Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 278/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Inne
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 36, art. 177 § 1, art. 184, art. 197 § 2, art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 362/09 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 362/09 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. B., R. i E. B. M. H. Spółka jawna Z. od A-S z siedzibą w W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec zarządcy nieruchomości kary dyscyplinarnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. sygn. akt I SA/Wa 362/09 odrzucił skargę kasacyjną A. B., R. i E. B. M. H. Spółka jawna Z. od A-S z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2009 r. odrzucającego skargę A. B., R. i E. B. M. H. Spółka jawna Z. od A-S z siedzibą w W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec zarządcy nieruchomości kary dyscyplinarnej.

W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż przedmiotowa skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego nie została opłacona wbrew treści art. 219 i 221 p.p.s.a. w zw. z § 3 w zw. z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. B., R. i E. B. M. H. Spółka jawna Z. od A-S z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 362/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2009 r. zaskarżył M. H. (k. 113 i k. 125) zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na jego wynik, tj.:

"- art. 76 p.p.s.a. przez błędną wykładnię przepisu art. 36 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 76 p.p.s.a. w przypadku funkcjonowania dwóch pełnomocników doręcza się pisma jednemu pełnomocnikowi. W omawianym przypadku nie może być mowy o dwóch pełnomocnikach posiadających pełnomocnictwo do prowadzenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż radca prawny J. K. została umocowana jedynie do sporządzenia skargi kasacyjnej i jej obrony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide pełnomocnictwo). A skoro tak, to wszelką korespondencję do skarżącej spółki jawnej A. B., R. i E. B. należało kierować na adres E. C.-K. jako osoby posiadającej stosowne pełnomocnictwo;

- art. 6 p.p.s.a. na skutek nieudzielenia stronie występującej w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz niepouczenia strony o skutkach prawnych tych czynności i skutkach ich zaniedbań. Bezspornym jest, iż skarżąca spółka występowała bez profesjonalnego pełnomocnika (co wynika z pełnomocnictw), a jedynie skarga kasacyjna sporządzona została przez profesjonalistę. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie działał w myśl art. 220 p.p.s.a. co spowodowało odrzucenie skargi kasacyjnej a następnie odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej".

Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Podnoszony przez stronę skarżącą zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 76 p.p.s.a. nie jest zasadny. Przepis ten bowiem konkretyzuje ile egzemplarzy odpisów pism procesowych i komu należy doręczać. Zgodnie z treścią § 3 ww. przepisu w przypadku ustanowienia więcej niż jednego pełnomocnika przez stronę doręcza się pisma tylko jednemu.

Jak wynika z akt sprawy sygn. akt I SA/Wa 362/09 w postępowaniu tym do czasu wniesienia skargi kasacyjnej ustanowiony był jeden pełnomocnik skarżącej spółki w osobie E. C.-K., któremu to pełnomocnikowi, wbrew twierdzeniu skarżącego sformułowanemu w zażaleniu, zostało doręczone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję organu. Tym samym nie doszło do naruszenia w zakresie doręczeń mogących skutkować naruszeniem powołanego przez skarżącego przepisu art. 76 p.p.s.a.

Jednocześnie wraz z uzasadnieniem postanowienia odrzucającego skargę z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 362/09 stronę poinformowano o przysługującym jej środku odwoławczym oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Skarga kasacyjna sporządzona została przez profesjonalnego pełnomocnika, który dołączył do niej dokument pełnomocnictwa, określający zakres umocowania "do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz do zastępowania nas przed Naczelnym Sądem Administracyjnym".

W tym miejscu należy wskazać, iż skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżony wyrok (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Sąd ten na tym etapie postępowania - określanego w doktrynie jako międzyinstancyjne - bada przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej, tj. czy została ona należycie opłacona, czy uzupełniono jej braki formalne i czy została wniesiona w terminie. Postępowanie to w swej istocie, mimo że faktycznie toczy się przed wojewódzkim sądem administracyjnym jest postępowaniem zawisłym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a zatem pełnomocnictwo dołączone do skargi kasacyjnej, obejmuje także postępowanie międzyinstancyjne, toczące się faktycznie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W doktrynie przyjmuje się, że "pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym obejmuje swoim zakresem sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej" (zob. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd 1, LexisNexis, str. 76).

Zarzut błędnej wykładni art. 36 p.p.s.a. usuwa się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, albowiem autor zażalenia nie wskazał na czym polegała błędna wykładnia tego przepisu.

Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł na podstawie § 3 w zw. z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W związku z powyższym zarzuty o nieprawidłowym pouczeniu skierowanym do jej nieprofesjonalnego pełnomocnika są w tej kwestii nieuzasadnione i należy stwierdzić, że wpis od skargi kasacyjnej powinien wnieść sporządzający ją ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik, zgodnie z otrzymanym pełnomocnictwem.

Ubocznie podkreślić należy, iż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie w sprawie sygn. akt II GSK 917/09 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 263/09 oddalającego skargę M. H. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec zarządcy nieruchomości kary dyscyplinarnej, jako decyzję organu I instancji, którą to decyzję zaskarżono w niniejszym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji postanowienia.