Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1703/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. C., za pośrednictwem adwokata A. T., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Na mocy zarządzenia z dnia 31 lipca 2019 r. zobowiązano skarżącą do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania K. C. przez adw. A. T., nadesłania numeru PESEL skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Ww. wezwanie przesłane zostało skarżącej przy piśmie z dnia 20 sierpnia 2019 r. Skarżąca odebrała ww. wezwanie w dniu 26 sierpnia 2019 r. i w zakreślonym terminie nie wykonała zarządzenia i nie nadesłała żądanego pełnomocnictwa, nie poddała także numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.

Wskazać należy, oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącej. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.

Na tle ww. przepisów wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie poda numeru PESEL. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Brakiem formalnym jest również obarczona skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Również takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie.

Wskazać należy także, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Powyższe brzmienie art. 46 § 3 p.p.s.a. zostało wprowadzone przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 15 sierpnia 2015 r. Dotychczas, przed wspomnianą nowelizacją, przepis ten stanowił, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa - nie zawierał zatem sprecyzowania "przed sądem", co było źródłem niejasności przy stosowaniu tego przepisu i wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Obecnie przepis ten nie budzi wątpliwości. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis. (por. postanowienie NSA II OZ 690/17 z dnia 28 czerwca 2017 r. – www.orzeczenia.nsa. gov.pl).

W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma okoliczność, że niezależnie od treści wymienionych przepisów, dodatkowo wezwaniem z dnia 20 sierpnia 2019 r. zobowiązano do złożenia pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącej, z zastrzeżeniem rygoru odrzucenia skargi. Jednoznaczna treść zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi nie mogła wywołać u fachowego pełnomocnika żadnych wątpliwości co do obowiązku podlegającego wykonaniu. Mimo to, wskazany brak formalny nie został usunięty, co oznaczało, że skarga nie została złożona przez osobę uprawnioną.

Na koniec należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis.

W niniejszej sprawie K. C., działająca jako skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiściła wpisu sądowego, nie nadesłała pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi, ani nie podała numeru PESEL. W niniejszej sprawie Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego. Strona nie zastosowała się do powyższego wezwania.

Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.