Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 951/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 5 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara – Dubiel WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2022 roku sprawy ze skargi M. B. – S. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 418/2022 z dnia 30 maja 2022 roku znak: WSE.7722.10.2022.MULE w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów egzekucyjnych, skargę oddala.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie nr 418/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 maja 2022 roku utrzymujące w mocy postanowienie nr 82/2022 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 15 lutego 2022 roku odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr 16/2021 wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki.

Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.

Pismem z dnia 4 października 2021 r. Skarżąca M. B.-S. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (należności pieniężnej) na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki - dalej jako "PINB" nr 16/2021.

Egzekwowana należność pieniężna została wyegzekwowana w całości i postępowanie zamknięto w dniu 6 września 2021 r. (zgodnie z pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze z dnia 14 grudnia 2021 r. znak sprawy 1210-SEE.711.3.142.2021.2.MZ).

Termin na wniesienie zarzutów zgodnie z art. 33 § 5 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1427 ze zm.) – dalej jako "u.p.e.a." upłynął w dniu 6 października 2021 r.

Zarzuty zawarte w piśmie z dnia 4 października 2021 r. nadano w placówce pocztowej w dniu 7 października 2021 r., to jest już po terminie.

W związku z wniesieniem zarzutów z uchybieniem terminu, stosownie do art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 1) i 5) ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 2095 ze zm.) – dalej jako "uCOVID" zawiadomieniem z dnia 23 grudnia 2021 r. wyznaczono zobowiązanej 30-dniowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Zawiadomienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 grudnia 2021 r. Z dochowaniem tego terminu zobowiązana wniosła pismem z dnia 26 stycznia 2022 r. (nadano w placówce operatora wyznaczonego 27 stycznia 2022 r.) wniosek o przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu zobowiązana wskazała, że termin winien zostać przywrócony z samego faktu jego uchybienia w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19.

Rozpoznając powyższy wniosek postanowieniem nr 82/2022 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 15 lutego 2022 roku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr 16/2021.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 735 ze zm.) dalej jako "K.p.a.", stosowanym odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 18 u.p.e.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Podkreślono, że wskazany przepis art. 15zzzzzn2 uCOVID-19 to szczególne rozwiązanie prawne, które reguluje kwestie związane z terminami prawa administracyjnego w sposób odmienny, niż w normalnych okolicznościach. Co prawda z powołanych wyżej przepisów art. 15zzzzzn2 uCOVID-19 nie wynika, według jakich zasad organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminów prawa administracyjnego, to jednak skoro ustawodawca nawiązał w ust. 3 tego artykułu wprost do art. 58 K.p.a., to należy przyjąć, że jego intencją było, aby wnioski tego rodzaju rozpatrywane były właśnie w oparciu o przepisy k.p.a. (por. uzasadnienia do wyroków: WSA w Łodzi z 14 stycznia 2022 r., sygn. II SA/Łd 862/21, WSA w Bydgoszczy z 12 października 2021 r., sygn. I SA/Bd 503/21; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 16 września 2021 r., sygn. II SA/Go 685/21; WSA w Gdańsku z 14 września 2021 r., sygn. I SA/Gd 704/21).

Stosownie zatem do art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przywrócić termin można tylko wtedy, jeżeli uchybienie terminu było całkowicie niezawinione przez stronę (zob. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021 r., sygn. I OSK 2539/20). Nawet lekkie niedbalstwo przy dokonywaniu czynności w toku postępowania wyklucza przywrócenie terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga zatem uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się oddziałania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy (por. uzasadnienie do wyroku WSA w Łodzi z 28 maja 2021 r., sygn. II SA/Łd 178/21). Przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar czy nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą (zob. uzasadnienie do wyroku WSA w Poznaniu z dnia 26 maja 2021 roku, sygn. II SA/Po 789/20).

Z treści samego przepisu art. 58 § 1 K.p.a. wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 27 maja 2021 r, sygn. II GSK 810/18).

