Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 7/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 858/10 odrzucającego skargę J. N. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 czerwca 2010 r. J. N. wniósł do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego w Krakowie dnia [...] maja 2010 r. Skarga została podpisana przez K. G. pełnomocnika skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Z uwagi na fakt, iż K. G. nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący został wezwany pismem z dnia 29 lipca 2010 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Dodatkowo pismem z dnia 29 lipca 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskazane wezwania przesłano skarżącemu, jednakże z uwagi na jego nieobecność przesyłka została awizowana w dniu 4 sierpnia 2010 r., ponownie awizowana w dniu 12 sierpnia 2010 r. a następnie zwrócona w dniu 20 sierpnia 2010 r. do WSA w Krakowie jako niepojęta w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20 września 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 858/10, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę J. N. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego w Krakowie dnia [...] maja 2010 r.

W uzasadnieniu wskazano, że wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego pomimo dwukrotnego awizowania nie zostały odebrane przez skarżącego, w związku z czym na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenia dokonano w dniu 18 sierpnia 2010 r. Skarżący nie uiścił w zakreślonym siedmiodniowym terminie wpisu sądowego oraz nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.

J. N., pismem z dnia 12 listopada 2010 r. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2010 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 3, art. 220 § 3 w zw. z art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. wskazując iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełniania braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wysłane na adres skarżącego w dniu 30 lipca 2010 r. Pierwszego awiza wezwania Sądu dokonano w dniu 4 sierpnia 2010 r., drugiego w dniu 12 sierpnia 2010 r. a następnie wezwanie Sądu zwrócono do WSA w Krakowie w dniu 20 sierpnia 2010 r. jako niepojęte w terminie. W zakreślonym terminie do wykonania wskazanego powyżej wezwania Sądu skarżący nie wykonał.

Oceniając we wskazanych wyżej granicach wniesioną skargę kasacyjną za pozbawiony podstaw należało uznać postawiony w niej zarzut naruszenia prawa. Podkreślenia wymaga, iż przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, a nie postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu. W związku z tym powiązanie przepisów przedstawionych w kasacji z art. 86 § 1 p.p.s.a., który to przepis daje podstawę sądowi do przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności, jeżeli ta zwróci się z odpowiednim wnioskiem jest całkowicie bezzasadne.

Wbrew opinii autora skargi kasacyjnej podstawa odrzucenia nie jest uzależniona od zawinionego czy niezawinionego działania skarżącego, ale jedynie od ustalenia, czy skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku i pomimo wezwania go przez Sąd nie uzupełnił braków formalnych skargi. Fakt nie usunięcia braków formalnych skargi, pomimo właściwego wezwania skarżącego, upływu terminu wskazanego w wezwaniu i należytego pouczenia o konsekwencjach w przypadku uchybienia temu obowiązkowi, nie został w ogóle w skardze kasacyjnej podważony. Prezentowane we wniesionej kasacji wywody nie mogą prowadzić do skutecznego zakwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, co czyni stawiany zarzut bezzasadnym.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.