Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 616/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 33, art. 45
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej (określany dalej jako KM PSP) - działając na podstawie art. 26 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1204 – określanej dalej jako u.PSP ) - nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej [...]:

1/ doprowadzić drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd o każdej porze roku do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej, spełniającą warunki zgodnie z rozporządzeniem MSWiA z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. 2009 nr 124 poz. 1030);

2/ zapewnić przejazd bez cofania lub plac manewrowy na drodze pożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] zgodnie z tym samym rozporządzeniem MSWiA.

- w terminie do 30 maja 2018 r.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...], reprezentowana przez radcę prawnego A.P.. Zostało on złożone za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 25 maja 2018 r.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej (określany dalej jako KWPSP lub organ odwoławczy), powołując się na art. 134 w zw. z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – określanej dalej jako k.p.a.) oraz art. 11a ust. 2 pkt. 1 u.PSP - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od opisanej na wstępie decyzji.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienie odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Termin ten zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. wynosi 14 dni. Stosowne pouczenie w tym zakresie zawarte zostało w zaskarżonej decyzji, którą strona odwołująca się odebrała w dniu 10 maja 2018 r., czego dowodem jest podpis wraz z datą odbioru. Uwzględniając powyższe, termin do złożenia odwołania za pośrednictwem organu, który decyzję wydał, upłynął w dniu 24 maja 2018 r. Powyższe jednoznacznie potwierdza, że odwołanie, które nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 25 maja 2018 r., a które wpłynęło do organu I instancji w dniu 29 maja 2018 r., złożone zostało po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Nie złożono przy tym wniosku o przywrócenie terminu, co obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...], zarzucając naruszenie:

1) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art 129 § 2 k.p.a. w zw. z art. 45 k.p.a. w zw. z art. 40 § 1 k.p.a. polegające na przyjęciu, że dla skutecznego doręczenia skarżącej decyzji KMPSPS z dnia [...] maja 2018 r. wystarczające było przekazanie tej decyzji pracownikowi spółdzielni w siedzibie organu, podczas gdy spółdzielni jako osobie prawnej, należało doręczyć pismo w lokalu jej siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pisma i tym samym niesłuszne przyjęcie, że odwołanie od decyzji z dnia [...] maja 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy powołane przepisy nie pozwalają na przyjęcie, że decyzja z dnia [...] maja 2018 r. została skarżącej spółdzielni skutecznie doręczona w dniu 10 maja 2018 r. i dalej, że odwołanie od tej decyzji wniesione w dniu 25 maja 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania,

2) przepisu postępowania, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 40 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie przez organ, że dla skutecznego doręczenia decyzji KMPSP z dnia [...] maja 2018 r. polegającego na przekazaniu decyzji pracownikowi spółdzielni w siedzibie organu, wymagane było złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa dla odbierającego,

3) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 1 ust. 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. z art. 11 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze w zw. z art. 36 pkt 8 w zw. z art. 38 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym poprzez ich niezastosowanie i nieuwzględnienie przez organ, że skarżąca jest osobą prawną, a więc doręczeń należy jej dokonywać w sposób przewidziany dla osób prawnych i w konsekwencji błędne przyjęcie, że dla skutecznego doręczenia skarżącej decyzji KMPSP z dnia [...] maja 2018 r. wystarczające było przekazanie tej decyzji pracownikowi spółdzielni w siedzibie organu, podczas gdy spółdzielni jako osobie prawnej, należało doręczyć pismo w lokalu jej siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pisma i tym samym niesłuszne przyjęcie, że odwołanie od decyzji z dnia [...] maja 2018r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy powołane przepisy nie pozwalają na przyjęcie, że decyzja z dnia [...] maja 2018 r. została skarżącej spółdzielni skutecznie doręczona w dniu 10 maja 2018 r. i dalej, że odwołanie od tej decyzji wniesione w dniu 25 maja 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżącą Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, domagając się jednocześnie zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. W uzasadnieniu tego pisma organ podniósł, iż decyzja została doręczona pracownikowi Spółdzielni [...] R.I., który zgodnie z ustaleniami poczynionymi w postępowaniu, jest kierownikiem ds. spraw technicznych oraz osobą upoważnioną do reprezentowania kontrolowanego. Fakt ten wynika zarówno z deklaracji R.I., jak i z zapisów między innymi protokołu z czynności kontrolno- rozpoznawczych z dnia [...] maja 2018 r., w którym wyraźnie został on wskazany jako osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego w niniejszym postępowaniu. Do przedmiotowego protokołu strona postępowania, czyli Spółdzielnia Mieszkaniowa [...], nie złożyła żadnych zastrzeżeń.

