Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1000/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 158, art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku L. D. o uzupełnienie i wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 1000/07 w sprawie ze skargi kasacyjnej L. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 645/06 w sprawie ze skargi L. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 lipca 2006 r. nr ... w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe stowarzyszenia z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za styczeń i luty 2003r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. zasądzić od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz doradcy podatkowego K. M., ustanowionego z urzędu, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180 złotych (słownie: sto osiemdziesiąt) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, 2. oddalić wniosek o udzielenie wykładni wyroku.


UZASADNIENIE

I. Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczególnych zasad ponoszenia kosztów przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075), wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi w drugiej instancji 75 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1 za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przy czym stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) kwotę tej opłaty należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy była kwestia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości stowarzyszenia. Oznacza to, że przedmiotem postępowania nie jest należność pieniężna, która już wcześniej została ostatecznie przesądzona i stała się ostateczną lecz "pozostałe sprawy", w których wynagrodzenia jest stałe i wynosi 240 zł.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek o uzupełnienie wyroku za uzasadniony i na mocy art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

II. Odnośnie wniosku o udzielnie wykładni wyroku w zakresie niepodzielnia zarzutu strony, iż członek zarządu stowarzyszenia, działający pod osłoną "ugody" zawartej z organem skarbowym (również "ugody" z organem ZUS) w postaci postępowania zapobiegającego upadłości, o którym mowa w art. 116 § 1 lit "a" Ordynacji podatkowej a wynikającego z postępowania i decyzji o restrukturyzacji należności, na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) uwolnił się od winy, o której mowa w art. 116 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a także udzielenie wykładni wyroku - czy w stanie faktycznym sprawy, podnoszone przez organy i akceptowane przez WSA w Lublinie zgłoszenie wniosku o upadłość stowarzyszenia przez stronę jako członka zarządu (hipotetycznie uwalniające od winy) działającego w czasie i warunkach postępowania zapobiegającego upadłości, o którym mowa w pkt 2 przedmiotowego wniosku, nie naraziłoby strony na zarzut działania na szkodę stowarzyszenia (odpowiedzialność karna i cywilnoprawna) - odmówiono udzielenia tej wykładni, bowiem w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku zamieszczono szczegółową analizę zarówno stanu faktycznego jak i zastosowanych w sprawie przepisów, które czynią zadość wymogom określonym w art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tej sytuacji, mając na uwadze art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 2 sentencji.