Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 109/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6279 Inne o symbolu podstawowym  627
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2074/16 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2016 r. w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2074/16, w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści, odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia i doręczenie uzasadnienia wydanego w tej sprawie wyroku z dnia 13 października 2016 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowy wniosek jako spóźniony na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w jego ocenie nie sposób przyjąć stanowiska pełnomocnika skarżącego, że przyczyna uchybienia ustała w dniu 1 sierpnia 2017 r. – co pełnomocnik prawdopodobnie wiąże z doręczeniem odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2017 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Dalej wyjaśnił, że przepis art. 87 p.p.s.a. ustanawia termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu wskazując, że ma to nastąpić ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Za datę ustania przyczyny uchybienia w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, należy przyjąć dzień, w którym skarżący dowiedział się, że jego wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 października 2016 r. został złożony po terminie. Nastąpiło to w dniu 15 grudnia 2016 r., kiedy to Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącego odpis postanowienia z dnia 30 listopada 2016 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Od tej daty należy zatem liczyć termin na złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Profesjonalny pełnomocnik skarżącego złożył jedynie zażalenie na powyższe postanowienie Sądu, które zresztą zostało oddalone. Ani skarżący, ani jego pełnomocnik nie wykazali, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu licząc od dnia 15 grudnia 2016 r., nie było możliwe. Nie można zatem, zdaniem Sądu, przyjąć, jak podnosi skarżący, że "w dniu 1 sierpnia 2017r. uzyskał ostatecznie wiedzę o uchybieniu terminu", skoro wiedzę o uchybieniu terminowi jego pełnomocnik uzyskał już w dniu 15 grudnia 2016 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, kwestionując je w całości. Na podstawie art. 176 w zw. z art. 198 p.p.s.a. zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono:

1/ naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione uznanie, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony z przekroczeniem siedmiodniowego terminu bez uwzględnienia rzeczywistego ustania przeszkody w dokonaniu przez skarżącego czynności w związku z oczekiwaniem rozstrzygnięcia ostatecznie przesądzającego o uchybieniu bądź braku uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku,

2/ błędne ustalenie Sądu pierwszej instancji polegające na niewłaściwym określeniu momentu, od którego miał biec termin siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skarżący zawarł argumenty na poparcie ww. podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji uznał, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 października 2016 r. wydanego w tej sprawie podlegał odrzuceniu jako spóźniony.

Z normy art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W orzecznictwie wskazuje się, że termin ten nie rozpoczyna biegu dopóki strona nie dowie się, że do naruszenia doszło (porównaj: postanowienie NSA z 30.01.2018 r. II GZ 10/18).

A zatem w takiej sytuacji jak niniejsza, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można stwierdzić, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest spóźniony, skoro został on wniesiony w ustawowym terminie liczonym od daty doręczenia stronie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego ostatecznie rozstrzygającego kwestię złożenia po terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Powyższe uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Dlatego, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.