Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 122/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 3 par. 1, 2 i 2a, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 46 ust. 1, 6, art. 46d
journal: Dz.U. 2020 poz 67
law: Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa J. w przedmiocie przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. (słownie sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 lipca 2022 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa J. w przedmiocie odmowy przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy poprzez dokonanie oględzin działek nr [...] w M. .

W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy Nadleśnictwa J. wniósł o jej odrzucenie, albowiem skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. Ewentualnie Nadleśniczy wniósł o oddalenie skargi, gdyż załatwienie przez organ sprawy nastąpiło pismem z dnia 21 czerwca 2022 r. i było prawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 (LEX nr 78938) – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego.

Zauważyć należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa J. polegającą na braku przeprowadzeniu oględzin szkód łowieckich. Wobec powyższego, istotą sprawy jest ocena, czy na organie, tj. na Nadleśniczym Nadleśnictwa J. ciążył obowiązek dokonania tej czynności z zakresu administracji publicznej.

Podmiotem zobowiązanym do naprawienia szkody łowieckiej jest, zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. - Prawo łowieckie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1173, dalej: "ustawa") dzierżawca lub zarządca obwodu, w zależności czy jest to obwód oddany w dzierżawę, czy też wyłączony z wydzierżawienia i przekazany w zarząd.

Artykuł 46 ust. 1 ustawy określa dwie grupy przypadków, których zaistnienie skutkuje odpowiedzialnością odszkodowawczą:

1) wyrządzenie uszczerbku majątkowego w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Spowodowanie szkody w wymienionych dobrach przez osobniki innych gatunków nie skutkuje odpowiedzialnością dzierżawcy (zarządcy) obwodu. Uszczerbek majątkowy może przybierać różną postać, może być nim nie tylko pożarcie roślin przez wymienione wyżej zwierzęta, lecz również ich zadeptanie, zanieczyszczenie, wygrzebanie czy wyrwanie z gruntu i pozostawienie, pozbawienie części koniecznych do dalszego wzrostu bądź zniszczenie w inny sposób.

2) wyrządzenie szkody przy wykonywaniu polowania.

Zgodnie z art. 46 ust. 6 ustawy szacowanie szkody składa się z oględzin i szacowania ostatecznego.

Jak wynika z powyższego, oględziny należy traktować jako wstępne szacowanie szkód łowieckich.

Zgodnie z art. 46d ustawy właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 (protokołu oględzin). W celu rozpatrzenia odwołania nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe dokonuje odpowiednio oględzin. Oględzin dokonuje nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód lub jego przedstawiciel.

Jak wynika zatem z powyższych przepisów i dokonanej analizy kolejnych czynności dokonywanych w sprawie, Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe nie jest organem właściwym do przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich w rozumieniu art. 46 ustawy. Jest on jedynie organem właściwym w sprawie przeprowadzenia oględzin w trybie odwoławczym, na podstawie art. 49d ustawy. Organem właściwym do przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich jest koło łowickie.

Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie dzierżawca obwodu łowieckiego nr [...] - K. Ł. nr [...] "Zdrój" w Zaniemyślu, w wyniku wniosku złożonego na podstawie art. 46 ustawy przez A. W., przeprowadził oględziny na działkach stanowiących własność A. W. oraz na działce stanowiącej własność M. W.. Następnie w dniach [...] lutego, [...] marca, [...] marca i [...] marca 2022 r. odbyły się oględziny ww. działek w trybie odwoławczym przez Nadleśniczego Nadleśnictwa J. .

Skarżący w niniejszej sprawie domaga się od Nadleśniczego Nadleśnictwa J. ponownego przeprowadzenia oględzin w trybie art. 46 ustawy. Zdaniem Sądu nie można mówić w tym wypadku o bezczynności organu administracji publicznej, albowiem Nadleśniczy nie jest organem zobowiązanym przepisami prawa do przeprowadzenia tej czynności, a także do jej ponowienia. Dokonuje jej bowiem dopiero w trybie odwoławczym od protokołu oględzin przeprowadzonych przez właściwe Koło Łowieckie.

Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić, uznając, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w granicach przepisu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., a tym samym jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji.