Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 152/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
658
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 50, art. 51art. 66 ust. 1, art. 71, art. 71a
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi T.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2017 r. T. S. – reprezentowany przez radcę prawnego K. B. – złożył za pośrednictwem P. I. N. B. miasta L. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność ww. organu polegającą na nieprowadzeniu postępowania oraz niezałatwieniu żądania skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie wstrzymania na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane użytkowania całego obiektu budowlanego położonego przy ul. K. P. w L., wykorzystywanego na działalność agencji "F." (dawniej "G."). W treści skargi skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia sprawy w terminie trzydziestu dni oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według przepisanych norm.

W uzasadnieniu skargi jaj autor wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. skarżący złożył podanie do P. I. N. B. miasta L. z żądaniem wstrzymania na podstawie art. 71 a ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, użytkowania całego obiektu budowlanego przy ul. K. P. w L. przez agencję towarzyską "G.", obecna nazwa "F.". To jednoznaczne i kategoryczne żądanie zamieścił w pierwszym zdaniu podania złożonego w Kancelarii organu w dniu [...] kwietnia 2015 r., jak i w ponownym podaniu nadanym do organu listem poleconym w dniu [...]kwietnia 2015 r.

Postanowieniem z dnia [...] organ odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie wskazując na art. 66 i 68 ustawy - Prawo budowlane jako podstawę rozstrzygnięcia. Swoje orzeczenie organ uzasadnił prowadzeniem już innego postępowania na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych i wątpliwościami co do jakości robót wykonanych na II piętrze budynku oraz przedstawił szczegółowe sprawozdanie dotyczące tego postępowania.

W ocenie strony skarżącej z treści postanowienia wynika jednoznacznie, że nie obejmuje ono i nie dotyczy żądania wstrzymania użytkowania przedmiotowego budynku na podstawie art. 71 a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W celu wzmocnienia niezgodnego z żądaniem skarżącego rozstrzygnięcia i wskazania art. 66 Prawa budowlanego jako materialno-prawnej podstawy rozstrzygnięcia, organ stwierdził, że nie może spełnić żądania likwidacji działalności klubu. Stwierdzenie to – zdaniem autora skargi – jest niezgodne z zebranym materiałem dowodowym, ponieważ skarżący nigdy nie wystąpił z żądaniem likwidacji klubu. Błędnie wskazane zostały w sentencji postanowienia PINB miasta L. z dnia [...] nr [...] jako podstawa materialno-prawna orzeczenia, przepisy art. 66 ust. 1 pkt2 i ust 2 i art. 68 ustawy Prawo budowlane, które przewidują możliwość wydania całkiem innego rozstrzygnięcia niż wskazanego w żądaniu, mianowicie o zakazie użytkowania obiektu budowlanego z przyczyn techniczno-.budowlanych.

Skarżący zaznaczył, że organ odwoławczy, rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, niestety powtórzył bezrefleksyjnie za organem I instancji błędne ustalenie, stwierdzając: "Pan T. S. pismem z [...] kwietnia 2015 r. sprecyzował swoje żądanie informując, że zwrócił się do organu I instancji o wszczęcie postępowania, wskazując że organ winien na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa budowlanego orzec o wstrzymaniu użytkowania całego obiektu, użytkowanego przez agencję G.". Na skutek skargi na powyższe postanowienie WSA wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 720/15 wprawdzie skargę oddalił, gdyż jak stwierdził – T. S. nie posiada prawa strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w trybie art. 66 Prawa budowlanego ani legitymacji procesowej, jak też nie może powoływać się na przeprowadzone w budynku roboty budowlane, które są przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, lecz zarazem stwierdził, iż może być prowadzone przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 71a Pr. budowlanego odrębne postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku bez wymaganego zgłoszenia. W ocenie skarżącego dla uzasadnienia postawionego obecnie zarzutu bezczynności organowi I instancji istotne znaczenie posiada stwierdzenie w ww. wyroku, że "wspomniane postępowania nie mogą być jednak kumulowane". WSA w wyroku z dnia 29 listopada 2016 r., w sprawie sygn. akt II SA/Lu 890/16 dotyczącej przedmiotowego obiektu budowlanego uznał za uprawnione stanowisko T. S., że organy obydwu instancji nie prowadziły sprawy w oparciu o art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego oraz potwierdził aktualność oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w sprawie o wstrzymanie użytkowania obiektu wyrażonych w wyroku WSA z dn. 21 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 720/15. Stwierdził również, że organ nadzoru budowlanego jest bezczynny przez to, że nie prowadzi postępowania w oparciu o art. 71a Prawa budowlanego w sprawie wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego przy ul. K. P. w L.

