Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 408/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 33 ust. 4 pkt 3
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 10 par. 1, art. 35 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., Starosta W. orzekł o utracie przez M. D. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji wykonywania prac społecznie użytecznych, o których mowa w art. 73a ustawy. Podał jednocześnie, że w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej, a odzyskanie tego statusu może nastąpić po upływie 90 dni w wyniku ponownej rejestracji.

M. D. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym podnosząc zarzut błędnych ustaleń faktycznych, domagał się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Zdaniem skarżącego stanowisko organu I instancji jest niesłuszne, a zaskarżona decyzja w sposób rażący narusza prawo z tego względu, że skarżący nie odmówił wykonywania prac społecznie użytecznych. Zarzucił, że żaden dokument z akt sprawy nie potwierdza odmowy przez skarżącego wykonywania prac społecznie użytecznych. Podniósł, że jeżeli organ I instancji stanął na odmiennym stanowisku, to miał obowiązek wskazać konkretny dokument i powołać jako dowód w sprawie na uzasadnienie swojego stanowiska, czego nie uczynił. W tych okolicznościach sprawy i obowiązującym stanie sprawy stanowisko organu I instancji jest zdaniem skarżącego wyłącznie poświadczeniem nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podał, że w/w decyzją z dnia 15 kwietnia 2008r. Starosty W. M. D. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji wykonywania prac społecznie użytecznych. W odwołaniu od tej decyzji M. D. wniósł o jej uchylenie i przywrócenie statusu osoby bezrobotnej.

Organ odwoławczy ustalił na podstawie akt sprawy, że M. D., urodz. 05.01.1955r., zarejestrował się po raz trzeci w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. w dniu 21.06.2002r. jako osoba bezrobotna. Wcześniej był zarejestrowany w okresach od 02.07.1992r. do 31.03.1996r. (z dniem 01.04.1996r. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie) oraz od 23.07.1997r. do 06.05.2002r. Posiada wykształcenie średnie ogólnokształcące. Udokumentował, że w okresie od 07.12.1989r. do 17.08.1992r. prowadził działalność gospodarczą, a od 07.05.2002r. do 20.05.2002r. wykonywał pracę na podstawie umowy zlecenia. Decyzją administracyjną został uznany z dniem 21.06.2002r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.

W dniu 28.02.2008r. przedłożono stronie propozycję wykonywania prac społecznie użytecznych. Bezrobotny odmówił przyjęcia skierowania do prac społecznie użytecznych ze względu na stan zdrowia.

Organ ustalił, że w dniu 28.02.2008r. odwołujący otrzymał skierowanie do Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodnia "[...] w W., w celu stwierdzenia zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych w ilości 10 godzin tygodniowo na stanowisku pracownika porządkowego. W zaświadczeniu lekarskim wydanym w dniu 29.02.2008r. przez w/w Przychodnię podano, że M. D. wobec braku przeciwwskazań zdrowotnych jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku pracownika porządkowego.

W dniu 06.03.2008r. do Powiatowego Urzędu Pracy w W. wpłynęło pismo M. D., w którym zawiadomił, że 06.03.2008r. wystąpił do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w W. z wnioskiem o ponowne badania lekarskie.

W dniu 10.04.2008r. do organu I instancji wpłynęło pismo z Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w W. informujące, że M. D. nie zgłosił się w wyznaczonych mu dwukrotnie terminach na badania lekarskie, tj. w dniu 25.03.2008r. i w dniu 03.04.2008r., wobec czego organ ten pozostawia sprawę bez wydania zaświadczenia lekarskiego.

W tych okolicznościach sprawy organ I instancji podjął decyzję zaskarżonej treści.

Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji (...) wykonywania prac społecznie użytecznych, o których mowa w art. 73a; pozbawienie statusu

bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Przepis art. 73a w/w ustawy stanowi, że na wniosek gminy starosta może skierować bezrobotnego bez prawa do zasiłku korzystającego ze świadczeń z pomocy społecznej do wykonywania prac społecznie użytecznych w miejscu zamieszkania lub pobytu w wymiarze do 10 godzin w tygodniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach społecznie użytecznych - oznacza to prace wykonywane przez bezrobotnych bez prawa do zasiłku na skutek skierowania przez starostę, organizowane przez gminę - w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, organizacjach lub instytucjach statutowo zajmujących się pomocą charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] M. D. otrzymał propozycję wykonywania prac społecznie użytecznych na stanowisku pracownika porządkowego. Dowodem na to, że w dniu 28.02.2008r. odwołujący się otrzymał propozycję wykonywania prac społecznie użytecznych jest notatka urzędowa sporządzona w dniu 28.02.2008r. przez starszego pośrednika pracy B.S., w której podała ona, że M. D. otrzymał wezwanie na dzień 25.02.2008r. celem przedstawienia propozycji prac społecznie użytecznych. Zgłosił się w dniu 28.02.2008r. i ze względu na stan zdrowia odmówił przyjęcia skierowania do prac społecznie użytecznych. W dniu 28.02.2008r. wydano skierowanie do lekarza medycyny pracy w celu stwierdzenia zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych. Dowodem na to, że w dniu 28.02.2008r. M. D. otrzymał skierowanie w celu stwierdzenia zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych (10 godzin tygodniowo) na stanowisku pracownika porządkowego, jest złożony przez niego podpis na skierowaniu. W zaświadczeniu lekarskim wydanym w dniu 29.02.2008r. podano, że M. D. wobec braku przeciwwskazań zdrowotnych jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku pracownika porządkowego.

Organ odwoławczy ustalił, że w dniu 06.03.2008r. skarżący wystąpił do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w W. z wnioskiem o ponowne badania lekarskie i mimo dwukrotnego wyznaczenia mu terminu przeprowadzenia badań, nie zgłosił się na badania lekarskie. Skoro bezrobotny nie zgłosił się na ponowne badania lekarskie, to przy ocenie stwierdzenia jego zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych na stanowisku pracownika porządkowego, należało zdaniem organu wziąć pod uwagę zaświadczenie lekarskie z dnia 29.02.2008r.

W tej sytuacji w ocenie organu odwoławczego należało się zgodzić ze stanowiskiem organu I instancji, że odmowa przyjęcia przez bezrobotnego propozycji wykonywania prac społecznie użytecznych (ze względu na stan zdrowia) była nieuzasadniona, bowiem z zaświadczenia lekarskiego z dnia 29.02.2008r. bezsprzecznie wynika, że M. D. jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku pracownika porządkowego.

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając odwołanie za niezasadne.

W skardze na tę decyzję M. D. podniósł zarzut: 1) naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – art. 10 § 1 k.p.a., 2) naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 35 § 3, art. 81, art. 107 § 1 i 3 k.p.a., 3) rażące naruszenia prawa – art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 k.p.a.

Podnosząc powyższe zarzuty domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie stwierdzenia jej nieważności lub stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że przed wydaniem decyzji organ zatrudnienia zaniechał obowiązku pouczenia skarżącego o prawie zapoznania się z aktami sprawy i złożenia końcowego oświadczenia, a także nie wstrzymał się od wydania decyzji do czasu złożenia powyższego oświadczenia, czym naruszył zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, o jakiej mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Zarzucił, że pracownik organu I instancji nie sporządził notatki z dnia 28 lutego 2008r. w obecności skarżącego. Skarżący nie wiedział o tej notatce do czasu otrzymania decyzji organu odwoławczego. Zatem bez własnej winy nie zapoznał się z treścią tej notatki. Organ odwoławczy nie uwzględnił tej wady postępowania, co zdaniem skarżącego skutkuje wznowieniem postępowania administracyjnego.

Skarżący zarzucił również, że organ odwoławczy zmienił podstawę materialnoprawną sprawy, co doprowadziło do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy, a to oznacza naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, a tym samym uzasadnia podniesiony w skardze zarzut rażącego naruszenia prawa.

Podniósł dalej, że organ odwoławczy naruszył termin załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym. Decyzja ostateczna została bowiem wydana w dniu 20 czerwca 2008r., a nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30 czerwca 2008r., co łącznie przekracza 30 - dniowy termin załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym, czyniąc zasadnym podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 35 § 3 k.p.a.

Z uwagi na to, że organy naruszyły zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, żadna okoliczność, na którą organy powołały się w decyzjach nie może być - zdaniem skarżącego - uznana za udowodnioną.

Ponadto uzasadnienie faktyczne decyzji organu I instancji nie odpowiada zdaniem skarżącego wymogom art. 107 § 1 i 3 k.p.a., której to wady organ odwoławczy nie uwzględnił, natomiast uzasadnienie organu odwoławczego sugeruje, że na potrzeby tego organu spreparowano dowód w postaci notatki urzędowej z dnia 28 lutego 2008r.

Powyższe naruszenia przepisów postępowania miały w ocenie skarżącego istotny wpływ na wynik sprawy i skutkują stwierdzeniem wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący w piśmie z dnia 6 września 2008r. wniósł o przeprowadzenie dowodu: 1) ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przez skarżącego pism Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Oddział w W. z dnia 11.03.2008r. i 25.03.2008r. na okoliczność, że nie mógł się stawić na ponowne badania w dniu 25.03.2008r. i 03.04.2008r. z tego względu, że pisma te otrzymał po wyznaczonych terminach badań (pierwsze w dniu 28.03.1008r. a drugie w dniu 10.04.2008r.), które to dowody Sąd winien zażądać od w/w Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Oddział w W.; 2) z aktualnej karty rejestracyjnej skarżącego w PUP w W. na okoliczność, że po dniu 28.02.2008r. skarżący wielokrotnie kontaktował się z urzędem pracy, o który to dowód Sąd winien zwrócić się do PUP w W.; 3) z wydanego skarżącemu przez PUP w W. zaświadczenia z dnia 04.04.2008r. na okoliczność jak w pkt 3; 4) z koperty opatrzonej stemplem pocztowym z datą 30.06.2008r. numerem nadawczym przesyłki, w której doręczono skarżącemu decyzję organu II instancji na okoliczność daty nadania tej przesyłki na poczcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. Podlegała zatem oddaleniu.

Przedmiotem oceny Sądu administracyjnego pod względem zgodności z prawem są w niniejszej sprawie wydane przez organy administracji I i II instancji decyzje o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji wykonywania prac społecznie użytecznych.

Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego organy rozpoznające sprawę w niczym nie naruszyły zarówno przepisów prawa procesowego, jak i przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia sprawy.

Z prawidłowych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący M. D. zarejestrował się po raz kolejny w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. w dniu 21.06.2002r. jako osoba bezrobotna i decyzją administracyjną został uznany z dniem 21.06.2002r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.

Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego z akt sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że w dniu 28.02.2008r. skarżący otrzymał z PUP w W. propozycję wykonywania prac społecznie użytecznych. Okoliczność tę potwierdza skierowane do skarżącego wezwanie do stawiennictwa w PUP w W. w dniu 25.03.2008r. noszące datę 11.02.2008r. Okoliczności tej skarżący nie kwestionuje. Organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że w wyznaczonym dniu skarżący się nie stawił. Stawił się dopiero w dniu 28.02.2008r. W tym dniu otrzymał skierowanie do NZOZ Przychodnia [...] w Wałbrzychu celem stwierdzenia zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych w ilości 10 godzin tygodniowo, jako osoba bezrobotna. Doręczenie owego skierowania pokwitował złożonym na nim podpisem w dniu 28.02.2008r. Z powyższych już dowodów wynika, że skarżący otrzymał propozycję wykonywania prac społecznie użytecznych jako osoba bezrobotna, któremu to faktowi skarżący bezzasadnie zaprzecza w skardze, zarzucając organom naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez niezapoznanie go przez organ I instancji ze znajdującą się w aktach sprawy notatką sporządzoną w dniu 28.02.2008r. przez starszego pośrednika pracy – B. S.. Z notatki tej wynika, że skarżący otrzymał wezwanie na dzień 25.02.2008r. celem przedstawienia propozycji prac społecznie użytecznych, zgłosił się 28.02.2008r. i ze względu na stan zdrowia odmówił przyjęcia skierowania do prac społecznie użytecznych w związku z czym wydano mu skierowanie do lekarza medycyny pracy w celu stwierdzenia zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych. Treść powyższej notatki jedynie zatem potwierdza okoliczności faktyczne wynikające z powołanych wyżej dowodów.

W tej sytuacji nie może odnieść zamierzonego skutku podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez organ administracji art. 10 § 1 k.p.a. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie poza dowodami znanymi skarżącemu, organ rozpatrujący sprawę nie przeprowadzał innych dowodów, z wyjątkiem kwestionowanej notatki, która w ocenie Sądu nie ma istotnego znaczenia w sprawie wobec tego, że opisane w niej okoliczności wynikają z innych dowodów zebranych w sprawie i znanych skarżącemu. Ponadto skarżący nie wykazał jakiej konkretnie czynności nie mógł podjąć z powodu niezawiadomienia go o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych. Wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym już w tym względzie orzecznictwem zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek wówczas, gdy strona podnosząca ów zarzut wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. W wyroku z dnia 24.05.2007r. sygn. akt II GSK 4/07 (LEX nr 351055) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "W sytuacji postawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a." W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał konkretnej czynności procesowej, której nie mógł podjąć z powodu niezawiadomienia go o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych.

Prawidłowo w tych okolicznościach sprawy organy ustaliły, że skarżący otrzymał propozycję wykonywania prac społecznie użytecznych. Z zaświadczenia lekarskiego wydanego przez NZOZ Przychodnia [...] Poradnia Medycyny Pracy w W. z dnia 29.02.2008r. wynika, co organ prawidłowo ustalił, że lekarz medycyny pracy nie stwierdził przeciwwskazań do podjęcia przez skarżącego pracy na stanowisku pracownika porządkowego. Z niekwestionowanych okoliczności sprawy ustalonych także prawidłowo przez organ administracji wynika, że po otrzymaniu powyższego orzeczenia w dniu 06.03.2008r. skarżący wystąpił do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w W. z wnioskiem o ponowne badania lekarskie, o czym zawiadomił organ I instancji pismem z dnia 06.03.2008r. Mimo dwukrotnego wyznaczenia przez DWOMP w W. terminu przeprowadzenia badań, nie zgłosił się na badania lekarskie, o czym organ I instancji został zawiadomiony przez tenże Dolnośląski Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w W. pismem z dnia 07.04.2008r. W tej sytuacji organ I instancji decyzją z dnia 15.04.2008r. orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji wykonywania prac społecznie użytecznych. W odwołaniu od decyzji organu I instancji sporządzonym w dniu 14 maja 2008r. skarżący nie podaje, z jakich przyczyn nie stawił się na wyznaczony termin badania przez Dolnośląski Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w W.. W żaden sposób też nie usprawiedliwia niestawiennictwa na wyznaczone terminy badania. Czyni to dopiero w piśmie procesowym stanowiącym wniosek dowodowy, złożonym w postępowaniu sądowoadministracyjnym z dnia 06.09.2008r., domagając się przeprowadzenia przez Sąd wskazanych dowodów na okoliczność niestawiennictwa na badania. Wnioski dowodowe skarżącego w tym zakresie zostały przez Sąd oddalone z uwagi na to, że rozpoznając sprawę Sąd administracyjny nie przeprowadza samodzielnie postępowania dowodowego w sprawie, a w myśl art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dowody te zdaniem Sądu, wobec braku jakichkolwiek twierdzeń skarżącego w tym zakresie w postępowaniu administracyjnym, a nawet w skardze, nie mają znaczenia na tym etapie postępowania. Winny być bowiem ewentualnie wyjaśnione na etapie postępowania administracyjnego i to w sytuacji, gdyby skarżący zgłosił zarzuty w tym przedmiocie. Zarzutów takich skarżący jednak nie zgłaszał i nie podejmował żadnych działań mających na celu usprawiedliwienie niestawiennictwa na wyznaczone terminy badań lekarskich. W tych okolicznościach sprawy brak było podstaw do uznania za zasadne zgłoszonych wniosków dowodowych i ewentualnie uchylenia wydanej decyzji celem przeprowadzenia powyższych dowodów przez organ administracji.

Trafnie w tych okolicznościach sprawy organy uznały, że skoro bezrobotny nie zgłosił się na ponowne badania lekarskie, to przy ocenie stwierdzenia jego zdolności do podjęcia prac społecznie użytecznych na stanowisku pracownika porządkowego, należało wziąć pod uwagę zaświadczenie lekarskie z dnia 29.02.2008r. wydane przez NZOZ Przychodnia [...] Poradnia Medycyny Pracy w W. o braku przeciwwskazań do podjęcia przez skarżącego pracy na stanowisku pracownika porządkowego. Trafnie także w tych okolicznościach organy ustaliły, że skarżący odmówił przyjęcia propozycji wykonywania prac społecznie użytecznych (ze względu na stan zdrowia) bez uzasadnionej przyczyny skoro z zaświadczenia lekarskiego z dnia 29.02.2008r. jednoznacznie wynika, że M. D. jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku pracownika porządkowego.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji (...) wykonywania prac społecznie użytecznych, o których mowa w art. 73a; pozbawienie statusu

bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Przepis art. 73a w/w ustawy stanowi, że na wniosek gminy starosta może skierować bezrobotnego bez prawa do zasiłku korzystającego ze świadczeń z pomocy społecznej do wykonywania prac społecznie użytecznych w miejscu zamieszkania lub pobytu w wymiarze do 10 godzin w tygodniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach społecznie użytecznych - oznacza to prace wykonywane przez bezrobotnych bez prawa do zasiłku na skutek skierowania przez starostę, organizowane przez gminę - w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, organizacjach lub instytucjach statutowo zajmujących się pomocą charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej. Powyższe przepisy łącznie z powołanym przez organ I instancji przepisem art. 9 ust. 1 pkt 14 a w/w ustawy były materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w obu instancjach. Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego organy rozpatrując sprawę w niczym owych przepisów nie naruszyły. Nietrafny jest także w tej sytuacji podniesiony przez skarżącego zarzut zmiany przez organ odwoławczy materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiotem rozpoznania przez organy obu instancji była ta sama sprawa pod względem przedmiotowym i podmiotowym.

Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 35 § 3 k.p.a. polegający na przekroczeniu ustawowego terminu załatwienia sprawy w trybie odwoławczym. Z akt sprawy wynika, że odwołanie skarżącego od decyzji organu I instancji wpłynęło do tego organu w dniu 14.05.2008r. a do organu II instancji w dniu [...] Zaskarżona decyzja została podjęta w dniu [...] i nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30.06.2008r., a doręczona skarżącemu w dniu 01.08.2008r. Z powyższego wynika, że rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym organ II instancji w niczym nie naruszył art. 35 § 3 k.p.a. bowiem załatwił sprawę przez wydanie decyzji w terminie miesiąca od daty doręczenia odwołania temu organowi. Dodać należy, że termin załatwienia sprawy przez organ odwoławczy liczy się od dnia wpływu odwołania wraz z aktami sprawy (art. 133 k.p.a.) do organu odwoławczego. Termin, o jakim mowa w art. 35 § 3 k.p.a., to okres przeznaczony na czynności postępowania tylko organu odwoławczego. Nie wlicza się do niego czasu trwania czynności organu I instancji, za pośrednictwem którego odwołanie jest wnoszone. (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, 8. wydanie , Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2006, s. 281).

Za niezasadny także uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Decyzja wydana przez organ I instancji zawiera bowiem wszystkie elementy, o jakich mowa w art. 107 § 1 k.p.a. a jej uzasadnienie w niczym nie narusza § 3 owego przepisu prawa. Zawiera bowiem zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne.

Skoro zatem wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa, a skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, podlegała ona oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.