Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 610/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.A.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania M.A.L. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2004 rok w wysokości 83.559 zł.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzja organu II instancji, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z powodu niemożności doręczenia w sposób określony w art. 148 lub 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) była dwukrotnie awizowana przez pocztę w dniach 27 sierpnia i 4 września 2007r. i jako nie podjęta w terminie została zwrócona Dyrektorowi Izby Skarbowej dnia 11 września 2007 r. Organ odwoławczy uznał przedmiotową decyzję za doręczoną w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 10 września 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zaskarżona decyzja została doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Przedmiotowy przepis stanowi, że razie niemożności doręczenia pisma, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - a adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w urzędzie pocztowym, przy czym powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu pozostawania pisma w urzędzie pocztowym, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Z adnotacji poczty umieszczonych na kopercie zawierającej decyzję wynika, że pierwsze awizo zostało dokonane 27 sierpnia 2007 r., a drugie po upływie 7 dni tj. 4 września 2007 r. Stąd przesyłkę należy uznać za doręczoną 10 września 2007r.

Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 10 września 2007 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 10 października 2007 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 10 października 2007 r. włącznie. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 25 października 2007 r., a więc po terminie.

Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na decyzję ostateczną organu podatkowego jest złożenie jej w ustawowym terminie. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.