Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 248/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi H. J. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeniesienia do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. A. B.


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym z dnia [...] nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł., po rozpatrzeniu odwołania H. J., utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] w przedmiocie przeniesienia do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w R.

W dniu [...] H. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższy rozkaz personalny. W uzasadnieniu skarżący zawarł wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego podano, że nie jest wykluczone, że organ podejmie wobec skarżącego czynności zmierzające do zwolnienia go ze służby w Policji co wobec treści art. 42 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., nr 43, poz. 277 ze zm.) i nawet w okolicznościach stwierdzenia nieważności decyzji czy jej uchylenia bezpowrotnie pozbawi skarżącego prawa do uposażenia za okres przekraczający 6 miesięcy. Nadto wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego jest w ocenie skarżącego jedyną możliwą na tym etapie ochroną skarżącego przed skutkami naruszenia prawa przez organy Policji. Skarżący wskazał, iż w jego ocenie naruszone zostały przepisy art. 60, art. 65 ust. 3 i art. 66 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wbrew zasadom określonym w przepisach art. 42 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. oświadczył, iż nie wyraża zgody na rozpatrzenie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpiecze ństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 – nie publikowane).

Omawiana instytucja ma więc na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i nie dokonuje oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności (por. np. postanowienia NSA: z dnia 6 lutego 2008r., I OZ 47/08; z dnia 1 kwietnia 2008r., I OZ 209/08; z dnia 3 lipca 2008r., I OZ 493/08; z dnia 18 czerwca 2008r., I OZ 386/08; z dnia 13 czerwca 2008r., I OZ 410/08 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl oraz postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2005r., II OZ 513/05 – nie publikowane). Oceny takiej sąd administracyjny dokonuje bowiem dopiero wydając wyrok w rozpatrywanej sprawie (art. 132 p.p.s.a.). W związku z tym, samo ogólnikowe powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu strona nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego mogłoby spowodować skutki, o jakich stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Niebezpieczeństwo ich wystąpienia nie wynika również z okoliczności, jak i charakteru sprawy.

Zgodzić się należy ze skarżącym, iż ewentualne zwolnienie ze służby w Policji wiąże się z utratą uposażenia wynikającego ze stosunku służbowego. Jednakże okoliczność ta nie świadczy jeszcze o tym, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skarga dotyczy przeniesienia do dyspozycji przełożonego, a Sąd nie ocenia zdarzeń przyszłych, pozostających poza zakresem rozstrzygnięcia organu.

Natomiast kwestia naruszenia w niniejszej sprawie przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz naruszenia prawa przez organy Policji będzie przedmiotem rozpoznania Sądu na etapie merytorycznego rozpatrywania niniejszej skargi.

Reasumując przedstawiona przez skarżącego argumentacja dotycząca ewentualnego zwolnienia ze służby, nie będącego przedmiotem niniejszego postępowania, nie jest wystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

A. B.