Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 109/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art.60,161 § 1 pkt 1, art.64 § 3, art.193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 8 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta T. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta T. a Prezydentem Miasta Z. G. w sprawie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o przyznaniu świadczeń z pomocy społecznej wobec N. B. postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić Prezydentowi Miasta T. – Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w T. wpis sądowy od wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość, tj. kwotę 100 (sto) złotych ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta T., złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Z. G., w imieniu którego działa Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. G., w sprawie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o przyznaniu świadczeń z pomocy społecznej wobec N. B., poprzez wskazanie Prezydenta Miasta Z. G. organu właściwego do rozpoznania tegoż wniosku.

Pismem, które do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło w dniu 2 sierpnia 2011 r., Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. G., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. G., uznał właściwość miejscową tegoż Ośrodka do rozpatrzenia wniosku N. B. w sprawie przyznania pomocy pieniężnej.

W dniu 26 sierpnia 2011 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. w związku z uznaniem się przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. G. właściwym w sprawie, wycofał wniosek o rozstrzygniecie sporu o właściwość, wnosząc jednocześnie o zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę – a na mocy art. 64 § 3 powołanej ustawy również wniosek – co wiąże sąd, chyba że jest niedopuszczlane, gdyż zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub, jak wskazano powyżej wniosek, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. cofnął wniosek o rozstrzygniecie sporu o właściwość wobec okoliczności, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. G. uznał swoją właściwość do rozpatrzenia wniosku N. B. w sprawie przyznania pomocy pieniężnej.

Stąd, uznając cofnięcie wniosku za dopuszczalne, należało orzec o umorzeniu postępowania o rozstrzygnięcie wskazanego sporu o właściwość.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zasądzeniu kosztów postępowania, na rzecz wnioskodawcy od Prezydenta Miasta Z. G., albowiem brak jest podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz strony kosztów postępowania w postępowaniu wnioskowym. Przypomnieć bowiem należy, iż art. 199 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. W dyspozycji art. 209 powołanej ustawy ustawodawca wskazał, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, 203 i 204.

Z powyższego wynika zatem, że nie ma podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie, niż wskazane w tym przepisie. Poza tym brak jest również podstaw do zastosowania w sprawie zainicjowanej wnioskiem organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego odpowiednio art. 200 ustawy, albowiem przepis ten dotyczy zwrotu kosztów poniesionych przez stronę "do celowego dochodzenia praw". Natomiast wniosek organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ma na celu rozstrzygnięcie zagadnienia procesowego i wyznaczenie właściwego organu (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. J.P. Tarno, wyd. LexisNexis Warszawa 2010, str. 510-511).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.

Zważywszy, że w niniejszej sprawie został uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 zł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy orzeczono o jego zwrocie.