Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 439/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 61 ust. 1, art. 54
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi T. T. i B. P.-T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie ustalenia warunków zabudowy inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku i ustalenie warunków zabudowy w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 6, 7, 17 pkt 1 kpa oraz art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 oraz art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, póz. 717 ze zm. ), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] umarzającą postępowanie w zakresie ustalenia warunków zabudowy inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku usytuowanego na działce nr ew. gr. 189/2 położonej przy ul. T. w B., dotyczącego pomieszczenia położonego na parterze tego budynku o pow. około 45 - 50 m2 z dotychczas użytkowanego jako pomieszczenie handlowo - usługowe na usługi pogrzebowe (przedpogrzebowe) oraz ustalającą warunki zabudowy w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu polegającej na wprowadzeniu w części budynku (parter) o pow. 166 m2 usytuowanego na działce nr ew. gr. 189/2 położonej przy ul. T. w B. dotychczas użytkowanego jako handlowo - usługowy pozostałych wnioskowanych funkcji tj. usług agencji towarzyskiej, usług gastronomicznych (do 50 osób) i domu weselnego (do 50 osób).

U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

Z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wystąpiła E. E. N. – wniosek z dnia 27 lutego 2008 r. (uzupełniony pismami z dnia 6 marca 2008 r. i 24 kwietnia 2008 r.)

Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Prezydent Miasta B. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na: zmianie sposobu użytkowania części budynku usytuowanego na działce nr ew. gr. 189/2 położonej przy ul. T. w B. - pomieszczeń położonych na parterze o pow. 166 m2 dotychczas użytkowanych jako pomieszczenie handlowo - usługowe z przeznaczeniem na usługi agencji towarzyskiej, usługi gastronomiczne (do 50 osób) i dom weselny z wyłączeniem usług pogrzebowych (przedpogrzebowych).

Od powyższej decyzji wnieśli odwołanie: E. E. N. oraz B. P. – T. i T. T.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W ocenie organu odwoławczego w postępowaniu I – instancyjnym nie przeprowadzono postępowania dowodowego w zakresie wprowadzenia nowych funkcji wynikających z uzupełnionego przez inwestora wniosku. Ponadto organ II instancji wskazał na konieczność jednoznacznego ustalenia kwestii dotyczących podstaw prawnych dotychczasowego funkcjonowania obiektu objętego postępowaniem a także na konieczność dokonania w tym kontekście oceny możliwości ustalenia warunków zabudowy w zakresie wprowadzenia funkcji pogrzebowej

Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji w dniu 25 sierpnia 2008 r. oraz 13 listopada 2008 r. dokonał oględzin nieruchomości położonej u zbiegu ulic T. i B. będącej przedmiotem postępowania (działka nr ew. 189/2 + 2 budynki). Następnie w dniu 6 stycznia 2009 r. przesłuchał wnioskodawczynię w celu uszczegółowienia złożonego wniosku i wyjaśnienia zawartych we wniosku określeń. W trakcie przesłuchania E. E. N. oświadczyła, że zakład pogrzebowy zlokalizowany w budynku funkcjonuje legalnie na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] (dotyczy przyjęcia zgłoszenia na zmianę sposobu użytkowania). Używane w trakcie prowadzonego postępowania pojęcia, usługi żałobne, pogrzebowe, przedpogrzebowe rozumie jako organizowanie pogrzebów. Wniosek z dnia 27 lutego 2008. uzupełniony pismem z dnia 24 kiwetnia 2008 r. dotyczy pomieszczeń na parterze budynku przy ul. T. o pow. 166 m2. Wskazane we wniosku funkcje w postaci gastronomii, domu weselnego agencji towarzyskiej domu pogrzebowego prowadzone będą osobno lub też w połączeniu np. dom pogrzebowy z gastronomią, Prowadzenie domu weselnego będzie również ograniczone podobnie jak określona w uzupełnionym wniosku działalność gastronomiczna do 50 osób. Planowana zmiana sposobu użytkowania nie będzie obejmowała przygotowywania posiłków w budynku objętym wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania, inwestor będzie korzystał z cateringu.

