Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 31/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art.142, art. 147-149
journal: Dz.U. 2018 poz 1510
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 06 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w K. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Dyrektor W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w P., wskazując na art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1938 ze zm., dalej jako "ustawa"), w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257z późn. zm., dalej: "K.p.a."), utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] czerwca 2018 r. nr [...] oddalającą odwołania m. in. Spółki A w K. (dalej także jako "Spółka A") oraz Spółka B. we W. (dalej także jako: "Spółka B"), dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z [...] maja 2018 r..

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano na następujące uwarunkowania faktyczne i prawne sprawy.

W dniu [...] marca 2018 r. zostało ogłoszone postępowanie w trybie konkursu ofert nr [...] w sprawie zawarcia umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie urologia – hospitalizacja planowa w tym: urologia – hospitalizacja planowa – pakiet onkologiczny na obszarze województwa wielkopolskiego, na okres od [...] lipca 2018 r. do [...] czerwca 2023 r. W ogłoszeniu wskazano m. in., że wartość zamówienia wynosi nie więcej niż [...] zł na okres rozliczeniowy od [...] lipca 2018 r. do [...] grudnia 2018 r., zaś maksymalna liczba umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania wynosi cztery. W postępowaniu oferty złożyło 7 podmiotów. W dniu [...] maja 2018 r. komisja konkursowa rozstrzygnęła postępowanie. Jako podmioty z którymi NFZ zawrze umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wskazano: Spółkę A, Spółkę C., Spółkę D oraz Spółkę E w P..

Na rozstrzygnięcie komisji konkursowej zostały wniesione odwołania, między innymi przez Spólkę A i Spółkę B. Spółka A w swoim odwołaniu zawarła żądanie większych środków dla jej placówki, dokonania ponownego podziału środków pomiędzy podmioty wyłonione w wyniku postępowania zgodnie z dotychczasowymi zasadami przeprowadzanych konkursów przez Oddział Wojewódzki NFZ w P., to znaczy zgodnie z uzyskaną pozycją w rankingu ofert oraz proporcjonalnie do ilości uzyskanych punktów rankingujących. Zdaniem Spółki A w rozstrzygniętym postępowaniu została naruszona elementarna zasada sprawiedliwego i obiektywnego podziału środków pomiędzy wyłonionych w toku postępowania oferentów, proporcjonalnego - zgodnego z rankingiem ofert (ilością uzyskanych punktów rankingujących), została naruszona zasada obiektywnej oceny posiadanego potencjału wykonawczego, kompleksowości, ciągłości i wielkości możliwości zrealizowania kontraktu w kolejnych okresach rozliczeniowych na podobnym, bądź wyższym poziomie przez pryzmat dotychczasowej realizacji kontraktu w przedmiotowym zakresie, została naruszona zasada równego traktowania wszystkich podmiotów - przeprowadzania i oceniania ofert i podziału środków pomiędzy wyłonionych oferentów we wszystkich postępowaniach konkursowych danego rodzaju według jednolitych reguł, zasad i kryteriów ocen. Zdaniem Spółki A niewłaściwe działanie komisji konkursowej miało doprowadzić do przyznania nieadekwatnych (za niskich) środków dla niej, w stosunku do pozostałych oferentów.

Ww. decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] Dyrektor W. Oddziału NFZ oddalił wszystkie odwołania. Wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy zostały złożone przez Spółkę B i Spółkę A.

Uzasadniając zaskarżoną do Sądu decyzję z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z [...] czerwca 2018 r. Dyrektor W. Oddziału NFZ napisał, że komisja konkursowa mając na celu ujednolicenie prowadzonego postępowania i zagwarantowanie równego traktowania wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie zasad uczciwej konkurencji, ale nade wszystko celem udokumentowania istotnych ustaleń, podjęła opisane przez organ uchwały, w tym uchwałę z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie sposobu dokonania podziału środków finansowych, określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert, w celu złożenia propozycji wartości świadczeń dla oferty.

Dalej napisał, że z rankingu końcowego wynika, że najwięcej punktów (52,35 pkt.) dostała Spółka A, Spółka C uzyskała 50,7 pkt., Spółka D uzyskała 46,8 pkt., Spółka E w P. uzyskał 44,05 pkt., Spółka F uzyskała 43,15 pkt. zaś Spółka B uzyskała 42, 15 pkt. Po dokonaniu oceny punktowej ofert, komisja konkursowa podjęła decyzję o niewybraniu ofert Spółki F oraz Spółki B, gdyż liczba punktów, jaką uzyskały ww. oferty w toku oceny była mniejsza w stosunku do ofert wybranych w trakcie postępowania. Ponadto wybrane w toku postępowania oferty wyczerpały maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mają zostać zawarte po przeprowadzeniu postępowania i wyczerpały wartość zamówienia w sposób uniemożliwiający wybór kolejnej oferty w rankingu.

Następnie organ napisał, że pytania ankietowe opracowane zostały zgodnie z treścią tabeli nr 3 Leczenie szpitalne - hospitalizacja planowa (cz. 35. "Przedmiot postępowania: Urologia / urologia dla dzieci") i Tabeli nr 4 "Leczenie szpitalne - hospitalizacja planowa - część wspólna" załącznika nr 3 "Wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju leczenie szpitalne" do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 roku w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz załącznika nr 3 "Wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenie szpitalnego" do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia z dnia 22 listopada 2013 roku w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Organ szczegółowo opisał odpowiedzi poszczególnych oferentów na pytania i otrzymane punkty.

