Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2721/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 51 ust. 5
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej J. P. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...], znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej k.p.a., oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. P. – utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], nakładającą na J. P. obowiązek doprowadzenia wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] poprzez rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy w/w decyzja stanie się ostateczna.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że wnioskiem z dnia [...] lutego 2003 r. J. P. i W. P. wystąpili do organu administracji architektonicznej o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, parterowego z mieszkalnym poddaszem na nieruchomości, przy ul. [...] w [...].

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że czynności kontrolne przeprowadzone w dniu [...] kwietnia 2003 r. na w/w nieruchomości wykazały, że: "budynek mieszkalny został wybudowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego polegającymi na dobudowie do w/w budynku pomieszczenia o wymiarach 2,28m x 1,43m wraz ze schodami, pełniącego funkcję wiatrołapu, w odległości 2,57m od granicy działki."

Mając na uwadze powyższe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], wybudowanego w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. Nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na J. P. obowiązek dostarczenia oceny technicznej, sporządzonej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, robót budowlanych wykonanych z odstępstwami od zatwierdzonej dokumentacji projektowej budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...], w zakresie prawidłowości ich wykonania z obowiązującymi normami i przepisami w terminie dwóch miesięcy.

Przy piśmie z dnia [...] listopada 2003 r. strona zobowiązana przedłożyła wymaganą opinię techniczną.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] nakazał J. P. wykonanie rozbiórki dobudowanego do budynku mieszkalnego jednorodzinnego pomieszczenia o wymiarach 2,28 m x 1,43 m pełniącego funkcję wiatrołapu.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...], znak: [...], uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W dniu [...] lipca 2011 r. ponownie przeprowadzono czynności kontrolne w w/w sprawie, w trakcie których stwierdzono istnienie dobudowanego wiatrołapu o gabarytach 1,45m x 2 m, 25m x 2,20 m oraz zmianę układu okien na poddaszu użytkowym od strony południowej budynku. Pozostałe gabaryty budynku pozostały niezmienne w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...].

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] nałożył na J. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. Nr [...] w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy w/w decyzja stanie się ostateczna.

Przy piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. strona zobowiązana przedłożyła cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego w/w inwestycji.

W następstwie powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...] nałożył na J. P. obowiązek doprowadzenia w/w budynku do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] poprzez rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że bezsprzecznie ustalono, że dobudowane do budynku mieszkalnego od strony zachodniej pomieszczenie wiatrołapu, posiadające otwór okienny od strony granicy działek nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] w [...], znajduje się w odległości mniejszej niż ustalają warunki zawarte w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Ponadto z treści warunków szczegółowych zawartych w decyzji Urzędu Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] września 1999 r. wynika dodatkowo, że "ściany zlokalizowane w odległości mniejszej niż 4,0 m od granicy działki należy projektować bez otworów okiennych i drzwiowych".

Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uznał, że istnieje możliwość doprowadzenia przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu zgodnego z prawem poprzez rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu, na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...], znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że organ powiatowy prowadził postępowanie naprawcze w oparciu o przepisy art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego "w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego''.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odnosząc się do argumentacji zawartej w decyzji organu I instancji, wyjaśnił, że z przedłożonego projektu zamiennego architektoniczno - budowlanego omawianego budynku mieszkalnego wynika, iż: "doświetlenie naturalne pomieszczenia wiatrołapu stanowi wbudowane okno o wymiarach 0,40m x 0,90m zabudowane szklanymi luksferami". W ocenie organu tzw. luksferów nie można traktować jako otworów okiennych. Pomimo tego, że luksfery pełnią funkcję doświetlającą nie są oknami. Wobec tego ścianę z luksferami traktować należy jako ścianę bez otworów okiennych. Niemniej jednak, dobudowa pomieszczenia wiatrołapu do omawianego budynku spowodowała, że odległość tego obiektu od działki sąsiedniej wynosi 2,57 m, co jest niezgodne z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Stosownie bowiem do § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia: jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy,

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ściana bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że w niniejszej sprawie brak jest możliwości zatwierdzenia przedłożonego projektu zamiennego, co traktować należy jako niewypełnienie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a to skutkuje wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.

Organ odwoławczy podkreślił, iż wykładnia art. 51 Prawa budowlanego prowadzi do przyjęcia stanowiska, że przez niewykonanie obowiązku określonego w ust. 1 pkt 3 tego artykułu należy rozumieć także sytuacje, w której co prawda przedstawiono zamienny projekt budowlany, ale projekt taki nie może zostać zatwierdzony. Inna interpretacja art. 51 Prawa budowlanego wypaczałaby istotę postępowania naprawczego i wyłączała możliwość orzekania na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego (por. wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 328/12, LEX nr 1226495).

Skargę do Sądu na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] wniosła J. P. wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 51 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane oraz § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że właściciel sąsiedniej posesji przy ul. [...], brat skarżącej – J. G. wyraził na piśmie zgodę na zbudowanie wiatrołapu na wykonanym wcześniej podeście schodów zewnętrznych o wymiarach 2,28 x 1,43 m (w odległości 2,57 m od granicy działki).

Zdaniem skarżącej przepisy prawa obowiązujące w 2000 r., tj. w dacie wydania pozwolenie na budowę umożliwiały zbudowanie wiatrołapu za zgodą sąsiada, zgodnie z § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 132, poz. 878). Podniosła, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] września 2014 r. błędnie zastosował przepis § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem przepis ten wszedł w życie w 2002 r., a więc nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącej, w wyniku błędnego zastosowania przepisu z 2002 r. podjęta została nieprawidłowa decyzja o rozbiórce pomieszczenia wiatrołapu na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., - dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt wyłącznie w aspekcie jego zgodności z prawem i może go wzruszyć jedynie wówczas, gdy narusza on przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Tym samym w zakresie dokonywanej kontroli sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Badając legalność zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie nie odpowiada prawu.

Sąd kontrolował decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy, po rozpatrzeniu odwołania J. P., decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] nakładającą na J. P. obowiązek doprowadzenia wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] poprzez rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy w/w decyzja stanie się ostateczna.

Jako podstawę materialno-prawną decyzji organ wskazał przepis art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. Nr 1409 ze zm.).

Zgodnie z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo

3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję:

1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Zgodnie z ust. 4 cytowanego przepisu, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W myśl art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Na podstawie art. 51 ust. 6 ww. ustawy, przepisów ust. 4 i 5 dotyczących pozwolenia na użytkowanie nie stosuje się do robót budowlanych innych niż budowa bądź przebudowa obiektu budowlanego lub jego części.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy stwierdzić należy, iż ustalenie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego bądź innych warunków pozwolenia na budowę stanowi podstawę do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Termin wykonania określonych obowiązków określa organ w decyzji, a jego niedotrzymanie skutkuje konsekwencjami z art. 51 ust. 5 ww. ustawy. W toku postępowania organ ocenia, czy doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę i określa, na czym owo odstąpienie polegało.

W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] stwierdził, że budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. [...] w [...] został wybudowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] projektu budowlanego, polegającymi na dobudowie do w/w budynku pomieszczenia o wymiarach 2,28 m x 1,43 m wraz ze schodami, pełniącego funkcję wiatrołapu, w odległości 2,57 m od granicy działki. W tej sytuacji organ, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] nałożył na J. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Podkreślić przy tym należy, że organ może wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane tylko jeden raz. Po jej wydaniu organ nie ma już możliwości ponowienia zobowiązania przewidzianego w tym przepisie, ani wydania jakiejkolwiek innej decyzji umożliwiającej doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z przepisami (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1554/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z akt sprawy wynika, że obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. został wykonany, tj. przedłożono cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego inwestycji w dniu [...] lipca 2012 r. Organ mógł ten projekt budowlany zamienny zatwierdzić, ale uznał, że nie było to możliwe, gdyż dobudowa narusza przepisy warunków technicznych. Zaznaczyć należy, że organ bada zgodność projektu budowlanego zamiennego z przepisami warunków technicznych z chwili wydania decyzji, a nie z chwili budowy.

W tak ustalonym stanie faktycznym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane, nałożył na J. P. obowiązek doprowadzenia wybudowanego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] poprzez rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu.

Organ całkowicie pominął, że z momentem gdy decyzja z dnia [...] grudnia 2011 r. stała się ostateczna, zgodnie z art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2000 r. powinna być uchylona przez właściwy organ. W tej sytuacji zgodność z prawem nie może oznaczać zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...].

Orzekając na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego ma możliwość rozstrzygnięcia sprawy poprzez decyzję nakazującą: 1) zaniechanie dalszych robót budowlanych albo 2) rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź 3) doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Tymczasem organ I instancji decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, nałożył obowiązek doprowadzenia wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu zgodnego z prawem (zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...]) jednocześnie orzekając rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu i określił termin wykonania.

Przepis art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego przewiduje alternatywne sposoby rozstrzygnięcia poprzez nakazanie rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przepis ten nie daje możliwości nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem i jednocześnie nakazanie rozbiórki.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że w postępowaniu legalizacyjnym badanie zgodności projektu budowlanego zamiennego następuje z przepisami prawa obowiązującymi w dacie wydania decyzji. Oznacza to obowiązek stosowania przepisów obowiązujących w dacie przeprowadzania postępowania. Zatem prawidłowo organy zastosowały przepisy ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy konieczne będzie zatem ustalenie, w pierwszej kolejności, czy zgodnie z art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, decyzja Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] została uchylona, a następnie, czy jest możliwe doprowadzenie wykonanych robót budowlanych (dobudowanego pomieszczenia wiatrołapu) do stanu zgodnego z prawem. Następnie organy wydadzą stosowne rozstrzygnięcie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 51 ustawy – Prawo budowlane, po wydaniu decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 3, organ może wydać decyzję legalizującą inwestycję, przewidzianą w art. 51 ust. 4, bądź decyzję, o której mowa w art. 51 ust. 5 tej ustawy. Organ winien mieć na uwadze, że wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest możliwe w przypadku braku możliwości zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, z powodu braku możliwości doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 328/12, LEX nr 1226495).

W przypadku, gdy konieczne będzie wydanie decyzji o rozbiórce, w trybie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, organy powinny rozważyć, czy jest możliwa rozbiórka części wiatrołapu, skoro przepis art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego przewiduje wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części. Zauważyć bowiem należy, że decyzja organu podjęta w oparciu o art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego ma charakter decyzji uznaniowej, albowiem w/w przepis dopuszcza orzeczenie o nakazie rozbiórki zarówno całości jak i części obiektu budowlanego zrealizowanego z istotnymi odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę, jak również inne rozstrzygnięcia, tj. zaniechanie dalszych robót albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 585/10, lex nr 755843).

Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 7 i art. 77 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia sprawy oraz z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w pkt. I wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.