Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 282/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2014 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi P. w W. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej SKO) z [...] października 2013r. nr [...]. Zaskarżonym orzeczeniem, działając na podstawie art. 138 § 1pkt 1 w zw. z art.144 kpa oraz art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) SKO w W. po rozpoznaniu zażalenia zobowiązanego P. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. Nr [...], z dnia [...] września 2013r., którym odrzucono zarzut, uznając go za nieuzasadniony w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego [...] z [...] maja 2010r.

Postanowienie to wydane zostało w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...] Prezydent W., po rozpatrzeniu wniosku P. reprezentowanego przez pełnomocnika P. B. – [...], działając na podstawie art. 83, 84, 85, 86 i 87 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2004r. Nr 92, poz. 880 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. z 2004r. Nr 228 poz. 2306 z p. zm.), orzekł m.in.

1) zezwolić na wycinkę w terminie do dnia [...] października 2005r. [...]

4) naliczyć opłatę za wycięcie drzew wymienionych w pkt 1 decyzji w wysokości [...] zł (słownie: [...]), którą należy wpłacić Gminny Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na konto prowadzone w [...] w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja stanie się prawomocna [ ... ]

10) ustalić płatnikiem należności wymienionych w pkt 4 decyzji wykonawcę inwestycji K. (dalej "K.").

Powyższą decyzję doręczono P. w dniu [...] marca 2005r. oraz K. w dniu [...] lutego 2005r. Od decyzji tej nie zostało złożone odwołanie.

Opłata została wniesiona.

Następnie decyzją z dnia [...] października 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając z urzędu, na zasadzie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. w części dotyczącej punktu 10 o ustaleniu podmiotu zobowiązanego do uiszczenia należności wymienionych w pkt 4 i 7 decyzji (tj. należności za wycięcie drzew), jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Od decyzji tej strony postępowania nie złożyły wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Powyższe rozstrzygnięcie spowodowało, że decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. Nr [...] Prezydent W., działając na podstawie art. 84 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2004r. Nr 92, poz. 880 z p. zm.), orzekł o ustaleniu, iż P. są płatnikiem należności wymienionych w punkcie 4 i 7 decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. Decyzja ta stała się ostateczna.

Pismem z dnia [...] stycznia 2010r. F.S.A. wystąpiła o zwrot kwoty [...] zł uiszczonej przez Spółkę na podstawie 4 wadliwych decyzji Prezydenta W., w tym m.in. kwoty [...] zł zapłaconej w dniu [...] marca 2005r. w związku z ww. decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r.

Żądaną przez Spółkę kwotę uiszczonych opłat za wycięcie drzew w łącznej wysokości [...] zł oraz odsetek ustawowych w wysokości [...] zł liczonych od dnia [...] lutego 2010r. do dnia [...] kwietnia 2010r. (łącznie [...] zł). zwrócono na konto firmy F. S.A. w dniu [...] kwietnia 2010r.

W dniu [...] kwietnia 2010r. Prezydent W. wystawił upomnienie nr [...] wzywające P. do uregulowania należności z tytułu ww. opłaty za usunięcie drzew w kwocie [...] zł z pkt 4 decyzji Prezydenta W. Nr [...]. Powyższe upomnienie doręczono stronie w dniu [...] kwietnia 2010r.

Brak zapłaty ze strony p. spowodował, że Prezydent W. w dniu [...] maja 2010r. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], który został doręczony zobowiązanemu P. w dniu [...] czerwca 2010r.

W dniu [...] czerwca 2010r. wierzyciel wystawił zawiadomienie nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. W treści ww. zawiadomienia wskazano m.in. ww. tytuł wykonawczy Nr [...]. Powyższe zawiadomienie doręczano [...] w dniu [...] lipca 2010r. a P. w dniu [...] czerwca 2010r.

W dniu [...] lipca 2010r. do Prezydenta W. wpłynął zarzut P. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego [...] maja 2010r. Nr [...] oparty na przepisie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a dotyczący wykonania zobowiązania objętego egzekucją.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2010r. Prezydent W. orzekł o odrzuceniu jako niezasadnego zarzutu P. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] maja 2010r., wystawionego przez Prezydenta W. dotyczącego opłaty za usunięcie drzew.

Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 34 § 1 i § 4 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze. zm.).

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że zobowiązanie wynikające z ww. decyzji administracyjnej Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. nie zostało wykonane, gdyż dokonana przez K. na podstawie ww. decyzji opłata za wycięcie drzew została zwrócona spółce F. S.A., jako opłata nienależnie pobrana, zaś jedynym i wyłącznym płatnikiem opłaty wynikającej z decyzji jest P.

P. nie zgadzając się z treścią rozstrzygnięcia złożyło zażalenie na ww. postanowienie. wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu stanowiska przedsiębiorstwo w pierwszej kolejności zarzuciło, że merytoryczne przesłanki nie mogą stanowić podstawy odrzucenia zarzutu egzekucyjnego. Następnie podniosło, że opłaty za wycięcie drzew nałożone na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] zostały przez P. zapłacone w terminie poprzez działające w ich imieniu K. na podstawie zawartego w dniu [...] listopada 2002r. [...] oraz na podstawie udzielonego przez P. pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2003r. Na koniec przedsiębiorstwo wskazało, że termin zapłaty powyższej opłaty upłynął w roku 2004, w związku z czym opłata przedawniła się na koniec roku 2009.

Po rozpoznaniu zażalenia SKO w W. postanowieniem z dnia [...] października 2013r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia wskazano, że zgodnie z art. 87 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (zarówno w brzmieniu tego przepisu obowiązującym w dacie wydania ww. decyzji Nr [...], jak i obecnie) obowiązek uiszczenia opłat za usunięcie drzew lub krzewów przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin uiszczenia opłaty, zaś uiszczenie opłaty powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.

Dalej podano, że decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. doręczono P. w dniu [...] marca 2005r. oraz K. w dniu [...] lutego 2005r. Od ww. decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. nie zostało wniesione odwołanie.

W związku z powyższym twierdzenie zobowiązanego, iż termin zapłaty opłaty za wycięcie drzew ustalonej decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. "upłynął w roku 2004, w związku z powyższym opłata przedawniła się na koniec roku 2009" jest oczywiście bezzasadne.

Organ przypomniał, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 87 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie przyrody –termin uiszczenia opłaty upływał w dniu [...] marca 2005r., zaś 5-letni termin przedawnienia obowiązku uiszczenia opłat za usunięcie drzew upływał dopiero 31 grudnia 2010r.

Skoro zajęcie wierzytelności na rachunkach bankowych P. zostało dokonane – zgodnie z art. 80 § 2 u.p.e.a. – w dniu doręczenia [...] zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego, tj. w dniu [...] lipca 2010r. nie ulega wątpliwości, że egzekucja należności z tytułu opłat za usunięcie drzew nastąpiła przed upływem terminu przedawnienia.

Organ odwoławczy nie podzielił też zarzutu dotyczącego wykonania zobowiązania wskazując, że z akt sprawy wynika, że K. zostało bezpodstawnie ustalone płatnikiem należności z tytułu opłat za usunięcie drzew ustalonych w pkt 4 decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r., co zostało stwierdzone ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] października 2009r. Nr [...]. Podkreślono, iż stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. Nr [...] w części dot. pkt 10 tej decyzji (o ustaleniu podmiotu zobowiązanego do uiszczenia opłaty za usunięcie drzew) wywołało skutek ex tunc (wstecz), tzn. usunęło ten punkt z decyzji Prezydenta W. już od daty wydania tejże decyzji. Tym samym wynikające z pkt 4 decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. należności z tytułu opłat za usunięcie drzew zostały przez "płatnika" wskazanego pkt 10 tej decyzji uiszczone nienależnie (bez żadnej podstawy), a w konsekwencji Prezydent W. obowiązany był uwzględnić żądanie podmiotu, który dokonał wpłaty tych należności, o ich zwrot.

Natomiast odnosząc się do zarzutu zażalenia dotyczącego bezpodstawności odrzucenia zgłoszonego przez P. zarzutu egzekucyjnego na podstawie merytorycznych przesłanek, wskazano, że użycie przez organ I instancji w sentencji zaskarżonego postanowienia sformułowania "odrzucić zarzut jako nieuzasadniony", przy merytorycznym rozpatrzeniu zarzutów istotnie nie jest poprawne. Uchybienie powyższe nie miało jednak, w ocenie Kolegium, istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej w dniu 30 grudnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. w W. wniosło o jego uchylenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz o zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi jej autor zarzucił, iż zaskarżonym postanowieniem niezasadnie odmówiono podstaw do uznania zarzutu wykonania obowiązku objętego egzekucją administracyjną gdyż, jak wskazano wszystkie opłaty nałożone na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] zostały przez P. zapłacone w terminie, poprzez działające w imieniu P. (zwane dalej "K."). K. działało bowiem na zlecenie i w imieniu P. na podstawie zawartego w dniu [...] listopada 2002r. [...] oraz na podstawie udzielonego przez P. przedstawicielowi K. pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2003 r.

Dalej podano, że w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] jak również w zakresie jej wykonania p. było reprezentowane przez K. K. uzyskując powyższą decyzję oraz wykonując ją, działało na podstawie [...]. Kontrakt został zawarty pomiędzy P., a K. w dniu [...] listopada 2002 r. Zgodnie z subklauzulą 5.3 Szczegółowych Warunków Kontraktu K., jako Wykonawca, zobowiązało się do uzyskania wszelkich uzgodnień, pozwoleń i zatwierdzeń koniecznych dla otrzymania wymaganych przepisami prawa budowlanego ostatecznych decyzji administracyjnych – pozwoleń na budowę niezbędnych dla realizacji przedmiotu kontraktu. Nadto wykonawca zobowiązany był do uzyskania wszelkich innych pozwoleń, w tym między innymi pozwoleń na wycinkę drzew. Uzyskanie pozwolenia na usunięcie drzew i krzewów warunkowało realizację inwestycji, a zarazem wiązało się z koniecznością poniesienia określonych kosztów w formie opłaty. Powyższe zobowiązania, wchodzące w zakres Przedmiotu Kontraktu, K. zobowiązało się wykonać zgodnie z zapisami kontraktu za Cenę Kontraktową równą Zaakceptowanej Kwocie Kontraktowej stanowiącą Zryczałtowaną Zaakceptowaną Kwotę Kontraktową, która stanowiła całkowite i zupełne wynagrodzenie należne Wykonawcy za wykonanie Przedmiotu Kontraktu. W związku z powyższym ,jak dalej wskazano opłaty za wycięcie określonych drzew dokonane na podstawie powyższych decyzji przez K. były wnoszone w imieniu P. ponieważ stanowiły koszt inwestycji realizowanej na zlecenie P. wchodzący w zakres ryczałtowego wynagrodzenia, za które K. zobowiązało się zrealizować inwestycję. P. zapłaciło na rzecz K. umówione wynagrodzenie ryczałtowe, które objęło wszystkie koszty realizacji inwestycji, od uzyskania pozwolenia na budowę, przez przygotowanie budowy, wycinkę drzew, aż po realizację inwestycji. Ponadto skarżący podkreślił, iż działający w imieniu P. w przedmiotowej sprawie pełnomocnik – P. B. [...], był przedstawicielem K. Pełnomocnictwo z [...] stycznia 2003 r. udzielone przez P. na podstawie subklauzuli 2.6 Szczegółowych Warunków Kontraktu sprawiało, ze realizowane przez pełnomocnika czynności dotyczyły zobowiązań wynikających z przywołanego Kontraktu. Powyższe pełnomocnictwo obejmowało umocowanie do dokonywania czynności prawnych w imieniu P. jakie są niezbędne dla uzyskania decyzji administracyjnych w zakresie pozwoleń na [...] oraz związanych z nimi uzgodnień, pozwoleń lub opinii właściwych organów oraz dokonywania wszelkich czynności faktycznych związanych ze staraniami o uzyskanie pozwoleń niezbędnych do realizacji inwestycji. Dokonanie zapłaty opłat należnych za wycięcie określonych drzew z tytułu przedmiotowych decyzji jest czynnością faktyczną, która wchodziła w zakres umocowania przedstawiciela K., reprezentującego P. Dalej wskazano, że K. nigdy nie kwestionowało zasadności poczynionych w trakcie obowiązywania Kontraktu opłat za wycięcie określonych drzew nałożonych na mocy przedmiotowych decyzjach. Zdaniem skarżącego K. dokonując stosownych opłat za wycinkę drzew w trakcie obowiązywania Kontraktu realizowało swoje zobowiązania umowne.

W związku z powyższym, zdaniem skarżącego zobowiązanie objęte niniejszą egzekucją administracyjną zostało wykonane, gdyż K. dokonując wpłaty działał w imieniu P. Dokonany zaś przez Prezydenta W. bezpodstawny zwrot opłaty za wycinkę drzew wniesionej przez K. w imieniu P. na rzecz tegoż K. jest w ocenie skarżącego dla przedmiotowej sprawy nieistotny, gdyż powyższe wadliwe działanie organu administracji nie może być podstawą kolejnego wadliwego rozstrzygnięcia polegającego na bezpodstawnym wyegzekwowaniu powyższych opłat od P. Skarżący podkreślił, że skoro płatnikiem opłat z tytułu wycinki drzew od dnia wydania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] było P., a przedmiotowe opłaty zostały uiszczone przez działające w imieniu P. K., uzasadniony jest zarzut wykonania obowiązku objętego niniejszą egzekucją.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W oparciu o treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269], sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W tym miejscu wskazać należy, że zakres prowadzonego w sprawie niniejszej postępowania wyznaczyła treść zarzutu zgłoszonego przez stronę w stosunku do tytułu wykonawczego [...] z [...] maja 2010r. wystawionego przez Prezydenta W.

