Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 890/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32  ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędziowie WSA Jacek Fronczyk, Andrzej Góraj, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 r. sprawy ze skargi W.M. na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na równorzędne stanowisko służbowe – oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 ze zm.), rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. po rozpatrzeniu odwołania [...] W. M. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie zwolnienia ww. policjanta z dniem [...] lutego 2010 r. z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i mianowania na równorzędne stanowisko służbowe [...] Komisariatu Policji w C. Komendy Powiatowej Policji w P. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia, określając jednocześnie nową datę zwolnienia i mianowania na równorzędne stanowisko na dzień wydania decyzji organu II instancji, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

W uzasadnieniu organ podniósł, że ww. policjant, rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] lutego 2010 r., wydanym na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy o Policji, został z dniem [...] lutego 2010 r. zwolniony z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i mianowany na równorzędne stanowisko służbowe [...] Komisariatu Policji w C. z dotychczasowym uposażeniem. Organ pierwszej instancji podkreślił, iż w związku ze zmianą organizacyjną wprowadzoną Rozkazem Organizacyjnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2009 r., z dniem [...] grudnia 2009 r. zlikwidowana została komórka organizacyjna [...] w Komisariacie Policji w C., w której policjant pełnił dotychczas służbę. W konsekwencji zlikwidowano stanowisko [...] Komisariatu Policji w C., a zatem zaistniała konieczność mianowania policjanta w nowej strukturze i zwolnienia z pełnienia obowiązków służbowych na stanowisku [...].

Od powyższego rozkazu personalnego W. M. złożył odwołanie. W jego uzasadnieniu wskazał, że powierzone mu w rozkazie z dnia [...] lutego 2010 r. stanowisko nie istnieje. Podniósł, że policjanci pracujący w Komisariacie Policji w C. czują się gorzej traktowani i zniechęcani do dobrej pracy, zaś po dokonanej reorganizacji atmosfera w pracy oraz wyniki bardzo się pogorszyły, policjanci stracili chęć do pracy i zaczęli przebywać na zwolnieniach lekarskich. Sam skarżący czuje się oszukany i zlekceważony. Dodał, że nigdy nie był na zwolnieniu lekarskim, często pracował w ponadnormatywnym czasie pracy i wielokrotnie był wyróżniany nagrodami. W konkluzji podał, że w jego ocenie, reorganizacja została dokonana niezgodnie z Zarządzeniem Komendanta Głównego Policji nr 1041 z dnia 28 września 2007 r., co w konsekwencji powinno skutkować anulowaniem zaskarżonego rozkazu personalnego.

[...] Komendant Wojewódzki Policji w uzasadnieniu rozkazu personalnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. wskazał na treść art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, który uprawnia właściwych przełożonych do mianowania policjanta na stanowisko służbowe z urzędu bez inicjatywy lub zgody policjanta. Decyzja o zwolnieniu policjanta z dotychczas zajmowanego stanowiska i mianowaniu na określone stanowisko służbowe wydawana jest zatem w oparciu o uznanie administracyjne. Istotą służby w Policji jest dyspozycyjność funkcjonariusza, co oznacza, że organ ma prawo jednostronnie i władczo kształtować jego sytuację prawną. Natomiast decyzje w sprawie tworzenia, likwidacji i przekształcania komórek organizacyjnych w komendzie powiatowej Policji i komisariacie Policji podejmuje komendant powiatowy Policji, do którego kompetencji należy budowa struktury jednostki, a także dokonywanie zmian organizacyjno – etatowych zapewniających realizację ustawowych zadań Policji. W ocenie organu II instancji, Komendant Powiatowy Policji w P., wydał swoje rozstrzygnięcie w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, które zobowiązują do przeprowadzenia pełnego postępowania wyjaśniającego oraz uwzględnienia interesu społecznego, w tym przypadku interesu służby, a także słusznego interesu strony.

Jednocześnie organ zauważył, że w świetle treści art. 130 § 2 Kpa, zaskarżony rozkaz personalny jest niewykonalny w terminie w nim określonym, gdyż wniesienie odwołania w terminie skutkuje z mocy prawa wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z tej przyczyny organ odwoławczy wyznaczył nowy termin wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

Dodatkowo [...] Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, że rozstrzygnięcie w zakresie zwolnienia z powierzenia obowiązków służbowych na określonym stanowisku nie jest decyzją administracyjną, od której w trybie przepisów Kpa przysługuje odwołanie do wyższej instancji. Dlatego odwołanie od przedmiotowego rozkazu personalnego w tej części było niedopuszczalne.

Na powyższy rozkaz personalny W. M. złożył w dniu 12 maja 2010 r. (data wpływu skargi do organu), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zwrócił się do Sądu o sprawdzenie, czy Komendant Powiatowy Policji w P. przeprowadził reorganizację struktury Komisariatu Policji w C. zgodnie z Zarządzeniem Komendanta Głównego Policji nr 1041 z dnia 28 września 2007 r., podnosząc przy tym zarzuty dotyczące prawidłowości przeprowadzenia wskazanej reorganizacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym rozkazie personalnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277), do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni, w tym Komendant Powiatowy Policji. Z powyższego wynika, iż rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] lutego 2010 r., posiadał umocowanie w przepisie ustawy.

Podkreślić należy, iż przy decyzjach personalnych organów Policji, poza kontrolą sądu pozostaje towarzysząca takim decyzjom polityka kadrowa kierownictwa Policji i słuszność ich decyzji z punktu widzenia określonych założeń co do potrzeby obsady poszczególnych stanowisk i potrzeby ewentualnych przesunięć kadrowych (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1295/06 i wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Bk 220/07 opublikowane w CBOSA). Stąd Sąd nie zajął się kwestią podnoszoną przez stronę, a dotyczącą prawidłowości przekształceń organizacyjnych w Komisariacie Policji w C.

Natomiast Sąd badał wynikającą z ustawy o Policji możliwość przenoszenia funkcjonariusza na inne, równorzędne stanowisko służbowe niż dotychczas zajmowane. Takie przenoszenie obwarowane jest jedynie wymogiem zachowania dotychczasowego uposażenia, albowiem z samego charakteru służby w Policji wynika podległość rozkazom i poleceniom przełożonych, a zarazem konieczność dostosowania się do przesunięcia na równorzędne stanowisko służbowe w innych niż dotychczas zajmowane ogniwach Policji – (wyrok NSA z dnia 16 maja 2001 r. sygn. akt SA/Bk 74/01 opublikowany w CBOSA). W przedmiotowej sprawie stanowisko [...] Komisariatu Policji w C., na które został przesunięty skarżący pod względem finansowym jest zrównane z dotychczasowym [...] Komisariatu Policji w C. Takie samo jest wynagrodzenie na obu stanowiskach. Nie uległo zmianie miejsce pracy skarżącego – miejscowość świadczenia służby. W świetle powyższego argumenty podnoszone przez skarżącego w skardze, a dotyczące przyczyn przeniesienia nie dają podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone rozstrzygnięcie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] narusza przepisy ustawy, a w konsekwencji, iż jest niezgodne z prawem.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.