Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 402/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 55 ust. 1 pkt 1 , art. 55, 56 , 57
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 10 , 28 , 145 par 1 pkt 4 i 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 ust. 1 pkt 1  lit b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi M.C. na decyzję Wojewody [ ] z dnia 4 lipca 2003 r. nr [ ] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody [ ] na rzecz skarżącego M.C. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta O. decyzją z [...] maja 2003 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, art.81 ust. 1 pkt 2, w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz.1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa udzielił pozwolenia na użytkowanie warsztatu napraw samochodów osobowych, zlokalizowanego na działkach w [...] oznaczonych w ewidencji gruntów nr 1 i 2.

Organ l instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że inwestor G.G. decyzją Starosty O. nr [...] z [...] 05. 2001 r., utrzymaną w mocy decyzją Wojewody z [...]. 06. 2001 r., uzyskał pozwolenie na wykonanie robót budowlanych zmierzających do zmiany sposobu użytkowania budynku garażowego na warsztat naprawy samochodów osobowych w [...] na działkach ew. nr 1 i 2 .

Wypełniając dyspozycje art. 55 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego po zakończeniu robót budowlanych inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie budynku, załączając dokumenty wymagane zgodnie z art. 56 i art. 57 Prawa budowlanego.

Organ l instancji wskazał, że w dniu 6 czerwca 2003 r., zgodnie z art. 59 ust. 1 w/w ustawy, ustalił na miejscu budowy zgodność wykonania obiektu z warunkami pozwolenia na budowę oraz uporządkowanie terenu budowy. Mając powyższe na uwadze organ l instancji udzielił pozwolenia na użytkowanie warsztatu samochodowego.

Starosta O. postanowieniem z [...] maja 2003 znak: [...] -utrzymanym w mocy postanowieniem Wojewody z [...].07. 2003 r. znak: [...] - sprostował z urzędu na podstawie art. 113 § 1 kpa oczywistą omyłkę w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej, w której błędnie podano, że zgodność wykonania przedmiotowego obiektu budowlanego z warunkami pozwolenia na budowę stwierdzono "w dniu 6 czerwca 2003 r.", a prawidłowo powinno być "w dniu 6 maja 2003 r.".

Odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej wnieśli J.C. i M.C. zarzucając, że organ l instancji w ogóle nie wziął pod uwagę okoliczności, iż wymienione w uzasadnieniu decyzje o udzieleniu pozwolenia budowlanego na

wykonanie robót budowlanych zmierzających do zmiany sposobu użytkowania budynku garażowego na warsztat naprawy samochodów osobowych w [...] zostały przez nich zaskarżone do sądu administracyjnego i do dnia wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego garażu sprawa w sądzie administracyjnym nie została rozpoznana.

Wojewoda decyzją z [...] lipca 2003 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu podał, że akta sprawy wskazują, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami, a podniesione zarzuty nie zasługują na uwzględnienie ponieważ inwestor wypełnił warunki wynikające z dyspozycji przepisu art. 56, art. 57 ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego, zaś organ l instancji wykonał polecenia wynikające z brzmienia przepisu art. 59 ust. 1 w/w ustawy.

Odnosząc się do zarzutu udzielenia inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego warsztatu naprawy samochodów osobowych, w sytuacji gdy nie została jeszcze rozpatrzona skarga złożona do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody z [...]. 06. 2001 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty O. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą G.G. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych zmierzających do zmiany sposobu użytkowania budynku garażowego na warsztat naprawy samochodów osobowych organ II instancji podał, że jest on bezzasadny. Zawisła przed sądem administracyjnym sprawa skargi na opisaną wyżej decyzję Wojewody nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego rozpatrzenia zależy wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego warsztatu.

Skargę od powyższej decyzji Wojewody z [...] lipca 2003 r. znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M.C. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji.

Skarżący zarzucił, że zaskarżona przez niego decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 6, 7 i 10 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu udziału w toczącym się postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Skarżący podał, że nie został zawiadomiony ani o wszczęciu

postępowania administracyjnego w tym przedmiocie, ani o terminie wizji przeprowadzonej 6 maja 2003 r. W ocenie skarżącego organy administracji publicznej naruszyły również przepis art. 59 i następne Prawa budowlanego.

Skarżący podkreślił również, że organy administracji publicznej pomięły całkowicie kwestię zaskarżenia przez niego decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę do sądu administracyjnego.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji z [...] lipca 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a. ). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że organy l i II instancji prawidłowo przyjęły przy ustalaniu kręgu stron postępowania o wydanie pozwolenia na użytkowanie warsztatu napraw samochodów osobowych, zlokalizowanego na działkach ew. nr 1 i 2 w [...], że stroną tego postępowania są również J.C. i M.C. jako właściciele działki sąsiedniej.

Stosownie bowiem do treści ustawy z 7.07. 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ( art. 59 w zw. z art. 5 ust.1 pkt. 6 ustawy) nie obowiązywało ograniczenie kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie tylko do inwestora. Dla ustalenia kręgu stron postępowania zastosowano więc przepis art. 28 kpa w zw. z art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji przyjmując, że właściciel nieruchomości położonej w sąsiedztwie działki inwestora, na której wykonano roboty budowlane zmierzające do zmiany sposobu użytkowania garażu na warsztat samochodów osobowych ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa w

kwestionowaniu prawidłowości wykonania robót budowlanych w postępowaniu o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu, gdyż obiekt ten może zagrażać jego dobru osobistemu lub majątkowemu.

Należy podkreślić, że kodeks postępowania administracyjnego wymaga, aby organ administracji publicznej prowadzący postępowanie administracyjne powiadamiał strony postępowania o wszelkich czynnościach podejmowanych w trakcie tego postępowania. Dotyczy to zwłaszcza zawiadomienia podmiotów, że są stronami postępowania, tj. zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego (art.61 § 4 kpa), realizacji zasady czynnego udziału strony z art. 10 § 1 kpa i obowiązku doręczania stronom pism wydawanych w trakcie postępowania.

Natomiast, jak stwierdził sąd w oparciu o przedłożone akta administracyjne powyższe zasady nie zostały dochowane w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. W przedłożonych aktach administracyjnych brak bowiem zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania o wydanie pozwolenia na użytkowanie warsztatu napraw samochodów osobowych, zlokalizowanego na działkach ew. nr 1 i 2 w [...]. W aktach administracyjnych brak zawiadomienia dla stron postępowania o terminie oględzin wykonanych robót budowlanych, które jak wynika z protokołu oględzin odbyły się tylko z udziałem inwestora G.G. . Z przedłożonych akt nie wynika również aby organy orzekające w sprawie poinformowały strony o zakończeniu postępowania dowodowego i o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań stosownie do treści art. 10 § 1 kpa. Należy podkreślić, że w utrwalonym orzecznictwo sądów administracyjnych organy prowadzące postępowanie administracyjne są obowiązane pouczyć strony o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, a także o obowiązku wstrzymania się od wydania decyzji do czasu złożenia takiego oświadczenia w wyznaczonym terminie. Naruszenie zasady czynnego stron w postępowaniu stanowi przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, uzasadniającą uchylenie decyzji przez NSA i to bez względu na to czy miało to czy też nie wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z 5.04. 2001 r. II/SA 1095/00,Lex nr 53441, wyrok NSA z 26.01.1999 - III/SA 979/98 Lex nr 39458, wyrok WSA z 6.10.2000 r. - V/SA 316/00 Lex nr 50116, wyrok WSA w Krakowie z 14.12.2007 r. II/SA 569/07 Lex 479288).

Nadto należy wskazać, że w niniejszej sprawie sąd stwierdził także, iż wobec prawomocnego uchylenia wyrokiem WSA w Krakowie z 16 maja 2005 r. sygn. akt IISA/Kr 2184/01 decyzji Wojewody z [...]. 06. 2001 r. sygn: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia dla G.G. na wykonanie robót budowlanych zmierzających do zmiany sposobu użytkowania budynku garażowego na warsztat naprawy samochodów osobowych na dz. ew. nr 1 i 2 w [...], jak również poprzedzającej ją decyzji Starosty O. , spełniona zastała również przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Przepis w/w art. stanowi bowiem, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Nie budzi bowiem wątpliwości, że decyzja organu l instancji, którą udzielono pozwolenia na użytkowanie warsztatu naprawy samochodów osobowych na działce ew. nr 1 i 2 w [...] i utrzymująca jaw mocy decyzja organu II instancji uwzględnione zostały w szeroko rozumianej podstawie prawnej decyzji l i II instancji. W związku z tym uchylenie lub zmiana tej podstawy prawnej musi oczywiście wywrzeć wpływ na moc obowiązującą decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego warsztatu napraw samochodów osobowych i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych (por. W. Dawidowicz, Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu, Warszawa 62 s. 234).

Wobec powyższego, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Biorąc zatem pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy należało na podstawie powyższego przepisu orzec jak w punkcie l sentencji.

W oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a. określono w punkcie II sentencji o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji.

O kosztach orzeczono w punkcie III sentencji w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a.