Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1360/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 20, art. 24
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 czerwca 2014r. nr [ ] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych z operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie numerów ksiąg wieczystych dla nieruchomości skargę oddala


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] 2014 r. znak: [...], wydaną na postawie art. 20 ust. 1 pkt 1 ust. 2 pkt 1, art. 22 ust. 1 oraz art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz art. 104 kpa, odmówił A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł udostępnienia danych z operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie numerów ksiąg wieczystych dla nieruchomości o adresie O ul. S 3 oraz O ul. S 3/3.

W uzasadnieniu Starosta podał, że wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2014r. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ł zwróciła się o podanie numerów ksiąg wieczystych lub numeru zbioru dokumentów dla nieruchomości położonej w O przy ul. S 3 oraz przy ul. S 3/3. Następnie wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie interesu prawnego do udzielenia żądanych informacji. W odpowiedzi wnioskodawca podał, że zwrócił się o podanie jawnych i powszechnie dostępnych informacji o numerze ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów dla określonej we wniosku nieruchomości, a nie o udostępnienie danych zawierających dane osobowe. Starosta wyjaśnił zasady udostępniania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków z uwzględnieniem podziału na informacje o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Stwierdził, że informacje o gruntach, budynkach i lokalach (informacje przedmiotowe), o których mowa w art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 3 i 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego są jawne i powszechnie dostępne. Natomiast dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe właścicieli (art. 20 ust. 2 pkt 1) oraz wypisy z operatu ewidencyjnego zawierające takie dane osobowe, starosta udostępnia wyłącznie na wniosek podmiotów wymienionych w art. 24 ust. 5 pkt 1 i pkt 2, zaś na żądanie innych podmiotów - tylko po wykazaniu, że mają one interes prawny w tym zakresie. Organ I instancji powołał się na przepisy ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece i podkreślił, że udostępnienie przez starostę numeru księgi wieczystej jest równoznaczne z udostępnieniem danych o charakterze podmiotowym, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto Starosta zaznaczył, że księga wieczysta zawiera dane osobowe w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1992 r. o ochronie danych osobowych. Skoro zaś treść ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów jest powszechnie dostępna, to ujawnienie ich numerów pozwala jednocześnie na ujawnienie danych osobowych wpisanych w tych księgach właścicieli nieruchomości oraz danych osobowych właścicieli nieruchomości ujawnionych w dokumentach złożonych do zbiorów dokumentów. Dlatego zdaniem organu, udostępnienie danych z operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie numerów ksiąg wieczystych wymaga wykazania przez wnioskodawcę interesu prawnego w pozyskaniu tych danych. Natomiast A Sp. z o.o. z siedzibą Ł nie powołała się na żaden przepis prawa materialnego, który obligowałby organ ewidencyjny do udostępnienia żądanych przez niego informacji. Starosta podkreślił, że art. 24 ust. 5 pkt 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ogranicza prawo dostępu do danych do tych osób, których prawa i roszczenia mają charakter prawnorzeczowy i jako takie wiążą się z nieruchomością.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A Sp. z. o. o. z siedzibą w Ł, podnosząc, że zgodnie art. 24 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego informacje zawarte w operacie ewidencyjnym, czyli informacje o jakich mowa w art. 20 ust. 1 są jawne. Odwołująca się wskazała, że z art. 24 ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wynika, że tylko przy udostępnianiu danych ewidencji gruntów i budynków zawierających dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, oraz przy wydawaniu wypisów z operatu ewidencyjnego, zawierających takie dane osobowe, wnioskodawca musi wykazać interes prawny. Zdaniem odwołującej się Prawo geodezyjne i kartograficzne w art. 20 ust. 1 wyraźnie wskazuje, że numer księgi wieczystej jest informacją dotyczącą gruntów, a więc jest to informacja jawna i podlegająca udostępnieniu bez konieczności wykazywania przez wnioskodawcę interesu prawnego. Ponadto odwołująca się wskazała, że z przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów wynika, że do zadań starosty związanych z udostępnianiem danych z ewidencji gruntów i budynków nie stosuje się ustawy o ochronie danych osobowych.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 30 czerwca 2014 r. znak: [...], wydaną na podstawie 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 kpa w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy decyzję Starosty.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że informacje o gruntach, budynkach i lokalach, a więc informacje przedmiotowe, o których mowa w art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt. 3 i 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego są jawne i powszechnie dostępne. Natomiast dane ewidencji gruntów zawierające dane osobowe właścicieli, czyli podmiotów wskazanych w art. 20 ust. 2 pkt 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz wypisy z operatu ewidencyjnego zawierające takie dane osobowe, starosta udostępnia tylko na żądanie podmiotów wskazanych w art. 24 ust. 5 pkt 1 i 2, a na żądanie innych podmiotów - tylko w przypadku wykazania się w tym zakresie interesem prawnym.

