Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 219/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "Przedsiębiorstwa Produkcyjno–Handlowo–Usługowego K. Spółka Jawna R. D., E. D." w G. w likwidacji od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 884/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "Przedsiębiorstwa Produkcyjno–Handlowo–Usługowego K. Spółka Jawna R. D., E. D." w G. w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 884/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odrzucił skargę P.P.H.U. K. Spółka Jawna R. D., E. D. w G. w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] września 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Referując na wstępie uzasadnienia stan faktyczny sprawy Sąd I instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2009 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony, w szczególności nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2009 r. wezwano skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały przesłane jedną przesyłką poleconą nr 123143304. Przesyłkę skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 25 listopada 2009 r. W dniu 3 grudnia 2009 r. do Sądu wpłynął przesłany przez R. D. aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzający jego umocowanie do reprezentowania Spółki przed sądem administracyjnym w niniejszej sprawie. Natomiast do dnia 21 grudnia 2009 r. strona skarżąca nie wpłaciła wymaganej kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi.

W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) postanowił odrzucić skargę.

Skargę kasacyjną od postanowienia WSA w G. W. z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 884/09, wniosło P.P.H.U. K. Spółka Jawna R. D., E. D. w G. w likwidacji. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia od strony przeciwnej na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła naruszenie prawa procesowego, to jest art. 6 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż w przesyłce poleconej nr 123143304 znajdowało się tylko wezwanie z dnia 13 listopada 2009 r. do usunięcia braków formalnych przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony. Strona wskazała, iż nie otrzymała w w/w przesyłce wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i w konsekwencji, nie mając wiedzy o konieczności uiszczenia opłaty od skargi, nie wykonała jej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy - p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.

Skarga kasacyjna oparta została na podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W ramach tej podstawy kasacyjnej strona wnosząca skargę kasacyjną postawiła Sądowi I instancji zarzut naruszenia art. 6 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., opierając się na stwierdzeniu, że strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w terminie z uwagi na fakt, iż nie otrzymała wezwania do usunięcia tego braku.

Z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem z dnia 13 listopada 2009 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych (k. 15). Zarządzenie to - jak wynika z tej samej karty - zostało wykonane przez starszego sekretarza sądowego dnia 16 listopada 2009 r. Ponadto w aktach sprawy (k. 17) znajduje się doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 16 listopada 2009 r. wraz z pouczeniem o sposobie zapłaty, możliwości zaskarżenia zarządzenia, warunkach formalnych zażalenia, obowiązkach stron, możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Nadto, w aktach sprawy (k. 20) jest potwierdzenie odbioru, z którego wynika, iż przesyłka nr 123143304 zawierająca: wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpowiedź na skargę, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została odebrana przez R. D. w dniu 25 listopada 2009 r.

W związku z powyższym należy podnieść, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało w sposób prawidłowy, a mimo zawartego w nim – stosownie do art. 6 p.p.s.a. – pouczenia, strona w wyznaczonym terminie nie wpłaciła wymaganej kwoty tytułem wpisu sądowego, wobec czego Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzenie strony wnoszącej skargę kasacyjną o nieotrzymaniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie znajduje wiarygodnego oparcia w okolicznościach faktycznych sprawy. Osoba uprawniona do reprezentowania strony skarżącej kwitując odbiór przesyłki nr 123143304, własnoręcznym podpisem potwierdziła otrzymanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpowiedzi na skargę oraz wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Działając z należytą starannością strona winna sprawdzić czy niniejsza przesyłka zawiera wszystkie wymienione w niej pisma. Zauważywszy jakiekolwiek nieprawidłowości, powinna niezwłocznie poinformować o tym Sąd, który na tej podstawie obowiązany byłby ponowić wezwanie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.