Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 16/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2009 r. (data nadania) T. W., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie wszczętej odwołaniem podatnika od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od dochodu z odpłatnego zbycia w 2003 r. [...] nieruchomości.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie.

W dniu 30 października 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 28 października 2009 r., w którym zaznaczył on, że skarga na bezczynność "odniosła skutek, tj. organ odwoławczy wydał i doręczył decyzję". Oświadczył przy tym, że "zasadnym jest twierdzenie, że organ podatkowy uwzględnił skargę stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wobec powyższego pełnomocnik strony skarżącej wniósł "o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.". W dalszej części pisma ustosunkował się do odpowiedzi na skargę.

Następnie w dniu 2 listopada 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 29 października 2009 r., do którego zostały załączone odpisy ponaglenia strony z dnia 9 kwietnia 2009 r., pisma z dnia 17 czerwca 2009 r., stanowiące uzupełnienie ponaglenia oraz postanowienia Ministra Finansów z dnia

[...] r.

W dalszej kolejności wpłynęło do Sądu pismo organu z dnia 9 listopada 2009 r., do którego załączono wspomniane wyżej ponaglenie i postanowienie Ministra Finansów.

W piśmie z dnia 13 listopada 2009 r., nadanym tego samego dnia, Dyrektor Izby Skarbowej w K. ustosunkował się do twierdzeń pełnomocnika strony skarżącej, zawartych w piśmie z dnia 28 października 2009 r. W tym zakresie wskazał, że wydanie decyzji odwoławczej nie wynika z uwzględnienia skargi na bezczynność, lecz z faktu "zebrania (...) materiału dowodowego pozwalającego na podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że wskazany wyżej przepis art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał

w bezczynności (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA 2009/4/63). Również w literaturze wyrażono pogląd, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 377).

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi została wydana decyzja przez Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W zaistniałej sytuacji, postępowanie sądowe, zgodnie z przytoczonymi wyżej uwagami, stało się bezprzedmiotowe i dlatego Sąd, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

Stosownie z kolei do art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania

z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. W tym ostatnim przepisie jest mowa, że organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę

w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja miała zaś miejsce w niniejszej sprawie. Przyjąć bowiem trzeba, że wydając decyzję, organ, wbrew swoim twierdzeniom, w istocie uwzględnił skargę, stosownie do wskazanego wyżej przepisu. Koszty postępowania obejmują w niniejszej sprawie koszty zastępstwa procesowego oraz uiszczony wpis od skargi. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa wzięto pod uwagę treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zgodnie z którym

w rozpatrywanej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o poniesione koszty w wysokości [...] zł uiszczonego wpisu od skargi oraz o koszty opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 54 § 3 ppsa, o kosztach Sąd orzekł jak

w punkcie drugim sentencji postanowienia.