Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1496/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

SA/Rz 1496/03 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg S. H., Ja. M., Je. M., R. M., K. P., Z. Ś., J. W., A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] września 2003r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania zabezpieczeń budynku postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

SA/Rz 1496/03

UZASADNIENIE

Skarżący S. H., Je. M., R. M., K. P., Z. Ś., J. W., A. P. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z [...] września 2003r. [...], która nałożony został obowiązek zabezpieczenia budynku usytuowanego na działce nr ewid.764 obr.207 [...] w R. przed możliwością wystąpienia katastrofy budowlanej.

Skarżąca S. H. pismem z dnia 31 maja 2005r. cofnęła swoją skargę z uwagi na zbycie udziałów w przysługującym jej prawie współwłasności do działki nr 764 położonej w R. Również Z. Ś. pismem z 17 maja 2005r. cofnęła skargę złożoną własnym imieniem oraz jako pełnomocnik Je. M., R. M. i K. P. w związku ze zbyciem udziałów we współwłasności działki nr 764 położonej w R. Z takich samych przyczyn skargę cofnęły A. P. oraz J. W. w piśmie z 12 maja 2005r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.271 i Dz. U. nr 240, poz. 2052) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli cofnięcie to zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie Sąd uznał, że takie okoliczności nie wystąpiły, zatem cofnięcie skargi było dopuszczalne.

Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.