Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 389/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 410/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi F. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 17 lutego 2021 r. nr SKO.4140.360.2020 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 410/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu zażalenia F. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca", "Fundacja") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 3 grudnia 2021 r. o odrzuceniu zażalenia strony skarżącej na postanowienie z 27 sierpnia 2021 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi fundacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 17 lutego 2021 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. odrzucił zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną skarżącej, jako wniesioną bez zachowania przymusu adwokackiego. Na powyższe postanowienie fundacja wniosła zażalenie, które zostało odrzucone przez WSA w Łodzi postanowieniem z dnia 3 grudnia 2021 r.

Kolejnym pismem z dnia 21 grudnia 2021 r. skarżąca wniosła zażalenie na orzeczenie z dnia 3 grudnia 2021 r. W piśmie tym strona wniosła również o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 marca 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Przewodniczący Wydziału I wezwał następnie fundację do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało odebrane 16 maja 2022 r. W konsekwencji nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia zażalenia wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie prawidłowo wezwano stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. Skarżąca została zatem pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu.

Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdego wnoszonego zażalenia, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zważając na to, że skarżąca nie została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia miała obowiązek wpis uiścić. Zgodnie z datą na potwierdzeniu odbioru, odpis powyższego zarządzenia został skarżącemu skutecznie doręczony w dniu 16 maja 2022 r. Termin na uiszczenie wpisu upływał wraz z dniem 23 maja 2022 r. Skarżąca wpisu nie opłaciła.

Skutkiem niewykonania w terminie lub nieprawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest jego odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.