Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 635/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.1 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 83
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości - tekst jednolity.
article: art.97 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.153, 170 , 171 i 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędzia del. WSA Marian Wolanin (spr.) Protokolant: st. asystent sędziego Dorota Kozub - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 707/13 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 707/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę [...] Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Wójt [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. zawiesił postępowanie w sprawie wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], złożonym w dniu 14 października 2011 r. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...], do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w [...] , Wydział [...] Cywilny, sprawy z powództwa Gminy [...] o rozwiązanie wieczystego użytkowania nieruchomości opisanej powyżej (sygn. akt [...]). Pozew w powyższej sprawie Gmina [...] złożyła w dniu 19 kwietnia 2011 r., dlatego Wójt [...] uznał, że rozstrzygnięcie sprawy cywilnej ma znaczenie prawne dla postępowania w sprawie, ponieważ zadecyduje o istnieniu bezwzględnej przesłanki przekształcenia jaką jest istnienie prawa użytkowania wieczystego. Rozwiązanie umowy przez sąd spowoduje bowiem bezprzedmiotowość postępowania i jego umorzenie. Postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., na które złożoną przez [...] sp. z o.o. skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił prawomocnym wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 259/12.

Wnioskiem z dnia 29 lutego 2012 r. [...] sp. z o.o. zwróciła się do Wójta [...] o podjęcie postępowania, ponieważ Sąd Okręgowy w [...] w dniu [...] grudnia 2011 r. wydał postanowienie w sprawie sygn. akt [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego wskazując, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniej decyzji organu administracji. Decyzja wydana w przedmiocie przekształcenia będzie bowiem stanowiła: "konieczny element formalnego lub merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu sądowym". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wójt [...] odmówił podjęcia zawieszonego postępowania, które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. W wyniku jednak skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na powołane postanowienie do sądu administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło swoje postanowienie z dnia [...] sierpnia 2012 r. i orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia Wójta [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Na powołane postanowienie z dnia [...] sierpnia 2012 r. [...] Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1047/12, uchylił zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji ze względu na naruszenie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej ppsa, poprzez nieokreślenie w tym postanowieniu, czy postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 r. wydane zostało bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Ponownie rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...], uchyliło w całości swoje postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 r. i orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia Wójta [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. W opinii Kolegium, przed wydaniem decyzji w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego, niezbędne jest uprzednie zakończenie postępowania sądowego w przedmiocie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego. Argument Spółki, iż w dniu złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania spełnione zostały wszelkie przesłanki ustawowe do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności, a ocena oraz przewidywania, czy będą one spełnione w przyszłości wykracza poza granicę postępowania administracyjnego i nie może mieć żadnego wpływu na rozstrzygnięcie organu, a tym samym, nie ma jakichkolwiek przeszkód do podjęcia zawieszonego postępowania oraz wydania decyzji w sprawie przedmiotowego przekształcenia, nie zasługuje na uwzględnienie. Organ wskazał, że właściciel nieruchomości złożył pozew o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego wcześniej, niż użytkownik wieczysty wystąpił z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Przesądza to o tym, że w pierwszej kolejności powinna być rozstrzygnięta kwestia istnienia prawa użytkowania wieczystego, a dopiero po zakończeniu postępowania sądowego w tym przedmiocie, zasadne będzie podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego.

Oddalając skargę [...] Spółka z o.o. na powołane wyżej postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał za uzasadnione stanowisko organów administracji, że z uwagi na toczące się postępowanie przed sądem powszechnym w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego gruntu, organ zobligowany był do zawieszenia postępowania administracyjnego. Wynik postępowania prowadzonego przez sąd powszechny determinuje bowiem dalsze kroki i prawne możliwości działania organów administracji publicznej, które nie mogą samodzielnie rozstrzygnąć tej kwestii, gdyż bezsprzecznie nie należy ona do ich kognicji. Rozstrzygnięcie wniosku strony skarżącej o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności uzależnione jest więc od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii istnienia prawa użytkowania wieczystego. Ewentualne uwzględnienie pozwu Gminy [...] o rozwiązanie umowy o oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste spowoduje wygaśnięcie prawa użytkowania wieczystego i w konsekwencji bezprzedmiotowe stanie się orzekanie w niniejszej sprawie. W przypadku wydawania przez organ administracji publicznej decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stan prawny nieruchomości, w tym przypadku istnienie po stronie skarżącej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, powinno być bezsporne. Dla oceny niniejszej sprawy istotne jest to, że w dacie rozstrzygania przez organ pierwszej instancji wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, nie ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania administracyjnego. Podstawa zawieszenia postępowania istniała również w dacie rozstrzygania sprawy przez organ odwoławczy.

W skardze kasacyjnej od omawianego wyroku z dnia 16 października 2013 r., [...] sp. z o.o. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, polegające na oddaleniu skargi w sytuacji, gdy skarżąca wykazała, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozstrzygnięcie sprawy cywilnej o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego stanowi zagadnienie wstępne w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności podczas, gdy z przepisów prawa materialnego będących podstawą wydania decyzji w sprawie przekształcenia nie wynika, że sprawa o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego pozostaje w bezpośrednim związku z postępowaniem w sprawie przekształcenia, a jej rozstrzygnięcie stanowi zagadnienie wstępne.

W skardze kasacyjnej zarzucono również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz.U. z 2012 r. poz. 83, ze zm.) w zw. z art. 64 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu dodatkowego do Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a także art. 17 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie uniemożliwiające przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a przez to naruszenie przysługującego skarżącej prawa własności.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do odmowy podjęcia postępowania administracyjnego, ponieważ rozpatrzenie powyższej sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie przekształcenia nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W szczególności zagadnieniem wstępnym nie jest kwestia istnienia prawa użytkowania wieczystego przysługującego skarżącej bo ta, nie ulega wątpliwości. Fakt wszczęcia postępowania o rozwiązanie umowy w żaden sposób nie zmienia faktu, że skarżąca jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości. W skardze kasacyjnej szczegółowo omówiono problematykę zagadnienia wstępnego oraz podstaw prawnych obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego na tle judykatury i doktryny. Żaden z przepisów prawa materialnego będących podstawą wydania decyzji w sprawie przekształcenia, tj. ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nie wymaga – w ocenie skarżącej kasacyjnie - wcześniejszego wydania wyroku w sprawie cywilnej w przedmiocie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego. Ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wymaga jedynie posiadania użytkowania wieczystego na dzień 31 października 2005 r. jako koniecznej przesłanki pozwalającej na wydanie decyzji w sprawie przekształcenia. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie jest więc "bezwzględnie" uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w postaci ustalenia, czy zaistniały podstawy do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego. Dla oceny istnienia przesłanek uzasadniających wydanie decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wystarczające jest dokonanie oceny, czy skarżąca była użytkownikiem wieczystym w dniu 13 października 2005 r. oraz, czy w odpowiednim terminie jako użytkownik wieczysty wystąpiła ze stosownym wnioskiem o przekształcenie, co w niniejszej sprawie jest bezsporne. Sąd nie wykazał zaistnienia w rozpoznawanej sprawie zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Samo stwierdzenie, że organy administracji nie są uprawnione do rozstrzygnięcia sporu w przedmiocie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego nie jest wystarczające do uznania, że w sprawie występuje zagadnienie wstępne. Sąd pominął kluczową okoliczność przesądzającą o istnieniu zagadnienia wstępnego, a więc nie wskazał, w jaki sposób sprawa cywilna ma bezpośredni związek z postępowaniem w sprawie przekształcenia oraz nie wskazał na materialnoprawne podstawy tego związku. Sprawa cywilna dotycząca rozwiązania umowy użytkowania wieczystego z uwagi na niewykonanie tej umowy przez skarżącą nie może stanowić zagadnienia wstępnego dla postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia. Sprawa ta dotyczy bowiem ustalenia, czy skarżąca, jako strona umowy ustanowienia użytkowania wieczystego, korzysta z gruntu w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie, a nie ustalenia okoliczności istotnej z punktu widzenia postępowania w sprawie przekształcenia. Fakt, iż w przyszłości może zostać wydany wyrok rozwiązujący umowę użytkowania wieczystego (co nie jest pewne, bowiem w ocenie skarżącej brak jest ku temu podstaw), nie może skutkować zawieszeniem postępowania administracyjnego. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada stosowania stanu prawnego i faktycznego w dacie podejmowania decyzji. Skoro zatem wyrok rozwiązujący umowę użytkowania wieczystego nie został jak na razie wydany, oczekiwanie na ewentualne jego wydanie nie może uzasadniać zawieszenia postępowania. Na konieczność wydania decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zwrócił uwagę Sąd Rejonowy w [...] w wyroku z dnia [...] czerwca 2013 r., sygn. [...], w sprawie z powództwa [...] Sp. z o.o. przeciwko Gminie [...] o zapłatę odszkodowania za bezczynność przy wykonywaniu władzy publicznej, w którym Sąd podzielił argumentację skarżącej prezentowaną w niniejszej skardze kasacyjnej i stwierdził, że: "(...) rację ma powódka, wskazując iż wynik postępowania z powództwa Gminy [...] o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego nie jest zagadnieniem wstępnym, które warunkowałoby wydanie decyzji o przekształceniu. Kwestia ewentualnego rozwiązania umowy użytkowania wieczystego nie jest przesłanką decyzji o przekształceniu tego prawa w prawo własności nieruchomości. Z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wynika jedynie, że warunkiem przekształcenia jest posiadanie przez podmiot występujący z takim wnioskiem: statusu osoby prawnej, której w dniu 13 października 2005 r. przysługiwało oraz w dacie złożenia wniosku przysługuje prawo użytkowania wieczystego nieruchomości nie wymienionej w art. 1 ust. 1 b ww. ustawy. Jak zostało wyżej wskazane powódka spełniła wszystkie ustawowe przesłanki aby organ administracyjny uwzględnił żądanie przekształcenia. (...) Wynik sprawy wszczętej przez pozwanego przed Sądem Okręgowym w [...] o rozwiązanie umowy o ustanowieniu użytkowania wieczystego pozostaje bez znaczenia dla postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia." W tym samym tonie wypowiedział się także Sąd Okręgowy w [...] w sprawie z powództwa Gminy [...] przeciwko [...] Sp. z o.o. o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego. Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w [...] zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej, stwierdzając, że: "(...) również sąd w niniejszej sprawie jest zdania, że to decyzja administracyjna w kwestii przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, będzie miała ostateczny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Przy czym podkreślenia wymaga tu okoliczność, że argument strony powodowej dotyczący pierwszeństwa pozwu zmierzającego do rozwiązania umowy o użytkowanie wieczyste, przed wnioskiem pozwanej o przekształcenie jej prawa, nie może mieć znaczenia." Zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia do czasu rozpoznania sprawy cywilnej o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego narusza zatem zasadę praworządności, równości wobec prawa oraz szybkości postępowania i stanowi niedopuszczalne ominięcie prawa. Ponadto zawieszenie postępowania może skutkować paraliżem działania organów administracji, gdyż mogą one zawieszać postępowanie administracyjne wyłączenie na podstawie przewidywań co do wyniku postępowań cywilnych, w których dodatkowo są one stronami. Utrzymanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w mocy zaskarżonego postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, prowadzi do braku realizacji wynikającego z ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości obowiązku w zakresie wspomnianego przekształcenia, co wypacza sens i intencje ustawodawcy w przedmiocie ustawowo zagwarantowanego prawa do przekształcenia oraz konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do własności. Z chwilą złożenia wniosku o przekształcenie w świetle obowiązujących przepisów powstała bowiem ekspektatywa prawa własności, co potwierdza chociażby wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1341/07. Skarżąca ma zatem pełne prawo do otrzymania przysługującej jej własności na podstawie przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i ograniczenie tej możliwości stanowi rażące naruszenie uprawnień zagwarantowanych Konstytucją RP. Skarżąca wystąpiła ze stosowanym wnioskiem najwcześniej jak to tylko było możliwe. Dopiero bowiem w dniu 9 października 2011 r. weszła w życie zmiana wprowadzona ustawą z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r. Nr 187, poz. 1110), umożliwiająca złożenie wniosku o przekształcenie osobom prawnym. Wniosek Skarżącej o przekształcenie z dnia 14 października 2011 r. wpłynął do organu już w dniu 18 października 2011 r., a więc niecałe 10 dni po tym, od kiedy złożenie wniosku było formalnie możliwe. Fakt, że postępowanie o rozwiązanie użytkowania wieczystego zostało zainicjowane wcześniej, chociażby z tego powodu nie może mieć znaczenia. Skarżąca z chwilą złożenia wniosku dysponuje ekspektatywą prawa własności, która daje jej uprawnienie o wiele szersze od tego, które przysługuje Gminie z tytułu rzekomego niewykonania lub nienależytego wykonania umowy użytkowania wieczystego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne.

W skardze kasacyjnej skupiono się na argumentowaniu braku podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd cywilny o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego. Tymczasem przedmiotem zaskarżonego w niniejszej sprawie wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji nie są orzeczenia administracyjne o zawieszeniu postępowania administracyjnego, lecz odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Sprawa zaistnienia podstaw prawnych i faktycznych do zawieszenia postępowania administracyjnego o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności została bowiem oceniona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 259/12, który oddalił skargę [...] sp. z o.o. na postanowienia organów administracji w tym przedmiocie. Sprawa dopuszczalności zawieszenia postępowania została więc prawomocnie osądzona, dlatego zgodnie z art. 170 i art. 171 ppsa ma powagę rzeczy osądzonej, co wyklucza możliwość ponownego prowadzenia rozważań w tym zakresie przy niezmienionym stanie prawnym.

Ponadto, oddalenie skargi powołanym wyżej prawomocnym wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 259/12, na postanowienie wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania powoduje związanie wszystkich sądów (a więc także orzekającego w niniejszej sprawie) oceną prawną – w rozumieniu art. 153 ppsa - wynikającą z takiego rozstrzygnięcia, które oznacza w konsekwencji, że organy administracji prawidłowo orzekły o zawieszeniu postępowania administracyjnego.

Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu pozostała więc jedynie okoliczność, czy ustała przyczyna zawieszenia postępowania oceniona powołanym wyżej wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 259/12. Wyrok ten nie zawiera uzasadnienia, dlatego zawarte w jego sentencji rozstrzygnięcie o oddaleniu skargi należy odnieść do przyczyny zawieszenia postępowania wskazanej w postanowieniu Wójta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem organu drugiej instancji ocenionym powołanym wyrokiem. Wójt [...] orzekł o zawieszeniu postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w [...] , Wydział [...] Cywilny sprawy z powództwa Gminy [...] o rozwiązanie wieczystego użytkowania nieruchomości. Tak określona przez organ administracji przyczyna zawieszenia postępowania dotychczas nie ustała, ponieważ sprawa rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości nie została dotychczas rozstrzygnięta. Zawieszenie postępowania cywilnego postanowieniem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt [...] nie oznacza bowiem jej rozstrzygnięcia.

O ile więc rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zawarte w zaskarżonym obecnie wyroku o istnieniu podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie mają żadnego znaczenia, o tyle prawidłowo Sąd ten ocenił, że nie ustała przyczyna zawieszenia tego postępowania.

Z przedstawionych względów chybiony jest zarzut kasacyjny naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, skoro wbrew konstrukcji tego zarzutu, art. 97 § 1 pkt 4 kpa nie dotyczy warunków podjęcia zawieszonego postępowania, lecz jedynie podstaw do jego zawieszenia, które organ drugiej instancji rozważał na użytek oceny dalszego pozostawania postępowania w zawieszeniu. Również zarzut kasacyjny naruszenia prawa materialnego nie zasługiwał na uwzględnienie, skoro przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było ustalenie zaistnienia innej okoliczności, aniżeli wskazanej w skardze kasacyjnej, jako uzasadnienie tego zarzutu.

W odniesieniu do przytoczonych w skardze kasacyjnej fragmentów wypowiedzi sądów cywilnych dotyczących braku podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności należy podkreślić brak kognicji tych sądów do wiążącego formułowania oceny prawnej w tym zakresie, skoro ocena legalności działania organów administracji w tym zakresie należy do sądów administracyjnych, co znalazło swój wyraz w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 259/12.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.