Skarżący podkreślił, że już w zażaleniu na postanowienie organu I instancji z dnia [...] i we wszystkich późniejszych pismach w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym zarzucał nieprawdziwe przedstawianie w rozstrzygnięciach organów treści żądania przedstawionego klarownie w podaniach z dnia [...] kwietnia 2015 r. i z dnia [...] kwietnia 2015 r., wobec przyjęcia przez organy obydwu instancji, iż wnioskodawca żądał wstrzymania użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. W pierwszym zdaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący oświadczył, że na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane - jedynego wymienionego w tym zdaniu przepisu materialnego, wnioskuje o wydanie decyzji nakazującej wstrzymanie użytkowania całego obiektu przy ul. K. P. w L. na cele działalności agencji "G.". Wymienione w tym zdaniu pozostałe artykuły to oczywiście przepisy proceduralne zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego i art. 81 ust. 1 pkt "b" jako przepis kompetencyjny z Prawa budowlanego. Tylko z art. 71 a Prawa budowlanego wynika uprawnienie strony do występowania z żądaniem wstrzymania użytkowania obiektów - z jednej strony - i zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia co do istoty - z drugiej strony - przy występowaniu przesłanek wymaganych przez przepisy prawa materialnego. Dopiero w następnym zdaniu podania wymieniony został art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa budowlanego dla podkreślenia niezbędności natychmiastowego rozstrzygnięcia wstrzymania użytkowania obiektu, ze względu na dodatkowe okoliczności polegające na zagrożeniu bezpieczeństwa ludzi i mienia, powodowane wadliwym wykonaniem robót budowlanych, które organ nadzoru ocenił jako nieodpowiedniej jakości i na które właściciel ani zarządca nie uzyskali pozwolenia oraz użytkowaniem obiektu niezgodnie z jego przeznaczeniem.

Skarżący zarzucił, iż (cyt.) "PINB udaje że jednoznacznie sprecyzowanego żądania <> nie rozumie. Uporczywie i niezgodnie z przepisami k.p.a. i ustawy Prawo budowlane twierdzi, że żądanie wstrzymania użytkowania całego obiektu załatwił na podstawie art. 66 Pr. budowlanego, w sytuacji gdy przepis ten nie stanowi nic o możliwości wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego z powodu zmiany sposobu użytkowania bez wymaganego zgłoszenia przy jednoczesnym braku zgody organu administracji architektoniczno- budowlanej, oraz, gdy postępowań opartych na tych dwóch różnych przepisach art. 66 i 71a, nie wolno kumulować". Powołując się na pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 26 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1004/05 skarżący podkreślił, że w razie, gdy wniosek wszczynający postepowanie administracyjne budzi wątpliwości co do treści zawartego w nim żądania, organ obowiązany jest ustalić rzeczywistą treść tego żądania, należycie i wyczerpująco informując wnoszącego podanie o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego treść wezwania, które organ I instancji skierował do niego w dniu [...] kwietnia 2015 r., jest zaprzeczeniem powyższego poglądu i jest całkowicie niezgodna z przepisem art. 64 § 2 k.p.a., gdyż organ w ogóle nie poinformował skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków jako wnioskodawcy i strony postępowania w sprawie o wstrzymanie użytkowania obiektu ze względu na zmianę sposobu dotychczasowego użytkowania bez wymaganego zgłoszenia. W uzasadnieniu wezwania mowa jest wyłącznie o postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Tymczasem w sytuacji wszczęcia postępowania na zasadzie skargowości (na żądanie strony), rodzaj sprawy i jego przedmiot określa treść zgłoszonego żądania.

Autor skargi zwrócił uwagę, że L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego już w wytycznych w decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. trafnie wskazał, iż postępowanie w sprawie wstrzymania użytkowania obiektu PINB miasta L. winien prowadzić na podstawie art. 71a Prawa budowlanego, skoro właściciel lub zarządca zmienił dotychczasowy sposób użytkowania na całonocny lokal rozrywkowy, nie zgłaszając uprzednio organowi administracji architektoniczno-budowlanej zamiaru zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania. Zdaniem strony skarżącej organ I instancji wytyczne te ignoruje, stwierdzając w różnych aktach i dokumentach, iż w jego ocenie wykonanie na obiekcie określonych robót budowlanych doprowadziło pomieszczenia do stanu zgodnego z prawem. Tymczasem osiągnięty w wyniku określonych robót budowlanych stan techniczny pomieszczeń w przedmiotowym obiekcie, nawet najdoskonalszy, nie przesądza o dopuszczalności zmiany sposobu użytkowania obiektu na taki, jaki sobie właściciel lub zarządca zamierzył, nie zawiadamiając właściwego organu o swoim zamierzeniu. Błędne stanowisko organu – zdaniem skarżącego – nie jest przypadkowe, ponieważ już na początku postępowania w 2013 r. organ nadzoru budowlanego I instancji oświadczył nieprawdziwie, że sprawa zmiany sposobu użytkowania parteru i I piętra kamienicy rozstrzygnięta została przez wydanie decyzji z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] udzielającej pozwolenia na przebudowę i zmianę przeznaczenia tych lokali na lokal gastronomiczno-handlowy. Twierdzeniom tym zaprzeczył stanowczo dwukrotnie Prezydent Miasta w pismach z marca 2014 r. i z dnia [...] kwietnia 2015 r. wskazując na własne decyzje z dnia [...] z dnia [...] i z dnia [...] oraz wyjaśniając, że żadna z tych decyzji nie uprawniała inwestora do użytkowania budynku jako klubu nocnego. Organ nadzoru budowlanego w swoich orzeczeniach nie uwzględnił stanowiska Prezydenta Miasta i nie wyjaśnił dlaczego.

W ocenie skarżącego błędny jest natomiast pogląd organu wojewódzkiego przedstawiony w decyzji z dnia [...] nr [...], jakoby z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. Prawo budowlane: art. 71 ust. 2, ust. 5 pkt 1 i ust. 6 pkt 1, interpretowanych łącznie należy wyprowadzić wniosek, że zmiana sposobu użytkowania może nastąpić w trybie zgłoszenia unormowanym w art. 71a wyłącznie wtedy, gdy nie wymaga przeprowadzenia robót budowlanych, które wymagałyby uzyskania pozwolenia na budowę. W przeciwnym wypadku zmiana sposobu użytkowania odbywa się w trybie wydania decyzji pozwalającej na budowę. Skarżący stwierdził, że pogląd ten jest nieuprawniony w świetle wykładni gramatycznej i systemowej wszystkich przepisów i jednostek redakcyjnych zawartych w art. 71 ustawy. Rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania wymaga wszczęcia postępowania w sprawie, co następuje z urzędu lub na żądanie strony. W tym przypadku żądanie ma formę zawiadomienia, z bezwzględnym wymogiem określenia przez stronę dotychczasowego i zamierzonego sposobu użytkowania. Oznacza to, że decyzja o której mowa w art. 71 ust. 6 pkt 1 dla swojej ważności zawierać musi rozstrzygnięcie jednocześnie w dwóch sprawach, w pierwszej - według norm przewidzianych w art. 71 ust. 2 i 4 ustawy Prawo budowlane w przedmiocie zmian sposobu użytkowania i w drugiej -według przepisów regulujących postępowanie w sprawach o pozwolenie na budowę (przebudowę). Zawiadomienia o zamiarze zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania całego obiektu lub jego części na klub nocny czy całonocny lokal rozrywkowy właściciel ani zarządca obiektu przy ul. K. P. w L. nigdy nie złożył. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie miał więc prawa wszcząć z urzędu postępowania ani wydać rozstrzygnięcia ponad żądanie i tego nie uczynił - co wykazano powyżej. Wystąpienie z zawiadomieniem w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu lub jego części całkowicie uzależnione jest wyłącznie od woli strony.

Kolejny zasadniczy błąd PINB miasta L. to – zdaniem skarżącego – bezpodstawne utożsamienie rzeczywistego sposobu użytkowania obiektu z lokalem gastronomii, handlu i usług, zaliczonych do kategorii XVII obiektów budowlanych (załącznik do Prawa budowlanego). Czym innym jest bowiem funkcja użytkowa obiektu, a czym innym rodzaj prowadzonej działalności. Na niezbędność rozróżnienia funkcji użytkowej i rodzaju działalności w odniesieniu do przedmiotowego obiektu zwrócił zresztą uwagę Miejski Konserwator Zabytków w L. w postanowieniu z dnia [...] znak: [...].

Skarżący wytknął również, ze organ nadzoru budowlanego nie podjął żadnych działań w celu zbadania, czy mają miejsce podawane przez skarżącego fakty, tj. trwające przez całe noce w pomieszczeniach budynku przy ul. K. P. w L.: krzyki, śpiewy, toasty, tupania, głośna muzyka i niekontrolowany hałas, oraz drgania podłóg i ścian w sąsiednich lokalach budynku przy ul. K. P., przylegającego do budynku pod adresem ul. K. P., w którym działa od kilku lat przedmiotowy całonocny lokal rozrywkowy. Nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie – w ocenie skarżącego – stanowi naruszenie zasad postępowania i szczegółowych przepisów art. 7, 75, 76 § 1, 77 § 1, 80, 106 § 1 k.p.a. Kwestia oddziaływania ma zaś w tym przypadku znaczenie kluczowe.

