Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 964/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 13 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. H. K.- G.G. na negatywną ocenę projektu złożonego w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.1/ schemat 2010/1 przedstawioną w informacji Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] p o s t a n a w i a: I . pozostawić skargę bez rozpatrzenia, II. zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie [...] złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2010 r. E.K., prowadząca "G" w S. złożyła do Wydziału Zrządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia pn. "Wzrost konkurencyjności firmy "G" E.K. poprzez utworzenie "I" w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego w dniu 24 marca 2010 r. przez Zarząd Województwa [...], działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013 (RPO WZ).

Pismem nr [...] z dnia 12 sierpnia 2010 r. wnioskodawczyni została poinformowana, iż przedmiotowy wniosek został pozytywnie oceniony pod kątem spełnienia kryteriów formalnych. Ponadto Wydział Wdrażania RPO poinformował, że dokumentacja została skierowana do kolejnego etapu oceny wniosków tj. oceny środowiskowej, ekonomiczno-finansowej i merytoryczno-technicznej prowadzonej przez Komisję Oceniającą Projekty (dalej: KOP).

Następnie pismem nr [...] z dnia 30 września 2010 r. poinformowano wnioskodawczynię, że dokumentacja aplikacyjna została poddana ocenie ekonomiczno-finansowej prowadzonej przez Zespół ds. oceny ekonomiczno-finansowej w ramach KOP. W wyniku tejże oceny projekt został oceniony negatywnie, gdyż nie spełniał wszystkich kryteriów dopuszczających, w związku z tym został odrzucony z procedury ubiegania się o dofinansowanie.

W piśmie tym przedstawiono błędy wynikające z oceny przeprowadzonej pod kątem spełnienia kryteriów ekonomiczno-finansowych, wskazując, iż wnioskodawczyni nie spełnia kryteriów określenia źródeł finansowania projektu oraz kondycji finansowej. Ponadto w wyżej wymienionym piśmie z dnia 30 września 2010 r. przedstawiono uzasadnienie wskazujące, iż Zespół ds. oceny ekonomiczno - finansowej weryfikuje projekty na podstawie dopuszczających kryteriów ekonomiczno - finansowych zawartych w Karcie Oceny Ekonomicznej (dalej KOE) dostępnej na stronie internetowej www.rpo.wzp.pl. Pozytywna ocena wniosku jest warunkowana pozytywną oceną wszystkich kryteriów dopuszczających. W wyniku oceny KOP projekt nie uzyskał pozytywnej oceny w odniesieniu do kryteriów dopuszczających, a tym samym został odrzucony.

Wydział Zarządzania RPO, dokonując analizy w zakresie przedmiotowej oceny ekonomiczno-finansowej na podstawie wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do dokumentacji KOE stwierdził, iż wnioskodawczyni nie będzie w stanie finansować projektu przed uzyskaniem refundacji ponieważ nie posiada środków własnych na pokrycie wydatków związanych z inwestycja. Zdaniem ekspertów pomimo tego, że projekt jest dobre przygotowany pod kątem założeń do analizy finansowej i nakłady inwestycyjne są zasadne to jednak nie jest on wykonalny ze względu na niestabilną sytuację finansową wnioskodawczyni, która prowadzi działalność gospodarczą zbyt krótko i nie osiąga jeszcze wystarczających przychodów, by zapewnić środki na zrealizowanie inwestycji.

Od otrzymanej informacji wnioskodawczyni złożyła, pismem z dnia 18 października 2010 r., do Wydziału Zarządzania RPO protest, podnosząc, iż ocena ekonomiczno-finansowa nie uwzględniła specyfiki formy prawnej działalności wnioskodawczyni, niewłaściwie zinterpretowała oświadczenie woli banku oraz nie wzięła pod uwagę szczegółowych zapisów dokumentacji konkursowej. Zdaniem wnioskodawczyni ocena ekonomiczno-finansowa została wykonana w sposób zbyt ogólny, bez uwzględnienia specyfiki formy prawnej, jaką jest działalność gospodarcza osoby fizycznej. Powszechnie wiadomo, że tej formie działalności towarzyszy odpowiedzialność za zaciągnięte zobowiązania i to zwykle całym posiadanym majątkiem, przy czym majątek prywatny i firmowy to praktycznie to samo. Mając to na uwadze całkowicie innego znaczenia nabiera oświadczenie woli banku. Można przyjąć jako pewnik, że załączona forma i treść oświadczenia na pewno nie miałaby miejsca, gdyby bank nie uważał wnioskodawczyni za wiarygodnego finansowo klienta, a jej pomysł biznesowy za godny udzielenia wsparcia finansowego. Uznanie wiarygodności wnioskodawczyni było poprzedzone pozytywną weryfikacją jej sytuacji ekonomicznej, jako osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, planującej zrealizować określone przedsięwzięcie inwestycyjne. Obecne w oświadczeniu klauzule pozytywnej weryfikacji sytuacji ekonomiczno-finansowej i odpowiedniego zabezpieczenia kredytu należy traktować jako standardowe sformułowania w oświadczeniach instytucji finansującej, która ostateczną decyzję ma podjąć po upływie kilku miesięcy, bo przecież co najmniej tyle trwa zwykle ocena aplikacji. Wnioskodawczyni podkreśliła także, że również promesy kredytowe mają ograniczony termin ważności, co powoduje często, że w chwili oceny wspomniane dokumenty są już nieważne. Wyróżnienia wymaga więc bardzo rozsądna polityka finansowa wnioskodawczyni, który dzięki uzyskanej formie oświadczenia woli banku zachowała w swojej dyspozycji środki finansowe w wysokości kilku tysięcy złotych, bo tyle zapewne kosztowałaby ją procedura uzyskania promesy kredytowej. Według wnioskodawczyni negatywna decyzja eksperta nie jest zasadna, albowiem wskazała ona źródła finansowania projektu, jak i jest przygotowana na przedstawienie wymaganych dokumentów (w zakresie formy i treści) przed podpisaniem umowy o dofinansowanie, czyli spełniła i nadal spełnia wymagania obowiązujących Wytycznych.

Ponadto wnioskodawczyni zwróciła uwagę na fakt, iż zgodnie z zapisami § 7 pkt. 6 Regulaminu Komisji Oceniającej Projekty: " Na każdym etapie oceny Zespół Ekspertów, za pośrednictwem pracownika WWRPO-I/WWRPO-II, może zażądać dodatkowych wyjaśnień od Wnioskodawcy". Zdaniem wnioskodawczyni decyzja Eksperta nr 1 oparta sformułowaniach typu: "Niepokój eksperta"; "może mieć on problem" , "Kolejna obawa", Niepokój budzi", czyli wątpliwościach, mogłyby być, a może wręcz powinna, poprzedzona żądaniem wyjaśnień w trybie § 7 pkt. 6 Regulaminu Komisji Oceniającej Projekty. W ocenie wnioskodawczyni pominięcie przez eksperta procedury wyjaśniającej jego wątpliwości mogło doprowadzić do nierównego potraktowania wnioskodawczyni w stosunku do pozostałych podmiotów ubiegających się o wsparcie.

W związku z przedstawionymi powyżej argumentami wnioskodawczyni podniosła, iż protest jest wystarczająco uzasadniony i wniosła o jego pozytywne rozpatrzenie i skierowanie jej wniosku do kontynuowania procedury ubiegania się o wsparcie.

Rozstrzygnięciem – informacją z dnia 24 listopada 2010 r. nr [...] Zarząd Województwa [...] - Wydział Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym nie stwierdził przesłanek do uznania, iż ocena wniosku została przeprowadzona w sposób niewłaściwy.

Wskazano, iż z przedłożonych do weryfikacji dokumentów wynikało, iż wnioskodawczyni przedłożyła na poparcie swojej wiarygodności PIT-36 za 2009 r., z którego wynikało, że dochód za wskazany rok podatkowy wynosi [...] ([...]:12 m-cy = [...]). Dodatkowo przedstawiła dokument z banku, który jest tylko i wyłącznie oświadczeniem woli tejże instytucji o możliwości udzielenia kredytu - niemniej jednak po spełnieniu określonej listy wymogów zaś wartość takiego dokumentu z uwagi na komercyjne zasady funkcjonowania banków budzi poważne zastrzeżenia, szczególnie w odniesieniu do sytuacji ryzyka ponoszonego również przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym WZ.

Podkreślono, iż wnioskodawczyni składając wniosek o dofinansowanie powinna mieć też świadomość, że będzie on podlegał dużej konkurencji w ramach ogłoszonego konkursu. W konsekwencji tego, w dobrze pojętym własnym interesie powinna właściwie zabezpieczyć swoją pozycję dotyczącą określenia źródeł finansowania i kondycji finansowej (wiarygodności ekonomiczno-finansowej) - poprzez złożenie właściwych załączników, o czym informują przecież zapisy Wytycznych dla Wnioskodawców, a co także wynika z kryteriów oceny. Wykazanie dochodu na poziomie [...] (miesięcznie) i oświadczenie z komercyjnej placówki bankowej nie stanowią podstawy do zakwestionowania oceny przeprowadzonej przez ekspertów KOP.

W związku z powyższym, odrzucono się protest wnioskodawczyni oraz uznano ocenę ekonomiczno-finansową przeprowadzoną przez Zespół ds. ekonomiczno-finansowych w ramach KOP za właściwą.

Powyższe rozstrzygnięcie doręczono wnioskodawczyni w dniu 1 grudnia

2010 r.

Pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. wnioskodawczyni wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższe rozstrzygnięcie (wpływ do Sądu w dniu 14 grudnia 2010 r.), domagając się uchylenia w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącej ocena projektu została przeprowadzona w sposób niezgodny z procedurami wyboru projektów określonymi w dokumentacji obowiązującej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] w latach 2007-2013.

Uzasadniając swoją skargę skarżąca podniosła, iż pierwsza niezgodność miała miejsce na etapie oceny formalnej. Zgodnie z Podręcznikiem Wnioskodawcy RPO WZ 2007-2013 Rozdział 4. Przygotowanie i wybór wniosków w ramach RPO WZ 2007-2013 a. Projekty konkursowe Ocena formalna wniosku o dofinansowanie wśród kryteriów formalnych przyjętych dla RPO WZ 2007-2013, na poz.19 znajduje się kryterium: Projekt ma zapewnione finansowanie w części nie objętej wsparciem. Potwierdzeniem spełnienia tego warunku było sprawdzenie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia nr 2, w którym zapewniła Instytucję Zarządzającą, że posiada środki finansowe zabezpieczające wkład własny na realizację projektu opisanego we wniosku, w tym na pokrycie wydatków niekwalifikowanych. Ponadto w ww. oświadczeniu skarżąca zobowiązała się do zabezpieczenia środków na realizację planowanego przedsięwzięcia przed otrzymaniem refundacji. Jednocześnie dołączyła pismo z banku stanowiące wg Karty Oceny Formalnej tzw. inny dokument potwierdzający zewnętrzne finansowanie. Jak podkreśliła skarżąca zarówno ww. oświadczenie, jak i pismo z banku zostały zaakceptowane na etapie oceny formalnej, a skarżąca nie została wezwana do wniesienia uzupełnień do dokumentacji lub udzielenia wyjaśnień w kwestii zabezpieczenia środków na realizację projektu. Naruszeniem procedury wyboru projektów było więc podważenie wiarygodności ww. oświadczenia na etapie oceny ekonomiczno-finansowej, w zakresie kryterium 1.5. Określenie źródeł finansowania projektu. Tą decyzją zostało również naruszone proceduralne prawo do dołączenia tzw. innych dokumentów dopiero na etapie weryfikacji formalno - prawnej, przed podpisaniem umowy o dofinansowanie. Tym samym nastąpiło złamanie intencji proceduralnej Instytucji Wdrażającej, która wnosząc wspomniany zapis do Karty Oceny Formalnej wzięła pod uwagę możliwość wystąpienia radykalnej zmiany sytuacji finansowej skarżącej (zarówno w kierunku jej poprawy, jak i pogorszenia) w okresie od dnia złożenia dokumentacji aplikacyjnej do dnia podpisania umowy dotacji. Ustaliła tym samym jednoznacznie, że oświadczenie skarżącej jest wystarczającym dokumentem w procesie wyboru projektów i jako takie nie może być kwestionowane.

W dalszej kolejności skarżąca podniosła, iż proces oceny projektu został również niewłaściwie przeprowadzony na etapie oceny ekonomiczno-finansowej w trakcie analizy kryterium: Kondycja finansowa wnioskodawcy. Zgodnie z kartą oceny ekonomiczno-finansowej w ramach wspomnianego kryterium ocenie podlega wypłacalność wnioskodawcy, jego możliwości finansowe oraz zdolność kredytowa. Wymienione czynniki są wprost związane z zapewnieniem źródła finansowana projektu, a więc nie mogły być prawidłowo ocenione w świetle proceduralnego prawo do dołączenia tzw. innych dokumentów potwierdzających zapewnienie środków na realizację projektu dopiero na etapie weryfikacji formalno - prawnej, przed podpisaniem umowy o dofinansowanie. Jak już wyżej opisano, możliwość ta wynika zapewne z konieczności zabezpieczenia prawidłowości realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego, szczególnie w dobie gwałtownie zmieniającej się sytuacji rynkowej, pozostającej pod bardzo silnym wpływem zjawisk kryzysowych. Obowiązek ostatecznej weryfikacji formalno-prawnej sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy i towarzyszące mu prawo wnioskodawcy do dostarczenia najbardziej aktualnych dokumentów potwierdzających jego potencjał ekonomiczny w sposób zdecydowany pomniejsza znaczenie oceny kondycji finansowej wnioskodawcy na etapie oceny ekonomiczno-finansowej. Wobec powyższego nie może być decydującą podstawą do odrzucenia aplikacji. Tym bardziej, że w analizowanym przypadku pominięto równocześnie możliwość żądania od skarżącej wyjaśnień w trybie § 7 pkt. 6 Regulaminu Komisji Oceniającej Projekty.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.), kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez Instytucję Zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa Instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.). Stosownie do treści art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona, jednak jest niekompletna. Skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia 24 listopada 2010 r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji.

Skarga E.K. na dzień jej wniesienia, tj. 14 grudnia 2010 r. była niekompletna, ponieważ nie dołączono do niej załączników. Skarżąca składając wniosek do Instytucji Zarządzającej złożyła go wraz z 14 załącznikami tj. Biznes planem, wypisem z dokumentu rejestrowego, dokumentami potwierdzającymi sytuację finansową wnioskodawcy, formularzem informacji o pomocy publicznej dla podmiotów ubiegających się o pomoc inną niż de minimis, oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością w celu realizacji projektu, wyciągiem z dokumentacji technicznej, dokumentami związanymi z wpływem projektu na środowisko naturalne, formularzem do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ, zaświadczeniem organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, mapą lokalizacji projektu na tle obszarów chronionych w ramach sieci Natura 2000 lub potencjalnych obszarów Natura 2000 w skali 1:100 000, zobowiązaniem wnioskodawcy do złożenia załączników obowiązkowych możliwych do uzupełnienia w późniejszym terminie, oświadczeniem o zapewnieniu środków niezbędnych do realizacji projektu, harmonogramem rzeczowo-finansowym realizacji projektu, do Sądu zaś złożyła tylko jeden, tj. Biznes Plan.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. W związku z tym na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. Ponadto z uregulowań ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, ponieważ to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r., przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej. Wezwanie do uzupełnienia może dotyczyć wyłącznie innych braków skargi niż jej kompletność. Stanowisko to potwierdza również postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2010r., sygn. akt II GSK 785/10, a także postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 345/10.

Ponadto podkreślić trzeba, w przedmiocie kompletności skargi, że nie ma znaczenia to, czy brakujące załączniki mają wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Kompletność skargi oznacza przedłożenie wszystkich załączników (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010r., sygn. akt II GSK 1042/10, postanowienie z dnia 27 lipca 2010r. sygn. akt II GSK 785/10, postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 345/10).

Wskazać również należy, że w wyroku z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 370/10 Naczelny Sąd Administracyjny skonstatował, że procedury konkursowe mają na celu wyłonienie do dofinansowania projektów istotnych z punktu widzenia realizowania polityki rozwoju i pochodzących od wnioskodawców sprawnych, dokładnych i dobrze zorganizowanych. Wnioskodawcy, którzy z powodzeniem przejdą trudne procedury konkursowe dają lepszą gwarancję, że przyznane dofinansowanie zostanie należycie wykorzystane.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca wniosła skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.