Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 640/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008r. postanawia przywrócić skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 31 sierpnia 2009r. A. S., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008r.

Zarządzeniem z dnia 30 września 2009r. pełnomocnik strony skarżącej wezwany został, pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni, do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem.

Wezwanie odebrane zostało w dniu 5 października 2009r. przez pracownika kancelarii radcy prawnego M. G.

W dniu 26 października wpłynął do sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi wraz z odpisem skargi.

W uzasadnieniu złożonego wniosku pełnomocnik wskazał, iż pod tym samym adresem, mieszczą się oprócz kancelarii pełnomocnika strony skarżącej również cztery inne kancelarie radców prawnych (w tym i kancelaria radcy prawnego M. G.) oraz jedna kancelaria adwokacka. Wezwanie doręczone zostało do kancelarii radcy prawnego M. G. a nie do pełnomocnika strony skarżącej. O wezwaniu pełnomocnik dowiedział się w dniu 22 października 2009r. podczas przeglądania akt w siedzibie sądu. W świetle powyższego z uwagi na brak winy pełnomocnika skarżącego w niedotrzymaniu terminu wykonania wezwania pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1-4 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a. ), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu. Wobec czego konieczne stało się rozważenie, czy argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnoszone przez pełnomocnika strony skarżącej okoliczności uprawdopodobniają, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie było przez niego zawinione. W budynku, w którym mieści się kancelaria pełnomocnika strony skarżącej, pod tym samym adresem mieści się kilka kancelarii. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania rzeczywiście wynika, iż zostało ono odebrane nie przez radcę prawnego strony skarżącej lub inną uprawnioną do tego osobę lecz przez innego radcę prawnego – osobę upoważnioną do odbioru pism.

Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.