Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1177/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska –Śpiewak, Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S.S. i L.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) marca 2011 r znak: (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r znak: (...) odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie (...) z dnia (...) grudnia 2010 r nakazującej S. Ś. i L. M. rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej nietrwale związanego z gruntem, pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej wraz z tarasem oraz obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej, nietrwale związanego z gruntem, pełniącego funkcję gospodarczą, wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę, na terenie działki nr (...), położonej w K. II gmina K.

W uzasadnieniu wskazał, iż odwołaniu od decyzji rozbiórkowej inwestorzy S.Ś. M. i L. M. powołując, jako podstawę prawną art. 97 § 1 pkt 4 Kpa złożyli wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego.

Zdaniem odwołujących się rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją rozbiórkową zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku rozpoznającego skargę inwestorów na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...).10.2010r. sygn. akt (...), odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla działki na której usytuowane są przedmiotowe obiekty wzniesione w warunkach samowoli budowlanej.

(...)Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia (...).02.2011r., znak: (...) odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego uznając, iż wniesienie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą ustalenia warunków zabudowy nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art 97 § 1 pkt 4 Kpa.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając zażalenie S.Ś. M. i L. M. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie braku przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

W przedmiotowej sprawie zagadnieniem wstępnym, na które powołują się skarżący, jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) z dnia (...).10.2010r., sygn. akt (...), w przedmiocie odmowy wydania warunków zabudowy dla w/w działki.

Natomiast postępowanie odwoławcze dotyczy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie (...) z dnia (...).12.2010r.,znak: (...), którą organ powiatowy na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, nakazał Pani S. Ś. M. i L. M. rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej nietrwale związanego z gruntem, pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej wraz z tarasem oraz obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej, nietrwale związanego z gruntem, pełniącego funkcję gospodarczą, na terenie działki nr (...), położonej w K. II gmina K.

Podstawą wydania takiego rozstrzygnięcia był brak możliwości zalegalizowania popełnionej samowoli budowlanej spowodowany brakiem przedłożenia dokumentów określonych w postanowieniu z dnia (...).10.2008r.

W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpatrywanym przypadku nie występuje bezpośredni związek pomiędzy wydaniem decyzji w trybie odwoławczym w przedmiocie rozbiórki w/w obiektów objętych decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie (...), a zaskarżeniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...).10.2010r. sygn. akt (...), w G. z dnia (...).10.2010r. sygn. akt (...) i wydaniem rozstrzygnięcia przez Sąd.

W tej sytuacji nie jest dopuszczalne zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji rozbiórkowej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie (...) z dnia (...).12.2010r., znak: (...).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. Ś. i L. M, zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie

art. 7 oraz art. 8 kpa poprzez nieuwzględnienie faktycznej współzależności trwającego postępowania sądowo-administracyjnego w przedmiocie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki skarżących oraz nakazu rozbiórki posadowionych na tej działce obiektów budowlanych, a tym samym zaakceptowanie i dopuszczenie istotnego ryzyka naruszenia interesów skarżących w sytuacji gdy trwające równolegle postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie legalizacji zabudowy potwierdziłoby ich zarzuty.

Skarżący wnieśli o:

1. wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie (...) z dnia (...).12.2010r. (...) na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

2. uchylenie zaskarżonego postanowienia z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy,

oraz o

3. zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia ich praw, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazali, iż odmowa zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji "rozbiórkowej" z dnia (...).12.2010r. skutkuje sytuacją, w której realizacja tej decyzji doprowadzi do zniszczenia należących do skarżących obiektów budowlanych.

Skarżący przyznali, że posadowienie obiektów budowlanych nastąpiło bez spełnienia wymogów ustawowych w zakresie decyzji o warunkach zagospodarowania, czy decyzji o pozwoleniu na budowę. Niemniej jednak na dzień dzisiejszy nie można wiążąco i w sposób niepodważalny stwierdzić, że zabudowa nie może podlegać już legalizacji. Dla skarżących są bowiem nadal dostępne środki prawne, które w założeniu mogą spowodować uwzględnienie ich stanowiska i konieczność zmiany (lub uchylenia) dotychczasowych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego i właściwej miejscowo gminy.

Obecnie skarżący podejmują działania w celu zalegalizowania spornych budynków. Kwestia dopuszczalności wydania dla działki skarżących wnioskowanych warunków zabudowy pozostaje na etapie postępowania sądowo-administracyjnego, tj. Skarżący oczekują na odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16.03.201 lr. (II SA/Gd 975/10). Od wyroku tego przysługuje bowiem środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Nie można wykluczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny uwzględni skargę przynajmniej w części, co będzie skutkowało uznaniem nieprawidłowości dotychczasowych czynności nadzoru budowlanego. W tym dotyczących nakazu rozbiórki spornych budowli.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Sądowa kontrola rozstrzygnięć administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem i dokonana w tym aspekcie ocena zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszenia prawa dlatego skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane przez organ odwoławczy w trakcie trwania postępowania administracyjnego. Przy ocenie legalności tego aktu chodzi wyłącznie o zagadnienia proceduralne, a nie materialnoprawne. Zaskarżone postanowienie nie kończy zatem postępowania dotyczącego wydania decyzji rozbiórkowej i nie przesądza o jego wyniku.

Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Przez pojęcie "zagadnienie wstępne", o jakim mowa w omawianym przepisie rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, która jest przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego.

Treścią zagadnienia wstępnego może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne.

Zatem w myśl art. 97 § 1pkt 4 kpa musi istnieć bezpośrednia zależność pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.

Wskazana zależność określana jest jako istnienie związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy a zagadnieniem wstępnym, z zastrzeżeniem, że ustalenie tego związku należy do organu (wyr. NSA: z dnia 7 marca 2001 r., III SA 32/00). Tym samym od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji (uzasadnienie wyroku NSA z dnia 8 czerwca 1998 r.).

Konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego zachodzi tylko wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji byłoby niemożliwe ( wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 1983 r. sygn. akt I SA 481/83, publ. ONSA 1983, z. 2, poz. 65).

W niniejszej sprawie organy trafnie wskazały na brak związku przyczynowego pomiędzy wydaniem decyzji w trybie odwoławczym w przedmiocie rozbiórki samowolnie wzniesionych obiektów, a rozpoznaniem skargi inwestorów wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...).10.2010r. sygn. akt (...), odmawiającą ustalenia warunków zabudowy.

W ocenie sądu kwestia rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej warunków zabudowy nie stanowi zagadnienia wstępnego od którego zależy wydanie decyzji w sprawie prowadzonej w trybie art. 48 Prawa budowlanego.

Przedstawienie przez inwestora decyzji ustalającej warunki zabudowy jest jednym z wymagań niezbędnych do zalegalizowania obiektu wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej.

Natomiast odmowa wydania takiej decyzji nie oznacza, że sprawa legalizacji samowolnie wzniesionych obiektów nie może zostać rozpatrzona i zakończona wydaniem stosownej decyzji.

Podnieść należy, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...).10.2010r. sygn. akt (...)odmawiająca ustalenia warunków zabudowy jest decyzją ostateczną , oznaczającą w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. ostateczne załatwienie sprawy administracyjnej i stabilizację skutków prawnych ukształtowanych w wyniku jej zakończenia.

Wszczęcie postępowania sądowego, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która rozstrzygnęła sprawę warunków zabudowy nie może być podstawą do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy nie miało charakteru prejudycjalnego dla aktualnie toczącego się postępowania administracyjnego w trybie art. 48 Prawa budowlanego.

Z wymienionych powodów skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).