Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 967/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par 1 pky 4 i art 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Z uwagi na brak własnoręcznego podpisu skarżącego pod powyższą skargą, Sąd pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez jej podpisanie i zwrot do Sądu. Ponadto Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 czerwca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 zł.

Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącemu wezwań Sądu w dniu 30 czerwca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), skarżący do dnia dzisiejszego ich nie wykonał.

Natomiast w dniu 3 lipca 2010 r. nadesłał, za pośrednictwem organu, pismo w którym oświadczył, iż cofa skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dodatkowo zgodnie z art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Skoro A. K. prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie nie podpisał skargi i nie uiścił należnego wpisu, to skargę jego należało odrzucić.

Odnosząc się natomiast do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, iż nie mogło być ono uwzględnione przez Sąd. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeszcze na tle mającego podobną treść art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 z późn. zm.), przyjęto stanowisko aprobowane przez doktrynę, że do czasu uzupełnienia braku w postaci wpisu sądowego Sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207, z glosą J.P. Tarny). W związku z powyższym, nawet gdyby skarżący zgłosił powyższy wniosek wcześniej, przed wezwaniem do uiszczenia wpisu, Sąd w pierwszej kolejności byłby zobowiązany do zakończenia czynności związanych z uregulowaniem należności dotyczących wniesienia skargi. Dopiero po uiszczeniu wpisu Sąd mógłby uwzględnić oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.