Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1527/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił (na skutek zażalenia A. K.) postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. o odmowie uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego (egzekucja należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne) wniesionych przez wymienioną zobowiązaną pismem z dnia [...]r. z uwagi na uchybienie terminowi do ich wniesienia. Tym samym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Skarbowej podniósł przede wszystkim, że w przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny prowadzący postępowanie nie zbadał okoliczności sprawy pod kątem ustalenia rzeczywistego charakteru pisma A. K., uznając je a priori za zgłoszenie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

W dniu [...] r. (data nadania przesyłki) Pani L. K. - Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Przedstawił liczne argumenty wskazujące na zasadność zakwalifikowania pisma zobowiązanej i potraktowania go jako wniesienie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Na wezwanie Sądu do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania skargi przedłożono dokument potwierdzający, że Pani L. K. jest Dyrektorem Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R..

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł alternatywnie o odrzucenie skargi – w przypadku uznania, że skarżący występuje jako organ egzekucyjne, względnie o jej oddalenie – w razie uznania, że skarga pochodzi od podmiotu, który jest wierzycielem. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Dyrektor Izby Skarbowej przywołał okoliczności wskazujące, iż Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. niedostatecznie zbadał znaczenie czynności podejmowanych przez zobowiązaną w postępowaniu egzekucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 19 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. Nr z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn.zm) organem egzekucyjnym w administracji jest m.in. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jest on uprawniony do stosowania egzekucji należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego.

Uznać zatem należy, iż skarga inicjująca postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, jako wniesiona przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

w R. pochodzi od organu egzekucyjnego.

Na mocy art. 23 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nadzór nad egzekucją prowadzoną przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych sprawuje właściwy miejscowo Dyrektor Izby Skarbowej.

Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi stwierdzić należy, iż na mocy art.

3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone

w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Jednocześnie zgodnie z art. 34 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zażalenie na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Oceniając dopuszczalność skargi w kontekście treści art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a oraz

art. 34 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stwierdzić należy, iż skarżący Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych tj. organ egzekucyjny, jako podmiot, który nie jest uprawniony do złożenia zażalenia na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów nie jest również umocowany do skutecznego zaskarżenia postanowienia organu nadzoru wydanego w tej materii.

W konsekwencji skargę Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

w R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych uznać należy za niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne, należało zatem orzec jak w sentencji postanowienia.