Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2666/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi “A" sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę "A" sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr [...] określającej kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym za październik 2003 r. w wysokości [...] zł. Tut. Sąd odrzucił skargę z powodu nie uzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, (nie nadesłano dokumentu potwierdzającego prawo do reprezentacji Spółki). Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z załączonym odpisem z rejestru przedsiębiorców. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustawodawca dopuszcza możliwość przywrócenia uchybionego terminu w art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, w skrócie p.p.s.a.) Przesłanki przywrócenia terminu określa art. 87 § 1 do 4 i zgodnie z jego brzmieniem musza być one spełnione łącznie. Przesłankami tymi są: wniesienie wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy strony, złożenie razem z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności, której strona nie dokonała w terminie.

Art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Mając na względzie powyżej przytoczone zapisy ustawy należy wskazać, że brak winy strony w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Zastosowanie tej instytucji jest możliwe, tylko gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a uchybienie terminowi nie zostało spowodowane, najmniejszym nawet, niedbalstwem strony (por. post. NSA z dnia 2 października 2002 r.).

Prokurent skarżącej spółki we wniosku wskazuje, że o tym, iż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie został dochowany dowiedział się dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi. Twierdzi on, że uchybienie temu terminowi powstało bez jego winy, gdyż awiza przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostały mu doręczone. Podnosi także, że zawsze pilnuje terminowego odbierania przesyłek czego przykładem mają być dowody doręczeń znajdujące się w kilkudziesięciu innych aktach spraw zawisłych przed tut. Sądem. Twierdzi także, że awizo najprawdopodobniej zaginęło z powodu nasilenia korespondencji w okresie świątecznym.

Zdaniem sądu prokurent skarżącej spółki nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie uprawdopodobnił w sposób przekonywujący, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było przez niego niezawinione. Należy w tym miejscu podkreślić, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Przedmiotowa przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana na adres dla doręczeń. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma, adresata nie zastano pod wskazanym adresem i przesyłka była dwukrotnie awizowana przez doręczyciela w dniach [...] i [...] r. Z adnotacji poczty wynika, że zawiadomienie o przesyłce pozostawiono na drzwiach adresata. Przesyłka nie została przez adresata odebrana w zakreślonym terminie i została zwrócona nadawcy. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w procedurze doręczenia przesyłki przez pocztę, tym bardziej, że co wskazuje sam skarżący w tut. Sądzie zawisło kilkadziesiąt spraw ze skargi skarżącej spółki, inne przesyłki także były awizowane a informacje o przesyłkach trafiały skutecznie do strony skarżącej. Zdaniem sądu doręczenie należało uznać za skuteczne. Wobec powyższego nie może być mowy o braku winy w uchybieniu terminu, gdyż wiedzę o istnieniu przesyłki skarżący uzyskał i nie dochował należytej staranności, mianowicie nie zainteresował się kwestią odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym.

W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.