Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 391/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi G. N. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych: oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] grudnia 2018 r., nr [...] Samorząd Województwa M. (dalej: organ) odmówił Gminie N. (dalej: Skarżąca, Gmina lub Strona) przyznania pomocy finansowej.

Rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z 16 października 2018 r. Skarżąca zwróciła się o przyznanie pomocy na realizację operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w kwocie

2 035 000 zł.

Rozstrzygnięciem z [...] grudnia 2018 r. nr [...] organ, działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (teks jedn. Dz. U. 2018 r., poz. 627; dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, odmówił przyznania pomocy na realizację operacji "Przebudowa drogi gminnej nr [...]".

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że objęta wnioskiem operacja nie

mieści się w 150% limitu środków przewidzianych dla Województwa M. na typ

operacji "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych dla województwa mazowieckiego".

Wyjaśniono, że o kolejności przysługiwania pomocy decydowała suma uzyskanych

punktów przyznawanych na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w § 11 ust.

1, ust. 2 pkt 7 oraz ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach

poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową

wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w

oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Miejskich na lata 2014-

2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1414 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie

szczegółowych warunków przyznawania pomocy).

Przedstawiając wyniki oceny wskazano, że operacja objęta wnioskiem uzyskała 3

punkty w ramach kryterium dochodu; 0 punktów w ramach kryterium średniej stopy

bezrobocia w powiecie; 1 punkt za kryterium gęstości zaludnienia w gminie, w której

operacja będzie realizowana; 0 punktów za fakt, iż operacja nie będzie realizowana w

związku z tworzeniem pasywnej infrastruktury szerokopasmowej w rozumieniu art. 2 pkt

137 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i

108 Traktatu (Dz. Urz. UEL 187 z 26 czerwca 2014, str.1, z późn. zm.) oraz za fakt, że na

obszarze realizacji operacji nie funkcjonuje sieć szerokopasmowa w rozumieniu art. 2 ust.

1 pkt 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci

telekomunikacyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2062); 0 punktów za fakt, iż odcinek drogi

objęty operacją nie zapewni bezpośredniego dostęp do nieruchomości gruntowej, na której

znajduje się budynek użyteczność publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku

użyteczności publicznej; 3 punkty za to, że odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą

o wyższej kategorii bezpośrednio albo przez inny odcinek drogi nie będący przedmiotem

operacji, o ile parametry techniczne odcinka drogi objętego operacją przed jej

zrealizowaniem są gorsze od parametrów technicznych odcinka drogi niebędącego

przedmiotem operacji, przez który odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o

wyższej kategorii, a po jej zrealizowaniu będą co najmniej takie same; 0 punktów za

kryterium, że w wyniku realizacji operacji droga gruntowa stanie się drogą twardą w

rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r.,

poz. 1260 i 1926 oraz z 2018 r. poz. 79, 106, 138 i 317) oraz 2 punkty za to, że operacja

będzie realizowana na obszarze gminy, w której znajduje się co najmniej jedna z form

ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o

ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r., poz. 142 i 10).

Powołując uchwałę Zarządu Województwa M. Nr [...] z dnia [...]

grudnia 2018 r. organ stwierdził, że w limicie środków przewidzianych na typ operacji

"Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" mieszczą się wnioski umieszczone na liście

operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy na pozycji od 1 do 60. Niniejsza

operacja uzyskała 9 punktów i znalazła się na liście na poz. 112, co oznacza, że nie

mieści się w 150% limicie.

Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie:

1) art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich poprzez odmowę

przyznania pomocy, pomimo spełnienia przez Gminę wszystkich warunków jej przyznania

dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania

"Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich

rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie

energii", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020,

2) § 2b ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia w sprawie wielkości limitów środków dostępnych w

poszczególnych województwach lub latach określonych działań lub poddziałań Programu

Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, na podstawie art. 146 § 1 i 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.

Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Gmina wniosła o uchylenie

zaskarżonego rozstrzygnięcia i uznanie przez Sąd, że służy jej uprawnienie do otrzymania

wnioskowanej pomocy, wynikającej z przepisów ustawy i przepisów rozporządzenia oraz o

zasądzenie kosztów.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że wbrew stanowisku organu,

spełnione zostało kryterium określone w § 11 ust. 2 pkt 7 a rozporządzenia, ponieważ

będąca przedmiotem wniosku droga gminna nr [...]

jest drogą gruntową, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Biorąc pod uwagę powyższe Skarżąca stwierdziła, że organ naruszył ww. kryterium

wyboru nie przyznając jej w tym zakresie punktów. Konsekwencją zaś naruszenia

przepisów rozporządzenia było naruszenie przepisów ustawy polegające na odmowie

przyznania Gminie pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracji w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje

orzekanie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz zgodnie z art. 3 § 3 tej

ustawy orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową

kontrolę. Wniesiona skarga oparta została na przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.,

poddającym jurysdykcji sądów administracyjnych sprawy skarg na inne niż określone w

pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub

obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności

podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14

czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r.,

poz. 2096, ze zm.), dalej – k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.),

postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o

Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1947), oraz postępowań, do

których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Rozpoznając skargę w niniejszej sprawie należy na wstępie stwierdzić, że tryb i

warunki przyznania pomocy finansowej na operacje w ramach poddziałania "Wsparcie

inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów

małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii", w

ramach działania ,,Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich’’ objętego

Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 określają przepisy ustawy z dnia 20

lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach

Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy o

wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którym w przypadku gdy nie są

spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w

art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o

przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie

pisemnej, o odmowie je przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Z kolei na podstawie

art. 35 ust. 2 ustawy, w takim przypadku, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie

pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w

trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Odmowa przyznania pomocy wynika z § 2b ust. 1 rozporządzenia Ministra

Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2015 r. w sprawie wysokości limitów

środków dostępnych w poszczególnych województwach lub latach w ramach określonych

działań lub poddziałań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U.

poz. 1755 ze zm.).

Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania, Sąd miał

na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały określone w art. 34

ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w ust. 2 i ust. 3

przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w

ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit.

d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje

się przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów

dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń,

wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Sąd uwzględnił zatem, że w postępowaniu o przyznanie pomocy, organ przed

którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób

wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie,

niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ

na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postepowania; zapewnia

stronom, na ich żądanie czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie

umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych

żądań, a także przepisów art. 79a oraz art. 81 k.p.a. nie stosuje się (ust. 1). Natomiast

strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są

obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy

zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na

osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 2).

Tym samym należy stwierdzić, że na organie nie ciąży obowiązek wyczerpującego

zebrania materiału dowodowego a jedynie jego rozpatrzenie, zatem to na stronie ciąży

obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy.

Oceniając prawidłowość podjętego przez organ rozstrzygnięcia przez pryzmat

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim treści wniosku i

dołączonych do niego załączników oraz mających zastosowanie w sprawie przepisów

prawa Sąd stwierdza, że jest ono prawidłowe, mimo, że w swojej treści nie zawiera

szczegółowego uzasadnienia powodów, dla których odmówiono Stronie przyznania

punktów za określone kryteria wyboru. Tym niemniej Strona wniosła skargę, z której treści

wynika, z oceną którego z kryteriów wyboru i dlaczego się nie zgadza. Dlatego też

uznając, że w świetle okoliczności faktycznych sprawy i obowiązujących w niej przepisów

rozstrzygnięcie podjęte przez organ poddaje się ocenie, Sąd uznał, że pomimo wadliwości

uzasadnienia rozstrzygnięcia, brak jest podstaw do jego uchylenia, gdyż nie będzie to

mieć wpływu na wynik sprawy, a tym bardziej istotnego wpływu, który to dopiero

upoważnia sąd do uchylenia rozstrzygnięcia. Dlatego też sąd postanowił skargę oddalić.

Stosownie do wskazanych powyżej przepisów podkreślić należy, że w zakresie

prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją odmienności w stosunku do

prowadzenia postępowania w stosunku do regulacji k.p.a.

Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy

obiektywnej, wynikającej z art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie

zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nadto

co istotne przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie

wywodzić skutki prawne.

Uwzględniając zasadę praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy,

a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, stwierdzić

należy, że w niniejszej sprawie obowiązkiem organu było zatem podejmować działania

zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, poprzez prawidłowe

przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia kryteriów wyboru w

wynikających z § 11 ww. rozporządzenia w sprawie warunków przyznawania pomocy.

Rozporządzenie to - określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty

pomocy finansowej na operację typu "Budowa lub modernizacja dróg" w ramach

podziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową

wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w

oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 –

2020.

Z uwagi na przedmiot inwestycji objętej wnioskiem, rozporządzenie to znajdowało

zatem zastosowanie przy rozpoznawaniu złożonego wniosku.

W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie pomocy

finansowej na operację "Przebudowa drogi gminnej nr [...]".

Odnosząc się do powołanego rozporządzenia w sprawie warunków przyznawania

pomocy, wskazać należy, iż zgodnie z § 11 ust. 1, o kolejności przysługiwania pomocy

decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie kryteriów wyboru operacji

wymienionych w punktach 1-6, ust. 2 pkt 7 oraz ust. 5.

Ponadto z przepisów tego rozporządzenia wynika, że w pierwszym etapie kontrola

prawidłowości złożenia wniosku o przyznanie pomocy ma wyłącznie charakter

formalistyczny i jest dokonywana wyłącznie na podstawie treści wniosku i załączonych do

niego załączników. Organ na tym etapie nie prowadzi postępowania wyjaśniającego w

zakresie tego, czy spełnione są kryteria wyboru wniosku. Czynności sprawdzające organu

ograniczają się wyłącznie do zweryfikowania tego, czy wniosek zawiera wszystkie

wymagane w danym postępowaniu dane i dokumenty. Organ nie ma natomiast

kompetencji do wzywania wnioskodawcy do składania wyjaśnień w zakresie spełnienia

kryteriów oceny wniosku. Zatem, jeśli organ stwierdzi braki we wniosku, np. brak danych

niezbędnych do ustalenia spełnienia kryterium, to nie przyznaje punktów za dane

kryterium. Taki wniosek, który nie otrzymał minimalnej ilości punktów nie jest kwalifikowany

do drugiego etapu oceny.

W zaskarżonym rozstrzygnięciu negatywnie oceniono spełnienie przez wniosek

Skarżącej czterech spośród ośmiu ocenianych kryteriów wyboru operacji, przyznając za te

kryteria po 0 punktów. W zarzucie skargi dotyczącym naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy o

wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich Skarżąca ogólnie stwierdziła, że spełniła wszystkie

kryteria przyznania pomocy dla operacji typu ,,Budowa lub modernizacja dróg lokalnych’’ w

ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub

rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię

odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich

na lata 2014-2020. Z motywów skargi wynika natomiast, że spór dotyczy oceny kryterium

nr 7 i zdaniem Skarżącej kryterium to zostało spełnione.

Zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 7 a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków

przyznawania pomocy "w wyniku realizacji operacji droga gruntowa stanie się drogą

twardą w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1260 i 1926 oraz z 2018 r. poz. 79, 106, 138 i 317) - 2 punkty".

Skarżąca stoi na stanowisku, że droga, której dotyczy przebudowa jest drogą

gruntową w rozumieniu ww. ustawy i z tego wywodzi spełnienie powyższego kryterium.

Sąd podziela natomiast stanowisko organu, co do braku spełnienia przez Skarżącą

kryterium określonego w § 11 ust. 2 pkt 7 lit. a) powyższego rozporządzenia.

W tym zakresie wyjaśnić należy, że kryteria oceny wniosku zostały precyzyjnie,

szczegółowo i wyczerpująco ustalone w § 11 powołanego rozporządzenia. Kryteria te są

dla organu wiążące.

W ocenianej sprawie Skarżąca nie spełniła ww. kryterium wyboru, bowiem nie

wykazała, że droga gruntowa stanie się drogą twardą w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu

drogowym. Spełnienia ww. kryterium nie potwierdzają również dołączone do wniosku

załączniki. Zgodnie z art. 2 pkt 2 powołanej ustawy, drogą twardą jest droga z jezdnią o

nawierzchni bitumicznej, betonowej, kostkowej, klinkierowej lub brukowcowej oraz z płyt

betonowych lub kamienno-betonowych, jeżeli długość nawierzchni przekracza 20 m., inne

drogi są drogami gruntowymi. Tymczasem z dołączonej do wniosku dokumentacji wynika,

jedynie że "droga gminna posiada przekrój szlakowy z jezdnią o nawierzchni gruntowożwirowej lub

bitumicznej", a "teren pod względem zagospodarowania obejmuje pas

drogowy z nawierzchnią bitumiczną lub żwirowo-gruntową" (kosztorys inwestorski

dołączony do akt administracyjnych sprawy). Przedłożona przez Skarżącą dokumentacja

wskazuje zatem na mieszany charakter drogi (droga twarda i droga gruntowa) objętej

operacją Skarżącej. Do wniosku nie dołączono natomiast żadnej dokumentacji, z której

wynikałoby, że planowana operacja obejmuje wyłącznie część drogi, która jest drogą

gruntową. Co istotne nie wykazano również, czy długość nawierzchni powstałej w wyniku

przebudowy drogi gruntowej będzie odpowiadała kryteriom powołanej definicji, zwłaszcza

w zakresie wymogu minimalnej długości nawierzchni dla drogi twardej. Skarżąca nie

wykazała zatem, że w wyniku realizacji operacji, objęta przebudową droga spełni warunki

określone w art. 2 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, tj. stanie się drogą twardą czyli

drogą z jezdnią o nawierzchni bitumicznej, betonowej, kostkowej, klinkierowej lub

brukowcowej oraz z płyt betonowych lub kamienno-betonowych i długości nawierzchni

przekraczającej 20 m. Wobec powyższego – zdaniem Sądu – organ dokonał prawidłowej

wykładni § 11 ust. 2 pkt 7 a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków

przyznawania pomocy, skutkującej przyznaniem 0 pkt w ramach kryterium nr 7. Nie ulega

wątpliwości, że Skarżąca przystępując do konkursu miała obowiązek wykazać fakt, że w

wyniku realizacji operacji droga objęta przebudową, z drogi gruntowej stanie się drogą

twardą czego jednakże nie uczyniła. Zatem w wyniku przeprowadzonej oceny projektu,

operacji przyznano sumę 9 punktów. W konsekwencji operacja znalazła się na liście na

poz. 112, co oznaczało, że nie mieści się w 150% limicie środków przeznaczonych dla

województwa.

W ocenie Sądu niezasadne jest twierdzenie Skarżącej, że spełniła wszystkie

kryteria wyboru operacji typu ,,Budowa lub modernizacja dróg lokalnych’’, ponieważ nie

ma ono oparcia w dokumentacji złożonej przez Skarżącą wraz z wnioskiem o przyznanie

pomocy. Skarżąca nie uzasadniła swego stanowiska w tym zakresie, nie powołała przy

tym żadnych okoliczności wskazujących na błędną ocenę kryteriów za które przyznano po

zero punktów.

Końcowo należy dodać, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest

postępowaniem konkursowym. Aplikując o pomoc finansową ubiegające się podmioty

muszą spełnić wszelkie wymagane przepisami prawa i procedurą wymagania. Te same

kryteria dotyczą wszystkich podmiotów, zaś niespełnienie wymaganych kryteriów

powoduje odmowę przyznania pomocy finansowej przez instytucję zarządzającą dla

wnioskowanej operacji w ramach złożonego wniosku.

Reasumując stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku Skarżącej według

obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa zaś zarzuty skargi

należało uznać za nietrafne.

Mając powyższe na uwadze, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd oddalił skargę

i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.