Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 769/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.A. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 marca 2014 r. M.A. wniósł skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w związku z otrzymanym protokołem kontroli skarbowej.

Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu skargi w trybie przepisów Działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej zwanej k.p.a., zawiadomieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. poinformował M.A. o bezzasadności skargi.

Na powyższe zawiadomienie M.A. wniósł skargę do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zaskarżone przez stronę zawiadomienie stanowi odpowiedź na skargę, złożoną przez M.A. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego i rozpatrzoną przez Dyrektora Izby Skarbowej w trybie przepisów Działu VIII k.p.a.

W tym miejscu należy wyjaśnić, iż postępowanie wszczynane w związku z wniesieniem takiej skargi cechuje jednoinstancyjność oraz brak stron postępowania, nie wydawane jest również żadne rozstrzygnięcie adresowane do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach, które mają wyjaśnić okoliczności podnoszone w skardze. Konsekwencją takiego kształtu skargi określonej przepisami art. 227 i następne k.p.a. jest brak prawnej możliwości przeprowadzenia przez sądy administracyjne kontroli legalności takich działań organów administracji. Czynności organów administracji będące przedmiotem skargi powszechnej nie mieszczą się bowiem w zamkniętym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, a wymienionych w powoływanym powyżej przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a.

Reasumując, w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu ani też na wynik przeprowadzonego postępowania. Zaskarżone w niniejszej sprawie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych i nie może być rozpatrywana przez ten Sąd. Stanowisko to jest zgodne z wykształconym na tym gruncie stanowiskiem orzecznictwa. W wyroku z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, publ. ONSA 2001/1/27, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, a pogląd ten podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie, iż ocena prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" nie podlega kognicji sądownictwa administracyjnego. Kognicji tej nie podlega także ocena, czy organ prowadzący postępowanie skargowe załatwił skargę w zakreślonym w przepisach k.p.a. terminie, to znaczy czy w terminie udzielił odpowiedzi na tą skargę. Podobnie na kwestię możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia wydanego na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2010 r., II OSK 2389/10 stwierdzając, że skarga powszechna określona w tych przepisach jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy skargi zmierzającej do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (zob. również postanowienie WSA W Warszawie z dnia 1 czerwca 2009 r., II SA/Wa 629/09, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r., I OZ 1133/06, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.