Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2916/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 8, art. 15, art. 77, art. 80, art. 105, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 2 ust. 2a, art. 4 ust. 1, art. 115a ust. 1, art. 237, art. 238, art. 239 pkt 2, art. 240, art. 241 ust. 1, art. 298 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi F. W. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżących F. W. i W. W. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego oraz na rzecz skarżącego F. W. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", chyliło w części, zaś w pozostałym zakresie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z [...] sierpnia 2013 r., którą zobowiązano p. F. W. i W. W. (prowadzących działalność gospodarczą pn. F. s.c.) do sporządzenia przeglądu ekologicznego działalności, prowadzonej na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S. Uchylając decyzję w części, zakreślono inny (późniejszy) termin realizacji obowiązku przedłożenia przeglądu. Utrzymano zaś decyzję organu I. instancji w zakresie, w jakim zakreślono nią następujący zakres wymaganego przeglądu:

- opis obejmujący:

- rodzaj prowadzonej działalności, wielkość i usytuowanie obiektów, w których jest ona prowadzona, stan techniczny obiektów;

- powierzchnię zajmowanego terenu;

- rodzaj technologii - opis prowadzonej działalności, wykorzystywane obiekty i urządzenia;

- istniejące w sąsiedztwie lub bezpośrednim zasięgu oddziaływania prowadzonej działalności obiekty mieszkalne i użyteczności publicznej;

- istniejące w sąsiedztwie lub bezpośrednim zasięgu oddziaływania prowadzonej działalności obiekty i obszary poddane ochronie na podstawie przepisów o ochronie przyrody, ustawy o lasach, ustawy prawo wodne,

określenie oddziaływania na środowisko prowadzonej działalności innej niż eksploatacja instalacji,

opis działań mających na celu zapobieganie i ograniczenie oddziaływania na środowisko,

zwięzłe streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w przeglądzie,

nazwisko osoby lub osób sporządzających przegląd.

W uzasadnieniu orzeczenia, po zreferowaniu przebiegu sprawy przywołano następujące uwarunkowania faktyczne i prawne, przemawiające za wydaniem rozstrzygnięcia:

- podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi m.in. art. 241 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko wynika z działalności podmiotu korzystającego ze środowiska innej niż eksploatacja instalacji, art. 237, 239 pkt 2 i art. 240 ustawy stosuje się odpowiednio; stosownie do art. 237, w razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, zobowiązać prowadzący instalację, podmiot korzystający ze środowiska do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego,

- przegląd ekologiczny jest to dokument określający oddziaływanie na środowisko funkcjonującej instalacji lub innej działalności; nałożenie obowiązku sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego następuje w drodze fakultatywnej decyzji organu ochrony środowiska; materialną przesłanką nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia przeglądu ma być "stwierdzenie okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko"; ze sformułowania tego wynikałoby, że wystarczy powzięcie przez organ podejrzenia, co do możliwości powodowania takiego oddziaływania, organ nie musi wykazywać, że takie oddziaływanie ma miejsce; nie mniej jednak podejrzenie powinno być uzasadnione, musi oprzeć się na konkretnych okolicznościach uzasadniających je, organ takie okoliczności winien wyraźnie wskazać,

- w przedmiotowej sprawie postępowanie oraz wydana w tym zakresie decyzja administracyjna będąca przedmiotem oceny przez organ odwoławczy, została podjęta w związku z prowadzonym z urzędu przed Prezydentem Miasta S. postępowaniem administracyjnym w sprawie uciążliwości dla mieszkańców ulicy [...] powodowanej działalnością firmy prowadzonej przez p. F. W. i W. W.,

- w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że ich firma świadczy usługi w zakresie organizacji imprez okolicznościowych - wesela, komunie, chrzciny, które odbywają się w soboty i niedziele oraz bankiety, konferencje lub szkolenia, które mają miejsce w ciągu tygodnia; sala jest wyposażona w urządzenia klimatyzacyjne i wentylację; według oświadczenia właścicieli w trakcie trwania imprez okna nie są otwierane, gdyż zmniejsza to sprawność działania układu klimatyzacji i wentylacji, najbliższa zabudowa mieszkaniowa jest zlokalizowana w odległości ok. 15 m od strony południowo-zachodniej, od strony południowo- zachodniej najbliżej położony jest budynek mieszkalny przy ul. [...] (w odległości około 20); organ ustalił, że omawiany obszar należy zaliczyć do terenów określonych w art. 113 ust. 2 pkt 1 lit. f ustawy - Prawo ochrony środowiska - do terenów przeznaczonych na cele mieszkaniowo-usługowe.

- na zlecenie Prezydenta miasta S. 4 maja 2013 r. zostały przeprowadzone pomiary hałasu (przez firmę E. w C.); były one wykonane w trakcie trwania przyjęcia weselnego (na około 200 osób) w porze nocnej ze względu na najniekorzystniejszą sytuacje akustyczna; w trakcie pomiarów wszystkie okna były pozamykane a goście weselni wychodzili w trakcie na zewnątrz budynku; pomiary były wykonane w 4 punktach pomiarowych,

- dopuszczalna wartość poziomu hałasu w środowisku dla terenów zabudowy mieszkaniowo - usługowej dla pory nocnej (przedział czasu odniesienia równy najmniej korzystnej godzinie nocy) wynosi: LAeąN = 45dB, co wynika z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826 ze zam.); wedle sprawozdania z wykonanych pomiarów hałasu w porze nocnej poziomy hałasu były: dla punktu pomiarowego P3 LAeąN = 48,8 dB, dla punktu pomiarowego P4 LAeąN = 50,2 dB; w punktach pomiarowych P3 i P4 wartość równoważnego poziomu dźwięku jest wyższa od dopuszczalnego określonego w rozporządzeniu o 3.4 dB dla P3 oraz o 5,2 Db dla P4,

- ustalenia poczynione przez organ !. instancji wskazują, że w związku z funkcjonowaniem firmy p. F. W. i W. W. występuje możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko; dlatego Prezydent Miasta S. zasadnie nałożył na nich obowiązek sporządzenia przeglądu ekologicznego,

- odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu wyjaśniono, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na okoliczności uzasadniające możliwość negatywnego oddziaływania prowadzonej działalności na środowisko; zostały one potwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych 14 grudnia 2012 r.; z protokołu wyraźnie wynika, że uciążliwości są powodowane głośnymi rozmowami na zewnątrz sali oraz muzyką; sprawozdanie z emisji hałasu jednoznacznie wskazuje na przekroczenie norm hałasu; hałas powstający podczas przebywania gości na zewnątrz budynku jest ściśle związany z działalnością prowadzoną przez zobowiązanych; przedstawione przez Stronę sprawozdanie z badań hałasu, emitowanego do środowiska, dotyczy tylko jednego punktu pomiarowego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...]; zakres przeglądu ekologicznego został określony zgodnie z art. 238 ustawy - Prawo ochrony środowiska,

- mając na uwadze powyższe okoliczności oraz krótki termin do wykonania przeglądu ekologicznego zasadne było uchylenie decyzję organu i. instancji w punkcie I i orzeczenie o obowiązku wykonania przeglądu ekologicznego w nowym terminie (do 15 stycznia 2014 r.).

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie zobowiązani do sporządzenia przeglądu zarzucili naruszenie przepisów:

postępowania, w tym podstawowych zasad procedury administracyjnej:

- art. 6, 7 w zw. z 77 i następne, art. 9 i 10 K.p.a. poprzez wydanie skarżonych decyzji z naruszeniem zasad obowiązujących w tym postępowaniu, w szczególności zasady praworządności oraz bez rozpatrzenia w sposób należyty materiału dowodowego w sprawie, co doprowadziło w konsekwencji do wadliwego przyjęcia przez organ, jakoby w sprawie zaistniały okoliczności wskazujące na możliwość negatywnego oddziaływania działalności skarżących na środowisko, jak również, jakoby zaistniały podstawy do nałożenia na Skarżących obowiązku wykonania przeglądu ekologicznego;

- wyrażonej w art. 8 K.p.a. zasad: pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz oddziaływania Państwa na świadomość i kulturę prawną obywateli a także art. 107 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 140 K.p.a., poprzez m.in. nałożenie na Skarżących obowiązku bez właściwego określenia jego zakresu, jak również bez podjęcia próby uzasadnienia jego nałożenia w ramach przyznanego organowi uznania administracyjnego;

- art. 105 §1 K.p.a., poprzez brak wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia niniejszego postępowania w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na jego bezprzedmiotowość,

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 241 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 237 i 238, 239 oraz 240 ustawy, jak również art. 147a tej ustawy, które doprowadziło do:

- nałożenia na Skarżących obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego w sytuacji, gdy brak było obiektywnych podstaw do takiego działania organu,

- wydania decyzji bez właściwego określenia zakresu żądanego przeglądu ekologicznego, do którego wykonania zostali zobowiązani Skarżący, co czyni ją nieadekwatną do ustaleń poczynionych przez organ w trakcie toczącego się postępowania.

Uzasadniając skargę wskazano m.in., że sprawcami ewentualnych przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu byli goście, wychodzący poza pomieszczenia, gdzie prowadzona jest działalność przez firmę skarżących; Skarżący nie mają wpływu na zachowania gości poza lokalem; mylnie oceniono zakres działalności lokalu skarżących, w tym intensywność oraz okresy organizacji imprez; późniejsze pomiary nie potwierdziły występowania przekroczeń, zaś - o ile zdaniem organu takowe występują - winien on wszcząć procedurę wydania decyzji o odpuszczałnym poziomie hałasu, zakreśloną w art. 115a ustawy - Prawo ochrony środowiska. Wniesiono o zwrot kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie skarżącego p. F. W. reprezentował profesjonalny pełnomocnik - radca prawny. Skarżący potwierdził, że źródłem hałasu mogli być goście, którzy wychodzili z lokalu firmy O., rozmawiali w trakcie imprez, parkowali pojazdy a parking znajduje się na terenie jego firmy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie sformułowane w niej zarzuty są trafne.

Słusznie organ administracji ocenił, że wobec ustalonego stanu faktycznego - wystąpienia przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu, stwierdzonego stosownymi pomiarami (4 maja 2013 r.), których prawidłowości przeprowadzania nie podważono, w kontekście umiejscowienia lokalu skarżących w zabudowie mieszkaniowej i wnoszonych skarg - zasadną była ocena, wystąpienia przesłanki zobowiązania do sporządzenia przeglądu ekologicznego, w myśl art. 237 w zw. z art. 241 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska (ujawnienie okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko). Nie może mieć znaczenia w tym kontekście, że ponowne pomiary nie wykazały wystąpienia przekroczeń - mogły być one bowiem prowadzone w nie identycznych w istocie warunkach. Jak przyznawali Skarżący, przekroczenie dopuszczalnych norm akustycznych mogło być następstwem nie emisji będących skutkiem czynności przez nich bezpośrednio inspirowanych (muzyki, która mogła być tłumiona wobec zamkniętych okien), lecz działań gości lokalu -zachowanie na zewnątrz, parkowanie pojazdów itp. Jednoczenie nie kwestionowano, że źródłem hałasu mogły być zachowania gości lokalu, które miały miejsce na terenie należącym do skarżących - m.in. miejsce parkowania pojazdów, i pozostawały w bezpośrednim z nią związku (oddziaływania nie miałyby miejsca, gdyby poszczególne osoby nie były zgromadzone w danym miejscu, wobec organizacji określonej imprezy okolicznościowej w lokalu skarżących). W takim przypadku powstający hałas trafnie zakwalifikowano, jako stanowiący następstwo prowadzania określonej działalności przez Skarżących. Prowadząc lokal gastronomiczny w terenie zabudowy mieszkaniowej, są oni obowiązani zapewnić takie warunki, aby także typowe zdarzenia, pozostające w bezpośrednim związku z ich działaniami, nie skutkowały przekroczeniem norm jakości środowiska (w tym poziomu dźwięku). W myśl ustawy - Prawo ochrony środowiska jej przepisów nie stosuje się tylko do hałasu powstającego w związku z korzystaniem ze środowiska bez użycia instalacji a równocześnie w celu zaspokojenia potrzeb osobistych i gospodarstwa domowego (art. 2 ust. 2a w zw. z art. 4 ust. 1). W rozpatrywanym przypadku zarejestrowane emisje dźwięku mogły być normalnym następstwem prowadzania określonej działalności, w ramach której powstaje określone skupisko ludzi i pojazdów, które wykorzystywali oni jako środka transportu. Korzystanie, że środowiska nie służyło zaspokojeniu potrzeb osobistych gości bądź ich gospodarstwu domowemu, lecz było związane z działalnością skarżących - organizujących imprezy okolicznościowe w swoim lokalu. Analogicznie nie jest sporna odpowiedzialność podmiotów, prowadzących wielkopowierzchniowe obiekty handlowe, za zapewnienie zachowania standardów akustycznych przy eksploatacji parkingów, służących dosłudze klientów sklepów. O ile do przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu dochodzi w następstwie funkcjonowania lokalu gastronomicznego, w tym organizacji w nim imprez okolicznościowych, prowadzący w danej dziedzinie dzielność jest obowiązany zapewnić takie warunki organizacyjne - poprzez stosowne ograniczenie możliwości korzystania z terenów poza lokalem - albo techniczne - przez odpowiednie izolowanie terenów wykorzystywanych w istocie przez klientów lokalu (realizacja ekranów itp.) - aby dopuszczalne normy kaustyczne nie były przekraczane.