Dalej organ napisał, odnosząc się do zarzutów i argumentacji przywoływanej w treści odwołania złożonego przez Spółkę A, że komisja konkursowa w uchwale z [...] maja 2018 r. dotyczącej dokonania podziału środków finansowych, określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert, nie wykreowała nowych, dodatkowych warunków czy zasad przeprowadzenia postępowania; jedynie obrazowano i dokumentowano założenia negocjacyjne komisji konkursowej. W myśl rzeczonych założeń negocjacyjnych dla świadczeń w zakresie urologia - hospitalizacja planowa, w tym urologia - hospitalizacja planowa - pakiet onkologiczny - obszar kontraktowania województwo wielkopolskie, przewidziany został podział środków finansowych w celu złożenia propozycji Funduszu do negocjacji, zgodnie z którym:

1. dla podmiotów leczniczych nierealizujących dotychczas świadczeń w zakresie urologii w trybie hospitalizacji - określenie wartości oraz liczby świadczeń dla oferty następowało zgodnie z zasadami wskazanymi w pkt 2 omawianej uchwały z uwzględnieniem wyjściowej wartości świadczeń w zakresie podstawowym dla oferty na poziomie [...] zł oraz w zakresie skojarzonym na poziomie [...] zł (przy czym pkt 2 omawianej uchwały wskazywał ogólną zasadę podziału środków finansowych stanowiących propozycję Funduszu do negocjacji, zgodnie z którą komisja konkursowa umniejszała wartości wyjściowe o wartość obliczoną z uwzględnieniem łącznej oceny oferty uzyskanej na podstawie kryteriów niecenowych o:

a. 2,5% wartości świadczeń - w przypadku różnicy w ocenie oferty mniejszej niż 5 pkt,

b. 5% wartości świadczeń - w przypadku różnicy w ocenie oferty równej/większej niż 5 pkt a mniejszej niż 10 pkt,

c. 10\% wartości świadczeń - w przypadku różnicy w ocenie oferty równej/większej niż 10 pkt,

2. dla podmiotów leczniczych realizujących dotychczas świadczenia w zakresie urologii w trybie hospitalizacji, z uwagi na dotychczasową realizację pakietu onkologicznego oraz szeroki zakres realizowanych świadczeń (realizacja części procedur wyłącznie lub głównie przez te podmioty), tj. wg JGP: w ramach pakietu onkologicznego: L31 Radykalna prostatektomia, L00 Nefrektomia i inne duże otwarte zabiegi nerek; w ramach pakietu podstawowego: L45 Endoskopowe zabiegi gruczołu krokowego lub pęcherza moczowego, L15 Duże endoskopowe zabiegi moczowodu - dla oferty zajmującej pierwsze miejsce w rankingu: w zakresie podstawowym - określono wartość świadczeń, pozwalającą kontynuować realizację świadczeń przynajmniej na dotychczasowym poziomie, w zakresie pakiet onkologiczny - uwzględniono wartości z oferty; dla drugiej oferty: w zakresie podstawowym i w zakresie pakiet onkologiczny - określono wartości stanowiące różnicę wartości zamówienia i sumy wartości proponowanych pozostałym ofertom.

Dalej organ napisał, mając na względzie powyższe ustalenia oraz przyjęty w zarządzeniu nr [...] Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] marca 2018 r. w sprawie ogłoszenia przeprowadzenia niniejszego postępowania – że podział wartości zamówienia na zakres podstawowy w kwocie [...]zł oraz zakres skojarzony: pakiet onkologiczny w kwocie [...]zł (łącznie [...] zł), sposób podziału środków finansowych stanowiących propozycję Funduszu do negocjacji w postępowaniu przedstawiał się następująco.

Uwzględniając wartość wyjściową określoną w uchwale na poziomie [...] zł dla zakresu podstawowego oraz dla zakresu skojarzonego - pakiet onkologiczny na poziomie [...] zł w odniesieniu dla oferentów nierealizujących dotychczas umowy w zakresie urologia – hospitalizacja, umniejszenie odnosiło się do wartości proponowanej dla oferty, która uzyskała o jedno miejsce wyżej w rankingu, o kwotę obliczoną od wartości wyjściowej dla każdego z zakresów. Organ wskazał, że kwota umniejszenia dla zakresu podstawowego wyniosła: 2,5% - [...] zł, 5% - [...] zł, 10% - [...] zł, zaś dla zakresu skojarzonego - pakiet onkologiczny odpowiednio: [...] zł, [...] zł oraz [...] zł.

