Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 880/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 10,  art. 8,  art. 10 ust. 1,  art. 24 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Nr [...], Prezydent Miasta K., po rozpoznaniu wniosku z dnia [...], przyznał L.P. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem O.P. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego w kwocie [...],- zł. miesięcznie od dnia [...] do dnia [...]. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 6, art. 9-15 i art. 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.).

Od tej decyzji strona wniosła odwołanie podnosząc, że od dnia [...] przebywa na urlopie wychowawczym, który został jej udzielony przez pracodawcę. Dalej podała, że z jej powództwa toczyło się postępowanie sądowe przeciwko ZUS-owi, dlatego wcześniej nie miała możliwości w tym zakresie wystąpić z wnioskiem.

Decyzją z dnia [...], Nr [...], w wyniku rozpoznania odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy opierając się na aktach sprawy zaznaczył, że odwołująca złożyła wniosek dopiero w dniu [...], przytoczył treść przepisu art. 10 ust. 1 i art. 24 ust. 1-2 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz stwierdził, że odwołująca spełnia ustawowe przesłanki do przyznania na syna O. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego począwszy od miesiąca lipca 2009 r. Nadto, nie wystąpiła wcześniej z wnioskiem w przywołanym zakresie i nie przedstawiła na tą okoliczność żadnego dowodu. Powołując się na treść § 12 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2005 r., Nr 105, poz. 881 z późn. zm.) organ uznał, iż w przypadku, gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów, podmiot realizujący świadczenia rodzinne przyjmuje wniosek i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących dokumentów. W przypadku, gdy przyczyną niedostarczenia wymaganego dokumentu przez osobę składającą wniosek jest niewydajnie dokumentu przez właściwą instytucję w ustawowo określonym terminie oraz osoba może to udokumentować, świadczenia rodzinne przysługują począwszy od miesiąca, w którym wniosek został złożony. Tymczasem z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby odwołująca występowała wcześniej z wnioskiem o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego.

W skardze od powyższej decyzji, L.P. nie zgodziła się z rozstrzygnięciem w zakresie nieuwzględnienia wypłaty przyznanego jej świadczenia z dniem rozpoczęcia urlopu wychowawczego oraz powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W piśmie z dnia [...] dodatkowo podniosła, że uzyskała informację o konieczności objęcia jej ubezpieczeniem społecznym, tak aby mogła ubiegać się o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Z tej przyczyny dopiero po uzyskaniu wyroku Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia [...] i objęciu jej z dniem [...] ubezpieczeniem społecznym z tytułu zatrudnienia złożyła stosowny wniosek w tym zakresie z dnia [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnioskował o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 tej samej ustawy, iż tylko stwierdzenie, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd decyzji. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu jedynie wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie miała jednak miejsca. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała bowiem, iż odpowiada ona prawu. Przy czym zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie był związany zarzutami i wnioskami skargi.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), określające warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ich ustalania, przyznawania i wypłacania.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzją pierwszoinstancyjną z dnia [...] Prezydent Miasta K. przyznał skarżącej dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego w wysokości [...],- zł. miesięcznie na okres od [...] do [...]. Powyższa decyzja została wydana m.in. w oparciu o zaświadczenie pracodawcy z dnia [...], z którego wynika, że skarżącej został udzielony urlop wychowawczy w wymiarze 3 lat począwszy od dnia [...]. Nie ulega wątpliwości, że wcześniejszą decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...], poprzedzoną wnioskiem z dnia [...], skarżącej został przyznany zasiłek rodzinny na okres od dnia [...] do dnia [...] oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka w wysokości 1 000, - zł.

Zgodnie z art. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych dodatki przysługują do zasiłku rodzinnego wówczas, gdy istnieje uprawnienie do zasiłku rodzinnego. Oznacza to, że brak uprawnień do zasiłku nie daje podstaw do przyznania dodatków, które są ściśle z nim związane. W związku z czym warunkiem uzyskania określonego w art. 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawa do dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego jest nabycie prawa do zasiłku rodzinnego (por. art. 8 pkt 2 tej samej ustawy). Przy czym dodatek ten przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli dziecko pozostaje pod jego faktyczną opieką, uprawnionemu do urlopu wychowawczego, nie dłużej jednak niż przez okres:

1) 24 miesięcy kalendarzowych;

2) 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu;

3) 72 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo o znacznym stopniu niepełnosprawność (art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych).

Dodatek przysługuje w wysokości 400,00- zł. miesięcznie. Natomiast dodatek przysługujący za niepełne miesiące kalendarzowe wypłaca się w wysokości 1/30 dodatku miesięcznego za każdy dzień (art. 10 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych).

W sprawie bezsporne jest, że w dniu [...] skarżąca po raz pierwszy złożyła wniosek o ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego i pobierała wówczas zasiłek rodzinny. Do wniosku dołączyła zaświadczenie pracodawcy z dnia [...], z którego wynika, że skarżącej został udzielony urlop wychowawczy w wymiarze 3 lat począwszy od dnia [...]. Wobec czego organ pierwszoinstancyjny prawidłowo decyzją z dnia [...] przyznał wnioskowane świadczenie począwszy od miesiąca, w którym skarżąca złożyła wniosek, tj. lipca 2009 r. Natomiast z przywołanego zaświadczenia pracodawcy, jakie skarżąca przedłożyła organowi wynika, że urlop wychowawczy został jej udzielony już wcześniej.

Przyjdzie jednocześnie zauważyć, że wnioskowany dodatek w sposób nierozerwalny musiał wiązać się ze złożeniem stosownego wniosku i mógł być przyznany zgodnie z treścią art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.

Organy nie mogły przyznać przywołanego świadczenia od innej daty, gdyż z jednoznacznej treści przepisu art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika, że jedynym zdarzeniem skutkującym ustaleniem prawa do świadczeń rodzinnych jest złożenie wniosku. Nadmienić przy tym należy, że sama skarżąca pobierała już świadczenie rodzinne w postaci zasiłku rodzinnego i składała już wnioski w tym zakresie, dlatego też uznać należy, że złożenie przez nią wniosku dopiero w miesiącu lipcu 2009 r. było ujemną konsekwencją braku należnej staranności o własne interesy ze strony samej skarżącej, a nie skutkiem braku informacji ze strony organu. Nic nie stało bowiem na przeszkodzie, aby skarżąca złożyła stosowny wniosek i domagała się jego rozpatrzenia przez właściwy organ.

Reasumując, zadaniem Sądu, organy rozpoznające niniejszą sprawę, przywołanym już wcześniej przepisom prawa w szczególności ustawy o świadczeniach rodzinnych nie uchybiły.

W tym stanie rzeczy przyszło stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zawarte w skardze argumenty nie mogły odnieść skutku. Dlatego skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.