Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 488/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1 i 8, art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Sławomir Antoniuk, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r. J.P. zarzucił przedsiębiorstwu Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia [...] kwietnia 2013 r., w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] oraz zobowiązanie jej do udzielenia żądanej informacji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż wezwaniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. wystąpił do [...] Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] m.in. o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy gazociągów. Pisma wymienionej Spółki z dnia [...] maja i [...]czerwca 2013 r. nie zawierały odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wskazał, iż do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał wnioskowanych dokumentów, ani też rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz, że w międzyczasie doszło do zmiany firmy spółki na Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

W odpowiedzi na skargę Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. podała, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnia skargę w całości jako zasadną i na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 wnosi o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu podano, iż wbrew wcześniej zajmowanemu stanowisku, Spółka jako Operator Systemu Dystrybucyjnego odpowiedzialny za prowadzenie ruchu sieciowego oraz eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń wraz z połączeniami i innymi systemami gazowymi, stosownie do treści art. 9c ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, winna być uznana za podmiot realizujący zadania mieszczące się w katalogu "zadań publicznych" w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a tym samym zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej dotyczącej realizacji nałożonych zadań. Wskazano, iż w rozstrzygnięciu autokontrolnym skierowanym bezpośrednio do pełnomocnika skarżącego udzielono w dniu [...] lipca 2014 r. odpowiedzi na wniosek, udostępniając znajdującą się w posiadaniu Spółki informację publiczną.

Uczestnik postępowania wnosząc o umorzenie postępowania wyjaśnił, iż w związku z istniejącymi rozbieżnościami interpretacyjnymi stał na stanowisku, iż nie jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej i bezczynność w sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i z ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana jako P.p.s.a.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.

Skarga na bezczynność ma na celu zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.

Podmiot zobowiązany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej pozostaje w bezczynności w przypadku, gdy nie udziela wnioskującemu żądanej informacji publicznej i nie podejmuje rozstrzygnięcia o odmowie jej udzielenia, bądź też nie umarza postępowania o udostępnienie informacji.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym powołanej ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot do którego skierowany został wniosek był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ww. ustawy, pozwala na dokonanie oceny czy w sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

W rozpoznawanej sprawie został zrealizowany zakres podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o., jako Operator Systemu Dystrybucyjnego wykonuje zadania publiczne. Spełniony został również jej zakres przedmiotowy, bowiem żądane informacje, co nie jest kwestionowane i nie budzi wątpliwości – mają charakter informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Sąd ocenia skargę na bezczynność na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest uwzględniać wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Po wniesieniu skargi uczestnik postępowania – Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. udzieliła w dniu [...] lipca 2014 r. odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r., a zatem wniosek o umorzenie postępowania, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe, jest uzasadniony.

W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania w kierunku wydania wyroku zobowiązującego organ do rozpatrzenia wniosku, jeżeli w dniu orzekania zarzucana w skardze bezczynność już nie występuje, bo organ podjął stosowną decyzję, czy też dokonał czynności, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W takiej sytuacji postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Zgodnie z powyższym przepisem Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy a zwłaszcza przekonanie Spółki, wynikające z istniejących rozbieżności interpretacyjnych pojęcia "zadania publiczne", iż nie pozostaje ona podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, Sąd uznał, że bezczynność nie stanowiła postaci kwalifikowanej.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w myśl art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy.