Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1114/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 1 art. 58 art. 127 par. 1 par. 3 art. 129 par. 2 art. 134 art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant St. Specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2014 roku sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz J. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...], utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] r. ustalającej warunki zabudowy.

Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy S. ostateczną decyzją, nr [...], z dnia [...], po rozpatrzeniu wniosku B. U., prowadzącego firmę "A" w S., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na dla budowie magazynu stali na działkach oznaczonych nr: 318/1, 319/1, 1950/1 i 1690, zlokalizowanych w obrębie [...].

W dniu 26 lutego 2013 r. J. W. zażądał stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzję z dnia [..., nr [...], odmówiło stwierdzenia nieważności. Decyzja ta została doręczona J. W. w dniu 14 czerwca 2013 r.

W dniu 2 lipca 2013 r. wpłynął do organu wniosek J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, opatrzony datą 29 czerwca 2013 r. Z załączonej do akt administracyjnych koperty wynika, iż przesyłkę nadano 1 lipca 2013 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...]. Organ podzielił stanowisko wyrażone w decyzji z [...], iż ostateczna decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] nie zawiera żadnej z wad wymienionych w przepisie art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) powoływanej dalej jako k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J. W. wnosząc o uchylenie obu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie, Sąd dopatrzył się rażącego naruszenia przepisów postępowania (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), co skutkowało stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z przepisem art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (§ 3). Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.).

Warunkiem skuteczności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania, tym samym uchybienie terminu powoduje jego bezskuteczność. Organ rozpoznając sprawę w II instancji obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy środek odwoławczy został wniesiony w przewidzianym przepisami terminie. Rozpoznanie merytorycznie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa – art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2003, str. 577).

Należy przychylić się do poglądu wyrażanego zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, odnosząc go wprost do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że rozpoznanie takiego żądania, wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Oznacza bowiem niedopuszczalną weryfikację w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcia ostatecznego, korzystającego z cech trwałości, o jakiej mowa w art. 16 § 1 k.p.a. (cyt. B. Adamiak, J. Borkowski, str. 576; oraz np.wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2012 r., II OSK 2190/11, LEX nr 1145570, z dnia 10 września 2001 roku, II SA 1866/00, Lex nr 55303 oraz z dnia 16 listopada 2000 roku, V SA 235/00, Lex nr 81351).

W stanie faktycznym sprawy, decyzja organu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji została doręczona J. W. w dniu 14 czerwca 2013 r., co wynika z załączonego do akt administracyjnych dowodu doręczenia przesyłki opatrzonej datą i podpisem adresata. Zatem termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy upływał dnia 28 czerwca 2013 roku, tj. piątek. Jak wynika z adnotacji operatora pocztowego na kopercie załączonej do akt administracyjnych, przesyłka została nadana na adres organu w dniu 1 lipca 2013 r. Z treści wniosku wynika, że został on sporządzony przez stronę w dniu 29 czerwca 2013 r. W takiej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie miało podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonego po terminie.

Wskazać również należy, że w treści decyzji z dnia [...] zawarte było prawidłowe pouczenie o tym, że strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Z akt sprawy nie wynika, by J. W. wystąpił do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu w trybie art. 58 k.p.a. Podnoszone w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy okoliczności dotyczyły jedynie kwestii merytorycznych, mających uzasadniać zmianę kwestionowanego rozstrzygnięcia i nie uprawdopodobniały przyczyn powodujących niezawinione złożenie przez stronę wniosku z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., mimo przekroczenia przez stronę terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydało w sprawie rozstrzygnięcie merytoryczne. Tymczasem, zdaniem sądu, organ administracji rozpoznając sprawę w II instancji winien, stosownie do art. 134 k.p.a., wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do złożenia tego wniosku.

Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania postanowił w myśl art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.

LS