Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 158/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 58
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Paweł Zaborniak Protokolant sekretarz sądowy Filip Róg po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 maja 2017 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Z. K. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 158/17

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi Z. K. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO lub Kolegium) z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego z pomieszczeniami gospodarczymi na działce nr 2790/1 w Ż. na rzecz C. i E. G.

Rozstrzygnięcie to doręczono Z. K. [...] lipca 2015 r.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 11 § 1a i 1b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.), uzupełnił

z urzędu wskazaną wyżej decyzję poprzez dodanie w treści rozstrzygnięcia

w pkt 3 nowej litery "f", w brzmieniu dopuszczającym możliwość usytuowania wnioskowanego przedsięwzięcia w odległości 1,5 m od granicy działki. Ponadto zmienił zapis w decyzji i analizie odnoszący się do ustalenia geometrii dachu i układu połaci dachowych z dwuspadowego symetrycznego na dach dwuspadowy lub jednospadowy.

Postanowienie to doręczono Z. K. [...] sierpnia 2015 r., podczas gdy już

w dniu [...] sierpnia 2015 r. wniosła ona za pośrednictwem operatora pocztowego odwołanie od decyzji o warunkach zabudowy.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] Kolegium stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania z uwagi na jego przedwczesne złożenie.

Rozstrzygnięcie to na skutek skargi Z. K. zostało objęte kontrolą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia

13 lipca 2016 r. sygn. II SA/Rz 1663/15 oddalił skargę. Sąd uznając prawidłowość wydanego przez Kolegium rozstrzygnięcia wskazał jednocześnie, że Z. K. może wystąpić do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który już upłynął, uprawdopodobniając, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, jako że działała w przeświadczeniu o prawidłowym złożeniu odwołania.

W dniu [...] sierpnia 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej) Z. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, do którego dołączyła odwołanie od decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2015 r. Wskazała, że uchybienie terminowi nie było zawinione, gdyż nie miała świadomości uchybienia przepisom K.p.a. Termin na wniesienie odwołania od decyzji ustalającej warunki zabudowy "mieścił się w granicach od dnia [...] lipca do [...] sierpnia 2015 r.".

W związku z postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. uzupełniającym decyzję, termin ten przesunął się na okres od [...] do [...] sierpnia 2015 r. Odwołanie nadała [...] sierpnia 2015 r., które do UG w [...] wpłynęło [...] sierpnia 2015 r., a więc zarówno w terminie wyznaczonym decyzją jak i postanowieniem. Podkreśliła, że możliwość przywrócenia terminu została potwierdzona w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 lipca 2016 r.

Wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. - wydanym na podstawie art. 58 § 1 oraz art. 59 § 1 K.p.a. - SKO odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania.

W jego motywach powołując się na unormowaną w tych przepisach instytucję przywrócenia terminu wskazało, że termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy,

o ile stosowny wniosek zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem zostanie dopełniona czynność dla której termin był wyznaczony.

W ocenie Kolegium strona wraz z wnioskiem złożyła odwołanie od decyzji, natomiast nie zachowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz nie uprawdopodobniła braku winy w jego uchybieniu. Kolegium wywiodło, że zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie lub jej ogłoszenia. Stosownie natomiast do art. 111 ust. 1a K.p.a., organ administracji publicznej który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. W takim przypadku, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (art. 111 § 2 K.p.a.).

W okolicznościach sprawy koniecznym było zatem ustalenie, w jakim dniu i czy

w ogóle miało miejsce doręczenie decyzji oraz postanowienia o jej uzupełnieniu

i ustalenie w jakim terminie powinien zostać złożony wniosek o przywrócenie terminu.

Decyzja Wójta Gminy o warunkach zabudowy została doręczona Z. K.

[...] lipca 2015 r., natomiast postanowienie w przedmiocie jej uzupełnienia [...] sierpnia 2015 r. Termin do wniesienia odwołania rozpoczął więc bieg w dniu [...] sierpnia 2015 r. i upłynął [...] sierpnia 2015 r. Odwołanie Z. K. zostało wniesione za pośrednictwem poczty w dniu [...] sierpnia 2015 r. Zarówno doręczenie decyzji Wójta jak i postanowienia o jej uzupełnieniu było prawidłowe i zawierało odpowiadające prawu pouczenie o sposobie i terminie kwestionowania decyzji. W ocenie Kolegium wskazywane przez stronę okoliczności o błędzie w obliczeniu terminu i w efekcie przedwczesne wniesienie odwołania nie stanowią okoliczności świadczących

