Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 786/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2019-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 par.2 i par.3,art.58 par.1 pkt 1,art.58 par.3;
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.8 ust.2
journal: Dz.U. 2015 poz 460
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Wójta Gminy B. M. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przejazdu drogą gminną postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. K. wniósł skargę na pismo Wójta Gminy B. M. z dnia "[...]". W piśmie tym Wójt poinformował, że droga której dotyczyło pismo skarżącego z dnia 24 lipca 2019r. jest usytuowana na działce o nr "[...]", obr. G. i stanowi drogę wewnętrzną tzw. dojazdową do pól. Wskazano, że szerokość traktu jest zmienna i wynosi ok. 3 m, zaś problem związany z dojazdem dotyczy wąskiego przejazdu do nieruchomości skarżącego. Podano, że trasa przedmiotowej drogi została uporządkowana i jej lokalizacja jest zgodna z faktycznym przebiegiem w terenie. Wskazano, że wzdłuż drogi dojazdowej właściciel nieruchomości o nr "[...]" oraz "[...]", obręb G. poprowadził ogrodzenie. Wyjaśniono, że chcąc przejechać sprzętem i maszynami zajmującymi część większą niż pozwalające na to parametry drogi skarżący winien uzyskać zgodę właściciela nieruchomości zlokalizowanych wzdłuż traktu tj. działek o nr "[...]" oraz "[...]", obręb G.

W swojej skardze skarżący podał, że przejazd drogą nr "[...]" w dalszym ciągu nie jest możliwy, co zostało potwierdzone przez urzędników, a wszelkie próby przejazdu kończą się interwencją policji. Podał, że w składanych pismach zwracał się o wytyczenie drogi koniecznej nie tylko do działek nr "[...]", "[...]", ale i do działki nr "[...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie jest dopuszczalna.

Należy przede wszystkim wskazać, że zaskarżone pismo Wójta nie jest żadnym aktem z zakresu administracji publicznej, a ma charakter wyłącznie informacyjny. Z pisma Wójta wynika, że wprawdzie droga zlokalizowana na działce o nr "[...]" jest własnością Gminy, ale jest to droga wewnętrzną, tzw. dojazdowa do pól uprawnych. Zgodnie zaś z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 460 ze zm.; dalej w skrócie: "u.o.d.p.") utrzymanie takich dróg oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu (art. 8 ust. 2 u.o.d.p.). Przy czym właściciel takiej drogi nie ma obowiązku podejmowania żadnych aktów o charakterze publicznoprawnym, a wszelkie czynności podejmowane w tym zakresie mają charakter czynności faktycznych i jako takie nie podlegają skardze. Ponadto kwestie sporne dotyczące właściwego dojazdu do nieruchomości mają charakter cywilnoprawny, a w związku z tym pozostają poza zakresem kompetencji sadu administracyjnego.

Wyjaśnić bowiem należy, że zakres kontroli sądowoadministracyjnej nie rozciąga się na każdą działalność organów administracji publicznej. Kognicja sądów administracyjnych dotyczy wyłącznie takich sporów pomiędzy określonym podmiotem,

a organem administracji publicznej, które powstały na gruncie stosunków administracyjnoprawnych. Sądy administracyjne badają wyłącznie tę sferę aktywności administracji publicznej, w jakiej została ona upoważniona do władczego

i jednostronnego kształtowania uprawnień i obowiązków podmiotów w stosunku do niej zewnętrznych i jej nie podporządkowanych. Spory pomiędzy organami administracji publicznej a innymi podmiotami, nawet wówczas, gdy dotyczą praw i obowiązków powstałych na gruncie określonego stosunku prawnego, lecz nie charakteryzującego się nadrzędnością organów administracyjnych wyrażającą się we władczym kształtowaniu tych praw i obowiązków, nie są sporami o charakterze administracyjnoprawnym. Dotyczy to w szczególności sporów powstałych na gruncie prawa cywilnego, gdzie w razie konfliktu o wzajemnych prawach i obowiązkach stron stosunku cywilnoprawnego, w sposób władczy, rozstrzyga sąd powszechny.

Zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym, na podstawie o art. 58 § 1 pkt 1

w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.