Mając powyższe na uwadze organ uznał, iż skarżąca Spółdzielnia wyraziła zgodę na dopilnowanie wszelkich formalności związanych z tym postępowaniem, a co za tym idzie późniejsze doręczenie korespondencji w przedmiotowej sprawie do rąk R.I.. Organ zauważył ponadto, iż strona postępowania dopiero w skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji KMPSP nr [...] z dnia [...] maja 2018r. podnosi, iż osoba odbierająca korespondencję w przedmiotowej sprawie była osobą nieupoważnioną do jej odbioru. Podczas całego postępowania strona nie zgłaszała, co do tego faktu żadnych uwag. Tym bardziej, iż R.I. podpisywał i odbierał uprzednio inne ważne w sprawie dokumenty. Strona skarżąca nie podnosiła ponadto, iż dokumentacja w sprawie do niej nie docierała, a wyżej wymieniony jej nie przekazywał we właściwym terminie.

W ocenie organu powyższy zabieg strony skarżącej ma na celu tylko i wyłącznie usprawiedliwienie przekroczenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Niezależnie od tego, nawet gdyby R.I. nie został wyraźnie wskazany w protokole z dnia [...] maja 2018 r. do reprezentowania kontrolowanej Spółdzielni, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, to w interesie przedsiębiorcy jest poinformowanie podwładnych, aby nie podpisywali czegokolwiek i komukolwiek. Konieczne jest też wyznaczenie osoby, która takie pisma będzie odbierała i nie zapomni ich następnie przekazać adresatowi. Skoro więc pracownik Spółdzielni zobowiązał się do odbioru przesyłki, umieszczając przy tym na dowodzie doręczenia czytelny podpis, można było z takiego działania domniemywać, że jest uprawniony do odbioru korespondencji. Zgodnie z orzecznictwem nie ma znaczenia, jaki konkretnie zakres prac przewidziano w umowie dla danego pracownika. Wystarczy, że był obecny w siedzibie firmy oraz nie oświadczył doręczającemu, że przyjmowanie przesyłek nie należy do jego obowiązków. W tym zakresie skarżący odwołał się do wyroku w WSA w Warszawie z 27 lipca 2011 r. , III SA/Wa 610/11 oraz wyroku NSA z 17 maja 2006 r. , IFSK 890/05.

Odnosząc się do powyżej przedstawionej argumentacji skarżąca Spółdzielnia w piśmie z dnia [...] października 2018 r. wskazała, iż organ wydający decyzję z dnia [...] maja 2018 r. nie miał podstaw by odstąpić od zasad określonych w art. 45 k.p.a., więc przekazanie decyzji pracownikowi Spółdzielni – R.I., nie może zastępować doręczenia dokonanego zgodnie z art 45 k.p.a. Za przyjęciem, iż doręczenie decyzji z dnia [...] maja 2018 r. R.I. zostało dokonane prawidłowo nie może przemawiać ewentualne wcześniejsze stosowanie takiej formy doręczenia. Nawet istnienie takiej praktyki w przeszłości nie odbiera jej cechy wadliwości, gdyż praktyka nie może być sprzeczna z obowiązującym przepisem ustawy, a ten wskazuje na dwie przesłanki skuteczności doręczenia - jedną związaną z adresem, drugą związaną z osobą odbierającą. Dla prawidłowego doręczenia konieczne więc było doręczenie decyzji na adres Spółdzielni osobie uprawnionej do odbioru korespondencji. Ponadto strona skarżąca zwróciła uwagę, że w powołanym protokole z czynności kontrolno-rozpoznawczych to nie organ uprawniony do reprezentacji Spółdzielni wskazał R.I. jako osobę upoważnioną do reprezentowania Spółdzielni. Pod protokołem nie podpisał się zarząd Spółdzielni, który kieruje działalnością spółdzielni i reprezentuje ją na zewnątrz zgodnie z art. 48 § 1 Prawa spółdzielczego w zw. z art. 1 ust. 7 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, lecz R.I.. Nie można więc uznać, że wskazanie w tym protokole wyżej wymienionego jako pełnomocnika Spółdzielni oznacza, że jest on osobą upoważnioną do reprezentowania Spółdzielni w tym postępowaniu. Przyjęcie takiego stanowiska oznaczałoby, że każdy z pracowników Spółdzielni podpisując się pod dokumentem udzielałby sam sobie w imieniu Spółdzielni pełnomocnictwa do reprezentowania Spółdzielni. Akceptowanie podejmowanych przez R.I. w tym postępowaniu czynności związanych ze stroną techniczną kontroli, nie oznacza automatycznie, że Spółdzielnia wyraziła zgodę na dopilnowanie wszelkich formalności związanych z tym postępowaniem oraz późniejsze doręczenie korespondencji w sprawie do jego rąk.

W ocenie skarżącej - wbrew twierdzeniom organu - nie można również przyjąć, by na podstawie okoliczności, iż pracownik odebrał korespondencję kwitując odbiór czytelnym podpisem, że pracownik taki jest uprawniony do odbioru korespondencji. Idąc tym tokiem rozumowania przewidziana w art. 45 k.p.a. zasada doręczeń zawsze mogłaby być omijana w ten prosty sposób, że doręczający przekazywałby korespondencję pierwszemu napotkanemu pracownikowi, nawet poza siedzibą jednostki organizacyjnej, do której kierowana jest korespondencja, przyjmując od niego ustne zobowiązanie do przekazania korespondencji pracodawcy.

Skarżąca zwróciła również uwagę, iż powołane przez organ orzeczenia odnoszą się do odmiennych stanów faktycznych. W niniejszej sprawie mamy bowiem do czynienia z innym stanem faktycznym, decyzja z dnia [...] maja 2018 r. została przekazana przez organ pracownikowi Spółdzielni nie w siedzibie Spółdzielni, lecz w siedzibie organu (lokalu administracji), a pracownik odbiór pokwitował jedynie swoim podpisem, bez użycia firmowej pieczęci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej pod względem legalności w niniejszej sprawie jest postanowienie KWPSP stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą Spółdzielnię odwołania od KMPSP.

Podstawą prawną powyższego postanowienia jest art. 134 k.p.a., który stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Termin do wniesienia odwołania określa art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079). Uchybienie to musi być jednoznaczne i mieć pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Warunkiem wydania rozważanego postanowienia jest w pierwszej kolejności bezsporne ustalenie daty, w której organ skutecznie doręczył stronie decyzję wydaną w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, bowiem bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy doręczenie było prawidłowe. Zatem organ winien dysponować niebudzącym wątpliwości dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji przez adresata lub inną osobę do tego upoważnioną.

Organ procedując w przedmiocie terminowości wniesienia środka odwoławczego jest zatem zobligowany zbadać wnikliwie okoliczności dotyczące prawidłowości i daty doręczenia adresatowi zaskarżonego rozstrzygnięcia. Doręczenie decyzji jest czynnością materialno-techniczną, z której dokonaniem prawo wiąże określone prawnie doniosłe skutki. Jednym z nich jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności procesowej

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organ odwoławczy - wbrew obowiązkom wynikającym z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. - nie zbadał w sposób wystarczający okoliczności związanych z prawidłowością doręczenia, a tym samym wydane postanowienie było co najmniej przedwczesne.

Przede wszystkim podkreślić należy, iż w oparciu akta administracyjne nie sposób traktować uczestniczącego w czynnościach kontrolnych kierownika ds. spraw technicznych w skarżącej Spółdzielni – R.I. za pełnomocnika tej Spółdzielni. Stosownie bowiem do art. 33 § 2 k.p.a. pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone do protokołu, a w myśl art. 33 § 3 z d. 1 k.p.a. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.

Ponadto wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną, wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu tejże osoby prawnej (por. wyrok NSA z 24.06.2008 r., II OSK 704/07). Właściwym dokumentem do wykazania, że organ osoby prawnej, jaką w sprawie jest Spółdzielnia jest umocowany do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, stanowi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny w dniu udzielenia pełnomocnictwa. Organ administracyjny bada z urzędu prawidłowość pełnomocnictwa i nie powinien dopuścić do udziału w sprawie osoby, która nie legitymuje się ważnym pełnomocnictwa, chyba że zachodzi przypadek określony w art. 33 § 4 k.p.a. (por. A. Wróbel, K.p.a., Komentarz, WK 2018, t. 12 do art. 33), który nie zachodzi w kontrolowanej sprawie, gdyż odnosi się on do spraw mniejszej wagi i reprezentacji osób fizycznych.

Analiza akt administracyjnych wskazuje, iż brak jest w nich pełnomocnictwa udzielonego R.I. na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszonego do protokołu. Przy czym – wbrew stanowisku organu, zawartego w odpowiedzi na skargę – nie sposób tego pełnomocnictwa wywodzić z zapisu protokołu z czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia [...] maja 2018 r., w którym wyraźnie został on wskazany jako osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego podmiotu w niniejszym postępowaniu. Jak bowiem trafnie podniosła skarżąca w piśmie procesowym konieczne byłoby, aby w takim protokole znalazły się podpisy członków organu upoważnionego do reprezentowania Spółdzielni na zewnątrz, którym jest zarząd spółdzielni stosownie do art. 48 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1285) w zw. z art. 1 ust. 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 845). Odmienne stanowisko oznaczałoby bowiem, iż pracownik osoby prawnej poprzez własne oświadczenia mógłby wobec organu kreować stosunek pełnomocnictwa, nie będąc do tego zupełnie umocowany. Nie jest też możliwe – w świetle powołanych przepisów - domniemywanie istnienia pełnomocnictwa li tylko z udziału określonej osoby w czynnościach administracyjnych, w trakcie których podejmowała ona czynności mające na celu obronę praw skarżącej Spółdzielni. Takie czynności co najwyżej mogą być zatwierdzone przez umocowany do tego organ.

Tylko istnienie pełnomocnictwa, udzielonego w sposób określony w art. 33 § 2 k.p.a., czego organ nie wyjaśnił przed podjęciem zaskarżonego postanowienia, pozwalałoby na doręczenie opisanej na wstępie decyzji KMPSP, stosownie do art. 40 § 1 in fine k.p.a, pełnomocnikowi, w przeciwnym razie, doręczenie winno nastąpić stronie, co w przypadku osoby prawnej, jaką jest spółdzielnia ( art. 11 § 1 u.p.s.), następuje - w myśl art. 45 k.p.a. – w lokalu jej siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism.

Z akt sprawy nie wynika w sposób jednoznaczny, gdzie nastąpiło doręczenie wspomnianej decyzji. Jeśli nastąpiło to w siedzibie organu I instancji – jak twierdzi to skarżąca - to taki sposób doręczenia zgodnie z art. 42 § 2 k.p.a. dopuszczony jest w odniesieniu do osoby fizycznej. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania, jeżeli jako adresat została wskazana osoba fizyczna pełniąca funkcję w jednostce organizacyjnej i sprawa dotyczy tej jednostki organizacyjnej, ponieważ wówczas w istocie rzeczy adresatem jest ta jednostka organizacyjna. W takim przypadku pismo powinno być doręczone w sposób określony w art. 45 k.p.a., tj. do rąk osoby uprawnionej w danej jednostce organizacyjnej do odbioru pism (por. P.M. Przybysz, Komentarz aktualizowany do art. 42 k.p.a, Lex 2018, t. 1, A. Wróbel, op. cit., t. 1 do art. 42). Jeśli więc zakwestionowane doręczenie nastąpiło w siedzibie skarżącej Spółdzielni organ odwoławczy powinien był zbadać, czy nastąpiło to do rąk osoby uprawnionej do obioru pisma. Pojęcie osoby uprawnionej do odbioru pism – w rozumieniu art. 45 k.p.a. - jest pojęciem szerszym niż pojęcie pełnomocnika czy reprezentacji. Jest nią każda osobą, która ze względu na wykonywaną funkcję została regulaminowo lub zwyczajowo uprawniona do odbierania korespondencji przychodzącej do siedziby osoby prawnej (por. wyrok NSA z dnia 6 maja 2010 r., II GSK 594/09). Przy czym domniemuje się, iż że osobą uprawnioną do odbioru korespondencji jest pracownik jednostki organizacyjnej posiadający pieczęć i podejmujący się odbioru pisma w siedzibie tej jednostki . Do obowiązku kierujących daną jednostką należy takie zorganizowanie pracy, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione (por. postanowienie NSA z 7 lipca 211 r., I OZ 474/11, postanowienie NSA z 7 maja 2010 r., II OSK 741/09, postanowienie NSA z 4 kwietnia 2014 r., II OSK 586/14). Z akt spraw nie wynika jednak, aby decyzja została doręczona R.I. w siedzibie skarżącej Spółdzielni, niewątpliwie też nie posługiwał się on pieczęcią Spółdzielni, a tym samym, aby spełnione zostały wymagania dla skutecznego doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym jednostce organizacyjnej zgodnie z art. 45 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe naruszenie przepisów postępowania Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.u. z 2018 r. poz. 1302 – określanej dalej jako p.p.s.a.) - uchylił zaskarżone postanowienie (pkt I wyroku).

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy oceni skuteczność doręczenia decyzji Komendanta Miejskiego PSP uwzględniając powyżej przedstawioną ocenę prawną.

Jako, iż skarga została uwzględniona Sąd - na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. - zasądził od organu na rzecz skarżącej Spółdzielni zwrot kosztów postępowania, które sprowadzają się do:

- wpisu od skargi w wysokości 100 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 221, poz. 2193),

- wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 480 zł, określonego z zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia MS z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r., poz. 265 ze zm.),

- opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.