Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1325/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-4a, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w sprawie ustalenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2010 r. W. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na, jak wskazał, decyzję – odmowę wydania decyzji przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] zawartą w piśmie tego organu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w sprawie ponownego ustalenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej od dnia 1 lipca 2004 r.

Skarga W. K. została w dniu 24 czerwca 2010 r. przekazana, wraz z odpisem i plikiem załączników, Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w [...].

W dniu 29 lipca 2010 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu skargi W. K. podniósł, że przywołanym powyżej pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Dyrektor WBE odmówił wykonania obowiązków urzędowych wynikających z przepisu art. 53 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66) w związku ze zmianą, od 1 lipca 2004 r., brzmienia treści punktu 8 ustępu 1 art. 3 tejże ustawy.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o stwierdzenie jej nieważności jako wydanej z naruszeniem m.in. art. 156 k.p.a. w zw. z art. 1 i 2 k.p.c. oraz art. 180 k.p.a., art. 181 k.p.a. w zw. z art. 11 powołanej ustawy emerytalnej, a także art. 3 § 1 i § 2 pkt 1, art. 13 § 2, art. 50 § 1 i art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Do skargi W. K. załączył kopię zaskarżonego pisma.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor WBE w [...] wniósł o jej odrzucenie, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku - o jej oddalenie.

Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe Dyrektor wskazał, że ustalenie podstawy wymiaru emerytury, którego domaga się skarżący, mieści się w katalogu decyzji wydawanych przez organ emerytalny, przy czym od tego rodzaju decyzji przysługuje odwołanie do sądu powszechnego. Gdyby zatem przyjąć, jak stwierdził dalej organ, że pismo z dnia [...] czerwca 2010 r. jest decyzją, to podlegałoby ono zaskarżeniu do Sądu Okręgowego w Warszawie XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Nadto, organ uznał, że skarżący w sposób błędny, jako podstawę swojej skargi, wskazał art. 52 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Dyrektora, przepis ten reguluje tryb wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku, gdy przedmiotem skargi kierowanej do tego sądu jest akt, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia. Taki zaś przypadek, jak zaznaczył organ, w sprawie skarżącego nie zachodzi. Skarżącemu przysługuje bowiem, w oparciu o przepis art. 4779 §1 k.p.c., odwołanie do sądu powszechnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...].

W swej treści zaskarżone pismo zawiera jedynie wyjaśnienie przepisów prawa oraz zawiera informację o toczącym się w sprawie skarżącego postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie XIV Wydziałem Ubezpieczeń Społecznych (v. 12-13 akt sprawy). W konsekwencji pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej.

Natomiast treść cytowanego wyżej przepisu art. 3 § 2 nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Oznacza to zatem, że sprawa ze skargi W. K. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.