Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 12/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
659
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 119 pkt 4, art. 134 par. 1, art. 185, art. 190
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 122, art. 125, art. 139 par. 1, par. 2, par. 4, art. 140, art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wszczął wobec C. . sp. z o.o. z siedzibą w A. postępowanie kontrolne w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r.

Pismem z dnia 20 listopada 2018 r. C. sp. z o.o. w A. wniosła ponaglenie na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego postępowania kontrolnego nr [...], prowadzonego wcześniej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. pod nr [...] Zdaniem Spółki, działania Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego stoją w rażącej sprzeczności z fundamentalnymi zasadami prowadzenia postępowania podatkowego, w szczególności z zasadą szybkości wynikającą z art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej oraz z zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, mającą swe źródło w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka stwierdziła, że już sam czas trwania postępowania, tj. cztery i pół roku wskazuje, że jest to postępowanie przewlekłe. W opinii C. sp. z o.o., nie ma bowiem środka dowodowego ani czynności procesowej, których nie można byłoby przeprowadzić w takim czasie, czy też w takim czasie przeanalizować zgromadzony materiał dowodowy. Spółka podniosła, że nie sposób także wskazać okoliczności, która uzasadniałaby tak rażące naruszenie zasad prowadzenia postępowania kontrolnego – nawet jeżeli postępowanie dotyczy kilku okresów rozliczeniowych, obejmuje analizę transakcji z wieloma kontrahentami, w tym z podmiotami zagranicznymi, jest wielowątkowe itd., to rzeczą organu podatkowego jest takie zorganizowanie pracy, aby procedury kontrolne przebiegały możliwie sprawnie, a poszczególne konieczne do przeprowadzenia czynności były podejmowane bez zbędnej zwłoki. Spółka zarzuciła, że postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły z przyczyn leżących po stronie organu, a to z uwagi na brak koncentracji materiału dowodowego, podejmowanie czynności dowodowych opieszale i w dużych odstępach czasu, nieefektywne i nierzetelne analizowanie zgromadzonego materiału dowodowego oraz brak koncepcji co do sposobu zakończenia postępowania kontrolnego. Spółka C. zarzuciła także organowi, że bez żadnego uzasadnienia obiektywnymi okolicznościami odkładał w czasie pozyskanie wszystkich niezbędnych dowodów i ich analizę, a w konsekwencji ponad miarę odraczał wydanie rozstrzygnięcia w sprawie i nie kończył postępowania w terminie właściwym i rozsądnym. Spółka podkreśliła przy tym, że nie może uzyskać od organu rzetelnej informacji o tym, jak długo i z jakich względów pozostawać będzie w niepewności co do prawidłowości składanych przez nią deklaracji podatkowych, a taki stan niesie dla niej negatywne skutki z punktu widzenia jej funkcjonowania i pozycji w obrocie gospodarczym, gdyż uniemożliwia rozwój prowadzonej działalności gospodarczej.

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. uznał powyższe ponaglenie za bezzasadne. Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., ze względu na skomplikowany charakter sprawy, poszczególne czynności wykonywane przez organ prowadzący postępowanie wymagają większego nakładu pracy, a co się z tym wiąże, podejmowane są w dłuższym okresie czasu. Dlatego też Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził, że kontrolujący sukcesywnie dążą do zakończenia prowadzonego postępowania kontrolnego. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest obszerny, a jego analiza czasochłonna. Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. uznał, że Naczelnikowi Urzędu Celno-Skarbowego nie można zarzucić braku działania, gdyż w toku prowadzonego postępowania podejmowano szereg działań zmierzających do podjęcia końcowych ustaleń. Organ podkreślił, że w przypadku weryfikacji transakcji budzących wątpliwości organów kontroli, istotne jest dokonanie oceny rzeczywistego przebiegu transakcji, co wymaga podejmowania wielu czynności. Organ podatkowy nie ma przy tym obowiązku w toku postępowania uzasadniania podejmowanych środków dowodowych, ani przedstawiania planów dalszego postępowania. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wskazał, że gdy sprawa dotyczy podatku wynikającego z transakcji obarczonych znacznym ryzykiem, organy podatkowe mają nie tylko prawo, ale przede wszystkim obowiązek zweryfikować faktyczny przebieg transakcji i rzetelność dokonanych rozliczeń podatkowych. Odnosząc się do podniesionych w ponagleniu zarzutów naruszenia art. 121 i art. 125 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. powołał się na treść art. 122 tej ustawy, który nakłada na organ prowadzący postępowanie obowiązek przeprowadzenia wszelkich niezbędnych działań dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wskazał, że w oparciu o akta przedmiotowej sprawy, nie można stwierdzić, że w toku postępowania kontrolnego nie podejmowano rzeczowych i merytorycznych czynności mających na celu zakończenie kontroli. Organ I instancji gromadził bowiem materiał dowodowy w sprawie zarówno w oparciu o dane i dokumenty dostarczane w toku postępowania przez Spółkę, jak i źródła osobowe (przesłuchania), czynności sprawdzające i kontrole podatkowe u kontrahentów kontrolowanej Spółki oraz informacje pozyskiwane od innych jednostek m.in. czeskiej administracji podatkowej. Zdaniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., ewentualne subiektywne odczucie przeciągania się postępowania kontrolnego mogło mieć źródło w okresach, gdy organ podatkowy nie prowadził czynności ze Spółką, a oczekiwał na informacje pochodzące z ww. jednostek. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. podkreślił, że analiza akt sprawy wykazała, iż każdorazowo organ kontroli wskazywał na podstawy prawne swego działania, informował stronę o przesłuchaniach i niezałatwieniu sprawy w terminie oraz o zmianie organu prowadzącego postępowanie w związku ze zmianą przepisów prawa. Dlatego też Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. nie uwzględnił ponaglenia.

Pismem z dnia 27 lutego 2019 r. C. sp. z o.o. w A. wniosła skargi na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego postępowań kontrolnych o numerach [...], [...], [...] i [...] dotyczących podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. W ocenie skarżącej Spółki organ naruszył art. 121 § 1, art. 125 § 1, art. 139 § 1 i art. 140 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez prowadzenie postępowań w sposób przewlekły i nieefektywny, uchybiający zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie podatnika oraz poprzez podejmowanie czynności zbędnych lub wykraczających poza zakres prowadzonych postępowań kontrolnych, a także niewyczerpujące uzasadnianie zawiadomień o niezałatwieniu spraw we właściwym terminie. Strona skarżąca podniosła, że dotychczasowe działania organu podatkowego wielokrotnie świadczyły o braku jakiegokolwiek uwzględnienia zasady szybkości postępowania czego przejawem był brak organizacji kolejnych czynności procesowych oraz brak koncentracji materiału dowodowego, a także opieszałość organu podatkowego. Zdaniem Spółki C. . dowodem tego są w szczególności następujące okoliczności:

1) ponowne przesłuchiwanie świadków po upływie prawie 3 lat od ich poprzednich przesłuchań na okoliczności wiadome organowi kontrolnemu;

2) ograniczenie podejmowanych działań w zakresie materiału dowodowego do wysyłania zapytań do innych organów administracji podatkowej, w tym niedotyczących transakcji z udziałem Spółki, bądź jej kontrahentów przy równoczesnym uzasadnieniu kolejnych przedłużeń terminów zakończenia postępowań kontrolnych koniecznością oczekiwania na ww. odpowiedzi;

3) występowanie do Spółki z wezwaniami dotyczącymi przekazywania informacji i dokumentów odnośnie tych samych kontrahentów, których dotyczyły wcześniejsze wezwania, niejednokrotnie odnoszących się do informacji, czy też dokumentów, które kontrolujący już posiadają, gdyż zostały one przekazane przez Spółkę w ramach odpowiedzi na wcześniejsze wezwania;

4) multiplikowanie de facto zbędnych czynności dowodowych polegających na występowaniu do organów administracji publicznej (urzędów miast i gmin) z zapytaniami dotyczącymi podmiotów trzecich, które nigdy nie były kontrahentami Spółki celem ustalenia okoliczności nieistotnych dla sprawy (np. kwestii zarejestrowania pojazdów samochodowych oraz opłacania podatku od środków transportowych podczas, gdy faktem notoryjnym jest, iż wiele firm funkcjonujących w obrocie gospodarczym nie posiada zarejestrowanych przez siebie pojazdów samochodowych, gdyż albo korzystają z pojazdów będących przedmiotem umów leasingu itp. albo też korzystają z usług firm transportowych).

W ocenie skarżącej Spółki, już sam czas trwania postępowania kontrolnego (5 lat) potwierdza, że postępowanie to jest postępowaniem przewlekłym. Poza tym Spółka C. . uważa, że wszczęcie postępowania miało na celu zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania, który w przypadku II i III kwartału 2013 r. upływał z dniem 31 grudnia 2018 r. W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania i że miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Spółka wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy, tj. zakończenia przedmiotowych postępowań kontrolnych w terminie 3 tygodni od wydania rozstrzygnięcia przez sąd.

W odpowiedzi na skargi Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wniósł o ich oddalenie, przedstawiając szczegółowo przebieg postępowań w kontekście zarzutów skarg. Organ wskazał, iż w okresach od kwietnia 2013 r. do marca 2014 r. C. sp. z o.o. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmowała się produkcją palet drewnianych oraz prowadziła działalność handlową w zakresie obrotu takimi towarami jak: oleje, oliwy, alkohole, konserwy, czy przetwory. W okresie objętym postępowaniami kontrolnymi spółka "rozszerzyła" działalność handlową o "obrót karuzelowy" kawą, napojami Red Bull i chemią gospodarczą. Zgodnie z zeznaniami świadków i strony ustalono, że począwszy od połowy 2014 r. C. sp. z o.o. zaprzestała działalności gospodarczej w zakresie obrotu kawą i napojami Red Bull. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono, że C. sp. z o.o. uczestniczyła w 10 łańcuchach dostaw karuzelowych, z udziałem 15 podmiotów zagranicznych (w tym 9 podmiotów na rzecz, których C. sp. z o.o. bezpośrednio wystawia faktury VAT, 4 podmioty na rzecz, których faktury wystawiały podmioty zagraniczne będące bezpośrednimi "odbiorcami towarów" od C. sp. z o.o. oraz 2 podmioty, które wystawiały faktury na podmioty krajowe będące pośrednimi "dostawcami" towarów do C. sp. z o.o.). W zidentyfikowanych 10 łańcuchach dostaw karuzelowych, w których uczestniczyło C. sp. z o.o., występowało 61 podmiotów krajowych (bezpośredni i pośredni dostawcy). Organ wyjaśnił, że podejmowane czynności, których szczegółowy spis chronologiczny przedstawiono w uzasadnieniach obejmował m.in.

1. kierowanie wezwań do strony:

- o przekazanie (przygotowanie) danych w formie elektronicznej,

- o przekazanie kopii wybranych dokumentów,

- o wskazanie danych osób, które zajmowały się transakcjami, obsługą wskazanych kontrahentów, w okresie objętym postępowaniami kontrolnymi,

- o przekazanie danych porównawczych, dla transakcji innych, niż transakcje karuzelowe, celem ustalenia obiektywnych przesłanek świadomego, bądź nieświadomego uczestnictwa kontrolowanego podmiotu w transakcjach karuzelowych. Łączny czas oczekiwania na przesłanie dokumentów źródłowych, informacji i wyjaśnień od kontrolowanej spółki/pełnomocnika wynosił 449 dni.

2. kierowanie pism do innych organów, instytucji państwowych o udzielenie wyjaśnień bądź przekazanie dokumentów, tj.:

- do naczelników urzędów skarbowych właściwych dla kontrahentów bezpośrednich i pośrednich, biorących udział w transakcjach karuzelowych,

- do dyrektorów urzędów kontroli skarbowej prowadzących postępowania wobec podmiotów biorących udział w kontrolowanych transakcjach, lub zlecając przeprowadzenie czynności sprawdzających,

- do właściwych urzędów miast lub gmin,

- do zakładu ubezpieczeń społecznych.

3. kierowanie pism bezpośrednio do podmiotów gospodarczych o udzielenie wyjaśnień bądź przekazanie dokumentów, celem ustalenia kolejnych ogniw w łańcuchu transakcji karuzelowych - 35 wezwań.

4. kierowanie wezwań na przesłuchanie w charakterze strony oraz skierowanie 55 wezwań na przesłuchanie w charakterze świadka/strony do 25 osób.

5. kierowanie do pełnomocnika kontrolowanego podmiotu zawiadomień o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony i świadków - 24 zawiadomienia.

6. przeprowadzenie dowodów z przesłuchania strony i przesłuchania świadków, ponadto włączono protokoły przesłuchania przeprowadzone przez inne organy.

7. włączenie do akt prowadzonych postępowań kontrolnych, na podstawie 15 postanowień, dokumentów pozyskanych od innych organów.

8. wystąpienie z 9 wnioskami o wymianę informacji SCAC do administracji podatkowych obcych państw, w tym z 2 wnioskami II stopnia - tj. możliwych do realizacji po uzyskaniu zgody państwa udzielającego odpowiedzi na pierwszy wniosek SCAC, dotyczących kontrahentów zagranicznych wobec Słowacji, Czech, Litwy i Wielkiej Brytanii, w szczególności:

- M. s.r.o. (późniejsza nazwa T. I. T. s.r.o.) - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 9 październik 2014 r. - data udzielenia odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej - 8 grudzień 2014 r. - czas oczekiwania 60 dni;

- S.-R. s.r.o. - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 6 październik 2014 r. - data udzielenia odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej - 16 grudzień 2014r. - czas oczekiwania 71 dni;

- M. M. - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 6 październik 2014 r. - data udzielenia odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej - 15 grudzień 2014 r. - czas oczekiwania 70 dni;

- T. s.r.o. - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 3 marzec 2016 r. - data udzielenia odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej – 16 maj 2016 r. - czas oczekiwania 74 dni;

- V. E. s.r.o. - SCAC II stopnia, data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 3 marzec 2016 r. - data udzielenia odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej - 23 marzec 2016 r. - czas oczekiwania 20 dni. Wysłanie przedmiotowego wniosku było możliwe dopiero po otrzymaniu zgody od słowackiej administracji podatkowej na wykorzystanie pozyskanych informacji.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wskazał, że do administracji podatkowej Słowacji skierowano l wniosek SCAC, który dotyczył R. s.r.o. - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 9 październik 2014 r. - data udzielenia odpowiedzi słowackiej administracji podatkowej - 7 maj 2015 r. - czas oczekiwania 214 dni.

Do administracji podatkowej Litwy skierowano 2 wnioski SCAC, które dotyczyły:

- D. C. - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 3 październik 2014 r. - data udzielenia odpowiedzi litewskiej administracji podatkowej - 26 listopad 2014 r. - czas oczekiwania 54 dni;

- U. S. - SCAC II stopnia - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 13 styczeń 2016 r. - data udzielenia odpowiedzi litewskiej administracji podatkowej - 18 kwiecień 2016 r. - czas oczekiwania 101 dni, wysłanie przedmiotowego wniosku było możliwe dopiero po otrzymaniu odpowiedzi na wniosek SCAC w zakresie transakcji kontrolowanej spółki z litewskim podmiotem D. C..

Do administracji podatkowej Wielkiej Brytanii skierowano z kolei l wniosek SCAC, który dotyczył M. E. LTD - data wysłania wniosku przez Biuro Wymiany Informacji Podatkowej w K. - 3 październik 2014 r. - data udzielenia odpowiedzi brytyjskiej administracji podatkowej - 22 grudzień 2014 r. - czas oczekiwania 80 dni.

Nadto w celu weryfikacji tych podmiotów zwrócono się do szeregu polskich urzędów i organów 20 pismami.

Ponadto miały miejsce:

9. wystąpienia do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej w celu ustalenia podmiotów transakcji poprzez analizę przepływów środków finansowych - 16 podmiotów.

10. adnotacje sporządzane na okoliczność różnych czynności, wymagających formy pisemnej w ilości - 14 szt.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego nadmienił, że na każdym etapie prowadzonego postępowania zapewniono pełnomocnikowi strony możliwość zapoznawania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, co zostało udokumentowane sporządzonymi na tą okoliczność 37 protokołami.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego stwierdził, że z uwagi na obszerność i wielowątkowość materiału dowodowego, celem podejmowania kolejnych sukcesywnych działań konieczne było przeprowadzenie każdorazowo szczegółowej analizy pozyskanej dokumentacji. Zasadnicze znaczenie dla czasu trwania przedmiotowego postępowania miał również fakt, iż wobec 2 głównych bezpośrednich dostawców C. sp. z o.o. (D. T. D. K. i C. K. K.) prowadzone były przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. postępowania kontrolne (w zakresie transakcji karuzelowych występujących w okresach objętych postępowaniami kontrolnymi prowadzonymi wobec C. sp. z o.o.), przy ścisłej współpracy z Prokuraturą Okręgową w Poznaniu. W postępowaniach tych, po zgromadzeniu materiału dowodowego w dniach 7 i 9 listopada 2018 r. zostały wydane protokoły badania ksiąg, w których stwierdzono nierzetelność ksiąg w zakresie transakcji pomiędzy ww. podmiotami a C. sp. z o.o. Dopiero po tym okresie, zdaniem organu, możliwe było przyjęcie jednolitego rozstrzygnięcia w zakresie transakcji karuzelowych, w których uczestniczyły kontrolowane podmioty.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego dodał, że wysłano także 64 pisma i otrzymano 54 odpowiedzi do urzędów skarbowych, ZUS, prokuratur i innych instytucji. Podkreślono obszerność materiału dowodowego, długi czas oczekiwania na poszczególne informacje, w szczególności na wnioski SCAC.

Organ wskazał, iż w 10 łańcuchach dostaw karuzelowych, w których uczestniczyło C. sp. z o.o., występowało 61 podmiotów krajowych (bezpośredni i pośredni dostawcy). Celem ustalenia przebiegu i okoliczności transakcji karuzelowych oraz ustalenia roli poszczególnych podmiotów biorących udział w procederze zwrócono się o przedłożenie dokumentów źródłowych i zestawień do podmiotu kontrolowanego, oraz do bezpośrednich i pośrednich kontrahentów występujących w poszczególnych łańcuchach karuzelowych. W związku z powyższym wystosowano:

- 10 wezwań do C. . sp. z o.o.,

- 111 wezwań do bezpośrednich i pośrednich kontrahentów (w przypadku niepodjęcia wezwania wysyłano kolejne pismo).

W przypadku wezwań kierowanych do C. sp. z o.o. czas oczekiwania na odpowiedzi wynosił od 7 do 96 dni. Ogółem czas oczekiwania na uzyskanie odpowiedzi na wszystkie wezwania wyniósł łącznie 449 dni.

Wobec 29 podmiotów krajowych (bezpośrednich i pośrednich "dostawców") biorących udział w transakcjach karuzelowych prowadzone były i prowadzone są na obecnym etapie, odpowiednio postępowania kontrolne, kontrole podatkowe lub postępowania podatkowe przez inne organy podatkowe (przed 1 marca 2017 r. również organy kontroli skarbowej). Materiały (w tym rozstrzygnięcia) z ww. postępowań i kontroli stanowią istotną część materiału dowodowego w prowadzonych wobec C. sp. z o.o. postępowaniach kontrolnych, pozwalająca na określenie roli tych podmiotów w procederze.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego podniósł, że w zakresie rozstrzygnięć wydanych przez organy podatkowe i organy kontroli skarbowej w odniesieniu do niektórych podmiotów biorących udział w procederze (w tym, m.in. M. sp. z o.o., F. sp. z o.o., P. S. I. sp. z o.o.) konieczne było uzyskanie zarówno wydanych decyzji, jak i istotnych materiałów zgromadzonych w toku kontroli i postępowań przeprowadzonych wobec ww. podmiotów. Zgromadzone dokumenty były przedmiotem analizy celem określenia faktycznej roli tych podmiotów w procederze oraz zakwestionowanie dostaw towarów rzekomo realizowanych przez te podmioty.

Organ stwierdził, że w przypadku 16 podmiotów krajowych występujących w łańcuchu transakcji karuzelowy z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia czynności sprawdzających oraz pozyskania od tych podmiotów materiałów źródłowych w celu ustalenia kolejnych ogniw (podmiotów) "obrotu karuzelowego" koniecznym było wystąpienie do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o przekazanie danych w zakresie przepływów pieniężnych. Czas oczekiwania na odpowiedź wynosił od 14 do 23 dni. Ogółem czas oczekiwania na uzyskanie odpowiedzi na wszystkie wystąpienia wyniósł łącznie 67 dni.

W 5 przypadkach tj. w Prokuraturze Apelacyjnej w Szczecinie, Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu, Prokuraturze Rejonowej w Przemyślu, Prokuraturze Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim i Prokuraturze Okręgowej w Gliwicach prowadzone były/są postępowania karne obejmujące osoby lub podmioty powiązane z bezpośrednimi lub pośrednimi "kontrahentami" C. sp. z o.o. W związku z powyższym konieczne było, zdaniem organu, nawiązanie i prowadzenia współpracy z ww. prokuraturami i przeanalizowanie zebranych w sprawach dowodów.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wskazał, że po zgromadzeniu materiału dowodowego, pozwalającego ustalić przebieg, charakter i warunki, na jakich w niniejszej sprawie odbywały się wszystkie transakcje mające cechy transakcji karuzelowych, przeprowadzono analizę porównawczą w zakresie towarów z asortymentem występującym w transakcjach karuzelowych, którymi handlowało C. sp. z o. o (oleje, oliwa, alkohole, konserwy, przetwory). Analiza porównawcza obejmowała takie kategorie transakcji jak szybkość transakcji, terminy, warunki i sposób płatności, ceny towarów w relacji do cen stosowanych przez podmioty trzecie, sposób fakturowania, transport, gospodarka magazynowa, warunki transakcji, czy okoliczności nawiązania współpracy.

Reasumują, w ocenie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w prowadzonych postępowaniach kontrolnych nie występowała przewlekłość, a czas trwania przedmiotowych postępowań kontrolnych nie wynikał z przewlekłości organu, a spowodowany był przede wszystkim złożonością i stopniem skomplikowania prowadzonych postępowań. Zdaniem Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, podejmowane przez organ kontroli skarbowej działania niewątpliwie wpływały na długość trwania tych postępowań niemniej jednak były konieczne dla zweryfikowania transakcji, a biorąc pod uwagę skomplikowaną materię sprawy, powiązanie postępowań z innymi trwającymi postępowaniami, działania organu należy ocenić jako prawidłowe, terminowe i niezbędne dla podjęcia stosownych rozstrzygnięć.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SAB/Kr 2/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy ze skarg C. sp. z o.o. w A. na przewlekłe prowadzenie postępowań kontrolnych przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r., zarejestrowane pod sygn. akt od I SAB/Kr 2/19 do I SAB/Kr 5/19, do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt I SAB/Kr 2/19.

Następnie wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SAB/Kr 2/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił powyższe skargi C. sp. z o.o. w A. na przewlekłe prowadzenie postępowań kontrolnych przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. W ocenie Sądu, dokonana kontrola sądowa nie pozwala na przyjęcie naruszenia przez organ podatkowy art. 121 § 1, art. 125 § 1, art. 139 § 1 i art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, tj. prowadzenie przezeń przedmiotowych postępowań w sposób przewlekły i nieefektywny. Sąd podkreślił, że nie można niewątpliwie długiego, bo 5-letniego okresu prowadzenia postępowania, utożsamiać automatycznie z postępowaniem przewlekłym. Sąd wymienił też szereg czynności podejmowanych przez organ podatkowy, które w jego ocenie miały wpływ na czas trwania przedmiotowych postępowań kontrolnych.

Zdaniem WSA w Krakowie, z uwagi na stwierdzenie nieprawidłowości o charakterze procederu karuzelowego, niezbędne jest kompleksowe rozpatrywanie materiału dowodowego zgromadzonego we wszystkich czterech postępowaniach. Celem postępowania kontrolnego jest bowiem ustalenie rzeczywistego obrotu towarowego. Bez ustaleń w tym zakresie, nie jest możliwe prawidłowe ustalenie stanu faktycznego.

Sąd uznał, iż w kontrolowanych sprawach zawiadomienia o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego miały miejsce i spełniały niezbędne wymogi. Wobec powyższego nie można zarzucić Naczelnikowi Urzędu Celno-Skarbowego, że prowadził przewlekle postępowanie, bezzasadnie je przedłużając. W ocenie Sądu, analiza podejmowanych czynności i ich charakter wskazują, iż czynności dowodowe, jakie organ podjął były uzasadnione i konieczne do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, w tym również do potwierdzenia wyjaśnień składanych przez stronę. Przeprowadzono szereg czynności weryfikacyjnych, co do dokumentacji finansowo-księgowej podatnika, o czym świadczą liczne wezwania kierowane do niego. Dokumentacja ta została poddana szczegółowej weryfikacji także u bezpośrednich kontrahentów strony, co jest konieczne w tego typu sprawach, w szczególności ze względu na transakcje transgraniczne, w celu otworzenia łańcucha transakcji, w tym konieczność analizy rynku.

Sąd uznał także, że brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości ze względu na ponowne przesłuchanie świadków: S. C. i M. G., bowiem nie wskazują na naruszenie zasady szybkości postępowania poprzez nieprawidłową organizację kolejnych czynności procesowych, brak należytej koncentracji materiału dowodowego, czy opieszałość organu podatkowego. Nie sposób, zdaniem Sądu, zakwestionować, iż przedmiot i zakres tematyczny w obydwu przesłuchaniach był różny a drugie przesłuchanie przeprowadzono z uwagi na wyjaśnienie okoliczności wynikłych z materiału dowodowego zebranego po dacie pierwszego przesłuchania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że w kontrolowanej sprawie zachodziła konieczność dokonania szczegółowych ustaleń dotyczących wszystkich podmiotów uczestniczących w łańcuchu transakcji w ramach mechanizmu "karuzeli podatkowej". Ocena rzetelności faktur wymagała uwzględnienia wszystkich okoliczności przeprowadzonej transakcji, także tych które wskazywały na udział w łańcuchu transakcji o znamionach "karuzeli podatkowej" i nabywanie towaru pochodzącego bezpośrednio lub pośrednio od podmiotów funkcjonujących jako tzw. "znikający podatnik". Działalność każdego takiego podmiotu musiała być oceniona przez pryzmat zgromadzonego materiału dowodowego - stąd liczne zapytania do organów podatkowych, urzędów miasta i ZUS, dotyczące podmiotów, które nie zawierały transakcji bezpośrednio ze skarżącą Spółką.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej C. . sp. z o.o. w A. , Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt I FSK 2281/19 uchylił powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wszystkich wymogów, w związku z czym niemożliwa jest prawidłowa kontrola instancyjna. Dokonana przez NSA analiza treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku pozwoliła bowiem stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji poza powieleniem otrzymanej od organu podatkowego informacji dotyczącej przeprowadzonych przez ten organ czynności, przedstawił jedynie ogólne uwagi dotyczące przewlekłości postępowania, a następnie odniósł się do kwestii ponownego przesłuchania świadków S. C. i M. G..

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w sprawach, w których przedmiotem skargi jest przewlekłość postępowania podatkowego, sąd pierwszej instancji zobowiązany jest w sposób szczególnie wnikliwy i skrupulatny prześledzić wszystkie czynności dokonywane przez organ podatkowy w trakcie postępowania, oceniając zasadność i terminowość tych czynności w kontekście czasu trwania postępowania. Wynik tej analizy winien znaleźć pełne odzwierciedlenie w treści uzasadnienia orzeczenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanej sprawie nie można uznać, aby Sąd pierwszej instancji prawidłowo przedstawił wynik takiej analizy. Zdaniem NSA, uzasadniony jest zarzut strony wnoszącej skargę kasacyjną, że Sąd skupiając się na mechanizmie tzw. "oszustwa karuzelowego", pominął istotne dla rozstrzygnięcia spraw elementy, takie jak: łączny czas prowadzenia postępowań; ile razy były przedłużane; po jakim czasie od daty przekazania danych o kontrahentach organ wystąpił z wnioskiem o pomoc prawną; w jakich odstępach czasu przesłuchiwani byli świadkowie; jak długo organ kontroli skarbowej weryfikował transakcje sprzedaży. Jeżeli okres pomiędzy poszczególnymi czynnościami był znaczny, należało ocenić, czy stały za tym jakieś racjonalne przyczyny, czy też wynikały one z opieszałości samego organu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji niemal pięcioletni czas prowadzenia postępowania przez organ, tłumaczy specyfiką postępowania związaną z tzw. obrotem karuzelowym. W ocenie NSA, z analizy treści uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji co do zasady przyjął i bezkrytycznie powielił argumentację powołaną przez organ podatkowy, a w konsekwencji nie przedstawił własnych ustaleń i ocen. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego tak sporządzone uzasadnienie wyroku uniemożliwia poznanie motywów wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i przeprowadzenie kontroli instancyjnej, co stanowi naruszenie art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniony jest również zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 111 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zaskarżonym wyroku nie zawarto bowiem rozstrzygnięć, co do każdej z połączonych spraw. Co więcej, wśród rozważań Sądu pierwszej instancji poza jednym akapitem próżno szukać jakichkolwiek informacji czy ocen dotyczących tego, że przedmiotem rozpoznania są cztery odrębne skargi dotyczące czterech kolejnych okresów rozliczeniowych w podatku od towarów i usług. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, chociaż sprawy te pozostają ze sobą w przedmiotowym i podmiotowym związku (przewlekłość postępowań kontrolnych prowadzonych wobec spółki za II, III, IV kwartał 2013 r. oraz za I kwartał 2014 r.), to jednak Sąd pierwszej instancji zaniechał odniesienia się do każdej ze spraw i nie uwzględnił odmienności poszczególnych stanów faktycznych (różniących się w zakresie kontrahentów i towarów będących przedmiotem obrotu). Za niewystarczające w tym zakresie NSA uznał stwierdzenie przez Sąd pierwszej instancji, że "z uwagi na stwierdzenie nieprawidłowości o charakterze procederu karuzelowego, niezbędne jest kompleksowe rozpatrywanie materiału dowodowego zgromadzonego we wszystkich czterech postępowaniach".

Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 8 października 2020 r. sygn. akt I SAB/Kr 12/20 rozłączył do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy: 1) ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. (zarejestrowanej pierwotnie pod sygn. akt I SAB/Kr 2/19); 2) ze skargi C. . sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r. (zarejestrowanej pierwotnie pod sygn. akt I SAB/Kr 3/19); 3) ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. (zarejestrowanej pierwotnie pod sygn. akt I SAB/Kr 4/19); 4) ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2014 r. (zarejestrowanej pierwotnie pod sygn. akt I SAB/Kr 5/19). Sprawę ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. zarejestrowano pod sygn. akt I SAB/Kr 12/20. Natomiast sprawom wymienionym w punktach 2-4 nadano nowe sygnatury - odpowiednio I SAB/Kr 14/20, I SAB/Kr 15/20 i I SAB/Kr 16/20.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy mieć również na względzie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie związany był wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt I FSK 2281/19.

Zgodnie bowiem z treścią art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego przepisu wypływa nakaz dla Sądu pierwszej instancji przyjęcia określonego stanowiska przy ponownym rozpoznaniu sprawy, które to stanowisko nie może być odmienne od zaprezentowanego w wyroku NSA rozumienia przepisów będących podstawą orzekania w sprawie i przedmiotem wykładni in concreto.

Związanie sądu administracyjnego oceną prawną, o jakiej mowa w art. 190 p.p.s.a. oznacza więc, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z poglądem wyrażonym we wcześniejszym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania. Użyte w art. 190 p.p.s.a. pojęcie "wykładni prawa" należy rozumieć, jako wyjaśnienie znaczenia przepisów prawa. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie przyjmuje się, że "związanie wykładnią prawa" oznacza wykładnię przepisów prawa materialnego, procesowego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania określonego aktu. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 598/17, Lex nr 2403827). Pojęcie wykładni prawa należy rozumieć również jako wiążącą ocenę prawidłowości zastosowania przepisów postępowania odnoszących się do postępowania dowodowego, więc przesądzenia, że ustalony przez organ podatkowy stan faktyczny jest prawidłowy (zob. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 2019/17, Lex nr 2494616). Ponadto moc wiążąca wyroku oznacza, że dana kwestia kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Odnosi się to zarówno do wykładni prawa, jego zastosowania w zaistniałym stanie faktycznym, jak również oceny tego stanu (zob. wyrok NSA z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt II FSK 2370/18, Lex nr 2571956).

Związanie wykładnią dokonaną w wyroku sądu kasacyjnego oznacza, że sąd administracyjny ponownie rozpoznając sprawę, która została mu przekazana przez sąd kasacyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a., nie może stosować postanowień art. 134 § 1 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny, "granice sprawy", o których mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a., podlegają bowiem zawężeniu do granic w jakich rozpoznał skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny i wydał orzeczenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II OSK 1117/05, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przystępując zatem do ponownego rozpoznania niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, będąc związanym wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, w pierwszej kolejności postanowieniem z dnia 8 października 2020 r. sygn. akt I SAB/Kr 12/20 rozłączył do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skarg C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r.

Przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie jest skarga C. sp. z o.o. z siedzibą w A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r.

Wyjaśnić należy, że Sąd rozpatrując skargę wniesioną na przewlekłość organu administracji publicznej ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy organowi można przypisać lub nie - stan bezczynności i przewlekłości. Dodać przy tym należy, że w postępowaniu wywołanym skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania, nie jest możliwe badanie innych kwestii aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu podatkowego w zwłoce.

W konsekwencji kognicja sądu jest w tym postępowaniu ograniczona do kwestii przewlekłości co wyklucza możliwość oceny poprawności postępowania związanego z wykonywaniem danego obowiązku publicznoprawnego pod innymi względami. Strona ma natomiast możliwość kwestionowania postępowania i poprawności rozstrzygnięć w odrębnym postępowaniu.

Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania pod kątem zarzutu przewlekłości bada czy podejmowane czynności zmierzały do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu były podejmowane, a także czy czynności podejmowane przez organ nie miały charakteru pozornego.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy różnicę pomiędzy bezczynnością organu a przewlekłym prowadzeniem przez ten organ postępowania podatkowego. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że bezczynność jest kwalifikowaną formą przewlekłości, gdzie "władza milczy" a sprawa nie jest załatwiana. Natomiast przewlekłość postrzegana jest jako: a) niezałatwienie sprawy w terminie ustawowym przewidzianym dla danego rodzaju sprawy, np. sprawa nie jest załatwiana niezwłocznie; b) nieuzasadnione wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy; c) niepodjęcie czynności niezbędnej do rozpoznania i załatwienia sprawy, np. stwierdzenia swojej niewłaściwość w sprawie i nieprzekazaniu jej organowi właściwemu; d) podjęcie czynności zbędnej, nawet jeżeli ma ona postać postanowienia, np. wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania mimo braku przesłanek; e) niezastosowanie się do wskazań organu odwoławczego w kwestii okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, towarzyszących decyzji kasacyjnej; f) niezastosowanie się do oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego.

Podkreślenia wymaga, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności.

Natomiast przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy organ podejmuje wprawdzie działania, ale robi to opieszale lub skuteczność podejmowanych czynności jest wątpliwa. Dotyczy to także sytuacji, gdy organ podejmuje czynności nie zmierzając wprost i skutecznie do finalnego załatwienia sprawy. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją wyrażoną w art. 125 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2018 r. poz. 800 ze zm., zwanej dalej O.p.), bądź mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2010 r. sygn. akt II GPP 5/10 z przewlekłością postępowania, która narusza prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwało dłużej niż było to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, będących istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zatem pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2012r. sygn. akt II OSK 1031/12) W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest pogląd, że pojęcie "przewlekłość postępowania" charakteryzuje się wykonywaniem szeregu czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniem czynności pozornie, kiedy postępowanie trwa dłużej niż jest to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym również gdy niezasadnie przedłużany jest termin załatwienia sprawy. W takiej sytuacji, pomimo niezałatwiania sprawy w terminie, organ formalnie nie pozostaje w bezczynności, jednak nie podejmuje czynności procesowych zgodnie z wyrażoną w art. 125 § 1 O.p. zasadą szybkości postępowania (zob. wyrok WSA w Opolu z dnia 7 maja 2015r., sygn. akt I SAB/Op 7/14). Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (por. wyroki NSA z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1956/12; z dnia 28 lipca 2015 r. sygn. akt II OSK 3274/14).

Zgodnie z art. 125 § 1 O.p., organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Przy czym na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 139 § 1 O.p. załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawianych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów powszechnie znanych i dowodów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie (art. 139 § 2 O.p.). W myśl § 4 tego przepisu, do terminów określonych w § 1-3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Zgodnie zaś z art. 140 § 1 O.p., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (art. 140 § 2 O.p.).

Niewątpliwie z przepisów art. 139 i 140 O.p. wynika wymóg załatwiania spraw podatkowych bez zbędnej zwłoki, lecz nie później niż we wskazanych tam terminach. Szybkość prowadzonego postępowania ma wpływ na sytuację finansową podatnika. Niemniej jednak organ ma obowiązek podjęcia wszelkich możliwych działań dla dokładnego wyjaśnienia i załatwienia sprawy (art. 122 O.p.) oraz zebrania wyczerpującego materiału dowodowego (art. 187 § 1 O.p.). Przy czym, zdaniem Sądu, szybkość postępowania nie może być realizowana kosztem wnikliwości. Okres trwania postępowania podatkowego nie jest podstawową przesłanką do uznania, że postępowanie to prowadzone jest przez organ w sposób przewlekły. Nie można oceniając pozostawanie organu w zwłoce abstrahować od charakteru sprawy, stopnia jej skomplikowania czy zachowania samego podatnika.

Mając zatem na względzie powyższe rozważania oraz będąc związanym zaleceniami Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi w wyroku z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt I FSK 2281/19, Wojewódzki Sąd Administracji w K. szczegółowo przeanalizował akta niniejszej sprawy pod kątem terminowości oraz zasadności podejmowanych przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego czynności.

W wyniku tej analizy Sąd ustalił, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wszczął postępowanie kontrolne wobec skarżącej Spółki w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r.

Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. Dyrektor UKS w K. wezwał spółkę C. do przekazania do dnia 26 czerwca 2014 r. danych za II, III, IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. W dniu 26 czerwca 2014 r. organ dokonał pobrania danych otrzymanych w tym dniu w formie elektronicznej od spółki C.

Pismem z dnia 7 lipca 2014 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego o przekazanie kserokopii dokumentów oraz udzielenie informacji na temat spółki C. dotyczących II, III, IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r. Z kolei pismem z dnia 14 lipca 2014 r. Dyrektor UKS w K. (w ramach kontroli dot. II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.) wezwał Spółkę do przekazania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów do jej kontrahentów: R. s.r.o., T. S. s.r.o., E. s.r.o., M. s.r.o., T. I. T. s.r.o., M. A. M., S.-R. s.r.o., D. C. I. B. A., M. E. Ltd. (Londyn), S. S.R.L. Następnie pismem z dnia 17 lipca 2014 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS w P. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych przez Spółkę w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. z kontrahentem D. K. D.-T..

W dniu 31 lipca 2014 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź Naczelnika [...] US z dnia 29 lipca 2014 r. na pismo z dnia 7 lipca 2014 r.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. zawiadomił skarżącą Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 października 2014 r.

W dniu 19 sierpnia 2014 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź Spółki z dnia 18 sierpnia 2014 r. na wezwanie z dnia 14 lipca 2014 r. dotycząca jej kontrahentów.

Pismami z dnia 15 września 2014 r. Dyrektor UKS w K. wezwał G. sp. z o.o. w O., C. K. K., S.-G. M. C., P.H.U. B. B. T., J. Sp. z o.o. w G. [...], A. sp. z o.o. sp. k. w K., L. s.c. R. D., M. Ł., P. sp. z o.o. w R., J. J. S. oraz A. T. A. T. o udzielenie informacji i przesłanie kserokopii dokumentów dotyczących II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.

W dniu 25 września 2014 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęło pismo firmy C. K. K. z dnia 23 września 2014 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 15 września 2014 r. Z kolei w dniu 26 września 2014 r. wpłynęły odpowiedzi firm A. T. A. T. i S.-G. M. C. na wezwanie z dnia 15 września 2014 r. Natomiast w dniu 29 września 2014 r. Dyrektor UKS w K. otrzymał odpowiedzi P. sp. z o.o. w R. oraz P.H.U. B. B. T. na wezwanie z dnia 15 września 2014 r. Odpowiedzi A. sp. z o.o. sp. k. w K. oraz G. sp. z o.o. w O. wpłynęły do organu w dniu 2 października 2014 r.

Pismem z dnia 7 października 2014 r. Dyrektor UKS w K. uzupełnił swój wniosek z dnia 17 lipca 2014 r. skierowany do Dyrektora UKS w P.. Następnie pismami z dnia 10 października 2014 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Biura Rachunkowego "P. " E. S., K. sp. z o.o. w D., C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z. , Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "P. " M. W. oraz PHU "A. " o udzielenie informacji i przesłanie kserokopii dokumentów. Z kolei pismami z dnia 13 października 2014 r. Dyrektor UKS w K. wystąpił do "G. sp. z o.o. w K. o udzielenie informacji i przesłanie kserokopii dokumentów. O to samo organ zwrócił się pismami z dnia 14 października 2014 r. do M. D. sp. z o.o. w W., C.-L. E. A., P. sp. z o.o. w P. oraz A. sp. z o.o. w K., a pismem z dnia 21 października 2014 r. do M. T. M. D.. Pismem z dnia 22 października 2014 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się również do N. D. N. sp. z o.o. w R. o udzielenie informacji i przesłanie kserokopii dokumentów.

Zawiadomieniem z dnia 28 października 2014 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował stronę skarżącą o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 stycznia 2015 r.

W dniu 28 października 2014 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź J. Sp. z o.o. w G. [...] z dnia 13 października 2014 r. na wezwanie z dnia 15 września 2014 r. Z kolei w dniu 29 października 2014 r. wpłynęła odpowiedź A. sp. z o.o. w K. na wezwanie z dnia 14 października 2014 r. Następnie w dniu 30 października 2014 r. wpłynęło pismo S. Z. z dnia 27 października 2014 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 14 października 2014 r. skierowane do M. D. sp. z o.o. w W..

Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy adnotacji z dnia 3 listopada 2014 r. w dniu 22 października 2014 r. spółka "G." udzieliła odpowiedzi na wezwania z dnia 10 i 13 października 2014 r.

W dniu 17 listopada 2014 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęło pismo Biura Rachunkowego "P." E. S. z dnia 23 października 2014 r. (stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 10 października 2014 r.) oraz pismo M. T. M. D. z dnia 23 października 2014 r. (stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 21 października 2014 r.). Z kolei z adnotacji z dnia 17 listopada 2014 r. wynika, że w dniu 23 października 2014 r. spółka N. D. udzieliła odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 października 2014 r.

W dniu 24 listopada 2014 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęło pismo E. A. z dnia 15 listopada 2014 r. o przedłużenie terminu na wykonanie wezwania z dnia 14 października 2014 r.

Pismem z dnia 11 grudnia 2014 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS we W. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. z kontrahentem J. J. S.. Kolejnym pismem z tej samej daty Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS w P. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. u dostawcy do kontrahenta kontrolowanej spółki C. ., tj. C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z.

Pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS w R. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III i IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. u dostawcy do kontrahenta kontrolowanej spółki C. ., tj. K. sp. z o.o. w D.. Drugim pismem z tej samej daty Dyrektor UKS w K. wystąpił do Dyrektora UKS w K. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III i IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. z kontrahentem L. s.c. R. D., M. Ł..

Postanowieniami z dnia 29 grudnia 2014 r., 5 stycznia 2015 r. i 9 stycznia 2015 r. Dyrektor UKS w K. włączył do akt sprawy pozyskane w toku postępowania dokumenty.

W dniu 16 stycznia 2015 r. organ otrzymał odpowiedź Dyrektora UKS w R. z dnia 14 stycznia 2015 r. na pismo z dnia 15 grudnia 2014 r. dotyczące K. sp. z o.o. w D..

Zawiadomieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował spółkę C. . o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 30 kwietnia 2015 r.

W dniu 5 lutego 2015 r. do organu wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w K. z dnia 30 stycznia 2015 r. na pismo z dnia 15 grudnia 2014 r. dotyczące L. s.c. R. D., M. Ł., a w dniu 16 lutego 2015 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w P. z dnia 10 lutego 2015 r. na pismo z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z..

Zawiadomieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował skarżąca Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 lipca 2015 r.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. o przekazanie uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem kopii materiałów odnoszących się do transakcji pomiędzy S.-G. M. C. a C. sp. z o.o. dokonanych w II, III i IV kwartale 2013 r.

W dniu 27 kwietnia 2015 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęło pismo spółki C. . z dnia 27 kwietnia 2015 r. wraz z pełnomocnictwami.

Pismami z dnia 14 maja 2015 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do:

1. Dyrektora UKS w P. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. pomiędzy A. H. a kontrahentem T. I. T. s.r.o. z Czech;

2. Dyrektora UKS w S. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. pomiędzy R. R. a kontrahentem T. I. T. s.r.o. z Czech;

3. Dyrektora UKS w W. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. pomiędzy E. sp. z o.o. w W. a kontrahentem T. I. T. s.r.o. z Czech;

4. Dyrektora UKS w P. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. pomiędzy M. sp. z o.o. w P. a kontrahentem T. I. T. s.r.o. z Czech;

5. Dyrektora UKS w K. o przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. pomiędzy F. sp. z o.o. w R. a kontrahentem S.-R. s.r.o. z Czech;

6. Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. o przekazanie danych oraz kopii dokumentacji związanych z kontrahentem kontrolowanej spółki C. , tj. M. sp. z o.o. w S. za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r.;

7. Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] o przekazanie danych oraz kopii dokumentacji związanych z kontrahentem kontrolowanej spółki C. , tj. B. C. sp. z o.o. w K. za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r.

Pismami z dnia 14 i 15 maja 2015 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do: G. sp. z o.o. w O., C. K. K. , P.H.U. B. B. T., A. sp. z o.o. sp. k. w K., P. sp. z o.o. w R., A. T. A. T. o wskazanie danych personalnych osób, które prowadziły transakcje handlowe z C. . sp. z o.o. w 2013 i 2014 r. Kolejnym pismem z dnia 15 maja 2015 r. Dyrektor UKS w K. wezwał również Spółkę C. . o wskazanie danych personalnych osób, które w jej imieniu prowadziły transakcje handlowe w II, III i IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. z wymienionymi w tym piśmie kontrahentami.

W dniu 18 maja 2015 r. do Urzędu Skarbowego w K. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w W. z dnia 12 maja 2015 r. na pismo z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w W. (do lipca 2014 r. siedziba tej spółki była w Z.). Z kolei w dniu 21 maja 2015 r. do organu wpłynęło pismo Dyrektora UKS we W. z dnia 15 maja 2015 r. stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące J. J. S., a w dniu 22 maja 2015 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika US we W. z dnia 18 maja 2015 r. na pismo z dnia 23 kwietnia 2015 r. dotyczące S.-G. M. C..

W dniu 25 maja 2015 r. pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami niniejszej sprawy.

W dniu 26 maja 2015 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź P.H.U. B. B. T. z dnia 25 maja 2015 r. na wezwanie z dnia 15 maja 2015 r., a w dniu 27 maja 2015 r. wpłynęła odpowiedź A. T. z dnia 25 maja 2015 r. na ww. wezwanie.

W dniu 27 maja 2015 r. organ otrzymał odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 25 maja 2015 r. na pismo z dnia 14 maja 2015 r.

Z kolei w dniu 28 maja 2015 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęły odpowiedzi C. K. K. , P. sp. z o.o. i A. sp. z o.o. sp. k. w K. na pismo z dnia 15 maja 2015 r. oraz Dyrektora UKS w P. na pisma z dnia 17 lipca 2014 r. i 7 października 2014 r.

Następnie w dniu 3 czerwca 2015 r. organ otrzymał odpowiedź Spółki C. z dnia 1 czerwca 2015 r. na pismo z dnia 15 maja 2015 r. oraz odpowiedź Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia 27 maja 2015 r. na pismo z dnia 14 maja 2015 r. Ponadto pismami z dnia 3 czerwca 2015 r. Dyrektor UKS w K. wystąpił do:

1. Dyrektora UKS we W. o przesłanie uwierzytelnionych kserokopii dokumentów dotyczących J. S.;

2. Naczelnika US w G. W. o przesłanie do postępowań kontrolnych za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. uwierzytelnionych kserokopii dokumentów dotyczących kontrahentów do firmy J. sp. z o.o., tj. S. i P. GmbH;

3. Dyrektora UKS w W. o udzielenie informacji, czy w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego wobec M. sp. z o.o. w W. stwierdzono występowanie transakcji, w których jedną ze stron był S.-G. M. C. oraz wskazanie źródła pochodzenia towaru fakturowanego przez M. sp. z o.o. na S.-G. M. C. [...] z dnia 5 września 2013 r. (zapytanie zostało złożone w ramach toczących się wobec skarżącej Spółki postępowań za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r.);

4. Dyrektora UKS we W. o udzielenie informacji, czy w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego wobec E. sp. z o.o. we W. stwierdzono występowanie transakcji, w których jedną ze stron był X. G. M. oraz wskazanie źródła pochodzenia towaru fakturowanego przez E. sp. z o.o. na X. G. (zapytanie zostało złożone w ramach toczących się wobec skarżącej Spółki postępowań za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r.).

