Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 760/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skargi na działanie pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. skarżący L.B. wniósł skargę na naruszenie przez Dyrektora Oddziału ZUS w C. art. 34 ust. 7 i ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 ze zmianami).

W odpowiedzi na wezwanie tutejszego Sądu skarżący sprecyzował skargę stwierdzając, że dotyczy ona pisma ZUS z dnia [...] r. i jest skargą na Dyrektora Oddziału ZUS w C.. Jednocześnie skarga ta dotyczy błędu pracownika ZUS – B.M., naczelnika oddziału ZUS, który zamiast sporządzić informację o dochodach skarżącego uzyskanych od organu rentowego za rok podatkowy 2018 na formularzu PIT 40A sporządził go na formularzu PIT 11A.

Strona wniosła o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie stwierdzenia ww. błędu ZUS i nakazanie mu korekty błędu w formie PIT-37 i wyjaśnienie, dlaczego B.M. sporządziła w styczniu 2019 r. PIT-11A zamiast PIT-40A.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że L.B. skarży nie tylko działanie Dyrektora Oddziału ZUS, ale również jednego z pracowników ZUS – B.M., twierdząc, że na skutek błędów tych osób do organu podatkowego przekazano jego rozliczenie podatkowe zamiast na właściwym formularzu PIT-40, na błędnym PIT-11A, podając jednocześnie nieprawidłową wysokość uzyskanych przychodów.

Z akt sprawy wynika, że organ rentowy, działając jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych wysłał do właściwego organu skarbowego informację o wysokości uzyskanego od organu rentowego dochodu. Informacja ta zawierała jednak nieprawidłowe dane w zakresie przychodu, zaliczki na podatek dochodowy oraz kwoty składek na ubezpieczenie zdrowotne. Organ jednak stwierdzając swój błąd, sporządził korektę formularza, który przekazał do organu skarbowego i skorygowany formularz doręczył także skarżącemu.

Organ podkreślił stanowczo, że właściwość rzeczowa organu rentowego, określona w art. 83 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, nie obejmuje rozstrzygania spraw z zakresu prawa podatkowego.

Z kolei działania organu rentowego mające miejsce w tej sprawie nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.

W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na;

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zatem kognicja sądów administracyjnych odnosi się jedynie do spraw określonych przepisami prawa.

Skarżący sprecyzował, że przedmiotem skargi jest pismo ZUS Oddział w C. z dnia [...] r., zawierające w istocie informacje o popełnionym przez organ rentowy błędzie (błędne wskazanie informacji o dochodach uzyskanych od organu rentowego w PIT-11A) oraz o naprawieniu tego błędu (korekcie PIT-11A i informacji co przesłaniu skorygowanej deklaracji do właściwego miejscowo i rzeczowo organu skarbowego). Skarga ta dotyczyła jednocześnie błędu popełnionego przez pracownika oddziału ZUS.

Stwierdzić należy, że pismo z dnia [...] r. nie znajduje się w katalogu aktów administracyjnych i czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej, podlegających kognicji sądów administracyjnych.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że pisma organów administracji publicznej, zawierające informacje o toku sprawy, skierowane do strony – w tym informacje o popełnionym błędzie i sposobie naprawienia tego błędu, nie mogą być zaskarżone na podstawie 3 § 2 pkt 1 – 3 P.p.s.a. Pismo z dnia [...] r. nie jest decyzją, nie zawiera więc rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę co do istoty. Pismo to nie stanowi jednocześnie postanowienia. Wynika z tego, że pismo będące przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym nie orzeka o prawach, czy obowiązkach adresata tego pisma.

Jednocześnie pismo to nie może być również zaskarżone na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Dyspozycja tego przepisu wskazuje, że czynność podlegająca kontroli sądu administracyjnego musi być czynnością z zakresu administracji publicznej oraz powinna dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność musi mieć publicznoprawny charakter, co oznacza, że musi być skierowana do podmiotu zewnętrznego, niepodporządkowanego organizacyjnie lub służbowo organowi podejmującemu daną czynność. Tymczasem pismo z dnia [...] r., zawierające informacje o stanie sprawy nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony.

Wynika z tego, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, jako nie podlegająca kognicji sądów administracyjnych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.