Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1729/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, Sędzia WSA Agata Ćwik – Bury (spr.), Asesor WSA Katarzyna Stuła – Marcela, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi A Sp. z o. o. (dalej: skarżący, Spółka) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor) wydane w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 17 § 1 i art. 18, art. 23 § 1, § 4 pkt 1 i art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. D.U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej: u.p.e.a.), utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. (dalej: Naczelnik) z dnia [...] Nr [...] w sprawie skargi na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...].

2. Postępowanie przed organami egzekucyjnymi.

2.1. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec skarżącego do ww. tytułów wykonawczych opiewających na podatek od towarów i usług w łącznej kwocie należności głównej w wysokości [...] zł, Naczelnik dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S.A. zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...]. Odpisy tytułów wykonawczych wraz z wydrukiem zawiadomienia doręczono Spółce w dniu [...].

2.2. Pismem z dnia 31.07.2019 r. skarżący wniósł "skargę wobec zajęcia rachunku bankowego z dnia [...] na podstawie tytułów wykonawczych o Nr.[...], a także wobec zajęcia rachunku bankowego z dnia [...]", wnosząc o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych.

2.3. Pismem z dnia 31.07.2019 r. nazwanym "zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w administracji", skarżący wniósł "sprzeciw wobec prowadzenia egzekucji administracyjnej oraz wydania tytułów wykonawczych oNr.[...]", a także wobec zajęcia rachunku bankowego z dnia [...], wnosząc o uchylenie tytułów wykonawczych, uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu zarzutów podniesiono tożsame okoliczności co w piśmie z dnia 31.07.2019 r., nazwanym "skargą w postępowaniu egzekucyjnym w administracji".

2.4. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik zawiesił postępowanie egzekucyjne do tytułów wykonawczych o Nr. [...], [...], a zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] wstrzymał realizację zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego.

2.5. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik uznał za nieuzasadnioną skargę na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S.A.

2.6. W odpowiedzi na wezwanie organu egzekucyjnego wpłynęło pismo z dnia 12.09.2019 r., nadane pocztą w dniu 13.09.2019 r., w którym Spółka wskazała, iż zarzuty oparte są na przepisach art. 33 § 1 pkt. 1, 3, 7 i 10 u.p.e.a.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik uznał złożone zarzuty za nieuzasadnione.

2.7. W terminie prawem przewidzianym - pismem z dnia 12.09.2019 r., nadanym pocztą w dniu 13.09.2019 r., Spółka zaskarżyła postanowienie z dnia [...] o odmowie uchylenia zajęcia rachunku bankowego z dnia [...] na podstawie ww. tytułów wykonawczych, a także wobec zajęcia rachunku bankowego z dnia [...], wnosząc o uchylenie tego postanowienia oraz dokonanych czynności. W treści zażalenia wskazano, iż skarżący złożył skutecznie zarzuty wobec prowadzonej egzekucji wskazując m.in. na wadliwość tytułów wykonawczych", a także, iż "w związku z tym zajęcia rachunków dokonane w wyniku wadliwie prowadzonego postępowania egzekucyjnego również pozostają wadliwe".

2.8. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika.

W uzasadnieniu przywołał materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia tj. art. 54 u.p.e.a. i wskazał, że skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora może być wnoszona na czynności zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, a więc na czynności o charakterze wykonawczym i to tylko wtedy, gdy ustawa nie przewiduje innych środków zaskarżenia. Skarga składana w trybie art. 54 § 1 powołanej ustawy, powinna dotyczyć konkretnej czynności egzekucyjnej, a organ dokonuje w tym trybie oceny zgodności z prawem czynności faktycznych podjętych w wykonaniu zastosowanego środka egzekucyjnego. W ramach skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora można wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dokonując zatem oceny czynności egzekucyjnych organ bada, czy w ramach zastosowanego środka czynności zostały dokonane zgodnie z przepisami ustawy egzekucyjnej.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik zaskarżonym postanowieniem uznał za nieuzasadnioną skargę na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S.A. Naczelnik w celu wyegzekwowania przedmiotowych należności zastosował jeden ze środków egzekucyjnych przewidzianych w art. 1a pkt 12 lit. a) tiret 4 u.p.e.a. tj. egzekucję z rachunku bankowego.

