Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2984/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kramek, , Sędzia WSA Andrzej Siwek, Sędzia WSA Jadwiga Smołucha ( spr ), Protokolant ref. stażysta Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. M. (dalej: "skarżący") jest decyzja Wojewody [...] (dalej: "organ odwoławczy", "Wojewoda") Nr [...] z [...] listopada 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "organ I instancji", "Starosta") z [...] maja 2018 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Miastu Z. (dalej: "inwestor") pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego oraz parkingu podziemnego "Parkuj i jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] przy ul. K. w Z.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

12 grudnia 2017 r. Miasto Z. złożyło wniosek o pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowego oraz parkingu podziemnego "Parkuj i Jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] przy ul. K. w Z., skorygowany 29 grudnia 2017 r.

Organ I instancji pismem z 4 stycznia 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Postanowieniem z [...] lutego 2018 r. Nr [...], Starosta W. nałożył na inwestora, obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Inwestor przedłożył poprawioną i uzupełnioną dokumentację 27 marca 2018 r.

Decyzją z [...] maja 2018 r. Nr [...], Starosta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Miastu Z. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego oraz parkingu podziemnego "Parkuj i jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] przy ul. K. w Z.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący i uzupełnił je pismami z 6 września 2018 r. i 1 października 2018 r.

Wojewoda [...] pismem z 8 sierpnia 2018 r., znak: [...] wezwał inwestora do wykazania istnienia prawnego dostępu działki inwestycyjnej do drogi publicznej.

Inwestor dokonał żądanego uzupełnienia składając pismo z 5 października 2018 r.

Decyzją Nr [...] z [...] listopada 2018 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] maja 2018 r., nr [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie obowiązki warunkujące udzielenie pozwolenia na budowę określone w art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy uznał, że inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, obejmujące działki ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. K. w Z. Wojewoda wskazał, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę w przeważającej części znajduje się na terenie obowiązywania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Centrum Miasta Z., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta w Z. z [...] kwietnia 2017 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2017 r., poz. [...]). Zgodnie z treścią zmiany planu (§ 18 pkt 1), działka nr ew. [...] przy ul. K. w Z. w znacznej części położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 35U-H. Przeznaczeniem podstawowym tego terenu jest zabudowa usługowo-handlowa oraz garaż i parkingi. Dla terenu objętego inwestycją w znacznie mniejszym fragmencie obowiązują również ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Centrum Miasta Z. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta w Z. z [...] lutego 2010 r. (Dz.Urz. Woj. [...] z 2010 r. Nr [...], poz. [...]), zmienionej uchwałą Nr [...] Rady Miasta Z. z [...] września 2014 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2014 r., poz. [...]). Zgodnie z treścią tego planu (§ 20 ustaleń planu i § 11 ustaleń planu) działka nr ew. [...] przy ul. K. w Z. w znacznie mniejszym fragmencie położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 33ZP i symbolem 26U. Przeznaczeniem podstawowym tego terenu jest zieleń parkowa urządzona (33ZP) i zabudowa usługowa (26U). Zgodnie z ustaleniami planu (§ 42 ustaleń planu), działka nr ew. [...] od strony ul. A. w Z., położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 31 KD-D, stanowiącym teren linii rozgraniczających ulicy A. W ocenie organu odwoławczego obowiązujące na obszarze planowanej inwestycji ustalenia szczegółowe dla terenu oznaczonego jako 35U-H zostały spełnione w następujący sposób: zachowane zostały wyznaczone na rysunku planu nieprzekraczalne linie zabudowy; zachowano wskaźnik intensywności zabudowy 1,5 - projekt 0,73; dopuszczalna wysokość zabudowy budynków usługowych nie więcej niż 11 m, do dwóch kondygnacji nadziemnych (w tym poddasze użytkowe) (§18 pkt 4 lit. c ww. zmiany planu) - projektowany budynek będzie miał wysokość 9,95 m nad poziomem terenu od strony ul. K. i dwie kondygnacje nadziemne; dopuszcza się realizację maksymalnie dwóch kondygnacji podziemnych (§18 pkt 4 lit. d ww. zmiany planu) - zaprojektowano jedną kondygnację podziemną stanowiącą garaż; nakazuje się zapewnienie miejsc parkingowych na terenie inwestycji w ilości minimum 3 miejsc na 100 m2 powierzchni użytkowej dla handlu i usług (§ 18 pkt 4 lit. f ww. zmiany planu) - zaprojektowano 86 miejsc postojowych, w tym 3 dla osób niepełnosprawnych oraz 24 miejsca dla rowerów, przy czym powierzchnia użytkowa lokali handlowych wynosi 490,97 m2 co daje obowiązek zapewnienia 15 miejsc. W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że usytuowanie projektowanego budynku nie narusza §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.), jak również: § 19 ust. 3 (odległość wjazdów do zamkniętego garażu w stosunku do okien budynku handlowo-usługowego - w części użytkowanej jako rehabilitacja); § 23 ust. 1 (zaprojektowano miejsce na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych i ich segregację); § 29 (nie dokonano zmiany spływu wód i zaprojektowano kanalizację deszczową). Według organu odwoławczego projektowana inwestycja spełnia także §§ 271-273 rozporządzenia, regulujące odległość między zewnętrznymi ścianami budynków - zgodnie z powołanymi przepisami odległość między budynkami należącymi do klasy ZL (jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie w stosunku do części nadziemnej budynku) wynosi 8 m i 12 m. Zdaniem organu odwoławczego dokładna analiza znajdująca się w projekcie budowlanym potwierdza, że inwestycja nie narusza też innych przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej (str. 21-24). Według organu odwoławczego projekt budowlany jest kompletny - zawiera oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego oraz aktualne w stosunku do projektu zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 powołanej ustawy, jak też ma wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. W szczególności projekt został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, pod kątem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej i rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych, pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Inwestor przedłożył opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego i projektem geotechnicznym (str. 160-180). Projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. 3-6). Organ odwoławczy wskazał, że do dokumentacji projektowej inwestor dołączył:

- warunki techniczne przyłączenia projektowanego obiektu, na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. K. w Z., do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej i sieci wodociągowej (pismo Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Z. z 4 sierpnia 2017 r., znak: [...]);

- warunki przyłączenia nr [...] dla Podmiotu IV grupy przyłączeniowej do sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym 0,4 kV (pismo z 30 sierpnia 2017 r. P. S.A. Oddział W. Rejon Energetyczny L.);

- pismo z 8 stycznia 2018 r., znak: [...], którym P. S.A. Zakład Linii Kolejowych w S. uzgodnił wykonywanie robót ziemnych w sąsiedztwie obszaru kolejowego dla przedmiotowego zadania inwestycyjnego;

- pismo z 5 lutego 2018 r., znak: [...], którym PKP S.A. Centrum Realizacji Inwestycji Region Centralny w W. pozytywnie zaopiniował planowane do wykonania elementy zagospodarowania terenu i nie wniósł sprzeciwu co do ich realizacji dla zadania inwestycyjnego;

- pismo z 20 kwietnia 2018 r., znak: [...], którym P. S.A. Zakład Linii Kolejowych w S. zaopiniował pozytywnie inwestycję polegającą na budowie budynku handlowo-usługowego oraz parkingu podziemnego "Parkuj i jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] przy ul. K. w Z., w sąsiedztwie linii kolejowej nr [...] Z.-K. B.

