Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2688/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant st. ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2017 r., nr [...], znak: [...], wydana w przedmiocie umorzenia postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego.

Wskazana decyzja zakończyła postępowanie wszczęte z wniosku [...], zawartego w piśmie z 9 grudnia 2016 r., w którym skarżąca wnosząc o interwencję wskazała na występującą kolizję drzwi wejściowych korytarzowych i wejścia do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].

Na skutek wskazanego żądania przedstawiciel organu powiatowego 10 lutego 2017 r. przeprowadził oględziny w ww. obiekcie, podczas których stwierdził, że: "Drzwi wejściowe do lokalu nr [...] (III p.) usytuowane są w ten sposób, iż krawędź otworu drzwiowego znajduje się ok 15 cm od poprzecznych w stosunku do korytarza drzwi p. pożarowych międzystrefowych. Drzwi na korytarzu w pełni przeszklone (szkło przezroczyste) są jednoskrzydłowe i otwierają się w kier. otworu drzwiowego do lokalu nr [...]. Drzwi do lokalu otwierają się do wewnątrz lokalu".

Zawiadomieniem z 10 marca 2017 r. organ powiatowy poinformował o wszczęciu na wniosek [...] postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej drzwi wejściowych do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].

Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z [...] maja 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.) w zw. z art. 51 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., dalej: Prawo budowlane), umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej drzwi wejściowych do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia organ wskazał, że w jego ocenie zarówno drzwi wejściowe do lokalu nr [...] jak i drzwi korytarzowe nie powodują zawężenia drogi ewakuacyjnej, nie stwarzają niebezpieczeństwa dla ludzi i nie naruszają przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nadto podał, że PINB [...] decyzją z [...] listopada 2016 r. nr [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu i elementami infrastruktury technicznej, położonych na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...][...] i [...], [...] oraz [...], zmienionej decyzją z [...] stycznia 2017 r. w części dotyczącej parametrów inwestycji. Po dokonaniu analizy dokumentacji przedłożonej przez inwestora stwierdzono, że do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku zostały załączone dokumenty wymagane art. 57 Prawa budowlanego, a podczas kontroli obowiązkowej przeprowadzonej 7 listopada 2016 r. stwierdzono, że przedmiotowy budynek został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i naniesionymi nieistotnymi zmianami, i spełnia warunki do wydania pozwolenia na użytkowanie. Nie stwierdzając nieprawidłowości, czy też istnienia jakiegokolwiek zagrożenia organ I instancji uznał więc, że dalsze kontynuowanie postępowania jest bezprzedmiotowe.

Od powyższej decyzji z [...] maja 2017 r. [...] wniosła w terminie odwołanie kwestionując w nim prawidłowość zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. i wskazując na naruszenie § 236 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, konsekwentnie przy tym podnosząc, że drzwi korytarzowe po ich całkowitym otwarciu zmniejszają wymaganą przepisami prawa szerokości drogi ewakuacyjnej, czy też: "odcinają" drogę ewakuacyjną z lokalu nr [...].

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] lipca 2017 r. nr [...] zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego przez: ustalenie, któremu budynkowi (A, B, C, D) z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] odpowiada budynek usytuowany obecnie przy ul. [...] w [...], sporządzenie szkicu sytuacyjnego na kserokopii karty projektowej odpowiedniej kondygnacji właściwego budynku, obrazującego sposób otwierania i usytuowanie drzwi wejściowych do lokalu nr [...] oraz drzwi sąsiednich (do sąsiedniego lokalu i drzwi oddzielenia pożarowego), uzupełnienie akt sprawy o dokumentację projektową budynku zatwierdzoną decyzją Prezydenta [...]

Z pisma organu powiatowego z 29 sierpnia 2017 r. wynika, że powyższe postanowienie organu odwoławczego zostało wykonane.

Następnie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, opisaną na wstępie, decyzją z [...] września 2017 r. nr [...], po rozpatrzeniu ww. odwołania, utrzymał w mocy decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z [...] maja 2017 r. nr [...].

