Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 720/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1211/14 w zakresie odrzucenia skargi M. T. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. T. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", z uwagi na to, że należny od skargi wpis został uiszczony z uchybieniem terminu. Zarządzeniem z dnia 30 października 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 listopada 2014 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 13 listopada 2014 r. Skarżący uiścił wpis w dniu 20 listopada 2014 r.

Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 6, art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., a także art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, podnosząc, że skarżący nie został należycie pouczony o skutkach uchybienia terminowi do opłacenia skargi. Skarżący występował w sprawie osobiści bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Pozycja procesowa takiego uczestnika postępowania wymaga, w myśl art. 6 P.p.s.a., udzielenia mu jasnych oraz niebudzących wątpliwości wskazówek oraz pouczeń o skutkach prawnych podejmowanych czynności. Treść wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie spełnia tych wymagań. Skarżący nie został należycie pouczony o możliwości ubiegania się o prawo pomocy. Z tych przyczyn skarżący uiścił wpis z uchybieniem terminu do jego uiszczenia. Zaskarżone orzeczenie zamyka skarżącemu drogę do wydania wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zarzuty naruszenia art. 6, art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., a także art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP są chybione.

Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie zostanie uiszczony od niej należy wpis w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania (art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 30 października 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 listopada

2014 r. (k. 13) Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 13 listopada 2014 r. Skarżący uiścił wpis w dniu 20 listopada 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego uiszczenia. W takich okolicznościach sprawy prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, od której należny wpis został uiszczony z uchybieniem terminu.

Nie można podzielić zarzutów skargi kasacyjnej, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało sformułowane nieprawidłowo, albowiem było nieprecyzyjne i niejasne. Wezwanie prawidłowo i jednoznacznie określa kwotę wpisu, termin jego uiszczenia oraz konsekwencje nieuiszczenia wpisu w terminie. W wezwaniu pouczono skarżącego o możliwości zaskarżenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie to nie wymagało dalszego doprecyzowania. Całkowicie chybione są zatem zawarte w skardze kasacyjnej twierdzenia o iluzoryczności pouczenia. W konsekwencji nie można przyjąć, że zaskarżone postanowienie narusza konstytucyjną zasadę prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz konstytucyjny zakaz zamykania drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw (art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Obowiązek zagwarantowania skutecznego dostępu do sądu nie oznacza konieczności zagwarantowania stronom bezwarunkowego i nieograniczonego prawa do składania skarg. Wymóg zachowania terminów ustawowych nie stanowi ograniczenia prawa do sądu i jest usprawiedliwiony koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia