Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 858/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 121
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 9a ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 144 poz 930
law: Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Teza: Zaprezentowany przez organy podatkowe obu instancji pogląd, że zaznaczenie przez skarżącego we wniosku EDG-1 w rubryce 26 (Rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej) pozycji nr 3 (Inne ewidencje) nie zastępuje oświadczenia (wniosku) o wyborze formy opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w przepisach art. 9a ust. 2 u.p.d.f. i w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.f., jest niezgodny wynikiem prawidłowego wnioskowania prawniczego.

TEZY

Zaprezentowany przez organy podatkowe obu instancji pogląd, że zaznaczenie przez skarżącego we wniosku EDG-1 w rubryce 26 (Rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej) pozycji nr 3 (Inne ewidencje) nie zastępuje oświadczenia (wniosku) o wyborze formy opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w przepisach art. 9a ust. 2 u.p.d.f. i w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.f., jest niezgodny wynikiem prawidłowego wnioskowania prawniczego.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] r. Nr [...], II. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją dnia 7 czerwca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 lutego 2013 r. nr [...] określającą R. P. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości [...] zł.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że podatnik 28 marca 2011 r. złożył w Urzędzie Miasta wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej na formularzu EDG-1 i otrzymał zaświadczenie potwierdzające wpis. Z zaświadczenia wynika, że podatnik rozpoczął z dniem 1 kwietnia 2011 r. działalność gospodarczą w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych z wnoszeniem budynków pod nazwą "U. R. P.".

W zeznaniu PIT-37 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011 r. podatnik wykazał przychód z działalności wykonywanej osobiście, natomiast w zeznaniu PIT-28 o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2011 podatnik wykazał przychód do opodatkowania według stawki [...]% w wysokości [...] zł oraz podatek w wysokości [...] zł. Do zeznania PIT-28 podatnik dołączył pismo, w którym opisał sposób rejestracji działalności gospodarczej w Urzędzie Miasta oraz poprosił o umożliwienie rozliczenia się jako ryczałtowiec.

Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił, że w aktach podatkowych podatnika brak jest pisemnego oświadczenia o wyborze formy opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), dalej zwanej "u.p.d.f.", wobec czego wezwał podatnika do złożenia zeznania PIT-36 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011. Wezwania zostały prawidłowo doręczone podatnikowi, jednak pozostały bez odpowiedzi. Wobec tego, organ wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec podatnika w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2011, w toku którego ustalił, że podatnik uzyskał przychód w wysokości [...] zł oraz, że świadczył usługi na rzecz dwóch podmiotów, tj. na rzecz D. P., prowadzącego firmę D. w [...] oraz na rzecz A. R., prowadzącego firmę A. w [...]. W zakresie kosztów uzyskania przychodów organ ustalił, że podatnik nie dokonywał zakupu materiałów i narzędzi koniecznych do wykonania zleconych prac, co potwierdziły zeznania złożone przez podatnika oraz przez świadków D. P. i A. R..

Stwierdzając, że podatnik nie złożył wymaganego oświadczenia o wyborze formy opodatkowania, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada

1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zwanej dalej "u.z.p.d.f.", organ wskazał, że podatnik - na podstawie art. 9 ust. 3 u.z.p.d.f. - obowiązany był do założenia ksiąg podatkowych i opłacania podatku na zasadach ogólnych określonych w u.p.d.f. i, w konsekwencji, wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia 27 lutego 2013 r., w której określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości [...] zł.

Jak wynika dalej z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, podatnik złożył odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji, wnosząc o jej uchylenie w całości, w którym zarzucił organowi nieuwzględnienie wszystkich przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, w szczególności przepisów dotyczących rejestracji działalności gospodarczej według tzw. "jednego okienka" oraz podniósł, że ustawodawca nie przewidział żadnego wzoru zgłoszenia o zastosowanie opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, tak jak ma to miejsce w przypadku zgłoszenia opodatkowania w formie karty podatkowej.

Nadto, podatnik opisał procedurę rejestracji na podstawie złożonego formularza EDG-1 (Wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej) i podniósł, że pracownik Urzędu Miasta przyjmujący zgłoszenie poinformował go, iż wypełniony wniosek jest jednocześnie wymaganym zgłoszeniem do naczelnika urzędu skarbowego, co potwierdza zaznaczona w rubryce 26 pozycja nr 3 dotycząca innych ewidencji.

