Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 4313/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. określającej zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy marzec 2014 r. w wysokości 36.625,00 zł, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu własnej decyzji organ II instancji przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

W dniach od [...] do [...] lipca 2014 r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w P. przeprowadzili w "M." Sp. z o.o. z siedzibą w W., kontrolę podatkową w zakresie rozliczeń w podatku akcyzowym z tytułu prowadzenia przez Spółkę składu podatkowego o numerze akcyzowym [...], kontroli stanu ilościowego i jakościowego wyrobów akcyzowych znajdujących się w składzie podatkowym w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do dnia wszczęcia kontroli, tj. do dnia [...] lipca 2014 r.

Kontrola została zakończona protokołem nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. doręczonym Spółce w dniu [...] lipca 2014 r.

W związku z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli podatkowej Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. wszczął z urzędu wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego za okresy rozliczeniowe od kwietnia do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do lipca 2014 r., a następnie po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy marzec 2014 r. w wysokości 36.625,00 zł od 31.038 litrów w temperaturze 15°C oleju smarowego "M." wyprowadzonego ze składu podatkowego w dniu [...] października 2013 r. oraz na podstawie art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa umorzył postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego za okresy rozliczeniowe: kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2013 r. oraz styczeń, luty, kwiecień, maj i lipiec 2014 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił, m.in. że Spółka w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] lipca 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego produktu gotowego, tj. oleju smarowego antyadhezyjnego o nazwie preparat smarujący "M." w ilości 7.434.903 litrów. Wyprowadzenia wyprodukowanych w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych dokonywane były z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy poprzez dołączenie do wyprowadzanych wyrobów akcyzowych dokumentów handlowych. W wyniku weryfikacji przedmiotowych dokumentów handlowych kontrolujący stwierdzili, iż w trzech przypadkach wysyłki produktu gotowego "M." ze składu podatkowego brak w polu 29 dokumentu handlowego potwierdzenia dostawy wewnątrzwspólnotowej towaru, wymaganego zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r., Spółka reprezentowana przez Pełnomocnika wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżanej decyzji i przekazanie sprawy organowi podatkowemu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Powyższej decyzji zarzuciła naruszenie:

art. 122 w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiające się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nieodniesienia się w zaskarżonej decyzji do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego;

art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez rozpatrzenie wszystkich niejasności czy też wątpliwości dotyczące stanu faktycznego na niekorzyść strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, obciążenie Spółki ujemnymi konsekwencjami zaniedbań organu, nieodniesienie się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów Spółki;

art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego przed organem podatkowym pierwszej instancji z naruszeniem powyższych przepisów procedury co doprowadziło do naruszenia zasady legalizmu;

art. 42 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 42 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, iż znajdujące się w aktach sprawy dokumenty brytyjskich organów celnych potwierdzających zatrzymanie dostawy wewnątrzwspólnotowej realizowanej ze składu podatkowego Spółki nie są wystarczające dla stwierdzenia dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej;

art. 38 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywą 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., z późn. zm.) polegającej na niezastosowaniu ww. przepisu.

Uznając bezzasadność wniesionego odwołania organ II instancji przypomniał, że w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] lipca 2014 r. Spółka w składzie podatkowym wyprodukowała 7.437.374 litry oleju smarowego antyadhezyjnego o nazwie preparat smarujący "M." zaklasyfikowanego do kodu CN 2710 19 91. Wyprowadzenia wyprodukowanych w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych dokonywane były z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy poprzez dołączenie do wyprowadzanych wyrobów akcyzowych dokumentów handlowych.

Spółka w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] lipca 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego produktu gotowego, tj. oleju smarowego antyadhezyjnego o nazwie preparat smarujący "M." w ilości 7.434.903 litrów. W wyniku weryfikacji przedmiotowych dokumentów handlowych w trakcie kontroli podatkowej stwierdzono, iż w przypadkach wysyłki produktu gotowego "M." ze składu podatkowego w dniu [...] października 2013 r. w ilości 31.038 litrów, brak w polu [...] dokumentu handlowego potwierdzenia dostawy wewnątrzwspólnotowej towaru, wymaganego zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej w W. wyjaśnia, że stosownie do brzmienia art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą zgodnie z ustawą jest produkcja wyrobów akcyzowych. Podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy.

