Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 712/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2019 poz 506
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2003 nr 96 poz 873
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
journal: Dz.U. 2016 poz 283
law: Rozporządzenie Prezesa Rady Ministów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2018 poz 1454
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 września 2019 r. sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy S. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę nr III/43/19 Rady Miejskiej w Stepnicy z dnia 19 marca 2019 r. zmieniającą uchwałę w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego poz. 2080). W skardze podniósł zarzut podjęcia uchwały bez wymaganych przepisem art. 5 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688) konsultacji z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 tej ustawy. Podniósł także zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji, a także naruszenia § 6 w związku z § 143 zasad techniki prawodawczej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283). Skarżący zwrócił się o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skargi A. S. wyjaśnił, że jest właścicielem nieruchomości położonej w K. nr [...] w gminie Stepnica, do której nie ma możliwości bezpośredniego dojazdu pojazdem do transportu odpadów. Na terenie gminy obowiązuje regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, przyjęty uchwałą nr XII/128/16 Rady Miejskiej w Stepnicy z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego poz. 4180, z późn. zm.). Do dnia 1 maja 2019 r. § 4 tego regulaminu miał brzmienie:

"§ 4. Pojemniki i inne urządzenia do zbieraniu odpadów należy ustawić w miejscu wyodrębnionym dostępnym dla pracowników podmiotu uprawnionego, bez konieczności otwierania wejścia na teren nieruchomości, do którego możliwy jest dojazd pojazdem do transportu odpadów w sposób nie powodujący nadmiernych uciążliwości i utrudnień dla mieszkańców nieruchomości lub osób trzecich, w przypadku braku możliwości bezpośredniego dojazdu do miejsca na urządzenia do zbierania odpadów, urządzenia należy wystawić w dniu odbioru, na chodnik lub drogę przed wejściem na teren nieruchomości.".

Od dnia 2 maja 2019 r. § 4 regulaminu zmieniony uchwałą nr III/43/19 Rady Miejskiej w Stepnicy brzmi następująco:

"§ 4. 1. Pojemniki i inne urządzenia (tj. worki, kosze uliczne i kontenery) do zbierania odpadów należy ustawić w miejscu dostępnym dla pracowników podmiotu uprawnionego, bez konieczności otwierania wejścia na teren nieruchomości, do którego możliwy jest dojazd pojazdem do transportu odpadów w sposób nie powodujący nadmiernych uciążliwości i utrudnień dla mieszkańców lub osób trzecich.

2. W przypadku braku możliwości bezpośredniego dojazdu do posesji, z której odbierane są odpady, urządzenia należy wystawić w dniu odbioru na chodnik lub drogę, po której porusza się pojazd do transportu odpadów".

Z nowego brzmienia § 4 regulaminu wynika, że właściciel nieruchomości, do której nie ma możliwości bezpośredniego dojazdu (w domyśle - pojazdem do transportu odpadów), ma obowiązek wystawić urządzenia do zbierania odpadów na chodnik lub drogę, po której porusza się pojazd do transportu odpadów. Nastąpiła zatem niekorzystna zmiana § 4 regulaminu dla właścicieli nieruchomości w gminie Stepnica, do których pojazd do transportu odpadów nie ma możliwości bezpośredniego dojazdu. Przy poprzednim brzmieniu § 4 przedmiotowego regulaminu, musieli oni wystawić urządzenia do zbierania odpadów jedynie na chodnik lub drogę przed wejściem na teren nieruchomości, a zgodnie z nowym brzmieniem muszą je przetransportować dalej. Jednym z takich właścicieli nieruchomości jest skarżący. Dowodzi tego uzasadnienie uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] r. w sprawie skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy [...], z którego wynika, że nie ma możliwości, aby pojazd odbierający odpady komunalne podjechał bezpośrednio przed wejście na teren jego nieruchomości. Zaskarżona uchwała narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego, ponieważ w wyniku jej podjęcia jest on zmuszony do przemieszczenia urządzeń do zbierania odpadów na odcinku ok. 50 m poza teren swojej nieruchomości. Zdaniem skarżącego zaskarżona uchwała narusza wynikającą z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasadę równości i równego traktowania przez władze publiczne. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wskazuje się, że istotą tej zasady jest nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie tej samej kategorii (klasy) ze względu na to, że posiadają tę samą cechę istotną (relewantną). Wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną powinny być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących (np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2000 r., sygn. akt SK 9/00). Tymczasem § 4 przedmiotowego regulaminu w brzmieniu nadanym zaskarżoną uchwałą prowadzi do tego, że podmioty posiadające tę samą cechę relewantną, tj. właściciele nieruchomości na których powstają odpady komunalne, są traktowani w sposób zróżnicowany. Część z nich obowiązana jest do wystawiania urządzeń z powstałymi na ich nieruchomościach odpadami komunalnymi na chodnik lub drogę, po której porusza się pojazd do transportu odpadów, a część nie miałaby takiego obowiązku. Znaczące zróżnicowanie sytuacji prawnej podmiotów podobnych, zależnie od tego przy jakiej drodze położona jest ich nieruchomość, nie znajduje żadnego uzasadnienia. Zaskarżona uchwała narusza § 6 w związku z § 143 zasad techniki prawodawczej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej. Z przywołanych regulacji wynika, że przepisy aktów prawa miejscowego redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy. Dla adresatów § 4 przedmiotowego regulaminu, w nowym brzmieniu, niezrozumiałe jest przy jakim chodniku lub drodze mają wystawić urządzenia do zbierania odpadów, skoro nie istnieje katalog dróg w gminie Stepnica, po których poruszają się pojazdy do transportu odpadów. Wymienione wady uchwały uzasadniają stwierdzenie jej nieważności w całości.