Organ odwoławczy wskazał także, że Starosta [...] postanowieniem z [...] maja 2018 r. Nr [...], znak: [...], udzielił zgody na odstępstwo od przepisów, polegające na wykonaniu obiektów w odległości mniejszej niż 10 m od granicy obszaru kolejowego i mniejszej niż 20 m od skrajnego toru oraz robót ziemnych w odległości mniejszej niż 4 m od granicy obszaru kolejowego, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. Wojewoda nie dopatrzył się też uchybień w sposobie prowadzenia postępowania przez Starostę [...], mogących skutkować uchyleniem skarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych opatrzonej pieczęcią Starosty [...], z której wynika, że "dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Identyfikator ewidencyjny materiału zasobu - operatu technicznego: [...], data wpisu [...]-07-2017". Organ odwoławczy wyjaśnił, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może kwestionować dokumentacji geodezyjno-kartograficznej opatrzonej klauzulami właściwego ośrodka geodezyjnego (por. wyrok NSA z 27 lutego 2012 r., sygn. akt: IIOSK 208/12). Organ odwoławczy w oparciu o analizę projektu zagospodarowania terenu oraz projektu drogowego i stwierdził, że fragment pochylni (podjazdu) został w połowie przekreślony fioletową przerywaną linią, która stanowi granice terenu objętego opracowaniem, oznaczonym na tym fragmencie literami "O - P". Realizacja pochylni na działce skarżącego objęta jest odrębnym postępowaniem. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że na rysunku projektu zagospodarowania terenu (str. 31) i rysunku planu sytuacyjno-wysokościowego układu komunikacyjnego (str. 130) projektant po granicy z działką skarżącego wskazał bramę wjazdową do jego nieruchomości o szerokości 5 m oraz ściankę oporową przy schodach terenowych, ciągnących się na długości prawie całej działki skarżącego, przy czym schody te są zlokalizowane na działce inwestora nr ew. [...]. Wskazane schody terenowe przerwane są w dwóch miejscach zaprojektowanymi schodami utwardzonymi o szerokości 2 m. Schody te są od budynku skarżącego oddalone, licząc od pierwszego, najniżej położonego stopnia, o 3 m (str. 32). Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że projektant przy zjeździe z ul. K. wskazał, że należy nawiązać do istniejącej rzędnej terenu i nawiązać do istniejącej nawierzchni na działce skarżącego, zaś od strony południowej (wschodni narożnik) działki [...] projektowane są nawierzchnie z płyt ażurowych umożliwiające komunikację działki [...], poprzez działkę nr [...] z układem dróg do strony południowej przedmiotowego obszaru (str. 119). Zdaniem organu odwoławczego z analizy rzędnych terenu wynika, że istniejący budynek usługowo-handlowy skarżącego, a raczej główne wejście do budynku, są zlokalizowane poniżej istniejącej rzędnej terenu o czym świadczą nie tylko projektowane schody, ale i istniejące schody (załącznik nr 5 do odwołania). Zdaniem organu odwoławczego rzędna poziomu parteru projektowanego budynku handlowo-usługowego wynosi 92,80 m n.p.m., ale rzędna terenu na wysokości zjazdu z ul. K. wynosi 91,48 m n.p.m. Rzędna terenu na wysokości zjazdu na działkę nr ew. [...], a raczej istniejącej pokrywy studzienki kanalizacji sanitarnej, wynosi 91,96/89,80. Zatem na wysokości dojazdu do działki skarżącego nr ew. [...] teren jest o zbieżnej rzędnej, aczkolwiek projektant projektując zjazd do działki nr ew. [...] wskazał kolejno rzędne zjazdu 91.80 m n.p.m., 91.91 m n.p.m., 92.11 m n.p.m (str. 32, str. 130). Organ odwoławczy wyjaśnił, że wody deszczowe z dachu projektowanego budynku i terenów utwardzonych odprowadzane będą za pośrednictwem instalacji zewnętrznej oraz przyłącza kanalizacji (zaprojektowanego w odrębnym opracowaniu) do zewnętrznej kanalizacji deszczowej miejskiej (str.193 i str. 233-235). Wojewoda wyjaśnił, że realizacja przyłączy, które znajdują się poza obszarem opracowania, będzie odbywać się według odrębnych opracowań. Zgodnie z opisem do projektu zagospodarowania terenu (str. 10), projektuje się przebudowę zjazdu z ul. K. (wg. odrębnego opracowania i procedury administracyjnej) oraz budowę odcinka drogi dojazdowej do istniejącej drogi dojazdowej do ul. A. na działce [...]. Dalej projektant wskazuje, że "W projekcie zapewniono dojazd do działki [...] poprzez wspólny zjazd z ul. K. Istniejący budynek na działce [...] jest budynkiem niskim ZL III, zatem nie wymaga doprowadzenia drogi pożarowej do budynku. Projekt zakłada zapewnienie dojazdu poprzez układ komunikacyjny pasażu i wspólny zjazd z ul. K. a także od strony działki [...]". Organ odwoławczy wskazał, że inwestor, mając na uwadze jak ważne dla inwestycji i skarżącego jest zapewnienie zjazdu z ul. K. i dojazdu z ul. A., przy piśmie z 5 października 2018 r., znak: [...], przekazał umowę użyczenia dotyczącą działki nr ew. [...] i [...], zawartą pomiędzy P. S.A. a Gminą Z. W § 3 ust. 3 tej umowy P. S.A. udzieliły Gminie Z. zezwolenia na przebudowę geometrii zjazdu na działkę ew. nr [...] z działki nr ew. [...] (ul. K. - droga gminna) wraz z częściową zmianą zagospodarowania działki nr ew. [...] obr. [...], celem umożliwienia zjazdu i wyjazdu z parkingu podziemnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w ramach inwestycji Miasta Z.: "Zagospodarowanie Nowego Centrum Z." budowa budynku handlowo-usługowego oraz budowa "Parkuj i jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą i korzystania z przebudowywanego zjazdu na czas nieokreślony. P. S.A. udzieliły Gminie Z. zgody na korzystanie z drogi (jezdni i chodnika) na działce nr ew. [...] celem umożliwienia dojazdu do projektowanego parkingu podziemnego na działce nr ew. [...] na czas nieokreślony (§ 3 ust. 4 umowy). Odnosząc się do terminu wyznaczonego w zawiadomieniu organu I instancji, informującym o zgromadzeniu dokumentacji umożliwiającej rozpatrzenie sprawy i możliwości zapoznania się z aktami, wypowiedzenia co do zebranych dowodów i wniesienia wniosków i uwag (pismo z 30 kwietnia 2018 r., znak: [...]) - organ odwoławczy stwierdził, że w efekcie końcowym skarżący odniósł się w odwołaniu do zgromadzonego materiału dowodowego. W konkluzji organ odwoławczy uznał, że złożony projekt budowlany jest zgodny z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, wobec czego, zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

We wniesionej do sądu wojewódzkiego skardze na decyzję Wojewody z [...] listopada 2018 r. strona skarżąca zarzuciła:

- naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w szczególności rażące i świadome naruszenie art. 10 § 1, a także ewidentne naruszenie przepisów art. 136 oraz 140 k.p.a. co doprowadziło także do naruszenia art. 7 oraz 77 k.p.a.;

- naruszenie art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego oraz brak rozpoznania zawartego w odwołaniu zarzutu, dotyczącego przekroczenia projektowaną inwestycją obszaru, dla którego inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

- wadliwe rozpoznanie odwołania w zakresie dotyczącym naruszenia § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz.U. 1995 Nr 25 poz. 133) - co potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA/Wr 394/15 oraz II SA/Lu 620/15;

- naruszenie zasad art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez wadliwe przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania, a także ewidentne naruszenie art. 81 k.p.a. wobec wadliwie przeprowadzonego dowodu okoliczności faktycznych;

- naruszenie zasad art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez stronnicze i wadliwe przeprowadzenie dowodów z dokumentów w zakresie pozbawienia nieruchomości skarżącego dostępu do drogi publicznej;

- naruszenie § 8 ust 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2012 poz. 462), który wskazuje, że część rysunkowa sporządzona na mapie powinna zawierać m.in. rzędne charakterystyczne dla projektowanego obiektu w szczególności dotyczące m.in. układu komunikacyjnego - w tym drogowego.

W piśmie złożonym 11 lipca 2019 r. skarżący zarzucił ponadto naruszenie przez zaskarżoną decyzję następujących przepisów:

- art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 pkt 12 i 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na działce Miasta Z., która nie ma dostępu do drogi publicznej;

- art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym, poprzez brak wydania przez Starostę W. decyzji o wyrażeniu zgody na odstępstwo od wymagań zawartych w art. 53 ustawy o transporcie kolejowym, a zamiast tego rozstrzygnięcie sprawy postanowieniem wydanym w sprawie o pozwolenie na budowę, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ pozbawiło uczestników postępowania wpływu na treść tego rozstrzygnięcia i możliwości jego zaskarżenia.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, a zatem ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie, w związku z czym przyjął za własne ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu Wojewody z [...] listopada 2018 r. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, w ramach postępowania wyjaśniającego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobligowany do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ponadto zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organ ma obowiązek zbadania zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wydając pozwolenie na budowę organ jest zobowiązany do podejmowania rozstrzygnięć realizujących cele w zakresie zagospodarowania terenu sformułowane w planie miejscowym. Art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakłada też na organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązek sprawdzenia przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ostatnim z wymogów, jakie zostały nałożone na organ przed wydaniem pozwolenia na budowę jest sprawdzenie czy projekt budowalny został wykonany i sprawdzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowalne i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Z powołanego przepisu wynika, że organ nie może uzależniać wydania pozytywnej decyzji od spełnienia dodatkowych warunków, nieprzewidzianych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W razie spełnienia przesłanek wskazanych w tych przepisach organ ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie zgodnie z żądaniem inwestora.