Wobec powyższego propozycje środków finansowych dla oferentów wybranych do zawarcia umowy, którzy nie realizowali dotychczas zakresu świadczeń urologia w trybie hospitalizacji wyglądały następująco:

a. Spółka A: [...] zł dla zakresu podstawowego; oferent nie złożył oferty na zakres skojarzony - urologia - hospitalizacja planowa - pakiet onkologiczny;

b. Spółka C dla zakresu podstawowego [...] zł (wartość pomniejszona o 2,5 % w stosunku do oferty Spółki A z uwagi na różnicę w ocenie oferty na poziomie 1,65 punktu) oraz [...] zł dla zakresu skojarzonego - pakiet onkologiczny;

c. Spółka D: [...] zł dla zakresu podstawowego, [...] zł dla zakresu skojarzonego - pakiet onkologiczny,

d. Spółka E w P.: [...] zł dla zakresu podstawowego, [...] zł dla zakresu skojarzonego - pakiet onkologiczny.

Na marginesie organ napisał, że określone w uchwale komisji konkursowej procedury medyczne wg JGP (wymienione we wcześniejszej części uzasadnienia wyroku), możliwe były do realizacji również w ramach zakresu świadczeń urologia - hospitalizacja planowa (a więc możliwe były do wykonania przez każdego z oferentów biorących udział w postępowaniu w toku realizacji dotychczasowej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej). Przeprowadzona przez komisję konkursową analiza danych rozliczeniowych przekazywanych przez świadczeniodawców do W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w comiesięcznych raportach statystycznych potwierdziła, iż Spółka A takich zabiegów nie wykonywała. Zadaniem komisji konkursowej jest takie zakontraktowanie świadczeń, które umożliwi realizację pełnego zakresu świadczeń gwarantowanych dla świadczeniobiorców, w tym z uwzględnieniem najbardziej skomplikowanych procedur. Procedur wskazanych powyżej nie realizował (mimo że mógł i powinien w przypadku takiej potrzeby) podmiot, który zajął pierwsze miejsce w rankingu ofert. Zdaniem organu nie jest przy tym prawdą, że nie pozwalała na to wartość umowy Spółki A w zakresie urologia - hospitalizacja planowa. Ww. pierwotna wartość nie została wszak nawet wyczerpana, bowiem środki finansowe na realizację świadczeń w zakresie urologia - hospitalizacja planowa, na pierwsze półrocze roku 2018 zostały pierwotnie określone na wartość [...] zł (de facto odpowiadały końcowej wartości i poziomowi wykonania umowy w omawianym zakresie w roku 2017). Dopiero wskutek niskiego poziomu realizacji umowy w zakresie urologia - hospitalizacja planowa (na poziomie /w zaokrągleniu/ 74,86%) część wolnych środków została przesunięta do innych zakresów świadczeń - po dokonanym aneksem bilansującym umniejszeniu wartości umowy w ww. zakresie zredukowana została do poziomu wykonania, czyli kwoty [...]zł. Organ napisał, że zdziwienie budzi zatem twierdzenie Spółki A o braku realizacji części procedur właśnie z uwagi na wartość kontraktu (i to także w pierwszych miesiącach bieżącego roku). Powyższe stanowić może bezpodstawne ograniczanie dostępności pacjentów do świadczeń. Świadczeniodawca realizujący umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie może bowiem nie realizować części świadczeń z uwagi na (za niską w jego ocenie) wartość kontraktu w sytuacji gdy nie wyczerpał jeszcze wartości umowy w danym zakresie. Komisja konkursowa, reprezentująca NFZ (który zgodnie z art. 97 ust. 2 ustawy działa w imieniu własnym ale na rzecz ubezpieczonych oraz osób uprawnionych do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji), uwzględniała zatem taki rozdział środków w celu złożenia propozycji negocjacyjnych, który dla samych świadczeniobiorców (pacjentów) zapewni jak najlepszy dostęp do świadczeń (nie tylko w rozumieniu dostępności ocenianej jako kryterium oceny ofert ale i w rozumieniu faktycznej możliwości uzyskania przez pacjenta każdego ze świadczeń gwarantowanych). Kontraktowanie świadczeń ma zapewnić jak najlepszy dostęp do świadczeń dla świadczeniobiorców, wobec czego rolą komisji konkursowej jest dążenie do zawarcia umów w liczbie, która taki dostęp zapewni.

