Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 181/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie robót budowlanych postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF i dołączonym do skargi, skarżąca A. M. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów dołączonych do wniosku, a także przedłożonych na wezwanie z dnia 21 marca 2018 r. (orzeczenia z dnia 15 lipca 2014 r. o stopniu niepełnosprawności skarżącej; przekazu pocztowego – potwierdzenia wypłaty renty za marzec 2018 r.; kopii faktur za: energię elektryczną za okres od 19 grudnia 2017 r. do 2 marca 2018 r. na kwotę 473,80 zł, za wodę i odprowadzanie ścieków za grudzień 2017 r. i styczeń 2018 r. na kwotę 231,15 zł, telefon za styczeń i luty 2018 r. na kwoty po 69,14 zł; kopii asygnaty na zakup opału z 14 lutego 2018 r. na kwotę 2.174,90 zł; kopii potwierdzenia przelewu tytułem opłaty za wywóz odpadów na kwotę 150 zł; kopii decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2018 r. na kwotę 336 zł; kopii paragonów i faktury za zakup leków za okres od 14 grudnia 2017 r. do 28 marca 2018 r. na kwotę 924,09 zł; dodatkowych oświadczeń) wynika, iż skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 140 m2 i wartości 250.000 zł wraz z działką o powierzchni 600 m2, na której jest on posadowiony. Innego majątku, w tym oszczędności, skarżąca nie posiada. Skarżąca zamieszkuje wspólnie z synem i jego rodziną, przy czym nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego (syn partycypuje w kosztach utrzymania nieruchomości w kwocie 400 zł miesięcznie, która to kwota, jak wynika z nadesłanych dokumentów, pokrywa w całości miesięczne wydatki na opłaty za energię elektryczną, wodę i odprowadzanie ścieków, wywóz odpadów, podatek od nieruchomości, które wynoszą średnio 374,60 zł). Jedynym źródłem dochodu skarżącej jest renta z tytułu niepełnosprawności w wysokości 1.113 zł netto miesięcznie, z której kwotę 300 zł wydatkuje na zakup koniecznych leków oraz opłaty za telefon. Skarżąca partycypuje także w opłatach za gaz w kwocie około 30 zł oraz wydatkach na bieżące remonty domu w kwocie około 200 zł. Tym samym do dyspozycji skarżącej pozostaje miesięcznie kwota około 583 zł, którą bez wątpienia w całości przeznacza na pokrycie pozostałych kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem, jak chociażby kosztów wyżywienia, zakupu środków czystości higieny, czy zakupu opału.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie choćby w części i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.