Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 207/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12b
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 71 ust. 2 pkt 4 i ust. 7
journal: Dz.U. 2011 nr 263 poz 1572
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania  geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu  geodezyjnego i kartograficznego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą M. Usługi Geodezyjne M. S. w S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy włączenia wyników prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] podjętą na podstawie art. 138 § 1 kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] orzekającą o odmowie włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w S. wyników prac geodezyjnych, dotyczących ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] położonej w obrębie Gace Słupieckie, gm. Łubnice, zarejestrowanych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S.(dalej PODGiK) pod numerem ewidencyjnym zgłoszenia pracy geodezyjnej [...].

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że w dniu 3 stycznia 2018 r. geodeta M. S. złożył do prowadzonego przez Starostę PODGiK w S. zawiadomienie o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych polegających na ustaleniu przebiegu granic działki ewidencyjnej oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] położonej w obrębie Gace Słupieckie, gm. Łubnice. W wyniku weryfikacji przeprowadzonej przez Starostę Staszowskiego na podstawie art. 12b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2017.2101 ze zm.), dalej Prawo geodezyjne, stwierdzone zostały nieprawidłowości wynikające z przepisów prawa:

1.1 Brak opisu przeprowadzonej analizy wszelkich dostępnych dokumentów zawierających informacje mające znaczenie przy ustaleniu granicy między działkami nr [...] i 155.

1.2 Brak informacji czy w stosunku do tej granicy nie można było stwierdzić spokojnego stanu posiadania, czy też jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów.

1.3 Brak informacji odnośnie zbadania położenia znaków i śladów granicznych określających przebieg ustalonej granicy".

Jako naruszony przepis prawa wykonawca podał § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. 263.1572), dalej rozporządzenie w/s standardów.

Wykonawca w piśmie z dnia 16 listopada 2017 r. ustosunkował się do wskazanych nieprawidłowości stwierdzając, że:

ad. 1.1 opis przeprowadzonej analizy wszelkich dostępnych dokumentów został zawarty w sprawozdaniu technicznym,

ad.1.2 przepis § 39 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków można zastosować tylko w przypadku, gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, o czym mówi treść tego paragrafu. Skoro wykonawca ustalił przebieg granicy na podstawie § 39 ust. 3, co przedstawia jednoznacznie protokół ustalenia granicy, to zgodnie z treścią tego paragrafu warunek w nim zawarty został spełniony.

ad.1.3 Wzór protokołu ustalenia granic nie zawiera, jako obligatoryjnego, wpisu dotyczącego zbadania położenia znaków i śladów granicznych określających przebieg ustalonej granicy.

ad. 2. Punkt bezpodstawny. Informacja, że niektóre granice zostały ustalone na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania została zawarta w protokole ustalenia granic w kolumnie 7. ( ... )

Powołany § 71.7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów przewiduje, że

sprawozdanie techniczne, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, zawiera opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierający w szczególności:

a) zakres wykorzystania materiałów PZGiK oraz b) zastosowane technologie i metody pomiarowe. Wymogi te zostały, zdaniem wykonawcy spełnione, ponieważ informacje o zakresie wykorzystanych materiałów oraz zastosowane technologie i metody pomiarowe zostały opisane w sprawozdaniu technicznym.

Ponieważ Starosta nie uwzględnił tych wyjaśnień, wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] odmówił włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w S. wyników prac geodezyjnych, dotyczących ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] położonej w obrębie Gace Słupieckie, gm. Łubnice. Organ nie zakwestionował zastosowanego przez wykonawcę sposobu ustalenia przedmiotowej granicy, lecz zarzucił brak opisu w protokole przeprowadzonej analizy dostępnych dokumentów oraz brak informacji odnośnie ostatniego spokojnego stanu posiadania, a także brak informacji o wynikach badania położenia znaków i śladów granicznych. Brak tych istotnych informacji, o których mowa w § 39 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków czyni przedłożoną dokumentację niekompletną. Organ powołał się na treść § 39 ust. 5 tego rozporządzenia, z którego wynika, że wyniki ustaleń przebiegu granic wykonawca utrwala w protokole, którego wzór z przykładowymi wpisami zawiera załącznik nr 3 do rozporządzenia. Zgodnie z tym wzorem, opis przeprowadzonej analizy przedstawia załącznik do protokołu. Wykonawca nie załączył do protokołu wymaganej analizy, a w sprawozdaniu technicznym wymienił tylko analizowane dokumenty.

Rozpatrując sprawę na skutek odwołania wniesionego przez M. S., organ II instancji stwierdził, że istotą weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do PZGiK, przewidzianej w art. 12b ust. 1 Prawa geodezyjnego, jest określenie zgodności przedkładanej do kontroli dokumentacji z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. Zgodnie z art. 12 b ust. 6, 7 i 8 w/w ustawy, w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do PZGiK zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę.

Organ odwoławczy ustalił następnie, że zgłoszona przez firmę skarżącego praca geodezyjna dotyczyła wznowienia znaków granicznych/ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Jak wynika ze sprawozdania technicznego wykonawca po przeprowadzeniu analizy operatu z założenia ewidencji stwierdził, że dane te nie spełniają warunku dokładnościowego 0,30 m, zatem są niewiarygodne, dlatego zdecydował o przeprowadzeniu ustalenia granic.

Zgodnie z przepisami rozdziału 6 Prawa geodezyjnego, ustalenie przebiegu granic działek następuje w postępowaniu rozgraniczeniowym. Ustalenie granic w trybie przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków można wykonać tylko wówczas, gdy zostanie spełniony warunek określony w § 37 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków tj. "jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic". Zatem zasadniczą kwestią jest ustalenie czy zaistniały okoliczności uprawniające do określenia przebiegu granic działki nr [...] na podstawie przepisów § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

WINGiK przeprowadził następnie analizę opracowanego przez geodetę operatu technicznego i ustalił, że porównanie treści mapy z terenem zostało skompletowane jako karta nr 4 operatu. Stanowi ją odbitka mapy sytuacyjno-wysokościowej, na której widnieją pieczątki wykonawcy i kierownika prac, podpis kierownika prac, pieczątka "Porównanie treści mapy z terenem wykonano dnia" i wpisana data 26.09.2017. Poza tymi informacjami na kopii mapy brak jest jakichkolwiek informacji porównawczych, tj. jakichkolwiek śladów odnotowania wykonania czynności porównania treści mapy z terenem. Brak jest między innymi odniesienia się do punktu osnowy pomiarowej nr 124 widniejącego na mapie, jako położonego w granicy działki nr [...] z działką nr [...]. Informację, czy został na gruncie odszukany, wykonawca miał obowiązek opisać na mapie porównawczej, tym bardziej, że na szkicu z pomiaru do założenia ewidencji gruntów (karta nr 5 operatu), na granicy działek [...] i [...] widnieje jako punkt graniczny punkt osnowy pomiarowej oznaczony numerem 286. Odnośnie ww. punktu, nie tylko brak jest informacji na mapie z porównania treści mapy z terenem, ale również w sprawozdaniu technicznym wykonawca nie opisał, czy podejmował próby jego odnalezienia oraz czy w wśród otrzymanych w odpowiedzi na zgłoszenie pracy geodezyjnej danych z zasobu znajdowały się współrzędne geodezyjne tego punktu lub inne dane pozwalające na odtworzenie jego usytuowania. Zdaniem organu takie braki mają zasadnicze znaczenie dla oceny, czy rzeczywiście brak jest dokumentacji umożliwiającej określenie przebiegu granic działek na podstawie danych ewidencyjnych, a tym samym wykonanie czynności wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków.

Odnosząc się do opisanego w sprawozdaniu technicznym sposobu ustalenia granic ("Przebieg granic został ustalony na podstawie zgodnych oświadczeń stron oraz analizy dostępnych dokumentów (w tym wpasowanego rastra mapy ewidencyjnej, wypisu z egib oraz szkiców pomiarowych"), organ odwoławczy stwierdził, że przede wszystkim wypis z ewidencji gruntów i budynków nie może stanowić dokumentu stanowiącego podstawę ustalenia przebiegu granic ze względu na fakt, że nie zawiera w swej treści danych metrycznych (wymiarów) działki, której granice są ustalane.

Organ II instancji zwrócił również uwagę, że zgodnie z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia ws. ewidencji gruntów, w przypadku ustalenia przebiegu granic w trybie § 39 ust. 3 tego rozporządzenia, ustawodawca nałożył na wykonawcę obowiązek opisu przeprowadzonej analizy i dołączenia do protokołu jako załącznika. Natomiast informację o załączniku należy umieścić w treści protokołu w rubryce "Adnotacje wykonawcy i jego podpis". Wykonawca nie dołączył jednak do protokołu wymaganej analizy, a nadto brak jest w protokole informacji o opracowaniu wymaganego prawem załącznika. W sprawozdaniu technicznym z opracowania nr G.6642.Y.1339.2017 wymienione są tylko analizowane dokumenty, a opis realizacji prac dokonany przez geodetę uprawnionego jest ogólny i niedokładny. Ponadto opis wykonanych prac nie znajduje potwierdzenia w załączonych dokumentach (porównanie treści mapy z terenem). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podzielił w całości stanowisko Starosty w przedmiocie wykazanych nieprawidłowości w dokumentacji z wykonania prac objętych zgłoszeniem, dotyczących ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie Gace Słupieckie, gm. Łubnice, jak również ze stanowiskiem przedstawionym w decyzji z dnia [...].

Odnosząc się do zarzutów odwołania WINGiK stwierdził, że złożenie zawiadomienia wraz z wymaganymi materiałami powoduje powstanie po stronie organu obowiązku zweryfikowania przekazanych materiałów. Czynności weryfikacyjne mają charakter wyłącznie czynności materialno-technicznej. Polegają one na weryfikacji przekazanych materiałów (zarówno w zakresie kompletności baz danych, jak i innych materiałów wchodzących w skład operatu technicznego) z przepisami obowiązującymi w geodezji i kartografii. Weryfikacji poddaje się jedynie to, co zostało przekazane przez wykonawcę. W przypadku jakichkolwiek braków organ nie ma uprawnień, by braki te we własnym zakresie uzupełniać albo domniemywać co do treści niedołączonych do opracowania dokumentów. Stwierdzone braki mogą skutkować jedynie negatywną oceną przedłożonych zbiorów.

