Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1541/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, par. 2, par. 3,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30b, art. 30c, art. 30d, art. 30e, art. 37,
journal: Dz.U. 2013 poz 714
law: Ustawa z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2014 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna M. S., A. K. z siedzibą w S. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 25 czerwca 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez – [...] Spółka Jawna M. S., A.K. z siedzibą w S. (zwaną dalej: skarżącą) jest rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji - nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie protestu w sprawie wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...] zatytułowanego "Wdrożenie efektywnego systemu informatycznego w celu automatyzacji procesów biznesowych Wnioskodawcy z Partnerami" złożonego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, w ramach Działania 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco;

Wnioskiem zarejestrowanym pod numerem [...] skarżąca wystąpiła o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, w ramach Działania 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.

Pismem z dnia 6 września 2013 r., [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. (dalej: "GARR") poinformowała skarżącą o negatywnej ocenie złożonego przez nią wniosku z uwagi na brak spełnienia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej.

GARR wskazała, iż projekt nie spełnił kryteriów:

1) planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (kryterium nr 4);

2) wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia (kryterium nr 6);

3) środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) (kryterium nr 8):

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, skarżąca pismem z 27 września 2013 r., wniosła protest podnosząc, iż zawnioskowana kwota 437.000 zł została obliczona na podstawie oferty przedłożonej przez podmiot zajmujący się świadczeniem usług elektronicznych na rynku IT. Z treści oferty wynika, iż przebieg realizacji projektu składa się z trzech etapów. Każdy z etapów został szczegółowo i dokładnie opisany w pkt 18 wniosku o dofinansowanie. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia § 7 ust. 1 pkt 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu poprzez uznanie, że uchybienia ujawnione pomiędzy pkt 6 Biznes Planu a pkt 12 i 13 Biznes Planu pozwalały na przeprowadzenie merytorycznej oceny wniosku, bez wzywania wnioskodawcy do ich sprostowania w sytuacji, gdy dane zawarte w Biznes Planie (w zakresie danych dotyczących technologii, której dotyczył projekt) nie odpowiadały treści wniosku o dofinansowanie, uchybienia te były uchybieniami formalnymi, podlegającymi możliwości poprawy. W ocenie skarżącej, na skutek braku wezwania do złożenia stosownych wyjaśnień wniosek został uznany za niespełniający kryteriów nr 4 i 8. Skarżąca wskazała również, iż błędne wyliczenie wskaźnika bazowego oraz wskaźnika celowego stanowiło uchybienie formalne, do usunięcia którego komisja była zobowiązana wezwać wnioskodawcę.

Rozpatrując powyższy protest, pismem z dnia 5 czerwca 2014 r., Minister Administracji i Cyfryzacji poinformował skarżącą o jego negatywnym rozpatrzeniu.