Pismami z dnia 8 czerwca 2015 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do:

1. C. sp. z o.o. w W. o udzielenie pisemnej informacji i przesłanie kserokopii faktur wystawionych na rzecz G. sp. z o.o. w K.;

2. A. sp. z o.o. w K. o udzielenie pisemnej informacji i przesłanie kserokopii faktur wystawionych na rzecz C. . sp. z o.o. w A. ;

3. A. T. o udzielenie pisemnej informacji i przesłanie kserokopii faktur wystawionych na rzecz L. s.c. R. D., M. Ł..

W dniu 15 czerwca 2015 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w S. na pismo z dnia 14 maja 2015 r., w dniu 18 czerwca 2015 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w P. na pismo z dnia 4 maja 2015 r., a w dniu 19 czerwca 2015 r. odpowiedź Dyrektora UKS we W. na pismo z dnia 3 czerwca 2015 r.

Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. Dyrektor UKS w K. wezwał C. . sp. z o.o. o udzielenie pisemnej informacji w zakresie wskazania źródła pochodzenia towaru zafakturowanego na rzecz T. I. T. s.r.o. fakturą VAT nr (S) [...] z dnia 10 grudnia 2013 r. oraz przesłania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów w tym zakresie. W tym samym dniu organ otrzymał odpowiedź A. T. z dnia 15 czerwca 2015 r. na pismo z dnia 8 czerwca 2015 r.

W dniu 23 czerwca 2015 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w W. z dnia 17 czerwca 2015 r. na pismo z dnia 14 maja 2015 r., a w dniu 24 czerwca 2015 r. wpłynęła odpowiedź A. sp. z o.o. w K. z dnia 18 czerwca 2015 r. na pismo z dnia 8 czerwca 2015 r.

Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r. Dyrektor UKS w K. wezwał firmę A. o udzielenie pisemnej informacji i przesłanie kserokopii faktur wystawionych na rzecz G. sp. z o.o. w K..

W dniu 29 czerwca 2015 r. wpłynęła odpowiedź C. sp. z o.o. z dnia 25 czerwca 2015 r. na wezwanie z dnia 22 czerwca 2015 r., a w dniu 1 lipca 2015 r. odpowiedź tej Spółki z dnia 29 czerwca 2015 r. na pismo z dnia 15 maja 2015 r.

Pismem z dnia 1 lipca 2015 r. Dyrektor UKS w K. wezwał G. sp. z o.o. w K. o udzielenie pisemnej informacji i przesłanie kserokopii faktur wystawionych na rzecz A. sp. z o.o. w K..

Z kolei pismami z dnia 2 lipca 2015 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS w W. o:

1. przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. pomiędzy E. sp. z o.o. w W. u dostawcy kontrahenta spółki C. tj. M. D. sp. z o.o. w W.;

2. przeprowadzenie czynności sprawdzających prawidłowość i rzetelność transakcji zawartych w II, III, IV kwartale 2013 r. oraz I kwartale 2014 r. u podmiotu, który jak wynika z prowadzonego postępowania jest dostawcą do kontrahentów spółki C. ., tj. M. D. sp. z o.o. w W. w zakresie transakcji z G. sp. z o.o. w K. i ustalenie źródła pochodzenia towaru zafakturowanego przez M. D. sp. z o.o. na rzecz G. sp. z o.o.

W dniu 6 lipca 2016 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w W. z dnia 30 czerwca 2015 r. na pismo z dnia 3 czerwca 2015 r., a w dniu 10 lipca 2015 r. odpowiedź Naczelnika US w G. [...] z dnia 6 lipca 2015 r. na pismo z dnia 3 czerwca 2015 r.

W dniu 14 lipca 2015 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy. W tym samym dniu wpłynęła też odpowiedź firmy A. z dnia 10 lipca 2015 r. na pismo z dnia 29 czerwca 2015 r. Z kolei w dniu 15 lipca 2015 r. Dyrektor UKS w K. otrzymał odpowiedź Dyrektora UKS we W. z dnia 13 lipca 2015 r. na pismo z dnia 3 czerwca 2015 r.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. Dyrektor UKS w K. włączył do postępowania pozyskane dokumenty i materiały.

Zawiadomieniem z dnia 28 lipca 2015 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował skarżącą Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 października 2015 r.

W dniu 28 lipca 2015 r. do organu wpłynęło pismo G. sp. z o.o. z załącznikami (brak daty pisma i podania czego dotyczy), a w dniu 30 lipca 2015 r. odpowiedź Dyrektora UKS w P. z dnia 27 lipca 2015 r. na pismo z dnia 14 maja 2015 r.

Ze znajdującej się w aktach administracyjnych adnotacji z dnia 31 lipca 2015 r. wynika, że w dniu 22 lipca 2015 r. do UKS w K. wpłynęła odpowiedź od spółki G. na pismo z dnia 1 lipca 2015 r.

W dniu 21 sierpnia 2015 r. pełnomocnik spółki C. . zapoznał się z aktami sprawy.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. Dyrektor UKS w K., w ramach toczących się postępowań kontrolnych dotyczących II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r., zwrócił się do Prokuratury Apelacyjnej w S. o przesłanie kopii protokołów przesłuchań K. T. oraz R. P..

W dniu 1 października 2015 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w W. z dnia 29 września 2015 r. na pismo z dnia 11 grudnia 2014 r., a w dniu 14 października 2015 r. odpowiedzi tego organu z dnia 8 października 2015 r. na pisma z dnia 2 lipca 2015 r.

Zawiadomieniem z dnia 28 października 2015 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował spółkę C. o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 29 stycznia 2016 r.

W dniu 10 listopada 2015 r. pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami sprawy.

Pismami z dnia 16 listopada 2015 r. organ wezwał M. G., S. C., A. C. i B. C. do osobistego stawiennictwa w dniu 15 i 16 grudnia 2015 r. w charakterze świadków. O miejscu i terminie przesłuchania ww. świadków organ zawiadomił spółkę C.

W dniu 18 listopada 2015 r. pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami sprawy.

W dniu 15 grudnia 2015 r. został przesłuchany świadek M. G. (pracownik spółki C. Przesłuchanie dotyczyło II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r. W tym samym dniu do organu wpłynęło pismo S. C., że nie może stawić się na przesłuchanie wraz z dołączonym zwolnieniem lekarskim.

W dniu 16 grudnia 2015 r. zostali przesłuchani świadkowie A. C. i B. C. (pracownicy C. .). Przesłuchanie dotyczyło II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.

Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. Dyrektor UKS w K. wezwał C. . sp. z o.o. o przedłożenie wymienionych w tym piśmie dokumentów. W tym samym dniu organ otrzymał pismo Dyrektora UKS w K. z dnia 11 grudnia 2015 r. stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 14 maja 2015 r.

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. Dyrektor UKS w K. włączył do postępowania kontrolnego kserokopie wymienionych w tym postanowieniu dokumentów.

Pismami z dnia 14 stycznia 2016 r. Dyrektor UKS w K.:

1. zwrócił się do Dyrektora UKS w W. o nadesłanie kserokopii decyzji wydanych wobec M. sp. z o.o. w W. za poszczególne okresy rozliczeniowe od kwietnia do września 2013 r. i od października 2013 r. do marca 2014 r. w zakresie podatku od towarów i usług;

2. wezwał M. M., S. Ż., G. G., S. S. i M. K. do osobistego stawiennictwa w dniu 16 i 18 lutego 2016 r. w charakterze świadków;

3. zawiadomił spółki C. . o miejscu i terminie przesłuchania ww. świadków oraz o wejściu w życie art. 1 pkt 110 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649).

Zawiadomieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował spółkę C. o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 29 kwietnia 2016 r.

W dniu 21 stycznia 2016 r. wpłynęła odpowiedź spółki C. z dnia 19 stycznia 2016 r. na pismo z dnia 18 grudnia 2015 r., a w dniu 1 lutego 2016 r. odpowiedź Dyrektora UKS w W. z dnia 22 stycznia 2016 r. na pismo z dnia 14 stycznia 2016 r.

W dniu 11 lutego 2016 r. pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami sprawy.

Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy notatki urzędowej z dnia 18 lutego 2016 r. wynika, że G. G. nie stawi się na przesłuchanie.

W dniu 23 lutego 2016 r. do organu wpłynęło pismo S. Ż. wyjaśniające powody jego niestawienia się w dniu 16 lutego 2016 r.

Pismami z dnia 24 lutego 2016 r. Dyrektor UKS w K. wezwał M. M., S. Ż., G. G., S. S. i M. K. do osobistego stawiennictwa w dniu 31 marca 2016 r. i 1 kwietnia 2016 r. w charakterze świadków, o czym organ zawiadomił również spółkę C. .

Pismem z dnia 8 marca 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o przekazanie informacji o wymienionych w tym piśmie transakcjach.

Pismami z dnia 16 marca 2016 r. organ wezwał D. K., K. K., J. K. i R. K. do osobistego stawiennictwa w dniu 13 i 14 kwietnia 2016 r. w charakterze świadków, o czym pismem z dnia 21 marca 2016 r. została zawiadomiona również spółka C. .

Pismami z dnia 21 marca 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do:

1. Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w S. oraz Urzędu Miasta S. o przesłanie kserokopii dokumentów i udzielenie informacji dotyczących A..B.. I. sp. z o.o. w S. za okres 1.04 – 30.09.2013 r.;

2. Naczelnika Pierwszego M. Urzędu Skarbowego w W., ZUS I Oddział w W. oraz Urzędu W. o przesłanie kserokopii dokumentów i udzielenie informacji dotyczących R. sp. z o.o. w W. za okres 1.04 – 30.09.2013 r.

Pismem z dnia 24 marca 2016 r. organ wezwał R. K. do osobistego stawiennictwa w dniu 14 kwietnia 2016 r. w charakterze świadka.

W dniu 30 marca 2016 r. została sporządzona notatka służbowa, z której wynika, że J. K. i R. K. nie stawią się na przesłuchanie w dniu 14 kwietnia 2016 r.

W dniu 31 marca 2016 r. do UKS w K. wpłynęła odpowiedź Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z dnia 21 marca 2016 r. na pismo z dnia 8 marca 2016 r., a w dniu 1 kwietnia 2016 r. odpowiedź Urzędu W. z dnia 31 marca 2016 r. na pismo z dnia 21 marca 2016 r. dotycząca R. sp. z o.o. w W..

W dniu 4 kwietnia 2016 r. wpłynął mail G. G. usprawiedliwiający jego nieobecność w dniu 1 kwietnia 2016 r., a w dniu 6 kwietnia 2016 r. odpowiedź ZUS I Oddział w P. z dnia 31 marca 2016 r. na pismo z dnia 21 marca 2016 r. dotyczące R. sp. z o.o. w W..

W dniu 13 kwietnia 2016 r. zostali przesłuchani w charakterze świadków D. K. i K. K.. Przesłuchanie dotyczyło II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.

Pismami z dnia 22 kwietnia 2016 r. organ wezwał D. G., S. Z., G. G., S. P., S. Ż., J. W.-Ż., U. Ż. i W. W. do osobistego stawiennictwa w dniu 23 i 30 maja 2016 r. oraz 2 i 3 czerwca 2016 r. w charakterze świadków. O miejscu i terminie przesłuchania świadków organ zawiadomił spółkę C..M..C.

Zawiadomieniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 30 czerwca 2016 r.

W dniu 25 kwietnia 2016 r. organ otrzymał pismo Naczelnika I M. US w W. z dnia 19 kwietnia 2016 r. stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 21 marca 2016 r. dotyczące R. sp. z o.o. w W..

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. włączył do postępowania wymienione w tym postanowieniu dokumenty.

W dniu 29 kwietnia 2016 r. do UKS w K. wpłynęły odpowiedzi ZUS Oddział w P. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na pisma z dnia 21 marca 2016 r. dotyczące A..B.. I. sp. z o.o. w S.. Z kolei w dniu 9 maja 2016 r. wpłynęła odpowiedź ZUS I Oddział w P. na pismo z dnia 21 marca 2016 r. dotyczące R. sp. z o.o. w W..

Ze sporządzonej w dniu 11 maja 2016 r. adnotacji wynika, że w dniu 2 maja 2016 r. do UKS w K. wpłynęła przesyłka listowa od D..K.. T. D. K..

W dniu 12 maja 2016 r. pełnomocnik spółki C. . zapoznał się z aktami sprawy. W tym samym dniu Dyrektor UKS w K. sporządził pismo, w którym zwrócił się do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o przekazanie informacji o transakcjach dokonywanych w II i III kwartale 2013 r. przez A..B.. I. sp. z o.o. w S. i R. sp. z o.o. w W..

W dniu 17 maja 2016 r. została sporządzona adnotacja, że S. Z. nie stawi się na przesłuchanie w dniu 23 maja 2016 r.

