Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1387/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą M.K. od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony w dniu 15 października 2014 r. , w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dnia 20 czerwca 2014 r.

We wniosku skarżąca oświadczyła, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenie za pracę wynosi 1.680 zł.

Według oświadczenia skarżąca nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości.

Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż nie posiada żadnego majątku. Jej wynagrodzenie wynosi 1.173,95 zł netto. Po opłaceniu wszystkich rachunków oraz zakupie żywności nie pozostają skarżącej żadne oszczędności. Lokal mieszkalny, który wynajmuje opłacają rodzice. W 2008 r. zdiagnozowano u niej depresję. W 2009 r. nowotworowe zmiany złośliwe. Wobec skarżącej prowadzona jest egzekucja na łączną kwotę 100.000 zł. tytułem ugody sądowej zawartej w dniu 2013 r., spłaca ona kwotę 500 zł miesięcznie. Do spłaty pozostało jeszcze 16.500 zł.

W piśmie uzupełniającym z dnia 15 października 2014 r. skarżąca wyjaśniła, iż jej obecna sytuacja materialna jest bardzo trudna. Jej jedyny dochód stanowi wynagrodzenia za pracę w wysokości `1.237,20 zł netto. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego ani wartościowych rzeczy ruchomych. Nie posiada żadnych oszczędności ani rachunku bankowego. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej.

Obecnie samotnie zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność ciotki B. S.- C. Nie posiada ona jednak pisemnej umowy najmu tego lokalu. Należność czynszową za lokal na rzecz ciotki oraz wszelkie opłaty związane z użytkowaniem opłacają rodzice, którzy w ten sposób pomagają skarżącej. W kosztach tych częściowo skarżąca partycypuje przekazując im kwotę 400 zł miesięcznie. Poza tym skarżąca samodzielnie ponosi koszty zakupu wyżywienia – 300 zł, środków czystości – 50 zł, Co miesiąc skarżąca kupuje także bilet miesięczny – 80 zł. Okazjonalnie kupuję również odzież - wartość nie przekracza 100 zł miesięcznie.

Skarżąca podniosła także, iż posiada ogromne zadłużenie, na które składają się zarówno należności publiczne, jak i prywatne. Długi te objęte były wieloma postępowania egzekucyjnymi, z których część został już umorzona ze względu na ich bezskuteczność. Obecnie wynagrodzenie za pracę skarżącej zajęte jest na łączną kwotę ponad 141.000 zł. Ponadto skarżąca dobrowolnie spłaca należność na podstawie zawartej przed sądem ugody. Miesięcznie po 500 zł, pozwala to na uniknięcie natychmiastowej wymagalności pozostałej do spłacenia kwoty.

Problemy finansowe skarżącej zaczęły się w roku 2008, kiedy to pogorszył się stan zdrowia skarżącej. Dolegliwości zdrowotne miały głownie podłoże emocjonalne. Ponadto w trudnym dla skarżącej okresie zdiagnozowano u niej nowotworowe zmiany złośliwe. Stan zdrowia uniemożliwił skarżącej pełnienie funkcji prezesa zarządu D. sp. z o.o. z siedziba w K. W okresie od 2009 do 2011 roku skarżąca nie mogła podejmować racjonalnych decyzji, pozostając pod stałą opieką lekarza psychiatry. We wskazanym okresie funkcję prokurenta w spółce pełnił były mąż skarżącej T.W.. Zdaniem skarżącej to jego działania doprowadziły do bankructwa spółki i jej kłopotów finansowych.

Do pisma skarżąca dołączyła następujące dokumenty : zaświadczenie o zarobkach, PIT za rok 2013, zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę, ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 17 czerwca 2013 r., kserokopię biletu miesięcznego, paragony fiskalne.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną ( do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).

W ocenie orzekającego skarżąca w sposób nie budzący wątpliwości udowodniła, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Jej wyjaśnienia poparte dołączonymi dokumentami oraz zestawieniem miesięcznych wydatków, daje pełen obraz jej trudnej sytuacji finansowej, która uniemożliwia zadośćuczynieniu obowiązkowi uiszczenia stosownych opłat sądowych.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).