Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 2041/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 marca 2018 r.; sygn. akt III SA/Po 128/18 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na orzeczenie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 1 lutego 2018 r.; nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 128/18, pozostawił bez rozpatrzenia skargę A. Sp. z o.o. w K. (skarżąca) na orzeczenie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 1 lutego 2018 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.

Jak wynika z akt sprawy orzeczenie z dnia 1 lutego 2018 r. zostało doręczone skarżącej 9 lutego 2018 r. (k. 7 akt sądowych), na które pismem nadanym w urzędzie pocztowym 24 lutego 2018 r. (k. 3 akt sądowych) wniesiona skargę. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił w świetle powyższego, że termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 23 lutego 2017 r., w związku z czym działając na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.: dalej: ustawa wdrożeniowa) Sąd pierwszej instancji pozostawił skargę bez rozpatrzenia.

Prezes zarządu (Dyrektor Naczelny) pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r. wniósł, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, żądając uznania, że skarga wniesiona została z zachowaniem przewidzianego przez przepisy prawa terminu do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Na wstępie podnieść należy, że powołana na wstępie ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w związku z przyjętą zasadą odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio stosowany. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z powyższych uregulowań wynika zatem konieczność stosowania m.in. tych przepisów p.p.s.a., które odnoszą się do wymogów formalnych skargi kasacyjnej, określonych w art. 175 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z treści § 2 tego przepisu wynika, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zachowanie określonego w ustawie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona i by można jej było nadać dalszy bieg. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że skargę kasacyjną w imieniu A. Sp. z o.o. w K. złożona została przez Prezesa Zarządu pełniącego jednocześnie funkcję Dyrektora skarżącej spółki, a więc przez osobę nie uprawnioną do jej złożenia rzeczonego środka zaskarżenia. NSA podkreśla nadto, że strona skarżąca kasacyjnie w sposób prawidłowy została pouczona przez Sąd pierwszej instancji o powinności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego (vide: doręczenie odpisu postanowienia wraz z pouczeniem – karta akt sądowych nr 27), jednakże niezgodnie z tym pouczeniem, przedmiotowy środek zaskarżenia sporządziła osobiście. Powyższe skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności wniesionej w rozpoznawanej sprawie skargi kasacyjnej i jej odrzuceniem na podstawie art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.