Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1876/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2015 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania Pana S. K., powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...] stycznia 2014r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko pn. "Budowa Elektrowni Słonecznej na działce nr [...] (obręb [...]) w miejscowości M., Gmina M.", pow. z., woj. [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że od w/w decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. Burmistrza M. dochowując ustawowo określonego terminu - odwołanie złożył Pan S. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 kpa., art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., a nadto art. 29, 71, 75, 84, 85 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 52 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Rozpoznają ponownie sprawę zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 Kpa. organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227) zwanej dalej: "ustawą"- decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Z kolei ust. 2 cyt. artykułu stanowi, iż uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:

1) przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Planowane przedsięwzięcie jest zaliczone, zgodnie § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust.1 pkt 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko Dz.U. Nr 213, poz. 1397), do mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie bowiem z przepisem z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi, lub magazynową, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a- przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia; Przedsięwzięcie polega na budowie Elektrowni Słonecznej na działce nr ew. [...], o powierzchni [...] ha (obręb [...]) w miejscowości M., gmina M. W chwili obecnej, teren na którym realizowana będzie planowana inwestycja wykorzystywany jest rolniczo. Całkowita powierzchnia terenu przeznaczonego pod inwestycję wynosi [...] ha. Obszar faktycznie zajęty pod zabudowę bezpośrednio przez zespół paneli fotowoltaicznych wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia (nie wliczając przerw między rzędami paneli, pomiędzy którymi powierzchnia nie będzie przekształcona i pozostanie biologicznie czynna) obejmie do [...] ha. Planowana inwestycja będzie polegała na montażu wolno stojących fotowoltaicznych wraz z infrastrukturą towarzyszącą o łącznej mocy do 1 MW. Przewidywana roczna produkcja energii wyniesie około [...] MWh rocznie. W wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia wykonane zostaną m.in.:

- zespół paneli fotowoltaicznych złożony z maksymalnie [...] sztuk paneli fotowoltaicznych umożliwiających przekształcenie energii słonecznej w energię elektryczną które zostaną połączone za pomocą stalowych konstrukcji i posadowione na podporach - słupkach wkręconych (lub wbitych) w grunt na głębokości około 1,5 - 2,5 m;

- kontener stacji transformatorowej składający się z komory obsługi, komory transformatora [...] kV, rozdzielnicy niskiego napięcia oraz rozdzielnicy średniego napięcia;

- droga gruntowa o szerokości do 4 m umożliwiająca dojazd do urządzeń;

- gruntowy plac, na którym umieszczony zostanie kontener stacji transformatorowej; niezbędna infrastruktura techniczna.

Rozpoznając przedmiotową sprawę organ wskazał, że częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, którą przeprowadza się (fakultatywnie) dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony w drodze postanowienia, przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 63 ust. 1 ustawy). Ustawa wymaga tutaj wydania w każdej sytuacji postanowienia - pozytywnego albo negatywnego (art. 63 ust. 1 lub 2 ustawy).

Postanowienie, zarówno pozytywne, jak i negatywne, wydaje się po zasięgnięciu opinii:

1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska,

2) Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przypadku przedsięwzięć wymagających wydania m.in. pozwolenia na budowę.

W świetle akt świetle sprawy, przed wydaniem postanowienia, w trybie art. 63 ustawy, zasięgnięto opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Organy te wyraziły stanowisko o braku podstaw co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Burmistrz M. postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. znak [...] postanowił nie nakładać obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Organ wskazał czym kierował się wydając takie rozstrzygnięcie.

Ponadto podkreślono, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że w miejscu realizacji inwestycji oraz w jej pobliżu nie występują obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone. ( ... ).Planowana inwestycja będzie realizowana poza obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. ( ... ). Gęstość zaludnienia na terenie gminy M. wynosi ok. [...] osób/km2 (. .. ). W zasięgu oddziaływania inwestycji i w jej najbliższej okolicy nie występują jeziora i inne naturalne zbiorniki wód stojących. ( ... ).W rejonie realizacji przedsięwzięcia brak jest uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej. ( ... ). Zasięg przestrzenny oddziaływania przedsięwzięcia ograniczy się do najbliższego otoczenia miejsca jego realizacji. ( ... ). Ze względu na położenie, charakter oraz skalę planowanego przedsięwzięcia nie przewiduje się możliwości jego transgranicznego oddziaływania. ( ... ). Na podstawie informacji zawartych w przedłożonych dokumentacji stwierdza się, brak możliwości wystąpienia oddziaływań o znacznej wielkości i złożoności. Planowane przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko. ( ... ). Informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia potwierdzają wystąpienie oddziaływań na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Bezpośrednie oddziaływania będą miały jedynie zasięg lokalny i ograniczą się do najbliższego obszaru realizacji. Z uwagi na skalę i charakter przedsięwzięcia obowiązujące standardy jakości środowiska będą dotrzymane. ( ... ). Etap realizacji przedsięwzięcia będzie charakteryzował się nieznacznym wzrostem emisji pyłów oraz hałasu do środowiska spowodowanej dowozem materiałów oraz pracami montażowymi. Oddziaływanie to będzie krótkotrwałe i ustąpi po zakończeniu prac budowlanych. Na etapie eksploatacji powstałe na etapie realizacji przedsięwzięcia będą krótkotrwałe i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych. Na etapie eksploatacji, oddziaływanie przedsięwzięcia będzie miało charakter lokalny i ograniczy się do najbliższego terenu realizacji przedsięwzięcia.

Uwzględniając łączne uwarunkowania, o których mowa wart. 63 ust. 1 ustawy ooś, tj. po przeprowadzeniu wnikliwej analizy w zakresie rodzaju, charakterystyki przedsięwzięcia i jego usytuowania, oraz biorąc pod uwagę bezpieczeństwo mieszkańców - na podstawie przedłożonej karty informacyjnej przedsięwzięcia i zawartych w niej założeń realizacyjnych, uznano, że ww. przedsięwzięcie nie będzie przedsięwzięciem mogącym w sposób znaczący negatywnie wpłynąć na środowisko."

W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Charakterystyka przedsięwzięcia i karta informacyjna przedsięwzięcia stanowią załączniki do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy). Wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizowanego przedsięwzięcia, zostały co do zasady określone wart. 85 ustawy. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów k.p.a., w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, powinna zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa wart. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko .

Za takim stanowiskiem przemawia sama treść art. 84 ust. 1 ustawy, który nie przewiduje możliwości określenia wymagań dotyczących ochrony środowiska, o których mowa w art. 82 ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 698110, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd uznał w nim, że "treść wydanej decyzji ( ... ) winna ograniczać się do wskazania braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, bo takie unormowanie przewiduje wyraźnie art. 84 ust. 1 ustawy". Przepis art. 85 ustawy nakłada na organ dodatkowe (pozakodeksowe) wymagania co do zamieszczenia informacji o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy (rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia jego usytuowania z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, rodzajem i skalą możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wynikających z zasięgu oddziaływania obszaru geograficznego i liczby ludności na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrody, wielkości i złożoności oddziaływania i jego prawdopodobieństwa, czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Organ, posługując się tzw. charakterystyką przedsięwzięcia odniósł się do wszystkich wyżej wymienionych kwestii w sposób wystarczający.

W ocenie Składu Orzekającego decyzja organu I instancji odpowiada wymogom wskazanego artykułu. W szczególności powołano się na postanowienie z dnia [...] października 2013 r., oraz uznano za niezasadne zastrzeżenia zgłoszone w toku postępowania, ponieważ: przedmiotowa elektrownia nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska, w tym dla zdrowia i warunków życia okolicznej ludności oraz personelu okresowo obsługującego farmę; technologia produkcji energii elektrycznej przy użyciu ogniw fotowoltaicznych jest całkowicie bezpieczna dla środowiska oraz nie emituje żadnych zanieczyszczeń do atmosfery i gleby; moduły fotowoltaiczne, które będą brane pod uwagę przy realizacji projektu będą musiały posiadać liczne certyfikaty mówiące o ich niezawodności oraz wytrzymałości mechanicznej w tym m.in. prestiżowy certyfikat TUVRheinland oraz TUVNORD, każdy moduł będzie też spełniał normę lEG 61215.

Z charakterystyki przedsięwzięcia wynika, iż na etapie eksploatacji planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem emisji substancji do powietrza oraz hałasu. Wody opadowe i roztopowe na etapie eksploatacji inwestycji będą odprowadzane powierzchniowo na tereny zielone w obrębie działki inwestycyjnej.

W karcie informacyjnej przedsięwzięcia wskazano, iż "w czasie eksploatacji elektrowni słonecznej teren biologicznie czynny zostanie zachowany w dobrej kulturze rolnej tzn. planuje się zasianie trawy, która będzie koszona i usuwana co najmniej raz w roku. Na obszarze inwestycji nie planuje się wykonania fundamentów pod konstrukcje paneli fotowoltaicznych przez co profil gruntu pozostanie bez zmian. Ze względu na swoją charakterystykę inwestycja w żaden sposób nie wpłynie stan prawny i faktyczny przyległych nieruchomości - ich właściciele będą mogli dalej je uprawiać według własnego uznania. ( ... ). Zastosowany transformator jest typowym nowoczesnym technologicznie rozwiązaniem konstrukcyjnym powszechnie stosowanym w tego typu instalacjach. Jego moc ma wynosić maksymalnie [...] kVA. Zarówno oddziaływanie pola magnetycznego, pola elektrycznego i pola akustycznego jest znikome. Silne pole magnetyczne stanowiące istotę działania transformatora zawiera się w jego rdzeniu i jedynie w postaci szczątkowej wydostaje się na zewnątrz transformatora. Natomiast pole elektryczne jest całkowicie ekranowane przez metalową, uziemioną obudowę transformatora. Zabezpieczenie środowiska gruntowo - wodnego realizowane będzie poprzez instalację indywidualnej misy olejowej dla pojedynczego transformatora. Misa olejowa, wykonana będzie z materiałów olejoodpornych i wodoodpornych a ich pojemność powinna wynosić minimum 110% zawartości oleju w transformatorze zgodnie z normą PN- E-05115. Transformator umieszczony będzie w kontenerze (dokładna lokalizacja transformatora ustalona będzie na etapie projektu budowlanego). Kontener jako abonencka stacja elektroenergetyczna składa się z komory obsługi, komory transformatora [...]kV, rozdzielnicy niskiego napięcia oraz rozdzielnicy średniego napięcia. Obudowa kontenera stanowi zabezpieczenie dwojakiego rodzaju tzn. eliminuje pole magnetyczne oraz stanowi izolację akustyczną. Stacja będzie obiektem dostępnym tylko dla pracowników o odpowiednich kwalifikacjach i posiadających odpowiednie uprawnienia. Podczas realizacji przedsięwzięcia nie nastąpi przekroczenie dopuszczalnych wartości natężenia pola elektrycznego tj. 10 kV/m oraz wartości natężenia pola magnetycznego tj. 60 A/m nawet w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji. Przedmiotowa inwestycja będzie spełniać wymagania zawarte w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. nr 192 z dnia 14.1l.2003r., poz. 1883)."

Pełnomocnik inwestora w piśmie z dnia [...] stycznia 2014r.wskazał, iż moduły fotowoltaiczne nagrzewają się maksymalnie do temperatury około 60 - 70 stopni Celsjusza, na powierzchni absorbującej promienie słoneczne przy największym natężeniu promieniowania. Temperatura w słoneczny letni dzień w Polsce "w słońcu" oscyluje około 50 stopni Celsjusza, oznacza to, że powierzchnia paneli fotowoltaicznych będzie o około 20% wyższa. W związku z tym nie będzie oddziaływania cieplnego na okoliczne obszary.

Generowanie pola elektromagnetycznego związane jest z przepływem prądu elektrycznego przez przewodnik. Pole elektromagnetyczne niskiej częstotliwości (50 Hz) - w odróżnieniu od pól wielkiej częstotliwości - jest tzw. polem quasi stacjonarnym; występuje w nim tylko strefa indukcji bez strefy promieniowania. Dopuszczalne wartości poziomów składowych pola· elektromagnetycznego w środowisku określono w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Obiektami chronionymi w tym zakresie jest zabudowa mieszkaniowa i miejsca dostępne dla ludności. Zgodnie z tabelami 1 i 2 zamieszczonymi w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia, dopuszczalne poziomy natężenia pola elektrycznego o częstotliwości 501- 1z w środowisku wynoszą:

-10 V/m - dla miejsc dostępnych dla ludności,

- 1 kV/m - dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową.

Wartość natężenia tego pola określona jest dla wysokości 2m nad powierzchnią ziemi lub nad innymi powierzchniami, na których mogą przebywać ludzie, w szczególności dachami spełniającymi role tarasów, tarasami, balkonami, podestami. Stosownie do ww. tabel z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska, dopuszczalne natężenie pola magnetycznego o częstotliwości 50Hz w środowisku wynosi 60 Nm, zarówno dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jak i dla miejsc dostępnych dla ludności. Wartość natężenia tego pola określona jest dla pionów pomiarowych na wysokościach od 0,3m do 2m nad powierzchnią ziemi lub nad innymi powierzchniami na których mogą przebywać ludzie (dachy spełniające role tarasów, tarasy, balkony, podesty itp.).

Praca samych paneli fotowoltaicznych oraz inwerterów nie powoduje powstawania wokół nich pola magnetycznego o natężeniu mogącym choćby w minimalnym stopniu wpływać na naturalne tło (promieniowanie) elektromagnetyczne Ziemi. Linie kablowe niskiego napięcia o napięciu roboczym 400V kierujące prąd przemienny do transformatora nN/SN, są również marginalnym źródłem pola elektromagnetycznego (takie napięcie jest również stosowane w liniach trójfazowych powszechnie stosowanych w gospodarstwach domowych - natężenie pola elektrycznego w bezpośrednim sąsiedztwie linii o napięciu 400V kształtuje się poniżej 0,1 kV/m).

Źródłem pola elektromagnetycznego o większych poziomach, powstającego w obrębie przedmiotowej elektrowni słonecznej, może być przede wszystkim:

a) praca transformatora zwiększającego napięcie niskie (nN [...] kV) na napięcie średnie (SN [...] kV),

b) przesył energii elektrycznej od transformatora do zewnętrznej sieci elektroenergetycznej (odbiorcy wytworzonej energii) za pośrednictwem przewodów średniego napięcia ułożonych w gruncie.

Na terenie przedmiotowej farmy projektuje się zainstalowanie transformatora olejowego, przekształcającego napięcie wejściowe [...]V o częstotliwości [...]Hz na napięcie wyjściowe [...] kV. Moc transformatora ma wynosić maksymalnie [...] kV A. Silne pole magnetyczne stanowiące istotę działania tego urządzenia zawiera się w jego rdzeniu i jedynie w postaci szczątkowej wydostaje się na zewnątrz transformatora. Natomiast pole elektryczne jest całkowicie ekranowane przez metalową, uziemioną obudowę transformatora. Transformator ten stanowi zatem słabe źródło pola elektromagnetycznego. Dodatkową funkcję ekranującą będzie spełniał kontener stacji elektroenergetycznej, który będzie zamykany, a dostęp do mego będą mieli jedynie pracownicy firmy serwisującej elektrownię.

Podsumowując powyższe rozważania organ stwierdził, że eksploatacja przedmiotowej farmy fotowoltaicznej, w tym przyłącza do istniejącej zewnętrznej (odbiorczej) sieci elektroenergetycznej średniego napięcia SN [...] kV, nie wpłynie na modyfikację (pogorszenie) stanu klimatu elektromagnetycznego środowiska lokalizacji inwestycji i z pewnością nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych natężeń pola magnetycznego i pola elektrycznego w środowisku, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów, zarówno w obrębie jak i poza terenem przedsięwzięcia (w miejscach dostępnych dla ludności i w obszarach zabudowy mieszkaniowej). Tym samym przedmiotowa elektrownia nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska, w tym dla zdrowia i warunków życia okolicznej ludności oraz personelu okresowo obsługującego farmę.

Ponadto wskazano, iż organ I instancji nie mógł odnieść się do pisma odwołującego się z dnia [...] stycznia 2014 r., bowiem wypłynęło ono do organu w dniu [...] stycznia 2014 r., a więc [...] pod wydaniu zaskarżonej decyzji.

Organ za niezasadny uznał także zarzut naruszenia art. 29 ustawy, zgodnie z którym każdy ma prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, bowiem przypadku bowiem przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko postępowanie z udziałem społeczeństwa może rozpocząć się dopiero po nałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny i przedłożeniu przez inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Zaskarżona decyzja została wydana przez właściwy organ w rozumieniu art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy, zatem chybiony jest zarzut naruszenia art. 75 ustawy. Niezasadny w jego ocenie był również zarzut naruszania wart. 71 ustawy oraz z § 3 ust.1 pkt 52 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak bowiem wykazano planowane przedsięwzięcie jest zaliczone do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust.1 pkt 52 lit. b rozporządzenia, a zatem ocenę oddziaływania takie przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się (fakultatywnie) dla planowanego, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony w drodze postanowienia, przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 63 ust. 1 ustawy).

W toku prawidłowo przeprowadzonego tzw. postępowania kwalifikacyjnego (screeningowego) obowiązek oceny nie został stwierdzony. Twierdzenia skarżącego w zakresie hipotetycznego wpływu planowanej inwestycji na środowisko oraz najbliższe otoczenie nie znajdują odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. Poczynione przez organ ustalenia są prawidłowe i logiczne a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy, co czyni zarzuty naruszania art. 84 i 85 ustawy za nieuzasadnione.

W ocenie SKO organ I instancji dokonał prawidłowej oceny w zakresie oddziaływania inwestycji na środowisku i zasadnie przyjął, że w takiej sytuacji brak jest podstaw do przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Czyni to niezasadnymi zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w zakresie braku wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i braku oceny wpływu planowanej inwestycji na środowisko oraz najbliższe otoczenie (art. 7, 77 § 1 i 107 k.p.a.).

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. K. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 10 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267; dalej k.p.a.) oraz art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z dnia 3 października 2013r. (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235; dalej ustawy ooś), poprzez:

a) nie poinformowaniu skarżącego o zebraniu przez organ całości niezbędnego materiału dowodowego w sprawie przed wydaniem przedmiotowej decyzji;

b) brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji - tym samym ograniczając skarżącemu możliwość czynnego udział w postępowania - tj. skutecznego odniesienia się do pisma pełnomocnika [...] Sp. z 0.0. z dnia [...] stycznia 2014 r., które to stanowiło podstawę wydania przedmiotowej decyzji przez organ I instancji (vide: str. 6-8 Decyzji Burmistrza M.);

2. art. 7 k.p.a, w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy uwzględniając interes społeczny - tj. brak szczegółowego zbadania stanu faktycznego sprawy pomimo licznych wniosków skarżącego, a jedynie ograniczenie się do powtarzania nieszczegółowych informacji zawartych w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia w odpowiedziach organu do skarżącego;

3. art. 7 k.p.a, w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego - tj. wydanie rozstrzygnięcia wyłącznie uwzględniającego nieprecyzyjne i nieszczegółowe stanowisko pełnomocnika wnioskodawczyni, całkowicie pomijając argumentację, wnioski i obawy skarżącego;

4. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji organu I instancji do całości zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz przyczyn, z powodu których organ odmówił im wiarygodności i mocy dowodowej - tj. braku odniesienia do wszystkich wniosków pełnomocnika skarżącego ujętych w pismach do Organu - ograniczając się jedynie do wskazania jednego pisma z dnia 19 listopada 2013 r., pomijając pozostałe.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 oraz art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a., skarżący wniósł o:

1) uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., w sprawie [...] oraz uchylenie decyzji Burmistrza M. z dnia [...] stycznia 2014 r., znak [...], o środowiskowych uwarunkowaniach;

2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa sprawowanego przez adwokata, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że organ I instancji nie przeprowadził prawidłowo przedmiotowego postępowania. Tym samym wydana przez Burmistrza M. decyzja z dnia [...] stycznia 2014 r., znak [...], o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana wbrew przepisom prawa. W ocenie skarżącego przedmiotowa decyzja została wydana przedwcześnie oraz z ograniczeniem prawa skarżącego do wypowiedzenia się w przedmiocie całości zebranego materiału dowodowego. Pełnomocnik Spółki [...] Sp. z o.o. odpowiedział pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. na pierwsze w sprawie pismo pełnomocnika skarżącego (pismo z dnia [...] listopada 2013 r.). Nadmienić należy, że wskazane pismo zostało przesłane bezpośrednio do pełnomocnika skarżącego - w nieznanym procedurze administracyjnej trybie. Nadto Organ nie poinformował pełnomocnika skarżącego o powyższym fakcie - rozszerzenia materiału dowodowego, co czynił wcześniej jak wynika z akt sprawy w stosunku do pełnomocnika wnioskodawczyni. Treść ww. pisma zawiera - co wynika wprost z uzasadnienia decyzji Organu I instancji, informację doprecyzowujące Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia złożoną przez pełnomocnika wnioskodawczyni. Nadto uznano ją za wiarygodny dowód będący jedną z podstaw wydania decyzji przez Organ I instancji.

W tym miejscu wskazuję, iż pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. odniósł się do treści ww. pisma.

Burmistrz M. - niedopełniając normy wynikającej z przepisów procedury administracyjnej (art. 10 § 1 k.p.a.) oraz przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - ograniczył skarżącemu możliwość czynnego udziału w postępowaniu. Brak ze strony Organu zawiadomienia skarżącego przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r., o fakcie zakończenia przez Organ postępowania dowodowego doprowadziło do okoliczności, iż odpowiedź skarżącego wpłynęła do Organu po wydaniu decyzji. W dodatku wskazany fakt dostrzegł Organ II instancji, całkowicie pomijając okoliczność naruszenia przepisów procedury administracyjnej, tym samym utrwalając błąd Organu I instalacji (vide: str. 9 - decyzji SKO w W.) - zaś uchybienie to miało wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, gdyż pomijało wyrażone w istocie równolegle, istotne stanowisko skarżącego.

Odnosząc się w dalszej kolejności do pozostałych zarzutów, Burmistrz M. zdaniem skarżącego nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Pomimo wielu wniosków skarżącego nie podjęto próby szczegółowego wyjaśnienia wpływu przedmiotowej inwestycji na środowisko i najbliższe otoczenie. Organ I instancji w pismach skierowanych do skarżącego jedynie powtarzał nieprecyzyjne informacje ujęte w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, nie dokonując własnych ustaleń faktycznych.

Planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast już choćby przez wzgląd na inne przepisy prawa -m.in. art. 10 ust. 2a w zw. z art. 15 ust. 3 pkt. 3a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (tj. Dz. U. Z 2015 r. poz. 199), inwestycja wskazywana przez pełnomocnika Spółki jest inwestycją wymagającą wnikliwej analizy jej oddziaływania na najbliższe środowisko, a nawet wyznaczenia specjalnych stref ochronnych dla najbliższej okolicy, w tym nieruchomości skarżącego.

Ponadto Organ I instancji przy wydaniu decyzji całkowicie pominął w swoich rozważaniach argumentację podnoszoną przez skarżącego. W dodatku nie odniósł się szczegółowo do wniosków skarżącego opierając się wyłącznie na nieprecyzyjnych, nieszczegółowych informacjach dostarczonych przez pełnomocnika wnioskodawczyni.

Zdaniem skarżącego, rozważenia wymaga, czy poszerzony materiał dowodowy o pismo pełnomocnika wnioskodawczyni z dnia [...] stycznia 2014 r. - faktycznie doprecyzowujący Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia w istocie nie wskazuje na konieczność dokonania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia "Budowa Elektrowni Słonecznej na działce na [...] (obręb [...]) w miejscowości M., gmina M., pow. z., woj. [...]. A nadto czy nie jest to podstawą i czy nie wytwarza konieczności ponownego zwrócenia się przez Burmistrza M. do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. o wydanie opinii w sprawie. Czego nie uczyniono - a przez to rozstrzygnięto sprawę z pominięciem zupełnego i wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego i opinii oraz oceny tak zgromadzonego materiału.

W odpowiedzi na skargę organ odniósł się do podniesionych w niej zarzutów i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Rozpoznając niniejszą sprawę w oparciu o wskazane powyżej kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz.U.2013.1235 ze zm.) zwanej dalej "ustawą". Zawarte w ustawie przepisy dotyczące ocen środowiskowych mają na celu weryfikację oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Dlatego postępowanie w sprawie uwarunkowań środowiskowych przedsięwzięcia przeprowadza się przed wydaniem decyzji zezwalającej na inwestycję (art. 72 ust. 1 ustawy). Postępowanie to dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (por. wyroki NSA: z dnia 22 kwietnia 2010 r., II OSK 696/09; z dnia 30 czerwca 2010 r., II OSK 988/09).

Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane jest dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zważywszy na ustalony prawidłowo opis i zakres inwestycji, w ocenie Sądu organy obu instancji trafnie uznały, że planowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.).

Planowane przedsięwzięcie jest zaliczone, zgodnie § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust.1 pkt 52 lit. b w/w rozporządzenia , do mogącego znacząco potencjalnie oddziaływać na środowisko. Zgodnie bowiem z przepisem z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi, lub magazynową, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a, przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia. Z akt sprawy wynika zaś, że planowana inwestycja polega na budowie Elektrowni Słonecznej na działce nr ew. [...], o powierzchni [...] ha (obręb [...]) w miejscowości M., gmina M. W chwili obecnej, teren na którym realizowana będzie planowana inwestycja wykorzystywany jest rolniczo. Całkowita powierzchnia terenu przeznaczonego pod inwestycję wynosi [...] ha. Będzie ona polegała na montażu wolno stojących fotowoltaicznych wraz z infrastrukturą towarzyszącą o łącznej mocy do [...] MW. Przewidywana roczna produkcja energii wyniesie około [...] MWh rocznie. W wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia wykonane zostaną m.in.:

- zespół paneli fotowoltaicznych złożony z maksymalnie [...] sztuk paneli fotowoltaicznych umożliwiających przekształcenie energii słonecznej w energię elektryczną które zostaną połączone za pomocą stalowych konstrukcji i posadowione na podporach - słupkach wkręconych (lub wbitych) w grunt na głębokości około 1,5 - 2,5 m;

- kontener stacji transformatorowej składający się z komory obsługi, komory transformatora [...]kV, rozdzielnicy niskiego napięcia oraz rozdzielnicy średniego napięcia;

- droga gruntowa o szerokości do 4 m umożliwiająca dojazd do urządzeń;

- gruntowy plac, na którym umieszczony zostanie kontener stacji transformatorowej.

Mając na uwadze, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy.

Częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zatem ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, którą przeprowadza się (fakultatywnie) dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony w drodze postanowienia, przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 63 ust. 1 ustawy). Ustawa wymaga tutaj wydania w każdej sytuacji postanowienia - pozytywnego albo negatywnego (art. 63 ust. 1 lub 2 ustawy).

Postanowienie, zarówno pozytywne, jak i negatywne, wydaje się po zasięgnięciu opinii:

1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska,

2) Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przypadku przedsięwzięć wymagających wydania m.in. pozwolenia na budowę.

Jak wynika z akt sprawy, przed wydaniem postanowienia, w trybie art. 63 ustawy, zasięgnięto opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Organy te wyraził stanowisko o braku podstaw co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

W konsekwencji Burmistrz M. postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. znak [...] postanowił nie nakładać obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Treść tego postanowienia odpowiada wymogom określonym w art. 63 ust. 1 ustawy, albowiem określa: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2.

W następstwie zdaniem Sądu, prawidłowo przeprowadzonego postępowania, jak trafnie oceniło Kolegium, Burmistrz M. wydał decyzję w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, zachowując tryb określony w art. 84 ustawy, w której stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, czyniąc charakterystykę przedsięwzięcia załącznikiem do tej decyzji. Zgodnie z art. 84 ustawy w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dodatkowo, jak stanowi o tym art. 85 ustawy uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a., w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Powyższa procedura, zdaniem Sądu, została zachowana. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego uprawnione jest stanowisko, że decyzja Burmistrza M. w pełni odpowiada wymogom określonym w art. 84 i art. 85 ustawy. Uzasadnienie decyzji zawiera niezbędne elementy dotyczące rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia z uwzględnieniem trzech wariantów i ich ocenę, jego usytuowanie, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, a także określa rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do powyższych uwarunkowań. Ustalenia organu o lokalnym zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, ograniczonym do placu budowy i terenów przyległych, okresowych uciążliwościach do czasu zakończenia budowy, są w pełni wiarygodne. Zapewnienie przy wykonywaniu przedsięwzięcia, zastosowania nowoczesnych i sprawdzonych technologii i rozwiązań technicznych o możliwie najniższej awaryjności, w celu zminimalizowania jego oddziaływania na środowisko na etapie budowy w pełni umożliwia jego realizację w zgodzie z warunkami w zakresie ochrony środowiska. W szczególności w zaskarżonej decyzji wskazano, iż eksploatacja przedmiotowej farmy fotowoltaicznej, w tym przyłącza do istniejącej zewnętrznej (odbiorczej) sieci elektroenergetycznej średniego napięcia SN [...] kV, nie wpłynie na modyfikację (pogorszenie) stanu klimatu elektromagnetycznego środowiska lokalizacji inwestycji i z pewnością nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych natężeń pola magnetycznego i pola elektrycznego w środowisku, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów, zarówno w obrębie jak i poza terenem przedsięwzięcia (w miejscach dostępnych dla ludności i w obszarach zabudowy mieszkaniowej). Tym samym przedmiotowa elektrownia nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska, w tym dla zdrowia i warunków życia okolicznej ludności oraz personelu okresowo obsługującego farmę."

