Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt SA/Bd 3038/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 129
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępownaia administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 23 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 514
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, 3. zasądza od Wojewody K.-P. na rzecz strony skarżącej M. G. kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SA/Bd 3038/03

UZASADNIENIE

W dniu [...] Wojewoda K.-P. decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta w B. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania skarżącej za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku.

Z akt sprawy wynika, że M. G. w okresie od 24 stycznia 2001 do 9 sierpnia 2003r. pracowała w Przedsiębiorstwie Robót Elektrycznych "E." Sp. z o.o. w B., w charakterze sprzątaczki, w wymiarze czasu pracy 7/8 etatu. Z dniem 9 sierpnia 2003r. skarżącej została wypowiedziana umowa o pracę. Skarżąca zarejestrowała się jako osoba bezrobotna. Organ I instancji decyzją z dnia [...] uznał skarżącą za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Swoje stanowisko organ uzasadnił tym, że wyżej wymieniona nie spełnia kryterium odpowiedniego zatrudnienia wynikającego z art.23 ust 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r, o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( t.j. Dz..U. nr 58 z 2003r. 541 ze zmianami). Według organu suma okresów przypadających w trakcie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, była krótsza niż 365 dni. Wyżej wymienioną decyzję, skarżąca odebrała w dniu 10 sierpnia 2003r.(adnotacja na decyzji w miejscu na podpis bezrobotnego ). Następnie w dniu 7 października 2003r. ( data stempla pocztowego ) skarżąca złożyła odwołanie.

Organ II instancji na mocy decyzji z dnia [...] zaliczył skarżącej okresy zatrudnienia tj.365 dni. Uznał, że w/wym. nie spełnia natomiast innego warunku do przyznania jej prawa do zasiłku, mianowicie skarżąca nie posiada co najmniej najniższego wynagrodzenia wymaganego w świetle art.23 ust 1 wyżej cyt. Ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W skardze do Sądu w/wymieniona wniosła o uchylenie decyzji w całości. Uważa, że spełnia kryterium wymaganego wynagrodzenia wówczas, gdy jej czas pracy zostanie przeliczony na cały etat.

Wojewoda K. -P. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych względów niż zostały podniesione w skardze do Sądu.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne, art.3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz 1270 z póżn. zm.).Z treści art.134 § 1 w/cyt. Ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy.

Zdaniem Sądu organ II instancji przy rozpatrywaniu odwołania, nie sprawdził jednego z wymogów formalnych, jakim jest wniesienie odwołania w wymaganym przez przepisy prawa terminie. Zgodnie z art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.

Zgodnie z art. 16. § 1 k.p.a., decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych.

Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym badać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie, nie mogło nastąpić odebranie przez skarżącą decyzji organu I instancji wydanej w dniu [...] w dacie 8 sierpień 2003r. Z akt sprawy wynika, że może istnieć domniemanie doręczenia powyższej decyzji w dacie 10 września 2003r. Wniosek taki można wywodzić, z zapisów zawartych w karcie "informacja dla osób rejestrujących się" w Powiatowym Urzędzie Pracy. Z adnotacji zawartej w powyższym dokumencie wynika, że w dniu 18 sierpnia 2003r. skarżąca przyjęła do wiadomości datę 10 wrzesień 2003r., jako termin stawiennictwa w urzędzie w celu potwierdzenia gotowości podjęcia pracy.

W ocenie Sądu przyjmując datę 10 września 2003r., jako datę doręczenia stronie decyzji, należy uznać, że złożone odwołanie w Urzędzie Pocztowym w dniu 7 października 2003r. (data stempla pocztowego ), zostało dokonane po terminie czternastu dni przewidzianych w przepisach prawa na wniesienie odwołania.

W świetle powyższego organ II instancji naruszył przepisy postępowania w ten sposób, że nie zbadał, czy środek zaskarżenia został wniesiony zgodnie z przepisami.

Oceniając dowody zgromadzone w sprawie, organ powinien przed rozpatrzeniem odwołania ustalić ponad wszelką wątpliwość datę doręczenia decyzji.

Ze względu na okoliczność, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ nie znał daty doręczenia decyzji z dnia [...] i na podstawie akt sprawy nie można ponad wszelką wątpliwość ustalić tej daty, Sąd na mocy art.145 §1 pkt 1 lit.c wyżej cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję w całości.

Jednocześnie mając na względzie przepis art.152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.