Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 155/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wójcik, sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] w sprawie żądania ujawnienia pierwotnych stanów prawnych nieruchomości w bazie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca D. P. w dniu 8 sierpnia 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], który mimo znacznego upływu czasu nie wydał decyzji administracyjnej załatwiającej jej skargę na działania Starosty S.. W uzasadnieniu podniosła, że w dniu 10 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] złożyła skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Starostę S. wobec nie rozpoznania przez Starostę jej żądania ujawnienia w bazie ewidencji gruntów wsi S. i P. gm. C. pierwotnych stanów prawnych nieruchomości, które kiedyś należały do przodków skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo

0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)

Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ -

w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych

w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej,

postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także

postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego

w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz

innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej

dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W tym miejscu podnieść należy, iż regulacje prawne dotyczące skarg

1 wniosków mających za przedmiot zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań

przez właściwe organy administracji albo przez pracowników tych organów zawierają

art. 227-240 kpa. Przepisy te określają tryb postępowania i organy właściwe

do rozpatrywania takich spraw. Stosownie do treści art. 237 § 3 i 238 § 1 kpa organ rozpoznający skargę wniesioną w trybie art. 227 kpa winien zawiadomić o sposobie załatwienia skargi.

Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych reprezentowany jest jednolity pogląd, że zawiadomienie o załatwieniu skargi jak też bezczynność organu w przedmiocie jej załatwienia nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (tak m.in. postanowienie NSA z dnia

9 grudnia 1999r. sygn. akt III SAB 7/99, OSNA 2001 nr 1, poz. 27, w którym Sąd ten

jednoznacznie wskazał, że ocena prawidłowości prowadzenia postępowania

skargowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych).

i

Przechodząc od regulacji ogólnych na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, iż w ocenie składu orzekającego skarga D. P. z dnia 10 kwietnia 2006 r. skierowana do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wypełnia warunki określone w art. 227 kpa. Zatem bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] w zakresie rozpoznania takiej skargi nie podlega zaskarżeniu sądu administracyjnego, co oznacza, że skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.

Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.