Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 667/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 2 - 3, art. 178, art. 194 § 4, art. 197 § 2.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.G., R.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 czerwca 2018r. sygn. akt I SA/Ol 667/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M.G., R.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 marca 2018r. sygn. akt I SA/Ol 667/17 oddalającego skargę M.G., R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017r. postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 marca 2018r. sygn. akt I SA/Ol 667/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M.G., R.G. (dalej w skrócie skarżący, strony) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia. Odpis wyroku wraz ze sporządzonym przez Sąd uzasadnieniem, został doręczony w dniu 30 kwietnia 2018r. pełnomocnikowi stron, wyznaczonemu z urzędu w ramach prawa pomocy (karta nr 70 akt sądowych).

Od powyższego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna, podpisana osobiście przez skarżących. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2018r. sygn. akt I SA/Ol 667/17 WSA w Olsztynie odrzucił ww. skargę kasacyjną z uwagi na jej sporządzenie osobiście przez skarżących, przez co nie spełniono wymogów wskazanych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U. z 2018r., poz. 1302 - dalej: "p.p.s.a.")

(k. 95 - 96).

Pismem z dnia 4 lipca 2018r. skarżący złożyli zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 26 czerwca 2018r. Zażalenie podpisane zostało osobiście przez skarżących (k. 123 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 - 3 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 175 § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a).

Stosownie do art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez:

1) doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;

2) rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.

Tymczasem skarżący nie spełniają żadnego z powyższych kryteriów, aby mogli sporządzić osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie niedopuszczalne. Skarżący zostali przy tym prawidłowo pouczeni o trybie wnoszenia zażalenia w tej sprawie, świadomi byli zatem obowiązujących w tym względzie wymogów.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.