Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 3460/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - I. Kudiura, Sędzia WSA - B. Mleczko-Jabłońska, Sędzia NSA - P. Piszczek (spr.), Protokolant - M. Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2004 r. sprawy ze skargi E. P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za prawidłowe I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Organu I instancji. II. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz E. P. Sp. z o.o. w W. 1500 (jeden tysiąc pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją organu drugiej instancji (której precyzyjne oznaczenie, a także datę wydania oraz numer porządkowy zawiera sentencja wyroku) - po uprzednim rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia - utrzymano w mocy akt administracyjny wydany przez organ pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż brak jest podstaw aby uwzględnić wniesione odwołanie, gdyż organ pierwszej instancji dokonał trafnych ustaleń bazując na podstawie prawidłowego i wnikliwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, co stanowiło podstawę do zastosowania właściwie powołanych norm prawa materialnego.

Organ drugiej instancji uzupełniając treść podstawy rozstrzygnięcia o art. 233 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w motywach wskazał, iż przed zwolnieniem towaru (mikrofalówek) dokonano częściowej rewizji celnej towaru. Z poczynionych adnotacji wynika, że przedstawiony organowi celnemu towar odpowiada wskazanemu w zgłoszeniu celnym. Wprawdzie ogólną ilość, rodzaj, wartość i wagę przyjęto z dokumentów, to obecny przy tej czynności przedstawiciel odbiorcy nie wniósł zastrzeżeń, a zatem Naczelnik UC w W. uznał zgłoszenie celne z [...].07.2002 r. do procedury dopuszczenia do obrotu za prawidłowe. Rozważania organu II instancji kończy konstatacja, że wobec powyższych okoliczności nie można uznać, iż w dostawie nastąpił niedobór towaru spowodowany omyłką eksportera towaru: "z tego też względu nadesłana przez stronę nota kredytowa z dnia [...].08.2002 r. do faktury z dnia 21.06.2002 r. (...) nie może być dowodem, iż na polski obszar celny wprowadzono towar w ilości mniejszej niż zadeklarowana w dokumencie celnym".

W skardze - zarzucając naruszenie przepisów ustawy Kodeks celny (65 § 4, 70 § 1, 83) poprzez uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe, a także brak weryfikacji i kontroli zgłoszenia celnego mimo przedstawienia dokumentów, wniesiono alternatywnie o uchylenie rozstrzygnięć organów obu instancji i zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 8.271 zł lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania łączących się z postępowaniem sądowym.

W odpowiedzi na skargę - żądając oddalenia wniesionego środka zaskarżenia - podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonych aktów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Na wstępie zauważyć należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako Pr. o p.p.s.a.).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy.

Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa.

W powyższym kontekście - oceniając wniesiony środek zaskarżenia - wskazać trzeba, że sprawa wymaga szerszej - aniżeli to uczyniono w decyzji organu II instancji - oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Przede wszystkim wskazać należy, że poczynienie w sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych pozwala dopiero na zastosowanie adekwatnych norm prawa materialnego. Tych zaś brakuje. Przytoczona zaś w końcowej części uzasadnienia konstatacja organu II instancji wskazuje, iż niedobór importowanych mikrofalówek znalazł swoje odbicie w nocie kredytowej, a także innych dokumentach księgowych, które uwzględniły braki w importowanym towarze.

Warto także dostrzec potrzebę wnikliwej analizy dokumentów anglojęzycznych załączonych do akt sądowych, z których treści wynika, iż strona skarżąca prowadziła korespondencję dotyczącą braków, co wskazuje pośrednio, iż zdyskredytowane przez organ II instancji dowody znajdują swoje oparcie w innych okolicznościach sprawy. Wydaje się też, iż należałoby - w tej sytuacji - przesłuchać w charakterze świadków osoby, które sporządziły "protokół rozbieżności", a także funkcjonariusza, który uznał zgłoszenie celne za prawidłowe oraz D. L., który nie wnosił żadnych zastrzeżeń przy dokonanej rewizji towaru. Okoliczności, za pomocą których to zeznań należy ustalić to kwestia, czy istotnie "na pierwszy rzut oka", co wynika z protokołu rozbieżności, można było ustalić brak dwóch warstw mikrofalówek. Tak znaczne braki - przy rewizji towaru - winny być od razu przecież widoczne. Nie mamy tutaj bowiem do czynienia z pojedynczymi brakami.

Dążyć też należy do ustalenia dlaczego strona - mając już w kilka dni pełną dokumentację dotyczącą braków (w tym stanowisko eksportera mikrofalówek) - zwlekała aż do 16.09.2002 r. na złożenie wniosku "o uchylenie decyzji z dnia [...].07.2002 r.".

Nie przesądzając rozstrzygnięcia, które będzie uzależnione od wyników uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, należało - stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1c i art. 200 Pr. o p.p.s.a. - orzec jak w sentencji.