Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu dotyczącego zapisów w poradniku dla lokalnych grup działania w zakresie opracowywania lokalnych strategii rozwoju stwierdzić należy, że główną rolą tego opracowania było wskazanie lokalnym grupom działania metodologii sporządzania strategii, nie zaś wykładnia przepisów. Co prawda rada sołecka została wymieniona w tym dokumencie jako przedstawiciel sektora społecznego, niemniej z zawartej tamże quasi definicji sektora publicznego wynika, że organy gminy, w tym sołectw, także należy zaliczyć do sektora publicznego. Nierzadkim przypadkiem jest bowiem taki stan rzeczy, w którym jeden podmiot jednocześnie przynależy do dwóch lub więcej grup interesu.

Z powyższych względów należy zgodzić się z organem, że w toku oceny prawidłowości wyboru operacji do finansowania dokonanego przez Stowarzyszenie Rozwoju Gmin [...] w odniesieniu do projektu pt: "Rozwój działalności gospodarczej firmy A. w zakresie prowadzenia ośrodka leczenia uzależnień z wykorzystaniem innowacyjnych form terapii", w organie decyzyjnym (Rada Stowarzyszenia Rozwoju Gmin [...]) zasiadało ośmiu członków, z których czterech należało do grupy interesu władzy publicznej t.j.: Burmistrz B., Wójt Gminy C., Skarbnik Gminy D., Sołtys Sołectwa E. W głosowaniu nad operacją znak LGD: [...] udział wzięło zatem 50% przedstawicieli grupy interesu władzy publicznej, co jest naruszeniem art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 i stanowi przesłankę do odmowy przyznania pomocy na podstawie art. 17 ust, 2 pkt 2 lit. a ustawy RLKS.

Z tych względów, stanowisko Zarządu Województwa [...] wyrażone w informacji z dnia [...] o odmowie przyznania pomocy, o którą ubiegał się skarżący, uznać należy za prawidłowe. Wobec tego, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

R.T.