Sporządzenie protokołu weryfikacji, czyli analiza prawidłowości przedstawionych przez wykonawcę wyników prac geodezyjnych, nie podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli m.in. obowiązkowi przeprowadzenia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art 7. kpa), gdyż jest sama w sobie jedną, nazwaną czynnością z zakresu administracji publicznej o charakterze czynności materialno-technicznej. Nie może być zatem ani zastąpiona, ani uzupełniona o inne czynności zmierzające" do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Art. 7 kpa nie ma w tym miejscu zastosowania, gdyż jedynym materiałem dowodowym jest dokumentacja. Organ II instancji nie uwzględnił w związku z tym zarzutu odwołującego, że organ weryfikujący nie ustalił prawidłowo okoliczności faktycznych sprawy, jak również nie ustalił, jaki dostępny do rozstrzygnięcia sprawy materiał dowodowy jest zgromadzony. Starosta zweryfikował dokumentację w takim zakresie, w jakim przedłożył ją Wykonawca. Jak wskazano powyżej, to Wykonawca ma obowiązek udokumentowania w opracowaniu zarówno okoliczności wskazującej stan faktyczny, jak i niezbędny dla sprawy materiał dowodowy w sposób i w zakresie, do jakiego obligują obowiązujące przepisy prawa.

W skardze na powyższą decyzję M. S. wniósł o jej uchylenie w całości oraz o zmianę zaskarżonej, poprzedzającej ją decyzji Starosty, poprzez przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego nr [...] sporządzonego przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego "[...] Usługi Geodezyjne M. S." z wykonania pracy geodezyjnej dotyczącej ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej w obrębie Gace Słupieckie, gm. Łubnice, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1) art. 77 § l kpa, polegające na zaniechaniu podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności, znajdująca swój wyraz w dyspozycji art. 7, 75 i 77 § 1 kpa wymaga, by w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. Zasada ta oznacza innymi słowy, iż organ

administracji - jako dysponent prowadzonego postępowania - zobligowany jest z urzędu przeprowadzać dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. W przedmiotowej sprawie rzeczą organu było więc dokładne i wszechstronne zbadanie i wyjaśnienie wszelkich okoliczności koniecznych do prawidłowego rozpoznania sprawy.

2) Art. 80 kpa poprzez dokonanie dowolnych ustaleń faktycznych opartych na niekompletnym materiale dowodowym bez wyczerpującej analizy całokształtu materiału dowodowego. Naruszenie przepisu art. 80 kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na bezkrytycznym przyjęciu, że wykonawca winien załączyć do protokołu ustaleń analizę materiałów jako załącznik, który rzekomo wynika z załącznika nr 3 do rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Jest to błędne twierdzenie, ponieważ załącznik ten zawiera wzór protokołu z przykładowymi wpisami, a jako że zostało użyte określenie

przykładowymi wpisami (co jednoznacznie oznacza, że wpisy te nie są obligatoryjne), to nie można wymagać od wykonawcy, żeby stosował w protokole tylko i wyłącznie takie wpisy, jakie znajdują się w ww. załączniku.

W uzasadnieniu skargi M. S. podniósł, że stwierdzenie przez organ II instancji, że brak jest udokumentowania przeprowadzenia czynności uzasadniających podjęcie czynności ustalenia przebiegu granic jest całkowicie błędne, ponieważ zawarł w sprawozdaniu technicznym stwierdzenie, że nie odnalazł w terenie punktów osnowy ewidencyjnej z ciągów wyliczeniowych i na tej podstawie stwierdził, że dane otrzymane z ośrodka są niewiarygodne, a to daje mu możliwość wykonania procedury ustalenia przebiegu granic.

WINGiK wskazując na obowiązek opisu przeprowadzonej analizy i dołączenia do protokołu jako załącznika, nie podał konkretnego przepisu prawa, który by stwierdzał ten rzekomy obowiązek. Powołał tylko załącznik nr 3, który zawiera wzór protokołu z przykładowymi wpisami, a jako że zostało użyte określenie przykładowymi wpisami (co jednoznacznie oznacza, że wpisy te nie są obligatoryjne) nie można tego traktować, jako obowiązek. Skarżący powołał się na podobne stanowisko, które zajął WSA we Wrocławiu w wyroku z 20 października 2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 504/15), w którym stwierdza, że przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia ws. standardów pozostawia wykonawcy decyzję, w jakim zakresie wykorzystuje materiały zgromadzone w PZGiK, oraz nie precyzuje metodyki przeprowadzonej analizy. Stwierdza również, że trudno wymagać od wykonawcy pisemnego sprawozdania z tej analizy, zwłaszcza, że wzór zgłoszenia prac geodezyjnych oraz wzór zawiadomienia o wykonywaniu zgłoszonych prac geodezyjnych takich pozycji nie przewiduje.