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że z informacji z rejestru budynków z [...] stycznia 2017 r. wynika, że właścicielem budynku mieszkalnego usytuowanego przy ul. [...] w [...] jest [...] S. A. Przedmiotowy budynek został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu i elementami infrastruktury technicznej, położonych na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...] i [...] (powstałe z podziału działki nr ew. [...]) z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Inwestycja polegała m. in. na budowie czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych, oznaczonych jako A, B, C, D. Następnie, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...], zmienioną decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...], udzielono pozwolenia na użytkowanie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu i elementami infrastruktury technicznej, położonych na nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...]i [...] z obrębu [...] przy ul. [...], [...] i [...], [...] oraz [...] w [...]. Z pisma organu powiatowego z 29 sierpnia 2017 r. wynika, że budynek usytuowany przy ul. [...] w [...] odpowiada budynkowi C z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z [...] kwietnia 2015 r. nr [...].

I dalej, organ odwoławczy wskazał na ustalenia organu powiatowego, z których wynika sposób usytuowania drzwi wejściowe do lokalu nr [...] znajdujących się na III piętrze ww. budynku. Wskazał też, że sposób otwierania drzwi został przedstawiony na kopii rzutu części kondygnacji stanowiącej załącznik do protokołu przeprowadzonych oględzin oraz na kopii rzutu kondygnacji załączonej do pisma z 29 sierpnia 2017 r.

Organ ten wskazał następnie, że po dokonaniu analizy tomu II projektu budowlanego w części dotyczącej projektu architektoniczno-budowlanego stwierdził, że kondygnacje od + 1 do + 6 zostały zaprojektowane jako powtarzalne i są przedstawione na jednym rzucie - nr rysunku [...] strona 81 projektu. Budynek ten posiada jedną klatkę schodową, lokal nr [...] usytuowany jest na przeciwko klatki schodowej. Ze względu na długie drogi komunikacyjne w budynku zostały przewidziane drzwi oddzielenia pożarowego. Na rzucie ww. kondygnacji przewidziano dwoje takich drzwi, jedne po prawej stronie od części w której usytuowana jest klatka schodowa i szyby windowe, drugie po lewej stronie. Lokal nr [...] jako jedyny na swojej kondygnacji i znajdujący się praktycznie na przeciwko klatki schodowej znajduje się pomiędzy ww. drzwiami oddzielania pożarowego, tuż przy drzwiach po lewej stronie. Sporne drzwi oddzielenia pożarowego jak wynika z projektu budowlanego były projektowane jako dwuskrzydłowe w obecnym miejscu ich wykonania. Na etapie realizacji inwestycji inwestor dokonał nieistotnego odstępstwa od zatwierdzonej dokumentacji projektowej, która polegała na pozostawieniu drzwi oddzielania pożarowego w ich projektowanej lokalizacji i przy zachowaniu ich projektowanego kierunku otwierania, jednak zamontowano drzwi jednoskrzydłowe zamiast dwuskrzydłowych, co wykazano w dokumentacji stanowiącej załącznik do wniosku o pozwolenia na użytkowanie.

Drzwi oddzielenia pożarowego nie kolidują z drzwiami wejściowymi do lokalu nr [...], gdyż po ich całkowitym otwarciu wykładają się na ścianę przeciwległą do wejścia do lokalu nr [...], nie zawężając tym samym szerokości drogi ewakuacyjnej z tego lokalu. Ponadto, drzwi te w takim usytuowaniu i z takim jak obecnie kierunkiem otwierania zostały przewidziane w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], a następnie obiekt uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. W związku z powyższym brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie kolizji drzwi wejściowych do lokalu nr [...] z drzwiami oddzielenia pożarowego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].

Organ odwoławczy wskazał przy tym na przepisy rozdziału 4 "Drogi ewakuacyjne" działu VII "Bezpieczeństwo pożarowe" rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w kontekście których to nie stwierdził naruszenia któregokolwiek z przepisów tego rozdziału. I tak, organ ten przywołał przepis § 242 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia; wskazał, że co do zasady szerokość drogi ewakuacyjnej powinna wynosić nie mniej niż 1,4 m, jednak biorąc pod uwagę przewidziany przepisami wyjątek nie może być mniejsza niż 1,2 m, jeżeli jest ona przeznaczona do ewakuacji nie więcej niż 20 osób. Z części rysunkowej projektu budowlanego wynika, że szerokość korytarza stanowiącego ciąg komunikacyjny, a tym samym drogę ewakuacyjną przewidziana została na 1,42 m, a w trakcie procedury poprzedzającej udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku nie stwierdzono odstępstw w tym zakresie. Wskazał też na przepis § 239 ust. 5 rozporządzenia i stwierdził, że w przedmiotowej sprawie drzwi przeciwpożarowe posiadają szerokość drogi ewakuacyjnej, czyli ok. 1,4 m, co jest zgodne z przywołanym przepisem.

Organ ten podniósł również, że nie zachodzi niezgodność z przepisami techniczno - budowlanymi w zakresie kierunku otwierania drzwi wejściowych do lokalu i szerokości dróg ewakuacyjnych. Z rysunków z naniesionymi zmianami, stanowiących załącznik do wniosku o pozwolenie na użytkowanie wynika, że tak usytuowane drzwi na korytarzu zostały zaakceptowane przez organ powiatowy na etapie oddawania obiektu do użytkowania. Co do zasady przyjęcie przez organ dokonanych na etapie realizacji obiektu zmian poprzez udzielenie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, zmiany te sanuje.

Organ ten wskazał także, że Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej pismem z 24 października 2016 r. wyraził stanowisko, że nie wyraża sprzeciwu ani uwag w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Powyższe oznacza, że organ właściwy do spraw ochrony przeciwpożarowej również nie doszukał się nieprawidłowości w zakresie ochrony pożarowej.

Odnosząc się do zarzutów odwołania [...]WINB wskazał, że drzwi oddzielenia pożarowego są w całości przeszklone szkłem przezroczystym, więc osoba wychodząca z oddzielonej części korytarza ma możliwość zauważenia ewentualnej osoby stojącej przy drzwiach wejściowych do lokalu nr [...]. Drzwi oddzielenia pożarowego po ich całkowitym otwarciu wykładają się na ścianę przeciwległą do wejścia do lokalu nr [...] i nie powodują tym zawężenia szerokości drogi ewakuacyjnej.

Podsumowując, organ II instancji stwierdził, że umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie jest zasadne z dwóch powodów. Po pierwsze - drzwi oddzielenia pożarowego nie powodują naruszenia przepisów techniczno-budowlanych w tym dotyczących dróg ewakuacyjnych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych. Po drugie - drzwi oddzielenia pożarowego zostały wykonane zgodnie z założeniami projektu budowlanego zatwierdzonego stosowną decyzją o pozwoleniu na budowę i do czasu pozostawania w obrocie zarówno decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku, jak również decyzji o pozwoleniu na budowę, organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do prowadzenia postępowania naprawczego i wydawania jakichkolwiek decyzji nakazowych.

W skardze do Sądu na ww. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2017 r. nr [...], znak: [...], [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) prawa materialnego w postaci § 236 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, przez błędne uznanie, że szklane drzwi korytarzowe po ich całkowitym otwarciu nie zmniejszają wymaganej przepisami prawa szerokości drogi ewakuacyjnej z lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...] przy ul. [...], podczas gdy otwarcie szklanych drzwi korytarzowych powoduje zmniejszenie się drogi ewakuacyjnej;

2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 6 i 7 k.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie polegających na błędnym ustaleniu, że drzwi wejściowe do lokalu mieszkalnego nr [...], jak i drzwi szklane przeciwpożarowe korytarzowe nie powodują zawężenia drogi ewakuacyjnej wyjścia ewakuacyjnego; oraz że drzwi korytarzowe nie stwarzają niebezpieczeństwo dla ludzi - podczas, gdy drzwi do mieszkania stanowią wyjście ewakuacyjne na drogę ewakuacyjną, w konsekwencji drzwi korytarzowe po ich całkowitym otwarciu powodują zmniejszenie wymaganej przepisami prawa szerokości drogi ewakuacyjnej nie tylko znacznie ją zawężając w stosunku do drogi ewakuacyjnej z lokalu mieszkalnego nr [...], ale również stwarzając bezpośrednie niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzi albowiem uniemożliwiają prawidłową ewakuację z budynku położonego w [...] przy ul. [...];

b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu przez organ I instancji stanu faktycznego w zakresie drogi ewakuacyjnej z lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...] przy ul. [...] przy całkowitym otwarciu szklanych drzwi korytarzowych i bezzasadne przyjęcie, że otwarcie drzwi korytarzowych nie powoduje zawężenia drogi ewakuacyjnej wyjścia ewakuacyjnego z lokalu mieszkalnego nr [...] oraz, że nie stwarza niebezpieczeństwa dla ludzi, podczas gdy drzwi korytarzowe po ich otwarciu powodują całkowite zawężenie drogi ewakuacyjnej wyjścia ewakuacyjnego z lokalu mieszkalnego nr [...], a w konsekwencji stwarzają one niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzi;

c) art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w sytuacji, gdy brak było podstaw do umorzenia niniejszego postępowania albowiem drzwi korytarzowe po ich całkowitym otwarciu zmniejszają wymaganą przepisami prawa szerokość drogi ewakuacyjnej z lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...] przy ul. [...].

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] WINB z [...] września 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu powiatowego o umorzeniu postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej drzwi wejściowych do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]. Jak wskazały organy obu instancji w ww. decyzjach, powodem umorzenia postępowania i zastosowania (w I instancji) art. 105 § 1 k.p.a. było ustalenie, że nie ma naruszenia przepisów techniczno-budowlanych, a także – stwierdzenie, że sporne drzwi zostały wykonane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a następnie inwestycja w takim kształcie na podstawie ostatecznej decyzji została dopuszczona do użytkowania.

Zarzuty skargi dotyczącą tego pierwszego zagadnienia – tj. zgodności zastosowanego rozwiązania z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zważyć zaś trzeba, że to ta druga okoliczność w tym przypadku miała decydujące znaczenie i niezależnie od oceny tej pierwszej, obligowała organ nadzoru budowlanego do umorzenia postępowania administracyjnego. Stąd też Sąd uznał, że decyzje wydane w sprawie są prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą wywołać zamierzonego skutku.

Rozwijając tę ocenę Sąd zauważa, że sprawa dotyczy ewentualnej kolizji drzwi przeciwpożarowych międzystrefowych (tzw. korytarzowych) i drzwi wejściowych do lokalu nr [...] (stanowiącego własność skarżącej), usytuowanych na III piętrze w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].

Ważnym jest, że ww. budynek został zrealizowany w oparciu o projekt budowlany zatwierdzony decyzją, ostateczną i pozostają w obrocie prawnym, wydaną przez Prezydenta [...] [...] kwietnia 2015 r., nr [...]. Następnie, inwestycja ta została zgłoszona do użytkowania. Decyzją z [...] listopada 2016 r. nr [...], zmienioną decyzją z [...] stycznia 2017 r., PINB [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie m. in. wskazanego powyżej budynku. Z porównania dokumentacji budowlanej pierwotnej – zatwierdzonej ww. decyzją o pozwoleniu na budowę, z załączoną do wniosku o pozwolenie na użytkowanie i tą, utworzoną na skutek ustaleń poczynionych w trakcie czynności kontrolnych w toku niniejszego postępowania, stwierdzić należy, że w zakresie sposobu usytuowania obu ww. drzwi – tak wejściowych, jak i korytarzowych, inwestor zrealizował inwestycję zgodnie z projektem budowlanym; odstąpił nieistotnie od tego projektu poprzez wykonanie drzwi korytarzowych jednoskrzydłowych, w miejsce projektowanych drzwi dwuskrzydłowy, niemniej zachował zarówno ich lokalizację (w tym: względem drzwi wejściowych do lokalu nr [...]), jak i kierunek ich otwierania. Jednocześnie w toku postępowania nie stwierdzono, aby stan ten po oddaniu inwestycji do użytkowania uległ zmianie. Co przy tym istotne, wskazana zmiana dotycząca ww. drzwi korytarzowych, została wykazana na etapie ubiegania się o pozwolenie na użytkowanie, i została na tym etapie zaakceptowania. Zatem, stan faktyczny przedstawia się tak, jak w dokumentacji załączonej do wniosku o pozwolenie na użytkowanie, do którego to załączono m. in. pismo z 24 października 2016 r. Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej nie wyrażające sprzeciwu ani uwag w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Te też okoliczności miały charakter przesądzający w niniejszej sprawie.

Słusznie bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że istnienie w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, determinuje postawę organów nadzoru budowlanego w kwestii ewentualnego prowadzenia postępowania naprawczego przewidzianego w art. 50-51 Prawa budowlanego (a wobec okoliczności sprawy, ta tylko procedura ewentualnie mogła by znaleźć zastosowanie). Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego jest bowiem potwierdzeniem jego legalności. Dlatego też stanowi przeszkodę dla kontynuacji postępowania w ramach nadzoru budowlanego w stosunku do inwestycji, której dotyczy.

W efekcie, w obu instancjach organy orzekające prawidłowo przyjęły, że nie ma podstaw do wydania decyzji merytorycznej w trybie naprawczym, uregulowanym w art. 50-51 Prawa budowlanego, a to uzasadnia zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a. (w I instancji). Ocenę tę, w okolicznościach faktycznych i prawnych Sąd w pełni podziela. Sąd stwierdza przy tym raz jeszcze, że w takiej sytuacji, kiedy prace budowlane zostały zrealizowane, a następnie zaakceptowane ostatecznym i pozostającym w obrocie prawnym pozwoleniem na użytkowanie, nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego dopóki wskazane pozwolenie na użytkowanie (choćby było wadliwe) pozostaje w obrocie prawnym (i jako takie – wywołuje określone konsekwencje prawne).

W tych też warunkach skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a zarzuty w niej podniesione Sąd uznał za nieuzasadnione. W szczególności w ocenie Sądu nie można zgodzić się ze skarżącą co do naruszenia przez organy nadzoru budowlanego przepisów procesowych, regulujących postępowanie dowodowe, z uwagi na niewyjaśnienie sprawy czy też: niedopełnienie obowiązków dotyczących wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego. W ocenie Sądu, pomimo że sprawa zakończyła się orzeczeniem formalnym, to jednak przed wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania, podjęto czynności w celu jej należytego zbadania. Nie tylko podjęto czynności kontrolne, ale też włączono w poczet materiału dowodowego dokumentację dotyczącą realizacji budynku objętego postępowaniem, dość szeroko w ten sposób wyjaśniając sporną kwestię/odnosząc się przy tym do dowodów zgromadzonych w sprawie i wyjaśniając ich znaczenie. Sąd nie stwierdził także, aby decyzje wydane w sprawie zostały nienależycie uzasadnione, i aby z tej przyczyny uchybiały wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. w sytuacji, gdy zawierają one pełne przedstawienie okoliczności faktycznych i prawnych; nadto: zawierają również analizę spornego zagadnienia w kontekście obowiązujących przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, choć już samo wskazanie w nich na to, że kwestionowane drzwi korytarzowe jak i wejściowe do lokalu nr [...] zostały wykonane na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego, a następnie – dopuszczone do użytkowania na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, stanowiło wystarczające uzasadnienie dla zastosowania art. 105 § 1 Kodeksu i wydania na jego podstawie rozstrzygnięcia. W końcu, Sąd stwierdza, że nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut skargi dotyczący § 236 ust. 1 ww. warunków technicznych i ustaleń poczynionych w jego kontekście.

Zgodnie z tym przepisem, z pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinna być zapewniona możliwość ewakuacji w bezpieczne miejsce na zewnątrz budynku lub do sąsiedniej strefy pożarowej, bezpośrednio albo drogami komunikacji ogólnej, zwanymi dalej "drogami ewakuacyjnymi". Nie wynika z dokumentacji dotyczącej budynku, aby wymogi określone w tym przepisie dla pomieszczenia jakim jest lokal nr [...] nie zostały spełnione. Co przy tym istotne, zainteresowanie organów w niniejszej sprawie obejmowało nie tylko istnienie ewakuacji z lokalu nr [...], ale też zachowanie wymogów co do szerokości drogi ewakuacyjnej, jak i szerokości drzwi ewakuacyjnych (w tym przypadku spornych drzwi korytarzowych, oddzielających sąsiednie strefy pożarowe). Słusznie przy tym w obu instancjach stwierdzono, że drzwi oddzielenia pożarowego nie kolidują z drzwiami wejściowymi do lokalu nr [...], skoro te pierwsze po ich całkowitym otwarciu wykładają się na ścianę przeciwległą do wejścia do lokalu nr [...], nadto – są to drzwi w całości przeszklone.

Przy czym, Sąd ponownie zauważa, że nawet stwierdzenie nieprawidłowości w ww. zakresie (i podzielenie stanowiska skarżącej), nie mogłoby doprowadzić do wydania decyzji merytorycznej – nakładającej określone obowiązki, skoro ww. lokalizacja drzwi została zaakceptowana i zatwierdzona ostateczną i pozostającą w obrocie prawnym decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Tylko wyeliminowanie tej ostatniej, umożliwiałoby organowi rozstrzygnięcie sprawy inaczej.

Dlatego też, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.