Organ podkreślił, że weryfikację ofert w zakresie liczby oferowanych świadczeń i przygotowania propozycji do negocjacji w odniesieniu do odrębnego miejsca udzielania świadczeń komisja konkursowa przeprowadza zatem m. in. w oparciu o dane dotyczące pierwotnej i ostatecznej wartości kontraktu, wykonania świadczeń w poprzednim okresie rozliczeniowym, przesunięć pomiędzy zakresami i rodzajami świadczeń. Na tej podstawie komisja bada, w jakim stopniu świadczeniodawca zrealizował kontrakt.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady obiektywnej oceny wykazanego potencjału oraz możliwości zrealizowania kontraktu w kolejnych okresach rozliczeniowych na podobnym, bądź wyższym poziomie przez pryzmat dotychczasowej realizacji kontraktu w przedmiotowym zakresie. – organ napisał, że wynik porównania dotychczasowej wartości kontraktu w zakresie świadczeń urologia - hospitalizacja planowa w porównywalnym okresie, tj. I półrocza 2018 r. oraz wartości przyszłej umowy ustalonej w drodze negocjacji na pierwszy okres rozliczeniowy od dnia [...] lipca do [...] grudnia 2018 r. wskazuje jednoznacznie, że wartość przyszłej umowy Spółki A wyniosła (w zaokrągleniu) 976,51% pierwotnej i aż (w zaokrągleniu) 1304,36% końcowej (uwzględniającej faktyczny poziom jej wykonania) wartości umowy dotychczasowej. Jednocześnie poziom rzeczywistej realizacji dotychczasowej umowy w zakresie urologia - hospitalizacja planowa za okres I kwartału 2018 r. wynosił (w zaokrągleniu) 104,58% w odniesieniu do wartości umowy za ten okres czasu. Organ zauważył przy tym, że po I kwartale znacząco spadł poziom realizacji umowy w zakresie urologia - hospitalizacja planowa. Za okres I półrocza 2018 r. wyniósł on już (w zaokrągleniu) 74,86% w odniesieniu do pierwotnej wartości umowy za ten okres czasu. W ocenie organu nie tylko nie można komisji konkursowej zarzucić nie uwzględnienia wykazanego w ofercie potencjału wykonawczego i pozycji oferty w rankingu oceny ofert przy ustalaniu propozycji finansowania przyszłej umowy, ale i wskazać należy, że Spółka A została największym beneficjentem przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Dalej organ zaznaczył, że Spółka A złożyła w postępowaniu ofertę opiewającą na 107 godzin średniotygodniowego czasu pracy lekarzy. W I półroczu roku 2018 kontrakt ww. podmiotu realizowali lekarze w łącznym czasie 136 godzin średniotygodniowego czasu pracy. Świadczeniodawca zmniejszył zatem swój personel lekarski o 29 godzin średniotygodniowego czasu pracy (a więc o przeszło 20%). Istotnemu zmniejszeniu uległ także średniotygodniowy czas pracy lekarzy specjalistów urologów - z 114 godzin w I półroczu 2018 roku do 76 godzin w ofercie (zmiana o 38 godzin a więc dokładnie o [...]). Z powyższego wynika, że Spółka A, domagając się większego kontraktu, nie tylko nie zwiększyła posiadanego potencjału, ale jeszcze go umniejszyła, co zdaniem organu czyni dodatkowo wysuwane roszczenia bezpodstawnymi. Organ ocenił, że propozycja komisji konkursowej była odpowiednią korzyścią jaką podmiot ten mógł w tym postępowaniu uzyskać. Ewentualne ustępstwa negocjacyjne (w toku negocjacji) nie miałyby przy tym dalszego uzasadnienia. Z kolei twierdzenia spółki o "przyznaniu bo na pewno nie wynegocjowaniu" środków zdaniem organu świadczą o niezrozumieniu istoty negocjacji, w toku których strony przedstawiają argumenty mogące przekonać stronę przeciwną do zmiany swojego stanowiska.

Organ zaznaczył, że ustawodawca przewidział pewną swobodę zamawiającego w ustalaniu propozycji do negocjacji i ostatecznego podziału środków finansowych, dopuszczając możliwość prowadzenia negocjacji co do wartości kontraktu. Przygotowanie propozycji do negocjacji z kontrahentem jest czymś innym, niż ocena oferty według ustalonych kryteriów, która ma wpływ na miejsce w rankingu końcowym. Ustalona wartość kontraktu jest natomiast wynikiem przeprowadzonych negocjacji, w ramach których strony uzgodniły liczbę i cenę planowanych do wykonania świadczeń. Spółka A podpisała protokół końcowy negocjacji jako stanowisko zbieżne, w którym określono wartość umowy, stąd przystała na zaproponowane warunki.

Zgodnie z art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, a porównanie ofert następuje na podstawie art. 148 ustawy, przy czym kryteria oceny określone są w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm., dalej: "rozporządzenie z 2016 r.").

Porównanie ofert nastąpiło zgodnie z art. 148 ust. 1 i 2 ustawy, bowiem komisja konkursowa nie zastosowała żadnych pozaustawowych kryteriów oceny. Oferta Spółki A została prawidłowo oceniona pod względem deklarowanych przez nią odpowiedzi na pytania ankietowe oraz późniejszej ich weryfikacji, a punkty w ramach kryteriów niecenowych, tj. jakości, kompleksowości, dostępności i ciągłości przyznano zgodnie z treścią ankiety.