Pismami z dnia 18 maja 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS w P. Oddział Zamiejscowy w K. o:

1. przekazanie informacji dotyczących źródła pochodzenia towarów zafakturowanych przez D. T. D. K. w II, III i IV kwartale 2013 r. na rzecz C. . sp. z o.o., C. K. K. i G. sp. z o.o. wraz z przesłaniem kopii dokumentacji wskazującej na źródło pochodzenia towaru fakturowanego przez DK na ww. podmioty;

2. przekazanie informacji dotyczących źródła pochodzenia towarów zafakturowanych przez C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z. na rzecz C. K. K. i przesłanie kopii dokumentacji wskazującej na źródło pochodzenia towaru fakturowanego przez C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z. na rzecz C. K. K. .

W dniu 20 maja 2016 r. wpłynął wniosek S. Z. o usprawiedliwienie jego nieobecności w dniu 23 maja 2016 r.

W dniu 25 maja 2016 r. do UKS w K. wpłynęła odpowiedź Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z dnia 19 maja 2016 r. na pismo z dnia 12 maja 2016 r.

W dniu 30 maja 2016 r. przesłuchany został w charakterze świadka S. P. (przesłuchanie dotyczyło II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.), a pełnomocnik Spółki wykonał zdjęcia protokołu przesłuchania. W tym samym dniu wpłynął mail G. G., że nie stawi się na przesłuchanie.

Z kolei w dniu 1 czerwca 2016 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w P. z dnia 25 maja 2016 r. na pismo z dnia 18 maja 2016 r.

Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. organ zawiadomił Spółkę o miejscu i terminie przesłuchania świadków (w dniach 14 i 17 czerwca 2016 r.). Następnie pismami z dnia 6 czerwca 2016 r. organ wezwał S. Z. i S. Ż. do osobistego stawiennictwa w dniu 14 i 17 czerwca 2016 r. w charakterze świadków.

Pismami z dnia 7 czerwca 2016 r. Dyrektor UKS w K. wezwał J. K., D. K. i R. K. do osobistego stawiennictwa w dniu 28 i 29 czerwca 2016 r. w charakterze świadków.

W dniu 9 czerwca 2016 r. organ otrzymał pisma U. Ż. i W. W. z dnia 7 czerwca 2016 r., że nie mogły się stawić na przesłuchanie. W tym samym dniu wpłynęło też pismo P. sp. z o.o. z dnia 6 czerwca 2016 r.

Pismami z dnia 10 czerwca 2016 r. organ wezwał U. Ż., W. W. i J. W.-Ż. do osobistego stawiennictwa w dniu 7 i 12 lipca 2016 r. w charakterze świadków. Pismem z tej samej daty organ zawiadomił spółkę C. . o miejscu i terminie przesłuchania świadków wyznaczonym na dzień 28 i 29 czerwca 2016 r. oraz 7 i 12 lipca 2016 r.

W dniu 14 czerwca 2016 r. został przesłuchany w charakterze świadka S. Z.. Przesłuchanie dotyczyło II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.

Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. organ zawiadomił Spółkę o miejscu i terminie przesłuchania świadków w dniach 7 i 12 lipca 2016 r.

W dniu 17 czerwca 2016 r. został przesłuchany w charakterze świadka S. Ż.. Przesłuchanie dotyczyło II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r. W tym samym dniu pełnomocnik spółki C. . zapoznał się z aktami sprawy.

Pismami z dnia 20 czerwca 2016 r. Dyrektor UKS w K.:

1. zwrócił się do ZUS Inspektorat w P., Urzędu Miejskiego w P. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o przesłanie kserokopii dokumentów i udzielenie informacji dotyczących P. S. I. sp. z o.o. w P. za okres 1 kwietnia do 30 czerwca 2013 r.;

2. zwrócił się do Naczelnika UKS w R. o przekazanie kserokopii decyzji wydanych wobec P. S. I. sp. z o.o. w P. za poszczególne miesiące II kwartału 2013 r.;

3. zawiadomił Spółki o miejscu i terminie przesłuchania świadków (w dniach 28 i 29 czerwca 2016 r.).

Zawiadomieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. nr [...] Dyrektora UKS w K. poinformował skarżącą Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 30 września 2016 r.

W dniu 28 czerwca 2016 r. organ przesłuchał w charakterze świadka J. K., a w dniu 29 czerwca 2016 r. przesłuchano świadków D. K. i R. K.. Przesłuchania te dotyczyły II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.

W dniu 1 lipca 2016 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w R. z dnia 24 czerwca 2016 r. na pismo z dnia 20 czerwca 2016 r. dotyczące P. S. I. sp. z o.o. w P.. Z kolei w dniu 4 lipca 2016 r. wpłynęło pismo S. Ż. z dnia 28 czerwca 2016 r., a w dniu 7 lipca 2016 r. odpowiedź Naczelnika US w P. z dnia 5 lipca 2016 r. na pismo z dnia 20 czerwca 2016 r. dotyczące P. S. I. sp. z o.o. w P.. Natomiast w dniu 12 lipca 2016 r. wpłynęła odpowiedź ZUS w S. z dnia 7 lipca 2016 r. na ww. pismo dotyczące P. S. I. sp. z o.o. w P..

Pismami z dnia 22 lipca 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do:

1. Dyrektora UKS w P. Oddział Zamiejscowy w K. o przekazanie informacji dotyczących źródła pochodzenia towarów zafakturowanych przez C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z. na rzecz DK T. D. K. na podstawie faktury z dnia 13 kwietnia 2013 r. nr [...] oraz przesłanie kopii dokumentacji wskazującej na źródło pochodzenia tego towaru;

2. Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o przekazanie informacji o transakcjach dokonywanych w II kwartale 2013 r. przez P. S. I. sp. z o.o. w P..

W dniu 26 lipca 2016 r. do UKS w K. wpłynęło pismo J. W.-Ż. z dnia 20 lipca 2016 r. usprawiedliwiające jej nieobecność na przesłuchaniu.

W dniu 8 sierpnia 2016 r. wpłynęły odpowiedzi Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z dnia 2 sierpnia 2016 r. oraz Dyrektora UKS w P. z dnia 3 sierpnia 2016 r. na pisma z dnia 22 lipca 2016 r.

Pismami z dnia 8 sierpnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-K., Urzędu Miejskiego W. i ZUS Oddział we W. o udzielenie informacji i przesłanie kserokopii dokumentów dotyczących Fundacji Ziemia Ślężańska za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2013 r.

W dniu 8 sierpnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. wydał również postanowienie o włączeniu do akt wymienionych w tym postanowieniu dokumentów.

Pismami z dnia 9 i 10 sierpnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-W., Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy i ZUS I Oddział w W. o udzielenie informacji i przesłanie kserokopii dokumentów dotyczących P.-H. K. A. za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2013 r.

Pismami z dnia 11 sierpnia 2016 r. Dyrektor UKS w K.:

1. zwrócił się do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o przekazanie informacji o transakcjach dokonywanych w II kwartale 2013 r. przez Fundację Ziemi Ślężańskiej z siedzibą w K.;

2. wezwał B. M. (w charakterze strony) i S. C. (w charakterze świadka) do osobistego stawiennictwa w dniu 7 i 8 września 2016 r. celem przesłuchania;

3. wezwał J. W.-Ż., U. Ż. i W. W. do osobistego stawiennictwa w dniu 12 i 13 września 2016 r. w charakterze świadków;

4. zawiadomił Spółkę o miejscu i terminie przesłuchania świadków w dniach 7 i 8 września oraz 12 i 13 września 2016 r.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r. organ zawiadomił Spółkę o miejscu i terminie przesłuchania świadków w dniach 7 i 8 września 2016 r. W tym samym dniu pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami postępowania.

Pismami z dnia 23 sierpnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do Dyrektora UKS w P. Oddział Zamiejscowy w K. o przekazanie kopii dokumentów i informacji dotyczących źródła pochodzenia towarów zafakturowanych przez C. I. P. sp. z o.o. sp. k. w Z. na rzecz D..K..-T. D. K. (3 faktury) oraz towarów zafakturowanych przez C. K. K. na rzecz D..K..-T. D. K. (1 faktura).

W dniu 23 sierpnia 2016 r. do UKS w K. wpłynęła odpowiedź Urzędu Miejskiego W. z dnia 11 sierpnia 2016 r. na pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r., a w dniu 25 sierpnia 2016 r. odpowiedź Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z dnia 22 sierpnia 2016 r. na pismo z dnia 11 sierpnia 2016 r.

Z kolei w dniu 29 sierpnia 2016 r. wpłynęły odpowiedzi: ZUS I Oddział w P. z dnia 16 sierpnia 2016 r., ZUS I Oddział w S. z dnia 17 sierpnia 2016 r., Naczelnika US W.-K. z dnia 18 sierpnia 2016 r. na pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r. oraz odpowiedź Urzędu W. z dnia 23 sierpnia 2016 r. na pismo z dnia 10 sierpnia 2016 r.

Natomiast w dniu 5 września 2016 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w P. z dnia 31 sierpnia 2016 r. na pismo z dnia 23 sierpnia 2016 r. dotyczące źródła pochodzenia towarów zafakturowanych przez C. K. K. .

W dniu 7 września 2016 r. organ przesłuchał w charakterze strony B. M. (Prezesa Zarządu spółki C. a w dniu 8 września 2016 r. w charakterze świadka S. C. (pracownika C. Przesłuchania dotyczyły II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r.

Pismem z dnia 8 września 2016 r. Dyrektor UKS w K. zawiadomił spółkę C. . o miejscu i terminie przesłuchania świadka w dniu 16 września 2016 r.

W dniu 12 września 2016 r. wpłynęła odpowiedź Dyrektora UKS w P. z dnia 6 września 2016 r. na pismo z dnia 23 sierpnia 2016 r. dotyczące C. I. P. sp. z o.o. sp. k.

W dniu 13 września 2016 r. została sporządzona adnotacja o wezwaniu S. C. na przesłuchanie w charakterze świadka w dniu 16 września 2016 r. W tym samym dniu wpłynęło pismo W. W. z dnia 13 września 2016 r. usprawiedliwiające jej nieobecność na przesłuchaniu w dniu 13 września 2016 r.

Pismami z dnia 15 września 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do:

1. Naczelnika US P. ZUS I Oddział w P. i Urzędu Miejskiego P. o przekazanie kopii dokumentów i informacji dotyczących B. O. sp. z o.o. w P.;

2. Naczelnika US w O., ZUS Oddział we W. i Urzędu Miasta O. o przekazanie kopii dokumentów i informacji dotyczących F. sp. z o.o. w O..

W dniu 16 września 2016 r. został przesłuchany w charakterze świadka S. C..

W dniu 27 września 2016 r. organ sporządził adnotację, w której podał kolejny termin przesłuchania S. C. – 12 października 2016 r. W tym samym dniu organ otrzymał odpowiedź Urzędu Miasta P. z dnia 21 września 2016 r. na pismo z dnia 15 września 2016 r.

Zawiadomieniem z dnia 28 września 2016 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 grudnia 2016 r. W tym dniu wpłynęła też odpowiedź ZUS I Oddział w P. z dnia 22 września 2016 r. na pismo z dnia 20 września 2016 r.

Pismami z dnia 29 września 2016 r. organ wezwał S. C. do osobistego stawiennictwa w dniu 12 października 2016 r. w charakterze świadka oraz zawiadomił o tym spółkę C. .

W dniu 3 października 2016 r. do UKS w K. wpłynęła odpowiedź Burmistrza Miasta O. z dnia 27 września 2016 r. na pismo z dnia 15 września 2016 r. oraz odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Wola z dnia 20 września 2016 r. na pismo z dnia 9 sierpnia 2016 r., a w dniu 6 października 2016 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego Poznań-Grunwald z dnia 29 września 2016 r. na pismo z dnia 15 sierpnia 2016 r.

W dniu 12 października 2016 r. organ ponownie przesłuchał S. C..

W dniu 18 października 2016 r. organ otrzymał pismo ZUS Oddział w S. z dnia 12 października 2016 r. stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 15 września 2016 r.

Pismem z dnia 25 października 2016 r. Dyrektor UKS w K. wystąpił do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o przekazanie informacji o transakcjach dokonywanych w II kwartale 2013 r. przez B. O. sp. z o.o. w P. i F. sp. z o.o. w O..

W dniu 28 października 2016 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 26 października 2016 r. na pismo z dnia 15 września 2016 r.

Pismami z dnia 3 listopada 2016 r. organ:

1. wezwał S. C. do osobistego stawiennictwa w dniu 18 listopada 2016 r. w charakterze świadka;

2. zawiadomił Spółkę o miejscu i terminie przesłuchania ww. świadka;

3. wezwał C. K. K. do przekazanie informacji i kserokopii dokumentów w zakresie źródła pochodzenia towarów zafakturowanych na rzecz D. T. K. K. na podstawie faktury nr [...] z dnia 15 kwietnia 2013 r., a także wskazanie m.in. transakcji gospodarczych dokonywanych od II kwartału 2013 r. do I kwartału 2014 r.

W dniu 18 listopada 2016 r. organ przesłuchał S. C..

Pismami z dnia 23 listopada 2016 r. Dyrektor UKS w K. wezwał B. T., M. T., A. T. i J. M. do osobistego stawiennictwa w dniu 16 i 19 grudnia 2016 r. w charakterze świadków, o czym zawiadomił również skarżącą Spółkę.

Pismami z dnia 25 listopada 2016 r. organ wezwał M. T. i J. M. do osobistego stawiennictwa w dniu 16 i 19 grudnia 2016 r. w charakterze świadków.

W dniu 28 listopada 2016 r. Dyrektor UKS w K. otrzymał pismo C. K. K. z dnia 24 listopada 2016 r. na pismo z dnia 3 listopada 2016 r., a w dniu 29 listopada 2016 r. do organu wpłynęła odpowiedź Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z dnia 23 listopada 2016 r. na pismo z dnia 25 października 2016 r.

Pismem z dnia 2 grudnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. wezwał PSS Społem w Ś. o przekazanie informacji oraz kserokopii dokumentów w zakresie źródła pochodzenia towarów zafakturowanych na rzecz C. K. K. na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia 2 kwietnia 2013 r.

Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. organ zawiadomił spółkę C. . o miejscu i terminie przesłuchania świadka w dniu 16 i 19 grudnia 2016 r. Również w tym dniu pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami postępowania.

W dniu 12 grudnia 2016 r. wpłynęła odpowiedź PSS Społem z dnia 8 grudnia 2016 r. na pismo z dnia 2 grudnia 2016 r.

W dniu 16 grudnia 2016 r. organ przesłuchał w charakterze świadków B. T. i M. T.. Przesłuchania dotyczyły II, III i IV kwartału 2013 r. oraz I kwartału 2014 r. M. T. został również przesłuchany w dniu 19 grudnia 2016 r.

Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. Dyrektor UKS w K. zwrócił się do M. T. sp. z o.o. w B. o przekazanie informacji oraz kserokopii dokumentów w zakresie źródła pochodzenia towarów zafakturowanych na rzecz PSS Społem w Ś. na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia 29 marca 2013 r., a pismami z dnia 22 grudnia 2016 r. wezwał J. M. i A. T. do osobistego stawiennictwa w dniu 16 i 23 stycznia 2017 r. w charakterze świadków, o czym zawiadomił również skarżącą Spółkę.

W dniu 22 grudnia 2016 r. została również sporządzona adnotacja dotycząca niestawienia się J. M. i A. T. na przesłuchaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. W tym dniu zostało również wydane przez organ postanowienie o włączeniu dokumentów do postępowania.

Zawiadomieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. nr [...] Dyrektor UKS w K. poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 marca 2017 r.

W dniu 4 stycznia 2017 r. wpłynęła odpowiedź M. T. sp. z o.o. w B. z dnia 30 grudnia 2016 r. na pismo z dnia 20 grudnia 2016 r.

Pismem z dnia 9 stycznia 2017 r. Dyrektor UKS w K. wezwał spółkę C. o nadesłanie wymienionych w tym piśmie kserokopii faktur oraz do złożenie stosownych wyjaśnień. W dniu tym pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

W dniu 13 stycznia 2017 r. została sporządzona adnotacja, że J. M. nie stawi się na przesłuchanie w dniu 16 stycznia 2017 r. W związku z tym pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. organ wezwał J. M. do osobistego stawiennictwa w dniu 13 lutego 2017 r. w charakterze świadka i zawiadomił o tym Spółkę.

W dniu 17 stycznia 2017 r. do organu wpłynęła odpowiedź spółki C. z dnia 16 stycznia 2017 r. na pismo z dnia 9 stycznia 2017 r., a w dniu 23 stycznia 2017 r. została przesłuchana A. T..

W dniu 9 lutego 2017 r. wpłynęła dodatkowa odpowiedź spółki C. z dnia 8 lutego 2017 r. na pismo z dnia 9 stycznia 2017 r.

Pismem z dnia 13 lutego 2017 r. Dyrektor UKS w K. wezwał J. M. do osobistego stawiennictwa w dniu 27 lutego 2017 r. w charakterze świadka i zawiadomił o tym Spółkę.

W dniu 20 lutego 2017 r. wpłynęło do organu pismo z dnia 14 lutego 2017 r. usprawiedliwiające nieobecność J. M. na przesłuchaniu w dniu 13 lutego 2017 r.

Z kolei pismem z dnia 24 lutego 2017 r. Dyrektor UKS w K. poinformował spółkę C. . o wejściu w życie ustawy o K. Administracji Skarbowej. Następnie w dniu 28 lutego 2017 r. organ wydał postanowienie o włączeniu wymienionych w nim dokumentów do postępowania kontrolnego.

W dniu 27 lutego 2017 r. wpłynęła kolejna odpowiedź spółki C. z dnia 23 lutego 2017 r. na pismo z dnia 9 stycznia 2017 r.

Pismem z dnia 15 marca 2017 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował spółkę C. że postępowanie dotyczące II kwartału 2013 r. będzie odtąd prowadzone pod numerem [...]

Pismami z dnia 29 marca 2017 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. o udzielenie informacji na jakim etapie znajdują się postępowania prowadzone wobec C. K. K. i D. T. D. K. . Zawiadomieniem z tej samej daty nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 maja 2017 r.

W dniu 30 marca 2017 r. pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami postępowania nr [...]

Z kolei w dniu 24 kwietnia 2017 r. wpłynęły odpowiedzi Naczelnika [...] UC-S w P. z dnia 18 i 19 kwietnia 2017 r. na pisma z dnia 29 marca 2017 r. dotyczące C. K. K. i D. T. D. K. .

W dniu 17 maja 2017 r. pełnomocnik spółki C. zapoznał się z aktami postępowania nr [...]

Zawiadomieniem z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 sierpnia 2017 r.

Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wezwał spółkę C. do złożenie wyjaśnień w niniejszym postępowaniu.

W dniu 13 lipca 2017 r. pełnomocnik spółki C. . zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 31 lipca 2017 r. wpłynęło pismo Spółki z dnia 27 lipca 2017 r. stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 7 czerwca 2017 r.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego ponownie wezwał spółkę C. do złożenia wyjaśnień w niniejszym postępowaniu kontrolnym, a zawiadomieniem z dnia 24 sierpnia 2017 r. nr [...] organ poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 30 listopada 2017 r.

W dniu 4 września 2017 r. wpłynęło pismo spółki C. . z dnia 1 września 2017 r. informujące, że odpowiedź na pismo organu z dnia 4 sierpnia 2017 r. zostanie udzielona do dnia 18 września 2017 r.

Z kolei w dniach 20 września oraz 2 i 6 października 2017 r. wpłynęły pisma skarżącej Spółki stanowiące odpowiedź na pismo organu z dnia 4 sierpnia 2017 r.

W dniu 13 października 2017 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy. W tym samym dniu wpłynęło też pismo Spółki z dnia 5 października 2017 r. prostujące omyłki, które wystąpiły w piśmie z dnia 27 września 2017 r.

Zawiadomieniem z dnia 23 listopada 2017 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował skarżącą Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 28 lutego 2018 r.

Pismem z dnia 10 stycznia 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. o podanie na jakim etapie znajduje się postępowanie prowadzone wobec D. T. D. K. i jaki jest przewidywany termin jego zakończenia. Odpowiedź Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. na to pismo wpłynęła do organu w dniu 16 stycznia 2018 r.

W dniu 31 stycznia 2018 r. pełnomocnika Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

Pismem z dnia 6 lutego 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wezwał spółkę C. do złożenie wyjaśnień i przedłożenie dokumentów do toczącego się postępowania kontrolnego, a zawiadomieniem z dnia 27 lutego 2018 r. nr [...] poinformował ją o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 30 maja 2018 r.

W dniu 26 marca 2018 r. do UKS w K. wpłynęła odpowiedź spółki C. z dnia 21 marca 2018 r. na pismo z dnia 6 lutego 2018 r.

Z kolei w dniu 23 kwietnia 2018 r. wpłynęło pismo Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 17 kwietnia 2018 r. dotyczące postępowania prowadzonego wobec D. T. D. K. .

W dniach 25 kwietnia i 18 maja 2018 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

Zawiadomieniem z dnia 24 maja 2018 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 sierpnia 2018 r.

Pismami z dnia 12 lipca 2018 r. organ wezwał S. C. i M. G. do osobistego stawiennictwa w dniach odpowiednio 13 i 14 sierpnia 2018 r. w charakterze świadków, o czym pismem z dnia 13 lipca 2018 r. zawiadomił Spółkę.

Kolejnym pismem z dnia 13 lipca 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wezwał spółkę C. . do złożenia wyjaśnień i przedłożenia dokumentów do toczącego się postępowania kontrolnego.

W dniu 18 lipca 2018 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 2 sierpnia 2018 r. wpłynęła jej odpowiedź z dnia 31 lipca 2018 r. na pismo z dnia 13 lipca 2018 r.

W dniu 8 sierpnia 2018 r. do organu wpłynęło pismo S. C. z dnia 2 sierpnia 2018 r. informujące, że nie stawi się na przesłuchanie.

W dniu 14 sierpnia 2018 r. został przesłuchany M. G., a pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

Pismem z dnia 21 sierpnia 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wezwał S. C. do osobistego stawiennictwa w dniu 12 września 2018 r. w charakterze świadka, o czym zawiadomił również Spółkę.

Zawiadomieniem z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 30 listopada 2018 r.

W dniu 11 września 2018 r. wpłynęła do organu odpowiedź spółki C. . z dnia 6 września 2018 r. na pismo z dnia 13 lipca 2018 r., a w dniu 12 września 2018 r. przesłuchany został S. C..

Pismami z dnia 18 września 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. o podanie na jakim etapie znajdują się postępowania prowadzone wobec D. T. D. K. i C. K. K. oraz jaki jest przewidywany termin ich zakończenia.

W dniu 25 września 2018 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 25 września 2018 r. na pisma z dnia 18 września 2018 r., a pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

W dniach 26 i 27 września 2018 r. oraz 1 października 2018 r. wpłynęły do organu cztery pisma spółki C. stanowiące odpowiedzi na pismo z dnia 13 lipca 2018 r.

Pismem z dnia 11 października 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego zawiadomił skarżącą Spółkę o zawieszeniu w dniu 2 października 2018 r. biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. z uwagi na wszczęcie postępowania o przestępstwo skarbowe z art. 76 § 1 kks.

W dniach 11, 15 i 17 października 2018 r. wpłynęły do organu kolejne pisma spółki C. . będące odpowiedziami na pismo z dnia 13 lipca 2018 r.

W dniu 31 października 2018 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

Z kolei w dniu 19 listopada 2019 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 14 listopada 2018 r. na pismo z dnia 18 września 2018 r. dotyczące D. T. D. K. .

Zawiadomieniem z dnia 26 listopada 2018 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 28 lutego 2019 r.

W dniu 29 listopada 2018 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał postanowienie o włączeniu wymienionych w nim dokumentów.

W dniu 30 listopada 2018 r. został sporządzony protokół z badania ksiąg i dokumentów, do którego w dniu 31 grudnia 2018 r. wpłynęły zastrzeżenia Spółki.

W dniu 9 stycznia 2019 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy.

W dniach 20 i 21 lutego 2019 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał postanowienia o włączeniu wymienionych w nich dokumentów.

Zawiadomieniem z dnia 26 lutego 2019 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego poinformował Spółkę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego do dnia 31 maja 2019 r.

W dniu 27 lutego 2019 r. do organu wpłynęła skarga C. . Spółka z o.o. w A. na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego postępowań kontrolnych nr [...], [...] i [...] i [...]

W dniu 8 marca 2019 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy oraz złożył wniosek o wydanie kopii nośników zawierających dokumenty włączone do akt postępowania.

