Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 21/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
659
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Wrzesińska - Jóźków po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na przewlekłości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku o umorzenie należności z tytułu opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Pismem z 27 września 2011 r., uzupełnionym pismem z 13 października 2011r. W. W. wniósł skargę na przewlekłość, bezczynność, biurokratyczne załatwienie spraw przez Wójta Gminy w O. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Zarządzeniem z 20 lipca 2011r. wezwano skarżącego do wskazania czy przedmiotem skargi jest przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu opłaty adiacenckiej, czy też bezczynność organu administracji. Ponadto wezwano do wskazania organu administracji, którego bezczynność lub opieszałość skarży, wyjaśnienia, czy na niezałatwienie sprawy w terminie albo przewlekłe prowadzenie postępowania skarżący składał zażalenie do organu zgodnie z art. 37 k.p.a.

W odpowiedzi na powyższe skarżący ponownie wskazał, że przedmiotem postępowania jest cyt. "przewlekłość, bezczynność, niezałatwienie spraw w terminie i innych czynności przez Wójta Gminy w O. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze". Ponadto Skarżący wskazał, że wielokrotnie składał zażalenia na niezałatwienia spraw w terminie, przewlekłość postępowania przez Wójta Gminy O. do SKO, Wojewody [...] i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 21/11. Do pisma załączył pisma datowane na 17 marca 2011r., 14 marca 2011r., 28 lipca 2011r. i 3 sierpnia 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że mimo wezwania, skarżący nie wskazał działalności organu który skarży oraz co jest przedmiotem zaskarżenia, wobec tego Sąd uznał na podstawie złożonej skargi, że przedmiotem skargi jest opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., gdyż działalność tego organu skarżący wskazał w skardze. Ponadto to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. posiadała akta administracyjne i zobowiązane było do rozpoznania środków zaskarżenia od orzeczeń Wójta Gminy O. Należy także wskazać, iż skarżący będąc zobowiązany przez SKO w W. do wskazania aktów, które skarży wyjaśnił, że skarga dotyczy opieszałości w sprawach nr: [...] (decyzja z [...] kwietnia 2011r..), [...] (postanowienie SKO z [...] października 2011r.), [...] (decyzja z [...] września 2011r.) oraz [...] (postanowienie SKO z [...] października 2011r.), sprawy te prowadzone były w organie odwoławczym w 2011 roku. Wszystkie ww. sprawy dotyczą wniosku skarżącego o umorzenie należności z tytułu opłaty adiacenckiej i tzw. postępowań wpadkowych dotyczących ww. wniosku. Dlatego też Sądu uznał, że przedmiotem sprawy jest opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku o umorzenie należności.

Po wyjaśnieniu powyższego należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga W. W. na opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu- wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

W rozpoznawanej sprawie niezależnie od tego, czy przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy O., czy też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. skarżący w myśl przywołanego powyżej przepisu powinien był przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wnieść zażalenie do właściwego organu i tak dla Wójta Gminy O. właściwym organem byłoby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., natomiast w wypadku opieszałości Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skarżący winien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych wynika, że strona skarżąca z powyższego nie skorzystała, dlatego też nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące stronie środki zaskarżenia, co oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. Ponadto należy podkreślić, że Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy składał zażalenie na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy i w odpowiedzi na powyższe skarżący wyjaśnił, że składał takie dokumenty, jednakże załączone przez skarżącego dokumenty tego nie potwierdzają, gdyż pismo datowane na 17 marca 2011r. stanowi skargę na uchwałę Rady Gminy w O. [...] z [...] lutego 2011r. podjętą w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII k.p.a. i było przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego (I SA/Wa 599/11), pismo z 14 marca 2011r. po pierwsze zostało skierowane do Wojewody [...] i ponadto, co najważniejsze, również dotyczy uchwały Rady Gminy w O. [...] z [...] lutego 2011r., a więc aktu nie wydanego w niniejszym postępowaniu. Z kolei pismo z 28 lipca 2011r. stanowi odwołanie od decyzji Wójta Gminy O. z [...] lipca 2011r. nr [...], które zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] września 2011r, nr [...]. Natomiast pismo skarżącego z 3 sierpnia 2011r. stanowi zażalenie od postanowienia Wójta Gminy O. z [...] lipca 2011r. nr [...], które zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] października 2011r, nr [...].

Reasumując, skarżący mimo ciążącego na nim obowiązku złożenia zażalenia lub w przypadku opieszałości Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wniósł określonych środków zaskarżenia. Złożone środki zaskarżenia dotyczyły konkretnych aktów wydanych w toku prowadzonego postępowania, których zadaniem miała być kontrola podjętych orzeczeń. Złożone środki odwoławcze nie mogły natomiast w żaden sposób zastąpić zażalenia i wezwania do usunięcia naruszenia prawa., o którym mowa w art. 37 k.p.a.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.