Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 453/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska /spr./ Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Asesor WSA Joanna Zdrzałka Protokolant: ref. stażysta Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów oddala skargę.


UZASADNIENIE

SA/Rz 453/02

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [....] lutego 2002 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - po rozpatrzeniu odwołania M. S. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. [...] odmawiającej wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S. obręb D. zmiany powierzchni działek Nr 1868 i 1631/6 utrzymał w mocy zaskarżoną nim decyzję.

Jako jej podstawę prawną wskazał art. 138 § l, pkt l kpa i art. 20 ust. l i 2 oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. Nr 100 z 2000 r., poz. 1086, ze zm.)

Z uzasadnienia tej decyzji i akt postępowania wynika, że pismem z dnia 19 października 2001 r. M. S. zwróciła się do Starosty o wyjaśnienie sprawy zmniejszenia w ewidencji gruntów powierzchni jej nieruchomości położonej w S. przy ulicy M., oznaczonej jako działki nr nr 1868 i 1631/6. Gruntem tym poprzednio oznaczonym, jako działka nr 5598 o powierzchni 0,4566 ha została uwłaszczona aktem własności ziemi z dnia 01.09.1972 r. nr [...] i stan ten ujawniono w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w S. Jednocześnie poinformowała, że w 1972 r. poza budowanym ogrodzeniem tej działki pozostawiono pas gruntu o szerokości 0,5m w celu umożliwienia konserwacji i utrzymania siatki ogrodzeniowej. Podniosła przy tym, że zmniejszenie powierzchni nastąpiło na korzyść działki sąsiedniej, w wyniku dokonanego przez geodetę w 1999 r. pomiaru nieruchomości H. Okoliczność tę jej zdaniem potwierdzają przedłożone kopie decyzji w sprawie wymiaru podatku gruntowego.

Rozpatrując sprawę, Starosta wezwał zainteresowanych do zgłoszenia się w siedzibie Urzędu celem dokonania uzgodnień. Do protokołu spisanego dnia 9 listopada 2001 r. M. S. wniosła sprzeciw w przedmiocie zmniejszenia o 71 m2 powierzchni działek nr nr 1868 i 1631/6 podczas odnowienia operatu ewidencji gruntów miasta S. Zakwestionowała również przebieg granicy pomiędzy własną działką a sąsiednią nr 1869, stanowiącą współwłasność A. J. i L. H. po 1/2 części, której powierzchnia po odnowieniu ewidencji zwiększyła się o 125 m2. Podała, że podczas prac geodezyjnych w 1994 r. jej mąż M. S. podpisał protokół ustalenia stanu władania, ponieważ został poinformowany, że odnośnie jej nieruchomości nie nastąpiły żadne zmiany. Oświadczyła również, że w 1972 r. właściciele sąsiednich działek byli zawiadomieni o przesunięciu budowanego ogrodzenia o 0,5m od granicy w stronę swojej działki.

L. H. oświadczył, że granica pomiędzy działkami nr nr 1869 a 1868 została ustalona przez geodetę na zlecenie M. S. podczas grodzenia działki nr 1868 i biegnie wzdłuż linii ogrodzenia, jak wykazano w operacie ewidencyjnym po modernizacji. Jednocześnie oświadczył, że wobec roszczeń Pani S. co do innego, niż po ogrodzeniu przebiegu przedmiotowej granicy, może być przeprowadzone rozgraniczenie działki nr 1868 od działki nr 1869 na jej wniosek i koszt.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] Starosta odmówił wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów miasta S. obręb D. zmian, polegających na przywróceniu powierzchni działek nr nr 1868 i 1631/6 według stanu sprzed odnowienia operatu ewidencyjnego i wykazaniu dla tych działek łącznej powierzchni 0,4566 ha w miejsce dotychczasowej powierzchni wynoszącej 0,4495 ha.

W jej uzasadnieniu podał, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w 1994 r. na bazie mapy zasadniczej przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów miasta S. Operat ewidencyjny został zatwierdzony decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...].03.1995 r. nr [...]. Wobec aktualnego kwestionowania powierzchni działek nr nr 1868, 1631/6 i 1869 wykazanych w ewidencji gruntów oraz zastrzeżeń do przebiegu granicy tych działek na gruncie, sprawa może być rozstrzygnięta wyłącznie w postępowaniu rozgraniczeniowym.

