Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 842/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant Sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 października 2004r. sprawy ze skargi 1) M. i M.S. 2) K. i L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. i M.S. 50 zł (pięćdziesiąt złotych) i na rzecz K. i L.P. 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] znak [...] z dnia [...] listopada 2001r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej i wolnostojącej w P. przy ul. [...], na działkach nr [...] część, [...] część, [...] – ark. 10, obręb K. (teren oznaczony literami ABCDEGHIJKLMNO).

W uzasadnieniu nadmieniono, że powyższe inwestycje pozostają w zgodzie z Miejscowym Planem Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego miasta P. zatwierdzonego uchwałą nr X/58/II/94 Rady Miejskiej P. z dnia 06 grudnia 1994r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Poznańskiego (Nr 22 poz. 246).

Zlokalizowana będzie bowiem na obszarze oznaczonym kodami IIIMB158.m3, który oznacza teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej niskiej i usługi podstawowe w rejonie o przewadze funkcji osiedli mieszkaniowych o różnej formie intensywności w strefie III peryferyjnej.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. i M.S. oraz K. i L.P.

Podnieśli, że część inwestycji ma zostać zlokalizowana na terenie przeznaczonym, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod zieleń ogólnodostępną, ciągi piesze i rowerowe.

Nieruchomość [...] (ul. [...]) oddzielona jest od działki będącej ich własnością znikomej szerokości fragmentem gruntu będącym własnością Gminy P.

Wprowadzenie zabudowy niezgodnie z planem pogorszy walory krajobrazy otoczenia i wpłynie na korzystanie z nieruchomości skarżących.

Skarżący podnieśli też, że organ I instancji popełnił podstawowy błąd polegający na braku rozgraniczenia fragmentów działki [...] (stary numer geodezyjny) na różne funkcje i zasady zagospodarowania.

Wszak jedynie część działki ma być przeznaczona pod zabudowę. W załączniku graficznym zaś do decyzji cały obszar działki zakreślono jako teren inwestycji.

Organ I instancji naruszył prawo poprzez nie danie stronom skarżącym prawa udziału w postępowaniu administracyjnym.

K. i L.P. także zażądali uchylenia zaskarżonej decyzji. Podnieśli identyczne argumenty z opisanymi wyżej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2002r. nr sprawy [...] umorzyło postępowanie odwoławcze wywołane wniesieniem odwołań pp. M. i M. S. oraz pp. K. i L.P.

W uzasadnieniu wywiedziono, że po przeanalizowaniu materiału dowodowego przyjąć należy brak interesu prawnego po stronie odwołujących się. Nie spełniają oni warunku z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Skargę na powyższą decyzję złożyli pp. M. i M.S., K. i L.P. Zażądali unieważnienia decyzji organu I i II instancji. W uzasadnieniu podnieśli argumentacje zawartą w ich odwołaniu. Dodatkowo podnieśli, że ich interes ma charakter realny, gdyż sam proces inwestycyjny będzie niósł za sobą hałas i dewastację nieutwardzonej ulicy [...]. Bez znaczenia być powinno, czy nieruchomości bezpośrednio graniczą ze sobą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wywiedziona argumentacja pokrywała się z do tej pory prezentowaną przez organ.

Na rozprawie dnia 08 października 2004r. skarżący M.S. wyjaśnił dodatkowo, że jest właścicielem działki [...],[...]. Między tymi działkami, a terenem inwestycji jest pas o szerokości około 1 metra, którego właścicielem jest Miasto P.

Skarżący P. są właścicielami działki o nr [...] i teren ten także graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji. Oddziela ją pas gruntu o szerokości około 6 metrów.

Wg wiadomości oświadczający inwestor otrzymał pozwolenie na budowę. Aktualnie inwestycja nie jest prowadzona.

Swój interes prawny oparł na tytule własności.

Przyszła inwestycja będzie negatywnie wpływała na nieruchomość stanowiącą własność skarżącego (hałas, ruch). Zdaniem skarżącego dokumentacja znajdująca się w aktach nie wyjaśnia przeznaczenia w planach terenu inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 11 kpa organy administracji publicznej powinny wyjaśnić stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy.

Wydając decyzję obowiązane są przesłanki te zawrzeć w uzasadnieniu.

Przepis art. 107 § 3 kpa precyzuje szczegółowo składniki uzasadnienia – stanowią je:

- wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione,

- dowodów, na których się oparł,

- przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

- wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Kontrolowana decyzja nie spełnia tych wymogów.

Lakoniczność uzasadnienia nie pozwala na zrozumienie powodów rozstrzygnięcia organu.

Odmawiając przymiotu strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na brak interesu prawnego po stronie skarżących. Nie poczynione zostały jednak jakiekolwiek rozważania w tym względzie. Powyższe uniemożliwia sądową kontrole aktu. Nie sposób bowiem domyśleć się przesłanek rozstrzygnięcia.

Aby ocenić zgodność z prawem aktu należy najpierw poznać motywy organu.

W niniejszej sprawie doszło także do naruszenia przepisu art. 7 i 77 kpa.

Materiał zgromadzony w aktach nie pozwala bowiem na poczynienie jednoznacznych ustaleń, co do faktów istotnych w sprawie. W szczególności zaś dokumentacja graficzna nie odzwierciedla w sposób jednoznaczny miejsca położenia działek skarżących. Brak oznaczeń numerowych działek.

Ma to istotne znaczenie przy ustalaniu zasięgu oddziaływania inwestycji, a przez to interesu prawnego M. i M.S. oraz K. i L.P. w postępowaniu administracyjnym.

Wątpliwości nasuwa także zasięg inwestycji w odniesieniu do planowanego przeznaczenia terenu pod budownictwo mieszkaniowe.

Znajdująca się w aktach część graficzna miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieczytelne, gdy chodzi o numerację działek objętych inwestycją. Powyższy brak dotyczy także działek skarżących.

W takim stanie materiału dowodowego fundamentalna zasada postępowania – prawdy obiektywnej nie została zrealizowana.

Opisane uchybienia stanowią w istocie naruszenia przepisów postępowania mogące mieć istoty wpływ na wynik sprawy.

Stąd zaskarżoną decyzję należało uchylić w całości (art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153 poz. 1270).

Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji zgromadzi kompletny materiał dowodowy.

Zgromadzona w aktach dokumentacja graficzna winna zawierać czytelne oznaczenie działek, pozwalająca na ich identyfikację w terenie.

Planowane zagospodarowanie spornego terenu winno mieć odzwierciedlenie w czytelnej części graficznej planu.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270)

W niniejszej sprawie zastosowanie miał także przepis art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153poz. 1271 ze zm.).

/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska