Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1054/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.145 PAR. 1 pkt 8, art. 151 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 93 ust. 2a
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi "X" S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr SKO [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

PAK K. W. B. K. S.A. wnioskiem z dnia [...].12.2009r. zwróciła się do Wójta Gminy W. o wydanie w trybie art.97 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm. – dalej u.g.n.) decyzji zatwierdzającej przedłożony wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym N. Gm. W. oznaczonej nr ewid. [...] o pow. [...] ha stanowiącej własność J.G. w celu wydzielenia działki pod trasę odstawy węgla z Odkrywki T., a więc w celu realizacji celu publicznego.

Wójt Gminy W. w postanowieniu z dnia [...].02.2010r. nr [...] działając na podstawie art. 93 ust.4 i 5 u.g.n. pozytywnie zaopiniował przedłożony wstępny projekt podziału w/w nieruchomości stwierdzając jego zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (zwanego dalej m.p.z.p.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...].04.2010r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Na skutek skargi J.G., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17.09.2010r. o sygn. akt II SA/Po 401/10 uchylił w/w postanowienie SKO z dnia [...].04.2010r. oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...].02.2010r. nr [...].

Zaskarżenie postanowienia w przedmiocie zaopiniowania przedłożonego wstępnego projektu podziału nieruchomości nie spowodowało zawieszenia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału. Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...].06.2010r. nr [...], działając na podstawie art. 96 ust. 1 u.g.n. zatwierdził więc projekt podziału nieruchomości o numerze ewid. [...] przewidujący wydzielenie działek:

1/ nr [...] o pow. [...] ha pozostającej przy właścicielu,

2/ nr [...] o pow. [...] ha przeznaczonej pod trasę węglową,

3/ nr [...] pow.[...]pozostającej przy właścicielu.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył J.G., jednakże SKO w K. decyzją z dnia [...].08.2010r. nr [...] utrzymało w mocy w/w decyzję Wójta Gminy W., uznając, że wydzielenie, w drodze podziału działki o nr ewid. [...], trasy węglowej do odkrywki T. jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania dla inwestycji celu publicznego – eksploatacja węgla brunatnego metodą odkrywkową – odkrywka T. – Etap I, zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] września 2009r., a zatwierdzony projekt podziału przewiduje wydzielenie z nieruchomości części, która w miejscowym planie jest przeznaczona pod korytarz dostawy węgla.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17.09.2010r. o sygn. akt II SA/Po 401/10 - postanowieniem z dnia [...].02.2011r. nr [...] z urzędu wznowiło postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu podziału przedmiotowej nieruchomości zakończonej decyzją SKO w K. z dnia [...].08.2010r. nr [...] uznając, że zachodzi przesłanka określona w art.145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. obecnie j.t. Dz.U. z 2013r. poz. 267 – dalej k.p.a.).

W toku wznowionego postępowania Wójt Gminy W. postanowieniem z dnia [...].07.2011r. nr [...] zaopiniował pozytywnie przedłożony projekt podziału przedmiotowej nieruchomości jako zgodny z ustaleniami m.p.z.p. Zażalenie na to postanowienie złożył J.G., jednak SKO w K. postanowieniem z dnia [...].09.2011r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy W., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi J.G. oddalił ją wyrokiem z dnia 26 lipca 2012r. wydanym w sprawie o sygn. II SA/Po 1165/11.

Kończąc wznowione postępowanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].05.2013r. nr [...] uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...].08.2010r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...].06.2010r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości o nr ewid. [...], położonej w obrębie geodezyjnym N., Gmina W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło również zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości objętej zakresem przedmiotowego postępowania.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w myśl art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. wydanie decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości jest obligatoryjnie poprzedzone opinią o zgodności proponowanego podziału z ustaleniami m.p.z.p. Skoro pierwotne postanowienie dotyczące opinii o zgodności proponowanego podziału z ustaleniami m.p.z.p. zostało uchylone, to uzasadnione było wznowienie postępowania i uwzględnienie nowego postanowienia dotyczącego opinii o zgodności proponowanego podziału z ustaleniami m.p.z.p. Dalej organ orzekający wskazał, iż podziału nieruchomości niezbędnej do realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 6 u.g.n. można dokonać:

1. z urzędu (art.97 ust.3 pkt 1 u.g.n.),

2. na koszt osoby lub jednostki organizacyjnej, która będzie realizowała cel publiczny (art.97 ust.6 u.g.n.),

i to niezależnie od tego czyją ona jest własnością, jednak z zastrzeżeniem, że wydzieleniu podlega tylko ta część nieruchomości, która jest niezbędna do realizacji celu publicznego.

W rozpatrywanym przypadku postępowanie wszczęto na wniosek skarżącej, której projekt podziału przewiduje wydzielenie działek:

1/ nr [...] o pow. [...] ha pozostającej przy właścicielu,

2/ nr [...] o pow. [...] ha przeznaczonej pod trasę węglową,

3/ nr [...] pow. [...] ha pozostającej przy właścicielu.

Celem proponowanego podziału jest wydzielenie działki nr [...] pod realizację celu publicznego w postaci utworzenia korytarza odstawy węgla z odkrywki T. Zgodnie z art. 93 ust.1 i 2 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami m.p.z.p. Działka nr [...] realizuje cel przewidziany planem i jej wydzielenie jest zgodne z ustaleniami planu miejscowego. Jednakże po wydzieleniu działki nr [...] pozostanie m.in. działka nr [...] o pow. [...] ha znajdująca się na obszarze dla którego plan miejscowy przewiduje cel rolny. Nie można pominąć uregulowania zawartego w art. 93 ust. 2a u.g.n. stanowiącego, że podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu powierzchni mniejszej niż 0.3000 ha, jest dopuszczalny pod warunkiem, że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Przedłożony przez skarżącą projekt podziału nieruchomości przewidujący wydzielenia działki nr [...] o pow. [...] ha, a więc mniejszej aniżeli pow. 0,3000 ha nie zawiera żadnego z rozwiązań wskazanych w art. 93 ust. 2a u.g.n. Wobec powyższego projekt podziału nieruchomości o nr ewid. [...], choć jest zgodny z ustaleniami m.p.z.p., nie może zostać zatwierdzony z uwagi na brak zgodności z wymogami art. 93 ust.2a u.g.n.

PAK K. W. B. K. S.A. kwestionując powyższą decyzję wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy podkreślając, że ustalenia m.p.z.p. dopuszczają, aby nieruchomość objęta postępowaniem podziałowym była wykorzystana zarówno na korytarz odstawy węgla, jak i na cele rolnicze. Skarżąca zaakcentowała, że w stosunku do działki w skład której wchodzi oprócz użytku rolnego (leśnego) również teren o innym przeznaczeniu, podział może być dokonany bez względu na ustawowe ograniczenia wskazane w art. 93 ust. 2a u.g.n. Ograniczeń tych bowiem nie można interpretować rozszerzająco. Skarżąca przypomniała, iż obowiązujący plan miejscowy przyjmuje, że nieruchomość stanowiąca przedmiot podziału przeznaczona jest na cele związane z budową trasy odstawy węgla, jak i na cele rolnicze. Oznacza to, że nie ma przeszkód do wydzielenia także działki mniejszej niż 0,3000 ha, która będzie wykorzystywana na cele rolnicze. W art. 93 ust. 2a u.g.n. wskazano, że określone w tym przepisie ograniczenia nie znajdują zastosowania do sytuacji określonych w art. 95 u.g.n. W art. 95 pkt 6a u.g.n. wskazano, że niezależnie od ustaleń planu podział może nastąpić w celu wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Co prawda w analizowanym przypadku nie była wydawana decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, jest ona jednak wyraźnie wskazana w postanowieniach planu miejscowego. Dlatego zdaniem skarżącej istnieje możliwość działki o pow. mniejszej niż 0,3000 ha przeznaczonej na cele rolnicze, jeżeli jest to zgodne a postanowieniami m.p.z.p. W późniejszym piśmie uzupełniającym odwołania z dnia 05.07.2013r. skarżąca wskazała na nadzwyczajny charakter postępowania wznowieniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].08.2013r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał przebieg postępowania i wskazał, że postanowieniem z dnia [...].02.2011r. z urzędu wznowiono postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Organ odwoławczy podzielił pogląd, iż w rozpatrywanym przypadku decyzja ostateczna została dotknięta wadliwością określoną w art.145 § 1 Kpa (pkt 8). Zobligowało to organ do przeprowadzenia postępowania w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Granice postępowania są zakreślone sprawą rozstrzygniętą decyzją ostateczną, tzn. dopuszczalne jest wyłącznie rozstrzygnięcie sprawy tożsamej pod względem podmiotowym, przedmiotowym i podstawy prawnej sprawy rozstrzygniętej decyzja ostateczną. W niniejszej sprawie decyzją ostateczną z dnia [...].05.2013r. nr [...] rozstrzygnięto sprawę dotyczącą zatwierdzenia na podstawie art. 96 ust.1 u.g.n. projektu podziału działki nr [...]. Przyjmuje się, że postępowanie wznowieniowe prowadzi się wg przepisów o postępowaniu przed organem I instancji, a organ nie jest związany ustaleniami stanu faktycznego i prawnego dokonanymi w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. W świetle tegoż w ocenie organu zarzuty skarżącej okazały się nieuzasadnione. Postanowienie o pozytywnym zaopiniowaniu wstępnego projektu podziału nieruchomości samoistnie nie przesądzało o tym, że należało wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej bądź o tym, że decyzja w przedmiocie której doszło do wznowienia postępowania okazała się prawidłowa. Organ odwoławczy wskazał, że o ile negatywne zaopiniowanie wstępnego projektu podziału wyklucza jego zatwierdzenie, to pozytywne zaopiniowanie wstępnego projektu podziału nie oznacza, że organ jest zobowiązany wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu podziału. Postanowienie o pozytywnym zaopiniowaniu projektu podziału jest bowiem tylko jedną z przesłanek, a nie jedyną przesłanką, badanych w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu podziału. Ponadto postanowienie o pozytywnym zaopiniowaniu wstępnego projektu podziału wydane we wznowionym postępowaniu nie jest tożsamym w treści z postanowieniem poprzedzającym decyzję ostateczną zapadłą przed wznowieniem postępowania. W tym pierwszym postanowieniu – w odróżnieniu od późniejszego – nie odniesiono się do kwestii obwarowania wydzielenia działki nr [...] o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha przeznaczonej do rolniczego wykorzystania ograniczeniami określonymi w art.93 ust.2a u.g.n. W konsekwencji zaskarżoną decyzją odmówiono zatwierdzenia przedłożonego projektu podziału wskazując, że wprawdzie przedłożony projekt podziału jest zgodny z ustaleniami m.p.z.p., jednak nie mógł on zostać zatwierdzony z uwagi na brak zgodności z art.93 ust.2a u.g.n. W tym zakresie organ prowadzący postępowanie związany był oceną stanu faktycznego i prawnego wyrażoną przez WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 17.09.2010r. II SA/Po 401/10. Ponadto powołując się na judykaturę SKO wskazało, że dopuszczalny jest podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie miejscowym, a ocena ta powinna dotyczyć całej nieruchomości, tj. każdej z działek mających powstać wskutek podziału. Podkreślono, że plan miejscowy nie powinien zawierać zapisów sprzecznych z przepisami, w tym z przepisami u.g.n., np. zapisu o możliwości podziału nieruchomości przeznaczonej na cele rolne na działki o pow. mniejszej niż 0,3000 ha, gdyż taki zapis pozostaje w sprzeczności z art. 93 ust. 2a u.g.n. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zauważyło iż nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie przepis art.95 pkt 6a u.g.n. na który powołuje się skarżąca, gdyż decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości na podstawie zawartej w tym przepisie jest jedynie decyzją deklaratoryjną, bowiem prawotwórczy charakter ma decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

