Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1786/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "A." Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "A." Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 maja 2011 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2422/10 w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2010 r.; Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2422/10 oddalił skargę "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Komendanta S. Policji z [...] września 2010 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "A." Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podała, że uiszczenie nałożonych na nią kar w łącznej kwocie przekraczającej [...] złotych może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa, a w konsekwencji do zwolnienia z pracy współpracujących z nią kierowców.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyła się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata łącznej kwoty należności przekraczającej [...] zł może w konsekwencji doprowadzić do bankructwa oraz utraty pracy przez współpracujących z nią kierowców. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, Spółka powinna przynajmniej uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w powołanym wyżej przepisie. Skarżąca nie wskazała w szczególności żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej czy majątkowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody.

Ponadto zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji postanowienia.