Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1424/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 245 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 art. 44
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. D. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie go na formularzu PPF w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 16 września 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek D. D. bez rozpoznania.

Pismem z dnia 15 października 2014 r. uzupełnionym o oświadczenie zawarte w formalnym wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył sprzeciw od ww. zarządzenia.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Mieszkanie spółdzielcze, które posiada jest zajęte przez komornika sądowego w związku z niespłaconym kredytem. Zaznaczył, że pracował w spółce w B. od której do dnia dzisiejszego nie otrzymałem należnego wynagrodzenia – sprawa jest w Sądzie i zbliża się do końca. Posiada samochód marki C. rocznik 2004, który jest zajęty przez poborcę podatkowego w związku z zadłużeniem w zakładzie ubezpieczeń społecznych. W oświadczeniu o dochodach skarżący wskazał, że obecnie pozostaje bez dochodów.

Ponieważ oświadczenia złożone we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie były wystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, na podstawie zarządzenia z 28 listopada 2014 r. skarżący, został wezwany do złożenia dokumentów oraz udzielenia dodatkowych informacji - w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie informacji i dokumentów posiadanych przez Sąd.

Wezwanie zostało doręczone w dniu 22 grudnia 2014 r. w trybie podwójnego awizo (koperta w aktach sądowych).

Skarżący nie uzupełnił wniosku o wymagane dokumenty i oświadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek złożony przez skarżącego nie został uwzględniony.

Wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż straciło ono moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd (art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. 2012r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Skarżący wnioskował o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, tj. w zakresie częściowym. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Po przeanalizowaniu wniosku skarżącego oraz przedstawionej przez niego informacji dotyczącej sytuacji finansowej Sąd stwierdza, że powyższe przesłanki, będące warunkiem niezbędnym do ustanowienia radcy prawnego nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Należy podkreślić, iż aby móc ocenić sytuację strony i na jej podstawie prawidłowo rozpoznać wniosek Sąd musi zapoznać się z dokumentami świadczącymi o jej sytuacji, nie można tego uczynić na podstawie domniemań. Przy czym w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wskazano, iż to wnioskodawca ma obowiązek wykazać fakty, na których opiera swój wniosek. Nie można przerzucić tego obowiązku na Sąd, albowiem tylko strona skarżąca ma interes prawny aby na podstawie dostarczonych dokumentów uzyskać prawo pomocy.

W niniejszej sprawie podjęto działania zmierzające do uzyskania pełnego obrazu możliwości płatniczych skarżącego, wzywając go do uzupełnienia wniosku o stosowne informacje. Wezwanie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 44 p.p.s.a, a strona skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła wniosku.

Zgodnie ze stanowiskiem NSA, jeżeli skarżący nie dostarczył wymaganych dokumentów, nie podjął nawet próby częściowego wypełnienia wezwania, czyli - uchylił się od podania danych dotyczących dochodów i wydatków - to ocena sądu jest konsekwencją działania skarżącego, który nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej (postanowienie z 26 czerwca 2014r. sygn. akt: I Fz 190/14 z 28 listopada 2014r. sygn. akt: II Fz 984/13 CBOSA).

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nieprzedłożenie stosownej dokumentacji uniemożliwia weryfikację złożonych przez skarżącego oświadczeń, co z kolei uznać należy za przeszkodę wykluczającą przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.