Postanowienie NSA oz. w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1815/00
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 2001-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Podatkowe postępowanie
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: ze zm.
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
article: art. 24
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 24 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 19 marca 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kontroli skarbowej.
article: art. 16 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Inspektor kontroli skarbowej nie jest władny wydać decyzji określającej wysokość straty.

TEZY

Inspektor kontroli skarbowej nie jest władny wydać decyzji określającej wysokość straty.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa P.-U. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na wynik kontroli Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia 28 lipca 2000 r. (...) w przedmiocie ustalenia wysokości straty za rok podatkowy od 1 kwietnia 1998 r. do 31 marca 1999 r. postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wyniku kontroli skarbowej z dnia 28 lipca 2000 r. Inspektor Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. stwierdził, że Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowe "E" - Spółka z o.o. w Ł. w roku podatkowym 1.04.1998 - 31.03.1999 r. zaliczyło do kosztów uzyskania przychodów wydatki w kwocie 32.125,84 zł, które - jako świadczenia na rzecz udziałowców inne niż wynagrodzenia - nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Po wyeliminowaniu tych nieprawidłowości strata Spółki wyniosła 2.805,16 zł, czyli o 32.125,84 zł mniej niż zadeklarowała Spółka.

Spółka - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyła do sądu administracyjnego wymieniony wynik kontroli.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1997 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skarga przysługuje na inne niż określone w pkt 1-3 /tzn. inne niż decyzje administracyjne i określone postanowienia/ akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Natomiast zaskarżony wynik kontroli skarbowej - wydany z powołaniem się na art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572/ - wskazuje jedynie uchybienia w zakresie zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów oraz zawiera wyliczenie straty poniesionej przez podatnika. A zatem wynik ten nie dotyczy określenia wysokości zobowiązania podatkowego, ani nie nakłada żadnych innych obowiązków na kontrolowany podmiot; nie wynikają z niego również żadne uprawnienia. Oczywiście ustalenia zawarte w zaskarżonym wyniku kontroli mogą zostać wykorzystana w innym postępowaniu, jednakże w postępowaniu tym wynik ten będzie stanowił jedynie jeden z dowodów podlegających ocenie organu prowadzącego to odrębne postępowanie; właśnie w tym odrębnym postępowaniu adresat wyniku będzie mógł bronić swoich interesów, kwestionując ustalenia wynikające z wyniku kontroli.

Nie można również uznać, że zaskarżony wynik kontroli skarbowej został wydany zamiast przewidzianej w art. 24 Ordynacji podatkowej decyzji określającej wysokość straty i jedynie mylnie został nazwany wynikiem kontroli, tak jak to zostało przyjęte w tezie 2 uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2000 r. FPS 13/00 /ONSA 2001 Nr 2 poz. 58/, w odniesieniu do wyniku kontroli-decyzji wskazującego uchybienia w zakresie podstawy opodatkowania. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt ustawy o kontroli skarbowej do zakresu tej kontroli należy kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowanie oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa. Z przepisu tego wynika, że kontrola skarbowa nie obejmuje kontroli rzetelności deklarowanej straty, gdyż nie może być ona uznana za podstawę opodatkowania; podstawę tę może stanowić wyłącznie dochód /p. art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654/. Oznacza to, że inspektor kontroli skarbowej nie jest władny wydać decyzji określającej wysokość straty.

Skoro zatem zaskarżony wynik kontroli skarbowej nie może być uznany za akt /czynność/ wymieniony w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 ust. 2 tej ustawy.