W oparciu o powyższe ustalenia organ I instancji decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. umorzył postępowanie w zakresie ustalenia warunków zabudowy inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części przedmiotowego budynku z dotychczas użytkowanej jako pomieszczenie handlowo - usługowe na usługi pogrzebowe (przedpogrzebowe) oraz ustalił warunki zabudowy w zakresie zmiany sposobu użytkowania części tego budynku z dotychczas użytkowanej jako handlowo - usługowa na funkcję w zakresie usług agencji towarzyskiej, usług gastronomicznych (do 50 osób) i domu weselnego (do 50 osób).

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w przedmiotowym budynku na mocy decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2005 r. prowadzona jest działalność usługowo - handlowa: (handel akcesoriami pogrzebowymi i usługi żałobne). Decyzją powyższą organ l instancji przyjął zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania parteru przedmiotowego budynku z usługowo - produkcyjnego na usługowo - handlowy (handel i usługi nieuciążliwe nie wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko - Dz. U. nr 257 poz. 2573). Decyzja ta jest ostateczna i funkcjonuje w obrocie prawnym. Zatem skoro obiekt funkcjonuje w oparciu o istniejącą w obrocie prawnym ostateczną decyzję o zmianie sposobu użytkowania w zakresie w niej określonym, możliwym jest orzekanie w niniejszym postępowaniu co do wnioskowanej zmiany sposobu jego użytkowania. W celu określenia wymagań w zakresie ustalenia parametrów, cech oraz wskaźników zabudowy w stosunku do planowanego zamiaru inwestycyjnego organ wyznaczył obszar analizowany, zgodnie z §3 ust 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) i dokonał na nim szczegółowej analizy , skupiając się przede wszystkim na sprawdzeniu jak kształtuje się sposób użytkowania sąsiednich nieruchomości na tym terenie. Z ustaleń tych wynika, że podstawową funkcją na pobliskim terenie jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z towarzyszącą zabudową gospodarczą oraz zabudowa handlowo - usługowa, w tym usługi z zakresu: hotelarstwa i gastronomii, usługi żałobne w budynku wnioskodawczyni, sklepy z artykułami przemysłowymi oraz usługi z zakresu oświaty (między innymi szkoła podstawowa i gimnazjum). W bezpośrednim sąsiedztwie dominują usługi z zakresu oświaty i zabudowa jednorodzinna. Z uwagi na to, że na obszarze analizowanym występują usługi o podobnej do wnioskowanej funkcji organ stwierdził, że wymóg kontynuacji funkcji w przedmiotowej sprawie został spełniony. Spełnione także zostały pozostałe wymogi określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Odnosząc się do kwestii umorzenia postępowania w części wniosku dotyczącego zmiany sposobu użytkowania części budynku użytkowanej dotychczas jako handlowo - usługowa: usługi żałobne na usługi pogrzebowe (przedpogrzebowe) organ wyjaśnił, że w tym zakresie wniosek jest bezprzedmiotowy, albowiem dokonane oględziny obiektu w zestawieniu z wyjaśnieniami inwestorki nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do tego, że wnioskowana funkcja pogrzebowa (przedpogrzebowa) w tym obiekcie już istnieje i została wprowadzona na mocy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2005 r. Nie ma zatem podstaw prawnych do wydania decyzji rozstrzygającej o możliwości zmiany sposobu użytkowania z funkcji istniejącej na taką samą funkcję.

