Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 216/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 30 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "K." sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "K." sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 listopada 2009r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej - r.pr. J. B. we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że wykonanie decyzji ustalającej dodatkową opłatę roczną w wysokości 74.660,30 zł będzie stanowiło dla strony skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Pełnomocnik podniosła, ze znaczna wysokość egzekwowanej kwoty z tytułu dodatkowej opłaty rocznej, może negatywnie wpłynąć na działalność strony skarżącej jako inwestora na rynku nieruchomości, w szczególności z uwagi na utrzymującą się od dawna trudną sytuację na rynku nieruchomości - co stanowi okoliczność powszechnie znaną, a więc nie wymagającą dowodu. Dalej pełnomocnik podała, że znaczący spadek wartości nieruchomości w porównaniu do lat ubiegłych, przy jednoczesnym zmniejszeniu się liczby zawieranych transakcji, niekorzystnie wpłynął na sytuację wszystkich podmiotów zajmujących się inwestycjami na rynku nieruchomości, w tym również strony skarżącej. Dodatkowo, wobec problemów związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji, a w szczególności niezawinioną przez stronę skarżącą niemożnością uzyskania pozwolenia na budowę, skarżąca spółka nie osiąga przychodów z przedmiotowej nieruchomości.

W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a - musi być wykładany ściśle, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wyegzekwowania kwoty 74.660,30 zł, wskazała jedynie na znaczną wysokość tej kwoty, pogarszającą się sytuację na rynku nieruchomości oraz problemy z realizacją inwestycji w postaci zabudowy działki. Pełnomocnik nie wskazała ani nie uprawdopodobniła sytuacji materialnej strony skarżącej na tyle, aby wynikałoby z niej, że egzekucja wymierzonej opłaty spowoduje opisywane skutki. Wniosek nie zawiera zatem danych odnoszących się do osiąganych przychodów oraz ponoszonych kosztów prowadzonej działalności gospodarczej strony skarżącej. Brak jest również danych z których wynikałoby, że sytuacja materialna strony skarżącej uległa lub ulegnie znacznemu pogorszeniu w związku z opisywanymi trudnościami na rynku nieruchomości. Ograniczenie się zatem do gołosłownego wskazania na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie stanowi uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Ponadto dla oceny zasadności wniosku bez znaczenia pozostawały zarzuty względem wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, ponieważ powyższe nie stanowią ustawowej przesłanki, w oparciu o którą należało oceniać zasadność wniosku. Te i inne okoliczności natomiast będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, i orzekł jak w sentencji postanowienia.