Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1616/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 157  par. 3  art. 156  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1303/10 uchylił postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej.

Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że zaskarżone postanowienie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie poprzedzające zostały wydane przez pracownika, który podlega wyłączeniu, stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 kpa i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i art. 152 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zaskarżone postanowienie należało uchylić.

Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 w zw. z art. 141 § 2 i art. 144 oraz art. 157 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] o zawieszeniu na wniosek ww. postępowania administracyjnego z jego wniosku z dnia 8 września 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] wraz z postanowieniem z dnia z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] odmawiającego uzupełnienia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej, w dniu [...] maja 2011 r. wydał postanowienie nr [...], w którym utrzymał w mocy postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...].

Minister Pracy i Polityki Społecznej w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] maja 2011 r. podał m. in., że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]. uchylenie postanowienia powoduje, iż nie występuje ono już w obrocie prawnym, co jest jednocześnie zdarzeniem prawnym powodującym niedopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z przyczyn przedmiotowych (brak przedmiotu postępowania).

A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2011 r.

We wniesionej skardze, skarżący poprosił "aby Minister załatwił sprawę zgodnie z prawem i w konsekwencji stwierdził nieważność decyzji Starosty Z. z dnia [...].102006 r. nr [...], nie przekazując sprawy do sądu, ponieważ zanim sąd ja rozpozna, ja wraz z rodziną znajdę się na ulicy (...)".

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia poprzedzającego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Na wstępie należy podać, że można żądać stwierdzenia nieważności aktu tj. decyzji lub postanowienia, o ile znajduje się on w obrocie prawnym.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], na wniosek skarżącego zawiesił postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] wraz z postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] odmawiającej uzupełnienia powyżej określonej decyzji.

Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu zażalenia na powyżej określone postanowienie, w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał postanowienie nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie.

Skarżący w piśmie z dnia 30 marca 2010 r. skierowanym do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...].

Powyższe żądanie dotyczyło stwierdzenia nieważności aktu (postanowienia), który został wyeliminowany z obrotu prawnego postanowieniem powyżej określonego organu z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...].

Sąd stwierdza, ze organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], gdyż brak było możliwości badania tego aktu przez organ w świetle art. 156 § 1 kpa, bowiem aktu tego nie było w obrocie prawnym.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.