Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1050/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174 pkt 1, art. 176 art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Zbigniewa W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2005 r. sygn. akt I SA/Sz 340/05 odrzucającego skargę Zbigniewa W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 21 marca 2005 r. (...) w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik i listopad 1999 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005 r., I SA/Sz 340/05 odrzucił skargę Zbigniewa W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług. Uzasadniając motywy swego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył swą skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu. Skarga jako spóźniona podlegała więc odrzuceniu stosownie do art. 58 par. 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W dniu 26 lipca 2005 r. skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego Zofię H., wniósł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia, żądając jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono stan faktyczny sprawy oraz podniesiono, że nieprzywrócenie stronie terminu do wniesienia skargi pozbawi skarżącego możliwości obrony swych praw przed sądem.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej, z uwagi na nieprzytoczenie podstaw kasacyjnych, zgodnie z dyspozycją art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuję:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu albowiem nie spełniała wymogów określonych w art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 p.p.s.a. wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym /wymagania formalne/, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczyć rodzaj sądu, zamieścić osnowę skargi kasacyjnej, podpis jej autora, wymienić załączniki, oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń.

Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej /wymagania materialne/, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego, podając na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaznaczyć należy, że strona skarżąca w złożonej przez siebie skardze kasacyjnej nie wskazała w ogóle podstaw kasacji. Należy mieć na uwadze, że prawidłowe wskazanie podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. polega na określeniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone przez sąd I instancji. Strona w skardze kasacyjnej nie sformułowała żadnego zarzutu naruszenia konkretnego przepisu prawa. Mało tego, w żadnym punkcie złożonej skargi kasacyjnej strona nie zakwestionowała prawidłowości zaskarżonego orzeczenia. Treść skargi kasacyjnej w istocie sprowadza się do wykazania, że skarżący nie ponosił winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, co mogłoby raczej stanowić treść uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wymaga jednocześnie podkreślenia, że niewskazanie podstaw kasacji jest brakiem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, który nie podlega sanacji. Tym samym tak sporządzona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 178 w związku z art. 180 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.