Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1928/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych [...] Sp. z o.o. z siedziba w K. oraz J. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11 odrzucające skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2011 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...], którą organ II instancji uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Chrzanowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] znak [...] nakazującą J. F. przymusową rozbiórkę reklamy na działce nr [...] w N. i umorzył postępowanie organu I instancji.

Pismem z dnia 24 marca 2011 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został prawidłowo doręczony w dniu 28 marca 2011 r.

Strona skarżąca pismem nadanym w dniu 5 kwietnia 2011 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dokonując jednocześnie wymaganych czynności.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca spółka złożyła w dniu 11 maja 2011 r. zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 27 kwietnia 2011 r.. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2011 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 58/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej - p.p.s.a., odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że że skarga wniesiona została z brakami formalnymi, których skarżąca Spółka nie uzupełniła w terminie. Ponadto, w wyniku postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 58/13 prawomocne stało się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Sąd podkreślił, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 4 marca 2011 r., zaś pismo skarżącej Spółki, przy którym przesłano odpis z KRS nadane zostało w dniu 5 marca 2011 r. a więc po terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz J. F. pismami z dnia 6 maja 2013 r. wnieśli skargi kasacyjne od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 27 lutego 2013 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania:

1. art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności świadczących o tym, iż strona skarżąca bez swojej winy wykonała z opóźnieniem czynność uzupełnienia braków formalnych skargi, w postaci dostarczenia do WSA odpisu z KRS w celu udokumentowania reprezentacji strony skarżącej, mimo tylko jednego dnia przekroczenia terminu i zachowania terminu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;

2. art. 6 i art. 28 § 1 p.p.s.a. poprze odstąpienie od pouczenia strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego o skutkach niewykonania danej czynności, co więcej strona w sposób prawidłowy w skardze określiła organ uprawniony do działania w jej imieniu i czynność faktycznie została dokonana prawidłowo przez Prezesa Zarządu czyli osobę umocowaną do samodzielnego reprezentowania [...] Sp. z o.o.

3. art. 183 § 2 pkt 5 w zw. z art. 31 p.p.s.a. poprzez pozbawienie strony skarżącej możliwości obrony swoich praw. W rozumieniu przepisów art. 31 p.p.s.a w sytuacji występującej w tej sprawie Sąd powinien wyznaczyć dodatkowy termin stronie lub dopuścić ją tymczasowo do postępowania.

Skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której przesłanki określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Sąd drugiej instancji.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Jak zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 24 marca 2011 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 28 marca 2011 r., dlatego też termin do jego wykonania upłynął w dniu 4 kwietnia 2011 r. Powyższe oznacza, że przesalanie odpisu KRS w dniu 5 kwietnia 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) nastąpiło z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. należy podnieść, iż kwestia przywrócenia terminu była przedmiotem badania Sądu, który prawomocnym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. odmówił skarżącej Spółce przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i nie ma znaczenia w kwestii badania zasadności odrzucenia skargi. Jednoczenie również zarzut naruszenia art. 6 i art. 28 p.p.s.a. należy uznać za niezasadny, ponieważ wbrew twierdzeniom skarżących kasacyjnie Sąd w wezwaniu z dnia 24 marca 2011 r. prawidłowo pouczył skarżącą Spółkę o skutkach niewykonania w sposób prawidłowy w/w wezwania, poprzez wskazanie, że nieusunięci braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 28 p.p.s.a. którego § 1 stanowi że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, należy wskazać, że właśnie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej miało na celu weryfikację, czy skarga została prawidłowo podpisana, przez osobą do tego umocowaną, a brak nadesłania w/w dokumentu uniemożliwia dokonania takiej weryfikacji. Również zarzut naruszenia art. 183 § 2 pkt 5 w zw. z art. 31 p.p.s.a należy uznać za nie uzasadniony ponieważ wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zmierzało m.in. do wykazania, czy skarżąca Spółka posiadała zdolność procesową, czy też konieczne byłoby uzupełnienie braków w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.