PAK K. W. B. K. SA wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].05.2013r. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała przebieg postępowania. Odnosząc się do meritum skarżąca podniosła, iż w jej ocenie postanowienia obowiązującego m.p.z.p. dopuszczają, aby nieruchomość objęta postępowaniem podziałowym była wykorzystana zarówno na korytarz odstawy węgla, jak i na cele rolnicze. Wskazała, iż w literaturze przyjmuje się, że w stosunku do działki w skład której wchodzi oprócz użytku rolnego również teren o innym przeznaczeniu, podział może zostać dokonany bez względu na ograniczenia ustawowe wskazane w art. 93 ust. 2a u.g.n. Ograniczeń takich nie można bowiem interpretować rozszerzająco. W analizowanym przypadku niewątpliwie plan miejscowy przewiduje, że nieruchomość stanowiąca przedmiot podziału przeznaczona jest zarówno na cele związane z budową trasy odstawy węgla, jak i na cele rolnicze. Dlatego zdaniem skarżącej organ powinien brać pod uwagę wszystkie cele na jakie może być wykorzystana nieruchomość zgodnie z prawem miejscowym. Jeżeli plan miejscowy przewiduje możliwość wydzielenia działek również na cele nierolnicze, to nie ma przeszkód, by wydzielić działkę mniejszą niż 0,3000 ha wykorzystywaną na cele rolnicze. Nie jest to bowiem jedyny sposób jej wykorzystania przewidziany przez m.p.z.p. Dalej skarżąca podniosła, iż art.95 pkt 6a u.g.n. przewiduje, iż niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział może nastąpić w celu wydzielenia części nieruchomości objętej decyzja o lokalizacji linii kolejowej. Wprawdzie decyzja taka nie została wydana w rozpatrywanym przypadku, jednakże jest ona wskazana w m.p.z.p., co przemawia za wydzieleniem działek przeznaczonych na cele rolnicze mniejszych niż 3000m.kw. jeżeli jest to zgodne z postanowieniami m.p.z.p. Dlatego zaskarżona decyzja jest sprzeczna z art. 93 ust. 2a u.g.n.

Ponadto skarżąca podkreśliła nadzwyczajny charakter postępowania wznowieniowego. W przekonaniu skarżącej we wznowionym postępowaniu nie powinno się oceniać wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, lecz tylko te, które legły u podstaw wznowienia postępowania, a więc w tym przypadku określonych w art.145 § 1 pkt 8 k.p.a. Biorąc pod uwagę, że postępowanie w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału zakończyło się wydaniem postanowienia opiniującego pozytywnie taki sam projekt podziału, jaki legł u podstaw wydania decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...].08.2010r. zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...], to Kolegium powinno wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. Skoro okazało się, że stwierdzona podstawa wznowienia postępowania nie miała wpływu na prawidłowość wydanej decyzji, to we wznowionym postępowaniu organ nie powinien uchylać decyzji dotychczasowej. Ewentualne naruszenie art. 93 ust. 2a u.g.n. teoretycznie mogłoby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, a nie do jej uchylenia we wznowionym postępowaniu. W sprawie niniejszej doszło wiec do uchylenia ostatecznej decyzji z powodu stwierdzenia innej wady niż uzasadniająca wznowienie postępowania, co stanowi naruszenie art.151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art.145 § 1 k.p.a., gdyż do uchylenia decyzji doszło z przyczyn innych niż określone w art.145 § 1 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Uczestnik postępowania J.G. w swym piśmie z dnia 01.12.2013r. wniósł o oddalenie skargi i dodatkowo wskazał, że skarżąca bezpodstawnie twierdzi, że w sprawie będzie wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej i że przesądzi ona o podziale działki. Podkreślił, że nie wyraża on zgody na przeprowadzenie żadnej inwestycji na działce nr [...], gdyż trasa węglowa podchodziłaby pod jego zabudowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), sprowadza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. dokonano ustalenia stanu faktycznego a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 k.p.a., a więc w sposób przekonywujący. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że kontrolą sądową w analizowanej sprawie objęte zostały decyzje wydane w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, czyli w trybie wznowienia postępowania.

Postępowanie wznowieniowe zmierza do weryfikacji decyzji ostatecznej. W tym znaczeniu jest to postępowanie, które stanowi zaprzeczenie zasady trwałości decyzji administracyjnej. Wynikająca z art. 16 k.p.a. zasada trwałości decyzji ostatecznych ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji skutków prawnych. Formalna strona zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej wyraża się w tym, że decyzje te obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Przepis art. 16 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wzruszenia decyzji ostatecznej, ale jedynie w wyniku przeprowadzenia postępowania w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postępowania.

Istotą postępowania wznowieniowego jest zbadanie czy postępowanie poprzedzające wydanie kwestionowanej decyzji, dotknięte jest kwalifikowanymi wadami prawnymi, a w wypadku pozytywnych ustaleń w tym zakresie - wydanie nowej decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty (art. 151 §1 pkt 2 k.p.a.). Ze względu na szczególny charakter tego trybu postępowania, które zmierza do weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, przesłanki warunkujące wznowienie postępowania administracyjnego nie mogą być interpretowane rozszerzająco.

Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wymienione zostały w art. 145 §1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27,

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Celem postępowania wznowieniowego jest zatem ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami, a w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a.).

W przedmiotowej sprawie postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r. o wszczęciu postępowania wznowieniowego wydano zostało na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. chodzi o sytuacje, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji. Chodzi o taką zależność, że wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Termin "w oparciu" użyty w art. 145 § 1 pkt 8 kpa jest bowiem tożsamy ze zwrotem "na podstawie" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II GSK 156/06, Lex nr 276701). W przepisie tym chodzi o sytuację gdy decyzja została oparta na ,,kompetentnym" rozstrzygnięciu sądu lub innego organu, a rozstrzygnięcie to wchodziło w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej. Uchylenie lub zmiana tej podstawy musi oczywiście wywrzeć odpowiedni wpływ na moc obowiązującą decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 605/08, Lex nr 564152). Związek, o którym mówi art. 145 § 1 pkt 8 kpa, można zobrazować jako pewną sekwencję działań prawnych organu administracyjnego, zgodnie z logiką których jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę wydania innej decyzji (ta druga decyzja zależna jest od decyzji pierwszej). Podkreślić przy tym trzeba, iż wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. W skład pojęcia ,,w oparciu, użytego w art. 145 § 1 pkt 8 kpa, wchodzą związki wynikające wprost z prawa materialnego (tak jak w przedmiotowym wypadku zależność decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości i postanowienia w przedmiocie wstępnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości), jak i zależność o charakterze procesowym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II GSK 156/06, Lex nr 276701).

W przedmiotowej sprawie uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17.09.2010r. sygn. akt II SA/Po 401/10 postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] oraz poprzedzającego postanowienia Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości, spowodowało konieczność wznowienia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu podziału przedmiotowej nieruchomości zakończonej decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...].06.2010r. nr [...].

Odnosząc się do argumentacji skarżącej, iż biorąc pod uwagę, że postępowanie w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału zakończyło się wydaniem postanowienia opiniującego pozytywnie taki sam projekt podziału jaki legł u podstaw wydania decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...].08.2010r. zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...], to Kolegium powinno wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej, wskazać należy, że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygniecie sprawy rozstrzygniętej ostateczną decyzją, wydaną w postępowaniu zwykłym. W wyniku ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia, organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania, odmawia uchylenia decyzji (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.), albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do uchylenia, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.) zob. wyrok NSA z dnia 08.11.2012r. sygn. akt I OSK 1854/12 LEX nr 1291360. Mają powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż organ prowadząc ponownie sprawę, stwierdzając zaistnienie przesłanki z art. 145 §1 pkt 8 k.p.a. ponownie rozstrzyga sprawę w całości, a nie ogranicza się do orzekania tylko w zakresie stwierdzonego uchybienia będącego podstawą do wznowienia postępowania. Powyższe wynika wprost z brzmienia art. 156 §1 pkt 2 k.p.a.

