Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 85/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nie rozpoznania wniosku z dnia 11 listopada 2008 r. ( data wpływu do organu 12 listopada 2008 r.) o świadczenie na opał. - w zakresie wniosku adwokata [...] o przyznanie kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi [...] wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych 40/100), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 26,40 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. /k. 12/ przyznano skarżącemu Z.W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W wykonaniu powyższego postanowienia, Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat [...], któremu skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa. Postanowieniem z dnia 20 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie.

W dniu 9 kwietnia 2009 r. do sądu wpłynął złożony osobiście przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości ani

w części. Do wniosku załączono opinię adwokata z dnia 8 kwietnia 2009 r. skierowaną do strony o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przedmiotowa opinia zawierała również pokwitowanie jej odbioru przez stronę.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie o przepisu § 18 ust. 1 pkt. 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta według tego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie adwokata (stawka minimalna), który prowadził już tę sprawę w I instancji, czyli tak jak

w przedmiotowej sprawie wynosi 120 zł. Wynagrodzenie to powinno być powiększone

o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 146,40 zł /120 zł + 26,40 zł podatku od towarów i usług/.

Biorąc więc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.

Art. 210.

§ 1.