W dniu 13 marca 2019 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał kolejne postanowienia o włączeniu wymienionych w nich dokumentów, a w dniu 14 marca 2019 r. postanowienie o zakomunikowaniu stronie danych. Ponadto w dniu 14 marca 2019 r. organ zawiadomił Spółkę o wyznaczeniu jej siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W ocenie Sądu, powyższa sekwencja zdarzeń w pełni uzasadnia twierdzenie że w sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania. Wskazać należy, że przedmiotem kontroli podatkowej prowadzonej u skarżącej Spółki była kwestia rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, że strona skarżąca uczestniczyła w 10 łańcuchach dostaw karuzelowych z udziałem 15 podmiotów zagranicznych i 61 podmiotów krajowych. W przypadku tzw. "karuzeli podatkowej", aby ustalić rzeczywisty charakter transakcji niezbędna jest weryfikacja nie tylko podatnika i jego kontrahentów, ale również dalszych kontrahentów występujących w łańcuchu dostaw i innych podmiotów np. przewoźników, dostawców i ich dostawców. Dopiero tak szeroka analiza pozwoli na zajęcie stanowiska, czy istotnie w rzeczywistości "karuzela podatkowa" wystąpi, czy też należy ją wykluczyć.

W wyroku z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1382/16 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że w sprawach w których zachodzi podejrzenie transakcji karuzelowych, nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy tylko na podstawie złożonej przez podatnika deklaracji oraz faktur zakupów i sprzedaży. Dla rozstrzygnięcia prawa do odliczenia podatnika w takim przypadku konieczne jest ustalenie, czy miało miejsce nadużycie prawa w postaci transakcji karuzelowych, a jeśli tak, to jaka była w tym rola podatnika, czy był to udział świadomy, a jeśli nie, to czy dochował on należytej staranność. To zaś wymaga postępowania dowodowego w szerszym zakresie, niż tylko z dowodów przedstawionych przez podatnika. Prowadzenie takiego postępowania z natury rzeczy wymaga czynności dowodowych w stosunku do wielu podmiotów, przy współudziale innych organów podatkowych właściwych terytorialnie dla podatników, którzy brali udział w łańcuchu transakcji, również organów podatkowych innych państw. Śledzenie kolejnych ogniw transakcji karuzelowych ujawnia konieczność prowadzenia postępowania wyjaśniającego wobec następnych podmiotów i transakcji. Jeśli uwzględnić w tym udział tak zwanego "znikającego podatnika", co jest immamentną cechą transakcji karuzelowych oraz fakt, że podmioty biorące w nich udział nie kwapią się z pomocą organom podatkowym w wyjaśnianiu sprawy, to oczywistym jest stwierdzenie, że rozstrzygnięcie takiej sprawy w terminie dwumiesięcznym jest praktycznie nieosiągalne.

Jak wynika z analizy akt sprawy, organ kontroli nieprzerwanie prowadził postępowanie podatkowe, mające na celu zebranie wszystkich materiałów dowodowych, co wymagało współpracy z innymi organami. Niewątpliwie miało to wpływ na długość prowadzonego postępowania, jednak było niezbędne dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Jak wynika z akt, kontrola celno-skarbowa prowadzona wobec Spółki była wielowątkowa, co czyni ją szczególnie pracochłonną. Zagadnienia, które występują w sprawie, tj. transakcje z podmiotami podejrzewanymi przez organ o nierzetelne wystawianie faktur sprawiają, że postępowanie jest skomplikowane. Analiza tego typu powiązań bezsprzecznie wpływa na stopień skomplikowania sprawy, jak również wydłuża czas niezbędny do jej rozpatrzenia. Ponadto ocena, czy postępowanie jest prowadzone w sposób przewlekły nie może być prowadzona w oderwaniu od charakteru sprawy. W sprawach o skomplikowanym stanie faktycznym, gdzie zachodzi konieczność przeprowadzenia m.in. obszernych analiz i oględzin wielu dokumentów księgowych tak skarżącej Spółki, jak i jej kontrahentów, nie można od organu wymagać, aby naczelną dyrektywą dla niego było jak najszybsze zakończenie postępowania. Zdaniem Sądu, opisane powyżej czynności organu kontroli nie były czynnościami pozornymi, zbędnymi czy nieefektywnymi. Celem działań podjętych przez organ było natomiast jednoznaczne wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Nie można także stwierdzić, że czynności podejmowane przez organ kontroli były celowo rozciągnięte w czasie.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 125 O.p. organy podatkowe prowadząc postępowanie podatkowe, muszą działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Nie oznacza jednak, że okoliczności faktyczne mają być badane w sposób pobieżny. Szybkość postępowania nie może być realizowana kosztem wnikliwości, w związku z czym obowiązek wnikliwego działania został wymieniony przez ustawodawcę na pierwszym miejscu. Taka postawa organu kontrolnego - ukierunkowana wyłącznie na szybkie załatwienie sprawy - stałaby także w sprzeczności z pozostałymi zasadami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej.

Zdaniem Sądu, podejmowane przez organ w niniejszej sprawie czynności były czasochłonne, gdyż ze względu na rozbudowany łańcuch podmiotów uczestniczących w transakcjach konieczne było pozyskiwanie przez ten organ informacji z różnych źródeł takich jak urzędy skarbowe, Zakład Ubezpieczeń Społecznych czy organy jednostek samorządu terytorialnego. Pozyskane w ten sposób informacje były niezbędne dla ustalenia, czy transakcje opisane w kwestionowanych fakturach rzeczywiście miały miejsce, czy też miały charakter pozorny. Informacje te pozwalały bowiem ustalić, czy podmioty uczestniczące w transakcjach faktycznie prowadziły działalność gospodarczą, tj. czy zatrudniały pracowników, czy też dysponowały nieruchomościami, na których ta działalność była prowadzona. Dodatkowo zwrócić należy uwagę na fakt, że kontrahenci spółki (bezpośredni i pośredni) mieli swoje siedziby nie tylko na terenie całej Polski, ale także poza jej granicami, co powodowało konieczność występowania o przeprowadzenie stosownych czynności przez inne organy kontroli skarbowej lub organy podatkowe. Z oczywistych względów przeprowadzenie takich czynności wymagało więcej czasu, niż gdyby uczynił to sam organ, który wszczął postępowanie. Nadmienić również trzeba, że charakter łańcucha dostaw powoduje, że z kolejnymi wystąpieniami o dalsze sprawdzenie podmiotów uczestniczących w tym łańcuchu organ może wystąpić dopiero po otrzymaniu informacji o kolejnych dostawcach. Ponadto w toku postępowania organ przesłuchał kilkunastu świadków, z których część nie stawiała się w wyznaczonym terminie co z kolei powodowało konieczność wyznaczenia im nowego terminu przesłuchania. Skutkiem tego było z kolei przedłużenie, bez winy organu, czasu trwania postępowania.

W ocenie Sądu, kilkukrotne przesłuchanie przez organ S. C. i M. G. było niezbędne z uwagi na posiadaną przez nich wiedzę i pozostawało bez wpływu na czas trwania postępowania. Ponowne przesłuchania tych świadków były efektem wyjścia na jaw nowych okoliczności związanych z działalnością skarżącej Spółki, a które nie były znane organowi na wcześniejszym etapie postępowania kontrolnego. Wielu kontrahentów skarżącej Spółki zostało zidentyfikowanych dopiero na późniejszym etapie postępowania w następstwie uzyskania nowego materiału dowodowego. I tak, w toku pierwszego przesłuchania M. G. (w dniu 15 grudnia 2015 r.) ustalono procedury związane zarówno z zakupem, jak i sprzedażą towarów spożywczych oraz zasady weryfikacji kontrahentów. Z kolei w toku drugiego przesłuchania tego świadka (w dniu 14 sierpnia 2018 r.) ustalono okoliczności współpracy skarżącej Spółki z podmiotami zagranicznymi F. N. K., A. P. s.r.o. oraz T. s.r.o. Okoliczności współpracy z tymi firmami nie były przedmiotem pierwszego przesłuchania. Podkreślić należy, że nie było możliwości przesłuchania S. C. i M. G. na okoliczność współpracy strony skarżącej z F. N. K., A. P. s.r.o. oraz T. s.r.o. podczas ich wcześniejszych przesłuchań, gdyż informacje, że podmioty te mogą być zaangażowane w obrót karuzelowy organ pozyskał na późniejszym etapie procesu dowodowego. Dopiero bowiem w odpowiedzi z dnia 9 lutego 2017 r. kontrolowana Spółka wskazała, że sprzedaż towarów nastąpiła bezpośrednio m.in. do F. N. K. i A. P. s.r.o. Przedmiotem ponownego przesłuchania obydwu powyższych świadków były więc transakcje skarżącej Spółki z F. N. K., A. P. s.r.o. oraz T. s.r.o.

W związku z powyższym Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że w sprawie dopuszczono się naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej. Wszelkie podejmowane przez organ czynności pozostawały bowiem w związku przyczynowym z zakresem prowadzonego postępowania i zmierzały do jego zakończenia. Czas trwania postępowania kontrolnego nie wynikał z pozorowania czynności dowodowych lecz spowodowany był specyfiką prowadzonego postępowania oraz działaniami podejmowanymi w celu zebrania pełnego materiału dowodowego w sprawie. Dopiero bowiem na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego możliwe było podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie. Ponieważ nie został zebrany kompletny materiał dowodowy, to nie było możliwe zakończenie prowadzonego wobec Spółki postępowania kontrolnego. Czas, jaki upływał pomiędzy podjęciem konkretnych czynności wynikał z potrzeby zwracania się o konkretne dokumenty, oczekiwania na odpowiedź lub zapoznawania się z nadesłanymi materiałami. Tym należy też uzasadnić występujące w toku postępowania dłuższe okresy, w których organ nie sporządził żadnego pisma. Miało to miejsce m.in. w okresie od 29 marca 2017 r. do 29 maja 2017 r., od 7 czerwca 2017 r. do 4 sierpnia 2017 r., od 23 listopada 2017 r. do 10 stycznia 2018 r., od 11 stycznia 2018 r. do 6 lutego 2018 r., od 7 do 27 lutego 2018 r., od 28 lutego 2018 r. do 24 maja 2018 r., czy też od 25 maja 2018 r. do 12 lipca 2018 r. Jednak zdaniem Sądu, fakt, że organ podatkowy nie wygenerował w tych okresach pism, wezwań, postanowień bądź innego dokumentu, nie uzasadnia oceny, iż w istocie nie czynił nic albo niewiele. Po pierwsze w okresach tych wpływały do organu odpowiedzi innych organów na skierowane do nich zapytania (np. 24 kwietnia 2017 r. wpłynęły odpowiedzi Naczelnika [...] UC-S w P. z dnia 18 i 19 kwietnia 2017 r. na pisma z dnia 29 marca 2017 r. dotyczące C. K. K. i D. T. D. K., 16 stycznia 2018 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. na pismo z dnia 10 stycznia 2018 r., a 23 kwietnia 2018 r. wpłynęło pismo Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 17 kwietnia 2018 r. dotyczące postępowania prowadzonego wobec D. T. D. K. ), czy też odpowiedzi skarżącej Spółki na kierowane do niej wezwania (miało to miejsce np. 20 września 2017 r., 2 i 6 października 2017 r., czy też 26 marca 2018 r.). Wymagało to od organu przeanalizowania nowego materiału dowodowego i podjęcia decyzji co do ewentualnych dalszych czynności. Po drugie kompleksowa analiza zgromadzonego w sprawie obszernego materiału dowodowego wymagała od organu ogromnego nakładu pracy i była bardzo czasochłonna. W ocenie Sądu, ww. okresy, w których organ nie sporządził żadnego pisma nie świadczą o tym, że organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.

Sąd nie dopatrzył się też - wbrew zarzutom skargi - aby podejmowane przez organ czynności w toku kontroli były zbędne lub wykraczały poza zakres prowadzonego wobec Spółki postępowania kontrolnego. Czynności te były podejmowane w odstępach czasu uzasadnionych okolicznościami oraz ich specyfiką i wynikały z kolejności i logiki zdarzeń oraz pozyskiwanych materiałów dowodowych, a także konieczności dalszej ich weryfikacji. Tym samym organ nie dopuścił się nieuzasadnionej zwłoki, bowiem podejmowane przez organy działania (mające na celu przesłuchanie świadków, zorganizowanie współdziałania ze strony wielu innych organów, co wymaga oczekiwania na rezultaty ich działań, wystąpienie do władz podatkowych innych państw) miały umocowanie w obowiązujących procedurach i zmierzały wprost do skontrolowania rzetelności rozliczeń podatnika.

Biorąc zatem pod uwagę skomplikowany i wielowątkowy charakter niniejszej sprawy, nie można podzielić zarzutu skarżącej Spółki o naruszeniu przez organ prowadzący postępowanie podatkowe zasad dotyczących szybkości postępowania.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarga jest bezzasadna, gdyż w sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, a w związku z tym na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.