2. Gmina Stepnica, reprezentowana przez Burmistrza, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśniła, że zarzut dotyczący podjęcia uchwały bez konsultacji z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688), jest zarzutem chybionym. Artykuł 5 tej ustawy wskazuje na merytoryczną (pozafinansową) współpracę organów administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, prowadzącymi odpowiednio do terytorialnego zakresu działania organów administracji publicznej, działalność pożytku publicznego w zakresie odpowiadającym zadaniom tych organów. Ponadto w ustępie 2 przywołanego wyżej przepisu ustawy wskazano na przykładowe formy tej współpracy, jedną z nich są konsultacje z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 dotyczące projektów aktów normatywnych w dziedzinach dotyczących działalności statutowej tych organizacji. Art. 5 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w szczególności przywołany przez skarżącego ust. 2 pkt 3, w żaden sposób nie obliguje Rady Miejskiej w Stepnicy do przeprowadzenia obowiązkowych konsultacji z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 w sprawie podjęcia uchwały zmieniającej dotychczas obowiązującą uchwałę w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica.

3. Kolejnym zarzutem stawianym przez skarżącego jest naruszenie wynikającej z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasady równości i równego traktowania przez władze publiczne. Zdaniem skarżącego przepis § 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy w brzmieniu nadanym zaskarżoną uchwałą prowadzi do tego, że podmioty posiadające tę samą cechę relewantną, tj. właściciele nieruchomości na których powstają odpady komunalne, są traktowane w sposób zróżnicowany. Jak wskazuje skarżący, część właścicieli jest obowiązana do wynoszenia urządzeń z powstałymi na ich nieruchomościach odpadami komunalnymi na chodnik lub drogę, po której porusza się pojazd do transportu odpadów, a część z nich nie ma takiego obowiązku. Jak wskazuje doktryna zasada równości ma charakter uniwersalny, obejmuje każdą jednostkę, a tym samym osobę fizyczną i osobę prawną, jak również jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, bez względu na inne przesłanki jak na przykład obywatelstwo. Przy czym w świetle art. 32 ust. 1, zakaz wprowadzania zróżnicowań odnosi się do zróżnicowań o nieuzasadnionym (arbitralnym) charakterze. Trybunał Konstytucyjny uznał, iż ocena konstytucyjności każdego prawnego zróżnicowania sytuacji podmiotów podobnych wynika z ustalenia, czy zróżnicowaniu temu można przypisać uzasadniony charakter a "wszelkie odstępstwa od nakazu równego traktowania podmiotów podobnych muszą zawsze znajdować podstawę w odpowiednio przekonywujących argumentach (orzeczenie z 3 września 1996 r., K 10/96). Kryteria te odnoszą się do: 1) relewantności zróżnicowania – wprowadzane zróżnicowania muszą "pozostawać w bezpośrednim związku z celem i zasadniczą treścią przepisów, w których zawarta jest kontrolowana norma oraz służyć realizacji tego celu i treści. Innymi słowy, wprowadzane zróżnicowania muszą mieć charakter racjonalnie uzasadniony, a nie wolno ich dokonywać według dowolnie ustalonego kryterium"; 2) proporcjonalności argumentów przemawiających za wprowadzeniem zróżnicowania – "waga interesu, któremu ma służyć różnicowanie sytuacji adresatów normy, musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do wagi interesów, które zostaną naruszone w wyniku nierównego potraktowania podmiotów podobnych"; 3) konstytucyjnej rangi argumentów przemawiających za wprowadzeniem zróżnicowania – "argumenty muszą pozostawać w jakimś związku z innymi wartościami, zasadami czy normami konstytucyjnymi, uzasadniającymi odmienne traktowanie podmiotów podobnych (...) Jedną z takich zasad konstytucyjnych jest zasada sprawiedliwości społecznej". Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że regulacja § 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica w brzmieniu nadanym uchwałą nr III/43/19 Rady Miejskiej w Stepnicy z dnia 19 marca 2019 r. nie narusza zasady równości i równego traktowania przez władze publiczne, o której mowa w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Normy zawarte w ust. 1 i 2 kwestionowanego przepisu mają bowiem charakter generalny i abstrakcyjny, dotyczą wszystkich właścicieli nieruchomości zamieszkujących w gminie Stepnica, co prowadzi do wniosku, że są oni traktowani w taki sam sposób. Ponadto, nakazanie właścicielom wystawiania urządzeń z powstałymi na ich nieruchomościach odpadami komunalnymi w dniu odbioru na chodnik lub drogę, po której porusza się pojazd do transportu odpadów, w sytuacji gdy brak jest możliwości bezpośredniego dojazdu do posesji, z której odbierane są odpady, w żaden sposób nie można uznać za dyskryminujące, a tym samym naruszające konstytucyjną zasadę unormowaną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, bowiem regulacja ta wynikła z konieczności zapewnienia prawidłowego porządku przy wykonywaniu czynności związanych z wywozem odpadów komunalnych z nieruchomości znajdujących się na terenie gminy Stepnica, do których pracownicy służb porządkowych nie mieli możliwości bezpośredniego dojazdu.

4. Niezasadny jest także zarzut naruszenia § 6 w zw. z § 143 Zasad techniki prawodawczej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej. Regulacje wprowadzone przez zaskarżoną uchwałę zmieniające dotychczasową uchwałę w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica zostały bowiem zredagowane w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm i wyrażają intencje prawodawcy. Jak wskazuje doktryna, § 6 zasad techniki prawodawczej formułuje trzy dyrektywy redagowania przepisów prawnych. Zgodnie z tym przepisem można mówić o następujących zasadach:

a) precyzji tekstu aktu normatywnego,

b) komunikatywności takiego tekstu dla jego adresatów,

c) adekwatności takiego tekstu do zamiaru prawodawcy.

Zasada precyzji w redagowaniu przepisów prawnych oznacza, że należy tak redagować przepisy, by w sposób jednoznaczny:

- wyznaczały adresatom, co i w jakiej sytuacji jest zakazane, nakazane lub dozwolone (w tym kontekście zasada precyzji wiąże się z obowiązkiem przestrzegania prawa wyrażonym w art. 83 Konstytucji RP),

- określały przesłanki ich stosowania przez organy władzy publicznej, by nie były one oskarżane o arbitralność w stosowaniu prawa (w tym kontekście zasada precyzji wiąże się z zasadą legalizmu, wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP, w myśl której organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, oraz z zasadą podziału i wzajemnego równoważenia się władz, wyrażoną w art. 10 Konstytucji RP - dla przestrzegania tych zasad niezbędne jest tak precyzyjne i jednoznaczne wyznaczanie kompetencji poszczególnych organów, by nie było wątpliwości, kto ponosi odpowiedzialność zarówno za określone działania, jak i bezczynność w danej sprawie).

Z kolei zasada komunikatywności oznacza, że tekst przepisu ustawy powinien być tak zredagowany, by dla jego przeciętnego adresata był on zrozumiały, tj. by przeciętny adresat danego przepisu prawnego odczytywał z danego przepisu tę treść, którą zawarł w niej prawodawca.

