Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 419/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i odmówiono w zakresie zwolnienia od kosztów
Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i odmówiono w zakresie zwolnienia od kosztów

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2017r. po rozpoznaniu wniosku Z. W. i Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. W. i Z. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać Z. W. i Z. W prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. W.

i Z. W. w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata z urzędu.

W sprawie zważono co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a).

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Utrzymują się z dochodów w wysokości ok. 2300 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się renta wnioskodawcy

w wysokości ok. 1020 złotych i emerytura wnioskodawczyni w wysokości ok. 1300 złotych. Posiadają dom o pow. 105 m² na działce 0,90 ha. Do ponoszonych wydatków wnioskodawcy zaliczyli: opłatę za prąd w wysokości 200 złotych, opłatę za gaz w wysokości 100 złotych, opał 500 złotych, podatek 300 złotych rocznie, 500 złotych na leki.

Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów przez wnioskodawców uznano, że nie są oni w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika

z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza ich możliwości finansowe. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawcy są na tyle osobami ubogimi, iż ich rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają im wywiązanie się

z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego.

Stwierdzono, że wnioskodawcy, którzy uzyskują stałe dochody we wskazanej wyżej wysokości są w stanie wygospodarować środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Oceniono, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawców nie spowoduje utraty ich płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku

w koniecznym utrzymaniu. Zauważyć trzeba, że wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi jedynie 200 zł. Inne koszty sądowe, o ile w ogóle się pojawią (ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku -

w przypadku oddalenia skargi – 100 zł, ewentualny wpis od skargi kasacyjnej - 100 zł) byłyby rozłożone w czasie. Pozwala to na przyjęcie, iż wnioskodawcy będą

w stanie zgromadzić środki na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 1

i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.