Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 426/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. – P. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2009 r. Rada Miasta podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną M. P.- P..

M. P. – P. wezwała organ do usunięcia naruszenia pismem z dnia 18 czerwca 2009r., które organ otrzymał w dniu 22 czerwca 2009 r. ( prezentata Urzędu Miasta z dnia 22 czerwca 2009 r.).

Organ pismem z dnia 24 czerwca 2009 r. zawiadomił pełnomocnika skarżącej, że jej wezwanie zostanie załatwione do dnia 10 września 2009 r.

M. P.- P. wniosła skargę na przedmiotową uchwałę Rady Miasta, powołując się na art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga została przez nią złożona osobiście w dniu 24 sierpnia 2009 r.

Kolejne pisma skarżącej i jej pełnomocnika zatytułowane "skarga" datowane 25 sierpnia 2009 r. i 3 września 2009 r. zostały dołączone do akt sprawy jako pisma procesowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Zgodnie natomiast z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ( tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSA i WSA 2007/3/60 ).

Należy też wskazać, że fakt, iż przepis art. 102 a ustawy o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa , o którym mowa w art. 52 § 3 i 4. Uchwała rady gminy nie przestaje być jednak innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tego prawa ( tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06 , niepublikowane).

Poglądy powyższe Sąd orzekający w sprawie niniejszej w całości podziela.

Art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi dotyczy sytuacji , gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, o ile jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga.

Zauważyć należy, że udzieleniem odpowiedzi na wezwanie, o którym mowa w powyższym przepisie jest nie udzielenie jakiekolwiek odpowiedzi na wezwanie, lecz udzielenie odpowiedzi merytorycznej, z której wynika, czy organ uwzględnił wezwanie, czy też że go nie uwzględnił.

Nie jest więc udzieleniem odpowiedzi na wezwanie, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., pismo organu z dnia 24 czerwca 2009 r. zawierające informację, że wezwanie skarżącej załatwione zostanie do dnia 10 września 2009 r.

Na marginesie stwierdzić należy, że nie ma w sprawie niniejszej znaczenia, że w dniu 2 września 2009 r. Rada Miasta Pruszcz Gdański podjęła uchwałę o oddaleniu wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia jako bezzasadnego. Skarga powinna być bowiem wniesiona w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania, o ile organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed ich upływem , a nie sposób uznać, że dopuszczalna jest sytuacja, że po bezskutecznym upływie drugiego z terminów i nie wniesieniu w tym terminie skargi możliwe byłoby skuteczne wniesienie skargi w przypadku, gdyby organ udzielił odpowiedzi, lecz po upływie drugiego z terminów.

Skarżąca wniosła skargę w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w rozumieniu art. 53 § 2 p.p.s.a., a nie -jak twierdzi pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 7 października 2009 r. – po udzieleniu negatywnej odpowiedzi przez Radę Miasta.

Skarżąca nadała wezwanie do usunięcia naruszenia listem poleconym i wpłynęło ono do organu w dniu 22 czerwca 2009 r. , a następnie dodatkowo złożyła to wezwanie osobiście w dniu 25 czerwca 2009 r. Złożenie drugiego egzemplarza wezwania nie oznacza, że można przyjąć późniejszą datę jako datę wezwania organu do usunięcia naruszenia, bowiem skutek wezwania organu do usunięcia naruszenia powstał w momencie doręczenia pierwszego wezwania, czyli w dniu 22 czerwca 2009 r.

Skoro więc wezwanie do usunięcia naruszenia organ otrzymał w dniu 22 czerwca 2009 r. , a organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., to skargę należało - zgodnie z treścią przywołanego przepisu - wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia, czyli od dnia 22 czerwca 2009 r. Tak więc termin do wniesienia skargi upływał w dniu 21 sierpnia 2008 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 24 sierpnia 2009 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.