Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 915/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: § 2 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Po 158/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. F., E. K. i C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Poznaniu M. F. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. F., E. K. i C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z [...] grudnia 2014 r. nr [...] w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na zarządzenie to wniosła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak stanowi art. 230 § 2 p.p.s.a., pismami, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza w świetle powyższego, że Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że od skargi należy pobrać wpis.

Kwota wpisu została w zaskarżonym zarządzeniu określona prawidłowo. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego - 500 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że pismo skarżącej zatytułowane "zażalenie na zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu", w związku z faktem, że skarżąca wskazała w nim: "zwracam się o zwolnienie mnie jako strony pokrzywdzonej od wezwania do uiszczenia wpisu w przedmiocie skargi" należy potraktować jednocześnie jako zażalenie na zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu i jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten nie został jednak złożony na urzędowym formularzu. Sąd pierwszej instancji wezwie więc skarżącą do uzupełnienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dotychczas kierowane do skarżącej pisma (w szczególności z k. 31 akt sprawy) nie są wystarczające. Nie można bowiem w przypadku niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu potraktować tego wniosku tylko jako zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu (takiej sankcji nie przewiduje prawo, a w szczególności art. 257 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.