Odnosząc się do zasadniczego postępowania objętego skargą wskazać należy, że zakresem wniosku złożonego przez PAK K. W. B. K. S.A. było wydanie decyzji zatwierdzającej przedłożony wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym N. Gm. W. oznaczonej nr ewid. [...] o pow. [...] ha stanowiącej własność J.G. w celu wydzielenia działki pod trasę odstawy węgla z Odkrywki T. Przedmiotowa nieruchomości położona jest na obszarze objętym "miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla inwestycji celu publicznego - eksploatacja węgla brunatnego metodą odkrywkową - odkrywka T - Etap I", zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] rady Gminy W. z dnia [...] września 2009 roku (Dz. U. Woj. Wielkopolskiego Nr 189, poz. 3094). Przeznaczenie tego obszaru to "PG-KDW-O, IT, R - teren i obszar górniczy, korytarzy odstawy węgla i infrastruktury technicznej oraz teren rolniczy".

Postępowanie w zakresie podziału nieruchomości uregulowane jest w Dziale III ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami w Rozdziale 1 - podziały nieruchomości. Art. 92 informuje do jakich nieruchomości nie stosuje się przepisów rozdziału o podziale nieruchomości, zaś kolejne przepisy regulują zasady podziału, tryb postępowania i opłaty adiacenckiej. Ust. 1 art. 92 statuuje zasadę, iż do nieruchomości przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a gdy nie ma planów wykorzystywanych na te cele nie stosuje się przepisów rozdziału o podziale (ust. 2 wyjaśnia co należy rozumieć przez nieruchomości wykorzystywane na te cele). Przepis ten jednocześnie przewiduje wyjątek od tej zasady, stanowiąc, że zasady dotyczące podziału tych nieruchomości stosuje się w przypadku gdy istnieje konieczność wydzielenia nowych dróg albo gdy dokonanie podziału spowodowałoby wydzielenie działek o powierzchni mniejszej niż 3000 m2. Z mocy zatem art. 92 jeśli wpłynie wniosek o podziale nieruchomości organ właściwy (art. 96 ust. 1) bada czy jest to nieruchomość rolna lub leśna, a dalej jaki jest cel podziału: konieczność wydzielenia dróg, lub jaki jest skutek wydzielenia działek o powierzchni mniejszej niż 3000 m2. Jeżeli zachodzi któraś z tych okoliczności prowadzone jest postępowanie co do podziału, gdyż w przeciwnym wypadku nie mają zastosowania przepisy ustawy.

Zasady co do możliwości dopuszczalności podziału określają art. 93-95 i art. 96 ust. 1a.

Jeśli idzie o nieruchomości, o których mowa w art. 92 ust. 1 dopuszczalność ich podziału reguluje art. 93 ust. 2a. Stanowi on, że podział nieruchomości na działki o powierzchni mniejszej niż 3000 m2 jest dopuszczalny pod warunkiem, że działki zostaną przeznaczone na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami, przy czym ta zasada nie dotyczy podziałów nieruchomości, o których mowa w art. 95.

Z zestawienia art. 92 i 93 ust. 2a wynika zatem, iż przepisy rozdziału o podziale nieruchomości stosuje się do nieruchomości rolnych i leśnych - jeśli idzie o wydzielenie dróg zawsze, do podziału na działki mniejsze niż 3000 m2 tylko, gdy idzie o przeznaczenie wydzielonych działek na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonanie regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami, chyba że idzie o podział nieruchomości, o których mowa w art. 95.

