Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 30/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 16, art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 30/10 odrzucającego skargę Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie wydania zaświadczenia o rejestracji w Urzędzie Pracy od 3 czerwca 1997 r. do chwili publikacji postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie wydania zaświadczenia o rejestracji w Urzędzie Pracy od 3 czerwca 1997 r. do chwili publikacji.

Pismem z dnia 19 listopada 2010 r. Z. R. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r.

W złożonym wniosku skarżący wskazał: "Domagam się zamieszczenia brakujących postanowień i odpowiedzi: I. Proszę o uzupełnienie opublikowanego postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r. poprzez zamieszczenie w nim orzeczenia na wniesioną przeze mnie skargę do sądu z 29 lipca 2010 r. za pośrednictwem Wojewody D. i udzielonej odpowiedzi na skargę z urzędu wojewódzkiego NK.III.0717/74/10 z 26 sierpnia 2010 r. o stwierdzenie bezczynności ze strony Powiatowego Urzędu Pracy i Urzędu Wojewody D. w przedmiocie rozpoznania wniosków i zażaleń. II. Domagam się odpowiedzi na przedstawione zarzuty co do ustalonych faktów! a) twierdzę, że wykorzystałem wszystkie formy zaskarżenia w drodze instancyjnej ponieważ obecne postępowanie jest skutkiem kończącym: 1) odmowną decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej DRP-VIII-026-7-2-IS/09 o odmowie sprostowania uzasadnienia decyzji wojewody dolnośląskiego. W sprawie o stwierdzeniu nieważności ostatecznej decyzji Starosty Powiatu W. A od niej mi przysługuje odwołanie do sądu i skarga złożona jest w terminie".

W dalszej części pisma skarżący wskazał, że nie zgadza się z wymienionym postanowieniem Sądu z dnia 18 listopada 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie zaś z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu.

Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Możliwość uzupełnienia orzeczenia jest zatem konsekwencją zasady, zgodnie z którą Sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. "Uzupełnienie" znaczy w języku polskim uczynić zupełnym, kompletnym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 listopada 2010 r. jest kompletne, a Sąd orzekł o całości skargi. Analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia prowadzi do konkluzji, iż zmierza on w istocie do zmiany merytorycznej orzeczenia, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 powołanej wyżej ustawy.

Dodać należy, że postanowienie z dnia 18 listopada 2010 r. skarżący mógł kwestionować w drodze skargi kasacyjnej, o czym został pouczony podczas rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 18 listopada 2010 r.

Z tego względu wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.