Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 985/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

G.C. (dalej jako: skarżąca) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że jej aktualna sytuacja finansowa - wynikająca z załączonych do wniosku dokumentów - nie pozwala na uiszczenie nałożonej na nią zaskarżoną decyzją kary pieniężnej w kwocie 12 000 zł bez spowodowania istotnych trudności i uszczerbku w jej stanie majątkowym. W 2014 r. poniosła bowiem stratę w wysokości [...] zł.

Dalej skarżąca podniosła, że ciąży na niej kredyt w wysokości [...] zł, którego miesięczna rata wynosi około [...] zł.

Do wniosku skarżąca załączyła szereg dokumentów, w tym:

1) zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w latach podatkowych 2012 - 2014;

2) harmonogram spłat kredytu wraz z informacją o wysokości rat z dnia [...]września 2015 r.;

3) deklaracje dla podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2015 r.

4) zestawienie operacji w okresie czerwca i lipca 2015 r.;

5) wyciąg z historii rachunku bankowego za okres[...] sierpnia 2015 r. do [...]września 2015 r.;

6) fakturę VAT z dnia [...]sierpnia 2015 r. za usługę leasingu;

7) wezwanie do zapłaty z dnia [...] września 2015 r. z tytułu nieuregulowanych należności za użytkowanie lokalu;

8) faktury z dnia [...] września 2015 r., nr [...] i dnia [...]września 2015 r., nr [...] odpowiednio za dzierżawę lokalu i energię elektryczną;

9) oświadczenie z dnia [...] września 2015 r. o tym, że skarżąca posiada prawo do mieszkania spółdzielczego-własnościowego;

10) podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za lata 2013-2014 r.;

11) faktury VAT z dnia: [...] sierpnia 2015 r., nr [...]i z dnia[...] września 2015 r., nr [...], z tytułu usług telekomunikacyjnych;

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.

W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że grozi jej samej bądź jej rodzinie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Co prawda przedstawiła obszerny materiał źródłowy, lecz dotyczy on okresu 2012 - 2015, a więc w realiach prowadzenia działalności gospodarczej perspektywy dosyć odległej w czasie względem daty złożenia wniosku. Nie ma podstaw by przyjąć, że owa dokumentacja odzwierciedla aktualna sytuację skarżącej.

Ponadto w ocenie Sądu załączony materiał został wybrany wybiórczo. Nie ma na przykład zeznania w podatku dochodowym za rok 2015 pomimo tego, że na dzień wniesienia wniosku, skarżąca powinna nim już dysponować. Pozostałe zeznania podatkowe ukazują sytuację zbyt odległą w czasie by móc przesadzać o aktualnych możliwościach płatniczych skarżącej. Na marginesie jednak należy zauważyć, że skarżąca prowadzi działalność na stosunkowo duża skalę: w 2014 r. jej przychód wyniósł [...] zł przy kosztach [...] zł; w 2013 r. odpowiednio [...] zł i [.] zł a w 2012 r. [...] zł i [...] zł.

Należy w tym miejscu wskazać, że strata w rozumieniu prawa podatkowego nie może

w żadnym stopniu być utożsamiana ze stratą ekonomiczną, wynika ona bowiem

z przewidzianych w prawie podatkowym uprawnień strony do zaliczania pewnych, nawet wieloletnich wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Podobnie, skarżąca postanowiła nie przedstawiać deklaracji w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016 r. Te zaś znajdujące się w aktach obrazują jedynie zakres jej działalności w 2015 r. - kwoty dostawy towarów i usług pomiędzy [...] zł a [...] zł netto miesięcznie .

Zabrakło również najbardziej aktualnych historii operacji rachunków bankowych pozostających w dyspozycji skarżącej.

Wreszcie wskazać należy, że skarżąca nie przedstawiła ani stanu swojego majątku osobistego, ani majątku rodziny.

Na koniec zauważyć należy, że w obszernym uzasadnieniu wniosku skarżące

w istocie nie wyjaśniła na czym konkretnie miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki potencjalnej egzekucji zaskarżonej decyzji, poza ogólnikowym stwierdzeniem istotnych trudnościach i uszczerbku w majątku.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.