W rozpoznawanej sprawie organ architektoniczno-budowany dokonał pełnej i rzetelnej oceny spełnienia wymagań określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Projekt budowlany spełnia wymogi formalne, jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z powołanym przepisem inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowalne. Oświadczenie to jest składane pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Z brzmienia art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego wynika, że organ architektoniczno-budowany nie jest uprawniony do badania w postępowaniu o pozwolenie na budowę istnienia tytułu prawnego inwestora do nieruchomości i w związku z tym domagania się od niego złożenia dokumentów potwierdzających jego prawo do terenu na cele budowalne, jeżeli w trakcie postępowania wyjaśniającego nie zostanie podważona legalność złożonego przez inwestora oświadczenia. W rozpoznawanej sprawie inwestor przedstawił oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla wszystkich działek objętych wnioskowanym o pozwolenie na budowę zamierzeniem budowlanym (tj. działek ew. nr [...] i [...] obręb [...] w Z.), wskazując, że nieruchomości te stanowią własność inwestora. Z projektu zagospodarowania terenu dołączonego do wniosku o pozwolenie na budowę wynika, że przedmiotowa inwestycja w całości będzie realizowana na działkach ew. nr [...] i [...] obręb [...] w Z., co wynika m.in. ze wskazanej w części rysunkowej projektu granicy terenu objętego opracowaniem (str. 31 projektu budowlanego). Także decyzja Starosty [...] Nr [...] z [...] maja 2018 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę, dotyczy inwestycji na działkach ew. nr [...] i [...]. Wbrew twierdzeniom skarżącego zatwierdzony decyzją projekt budowlany nie przewiduje wykonywania prac budowlanych na działce skarżącego nr [...], a w szczególności rampy zjazdowej z działki ew. nr [...] na działkę ew. nr [...]. Projekt przewiduje budowę dróg dojazdowych wyłącznie na działkach ew. nr [...] i [...]. Z projektu zagospodarowania terenu wynika tylko, że zostały zaplanowane dwa dojazdy do działki nr [...] poprzez działkę nr [...], zapewniające działce nr [...] dostęp do drogi publicznej, co czyni też bezzasadnym zarzut pozbawienia działki skarżącego dostępu do drogi publicznej.

Nie doszło do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w zakresie spełnienia przez projekt budowlany wymogów formalnych określonych w art. 34 Prawa budowlanego oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych. Projekt ten powinien obejmować określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu powinna być sporządzona na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Zgodnie z § 10 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na kopii mapy do celów projektowych, o której mowa w § 8 ust. 1, w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości obiektu lub zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej, przy czym dopuszcza się dwukrotne pomniejszenie lub powiększenie tej mapy. Zgodnie z § 5 rozporządzenia w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, mapy, o których mowa w § 4, zwane dalej "mapami do celów projektowych", powinny obejmować również obszar otaczający teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m, a w razie konieczności ustalenia strefy ochronnej - także teren tej strefy. Zgodnie z § 6 ust. 3 rozporządzenia w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie wielkość obszaru, o którym mowa w § 5, oraz skalę map do celów projektowych dla danej inwestycji określa w razie potrzeby organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z obowiązującym wymogiem na aktualnej mapie do celów projektowych sporządzonej przez uprawnionego geodetę, przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego, co potwierdza zamieszczona na tej mapie adnotacja Starosty [...] z [...] lipca 2017 r. Prawidłowo wskazały organy, że nie mogą one co do zasady kwestionować mocy prawnej takiej mapy pochodzącej od właściwego organu administracji geodezyjnej i kartograficznej. W przypadku bowiem, gdy inwestor spełnia wymogi określone w przepisach ustawy Prawo budowlane oraz w przepisach wykonawczych, dotyczące sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na kopii mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co stwierdza klauzula właściwego organu, nie ma podstaw do tego, by organy administracji architektoniczno-budowlanej podważały prawidłowość mapy. Wbrew zarzutom strony skarżącej brak spełnienia przez mapę wymogu obszarowego określonego w § 5 rozporządzenia w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, nie podważa też legalności decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ w myśl § 6 ust. 3 powołanego rozporządzenia ostatecznie to organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę określa w razie potrzeby wielkość obszaru, o którym mowa w § 5, oraz skalę map do celów projektowych dla danej inwestycji. W rozpoznawanej sprawie projekt zagospodarowania terenu obejmuje wszystkie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o pozwolenie na budowę elementy określone w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i § 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność.