Kolejne błędne stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, dotyczy rzekomego nie opisania przez wykonawcę, "czy podejmował próby odnalezienia pkt. 286 oraz czy wśród otrzymanych w odpowiedzi na zgłoszenie pracy geodezyjnej danych z zasobu znajdowały się współrzędne geodezyjne tego punktu lub inne dane pozwalające na odtworzenie jego usytuowania". Informacja o próbie odnalezienia punktów do założenia ewidencji, została bowiem zawarta w sprawozdaniu w sposób jednoznaczny, jasny i klarowny.

Zarzut zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "W oparciu o dane z ewidencji gruntów PODGiK przeprowadziłem analizę wyżej wymienionych materiałów oraz przeprowadziłem wywiad terenowy celem sprawdzenia zgodności dokumentacji ze stanem na gruncie. Punktów osnowy ewidencyjnej z ciągów wyliczeniowych nie znaleziono", świadczy o tym, że organ wydający decyzję nie zapoznał się dokładnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym, czego konsekwencją było wydanie błędnej decyzji pod względem merytorycznym oraz prawnym.

Organ zaniechał wyjaśnienia poszczególnych pięciu punktów zawartych w odwołaniu i skrótowo w jednym zdaniu, bez merytorycznego uzasadnienia, zanegował ich zasadność.

Za niezrozumiałe skarżący uznał powołanie się przez organ na wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 281/16) oraz stwierdzenie, że wypis z ewidencji gruntów i budynków nie może stanowić dokumentu stanowiącego podstawę ustalenia przebiegu granic". Zdaniem autora skargi bowiem, wypis z ewidencji gruntów i budynków jest materiałem, który jak najbardziej powinien być brany pod uwagę przy ustaleniu granic, ponieważ dzięki niemu możemy dostrzec i ewentualnie skorygować grube błędy znajdujące się na mapach ewidencyjnych. Za duża rozbieżność pomiędzy powierzchnią obliczoną na mapie, a ujawnioną w ewidencji gruntów i budynków może świadczyć, że gdzieś znajduje się błąd. W sprawozdaniu technicznym skarżący opisał, że przebieg granic został ustalony na podstawie m.in. analizy wypisu z ewidencji gruntów i budynków, a nie jak Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego sugeruje w decyzji, że wypis ten stanowił podstawę do ustalenia przebiegu granic.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Na wstępie, w związku ze sformułowanym w toku postępowania administracyjnego zarzutem braku przeprowadzenia "powtórnej" weryfikacji po złożeniu przez skarżącego pisma z 16 listopada 2017 r. zawierającego odpowiedzi na pierwotny protokół weryfikacji, a także w celu wyjaśnienia trybu postępowania w sprawach dotyczących weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych, należy przedstawić to zagadnienie.

Wspomniany tryb weryfikacji uregulowany został w art. 12b Prawa geodezyjnego. Zgodnie z ustępem 1 tego przepisu, weryfikacja zbiorów danych i innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych dokonywana jest przez Organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, (w skład której wchodzą między innymi organy administracji geodezyjnej i kartograficznej takie, jak starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego art. 6a ust. 1 pkt 2b Prawa geodezyjnego), pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: 1) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów;

2) kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych.

W okolicznościach takich, jak w niniejszej sprawie podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji (art. 12b ust. 4 Prawa geodezyjnego). W przypadku jednak negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wówczas wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli jednak organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę.

Z przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że nawet krytyczne i zawierające argumentację, pisemne ustosunkowanie się wykonawcy robót geodezyjnych do wyników weryfikacji, nie obliguje organu do przeprowadzania powtórnej weryfikacji przedłożonego zbioru danych lub innych materiałów. Ocena przedstawionych przez wykonawcę argumentów następuje bowiem w uzasadnieniu decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 12b ust. 8 Prawa geodezyjnego. "Powtórna weryfikacja", której skarżący domagał się w odwołaniu i o której wspomniano w przytoczonym przez odwołującego się stanowisku Głównego Geodety Kraju, może nastąpić dopiero wtedy, gdy wykonawca przekaże nowe, uzupełnione dane lub materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych. Geodeta może się bowiem ustosunkować do protokołu negatywnej weryfikacji jego pracy, a w ramach tego może też skorygować przedłożony operat (por. wyrok WSA w Krakowie z 5 grudnia 2017 r., III SAB/Kr 76/17). Wówczas jednak ich weryfikacja nie jest "powtórną" weryfikacją, ale pierwszą.

Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ w odpowiedzi na protokół weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 9 listopada 2017 r. (k. 33 akt organu I instancji), zawierający negatywny wynik weryfikacji pod względem kompletności przekazanych przez M. S. rezultatów wykonanych prac geodezyjnych oraz wykaz stwierdzonych braków tych materiałów, wykonawca M. S. przedłożył jedynie pisemne wyjaśnienie datowane na 16 listopada 2017 r., w którym ustosunkował się do poszczególnych zarzutów. Nie złożył natomiast jakichkolwiek nowych materiałów stanowiących wynik przeprowadzonych przez niego prac geodezyjnych. Dlatego nie mogło być w sprawie mowy o "powtórnej weryfikacji" przedłożonego operatu, a wydanie decyzji, o jakiej mowa w art. 12b ust. 8 Prawa geodezyjnego było zasadne.