Według podatnika, potwierdzeniem wyboru zryczałtowanej formy opodatkowania są także wniesione na rachunek organu podatkowego wpłaty z tytułu podatku zryczałtowanego, sprawdzone i przyjęte przez pracownika organu na stanowisku rachunkowości.

Uzasadniając dalej swoje rozstrzygnięcie podjęte w sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w aktach podatkowych podatnika brak jest oświadczenia o wyborze zryczałtowanej formy opodatkowania, a dla celów dowodowych oświadczenie takie powinno być złożone na piśmie. Konsekwencją braku takiego oświadczenia jest także brak prawa podatnika do opodatkowania uzyskanych przychodów w formie zryczałtowanej, co skutkuje opodatkowaniem wg skali podatkowej na zasadach ogólnych określonych w art. 27 u.p.d.f., a wobec tego, że podatnik nie prowadził podatkowej księgi przychodów i rozchodów, należało zastosować przepisy art. 23 § 1 pkt 3 i dalsze Ordynacji podatkowej. Tym samym, za prawidłową organ odwoławczy uznał ustaloną przez organ I instancji kwotę dochodu, która jako różnica między wysokością przychodu a kosztami jego uzyskania, wyniosła kwotę [...] zł, zaś po odliczeniach z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne – [...] zł.

Odnosząc się także do zarzutów odwołania, organ odwoławczy podniósł, że okoliczność, iż podatnik wpłacał zaliczki na zryczałtowany podatek dochodowy, pomimo braku wymaganego oświadczenia o wyborze tej formy opodatkowania, nie mogła skutkować możliwością złożenia takiego oświadczenia po terminie, który jest terminem prawa materialnego i, jako taki, nie podlega przywróceniu. Nadto, według organu, uzyskanie przez podatnika błędnej informacji od pracownika Urzędu Miasta, nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie podatkowej.

W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący ponowił zarzuty i ich uzasadnienie zawarte w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił zasadności podniesionych w niej zarzutów i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, a także ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z przepisem art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Zasadnicza istota powstałego w sprawie sporu dotyczy oceny, czy skarżący uchybił obowiązkowi złożenia w terminie pisemnego oświadczenia (wniosku) o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu, o którym mowa jest zarówno w przepisie art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz.307 ze zm.), dalej zwanej "u.p.d.f.", jak i w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zwanej dalej "u.z.p.d.f.", (według stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia przez skarżącego wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, tj. 28 marca 2011 r.) – jak przyjmują organy podatkowe – czy też wniosek skarżącego o wpis do ewidencji działalności gospodarczej złożony na formularzu EDG-1 spełnia warunki przewidziane dla oświadczenia (wniosku) o wyborze formy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jak twierdzi skarżący.

Mając na uwadze tak zarysowaną istotę sporu, należy wskazać, że w sprawie znajdują zastosowanie wskazane poniżej regulacje prawne:

Zgodnie z przepisem art. 9a ust. 1 u.p.d.f., dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa jest w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W przepisie art. 9 ust. 1 u.z.p.d.f. ustawodawca wskazał, że podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego ma obowiązek złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Ponadto, przepis art. 7b ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), dalej zwanej "u.p.d.g.", stanowi, że organ ewidencyjny dokonuje wpisu do ewidencji działalności gospodarczej niezwłocznie po otrzymaniu podpisanego wniosku i z urzędu doręcza przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie. Zgodnie z przepisem 7b ust. 4 u.p.d.g., wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej jest jednocześnie wnioskiem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszeniem płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszeniem oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Dane z wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, organ ewidencyjny niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia dokonania wpisu, przesyła do wskazanego przez przedsiębiorcę naczelnika urzędu skarbowego, właściwego urzędu statystycznego oraz właściwej jednostki terenowej ZUS albo centrali KRUS wraz z kopią zaświadczenia o wpisie w ewidencji działalności gospodarczej (art. 7b ust. 5 u.p.d.g.).

