Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SO/Sz 1/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 55, art. 54 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. sprawy z wniosku W. D. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi za nieprzekazanie skargi i odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy oddala wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. W. D. w związku

z nieprzekazaniem do sądu jego skargi i odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy powołując się na art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wniósł o:

1. wymierzenie Burmistrzowi W. grzywny w kwocie [...] zł

2. rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym;

3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, iż za pośrednictwem Burmistrza W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.skargę na jego bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w siedzibie organu 14 grudnia 2016 roku.

W dniu 3 stycznia 2017 roku wnioskodawca uzyskał telefoniczną informację

z sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., iż do tego dnia skarga i odpowiedź na nią wraz z aktami sprawy do sądu nie wpłynęły.

Skoro Burmistrz W. otrzymał skargę wnioskodawcy 14 grudnia 2016 roku, to zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 z późn. zm.), ostatnim dniem na jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. był 29 grudnia 2016 roku.

Zgodnie z art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Grzywnę, o której mowa powyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Zdaniem wnioskodawcy w sprawie o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi wraz z aktami sprawy, przesłankami koniecznymi i wystarczającymi do zastosowania wskazanej sankcji są - po pierwsze - uchybienie terminowi przewidzianemu w przepisach prawa, a po drugie - złożenie wniosku o wymierzenie grzywny. W niniejszej sprawie obydwie przesłanki wystąpiły, albowiem organ uchybił terminowi na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy, a skarżący bezczynność organu wystąpił z wnioskiem o wymierzenie grzywny. Inne okoliczności, jak powody, dla których uchybienie nastąpiło oraz jego rozmiar, mogą mieć wpływ wyłącznie na wysokość orzeczonej przez sąd grzywny. Nie mogą one jednakże decydować o zasadności samego jej wymierzenia (vide post. NSA z 21 czerwca 2016 roku, IOZ 461/16).

Dalej wnioskodawca przytoczył stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w uchwale z 23 listopada 2009 r. sygn. II GPS 3/09.

Odpowiadając na skargę Burmistrz W. wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając,

iż zapytanie skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, przekazano do załatwienia sekretarzowi Gminy R. P.

R. P. w pisemnym oświadczeniu z dnia 19 stycznia 2017 r. stwierdził,

że jednodniowe opóźnienie w przekazaniu akt przedmiotowej sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wynikało z błędu popełnionego przez niego przy obliczaniu terminu, do którego należało przesłać Sądowi przedmiotowe akta. Ustawowy termin wskazany w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia

6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) upływał w dniu 29 grudnia 2016 roku, a akta sprawy zostały wysłane do Sądu

30 grudnia 2016 roku.

W ocenie Burmistrza, jednodniowe uchybienie terminowi przekazania akt skargi Sądowi określonemu w art. 21 pkt w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej nie miało wpływu na terminowe rozstrzygnięcie Sądu w sprawie skargi na bezczynność Burmistrza W. - o czym świadczy nadanie sprawy sygn. akt II SAB/Sz 1/17 czyli pierwszej sprawy w 2017 r. Zgodnie z art. 21 pkt 2 w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej - Sąd rozpatruje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.

Nawet gdyby akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę zostały wysłane do Sądu w dniu 29 grudnia 2016 r., to i tak - z uwagi na czas potrzebny na tzw. obrót pocztowy wynoszący od 3 do 5 dni - wpłynęłyby one do Sądu po Nowym Roku,

co oznacza, że sprawie zostałaby nadana najwcześniejsza dla 2017 r. sygnatura akt,

tj. II SAB/Sz 1/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje :

Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. 2016 r. poz. 718) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy,, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Treść powyższego przepisu wskazuje, iż wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu zależy od uznania Sądu. Wynika to z użytego przez ustawodawcę wyrażenia "może". Należy zatem uznać, iż dyscyplinująca funkcja tego przepisu winna być wzięta przez Sąd pod uwagę w razie stwierdzenia, że organ dopuścił się zaniedbania przy wykonaniu tego obowiązku, a więc można mu przypisać określone zawinienie. Grzywna, o której mowa w przepisie winna mieć funkcję dyscyplinującą dla organu, a zasadność jej zastosowania wynikać z okoliczności sprawy.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy organ wprawdzie uchybił terminowi wskazanemu w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże opóźnienie to było 1 dniowe, a zatem minimalne i wynikało z omyłki osoby odpowiedzialnej za wykonanie powyższego obowiązku.

Skarga została wysłana do Sądu dnia 29 zamiast 28 grudnia i do Sądu dotarła już po 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawca złożył wniosek o ukaranie organu grzywną już dnia 3 stycznia.

Biorąc pod uwagę, iż powyższe uchybienie organu nie miało żadnego wpływu na szybkość postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie i nie wynikało z celowego lub zawinionego działania organu, a ze zwykłego błędu pracownika, Sąd uznał wniosek skarżącego za niezasadny i oddalił go, uznając, iż nie służy on celom ustawy.