Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 259/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1148
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.) Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. L. na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły podstawowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym Zarządzeniem z dnia [...] r., nr [...] Wójt Gminy W. odwołał A. L. (dalej: Strona, Skarżący) ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C..

W podstawie prawnej powołał art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.; dalej jako: u.s.g.) oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 ze zm.).

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, z mocy którego organ, który powierzył stanowisko kierownicze w szkole lub placówce oświatowej, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. W tej sprawie, w ocenie organu prowadzącego szkołę, zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, który uzasadnia celowość podjęcia decyzji o odwołaniu Strony ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C.. Organ prowadzący powziął bowiem informację, w oparciu o pismo Wicekuratora Oświaty z dnia 11 lutego 2020 r., doręczone w dniu 13 lutego 2020 r., o nr [...], o prawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r., sygn. akt: [...] oraz prawomocnym wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] r., sygn. akt; [...], na mocy których orzeczono wobec A. L., zatrudnionego na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C., zakaz pełnienia funkcji publicznych przez okres 3 lat, o którym mowa w art. 4 pkt 2) do 57) ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 430 ze zm.; dalej zwana: "ustawą lustracyjną"), z wyłączeniem z orzeczonego zakazu pełnienia funkcji obejmujących:

- rektora i prorektora niepublicznej szkoły wyższej, o których mowa w art. 4 pkt 18) wymienionej ustawy,

- dyrektora szkoły niepublicznej, o którym mowa w art. 4 pkt 45) wymienionej ustawy,

-osób pełniących funkcje, o których mowa w art. 4 pkt 44) lit. b i c wymienionej ustawy w odniesieniu do niepublicznej szkoły wyższej.

Wobec powyższego, organ pismem z dnia 21 lutego 2020 roku, wystąpił w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe o wyrażenie opinii w sprawie odwołania Strony ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C.. W dniu 3 marca 2020 r. organ prowadzący otrzymał pozytywną opinię Kuratorium Oświaty w K. z dnia 27 lutego 2020 r., nr [...]. W uzasadnieniu opinii Kuratorium wskazało, iż zaistniały szczególnie uzasadnione przesłanki do odwołania ww. dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, bowiem dalsze zatrudniania go na stanowisku dyrektora byłoby wbrew powołanym powyżej wyrokom Sądów. Wobec powyższego organ prowadzący postanowił o odwołaniu dyrektora bez wypowiedzenia.

Kwestionując powyższe Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając:

I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 7 i art. 77 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej "k.p.a.") polegające na naruszeniu obowiązku zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego oraz poprzez nieodniesienie się do argumentacji skarżącej oraz istotnych ustaleń wynikających z karty oceny pracy skarżącej;

- art. 107 § 3 k.p.a. polegające na sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia w sposób pobieżny, z pominięciem omówienia istotnych okoliczności oraz bez powołania treści uzyskanej opinii Kuratorium Oświaty w K. - co uniemożliwia prześledzenie toku rozumowania organu i ustalenie podstawowych przesłanek prawidłowości zarządzenia;

- art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania i wydanie rozstrzygnięcia w sposób niezgodny z zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, w szczególności poprzez brak wnikliwej analizy okoliczności sprawy i niedostateczne ustalenie podstaw odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły;

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i uniemożliwienie skarżącemu bezpośrednio przed wydaniem przedmiotowego zarządzenia w sprawie, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego – tj. art. 66 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo oświatowe poprzez przyjęcie, iż zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek", który uzasadnia celowość podjęcia decyzji o przedmiotowym odwołaniu ze stanowiska dyrektora osoby skarżącego, oraz do ograniczenia się do uznania, iż zachodzą szczególne okoliczności przemawiające za zastosowaniem trybu odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska bez wypowiedzenia nie biorąc pod uwagę trwającego roku szkolnego, a także z uwagi na stan epidemii wywołanym wirusem SARS-COV-2 - przerwy w nauczaniu, a co za tym idzie

brakiem możliwości pozostawienia nieobjętym stanowiska dyrektora w obecnej sytuacji.

Stawiając powyższe zarzuty wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżanego Zarządzenia; wstrzymanie jego wykonania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podkreśliła, że przed dniem otrzymania Zarządzenia Skarżący nie została zawiadomiony przez Wójta Gminy W. o fakcie prowadzenia jakiegokolwiek postępowania w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły; na żadnym etapie procedury nie zapewniono możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonych w sprawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów co narusza przepis art. 10 § 1 k.p.a.

Skarżący wyjaśnił, iż jest osobą lubianą przez dzieci i młodzież; jest konsekwentny i zaangażowany w życie szkoły, uczniów i grona pedagogicznego. Nie formułowano wzgłędem niego żadnych zastrzeżeń, zarówno ze strony współpracowników - nauczycieli, jak i rodziców dzieci uczęszczających do placówki, którą kierował. Nie miały również nigdy miejsca sytuacje niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień określonych prawem przez Skarżącego jako nauczyciela i dyrektora szkoły.

Zakwestionował powołanie się przez organ na przesłankę "przypadki szczególnie uzasadnione" cytując orzecznictwo sądowe. Zdaniem Skarżącego powołane w treści zaskarżonego Zarządzenia przyczyny odwołania ze stanowiska Dyrektora nie spełniają przesłanki "przypadków szczególnie uzasadnionych", nie zostały dokładnie i szczegółowo wywiedzione i uargumentowane w uzasadnieniu podjętego zarządzenia, stanowią oparcie wyłącznie o przywołane wyżej prawomocne wyroki karne. Natomiast zaskarżone Zarządzenie narusza interes prawny skarżącego, bowiem na skutek jego wydania Skarżący został pozbawiony funkcji dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C. i będzie miało ono poważne, nieodwracalne skutki. Nadto Skarżący jest już przy końcu swej kariery zawodowej. Jako osoba przed emeryturą korzysta ze specjalnej ochrony, mającej uzasadnienie w przepisach Kodeksu pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości i uznał zarzuty w niej przedstawione za bezpodstawne. Odnosząc się do argumentów skargi wskazał, że pismem z dnia 11 lutego 2020 r. Kuratorium Oświaty w K. przekazało pismo Sądu Okręgowego w K., Wydział XXII Wykonawczy informujące o orzeczeniu wydanym przez Sąd wobec lustrowanego - Skarżącego. Z informacji Sądu wynikało, iż wobec Skarżącego wydano prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] roku, sygn. akt; [...] oraz prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] roku, sygn. akt: [...], na mocy których orzeczono wobec A. L., zatrudnionego na stanowisku Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C., zakaz pełnienia funkcji publicznych przez okres 3 łat, o którym mowa w art. 4 pkt 2) do 57) ustawy lustracyjnej, z wyłączeniem z orzeczonego zakazu pełnienia funkcji obejmujących:

- rektora i prorektora niepublicznej szkoły wyższej, o których mowa w art. 4 pkt 18) wymienionej ustawy,

- dyrektora szkoły niepublicznej, o którym mowa w art. 4 pkt 45) wymienionej ustawy,

- osób pełniących funkcje, o których mowa w art. 4 pkt 44) lit. b i c wymienionej ustawy w odniesieniu do niepublicznej szkoły wyższej.

Niezwłocznie po powzięciu powyższej informacji Organ skontaktował się ze Skarżącym, aby wypowiedział się w tym temacie i złożył rezygnację z pełnionego stanowiska Dyrektora Szkoły, w związku z faktem niemożności jego sprawowania. Skarżący został poinformowany, iż brak złożenia rezygnacji będzie powodował wszczęcie procedury odwołania go ze stanowiska Dyrektora Szkoły, celem uniknięcia sytuacji niewykonania przez Organ prawomocnych wyroków Sądów. Skarżący oświadczył, iż ze stanowiska nie zrezygnuje, ponieważ czuje się niewinny.

Zatem organ wystąpił do [...] Kuratora Oświaty z wnioskiem o wyrażenie opinii w sprawie, powołał treść prawomocnych wyroków Sądów, wraz ze wskazaniem, iż dalsze zatrudnianie Skarżącego na stanowisku Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C., jest wbrew tym wyrokom. W odpowiedzi [...] Kurator Oświaty wydał pozytywną opinię wskazując, że został zawiadomiony, iż zgodnie z ww. prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w K. Wydział XXII Wykonawczy, A. L. złożył niezgodnie z prawdą oświadczenie lustracyjne. Na mocy art. 21 a ust. 1 i 2, 2a, 2b ustawy lustracyjnej orzeczono wobec lustrowanego zakaz pełnienia funkeji publicznych przez okres trzeeh lat, o którym mowa w art. 4 pkt 2-57 ustawy lustracyjnej, jednakże Sąd Apelacyjny w K. zmienił orzeczenie w ten sposób, że wyłączeniem z orzeczonego zakazu pełnienia funkcji publicznej obejmuje funkcje: rektora i prorektora niepubłieznej szkoły wyższej, o których mowa w art. 4 ust. 18 ustawy lustracyjnej; dyrektora szkoły niepublicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 45 ustawy lustracyjnej; osób pełniących funkcje, o których mowa w art. 4 pkt 44 lit. b i c ustawy lustracyjnej w odniesieniu do niepublicznej szkoły wyższej. Wobec powyższego, w opinii [...] Kuratora Oświaty zaistniały szczególnie uzasadnione przesłanki do odwołania ww. dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia bowiem dalsze zatrudnienie byłoby wbrew ww. wyrokom Sądów. Z tego względu uzasadnione było odwołanie ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C. Skarżącego w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe. Zatem wobec otrzymania pozytywnej opinii [...] Kuratora Oświaty, w dniu 4 marca 2020 r. organ wydał Zarządzenie Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odwołania Skarżącego ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C. bez wypowiedzenia z dniem 4 marca 2020 r. Zarządzenie to zostało doręczone w dniu 4 marca 2020 r., co Skarżący własnym podpisem pokwitował. Wraz z zarządzeniem zostało doręczone uzasadnienie odwołania ze stanowiska.

W świetle powyższych rozważań za nieuzasadnione organ uznał zarzuty Skarżącego. Zakaz pełnienia funkcji publicznej obejmował swoim zakresem również pełnienie funkcji dyrektora szkoły publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 45 ustawy Prawo oświatowe. Poza tym zgodnie z art. 21e ust. 11 ustawy lustracyjnej prawomocne orzeczenie sądu, stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, traktuje się jako obligatoryjną przesłankę pozbawienia tej osoby pełnionej przez nią funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2-54, 56, 57 i 61 (w tym także funkcji dyrektora szkoły publicznej), z zastrzeżeniem art. 21f. Z kolei, ustęp 2 powołanego artykułu ustawy lustracyjnej stanowi, że orzeczenie sądu, o którym mowa w ust. 1, prezes sądu przesyła podmiotowi właściwemu w sprawie pozbawienia osoby lustrowanej pełnienia funkcji publicznej, jednakże - co istotne - Organ takich orzeczeń Sądów nie otrzymał a jedynie informację z Kuratorium Oświaty, że takie prawomocne wyroki zostały wydane i treści sentencji wyroków, stąd też koniecznym było wszczęcie procedury, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, co organ uczynił. Jak zaś wynika z art. 21e ust. 3 ustawy lustracyjnej pozbawienie osoby lustrowanej pełnionej przez nią funkcji publicznej następuje z mocy prawa z dniem doręczenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 2, orzeczenia sądu, o którym mowa w ust. 1.

Zważywszy, iż wobec Skarżącego wydano prawomocne orzeczenia Sądów zakazujące pełnienia funkcji publicznych, w tym także funkcji dyrektora szkoły publicznej, a to - jak wynika z art. 21 e ust. 1 ustawy lustracyjnej - stanowi obligatoryjną przesłankę pozbawienia Skarżącego pełnionej przez niego funkcji publicznej, niewątpliwym jest, iż zaistniały szczególnie uzasadnione przesłanki, a odwołanie było uzasadnione i konieczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżony akt (tu: zarządzenie) został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować jego uchyleniem przez Sąd (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność aktu w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Z powyższego wynika, ze jedynym kryterium rozpoznania sprawy jest zgodność zaskarżonego aktui z prawem, jego legalność. Sąd przy tej ocenie kieruje się jedynie prawem, a nie zasadami celowości, czy słuszności albo sprawiedliwości społecznej. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął jako prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego skład orzekający Sądu w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska, a podniesione w skardze zarzuty za całkowicie chybione.

W niniejszej sprawie Strona podnosi zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego wskazując brak podstaw do natychmiastowego odwołania Skarżącego z publicznej funkcji dyrektora szkoły. Natomiast zarzuty naruszenia prawa procesowego dotyczą braku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia naczelnych zasad procedury skutkujących wadliwością zaskarżonego aktu.

Przechodząc do meritum sprawy należy dokonać w pierwszym rzędzie analizy przepisów prawnych regulujących kwestię odwołania. Punktem wyjścia do rozważań w niniejszej sprawie jest art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, zgodnie z którym organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Przywołany przepis ma tożsame brzmienie z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. poz. 594, ze zm.), uchylonym przez art. 15 pkt 54 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającej ustawę o systemie oświaty z dniem 1 września 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 60). Na tle poprzednio obowiązującego przepisu powstało bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, które w ocenie Sądu zachowuje swoją aktualność i może być w pełni stosowane.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreślano, że skoro omawiany przepis wprowadza nadzwyczajny tryb odwołania osoby, której powierzono stanowisko kierownicze powinien być on interpretowany ściśle. Przepis ten stanowi bowiem absolutny wyjątek od zasady stabilności stosunku zatrudnienia na stanowisku dyrektora szkoły, a zatem jego wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2010 r., sygn. I OSK 933/10 opubl. LEX nr 602589, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. II SA/Ol 168/18 opubl. LEX nr 2494218). Przesłanki odwołania wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 2 mają kwalifikowany charakter. Ustawodawca bowiem odwołał się nie tylko do uzasadnionych przypadków, lecz podkreślił ich wyjątkowość poprzez wskazanie, że muszą być one szczególnie uzasadnione. Przedmiotowa regulacja znajduje zatem zastosowanie w sytuacjach zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych.

Przypadki szczególnie uzasadnione w rozumieniu powołanego przepisu to sytuacje, w których doszło do rażących uchybień niepozwalających na dalsze zajmowanie stanowiska, zatem prowadzących do konieczności natychmiastowego odsunięcia osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole lub placówce oświatowej od pracy na tym stanowisku w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Dotyczą sytuacji drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a więc innych od tych, dla których przewidziany jest "normalny" tryb odwołania ze stanowiska z końcem roku szkolnego (por. wyrok NSA z 7 maja 2015 r. sygn. I OSK 2987/14, wyrok NSA z 6 sierpnia 2015 r. sygn. I OSK 901/15 oraz wyrok NSA z 25 listopada 2015 r. sygn. I OSK 1942/15 wszystkie dostępne w bazie CBOiS).

Analizowane pojęcie należy interpretować zawężająco, a o przypadku szczególnie uzasadnionym będącym podstawą odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia można mówić w sytuacji wystąpienia konkretnych poważnych przyczyn, czy to niezależnych od dyrektora, czy też zawinionych przez niego (np. gdy w sposób istotny naruszył obowiązki pracownika – art. 52 § 2 Kodeksu pracy), gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez niego funkcji (por. wyrok NSA z 26 lipca 2012 r. sygn. I OSK 742/12, CBOiS). Natomiast przesłanki takie jak negatywna ocena działalności dyrektora w zakresie gospodarki finansowej szkoły, zaniedbania dotyczące organizacji pracy szkoły, a zwłaszcza odmienna wizja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym lub współpracownikami, nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe (por. wyrok NSA z 23 października 2018 r. sygn. I OSK 2137/18, wyrok WSA w Opolu z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt SA/Op 333/18, CBOiS). Ponadto prawidłowość wydanego przez organ zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wskazane w jego uzasadnieniu. Powołane tam okoliczności muszą być przy tym konkretne i dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym wydanie zarządzenia oraz znajdować pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz treść uzasadnienia zarządzenia organu prowadzącego daną placówkę szkolną Sąd stwierdził, że zaskarżone Zarządzenie jest zasadne, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zaistniał "przypadek szczególnie uzasadniony" uzasadniający odwołanie Skarżącego z funkcji dyrektora w trybie natychmiastowym, bez wypowiedzenia, w czasie roku szkolnego. Z uzasadnienia bowiem zakwestionowanego przez Stronę Zarządzenia wynika, że "przypadku szczególnie uzasadnionego" organ upatruje przede wszystkim w prawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] roku, sygn. akt: [...] oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] roku, sygn. akt; [...], na mocy których orzeczono wobec Skarżącego, zatrudnionego na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w C., zakaz pełnienia funkcji publicznych przez okres 3 lat, o którym mowa w art. 4 pkt 2) do 57) ustawy lustracyjnej, z wyłączeniem z orzeczonego zakazu pełnienia funkcji obejmujących:

- rektora i prorektora niepublicznej szkoły wyższej, o których mowa w art. 4 pkt 18) wymienionej ustawy,

- dyrektora szkoły niepublicznej, o którym mowa w art. 4 pkt 45) wymienionej ustawy,

- osób pełniących funkcje, o których mowa w art. 4 pkt 44) lit. b i c wymienionej ustawy w odniesieniu do niepublicznej szkoły wyższej.

Skoro zatem pismem z dnia 3 lutego 2020 r. [...] Kurator Oświaty został zawiadomiony, iż zgodnie z prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w K., Wydział XXII Wykonawczy, Strona złożyła niezgodnie z prawdą oświadczenie lustracyjne i powyższe wyroki są tego konsekwencją, to koniecznym stało się ich niezwłoczne wykonanie. Zatem zasadnie organ, w oparciu o opinię [...] Kuratora Oświaty stwierdził, że zaistniały szczególnie uzasadnione przesłanki do odwołania Skarżącego z funkcji dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Jakiekolwiek więc inne okoliczności, przesłanki natury słusznościowej czy argumenty Strony nie mogą mieć jakiegokolwiek znaczenia w tej sprawie wobec prawomocności orzeczonego zakazu pełnienia funkcji publicznej, o którym mowa w art. 4 pkt 2 do 57 (a zakaz pełnienia funkcji dyrektora szkoły publicznej objęty jest art. 4 w pkt 45 ustawy lustracyjnej), który Sąd Apelacyjny w K. zmienił w ten sposób, że wyłączeniem z orzeczonego zakazu pełnienia funkcji publicznej obejmuje funkcje: rektora i prorektora niepublieznej szkoły wyższej, o których mowa w art. 4 ust. 18 ustawy lustracyjnej; dyrektora szkoły niepublicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 45 ustawy lustracyjnej; osób pełniących funkcje, o których mowa w art. 4 pkt 44 łit. b i c ustawy lustracyjnej w odniesieniu do niepublicznej szkoły wyższej.

Ponadto skład tut. Sądu orzekający w niniejszej sprawie podkreśla ustanowioną w art. 11 p.p.s.a. moc prawną wyroku w sprawie karnej, zgodnie z którą ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny. Zatem po analizie materiału dowodowego skład orzekający tut. Sądu w pełni podziela argumenty organu. Orzeczony sądownie zakaz pełnienia funkcji publicznych zaczął obowiązywać od daty uprawomocnienia się wyroku wydanego wobec Skarżącego. Konsekwencją zaś tego było niezwłoczne wydanie przez upoważniony organ stosownego zarządzenia w tym zakresie – czego organ dopełnił.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie nie można dopatrzeć się naruszenia wskazanych w skardze przepisów; organ był zobligowany do jak najszybszego wykonania prawomocnego wyroku sądowego, bez zbędnej zwłoki; nie było konieczności przeprowadzania postępowania dowodowego skoro wszystkie konieczne okoliczności zostały prawomocnie orzeczone przez sądy powszechne obu instancji, a organ był wyrokami związany i zobowiązany do ich wykonania i wydania zarządzenia w przesądzonym sądownie zakresie.

Sąd ocenił także zupełność uzasadnienia zaskarżonego Zarządzenia i stwierdził jego zgodność z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Skoro więc nie stwierdzono uchybień o charakterze procesowym, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy oraz nie narusza przepisów prawa materialnego, to tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi.

Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

-----------------------

10