Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1258/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2014 r. V. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Rady do Spraw Uchodźców utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o umorzeniu postępowania z wniosku o nadanie statusu uchodźcy w Rzeczpospolitej Polskiej.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który został lakonicznie uzasadniony poprzez stwierdzenie, że realizacja przedmiotowej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dalej wskazał, że ewentualne wydalenie jego z terytorium Polski spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne oraz pomimo nieudzielenia zezwolenia skarżona decyzja daję podstawę do wszczęcia postępowania wydaleniowego skarżącego, co pozbawi go uczestnictwa w postępowaniu sądowym.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji z powodu niewykazania przez stronę skarżącą okoliczności w wyniku zaistnienia których, zaszłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W piśmie z dnia 20 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik wskazał, że w związku z działalnością polityczną skarżącego może toczyć się w przyszłości postępowanie przygotowawcze, które mogłoby doprowadzić do zagrożenia zdrowia lub życia skarżącego jeżeli zostanie deportowany do [...]. W ocenie pełnomocnika nowe okoliczności uzasadniające wniosek wstrzymują wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 Ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy wskazać, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja umarzająca postępowanie z uwagi na niedopuszczalność wniosku o nadanie statusu uchodźcy (art. 40 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.) niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania, bowiem ze swojej istoty nie nadaje żadnych praw ani nie nakłada obowiązków.

Należy jednak mieć na uwadze, że przedmiotem skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Zatem zaskarżona decyzja rozstrzygała o kolejnym wniosku o nadanie statusu uchodźcy. W przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy, nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Dz. U. z 2012 r., poz. 680). Skarżący natomiast, poza argumentem dotyczącym wydalenia, nie wskazał żadnych innych okoliczności, które uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Polski, a zatem bezpośrednim jej skutkiem nie jest wydalenie skarżącego. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zagwarantuje stronie ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa, skoro zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem skarżącego z terytorium RP.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa postanowił jak w sentencji.