Jednocześnie wypada ocenić, jako bez znaczenia, podnoszoną w skardze okoliczność, że stwierdzenie przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu może generalnie stanowić także przesłankę do wszczęcia przez organ ochrony środowiska postępowania w przedmiocie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu w myśl art. 115a ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska (a później przekroczenie warunków tej decyzji może być przesłanką wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej - art. 298 ust. 1 pkt 5 wskazanej ustawy). Trzeba przy tym zauważyć, że podstawą wszczęcia tego rodzaju postępowania mogłyby być wyłącznie: pomiary własne organu, wykonane przez Inspekcje Ochrony Środowiska bądź podmiot obowiązany do ich prowadzenia. Zagadnienie możliwości zastosowania także alternatywnych środków dyscyplinowania podmiotu do przestrzegania norm jakości środowiska, wykracza poza granice niniejszej sprawy. Wypada jedynie wskazać, że przewidziana przez ustawodawcę alternatywna droga, nie zamyka możliwości nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego jako instytucji służącej pełniejszemu ustaleniu stanu faktycznego i przeanalizowania możliwości podjęcia środków zaradczych, z zachowaniem zasady zanieczyszczający płaci (koszty analizy ponosi podmiot stanowiący potencjalne źródło uciążliwości).

Podkreślenia wymaga, że przegląd ekologiczny ma służyć m.in. ewentualnemu potwierdzeniu, czy do przekroczeń dochodzi i w jakim zakresie a o ile tak, określeniu środków zaradczych, których podjęcie byłoby zasadne, w celu usunięcia nieprawidłowości - tu ewentualnego przekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w następstwie funkcjonowania lokalu prowadzonego przez skarżących.

Nie mogą mieć też znaczenia w sprawie zarzuty dotyczące wadliwej oceny skali i zakresu prowadzone działalności w poszczególnych okresach roku. Kwestie te mogą być przedmiotem rozważań na etapie sporządzania przeglądu ekologicznego, który dać ma m.in. odpowiedź na pytanie czy w istocie ma miejsce negatywne oddziaływanie i jaki jest jego zakres. Natomiast samo przeprowadzenie pomiarów ujawniających incydentalne przekroczenie, w kontekście prowadzenia działalności, która potencjalnie może być uciążliwa dla przyległych terenów mieszkalnych uzasadniało nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego w myśl art. 237 w zw. z art. 241 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska. W tym zakresie zaskarżona decyzja została prawidłowo uzasadniona z punktu widzenia uwarunkowań prawnych i faktycznych. Ponowne przytaczanie argumentacji, z uwagi na jej uprzednie szerokie zreferowanie nie byłoby zasadne.

Chybionym jest więc zarzut naruszenia art. 105 k.p.a. czy art. 237 w zw. z art. 241 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, w kontekście generalnie braku przesłanek do nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego, czy właściwego uzasadnienia.