o braku winy strony w uchybieniu terminu. Wnioskodawczyni nie powołała się na żadne inne okoliczności i nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Kolegium wskazało także, że Z. K. nie zachowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W jego ocenie, przy ustalaniu chwili rozpoczęcia biegu ww. siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku

o przywrócenie terminu należy przyjąć datę doręczenia postanowienia z dnia

[...] września 2015 r. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania, w którego treści wyjaśniono także wnioskodawczyni warunki prawidłowego wniesienia odwołania

i skutki niezachowania wymogów formalnych. Postanowienie to zostało doręczone Z. K. [...] października 2015 r., a więc bieg terminu do złożenia wniosku

o przywrócenie terminu rozpoczął się z dniem [...] października i upłynął w dniu

[...] października 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został natomiast za pośrednictwem poczty w dniu [...] sierpnia 2016 r. SKO podkreśliło, że powyższego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku nie można przywrócić. Nadto jako niemającą wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy organ uznał okoliczność, że w wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. II SA/Rz 1663/15 WSA w Rzeszowie wskazał na możliwość wystąpienia przez Z. K. z wnioskiem o przywrócenie terminu. Pouczenie w tym zakresie nie jest zdaniem organu równoznaczne z obowiązkiem przywrócenia terminu.

W skardze na postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2016 r. Z. K. zawnioskowała o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W jej ocenie kwestionowane orzeczenie zostało wydane z naruszeniem prawa, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 58, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie

i uznanie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został oddalony.

W uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała stanowisko Kolegium dotyczące obliczenia biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i przyjęcie, że należy liczyć go od dnia doręczenia postanowienia Kolegium

z dnia [...] października 2015 r. Wskazała, że w pouczeniu tego postanowienia nie wskazano na możliwość wystąpienia do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu. Pouczenie takie zawarte było dopiero w wyroku WSA w Rzeszowie

z 13 lipca 2016 r. i dopiero od dnia doręczenia odpisu tego wyroku należy liczyć siedmiodniowy termin. Odpis tego wyroku został jej doręczony w dniu 18 sierpnia 2016 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu złożyła za pośrednictwem poczty w dniu [...] sierpnia 2016 r., a więc z zachowaniem wymaganego terminu 7 dni.

Skarżąca zarzuciła, że zaskarżone postanowienie Kolegium stoi w sprzeczności

z zapisami wskazanego wyroku i nie odnosi się także do podniesionej w odwołaniu kwestii, że złożone przez nią odwołanie dotarło do UG w [...] w dniu [...] sierpnia 2015 r.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności lub niezgodności z prawem, gdy dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione

w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2016 r. o odmowie przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania od ustalającej warunki zabudowy na rzecz C.

i E. G. decyzji Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2015 r., uzupełnionej postanowieniem tego organu z dnia [...] lipca 2015 r.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, zasadniczo z przyczyn wywiedzionych przez skarżącą.

Kwestia przywrócenia uchybionego terminu została uregulowana w art. 58 K.p.a. Zgodnie z jego § 1, w razie uchybienia terminu, należy go na prośbę zainteresowanego przywrócić, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy. W myśl § 2 tego artykułu, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść

w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie dopełnić czynności, dla której termin był określony. Stosownie do art. 59 § 1 K.p.a.,

o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Zgodnie z powyższym, przesłankami przywrócenia przez organ uchybionego terminu jest:

- wniesienie prośby o przywrócenie terminu,

- uprawdopodobnienie przez wnoszącego prośbę, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, tj. w wyniku okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności,

- jednoczesne z wnioskiem dopełnienie czynności, dla której określony był uchybiony termin,

- zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o jego przywrócenie, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie terminu jest, aby wszystkie te przesłanki zostały spełnione łącznie. W ocenie organu go rozpatrującego, wnioskodawczyni nie zachowała siedmiodniowego terminu do jego złożenia oraz nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminowi.