W uzasadnieniu pisma Minister Administracji i Cyfryzacji podzielił stanowisko GARR odnośnie niekwalifikowaności wszystkich wydatków w projekcie. Wyjaśniono, iż w pkt 8 Biznes Planu nie przedstawiono żadnego uzasadnienia wysokości wydatków we wszystkich planowanych w projekcie kategoriach (WNP, INS, SZK). Nawet gdyby przyjąć, że elementem takiego uzasadnienia (w stosunku do wydatków w kategorii WNP) było znajdujące się w pkt 5 Biznes Planu lakoniczne wskazanie, że wydatki WNP zostały określone na podstawie spotkań biznesowych z potencjalnym wykonawcą "[...][...]t" A. G., to z informacji tej nie wynika, żadne uzasadnienie ceny wydatku. W ocenie Instytucji Pośredniczącej, wnioskodawca nie uzasadnił czemu zakłada, że nabycie konkretnego oprogramowania, wytwarzanego przez jednego tylko producenta, najlepiej miałoby służyć jego potrzebom i być najbardziej efektywnym rozwiązaniem z punktu widzenia wydatkowania środków publicznych. Podtrzymano zarzut przedmiotowej niekwalifikowaności wydatków na szkolenia partnerów. IP wyjaśniła, iż osoby, które projektu nie realizują (np. pracownicy partnerów), nie mogą być odbiorcami szkoleń w ramach projektu. Zaznaczono, iż nie było możliwe skorzystanie z możliwości wyłączenia wydatków niekwalifikowalnych w projekcie, skoro ewidentnie przekraczają dopuszczalny próg 10% wartości wydatków kwalifikowalnych. IP potwierdziła istnienie niespójności pomiędzy opisami w pkt 6 a opisami w pkt 12 i 13 Biznes Planu. Podkreślono, iż możliwość wezwania w toku oceny formalnej do uzupełnień nie może prowadzić do zmiany, uzupełnienia czy poprawy Biznes Planu. Z kolei możliwość wyjaśnienia wątpliwości dotyczących treści wniosku to uznaniowe prawo Komisji Konkursowej RIF. W ocenie IP, Regulamin nie pozwala na tak głęboko idące modyfikacje, jakie byłyby konieczne dla nadania Biznes Planowi spójnego i zgodnego z regułami wypełniania tego dokumentu kształtu. W opinii IP, w sytuacji, w której wszystkie wydatki w projekcie są niekwalifikowalne ze względu na ich nieadekwatny opis, stwierdzić należy, że instytucja oceniająca wniosek nie ma de facto możliwości pozytywnej oceny efektywności projektu.

Powyższe pismo z 5 czerwca 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez IP.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

1. art. 30b ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r." w zw. z § 9 ust. 1 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a to wydanie rozstrzygnięcia z rażącym przekroczeniem terminów tam określonych;

2. § 10 ust. 2 pkt 13 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. poz. 412) poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że wydatki określone w projekcie – Biznes Planie nie były bezpośrednio związane z projektem i tym samym były zbędne do realizacji projektu, w tym błędne uznanie, że wydatek z kategorii szkolenia partnerów jest niekwalifikowany;

3. art. 31 ust. 1 ustawy z.p.p.r. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG i § 14 ust. 1 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG poprzez niezapewnienie rzetelnej, bezstronnej i obiektywnej oceny projektu – Biznes Planu i analizy protestu skarżącego;

4. § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że skarżącemu nie przysługiwało prawo złożenia wyjaśnień, co skutkowało nierzetelną oceną projektu.

Ponadto, skarżąca Spółka zarzuciła poczynienie nieprawidłowych ustaleń i oceny, poprzez pominięcie wyjaśnień złożonych przez skarżącą co doprowadziło do błędnego przyjęcia, iż projekt – Biznes Plan nie spełniał obligatoryjnych kryteriów merytorycznych, przy czym skarżąca w sposób wystarczający uzasadniła wysokość wydatków, wskaźniki produktu i rezultatu podane przez skarżącą były obiektywnie weryfikowalne i realne oraz wykorzystanie środków miało nastąpić zgodnie z zasadami gospodarki finansowej opartej na zasadach bilansowych przy zachowaniu relacji nakładów do rezultatów.

W uzasadnieniu skargi Spółka wyjaśniła, iż fakt dołączenia do protestu oferty podmiotu (potencjalnego wykonawcy) "[...] – [...]" A.G. nie jest równoznaczny z merytoryczną modyfikacją wniosku o dofinansowanie. Skarżąca jedynie w drodze wyjaśnień, uzupełniła wniosek oraz przedstawiła w oparciu o jakie dane dokonała obliczenia kwoty 437.000 zł objętej wnioskiem o dofinansowanie. Skarżąca wskazała, iż nie zmieniała merytorycznej treści wniosku, a jedynie odpowiedziała na zarzuty RIF.

W ocenie skarżącej, dowolna jest wykładnia § 10 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. dokonana przez IP prowadząca do wniosku, iż wydatki objęte projektem nie mogą zostać przeznaczone na szkolenia partnerów skarżącej, a winny dotyczyć jedynie jego pracowników. Wyjaśniono, iż partnerzy w toku koncepcji biznesowej zaproponowanej przez skarżącą uczestniczą w realizacji projektu na takich samych zasadach jak pracownicy Spółki. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, w której zaistnieje konieczność przeprowadzenia działań, których celem byłaby integracja systemów informatycznych skarżącej i jego partnerów, aby uzyskać pełna automatyzację z systemem jaki miałby obowiązywać u skarżącej. Ponadto, o ile IP uznała, iż wydatki przewidziane na szkolenia partnerów są niekwalifikowalne powinna skorzystać z możliwości usunięcia wydatków z projektu jako zbędnych.

Odnosząc się do oceny kryterium nr 6 oraz kryterium nr 8, w ocenie skarżącej, organ winien zastosować procedurę wezwania do złożenia wyjaśnień. Wskazano, iż nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem IP, jakoby organ posiadał całkowitą swobodę w decydowaniu, czy skorzystać z zastosowania powyższej procedury czy nie. Pozostawienie całkowitej swobody dla organu oceniającego projekt prowadziłoby do niepożądanych skutków, kiedy to organ całkowicie arbitralnie podejmowałby decyzję o tym, aby niektóre podmioty ubiegające się o dofinansowanie wzywać do wyjaśnień a inne natomiast nie. W ocenie Spółki, dokonanie przez IP interpretacji przepisu § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG w sposób ograniczający się jedynie do wykładni językowej, w sytuacji gdy jej zastosowanie prowadzi do osiągnięcia wyników sprzecznych z racjonalnym zastosowaniem przedmiotowej procedury, stanowi uchybienie mające istotny wpływ na końcowe rozstrzygnięcie postępowania. Pomimo braku wezwania, IP powinna poddać badaniu całokształt projektu, a mianowicie pierwotny wniosek wraz z Biznes Planem rozszerzony o wyjaśnienia złożone przez skarżącą, które stanowią integralną część wniosku. Skarżąca zaznaczyła, iż IP nie odniósł się w żadnej mierze do tych wyjaśnień, opierając swoją ocenę merytoryczną o ustalenia poczynione przez RIF. Pominięcie złożonych wyjaśnień skutkowało ponowną negatywną oceną wniosku. W ocenie Spółki, niezastosowanie przez RIF procedury wezwania do złożenia wyjaśnień i kolejno pominięcie przez IP złożonych przez skarżąca wyjaśnień oznacza, iż wniosek został oceniony w sposób nierzetelny.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż skarga jest niezasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury.

Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B".

Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.).

W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. poz. 412) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego).

Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.2), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej.

Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści niezwykle istotna jest "Instrukcja wypełnienia wniosku od dofinansowanie", która zawiera zarówno ogólne zasady, jak i szczegółowe wskazówki dotyczące wypełniania poszczególnych części i rubryk wniosku.

W zakresie zasad ogólnych należy wskazać na następujące istotne zapisy:

Regulując wymogi formalne dotyczące przygotowania wniosku o dofinansowanie instrukcja podkreśla, iż "Wniosek powinien zawierać wszystkie wymagane niniejszą Instrukcją informacje umożliwiające dokonanie pełnej oceny pozwalającej na udzielenie wsparcia." (str. 1 Instrukcji) oraz "Rubryki opisowe wniosku o dofinansowanie muszą uwzględniać wszystkie wymagane w danym punkcie informacje wskazane w niniejszej instrukcji. Brak niektórych informacji może prowadzić do negatywnej oceny w odniesieniu do odpowiedniego kryterium merytorycznego. Po złożeniu wniosku o dofinansowanie na żadnym etapie nie ma możliwości uzupełniania lub modyfikowania informacji merytorycznych (w tym danych liczbowych) dotyczących projektu. Projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny (rozbieżne dane) lub niejednoznaczny uniemożliwiają pozytywny wynik oceny merytorycznej" (str. 2 Instrukcji).

Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż nie spełnia on merytorycznych kryteriów obligatoryjnych: planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (kryterium nr 4); wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia (kryterium nr 6); środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) (kryterium nr 8).

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 10 ust. 2 pkt 13 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. należy uznać, iż jest on niezasadny. Zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia w działaniu 8.2 PO IG kwalifikowalne są wydatki na zakup szkoleń specjalistycznych niezbędnych do wdrożenia rozwiązania elektronicznego biznesu typu B2B dla osób zaangażowanych w realizację projektu objętego wsparciem. Wyjaśnić należy, że partnerzy projektu (tj. przedsiębiorcy, z którymi w wyniku zrealizowania projektu dany wnioskodawca miałby podjąć współpracę w formule wykorzystującej system B2B - por. pkt 10 Biznes Planu) nie mogą zostać uznani za podmioty, które w ramach projektu mogą otrzymać dofinansowanie. Uznanie bowiem, iż w ramach projektu można dofinansować wydatki skierowane na potrzeby partnerów, a nie podmiotu wnioskującego o wsparcie, prowadziłoby do udzielania niezalegalizowanej pomocy publicznej podmiotom gospodarczym innym niż sam wnioskodawca. Należy zauważyć, iż żaden z partnerów projektu nie ubiegał się o dofinansowanie własnych kosztów związanych z projektem Spółki. Finansowanie działań partnerów oznaczałoby zatem w analizowanym przypadku udzielenie pomocy publicznej podmiotom gospodarczym z naruszeniem, wynikającego z art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu UE, obowiązku uprzedniej legalizacji takiej pomocy. Wbrew twierdzeniom skarżącej, brak było przy tym możliwości wyłączenia z projektu wydatków na szkolenia, z uwagi na fakt, iż nie stanowiły one jedynej kwoty, która została w prawidłowy sposób uznana za niekwalifikowalną.

Za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy z.p.p.r. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG i § 14 ust. 1 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG poprzez niezapewnienie rzetelnej, bezstronnej i obiektywnej oceny projektu – Biznes Planu i analizy protestu skarżącego. Należy zauważyć, iż z oferty przedstawionej wraz z protestem wynikało, że skarżąca Spółka zamierza nabyć 40 licencji na oprogramowanie EuroFaktura Platinium. W dokumentacji aplikacyjnej nie uzasadniono jednak takiej liczby nabywanych licencji, co uniemożliwiało uznanie wydatków w kategorii WNP (nabycie wartości niematerialnych i prawnych) za kwalifikowalne. W pkt 8 Biznes Planu nie przedstawiono żadnego uzasadnienia wysokości planowanych wydatków. Uzasadnieniem takim nie było również, znajdujące się w pkt 5 Biznes Planu, lakoniczne wskazanie, że wydatki WNP zostały określone na podstawie spotkań biznesowych z potencjalnym wykonawcą "[...]-[...]" A, G,. IP zasadnie wywiodła, iż w zakresie kryterium nr 6 w Biznes planie wystąpiły istotne niespójności w opisie trzech wskaźników dotyczących podpisu elektronicznego i elektronicznej wymiany danych. W odniesieniu do wskaźnika dotyczącego zysku błędnie ustalono okresy odniesienia służące jego obliczeniu. Prawidłowe jest zatem stwierdzenie IP, iż wniosek nie został rzetelnie przygotowany. Istotne w powyższym kontekście jest również, iż komisja oceniająca posiada wprawdzie uprawnienie do wzywania wnioskodawców do złożenia wyjaśnień, jednakże skorzystanie w tej możliwości nie może prowadzić do zmiany, uzupełnienia czy poprawy Biznes Planu, a taka zmiana byłaby konieczna, aby usunąć błędy dotyczące prezentacji wskaźników w projekcie.

Odnosząc się do zarzutu wydania rozstrzygnięcia z rażącym naruszeniem terminu rozpoznania protestu należy stwierdzić, że termin wskazany w art. 30b ust. 7 ustawy z.p.p.r. ma charakter instrukcyjny, zaś Spółka nie wykazała, iż jego przekroczenie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Z powyższych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Administracji i Cyfryzacji i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.