Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 98/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 22
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" i "c"
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 24b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005 r. ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 pkt 1, art. ust. 1, art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia A. A. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów podatku od towarów i usług, odmówił zmiany postanowienia.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] r. A. A. złożył w Urzędzie Skarbowym wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie marketingu i reklamy, która polega na tym, iż będąc osobą niepełnosprawną bierze udział w wyścigach [...] na terenie całego kraju i Europy. W czasie zawodów na [...] oraz na ubiorze sportowym umieszczane jest logo firm sponsorujących start w tych zawodach. Natomiast w celu utrzymania właściwej kondycji sportowej, która pozwala na zakwalifikowanie się do startów w wyścigach [...], podatnik musi stosować odżywki, witaminy i inne produkty regeneracyjne.

Na podstawie takiego stanu faktycznego podatnik zapytał organ podatkowy, czy podatek od towarów i usług zawarty w fakturach VAT dokumentujących zakup odżywek i innych produktów regenerujących, podlega odliczeniu od podatku należnego.

Przedstawiając własną ocenę, podatnik wyraził pogląd, iż podatek naliczony zawarty w fakturach VAT związanych z zakupem odżywek, witamin i preparatów regenerujących podlega odliczeniu od podatku należnego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] r. nie potwierdził trafności stanowiska przedstawionego przez podatnika.

W uzasadnieniu postanowienia – powołując się na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. i na treść art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdził, iż podatek naliczony zawarty w fakturach VAT dokumentujących zakup odżywek, witamin lub innych preparatów regenerujących, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlega odliczeniu od podatku należnego.

A. A. nie zgadzając się ze stanowiskiem organu podatkowego wniósł zażalenie na postanowienie organu podatkowego I instancji w sprawie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów podatku od towarów i usług podatnik i wniósł o jego uchylenie.

Zdaniem podatnika w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż wydatki ponoszone na zakup odżywek, witamin lub innych preparatów regenerujących stanowią koszty uzyskania przychodów.

W konsekwencji podatek od towarów i usług zawarty w fakturach VAT dokumentujących zakup odżywek, witamin lub innych preparatów regenerujących podlega odliczeniu od podatku należnego.

Podatnik wskazuje, że poniesione przez niego wydatki należy oceniać pod kątem definicji kosztów uzyskania przychodów, zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią tego przepisu, aby uznać jakiś wydatek za koszt uzyskania przychodu muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1) celem jego poniesienia powinno być osiągnięcie przychodów,

2) wydatek (odpis) nie może się znajdować w katalogu zawartym w art. 23 ustawy tj. katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczonego do kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem podatnika w sprawie zachodzi związek między wydatkami z tytułu zakupu odżywek, witamin i produktów regenerujących a osiąganym przychodem.

Skoro produkty nabywane są tylko po to, aby kondycja fizyczna podatnika umożliwiła zakwalifikowania się i start w zawodach, podczas których wykonywana jest działalność reklamowa.

Podatnik wskazał również, że wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., w którym organ podatkowy uznał, że wydatki poniesione na zakup odżywek, witamin lub innych preparatów regenerujących nie stanowią wydatków, które w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia oraz materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazując na przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Stwierdził, że z przytoczonych przepisów wynika, że możliwość obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego uzależniona jest od tego, czy wydatki na ich nabycie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W postanowieniu z dnia [...] r. Urzędu Skarbowego stwierdził, iż wydatki poniesione przez podatnika na zakup odżywek, witamin lub innych preparatów regeneracyjnych nie stanowią wydatków, które w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

Ponieważ powyższe stanowisko organu podatkowego I instancji zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. to biorąc pod uwagę wskazane wyżej przepisy prawa oraz rozstrzygnięcia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych organ odwoławczy stwierdził, iż podatek naliczony zawarty w fakturach VAT dokumentujących zakup odżywek, witamin lub innych preparatów regenerujących, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlega odliczeniu od podatku należnego a tym samym, podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach VAT związanych z zakupem tych towarów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając decyzji naruszenie prawa, A. A. wniósł o jej uchylenie w całości.

W uzasadnieniu skargi podatnik wskazując na treść art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo – skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ ma powstanie lub zwiększenie przychodu, a każdą sytuację należy odrębnie rozpatrywać.

Odnosząc ten pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 29 listopada 1994 r. sygnatura SA/Wr 1242/94, ONSA z 1996 r. Nr 1, do przedmiotowej sprawy, skarżący wskazał, iż zachodzi związek pomiędzy wydatkami na zakup odżywek, witamin i produktów regenerujących a osiągniętym przychodem. Nabywane produkty mają umożliwić skarżącemu zakwalifikowanie się i start w zawodach podczas których wyłącznie wykonywana jest działalność reklamowa.

Nadto podatnik zarzucił decyzji swoisty brak konsekwencji, skoro organy podatkowe uznały za koszt uzyskania przychodu wydatek na zakup ubioru sportowego, a nie zaliczyły do kosztu zakupu odżywek. Ubrań sportowych używają nie tylko sportowcy, natomiast odżywki są przeznaczone wyłącznie dla sportowców i poza nimi, na co dzień, niesportowcy odżywek nie używają.

Zdaniem podatnika przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w przedmiotowej sprawie zastosowania skoro wydatki na odżywki, witaminy i preparaty regenerujące stanowią koszt uzyskania przychodu.

Nadto, skarżący wskazał, że poza odniesieniem się do rozstrzygnięć dat, interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzasadnienie decyzji nie zawiera argumentacji uzasadniającej nie danie wiary stanowisku skarżącego.

W odpowiedzi na skargę, powołując argumentację z uzasadnienia decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Rozpatrując skargę A. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dot. interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na stan faktyczny przedstawiony przez podatnika nie można pominąć ocen wyrażonych w sprawie dotyczącej wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro, sporną była również kwestia uznania wydatku na zakup odżywek, witamin i preparatów wzmacniających za koszt uzyskania przychodu.

W wyroku z dnia 20 czerwca 2007 r. sygnatura ISA/Sz 363/06 Sąd wyraził pogląd, że ocena stanu faktycznego i wykładnia przepisu art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaprezentowana w sprawie przez organy podatkowe jest błędna.

Uznając za bezsporne, że skarżący prowadzi działalność reklamową przez prezentowanie za opłatą (przychód podatnika) logo firmy w czasie zawodów sportowych, organy podatkowe odmówiły uznania za koszt uzyskania przychodu wydatków na zakup środków wzmacniających (witamin, odżywek), które skarżący spożywa w czasie treningu i zawodów sportowych.

Zgodnie z przepisem art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztem uzyskania przychodu jest wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodu i który nie został wymieniony w art. 23 ustawy. Z ugruntowanych w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądów wynika, że cel wydatku, nakierowany na osiągnięcia przychodu winien charakteryzować się związkiem o charakterze przyczynowo – skutkowym lub gospodarczym ze źródłem przychodu.

Skarżący działalność reklamową prowadzi przez prezentowanie logo firm na ubiorze i sprzęcie sportowym podczas zawodów co wiąże się z potrzebą pozostawania w kondycji fizycznej umożliwiającej straty w zawodach. Jak wynika z adnotacji lekarza na wykazie przyjmowanych przez skarżącego preparatów, w okresie treningu i zawodów sportowych występuje potrzeba ich systematycznego przyjmowania.

A zatem, skoro preparaty te winny być przyjmowane przez skarżącego w czasie treningu i zawodów, w czasie których skarżący reklamuje logo firm sponsorów, istnieje zdaniem Sądu związek przyczynowo – skutkowy, pomiędzy sprawnością fizyczną skarżącego, umożliwiającą mu branie udziału w zawodach, którą osiąga i utrzymuje przy pomocy kupowanych preparatów odżywczych a przychodem uzyskiwanym od sponsorów za prezentowanie w czasie zawodów na ubiorze i sprzęcie sportowym logo firm.

A zatem, skoro w sprawie dot. interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Sąd uznał, że wydatki skarżącego na zakup odżywek, witamin i preparatów wzmacniających stanowią koszt uzyskania przychodu, to konsekwentnie należy przyjąć, że w sprawie wykładni przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, będzie to oznaczało, że podatek naliczony w fakturach VAT, dokumentujących zakup tych preparatów, będzie podlegał odliczeniu od podatku należnego.

Mając powyższe na uwadze, uznając że organy podatkowe dokonały błędnych ustaleń i niewłaściwie zastosowały przepis art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zaskarżoną decyzję i poprzedzające je postanowienie uchylił i orzekł o kosztach postępowania.