W niniejszej sprawie zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zawierało wszystkie elementy z art. 67 § 2b u.p.e.a. Zastosowanie środka egzekucyjnego było więc zgodne z przepisami prawa regulującymi tę kwestię w brzmieniu obowiązującym na dzień dokonania zajęcia (z dniem 03.09.2019 r. przepisy art. 67 § 2a pkt 3 i art. 67 § 2b zostały uchylone), a powyższa procedura została zachowana. Brak jest zatem podstaw do uchylenia zaskarżonego zajęcia.

Zdaniem Dyrektora organ egzekucyjny nie naruszył art. 80 u.p.e.a. Naczelnik doręczył Spółce dokumenty wskazane w art. 80 u.p.e.a. za potwierdzeniem odbioru przez pocztę. Wydruk zawiadomienia z dnia [...] organ egzekucyjny doręczył skarżącemu w dniu [...], natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności, organ egzekucyjny doręczył ww. zawiadomienia drogą elektroniczną w dniu [...]. Organ egzekucyjny wypełnił więc ciążący na nim obowiązek powiadomienia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Jednocześnie z wydrukiem zawiadomienia organ doręczył zobowiązanej Spółce odpis tytułu wykonawczego wypełniając tym regulację przepisu art. 80 § 3 u.p.e.a.

Dyrektor, poddając analizie wszystkie okoliczności podniesione przez zobowiązaną Spółkę wskazał, że w trybie skargi na czynności egzekucyjne nie podlegają rozpatrzeniu kwestie materialno-prawne stanowiące podstawę uruchomienia odrębnego postępowania administracyjnego. Kwestie mające wpływ na prawidłowość prowadzonego postępowania egzekucyjnego są rozstrzygane w trybie art. 34 i art. 59 u.p.e.a. Postępowanie skargowe nie może być traktowane jako uniwersalny środek zaskarżenia w ramach którego można podnosić kwestie podlegające rozpoznaniu w odrębnych trybach postępowania.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący odrębnym pismem z dnia 31.07.2019 r., doprecyzowanym pismem z dnia 12.09.2019 r. w związku z wezwaniem organu egzekucyjnego wskazała, iż wnosi zarzuty oparte na przepisach art. 33 § 1 pkt. 1, 3, 7 i 10 u.p.e.a. do ww. tytułów wykonawczych jednocześnie wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz uchylenie czynności egzekucyjnej.

Zauważyć należy, iż organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] Nr [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułów wykonawczych, a następnie wydał w dniu [...] postanowienie Nr [...] w przedmiocie zarzutów. Tym samym kwestie te podlegają już ocenie w odrębnym trybie.

Ponadto skarżący zarówno w skardze na czynność egzekucyjną zajęcia rachunku bankowego, jak i zażaleniu nie kwestionował okoliczności formalnoprawnych, odnoszących się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania tychże czynności egzekucyjnych. A istotą skargi na czynność egzekucyjną jest kontrola poprawności jej dokonania na gruncie przepisów normujących tryb postępowania przy zastosowaniu konkretnego środka egzekucyjnego. W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania tychże czynności egzekucyjnych. Bezzasadnym jest zatem podnoszenie okoliczności stanowiących podstawę do wniesienia zarzutów (wyrok NSA z dnia 08.10.2009 r., II FSK 944/08; wyrok NSA z dnia 06.12.2013 r., II FSK 2988/11, NSA z dnia 08.12.2017 r. II FSK3048/I5 wyrok NSA z dnia 13.08.2019 r., II FSK 3454/17).

W związku z powyższym Dyrektor stwierdził, że zajęcie wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego dokonane zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...], było prawidłowe i spełniało wymogi formalne.

3. Postępowanie przed Sądem I instancji.

3.1. W imieniu skarżącego pełnomocnik złożył skargę na ww. postanowienie Dyrektora, zaskarżając je w całości oraz wniósł o jego uchylenie w całości, zasądzenie od organu podatkowego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa radcy prawnego, zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia a) skargi do WSA w Gliwicach z dnia 25.11.2019 r. na postanowienie Dyrektora z dnia [...] nr [...] w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności oraz b) zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] [...], w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów co do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

1) naruszenie przepisów art. 3, art. 54 i art. 26, art. 27 u.p.e.a. w związku z art. 239a i 239b § 1 oraz art. 52 § 1 i 2 o.p. w zw. z art. 3 § 1 u.p.e.a.

2) naruszenie przepisów art. 54, i art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 97 § 1 p 4 k.p.a.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że tytuły egzekucyjne wystawiono na podstawie nieostatecznej decyzji z dnia [...], przy czym nie wskazano w tytule o jaką decyzję chodzi (wobec podatnika w tej dacie wydano dwie decyzje). Decyzją z dnia [...] Naczelnik nadał decyzji z dnia [...] nr [...], rygor natychmiastowej wykonalności (nie została powołana w tytułach wykonawczych).

W chwili wydania zaskarżonego postanowienie w sprawie toczy się kilka postępowań: a) postępowanie odwoławcze od dwóch decyzji z dnia [...] b) postępowanie zażaleniowe co do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...] nr [...], c) postępowanie zażaleniowe co do zarzutów podatnika w postępowaniu egzekucyjnym tj. zażalenie wobec odmowy uwzględnienia zarzutów (postanowienie Naczelnika z dnia [...] [...]).

W niniejszej sprawie, rozstrzygnięcie co do tego, czy skarga podatnika zasługuje na uwzględnienie, zależy zatem od stwierdzenia że wszystkie powyżej przedstawione aspekty sprawy działalności organu są zgodne z prawem. Biorąc powyższe pod uwagę, zarówno Naczelnik jak i Dyrektor nie powinien był dokonywać rozstrzygnięcia, które jest przedmiotem zaskarżenia, ale winien był zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia w powyżej wskazanych postępowaniach. Skarżący wskazywał bowiem i przedstawiał swoją argumentację w środkach odwoławczych od aktów i decyzji, które stanowiły podstawę egzekucji, iż egzekucja prowadzona przez organ jest niezgodna z prawem. Po pierwsze, wadliwie i bezprawnie zostały wydane w/w tytuły wykonawcze. Jako podstawę prawną obowiązku wskazano orzeczenie z dnia [...].

Zdaniem skarżącego tytuł wykonawczy nie wskazuje w sposób jednoznaczny podstawy prawnej obowiązku, albowiem w dniu [...] wobec podatnika zostały wydane dwie różne decyzje w zakresie podatku VAT, a żaden z tytułów wykonawczych nie określa orzeczenia w sposób jednoznaczny, przez co nie może stanowić podstawy egzekucji.

Po wtóre, oba orzeczenia z dnia [...] nie określają żadnego obowiązku jaki ciąży a podatniku. Orzeczenia te określają wysokość kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym, a zatem określają wysokość należności jaka przysługuje podatnikowi od organu podatkowego, a nie odwrotnie. W związku z tym, należy wskazać, iż wobec podatnika nie została orzeczona żadna kwota do zapłaty na które mogłaby być przedmiotem egzekucji na podstawie w/w orzeczeń z dnia [...]. Brak natomiast podstawy prawnej do żądania kwot objętych tytułami wykonawczymi. Orzeczenia z dnia [...] zostały zaskarżone przez podatnika i nie są ostateczne, a nadany rygor natychmiastowej wykonalności jest wadliwy, co stanowi przedmiot skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4.1. Skarga okazała się niezasadna.

4.2. Na wstępie należy podkreślić, że stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania).

4.3. Przedmiotem kontroli legalności w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika o uznaniu za nieuzasadnioną skargę na czynność egzekucyjną - zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S.A.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia jest art. 54 u.p.e.a. Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania. Stosownie do art. 1a pkt 2 ustawy egzekucyjnej, przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.

Powołany środek zaskarżania ma na celu ocenę prawidłowości dokonanych przez organ egzekucyjny lub egzekutora czynności o charakterze wykonawczym i technicznym. Skarga na czynności egzekucyjne składana w trybie art. 54 u.p.e.a. nie może być uniwersalnym środkiem zaskarżenia, za pomocą którego można skutecznie kwestionować ewentualne wadliwości postępowania egzekucyjnego, a które mogą być zaskarżone poprzez inny środek prawny przewidziany w ustawie egzekucyjnej. W trybie art. 54 u.p.e.a. nie można skutecznie wnieść skargi, kiedy zawiera ona podstawy dotyczące innego środka zaskarżenia, np. z art. 33 u.p.e.a.

W ramach skargi na czynności egzekucyjne mogą być podnoszone kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest natomiast możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego wyrok WSA w Warszawie z 30 stycznia 2019r., VII SA/Wa 1439/18, LEX nr 2643480) Podobnie wypowiedział się WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 17 kwietnia 2019r., I SA/Bd 96/19, stwierdzając, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora, w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności (LEX nr 2664584). Skarga składana w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a. powinna dotyczyć zatem konkretnej czynności egzekucyjnej organu egzekucyjnego. Zgodnie z art. 54 § 4 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej. Na postanowienie organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.