Od decyzji organu I instancji odwołanie wnieśli B. P. – T. i T. T. Organ odwoławczy utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie i podał, że jest ono merytorycznie prawidłowe, zawiera wszelkie wymagane prawem elementy, ponadto projekt decyzji został opracowany przez osobę uprawnioną. Organ II instancji wyjaśnił, że decyzja organów administracji architektoniczno - budowlanej z dnia [...] grudnia 2005 r. przyjmująca zgłoszenie na zmianę sposobu użytkowania parteru przedmiotowego budynku funkcjonuje w obrocie prawnym, nie została w żadnym z postępowań zwyczajnych, czy nadzwyczajnych wyeliminowana. Pomimo tego, że decyzja o warunkach zabudowy będąca podstawą przyjęcia wymienionego zgłoszenia o zmianie sposobu użytkowania została unieważniona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2007 r. nr [...], a sąd administracyjny oddalił skargę wnioskodawczyni, to nie oznacza to wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji na zmianę sposobu użytkowania. Dopóki przedmiotowe rozstrzygnięcie pozostaje w obrocie prawnym, korzystając z zasady trwałości decyzji wynikającej z art. 16 kpa, stanowić może podstawę orzekania. Organ odwoławczy podniósł także, że podstawa prawna kwestionowanej decyzji jest prawidłowa. Organ I instancji orzekł na podstawie art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten stanowi podstawę ustalania warunków zabudów, a nie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustawodawca natomiast nie umieścił w przedmiotowym akcie normatywnym odrębnego przepisu dotyczącego kwestii ustalania warunków zabudowy na wniosek inwestora, jednakże w art. 64 jest wyraźne odniesienie się do całego art. 52, stąd organ I instancji prawidłowo powołał przedstawione w podstawie prawnej unormowania. Ponadto wskazano, że organ administracji publicznej nie ma podstaw do oddalenia wniosku, czy to w całości, czy też w części, gdyż takie zasady nie dotyczą postępowania administracyjnego. Z punktu widzenia prawa dopuszczalnymi rozstrzygnięciami mogą być: albo ustalenie warunków zabudowy, albo odmowa ustalenia, albo umorzenie postępowania. Dlatego też rozstrzygnięcie I – instancyjne jest prawidłowo sformułowane. Wskazano także, że organ nie ustalił warunków zabudowy w odniesieniu do usług pogrzebowych, stąd nieuzasadnione są zarzuty o dopuszczeniu zagospodarowania terenu z naruszeniem uzasadnionego interesu osób trzecich i naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Końcowo podano, że w sprawie nie naruszono zasad prowadzenia postępowania, bowiem organ I instancji zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy z uwzględnieniem wizji lokalnych w terenie i przesłuchania wnioskodawczyni, a także uzasadnił w sposób wyczerpujący podjęte rozstrzygnięcie, wyjaśniając podstawę prawną, jak i stan faktyczny.

Skargę od powyższej decyzji do sądu administracyjnego wywiedli B. P. – T. i T. T. i zarzucili:

1. rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności: art. 52 ust. 1 w zw. z art. 54 i art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 59 ust. 1, 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 1 i 5, art. 64 ustawy, art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczącej nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

2. rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności: art. 7, art. 77, art. 8 art. 10, art. 12 § 1, art. 107 § 1 w zw. z art. 109 § 1 kpa w zw. z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji oraz decyzji poprzedzającej jej wydanie ewentualnie uchylenie tych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja jak i decyzja poprzedzająca jej wydanie nie naruszają przepisów postępowania, ani przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.).

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja na podstawie której:

1. ustalono warunki zabudowy w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu polegającej na wprowadzeniu w części budynku (parter) o pow. 166 m 2 usytuowanego na działce nr ew. gr. 189/2 położonej przy ul. T. w B., dotychczas użytkowanej jako pomieszczenie handlowo – usługowe, funkcji usług agencji towarzyskiej, usług gastronomicznych (do 50 osób) i domu weselnego (do 50 osób),

2. umorzono postępowanie w zakresie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części w/w budynku położonej na parterze o pow. około 45-50 m 2 z dotychczas użytkowanej jako pomieszczenie handlowo- usługowe na usługi pogrzebowe (przedpogrzebowe).

W myśl przepisu art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku braku planu miejscowego, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzgodnieniu z organami wskazanymi w przepisie art. 53 ust. 4 (art. 60 ust. 1 ustawy). Stosownie do przepisu art. 64 ustawy, do postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy stosuje się odpowiednio przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 ustawy, dotyczące lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl art. 61 ust. 1 ustawy, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu,

2) teren ma dostęp do drogi publicznej,

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc,

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 dokonane zostało w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588), wydanym na postawie delegacji ustawowej zawartej w art. 61 ust. 6 ustawy. Stosownie do przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 - 5 ustawy. Treść decyzji o warunkach zabudowy powinna zawierać elementy określone w mającym odpowiednie zastosowanie przepisie art. 54 ustawy, czyli powinna określać: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1.