Zasada adekwatności tekstu prawnego do zamiaru prawodawcy oznacza, że tekst aktu normatywnego powinien być tak zredagowany, by dokładnie odpowiadał zamiarom prawodawcy (łac. adaequare oznacza zrównać). Jeśli racjonalny ustawodawca określa jakieś cele i, zamierzając je osiągnąć, używa aktu normatywnego jako środka zmierzającego do tych celów, to ów akt normatywny musi być tak zredagowany, by między znaczeniem przepisów zawartych w tym akcie a zamiarem ustawodawcy można było postawić znak równości. Zaskarżona uchwała spełnia wymogi § 6 w zw. z §143 zasad techniki prawodawczej, ponieważ wprowadzone regulacje dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażają intencje prawodawcy.

5. Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że podtrzymuje skargę. Dodatkowo wskazał na zarzut naruszenia ustawy o drogach publicznych, w szczególności dotyczący zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi.

Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

6. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na uchwałę rady miejskiej wprowadzającą zmiany w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2018 r. poz. 1454), zgodnie z którym rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, zwany dalej regulaminem; regulamin jest aktem prawa miejscowego. Regulamin, stosownie do treści art. 4 ust. 2 ustawy, określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące:

1) wymagań w zakresie:

a) selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych obejmującego co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady,

b) selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonego przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób umożliwiający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych: wymienionych w lit. a, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon, odpadów budowlanych i rozbiórkowych oraz odpadów tekstyliów i odzieży,

c) uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego,

d) mycia i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi;

2) rodzaju i minimalnej pojemności pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości, w tym na terenach przeznaczonych do użytku publicznego oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych pojemników i worków oraz utrzymania pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu:

a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach,

b) liczby osób korzystających z tych pojemników lub worków;

2a) utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów;

3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego;

4) (uchylony)

5) innych wymagań wynikających z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami;

6) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku;

7) wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach;

8) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.

Rada gminy może w regulaminie zawrzeć także regulacje dotyczące zagadnień wymienionych w art. 4 ust 2a tej ustawy.

Zaskarżoną uchwałą zmieniono § 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica w ten sposób, że nałożono na właścicieli nieruchomości charakteryzujących się tym, że brak jest możliwości bezpośredniego dojazdu do nich pojazdem do odbierania odpadów, obowiązek wystawienia pojemników i innych urządzeń do zbierania odpadów na chodnik lub drogę (utwardzoną) po której porusza się pojazd do transportu odpadów, w dniu odbioru tych odpadów. Skarżący jest właścicielem takiej właśnie nieruchomości, zaskarżona uchwała nakłada więc na niego dodatkowe obowiązki, a tym samym narusza jego interes prawny lub uprawnienie, co umożliwiło wniesienie skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skarżący warunek ten spełnia, co umożliwiło mu wniesienie skargi.

7. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy różnicowanie obowiązków właścicieli nieruchomości zależnie od tego, czy jest możliwość dojazdu do ich nieruchomości pojazdem do odbierania odpadów, narusza prawo. Niewątpliwie nałożenie na niektórych spośród właścicieli nieruchomości na terenie gminy obowiązku wystawiania, w dniu odbioru odpadów, urządzeń do ich zbierania na chodnik lub drogę po której porusza się pojazd do transportu odpadów, różnicuje obowiązki właścicieli nieruchomości w tym zakresie. Pozostali właściciele nieruchomości są bowiem zobowiązani do umieszczenia pojemników i innych urządzeń do zbierania odpadów na terenie swoich nieruchomości, w miejscu dostępnym dla pracowników podmiotu odbierającego odpady, bez konieczności otwierania wejścia na teren nieruchomości (art. 4 ust. 1 regulaminu). Unormowanie tego zagadnienia w regulaminie uzasadnia treść art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym regulamin określa m. in. sposób pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości. Zatem uchwała została podjęta na podstawie stosownego przepisu ustawy.

8. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji zgodnie z którym wszyscy są równi wobec prawa i wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, konstytucyjny zakaz wprowadzania zróżnicowań odnosi się do zróżnicowań o nieuzasadnionym (arbitralnym) charakterze. Wszelkie odstępstwa od nakazu równego traktowania podmiotów podobnych muszą zawsze znajdować podstawę w odpowiednio przekonywujących argumentach (orzeczenie TK z 3 września 1996 r., K 10/96). Sąd podziela pogląd organu zaprezentowany w odpowiedzi na skargę, że regulacja § 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica, w brzmieniu nadanym uchwałą nr III/43/19 Rady Miejskiej w Stepnicy z dnia 19 marca 2019 r., nie narusza konstytucyjnej zasady równości i równego traktowania przez władze publiczne. Zróżnicowanie obowiązków właścicieli nieruchomości co do tego gdzie mają udostępniać urządzenia do gromadzenia odpadów podmiotowi uprawnionemu do ich odbierania, w zależności od tego czy jest możliwość bezpośredniego dojazdu pojazdem specjalistycznym do nieruchomości czy też nie, nie narusza zasady równości. Uchwalenie regulaminu służy realizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a jednym z jej celów jest zapewnienie skutecznego odbioru odpadów z wszystkich nieruchomości. Skoro nieruchomość skarżącego położona jest w odległości ok. 100 m od utwardzonej drogi po której mogą poruszać się pojazdy odbierające odpady komunalne, dopuszczalna była zmiana regulaminu zobowiązująca m. in. skarżącego do wystawiania pojemnika na odpady, w określone dni, w miejsce w którym pojemnik ten może zostać opróżniony bezpośrednio z pojazdu odbierającego odpady komunalne. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że dotychczasowe brzmienie § 4 regulaminu budziło wątpliwości co do miejsca gdzie należy postawić kontener i inne urządzenie służące do odbioru odpadów. Normy zawarte w ust. 1 i 2 kwestionowanego art. 4 regulaminu mają charakter generalny i abstrakcyjny, dotyczą wszystkich właścicieli nieruchomości zamieszkujących w gminie Stepnica, co prowadzi do wniosku, że są oni traktowani w taki sam sposób. Zróżnicowanie wynika z tego powodu, że niektóre nieruchomości nie są położone przy drodze utwardzonej i nie ma możliwości dojazdu do nich specjalistycznym pojazdem do odbierania odpadów. Zróżnicowanie wynika więc z przyczyn obiektywnych i nie można uznać go za dyskryminujące, a tym samym naruszające konstytucyjną zasadę unormowaną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Regulacja ta służy zapewnieniu prawidłowego porządku przy wykonywaniu czynności związanych z wywozem odpadów komunalnych z nieruchomości znajdujących się na terenie gminy Stepnica, w tym z tych nie położonych bezpośrednio przy utwardzonej drodze do których pracownicy służb porządkowych nie mieli możliwości bezpośredniego dojazdu. Zaskarżona regulacja wprawdzie narusza interes prawny skarżącego jako właściciela nieruchomości, ale nie narusza obowiązującego prawa.

9. W skardze podniesiono także zarzut naruszenia art. 5 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688) polegający na braku konsultacji projektu uchwały z organizacjami pozarządowymi prowadzącymi działalność pożytku publicznego. Zgodnie z tym przepisem, współpraca organów administracji publicznej prowadzących działalność w sferze zadań publicznych z podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego polega m. in. na konsultowaniu z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 tej ustawy, projektów aktów normatywnych dotyczących działalności statutowej tych organizacji. Z określonych w ustawie zasad współpracy nie wynika jednak obowiązek konsultowania z organizacjami pozarządowymi projektu uchwały dotyczącej regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Zatem zarzut naruszenia art. 5 ust. 2 pkt 3 tej ustawy polegający na braku konsultacji jest chybiony.

10. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego podniósł także zarzut naruszenia przepisów ustawy o drogach publicznych, w szczególności dotyczący zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. W ocenie Sądu zarzut ten nie jest uzasadniony, trudno mówić o bezprawnym zajęciu pasa drogowego poprzez ustawienie na drodze lub chodniku pojemnika do zbierania odpadów w sytuacji, gdy obowiązek takiego postępowania wynika wprost z aktu prawa miejscowego i ma na celu realizację ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

11. Z powodów przedstawionych powyżej, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd, w razie nieuwzględnienia skargi, skargę oddala.