Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 60/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. Jawna w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego w W. uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] i nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 24.200,00 zł z tytułu naruszenia przepisów o transporcie drogowym.

W piśmie procesowym z dnia 3 lutego 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej "A" Sp. Jawna w C. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że nałożona kara jest znacznej wysokości i stanowi znaczne obciążenie dla firmy skarżącego. Konsekwencje jej zapłaty mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Zwrócono uwagę, że branża skarżącego wymaga ciągłych nakładów finansowych i ciągłej troski o zachowanie płynności firmy. Zapłacenie nałożonej kary może doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na utratę płynności finansowej, a w konsekwencji utratę źródła utrzymania dla jej wspólników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca

co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności,

to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że

w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.

Samo oświadczenie pełnomocnika skarżącej spółki, że uiszczenie kary pieniężnej jest dla niej znacznym obciążeniem i może prowadzić do zawieszenia lub zaprzestania działalności, należy uznać za niewystarczające. Tak ogólne wskazanie, bez szczegółowego przedstawienia sytuacji finansowej przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego czy też rozmiaru prowadzonej działalności, nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji, może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jest oczywiste, że zapłata nałożonej kary ze swej istoty powoduje dolegliwość

w postaci "uszczerbku finansowego", jednakże nie jest on pojęciem tożsamym

z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać przy tym należy, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, bowiem w przypadku uchylenia takiej decyzji przez sąd administracyjny uiszczona należność podlega zwrotowi. Strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

Zdaniem Sądu strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała,

iż w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takich okoliczności Sąd nie doszukał się również z urzędu.

W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 omawianej ustawy orzeczono jak w sentencji.