Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 653/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1, art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uznania świadczenia pielęgnacyjnego za nienależnie pobrane postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze

utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z [...] w sprawie uznania świadczenia pielęgnacyjnego za nienależnie pobrane.

Powyższa decyzja została wysłana na adres T. J. 20 października 2014 r., a następnie ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, została złożona w placówce pocztowej 21 października 2014 r., na okres 14 dni, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce listowej (awizo). Na zwrotnym potwierdzeniu doręczyciel wskazał, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej nr 2 w S., na okres 7 dni. Powtórnego awiza, na okres 7 dni, dokonano 29 października 2014 r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy 5 listopada 2014 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na opisaną na wstępie decyzję T. J. wniosła osobiście do organu w dniu 17 czerwca 2015 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi,

w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie art. 44 kpa. W myśl tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz

z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź

w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie

o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu na to, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana 21 i 29 października 2014 r., jednak skarżąca nie podjęła jej

w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa decyzję należało uznać za doręczoną 4 listopada 2014 r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 4 grudnia 2014 r. Zatem skarga złożona 17 czerwca 2015 r., została wniesiona z ponad półrocznym uchybieniem terminu. Należy również zauważyć, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został odrzucony postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 30 lipca 2015 r., a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 21 października 2015 r. w sprawie I OZ 1326/15.

Dodatkowo podnieść należy, że otrzymanie kopii decyzji przez skarżącą

3 czerwca 2015 r. nie zmienia skutku prawego doręczenia, które nastąpiło

z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 kpa. W orzecznictwie podkreśla się, że w sytuacji, kiedy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie pisma organu II instancji stronie nie może być uznane jako ponowne doręczenie i nie powoduje ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia skargi. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz (por. wyrok NSA z 2 września 2010 r. sygn. II FSK 636/09 dostępny http://orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrok WSA w Warszawie z 28 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2497/10, LEX nr 996753, wyrok NSA z 14 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 10/07 LEX nr 453425).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.