Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 176/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1, art. 175 par. 1, par. 2, par. 3, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. A.U.H. "A." w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do listopada 2003 roku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną /-/W. Długaszewska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił, wniesioną po terminie, skargę A. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od stycznia do listopada 2003 r.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, zawierający prawidłowe pouczenie o trybie i formie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem odrzucenia, został doręczony skarżącemu, w dniu 06 kwietnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15 akt sądowych).

Pismem z dnia 05 maja 2009 r. (data nadania 06 maja 2009 r.), mylnie oznaczonym "odwołanie", zaadresowanym do WSA w Poznaniu, sporządzonym osobiście, skarżący wniósł uwagi do wydanego rozstrzygnięcia, wskazując, że odwołuje się od postanowienia WSA z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2008 r. numer [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od stycznia do listopada 2003 roku.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 19 czerwca 2009 roku dotyczące sprecyzowania charakteru wniesionego pisma skarżący oświadczył, iż powyższe pismo stanowiło skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2009 roku (k. 26 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Podkreślenia wymaga fakt, że skarga kasacyjna, aby mogła zostać rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny musi zostać skutecznie wniesiona. Oznacza to, iż winna ona spełniać określone warunki - musi być dopuszczalna w danej sprawie, musi zostać wniesiona w terminie i musi spełniać wymogi formalne przewidziane dla pisma procesowego i dodatkowe wymienione w ustawie.

Jeden z wymogów dopuszczalności skargi kasacyjnej sformułowany jest w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.). Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, którym jest adwokat lub radca prawny, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei § 2 art. 175 stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego nie spełnia powyższego wymogu – nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a osobiście przez skarżącego. Dodatkowo skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a., które same skutecznie mogą sporządzić skargę kasacyjną.

Zaznaczenia wymaga fakt, iż w pouczeniu doręczonym skarżącemu wraz z postanowieniem z dnia 25 marca 2009 r. jest zawarta informacja (pkt 2 pouczenia), iż skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Dodatkowo w punkcie 3 pouczenia jest również informacja, że strona może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wobec faktu, iż skarga kasacyjna skarżącego nie została sporządzona przez jedną z osób, o których mowa w art. 175 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i z tego powodu – na podstawie art. 178 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu.

/-/W. Długaszewska