Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 14/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w przedmiocie rozpoznania odwołania.

W odpowiedzi na skargę, w/w organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na fakt, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewlekłości postępowania organu.

Zarządzeniem z 18 kwietnia 2018 r., skarżąca została wezwana do wykazania - w terminie 7 dni - czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a., tj. czy wniosła do organu ponaglenie na przewlekłość postępowania

w przedmiocie rozpoznania odwołania.

Pełnomocnik skarżącej - w piśmie z 30 kwietnia 2018 r. - wyjaśnił, że skarga do Sądu nie została poprzedzona ponagleniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Z dniem 1 czerwca 2017 r., weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r.

o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935).

Na mocy w/w ustawy z 7 kwietnia 2017 r., nowe brzmienie otrzymał m.in. art. 52 § 2 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), a także art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej: K.p.a.).

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przy czym, w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie ponaglenia.

W myśl art. 37 § 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 K.p.a.).

W sprawie, skarżąca - przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania - nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 K.p.a., albowiem nie wniosła ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie, na co jednoznacznie wskazuje analiza akt administracyjnych sprawy oraz oświadczenie pełnomocnika skarżącej, złożone w piśmie z 30 kwietnia 2018 r.

W świetle powyższego, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.