Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 310/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Dnia 17 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi A. Z., T. Z. i A. Z. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie działalności Wójta Gminy Z. w sprawie zwrotu kosztów przyłącza wodociągowego i dofinansowania wymiany pokrycia dachu postanawia: odmówić przyznania skarżącemu - A. Z. prawa pomocy w zakresie całkowitym.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. Z., T. Z. i A. Z. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] w przedmiocie działalności Wójta Gminy Z. w sprawie zwrotu kosztów przyłącza wodociągowego i dofinansowania wymiany pokrycia dachu.

Wobec treści postanowienia skarżący A. Z. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

We wniosku tym podał, że jest osobą bezrobotną. Jego majątek stanowią zaś nieruchomości w postaci domu z lat 50-tych (udział we współwłasności 1/6) o pow.

90 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 25 arów. Wskazał przy tym, że opłata sądowa jest dla niego dużym obciążeniem i z tego względu ubiega się o przyznanie prawa pomocy.

Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Jednakże z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2008 roku A. Z. został wezwany do nadesłania zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego fakt posiadania statusu osoby bezrobotnej z prawem, względnie bez prawa do zasiłku, wyjaśnienia kwestii pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z nim A. i T. Z. - a w przypadku pozostawania tych osób wraz z nim we wspólnym gospodarstwie domowym - do wskazania tytułów i wysokości osiąganych przez te osoby dochodów oraz nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych za ostanie 3 miesiące - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Wezwanie w tej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 lutego 2008 roku.

W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych przez Sąd dokumentów i informacji wskazanych w zarządzeniu z dnia 28 stycznia 2008 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 p.p.s.a.).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym w sposób bezsporny wynika jedynie, iż majątek skarżącego stanowią nieruchomości w postaci domu z lat 50-tych (udział we współwłasności 1/6) o pow. 90 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 25 arów. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Pozostałe zaś kwestie dotyczące stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych wobec faktu niewykonania zarządzenia z dnia 28 stycznia 2008 roku, a w szczególności braku nadesłania zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego fakt posiadania statusu osoby bezrobotnej (z prawem, względnie bez prawa do zasiłku), niewyjaśnienia kwestii pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z nim A. i T. Z. oraz braku nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych za ostanie 3 miesiące, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącego wyjaśnione. Tym samym uznać należało, że wnioskodawca nie wykazał jednoznacznie, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jedynie zaś spełnienie tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319).

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245

§ 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

A.T. -P.