Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 779/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Izby Architektów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. W. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 maja 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 659/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. W. R. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 659/08 odrzucił skargę D. W. R. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu [...] lutego 2008 r. doręczono skarżącemu D. W. R. decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję upływał w dniu [...] marca 2008 r.

Sąd I instancji podniósł, iż z akt sprawy wynika, że skargę wniesiono bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu [...] marca 2008 r. (data wpływu do Sądu). Następnie Sąd przesłał tę skargę do organu w dniu [...] kwietnia 2008 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym).

Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany jedynie wówczas, gdy sąd, do którego omyłkowo wniesiono skargę, zdoła nadać ją na adres organu przed upływem trzydziestodniowego terminu. Skutki związane z przekroczeniem tego ustawowego terminu w postaci odrzucenia skargi obciążają stronę postępowania. W świetle przedstawionych okoliczności Sąd I instancji stwierdził, iż przedmiotową skargę wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu, wskutek czego została ona odrzucona zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie D. W. R. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania przedmiotowej skargi.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie złożył skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenie rozstrzygnięcia w sprawie;

2) art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.;

W ocenie skarżącego, naruszenie wskazanych przepisów miało wpływ na wynik sprawy, doprowadzając do bezzasadnego wydania postanowienia o odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy należało tę skargę poddać rozpoznaniu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarga (w tekście omyłkowo określona skargą kasacyjną) została wysłana na adres siedziby organu administracji publicznej w dniu [...] marca 2008 r. poprzez nadanie przesyłki poleconej nr [...] w Urzędzie Pocztowym. W dniu [...] czerwca 2008 r. skarżący złożył wniosek dotyczący reklamacji przedmiotowej przesyłki listowej poleconej.

W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną, przytoczona przez Sąd I instancji argumentacja nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym. Spełniono bowiem wszystkie wymagane warunki do skutecznego rozpoznania skargi, tj. środek odwoławczy został wniesiony do właściwego organu, w ustawowym terminie. Przyczyny niedotrzymania terminu do wniesienia skargi zostały natomiast wywołane okolicznościami, na które skarżący nie miał wpływu i tym samym nie może on z tego tytułu ponosić ujemnych skutków prawnych.

W piśmie z dnia [...] lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącego przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu stanowisko Poczty Polskiej Oddziału Rejonowego w K., w którym stwierdzono, że reklamowana przesyłka z dnia [...] marca 2008 r. nadana na adres Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów zaginęła.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, poza przypadkami nieważności postępowania, które w niniejszej sprawie nie zachodzą. Powyższa zasada oznacza związanie tego sądu podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej, które decydują o tym w jakim zakresie orzeczenie Sądu I instancji będzie podlegało kontroli. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznawaną skargę kasacyjną oparto na przekonaniu, iż Sąd I instancji wadliwie przyjął, że skargę złożono z przekroczeniem ustawowego terminu trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, a także, że została ona wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazane zarzuty należy uznać za zasadne. Strona wnosząca skargę kasacyjną, powołując przepisy sądowej ustawy procesowej, których naruszenia upatruje w zaskarżonym orzeczeniu Sądu I instancji, problem niniejszej sprawy na obecnym etapie postępowania sprowadza w istocie do stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny bezzasadnie wydał postanowienie o odrzuceniu skargi wówczas, gdy skargę tę należało rozpoznać.

Odnosząc się do wskazanych powyżej okoliczności, w pierwszej kolejności należy podnieść, że w aktach sprawy znajduje się koperta zaadresowana w sposób następujący: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. VI Wydział Orzeczniczy ...., za pośrednictwem: Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów ..." (k. akt 10), a także potwierdzenie nadania przesyłki poleconej, gdzie jako adresata podano właściwy organ administracji publicznej (k. akt 42). Nie powinien zatem budzić wątpliwości fakt skierowania wskazanej koperty wraz z zawartą w niej skargą do organu administracji publicznej. Zaś omyłkowe przekazanie przez pocztę listowej przesyłki poleconej pod inny adres, bądź też jej zagubienie, nie może powodować dla skarżącego ujemnych skutków procesowych, pozbawiając go tym samym możliwości obrony swych praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Ponadto wskazać należy, że z daty zamieszczonej na kopercie wynika, iż przesyłka została nadana z zachowaniem ustawowego trzydziestodniowego terminu. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi na decyzję organu administracji publicznej upływał bowiem w dniu [...] marca 2008 r. Natomiast koperta oraz potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej nr [...] zostały opatrzone stemplem pocztowym z datą [...] marca 2008 r. Termin do wniesienia skargi uważa się z kolei za zachowany wówczas, gdy przed upływem 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia skarga wniesiona zostanie do sądu za pośrednictwem organu lub, gdy strona odda skargę w polskim urzędzie pocztowym najpóźniej w ostatnim dniu terminu do godz. 24.00. W takim przypadku decyduje właśnie data stempla pocztowego - tak jak powinno to mieć miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza ponadto, że wspomniana powyżej koperta, potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej nr [...] oraz wynik postępowania reklamacyjnego przeprowadzonego przez Pocztę Polską powinny stanowić dla Sądu I instancji wystarczające dowody nadania skargi we właściwym trybie, z zachowaniem terminu przypisanego dla tej czynności procesowej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.