Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 452/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-4 i  par. 3,  art. 58 par. 1 pkt 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 238 par. 1,  art. 239 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie sposobu załatwienia skargi postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. 22 lutego 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie sposobu załatwienia skargi dotyczącej rocznego rozliczenia przez Zakład Emerytalno-Rentowy MSW jego emerytury.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa pozostaje poza właściwością sądu administracyjnego, ponieważ skargi K. J. są załatwiane w oparciu o przepisy Działu VIII Kpa, a zatem nie należą do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W pierwszej kolejności należy zatem ustalić co jest przedmiotem skargi i czy może ona być rozpoznana przez sąd administracyjny.

Wskazać należy, że zaskarżonym przez K. J. pismem organ wyjaśnił jedynie sposób prowadzenia sprawy skarżącego oraz przytoczył stanowisko Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW w zakresie rocznego rozliczenia emerytury skarżącego, jak również podał tryb wzruszenia decyzji organu emerytalnego. Nadto, powołując treść art. 239 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) – zwanej dalej Kpa, Minister wyjaśnił, że w przypadku złożenia przez skarżącego kolejnego pisma (skargi), którego przedmiotem będą te same okoliczności, zostanie podtrzymane dotychczasowe stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy i bez powiadamiania skarżącego o tym fakcie.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprawa K. J. była załatwiana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie przepisów Działu VIII Kpa, zatem nie może być przedmiotem oceny sądu administracyjnego, ponieważ skarga załatwiana w trybie przepisów Działu VIII Kpa otwiera jedynie postępowanie skargowo-wnioskowe, w którym organ nie rozstrzyga w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a., jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądową (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w postępowaniu skargowo-wnioskowym nie stosuje się przepisów Działu II Kpa ("Postępowanie"), ponieważ, w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu sprawy (art. 238 § 1 Kpa), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Tryb skargowo-wnioskowy jest jednocześnie jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Reasumując, sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.