Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 310/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z  art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 30 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie

W dniu 11 stycznia 2008 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od powyższego wyroku.

Postanowieniem z 22 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J.L.B. z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie skarżący odebrał 4 lutego 2008 roku.

W dniu 13 lutego 2008 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek skarżący szeroko opisał sytuację rodzinną i życiową w jakiej się znalazł, w żaden sposób nie usprawiedliwiając niemożności złożenie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi:

- wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

- uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,

- powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,

- równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ) .

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowana terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.

Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2001r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane).

Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie przedstawiła faktów, które uprawdopodobniłyby okoliczności wskazujące na brak winy. Na podstawie uzasadnienia wniosku strony skarżącej nie sposób przyjąć, że istniała jakaś przeszkoda nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiła wniesienie skargi w przewidzianym terminie. Strona obowiązana jest bowiem do zachowania szczególnej staranności przy załatwianiu swoich spraw, co oznacza, że w przypadku wystąpienia określonej przeszkody winna podjąć wszelkie możliwe środki, celem przezwyciężenia tej przeszkody. Skarżący natomiast nie wykazał, iż podjął wszelkie możliwe środki, celem złożenia skargi kasacyjnej, nie dopełnił więc ciążącego na nim obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Tym samym skarżący nie uprawdopodobnił, iż bez własnej winy nie mógł skutecznie dokonać wyżej wymienionej czynności procesowej. Nie można zatem przyjąć, że wnioskodawca uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy. Podeszły wiek czy ogólnie zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej ( por. postanowienie SN z 29 stycznia 2002 roku , II UZ 90/01, OSNPUS 2003, nr 24, poz. 602).

Sąd także podkreśla, że osoby, które w przeszłości wykonywały zawód adwokata, zobowiązane są do większej staranności przy wykonywaniu czynności procesowych. A zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania winna być dokonywana w oparciu o odpowiednio wyższe kryteria.

Uznając, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw i niewłaściwego doboru pracowników Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji - na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.