Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 443/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11a; art. 31; art. 19 ust. 2; art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 12; art. 9; art. 3 ust. 1; art. 10 ust. 1 pkt 1 i 8; art. 11 pkt 6, 7 i 8; art. 23; art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 31 ust. 3; art. 64 ust. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 140
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008r. sprawy ze skargi E. M. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oddala skargę /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ B. Kamieńska /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2008r. Rada Miasta P. podjęła, na podstawie art. 18 ust.2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j.Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz.1591 ze zm.) oraz art. 12 ust.1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej zwanej u.p.z.p.) uchwałę Nr [..] w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P., uchwalonego uchwałą Nr [..] Rady Miasta P. z dnia [..] w sprawie uchwalenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P.", zmienionego uchwałą Nr [..] Rady Miasta P. z dnia [..] w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P.

Skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta P. z dnia [..] wniosła E. M., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości, albo stwierdzenie jej nieważności w części dotyczącej nieruchomości skarżącej, ewentualnie o stwierdzenie wydania uchwały z naruszeniem prawa i uchylenie jej obowiązywania. Skarżąca podniosła, że przedmiotowa uchwała została wydana z naruszeniem art. 11 u.p.z.p. poprzez naruszenie procedury planistycznej w zakresie dokonywania czynności, art. 1 ust.2 pkt 7 oraz art.10 ust.1 pkt 1 i 8 u.p.z.p. poprzez nieuwzględnienie stanu prawnego nieruchomości i art. 31 ust.3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP poprzez naruszenie podstawowych praw i wolności człowieka i obywatela. Jako naruszenie swojego interesu prawnego skarżąca wskazała ujęcie w uchwale nieruchomości skarżącej jako klina zieleni.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wymienione w art. 11 u.p.z.p. czynności wykonuje się kolejno, co oznacza że dopiero po wykonaniu czynności wymienionej w punkcie wcześniejszym można wykonać czynność wskazaną w punkcie następnym. Tymczasem organ właściwy do sporządzenia studium w dniu 30.12.2005r. wystąpił o opinię do organów wymienionych w art. 11 pkt 8 u.p.z.p., pomijając czynności wskazane w pkt 6 i 7 artykułu, co stanowi naruszenie porządku planistycznego.

Skarżąca podniosła też, że organ nie uwzględnił, że nieruchomość skarżącej ma prawie 10 ha, jest ogrodzona, stanowi łąkę, a w szczególności w jej centralnym miejscu został wybudowany, na podstawie pozwolenia na budowę, dom mieszkalny jednorodzinny, co zmieniło dotychczasowe zagospodarowanie nieruchomości i spowodowało uzbrojenie terenu.

Ponadto skarżąca wskazała, że zapisy studium ograniczają prawo własności nieruchomości poprzez przeznaczenie jej na cele sportowe i rekreacyjne w terenie otwartym, a więc narzucenie konkretnego sposobu zagospodarowania działki.

Skarżąca podała, że w dniu 22 lutego 2008r. złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą i w dniu 8 kwietnia 2008r. otrzymała pismo podpisane przez zastępcę Prezydenta Miasta P., stwierdzające niezasadność tego wezwania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie w całości. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ podniósł, że studium nie jest aktem prawa miejscowego, z którego mogłyby wynikać prawa i obowiązki dla jednostki, jest to bowiem jedynie akt kierownictwa wewnętrznego adresowany do organów gminy, wyrażający koncepcję rozwoju i zagospodarowania gminy, która może być później realizowana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Powyższe wskazuje na brak legitymacji po stronie skarżącej do wniesienia skargi. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ podniósł, że z art. 11 pkt 9 wynika że prezydent miasta wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień. W niniejszej sprawie czynności o których mowa w pkt 6 i 7 art. 11 rozpoczęto w dniach 22 i 23 grudnia 2005r., natomiast o opinie, o których mowa w pkt 8 wystąpiono w dniu 30 grudnia 2005r. Po uzyskaniu opinii i uzgodnień wprowadzono do projektu zmiany, po czym ogłoszono o wyłożeniu projektu do publicznego wglądu. Organ powołał się także na przyznane gminie władztwo planistyczne, a więc uprawnienie gminy do kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej na swoim terenie. Wskazał, że art. 64 ust.3 Konstytucji PR przewiduje możliwość ograniczenia prawa własności w drodze ustawy, a ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest jedną z tych ustaw szczególnych, przewidujących ingerencję organów gminy w prawo własności innych podmiotów.

Organ podniósł nadto, że skarżąca nie wykazała istnienia interesu prawnego lub uprawnienia, które zostało naruszone podjęciem zaskarżonej uchwały. Organ wskazał, że wniesienie skargi na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie legitymuje zagrożenie naruszeniem prawa, a za takie można uznać uchwałę o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, musi dojść do naruszenia prawem chronionego interesu lub uprawnienia. Organ wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami zieleń, z wyjątkiem rezerwatów nie jest celem publicznym, a zapis w studium o "terenie otwartym" oznacza tereny niezabudowane. Zdaniem organu studium na wskazanym przez skarżącą terenie zachowuje się obecne zagospodarowanie oraz umożliwia wprowadzenie funkcji sportu i rekreacji. Organ wskazał nadto, że na terenie obejmującym nieruchomość skarżącej obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Północno-Zachodniego Klina Zieleni" w Poznaniu, część B "Otoczenie Jeziora Strzeszyńskiego" uchwalony uchwałą Nr XV/117/V/2007 Rady Miasta Poznania w dniu 22 maja 2007r.

W piśmie z dnia 13 października 2008r. skarżąca podniosła brak prawidłowego umocowania radcy prawnego M. K. do działania w imieniu organu. Podniosła nadto, że art. 11 u.p.z.p. nie przewiduje ponownego uzgadniania czy opiniowania projektu, tymczasem w niniejszej sprawie doszło do takich bezpodstawnych prawnie czynności przez Zarząd Województwa i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Ponadto zdaniem skarżącej zapis w studium "otwarte (niekubaturowe) obiekty sportowe w zieleni położone w obszarze klinowo-pierścieniowego systemu zieleni" odpowiada definicji obszarów przestrzeni publicznej wpisanej w słowniczku studium, co w powiązaniu z bezpośrednim sąsiedztwem nieruchomości skarżącej oznacza, że tereny należące do skarżącej mają stanowić zaplecze sportowe bazy sportowo-rekreacyjno-hotelowo-gastronomicznej, należącej do miasta P. w ramach "Campingu S.", położonego na terenie oznaczonym w studium jako "ZW4/US2*".

Na rozprawie w dniu 15 października 2008r. skarżąca podała, że teren stanowiący własność skarżącej, dawna działka nr [..], została podzielona kilka lat temu na kilkadziesiąt działek, a jedna z nich, na której kontynuowana jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowi od 2007r własność ojca skarżącej, T. M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie może zostać uwzględniona, bowiem przeprowadzona przez Sąd kontrola nie wykazała naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały.

Podstawą prawną wniesienia przez skarżącą skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miasta Poznania Nr [..] z dnia [..] w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P., uchwalonego uchwałą Nr [..] Rady Miasta P. z dnia [..] w sprawie uchwalenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P.", zmienionego uchwałą Nr [..] Rady Miasta P. z dnia [..] w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P. jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym - każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką dopuszczalności takiej skargi jest uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie pozostało bezskutecznym.

Z akt wynika, że skarżąca, przed wniesieniem skargi dopełniła wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa zwracając się o to do Rady Miasta P. pismem z dnia 22 lutego 2008r. W odpowiedzi otrzymała w dniu 8 kwietnia 2008r. pismo z dnia 21 marca 2008r. podpisane przez zastępcę Prezydenta Miasta P. o uznaniu jej argumentów za bezzasadne.

Przede wszystkim należy wskazać, iż przedmiotowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zostało uchwalone na podstawie art. 12 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz.717 ze zm.), zwanej dalej u.p.z.p. Zgodnie z powołaną ustawą, studium uchwala rada gminy i nie jest ono aktem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5).

W związku z powyższym, w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje rozbieżność co do tego czy przepis art.101 ust.1 u.s.g. może stanowić podstawę do wniesienia skargi na uchwałę przyjmującą studium. Między innymi w wyroku z dnia 3.08.2007r. sygn. akt II OSK 614/07, lex nr 334317 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyraził pogląd, że postanowienia studium nie mają charakteru normatywnego, skierowane są jedynie do organów gminy wiążąc je przy sporządzaniu planów miejscowych, nie są natomiast adresowane ani też bezpośrednio nie kształtują sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej. Przy tak ustawowo określonym charakterze studium trudno mówić o naruszeniu interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę, w rozumieniu przepisu art. 101 ust.1 u.s.g.

Drugi pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, uznaje możliwość wniesienia skargi na uchwałę w przedmiocie studium, wskazując że zawarte w studium ustalenia mogą co do zasady ingerować w prawa i obowiązki obywatelskie, w tym w uprawnienia wynikające z prawa własności nieruchomości, z którymi łączy się możliwość nieskrępowanego korzystania z niej oraz prawo żądania ochrony przed takim wykorzystaniem nieruchomości sąsiednich, które narusza możliwość korzystania z własnej nieruchomości. Oczywiście uprawnienie do wniesienia skargi na studium przysługuje jedynie takim właścicielom nieruchomości, wobec których doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów dotyczących procedury przyjmowania studium, gdy prowadzi to do nadużycia władztwa planistycznego gminy. Przesłanką skargi jest naruszenie indywidualnego interesu prawnego skarżącego. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2.11.2006r. w sprawie IV SA/Wa 1322/06).

Skarżąca E. M. w czasie uchwalania zaskarżonego studium była właścicielką działek nr [..] i nr [..], znajdujących się na terenie objętym studium, a jego ustalenia dotyczą ich przeznaczenia i sposobu zagospodarowania. Sąd uznał więc, że skarżąca miała legitymację skargową w niniejszej sprawie odnośnie w/w działek. Działka nr [..] stanowi od dnia [..] własność ojca skarżącej, T. M., a więc skarga w części dotyczącej tej działki musiała ulec oddaleniu z powodu braku interesu prawnego skarżącej we wniesieniu skargi.

Teren stanowiący własność skarżącej został oznaczony w studium jako strefa ZW4/US1* - "tereny klina zieleni, tereny sportu i rekreacji, otwarte (niekubaturowe) obiekty sportowe w zieleni, położone w obszarze klinowo-pierścieniowego systemu zieleni". Jak wynika z zapisów studium strefa ZW stanowi główny zachodni klin zieleni, wchodzący w skład historycznie ukształtowanego systemu klinowo-pierścieniowego, w obrębie którego sposób zagospodarowania podporządkowany jest ochronie wartości i zasobów przyrodniczych. W zapisach studium wskazano, że nadrzędnym zadaniem jest zachowanie odtwarzanie oraz podbudowa biologiczna istniejących elementów systemu klinowo-pierścieniowego poprzez m.in. zachowanie możliwie największe ciągłości systemu przyrodniczego przez dążenie do integracji rozproszonych fragmentów zieleni, ochronę istniejących. W strefie tej występują zorganizowane ciągi rekreacyjne, głównie wzdłuż akwenów wodnych. Jak wynika z dalszych zapisów studium, tereny oznaczone jako U* - to tereny o specjalnych warunkach zabudowy i zagospodarowania, a US1* to określenie funkcji podstawowej – są to tereny sportu i rekreacji, położone w obszarze klinowo-pierścieniowego systemu zieleni lub na obszarach o szczególnych warunkach środowiska przyrodniczego-otwarte (niekubaturowe) obiekty sportowe w zieleni. Zgodnie z zasadami uzupełniającymi, studium przewiduje tam lokalizację otwartych obiektów sportowych z dopuszczeniem pojedynczego obiektu kubaturowego jednokondygnacyjnego, wyłącznie związanego funkcją podstawową, przy czym udział zieleni nie może być mniejszy niż 70%.( studium tom 1 uwarunkowania, str.14-15,231-233 , tom 2 Kierunki str. 12, 22-23,437-441) .

Przedmiotowy teren w poprzednio obowiązującym studium z 1999r. znajdował się na obszarze terenów żywicielskich "tr", wyłączonych z zabudowy.

Uchwałą z dnia 22 maja 2007r. Nr XV/117/V/2007 Rada Miasta Poznania uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Północno-Zachodniego Klina Zieleni w Poznaniu - część B "Otoczenie Jeziora Strzeszyńskiego" (Dz. Urzęd. Woj. Wielkopolskiego z 2007r., Nr 124, poz.2864), zgodnie z którym działki skarżącej są położone na terenie przeznaczonym na cele rolnicze, oznaczonym symbolem R, wyłączonym z zabudowy. Na tym terenie obowiązuje zakaz lokalizacji kubaturowej, dopuszcza się zachowanie istniejącej zabudowy zagrodowej, bez prawa jej rozbudowy i nadbudowy. Jak wskazuje treść studium obiekt kubaturowy to budynki, czy też inne zamknięte obiekty budowlane, natomiast obiekty niekubaturowe to obiekty otwarte np. korty tenisowe, boiska itp..

Rozpatrując zasadność przedmiotowej skargi w zakresie naruszenia interesu prawnego skarżącej Sąd miał na uwadze, że kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy, na podstawie art. 3 ust.1 i art. 9 u.p.z.p. Przepisy powyższe umożliwiają gminie realizację prawa władczego rozstrzygnięcia o przeznaczeniu terenu pod określone funkcje, z czym powiązane jest legalne prawo do ingerencji w sferę wykonywania prawa własności innych podmiotów (tzw. władztwo planistyczne). Realizując te uprawnienia gmina działa w granicach przysługującego jej uznania. Należy mieć na uwadze, że prawo własności nie jest prawem nieograniczonym. Zgodnie z art. 31 ust.3 i art.64 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 140 kc ograniczenia takiego prawa można dokonać, ale jedynie w drodze ustawy. Właśnie ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest jedną z takich ustaw szczególnych, wyznaczających granice władania rzeczą przez właściciela.

Zgodnie z art. 10 ust.1 pkt 1 i 8 u.p.z.p. w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu i stanu prawnego gruntów. Nie znaczy to jednak, że nie można dokonać zmiany przeznaczenia danego terenu. Zdaniem Sądu, organ gminy nie naruszył powyższych przepisów, zmieniając dotychczasowe przeznaczenie przedmiotowego terenu o funkcji żywicielskiej, rolniczej na funkcje sportowo-rekreacyjne, z możliwością budowy otwartych, niekubatorowych obiektów sportowych w zieleni.

Skarżąca zdaje się nie dostrzegać, że decyzja z dnia [..] o warunkach zabudowy dla działki nr [..], przed jej podziałem, oraz decyzja z dnia [..] o pozwoleniu na budowę, dotyczyły możliwości budowy na obecnej działce nr [..] domu jednorodzinnego i budynku gospodarczego jedynie w ramach zabudowy zagrodowej, bo tylko taka zabudowa była możliwa zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem terenu. Pobudowanie tego budynku nie zmieniło zatem przeznaczenia terenu z rolniczego na budownictwo jednorodzinne, na co liczyła zapewne skarżąca dokonując podziału nieruchomości i występując o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej domów jednorodzinnych na 8 działkach ( sprawa ze skargi skarżącej na decyzję Wojewody w przedmiocie umorzenia postępowania została zarejestrowana pod sygnaturą IISA/Po 365/08).

Sąd podzielił stanowisko gminy, że przeznaczenie przedmiotowego terenu na funkcję sportowo-rekreacyjną mieści się w prawie gminy do dokonywania wyborów co do określenia struktury przestrzennej gminy, w tym wskazania terenów atrakcyjnych turystycznie czy sportowo. Przedmiotowy teren, zgodnie z zapisami studium, ma być częścią większego obszaru zieleni, położonego w sąsiedztwie jezior i terenów leśnych w granicach miasta, przeznaczonego częściowo na rekreację mieszkańców gminy i turystów. Taka funkcja ma służyć potrzebom zdrowotnym mieszkańców i zapewni ochronę środowiska przyrodniczego. Ustalenia rady miasta w celu zapewnienia ochrony powyższych wartości nie może być związane z nadużyciem władztwa planistycznego gminy.

Zarzuty skarżącej odnoszące się do ochrony interesu gospodarczego podmiotu gospodarki komunalnej zawarte w piśmie z dnia 13.10.2008r. nie mogą być w tej sytuacji uwzględnione. Teren oznaczony ZW4/US2* stanowi jedynie inną część w/w obszaru klina zieleni przeznaczonego pod rekreację i co powszechnie wiadomo, pełni taką funkcję od co najmniej kilkudziesięciu lat.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona uchwała nie naruszyła interesu prawnego skarżącej, bowiem ustalenia studium mieściły się w ramach uprawnionej ingerencji gminy w wykonywanie prawa własności przez skarżącą. Należy też zważyć, że kontrola sądu administracyjnego nie może dotyczyć celowości czy słuszności dokonywanych w studium rozstrzygnięć, lecz ogranicza się jedynie do badania zgodności z prawem podejmowanej uchwały, a zwłaszcza przestrzegania zasad planowania oraz określonej ustawą procedury.

Zgodnie z art. 28 ust.1 u.p.z.p. nieważność uchwały rady gminy w przedmiocie studium powoduje nie każde naruszenie trybu sporządzania uchwały,naruszenie to musi mieć bowiem charakter naruszenia istotnego. Z istotnym naruszeniem trybu postępowania mamy do czynienia wtedy, gdy prowadzi ono do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania danego aktu planistycznego.

Procedurę planistyczną w przedmiocie studium inicjuje uchwała rady gminy w sprawie przystąpienia do sporządzenia (zmiany) studium (art.9 ust.1 u.p.z.p.).Kolejne etapy postępowania określa art.11 ustawy.

Zdaniem Sądu nie miała racji skarżąca, że w niniejszej sprawie doszło do istotnego naruszenia trybu postępowania określonego w art.11 w pkt 6 i 7 u.p.z.p. Zgodnie z tymi przepisami, organ po sporządzeniu projektu studium, uzgadnia projekt studium z zarządem województwa w zakresie zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa (pkt 6) oraz z wojewodą w zakresie jego zgodności z ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust.1, a więc programów zawierających zadania rządowe służące realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym( pkt 7). Projekt jest też opiniowany przez organy wymienione w pkt 8 w ramach ich kompetencji. Z przepisów art. 11 u.p.z.p. nie wynika, aby wystąpienie o opinie do organów wymienionych w pkt 8 miało nastąpić dopiero po uzyskaniu uzgodnień od organów wymienionych w pkt 6 i 7. W wyniku uzyskanych uzgodnień i opinii projekt podlega zmianom ( pkt 9), jednak ustawa nie przewiduje obowiązku ani możliwości powtórnego przedstawienia do zaopiniowania i uzgodnienia projektu studium, bez względu na zakres dokonanych w nim zmian. Można zatem stwierdzić, że po dokonaniu poprawek wynikających z uzgodnień i opinii powstaje dopiero ostateczny projekt studium, wykładany następnie do publicznego wglądu (pkt 10). (Por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz pod red. prof. Zygmunta Niewiadomskiego, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2005, str.116-117).

W niniejszej sprawie Prezydent Miasta P. pismami z dnia 23.12.2005r. i z dnia 22.12.2005r. zwrócił się o uzgodnienie projektu studium do Wojewody oraz do Zarządu Województwa. W celu uzyskania opinii przez wyznaczone do tego organy w myśl art. 11 pkt 8 Prezydent wystąpił pismami z dnia 30.12.2005r.

Postanowieniem z dnia [..] Zarząd Województwa odmówił uzgodnienia, bowiem stwierdził niezgodność przedłożonego projektu z ustaleniami Planu zagospodarowania przestrzennego Województwa Wielkopolskiego. Projekt nie uwzględniał planowanego przebiegu Zewnętrznego Pierścienia Drogowego Bliskiego Zasięgu Aglomeracji P. w części północnej. Pismem z dnia 20.02.2006r. zastępca Prezydenta Miasta P. przesłał zmieniony projekt studium uwzględniający lokalizację wskazanego przez Zarząd Województwa w postanowieniu odcinka drogowego, wnosząc o ponowne uzgodnienie projektu. Postanowieniem z dnia [..] Zarząd Województwa uzgodnił przedstawiony mu zmieniony projekt studium.

Z kolei Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wydał postanowienie z dnia [..] o uzgodnieniu projektu, dopiero po zmianie przesłanego w dniu 30.12.2005r.projektu zgodnie z sugestiami organu zawartymi w piśmie z dnia 18.01.2006r.

W dniu 15.05.2006r. zawiadomiono o wyłożeniu projektu zmiany studium w dniach od 29.05.2006r. do 5.07.2006r.

Powyższe postępowanie nie naruszyło, zdaniem Sądu, w świetle powyższych rozważań, trybu określonego w art. 11 u.p.z.p. Jak wyżej wskazano, przepisy ustawy nie przewidują konieczności czy też możliwości ponownego uzgadniania i opiniowania projektu zmienionego stosownie do wymagań organów uzgadniających czy stanowiska organów opiniujących. Należy mieć na uwadze, że uzgodnienia są dla organu gminy wiążące, w przeciwieństwie do uzyskanych opinii. Organy uzgadniają projekt jedynie w zakresie swojej właściwości rzeczowej (art. 23 i 24 ust.1), a więc inne organy nie mogą ingerować w treść uzyskanych w toku postępowania uzgodnień czy opinii, które nie dotyczą ich kompetencji.

Gdyby nawet przyjąć, że ponowne uzgodnienie projektu z Zarządem Województwa i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej naruszyło w/w przepisy procedury, to należy uznać, że nie było to naruszenie istotne, skoro ostatecznie doprowadziło do wyłożenia projektu zgodnego z wojewódzkim planem zagospodarowania przestrzennego przepisami prawa wodnego.

Sąd miał też na uwadze, że powyższe postępowanie organów w żaden sposób nie naruszyło interesu prawnego skarżącej, bowiem nie było związane z jej uprawnieniami właścicielskimi.

Nietrafny jest też zarzut skarżącej odnośnie nieprawidłowego umocowania pełnomocnika Rady Miasta P. w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Radca prawny M. K. przedłożył w toku postępowania dwa pełnomocnictwa: jedno podpisane przez Przewodniczącego Rady Miasta P. i drugie podpisane przez Prezydenta Miasta P. Obydwa pełnomocnictwa są prawidłowe w świetle przepisów ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 11a i 31 tej ustawy prezydent miasta jest organem gminy i reprezentuje ją na zewnątrz. Natomiast co do przewodniczącego rady miasta, to wprawdzie z art. 19 ust.2 wynika, że jego zadaniem jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady, ale w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przewodniczący rady ( i jego zastępca) reprezentują radę na zewnątrz, co nie jest oczywiście równoznaczne z reprezentacją gminy.

Skoro zatem w ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie naruszyła interesu prawnego skarżącej, a toku jej uchwalania nie miały miejsca istotne naruszenia trybu określonego w przepisach, należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.) oddalić skargę.

/-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak

MK