Zgodnie z art. 40 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się do wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1. Zgodnie z ust. 6 wyżej wymienionego artykułu procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium kraju również do wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1 i 5.

Wśród wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym ustawodawca w poz. 20 wskazał jedynie wyroby o kodzie CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69 - oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów.

Wyroby o kodzie CN 2710 19 91 nie mieszczą się w wykazie wyrobów określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, do obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego stosuje się stawkę akcyzy obowiązującą w dniu zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy (art. 45 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym).

Różnica w stwierdzeniu zachowania wymogów procedury zawieszenia poboru akcyzy w stosunku do tych dwóch grup wyrobów (wymienionych w załączniku nr 2 ustawy oraz niewymienionych w tym załączniku) polega między innym na rodzaju dokumentu jaki powinien zostać dołączony do przemieszczanych wyrobów.

O ile warunkiem zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy jest zastosowanie e-AD albo dokumentu zastępującego e-AD - art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, o tyle w przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 40 ust. 6 ustawy (niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy) warunkiem jest wyłącznie dołączenie do przemieszczanych wyrobów dokumentów handlowych - art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Podatnik ma obowiązek zapłacenia podatku akcyzowego dopiero od chwili zakończenia tej procedury.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że Spółka wraz z dokumentem handlowym nr 28/10/2013 z dnia 29 października 2013 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego 31.038 litrów oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 na podstawie faktury nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Jako miejsce dostawy w dokumencie handlowym wskazano E. LTD C/O P.F., E.R., C.CO. M., I.. Powyższy towar został wysłany w dniu [...] października 2013 r. za pośrednictwem przewoźnika S.O., PHU "N." T.M., nr rej. pojazdu [...], nr rej. cysterny [...].

Z informacji pozyskanej za pośrednictwem Izby Celnej w W., od Wydziału Międzynarodowej Pomocy Administracyjnej Izby Celnej we W. zawartej w piśmie nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. wynika, że ww. pojazd został zatrzymany w D.. Kierowca pojazdu przedstawił dokumenty przewozowe CMR nr [...] oraz dokumenty towarzyszące przesyłce. Brytyjskie organy celne wykonały badania ładunku i ustaliły, że przesyłka zawiera 31.000 litrów - głównie oleju napędowego z niewielką domieszką oleju smarowego.

Przedmiotowa przesyłka nie dotarła do miejsca przeznaczenia, a w związku z tym towarzyszące im dokumenty handlowe nie zostały potwierdzone przez odbierającego towar i dostarczone wysyłającemu.

Tak więc w stosunku do powyższych wyrobów nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy na podstawie art. 40 ust. 7 w związku z art. 40 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym.

Organ odwoławczy przypomina, że w odniesieniu do wyrobów akcyzowych, które opodatkowane są jedynie w Polsce, w art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym ustawodawca wskazał, iż w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu takich wyrobów procedura zawieszenia poboru akcyzy ulega zakończeniu w momencie otrzymania przez podmiot prowadzący skład podatkowy dokumentu handlowego, lub innego dokumentu potwierdzającego dostawę wyrobów na terytorium państwa członkowskiego albo wyprowadzenia ich poza terytorium Unii Europejskiej. Należy bowiem pamiętać, iż w przypadku wyrobów akcyzowych opodatkowanych jedynie w Polsce, nie mają zastosowania dokumenty ADT (nie będzie też miał zastosowania system elektroniczny). W rezultacie, dowodami potwierdzającymi zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy mogą być w odniesieniu do takich wyrobów wszelkie dokumenty handlowe, które potwierdzają odbiór tych wyrobów w innym państwie członkowskim lub poza Unię Europejską. Otrzymanie dokumentów handlowych będzie powodowało, że w stosunku do podmiotu wysyłającego wyroby akcyzowe, opodatkowane akcyzą jedynie w Polsce nie powstanie zobowiązanie podatkowe.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. przedstawione przez Spółkę dowody nie potwierdzają, że nastąpiło dostarczenie oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 do odbiorcy. Zatem do ilości 31.038 litrów produktu gotowego "M." ma zastosowanie stawka 1.180 zł za 1.000 litrów wyrobu gotowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej w W. wyjaśnia, że stosownie do brzmienia art. 21 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru;

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z brzmieniem art. 23 ustawy o podatku akcyzowym zarejestrowani odbiorcy, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, podmioty prowadzące składy podatkowe oraz podatnicy, o których mowa w art. 13 ust. 3, są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, do obliczenia i zapłaty akcyzy wstępnie za okresy dzienne na rachunek właściwej izby celnej.

Stosownie do brzmienia art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 - 1.180,00 zł/1.000 litrów.

W związku z powyższym należało określić wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy marzec 2014 r. w następujący sposób:

|Data |Numer |Ilość |Gęstość |

Zatem zastępując Podatnika, Dyrektor Izby Celnej w W. na podstawie art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa określa zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy marzec 2014 r. w wysokości 36.625,00 zł.

Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła "M." Sp z o.o. w W. zarzucając jej naruszenie:

1) art. 122 w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiające się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nie odniesienia się w zaskarżonej decyzji do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego;

2) art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez rozpatrzenie wszystkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących stanu faktycznego na niekorzyść Strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, obciążenie Spółki ujemnymi konsekwencjami zaniedbań Organu, nie odniesienie się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów Spółki;

3) art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego przed Organem podatkowym pierwszej instancji z naruszeniem powyższych przepisów procedury co doprowadziło do naruszenia zasady legalizmu;

4) art. 42 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 42 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, iż znajdujące się w aktach sprawy "dokumenty brytyjskich Organów celnych" potwierdzających zatrzymanie dostawy wewnątrzwspólnotowej realizowanej ze składu podatkowego Spółki nie są wystarczające dla stwierdzenia dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej;

5) art. 38 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L9 z 14 stycznia 2009 r., z późn. zm.) polegające na niezastosowaniu ww. przepisu.

Podnosząc powyższe Skarżąca wniosła o:

• uchylenie zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. i Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz przekazanie sprawy Organowi do ponownego rozpoznania;

• zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Na wstępie przypomnieć należy, że Skarżąca wraz z dokumentem handlowym o nr [...] z dnia [...] października 2013 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego 31.038 litrów oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 na podstawie faktury nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Jako miejsce dostawy w dokumencie handlowym wskazano E. LTD C/O P.F., E.R., C. CO M., I.. Powyższy towar został wysłany w dniu [...] października 2013 r. za pośrednictwem przewoźnika S. O., PHU "N.".

Z informacji uzyskanej od Wydziału Międzynarodowej Pomocy Administracyjnej Izby Celnej we W.zawartej w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. wynika, że ww. pojazd został zatrzymany w D.. Kierowca pojazdu przedstawił dokumenty przewozowe CMR nr [...] oraz dokumenty towarzyszące przesyłce. Brytyjskie organy celne wykonały badanie ładunku i ustaliły, że przesyłka zawiera 31.000 litrów - głównie oleju napędowego z niewielką domieszką oleju smarowego.

Zdaniem organów zebrane w sprawie dowody potwierdzają, że przesyłka wyrobu nie dotarła do miejsca przeznaczenia a tym samym towarzyszący jej dokument handlowy nie został potwierdzony przez odbierającego towar i dostarczony wysyłającemu.

W ocenie Sądu ustalenia poczynione w tej materii są prawidłowe a to oznacza, że w stosunku do powyższych wyrobów nastąpiło zakończenie procedury o zawieszenia poboru akcyzy na podstawie art. 40 ust. 7 w związku z art. 40 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym.

Strona Skarżąca kwestionuje jednak powyższe ustalenia faktyczne, które jej zdaniem skutkowały błędnym zastosowaniem przepisów prawa materialnego a zatem i naruszeniem art. 122 Ordynacji podatkowej.

W związku z tym przypomnieć należy, iż ww. przepis statuuje zasadę prawdy obiektywnej, która oznacza, że w toku postępowania Organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.

Zdaniem Sądu Organy sprostały wymaganiom stawianym przez cytowany wyżej przepis. W toku postępowania przed Organami poczyniono bowiem takie ustalenia faktyczne, których nie sposób kwestionować. Były one konsekwencją przeprowadzenia i oceny dowodów zgłoszonych także przez Skarżącą. Nie można więc przyjąć – jak chciałaby tego Skarżąca – że Organy nie podjęły wymaganych działań w celu wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego w szczególności w kontekście najistotniejszej dla sprawy niniejszej kwestii ustalenia czy w sprawie nastąpiło zakończenie procedury zawieszania poboru akcyzy.

Sąd podkreśla nadto, że odmienna ocena materiału dowodowego niż sugerowana przez Skarżącą, która doprowadziła do ustaleń innych niż oczekiwane przez Stronę, nie może być uznana za podstawę naruszenia przepisów postępowania wymienionych w skardze. W związku z tym nie od rzeczy będzie przypomnienie, że w związku z treścią art. 42 ust. 1 pkt. 7 ustawy o podatku akcyzowym w odniesieniu do wyrobów akcyzowych, które opodatkowane są jedynie w Polsce, ustawodawca wskazał, iż w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu takich wyrobów procedura zawieszenia poboru akcyzy ulega zakończeniu w momencie otrzymania przez podmiot prowadzący skład podatkowy dokumentu handlowego, lub innego dokumentu potwierdzającego dostawę wyrobów na terytorium państwa członkowskiego albo wyprowadzenia ich poza terytorium Unii Europejskiej. W przypadku wyrobów akcyzowych opodatkowanych jedynie w Polsce, nie mają bowiem zastosowania dokumenty ADT oraz system elektroniczny. W rezultacie, dowodami potwierdzającymi zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy mogą być w odniesieniu do takich wyrobów wszelkie dokumenty handlowe, które potwierdzają odbiór tych wyrobów w innym państwie członkowskim lub poza Unię Europejską. Otrzymanie dokumentów handlowych będzie zatem powodowało, że w stosunku do podmiotu wysyłającego wyroby akcyzowe, opodatkowane akcyzą jedynie w Polsce nie powstanie zobowiązanie podatkowe.

Zdaniem Sądu przedłożone przez Skarżącą dowody nie potwierdzają, że nastąpiło dostarczenie oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 do odbiorcy. Jak już bowiem podkreślono wcześniej organ trafnie ustalił, iż przesyłka zawierająca towar wywieziony wraz z dokumentem handlowym [...] z dnia [...] października 2013 r. została zatrzymana przez brytyjskie organy celne. Dokumenty te w istocie potwierdzają, że przesyłka nie dotarła do miejsca przeznaczenia, a tym samym, że Skarżąca nie posiada potwierdzenia dostarczenia jej do miejsca przeznaczenia i odbioru przez nabywcę wskazanego w dokumencie handlowym oraz na fakturze. Podkreślić w związku z tym trzeba, że w przypadku braku przedstawienia w terminie 4 miesięcy od dnia wysyłki potwierdzenia dostarczenia wyrobów do miejsca przeznaczenia, procedura wobec tych wyrobów ulega zakończeniu i fakt ten rodzi po stronie wysyłającego obowiązek zapłaty akcyzy.

Są jednak i takie przepisy ustawy, które wskazują podstawę prawną do ubiegania się o zwrot akcyzy przez podmioty prowadzące składy podatkowe, które zostały zobowiązane do zapłaty akcyzy w związku z zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z przyczyn związanych ze zbyt późnym otrzymaniem potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych w innym państwie członkowskim.

Nie mają one jednak zastosowania w przypadku skarżącej, wobec braku spełnienia przesłanek w nich zawartych. I tak stosownie do 42 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym prawo do zwrotu akcyzy przysługuje podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, w następujących sytuacjach:

– otrzymania dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium państwa członkowskiego, w którym doszło do naruszenia lub stwierdzono naruszenie warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy w kwocie odpowiadającej ilości wyrobów akcyzowych, których dotyczyło to naruszenie;

– otrzymania dokumentów handlowych z potwierdzeniem dostawy na terytorium państwa członkowskiego albo wyprowadzenia poza terytorium Unii Europejskiej wyrobów akcyzowych opodatkowanych akcyzą tylko w Polsce odpowiednio po upływie 2 lub 4 miesięcy.

Co istotne zwrot akcyzy dokonywany jest na pisemny wniosek podatnika, który należy złożyć do naczelnika urzędu celnego, który był właściwy do poboru akcyzy. Może być on złożony w terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności akcyzy (zob. rozdział 3 rozporządzenia z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentacji i procedur związanych z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych Dz. U. Nr 158, poz. 1065).

Co o zarzutu naruszenia art. 38 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie (...) polegającego na jego niezastosowaniu to stwierdzić należy, że jest on niezasadny. Implementacja ww. przepisu została dokonana poprzez wprowadzenie do ustawy o podatku akcyzowym z dniem 1 września 2010 r. art. 42 ust. 6-9 ustawy o podatku akcyzowym(na mocy ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 151, poz. 1013).

Art. 42 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, stanowi, że jeżeli w wyniku stwierdzenia naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, skutkującego jej zakończeniem, powstało zobowiązanie podatkowe na terytorium kraju, a przed upływem 3 lat od daty rozpoczęcia przemieszczania zostanie ustalone, że naruszenie tych warunków nastąpiło faktycznie na terytorium państwa członkowskiego, to w przypadku gdy akcyza:

1) została pobrana na terytorium kraju - podmiotowi, który zapłacił akcyzę na terytorium kraju, przysługuje zwrot zapłaconej kwoty akcyzy,

2) nie została pobrana na terytorium kraju w całości lub w części - powstałe zobowiązanie podatkowe podlega umorzeniu w całości lub w części odpowiadającej kwocie niepobranej akcyzy

- pod warunkiem że akcyza została zapłacona na terytorium państwa członkowskiego.

Jednocześnie ustawa o podatku akcyzowym przewiduje możliwość (na podstawie art. 42 ust. 8 i ust. 9) ubiegania się o zwrot akcyzy w wyniku stwierdzenia naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, skutkującego jej zakończeniem, jeśli powstało zobowiązanie podatkowe na terytorium kraju, a przed upływem 3 lat od daty rozpoczęcia przemieszczania zostanie ustalone, że naruszenie tych warunków nastąpiło faktycznie na terytorium państwa członkowskiego. W przypadku gdy akcyza została pobrana na terytorium kraju - podmiotowi, który zapłacił akcyzę na terytorium kraju, przysługuje zwrot zapłaconej kwoty akcyzy oraz w przypadku gdy akcyza nie została pobrana na terytorium kraju w całości lub w części - powstałe zobowiązanie podatkowe podlega umorzeniu w całości lub w części odpowiadającej kwocie niepobranej akcyzy - pod warunkiem, że akcyza została zapłacona na terytorium państwa członkowskiego. Podkreślić trzeba także, że zwrot akcyzy następuje na pisemny wniosek podmiotu, złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium państwa członkowskiego oraz na terytorium kraju, w terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności akcyzy na terytorium kraju.

Zdaniem Sąd brak było także podstaw do uwzględnienia zgłoszonych przez Spółkę wniosków dowodowych dotyczących wystąpienia do władz celnych Wielkiej Brytanii z zapytaniem o przebieg postępowania zainicjowanego zatrzymaniem przesyłek.

Z mocy prawa, brak dostarczenia wyrobów do miejsca przeznaczenia i brak posiadania przez Spółkę potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych przez nabywcę spowodował konieczność zapłacenia podatku akcyzowego.

Spółka podnosiła nadto, że z uwagi na zatrzymanie przesyłki przez brytyjską administrację celną, nie posiada i nie posiadała dowodów potwierdzających dostarczenie towaru do miejsca przeznaczenia, a to w ocenie Sądu dodatkowo potwierdza bezzasadność skargi.

Za bezzasadnością skargi przemawia także to, że zakwestionowany towar Skarżącej nie był towarem deklarowanym do wyprowadzenia ze składu podatkowego. Służby celne państwa obcego ujawniły bowiem zamiast wskazanego w dokumentach oleju smarowego olej napędowy. To zaś oznacza, że Skarżąca nie byłaby w stanie dostarczyć dokumentów potwierdzających dostawę oleju smarowego.

Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.