Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1371/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 264/21 oddalającym skargę W. K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 264/21 odrzucił skargę W. K. (dalej także: "Skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2020 r., [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej, którą wymierzono w związku z przekroczeniem przez prowadzoną przez myjnie samochodową, określonych w decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu lub pozwoleniu poziomów hałasu.

Pismem z [...] września 2021 r. W. K. wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. wyrokiem. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania wskazał zaistnienie przesłanki wymienionej w art. 273 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze. zm.; dalej: p.p.s.a.), tj. wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sprecyzował, że środkiem dowodowym, mającym spełniać kryteria ww. przesłanki, jest uzyskana przez niego [...] czerwca 2021 r. opinia sporządzona przez Katedrę Akustyki, Multimediów i Przetwarzania sygnałów Politechniki [...], dotycząca metodyki kontrolnego pomiaru hałasu zastosowanej podczas kontroli działalności należącej do niego Bezdotykowej Myjni Samochodowej zlokalizowanej w przy ul. [...] w [...]. Skarżący wskazał, że z opinii tej jednoznacznie wynika, że pomiary sporządzone w toku postępowania administracyjnego dotyczącego ustalonej wobec niego kary, mogą być zafałszowane z uwagi na niezachowanie metodyki w trakcie ich wykonywania. Uzyskane w ich drodze wyniki są niemiarodajne, a zatem nie mogą być podstawą do wydania decyzji. Skarżący przedstawił także Sprawozdanie z pomiarów emisji hałasu do środowiska, pochodzącego od ww. myjni samochodowej, przygotowane przez [...] A. K., datowane na [...] lipca 2021 r., z którego wynika, że poziomy hałasu z tego zakładu nie przekraczają norm.

Przedstawione okoliczności zdaniem Skarżącego uzasadniały wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uchylenie wyroku z 19 maja 2021 r. oraz uchylenie decyzji organu II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności.

W myśl art. 280 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Badanie, o którym mowa w powołanym przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie, a sąd nie ustala, czy podnoszone podstawy wznowienia są merytorycznie uzasadnione. Chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki, które umożliwiają merytoryczne rozpatrywanie skargi o wznowienie. W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania.

Powodami umożliwiającymi wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego są zgodnie z treścią p.p.s.a. następujące sytuacje:

– jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1);

– jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2);

– gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1);

– gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3);

– gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1);

– gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2);

– gdy wykryto takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2);

– w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3).

W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi nie był kwestionowany.

Natomiast w ocenie Sądu przedstawione przez Skarżącego okoliczności nie mogą zostać uznane za wypełnienie przesłanki wymienionej w art. 273 § 2 p.p.s.a., przez co skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Sąd podnosi, iż wyrok w sprawie IV SA/Wa 264/21 wydany został w 19 maja 2021 r., natomiast mające stanowić podstawę wznowienia postępowania dokumenty zostały sporządzone 10 czerwca oraz 19 lipca 2021 r.

W tym miejscu należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze przedmiotu wyrażany jest jednolity pogląd, że w art. 273 § 2 p.p.s.a. chodzi o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania, którego wznowienia Strona się domaga, ale nie były znane Stronom i z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać. Natomiast środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. I tak zgodnie z np. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 września 2012 r., sygn. II OSK 2135/12 "Nowymi okolicznościami (środkami dowodowymi) są tylko takie, które nie były znane rozstrzygającym sprawę organom w dacie podejmowania końcowego rozstrzygnięcia chociaż obiektywnie wtedy istniały, a strona nie miała jakichkolwiek możliwości ich procesowego wykorzystania". Podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2017 r. sygn. II FSK 679/17 stwierdzono, że rozważając kwestie objęte hipotezą art. 273 § 2 p.p.s.a. należy pamiętać o istocie wznowienia postępowania jako swoistej instytucji procesowej. Wznowienie postępowania z przyczyn restytucyjnych zmierza do umożliwienia ponownego postępowania ze względu na to, że prawomocne orzeczenie sądu jest niezasadne z punktu widzenia materiału faktycznego i dowodowego, który istniał już w poprzednim postępowaniu. Wymienione w art. 273 § 2 p.p.s.a. przesłanki należy zatem rozumieć w ten sposób, że dowody, na które powołuje się strona, istniały przez zakończeniem sprawy, której dotyczy wniosek. Po drugie zostały wykryte po prawomocnym zakończeniu postępowania. Po trzecie mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a więc niezbędne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi a treścią prawomocnego orzeczenia sądu. Po czwarte, strona nie mogła z tych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były one znane stronie. Sąd podziela powyższe stanowisko i przyjmuje je za własne w niniejszej sprawie Przytoczone orzeczenia są dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query .

Z przytoczonego wyżej wyroku NSA sygn. II FSK 697/17 wynika ponadto kolejna przyczyna, dla której przedstawione przez Skarżącego dokumenty nie mogą zostać potraktowane jako spełnienie przesłanki wskazane w art. 273 § 2 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje bowiem wprost, że oprócz faktu wykrycia środków dowodowych, strona musiała nie mieć możliwości skorzystania z nich w poprzednim postępowaniu przed sądem. Z przedstawionego przez Skarżącego w skardze stanu faktycznego wynika, że Opinię Katedry Akustyki, Multimediów i Przetwarzania sygnałów Politechniki [...] otrzymał on [...] czerwca 2021 r., natomiast pomiary Zakładu Badań Środowiskowych sporządzone zostały w dniach [...]-[...] lipca 2021 r. Skargę o wznowienie Skarżący złożył [...] września 2021 r. Jednakże zauważyć należy, że odpis wyroku w sprawie IV SA/Wa 264/21 wraz z uzasadnieniem Skarżący odebrał [...] lipca 2021 r. Nic nie stało na przeszkodzie, aby Skarżący wniósł skargę kasacyjną od niekorzystnego dla niego wyroku i w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przedstawił ww. dokumenty, mające wskazywać na nieprawidłowe sporządzenie przez organy administracji pomiarów hałasu, będących podstawą wymierzenia mu kary. Skarżący zatem mógł z przedstawionych przez siebie środków dowodowych skorzystać w postępowaniu sądowym, o którego wznowienie obecnie wnosi.

Na marginesie wskazać należy, iż wznowienie postępowania sądowego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną. W wyroku z dnia 30 kwietnia 1986 r. sygn. akt SA/Wr 137/86 (publ. ONSA 1986, nr 1, poz. 29) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż jeżeli wykryta okoliczność faktyczna lub środek dowodowy mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej i powinny być wykorzystane w tym właśnie postępowaniu, to wówczas dotknięta taką wadą ostateczna decyzja administracyjna podlega zweryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego bez konieczności wcześniejszej zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzję.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 p.p.s.a. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia