Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2622/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... października 2011 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

W dniu ... listopada 2011 r. T. N. (dalej: Skarżąca) zaskarżyła decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... października 2011 r. nr ... utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia ... października 2011r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr ... z dnia ... października 2010 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.

W skardze Skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wydalenia własnego oraz dzieci z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas rozpatrywania niniejszej skargi administracyjnej, wskazując iż nie jest to sprzeczne z interesem społecznym i jednocześnie nie będzie miało na celu przedłużenia całej procedury. Skarżąca podkreśliła, iż zależy jej na wnikliwym rozstrzygnięciu sprawy, a nie będzie to miało racjonalnego uzasadnienia w sytuacji gdy zostaną wydaleni z Polski przed rozpatrzeniem złożonego ponownie wniosku statusowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy.

Skarga dotyczy decyzji z ... października 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję z dnia ... października 2011 r. odmawiającą wstrzymania wykonania decyzji z ... października 2011 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym jest więc rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające wstrzymania wykonania innego aktu administracyjnego tj. decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

Wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję odmawiającą wstrzymania wykonania innej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie przez Sąd.

Zauważyć należy, że zgodnie z poglądami wyrażanymi w doktrynie nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).

Sąd stwierdza, iż zaskarżony akt nie nakłada na Skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, a których wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania.

Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.