W sprawie bezsporne jest, że odwołanie skarżącej od decyzji organu

I instancji z dnia [...] lipca 2015 r., z uwagi na dokonane postanowieniem z dnia

[...] lipca 2015 r. jej uzupełnienie, zostało wniesione przedwcześnie, a więc

z uchybieniem przewidzianego do tego terminu, który w takiej sytuacji jest liczony nie od dnia doręczenia decyzji, lecz postanowienia o jej uzupełnieniu. W tej sytuacji jego wniesienie po doręczeniu decyzji lecz przed doręczeniem postanowienia – jako przedwczesne – skutkowało prawidłowym stwierdzeniem przez SKO jego niedopuszczalności (postanowienie z dnia [...] września 2015 r.), co znalazło potwierdzenie w prawomocnym wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 13 lipca 2016 r.

W wyroku tym Sąd wskazał jednak na możliwość wystąpienia przez skarżącą do organu z wnioskiem o przywrócenie tego terminu, w którym powinna uprawdopodobnić, że jego uchybienie nastąpiło bez jej winy.

| W odniesieniu do wymogu uprawdopodobnienia Sąd rozpoznający niniejszą sprawę zwraca uwagę na ugruntowane w judykaturze i |

|doktrynie stanowisko, że ocena twierdzeń strony nie może być dowolna i musi opierać się na kryteriach obiektywnych, tj. zaistnienia |

|takich okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły jej dokonanie |

|czynności w terminie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2011 r. II OSK 1096/11). Wszelkie zatem wątpliwości |

|dotyczące uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji która weszła do obrotu |

|prawnego należy rozstrzygać na jej korzyść. |

|W ocenie Sądu, zastosowanie się przez Z. K. do pouczenia zawartego w decyzji Wójta o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] lipca 2015 |

|r. |

|i wniesienie przez nią odwołania przed doręczeniem jej postanowienia o uzupełnieniu tej decyzji – modyfikującego rozpoczęcie biegu tego|

|terminu – należy do tego rodzaju obiektywnych okoliczności faktycznych, które w pełni przemawiają przeciwko przypisaniu jej |

|jakiejkolwiek winy w uchybieniu temu terminowi wynikającej z braku należytej dbałości w prowadzeniu własnych spraw. Pośrednio zostało |

|to już wyartykułowane w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. II SA/Rz 1663/15, |

|w którym Sąd nawiązując do możliwości wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem |

|o przywrócenie terminu wskazał w odniesieniu do konieczności uprawdopodobnienia braku winy w jego uchybieniu, że skarżąca działała w |

|przeświadczeniu |

|o prawidłowym złożeniu odwołania. W kontekście przepisów K.p.a., w tym jej art. 104 § 1 stanowiącego, że organ administracji publicznej|

|załatwia sprawę przez wydanie decyzji, wydanie postanowienia o jej uzupełnieniu należy traktować jako wyjątek od zasady załatwiania |

|sprawy jednym rozstrzygnięciem. Trudno z tego także wywodzić, by strona, która wniosła odwołanie w przewidzianym do tego 14-dniowym |

|terminie – stosując się do zawartego w otrzymanej decyzji pouczenia – powinna mieć świadomość lub przewidywać, że dojdzie do |

|uzupełnienia decyzji przez organ ją wydający, a tym samym "przesunięcia" w czasie z mocy art. 111 § 2 K.p.a. terminu do wniesienia |

|odwołania. Ustanowienie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania o którym skarżąca została w wydanej decyzji pouczona uprawniało ją |

|przed doręczeniem postanowienia o uzupełnieniu do dokonania tej czynności |

|w dowolnym dniu tego terminu. W tej sytuacji okoliczność wniesienia odwołania |

|w początkowym okresie tego terminu – przed otrzymaniem postanowienia |

|o uzupełnieniu decyzji wraz z informacją o zmianie sposobu obliczania terminu do wniesienia odwołania – nie może stanowić podstawy do |

|przyjęcia winy w uchybieniu tego terminu. Zdaniem Sądu – wbrew stanowisku Kolegium – może wręcz stanowić samoistną okoliczność |

|uprawdopodobniającą brak winy, nie wymagającą |

|w przypadku wnioskowania o przywrócenie terminu przywoływania innej, dodatkowej argumentacji. |

|Za spełnioną należy również uznać drugą z przesłanek przywrócenia terminu zakwestionowaną przez SKO, tj. że wniosek skarżącej o |

|przywrócenie terminu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nie został wniesiony z zachowaniem 7-dniowego terminu, co wywodziła ona z faktu |

|doręczenia jej w dniu [...] sierpnia 2016 r. odpisu wskazanego wyżej wyroku oddalającego skargę na postanowienie SKO stwierdzające |

|niedopuszczalność odwołania. Nie kwestionując, że w postanowieniu Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2015 r. o uzupełnieniu decyzji z |

|dnia [...] lipca 2015 r. formalnie prawidłowo wyjaśniono warunki wniesienia odwołania (nawiązując do treści art. 111 § 2 K.p.a., że |

|termin wniesienia przez strony odwołania od decyzji Wójta |

|z dnia [...] lipca 2015 r. biegnie dopiero od dnia doręczenia tego postanowienia), to jednak doręczenie jej tego postanowienia wraz z |

|pouczeniem co do zmiany terminu już po nadaniu odwołania w urzędzie pocztowym, z racji ich "rozminięcia" się, mogło skutkować u niej |

|uzasadnionym przekonaniem o prawidłowości jego wniesienia, |

|z czego niewątpliwie musiał zdawać sobie również sprawę Wójt Gminy (skarżąca przed doręczeniem jej [...] sierpnia 2015 r. postanowienia z|

|dnia [...] lipca |

|o uzupełnieniu decyzji, odwołanie nadała już [...] sierpnia 2015 r.; odwołanie to wpłynęło do organu I instancji [...] sierpnia 2015 r., |

|który w tym przypadku był dopiero pierwszym dniem otwartego na nowo terminu do jego wniesienia – rozumianego jako dzień jego osobistego|

|złożenia w siedzibie organu lub nadania w urzędzie pocztowym). Przyjmując w opisanych okolicznościach częściową "odpowiedzialność" za |

|zaistniałą sytuację organu I instancji a także uzasadnione przekonanie skarżącej co do prawidłowości wniesienia odwołania (wynikające z|

|zastosowania się do pierwotnego pouczenia zawartego w otrzymanej decyzji) oraz późniejsze jej działania zmierzające poprzez wniesienie |

|skargi do zakwestionowania zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego jego niedopuszczalność, brak jest w ocenie Sądu |

|uzasadnionych podstaw do wywodzenia przez SKO, by termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania miał być |

|względem skarżącej liczony od dnia doręczenia jej postanowienia tego organu z dnia [...] września 2015 r. stwierdzającego |

|niedopuszczalność odwołania, co nastąpiło 9 października 2015 r. Stanowisko takie jest tym bardziej uzasadnione, że w uzasadnieniu tego|

|postanowienia – odmiennie niż w uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku – Kolegium mimo braku takiego obowiązku, nie pouczyło |

|odwołującej się o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co z dużym prawdopodobieństwem |

|pozwala stwierdzić, że w znacznym stopniu miało to również wpływ na zbędne przedłużanie postępowania w sprawie. |

|Z podanych przyczyn Sąd uznał, że SKO odmawiając zaskarżonym postanowieniem przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, naruszyło |

|art. 58 K.p.a. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 tej ustawy poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. |

|Tego rodzaju postępowanie SKO pośrednio wskazuje na nieuzasadniony brak zamiaru poddania kontroli instancyjnej decyzji Wójta o |

|ustaleniu warunków zabudowy (zastrzeżenia te w pewnym stopniu wydają się także aktualne względem organu I instancji, co do którego |

|budzi wątpliwości, czy mimo braku prawnego obowiązku innych działań, ograniczenie się wyłącznie do formalnego pouczenia |

|o treści art. 111 § 2 K.p.a. było adekwatne do okoliczności sprawy). |

|Taki sposób procedowania organów narusza również podstawowe zasady postępowania administracyjnego, tj. wynikający z art. 8 K.p.a. |

|sposób prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, |

|wyrażony w art. 9 K.p.a. obowiązek należytego |

|i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków |

|(w tym czuwania, m.in. przez udzielanie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie |

|poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa), a także ustanowioną w art. 12 K.p.a. zasadę działania w sprawie wnikliwie i szybko. |

|Stwierdzone uchybienia - z uwagi na naruszenie w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy wymienionych przepisów prawa procesowego -|

|dają podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). |

|O należnych skarżącej od organu kosztach postępowania obejmujących zwrot wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. |

|205 § 1 P.p.s.a. (pkt II). |

|Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Kolegium uwzględni wskazane powyżej przez Sąd uwagi co do sposobu rozpatrzenia wniosku o |

|przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że przywrócenie skarżącej wnioskowanego terminu nie |

|przesądza sposobu rozpatrzenia wniesionego przez nią odwołania. |

|Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a. |

| |