Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1412/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. G., A. G., B. G. i J. G. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] odmówił przywrócenia A. G., A. G., B. G. i J. G., terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., ustalającej odszkodowanie za przejęcie z mocy prawa na własność Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] m2, [...] o pow. [...] m2, [...] o pow. [...] m2, [...] o pow. [...] m2, [...] o pow. [...] m2 i [...] o pow. [...] m2 przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej [...] B.-Z.-Z., odcinek węzeł "M." ("Z.-B.") – Z..

Postanowienie powyższe zapadło przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy:

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Wojewoda [...] ustalił na rzecz A. G., A. G., B. G. i J. G. odszkodowanie w łącznej kwocie [...] złotych za przejęcie z mocy prawa własności nieruchomości położone w gminie [...], obręb [...], oznaczonej nr działek [...],[...],[...],[...],[...],[...] przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej [...] oraz zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty ustalonego odszkodowania. Decyzja niniejsza doręczona została stronom, a wobec jej niezaskarżenia stała się ostateczna z dniem [...] sierpnia 2010 r.

Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. A. G., A. G., B. G. i J. G. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata G. O., złożyli zażalenie do Ministra Infrastruktury na bezczynność Wojewody [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.

Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione i wskazał, że w sprawie wydana została decyzja w dniu [...] sierpnia 2011 r., którą to decyzją Wojewoda [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz A. G., A. G., B. G. i J. G.. Jednocześnie Minister podkreślił, że zażalenie na bezczynność organu nie jest środkiem prawnym, za pomocą którego istnieje możliwość zakwestionowania zasadności wydanego w sprawie rozstrzygnięcia administracyjnego.

Następnie pismem z dnia [...] lutego 2011 r. A. G., A. G., B. G. i J. G. złożyli odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu podnieśli, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedzieli się dopiero z treści postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. Brak swojej winy uzasadniali błędnym ustnym pouczeniem przez pracowników organu administracji, zgodnie z którym w sprawie miała zostać wydana odrębna decyzja w przedmiocie odszkodowania powiększonego o kwotę równą [...] % wartości nieruchomości zgodnie z art. 18 ust. 1 e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych – dalej specustawa drgogowa.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Minister Infrastruktury odmówił wnioskodawcom przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji odszkodowawczej z dnia [...] sierpnia 2010 r. Uzasadniając odmowę, organ przytoczył treść przepisu art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego i wskazał, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu, gdyż nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z tego przepisu. Zdaniem organu wnioskodawcy nie wykazali braku swojej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności, gdyż decyzja od której wnoszą odwołanie (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie oraz terminie jej zaskarżenia i została doręczona stronom w sposób prawidłowy. Ponadto strony nie wykazały, aby w sprawie zaszły przeszkody uniemożliwiające im wniesienie przedmiotowego odwołania.

Od decyzji powyższej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli A. G., A. G., B. G. i J. G. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata G. O. W skardze zarzucili organowi rażące naruszenie prawa połączone z błędem w ustaleniach faktycznych, a w szczególności art. 58 kpa polegające na przyjęciu, że nie zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy uchybili oni terminowi bez swojej winy, z powodu błędnego pouczenia i nie dość precyzyjnej treści uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r.

Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ppsa.

Stosownie zaś do treści art. 119 § 2 ppsa - Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r. odmawiające przywrócenia A. G., A. G., B. G. i J. G., terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., ustalającej odszkodowanie za przejęcie z mocy prawa na własność Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...]. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał na treść przepisu art. 58 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji przywraca termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść natomiast w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do wniesienia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Przy czym wszystkie wymienione w ww. przepisie przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ stwierdził, że złożony przez A. G., A. G., B. G. i J. G. wniosek nie spełnia jednej z przesłanek warunkujących prawo do przywrócenia terminu, a mianowicie wnioskodawcy nie udowodnili braku swojej winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić tu należy, że zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie przyjmuje się, iż o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie w sytuacji, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej. Do przeszkód takich zalicza się na przykład pożar, powódź lub nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

A zatem podnoszone przez skarżących okoliczności nie mogą stanowić o przywróceniu im terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. Strona nie może bowiem tłumaczyć się błędnym przekonaniem wywołanym na skutek "ustnego" pouczenia pracowników organu, gdy tymczasem kwestionowana przez stronę decyzja Wojewody [...] zawiera wyraźne pouczenie w zakresie trybu i terminu złożenia odwołania.

Nie sposób również zgodzić się ze skarżącymi, że zostali wprowadzeni w błąd odnośnie kwestii powiększenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość o [...]% wartości nieruchomości zgodnie stosownie do treści art. 18 ust. 1 e specustawy drogowej, gdyż w uzasadnieniu decyzji odszkodowawczej z dnia 10 sierpnia 2010 r. organ wyraźnie wskazał, że przepis ten nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, wyjaśniając jednocześnie dlaczego.

Powyższe oznacza zdaniem Sądu, że strony nie uprawdopodobniły, iż niezachowanie terminu do złożenie środka odwoławczego do wydanej przez Wojewodę [...] decyzji z [...] sierpnia 2010 r. nastąpiło w okolicznościach przez nie niezawionionych. Tym samym postanowienie Ministra Infrastruktury odmawiające przywrócenia uchybionego terminu odpowiada prawu, a zarzut naruszenia przez organ art. 58 § 1 kpa nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.