Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 676/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego, k. 9) A. W. (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na postanowienie wskazane w rubrum nin. postanowienia. Do skargi załączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku wskazał, w zakresie mającym znaczenie dla przedmiotu sprawy, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia odwołania był jego zły stan zdrowia.

Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. wyznaczony dla skarżącego z urzędu pełnomocnik uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, że uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek ustawowych przywrócenia tego terminu wynika chociażby ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy dokumentów. Wynika z nich, że Skarżący jest osobą chorą, pozbawianą jakichkolwiek środków pieniężnych, która nie podlega ubezpieczeniu rolniczemu, nie płaci jakichkolwiek podatków. W rezultacie, jako osoba schorowana nie mógł dochować także terminu do wniesienia skargi do Sądu. Pełnomocnik wskazywał ponadto, że Skarżący nie posiada jakichkolwiek innych środków dowodowych umożliwiających mu uprawdopodobnienie występowania choroby, albowiem to właśnie w wyniku zaskarżonej decyzji Burmistrza [...] winien on mieć przyznane środki, za pomocą których podejmie leczenie. W rezultacie Skarżący nie mógł przedłożyć innych dokumentów uprawdopodabniających brak winy, skoro z uwagi na brak ubezpieczenia nie może korzystać z pomocy lekarza. Podniesiono także, że z uwagi na brak środków na leczenie, Skarżący nie zawsze jest w stanie samodzielnie zadbać o własne sprawy, nawet o odbiór adresowanej do niego korespondencji albo wysłanie własnej. Poczta jest znacznie oddalona od miejsca zamieszkania Skarżącego, przez co udanie się do placówki, z uwagi na stan zdrowia Skarżącego - choroba zwyrodnieniową stawów, wymaga od niego znacznego wysiłku. Dlatego też Skarżący stara się jednocześnie załatwić jak najwięcej spraw za jedną wizytą w placówce pocztowej, tj. odebrać wszystkie listy polecone, nadać własną korespondencję oraz opłacić rachunki, żeby nie narażać się na dodatkowe koszty związane z przejazdami, czy problemy zdrowotne. Wysiłek fizyczny powoduje u Skarżącego kłucie w lewej stronie ciała w okolicach serca oraz duszności, z tej przyczyny podjął starania o skierowanie go do poradni kardiologicznej. Nie jest dla niego możliwym codzienne odwiedzanie placówki pocztowej. Na dowód powyższego pełnomocnik powołał dowody: zaświadczenie o chorobie zwyrodnieniowej stawów oraz skierowanie do poradni kardiologicznej, opinię lekarza okulisty, zaświadczenie, załączając jednak: 2 skierowania na zabiegi fizjoterapeutyczne, skierowanie do poradni ortopedycznej, alergologicznej i kardiologicznej.

Dalej pełnomocnik argumentował, że Skarżący posiada również dużą wadę wzroku ograniczającą możliwość czytania, jednak nie stać go na opłacenie podstawowych badań okulistycznych, a w szczególności usług optyka, a tym samym na dopasowanie odpowiednich do jego wady oprawek i soczewek korekcyjnych. Skarżący używa okularów podarowanych mu przez brata, które pomagają mu w widzeniu, niemniej są dla niego nieodpowiednie. Bez ich użycia jego codzienne czynności byłby w znacznym stopniu ograniczone. Powoduje to jednak, iż przy dłuższym ich użyciu Skarżący odczuwa bóle i zawroty głowy, obraz staje się rozmazany i nieczytelny. Wada wzroku i brak odpowiednich okularów korekcyjnych w znacznym stopniu utrudnia mu czytanie, w szczególności skomplikowanych pism napisanych językiem formalnym - urzędniczym, których przeczytanie i zrozumienie wymaga odpowiedniego skupienia. Na dowód powyższego pełnomocnik wskazał, iż załączył opinię lekarza okulisty oraz oświadczenie P. W., w rzeczywistości dokumentów tych nie załączył.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 Ppsa żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu.

Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

W związku z powyższym Sąd stwierdza, że Skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku. Ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień [...] czerwca 2013 r. (art. 83 § 2 Ppsa) Skarga została wniesiona w dniu [...] czerwca 2013 r., a więc z mniej niż siedmiodniowym uchybieniem terminu. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi sąd miał jednak na uwadze, że Skarżący nie wykazał, aby w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi wystąpiło zdarzenie, które pomimo dołożenia wszelkich możliwych starań uniemożliwiło skarżącemu złożenie skargi w terminie.

