Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1352/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 64 poz 414
law: Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - t.j.
article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, Sędziowie NSA Joanna Runge – Lissowska, Leszek Włoskiewicz /spr./, Protokolant Urszula Radziuk, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Teresy K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 czerwca 2004 r. sygn. akt SA/Rz 1820/03 w sprawie ze skargi Teresy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 25 lipca 2003 r. (...) w przedmiocie przyznania zasiłku celowego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

OSK 1352/04

UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 czerwca 2004 r. SA/Rz 1820/03 oddalił skargę Teresy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 25 lipca 2003 r. (...) utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia 30 czerwca 2003 r. (...), którą - po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 czerwca 2003 r. przyjętego do protokółu, lecz bez podpisu strony - przyznano zasiłek celowy w wysokości 150 zł. "na bieżące potrzeby" wnioskodawczyni i jej dwojga dzieci.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż zasiłek celowy jest świadczeniem o uznaniowym charakterze, a wysokość świadczenia zależy od możliwości pomocy społecznej, skarżąca zaś - jak podał - "nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji".

W skardze kasacyjnej - sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu i wniesionej na życzenie skarżącej - Teresa K. zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie, a to:

1. "art. 4 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1, art. 38 ust. 1 ustawy z 29.11.1990 r. o pomocy społecznej /Dz.U. 1998 nr 64 poz. 414 ze zm./poprzez ustalenie, że udzielenie skarżącej pomocy w postaci zasiłku celowego, mimo braku stosownego wniosku i wbrew jej woli, nie narusza prawa,

2. art. 32 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, poprzez ustalenie przez Sąd, że decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z 30.06.2003 r. (...) przyznająca skarżącej zasiłek celowy jest zgodna z prawem pomimo braku wskazania w tej decyzji konkretnego przeznaczenia przyznanego zasiłku."

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że chociaż w decyzji zasiłkowej jest mowa o działaniu na wniosek z dnia 3 czerwca 2003 r. złożony do protokółu - skarżąca nie składała takiego wniosku, doszło więc "do wydania decyzji .... na podstawie wniosku nieistniejącego i bez wskazania konkretnego celu przeznaczenia zasiłku".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Skarżąca zarzuca, że nie składała wniosku o zasiłek celowy, lecz pomoc społeczna może być udzielana także z urzędu, zatem działanie organu pomocy społecznej - jeżeli nawet wadliwe - nie było bezprawne.

Skarżąca nie podpisała protokółu przyjęcia wniosku o pomoc złożonego ustnie, lecz w każdym razie organ pomocy społecznej niezwłocznie wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. oraz Powiatowego Urzędu Pracy w P. o niezbędne informacje dotyczące skarżącej, po czym przeprowadził wywiad środowiskowy, który skarżąca podpisała 25 czerwca 2003 r.

Z kolei skarżąca sama - w dniu 5 czerwca 2003 r. - złożyła pisemny wniosek o pomoc "na zakup książek dla dzieci na nowy rok szkolny, obuwia, odzieży, opłatę za gaz i energię elektryczną", przedmiotowo odpowiadający wnioskowi objętemu protokółem z dnia 3 czerwca 2003 r. /"nie zapłacone światło, dzieci nie mają butów"/, natomiast w wywiadzie wnosiła o pomoc na zakup opału, odzież, obuwie i żywność.

Wiadomo więc na zaspokojenie jakich "bieżących potrzeb" przyznano świadczenie, zgłoszone zaś przez skarżącą potrzeby mają charakter niezbędny i bytowy - w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej - oraz mieszczą się w przykładowym wyliczeniu zawartym w ust. 2 powołanego przepisu.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.