Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 553/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2015 r. sprawy ze skargi H. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającą kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości

100 zł, doręczone dnia 1 czerwca 2015 r., skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreśliła, że jest osobą samotną i że jej dochody ograniczają się do świadczenia wypłacanego jej przez Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki w wysokości 719 USD brutto miesięcznie, więc ich realna wysokość uzależniona jest od aktualnego kursu tej waluty. Wyliczyła niektóre wydatki do zapłacenia w miesiącu złożenia wniosku, tj. należność za energię elektryczną (166,63 zł), za wodę i odprowadzanie ścieków (około 91,41 zł), opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (10 zł) oraz składkę ubezpieczeniową (58,50 zł). Zaznaczyła, że jej dom wymaga kosztownych remontów i nakładów. Przedłożyła dokumenty potwierdzające część powyższych wydatków, w tym 5 faktur wystawionych w dniach od 12 do 25 czerwca 2015 r., dotyczących wydatków remontowych i opiewających na kwoty od 24,37 zł do 75,02 zł.

Skarżącej wielokrotnie przyznawano już prawo pomocy w innych postępowaniach przed Sądem, lecz w dniu 17 marca 2015 r. referendarz sądowy oddalił jej wniosek w tej materii w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1419/14, biorąc pod uwagę m.in. poprawę jej sytuacji związaną ze wzrostem wartości dolara amerykańskiego. Wpis od skargi w tamtej sprawie, wynoszący 100 zł, został uiszczony, po czym postępowanie w niej zawieszono.

Skarżąca wniosła również o zwolnienie od kosztów w innej sprawie, w której wpis również wynosi 100 zł – wniosek ten także jest rozpoznawany na dzisiejszym posiedzeniu.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W niniejszej sprawie występuje przy tym szczególna konieczność precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego, gdyż wysokość kosztów sądowych jest w niej niewielka, najmniejsza spośród znanych w procedurze sądowoadministracyjnej. Poniesienie takiego wydatku może spowodować uszczerbek utrzymania koniecznego wyłącznie w przypadku osób znajdujących się w skrajnym ubóstwie, co trzeba ustalić w sposób pewny. Ustalenia te musza mieć przy tym charakter zindywidualizowany, odniesiony do aktualnej sytuacji wnioskodawcy, co sprawia, że każdy wniosek musi być oceniany odrębnie. Nie mogą one też abstrahować od rozstrzygnięć podjętych

w przedmiocie wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych przez stronę

w innych sprawach, od wyrażonych w nich ocen, a także od ich wpływu na skalę obciążeń finansowych łączących się ze wszystkimi postępowaniami strony, które są w toku.

Nie można zatem tracić z pola widzenia, że w okresie ostatnich miesięcy nastąpiła poprawa położenia skarżącej, ponieważ zwiększyła się kwota dochodu pozostającego do jej dyspozycji. Wysokość otrzymywanego przez nią świadczenia uzależniona jest wszak od kursu dolara amerykańskiego, który utrzymuje się na wyższym poziomie niż wcześniej. Według opublikowanej przez Narodowy Bank Polski tabeli nr 131/C/NBP/2015 z dnia 8 lipca 2015 r. z mocą obowiązującą od dnia 9 lipca 2015 r. kurs kupna tej waluty wynosi obecnie 3,7936 zł. Wprawdzie polepszenie sytuacji dochodowej skarżące wzięto już pod uwagę w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1419/14, lecz wpis od skargi został w niej dawno uiszczony,

a postępowanie jest obecnie zawieszone, toteż nie powstaną w niej w najbliższym czasie dalsze koszty sądowe do zapłaty; skarżąca została zaś zwolniona od kosztów sądowych w pozostałych sprawach, które są w toku. Ponadto okoliczności, jakie wówczas uwzględniono, są zbliżone do tych, które występują obecnie. Kurs dolara amerykańskiemu uległ jedynie niewielkiemu obniżeniu w stosunku do stanu ustalonego w tamtej sprawie (3,9135 zł), a stałe wydatki skarżącej są niemal takie same (obecnie skarżąca wykazuje wyższe wydatki na energię elektryczną –

166,63 zł w porównaniu z kwotą 105.067 zł podaną w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1419/14, ale jednocześnie mniejsze wydatki za wodę i usługi wodnokanalizacyjne – 91,41 zł w porównaniu z kwotą 153,41 zł; pozostałe wydatki pozostały bez zmian).

W tym wcześniejszym postępowaniu strona podnosiła również potrzebę przeprowadzenia remontów, dlatego nie można jej sytuacji oceniać odmiennie z tego powodu, iż przedstawiła faktury dokumentujące koszty poniesione w tym zakresie, skądinąd niższe niż rachunki nadsyłane przez nią w innych postępowaniach

(np. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 210/15 dostarczono kopię rachunku za zakup bojlera w cenie 347 zł – por. uzasadnienie postanowienia wydanego w tej sprawie

w dniu 25 marca 2015 r.). Nie można za to tracić z pola widzenia, że faktury te zostały wystawione i zapłacone w okresie, kiedy toczyło się postępowanie

w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego przecież po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, które powinno skłonić do uwzględnienia obowiązków z tym związanych podczas planowania wydatków życiowych. Podobne znaczenie ma fakt, że skarżąca opłaciła te wydatki, mimo braku zaległości w zakresie należności składających się na koszty jej utrzymania koniecznego.

Podsumowując podtrzymać wypada pogląd wyrażony w sprawie o sygn. akt

I SA/Gl 1419/14, że bez uszczerbku tego utrzymania skarżąca może ponieść jedynie kwotę odpowiadającą najniższemu wpisowi przewidzianemu w procedurze sądowoadministracyjnej. Z tego powodu w obu rozpoznawanych dziś sprawach ustalono poziom zwolnienia od kosztów sądowych w taki sposób, by łączna wysokość należnych w nich opłat tej granicy nie przekroczyła.

Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258

§ 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.