Wzór wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej określony został - na podstawie delegacji ustawowej (art. 7b ust. 10 u.p.d.g.) - przez Radę Ministrów w rozporządzeniu, w którym uwzględniony został zakres danych niezbędnych dla uzyskania albo zmiany wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszenia płatnika składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenie oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie wzoru wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej - Dz. U. z 2009 r. Nr 50, poz. 399), do którego w załączniku nr 1 dołączono instrukcję wypełniania wniosku EDG-1, a w załączniku nr 2 formularz wniosku. W załączniku nr 1 wyjaśniono, że: "Wniosek EDG-1 został wydany na podstawie upoważnienia zawartego w art. 7b ust. 10 ustawy - Prawo działalności gospodarczej. Dla osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą wniosek EDG-1 jest jednocześnie wnioskiem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym do naczelnika urzędu skarbowego, zgłoszeniem albo zmianą zgłoszenia płatnika składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo oświadczeniem o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników. Wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowią wszystkie jego części. Zgłoszenie osoby ubezpieczonej, w tym prowadzącej działalność gospodarczą, do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego następuje niezależnie od złożenia wniosku EDG-1, w formie zgłoszenia ZUS ZUA albo ZUS ZZA, przekazywanego w formie elektronicznej lub pisemnej bezpośrednio do ZUS. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie www.zus.pl.".

W załączniku tym nie wyjaśniono, jak należy wypełnić rubrykę 26, zatytułowaną "Rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej: 1. Księgi rachunkowe; 2. Podatkowa księga przychodów i rozchodów; 3. Inne ewidencje; 4. Nie jest prowadzona", ani też nie zamieszczono pouczenia, że zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, następuje niezależnie od złożenia wniosku EDG-1, ani też nie wskazano formy zgłoszenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, tak jak uczyniono to w przypadku zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego lub zdrowotnego (zgłoszenie ZUS ZUA albo ZUS ZZA).

Zgodnie także z przepisem art. 5 ust. 5a ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269 , poz. 2681 ze zm.), do osób fizycznych składających wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej stosuje się zgłoszenie według wzoru określonego na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, uwzględniającego zakres danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym, określonym na podstawie art. 5 ust. 5.

Jak wynika z prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego, który

za podstawę orzeczenia przyjmuje skład orzekający w sprawie, skarżący 28 marca 2011 r. złożył w Urzędzie Miasta wniosek o wpis do ewidencji gospodarczej na formularzu EDG-1. W rubryce 26 "Rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej" skarżący zaznaczył pozycję nr 3 "Inne ewidencje", jako właściwą dla opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Skarżący otrzymał także zaświadczenie o wpisie działalności gospodarczej na podstawie wniosku na wzorze EDG-1.

Z ustaleń organów podatkowych wynika także, że skarżący rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej z dniem 1 kwietnia 2011 r., a pierwszy przychód z działalności gospodarczej osiągnął 30 kwietnia 2011 r. Nadto, skarżący po uzyskaniu zaświadczenia o wpisie w ewidencji działalności gospodarczej, dokonywał także w kasie Urzędu Skarbowego wpłat z tytułu należnego podatku dochodowego naliczonego w formie ryczałtu (za miesiące: kwiecień, sierpień, wrzesień, październik 2011 r.; za miesiące: maj, czerwień i lipiec 2011 r. zlecił przelewy bankowe na rachunek bankowy organu).

Według składu orzekającego w sprawie, na podstawie tak prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, organy podatkowe obu instancji dokonały jednak błędnej oceny prawnej materiału dowodowego, skutkującej wadliwym uznaniem, że skarżący nie wypełnił wymogu pisemnego zgłoszenia w terminie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, wynikającego z przepisów art. 9a ust. 2 u.p.d.f. i art. 9 ust. 1 u.z.p.d.f., co skutkowało także nieuprawnionym opodatkowaniem działalności skarżącego na zasadach ogólnych (9a ust. 1 u.p.d.f. i art. 9 ust. 3 u.z.p.d.f.).

Rejestracja działalności gospodarczej zgłoszonej przez skarżącego została przeprowadzona w ramach systemu tzw. "jednego okienka". Przywołany przepis art. 7b ust. 4 u.p.d.g. określa zakres skuteczności złożonego przez podatnika wniosku, tj. określa on, że poza zgłoszeniem rozpoczęcia działalności gospodarczej, jest także zgłoszeniem identyfikacyjnym, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (jak też zgłoszeniem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej [REGON], zgłoszeniem płatnika składek w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych). Nadto, w przepisie art. 7b ust. 5 u.p.d.g. przewidziano, że dane te (wraz z kopią zaświadczenia o wpisie do EDG) są niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia dokonania wpisu, przekazywane przez organ ewidencyjny do właściwego naczelnika urzędu skarbowego (właściwego urzędu statystycznego oraz właściwej terenowej jednostki ZUS).

Ponadto, skarżący po dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonywał w kasie Urzędu Skarbowego wpłat z tytułu należnego podatku dochodowego naliczonego w formie ryczałtu (za miesiące kwiecień, sierpień, wrzesień, październik 2011 r. - wpłaty wniesione w kasie organu; za miesiące maj, czerwień, lipiec 2011 r. - wpłaty przelewem na rachunek bankowy organu). Przed dokonaniem pierwszej wpłaty za kwiecień 2011 r. zweryfikowana została prawidłowość i zasadność wpłaty przez pracownika Urzędu Skarbowego.

W sprawie niewątpliwe zatem jest, że skarżący dopełnił wszystkich wymaganych przepisami prawa warunków do prowadzenia działalności gospodarczej i jej opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Nadto, formularz EDG-1, będący jednocześnie zgłoszeniem identyfikacyjnym, został przez podatnika wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku EDG-1 (wydanego na podstawie delegacji ustawowej), poprzez zaznaczenie w rubryce 26 - przewidzianej dla poszczególnych rodzajów prowadzonej dokumentacji rachunkowej - pozycji nr 3, w której określono inne ewidencje, poza określonymi w pozycjach nr 1 i nr 2, tj. ryczałt ewidencjonowany i kartę podatkową, gdyż tylko takie mieszczą się w tym zakresie, skoro w pozycjach nr 1 i nr 2 przewidziano księgi rachunkowe i podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Dodatkowym argumentem, potwierdzającym nieistnienie obowiązku po stronie skarżącego odrębnego zgłoszenia na piśmie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego wniosku o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jest – co już wyżej wskazano – brak w Instrukcji wypełniania wniosku EDG-1 pouczenia, że zgłoszenie identyfikacyjne, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, następuje niezależnie od złożenia wniosku EDG-1 oraz nieokreślenie wzoru zgłoszenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, tak jak uczyniono to w przypadku zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego lub zdrowotnego (zgłoszenie ZUS ZUA albo ZUS ZZA).

Według składu orzekającego w sprawie, zaprezentowany przez organy podatkowe obu instancji pogląd, że zaznaczenie przez skarżącego we wniosku EDG-1 w rubryce 26 (Rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej) pozycji nr 3 (Inne ewidencje) nie zastępuje oświadczenia (wniosku) o wyborze formy opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w przepisach art. 9a ust. 2 u.p.d.f. i w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.f., jest niezgodny wynikiem prawidłowego wnioskowania prawniczego, wyżej przedstawionego.

Nadto, wobec tego, że skarżący w trakcie wypełniania formularza EDG-1 zastosował się ściśle do Instrukcji wypełniania wniosku EDG-1 oraz - jak podnosi –także do wskazówek pracownika Urzędu Miejskiego przyjmującego zgłoszenie, a nadto pracownik Urzędu Skarbowego przyjmował od skarżącego wpłaty z tytułu ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zaznaczając na potwierdzeniu wpłat, że dokonane są z tego właśnie tytułu (PPE), to skarżący pozostawał w uzasadnionym przekonaniu o prawidłowym zgłoszeniu oświadczenia (wniosku) o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zaś nieuwzględnienie tych okoliczności przez organy podatkowe stanowi o naruszeniu zasady zaufania do organów podatkowych, określonej w przepisie art. 121 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Reasumując, należy uznać, że w sprawie doszło do skutecznego złożenia przez skarżącego oświadczenia (wniosku) o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Mając zatem na uwadze podniesione wyżej okoliczności, wobec tego, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 lutego 2013 r. nr [...] wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, poprzez niezastosowanie w sprawie przepisów art. art. 9a ust. 2 u.p.d.f. i w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.f., które miało wpływ na wynik sprawy, jak też z naruszeniem przepisu postępowania określonego w art. 121 Ordynacji podatkowej, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało - na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji. O niewykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie przepisu art. 152 p.p.s.a.