Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1236/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 88
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: Par. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 108 poz 1141
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia

SENTENCJA

Sygn. akt III SA/Kr 1236/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek, Sędziowie WSA Elżbieta Kremer, WSA Halina Jakubiec (spr.), , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2012r., sprawy ze skargi A. P., na decyzję Dowódcy Wojsk Specjalnych, z dnia 19 sierpnia 2011r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez A. P. decyzją z dnia 19 sierpnia 2011 r. Nr [...] Dowódca Wojsk Specjalnych utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] Nr [...] z [...] 2010r. o odmowie przyznania A. P. dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do 14 września 2009r. obowiązków służbowych na stanowisku szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do 6 stycznia 2010r. na stanowisku szefa służby inżynieryjno - saperskiej i chemicznej.

Jako podstawa prawna decyzji wskazany został art. 127 § 2 i art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 88 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia (Dz. U. Nr 108, poz. 1141 ze zm.).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

A. P. został wyznaczony rozkazem dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] Nr [...] z dnia [...] 2009r. na szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz szefa służby inżynieryjno - saperskiej i chemicznej w celu zabezpieczenia funkcjonowania nowoformowanej jednostki oraz przejęcia sprzętu i wyposażenia z JW. [...], na której zaopatrzeniu logistycznym do dnia 30 czerwca 2009r. pozostawała J W [...]. Jednostka Wojskowa Nr [...] rozpoczęła funkcjonowanie z dniem 01 lipca 2009r. jako oddział gospodarczy. Do wykonywania zadań związanych z funkcją szefa uzbrojenia i elektroniki skarżący został wyznaczony do 14 września 2009r., natomiast szefa służby inżynieryjno - saperskiej i chemicznej do dnia 6 stycznia 2010r. Dodatkowo potwierdzają to rozkazy dzienne Dowódcy JW [...]: nr [...] z dnia 16.09.2009 r. (o zwolnieniu A. P. z wykonywania funkcji oficera Sekcji Technicznej ds. Uzbrojenia i Elektroniki) oraz nr [...] z dnia 06.01.2010 (o zwolnieniu A. P. z funkcji oficer sekcji czołg.-sam.).

W dniu 11 stycznia 2010 r. A. P. zwrócił się do Dowódcy JW [...] w K o wypłacenie mu dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie w podanych wyżej okresach obowiązków służbowych na stanowisku szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz na, stanowisku szefa służby inżynieryjno-saperskiej i chemicznej.

Decyzją z dnia [...] 2010r. Nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w K na podstawie art. 104 kpa, art. 88 ust. 1 w związku z art. 25 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2004 roku w sprawie wypłacania żołnierzowi zawodowemu dodatkowego wynagrodzenia, § 12 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk (Dz. U. z 2007 r, Nr 243, poz. 1788, ze zm.) odmówił przyznania A. P. wnioskowanego dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do 14 września 2009r. obowiązków służbowych na stanowisku szefa służby uzbrojenia i elektroniki, oraz w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do 6 stycznia 2010r. na stanowisku szefa służby inżynieryjno - saperskiej i chemicznej.

Organ uzasadnił odmowę w ten sposób, że wyznaczenie A. P. na powyższe stanowiska wynikało jedynie z nałożonych przez Dowódcę JW [...] dodatkowych zadań w formie rozkazu dla żołnierza, które nie były ujęte w zakresach obowiązków żołnierzy zawodowych i pracowników JW [...]. Inaczej rzecz ujmując, powierzenie zadań nastąpiło w ramach poleceń służbowych wydanych przez przełożonego, a wyznaczenie żołnierza do pełnienia tej funkcji nie wymagało jego zgody. W tym miejscu organ odwołał się do przepisu art. 88 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, stanowiącemu, że żołnierzowi zawodowemu, któremu przez co najmniej 2 miesiące dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie art. 25 tej ustawy, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Stosownie do treści art. 25, dowódca jednostki wojskowej może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku obsadzonym lub nieobsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Jak organ wyjaśnił, za wykonywanie czynności szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz szefa służby inżynieryjno

- saperskiej nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, gdyż w etacie JW [...] stanowiska te nie występowały. Stanowisko szefa służby uzbrojenia i elektroniki, jak i szefa inżynieryjno

- saperskiej i chemicznej nie funkcjonowało w JW [...], nie stanowiąc z tego względu wakatu i nie można było uznać tych stanowisk za stanowiska nieobsadzone. Według organu skarżący został wyznaczony na przedmiotowe stanowiska jedynie w celach organizacyjnych do wykonania pewnych zadań związanych ze specyfiką działania danej służby. Dalej organ wyjaśnił, że tryb i zasady wyznaczania do czasowego obowiązków w 2009 r. określone były przepisami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk. Zgodnie z § 12 pkt 1 wyżej rozporządzenia, żołnierzowi można powierzyć czasowe pełnienie obowiązków służbowych na jednym równorzędnym lub wyższym stanowisku służbowym. Zgodnie natomiast z § 12 tego rozporządzenia dowódca jednostki wojskowej, który dodatkowo powierzył żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków, winien stwierdzić ten fakt w swoim rozkazie dziennym, podając jednocześnie datę objęcia przez żołnierza czasowego pełnienia obowiązków powierzonym stanowisku służbowym i datę ich zakończenia. Natomiast tryb i zasady wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie żołnierza obowiązków służbowych na stanowisku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 określone zostały w § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2 w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia, który wskazuje jednoznacznie, iż podstawą do wypłaty tych należności jest fakt powierzenia żołnierzowi zawodowemu czasowego pełnienia obowiązków, który w tym przypadku jak podkreślił organ, nie miał miejsca. Organ, wobec treści powyższych przepisów, zaznaczył, że wobec braku przesłanek ustawowych do dodatkowego powierzenia A. P. czasowego pełnienia obowiązków służbowych na stanowisku zarówno szefa służby uzbrojenia i elektroniki, jak również szefa służby inżynieryjno -saperskiej i chemicznej brak było podstaw prawnych do wszczęcia procedury związanej z czasowym pełnieniem obowiązków przez żołnierza, a co za tym idzie brak podstaw do przyjęcia, że przysługuje mu dodatkowe wynagrodzenie. Co więcej, w ocenie organu wykonywanie dodatkowych zadań służbowych skarżącego odbywało się w ramach ustawowego czasu przewidzianego w art. 60 ustawy o służbie wojskowej i nie wymagało szczególnie dużego nakładu pracy, tym bardziej, że skarżący w okresie od 1 lipca 2009 r. -6 stycznia 2010 r. przebywał 65 dni roboczych łącznie na urlopie i zwolnieniach lekarskich.

Odnosząc się raz jeszcze do charakteru skierowania skarżącego do wykonywania przedmiotowych zadań to jest do rozkazu wydanego w trybie określonym w Regulaminie Ogólnym Sił Zbrojnych RP, wprowadzonym do użytku decyzją nr [...] z [...] 2003 r. - organ wyjaśnił, że w myśl pkt 15 ww. Regulaminu oraz art. 115 § 18 kodeksu karnego, rozkazem jest polecenie określonego działania, wydane służbowo żołnierzowi przez przełożonego lub uprawnionego żołnierza starszego stopniem. Pojęcia natomiast spraw służbowych nie można ograniczać do zakresu obowiązków żołnierza zajmującego dane stanowisko, czy innych dokumentów kompetencyjnych określających jego zadania, obowiązki i uprawnienia, tak jak np. karty opisu stanowisk. W sytuacjach wynikających z potrzeb życia wojskowego (działalności służbowej) żołnierz może otrzymywać rozkazy od uprawnionego żołnierza, wykraczające poza jego normalne wykonywane czynności na zajmowanym stanowisku. Nie można zatem, co podkreślił organ, wskazać zamkniętego zbioru poleceń, które są poleceniami służbowymi. Na koniec organ zaznaczył, że wykonywane w przypadku A. P. pewne zadania szefów służb, związku z wydanym rozkazem miały związek ze służbą wojskową, zatem dotyczyły przedsięwzięć (czynności, obowiązków) z zakresu spraw służbowych, mieszczących się w zadaniach i celach sił zbrojnych określonych w ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Żołnierz zawodowy pełni służbę wojskową na podstawie stosunku administracyjno-prawnego, a zatem nie mają do niego zastosowania przepisy odnoszące się do stosunków pracowniczych. Powierzenie dodatkowych czynności nie modyfikuje zakresu obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.

