Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 200/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art.25 ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska, Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, Asesor sądowy Grzegorz Saniewski (spr.), Protokolant Anna Krenz, po rozpoznaniu w dniu [...]. na rozprawie sprawy ze skargi B. P.Sp. z o.o. w M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do sierpień 2003r. 1. oddala skargę 2. nakazuje pobrać od skarżącej na rzecz Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 282,30 zł (dwieście osiemdziesiąt da złote 30/100) tytułem kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 200/04

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...]nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] w części dotyczącej określenia spółce B. P.za sierpień 2003 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za ten miesiąc w kwocie [...] zł, z czego [...] zł do zwrotu na rachunek bankowy Spółki i [...] zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, natomiast w pozostałej części tj. w części ustalającej Spółce kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące kwiecień - lipiec 2003 r. oraz ustalającej kwotę dodatkowego zobowiązania pieniężnego - utrzymał ją w mocy.

Wydając powyższe rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej przyjął za Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w T., że zakupiony przez Spółkę samochód Hyundai jest w świetle przepisów podatkowych traktowany jak samochód osobowy. Na tej podstawie odmówiono Spółce prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony uiszczony w cenie zakupu pojazdu oraz zużywanego przez niego paliwa.

Jak ustalił Dyrektor Izby w ślad za organem I instancji, wspomniany samochód był przedmiotem importu dokonanego przez spółkę A. - P. W dniu sprowadzenia do Polski tj. 30 marca 2000 r. pojazd posiadał świadectwo homologacji z dnia 15 czerwca 1999 r. w którym określono go jako osobowy. Następnie samochód zostały nabyty przez spółkę "M. – I.", która z kolei w dniu 8 czerwca zbyła go W.M. W karcie pojazdu odnotowano przebudowę pojazdu z samochodu osobowego na ciężarowy, polegającą na przystosowaniu wnętrza pojazdu do przewozu ładunków ciężarowych za tylnymi fotelami poprzez zastosowanie na całej wysokości przegrody stałej. W konsekwencji w dniu 12 czerwca 2000 r. został wydany nowy dowód rejestracyjny ww. pojazdu, w którym jego przeznaczenie i rodzaj określono jako "samochód ciężarowy specjalizowany furgon - uniwersalny". Po dokonaniu zmian technicznych nie uzyskano nowej homologacji. W wyniku następnych sprzedaży powyższego samochodu w dniu 24 stycznia został on nabyty przez skarżącą Spółkę. Zarówno w fakturze dokumentującej tą sprzedaż, jak też w wydanym Spółce w dniu 21 lutego 2003 r. dowodzie rejestracyjnym samochód określono jako "ciężarowy furgon" .

Mając na uwadze ten, nie kwestionowany przez Spółkę, stan faktyczny Dyrektor Izby powołał się na przepis art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zgodnie z którym ustanowione w art. 19 ust. 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje w stosunku do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika. Dyrektor zauważył, że powyższa regulacja została doprecyzowana przez § l pkt 5 lit. b) rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2000 r. zmieniający rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dniem l stycznia 2001 r. poprzez wprowadzenie ustępu 3 do § 12 tego ostatniego rozporządzenia. Dodany przepis stanowi, że podatnikom nabywającym samochody inne niż osobowe, które nie posiadają homologacji producenta lub importera wymaganej dla tego rodzaju samochodów, nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem tych samochodów. Uregulowanie to zostało przeniesione do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Z przepisów tych Dyrektor Izby wywiódł, iż za wyjątkiem przypadków, gdy odsprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika, obniżenia lub zwrotu różnicy podatku należnego o podatek naliczony związany z nabyciem samochodu, można dokonać wówczas, kiedy zakupiony pojazd jest samochodem inny niż osobowy, jego dopuszczalna ładowność przekracza 500 kg oraz gdy przesłanki te wynikają z homologacji producenta lub importera wymaganej dla danego rodzaju pojazdu, przy czym wszystkie te przesłanki muszą wystąpić łącznie. W przedmiotowej sprawie samochód zakupiony przez Spółkę w dniu 24 stycznia 2003 r. nie posiadał wymaganej homologacji, należało więc odmówić podatnikowi prawa od obniżenia podatku należnego wynikającej z faktury dokumentującej ten zakup.

Dyrektor Izby uznał za nieuzasadnione podnoszone w odwołaniu zarzuty naruszenia konstytucyjnej zasady praw nabytych oraz nie działania prawa wstecz, ponieważ w momencie zakupu Spółka nie nabyła prawa do obniżenia podatku, ze względu na brak łącznego spełnienia wszystkich przesłanek. Co do powołanego przez Spółkę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2002 r. (sygn. akt I SA/Wr 2110/00) Dyrektor zauważył, że odnosi się on do stanu prawnego przed dniem l stycznia 2001 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Spółka wniosła o jej uchylenie zarzucając naruszenie art. 25 ustawy o podatku od towarów

i usług oraz art. 121 § l Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, iż samochód ciężarowy Hyundai o numerze rejestracyjnym [...] jest samochodem osobowym pomimo wydanej decyzji administracyjnej o jego rejestracji jako ciężarowy.

W uzasadnieniu Spółka przyznała, iż stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Natomiast stwierdziła, że orzekający w sprawie Naczelnik Urzędu jak też Dyrektor Izby są związani decyzjami administracyjnymi wydanymi przez inne organy, do czasu ich uchylenia. Takimi decyzjami są: decyzja Starostwa Powiatowego w T. z dniu [...]. oraz wcześniejsza decyzja Starostwa Powiatowego w O. z dnia [...]. - obie określające przedmiotowy pojazd jako ciężarowy specjalizowany furgon - uniwersalny. Spółka przyjmując na podstawie będącego decyzją administracyjną dowodu rejestracyjnego, iż samochód Hyundai jest samochodem ciężarowym działała w zaufaniu do organów Państwa. Wobec tego zaskarżona decyzja narusza przepis art. 121 § l Ordynacji podatkowej.

Spółka zauważyła również, że przedmiotowy samochód został przekwalifikowany na ciężarowy przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2003 r. Ponadto w toku postępowania podatkowego nie kwestionowano, że samochód marki Hyundai posiada dopuszczalną ładowność powyżej 500 kg, a więc przepis art. 25 ust. l pkt 2 ustawy nie ma zastosowania.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt III SA 2100/02.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz powtarzając zawartą tam argumentację. Wskazał ponadto, iż nie może być traktowanie jako naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 § l Ordynacji) zarzucanie stronie braku wymaganej od l stycznia 2001 r. homologacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, gdyż skarżona decyzja nie narusza prawa. Niezasadny w szczególności jest zarzut, iż organy podatkowe nie uwzględniły

wiążących ich decyzji administracyjnych wydanych przez inne organy administracji. Utożsamiając wskazane w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym pojęcie samochodu innego niż osobowy z pojęciem samochodu ciężarowego, o którym mowa w art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, trzeba mieć jednak na względzie, iż działając na mocy ustawowego umocowania Minister Finansów poprzez obowiązujący od dnia 1 stycznia 2001 r. § 12 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a następnie poprzez obowiązujący w dniu nabycia przez Spółkę samochodu Hyundai - § 10 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, dla skorzystania z możliwości obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodu, o którym mowa w ww. art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy, wprowadził dodatko\\'Y obowiązek posiadania homologacji producenta lub importera wymaganej dla tegoż rodzaju sanlochodów. Wypełnienie tego obowiązku organa podatkowe muszą więc badać niezależnie od ewentualnego orzeczenia co do rodzaju danego pojazdu, wydanego przez inne organy administracji.

W konsekwencji powyższego nie można też organom podatkowym zarzucić, iż naruszyły zasadę zaufania do organów podatkowych. Zasada ta bowiem nie może być rozumiana jako konieczność wydawania decyzji z pominięciem wymogów prawnych.

Nie można uznać także za zasadny zarzutu Spółki, iż kupiony przez nią samochód został przekwalifikowany na ciężarowy przed wejściem w życie powoływanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. Trzeba mieć bowiem na względzie brzmienie zarówno ww. art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jak też przepis art. 19 tej ustawy.

Stosownie do art. 19 ust. 3 pkt 1 i ust. 3a , przysługujące podatnikowi na mocy art. 19 ust. 1 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny, jednakże nie wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi, albo otrzymania faktury potwierdzającej dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty) podlegającej opodatkowaniu. Natomiast zgodnie z art. 25 ust. l pkt 2 obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu tych samochodów stanowi przedmiot działalności podatnika. Z obu tych przepisów wynika więc, iż istotny jest moment nabycia pojazdu przez podatnika mającego dokonać odliczenia, a nie moment jego choćby wcześniejszej przebudowy. Na ten więc moment należy oceniać zarówno stan faktyczny, jak też obowiązujące wymagania stawiane przez prawo.

Odnosząc się zaś do wskazanego przez skarżącą Spółkę na poparCIe Jej stanowiska wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturze akt III SA 2100102, należy zwrócić uwagę, iż wyrok ten, pomimo świeżej daty wydania (12 marca 2004 r.) dotyczy sprawy nabycia samochodu w roku 1999.

Ze względu więc na wyżej wskazane zmiany w prawie zaszłe w dniu 1 stycznia 2001 r. wyrok ten w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd orzekł jak w wyroku.