Pełnomocnik zobowiązanego za pośrednictwem organu egzekucyjnego, którym w przedmiotowej sprawie jest Prezydent W. podniósł w stosunku do prowadzonej na jego podstawie egzekucji zarzut sprowadzający się do twierdzenia o wykonaniu jak również przedawnienia obowiązku objętego przedmiotowym tytułem wykonawczym - art. 33 pkt 1 upea

Badając zaskarżone postanowienie we wskazanym wyżej zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia przepisów postępowania art. 7 kpa w zw. z art. 18 u.p.e.a. , w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Wskazać w tym miejscu wypada, że w zakresie wskazanego w tytule rodzaju należności "´opłaty za usunięcie drzew" ustalonej decyzją administracyjna wydaną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz. U 2004r. Nr 92 poz. 880 ze zm. ) stosuje się egzekucję administracyjną. W przedmiotowej sprawie, podstawę prawną egzekwowanego obowiązku stanowi decyzja Prezydenta W. Nr [...] z [...]lutego 2005r., zezwalająca na wycinkę drzew oraz ustalająca opłatę za ich wycięcie w wysokości [...] zł, którą to opłatę należało wpłacić na Gminny Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej , w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja stanie się prawomocna przez ustalonego tą decyzją płatnika - wykonawcę inwestycji K. (dalej "K."), jak również decyzja z dnia [...] grudnia 2009r. Nr [...], która w rezultacie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...], w części ustalającej płatnika opłaty ostatecznie i prawomocnie ustaliła, że jest nim P. w W. Pozostaje też poza sporem, że należność za wycinkę drzew w wyznaczonym terminie została uregulowana. Wpłata została dokonana przez K., które w rezultacie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...] w części ustalającej płatnika i ustalenia go decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. jako P. wystąpiło w dniu [...]stycznia 2010r. o zwrot należności, co zostało dokonane bowiem uznano, że stanowią opłatę nienależnie pobraną( bez podstawy prawnej ). Organy uznały w tej sytuacji, że jedynym i wyłącznym płatnikiem opłaty jest P., a wobec braku uregulowania tej należności mimo upomnienia wszczęto ich egzekucję. W ocenie skarżącego natomiast nastąpiło wykonanie przez zobowiązanego P. zobowiązania bowiem opłata została wniesiona przez K. jednakże w imieniu p. w oparciu o łączący strony kontrakt i jego zapisy dotyczące ustaleń co do wynagrodzenia.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że niewątpliwie wierzyciel jest dysponentem postępowania egzekucyjnego, a organ egzekucyjny jest uprawniony jedynie do badania dopuszczalności postępowania egzekucyjnego, to celowe jest — przed rozpoznaniem zarzutów — uzyskanie stanowiska wierzyciela. Z uwagi jednak na fakt, że stanowisko wierzyciela jest wiążące — stanowisko to ustawa poddała kontroli instancyjnej, a w konsekwencji także sądowoadministracyjnej.

Orzecznictwo ukształtowało jednak pogląd, że gdy organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem – potrzeba uzyskania jego stanowiska jest zbędna. Nie ma bowiem potrzeby przedłużania postępowania egzekucyjnego; zarzuty zobowiązanego mogą zostać rozpoznane przez organ egzekucyjny w postanowieniu w sprawie zgłoszonych zarzutów (v. uchwała NSA z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt I FPS 4/06). Przyjęcie powyższego stanowiska musi jednak skutkować tym, że w postępowaniu egzekucyjnym – gdy wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym – badanie zasadności zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji, w tym zarzutu wykonania obowiązku, może obejmować kwestie zasadności egzekwowanych należności (wyrok NSA z 25 listopada 2011r sygn. akt IIGSK 1114/10). W doktrynie i orzecznictwie dostrzeżono zatem zasadność odstępstw od reguły, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

