Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 109/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że bezczynność organu polega na nierozpoznaniu jego zażalenia złożonego do Prokuratora Okręgowego w dniu 4 lipca 2006 r. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie nieudzielania informacji publicznej na wniosek z dnia 29 października 2004 r. o udzielenie informacji dotyczącej "posiadanego majątku na dzień 28.10.04 r. od spinacza do budynku".

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że treść pisma złożonego przez P. J. w dniu 4 lipca 2006 r. w Prokuraturze Okręgowej, zatytułowanego "zażalenie na Prokuratora Rejonowego", nie pozwoliła na zidentyfikowanie sprawy, co do której zostało wniesione zażalenie, stąd powyższe pismo skierowano do Prokuratury Rejonowej celem nadania mu właściwego biegu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 wyżej wymienionej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do treści powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771) i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu.

W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Prokuratora Okręgowego polegającą na zaniechaniu przez ten organ rozpoznania zażalenia w przedmiocie bezczynności polegającej na nieudzielaniu informacji publicznej przez Prokuratora Rejonowego.

Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało uregulowane

w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). W orzecznictwie sądów administracyjnych dominujący jest pogląd, że w stosunku do bezczynności w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie przysługuje żaden środek prawny na drodze administracyjnej, w tym zażalenie, bowiem środków takich nie przewiduje ustawa o dostępie do informacji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07 niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt I OSK 243/06 niepubl.; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 601/05 Lex nr 236545). Wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie do ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale tylko w ograniczonym zakresie. Ustawodawca jedynie w art. 16 ust. 2 omawianej ustawy dopuścił możliwość odpowiedniego zastosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego tj. w odniesieniu do decyzji odmawiających udzielenia informacji i umarzających postępowanie o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2. Nie dokonał takiego odesłania w stosunku do bezczynności polegającej na nieudzielaniu informacji publicznej, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że nie jest możliwe wniesienie zażalenia z art. 37 Kpa w odniesieniu do bezczynności organu.

W związku z powyższym, jeżeli na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie służy zażalenie, zatem nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania takiego zażalenia, bowiem strona skarżąca nie ma podstaw prawnych do żądania od organu rozpatrzenia wyżej wymienionego środka zaskarżenia.

W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W tej sytuacji, Sąd uznając skargę P. J. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.