Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 607/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 114 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 161
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W.P. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] listopada 2018 r. W.P. - powołując się na art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) - który przewiduje możliwość wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji, zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] (dalej: KWP) o wypłatę wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w latach 2010-2012 oraz o wypłatę ekwiwalentu za wypracowane nadgodziny.

Wniosek ten, zgodnie z właściwością w trybie art. 65 § 1 K.p.a., został przekazany do Komendanta Miejskiego Policji (dalej: KMP).

W uzasadnieniu wniosku W.P. wskazał, że w 2012 r. odchodząc na emeryturę otrzymał wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lecz w zaniżonej kwocie. W dalszej części uzasadnienia powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, w którym orzeczono, że art. 115a. ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 416, 650, 730, 1039, 1544 i 1669) w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Postanowieniem z [...] maja 2019 r., KMP - na podstawie art. 149 § 3, art. 150 § 1 w zw. z art. 145a oraz art. 144 K.p.a. - odmówił wznowienia postępowania w sprawie wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz niewykorzystany czas wolny od służby.

W uzasadnieniu decyzji KMP wyjaśnił, ze sprawa naliczenia ww. ekwiwalentu pieniężnego na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji nie została rozstrzygnięta decyzją administracyjną, albowiem wyplata kwestionowanej wysokości świadczenia nastąpiła w drodze czynności materialno-technicznej.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, W.P. złożył na nie zażalenie.

KWP postanowieniem z [...] lipca 2019 r., nr [...] - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - utrzymał w mocy postanowienie KMP.

Uzasadniając postanowicie KWP wskazał, że wyliczenie i wypłata ekwiwalentu na podstawie art. 144 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji jest czynnością z zakresu administracji publicznej, a skoro ma ona charakter techniczny, to nie stosuje się względem niej trybu wznowienia właściwego dla decyzji administracyjnych, określonego w art. 145 i 145a K.p.a. Słuszne było zatem rozstrzygnięcie KMP omawiające wznowienia postępowania w tej sprawie.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi W.P. (dalej: skarżący), złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz naliczenie świadczenia wraz z należnymi odsetkami. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że jego wniosek z [...] listopada 2019 r. złożony został na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018r., sygn. akt K 7/15. Postępowanie w sprawie toczyło się od [...] listopada 2019 r. do [...] sierpnia 2019 r., lecz skarżący nie otrzymał wyrównania za urlop i dni wolne.

Odpowiadając na skargę KWP wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, świadczenia w postaci ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby, które przyznawane są w związku ze zwolnieniem policjanta ze służby, należne są w mocy ustawy. Ich wyliczenie oraz wypłata odbywa się - jak słusznie wskazały organy - w formie czynności materialno-technicznych. Zgodnie z treścią art. 190 ust. 4 Konstyucji RP, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania. Czynność materialno-techniczna stanowi zatem "rozstrzygnięcie w innych sprawach". W przypadku tego rodzaju rozstrzygnięć przepisy nie określają jednak procedury wznawiania postępowania.

Skoro zatem przepisy nie regulują procedury wznawiania postępowania od czynności materialno-technicznych, a skarżący we wniosku z [...] listopada 2018 r., wprost wskazał, że domaga się wznowienia postępowania w spawie wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz wypłaty ekwiwalentu za wypracowane nadgodziny, zasadnie KMP - na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. - odmówił wznowienia postępowania.

Skarżący może natomiast dochodzić roszczenia należnego mu z mocy art. 114 ust 1 pkt 2 ustawy o Policji, żądając jego wyrównania. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W myśl ust. 2 tego artykułu organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami. Za taką wyjątkową okoliczność należy uznać stwierdzenie niekonstytucyjność normy prawnej stanowiącej podstawę wyliczenia skarżącemu spornego ekwiwalentu.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).