Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 31/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. P. na bezczynność Burmistrza "[...]" w rozpoznaniu wniosku dotyczącego utrzymania infrastruktury drogowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. P. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Burmistrza "[...]" w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 maja 2019 r.

W skardze wskazał, że jako sołtys wniósł do organu wniosek

o interwencję i zlecenie naprawy infrastruktury podnosząc, że organ jest odpowiedzialny za drogę dojazdową, chodniki, wiatę autobusowa oraz ogrodzenie terenu przy świetlicy. Podniósł, że organ nie odpowiedział na jego wniosek. Skarżący wskazał, że minął miesięczny termin odpowiedzi na wniosek wynikający z art. 244 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedotyczącej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej i postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej

i stosują środki określone w ustawie. W myśl ust. 2 powyższego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak wynika z powyższego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach bezczynności, ale w przypadkach określonych w pkt 1-4 cytowanego przepisu.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia obowiązku i braku przeszkód - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (zob. wyrok NSA z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I FSK 911/14).

O bezczynności organu można jednak mówić tylko w sytuacji, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 3

§ 2 pkt 1-4), bądź gdy dotyczy innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9).

Tymczasem, w niniejszej sprawie, skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza "[...]" w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 6 maja 2019 r., dotyczącego utrzymania infrastruktury drogowej. Wnioskiem tym skarżący zwrócił się do Burmistrza o pilną interwencję i zlecenie naprawy drogi dojazdowej, chodnika, wiaty autobusowej i ogrodzenia terenu przy świetlicy.

W związku z tym, zarzucanego w skardze zaniechania w zakresie rozpatrzenia wniosku o pilną interwencję i zlecenie napraw drogi dojazdowej i chodników oraz wiaty autobusowej i ogrodzenia terenu przy świetlicy nie można utożsamiać ze skargą na bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wyraźnie kwestionuje brak podjęcia przez organ gminy działań o charakterze generalnym w sprawie naprawy drogi dojazdowej i chodników oraz wiaty autobusowej

i ogrodzenia terenu przy świetlicy adresowany do wszystkich użytkowników drogi, co nie wymaga wydania aktu o charakterze indywidualnym.

W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem skargi nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a.

Końcowo zauważyć należy, że pomimo, iż w skardze skarżący sformułował skargę jako skargę na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku

o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 kwietnia 2020 r., to de facto takiej informacji nie żądał. Z wniosku tego wynika bowiem, że skarżący domagał się interwencji w sprawie naprawy infrastruktury.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że sprawa objęta skargą na bezczynność Burmistrza "[...]" w rozpoznaniu wniosku dotyczącego utrzymania infrastruktury drogowej nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.