Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1148/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 stycznia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok od odchodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – K.G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. (MSi)


UZASADNIENIE

K.G., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata A.P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok od odchodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie

8.128 zł skarżąca pismem z dnia 24 października 2014 roku wniosła o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.

W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ma 71 lat, jest starszą, schorowaną osobą. Jej jedynym źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 902,69 zł. Kwotę tę wydatkuje na własne utrzymanie, zakup żywności i środków czystości. Skarżąca podkreśliła przy tym, że cierpi na szereg schorzeń (przewlekłe zapalenie żył, łuszczyca). Z uwagi na te schorzenia ponosi wydatki na leczenie, zakup środków opatrunkowych i preparatów do mycia oraz prania. Nie posiada żadnych oszczędności ani innego majątku. Zamieszkuje w pokoju z kuchnią, które nie jest jej własnością. Pokrywa w związku z tym koszty związane z opłatami za wodę, ścieki, wywóz śmieci i energię elektryczną, które miesięcznie wynoszą ok. 350 zł. Pozostałą kwotę emerytury przeznacza na zakup lekarstw i bardzo skromne życie.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 6 miesięcy, wykazanie wszystkich posiadanych przez skarżącą składników majątkowych, w tym samochodu osobowego wskazanego w zaskarżonej decyzji (nabytego w 2000 r.), a ponadto składników ewentualnie odziedziczonych po zmarłym mężu, wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości, pod której adresem skarżąca zamieszkuje, nadesłania odpisu (kserokopii) zeznań podatkowych skarżącej z lat 2012-2013 - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 15 grudnia 2015 roku nadesłała wymagane dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące jej sytuacji majątkowej.

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl

art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest starszą, schorowaną osobą (71 lat). Jej jedynym źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 902,69 zł. Kwotę tę wydatkuje na własne utrzymanie, zakup żywności i środków czystości. Skarżąca cierpi na szereg schorzeń (przewlekłe zapalenie żył, łuszczyca). Z uwagi na te schorzenia ponosi wydatki na leczenie, zakup środków opatrunkowych i preparatów do mycia i prania. Nie posiada żadnych oszczędności ani innego majątku. Zamieszkuje w pokoju z kuchnią, które nie jest jej własnością.

Jednocześnie z nadesłanych dodatkowych dokumentów i wyjaśnień wynika, że obecnie skarżąca posiada jeden czynny rachunek bankowy, z którego dotychczas opłacała koszty związane z mieszkaniem w kwocie ok. 350 zł, których z uwagi na fakt zajęcia jej emerytury w ZUS na zaległość podatkową już nie ponosi. Z tego względu koszty mieszkania pokrywa jej syn, który także dokłada jej na wydatki związane z leczeniem i zakupem lekarstw. Wymieniony w zaskarżonej decyzji samochód został przez skarżącą sprzedany w 2013 roku, a cena, jaką za niego uzyskała, została spożytkowana na bieżące potrzeby, w tym przede wszystkim na leczenie. W 2012 roku skarżąca osiągnęła dochód w kwocie 11.897,36 zł, a w 2013 roku w wysokości 12.440,66 zł. Ponadto analiza załączonych wyciągów bankowych dowodzi, że skarżąca nie posiada środków, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 8.128 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącej i niezbędnych wydatków, Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

(MSi)