Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2785/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i par 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi W.P. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...].


UZASADNIENIE

W.P. (dalej zwany "Skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] odmawiającej nadania statusu uchodźcy.

Wnioskiem z dnia 3 listopada 2015 r. Skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wskazując, że w następstwie wykonania ww. decyzji grozi mu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, bowiem zgodnie z art. 299 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach jest zobowiązany do opuszczenia terytorium Polski. Skarżący wyjaśnił, że brak wstrzymania ww. decyzji spowoduje możliwość wydania wobec niego decyzji o zobowiązaniu do powrotu z określeniem terminu, stosownie do art. 315 ustawy o cudzoziemcach. Ponadto powrót Skarżącego na [...] narazi go na niebezpieczeństwo związane z prześladowaniami. Jednocześnie Skarżący podkreślił, że w chwili obecnej jest udziałowcem [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zatem zobowiązanie do powrotu uniemożliwi Skarżącemu nadzór nad sprawami spółki. W dalszej argumentacji Skarżący podniósł, że zobowiązanie do powrotu zmniejszy możliwość prawidłowego wyjaśnienia sprawy, w szczególności zostanie w tym wypadku naruszone jego prawo do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej, jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. II FZ 511/14, LEX nr 1460131, z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13, z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że pomiędzy postępowaniem zakończonym wdaniem decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. a zaskarżonym postanowieniem Rady do Spraw Uchodźców, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. W sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił Skarżącemu nadania statusu uchodźcy. Z kolei zakres przedmiotowy zaskarżonego postanowienia, a w konsekwencji granice kontroli sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie, wyznacza rozstrzygnięcie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na wzmiankowaną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym.

Należy zaznaczyć, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. W sprawie wszczętej skargą W.P. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, kontrola sądowoadministracyjna nie będzie obejmować decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. z uwagi na to, że nie została ona wydana w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy, której dotyczy przedmiotowa skarga.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nie mógł być uwzględniony.

Należy ponadto wskazać, mając na uwadze argumentację powołaną przez Skarżącego, że decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy sama w sobie nie stanowi podstawy do wydalenia Skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jedynie nakłada się na nią obowiązek opuszczenia kraju. Podstawę taką stanowi dopiero, wydana w odrębnym postępowaniu, decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu (art. 329 ustawy o cudzoziemcach). Jednakże i ta decyzja nie podlega wykonaniu, jeżeli cudzoziemiec zaskarży ją do sądu administracyjnego i zwróci się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 331 ustawy o cudzoziemcach, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie wniosku o wstrzymanie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.