W rozpoznawanej sprawie ustalenie warunków zabudowy przeprowadzone zostało zgodnie z powołanymi przepisami ustawy i rozporządzenia wykonawczego. Przed wydaniem decyzji organ sporządził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 - 5 ustawy. Prawidłowo został wyznaczony obszar analizowany jako trzykrotność frontu wnioskowanej nieruchomości, objął on całą ulicę T. i znajdujące się przy niej obiekty. Analiza ta wykazała, że na przedmiotowym terenie występują obiekty o różnorodnych funkcjach, w tym m.in. zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z towarzysząca zabudowa gospodarczą, usługi handlu, gastronomii, hotelarstwo, sklepy z artykułami przemysłowymi oraz usługi oświaty (szkoła podstawowa i gimnazjum). Dlatego też stwierdzić należy, że zmiana użytkowania w zakresie w jakim została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy był dopuszczalna. Nadmienić bowiem należy, że w przepisie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy nie chodzi o to by wszystkie obiekty na analizowanym obszarze odpowiadały tylko takim rodzajom handlu i usług jaki istnieje na tym obszarze (nie muszą być odtworzeniem istniejącego charakteru zabudowy muszą jedynie zachować charakter zabudowy). Nie ma więc podstaw, aby funkcje terenu i zabudowy interpretować zawężająco, np. jako możliwości powstania budynków tylko tego samego rodzaju co już istniejące lub obiektów realizujących konkretny rodzaj handlu lub usług. Wydana w wyniku tego postępowania decyzja zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 54 ustawy. W pkt 5 decyzji zabezpieczone zostały interesy osób trzecich poprzez określenie wymagań jakie ma spełniać inwestycja a mianowicie wskazano na treść art. 4 i 5 ustawy - Prawo budowlane z którego wynika, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować i realizować w sposób określony w przepisach oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej tj. w sposób zapewniający: bezpieczeństwo konstrukcji, bezpieczeństwo pożarowe, bezpieczeństwo użytkowania, ochronę przed pozbawieniem dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody, gleby poprzez odpowiednie odprowadzanie ścieków oraz gromadzenie i usuwanie odpadów, odpowiednie usytuowanie budynków oraz towarzyszących urządzeń – z zachowaniem strefy ich oddziaływania mieszczącej się na własnej działce, odpowiednie ukształtowanie terenu działki – w sposób umożliwiający odprowadzenie wód opadowych na działki sąsiednie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy potwierdza jedynie możliwość realizowania na konkretnej działce gruntu, wskazanej we wniosku inicjującym postępowanie w sprawie, projektowanej inwestycji, stanowiąc poprzez swoje ustalenia pewne ograniczenia dla inwestora w zakresie określonym ustawowo, którymi związany jest organ właściwy dla wydania pozwolenia na budowę. Nie determinuje jednak takiego pozwolenia w tym sensie, że bezwzględnie nie obliguje właściwego organu do jego udzielenia. Pozwolenie na budowę może być wydane jedynie wówczas, gdy zostaną spełnione warunki określone w decyzji ustalającej warunki zabudowy. Z uwagi na powyższe w toku postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie można skutecznie korzystać z argumentów dotyczących ewentualnego pogorszenia komfortu zamieszkiwania w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji. Wielokrotnie sądy administracyjne w sprawowanym w tym zakresie orzecznictwie stwierdzały, że takie kwestie mogą być rozważane i ewentualnie uwzględnione w postępowaniu, którego przedmiotem jest uzyskanie pozwolenia na budowę (np. wyrok WSA z 22 czerwca 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 650/04, Lex nr 186655; wyrok WSA z 14 lipca 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 713/05, Lex nr 190610; wyrok WSA z 3 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 233/05, Lex nr 222277).

Organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi (art. 64 ust. 1 w związku z art. 56 ustawy). Oznacza to, że łączne spełnienie powyższych przesłanek, przy jednoczesnym braku innych przepisów sprzeciwiających się inwestycji, obligował organ w przedmiotowej sprawie do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. W świetle powyższego uznać należy za bezzasadne zarzuty dotyczące naruszenie art. 52 ust. 1 w zw. z art. 54 i art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 1 i 5, art. 64 ustawy, art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy, § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczącej nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Odnośnie postępowania dotyczącego zmiany sposobu użytkowania części budynku użytkowanej dotychczas jako handlowo – usługowa: usługi żałobne na usługi pogrzebowe (przedpogrzebowe), podzielić należy stanowisko organów, że jest ono bezprzedmiotowe i w związku z tym postępowanie w tym zakresie należało umorzyć. Jego bezprzedmiotowość wynika z faktu, że wnioskowana funkcja pogrzebowa (przedpogrzebowa) już istnieje w przedmiotowym obiekcie (dowód: oględziny obiektu jak i wyjaśnienia inwestorki). Zaznaczyć przy tym należy, że umorzenie postępowania w tym zakresie nie sankcjonuje prowadzenia usług pogrzebowych, rozstrzygnięcie to oznacza tylko tyle, że bezprzedmiotowym było ustalanie warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania na taką samą funkcję jak istnieje. Tym samym stwierdzić należy, że bezzasadnym pozostaje zarzut naruszenia art. 105 § 1 kpa.

Legalności kwestionowanej decyzji nie podważają również pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego wymienione w petitum skargi. Koncentrują się one przede wszystkim na podważaniu legalności funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. wydanej w sprawie zmiany sposobu użytkowania parteru przedmiotowego budynku z usługowo – produkcyjnego na usługowo – handlowy (handel i usługi nieuciążliwe nie wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko). Zdaniem skarżących decyzja ta w sytuacji, gdy opierała się na wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy wprowadzającej usługi pogrzebowe z dnia [...] czerwca 2005 r., której prawomocnie stwierdzono nieważność, nie może stanowić podstawy do świadczenia jakichkolwiek usług, a jej istnienie powinno być z urzędu wyeliminowane przez organ poprzez zainicjowanie stosownego postępowania administracyjnego. Zgodzić się należy, że stanowiskiem organu, że fakt wyeliminowania decyzji o warunkach zabudowy nie oznacza wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji na zmianę sposobu użytkowania i dopóki rozstrzygnięcie to pozostaje w obrocie prawnym stanowić może podstawę orzekania. Nie można postawić organom właściwym do ustalenia warunków zabudowy zarzutu, że nie podjęły żadnych kroków w celu wyeliminowania decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r., albowiem organami kompetentnymi w tym zakresie są organy administracji architektoniczno – budowlanej. Nadmienić przy tym należy, że na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania złożył ostateczną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] na podstawie której stwierdzono nieważność decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. Niemniej jednak treść tego rozstrzygnięcia nie ma wpływu na legalność decyzji kwestionowanej w przedmiotowej sprawie z dwóch zasadniczych powodów. Po pierwsze dlatego, że rozstrzygnięcie to zostało wydane po dacie wydania zaskarżonej decyzji po wtóre dlatego, że nie posiada waloru prawomocności, gdyż została wywiedziona od niego skarga do sądu administracyjnego. Za bezzasadne należy uznać zarzuty naruszenia zasad postępowania, gdyż organy podjęły wszelki niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i załatwiły ją mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli a uzasadnienie decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 1 kpa. Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie naruszono art. 10 § 1 kpa albowiem jak wynika z akt sprawy pełnomocnik strony skarżącej uczestniczył we wszystkich czynnościach podejmowanych przez organ jak również został pouczony o możliwości końcowego zapoznania się z aktami sprawy. Jedyne naruszenie jakiego dopuścił się organ w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, że nie przesłano skarżącym kompletnej decyzji, a mianowicie załącznika nr 2 do tej decyzji (część tekstowa i graficzna analizy funkcji oraz cech i zagospodarowania terenu w granicach obszaru analizowanego wykonana na mapie ewidencyjnej w skali 1:1000). Zdaniem Sądu uchybienie to nie ma charakteru istotnego, gdyż nie miało wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Wskazać bowiem należy, że przed wydaniem decyzji przez organ I instancji strona miała możliwość zapoznania się z tym dokumentem.

Z tych względów brak podstaw do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)