WINGiK przywołał treść art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece i stwierdził, że dane zawarte w działach II-IV księgi wieczystej (własność, użytkowanie wieczyste, ograniczone prawa rzeczowe a także prawa osobiste i roszczenia, o których mowa w art. 16 ust. 2 tej ustawy) mają charakter danych podmiotowych, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51 Prawa geodezyjnego i kartograficznego (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 397/13). Organ odwoławczy powołał się wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (z 18 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 1839/12, z 15 czerwca 2010 r. sygn. akt I OSK 1096/09, z 21 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 1312/09 oraz 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 828/09), w których orzeczono, że dane o numerze księgi wieczystej dotyczące konkretnie oznaczonej działki ewidencyjnej, mają charakter nie tylko przedmiotowy, ale również podmiotowy. Zatem, zdaniem WINGIK, w przypadku wniosku o udostępnienie numeru księgi wieczystej pochodzącego od podmiotu niewymienionego w art. 24 ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, powinien każdorazowo zbadać istnienie po stronie wnioskodawcy interesu prawnego w uzyskaniu takich danych. W ocenie organu odwoławczego strona odwołująca się, nie będąc podmiotem wymienionym w art. 24 ust. 5 pkt 1 i 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, nie wykazała istnienia po swojej stronie interesu prawnego w uzyskaniu żądanej informacji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że uregulowania zawarte w art. 24 ust. 5 pkt 1, 2 i 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowią kompletną regulację podstawy udostępniania danych ewidencji zawierających dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, a więc ustawa dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych nie znajduje w tym wypadku zastosowania. Jednakże, w ocenie organu odwoławczego, powołanie się przez Starostę na tę ustawę nie miało znaczenia dla prawidłowości wydanego przez Starostę rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję WINGiK z dnia 30 czerwca 2014 r. , [...] wniosła A Sp. z o. o. z siedzibą w Ł, zarzucając naruszenie art. 20 i art. 24 Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że skarżąca musi wykazać interes prawny do uzyskania jawnych informacji z prowadzonej przez organ administracji ewidencji gruntów. Strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a ponadto wskazano, że z dniem 12 lipca 2014 r weszła w życie nowelizacja Prawa geodezyjnego i kartograficznego, zmieniająca m.in. art. 20 i 24 tej ustawy. Strona skarżąca zwróciła uwagę, że tą nowelizacją ustawodawca, poprzez usunięcie wyrazu "osobowe" w art. 24 ust. 5, dodatkowo zaznaczył, że do udostępniania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie ma zastosowania ustawa o ochronie danych osobowych. W ocenie strony skarżącej całkowicie niezrozumiała i pozbawiona podstaw prawnych jest interpretacja przepisów dokonana przez organy, zgodnie z którą numer księgi wieczystej jest w istocie daną zawierającą dane właściciela.

W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z powyższymi zasadami należało uznać, że skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja odmawiająca skarżącej Spółce udzielenia informacji o numerze księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości położonej w O, ul. S 3, oraz ul. S 3 m. 3. Ustawa dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), dalej p.g.k.

Zaskarżona decyzja została wydana w dniu 30 czerwca 2014 r., zatem Sąd kontrolował jej legalność, czyli zgodność z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, w brzmieniu obowiązującym w tej dacie. Uwaga powyższa jest niezbędna w związku z zarzutem skargi wskazującym na zmianę przepisu art. 24 ust. 5 p.g.k. wprowadzoną ustawą z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2014.897) i – jak twierdzi Skarżąca – zasadność żądania udostępnienia spornych danych wynikającą tym bardziej ze znowelizowanego ust. 5 art. 24 p.g.k. Powyższa zmiana ustawy nie ma jednak żadnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ponieważ weszła ona w życie z dniem 12 lipca 2014 r. a więc po dacie wydania decyzji zaskarżonej. W dacie orzekania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego obowiązywała przytoczona niżej treść przepisów ustawy.

Zgodnie z treścią art. 20 powołanej ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej (ust. 1).

W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także:

1) właściciela (a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części);

2) miejsce zamieszkania lub siedzibę osób wymienionych w pkt 1;

3) informacje o wpisaniu do rejestru zabytków;

4) wartość nieruchomości (ust. 2).

Z regulacji powyższej wynika, że ewidencja gruntów i budynków gromadzi dane przedmiotowe – obejmujące opisowe i graficzne informacje o gruntach, budynkach i lokalach, bez względu na osobę właściciela, oraz dane podmiotowe – obejmujące

informacje o osobach fizycznych i prawnych oraz jednostkach organizacyjnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki i lokale lub ich części.

Rozróżnienie to znalazło odzwierciedlenie w art. 24 ustawy. W ust. 2 tego przepisu ustawodawca przewidział, że informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne. Natomiast zgodnie z ust. 4 tego przepisu, każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. Przepis ust. 5 art. 24 p.g.k. posiada następującą treść:

"Starosta udostępnia dane z ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 i art. 51, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane osobowe, na żądanie:

1) właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub lokale będące przedmiotem wypisu;

2) podmiotów publicznych lub podmiotów niebędących podmiotami publicznymi, realizującymi zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, które związane są z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wypisu;

3) innych podmiotów, niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny w tym zakresie.

Z przedstawionej regulacji wynika, że informacje o gruntach, budynkach i lokalach, a więc informacje przedmiotowe, o których mowa w art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt. 3 i 4 powyższej ustawy są jawne i powszechnie dostępne. Natomiast dane ewidencji gruntów zawierające dane osobowe właścicieli, czyli podmiotów wskazanych w art. 20 ust. 2 pkt. 1 tej ustawy, oraz wypisy z operatu ewidencyjnego zawierające takie dane osobowe, starosta udostępnia tylko na żądanie podmiotów wskazanych w art. 24 ust. 5 pkt. 1) i pkt. 2), a na żądanie innych podmiotów - tylko w przypadku wykazania się w tym zakresie interesem prawnym. Skarżąca Spółka kwestionuje stanowisko, którego wynikiem jest zakwalifikowanie przez organy w kontrolowanym postępowaniu wniosku skarżącego o wskazanie numeru księgi wieczystej działki, jako wniosku o udostępnienie informacji o charakterze podmiotowym a więc w istocie zawierającej dane z ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust.2 pkt. 1 i 2 oraz art. 51 p.g.k. Wskazania więc wymaga, że zgodnie z przepisem art. 1 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 124, poz. 1364 ze zm.) księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Przez stan prawny nieruchomości należy rozumieć prawa i roszczenia wpisane w działach II – IV księgi wieczystej, a więc własność, użytkowanie wieczyste, ograniczone prawa rzeczowe a także prawa osobiste i roszczenia, o których mowa w art. 16 ust. 2 tej ustawy. Skoro księga wieczysta zawiera powyższe dane, to nie może ulegać wątpliwości, że udostępnienie przez starostę numeru księgi wieczystej nieruchomości jest równoznaczne z udostępnieniem danych o charakterze podmiotowym, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 i art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wobec faktu, iż księga wieczysta zawiera nie tylko powyższe dane, ale i dane o charakterze przedmiotowym zawarte w dziale I, należy uznać, że informacje zawarte w księdze wieczystej są danymi o charakterze przedmiotowo-podmiotowym. Stanowisko takie nie budzi wątpliwości w bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.06.2010 r., I OSK 1096/09, dostępny https://cbois.nsa.gov.pl/doc/92E9C57BDB, z 21.07.201 r., I OSK 1312/09, LEX nr 694346, z 13.04.2010 r., I OSK 828/09, LEX nr 595560), dlatego nie można zaakceptować przeciwnego poglądu skarżącego. Argumentacja przedstawiona w skardze, iż Skarżąca nie wnosiła o udostępnienie danych zawierających dane właściciela nieruchomości nie może zdaniem Sądu doprowadzić do zakwestionowania stanowiska organów, które podziela Sąd rozpoznający skargę. Jedyną przesłanką, którą powinien badać organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków w postępowaniu o wydanie z zasobu danych, zawierających dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt.1 i art. 51 ustawy p.g.k. jest posiadanie przez wnioskującego interesu prawnego w uzyskaniu tych danych, jeżeli nie należy do kręgu podmiotów, o których mowa w art. 24 ust. 5 pkt. 1 i 2 p.g.k. Skoro księga wieczysta zawiera dane podmiotowe, konieczne jest wykazanie się przez wnioskującego posiadaniem interesu prawnego w ich uzyskaniu. Podkreślić należy, że przepisy ustawy p.g.k. nie zawierają regulacji zobowiązującej organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków do oceny wniosku o udostępnienie informacji zawartych w operacie ewidencyjnym, z uwzględnieniem regulacji zawartej w przepisie art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.). Jedynie przepis § 53 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. 2001.38.454) stanowi, że przy wykonywaniu zadań, o których mowa w § 44 pkt. 5, stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie danych osobowych. Zadania te, zgodnie z treścią § 44 ust. 5 to : ochrona danych ewidencyjnych przed ich utratą, zniszczeniem, niepożądaną modyfikacją, nieuprawnionym do nich dostępem i ujawnieniem. Przepis art. 24 ust. 5 pkt. 1), 2), i 3) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi kompletną regulację podstawy udostępniania danych ewidencji zawierających dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 i art. 51 ustawy.

Nadto, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny z wyroku z dnia 10.06.2010 r., I OSK 1097/09 (LEX nr 594889, teza nr 3) "Przepisy ustawy z 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne przewidują dalej idącą ochronę, niż przepisy ustawy z 1997 r. o ochronie danych osobowych". Organ odwoławczy nie miał więc potrzeby odwoływania się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, a stwierdzenie przez ten organ, że numery ksiąg wieczystych należy uznać za dane osobowe jest nieprawidłowe. Udostępnianie informacji o charakterze podmiotowym zawartych w operacie ewidencyjnym nie jest bowiem udostępnianiem danych osobowych w rozumieniu Ustawy o ochronie danych osobowych. W sytuacji żądania udzielenia informacji zawierających dane, o których mowa w art. 24 ust. 5 p.g.k. obowiązkiem organu jest badanie posiadania przez podmiot wnioskujący interesu prawnego, ponieważ organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków i udostępniające informacje zawarte w operacie ewidencyjnym działają na podstawie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Bez wątpienia skarżąca Spółka, jako podmiot nie spełniający przesłanek z art. 24 ust. 5 pkt. 1 i 2 p.g.k., nie wykazała istnienia po swojej stronie istnienia interesu prawnego w uzyskaniu żądanej informacji, do czego była obowiązana na podstawie pkt. 3 ust. 5 tego przepisu. Stanowisko organów w kwestii pojęcia interesu prawnego na gruncie omawianego przepisu Sąd podziela, nie ma więc potrzeby przytaczania go po raz kolejny. Wskazać również należy, co w sprawie nie było sporne, że starosta udziela informacji w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie tylko w formie wypisu i wyrysu, ale także poprzez udostępnianie danych ewidencji gruntów, o czym świadczy redakcja art. 24 ust. 5 zd. 1 p.g.k. Prawidłowe więc było rozstrzygnięcie o odmowie udostępnienia danych z operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie numerów ksiąg wieczystych dla nieruchomości (...).

Skoro zarzuty skargi okazały się nieskuteczne a Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania skutkujących koniecznością uwzględnienia skargi, to na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.