Nie ulega wątpliwości, że tzw. postępowanie naprawcze mające doprowadzić w ocenie organów nadzoru budowlanego do przywrócenia do stanu zgodnego z prawem pomieszczeń wykorzystywanych do prowadzenia działalności w postaci nocnego lokalu rozrywkowego ma w istocie na celu dostosowanie tych pomieszczeń do konkretnej działalności w tym właśnie lokalu, a nie jakiejkolwiek innej działalności. Stan zgodny z prawem to wyłącznie taki, który wynika z dotychczasowego, zgodnego z ewidencją budynków, bądź orzeczeniem organu administracji architektoniczno-budowlanej, przeznaczenia pomieszczeń w budynku przy ul. K. P. w L., mianowicie - pomieszczenia na parterze i I piętrze mogą być użytkowane jako lokal gastronomiczno-handlowy, zaś lokal na II piętrze jako lokal mieszkalny. Ten sposób użytkowania nie wymaga wykonania robót budowlanych nakazanych przez organ I instancji. Nakazanie wykonania określonych robót budowlanych ma na celu ominięcie tym sposobem spełnienia wymogów przewidzianych w art. 71 ust. 2 i 4 Prawa budowlanego i wiedzie wprost do wykreowania stanu niezgodnego z prawem, a przez to do naruszenia także art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane.

Podsumowując skarżący stwierdził, że organ, przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia przepis materialny art. 66 Prawa budowlanego o zakazie użytkowania budynku lub jego części i art. 68 tej ustawy o wyłączeniu obiektu budowlanego z użytkowania, nie prowadzi postępowania i nie rozpatrzył dotychczas sprawy w granicach i w zakresie żądania zgłoszonego przez skarżącego w podaniu z [...] kwietnia 2015 r., potwierdzonego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r., w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu wobec wystąpienia przesłanek z art. 71 a ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, przez co naruszony został przepis art. 61 § 1 K.p.a. i art. 35 § 3 K.p.a. Postanowienie z [...] wydane zostało oczywiście dla pozoru, ponieważ działalność "nocnego klubu" w całej kamienicy, w tym na II piętrze, trwa w najlepsze bez najmniejszej interwencji ze strony PINB. Skarżący podkreślił jednocześnie, że posiada interes prawny w załatwieniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r., opartego na przepisach art. 5 ust. 1 pkt 9 i ust. 2, art. 71 ust. 2, 4 i 5 pkt 1 i 3 "b", "c" i "d" oraz art. 71 a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. ze względu na to, że jest jednym z większościowych współwłaścicieli sąsiedniej kamienicy przy ul. K. P., znajdującej się w obszarze bezpośredniego, ciągłego, szkodliwego oddziaływania klubu nocnego "F.", zaś działalność klubu ma wybitnie ujemny wpływ na jakość życia mieszkańców.

W odpowiedzi na skargę P. I. N. B. miasta L. wniósł o jej oddalenie.

Organ stwierdził, że prowadzi postępowanie w zakresie zmiany sposobu użytkowania części budynku posadowionego w L. przy ul. K. P.- II piętro. Wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie w dniu [...]na kanwie art. 71 a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane zapadło postanowienie, znak: [...], obligujące P. H. W. Sp. z o.o. do wstrzymania użytkowania "pomieszczeń zajmowanych przez klub nocny "F.", wcześniej "G." mieszczących się na II piętrze" oraz do przedłożenia w terminie do dnia [...] listopada 2016 r. stosownych dokumentów. Organ pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. przedłużył termin przedstawienia dokumentów, o jakich mowa w ww. postanowieniu, do dnia [...] stycznia 2017 r.. Następnie organ ponownie wydłużył rzeczony termin "do czasu zajęcia stanowiska przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego" - zawiadomienie z dnia [...] lutego 2017 r.

Organ zwrócił uwagę, że w sprawie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń na II piętrze budynku przy ul. K. P. w L. - wymaganej w ramach postępowania z art. 71a Prawa budowlanego - toczy się postępowanie zażaleniowe przed Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Miejski Konserwator Zabytków w L. postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił bowiem uzgodnienia projektu przywołanej decyzji o warunkach zabudowy. Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone, dlatego też Prezydent Miasta w dniu [...] zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu rozpoznania owego zażalenia.

W tak ukształtowanych realiach T. S. wniósł przedmiotową skargę na bezczynność P. I. N. B. miasta L. W ocenie organu, przy odnoszeniu się do zarzutów tej skargi, z pola widzenia nie może ujść to, iż termin, o którym mowa w art. 71a ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ma charakter procesowy i jest ustalany postanowieniem. Określa go organ, który stosownie do realiów sprawy oraz posiadanej wiedzy powinien go wyznaczyć. Może on być przedłużony na wyraźny wniosek wnioskodawcy zgłoszony przed jego upływem. Organ administracji publicznej w postępowaniu opartym o regulacje art. 71 a Prawa budowlanego powinien zatem wyznaczyć stronie niezbędny termin na przedłożenie dokumentów wymaganych tym przepisem. Jednocześnie nadzór budowlany posiada możliwość odpowiedniego wydłużenia tegoż terminu w sytuacji, gdy strona napotkała przeszkody w wykonaniu obligu ukształtowanego na bazie art. 71 a ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W takim układzie zdarzeń nie można postawić zarzutu wynikającego z art. 149 § 1 p.p.s.a. - przewlekłość lub bezczynność. Poza sporem wszakże jest to, iż w myśl postanowień art. 35 § 5 k.p.a. do terminów przewidzianych na załatwienie sprawy administracyjnej nie wlicza się okresów opóźnień powstałych z przyczyn niezależnych od organu.

Zdaniem P. I. N. B., oceniając zaistniały stan faktyczny przez pryzmat uwag zakreślonych w powyższym akapicie dojść trzeba do wniosku, że skoro Prezydent Miasta zawiesił postępowanie odnoszące się do decyzji o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń biurowych na II piętrze kamienicy położonej przy ul. K. P. do czasu rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...], to tym samym strona postępowania opartego o art. 71a Prawa budowlanego nie mogła wykonać postanowienia P. I. N. B. miasta L. z dnia [...] z przyczyn od siebie niezależnych. Okoliczność ta przesądziła natomiast o niezbędności przedłużenia załatwienia sprawy przez PINB miasta L., co wyklucza bezczynność lub przewlekłość tegoż organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w postępowaniu P. I. N. B. miasta L. w związku z wnioskiem T. S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu – [...] kwietnia 2015 r.) nie można dopatrzyć się znamion bezczynności. Organ zareagował na powyższe pismo (uzupełnione w dniu [...] kwietnia 2015 r.) wydając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. postanowienie z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia P. I. N. B., wyjaśnił, że odnośnie zmiany sposobu użytkowania parteru oraz I piętra kamienicy kwestia ta została rozstrzygnięta decyzją z dnia [...] wydaną przez ówczesny Wydział Architektury Budownictwa i Urbanistyki, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono P. H. W. Sp. z o.o. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie lokalu usługowego (handlowego) na parterze i l-piętrze przedmiotowego budynku na lokal gastronomiczno-handlowy wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji wod.-kan., c.o., gazowej, elektrycznej, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, wewnętrznych oraz orzeczono o zmianie sposobu użytkowania: lokalu usługowego (handlowego) zajmującego pomieszczenia parteru i I piętra na lokal gastronomiczno-handlowy (bar gastronomiczny). Restauracje, bary, kasyna i dyskoteki oraz inne budynki handlu, gastronomii i usług zostały według załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zakwalifikowane do tej samej kategorii obiektów budowlanych (kat. XVII). Roboty budowlane na parterze i I piętrze oraz zmiana sposobu użytkowania tych kondygnacji zostały przeprowadzone zatem – zdaniem organu – legalnie. Przeprowadzone czynności kontrolne wykazały jednak, że nastąpiła przebudowa i zmiana sposobu użytkowania również lokalu mieszkalnego na II piętrze łącznie z wykonaniem klatki schodowej - roboty na II piętrze wykonano bowiem bez pozwolenia. Z tego powodu w dniu [...] wydano postanowienie, którym wstrzymano właścicielowi kamienicy użytkowanie lokali mieszkalnych położonych na II piętrze w kamienicy i zobowiązano do przedstawienia w terminie do dnia [...] marca 2014 r. dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Ponieważ powyższego obowiązku nie wykonano, decyzją z dnia [...] nakazano przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania wspomnianych lokali. Decyzja ta, oraz wcześniejsze postanowienie, zostały następnie uchylone przez Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Postanowieniem z dnia [...] wydano postanowienie zobowiązujące właściciela kamienicy do dostarczenia w terminie do [...] lipca 2015 r. inwentaryzacji z oceną techniczną wykonanych robót budowlanych.

Zdaniem organu żądanie likwidacji działalności klubu nie może być spełnione, ponieważ nie leży to w jego kompetencjach. Ponieważ wnioskodawca podał art. 66 prawa budowlanego, organ zaznaczył, że zgodnie z jego treścią w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo, 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Po dokonaniu oceny stanu technicznego kamienicy nie stwierdzono występowania przesłanek do podjęcia decyzji na podstawie tego przepisu. Zgodnie z art. 61a § 1, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Po rozpoznaniu zażalenia T. S. L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie P. I. N. B. miasta L. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu podano, że na wstępnym etapie badania dopuszczalności wszczęcia postępowania w trybie art. 61a § 1 k.p.a., kwestie merytoryczne nie mogą być przedmiotem oceny organu i w postanowieniu wydanym w tym trybie organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym. W przypadku odmowy wszczęcia postępowania przez organ, nie prowadzi on postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W związku z powyższym nie może formułować wniosków i ocen dotyczących istoty żądania, jak uczynił to organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu wykazując brak przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 66, czy art. 68 Prawa budowlanego.

Po rozpoznaniu skargi T. S. na powyższe postanowienie organu drugiej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 720/15 oddalił ją. Zdaniem Sądu treść pism z [...] kwietnia 2015 r i [...] kwietnia 2015 r. nie pozostawia wątpliwości, że żądanie wstrzymania użytkowania całego obiektu – kamienicy przy ul. K. P.skarżący opiera na art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.). Przepis ten został zamieszczony w rozdziale zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przepisy tego rozdziału adresowane są zaś wyłącznie do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego. Powołując się na liczne orzeczenia sądów administracyjnych w tej kwestii w uzasadnieniu powyższego wyroku WSA wskazał, że w sprawie dotyczącej utrzymania obiektu budowlanego wszelkie inne podmioty, w tym również właściciel sąsiedniej nieruchomości, mogą mieć jedynie interes faktyczny w określonym rozstrzygnięciu sprawy, która w razie złożenia przez te osoby zawiadomienia wszczynana jest z urzędu i prowadzona bez udziału tych osób jako stron postępowania. W tej sytuacji – zdaniem Sądu – nie ma żadnych podstaw do przyznania skarżącemu legitymacji procesowej do występowania jako strona w postępowaniu dotyczącym utrzymania budynku. Ustalenie braku legitymacji skargowej skarżącego prowadzi zaś do oddalenia skargi bez merytorycznego badania zasadności podniesionych w niej zarzutów.

Jednocześnie Sąd wskazał, że w odrębnym postępowaniu w trybie art. 71a Prawa budowlanego może być również prowadzone postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, o czym także wzmiankował skarżący w toku postępowania. Wspomniane postępowania nie mogą być jednak kumulowane.

Po oddalenie skargi T. S. na postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] uchylające postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, P. I. N. B. miasta L. decyzją z dnia [...] nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji wstrzymującej użytkowanie obiektu usytuowanego przy ul. K. P. w L. wynajmowanego przez agencję G. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...], zaś skargę T. S. na tę ostatnią Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 890/16.

W uzasadnieniu tego wyroku WSA uznał m.in. za bezzasadny podnoszony w skardze zarzut naruszenia art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. W powyższej sprawie organy obu instancji nie prowadziły bowiem postępowania w celu rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, gdyż granice sprawy zakreślone były ramami rozstrzygnięcia na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tej ustawy. Sąd zwrócił uwagę że dał temu stosowny wyraz organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podnosząc, że na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego prowadzone było odrębne postępowanie administracyjne zakończone decyzją L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] będącą przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA/Lu 375/16.

Jeśli chodzi o tę ostatnio wymienioną sprawę, to istotnie – wyrokiem z dnia 20 października 2016 r., oddalona została skarga T. S. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] mocą której organ odwoławczy utrzymał w mocy (co do zasady) decyzję P. I. N. B. miasta L. z dnia [...] nakładającą na właściciela i inwestora – P. H. W. Sp. z o.o. w P. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 7 Prawa budowlanego obowiązek wykonania, w terminie do [...] lutego 2016 r. określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia pomieszczeń położonych na parterze, I i II piętrze w kamienicy głównej i oficynie położonych w L. przy ul. K. P., zajmowanych obecnie na działalność klubu nocnego "F." (poprzednio "G.") do stanu zgodnego z przepisami prawa (organ odwoławczy uchylił decyzję pierwszoinstancyjną w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i wyznaczył nowy termin do dnia [...] marca 2016 r.).

W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie toczyło się po uchyleniu przez Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] postanowienia P. I. N. B. m. L. z dnia [...] wstrzymującego właścicielowi kamienicy użytkowanie lokali mieszkalnych usytuowanych na II piętrze kamienicy i nakładającego obowiązek przedłożenia dokumentacji określonej w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, a także decyzji z dnia [...] nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokali mieszkalnych położonych na II piętrze przedmiotowej kamienicy użytkowanych niezgodnie z ich przeznaczeniem jako pomieszczenia lokalu użytkowego - klub G.

W ocenie Sądu orzekającego w powyższej sprawie (sygn. akt II SA/Lu 375/16) organ II instancji prawidłowo uznał, iż z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane: art. 71 ust. 2, ust. 5 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 interpretowanych łącznie należy wyprowadzić wniosek, że zmiana sposobu użytkowania może nastąpić w trybie zgłoszenia unormowanym w art. 71 wyłącznie wtedy, gdy nie wymaga przeprowadzenia robót budowlanych, które wymagałyby uzyskania pozwolenia na budowę. W przeciwnym wypadku zmiana sposobu użytkowania odbywa się w trybie wydania decyzji pozwalającej na budowę. W konsekwencji powyższego trzeba przyjąć, że w sytuacji gdy inwestor dokonuje samowolnej zmiany sposobu użytkowania, która związana była z wykonaniem robót budowlanych wymagających decyzji pozwalającej na ich realizację, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania naprawczego w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51, nie zaś art. 71a Prawa budowlanego. A zatem dyspozycją przepisu art. 71 a Prawa budowlanego objęta jest tylko taka zmiana sposobu użytkowania, która wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi (zob. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2008r. sygn. akt II OSK 119/07). Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowodzi, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przeprowadzone bowiem przez inspektorów PINB miasta L. kontrole w dniach [...] września 2013 r. i [...] października 2014 r. wykazały, że w budynku przy ul. K. P.w L. została wykonana przebudowa instalacji gazowej, elektrycznej, wod.-kan. i wentylacji mechanicznej z klimatyzacją w pomieszczeniach na parterze, I i II piętrze w kamienicy głównej i w oficynie, w pomieszczeniach zajmowanych przez klub nocny firmy "E." w związku ze zmianą sposobu użytkowania lokalu gastronomicznego na parterze i I piętrze na klub nocny oraz wykonano samowolnie roboty budowlane w stropie i ścianach konstrukcyjnych w pomieszczeniach na II piętrze, z wykonaniem nowej instalacji wewnętrznej gazu, centralnego ogrzewania, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji. Dokonano również przebudowy instalacji wodno-kanalizacyjnej w związku z samowolną zmianą sposobu użytkowania lokalu na II piętrze z lokalu mieszkalnego najpierw na lokal biurowy, a następnie na lokal nowy "G.", obecnie "F.".

Wykonanie wewnętrznej otwartej klatki schodowej łączącej parter z I piętrem i II piętrem spowodowało powstanie nowego samodzielnego lokalu użytkowego.

Trafnie więc – zdaniem Sądu – organy nadzoru budowlanego uznały, że zrealizowane roboty budowlane stanowią przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, co obligowało organ nadzoru budowlanego do przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 51 Prawa budowlanego.

Wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 Prawa budowlanego decyzja ma na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych należy stwierdzić, że postępowanie wywołane wnioskiem T. S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu [...] kwietnia 2015 r.) zostało zakończone ostateczną decyzją L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] orzekającą o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie decyzji wstrzymującej użytkowanie obiektu budowlanego budynku przy ul. K. P.

Skarga na powyższą decyzję ostateczną została oddalona prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 890/16. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd przesądził, że podstawę prawną zawartego we wniosku żądania wstrzymania użytkowania powyższego obiektu stanowił art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa budowlanego. Zostało to – jak podkreślono- potwierdzone pismem skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. (określonym jako "wniosek ponowny"), w którym powtórzył on swoje żądania wskazując dodatkowo, że na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa budowlanego "decyzja o wstrzymaniu użytkowania całego obiektu na działalność agencji G. podlega natychmiastowemu wykonaniu i należy ją ogłosić ustnie". Organy obu instancji orzekały zatem w granicach sprawy określonych treścią żądania zawartego w wyżej przytoczonych wnioskach.

Już z tego tylko względu zarzut niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. należało uznać za niezasadny.

Wprawdzie we wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. T. S. wśród przepisów prawnomaterialnych wskazał zarówno art. 71a ust. 1 pkt 1 Prawa budowalnego jak i art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tej ustawy, jednakże postępowania w trybie każdego z tych przepisów – jak to wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w cyt. wyroku z dnia 21.01.2016 r. sygn. akt II SA/Lu 720/15 – nie mogą być kumulowane. Do obowiązków organów administracyjnych rozpatrujących wniosek należało zatem dokonanie analizy treści żądania strony i zakwalifikowanie go z punktu widzenia przesłanek odpowiedniego przepisu prawa materialnego.

W samej skardze jej autor przytoczył zresztą tezę z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1812/11, zgodnie z którą "Wniosek strony wiąże organ co do treści żądania, natomiast podstawy prawne podejmowanej decyzji administracyjnej ustalane są przez ten organ na podstawie własnej oceny. (...) Organ administracji nie może być związany podaną przez stronę podstawą prawną żądania, albowiem to treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego, która będzie miała zastosowanie w konkretnej sprawie."

Organy administracji w niniejszej sprawie spełniły ten obowiązek dokonując wyboru przepisu prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie, co zostało następnie zaakceptowane wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: z dnia 21.01.2016 r. sygn. akt II SA/Lu 720/15 i z dnia 29.11.2016 r., sygn. akt II SA/Lu 890/16.

Nie można przy tym zgodzić się z argumentacją skargi opartą o pogląd prawny wyrażony w wyroku Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 3 września 2015 r. w sprawie II OSK 62/14, według którego dopuszczalne jest zamieszczenie w jednym piśmie różnych żądań. W takim przypadku rzeczą organu, do którego pismo wpłynęło jest nadanie właściwego biegu zgłoszonym żądaniom. Pogląd ten zaaprobowano w doktrynie. W szczególności w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego pod red. H. Knysiak-Molczyk wskazano, iż "Może się zdarzyć, że strona w jednym podaniu zażąda wszczęcia postępowania i wydania decyzji w więcej niż jednej sprawie administracyjnej. Jeśli sprawy te należą do właściwości tego samego organu administracji, to wniesienie podania spowoduje wszczęcie postępowania w każdej z nich. Organ, do którego wpłynęło takie podanie, powinien wszystkie te sprawy uczynić przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia".

Powyższego stanowiska orzecznictwa i doktryny nie można wszakże odnieść do sytuacji, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. T. S. sformułował bowiem tylko jedno żądanie (nakazania wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego), a tylko wskazał w nim różne przepisy prawa materialnego.

Nie ma więc miejsca wielość spraw administracyjnych. Jak bowiem wskazano, organ nie jest związany podstawą prawną żądania wskazaną przez stronę, lecz ustala tę podstawę na podstawie własnej oceny.

Wypada dodatkowo podnieść, ze postępowanie w trybie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego było prowadzone także przed wnioskiem skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. (nie tylko zresztą w tym wniosku skarżący żądał wstrzymania użytkowania całego obiektu przy ul. K. P. Uczynił to także m.in. we wniosku z [...].09.2016 r. – k. 92 akt adm.).

Jak bowiem wynika z akt sprawy w dniu [...] lipca 2013 r. do P. I. N. B. miasta L. wpłynął anonimowy wniosek przekazany przez LWINB w L., dotyczący wstrzymania prowadzonych robót budowlanych oraz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń w budynku głównym i oficynie usytuowanych przy ul. K. P. w L. W dniu [...] września 2013 r. inspektorzy PINB w L. podczas kontroli ustalili, że w budynku tym na parterze, pierwszym i drugim piętrze znajdują się pomieszczenia Klubu "F." (dawniej "G."). W sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń usytuowanych na parterze i I piętrze wszczęte zostało postępowanie naprawcze i wydane decyzje w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, które to postępowanie zaaprobowane zostało w prawomocnym wyroku WSA z 20 października 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 375/16. Natomiast w zakresie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń mieszczących się na II piętrze przedmiotowej kamienicy postanowieniem z dnia [...] organ pierwszej instancji wstrzymał ich użytkowanie na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego i zobowiązał właściciela obiektu – P. H. W. Sp. z o.o. w P. do przedstawienia w terminie do [...] listopada 2016 r. określonych dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego inicjując tym samym postępowanie zmierzające do legalizacji samowolnej zmiany sposobu użytkowania. W związku z obowiązkiem przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy inwestor wystąpił z wnioskiem o jej wydanie do organu właściwego – Prezydenta Miasta, ten zaś zwrócił się do Miejskiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie projektu decyzji w tej sprawie. Postanowieniem z [...] odmówiono uzgodnienia projektu decyzji, zaś właściciel obiektu wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jak wyjaśnił pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 19 grudnia 2017 r. postępowanie zażaleniowe nie zostało dotychczas zakończone.

Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu zajęcia stanowiska w sprawie powyższego zażalenia przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W opisanej sytuacji P. I. N. B. prowadzący postępowanie w trybie art. 71a Prawa budowlanego na wniosek inwestora przedłużył mu termin przedłożenia wymaganych dokumentów najpierw do [...] stycznia 2017 r. a następnie "do czasu zajęcia stanowiska przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego" w sprawie zażalenia P. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków w L. odmawiające uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy.

Jak z powyższego widać, postępowanie prowadzone przez P. I. N. B. miasta L. w trybie art. 71a Prawa budowlanego jest długotrwałe, jednakże nie wynika to z opieszałości organu, lecz jest następstwem konieczności prowadzenia innych (wpadkowych) postępowań administracyjnych przed innymi organami.

W myśl art. 35 § 5 kpa do terminów załatwienia sprawy określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się m. in. okresów opóźnień wynikających z przyczyn niezależnych od organu, co trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę. Podnoszona przez skarżącego kwestia zakresu postępowania w trybie art. 71a Prawa budowlanego (czy prawidłowo ograniczono je do pomieszczeń usytuowanych na drugim piętrze przedmiotowego obiektu czy też powinno obejmować cały budynek) będzie mogła być przedmiotem kontroli dopiero po końcowym rozstrzygnięciu sprawy. Na obecnym etapie postępowania zarzut w tym względzie należy uznać za przedwczesny. Nie sposób wszakże nie zauważyć, że w tej kwestii wypowiedział się już Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku z 20.10.2016 r. sygn. akt II SA/Lu 375/16, przedstawiając w uzasadnieniu tego wyroku omówioną wyżej stosowną argumentacje prawną.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.