Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 49/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z  art. 197  par. 2 i 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2  ust. 3  pkt 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1844/07 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. od skargi Stowarzyszenia "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]., nr [...] Stowarzyszenie "[...]" w W. wniosło o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1844/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek, a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1258/07. W tej sytuacji wezwano skarżące Stowarzyszenie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w wysokości 200 zł. - ustalonej na podstawie § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)

Stowarzyszenie wniosło pismem z dnia 9 stycznia 2008 r. zażalenie. W zażaleniu tym podniesiono, że Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego i w świetle przepisu art. 24 a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873) oraz przepisu art. 9 sporządzonej w Aarhus Konwencji z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r., Nr 78, poz. 706), powinno być zwolnione od kosztów sądowych. Na poparcie tego stanowiska przytoczono rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2005 r. (sygn. akt II OZ 825/05), w którym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy i przekazując rozpoznanie sprawy Sądowi I instancji nakazał wyjaśnić, czy Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego, której przysługuje zwolnienie od kosztów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu Stowarzyszenie podniosło również, że powinno znajdować się w katalogu podmiotów zwolnionych od kosztów sądowych z mocy ustawy, w oparciu o przepis art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Stowarzyszenie stwierdziło także, że przepis art. 239 p.p.s.a. jest niezgodny z Konstytucją RP, postanowieniami Konwencji z Aarhus i ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem żaden z przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, ani też żaden z przepisów ustawy p.p.s.a., nie zwalnia Stowarzyszenia od ponoszenia kosztów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych. W takiej sytuacji, Stowarzyszenie "[...]" może składać wnioski o przyznanie prawa pomocy na zasadach ogólnych określonych w art. 239-262 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniosek taki Stowarzyszenie złożyło, jednakże z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2007 r. wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania, a zażalenie na to postanowienie, oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2007 r.

Odwołując się do brzmienia art. 9 Konwencji sporządzonej w Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r., należy zauważyć, że każda ze Stron ratyfikujących tę Konwencję, zapewni wykonanie jej postanowień "w ramach krajowego porządku prawnego", co nie wyklucza obowiązywania powyżej powołanych ustaw. Również przywołane na wstępie zażalenia orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2005 r., nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie bowiem sytuacja, w której ono zapadło, była odmienna od tej, która ma miejsce w niniejszej sprawie. Ponadto należy wyjaśnić, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do badania zgodności art. 239 p.p.s.a. z przepisami Konstytucji RP, gdyż to należy do kompetencji Trybunału Konstytucyjnego, co wyjaśniał już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 października 2007 r., którym oddalono zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie wezwał skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości ustalonej prawidłowo w oparciu o przepis § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.