W sprawie niniejszej zasadnie, zdaniem Sądu organy obu instancji przyjęły brak podstaw do uznania zasadności zarzutu wykonania zobowiązania ( obowiązku ) Stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. Nr [...] w części dotyczącej pkt 10 tej decyzji (o ustaleniu podmiotu zobowiązanego do uiszczenia opłaty za usunięcie drzew) wywołało, co nie ulega kwestii skutek ex tunc (wstecz), co oznacza, że K. jako wykonawca inwestycji w ogóle nie było zobowiązane do uregulowania tych należności, a płatnikiem "od początku" winny być, co zostało ustalone decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. P. Skoro K. dokonało opłaty nie będąc zobowiązanym na podstawie decyzji do jej wniesienia, to późniejsze jego żądanie o zwrot środków zostało przez Prezydenta W. zasadnie uwzględnione. Organ nie miał bowiem podstaw do uznania, że należności te zostały wniesione przez podmiot zobowiązany do ich uiszczenia na podstawie decyzji administracyjnej. Sposób i zobowiązane do ich wniesienia ustaliły bowiem strony między sobą w zawartym kontrakcie, w zakresie warunków dotyczących ryczałtowego wynagrodzenia za wykonane prace. Uznanie, jak twierdzi skarżący, że dokonanie opłaty przez K. stanowi wykonanie zobowiązania publicznoprawnego P. bowiem K. wnosząc te opłaty działało w imieniu P. byłoby zasadne o tyle o ile K. chcąc wywiązać się z warunków kontraktu nie wystąpiło o zwrot środków. Skoro o taki zwrot wystąpiło w istocie doszło do niedotrzymania i naruszenia warunków łączącej strony umowy cywilnej. Jednakże niedotrzymanie przez K. warunków kontraktu w zakresie ustalonego wynagrodzenia i ustalonych w nim obowiązków stron nie może rodzić skutków dla skarżącego w zakresie wykonania przez niego ciążących na nim zobowiązań publicznoprawnych wynikających z decyzji administracyjnej. Kontrakt na [...] oraz udzielone przez P. pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2003r. do działania na rzecz skarżącej to porozumienia wzajemne odnoszące się do praw i obowiązków stron umowy. Stanowisko skarżącej sprowadzające się do twierdzenia, że doszło do wykonania obowiązku administracyjnego bowiem K. wniosło opłaty, działając w imieniu skarżącego przedsiębiorstwa nie są zasadne skoro w istocie takiej opłaty ( wobec żądania jej zwrotu ) nie dokonało. Fakt, iż do takiego działania K. zobowiązało się w umowie, może rodzić jedynie jego odpowiedzialność cywilną i odszkodowawczą względem skarżącego za niedotrzymanie warunków umowy.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że dłużnik nie wskazał okoliczności świadczących o dokonaniu opłaty za usunięcie drzew ustalonej decyzją z dnia Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. oraz Nr [...] z [...] grudnia 2009r. wskazującą zobowiązanego do jej wniesienia, podniesiony zarzut wykonania obowiązku nie mógł okazać się słuszny.

Podobnie nie mógł odnieść zamierzonego skutku wskazany przez dłużnika argument o przedawnieniu obowiązku. Organ odwoławczy prawidłowo przyjął, z powołaniem się na z art. 87 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, że obowiązek uiszczenia opłat za usunięcie drzew lub krzewów przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin uiszczenia opłaty, zaś uiszczenie opłaty powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.

Od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. nie zostało wniesione odwołanie co oznacza, iż doręczona w dniu [...] marca 2005r. decyzja stała się ostateczna w dniu [...] marca 2005r. Tym samym – zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 87 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie przyrody –termin uiszczenia opłaty upływał w dniu [...] marca 2005r., zaś 5-letni termin przedawnienia obowiązku uiszczenia opłat za usunięcie drzew upływał dopiero 31 grudnia 2010r.

W niniejszej sprawie zajęcie wierzytelności na rachunkach bankowych P. zostało dokonane – zgodnie z art. 80 § 2 u.p.e.a. – w dniu doręczenia [...] zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego, tj. w dniu [...] lipca 2010r., co uzasadnia uznanie, że egzekucja należności z tytułu opłat za usunięcie drzew nastąpiła przed upływem terminu przedawnienia.

SKO właściwie też przyjęło, ze zapis art. 34 § 4 u.p.e.a. wskazuje, iż organ egzekucyjny "wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania". Użycie zatem przez organ I instancji w sentencji zaskarżonego postanowienia sformułowania "odrzucić zarzut jako nieuzasadniony" nie było poprawne, skoro zarzuty zostały rozpoznane merytorycznie. Powyższe uchybienie jak słusznie stwierdzono nie miało jednak istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Prawidłowa jest zatem konkluzja organu odwoławczego, wywiedziona po wyczerpującym omówieniu stanu faktycznego i wyjaśnieniu stanu prawnego, że nie są uzasadnione zarzuty skarżącego oparte o przepis art. 33 pkt 1 upea.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.