Kolejny zatem etap postępowania, po otrzymaniu wniosku o podział nieruchomości i ustaleniu, że dotyczy on nieruchomości, o których mowa w art. 92 - rolnych i leśnych, to ustalenie czy podział mieści się w zasadzie wskazanej w art. 93 ust. 2a. Jeśli okaże się, że tak prowadzone powinno być dalej postępowanie co do podziału wg trybu przewidzianego w dalszych przepisach, w przeciwnym wypadku nie ma podstaw do prowadzenia postępowania, skoro podział jest w ogóle niedopuszczalny. Brak podstaw do prowadzenia postępowania podziałowego wynika z art. 93 ust. 1 i 4.

Art. 93 ust. 1 stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, a w razie braku planu stosownie do art. 94. Decyzja w przedmiocie podziału jest poprzedzona stwierdzeniem zgodności podziału z ww. zasadą, tj. z ustaleniami planu lub z warunkami wskazanymi w art. 94. Ten etap postępowania, tj. stwierdzenia zgodności dokonuje się postanowieniem właściwego organu (art. 93 ust. 4 i 5), jednak może być wdrożony tylko wówczas, jeżeli podział jest dopuszczalny. Jeżeli bowiem nie jest on dopuszczalny nie ma podstaw do stwierdzenia zgodności z planem, bądź z warunkami przewidzianymi w art. 94 (zob. wyrok NSA z dnia 30.01.2013r. sygn. akt I OSK 1558/11).

W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy W. postanowieniem z dnia [...].07.2011r. nr [...] zaopiniował pozytywnie przedłożony projekt podziału przedmiotowej nieruchomości jako zgodny z ustaleniami m.p.z.p. Fakt, iż w ramach tego postępowania nie skontrolowano spełnienia wymogów z art. 93 ust. 2a, nie oznaczało, iż właściwy organ wydając decyzję w przedmiocie projektu podziału nieruchomości, nie mógł uwzględnić treści art. 93 ust. 2a u.g.n. Organ wydając decyzję musiał bowiem uwzględnić treść obowiązujących przepisów. Istotnym jest również, że w niniejszej sprawie został już wydany wyrok tutejszego Sądu (z dnia 26 lipca 2012r. sygn. II SA/Po 1165/11), którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania – na mocy art. 153 P.p.s.a.– wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W powołanym wyroku Sąd oddalając skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2011 r., znak [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości, wskazał na konieczność wzięcia pod uwagę w trakcie wydawaniu decyzji w przedmiocie podziału działki nr [...] treści art. 93 ust. 2a u.g.n.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż projekt podziału nieruchomości przedstawiony przez wnioskodawcę przewiduje wydzielenie działek:

1/ nr [...] o pow. [...] ha pozostającej przy właścicielu,

2/ nr [...] o pow. [...] ha przeznaczonej pod trasę węglową,

3/ nr [...] pow. [...] pozostającej przy właścicielu,

Z uzasadnienia postanowienia Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2011 r., znak [...] wynika, iż działka nr 200/3 wydzielona w wyniku proponowanego podziału nie sąsiadowała by bezpośrednio z działkami rolnymi należącym do J.G. Z działki nr [...] do działki nr [...] konieczny byłby przejazd przez działkę nr [...], która ma zostać wydzielona pod linię kolejową. Możliwym jest również objazd przez drogi gminne, które oznaczone są numerami [...],[...],[...],[...], a następnie drogą technologiczną wzdłuż trasy węglowej po wschodniej stronie działek nr [...],[...],[...],[...]. Niemożliwe byłoby więc pozostawienie jej przy dotychczasowym właścicielu i połączenie z pozostałymi działkami rolnym należącymi do J.G.

Mając powyższe na uwadze zasadnym było wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości objętej zakresem przedmiotowego postępowania. Tym samym skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na mocy art. 151 P.p.s.a.