Trafne są natomiast zarzuty, co do wadliwego ustalenia zakresu przeglądu ekologicznego, gdy chodzi o uzasadnienie obowiązku jego sporządzenia. Jak wynika z treści uzasadnień orzeczeń organów obu instancji, przesłanką nałożenia obowiązku nie była ogólnie potencjalna uciążliwość działalności skarżących w kontekście wszelkich potencjalnych oddziaływań na środowisko lecz ewentualne przekraczanie dopuszczalnych poziomów hałasu. Jednocześnie, w myśl art. 240 w zw. z art. 241 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska możliwe jest ograniczenie zakresu przeglądu, w stosunku do ogólnych wymagań, wskazanych w art. 138 ustawy ("określenie, które z wymagań wymienionych w art. 238 naieży spełnić, sporządzając przegląd'), a które to dotyczą obiektów należących do kategorii normatywnej - mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W takiej sytuacji organ administracji był obowiązany, w powiązaniu ze wskazaniem, jaki cel ma być osiągnięty przy sporządzeniu danego przeglądu (w uzasadnieniu orzeczenia) zakreślić jego zakres (w sentencji), w tym np. że ma on obejmować wyłącznie oddziaływania akustyczne. Możliwe było również ustalenie metod badań i studiów dla osiągnięcia założonych celów (art. 239 pkt 2 w zw. z art. 241 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska).

W tym zakresie trafne są zarzuty skargi, co do braku właściwego uzasadnienia orzeczenia, nie postaje ono bowiem w powiązaniu z jego sentencją (art. 107 §. 1 i 3 w zw. z art. 8 K.p.a.). W uzasadnieniu wskazano, że przyczyną możliwości negatywnego wpływu prowadzonej działalności na środowisko jest wpływ akustyczny zaś w sentencji zobowiązano do sporządzenia przeglądu dotyczącego całego spektrum możliwych oddziaływań (np. na jakość powietrza, gleby i ziemi, zanieczyszczenie wód, gospodarka odpadami, wpływ na zasoby wód podziemnych o ile obiekt ma własne ujęcie itp.). Nie uzasadniono więc prawidłowo zakresu nałożonego na Skarżących obowiązku, co nie pozwala uznać, aby sprawa została właściwie wyjaśniona (w myśl art. 7, 77 i 80 K.p.a.). Naruszenie przepisów postępowania mogło mieć w danym przypadku wpływ na wynik sprawy skoro nałożono obowiązki, których zakres nie został w ogóle uzasadniony. Zawarte w uzasadnieniu skarżonego aktu lakoniczne stwierdzenie organu odwoławczego, że zakres przeglądu, który mają sporządzić Skarżący, jest zgodny z wymaganiami wskazanymi w art. 238 ustawy - Prawo ochrony środowiska, jest wprawdzie trafne, jednak potwierdza nie rozpatrzenie sprawy, co do jej istoty, w kontekście oceny, czy konkretny zakres przeglądu jest w danym przypadku niezbędny (adekwatny do rzeczywistych potrzeb). Uznaniowość organu, co do nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu (w tym jego zakresu), nie oznacza dowolności w orzekaniu.

Ponieważ analogiczną wadliwością są obarczone decyzje organów obu instancji - nie rozważono ograniczenia zakresu przeglądu - Sąd, uwzględniając zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 K.p.a.), uchylił zarówno decyzję zaskarżoną jak i ją poprzedzającą.

Chybiony jest przy tym zarzut, jakoby decyzja w kwestionowanej formie była niewykonalna - z jej treści wynika obowiązek przeanalizowania całego spektrum możliwych oddziaływań w następstwie prowadzenia działalności przez Skarżących pod wskazanym adresem. Przeprowadzenie takiej analizy jest z pewnością możliwe lecz, w rozpoznawanej sprawie, nie wykazano, aby było zasadne.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 135, 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

Orzekając w punkcie 3 wyroku Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 200 ustawy w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 2 ustawy zasądzono na rzecz skarżących F. W. i W. W. solidarnie zwrot kosztów tytułem uiszczonego wpisu sądowego - 200 zł oraz wynagrodzenie dla skarżącego F. W., tytułem zastępstwa procesowego - 257 zł.

Ponownie rozpatrując sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia.