Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1529/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 9 września 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie : Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant sekretarz sądowy Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2004 roku sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę oddala skargę. -


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), po rozpatrzeniu odwołania R. S. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją.

Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla M. W. i K. W. na wykonanie przyłączy kanalizacji sanitarnej do budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Ł. przy ul. A 7, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym z zachowaniem warunków określonych w przepisie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.).

W dniu 19 czerwca 2002 r. R. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] wydaną przez Prezydenta Miasta Ł. W motywach wniosku wskazał, iż wydane w sprawie decyzje - o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jak i decyzja o pozwoleniu na budowę - zostały wydane z naruszeniem prawa, tj. zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 § 1 kpa). Będąc właścicielem sąsiedniej nieruchomości, a zarazem stroną tego postępowania, bez własnej winy nie brał w nim udziału i tym samym został pozbawiony możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, a przede wszystkim nie mógł skorzystać z przewidzianych prawem środków odwoławczych. Na poparcie tezy, iż przysługuje mu przymiot strony postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz na etapie wydawania pozwolenia na budowę przytoczył kilka orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego M. W. i K. W. zostało zrealizowane przyłącze kanalizacji sanitarnej na działce przy ul. A 7, w odległości 50 cm od ścian budynku należącego do R. S. Usytuowanie studni kanalizacyjnej w tak bliskiej odległości doprowadziło do zawilgocenia i zagrzybienia ściany szczytowej budynku na odcinku bezpośrednio położonym obok przyłącza o długości około 2,5 m. Wszystkie inne ściany, jak i ta sama ściana na pozostałym odcinku są suche. W tej sytuacji wiąże on zawilgocenie ściany z budową przyłącza przez M. W. i K. W. Realizacja przyłącza spowodowała naruszenie struktury gruntu przy fundamencie wnioskodawcy oraz uszkodzenia zabezpieczenia fundamentu przed wilgocią, stanowi bezpośrednią przyczynę zawilgocenia. W konkluzji wskazał, iż doszło do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 6 prawa budowlanego, bowiem przy projektowaniu i budowaniu obiektu budowlanego, organ wydał decyzję nie uwzględniając interesów osób trzecich, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania. O wydaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedział się w dniu 15 czerwca 2002 r.

Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę przyłącza kanalizacji sanitarnej. Organ w uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie unormowaniem art. 148 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w l instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. R. S. we wniosku podał, iż o wydaniu decyzji dowiedział się dnia 15 czerwca 2002 r., jednakże nie udowodnił tego w żaden sposób. Zdaniem organu oświadczenie to nie jest zgodne z prawdą, ponieważ R. S. już kilkakrotnie wcześniej zapoznawał się z aktami sprawy dotyczącymi decyzji o pozwoleniu na budowę, jak również w miesiącu marcu i kwietniu 2002 r. na jego wniosek było prowadzone przez organ nadzoru budowlanego postępowanie w sprawie zawilgocenia budynku. Wszystkie te okoliczności wskazują na to, iż termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie w przedmiotowej sprawie nie został zachowany, co zobligowało organ do odmowy wznowienia postępowania.

W odwołaniu od powyższej decyzji R. S. podał, iż odpowiedzi na jego pisma kierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. były udzielane jedynie w formie pism, a nie decyzji czy postanowień, co oznacza, że nie miał on możliwości skutecznego ich kwestionowania i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów. Nigdy nie zapoznawał się wcześniej z aktami sprawy dotyczącymi pozwolenia na budowę. W siedzibie urzędu udostępniono mu jedynie akta sprawy dotyczące jego nieruchomości, gdyż nie był on stroną postępowania dotyczącego działki M. i K. W..

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu l instancji. Uzupełniając argumentację organu l instancji podał, iż z dokumentów załączonych do akt wynika, że organ nadzoru budowlanego poinformował R. S. o tym, że M. W. i K. W. zrealizowali swoją inwestycję na podstawie pozwolenia na budowę już w piśmie z dnia 12 grudnia 2000 r. Z pisma skierowanego przez R. S. do organów nadzoru budowlanego w dniu 26 marca 2001 r. wynika, iż wiedział on o udzieleniu inwestorom pozwolenia na budowę. Reasumując, R. S. wystąpił z podaniem o wznowienie postępowania po upływie 1,5 roku od powzięcia informacji o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, co stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. S. ponownie przytoczył argumenty podniesione we wniosku o wznowienie postępowania. W jego ocenie z całą pewnością przyczyną zawilgocenia domu nie jest jego wiek, bowiem został on wybudowany w 1935 roku, a w roku 1995 przeprowadzono gruntowny remont. Przyczyną powstania zawilgocenia nie jest również wymiana stolarki okiennej z drewnianej na plastikową, gdyż zawilgocenie i zagrzybienie powstało wcześniej. Bezpośrednią i bezsporną przyczyną powstania zawilgocenia jest wybudowanie przez inwestorów kanalizacji sanitarnej. W konkluzji skargi skarżący powtórzył, że w sprawie doszło do naruszenia unormowania art. 5 prawa budowlanego oraz innych zasad postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko reprezentowane w uzasadnieniu kontestowanego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanego aktu).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.

Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a w konsekwencji brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Zgodnie z powołanym przez organy obu instancji przepisem art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin zaś do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa).

W rozpoznawanej sprawie skarżący powoływał się na podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a zatem okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia, czy skarga wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu był dzień, w którym skarżący dowiedział się o decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorom (sąsiadom ) pozwolenia na budowę przyłącza kanalizacji sanitarnej.

Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego, potwierdzonych przez skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 9 września 2004 r. jednoznacznie wynika, że R. S. o decyzji z dnia [...] udzielającej M. i K. małżonkom W. pozwolenia na budowę przyłącza kanalizacji sanitarnej wiedział już w grudniu 2000 r., co potwierdza chociażby treść skierowanego do niego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. pisma z dnia 20 grudnia 2000 r., w którym organ nadzoru budowlanego informował go o wydanej inwestorom decyzji. Okoliczności tej skarżący w toku postępowania administracyjnego, ani też przed Sądem nie kwestionował powołując się wyłącznie na argumenty przemawiające jego zdaniem za koniecznością zmiany usytuowania przyłącza kanalizacji sanitarnej przez sąsiadów. Te jednak argumenty wykraczały poza granice kognicji Sądu oceniającego prawidłowość decyzji odmawiającej wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie terminowi, o którym stanowi powołany już przepis art. 148 § 2 kpa.

Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę spornego przyłącza kanalizacji sanitarnej skarżący złożył w dniu 19 czerwca 2002 r., a zatem jak niewadliwie ustaliły to organy obu instancji po upływie ok. 1,5 roku od dnia, w którym posiadał już wiedzę o decyzji wydanej w sprawie, w odniesieniu do której domagał się wznowienia postępowania. Nie ulega przeto wątpliwości, że wniosek o wznowienie postępowania złożony został po upływie ustawowego terminu, a w konsekwencji tego uchybienia organ administracji publicznej w oparciu o art. 149 § 3 kpa zobligowany był wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania.

Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego Sąd rozpoznający skargę w niniejszej sprawie nie miał obowiązku badania przyczyny zawilgocenia i zagrzybienia ściany szczytowej budynku stanowiącego jego własność. Postępowania w tym przedmiocie winno być bowiem prowadzone przez właściwy organ nadzoru budowlanego.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami), skargę jako bezzasadną oddalił.