Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 223/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 106 ust.5
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Asesor WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Sekretarz sądowy Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2008 r. sprawy ze skargi A.D. (D.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...], Prezydent Miasta K., na podstawie m.in. art.50 i art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), zmienił swą decyzję z tej samej daty, nr [...], w ten sposób, że przyznał A. D. usługi opiekuńcze od dnia [...] do dnia [...] w wymiarze [...] godzin miesięcznie za odpłatnością [...] ogólnego kosztu usługi ([...] zł za godzinę). Uzasadniając decyzję organ I instancji wskazał, iż w wyniku zmiany okoliczności, polegającej na utracie przez uprawnionego [...], zaszła konieczność zmiany dotychczasowej decyzji poprzez dostosowanie rozmiaru i formy świadczenia do aktualnej sytuacji.

W odwołaniu zaczepiającym kilka decyzji skarżący, nie precyzując zarzutów, domagał się ich uchylenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] na mocy m.in. art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ ten ustalił, iż decyzją z dnia [...] nr [...] zmieniono poprzednią decyzję w przedmiocie przyznanych odwołującemu się usług opiekuńczych ustalając od [...] jego odpłatność w wysokości [...] ogólnego kosztu usługi. Zakwestionowaną w odwołaniu decyzją z dnia [...] nr [...] zmieniono ją zmniejszając ową odpłatność od [...] do [...] W [...] r. A. D. bowiem nie otrzymał [...], skutkiem czego obniżeniu uległ jego dochód. Fakt ten uzasadniał zmniejszenie odpłatności za usługi opiekuńcze. Przedstawiając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyliczenie dochodu odwołującego się, organ drugiej instancji doszedł do przekonania, że odpłatność, w świetle uchwały Rady Miasta K. z dnia [...] nr [...], została określona prawidłowo. Organ miał prawo zmienić decyzję wobec zmiany okoliczności. Co prawda skorygowano decyzję niedostateczną i to decyzję reformatoryjną, zamiast decyzję przyznającą uprawnienie do przedmiotowego świadczenia, wszak zdaniem Kolegium uchybienie to nie miało znaczenia dla sprawy, gdyż mimo uchylenia tej decyzji doszłoby w końcu do wydania rozstrzygnięcia tej samej treści. Dlatego odwołania nie uwzględniło.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zaczepiającej kilka rozstrzygnięć, skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, akcentując swoje niezadowolenie oraz eksponując swą trudną sytuację życiową i materialną. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu od wniesienia skargi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie jako złożonej z uchybieniem terminu, ewentualnie o jej oddalenie, przywołując analogiczną argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2008 r. przywrócono skarżącemu termin do wniesienia skargi. Przeto można było przystąpić do merytorycznego jej rozpoznania. W dalszej kolejności godzi się podnieść, że jak głosi art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że tylko w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części. Gdy zaś ustali istnienie przesłanek z art. 156 k.p.a., wówczas stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Jednocześnie na mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż przy braku wyraźnych zarzutów skargi, gdy brak też było przyczyn, które Sąd obowiązany był wziąć pod uwagę działając z urzędu, prowadzących do jej wzruszenia, skarga skutku odnieść nie mogła.

Przedmiotem badania w niniejszej sprawie jest wyłącznie kwestia zasadności i legalności zmiany decyzji z dnia [...] nr [...] bo utrzymana w mocy decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...] miała taką treść. Przy czym korekta nią dokonana sprowadza się wyłącznie do wysokości odpłatności za przyznane usługi opiekuńcze. Pierwsza z wymienionych decyzji podwyższała odpłatność do [...] z powodu zwiększenia dochodów skarżącego o dodatek pielęgnacyjny, zaś objęta niniejszym postępowaniem obniżała do [...] ogólnego kosztu usługi z powodu zmniejszenia jego dochodu o dodatek mieszkaniowy. Analiza zapadłych rozstrzygnięć prowadzi do konkluzji, że było to niejako jednorazowe obniżenie, bowiem pierwsza z decyzji dotyczyła [...], druga [...], zaś kolejna, objęta odrębnym postępowaniem i zaskarżeniem, [...] i ewentualnie następnych miesięcy. Podstawą prawną zmiany decyzji w zakresie pomocy społecznej jest przepis art.106 ust.5 cytowanej ustawy o pomocy społecznej. Stosownie do jego brzmienia decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia,..., przy czym zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody. Z akt administracyjnych wynika, że istotnie dochód skarżącego za [...] uległ obniżeniu w stosunku do [...] (jak i zresztą w stosunku do [...]) tego roku. Co prawda jedynym dowodem na tę okoliczność jest uzgodnienie sporządzone w dniu [...] wszak zostało ono podpisane przez skarżącego i na dalszym etapie postępowania fakt ten nie był przez niego kwestionowany. Można zatem uznać go za przyznany, a więc prawidłowo ustalony. W tym stanie rzeczy miał organ podstawę faktyczną i prawną dla dokonania przedmiotowej zmiany. Zmiana ta uwzględniała aktualną sytuację dochodową strony oraz obowiązujące w tej materii przepisy. Co prawda budzi ona zastrzeżenia proceduralne, które trafnie dostrzegł organ odwoławczy, bowiem rzeczywiście należało zmienić decyzję pierwotną, nie zaś decyzję zmieniającą, nadto tego rodzaju korekty decyzji zapadłych w tym samym dniu są delikatnie mówiąc niespotykane, to jednak nie miały one wpływu na wynik sprawy, toteż nie mogły stanowić podstawy uchylenia decyzji. Nadto zaskarżona decyzja utrzymała w mocy rozstrzygnięcie korzystne dla skarżącego, gdyż obniżało ono odpłatność za przyznane usługi. W konsekwencji czego Sąd nie znalazł powodów dla uwzględnienia skargi.

Co mając na uwadze, na zasadzie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę tę oddalono. Na koniec wypadnie dodać, że o wynagrodzeniu dla adwokata ustanowionego w ramach pomocy prawnej nie orzeczono z braku stosownego wniosku i oświadczenia złożonego do chwili zamknięcia rozprawy.