Aby ocenić treść rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji, należy poddać analizie dotyczące tej materii przepisy Prawa geodezyjnego i aktów wykonawczych, w tym zwłaszcza te, na które powołały się organy administracji w zaskarżonych decyzjach, a także skarżący w pisemnej skardze.

Na wstępie należy zgodzić się z organami administracji, że warunkiem wstępnym dopuszczającym ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych w postępowaniu dotyczącym założenia, względnie aktualizacji ewidencji gruntów, które to ustalenie było przedmiotem prac geodezyjnych objętych zawiadomieniem M. S. z dnia 31 października 2017 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego w S.– 2 listopada 2017 r.) – k. 32 akt organu I instancji - jest spełnienie warunków określonych w § 37 ust. 1 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów. Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji jedynie na podstawie dokumentacji sporządzonej w ramach odpowiednich postępowań rozgraniczeniowych, podziałowych, scaleniowych i wymiany gruntów, sądowych, o czym mowa w § 36 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów. Zmiana granic nieruchomości wymaga bowiem przeprowadzenia stosownego postępowania zakończonego orzeczeniem, które może stanowić dopiero podstawę aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków. Ustalenie przebiegu granic w trybie określonym w § 39 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów następuje natomiast dopiero wtedy, gdy brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 (tj. dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym;

2) w celu podziału nieruchomości;

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów;

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości;

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej;

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków;

7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji;

8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych) lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne.

Stwierdzenie zaistnienia tych przesłanek umożliwiających ustalanie przebiegu granic w trybie określonym w § 39 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów, musi być ujawnione w odpowiednich dokumentach, tj. w szczególności w sprawozdaniu technicznym, o jakim mowa w § 71 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Wbrew wywodom organów, stwierdzenie takie wykonawca robót geodezyjnych zamieścił w swoim sprawozdaniu technicznym wyjaśniając na jego pierwszej stronie, że "W oparciu o dane z ewidencji gruntów PODGiK przeprowadziłem analizę wyżej wymienionych materiałów oraz przeprowadziłem wywiad terenowy celem sprawdzenia zgodności dokumentacji ze stanem na gruncie. Punktów osnowy ewidencyjnej z ciągów wyliczeniowych nie odnaleziono. Po przeprowadzeniu analizy danych operatu z założenia ewidencji stwierdziłem, że dane te nie spełniają warunku dokładnościowego 0,30 m, zatem są niewiarygodne, dlatego zdecydowałem o przeprowadzeniu ustalenia granic". Aczkolwiek taka informacja nie odnosi się szczegółowo do mogących mieć w sprawie znaczenie punktów osnowy pomiarowej znajdujących się na szkicu z pomiaru do założenia ewidencji gruntów (punkt graniczny osnowy pomiarowej oznaczony numerem 286 widniejący na szkicu z pomiaru do założenia ewidencji gruntów), czy też punktów osnowy pomiarowej widniejących na dołączonej do operatu mapie sytuacyjno-wysokościowej (punkt osnowy pomiarowej nr 124), to jednak można zdanie Sądu zaakceptować pogląd skarżącego, że zamieszczona w sprawozdaniu technicznym informacja obejmuje również odpowiedź na stawiane przez organ II instancji zarzuty co do nieudokumentowania przez geodetę braku, bądź niewiarygodności dokumentacji umożliwiającej określenie przebiegu granic działek na podstawie danych ewidencyjnych, co otwierało możliwość ustalenia przebiegu przedmiotowych granic w trybie § 39 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów.

Nie można natomiast zaakceptować wyjaśnień skarżącego, co do pozostałych zarzutów, jakie znalazły się w protokole weryfikacji sporządzonym przez Starostę w dniu [...].

Pierwszy z tych zarzutów dotyczył braku opisu przeprowadzonej analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie przy ustalaniu granicy między działkami nr [...] i [...], co w ocenie organów stanowiło naruszenie przepisów § 39 ust. 3 i 5 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że przepisy Prawa geodezyjnego oraz przepisy wykonawcze nie wymagają wprawdzie dołączenia do dokumentacji technicznej wyników przeprowadzonej analizy, jednakże opracowana dokumentacja geodezyjna ustalenia punktów granicznych służy w szczególności do aktualizacji ewidencji gruntów, a zgodnie z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia, w przypadku ustalenia przebiegu granic w trybie § 39 ust. 3 ustawodawca nałożył na wykonawcę obowiązek opisu przeprowadzonej analizy i dołączenia do protokołu jako załącznika. Tymczasem wykonawca nie dołączył do protokołu wymaganej analizy, ani też nie zawarł w protokole, w rubryce "Adnotacje wykonawcy i jego podpis" informacji o opracowaniu wymaganego załącznika.

Według skarżącego natomiast jedyny powołany przez organ na uzasadnienie istnienia opisanych obowiązków przepis, tj. załącznik nr 3 do rozporządzenia, zawiera wzór protokołu z przykładowymi wpisami, co oznacza, że nie można tych akurat przykładowych wpisów traktować jako obligatoryjne.

Nie podzielając poglądów skarżącego należy zauważyć, co następuje.