W złożonym wniosku zobowiązana nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winny. Okoliczność uchybienia terminu w okresie epidemii - jak wyżej wskazano - nie może sama z siebie stanowić podstawy przywrócenia terminu. Pozostałe okoliczności przytoczone we wniosku dotyczą egzekucji obowiązku niepieniężnego, a nie toku egzekucji należności pieniężnej. Okoliczności te nie dotyczą w ogóle kwestii związanych z uchybieniem terminu do wniesienia zarzutów w toku egzekucji należności pieniężnej. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano jakichkolwiek okoliczności, które można by oceniać jako uzasadniające brak winy zobowiązanego w uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc zarzuty "naruszenia następujących przepisów prawa proceduralnego:

1. art. 7 i 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej jako: "u.p.e.a."), poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, które przejawia się brakiem wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również nie załatwieniem sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącej;

2. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej i pominięcie okoliczności związanych z nieprawidłowym doręczeniem postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr 378/2021, nieotrzymaniem przez skarżącą podstawy prawnej istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanej;

3. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez zaniechanie realizacji obowiązku do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz obowiązku czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, w sytuacji w której skarżąca nie otrzymała postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr [...] co z kolei wiązało się z nieotrzymaniem przez skarżącą podstawy prawnej istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanego;

4. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez sporządzenie lakonicznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, które nie tłumaczy w sposób dostateczny wydanego rozstrzygnięcia, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej przedmiotowego postanowienia, w zakresie co do braku możliwości przywrócenia terminu do złożenia zarzutów;"

Po rozpoznaniu zażalenia postanowieniem nr 418/2022 z dnia 30 maja 2022 roku Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – dalej jako "MWINB" utrzymał w mocy postanowienie nr 82/2022 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 15 lutego 2022 roku.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 30 sierpnia 2021 r. PINB w Krakowie - Powiat Grodzki działając jako wierzyciel wystawił wobec pani M. B.-S. tytuł wykonawczy nr [...], stosowany w egzekucji należności pieniężnych, a obejmujący kwotę [...]zł z tytułu grzywny w celu przymuszenia. Tytuł ten został skierowany do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze celem wszczęcia egzekucji administracyjnej. W dniu 6 września 2021 r. dokonano realizacji zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku [...] SA. Należność została wyegzekwowana w całości, a w dniu 10 września 2021 r. kwota [...]zł (po odjęciu kosztów egzekucyjnych) została przekazana do wierzyciela, tj. do PINB w Krakowie - Powiat Grodzki. Za pismem z dnia 14 października 2021 r., znak: 1210-SEE.711.3.142.2021.2.MZ, Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze przekazał do PINB w Krakowie - Powiat Grodzki podanie P. M. B.-S., reprezentowanej przez adwokata G. P.-Ł., z dnia 4 października 2021 r. zawierające zarzuty. Za pismem z dnia 25 października 2021 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, PINB w Krakowie - Powiat Grodzki zwrócił w/w podanie do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze. Za pismem z dnia 3 listopada 2021 r., znak: 1210-SEE.711.3.142.2021.6.MZ, Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze ponownie przekazał do PINB w Krakowie - Powiat Grodzki to samo podanie pani M. B.-S., reprezentowanej przez adwokata G. P.-Ł., z dnia 4 października 2021 r. zawierające zarzuty. Zawiadomieniem z dnia 23 grudnia 2021 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, PINB w K. - Powiat Grodzki poinformował panią M. B.-S., że uchybiła terminowi określonemu w art. 33 § 5 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej zwana: upea) do wniesienia zarzutów, i jednocześnie wyznaczył pani M. B.-S. termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów - 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Za pismem z dnia 2 lutego 2022 r., znak: 1210-SEE.711.3.142.2021.16.MZ, Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze przekazał do PINB w Krakowie - Powiat Grodzki podanie pani M. B.-S., reprezentowanej przez adwokata G. P.-Ł., z dnia 26 stycznia 2022 r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Postanowieniem nr 82/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, PINB w Krakowie - Powiat Grodzki po rozpatrzeniu wniosku P. M. B.-S. z dnia 26 stycznia 2022 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r. Następnie postanowieniem nr 83/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych przez P. M. B.-S. w piśmie z dnia 4 października 2021 r. Na to postanowienie zażalenie złożyła P. M. B.-S., reprezentowana przez adwokata G. P.-Ł., w dwóch odrębnych podaniach z dnia 24 lutego 2022 r.

Analiza treści dwóch podań P. M. B.-S., reprezentowanej przez adwokata G. P.-Ł., z dnia 24 lutego 2022 r. wykazała, że podania te są tak samo zatytułowane (zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 15 lutego 2022 roku nr 83/2022"), jednak różnią się w treści. Pierwsze z wyżej wymienionych podań (numer RPW nadany przez PINB w Krakowie - Powiat Grodzki -RPW/3588/2022) zawierało stwierdzenie, którego brak było w drugim podaniu (numer RPW nadany przez PINB w Krakowie - Powiat Grodzki - RPW/3589/2022), cyt.: "Organ I instancji wskazuje, że co prawda z powołanego art. 15zzzzzn2 uCOVID nie wynika według jakich zasad organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywróceniu terminów prawa administracyjnego, kolejno wskazując iż z ust. 3 ww. przepisu ustawodawca odniósł się wprost do art. 58 § 2 k.p.a. Organ I instancji zignorował jednocześnie wszelkie stanowiska niezgodne z przyjętym przez siebie poglądem."

W związku z powyższym powstała uzasadniona wątpliwość co do tego, czy podanie P. M. B.-S., reprezentowanej przez adwokata G. P.-Ł., z dnia 24 lutego 2022 r. (numer RPW nadany przez PINB w Krakowie - Powiat Grodzki - RPW/3588/2022) zawiera tylko i wyłącznie zażalenie na postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 83/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów (zgodnie z tytułem podania), czy oprócz zażalenia na to postanowienie zawiera również zażalenie na postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 82/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów. Pismem z dnia 17 marca 2022 r., znak: WSE.7722.8.2022.MULE, tut. Organ wezwał P. M. B.-S., reprezentowaną przez adwokata G. P.-Ł., do sprecyzowania treści podania z dnia 24 lutego 2022 r. (numer RPW nadany przez PINB w Krakowie - Powiat Grodzki - RPW/3588/2022) w zakresie opisanym wyżej. W odpowiedzi P. M. B.-S., reprezentowana przez adwokata G. P.-Ł., przysłała pismo z dnia 28 marca 2022 r., w którym wyjaśniła, że podanie z dnia 24 lutego 2022 r. zawiera zarówno zażalenie na postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 83/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, jak i na postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 82/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU.

W niniejszym postępowaniu rozpatrywane jest zażalenie P. M. B.-S., reprezentowanej przez adwokata G. P.-Ł., z dnia 24 lutego 2022 r., uzupełnione pismem z dnia 28 marca 2022 r., na postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 82/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów.

W ocenie MWINB skarżaca we wniosku z dnia 26 stycznia 2022 r. nie wskazała przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r. i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego, jest warunkiem przywrócenia terminu. W związku z tym, że we wniosku z dnia 26 stycznia 2022 r. nie podano żadnej okoliczności, która mogłaby być potraktowana jako uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów, organ odwoławczy uznał, że nie została spełniona jedna z przesłanek przywrócenia terminu wymieniona w art. 58 § 1 K.p.a., czyli uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnoszącego. Niespełnienie chociaż jednego z warunków określonych w art. 58 K.p.a. wyklucza bowiem przywrócenie terminu. Dlatego w zaskarżonym postanowieniu nr 82/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, PINB w Krakowie - Powiat Grodzki słusznie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła skarżąca podnosząc zarzuty naruszenia następujących przepisów prawa proceduralnego:

1. art. 7 i 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z póżn. zm., dalej jako: “k.p.a.") w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm., poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, które przejawia się brakiem wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również nie załatwieniem sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącego:

2. art. 7a § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na braku rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych co do treści normy prawnej zawartej w art. 15 zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z póżn. zm.) na korzyść skarżącego, podczas gdy nie sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ;

3. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej i pominięcie okoliczności związanych z nieprawidłowym doręczeniem postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr 378/2021, nieotrzymaniem przez skarżącego podstawy prawnej istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanego;

4. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez zaniechanie realizacji obowiązku do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz obowiązku czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, w sytuacji w której skarżący nie otrzymał postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr [...], co z kolei wiązało się z nieotrzymaniem przez skarżącego podstawy prawnej istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanego:

5. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez sporządzenie lakonicznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, które nie tłumaczy w sposób dostateczny wydanego rozstrzygnięcia, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej przedmiotowego postanowienia, w zakresie co do braku możliwości przywrócenia terminu do złożenia zarzutów;

6. art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że powinien być on rozpatrywany w oparciu o przepisy k.p.a., podczas gdy termin do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym nr [...] winien zostać przywrócony z samego faktu jego uchybienia w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19:

7. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji, zamiast jego uchylenia.

Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia nr 418/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 maja 2022 roku oraz poprzedzającego go postanowienie nr 82/2022 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 15 lutego 2022 roku odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że w przedmiotowej sprawie zarówno Organ I instancji, jak i Organ II instancji wykazały się brakiem wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy i nie wyczerpał wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również nie załatwiły sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącego, bowiem zupełnie zignorowały fakt nieprawidłowego doręczenia zobowiązanemu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr 378/2021, bowiem pismo to nie zostało mu prawidłowo doręczone, które miało zasadniczy wpływ na przekroczenie przez zobowiązanego terminu na złożenie zarzutów do ww. postanowienia.

Otrzymanie powyższego postanowienia w przedmiotowej sprawie było o tyle istotne, że stanowiło podstawę prawną istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanego.

Tym samym, skarżący nie miał świadomości istnienia ww. postanowienia, nie wiedział o powstałym obowiązku oraz o konieczności jego spełnienia, wobec czego nie zdawał sobie sprawy z ryzyka zajęcia swojego rachunku bankowego i nie monitorował transakcji na koncie. Skarżący nie otrzymawszy przedmiotowego postanowienia nie mógł bowiem zapoznać się ze znajdującym się tam pouczeniem, iż niewykonanie obowiązku w terminie doprowadzi do ściągnięcia należności pieniężnych w trybie egzekucji administracyjnej.

Ponadto w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tzw. patem interpretacyjnym, co oznacza, iż pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozostają co najmniej dwa, równie uprawnione, sposoby rozumienia danego przepisu (por. uzasadnienie do wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 marca 2020 r., sygn. IV SA/Wa 2965/19).

W przypadku, gdy rezultat przeprowadzonej wykładni, mimo zastosowania różnych metod interpretacji, pozwala na przyjęcie alternatywnych względem siebie treści normy prawnej, prawidłowym rozwiązaniem jest wybór znaczenia, które jest korzystne dla strony. Jeśli jednak wynik przeprowadzonej wykładni daje jasność co do treści normy prawnej, to nie ma podstaw do zastosowania art. 7a § 1 K.p.a. Tylko niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów stosowanego prawa rozstrzyga się na korzyść strony (por. uzasadnienie do wyroku WSA w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. IV SA/GI 609/18).

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 15zzzzzn2 uCOVID nie odsyła do art. 58 § 1 k.p.a., co wskazuje na to, iż przesłanką przywrócenia terminu w trybie art. 15zzzzzn2 uCOVID nie jest uprawdopodobnienie przez stronę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Co więcej, pomimo, iż powyższa przesłanka nie jest wymagana, to zobowiązany przedstawił okoliczności faktyczne sprawy, które potwierdzają brak jego zawinienia w uchybieniu przedmiotowego terminu do wniesienia zarzutów.

W przedmiotowej sprawie nie uwzględniono celu, dla którego ustawodawca wprowadził art. 15zzzzzn2 uCOVID. Wskazany wyżej przepis art. 15zzzzzn2 uCOVID to szczególne rozwiązanie prawne, które reguluje kwestie związane z terminami prawa administracyjnego w sposób odmienny, niż w normalnych okolicznościach. Umożliwia bowiem stronom przywrócenie terminów. Ustawodawca zdecydował się dać stronom dodatkowa szanse na dokonanie czynności kształtujących ich prawa i obowiązki na wypadek uchybienia terminu w trakcie panującej pandemii w związku z COVID"19 (por. por. uzasadnienie do wyroku WSA w Łodzi w wyroku z dnia 14 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 862/21). Tym samym, uznać należy, iż ustawodawca wprowadził wyżej przytoczony przepis z uwagi na zabezpieczenie interesów stron, a wiec na ich korzyść.

Skoro zatem ze względu na epidemię ochrona zdrowia obywateli jest priorytetem i w tym celu wprowadzane są różnego rodzaju ograniczenia i obostrzenia, a celem prawodawcy było ustanowienie regulacji zapewniających skuteczną ochronę, to nie można tych przepisów interpretować w sposób zawężający (vide: wyroki NSA: z dnia 14 października 2021 r. sygn. akt I GSK 412/21, z dnia 15 października 2021 r. sygn. akt I GSK 500/21, z dnia 5 listopada 2021 r. sygn. akt I GSK 627/21).

W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o oddalenie skargi z powodu jej bezzasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej też jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.), w przeciwnym wypadku sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.)

Skarga na podstawie art. 119 pkt. 3) p.p.s.a. i art. 120 p.p.s.a. została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesione zarzuty nie są trafne, a niezależnie od nich Sąd nie doparzył się podstaw uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżone postanowienie dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr 16/2021 wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki.

Jak wynika bezspornie z akt sprawy, jak i ze stanowiska skarżącej, skarżąca wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej już po terminie na ich wniesienie. Zarzuty zostały wniesione w dniu 7 października 2021 r., natomiast termin na ich wniesienie upłynął w dniu 6 października 2021 r.

W związku z wniesieniem zarzutów po terminie organ stosowanie do zapisów art. 15zzzzzn2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, zawiadomił skarżącą o uchybieniu terminu oraz wyznaczył jej termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

W tym też terminie 30 dni, skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. W ocenie skarżącej w zasadzie samoistną podstawą dla przywrócenia terminu jest wyłącznie wniesienie wniosku o jego przywrócenie w okresie ogłoszonego stanu epidemii. Ponadto, zdaniem skarżącej, do przywrócenia terminu nie ma zastosowania art. 58 § 1 K.p.a. i w związku z tym nie jest konieczne uprawdopodobnienie przez stronę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Co więcej, pomimo, iż powyższa przesłanka nie jest wymagana, to zobowiązany przedstawił okoliczności faktyczne sprawy, które potwierdzają brak jego zawinienia w uchybieniu przedmiotowego terminu do wniesienia zarzutów.

Powyższe stanowisko skarżącej nie jest uprawnione, a ponadto jest samo sobie sprzeczne. Stanowisko skarżącej jest sprzeczne w zakresie, w jakim twierdzi ona z jednej strony, że nie jest konieczne uprawdopodobnienie przez stronę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, z drugiej strony natomiast podnosi, że jednak powołała się na okoliczności faktyczne sprawy, które potwierdzają brak zawinienia w uchybieniu przedmiotowego terminu do wniesienia zarzutów.

W pierwszej kolejności trzeba zwrócić trzeba zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 1 uCOVID w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.

Stosownie do art. 15zzzzzn2 ust. 2 uCOVID w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

W myśl art. 15zzzzzn2 ust. 3 uCOVID w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wskazana regulacja art. 15zzzzzn2 ust. 1 i ust. 2 oraz niezależnie ust. 3 uCOVID dotyczy dwóch sytuacji.

Pierwsza sytuacja, tak jak to ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy, (art. 15zzzzzn2 ust. 1 i ust. 2 uCOVID) kiedy strona złożyła pismo (wniosek, odwołanie etc.) w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 i organ stwierdza, że pismo to zostało złożone z uchybieniem jednego z terminów wskazanych w art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt. 1) – pkt. 5) uCOVID, przy czym strona nie złożyła wraz z pismem wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W takiej sytuacji organ zawiadamia stronę o uchybieniu terminu i wyznacza jej termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Druga sytuacja (art. 15zzzzzn2 ust. 3 uCOVID), kiedy strona składa pismo (wniosek, odwołanie etc.) w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 z uchybieniem jednego z terminów wskazanych w art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt. 1) – pkt. 5) uCOVID i jednocześnie wraz z tym pismem składa wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. W takiej sytuacji zbędne jest już zawiadomienie przez organ strony o uchybieniu terminu i wyznaczeniu jej termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, albowiem strona taki wniosek już złożyła. W tym zakresie jednak ustawodawca wskazuje, że "w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu". Istota tej regulacji (art. 15zzzzzn2 ust. 3 uCOVID) w zasadzie sprowadza się do wydłużenia terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, w miejsce terminu 7 – dniowego wynikającego z art. 58 § 2 K.p.a.

Normy art. 15zzzzzn2 ust. 1 i ust. 2 uCOVID oraz niezależnie art. 15zzzzzn2 ust. 3 uCOVID wprowadzają regulację przywrócenia uchybionego terminu w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony. Fakt zatem uchybienia terminu w okresie obowiązywania stanu epidemii nie stanowi sam w sobie podstawy do jego przywrócenia. Gdyby tak miało być, to wówczas zbędna była regulacja art. 15zzzzzn2 uCOVID.

