Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 596/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G G prowadzącego działalność pod nazwą: Firma Handlowo-Usługowa T o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G G na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 czerwca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G G, prowadzący działalność pod firmą: Firma Handlowo-Usługowa [...] (dalej: "skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W (dalej: "organ") z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek podał, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania nałożonej kary pieniężnej, bowiem kara ta jest całkowicie niezasadna. Wykonanie decyzji przez organ pociągnie za sobą daleko idące negatywne konsekwencje, spowoduje znaczny uszczerbek finansowy wobec skarżącego, co z kolei wpłynie na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Kara pieniężna w orzeczonej wysokości (36.000 zł) spowoduje znaczne ograniczenia w prowadzonej działalności, tj. skarżący nie będzie mógł prawidłowo inwestować w rozwój firmy z powodu braku odpowiednich środków, jak również dopełniać należycie innym zobowiązaniom finansowym względem państwa związanym z ogólnym obowiązkiem, jaki jest nałożony na podatnika prowadzącego własną działalność.

Skarżący podał także, iż w niniejszej sprawie nie zapadło jeszcze żadne prawomocne rozstrzygnięcie; w wyniku wdrożonego w sprawie postępowania karnego skarbowego zatrzymane zostały jako dowody rzeczowe automaty, co spowodowało w pewnym stopniu uszczerbek na jego mieniu. Wymierzenie kary pieniężnej w niniejszym postępowaniu powoduje kolejny nieodwracalny uszczerbek na mieniu skarżącego. Zasada demokratycznego państwa prawnego wyraża zakaz wielokrotnego karania (stosowania środka represyjnego) w stosunku do tej samej osoby fizycznej za popełnienie tego samego czynu zabronionego bez względu na lokalizację przepisu stanowiącego podstawę tej odpowiedzialności oraz tryb postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku

o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a., czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie skarżący wskazał ogólnie, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje dla niego znaczny uszczerbek finansowy, co wpłynie na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Tymczasem ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazał żadnych danych dotyczących jego sytuacji majątkowej oraz posiadanych zasobów finansowych, nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.

Należy także zaznaczyć, iż ustawa p.p.s.a. nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji

(vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie. Tym samym ochrona tymczasowa wobec zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może mieć zastosowania, bowiem zaskarżona decyzja nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy

w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3

i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.