Kwestionowany przez skarżącego obowiązek sporządzenia i dołączenia do protokołu ustalenia przebiegu granic analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie przy ustalaniu granicy, wynika zdaniem Sądu z treści § 39 ust. 3 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów oraz z treści załącznika nr 3 do tego rozporządzenia wskazującego przykładowo sposób wypełnienia protokołu ustalenia granic. Konieczność sporządzenia wspomnianej analizy nie jest przez skarżącego kwestionowana, a wynika wprost z treści § 39 ust. 3 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów, gdzie stwierdzono, że "przebieg granic działek ewidencyjnych (...) ustala wykonawca po (...) przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów". Obowiązek utrwalenia wyników ustaleń przebiegu granic działek ewidencyjnych w protokole, którego wzór z przykładowymi wpisami zawiera załącznik nr 3 do rozporządzenia, również nie może podlegać dyskusji skoro wynika wprost z treści § 39 ust. 5 tego rozporządzenia. Potrzeba natomiast uzewnętrznienia informacji o przeprowadzeniu i efektach tej koniecznej z mocy § 39 ust. 3 rozporządzenia analizy, wydaje się oczywista, choćby z punktu widzenia kompetencji weryfikacyjnych organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej określonych w art. 12b Prawa geodezyjnego. Brak takiego uzewnętrznienia tej analizy uniemożliwiałby w istocie weryfikację wyników prac geodezyjnych przez organy administracji, jak również uniemożliwiałby kontrolę legalności takiej weryfikacji sprawowaną przez sądy administracyjne. Należy w związku z powyższym wyrazić pogląd, że załącznik nr 3 do rozporządzenia ws. ewidencji gruntów określa jeden ze sposobów uzewnętrznienia informacji o przeprowadzeniu i wynikach koniecznej z mocy § 39 ust. 3 rozporządzenia analizy. Oznacza to zarazem, że wykonawca może w inny sposób, czy też w innej formie przedstawić analizę, jakiej dokonał. Nie można jednak zaakceptować poglądu skarżącego, że nie musi on w ogóle przedstawiać jakiegokolwiek dokumentu zawierającego treść tej analizy.

Kolejne uchybienie dostrzeżone przez organ I instancji dokonujący weryfikacji operatu technicznego przedstawionego przez M. S., dotyczyło braku informacji, czy w stosunku do granicy między działkami nr [...] i 155 nie można było stwierdzić spokojnego stanu posiadania, czy też jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów. W tym zakresie wykonawca w datowanej na 16 listopada 2017 r. odpowiedzi na protokół weryfikacji z 9 listopada 2017 r. wyjaśnił, że "§ 39.3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków można zastosować tylko w przypadku, gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, o czym mówi treść tego paragrafu. Skoro wykonawca ustalił przebieg granicy na podstawie § 39.3, co przedstawia jednoznacznie protokół ustalenia granicy, to zgodnie z treścią tego paragrafu warunek w nim zawarty został spełniony".

Przedstawiony pogląd M. S. opiera się na swoistym, pozaprawnym domniemaniu, że skoro wykonawca robót geodezyjnych będący geodetą uprawnionym zastosował wybrany przez siebie sposób ustalania przebiegu granic, to oznacza to, że uznał przesłanki do tego uprawniające za spełnione. Pogląd taki nie może jednak zostać zaakceptowany, ponieważ nie znajduje uzasadnienia w jakichkolwiek przepisach, a nadto jest sprzeczny z dostatecznie wyraźnymi regulacjami zawartymi w rozporządzeniu ws. ewidencji gruntów. W § 39 tego rozporządzenia określone zostały kryteria i kolejność, według których następuje ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie aktualizacji operatu ewidencji gruntów. Z przepisów tych wynika, że wykonawca najpierw ustala przebieg granic na podstawie zgodnych wskazań właścicieli potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W przypadku braku takich zgodnych oświadczeń przebieg granic ustala się według ostatniego spokojnego stanu posiadania, pod warunkiem, że stan ten nie jest sprzeczny z dokumentami określającymi stan prawny gruntów. W trzeciej kolejności, w przypadku, gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z dokumentami określającymi stan prawny gruntów, przebieg granic ustala wykonawca po: a). zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz b). przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, w tym oświadczeń zainteresowanych i świadków.

Z tego ostatniego przepisu wynika wprost obciążający wykonawcę obowiązek zbadania położenia znaków i śladów granicznych, a z treści § 39 ust. 5 obowiązek umieszczenia wyników tego badania w protokole ustalenia granic. Aby jednak przejść do tego trzeciego, opisanego w § 39 ust. 3 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów sposobu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, konieczne jest wcześniejsze wykazanie, że nie zachodziła w sprawie możliwość ustalenia tych granic na podstawie kryteriów opisanych w § 39 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Aby takie ustalenie wykonawcy mogło podlegać kontroli i weryfikacji, w tym również dokonywanej przez sądy administracyjne w trybie prawa o postępowaniu przed takimi sądami, konieczne jest uzewnętrznienie ustaleń wykonawcy robót geodezyjnych. To uzewnętrznienie powinno się znaleźć w sprawozdaniu technicznym, jakie obligatoryjnie wchodzi w skład operatu technicznego przekazywanego do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego (§ 71 ust. 1 i 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji ws. standardów technicznych). W sprawozdaniu takim bowiem, w myśl § 71 ust. 7 pkt 6 tego rozporządzenia, obligatoryjnie musi się znaleźć opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych zawierający w szczególności zakres wykorzystania materiałów PZGiK oraz zastosowane technologie i metody pomiarowe. Użyty w tym ostatnim przepisie zwrot "zawierający w szczególności" oznacza, że dwa rodzaje informacji wymienionych w § 71 ust. 7 pkt 6 lit. a) i b) mających się znaleźć w sprawozdaniu technicznym, wymienione zostały nieenumeratywnie. Oprócz nich więc konieczne jest zamieszczenie innych informacji stanowiących opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych. Nie może, zdaniem Sądu, wśród nich zabraknąć informacji warunkujących możliwość ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, a także informacji wyjaśniających, dlaczego ustalenie przebiegu granic nie mogło nastąpić według kryteriów określonych w § 39 ust. 1 i 2 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że informacje na temat sposobu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych znalazły się w sporządzonym na podstawie § 39 ust. 5 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów protokole oraz, że nieuzasadnione jest oczekiwanie, że wykonawca zastosuje w tym protokole wpisy odpowiadające tylko i wyłącznie tym, które zostały przykładowo podane w załączniku nr 3 do tego rozporządzenia, nie zasługuje na akceptację. M.S. przyznał w swym odwołaniu, że nie ujął w sprawozdaniu technicznym będącym częścią przedstawionego do weryfikacji operatu, informacji o ustaleniu granic na podstawie analizy dostępnych dokumentów. Wykonawca wyjaśnił, że gdyby było to wskazane, to jednym zdaniem w treści wspomnianego sprawozdania technicznego mógł to uzupełnić. Wbrew takiemu stanowisku należy zauważyć, że brakiem sprawozdanie nie było nie stwierdzenie w nim, że ustalono granicę na podstawie analizy dokumentów, ale brak przedstawienia tej analizy. Opisu takiej przeprowadzonej analizy nie ma bowiem ani w przedstawionym przez wykonawcę sprawozdaniu technicznym (choć być w nim powinna z mocy § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia ws. standardów technicznych), ani też w protokole ustalenia granicy (choć według § 39 ust. 3 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów i treści przykładowego wpisu w kolumnie 11, wierszu ostatnim tabeli, będącej treścią tego załącznika, taki opis powinien być załączony do protokołu). Należy jeszcze raz zauważyć, że przykładowy charakter wpisów zawartych w tym protokole oznacza, że podany sposób opisu przeprowadzonej analizy jest przykładową, techniczną propozycją sposobu uwidocznienia tej analizy w dokumentacji składanej przez wykonawcę (tj. w formie załącznika do protokołu), co w żadnym razie nie uprawnia do wniosku, że takiego opisu przeprowadzonej analizy może w ogóle nie być. Dlatego zarzut skargi dotyczący nie obligatoryjnego charakteru wpisów w protokole z ustalenia granicy i mającego stąd wynikać braku potrzeby dołączania do operatu technicznego przedstawianego do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jakiegokolwiek opisu przeprowadzonej analizy wszelkich dostępnych dokumentów – nie zasługiwał na uwzględnienie.

Następne uchybienie dostrzeżone przez organ I instancji dokonujący weryfikacji operatu technicznego przedstawionego przez M. S. dotyczyło braku informacji odnośnie zbadania położenia znaków i śladów granicznych określających przebieg ustalonej granicy. Odnosząc się do tego zarzutu skarżący stwierdził, że wzór protokołu ustalenia granic nie zawiera, jako obligatoryjnego, wpisu dotyczącego zbadania położenia znaków i śladów granicznych określających przebieg ustalonej granicy. Taki pogląd jednak nie zasługuje na akceptację, skoro zbadanie położenia znaków i śladów granicznych jest obligatoryjnym elementem ustalenia przebiegu granic na podstawie § 39 ust. 3 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów ("przebieg granic (...) ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych"), a wynik tych ustaleń ma się również obligatoryjnie znaleźć w protokole ustalenia przebiegu granic ("Wyniki ustaleń przebiegu granic wykonawca utrwala w protokole" - § 39 ust. 5 tego rozporządzenia).

Kolejne uchybienie dotyczyło braku w sprawozdaniu technicznym wykonawcy informacji o tym, że niektóre granice zostały ustalone na podstawie ostatniego spokojnego posiadania. Odnosząc się do tego uchybienia skarżący wyjaśnił, że wskazane informacje zostały zawarte w protokole ustalenia granic w kolumnie 7, w związku z czym M.S. nie widzi sensu dublowania informacji zawartych w protokole i przedstawiania ich również w sprawozdaniu. Z takim poglądem jednak nie można się zgodzić, skoro wyraźny przepis § 71 ust. 7 pkt 6) rozporządzenia ws. standardów technicznych wymaga, aby w sprawozdaniu technicznym będącym częścią operatu technicznego zawierającego rezultaty geodezyjnych pomiarów oraz wyniki opracowania tych pomiarów, zawierał się opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych. Co do tego, że w tym opisie powinna się mieścić również informacja o tym, że niektóre granice zostały ustalone na podstawie ostatniego spokojnego posiadania, wydaje się nie mieć wątpliwości nawet sam skarżący, skoro brak takich informacji w sprawozdaniu technicznym tłumaczy jedynie tym, że byłoby to zbędne dublowanie informacji, które znalazły się w sporządzonym protokole ustalenia granic. Odnosząc się więc tylko do tego argumentu należy zauważyć, że wspomniany protokół zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr 3 do rozporządzenia ws. ewidencji gruntów, zawiera jedynie krótką informację o tym, według którego z trzech przewidzianych w § 39 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia sposobów, doszło do ustalenia przebiegu granicy. Sprawozdanie techniczne natomiast służyć ma temu, aby wykonawca opisał szczegółowo przebieg i rezultaty wykonanych prac geodezyjnych, uwzględniając w szczególności, w przypadku ustalenia przebiegu granic na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, informacje o nie spełnieniu się przewidzianych w § 39 ust. 2 rozporządzenia ws. ewidencji gruntów negatywnych przesłanek ustalenia granic w tym trybie. Chodzi tu o wskazanie, że właściwe podmioty nie złożyły do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w § 39 ust. 1 tego rozporządzenia oraz o wykazanie, że ustalony ostatni spokojny stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Należy powtórzyć, że umieszczenie tych informacji w sprawozdaniu ma na celu umożliwienie weryfikacji złożonego protokołu oraz ewentualną kontrolę sądowoadministracyjną podjętych w takiej sprawie aktów lub czynności.

Należy również zaakceptować poglądy wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co do braków dołączonej do operatu mapy sytuacyjno-wysokościowej mającej służyć porównaniu treści mapy z terenem. Istotnie bowiem na mapie tej (k. 26 akt administracyjnych organu I instancji), brak jest jakichkolwiek informacji pozwalających prześledzić ewentualne różnice pomiędzy szczegółami terenowymi (śladami, znakami granicznymi), a treścią samej mapy. Brak jest w szczególności odniesienia się do uwidocznionego na tej mapie punktu osnowy pomiarowej oznaczonego numerem 124, usytuowanego w granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], a więc granicy, której ustalenie było przedmiotem weryfikowanych w sprawie prac geodezyjnych. Ma też rację organ II instancji, że informacje, czy punkt ten, a także punkt oznaczony numerem 286 na tej samej granicy na szkicu z pomiaru do założenia ewidencji gruntów, zostały odszukane na gruncie, a także czy wykonawca uzyskał współrzędne geodezyjne tych punktów lub inne dane pozwalające na odtworzenie jego usytuowania - powinny się znaleźć na mapie porównawczej oraz w sprawozdaniu technicznym.

Ma wreszcie rację WINGiK o ile wywodzi, że wypis z ewidencji gruntów i budynków nie może stanowić dokumentu stanowiącego podstawę ustalenia przebiegu granic z uwagi na brak w tej ewidencji danych metrycznych, tj. wymiarów działki nr [...], której granice są ustalane. Odnosząc się do złożonego w tym zakresie zarzutu skargi, że wypis z ewidencji gruntów powinien być brany pod uwagę przy ustalaniu granicy, ponieważ pozwala dostrzec i skorygować "grube" błędy znajdujące się na mapach ewidencyjnych, należy wyrazić pogląd, że ustalenie przebiegu granic ewidencyjnych nie może polegać na wskazywaniu ich "mniej więcej". Konieczne jest więc wskazanie linii granicznych wyznaczonych przez określone punkty graniczne. Ma natomiast rację skarżący, że z jego sprawozdania technicznego będącego częścią operatu geodezyjnego można wywnioskować, że to nie sam wypis z ewidencji gruntów i budynków był podstawą ustalenia przebiegu granic, ale między innymi analiza tego wypisu była taką podstawą. Ta częściowo błędna ocena organu nie mogła jednak mieć wpływu na wynik sprawy zdeterminowany wykazaną wyżej argumentacją.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ wydający zaskarżoną decyzję art. 77 § 1 kpa poprzez zaniechaniu podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, należy zwrócić uwagę na specyfikę postępowania, jakie zostało w sprawie przeprowadzone. Jak to już wyżej wyjaśniono, dotyczyło ono weryfikacji materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych, skompletowanych w postaci operatu technicznego. Weryfikacja ta następuje w szczególności pod względem kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych (art. 12b ust. 1 pkt 2 Prawa geodezyjnego). Taka regulacja oznacza, że to wykonawca danej pracy geodezyjnej ma obowiązek zgromadzenia i przedstawienia staroście kompletnego materiału pozwalającego na przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego danego operatu. Wykonawca takiego operatu nie może więc oczekiwać, że to organy administracji zgromadzą za niego cały materiał dowodowy, skoro obowiązek ten obciąża wykonawcę prac geodezyjnych. Wbrew twierdzeniom skarżącego natomiast, wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zostały w sprawie wyjaśnione w stopniu pozwalającym na wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 12b ust. 8 Prawa geodezyjnego.

Ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.