Nie doszło również do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego w zakresie posiadania niezbędnego pozwolenia na odstępstwo od przepisów ustalających dopuszczalną odległość usytuowania budowli i budynków od granicy obszaru kolejowego oraz od osi skrajnego toru. Postanowieniem z [...] maja 2018 r. Nr [...] Starosta [...] udzielił inwestorowi zgody na odstępstwo od przepisów zawartych w art. 53 ust. 2 ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych, polegające na wykonaniu obiektów w odległości mniejszej niż 10 m od granicy obszaru kolejowego i mniejszej niż 20 m od osi skrajnego toru i robót ziemnych w odległości mniejszej niż 4 m od granicy obszaru kolejowego zgodnie z projektem zagospodarowania terenu w ramach inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego oraz parkingu podziemnego "Parkuj i jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] przy ul. K. w Z. Chybiony jest zarzut skarżącego, że wskazane orzeczenie jest wadliwe z uwagi na wydanie go w formie postanowienia, a nie decyzji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 grudnia 2010 r. sygn. akt II OW 74/10, że orzeczenie w sprawie zgody na odstępstwo od art. 53 ust. 2 ustawy z o transporcie kolejowym właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy z o transporcie kolejowym w formie postanowienia, które podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jako postanowienie kończące sprawę w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez brak zapewnienia działce inwestycyjnej dostępu do drogi publicznej. Bezsprzecznie warunkiem uznania nieruchomości za zdatną na cele budowlane jest zapewnienie dla takiego gruntu prawnego dostępu do drogi publicznej, co wynika z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W rozpoznawanej sprawie działki ew. nr [...] i [...] nie mają bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, a projektowany zjazd do drogi publicznej ma się odbywać poprzez działki ew. nr [...] i [...] będące w wieczystym użytkowaniu P. S.A. w W. Inwestor przedstawił umowę użyczenia z [...] października 2019 r. zawartą z P. S.A., na mocy której spółka zezwoliła inwestorowi na przebudowę geometrii zjazdu na działkę ew. nr [...] z działki ew. nr [...] (ul. K. – droga gminna) wraz z częściową zmianą zagospodarowania działki nr [...] obr. [...], celem umożliwienia wykonania zjazdu i wyjazdu z parkingu podziemnego zlokalizowanego na działce ew. nr [...] w ramach inwestycji Miasta Z.: Zagospodarowanie Nowego Centrum Z. – budowa budynku handlowo-usługowego oraz budowa "Parkuj i jedź" wraz z infrastrukturą towarzyszącą i korzystania z przebudowanego zjazdu na czas nieokreślony. W powołanej umowie P. S.A. udzieliła też inwestorowi zgody na korzystanie z drogi (jezdnia i chodnik) na działce ew. nr [...] obr. [...] celem umożliwienia dojazdu do projektowanego parkingu podziemnego na działce ew. nr [...] na czas nieokreślony. W aktach sprawy znajduje się ponadto kopia decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej, w której w pkt II orzeczono, że w celu realizacji wymagania dotyczącego zapewnienia dostępu do drogi publicznej, w czasie trwania prac budowlanych, do czasu oddania inwestycji do użytkowania, inwestor (czyli P. S.A.) jest zobowiązany zapewnić dostęp do drogi publicznej m.in. działce ew. nr [...] obr. [...], natomiast po zrealizowaniu inwestycji działka ew. nr [...] będzie posiadała bezpośredni dostęp do drogi publicznej tj. ul. K., gdyż działki nr [...],[...] i [...] obr. [...] oraz działki nr [...] i [...] obr. [...] stanowić będą część drogi (ul. K.). Działki wskazane we wniosku o pozwolenie na budowę mają więc zapewnione dojście i dojazd umożliwiające faktyczny i prawny dostęp do drogi publicznej zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Konkludując uznać należy, że nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie decyzje zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Skuteczność zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. uzależniona jest od wykazania, iż uchybienie organu pozbawiło skarżącego możliwości dokonania konkretnej czynności (zob. wyroki NSA z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 1142/11, z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1490/11, z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1122/11, z dnia 25 maja 2012 r.. akt II OSK 414/11, z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 431/11). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie konkretnej czynności procesowej.

Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.