Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 8/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6352 Obiekty i usługi hotelarskie
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Sportu i Turystyki
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 3,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.Sp. j. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1289/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia kategorii zaszeregowania obiektu hotelarskiego oraz wykreślenia z ewidencji obiektów hotelarskich postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

A. Sp. j. z siedzibą w W. pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] maja 2018 r., znak [...], wydaną w przedmiocie uchylenia kategorii zaszeregowania obiektu hotelarskiego oraz wykreślenia z ewidencji obiektów hotelarskich.

W skardze pełnomocnik skarżącej spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że udzielenie Spółce ochrony tymczasowej jest zasadne, albowiem wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalną szkodę w postaci spadku renomy, utraty klienteli i płynności finansowej skarżącej. W konsekwencji, doprowadzi to do zamknięcia hotelu prowadzonego nieustannie od ponad 30 lat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 września 2018 r. na podstawie art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sportu i Turystyki z [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na skarżącej i nie może polegać na sformułowaniu w skardze samego wniosku i ogólnikowego uzasadnienia. Powinno ono wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącej. Sąd wskazał również, iż nie mógł dokonać realnej oceny sytuacji finansowej strony, gdyż do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów, tj. wyciągów, umów czy rachunków, obrazujących sytuację ekonomiczną skarżącej Spółki.

Skarżąca spółka złożyła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 61 § 3 w zw. z art. 106 § 4 w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez:

i) odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pomimo słusznego zauważenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż decyzja dotyczy istotnych kwestii dla prowadzenia działalności skarżącego co wymaga rozważenia jej wstrzymania ze szczególną skrupulatnością,

ii) pominięcie okoliczności, które winny być znane Sądowi z urzędu, iż uchylenie wysokiej kategorii zaszeregowania obiektu hotelarskiego oraz wykreślenie z ewidencji obiektów hotelarskich, w tym utratę możliwości prowadzenia działalności jako 4 gwiazdkowego hotelu istotnie i trwale wpływa na działalność obiektu hotelarskiego, co niewątpliwie może spowodować utratę klientów oraz renomy obiektu,

iii) uznanie, że w sprawie koniecznym było przedstawienie dokumentacji obrazującej sytuację ekonomiczną obiektu, podczas gdy dokumentacja taka nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż zaskarżona decyzja swój istotny i trwały negatywny wpływ na działalność skarżącego zaczyna wywierać od chwili obecnej - tj, wykreślenia skarżącego z ewidencji.

Minister Sportu i Turystyki złożył odpowiedz na zażalenie, w którym wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd, oceniając zasadność zastosowania ochrony tymczasowej, bada wyłącznie, czy zostały spełnione przesłanki, o których mowa w tym przepisie. Oznacza to, że strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny, podziela ocenę Sądu I instancji, iż skarżąca spółka nie wykazała, że spełniła przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca powołała się na okoliczności dotyczące spadku renomy, utraty klienteli, płynności finansowej oraz utraty klientów, co w jej ocenie miałoby doprowadzi do zamknięcia hotelu. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów finansowych, które obrazowałyby jej kondycję jako przedsiębiorcy.

Odnosząc się do tak sformułowanego wniosku w powiązaniu do złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż sama utrata korzyści majątkowych spowodowana np. obniżeniem ilości gwiazdek (lub pozbawienie gwiazdek) i co za tym idzie cen na skutek zaszeregowania przedmiotowego hotelu do kategorii niższej, nie uzasadnia automatycznie wstrzymania wykonania decyzji. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi o znacznej szkodzie, a nie każdej szkodzie, oraz o trudnych do odwrócenia skutkach.

Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie wskazała na tego typu okoliczności. Argumenty zawarte zarówno we wniosku jak i w zażaleniu, choć zwracają uwagę na logiczne ujemne następstwa wykonania zaskarżonej decyzji – to jednak, właśnie przez typowość tych następstw, nie stanowią one nadzwyczajnych okoliczności usprawiedliwiających zastosowanie wyjątkowej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona wskazała typowe negatywne następstwa takiej decyzji, które mogłyby odnosić się do każdego innego obiektu hotelarskiego, a nie zindywidualizowane okoliczności, które ziszczając się mogłyby doprowadzić do spełnienia się jednej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca jako wnioskująca powinna była uprawdopodobnić, że szkoda ta jest - będzie znaczną. Nazwanie jej znaczną, bez próby wykazania tego, powołując się na fakty ogólnikowe i gołosłowne, nie powodują automatycznie, że zachodzi przesłanka wstrzymania wykonania decyzji.

Zaznaczyć również w ocenie NSA należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej zmiana zaszeregowania nie powoduje automatycznie utraty stałych klientów jak również straty wizerunkowej, gdyż decydującym kryterium przy wyborze danego obiektu hotelarskiego wydaje się być stosunek ceny do jakości oferowanych usług, a nie samo zaszeregowanie czyli ilość posiadanych gwiazdek.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.