Dalej organ napisał, że ustawodawca przewidział pewną swobodę zamawiającego w ustalaniu propozycji do negocjacji oraz ostatecznego podziału środków finansowych dopuszczając możliwość prowadzenia negocjacji co do wartości kontraktu. Organ podkreślił, że przygotowanie propozycji do negocjacji z kontrahentem jest czymś innym, niż ocena oferty według ustalonych kryteriów, która ma wpływ na miejsce w rankingu końcowym. Ustalona wartość kontraktu jest natomiast wynikiem przeprowadzonych negocjacji, w ramach których strony uzgodniły liczbę i cenę planowanych do wykonania świadczeń. Wyniku tych negocjacji, nawet opracowując wcześniej założenia negocjacyjne, komisja konkursowa znać nie może, bowiem może się okazać, że argumenty negocjacyjne oferenta przekonają komisję o zasadności zmiany stanowiska negocjacyjnego. Dalej organ podkreślił, że Spółka A, zarzucając we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sprzeczność w twierdzeniach myli ocenę oferty (dokonywaną zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 148 ustawy i rozporządzenia wykonawczego do ww. przepisu) z przygotowaniem przez komisję konkursową propozycji finansowych. Na propozycje finansowe komisji konkursowej wpływ ma oczywiście ocena oferty w zakresie łącznej liczby punktów i pozycji danej oferty w rankingu, jednak nie są to jedyne okoliczności, które analizuje komisja konkursowa dokonując podziału środków w celu złożenia propozycji negocjacyjnych oferentom. Realizacja wszystkich świadczeń z zakresu urologia - hospitalizacja planowa była jedną z okoliczności uwzględnionych przez komisję konkursową do podziału środków w celu złożenia propozycji. Opracowany przez komisję konkursową podział środków celem złożenia propozycji umożliwił złożenie Spółce A propozycji zapewniającej wartość odpowiadającej przeszło 13-krotności dotychczasowego kontraktu i to pomimo istotnie mniejszego średniotygodniowego czasu pracy lekarzy i realizacji umowy w I kwartale 2018 r.

Na opisaną decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosły: Spółka B we W. oraz Spółka A. w K. . Skargi zostały zarejestrowane pod sygn. akt III SA/Po 626/18 oraz III SA/Po 665/18.

Spółka A, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o obu decyzji wydanych w sprawie oraz zasądzenie kosztów. Pełnomocnik zarzucił naruszenie:

1) art. 138 K.p.a. w związku z art. 140 ustawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia wobec niejednoznacznego i niewystarczającego zdefiniowania zasad, na podstawie których prowadzone było postępowanie konkursowe w zakresie podziału środków finansowych pomiędzy oferentów i prowadzenia negocjacji, w tym wpływu niezdefiniowanych warunków na ilość świadczeń oferowanych przez komisję konkursową, a w konsekwencji nie dokonania wyboru oferty Spółki A w całości, jako najkorzystniejszej,

2) art. 138 K.p.a. w związku z art. 134 ustawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia wobec nierównego traktowania oferentów znajdujących się w tej samej sytuacji prawnej, tj. poprzez brak zróżnicowania sytuacji oferenta, który złożył ofertę najkorzystniejszą i pozostałych, a w konsekwencji wyeliminowanie zasady uczciwej konkurencji, oraz wprowadzenie nieuzasadnionych preferencji dla podmiotów, które uzyskały mniejszą ilość punktów oceny oferty, a tym samym dyskryminację oferenta najkorzystniejszego, a w konsekwencji nie dokonania wyboru oferty Spółki A w całości, jako najkorzystniejszej,

3) art. 138 K.p.a. w związku z art. 147 ustawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia wobec wprowadzenia w trakcie postępowania konkursowego, po jego ogłoszeniu i otwarciu ofert, dodatkowej zasady mającej bezpośredni wpływ na sporządzanie oferty, oraz postępowanie oferentów podczas negocjacji, a więc niedozwolonej zmiany zasad prowadzenia postępowania, nadużycie prawa przez komisję konkursową, w tym przeprowadzenie negocjacji mających charakter pozorny, oraz wprowadzenia Skarżącego w błąd, oraz bezpodstawne uznanie, iż Skarżący nie jest w stanie zrealizować całości zadania pomimo złożenia oferty najkorzystniejszej i posiadanego potencjału, a w konsekwencji niewybranie jego oferty w całości, zgodnie z oferowanym planem finansowym;

4) art. 7, 77, 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, w tym nieustosunkowanie się przez organ do stawianych zarzutów i argumentów;

5) art. 138 K.p.a. w związku z art. 142 ust 5 ustawy o świadczeniach, poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia, poprzez nie dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z oferowaną liczbą świadczeń planowana do wykonania,

6) § 15 rozporządzenia w sprawie zawarcia umowy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadnione zaproszenie do negocjacji oferentów.

Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. WSA w Poznaniu połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia dalej pod sygn. akt III SA/Po [...].

WSA w Poznaniu wyrokiem z [...] lutego 2019 r. III SA/Po [...] oddalił obie skargi. Z wyrokiem Sądu I instancji nie zgodziła się Spółka A i wystąpiła ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. NSA wyrokiem z 29 października 2019 r., II GSK 625/19, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Spółki A od ww. wyroku WSA w Poznaniu, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej Spółki A i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu oraz zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego (Spółka B nie wniosła skargi kasacyjnej; postanowieniem z 23 stycznia 2020 r., III SA/Po 626/18 WSA w Poznaniu stwierdził prawomocność wyroku z [...] lutego 2019 r. w części dotyczącej tej spółki).

NSA uzasadniając wyrok napisał, że Sąd I instancji naruszył przepis art. 141 § 4 P.p.s.a. w sposób mogący mieć istoty wpływ na wynik sprawy; ocenił, że kwestionowany skargą kasacyjną wyrok nie zawiera – wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. – takiego uzasadnienia, które realizowałoby wymóg "wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia". NSA ocenił, że trafnie zauważono w skardze kasacyjnej, że w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia występują istotne braki w zakresie wyjaśnienia przez Sąd I instancji, jak w odniesieniu do kontrolowanego postępowania administracyjnego, oceniającego z kolei konkurs i oferty uczestniczących w nim podmiotów, a zwłaszcza skarżącej kasacyjnie, należy rozumieć zacytowane w zasadzie na początku rozważań unormowania, zawarte przede wszystkim w Dziale VI ustawy o świadczeniach, obowiązujące w konkursach ofert mających na celu zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Oferenci nie musieli występować z ofertami obejmującymi pełen zakres ogłoszenia, tj. zakres podstawowy oraz pakiet onkologiczny, gdyż mogli zgłosić ofertę obejmującą wyłącznie zakres podstawowy, jak uczyniła to Spółka A. Zdaniem NSA, Sąd I instancji, w kontekście reguł rządzących konkursem, nie rozważał czy oferta o opisywanym ograniczonym zakresie, przyjęta w całości co do liczby proponowanych w niej świadczeń i w tym zakresie wyłączna mogłaby spełnić wszystkie wymogi i cele, do których zmierza przeprowadzenie konkursu o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie szpitalne, zakres podstawowy: urologia – hospitalizacja planowa w tym: - urologia, - hospitalizacja planowa – pakiet onkologiczny na obszarze województwa wielkopolskiego. Według Sądu I instancji w trakcie postępowania konkursowego interes prawny skarżącej kasacyjnie nie doznał uszczerbku prawnego wskutek działań NFZ i nie doszło do naruszenia zasady uczciwej konkurencji przez organ, który oprócz skarżącej wybrał jeszcze inne oferty, zamiast dokonać wyboru wyłącznie oferty Spółki A.

NSA wskazał, że Spółka A zgłaszała zastrzeżenia do etapu niejawnego konkursu, że wówczas nastąpiła zmiana w opisie przedmiotu tego postępowania. Komisja bowiem na tym etapie, po zamknięciu etapu jawnego, gdy znała już zawartość i wstępny ranking i liczbę dopuszczonych do dalszego etapu oferentów, miała wprowadzić nowe kryteria oceny ofert, nigdzie nie ogłoszone, w tym m.in. zawarte w uchwale Komisji Konkursowej z [...] maja 2018 r. Te nowe reguły oceny ofert, według skarżącej kasacyjnie, zostały wykorzystane przez Komisję podczas negocjacji (i zaakceptowane później przez organ), co miało mieć bezpośredni wpływ na liczbę zaproponowanych spółce przez NFZ świadczeń i w rezultacie przyjętych przez skarżącą. Spowodowało to znaczne ograniczenie liczby świadczeń przewidzianych do zakontraktowania ze spółką, w stosunku do zaoferowanych przez skarżącą w ofercie i wynikających z zajęcia przez nią pierwszego miejsca w rankingu końcowym. Zatem konkurs przestał spełniać warunki z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Z kolei Dyrektor WOW NFZ zaprzeczał, aby wprowadził nowe zasady w zakresie oceny ofert i ich wyboru do zawarcia umowy. Twierdził, że kwestionowane elementy dotyczyły podziału środków pomiędzy oferentów i nie zmieniały kryteriów oceny ofert. Zostały one uwzględnione przy przygotowywaniu propozycji liczby świadczeń, będących przedmiotem negocjacji z oferentami.

NSA zarzucił, że Sąd I instancji, do tej istotnej kwestii odniósł się lakonicznie, bowiem wspomniał jedynie, że "Obliczone przez organ wartości, w tym wyjściowa stanowiły propozycje do negocjacji, co nie zmieniło oceny ofert złożonych w postępowaniu konkursowym" (str. 9 uzasadnienia). Jednakże nie wypowiedział się, czy wszystkie okoliczności podnoszone w tym zakresie przez skarżącą uwzględnił, zwłaszcza że Spółka A wspominała w tym kontekście także o uchwale Komisji Konkursowej z [...] maja 2018 r., a która w ogóle nie była analizowana przez Sąd I instancji.

NSA ocenił, że skarżąca kasacyjnie słusznie zarzucała Sądowi I instancji, że nie odniósł się do odmiennych ustaleń Dyrektora WOW NFZ i jej zarzutów (naruszenia art. 7, art. 77, art. 107 § 3 w zw. z art. 80 k.p.a.) co do przebiegu i wyników części niejawnej konkursu, skutkującej nieprzyznaniem spółce realizacji świadczeń w liczbie zgłoszonej przez nią w ofercie, a w liczbie niejako narzuconej podczas negocjacji. W wyroku WSA zabrakło wyczerpującej i umożliwiającej kontrolę sądu kasacyjnego oceny mających zastosowanie przepisów prawa materialnego regulujących zasady prowadzenia postępowania wspomnianego postępowania konkursowego. Sąd I instancji jedynie przywołał te przepisy, nie odnosząc ich do przebiegu ocenianego konkursu. Sąd powołał art. 148 ustawy, określający kryteria wyboru ofert w brzmieniu obowiązującym przed [...] lipca 2016 r., podczas gdy konkurs ofert był przeprowadzony w 2018 r. Nie ma wątpliwości, że w niniejszej sprawie powinien w tym zakresie opierać się na stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Dalej NSA napisał, że istotny w sprawie jest przede wszystkim brak wyczerpującego odniesienia się przez Sąd I instancji do prawidłowości części niejawnej konkursu, kwestionowanej przez skarżącą kasacyjnie, w tym zwłaszcza tego, czy nastąpiła zmiana kryteriów ocen ofert mająca wpływ na wynik postępowania konkursowego, jak uważała skarżąca kasacyjnie, czy tylko doprecyzowanie zasad podziału środków, nie mające wpływu na ranking oferentów i stanowiące podstawę do negocjacji (jak uważał organ).

