Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 274/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 2,  art. 73,  art. 230,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek, , , po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji i uznania za zasadne zarzuty przeciwko prowadzeniu egzekucji administracyjnej w związku z niewykonaniem obowiązku polegającego na przedstawieniu ekspertyzy stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K.K. i T.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], Nr [...] uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...] o odrzuceniu zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym mającym na celu przymuszenie do wykonania obowiązku nakazującego Gminie W., T.K. i K.K. – członkom Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w W. – przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku i uznające zarzuty wniesione przez T.K. za zasadne.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 lipca 2007r. wezwano T.K. do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi, w kwocie 100 zł, w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu albo na podany numer rachunku bankowego Sądu, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. W treści wezwania wskazany został również skutek nieuiszczenia wpisu określony w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Jednocześnie z przekazaniem odpisu zarządzenia strona została pouczona o możliwości złożenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, zażalenia na powyższe zarządzenie.

Powyższa przesyłka, wysłana na wskazany przez skarżącego adres, była – jak wynika z adnotacji poczty - dwukrotnie awizowana: w dniach 2 i 10 sierpnia 2007r. Z informacji doręczyciela umieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika, że przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w skrzynce oddawczej skarżących. Następnie – jako niepojętą w terminie – zwrócono do nadawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn wskazanych w art. 58 § 1 pkt 2 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Wyjaśniając przedstawione wyżej stanowisko należy przede wszystkim podnieść, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie z przepisu art. 54 § 1 ustawy wynika, że czynności tej dokonuje się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że będące przedmiotem skargi postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] zostało doręczone K.K. – w trybie doręczenia zastępczego - na adres ustalony w postępowaniu egzekucyjnym jako miejsce jej zamieszkania: G. ul. [...]. Takie miejsce zamieszkania strony figuruje bowiem w zbiorze meldunkowym Urzędu Miasta G. (adnotacja Inspektora Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego G. z dnia 6 października 2006 r. umieszczona na wniosku PINB o udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych - w aktach administracyjnych organu pierwszej instancji). Dodać wypada, że w toku postępowania egzekucyjnego pod wskazanym adresem doszło do skutecznego doręczenia stronie osobiście korespondencji (pismo PINB z dnia 18.01.2007 NB.WB/7356/V/90-1/7-07/30/115/2007). Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonego postanowienia Inspektora Nadzoru Budowlanego figuruje odręczna data 21 marca 2007r. oraz podpis "J.K. /syn/". Według informacji uzyskanych z Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego G. jest to osoba pełnoletnia i zameldowana pod tym adresem na pobyt stały. W tych okolicznościach doręczenie zastępcze należało uznać za skuteczne, co oznacza, że termin do złożenia skargi dla K.K. rozpoczął swój bieg w dniu 22 marca 2007 r. i upłynął w dniu 20 kwietnia 2007 r. (piątek). Jak natomiast wynika z daty stempla pocztowego znajdującego się na dołączonej kopercie w której skarga została wniesiona do organu II instancji, przekazanej następnie przez ten organ do Sądu, skarga została nadana za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 23 kwietnia 2007 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Po myśli przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Z tego też względu Sąd zobligowany był odrzucić skargę wniesioną przez K.K.

Z innych przyczyn odrzuceniu podlega skarga w odniesieniu do T.K.

Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego przepisu pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Dodać również należy, że po myśli art. 212 § 1 wskazanej ustawy wpis stanowi opłatę sądową. Ustawodawca zastrzega zaś, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata /art. 220 § 1/.

Zgodnie z przepisami prawa procesowego nieuiszczenie wpisu traktowane jest jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jak wskazują akta sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane do T.K., na podany przez niego adres, za pośrednictwem poczty, co pozostaje w zgodzie z zasadą określoną w art. 65 § 1 p.p.s.a. Według § 2 przywołanego przepisu, do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę, stosuje się tryb doręczania pism w postępowaniu cywilnym. Dodać również należy, że Trybunał Konstytucyjny, wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. (sygn. akt P 13/05), uznał, że art. 73 p.p.s.a. regulujący kwestie doręczenia zastępczego – w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pism procesowych i nie wymaga ponawiania zawiadomienia odbiorcy o złożeniu tego pisma – jest niezgodny z art. 2 i 45 Konstytucji RP, w odniesieniu do awizowania przesyłek sądowych. To zaś oznacza, że w takich przypadkach zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.). Zatem warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki.

W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została prawidłowo dwukrotnie awizowana, w związku z czym, przyjęto skuteczność jej doręczenia w dniu 17 sierpnia 2007 r. Siedmiodniowy termin do opłacenia skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 24 sierpnia 2007 r.

Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny - stosując przepis art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 220 § 3 powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.