W trybie skargi na czynności egzekucyjne (art. 54 u.p.e.a.) nie podlegają zatem rozpatrzeniu kwestie materialno-prawne. Kwestie te rozstrzygane są w trybie art. 34 u.p.e.a. i art. 59 u.p.e.a. Postępowanie skargowe nie może być traktowane jako uniwersalny środek zaskarżenia, w ramach którego można podnosić kwestie podlegające rozpoznaniu w odrębnych trybach postępowania.

Powyższe uwagi są istotne dla rozpoznania przedmiotowej sprawy, albowiem wyznaczają ramy kontroli sądowej, a w realiach niniejszej sprawy skarżąca zakwestionowała dokonane zajęcie rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, jednak nie kwestionowała okoliczności formalnoprawnych, odnoszących się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania tychże czynności egzekucyjnych.

4.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że kontrola legalności zaskarżonego postanowienia również w ramach art. 134 p.p.s.a. nie wykazała naruszenia prawa.

Zdaniem Sądu trafnie Dyrektor podniósł, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania tychże czynności egzekucyjnych, w konsekwencji nie jest możliwe skuteczne podnoszenie zarzutów, które stanowią podstawę do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego, wskazano, iż bezzasadnym jest zaskarżenie czynności egzekucyjnych poprzez podnoszenie okoliczności związanych z zarzutami w związku z art. 34 u.p.e.a. w trybie skargi na czynności egzekucyjne. Okoliczności stały się przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie zarzutów.

Sąd podziela pogląd Dyrektora, iż Naczelnik doręczył Spółce dokumenty wskazane w art. 80 u.p.e.a. za potwierdzeniem odbioru przez pocztę. Wydruk zawiadomienia z dnia [...] organ egzekucyjny doręczył skarżącemu w dniu [...], natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności, organ egzekucyjny doręczył ww. zawiadomienia drogą elektroniczną w dniu [...]. Organ egzekucyjny wypełnił więc ciążący na nim obowiązek powiadomienia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Jednocześnie z wydrukiem zawiadomienia organ doręczył zobowiązanej Spółce odpis tytułu wykonawczego wypełniając tym regulację przepisu art. 80 § 3 u.p.e.a.

Przypomnieć należy, że zgodne z art. 80 u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego (§ 1). Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia (§ 2). Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego (§3).

Wskazać także należy, że Naczelnik postanowieniem z dnia [...] Nr [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułów wykonawczych, a następnie wydał w dniu [...] postanowienie Nr [...] w przedmiocie zarzutów. Dyrektor postanowieniem z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 16.10.2019 r. Spółki na postanowienie Naczelnika z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów, uchylił w całości zaskarżone postanowienie Naczelnika i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W konsekwencji kwestie te podlegały już ocenie w odrębnym trybie, albowiem w postępowaniu w trybie skargi na czynność egzekucyjną podlegać nie mogły. Jak już wskazano materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia był art. 54 u.p.e.a., który nie zastępuje on innych środków procesowych, które przysługują zobowiązanemu na podstawie ustawy egzekucyjnej. Skarga na czynności egzekucyjne składana w trybie art. 54 u.p.e.a. nie może być uniwersalnym środkiem zaskarżenia, za pomocą którego można skutecznie kwestionować ewentualne wadliwości postępowania egzekucyjnego, a które mogą być zaskarżone poprzez inny środek prawny przewidziany w ustawie egzekucyjnej. W oparciu o art. 54 u.p.e.a. nie można skutecznie wnieść skargi, jeśli zawiera ona podstawy dotyczące innego środka zaskarżenia, np. zawartego w art. 34 u.p.e.a.

Ponadto zgodnie z art. 97 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W kontekście rozpoznania skargi na czynność egzekucyjną w trybie art. 54 u.p.e.a. zagadnienie wstępne, o którym mowa w przepisie art. 97 k.p.a. nie odnosi się do okoliczności rozpatrzenia zarzutów, czy też odwołań od decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułów wykonawczych. Skarga na czynność egzekucyjną w trybie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi odrębny środek zaskarżenia od zarzutów w trybie art. 34 tej ustawy.

Jedynie na marginesie wskazać trzeba, że tut. Sąd wyrokiem w sprawie I SA/Gl 1698/19 po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 marca 2020 r. sprawy ze skargi Spółki na postanowienie Dyrektora w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności oddalił skargę.

4.5. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, uznając ją za bezzasadną.