Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 899/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych ponad koszty dotychczas uiszczone i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 § 1 i 2 w związku z art. 246 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - przyznać A. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący A.W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. We wniosku (k-27-28) podał, że od 2,5 roku jest bezrobotny, przy czym od 2 lat nie ma prawa do zasiłku, od stycznia 2013r. pozostaje z żoną w formalnej separacji, posiada dom o powierzchni 60 m2 do kapitalnego remontu i pozostające we współwłasności mieszkanie o powierzchni 40 m2, nie ma oszczędności, nieruchomości ani wartościowych rzeczy ruchomych, obciąża go kredyt w banku. Jednocześnie w piśmie z dnia 14 listopada 2013 r. wyjaśnił, że dodatkowe dokumenty, które zamierzał złożyć do wniosku o przyznanie prawa pomocy, przez zapomnienie zostawił na przystanku i już ich nie odzyskał.

Mając na względzie, że skarżący zainicjował przed sądem kilkadziesiąt spraw i wnioskował już o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dokonując oceny zasadności wniosku, o którym mowa na wstępie, Sąd uznał za stosowne odwołanie się do dokumentów i oświadczeń złożonych przez skarżącego w innych sprawach (sygn. akt I SA/Lu 323/13, I SA/Lu 326/13), bowiem porównanie oświadczeń zawartych we wcześniejszych wnioskach i wniosku złożonym w sprawie niniejszej wskazuje, że sytuacja rodzinna, finansowa i majątkowa skarżącego nie uległa zmianie. Z wniosków tych wynika, że skarżący nadal jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, bez oszczędności lub majątku, bez stałego źródła utrzymania, a przedłożone przez skarżącego dokumenty i dodatkowe wyjaśnienia świadczą ponadto, że wykreślił on prowadzoną działalność gospodarczą, w 2012 r. osiągnął dochód w kwocie 438,50 zł, a w 2011 r. jego dochód wyniósł 4.181,18 zł, w okresie od 1.06.2013r. do 31.07.2013 r. korzystał z zasiłku okresowego w kwocie 271 zł, koszty utrzymania mieszkania ponosi w całości żona, a w bieżącym utrzymaniu skarżącemu pomaga matka (środki na zakup żywności i leków).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej "ppsa"), prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. takim, jakiego żąda skarżący, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego.

Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadza się do zbadania, czy w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym uzależnione jest od wykazania przez tę osobę, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą jej finansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona nie posiada rzeczywiście dostatecznych środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywujący.

Skarżący, jak wynika z przytoczonych wyżej danych przez niego ujawnionych, ocenionych przez Sąd jako wiarygodne, jest osobą bezrobotną, bez stałego źródła dochodów, pozostaje na utrzymaniu matki, okresowo korzysta z pomocy społecznej, zaś koszty utrzymania mieszkania ponosi jego żona, z którą jest w separacji. Zatem, w ocenie Sądu, sytuacja materialna skarżącego jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie zaoszczędzić ani w inny sposób zgromadzić środków pieniężnych niezbędnych na pokrycie jakichkolwiek kosztów wiążących się z jego udziałem w postępowaniu w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 1 i 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.