Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3046/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie sędzia WSA Grażyna Nasierowska (sprawozdawca), asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 18 maja 2006 r. Z. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej powoływana jako Skarżąca) zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o przekazanie zestawienia kosztów egzekucyjnych naliczonych przez Komornika Skarbowego z wyszczególnieniem tytułów wykonawczych, z podaniem wartości naliczonych kosztów egzekucyjnych, dat wystawienia tytułów wykonawczych oraz dat przesłania ich do Spółki, wysokości pobranych kwot, terminów pobrania i sposobu ich zaliczenia na: koszty egzekucyjne, koszty upomnień, należność główną i odsetki a także podstawy prawnej każdego z tytułów obciążenia. Skarżąca wnioskowała o przedmiotowe zestawienie za okres od 2001 do 2006 r. uzasadniając swój wniosek tym, że Skarżąca ma wątpliwości czy Komornik ściąga prawidłowej wysokości kwoty, a poza tym czy kwoty już ściągnięte zaliczane są, na rzecz odpowiednich tytułów egzekucyjnych.

Postanowieniem z [...] czerwca 2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 64c § 6 i 7, art. 26 § 5 pkt 1 i 2 ustawy z dni a17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) odmówił sporządzenia i przekazania zestawienia kosztów egzekucyjnych, wysokości pobranych kwot ze sposobem zaliczenia ich na koszty egzekucyjne, koszty upomnienia, należność główną oraz odsetki za okres od 2001 r. do maja 2006 r.

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji powołał się na szereg przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, podkreślił, że postanowienie o kosztach egzekucyjnych wydawane jest dopiero w przypadku zakończenia postępowania egzekucyjnego. Natomiast w sytuacji kiedy dłużnik kwestionuje wysokość pobranych w postępowaniu egzekucyjnym kwot to przysługuje mu skarga na czynność egzekucyjną, którą można złożyć w terminie 14 dni od dokonania zakwestionowanej czynności.

Skarżąca pismem z 19 czerwca 2006 r. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę. Skarżąca zaznaczyła, że w jej ocenie postępowanie egzekucyjne w stosunku do niej nie zostało jeszcze zakończone. Wobec czego nie stosuje się w kwestii ustalania kosztów egzekucyjnych przepisów o postępowaniu egzekucyjnym, tylko na podstawie art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, mają odpowiednio zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, który w art. 9 nakłada na organy administracji publicznej obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych. Skarżąca ponownie podniosła, że w trakcie przeprowadzanych czynności egzekucyjnych były naliczane koszty i opłaty co do, których wysokości miała zastrzeżenia.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydanym na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267), art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy o postępowaniu administracyjnym, art. 64c §1 § 7 i § 8 w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych wydawane jest dopiero na zakończenie postępowania egzekucyjnego, a w przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone, a ponadto wbrew twierdzeniom skarżącej brak jest podstaw do zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i wydania na ich podstawie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, ponieważ przepisy te znajdują tylko wtedy zastosowanie, gdy brak jest uregulowania w przepisach postępowania egzekucyjnego.

Skarżąca niezadowolona z wydanego rozstrzygnięcia pismem z 31 sierpnia 2006 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Przedmiotowemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 8 i art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego, oraz art. 64c § 7 i 8 w zw. z art. 64 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżąca ponownie podniosła, że w jej ocenie organy obu instancji niesłusznie odmawiają jej przekazania szczegółowego wyliczenia kosztów egzekucyjnych, przez co naruszają ogólne zasady postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonych orzeczeń bądź innych czynności wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. pod względem ich zgodności z prawem. Sąd rozpatruje sprawę na podstawie akt sprawy, to jest materiału dowodowego zgromadzonego przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a zakres jego rozstrzygnięcia wytyczają granice danej sprawy oraz zakaz reformationis in peius (art. 133 i 134 § 1 i 2 P.p.s.a.).

Dokonana przez Sąd ocena legalności zaskarżonego postanowienia pozwala stwierdzić, że skargę należało oddalić, albowiem wydane w sprawie postanowienie nie narusza prawa.

W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest zakres zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w odniesieniu do ustalenia kosztów postępowania egzekucyjnego w administracji oraz istnienia podstawy do wydania postanowienia ustalającego koszty prowadzonej egzekucji przed jej zakończeniem.

Stan faktyczny w sprawie nie był sporny. W stosunku do Skarżącej zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne. Wszczęcie to nastąpiło w oparciu o tytuły wykonawcze wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. oraz Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.. Postępowanie egzekucyjne prowadził Komornik Skarbowy. Na wniosek wierzyciela postępowanie to zostało zawieszone do dnia 31 maja 2006 r. Po otrzymaniu zawiadomienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego Skarżąca złożyła wniosek o ustalenie dotychczasowych kosztów postępowania egzekucyjnego. Organy obu instancji odmówiły ustalenia tych kosztów na obecnym etapie postępowania.

Zdaniem Sądu stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest słuszne.

Wyjaśnić należy, że kwestia kosztów egzekucyjnych w postępowaniu administracyjnym uregulowana jest w Rozdziale 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz.U. Nr 24, poz. 151, ze zm.). Zgodnie z art. 64c § 1 tej ustawy koszty egzekucyjne obciążają zobowiązanego. Na podstawie § 7 tego przepisu organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Natomiast zgodnie z § 8 żądanie wydania postanowienia w przedmiocie kosztów nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli zostało wniesione po upływie 14 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, a w przypadku zakończenia postępowania egzekucyjnego wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku – od dnia powiadomienia zobowiązanego o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych.

Jednoznacznie należy stwierdzić, że powołane powyżej przepisy nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącej nie zostało zakończone ani poprzez umorzenie, ani poprzez wyegzekwowanie należności. Postępowanie to zostało zawieszone na wniosek wierzyciela. Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organów, że nie ma podstawy do wydania postanowienia ustalającego koszty postępowania egzekucyjnego, gdyż, do wydania takiego postanowienia konieczne jest zakończenie postępowania egzekucyjnego, aby była możliwość kompleksowego ustalenia ostatecznych kosztów postępowania egzekucyjnego oraz aby rozpoczął bieg termin 14-dniowy, o którym mowa w art. 64c § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Słusznie organ podnosi, że skoro Skarżąca miała wątpliwości co do wysokości egzekwowanych kwot, w trakcie postępowania egzekucyjnego, to na podstawie uprawnienia wyrażonego w art. 54 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przysługiwała jej skarga na dokonaną czynność egzekucyjną. Natomiast należy zauważyć, że Skarżąca nie korzystała ze swojego uprawnienia, i do momentu zawieszenia postępowania egzekucyjnego z przysługujących jej środków ochrony nie korzystała. Skarżąca dopiero w czasie zawieszenia postępowania złożyła wniosek o kompleksowe przedstawienie jej zestawienia kosztów egzekucyjnych. Na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uprawnienie takie Skarżącej nie przysługuje. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organów, że nie było podstaw do rozpatrzenia wniosku tej treści. Brak jest uregulowań prawnych, które nakładałyby na organy obowiązek wydawania postanowień o kosztach postępowania egzekucyjnego przed jego zakończeniem. Art. 64c § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jednoznacznie tę kwestie reguluje. Postanowienie o kosztach egzekucyjnych wydawane jest po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, bądź poprzez umorzenie, bądź poprzez wyegzekwowanie dochodzonych kwot.

Wbrew stanowisku Skarżącej, obowiązku wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, nie można dopatrzyć się w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca argumentuje swoje stanowisko tym, że na podstawie art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organy winny stosować odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, i w konsekwencji na każdym etapie postępowania egzekucyjnego, na żądanie zobowiązanego informować go o wysokości kosztów administracyjnych. Skarżąca wniosek taki wywodzi z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, m.in. z art. 6, art. 8 i art. 9, stanowiących zasadę praworządności, zasadę przekonywania i zasadę udzielania informacji. Jednakże interpretacja art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, prowadzi do wniosku, że stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odpowiednio oznacza, że stosujemy je tylko wtedy, gdy ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie reguluje jakiejś kwestii bądź reguluje ją niedostatecznie. Odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu egzekucyjnym oznacza, że przepisy tego kodeksu mogą być stosowane tylko w takim zakresie, i w taki sposób, aby uzupełniać, a nie modyfikować ustawę o postępowaniu egzekucyjnym. Wynika stąd konieczność selektywnego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz niedopuszczalność stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w takich sprawach, które zostały uregulowane w sposób wyczerpujący w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym. Zdaniem Sądu w kwestii kosztów egzekucyjnych uregulowania ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracyjnym są kompleksowe, i nie ma w tym zakresie podstaw do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę jako niezasadną oddalił.