Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1810/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc VIII 2004r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], doręczoną L. G. w dniu 24 października 2006 r. (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru), skarżący nadał na adres organu w Urzędzie Pocztowym A w dniu 24 listopada 2006 r. (data stempla pocztowego). W treści decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia zawarte zostało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we W. w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z akt sprawy wynika, iż decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono stronie skarżącej w dniu 24 października 2006 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy procesowej, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2 art. 83 ustawy). W myśl przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu 25 października 2006 r. i kończył się z upływem dnia 23 listopada 2006 r. Tymczasem skarga L. G. na wyżej wskazane rozstrzygnięcie, została wniesiona – stosownie do powyższych ustaleń - w dniu 24 listopada 2006 r., tj. jeden dzień po upływie ustawowo zakreślonego terminu.

Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia doręczonej w dniu 24 października 2006 r. decyzji, obligowały Sąd - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy procesowej – do odrzucenia skargi L. G., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.