Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2349/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – A. SA z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.

Zarządzeniami z 20 grudnia 2018 r. (k. 1 i k 6 akt) Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia/uiszczenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz pełnego odpisu z KRS Skarżącej, a także uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej, na adres jego kancelarii wskazany w skardze, dnia 22 stycznia 2019 r. Odbiór tych wezwań pełnomocnik Skarżącej pokwitował osobiście (v. informacja Poczty Polskiej k. 13 i 14 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a." jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik przy pierwszej czynności obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania.

Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08).

Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś § 3 art. 46 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentowi przed sądem. Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniu z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 942/16 oraz w postanowieniu z 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 286/16).

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu.

Na wstępie Sąd zauważa, że wydanie pełnomocnikowi Skarżącej korespondencji Sądu zawierającej wezwania do uzupełnienia braków skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło piętnastego dnia, tj. z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 74 p.p.s.a. To powoduje, że dniem, w którym pełnomocnik Skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, także w terminie 7 dni, pod tym samym rygorem, był 21 stycznia 2019 r., a nie wskazany w piśmie Poczty Polskiej 22 stycznia 2019 r. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braków skargi oraz na uiszczenie wpisu był 28 stycznia 2019 r.

Sąd stwierdza, że do chwili obecnej, nie został nadesłany żaden z żądanych przez Sąd dokumentów, tj. ani pełnomocnictwo, ani odpis z KRS Skarżącej, jak również nie został uiszczony wpis od skargi.

Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.