Odwołując się od powyższej decyzji A. P., odnośnie charakteru powierzonych mu obowiązków, wyjaśnił, że w okresie od 1 czerwca 2009 r. do 31 stycznia 2010 r. pełnił zawodową służbę wojskową w JW [...] na stanowisku oficera Sekcji Technicznej ds. czołgowo-samochodowych. Zgodnie z rozkazem Nr [...] Dowódcy Jednostki Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych w sprawie rozpoczęcia funkcjonowania JW [...] jako Oddział gospodarczy od 1 lipca 2009 r. został wyznaczony na stanowisko szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz szefa służby inżynieryjno-saperskiej i chemicznej. Obowiązki szefa służby uzbrojenia i elektroniki pełnił do 14 września 2009 r., a obowiązki szefa służby inżynieryjno-saperskiej i chemicznej pełnił do 26 stycznia 2010 r. Uznał, wbrew ocenie organu, na podstawie charakteru powierzonych mu obowiązków, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2004 r. za pełnienia dodatkowych obowiązków służbowych przysługuje mu dodatkowe wynagrodzenie. Dodatkowo wskazał że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podano żadnych podstaw prawnych do uznania jego roszczeń za bezpodstawne, a posłużono się argumentami spoza prawa, które nie mają wpływu na zasadność roszczeń.

Pierwotnie wydana w sprawie w toku postępowania odwoławczego decyzja Dowódcy Wojsk Specjalnych z dnia [...] 2010r. Nr [...] została na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2011r. sygn. akt III SA/Kr 768/10 uchylona ze względów proceduralnych. Sąd uznał, że organ naruszył zasadę dwuinstancyjności, faktycznie nie rozpoznając sprawy, a przedstawiając jedynie lakoniczne uzasadnienie decyzji.

Ponownie wydana w dniu 19 sierpnia 2011 r. decyzja Dowódcy Wojsk Specjalnych Nr [...], opisana na wstępie, utrzymała w mocy decyzję pierwszej instancji.

Organ szczególnie podkreślił argument przemawiający za odmową przyznania skarżącemu wnioskowanego dodatkowego wynagrodzenia tego rodzaju, że dowódca jednostki wojskowej nie posiada kompetencji do tworzenia lub zmiany stanowisk służbowych w jednostce, a jedynie w ramach planowania zamierzeń organizacyjno-etatowych i dyslokacyjnych ujętych w programie rozwoju Sił Zbrojnych RP, może występować z wnioskami organizacyjno-etatowymi w celu tworzenia (skreślania) stanowisk służbowych w etacie jednostki. Katalog stanowisk służbowych funkcjonujących w etacie jednostki wojskowej, na które wyznacza się żołnierzy zawodowych zawarty jest w dokumencie organizacyjno-etatowym i dla JW [...] to etat nr [...] - Jednostka Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych, wydany przez Szefa Sztabu Generalnego WP. Wszelkie zmiany do etatu jednostki wymagają zgodnie z zarządzeniem nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 lipca 2005r.w sprawie działalności kompetencyjnej i organizacyjno-etatowej w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON z dnia 10 sierpnia 2005 r. z pózn. zm.) sporządzenia wniosku, który po zatwierdzeniu przez Szefa Sztabu Generalnego WP kierowany jest do jednostki wojskowej w postaci wykazu zmian do etatu, stanowiąc podstawę do utworzenia (wpisania) w strukturze (etacie) istniejącej jednostki nowych stanowisk etatowych. Stanowisko: szef służby inżynieryjno-saperskiej i chemicznej w 2009 r. nie występowało w etacie JW [...] (na czas "P"). Na podstawie wykazu zmian do etatu nr [...] z dnia 1 lipca 2009 r., z dniem 18 sierpnia 2009 r. zostały wprowadzone zmiany organizacyjno-etatowe, w wyniku których stanowisko oficera Sekcji Technicznej zostało utworzone na czas "P" (pokoju). Stanowisko: szef służby Sekcji Technicznej Logistyki o specjalności wojskowej: eksploatacja sprzętu inżynieryjnego zostało utworzone na podstawie wykazu zmian do etatu nr [...] z dnia 24 sierpnia 2010 r. a zmiany dokonano z dniem 15 września 2010 r.

Ponadto organ podkreślił, że skarżącemu nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie z tytułu powierzenia obowiązków służbowych na stanowisku szefa służby uzbrojenia i elektroniki ani na stanowisku szefa służby inżynieryjno-saperskiej, ponieważ w dniu wyznaczenia żołnierza do wykonywania tych obowiązków rozkazem dowódcy JW [...] Nr [...] z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie rozpoczęcia funkcjonowania jednostki jako oddziału gospodarczego od 1 lipca 2009 r. w JW [...] nie istniały takie etatowe stanowiska w JW [...] i zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego brak było podstaw prawnych do powierzenia oficerowi czasowego pełnienia obowiązków służbowych na określonym stanowisku służbowym, z oznaczeniem dnia objęcia i zwolnienia z tych obowiązków oraz określeniem wysokości dodatkowego wynagrodzenia.

W skardze na w/w decyzję A. P. wnosząc o uchylenie decyzji, zarzucił organowi brak wskazania podstawy prawnej decyzji i niewłaściwe zastosowanie Regulaminu Ogólnego Sił Zbrojnych RP w części dotyczącej wydawania i wykonywania rozkazów.

Utrzymał w skardze stanowisko, że wyznaczono go na stanowisko szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz szefa służby inżynieryjno - saperskiej i chemicznej, przy czym niezgodnie z przepisami powierzono mu więcej niż jedno równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe. Zarzucił zbagatelizowanie przez organy znaczenia wydanych w tym względzie rozkazów oraz oparcie rozstrzygnięcia na Regulaminie Ogólnym Sił Zbrojnych, w tym miejscu podkreślając, że kwestie dodatkowego wynagrodzenia regulowane są rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z 7 kwietnia 2004r. Zaznaczył, odnosząc się do zarzutu, iż dodatkowe obowiązki nie wymagały dużego nakładu pracy - iż wykonywanie tych obowiązków łącznie z etatowymi obowiązkami służbowymi powodowały niemożliwy do określenia wymiar czasu pracy a także, że argument o braku podstaw prawnych do wyznaczenia na przedmiotowe stanowiska przez Dowódcę Jednostki Wojskowej nie ma w świetle faktycznego wykonywania tych obowiązków znaczenia. Ogólnie podniósł posłużenie się przez organ argumentacją spoza prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej decyzji powołano podstawę prawną. Odmawiając skarżącemu wypłaty dodatkowego wynagrodzenia kierowano się wyłącznie brakiem podstaw prawnych do przyznania dodatkowego wynagrodzenia. Decyzja jest wynikiem nie uznania ale określonego przepisami faktu prawidłowo powierzenia czasowego pełnienia obowiązków służbowych na istniejące w jednostce wojskowej etatowo stanowiska służbowe na oznaczony wymiar czasu. Tak więc w sytuacji braku w jednostce wojskowej etatowych stanowisk służbowych, sam fakt powierzenia określonych zadań służbowych w tworzonej od podstaw jednostce wojskowej nie pozwalał na przyznanie skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia z tytułu czasowego powierzenia obowiązków służbowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie posiada natomiast kompetencji do oceny celowości oraz słuszności skarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z przepisem 134 § 1 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.

Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej przez A. P. decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, w stopniu uzasadniającym uchylenie bądź stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Istotą rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie czy pełnienie przez A. P. w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do 14 września 2009r. obowiązków służbowych na stanowisku szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do 6 stycznia 2010r. na stanowisku szefa służby inżynieryjno - saperskiej i chemicznej uzasadnia wypłacenie mu dodatkowego wynagrodzenia w rozumieniu przepisu art. 88 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia.

W ocenie orzekającego Sądu wniosek A. P. o wypłacenie mu dodatkowego wynagrodzenia nie zasługuje na uwzględnienie ze względu na rodzaj powierzonych A. P. obowiązków oraz tryb ich powierzenia.

Przepis art. 88 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych stanowi, że żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej dwóch miesięcy dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 25, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie.

Przepis art. 25 stanowi z kolei, że dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Doprecyzowanie warunków powierzenia żołnierzowi czasowego pełnienia obowiązków służbowych znajduje się w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 grudnia 2009r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniana z tych stanowisk, w § 12 ust. 1 i 2 poprzez sformułowanie, że żołnierzowi można powierzyć czasowe pełnienie obowiązków służbowych na jednym równorzędnym lub wyższym stanowisku służbowym. A czasowe pełnienie obowiązków służbowych dowódca jednostki wojskowej powierza żołnierzowi w rozkazie dziennym, wydanym przed dniem ich objęcia. § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 7 kwietnia 2004r. w sprawie wypłacenia żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia stanowi z kolei, że powierzenie żołnierzowi zawodowemu czasowego pełnienia obowiązków służbowych na określonym stanowisku służbowym oraz dzień objęcia i zwolnienia tych obowiązków, a także wysokość dodatkowego wynagrodzenia określa w rozkazie dziennym lub decyzji, dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 104 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Wynika z powyższych przepisów, że generalną przesłanką wypłacenia zawodowemu żołnierzowi dodatkowego wynagrodzenia jest powierzenie mu czasowych obowiązków służbowych w takim układzie etatowym, że w danej jednostce istnieje już stanowisko (etat), które jest nieobsadzone lub obsadzone, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Tymczasem A. P., pełniący w roku 2009 służbę w Wojskach Specjalnych w Jednostce Wojskowej w B i wykonując powierzone mu w tej jednostce obowiązki, został zobowiązany na podstawie rozkazu dowódcy J W [...] Nr [...] z 22 czerwca 2009r. w sprawie rozpoczęcia funkcjonowania JW. [...] jako oddziału gospodarczego od dnia 01 lipca 2009r. do wykonywania obowiązków szefa służby uzbrojenia i elektroniki oraz szefa służby inżynieryjno-saperskiej i chemicznej w celu zabezpieczenia funkcjonowania nowoformowanej jednostki oraz przejęcie sprzętu i wyposażenia z JW. [...], na której zaopatrzeniu logistycznym od dnia 30 czerwca 2009r. pozostawała JW. [...]. Czasokres wykonywania tych obowiązków przekraczał dwa miesiące, niemniej okoliczność ta nie ma znaczenia dla ustalenia zasadności wypłacenia skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia. Znaczenie w sprawie ma okoliczność, że A. P. wykonywał dodatkowo obowiązki w ramach nowotworzącej się jednostki, w której nie funkcjonowały na dzień obsadzenia ich przez skarżącego stanowiska szefa służby uzbrojenia! elektroniki oraz szefa służby inżynieryjno-saperskiej i chemicznej. Z całokształtu materiału dowodowego wynika, że stanowiska te zostały utworzone wraz z powierzeniem skarżącemu zadań kreujących te stanowiska i co ważne, na potrzeby zabezpieczenia funkcjonowania nowoformowanej jednostki oraz przejęcia sprzętu i wyposażenia.

Jak słusznie orzekające w sprawie organy uznały, prawo do wypłacenia żołnierzowi zawodowemu dodatkowego wynagrodzenia musi się wiązać ze spełnieniem ściśle uwarunkowanych przepisami wymogów. Obok wymogu czasu powierzenia obowiązków - co najmniej dwóch miesięcy, wymogu powierzenia obowiązków na stanowisku równorzędnym lub wyższym, odnotowania tego faktu w rozkazie dziennym - istnieje wymóg, by powierzenie obowiązków nastąpiło w ramach funkcjonujących przed faktem powierzenia obowiązków etatów. Decyzja w przedmiocie dodatkowego wynagrodzenia nie nosi cech uznania administracyjnego, jest decyzją związaną ściśle przepisami prawa. Nie zasługuje w tym względzie na uwzględnienie zarzut A. P. o kierowaniu się przez orzekające w sprawie organy argumentami pozaprawnymi. Zarówno Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w K oraz Dowódca Wojsk Specjalnych, powołując trafnie znajdujące w sprawie zastosowanie przepisy prawne, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego wyrażonymi w art. 7, 77 i 107 Kpa uzasadnili wydane w sprawie decyzje. W szczególności organ drugiej instancji, kierując się wskazówkami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 czerwca 2011 r., rozpoznał odwołanie A. P. z prawidłowym zastosowaniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1kpa).

Dalsze zarzuty A. P. o naruszeniu przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] prawa z tej racji, że powierzono mu więcej niż jedno równorzędne lub wyższe stanowisko oraz oparcie się w tym względzie na Regulaminie Ogólnym Sił Zbrojnych RP nie mają dla kwestii wypłacenia skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia znaczenia, gdyż regulacja w przedmiocie dodatkowego wynagrodzenia znajduje się w aktach prawnych rangi ustawy oraz rozporządzenia, co implikuje ocenę zasadności wniosku A. P. jedynie w oparciu o powołane w uzasadnieniu przepisy prawne.

Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi A. P. Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił tę skargę.