Ponadto w ocenie Sądu skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych zarzutów, wynikających z przepisów prawa dotyczących ochrony środowiska, potwierdzających przeciwwskazania do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Twierdzenia skarżącego w zakresie hipotetycznego wpływu planowanej inwestycji na środowisko oraz najbliższe otoczenie ( w tym jego nieruchomości) nie znajdują odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym.

W postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji analizowano i oceniano bezpośredni i pośredni wpływ inwestycji na środowisko oraz zdrowie i warunki życia.

W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności sprawy uprawniały organy administracji do stwierdzenia, że nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W konsekwencji postępowanie obu organów przeprowadzone zostało prawidłowo, zastosowano właściwe normy prawa materialnego.

Odnosząc się z kolei do zarzutów zawartych w skardze, dotyczących przede wszystkim braku zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w toku postępowania (art. 10 k.p.a), Sąd uznał, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniem strony skarżącej, jak wynika z akt sprawy od momentu wszczęcia postępowania skarżący jako jego strona był zawiadamiany w drodze pisemnej o jego wszczęciu ( k. 11 akt sprawy - informację odebrał jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu [...] października 2013r. ), doręczono mu także wszystkie postanowienia wydane w sprawie, zaś zawiadomieniem z dnia 4 listopada 2013r. poinformowano go (potwierdzenie odbioru przesyłki z dnia 14.11.2013r.) o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym jak również składaniem uwag. Z powyższego uprawnienia część stron, w tym skarżący skorzystała, wniosła swoje uwagi/wnioski, do których jak wynika z akt sprawy odniósł się m.in. inwestor. Po otrzymaniu stanowisk stron organ I instancji rozpoznał sprawę i wydał decyzję. W tym miejscu należy wskazać, iż to na organie ciąży obowiązek zgromadzenia i oceniania materiału dowodowego. W toku postępowania strony mają prawo wyrazić swoje stanowisko, co też w sprawie uczyniono. Nie oznacza to jednak, że obowiązkiem organu jest zapewnienie stronom o przeciwstawnych interesach możliwości wzajemnej polemiki. Słusznie zatem SKO wskazało, że organ I instancji nie mógł odnieść się do pisma odwołującego się z dnia [...] stycznia 2014 r., bowiem wypłynęło ono do organu w dniu [...] stycznia 2014 r., a więc [...] pod wydaniu zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze, że ocena słuszności stanowisk, wniosków, uwag należy do organu, w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom strony skarżącej, organ I instancji zapewnił stronom możliwości czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 k.p.a) i w konsekwencji wydał rozstrzygnięcie, w którym m.in. w ocenie Sądu przekonywująco uzasadnił dlaczego nie uwzględnił uwag stron. Wskazać w tym miejscu również należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej pismo inwestora, nie stanowiło uzupełnienia Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, a jedynie odpowiedź na uwagi stron skierowane pod kątem inwestycji, do czego inwestor miał prawo.

Sąd nie dopatrzył się również w postępowaniu organów naruszenia przepisów postępowania, tj. naruszenia treści art. 7 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a. i 15 k.p.a. Wyjaśnić należy, że zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. i zawarty w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego nie oznacza nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej. W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzył cały materiał dowodowy, przeprowadzając konieczne czynności wyjaśniające i ustosunkowując się do dokonanych na ich skutek ustaleń a ocena okoliczności sprawy oparta została na całokształcie materiału dowodowego, zgodnie z wymogiem przepisu art. 107 § 3 k.p.a..

Z tych względów, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, po rozważeniu podniesionych przez skarżącego zarzutów, Sąd uznał, że nie dają one podstaw do postawienia organom orzekającym w niniejszej sprawie zarzutu naruszenia prawa i podważenia legalności zapadłych w sprawie decyzji, bowiem w rozpoznawanej sprawie, organy wydając zaskarżone decyzje, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w sposób wyczerpujący zebrały i dokonały prawidłowej oceny całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a ustalone okoliczności faktyczne sprawy znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych sprawy.

W konsekwencji, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.