Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 633/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 §3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki A o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez zezwolenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1-sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Spółka A w skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]"r. w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez zezwolenia, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, a na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku przez organ, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd.

W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkował będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Skarżąca wskazała na znaczną wysokość kary pieniężnej nałożonej na Spółkę, która jest bardzo dotkliwa i może spowodować - w przypadku wykonania decyzji - istotną szkodę w majątku skarżącej, której następstwa mogą być w zasadzie nieodwracalne. Skarżąca podkreśliła dalej, że obecnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kar (wymieniono 21 spraw z podaniem wysokości kar możliwych do nałożenia). Wywiedziono we wniosku, że kara w wysokości 89.812,00 zł. aczkolwiek już sama w sobie będzie dla Spółki dotkliwa, to mając na uwadze powyższe toczące się przeciwko Spółce postępowania oraz wysokości grożących kar, tym bardziej, traktując je zbiorczo wraz ze wszystkimi innymi karami wymierzonymi dotychczas w sprawach wskazanych w zestawieniu, przyczyni się do wyrządzenia znacznej szkody, jak również przyczyni się do powstania trudnych, czy wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Zapłata powyższych kwot spowoduje załamanie się sytuacji finansowej Spółki, wykluczając tym samym jej byt jako podmiotu gospodarczego.

Ma to zwłaszcza znaczenie, biorąc pod uwagę, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów Spółki.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zwrócono również uwagę, że niebawem wygasną posiadane przez Spółkę zezwolenia na urządzanie gier, minie bowiem 6-letni okres, na jaki zostały one wydane. Na chwilę obecną Spółka nie ma możliwości ich przedłużenia, gdyż wnioski o przedłużenie zezwoleń spotykają się z odmową organów. Powyższa sytuacja jeszcze wyraźniej wskazuje, że wymierzona przez organ celny kara pieniężna jest dla Spółki dotkliwa i jako taka w znaczący sposób wpłynie na pogorszenie jej sytuacji finansowej do tego stopnia, że Spółka nie będzie w stanie funkcjonować jako podmiot gospodarczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).

Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonując oceny wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 89.812,00 zł z tytułu urządzania gier bez zezwolenia Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie skarżącego, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Prognozowanie skutków finansowych wynikających z wykonania decyzji administracyjnej nie poparte przez przedsiębiorcę stosownymi dokumentami nie jest jeszcze wystarczające do przyjęcia przez sąd, że zachodzi obawa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w jego majątku. Twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego. Stanowisko takie jest powszechnie prezentowane w orzecznictwie sądowym (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04; z dnia 18 maja 2004r., sygn. FZ 65/04; z dnia 11 września 2013 r. II GZ 295/12, z dnia 11 lipca 2013 r. II GZ 330/13, z dnia 19 września 2012 r. II GZ 309/12 - dostępne w Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie Spółka nie przedstawiła takich okoliczności, co nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.

Spółka nie zobrazowała w żadnej mierze jaki wpływ będzie miało wykonanie decyzji na działalność Spółki jako całości. Nie wskazano w uzasadnieniu wniosku żadnych danych potwierdzających ogólną kondycję finansową Spółki, ani nie nadesłano żadnych dokumentów finansowych na poparcie tego elementu wniosku. Nie ma więc możliwości stwierdzenia, czy wykonanie decyzji spowoduje dla Spółki znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

Nie wiadomo również na jakim etapie są postępowania toczące się przeciwko skarżącej i jak ewentualne wymierzone Spółce kary wpłyną na jej kondycję finansową.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.