Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 208/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 45, art. 46 i art. 47
journal: Dz.U. 2017 poz 1839
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - tekst jedn,

SENTENCJA

Dnia 16 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2020 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] znak [...] odmawiającej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, na podstawie art. 138 § 1 pkt § 1 k.p.a., utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 24 października 2019 r. K. K. skierował do Urzędu Gminy Ł. wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy znajdującej się na terenie działki ewidencyjnej 273 w miejscowości P. gm. Ł. Do wniosku skarżący załączył opracowany i podpisany przez siebie " Regulamin bezpieczeństwa i użytkowania strzelnicy Grupy Szybkiego Reagowania "GSR" " i wydruk mapy ze strony https://geoportal360.pl/ z zaznaczoną działką.

Pismem z dnia 30 października 2019 r. Wójt Gminy Ł. wezwał stronę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma przez złożenie:

- dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością,

- pozwolenia na budowę strzelnicy typu otwartego zlokalizowanej na terenie działki 273, obręb :P.,

- mapy strzelnicy z zaznaczeniem stanowisk strzeleckich, punktu sanitarnego, dróg ewakuacji , miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności,

- kserokopii dokumentu potwierdzającego odbycie przeszkolenia osoby prowadzącej strzelanie ,

- oświadczenia o rodzaju broni i amunicji stosowanych na strzelnicy,

- kserokopii aktualnego atestu strzelnicy.

W odpowiedzi skarżący złożył kserokopię dokumentu potwierdzającego przeszkolenie w zakresie prowadzenia strzelania oraz udzielania pomocy medycznej i legitymację instruktora strzelectwa sportowego oraz kserokopię aktu notarialnego, z którego wynikało nabycie przez M. K. własności m.in. działki nr 273 w obrębie ewidencyjnym P. Odnośnie pozwolenia na budowę stwierdził , że nie jest ono wymagane do strzelnic otwartych, podobnie jak nie obowiązuje atest strzelnicy w odniesieniu do strzelnic użytkowanych przez instytucje cywilne.

Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy Ł. odmówił zatwierdzenia regulaminu strzelnicy zlokalizowanej na terenie działki ewidencyjnej 273 położonej w obrębie ewidencyjnym P. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w toku postępowania wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi na powyższe skarżący przedstawił akt notarialny nieruchomości oraz dokument potwierdzający odbycie przeszkolenia osoby prowadzącej strzelanie. Z przedłożonego aktu wynika, że wnioskodawca nie jest właścicielem nieruchomości. Pozostałe żądane dokumenty nie zostały przedstawione. Wnioskodawca nie okazał się żadnym dokumentem potwierdzającym zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele realizacji strzelnicy. W ocenie organu I instancji nieruchomość stanowi w całości działkę leśną i w tej sytuacji należy wyłączyć grunty z produkcji leśnej. Organ wskazał, że wnioskodawca w dniu 26 listopada 2019 r. wyjaśnił , że strzelnica jest strzelnicą otwartą z usypanym wałem mającym służyć za kulochwyt , a zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne ( j.t. Dz. U. z 2019 r poz. 1186 ze zm. ) tego rodzaju budowle ziemne wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym brak jest podstaw do stwierdzenia, czy strzelnica będzie gwarantowała wymogi związane z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. Strzelnica nie powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód, w tym organów architektoniczno - budowlanych. Wnioskodawca nie uzyskał odrębnych zgód, które dotyczą legalnego funkcjonowania strzelnicy.

W odwołaniu skarżący wskazał, że ustawa o broni i amunicji nie zawiera definicji strzelnicy i nie reguluje szczegółowo zasad organizowania i funkcjonowania strzelnic. Przedstawiony do zatwierdzenia regulamin został opracowany na podstawie wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic. Decyzja o zatwierdzeniu regulaminu powinna zostać podjęta po analizie postanowień regulaminu i ocenie ich zgodności regulaminem wzorcowym oraz z wymogami zapewnienia bezpieczeństwa osób korzystających ze strzelnicy i przebywających na strzelnicy. Ustawa o broni i amunicji nie uzależnia zatwierdzenia regulaminu od spełnienia dodatkowych warunków. Zdaniem strony nie znajduje żadnego uzasadnienia żądanie przedstawienia pozwolenia na budowę lub decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Nie jest także przedmiotem oceny w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy spełnienie wymogów ochrony środowiska.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2019 r. poz. 284) zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Stosownie do art. 46 ust. 1 cyt. ustawy strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy. Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy (ust. 2).

Kolegium wyjaśniło, że wydając decyzję o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy na podstawie art. 47 cyt. ustawy organ jest uprawniony do weryfikacji wyłącznie tego, czy reguluje on sposób funkcjonowania strzelnicy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ocenia warunki korzystania ze strzelnicy, sposób obchodzenia się z bronią oraz sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy (z § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r. nr 18, poz. 234 ze zm.). Poza kompetencją organu decydującego na podstawie art. 47 powyższej ustawy pozostaje rozstrzyganie, czy strzelnica została właściwie zlokalizowana i zbudowana. Nie oznacza to jednak, że organ zatwierdzający regulamin strzelnicy nie jest uprawniony do sprawdzenia, czy kompetentne organy w adekwatnym trybie afirmowały lokalizację i budowę strzelnicy. Skoro przedmiotowe wymogi zostały normatywnie ustanowione, musi istnieć stosowny tryb ich weryfikacji. Odbywa się to przed właściwymi organami architektonicznobudowlanymi.

Organ wskazał, że z art. 46 cyt. ustawy oraz z treści wzorcowego regulaminu stanowiącego załącznik do cyt. rozporządzenia wynika, że regulamin strzelnicy reguluje jeden z aspektów powstania i działania strzelnicy, tj. kwestię jej zorganizowania. Z art. 46 ust. 1 cyt. ustawy wynika natomiast, że zachowanie wymogów ochrony środowiska oraz wykluczenie możliwości wydostania się poza obręb strzelnicy pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska na strzelnicy, powinno być osiągnięte nie tylko przez odpowiednie zorganizowanie, ale także przez odpowiednie (zgodne z prawem) zlokalizowanie i zbudowanie strzelnicy (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt II OSK 1462/17).

Mając na uwadze powyższe jak i dowody zgromadzone przez organ I instancji, w ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do zatwierdzenia wnioskowanego regulaminu. W toku postępowania prowadzonego przez organ I instancji skarżący stwierdził, że do strzelnic otwartych nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Planowana strzelnica jest strzelnicą otwartą z usypanym wałem służącym za kulochwyt. Do pisma z dnia 6 listopada 2019 r. dołączył wypowiedź Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawartą w piśmie z dnia 3 grudnia 2018 r., zgodnie z którą "strzelnica, która nie spełnia powyższej definicji" (z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 f. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186) "nie jest obiektem budowlanym, co w konsekwencji oznacza, że nie wymaga pozwolenia na budowę, nie wymaga pozwolenia na użytkowanie i znajduje się poza zakresem kompetencji organów nadzoru budowlanego. Natomiast jeśli jakaś strzelnica jest obiektem budowlanym, wówczas będą miały do niej zastosowanie przepisy ustawy – Prawo budowlane". Odnosząc się do powyższego Kolegium zwróciło uwagę, że w piśmie tym znalazły się również stwierdzenia, że "ostateczna ocena w przedmiotowym zakresie należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej (starosty), który w oparciu o przepisy ustawy oraz znajomość konkretnego stanu faktycznego, jest władny do zajęcia w tej sprawie wiążącego stanowiska. Powyższe wyjaśnienia nie stanowią oficjalnej wykładni prawa i nie są wiążące dla organów administracji publicznej w sprawach indywidualnych". Tak więc pismo to nie rozstrzyga o charakterze strzelnicy.

Wobec powyższego organ stwierdził, że aby planowanej strzelnicy nie można było uznać za obiekt budowlany, strona musiałaby przedłożyć stanowisko właściwego organu. Z wyjaśnień K. K. nie wynika, aby występował o pozwolenie na budowę strzelnicy, lub dokonywał zgłoszenia budowlanego, oraz aby występował z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Organ zauważył, że planowana strzelnica ma (lub będzie mieć) usypany wał służący za kulochwyt. Nie wiadomo przy tym, czy powyższe spowoduje powstanie budowli ziemnej, a więc obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 3 pb.

Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 3 pkt 5 pb przez tymczasowe obiekty budowlane rozumie się obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak strzelnice. Niewątpliwie dostosowanie naturalnego układu terenu oraz konieczność instalowania na nim urządzeń takich jak w szczególności stanowisk strzeleckich, punktu sanitarnego i innych może uprawniać do stwierdzenia, że mamy do czynienia z realizacją obiektu budowlanego. Przed wydaniem decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy organ administracyjny jest zobligowany do ustalenia, czy taki obiekt powstał zgodnie z przepisami prawa. Na taki obowiązek wskazuje treść ust. 3 pkt 2 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, stanowiący załącznik do cyt. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem na strzelnicy, w miejscu widocznym, umieszcza się decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania.

Powołując się na wyrok NSA sygn. akt II OSK 1462/17 organ wskazał, że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń, a mianowicie najpierw potwierdzenia legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy , zaś końcowo zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, zgodnie z którym prowadzący strzelnicę powinien na strzelnicy w widocznym miejscu umieścić m.in. decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Brak takiej decyzji stanowi przeszkodę do stwierdzenia, czy przedstawiony do zatwierdzenia regulamin strzelnicy będzie rzeczywiście spełniał wymogi związane z funkcjonowaniem strzelnicy. Kwestie związane z prawnym dopuszczeniem strzelnicy do użytkowania stanowią jeden z koniecznych elementów potwierdzających prawidłowe zorganizowanie strzelnic, co ma wykluczyć możliwość wydostania się poza obręb strzelnicy pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem.

Wskazując na kolejną przyczynę, z uwagi na którą nie można zatwierdzić wnioskowanego regulaminu, Kolegium zauważyło, że zgodnie z ewidencją gruntów i uproszczonym planem lasów przedmiotowa działka jest w całości działką leśną. Oznacza to, że przed zatwierdzeniem regulaminu strzelnicy należy wyłączyć grunty z produkcji leśnej.

Kolegium wskazało także, że z przedłożonych przez stronę dokumentów nie wynika, aby strona była właścicielem, czy też zarządcą przedmiotowego terenu. Co prawda przepisy cyt. ustawy nie stanowią, aby przesłanką zatwierdzenia regulaminu strzelnicy było wykazanie przez wnioskodawcę praw do terenu strzelnicy jednak z drugiej strony trudno przyjąć, że założony przez ustawodawcę cel tj. zapewnienie prawidłowego funkcjonowania strzelnicy w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa mógł realizować podmiot niewładający obiektem strzelnicy. Z takim odczytaniem celu uregulowań ustawy zgodna jest treść § 4 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym do opracowania regulaminu strzelnicy zobowiązany jest "właściciel lub zarządca strzelnicy".

Reasumując, w ocenie Kolegium brak jest podstaw do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia, czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci spełnienia wymogów związanych bezpieczeństwem i ochroną środowiska.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K. K. ponownie podkreślał, że ustawa nie zawiera definicji strzelnicy i nie reguluje szczegółowo zasad organizacji i funkcjonowania strzelnic. W art. 46 ust. 1 ww. ustawy zawarte jest jedynie postanowienie, że strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy. Wskazane przez ustawodawcę aspekty, jak np. zlokalizowanie i zbudowanie strzelnicy, nie stają się przedmiotem kontroli organu działającego na podstawie art. 46 ust. 2 i art. 47 ustawy o broni i amunicji, w zakresie oddziaływania strzelnicy jako

obiektu budowlanego, dla ludzi czy ochrony środowiska. Kwestie te uregulowane są w innych aktach normatywnych, np. w Prawie budowlanym i kontrolowane w odrębnych trybach. Organ zatwierdzający regulamin strzelnicy ogranicza się jedynie do ustalenia, czy wnioskodawca posiada stosowne pozwolenia organu architektoniczno-budowlanego. Wyłącznie bowiem organ architektoniczno-budowlany jest uprawniony do rozstrzygnięcia, czy strzelnica jest prawidłowo zlokalizowana i zbudowana. Zdaniem skarżącego Wójt wydając decyzję na podstawie art. 47 Ustawy o broni i amunicji nie mógł badać kwestii innych niż sama treść przedkładanego regulaminu, w szczególności oceniać zgodności lokalizacji strzelnicy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, konieczności uzyskania zgód i pozwoleń budowlanych i uzależniać treści rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy do takich ustaleń.

Decyzja w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nie zamyka drogi do prowadzenia przez właściwe organy odrębnych postępowań w granicach kompetencji określonych m. in. prawem budowlanym, ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym .

Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Do skargi załączył także zawartą w dniu 11 lutego 2020 r. z M. K. umowę użyczenia działki rolno leśnej o nr 273 w obrębie wsi P.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Po zawiadomieniu stron o możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, obie strony wniosły o rozpoznanie skargi w tym trybie ( k- 27 i k-30).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a., stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części . ( art. 151 p.p.s.a.)

Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy Ł. nie naruszają przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadne z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy .

W rozpoznawanej sprawie obie strony złożyły wniosek o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Sąd rozpoznał zatem skargę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów , zgodnie z art. 120 p.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca zatwierdzenia regulaminu strzelnicy . Podstawa prawna do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy zawarta jest w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji ( j.t. Dz. U z 2019 r. poz. 284 ze zm.).

Zgodnie z art. 45 ustawy broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach.

Jak stanowi art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji , strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy.

Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy.

W myśl art. 46 ust. 3 ustawy o broni i amunicji, minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia , wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic , uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy.

Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, w myśl art. 47 ustawy , następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta , burmistrza ( prezydenta miasta ).

W art. 48 omawianej ustawy zawarta została delegacja dla ministra właściwego do spraw ochrony środowiska, zobowiązująca do określenia, w drodze rozporządzenia, wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic.

Rozporządzenie Minister Środowiska wydał w dniu 4 kwietnia 2000 r. ( Dz. U. 27 poz. 341) .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wskazało, że wnioskodawca nie wykazał, że strzelnica została zlokalizowana i zbudowana na przedmiotowej działce zgodnie z obowiązującym prawem. Skarżący nie występował z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy ani o pozwolenie na budowę, brak jest decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, a to oznacza, że brak jest podstaw do stwierdzenia, czy strzelnica będzie gwarantowała spełnienie wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. Organ zwrócił też uwagę , że działka jest w całości działką leśną i nie wyłączono gruntów z produkcji leśnej, a skarżący nie wykazał prawa do użytkowania działki .

Zdaniem skarżącego decyzja SKO jest wadliwa . Regulamin strzelnicy reguluje jedynie jeden z wybranych aspektów powstania i działania strzelnicy tzn. kwestię jej zorganizowania, a zlokalizowanie i zbudowanie strzelnicy nie jest przedmiotem kontroli organu działającego na podstawie art. 46 ust. 2 i art. 47 ustawy o brani i amunicji.

W jego ocenie, gdyby intencją ustawodawcy było przyznanie wójtowi kompetencji do badania warunków funkcjonowania strzelnicy na danym terenie i danej postaci w szerszym ujęciu niż tylko ograniczonym do samego tekstu regulaminu to nałożyłby na wnioskodawcę obowiązek załączenia do wniosku stosownych dokumentów potwierdzających m.in. przeznaczenie terenu: uzyskanie zgód , pozwoleń budowlanych i prawa do dysponowania terenem. Według skarżącego z przepisów nie wynika, by decyzja w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy była aktem finalnym, kończącym z punktu widzenia zgodności z prawem cały proces organizowania strzelnicy, a w konsekwencji stanowiącym wyłączną podstawę przystąpienia do jej legalnego użytkowania. Wójt wydając decyzję na podstawie art. 47 ustawy o broni i amunicji, zdaniem skarżącego, nie mógł badać kwestii innych niż sama treść przedkładanego regulaminu a w szczególności oceniać zgodności lokalizacji strzelnicy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, konieczności uzyskania zgód i pozwoleń budowlanych i uzależniać treści rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy od takich ustaleń. W jego ocenie regulamin strzelnicy zatwierdzany w drodze decyzji administracyjnej przez wójta określa wyłącznie zasady bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy. Jest dokumentem wewnętrznym i odnosi się wyłącznie do kwestii zorganizowania strzelnicy.

Przechodząc do oceny zasadności wniesionej skargi i zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wskazać należy, że istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy przed wydaniem decyzji w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy Wójt Gminy Ł. miał obowiązek ustalić, czy skarżący posiadał pozwolenie na budowę, czy obiekt jest dopuszczony do użytkowania i czy skarżący posiada prawo dysponowania ( władania) strzelnicą ?

Na tak postawione pytanie, w ocenie sądu , należy odpowiedzieć twierdząco.

Przed wydaniem decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy organ administracyjny ma obowiązek ustalić, czy obiekt powstał zgodnie z przepisami prawa .

Wychodząc od treści cytowanego wyżej art. 46 ust. 1 - 3 ustawy o broni i amunicji wskazać należy, że rolą organu zatwierdzającego regulamin strzelnicy jest zawsze zbadanie przed wydaniem decyzji w tym przedmiocie, czy przedłożony regulamin jest zgodny z regulaminem wzorcowym, czy strzelnica odpowiada obowiązującym przepisom prawa z punktu widzenia lokalizacji obiektu i prawa budowlanego i jest zorganizowana w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza jej obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy.

Taki wniosek płynie też z wzorcowego regulaminu stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 200 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic ( Dz. U. Nr 18 poz. 234 ze zm. ) , który wskazuje na obowiązek właściciela strzelnicy uzyskania decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania , wydanej przez właściwy organ nadzoru budowlanego. Ust 3 pkt 2 wzorcowego regulaminu nakazuje bowiem umieszczenie na terenie strzelnicy w widocznym miejscu decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania.

Badanie przez organ w postępowaniu o zatwierdzenie regulaminu, czy strzelnica odpowiada obowiązującym przepisom, w tym przepisom o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i przepisom prawa budowlanego nie oznacza , że ma on wykonywać uprawnienia organu architektoniczno- budowlanego czy organu nadzoru budowlanego. Jego kompetencje w tym zakresie sprowadzają się do sprawdzenia, czy wnioskodawca posiada wszystkie stosowne pozwolenia, co skarżący sam przyznaje w uzasadnieniu swojej skargi .

Cel jaki stawia 46 ust. 1 ustawy o brani i amunicji ma być uzyskany nie tylko przez odpowiednie zorganizowanie strzelnicy ( ten aspekt reguluje regulamin strzelnicy ), ale także przez jej odpowiednie zlokalizowanie i zbudowanie. Te dwa aspekty w pierwszej kolejności wymienione w art. 46 ust. 1 ustawy ( zlokalizowanie i zbudowanie strzelnicy) regulowane są szeroko pojętym prawem budowlanym i wyłącznie organ architektoniczno- budowlany jest uprawniony do rozstrzygnięcia, czy strzelnica jest prawidłowo zlokalizowana i zbudowana.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że przedmiotowa strzelnica nie jest obiektem budowlanym i nie wymaga pozwolenia na budowę i pozwolenia na użytkowanie, skoro jest strzelnicą otwartą z usypanym walem ziemnym służącym za kulochwyt, a więc jest obiektem, który powstał jedynie w wyniku przemieszczenia mas ziemi. Skarżący powołał się na art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane ( j.t. Dz. U. 2019 poz.1186 ), który stanowi, że przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Wprawdzie definicja materiału budowlanego nie obejmuje materiału w postaci gruntu, jednak nie może to przesądzać o wyłączeniu "budowli ziemnych" z zakresu desygnatów pojęciowych obiektu budowlanego, skoro ustawodawca wprost wymienił "budowlę ziemną" jako jeden z rodzajów budowli w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Strzelnicę otwartą z usypanym wałem ziemnym należy zaliczyć do budowli ziemnych.

Jak wskazał WSA w Białymstoku w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Bk 484/19 obowiązujący porządek prawny przewiduje zasadę reglamentacji procesu budowlanego, zgodnie z którą uzyskanie stosownych formalnoprawnych zgód następuje przed zrealizowaniem obiektu budowlanego. W pierwszej kolejności ocenie podlega, czy inwestycja może zostać zrealizowana na danym terenie ( czy określone przeznaczenie terenu wynika z treści planu zagospodarowania przestrzennego lub jest możliwe na podstawie decyzji o warunkach zabudowy), w tym czy realizacja inwestycji może nastąpić na określonym rodzaju użytków gruntowych, w następnej kolejności czy wymaga zgłoszenia budowlanego czy pozwolenia na budowę, a końcowo; czy niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na użytkowanie, czy wystarczy zawiadomienie o przystąpieniu do użytkowania. Powyższe wymagania są wymaganiami systemowymi dla procesu budowlanego , wynikającymi z ustaw: z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Do tych regulacji wprost nawiązuje treść art. 46 ust. 1 ustawy o brani i amunicji . Wymaganie " zlokalizowania, zbudowania i zorganizowania strzelnicy w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego poza obręb strzelnicy, oznacza wymaganie zrealizowania strzelnicy zgodnie z warunkami systemowymi wynikającymi z przepisów. Na takie rozumienie art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wskazuje także wymóg umieszczenia na strzelnicy w widocznym miejscu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmowany jest pogląd, że niezależnie więc od tego, czy strzelnica jest otwarta, czy zamknięta przy realizacji strzelnicy konieczne jest zachowanie wymagań wynikających z przepisów prawa budowlanego. Zwraca się także uwagę, że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń , a mianowicie najpierw potwierdzenia legalności lokalizacji i budowy strzelnicy, następnie potwierdzenia możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy a dopiero w następnej kolejności zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. ( patrz wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. II OSK 1462/17)

Kolejności tej nie można odwracać, gdyż prawidłowe określenie zasad zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy może nastąpić tylko w odniesieniu do konkretnie zlokalizowanego i zbudowanego zgodnie z prawem obiektu, gotowego do użytkowania. Tak więc, w ocenie sądu, zatwierdzenie przez Wójta Gminy Ł. w drodze decyzji regulaminu strzelnicy ma być aktem finalnym i może nastąpić wtedy, kiedy obiekt będzie gotowy do użytkowania, a prowadzący strzelnicę będzie dysponował wszystkimi niezbędnymi pozwoleniami, które przedstawi.

Powyższe okoliczności organy prawidłowo uczyniły więc przedmiotem postępowania wyjaśniającego prowadzonego na podstawie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. i prawidłowo uznały, że skoro skarżący nie przedstawił pozwolenia na budowę strzelnicy i pozwolenia na jej użytkowanie, a także nie wykazał prawa do dysponowania obiektem nie ma podstaw do uwzględnienia jego wniosku.

Fakt, że żona skarżącego jest właścicielką działki ( majątek odrębny) na której jest zlokalizowana lub ma być zlokalizowana strzelnica nie jest równoznaczne, że jest on uprawniony do dysponowania tą działką . Umowę użyczenia działki, bez wskazania jak będzie ona wykorzystywana , skarżący załączył dopiero do skargi skierowanej do sądu .

W tym miejscu zaznaczyć należy, że ocena legalności zaskarżonej do sądu decyzji dokonywana jest wg stanu istniejącego w dacie jej wydania przez organ.

Reasumując, ustawa o broni i amunicji stawia ona wymóg, aby regulamin strzelnic określał szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy tj. aby określił kwestię zorganizowania strzelnicy ,co może nastąpić tylko w odniesieniu do konkretnego obiektu., gotowego do użytkowania .

Z powyższych względów, skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę .

d.j.