Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1159/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 3, art. 220 par.1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1018/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1018/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. B. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie opłacił wpisu sądowego wraz z wniesieniem skargi, wobec czego Sąd wezwał go do uiszczenia należnego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie Sądu, skierowane na adres wskazany w skardze zostało skutecznie doręczone skarżącemu G. B. w dniu 8 lipca 2011 r.

Wezwanie Sądu pozostało jednak bez odpowiedzi. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie (termin upłynął w dniu 15 lipca 2011 r.), skargę należało odrzucić.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył G. B., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu, nie opłaconego w całości, ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez stronę pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 8 lipca 2011 r. Ustawowy termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 15 lipca 2011 r. Nie ulega wątpliwości, że we wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Nie można zatem uznać, że Sąd zaskarżonym postanowieniem naruszył art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił wniesioną przez skarżącego skargę.

Odnosząc się zaś do argumentów skargi kasacyjnej dotyczących nierozpoznania przez Sąd wniosku skarżącego o przywrócenie terminu wskazać należy, że to, kiedy Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu pozostaje bez wpływu na prawidłowość orzeczenia o odrzuceniu skargi, wniosek o przywrócenie terminu i skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi są bowiem dwoma niezależnymi środkami.

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego, ustanowionego z urzędu, o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną, należnego mu od Skarbu Państwa, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 p.p.s.a. następuje to przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem pierwszej instancji. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego złoży temu Sądowi stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.