Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 915/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie na zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.H. i S.H. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej w kwestii zażalenia z dnia [...] S.H. na zarządzenie z dnia 29 listopada 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania pismo U.H. z dnia [...] i [...] oraz wniosek z dnia [...] o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków wyżej wymienionych pism i wniosku tzn. nie podpisała ich, jak również nie udzieliła swojemu mężowi – S.H. pełnomocnictwa, ani nie upoważniła go do podpisywania się za nią.

Korespondencja sądowa zawierająca odpis tego zarządzenia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia na nie zażalenia została skutecznie doręczona w dniu [...], co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 63). Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu [...].

Pismem z dnia [...] S.H. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 29 listopada 2013 r. i oświadczył, iż jako opiekun swojej żony napisał je za nią.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 30 grudnia 2013 r. wezwano S.H. do wyjaśnienia, czy jest opiekunem faktycznym swojej żony, czy też jej opiekunem prawnym.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie S.H. nadesłał trzy pisma (z dnia: [...], [...], [...]), w których podkreślił, że jego żona – U.H. nie jest ubezwłasnowolniona a jedynie choruje na [...] i jest sparaliżowana. Poprosił również "o upoważnienie go do wszelkich spraw".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Ponadto zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. A tym samym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 29 listopada 2013 r. zostało skierowane do U.H., gdyż dotyczyło jej pism i wniosku o przyznanie prawa pomocy a zatem to ona powinna była wnieść zażalenie na powyższe zarządzenie. Tymczasem zażalenie wniósł jej mąż – S.H., który nie został przez nią do tej czynności upoważniony. Tym samym zażalenie z dnia [...] jest niedopuszczalne z uwagi na fakt, iż zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną.

Na marginesie należy zauważyć, że S.H. nie jest ani pełnomocnikiem swojej żony, ani też nie jest jej opiekunem prawnym, jak również nie został przez nią upoważniony do podpisywania pism w jej imieniu. Natomiast zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa tut. Sąd nie może upoważnić S.H. do reprezentowania U.H.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.