Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 338/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, , , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia 31 grudnia 2021 r. nr 2201-IEW.4250.5.2021.MBO w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 czerwca 2021 roku T.B. wniósł, na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie (dalej w skrócie zwany Naczelnikiem lub organem pierwszej instancji) z dnia 22 grudnia 2020 roku, orzekającą o odpowiedzialności T.B., jako członka zarządu T. Sp. z o.o. za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 rok oraz za odsetki od tych zaległości a ponadto o wstrzymanie wykonania w całości tej decyzji.

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2021 roku Naczelnik wznowił postępowanie podatkowe zakończone wydaniem decyzji Naczelnika z 22 grudnia 2020 roku, a decyzją z dnia 30 września 2021 roku odmówił jej uchylenia.

Postanowieniem z dnia 30 września 2021 roku Naczelnik odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 22 grudnia 2020 roku nr 2220-SEW.4120.9.2020.

Po rozpatrzeniu wniesionego przez stronę zażalenia postanowieniem z dnia 31 grudnia 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej w skrócie zwany Dyrektorem lub organem odwoławczym) utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na fakt, iż okoliczności sprawy nie wskazywały na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania podatkowego, Naczelnik słusznie uznał, że brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z 22 grudnia 2020 roku. Zdaniem organu, jedynie uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji, obliguje organ do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej. Przyznanie stronie postępowania podatkowego środka ochrony tymczasowej uzależnione jest od zaistnienia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W rozpatrywanej sprawie, jak stwierdził Dyrektor, potwierdzeniem, że nie zaszło prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej jest wydana przez Naczelnika decyzja z 30 września 2021 roku odmawiająca uchylenia w całości decyzji z 22 grudnia 2020 roku.

T.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji a ponadto zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła naruszenie art. 239 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 246 § 1 i § 2 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 w zw. z art. 245 § 1 w zw. z art. 150 § 1, § 2, § 3, § 4 w zw. z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niezasadne utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika odmawiającego wstrzymania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania z uwagi błędne uznanie, że Organ prawidłowo uznał, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, gdyż brak jest podstaw do przyjęcia, że nie brałem udziału w postępowaniu nie z własnej winy, gdy decyzja i inna korespondencja w tej sprawie była wysyłana przez Organ w sposób sprzeczny z art. 148 §1 Ordynacji Podatkowej i nigdy nie została mi skutecznie doręczona, uwzględniając w szczególności, że w tym postępowaniu występowałem w charakterze osoby trzeciej, o której mowa w art. 108 i art. 116 Ordynacji Podatkowej, a nie jako podatnik lub płatnik w zakresie prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie wbrew wywodom skargi odpowiada prawu.

W rozpatrywanej sprawie zachodziła konieczność zbadania prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, wydanego w następstwie złożonego przez stronę wniosku, w związku z wznowieniem postępowania. Podstawę wydanego postanowienia stanowił art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej, który przewiduje, że organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji w myśl przywołanego przepisu jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Przez prawdopodobieństwo uchylenia decyzji należy w ocenie Sądu rozumieć obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie przesłanki dającej podstawę do uchylenia decyzji jest wysoce prawdopodobne. Fakt powoływania przez podatnika określonych argumentów nie oznacza sam przez się, że takie prawdopodobieństwo zaistniało. Wniosek strony o wstrzymanie wykonania decyzji może zostać uwzględniony jedynie wówczas, kiedy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Zatem gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o możliwości uchylenia decyzji wstrzymuje jej wykonanie, jeżeli zaś takiego przekonania nie ma, odmawia wstrzymania wykonania tej decyzji.

Sąd wskazuje, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej organ nie bada merytorycznie decyzji, która jest przedmiotem postępowania wznowieniowego, lecz jedynie, mając na uwadze wszystkie okoliczności faktyczne i prawne oraz materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy zakończonej decyzją ostateczną, ocenia, czy istnieje podstawa do uchylenia ostatecznej decyzji. Przy czym ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji ostatecznej winna być wynikiem przeprowadzonej oceny okoliczności sprawy.

Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie organ podatkowy przeanalizował okoliczności faktyczne, które legły u podstaw złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania, mające zdaniem strony dowodzić, że w postępowaniu toczącym się przed organem pierwszej instancji dochodziło do nieprawidłowości polegających na doręczeniu korespondencji na niewłaściwy adres strony. Organ odwoławczy wskazał w tej mierze, że w postępowaniu doręczeń dokonywano na wskazany adres do korespondencji, adres ten nie został zmieniony na dzień wydania decyzji Naczelnika z dnia 22 grudnia 2020 r., a zmiany strona dokonała dopiero z dniem 19 maja 2021 r. Dyrektor zwrócił także uwagę, że w świetle brzmienia art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma znaczenia to, w jakim charakterze dany podmiot występuje przed organami podatkowymi tj. czy działa jako podatnik, czy osoba trzecia ponosząca odpowiedzialność za zaległości podatkowe podatnika. Organ odwoławczy podniósł także, że w sytuacji, gdy doszło do zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli wolą strony było doręczanie korespondencji na adres zamieszkania, to strona powinna w tej mierze dokonać stosownych zmian. Mając na uwadze ustalenia poczynione w sprawie Dyrektor uznał, że istniejące okoliczności nie wskazywały na prawdopodobieństwo uchylenia ostatecznej decyzji w następstwie wznowienia postępowania. W konsekwencji nie uzasadniało to wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Naczelnika z 22 grudnia 2020 roku.

O tym, że dokonana przez organ podatkowy ocena prawdopodobieństwa nie była dowolna, lecz była wynikiem rozważenia okoliczności przywoływanych przez skarżącego świadczy fakt wydania przez Naczelnika, w dniu 30 września 2021 r. decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 22 grudnia 2020 roku.

Zgodnie z poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym tylko uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji, obliguje organ do jej wstrzymania na podstawie art. 246 Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1059/12 i wyrok WSA z Łodzi z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt. ISA/Łd 642/14).

Powyższe oznacza, że organ podatkowy, wydając zaskarżone postanowienie, nie był przekonany o zasadności uchylenia decyzji ostatecznej, a zatem nie był zobligowany do jej wstrzymania na wniosek strony.

Sąd przypomina jednocześnie, że w postępowaniu opartym na żądaniu wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, nie bada się merytorycznej zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot wznowionego postępowania, a do tego w istocie sprowadzają się formułowane przez stronę zarzuty skargi. Brak jest podstaw do traktowania tej incydentalnej instytucji procesowej tak, jak gdyby wydanie postanowienia na podstawie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej następowało w oparciu o te same reguły, co załatwienie sprawy administracyjnej co do istoty, a więc po zebraniu i rozpatrzeniu całego niezbędnego materiału dowodowego.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) oddalił skargę nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.