Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 29/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zasądzenie kosztów
Powołane przepisy: article: art. 253
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K., zwrotu kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r.

Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie

od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 24 czerwca 2009 r. Okręgowa Izba Adwokacka w Warszawie powiadomiła Sąd o wyznaczeniu

adw. R. M. pełnomocnikiem z urzędu B. R.

Działając w imieniu skarżącego ww. adwokat złożył w dniu [...] lipca 2009 r., osobiście na Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, pismo procesowe w imieniu reprezentowanej strony.

Następnie pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 sierpnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała Sąd, że zmieniła pełnomocnika z urzędu wyznaczonego dla B. R., wyznaczając w miejsce adw. R. M., adw. M. S.

W dniu 19 sierpnia 2009 r. odbyła się rozprawa, na którą stawił się

adw. R. M. oświadczając, iż w jego miejsce został wyznaczony nowy pełnomocnik.

Dalsze czynności w sprawie były podejmowane przez adw. M. S.

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł, w tym: tytułem zastępstwa procesowego kwotę 250 zł, tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 55 zł.

W dniu [...] stycznia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo adw. R. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym według stawki minimalnej powiększonej o podatek VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zapis ustawy o prawie pomocy przewiduje ustanowienie pełnomocnika

i przyznanie mu wynagrodzenia, przy czym pełnomocnika ustanawia się do konkretnej sprawy. Zgodnie z zapisem art. 253 p.p.s.a. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej i na tej podstawie wyznaczony został pełnomocnikiem

adw. R. M. Sąd natomiast nie zwracał się do Okręgowej Rady Adwokackiej o zmianę tego pełnomocnika.

Do chwili zmiany, wyznaczony pełnomocnik z urzędu, adw. R. M., podjął drobne czynności, stanowiące wykonanie wydanego w tej sprawie postanowienia w zakresie pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka zmieniła następnie pełnomocnika z urzędu (nie podając przyczyn tej zmiany) i to jemu został zasądzony zwrot kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu. W takiej sytuacji nie można się skutecznie domagać przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bowiem przyznane prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (porównaj postanowienie NSA z 22 kwietnia 2005 r., II OZ 262/05, niepubl.).

Adw. R. M. w piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. podkreśla, iż w ramach swoich obowiązków zapoznał się z aktami sprawy, sporządził pismo procesowe,

a nadto stawił się na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2009 r. i z tego wywodzi podstawę

do wnoszenia o zwrot kosztów pomocy prawnej.

Sytuacja taka jest w ocenie sądu niedopuszczalna zważywszy, że pełnomocnicy z urzędu opłacani są ze środków publicznych świadczonych przez wszystkich podatników. Dobrodziejstwem z ustawy jest możliwość uzyskania pomocy prawnej

z urzędu, jednakże pomoc ta opłacana przez całe społeczeństwo nie może być nadużywana. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie

II OZ 1287/07.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku drugiego pełnomocnika z urzędu

o przyznanie kosztów pomocy prawnej i orzekł jak w sentencji postanowienia.