Od decyzji tej M. S. wniosła odwołanie, w którym odmowę przywrócenia w ewidencji gruntów miasta S. powierzchni działek nr nr 1868 i 1631/6 według stanu sprzed modernizacji uznała za krzywdzącą. Stwierdziła, iż w operacie ewidencyjnym winna być wykazana powierzchnia 4566 m2. Jej zdaniem wykazanie powierzchni 4495 m2, czyli mniejszej o 71 m2 (co wynika z decyzji w sprawie wymiaru podatku gruntowego) świadczy o działaniu na jej niekorzyść.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie uwzględnił odwołania i decyzja opisaną na wstępie utrzymał w mocy decyzję nim zaskarżoną.

W jej motywach stwierdził, że zgodnie z przepisami Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M. P. Nr 11, poz. 98 ze zm.), w 1994 r. na bazie mapy zasadniczej w skali 1:1000 dokonano odnowienia operatu ewidencji gruntu miasta S. Mapa zasadnicza miasta S. opracowana była w oparciu o stan faktyczny na gruncie. W wyniku czynności geodezyjnych, związanych z odnowieniem ewidencji gruntów dotychczasowa działka nr 5598 o pow. 4566 m zmieniła oznaczenie na działki nr nr 1868 i 1631/6 o łącznej powierzchni 4495 m2. Zainteresowani właściciele działek i władający zostali powiadomieni o pracach geodezyjnych, oraz wezwani do zapoznania się z dokumentacją. Protokół ogłoszenia stanu władania nieruchomości określonych w ewidencji gruntów obrębu D. odnośnie działek nr nr 1868 i 1631/6 o powierzchni 4495 m2 został podpisany dnia 11.05.1994 r. co dowodzi przyjęcia przedmiotowych danych ewidencyjnych bez zastrzeżeń.

Decyzją z dnia [...] marca 1995 r. Nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego orzekł o zastąpieniu dotychczasowego operatu ewidencji gruntów nowym, zmodernizowanym operatem ewidencyjnym obrębu D.

Organ II instancji podkreślił, że w czasie kompleksowej regulacji własności gruntów rolnych w trybie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, póz 250) organy administracji poświadczały nabycie z mocy prawa własności nieruchomości wykazanych w obowiązującej wówczas ewidencji gruntów, bez ustalania na gruncie zasięgu (granic) własności. Wobec powyższego nie można wprowadzać do aktualnie obowiązującej ewidencji gruntów i budynków zmian w zakresie powierzchni nieruchomości, opierając się na stanie wynikającym z aktu własności ziemi. Potwierdził to Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 maja 1995 r. sygn. akt. III. CZP 45/95 (OSNIC Nr 10/1995r., póz. 137) zajmując stanowisko, że ostateczny akt własności ziemi, wydany na podstawie danych z ówczesnej ewidencji gruntów, stanowi tytuł prawny własności określonej w nim osoby do konkretnej działki, ale nie jest wiążący co do powierzchni i granic nieruchomości.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, granice działki określa przebieg linii według faktycznego stanu władania stwierdzonego na gruncie lub według stanu prawnego nieruchomości, ustalonego w postępowaniu uregulowanym odrębnymi przepisami (np. rozgraniczenie nieruchomości). Natomiast powierzchnia działki jest funkcją jej granic.

W rozpatrywanej sprawie przebieg granicy działki nr 1868 z działką nr 1869 na nowej mapie ewidencji gruntów i budynków obrębu D. wykazany został wzdłuż linii trwałego ogrodzenia. Z materiału dowodowego wynika, że M. S. kwestionuje taki przebieg granicy działki nr 1868 z działką sąsiednią podnosząc, że ogrodzenie zostało odsunięte o 0,5m od granicy w kierunku własnej działki. Na potwierdzenie swoich racji wskazuje zmniejszenie powierzchni swojej nieruchomości o 71 m2 i zwiększenie działki sąsiedniej o 125 m2. A. J. i L. H. nie wyrażają zgody na inny przebieg granicy działki nr 1868 z działką 1869, niż wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej obrębu D. W tym stanie rzeczy spór o przebieg granicy jest sporem o zasięg własności.

W postępowaniu administracyjnym w sprawie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków nie mogą być rozstrzygane zagadnienia dotyczące ustalenia zasięgu własności nieruchomości jak również sporów granicznych między właścicielami sąsiadujących nieruchomości. Ustalanie przebiegu granicy prawnej pomiędzy działkami nr nr 1868 i 1869 może nastąpić w odrębnym postępowaniu o rozgraniczenie, przeprowadzonym na wniosek i koszt zainteresowanych stron. Ostateczne orzeczenie w tym przedmiocie będzie podstawą do ewentualnego dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków miasta S. obręb D.

Skargę na tę decyzje do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła M. S. nie precyzując kierunku jej weryfikacji.

W motywach skargi i pisma ją uzupełniającego wyjaśniła, że działkę oznaczoną Nr 1868 ( obecnie 1868 i 1631/6 ) a ówcześnie 5598 otrzymała od rodziców. Jej powierzchnia wynosiła 0,5 ha. W czasie uwłaszczenia w akcie własności ziemi wpisano jako jej powierzchnię 0,4566 ha . W roku 1972 grodziła tę działkę. Przed przystąpieniem do wykonywania ogrodzenia wyprowadziła na grunt geodetę i poprosiła wszystkich sąsiadów, w tym J. H., ojca L. H. Geodeta nikomu nie zmniejszył powierzchni działki, ani też nie zwiększył i wszyscy zgodnie stwierdzili, że nie wnoszą żadnych zastrzeżeń i pretensji. Obecny właściciel działki Nr 1869 L. H. był wtedy chłopcem w wieku kilkunastu lat i nie interesował się tą sprawą w ogóle, a obecnie kłamie, by osiągnąć swój cel.

W roku 1994 wezwano ją w celu ustalenia powierzchni działki Nr 5598. Ponieważ nie było jej w kraju do Urzędu Gminy w tej sprawie zgłosił się jej mąż. Urzędnik poinformował go, że granice działki i jej powierzchnia nie uległa zmianie, stąd mąż podpisał protokół, mimo braku upoważnienia z jej strony. Do roku 1998 w nakazach płatniczych powierzchnia działki wynosiła 4,566, 00m2. Dopiero decyzji wymiarowej podatku na rok 1999 r wpisano powierzchnię 4,495,00 m2 , tj. mniejszą o 71m2 .

Nie może zrozumieć tego, bowiem pomiaru działek dokonywała zawsze "Geodezja" i na ustaloną przez nią powierzchnię założono księgę wieczystą i wtedy nie było żadnych protestów - nawet ona nie protestowała mimo, że zmniejszono jej powierzchnię działki z 0,50 ha na 4,566,00 m2, tj. o 4 a i 34 m2. Teraz po raz kolejny doszło do zmniejszenia powierzchni o 71 m2 i w księgach wieczystych z niewiadomych przyczyn znowu zechcą dokonać zmiany i wpisać 4,495,00 m2 zamiast 4,566,00 m2.

Uważa , że padła ofiarą oszustwa, przy czym jego przyczyn upatruje w fakcie, że żona L. H. pracuje w "Geodezji", w której ta sprawa się toczy. Ta działka to jedyne jej dobro i nikomu jej nie ukradła, a teraz jej tę działkę uszczuplają nie pierwszy raz. Matka jej spłacała tę działkę w oparciu o dokument, że działka ma powierzchnię 0,50 ha.

Na wybudowanie ogrodzenia tej działki brała pożyczkę w Banku [...] w S. i z trudem ją spłacała, ponieważ wychowywała czworo dzieci. Z pisma organu II instancji wynika, że nie wolno jej było pozostawiać własnego pasa ziemi o szerokości 0,5 m poza ogrodzeniem działki. Oznacza to, że jeżeli miałaby działkę o powierzchni 2,00 ha, a ogrodziłaby tylko jej część np. 0,50, ha to reszta powierzchni działki wynosząca 1,50 ha już przestaje być jej własnością.

Inspektor broni swojego stanowiska zamiast dążyć do naprawienia błędu popełnionego przez "Geodezję", a ten błąd to jej krzywda, co dokładnie i jasno wynika z dokumentów. Naruszono jej własność chronioną art. 64 Konstytucji a powierzchnię działki zmieniono po pomiarach w roku 1998. Bez postępowania wywłaszczeniowego zabrano jej 71 m2 z własnej działki i teraz na gruncie ma mniejszą powierzchnię działki od tej jaka figuruje w K. W.

Geodezja źle interpretuje prawa, ponieważ to co czyni nie może być zgodne z prawem. Zdjęcia robione z samolotu nie są żadnym dokumentem. Nie wie co miała na celu modernizacja gruntów, ale uważa, że polegała ona na robieniu przekrętów, bo trudno to inaczej nazwać.

Jej nie stać na rozgraniczenie , ani sprawę sądową, bowiem jest emerytką i ma na utrzymaniu syna studenta.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo wyjaśnił, że zarzut dokonania bez wiedzy skarżącej pomiaru geodezyjnego 1998 r i wprowadzenia wówczas zmian w operacie ewidencji gruntów nie znajduje uzasadnienia w materiałach sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone ( a do takich należy sprawa niniejsza ) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 1 wspomnianej ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej ( §1).

Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( §2 ), co oznacza, że Sąd - o ile inne kryteria kontroli nie wynikają z przepisów szczególnych - bada, czy zaskarżony akt odpowiada przepisom prawa, pomijając inne aspekty oceny, w tym także względy celowości i słuszności i uwzględnia skargę tylko wówczas, gdy akt zaskarżony narusza prawo materialne , czy przepisy proceduralne w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) , zwanej dalej P.p.s.a.

Z mocy 134 Sąd tej ustawy rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Poddawszy zaskarżoną decyzję takiej właśnie kontroli, Sąd doszedł do wniosku, że nie narusza ona prawa w sposób uzasadniający uwzględnienie skargi.

Decyzja ta orzeka o odmowie wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów i budynków miasta S. obręb D. zmian dotyczących powierzchni działek Nr 1868 i 1631/6.

Z wnioskiem wprowadzenie takich zmian wystąpiła skarżąca, która zakwestionowała fakt wykazania w tymże operacie , iż wymienione wyżej działki stanowiące jej własność posiadają mniejszą powierzchnię, niż wykazana w księdze wieczystej i akcie własności ziemi odnośnie działki Nr 5598, z której działki te powstały w następstwie prac geodezyjnych, związanych z odnowieniem operatu ewidencji gruntów.

W toku wyjaśniania tejże sprawy okazało się, iż w protokole ogłoszenia stanu władania nieruchomościami sporządzonym w dniu 11 maja 1994r. a podpisanym bez zastrzeżeń przez męża skarżącej powierzchnia tych działek wynosi 4495m2. Taka też powierzchnia została wpisana do operatu ewidencji gruntów, wobec nie zgłoszenia przez skarżącą w prawem przewidzianym terminie zastrzeżeń i uzyskania waloru ostateczności przez decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] marca 1995r. Nr [...] orzekającą o zastąpieniu dotychczasowego operatu ewidencji gruntów nowym, zmodernizowanym operatem ewidencyjnym obrębu D.

W trakcie tejże modernizacji zwiększeniu uległa powierzchnia ewidencyjna działki graniczącej z wymienionym działkami oznaczonej Nr 1869, stanowiącej obecnie własności A. J. i L. H. Właściciele ci nie godzą się z twierdzeniami skarżącej , która kwestionując wykazany w operacie przebieg granicy między tymi działkami, wyjaśnia, że przy wykonywaniu ogrodzenia przyjętego obecnie za granicę działek pozostawiła poza nim pas gruntu, w celu umożliwienia konserwacji ogrodzenia, co było wiadome poprzednikowi prawnemu obecnych właścicieli działki 1868.

Sąd podziela pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji , iż w tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie był uprawniony do dokonania wnioskowanych zmian.

Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ) ewidencja gruntów i budynków stanowi zbiór informacji o gruntach i budynkach ze wskazaniem danych wymienionych w tym przepisie, w tym także dotyczących ich właścicieli a w pewnych przypadkach także podmiotów władających gruntami i budynkami. Będąc zbiorem danych o istniejącym stanie faktycznym i prawnym w odniesieniu do przedmiotu nią objętego, ewidencja gruntów posiada tylko funkcje informacyjno –techniczne, nie tworzy natomiast stanów prawnych.

Z uwagi na swój charakter ewidencja gruntów i budynków nie rozstrzyga w szczególności sporów o prawo do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje natomiast stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy orzekające. Wpisy w niej dokonywane mają zatem charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny.

Ze względu na rolę ewidencji, która służy planowaniu przestrzennemu, wymiarowi podatków i świadczeń, a także oznaczaniu nieruchomości w księgach wieczystych, statystyce publicznej i gospodarce nieruchomościami winna być ona utrzymywana w stanie aktualności ( art. 22 w zw. z § 44 pkt. 2 i 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. Nr 38 poz. 454 ). Zadanie to należy do starosty, który winien zmian zapewniających jej aktualność dokonywać.

Zmian w danych ewidencją objętych dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń, decyzji , aktów notarialnych, aktów normatywnych i innych dokumentów ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów ( art. 20 w zw. z art. 23 ustawy i § 46 rozporządzenia ).