Dalej NSA napisał, że Spółka A kwestionowała także okoliczność zaproszenia do negocjacji wszystkich oferentów, którzy przeszli pomyślnie etap jawny konkursu, uważając, że nie było ku temu podstaw, w sytuacji, gdy jej zwycięska oferta w zasadzie wyczerpywała przewidzianą dla konkursu liczbę świadczeń. Sąd I instancji, także do i do tego zarzutu dotyczącego nieprawidłowości negocjacji, nie odniósł się.

W konsekwencji NSA stwierdził, że akceptacja argumentów skarżącej kasacyjnie mogłaby podważyć prawidłowość przeprowadzonego konkursu. Dlatego istotne było szczegółowe odniesienie do argumentów skarżącej, czego zabrakło w kwestionowanym wyroku WSA.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez Sąd I instancji NSA nakazał, przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji, zwrócenie uwagi na ustalenia faktyczne dotyczące szczególnie części niejawnej konkursu, obejmującej negocjacje, a także podstawy prawne rozstrzygnięcia i dokonanie tej oceny w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji, do tego stanu prawnego odnosząc stan faktyczny ustalony w sprawie. Nadto nakazał prawidłowe uzasadnienie orzeczenia, z uwzględnieniem wymogów z art. 141 § 4 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu.

Należy podkreślić, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 190 p.p.s.a.).

Sąd podziela argumenty organu zawarte w zaskarżonej decyzji. W związku z ich omówieniem przez organ, powtarzanie argumentacji organu byłoby zbędne.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jej unormowania dają podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, a także sprawowania kontroli i nadzoru nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń, jak również są podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy, zatytułowanym "postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami".

W myśl art. 139 ust. 1 ustawy zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zawiera m. in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego (art. 139 ust. 3 ustawy). Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców (art. 146 ustawy). Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy).

Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i 6 ustawy). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach).

W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego. Odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy otwiera zatem postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy K.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Jak stanowi art. 152 ustawy świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej wymieniono w art. 153, te zaś, z których można skorzystać w postępowaniu administracyjnym - w art. 154.

Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nie-administracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania nie doznał uszczerbku. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest zatem ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zasady te są określone w przepisach ustawy oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 ustawy.

Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku (por.: prawomocny wyrok o sygn. akt III SA/Lu 940/14 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA").

Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, jest zatem ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzono zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu więc nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania.

Odnosząc się do zarzutów skargi Spółki A należy podnieść, co następuje.

Zarzuty skargi koncentrują się nie na tym, że ofercie złożonej przez skarżącą przyznano nieprawidłową liczbę punktów. Bezsporne i niekwestionowane jest bowiem, że uzyskała ona największą liczbę punktów. Zarzuty dotyczą tego, że największa liczba punktów uzyskana przez ofertę skarżącej nie skutkowała wybraniem jej oferty jako jedynej, a skarżącą - jako jedynego podmiotu kwalifikującego się do zawarcia umowy. Przyczynę tego stanu rzeczy - braku powiązania liczby punktów z wybraniem jednej tylko oferty - skarżąca upatruje w zasadach ustalonych w uchwale komisji konkursowej z [...] maja 2018 r., która jej zdaniem przyjęła pozaprawną zasadę rozdziału środków pieniężnych. Zdaniem skarżącej różnica między liczbą uzyskanych przez jej ofertę punktów a liczbami punktów, którą dostały pozostałe oferty winna skutkować wybraniem jedynie jej oferty, a inne rozstrzygnięcie narusza zasadę równości i konkurencyjności.

Kluczową dla rozstrzygnięcia kwestią jest więc to, czy komisja konkursowa winna wnioskować zawarcie umowy tylko i wyłącznie ze skarżącą czy mogła również wnioskować o zawarcie umowy z innymi oferentami, których oferty uzyskały mniejsze liczby punktów.

W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organu, że komisja mogła wnioskować o zawarcie umowy nie tylko ze skarżącą, ale także z oferentami, których oferty wybrano do zawarcia umowy.

W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1 ustawy (art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy). Porównanie ofert dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości i 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej (art. 148 ust. 1 ustawy). O ile w konkursie bierze udział więcej niż jeden oferent, komisja ma obowiązek przeprowadzić negocjacje z co najmniej dwoma oferentami w celu ustalenia: 1) liczby planowanych do udzielania świadczeń i 2) ceny za udzielane świadczenia (art. 142 ust. 7 w zw. z ust. 6 ustawy).

Należy mieć na uwadze, że w ogłoszeniu o postępowaniu wskazano, że maksymalna liczba umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania wynosi: 4. Zastrzeżono przy tym, że należy przez to rozumieć maksymalną liczbę odrębnie ocenianych miejsc udzielania świadczeń określonych w ofertach, które zostaną wybrane w wyniku postępowania, z wyłączeniem świadczeń opieki kompleksowej/koordynowanej, dla których należy podać maksymalną liczbę oferentów, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń.

Rację ma skarżąca, że teoretycznie możliwe było wybranie tylko jednej oferty jako najkorzystniejszej, niemniej jednak nie jest niezgodne z prawem wybranie także trzech tych, które uzyskały kolejne liczby punktów. W ocenie Sądu użyte w art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy wyrażenie "najkorzystniejszych" nie oznacza, że konkurencyjne oferty są najkorzystniejsze, gdy uzyskały dokładnie tą samą liczbę punktów. Przepis ten wyraźnie stanowi bowiem, że w części niejawnej konkursu komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1 ustawy. W związku z ogłoszeniem o postępowaniu, umożliwiającym wybór czterech ofert, za najkorzystniejsze można uznać cztery oferty, które uzyskały kolejno następujące po sobie liczby punktów.

Dla rozstrzygnięcia nie ma znaczenia, czy jeden oferent ma możliwość realizacji zamówienia w wartości określonej w ogłoszeniu. Nawet gdyby tak było, w świetle określonej w ogłoszeniu maksymalnej liczby umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, nie można skutecznie czynić zarzutu wybrania właśnie czterech ofert. Bezpodstawny jest zatem zarzut, że Fundusz nie dokonał oceny tej możliwości.

Wiodącą zasadą obowiązującą w toku całego postępowania, mającego na celu wyłonienie świadczeniodawcy świadczeń, jest obowiązek Funduszu zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i gwarantowania uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy). W odniesieniu do składania i oceny ofert oznacza to, że określone dla oferentów warunki muszą zostać spełnione przez wszystkich oferentów (por.: wyrok o sygn. akt II GSK 2345/15 - dostępny w CBOSA). Zasada równego traktowania świadczeniodawców może przejawiać się w różnych aspektach, natomiast przejawem jej realizacji jest stosowanie takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Niedopuszczalne jest stosowanie do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców (por.: wyrok o sygn. akt II GSK 2394/15 - dostępny w CBOSA). Biorąc pod uwagę powyższe należy podnieść, że wobec wszystkich ofert stosowano te same kryteria i warunki.

Nie jest zasadny zarzut, że uległy one zmianie w toku postępowania przez przeprowadzenie pozornych zdaniem skarżącej negocjacji na podstawie uchwały komisji konkursowej z [...] maja 2018 r., stąd nie naruszono art. 147 ustawy. Uchwała ta nie dotyczyła oceny ofert, ale ustaliła zasady podziału środków w zależności od liczby uzyskanych przez poszczególne oferty punktów. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 140 ustawy, gdyż ustalenie tych zasad nie nastąpiło z naruszeniem jakichkolwiek przepisów, gdyż nie określają one zasad podziału środków, a jedynie kryteria i warunki, jaki powinny spełniać złożone oferty. Biorąc to pod uwagę oraz liczby punktów uzyskanych przez ofertę skarżącej i następne w kolejności oferty oraz przyznane tym oferentom wartości zamówienia nie można zarzucić, że naruszono jakiekolwiek przepisy. Należy też w tym kontekście wziąć pod uwagę, że o ile celem postępowania konkursowego jest wybór najkorzystniejszej oferty gwarantującej najlepszą jakość świadczonych usług, to nie można zapominać o tym, że w jego granicach Fundusz realizuje obowiązek w zakresie ochrony zdrowia i zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Podstawowym zadaniem Funduszu jest zabezpieczenie ubezpieczonym dostępu, także faktycznego, do świadczeń opieki zdrowotnej. Dlatego komisja konkursowa, negocjując liczbę planowanych do udzielenia świadczeń, powinna uwzględniać nie tylko zdolność każdego podmiotu do realizacji zamawianej puli świadczeń, ale także zobowiązana jest zagwarantować do nich dostęp ubezpieczonym na całym obszarze, którego dotyczy zamówienie (por.: wyrok o sygn. akt II SA/Ke 526/17- dostępny w CBOSA).

Nie są też zasadne zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Organ przeprowadził wyczerpujące postępowanie w związku z przedstawianymi przez skarżącą zarzutami i dokonał szczegółowej analizy przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń, w tym zarzutów skarżącej i szczegółowo się do nich odniósł. Zarzuty skargi koncentrują się wokół faktu zawarcia maksymalnej liczby umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, która została zastrzeżona w ogłoszeniu o postępowaniu, i związanego z tym podziału środków,. Zarzuty te Sąd uważa za bezzasadne, z powodów już opisanych. Żaden przepis ustawy nie zobowiązuje do uwzględnienia oferty w całości. Skarżąca nie wykazała, aby postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zostało przeprowadzone wobec skarżącej na innych zasadach, niż wobec innego (innych) oferentów tzn. żaden oferent nie został uprzywilejowany. Nadto, trudno zaprzeczyć stanowisku, że NFZ musi brać pod uwagę także i to, że świadczeniodawcy działają na różnym obszarze województwa wielkopolskiego, że różne jest zagęszczenie potencjalnych pacjentów oraz innych działających na danym obszarze świadczeniodawców.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.