Zarówno sam skarżący, jak i w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. wyznaczony dla skarżącego z urzędu pełnomocnik, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazują, że skarżący, jako osoba schorowana, nie mógł dochować terminu do wniesienia skargi do Sądu. Brak dowodów na ową okoliczność uzasadniono tym, że skarżącego nie stać na leczenie i nie jest ubezpieczony, w konsekwencji nie może wylegitymować się zaświadczeniem lekarskim. W tym miejscy należy zwrócić uwagę, iż do pisma ww. pełnomocnik załączył, na dowód złego stanu zdrowia skarżącego: 2 skierowania na zabiegi fizjoterapeutyczne, skierowanie do poradni ortopedycznej, alergologicznej i kardiologicznej, co w sposób bezsprzeczny świadczy o korzystaniu przez skarżącego z publicznej służby zdrowia. Wobec wzajemnej sprzeczności wskazanych oświadczeń, okoliczność niemożności przedstawienia zaświadczenia lekarskiego, podnoszona przez pełnomocnika i wskazująca w jego mniemaniu na brak winy w uchybieniu terminu, jest niewiarygodna i nie można uznać, aby strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu.

Kolejno należy zważyć, iż pełnomocnik wskazuje, że z uwagi na brak środków na leczenie skarżący jest w złym stanie zdrowia (choroba zwyrodnieniowa stawów i prawdopodobne problemy kardiologiczne) i nie zawsze może zadbać o odbiór adresowanej do niego korespondencji albo wysłanie własnej i stara się jednocześnie załatwić jak najwięcej spraw za jedną wizytą w placówce pocztowej, tj. m.in. odebrać wszystkie listy polecone i nadać własną korespondencję. Nie jest dla niego możliwym codzienne odwiedzanie placówki pocztowej. Na tle powyższe go wskazać należy, że odbiór listów poleconych nie wymaga od skarżącego wyjścia z domu, albowiem korespondencję tą przynosi listonosz. Skarżący, jako osoba bardzo schorowana i mająca problem z dotarciem do poczty, co wynika z twierdzeń strony i pełnomocnika, większość czasu zapewne spędza w domu i korespondencję może odbierać. Z kolei w zakresie postępowania sądowego skarżący ma 30 dni na wniesienie skargi. Skoro skarżący, jak wskazał pełnomocnik, opłaca na poczcie rachunki, to z dużym prawdopodobieństwem, w ciągu jednego miesiąca, chociaż raz był na poczcie. Nadto skarżący ma brata, który mu pomaga i skarżący mógłby skorzystać z jego pomocy przy składaniu skargi. Wszak z akt sądowych (również z akt administracyjnych) wynika, ze brat skarżącego – P. W., odbiera w jego imieniu korespondencję na poczcie – k. [...] akt sądowych.

Pełnomocnik argumentował również, że Skarżący posiada dużą wadę wzroku ograniczającą możliwość czytania, jednak nie stać go na opłacenie podstawowych badań okulistycznych, a w szczególności usług optyka, a tym samym na dopasowanie odpowiednich do jego wady oprawek i soczewek korekcyjnych. Skarżący używa okularów podarowanych mu przez brata, które pomagają mu w widzeniu, niemniej są dla niego nieodpowiednie. Bez ich użycia jego codzienne czynności byłby w znacznym stopniu ograniczone. Powoduje to jednak, iż przy dłuższym ich użyciu Skarżący odczuwa bóle i zawroty głowy, obraz staje się rozmazany i nieczytelny. Wada wzroku i brak odpowiednich okularów korekcyjnych w znacznym stopniu utrudnia mu czytanie, w szczególności skomplikowanych pism napisanych językiem formalnym - urzędniczym, których przeczytanie i zrozumienie wymaga odpowiedniego skupienia. Na dowód powyższego pełnomocnik miał załączyć opinię lekarza okulisty oraz oświadczenie P. W., czego jednak nie uczynił. Na tle powyższego wskazać, należy, że w samych aktach sądowych znajduje się blisko 30 kart (w tym kserokopie pism napisanych odręcznie) zapisanych przez skarżącego ręcznie, drobnym, regularnym pismem, linijka pod linijką, w niewielkich odstępach, na całej płaszczyźnie kartki, z niewielkimi marginesami. Z urzędu wiadomym sądowi jest również, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sumie 35 skarg. W większości z postępowań, w ich toku, a zwłaszcza w postępowaniach administracyjnych, których te postępowania sądowe dotyczyły, skarżący złożył ogromną ilość pism, w takim samym stylu, jaki opisano powyżej. Pisma te są często wielostronicowe i w żadnej mierze nie robią wrażenia, jakby pisała je osoba mająca problemy ze wzrokiem uniemożliwiające, czy też znacznie utrudniające jej pisanie i czytanie. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę brak zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia skarżącego w zakresie okulistyki, argumenty skarżącego i jego pełnomocnika nie mają waloru wiarygodności w zestawieniu w opisanymi faktami.

W świetle powyższych okoliczności nie można więc mówić o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd podkreśla, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, nawet nieumyślnej. Przez "brak winy" należy bowiem rozumieć zaistnienie takich okoliczności, w których strona nawet przy dołożeniu największego wysiłku nie byłaby w stanie dokonać czynności w terminie. Wobec tego jakiejkolwiek nieuwagi, niestaranności lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, odmówił uwzględnienia wniosku.