Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 247/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 229
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. akt II SAB/Wr 49/11 odmawiającego umorzenia należności sądowej z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł, w sprawie z wniosku J. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Oławie w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego rozbiórki pawilonu handlowo-usługowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 49/11 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił J. K. umorzenia należności sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Oławie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego rozbiórki pawilonu handlowo-usługowego.

W uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczący wskazał, że pismami z dnia 17 lipca 2012 r. i z dnia 20 maja 2013 r. wezwano J. K. do dobrowolnego uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł, wskazując jednocześnie, że jeżeli powyższa opłata nie zostanie uiszczona w terminie 7 dni przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie od strony.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie J. K. wniósł o umorzenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wywodząc, że w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie uiścić niniejszej kwoty.

Pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez nadesłanie oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej - a ponadto w celu udokumentowania stanu majątkowego - wskazanie na wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek.

W odpowiedzi na powyższe J. K. wskazał, że jego żona nie wyraża zgody na podanie dochodów uzyskiwanych ze świadczenia emerytalnego, majątku osobistego oraz innych danych, gdyż stanowi to jej majątek odrębny z pierwszego małżeństwa. Nadto, skarżący oświadczył, że nie korzysta z pomocy społecznej oraz nie posiada środków finansowych na opłacenie opłaty kancelaryjnej. Załączył także wyciąg z rachunku bankowego, jak też oświadczenie J. K.

Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu odmówił umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej oraz stwierdził, że skarżący nie wywiązał się z obowiązku uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek przyznania wnioskowanego uprawnienia. Zaniechał on przedłożenia do akt sprawy dokumentów, które obrazowałyby jego pełną sytuację majątkową potwierdzającą fakt, że nie dysponuje środkami, z których mógłby uiścić opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jedynie ogólnikowo wskazał, że nie posiada stosownych środków finansowych na uiszczenie niniejszej opłaty oraz załączył wyciąg z rachunku bankowego oraz oświadczenie małżonki, w którym oświadcza, że nie wyraża zgody na ujawnienie wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego. Ponadto, wnioskodawca nie przedłożył stosownych dowodów także na wezwanie Przewodniczącego Wydziału.

Zażalenie na w/w zarządzenie z dnia 23 lipca 2013 r. wniósł J. K., które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt II OZ 819/13.

Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2013 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej terminie 7 dni.

Pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. skarżący ponownie wniósł o umorzenie opłaty kancelaryjnej w kwocie powyżej 50 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wywodząc, że w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie uiścić niniejszej kwoty.

Pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. ponownie wezwano do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez nadesłanie oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej - a ponadto w celu udokumentowania stanu majątkowego - wskazanie na wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący ponownie wskazał, że jego żona nie wyraża zgody na podanie dochodów uzyskiwanych ze świadczenia emerytalnego, majątku osobistego oraz innych danych, gdyż stanowi to jej majątek odrębny z pierwszego małżeństwa. Nadto, skarżący oświadczył, że nie korzysta z pomocy społecznej oraz nie posiada środków finansowych na opłacenie opłaty kancelaryjnej. Załączył także wyciąg z rachunku bankowego, jak też oświadczenie J. K.

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 49/11 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił J. K. umorzenia należności sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

J. K. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 28 stycznia 2014 r. wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, że nie posiada oszczędności i jest bezrobotny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a., mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami (art. 229 § 1 P.p.s.a.).

W myśl § 2 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194) umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. Wskazane należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodziną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki.

Stosownie do § 7 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia wniosek o umorzenie, rozłożenie na raty lub odroczenie zapłaty należności sądowych powinien zawierać oświadczenie dłużnika obejmujące dokładne dane o jego stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna - także o jej stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej z dłużnikiem, a ponadto wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek. A zatem, to na dłużniku ciąży obowiązek wykazania okoliczności świadczących o tym, że nie jest w stanie uiścić należności sądowych.

Wskazując na powyższe należy wskazać, że skarżący nie udzielił niezbędnych informacji, które umożliwiłyby Sądowi ustalenie rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego. Na taką ocenę miało wpływ przede wszystkim nienależyte wykonanie przez skarżącego wezwania Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 27 grudnia 2013 r. i nieustosunkowanie się do wszystkich zawartych w wezwaniu pytań dotyczących udokumentowania stanu majątkowego, co oznacza, że nie można stwierdzić, iż jego sytuacja wyczerpuje przesłanki określone art. 229 § 1 p.p.s.a.

Dodatkowo w niniejszej sprawie postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 10 września 2012 r., odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia