Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 12/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A. z/s w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia taryfy dla paliw gazowych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej spółce P. S.A. z siedzibą w W., uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 złotych.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik spółki P. S.A. pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w sprawie zatwierdzenia taryfy dla paliw gazowych P. S.A., zarzucając naruszenie art. 35 § 1 i 3 oraz art. 36 § 1 k.p.a. Wniósł o zobowiązanie Prezesa URE do niezwłocznego wydania decyzji rozstrzygającej sprawę w terminie 3 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej spółki podniósł, że spółka w dniu [...] października 2011 r. złożyła wniosek o zatwierdzenie Taryfy Paliwowej, która miała obowiązywać od dnia [...] stycznia 2012 r. Prezes URE wzywał P. S.A. do dokonania uzupełnień i poprawek we wniosku oraz przedstawienie informacji i wyjaśnień. Spółka pismami odnosiła się do wezwań organu. Prezes URE pismem z

[...] stycznia 2012 r. poinformował spółkę o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie zatwierdzenia Taryfy wskazując termin 7 dni na zapoznanie się zebranym materiałem dowodowym oraz złożenie ewentualnych uwag i wyjaśnień. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Spółka wskazała na przekroczenie wynikającego z art. 35 k.p.a. terminu załatwienia sprawy oraz wezwała Prezesa URE do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku Spółki oraz wydania decyzji w tej sprawie. Pełnomocnik wskazał, że pomimo zamknięcia postępowania dowodowego organ pismem dnia [...] stycznia 2012 r., wezwał spółkę do skorygowania wniosku i przedstawienia dodatkowych wyjaśnień. Zdaniem pełnomocnika spółki nie może stanowić usprawiedliwienia dla przewlekłości postępowania wzywanie Spółki przez Prezesa URE do składania wyjaśnień co do materiałów, które nie mają znaczenia dla postępowania.

W odpowiedzi Prezes URE wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – (zwanej dalej w skrócie –p.p.s.a.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji

publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przywołanego przepisu wynika, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a więc aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne wynika, że właściwość sądu powszechnego rozpoczyna się na etapie rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej wydanej z zastosowaniem procedury przewidzianej w Kodeksie Postępowania Administracyjnego. Zatem sąd powszechny będzie właściwy do dokonanie merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez Prezesa URE, natomiast kontrola legalności działania organu administracji publicznej w zakresie dochowania

wymogów proceduralnych postępowania administracyjnego należy do właściwości sądów administracyjnych (vide Postanowienie NSA II GSK 1536/11 z dnia

27.10.2011 r.)

Zgodnie zaś z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter

przykładowy i nie jest wyliczeniem wyczerpującym. Świadczy o tym użyty przez ustawodawcę zwrot "taki jak". Oznacza to, że jeżeli w określonym przypadku przepis prawa przewiduje innego rodzaju środek zaskarżenia, który nie został wymieniony w tym przepisie, skargę można wnieść po uprzednim wykorzystaniu tegoż środka zaskarżenia.

Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., który stanowi, że na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezesa Urzędu Regulacji i Energetyki, skarżąca spółka stosownie do art. 52 § 4 p.p.s.a. przed wniesieniem skargi do sądu zobowiązana była wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej

sprawie brak jest wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym, nie został wyczerpany wskazany trybu zażaleniowy przed wniesieniem skargi do Sądu. Dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi.

W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów, o czym orzeczono w sentencji

postanowienia.