Jakkolwiek w art. 15zzzzzn2 ust. 1 i ust. 2 uCOVID oraz niezależnie art. 15zzzzzn2 ust. 3 uCOVID wprowadzają regulację przywrócenia uchybionego terminu, to jednak regulacja zawarta w tym przepisie nie jest zupełna. W szczególności przepis ten nie precyzuje, ze względu na jakie okoliczności może nastąpić przywrócenie terminu. Podobnie przepis ten nie zawiera regulacji dotyczącej chociażby procedury odwoławczej (zażaleniowej).

Zawarta w tym przepisie (art. 15zzzzzn2 uCOVID) regulacja dotyczy postępowania przed organem administracji publicznej (i nie ma zastosowania np. w postępowaniu sądowoadministracyjnym; por. np. uzasadnienie do postanowienia NSA z dnia 26 maja 2022 roku, sygn. II OZ 302/22). Ponadto sam przepis art. 15zzzzzn2 uCOVID w ust. 3 odwołuje się wprost do K.p.a., co nakazuje przyjąć, że w zakresie nieuregulowanym bliżej w art. 15zzzzzn2 uCOVID zastosowanie mają przepisy K.p.a.

Trzeba również zwrócić uwagę, że zaskarżone postanowienie nr 418/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 maja 2022 roku zostało wydane w ramach postępowania egzekucyjnego w administracji, do którego to postępowania mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. art. 18 u.p.e.a.). Wskazana norma art. 15zzzzzn2 uCOVID wprowadza w istocie jedynie modyfikację w zakresie przywracania uchybionego terminu, która to modyfikacja dotyczy terminu na złożenie wniosku (oraz dodatkowego zawiadomienia przez organ o uchybieniu terminu i wyznaczeniu terminu na złożenie wniosku). Ustawa z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych nie wprowadza natomiast żadnych dalszych zmian w zakresie przywracania uchybionego terminu, co oznacza, że termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 K.p.a.). Tym samym nie jest wystarczające powołanie się wyłącznie na okoliczność, że uchybienie terminu nastąpiło w okresie w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Samo złożenie wniosku o przywrócenie terminu w okresie w okresie obowiązywania stanu epidemii nie stanowi wystarczającej podstawy do jego przywrócenia. Z tego względu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 15zzzzzn2 uCOVID, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że powinien być on rozpatrywany w oparciu o przepisy K.p.a.

Na marginesie, w kontekście innych podniesionych zarzutów w skardze, można jeszcze wskazać, że skarżąca odwoływanie się do K.p.a. traktuje wybiórczo. O ile bowiem uznaje, ze nie ma podstaw do sięgania do norm art. 58 K.p.a., to tyle w jej ocenie zasadne jest już powoływanie się na inne przepisy K.p.a., w tym np. art. 11 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a. czy np. 138 § 1 pkt. 1) K.p.a.

Nie są trafne zarzuty naruszenia art. 7, art. 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, które przejawia się brakiem wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również nie załatwieniem sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącego.

Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 k.p.a.). Po przeprowadzonym postępowaniu, jeśli sprawa jest dostatecznie wyjaśniona oraz taką formę rozstrzygnięcia przewidują odpowiednie przepisy, organ wydaje decyzję, uwzględniając wytyczne co do jej elementów składowych, wskazanych w art. 107 k.p.a., przedstawiając m.in. przyjęty w sprawie stan faktyczny (art. 107 § 3 k.p.a.). Trzeba jednakże podkreślić, że postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, a przyjęta w postępowaniu administracyjnym zasada zupełności materiału dowodowego nie oznacza, że należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia, tak jak to miało miejsce na gruncie niniejszej sprawy. (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. II OSK 2045/15, NSA z dnia 25 września 2020 r., sygn. II GSK 795/18, NSA z dnia 17 marca 2022 r., sygn. II OSK 903/21, WSA w Krakowie z dnia 4 września 2020 r., sygn. II SA/Kr 404/20 - oraz powołane tam orzecznictwo).

Sąd nie dopatrzył się w realiach niniejszej sprawy błędów czy wadliwości w przeprowadzeniu postępowania, w tym w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy. Trzeba zwrócić przede wszystkim uwagę, że zaskarżone postanowienie dotyczyło odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zakres postępowania dowodowego, czy też wszechstronnego rozważenia okoliczności sprawy jest zredukowany do oceny czy uprawdopodobniono okoliczności, które pozwalają na przywrócenie terminu do złożenia zarzutów. Zdaniem skarżącej organ naruszył powyższe normy, albowiem w jej ocenie nie doszło do prawidłowego doręczenia postanowienia PINB z dnia 15 marca 2021 roku. Trzeba jednak wskazać, że przedmiotem tej sprawy nie jest prawidłowość doręczenia postanowienia PINB z dnia 15 marca 2021 roku. Zresztą jeśli w ocenie skarżącej nie doszło do prawidłowego doręczenia, to całkowicie bezzasadny i zbędny był jej wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. W takiej zresztą sytuacji, termin i tak nie powinien być przywrócony, albowiem nie doszłoby do uchybienia terminu. Działanie skarżącej było jednak inne. Złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu, przyjmując tym samym jednak prawidłowość doręczenia postanowienia. Powyższe okoliczności nie mogą jednak stanowić zarzutu dotyczącego niewyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych związanych z incydentalną kwestią przywrócenia uchybionego terminu.

Nie jest także uzasadniony zarzut naruszenia art. 7a K.p.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.

W art. 7a § 1 k.p.a. nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne przepisów mających zastosowanie w danej sprawie. Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. i rozstrzyganie na jego podstawie na korzyść strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy wystąpią niedające się usunąć wątpliwości, co do wykładni przepisów stosowanego prawa, tzw. "pat interpretacyjny" (por. np. uzasadnienie do wyroków: NSA z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. III OSK 3286/21, NSA z dnia 14 września 2021 r., sygn. III OSK 582/21, NSA z dnia 21 kwietnia 2022 roku, sygn. II GSK 1711/18). Taki stan rzeczy w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca. Tylko bowiem niedające się usunąć wątpliwości, co do treści przepisów stosowanego prawa rozstrzyga się na korzyść strony. Na gruncie niniejszej sprawy natomiast zasadnicza kwestia sprowadzała się do oceny, czy przywrócenie terminu uchybionego w okresie stanu epidemii, w świetle art. 15zzzzzn2 uCOVID, następuje przy zastosowaniu przepisów K.p.a., czy też uchybiony termin winien zostać przywrócony z samego faktu jego uchybienia w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Na gruncie wskazanej normy art. 15zzzzzn2 uCOVID nie występują jednak niedające się usunąć wątpliwości, co do treści przepisów stosowanego prawa. Nie stanowi także o istnieniu takich wątpliwości wyłącznie twierdzenie skarżącej, negującej prawidłowość wydanego przez organy rozstrzygnięcia.

Nie są także trafne zarzuty naruszenia art. 8 § 1 K.p.a. i art. 9 K.p.a. Stosownie do powołanych norm organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania oraz Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Przedmiotowy zarzut skarżąca łączy z nieprawidłowym doręczeniem postanowienia PINB z dnia 15 marca 2021 roku. Jednak przedmiotem tej sprawy nie jest prawidłowość doręczenia postanowienia PINB z dnia 15 marca 2021 roku, co czyni zarzut bezzasadnym. Na marginesie natomiast należy wskazać, że analiza akt sprawy nakazuje przyjąć, że organy prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz wyczerpująco informowały stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie je praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. W tym kontekście wystarczy powołać się chociażby na korespondencję kierowaną do skarżącej, co do wyjaśnienia zakresu zażalenia, a to wobec wniesienia dwukrotnego zażalenia na to samo postanowienie MWINB nr 83/2022 (k. 14-16 a.a.).

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a., poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej przedmiotowego zaskarżonego postanowienia.

Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Uzasadnienie do wydanego postanowienia nie narusza wskazanej normy. Wyjaśnienia organu w tym zakresie są wystarczające i adekwatne. Organ wskazał przy tym, jakie są powody odmowy przywrócenia terminu i jakie okoliczności determinowały określony kierunek rozstrzygnięcia. Uzasadnienie jest spójne i logiczne, a z jego treści w sposób niebudzący wątpliwości wynikają wnioski które stanowiły podstawę odmowy przywrócenia terminu. O naruszeniu wskazanej normy nie może natomiast świadczyć subiektywne przekonanie skarżącego o istnieniu podstawy do przywrócenia terminu.

Z powyższych względów skarga podlega na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddaleniu.