Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 84/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 215
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
article: art. 35, 36 i 37
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Z., A. K. C., M. H. Z., E. P., M. C. D. R., M. G. K., W. G. K., N. V., J. F. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku spadkobierców M. C. z dnia [...] października 2010 r., o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] o powierzchni [...] m2 - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących A. Z., A. K. C., M. H. Z., E. P., M. C. D. R., M. G. K., W. G. K., N. V., J. F. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. Z., A. K. C., M. H. Z., E. P., M. C. D. R., M. G. K., W. G. K., N. V., J. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W.

W ocenie skarżących bezczynność organu polega nie wydaniu decyzji w sprawie ustalenia na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 115, poz. 741 ze zm.) odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], regulowaną w księdze wieczystej hip. [...], o powierzchni [...] m2. W uzasadnieniu skargi strony wskazały, że w sprawie niniejszej postępowanie trwa już blisko 2 lata. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] uwzględnił zażalenie na bezczynność organu na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. wyznaczając mu termin do załatwienia sprawy na [...] grudnia 2011 r. Termin ten nie został dotrzymany.

Ponadto skarżący wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Kierownik [...], Wydziału [...] Urzędu W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pełnomocnik stron został poinformowany o tym, że w związku z koniecznością uzupełnienia dokumentacji nie było możliwe wydanie decyzji w terminie określonym przez Wojewodę [...]. Zaznaczył również, że Wydział informował pełnomocnika o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia [...] czerwca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270)., dalej: "p.p.s.a.") sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem Prezent W. nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym.

Skarga jest uzasadniona, co skutkowało wydaniem przez sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.

Przedmiotem skargi A. Z., A. K. C., M. H. Z., E. P., M. C. D. R., M. G. K., W. G. K., N. V. i J. F. jest bezczynność Prezydenta W. polegająca na nie rozpoznaniu przez organ wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną w nim nieruchomość.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto przepis art. 35 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy doczynienia z nie załatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, jeśli w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta W., a tym samym wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie.

Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent W. nie rozpoznał sprawy i nadal pozostaje w zwłoce.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie w sprawie odszkodowania zostało zainicjowane wnioskiem spadkobierców M. L. C. z dnia [...] października 2010 r. Po dacie złożenia wniosku organ podejmował czynności mające na celu skompletowanie dokumentacji. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., poinformował strony postępowania, że zostanie ono zakończone w przewidywanym terminie do [...] grudnia 2011 r. Termin ten nie został jednak przez Prezydenta W. zachowany.

Nadmienić również należy, że na skutek wniesionego przez strony zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi W. termin do załatwienia sprawy do dnia [...] grudnia 2011 r. Prezydent W. dysponował zatem wiedzą, iż jego działania zostały ocenione przez organ wyższej instancji jako naruszające terminy rozpoznania sprawy przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego. Mimo tego jednak stosowne rozstrzygnięcie nie zostało wydane również w kolejnym terminie, to jest do dnia [...] czerwca 2012r., który wyznaczono pismem z [...] marca 2012 r.

W ocenie sądu postępowanie Prezydenta W. niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Ponadto takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Przyjąć jednak należy, że zwłoka organu – mimo, że niewątpliwie naruszała terminy załatwienia sprawy przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego – nie ma jednak charakteru rażącego w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a. W prowadzonym postępowaniu organ podejmował bowiem czynności zmierzające do skompletowania dokumentacji, jak również wypełniał obowiązki wynikające z konieczności informowania stron postępowania o przyczynach zwłoki.

W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.