Oznacza to , że w toku postępowania aktualizacyjnego organ prowadzący ewidencję nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych podlegających ewidencji ( patrz; wyrok NSA II SA 862/00, Zbiór orzecznictwa komputerowego Lex Nr 53361, II SA 566/99, Lex 46217, II SA 914/98, Lex 41816, II SA 1094/98, Lex 41305 ), bowiem przepisy ustawy nie stwarzają prawnych do kształtowania w tym trybie stosunków własnościowych i związanych z nimi uprawnień i obowiązków.

Akty innych organów, na podstawie których natomiast dokonywane są zmiany w ewidencji winny mieć walor aktualności. Oznacza to, że nie jest możliwe dokonywanie takich zmian na podstawie aktów pochodzących z odległej przeszłości, wobec których brak pewności, że w okresie po ich wydaniu nie zaszły zmiany w stanie prawnym nieruchomości, w szczególności mające wpływ na kwestie własnościowe. ( patrz; wyrok NSA z dnia 17 lutego 1993 r. II SA 1155/92, ONSA 1994 r. Nr 2, poz. 61 ).

Dotyczy to także aktów własności ziemi, co do których jak słusznie podnosi organ II instancji w judykaturze prezentowany jest pogląd, że dokonane nimi poświadczenie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości nie obejmuje ustalenia spornych granic podlegających uwłaszczeniu nieruchomości ( patrz: uchwała SN z 11 maja 1995r IIICZP 45/95 OSNC 1995/10/137 ).

Skoro skarżąca domaga się wprowadzenia zmian, co do powierzchni działek, która stanowi funkcję przebiegu ich granicy wykazanej w operacie ewidencji gruntów a swoje żądania opiera na akcie własności ziemi i dokonanym na jego podstawie wpisie w księdze wieczystej w sytuacji, gdy istnieje późniejsza ostateczna decyzja o zatwierdzeniu odnowionego operatu ewidencji gruntów, w którym powierzchnia ta wykazana jest odmiennie - to przy sporze, co do przebiegu granicy - jej żądanie nie mogło być zrealizowane w postępowaniu w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, bowiem żądanie to zmierza do udowodnienia praw właścicielskich do spornej miedzy stronami części gruntu. Zmiana wpisu, którego skarżąca się domaga byłaby natomiast możliwa po uprzednim przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego, z pozytywnym dla skarżącej wynikiem (o czym informuje organ w decyzji), bądź też, jeśli skarżącej uda się wzruszyć - przy wykorzystaniu przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego trybów nadzwyczajnych ( wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności) - wspomnianą wyżej decyzję w przedmiocie zatwierdzenia odnowionego operatu ewidencji gruntów, której wadliwość zarzuca w skardze. Sąd z uwagi na treść art. 134 Ppsa ( związanie granicami sprawy ) nie mógł zarzutu tego badać w sprawie niniejszej.

Za wadę zaskarżonej decyzji Sąd uznał natomiast nie odniesienie się przez organy obu instancji do zarzutu wniosku i odwołania, iż zmiana zapisu w ewidencji odnośnie powierzchni działek pozostaje w związku faktem zatrudnienia w " Geodezji" żony L. H., będącego stroną w sprawie.

Wyjaśnia jednak, że okoliczność owego zatrudnienia, nawet gdyby była prawdziwa, nie stanowi podstawy do wyłączenia pracownika, który sprawę prowadził, bowiem wyłączeniu podlega pracownik, który jest stroną lub pozostaje ze stroną w takim stosunku prawnym , że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa i obowiązki (art. 24 §1 pkt 1 kpa), jak również, gdy sprawa dotyczy jego małżonka, krewnego, powinowatego lub osoby związanej z nim innym węzłem wymienionym w art. 24 §1 pkt 2 i 3. Skarżąca zarzutu takich związków nie podnosiła, nie uprawdopodobniła też, by istniały rzeczywiste wątpliwości, co do bezstronności pracownika prowadzącego sprawę ( art. 24 §3 kpa).

Nie udzielenie jednak skarżącej informacji o podstawach wyłączenia pracownika, w sytuacji podniesienia nawet ogólnikowego zarzutu braku bezstronności stanowi w ocenie Sądu naruszenie przepisów postępowania ( art. 8, 9 i 11 kpa), podobnie jak nie poinformowanie o możliwościach prawnych wzruszenia decyzji zatwierdzającej operat . Te jednak wady postępowania Sąd uznał za nie mogące mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, w tym znaczeniu, że nawet gdyby nie miały one miejsca to i tak w istniejącym stanie faktycznym i prawnym sprawy żądane przez skarżącą zmiany wpisów w ewidencji gruntów i budynków nie mogły być wprowadzone.

Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.