Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 338/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1 i 2, art 87 par 1 i 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi.


UZASADNIENIE

R.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę (nazwaną przez stronę zażaleniem) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z akt administracyjnych wynika, że powyższą decyzje skarżący odebrał w dniu

1 grudnia 2020 r. (k. 11 akt adm. organu II instancji), natomiast skargę złożył osobiście w siedzibie Kolegium w dniu 18 lutego 2021 r.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek

o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 cyt. ustawy), za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), i jednocześnie

z wniesieniem tego wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nich przesłanek.

W orzecznictwie i literaturze zgodnie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2017, s. 515-516). Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1199/13). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. To na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu (postanowienie NSA z dnia 17 marca 2009 r., I OZ 211/09). Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego

w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09). W orzecznictwie wskazuje się przy tym, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu, zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FZ 248/14).

Oceniając zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu, jaką jest brak winy po stronie skarżącego, Sąd stwierdził, że przesłanka ta nie została w sprawie spełniona. Skarżący nie uprawdopodobnił, że faktyczna przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi była od niego niezależna i nie mogła być przezwyciężona przy dołożeniu wszelkich starań. Twierdzenia skarżącego powołane celem usprawiedliwienia uchybienia terminu do złożenia skargi są zdaniem Sądu niewystarczające dla uprawdopodobnienia braku winy skarżącego. Skarżący powołuje się na chorobę

i kwarantannę, przy czym do wniosku nie dołączył żadnego zaświadczenia lekarskiego ani innego dokumentu np. decyzji sanepidu o skierowaniu na kwarantannę, potwierdzającego wystąpienie u niego choroby i konieczności odbycia kwarantanny

w dacie, w której powinien był wnieść skargę na decyzję Kolegium. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 1 grudnia 2020 r. wraz z informacją o sposobie i terminie wniesienia skargi, a skargę strona złożyła osobiście w siedzibie Kolegium dopiero

w dniu 18 lutego 2021 r. W sytuacji braku jakiegokolwiek zaświadczenia potwierdzającego wystąpienie choroby czy konieczności odbycia kwarantanny, twierdzenia skarżącego należy uznać za gołosłowne i niewystarczające,

by usprawiedliwić prawie 3 - tygodniową zwłokę w złożeniu skargi.

Dlatego w okolicznościach niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu skarżący nie dochował należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.