Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1129/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej~Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 2 pkt 3, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, 9, 11
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz,, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant stażysta Mateusz Kownacki, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. sprawy ze skargi K. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Audi A6 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją nr [...] z dnia 23 czerwca 2016 r. określił K. Ż. (dalej powoływany także jako Skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki A. nr VIN: [...] na 15 774 zł w miejsce zadeklarowanego zobowiązania podatkowego z ww. tytułu w wysokości 4 984 zł z terminem płatności 3 lipca 2015 r.

Z powyższą decyzją nie zgodził się Skarżący i w złożonym odwołaniu do Dyrektora Izby Celnej w B. wniósł o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił m.in. naruszenie art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 104 ust. 8-9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752 ze zm., dalej powoływana jako u.p.a.) poprzez uznanie, iż cena zapłacona przez niego będąca przedmiotem postępowania całkowicie odbiega od cen podobnych pojazdów na rynku amerykańskim, co doprowadziło do bezpodstawnego wszczęcia postępowania weryfikacji ceny nabycia pojazdu, zmierzającego do ustalenia średniej wartości rynkowej przedmiotowego samochodu osobowego, błędnie przyjęto za podstawę opodatkowania uśrednione ceny samochodów o innych uszkodzeniach lub bez uszkodzeń, niż samochód objęty przedmiotową decyzją, bowiem prawidłowe stanowisko organów celnych winno się odnosić do weryfikacji pojazdu podobnego, o podobnych uszkodzeniach, nabytego na terytorium Stanów Zjednoczonych, a nie pojazdu nabytego na terytorium Polski; oraz art. 122, art. 124, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej powoływana jako o.p.) poprzez niewłaściwe dokonanie ustaleń w zakresie wyposażenia pojazdu w oparciu o pismo producenta dotyczące zakresu wyposażenia pojazdu fabrycznie nowego, przy pominięciu rzeczywistego zakresu wyposażenia pojazdu na dzień jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Skarżący dołączył do odwołania wydruki stron internetowych, które w jego ocenie dowodzą i uzasadniają zapłaconą cenę oraz tabelaryczne zestawienie cen samochodów w Polsce i Stanach Zjednoczonych.

Decyzją z dnia [...] września 2016 r., Nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że z akt sprawy wynika, że Skarżący w dniu [...] kwietnia 2015 r. zakupił w USA uszkodzony (wycofany z ruchu - salvage certificate) samochód osobowy A. nr VIN: [...] model 2015 za kwotę 5 535 USD, opłaciła koszty ubezpieczenia i transportu (CIF) samochodu do Rotterdamu w kwocie 800 USD, a następnie w dniu [...] maja 2015 r. w holenderskim urzędzie celnym w opłaciła należności z tytułu importu pojazdu w łącznej kwocie 2429,86 EUR (w tym cło 10% od wartości celnej 5897 EUR, podatek VAT w kwocie 1445,16 EUR i koszty wyładunku 395 EUR). Następnie w dniu [...] czerwca 2015 r. Skarżący złożył w Urzędzie Celnym w B. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego (AKC-U) dotyczącą samochodu osobowego marki A. nr VIN: [...], wskazując rok 2015, pojemność silnika 2995 cm3, podstawę opodatkowania w kwocie 26 795 złotych, podatek akcyzowy w kwocie 4984 zł obliczony zgodnie ze stawką 18,6% oraz datę powstania obowiązku podatkowego w dniu [...] czerwca 2015 r. Wezwaniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wezwał Skarżącego do pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego w stanie nieuszkodzonym, ustalonej przez organ podatkowy w kwocie 217 537 zł. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. Skarżący przesłał dwa zdjęcia z opisem uszkodzeń pojazdu.

Po wszczęciu postępowania podatkowego, Naczelnik Urzędu Celnego w B. dokonał analizy ofert sprzedaży podobnych, uszkodzonych pojazdów na rynku amerykańskim, w wyniku której ze strony www[...]..com uzyskano informacje o ofertach sprzedaży samochodów marki A. model 2014 uszkodzonych w stopniu znacznym w wysokości: 12 800, 13 000, 16 300 i 17 200 dolarów amerykańskich (USD). Mając na względzie powyższe, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji słusznie uznał, iż wskazana przez Skarżącego podstawa opodatkowania odbiega od cen na rynku amerykańskim i tym samym nie jest ona uzasadniona uwarunkowaniami cenowymi panującymi na rynku nabycia, w związku z czym odmienność cen na rynku zakupu auta nie stanowi uzasadnionej przyczyny, o której mowa w art. 104 ust. 8 u.p.a.

W ramach tegoż postępowania, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. organ I instancji powołał biegłego w celu ustalenia wartości rynkowej nabytego pojazdu na moment powstania obowiązku podatkowego to jest maj 2015 r. Biegły określił wartość rynkową pojazdu w stanie uszkodzonym metodą stopnia uszkodzenia na kwotę 102 683 zł, a metodą zredukowanego kosztu naprawy na 139 098 zł.

Mając na względzie powyższe Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił podstawę opodatkowania w oparciu o opinię powołanego w sprawie biegłego, przyjmując za zasadny sposób określenia wartości przedmiotowego pojazdu metodą stopnia uszkodzenia pojazdu. W zakresie zastosowania przez biegłego współczynników wpływających na wartość pojazdu Naczelnik Urzędu Celnego w B. uznał, iż mając na uwadze treść art. 104 ust. 11 u.p.a., prawidłowy sposób określenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zdeterminowany jest definicją ustawową, która nakazuje uwzględniać zamknięty katalog czynników wymienionych w tym przepisie, mających wpływ na określenie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Czynnikami tymi są: marka, model, rocznik, wyposażenie i stan techniczny, czynnikiem takim nie jest natomiast współczynnik zbywalności. Ponadto ustalenie średniej wartości rynkowej samochodu, zgodnie z art. 104 ust. 11 u.p.a. powinno uwzględniać wyposażenie oraz stan techniczny pojazdu, a nie koszty związane z jego przyszłą naprawą. Wobec poczynionych ustaleń organ I instancji zasadnie uznał, iż wartość pojazdu w wysokości ustalonej przez biegłego winna zostać pomniejszona o współczynnik stopnia uszkodzenia (0,64) i współczynnik uszkodzeń ukrytych (0,94) przyjęte zgodnie z opinią biegłego. W efekcie powyższego notowanie rynkowe brutto samochodu A. nr VIN: [...] na moment powstania zobowiązania podatkowego zostało określone na kwotę 123 714,82 zł.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w B., ustalenia dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. po złożeniu deklaracji podatkowej przez Podatnika uprawniały i obligowały organ podatkowy do wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w akcyzie z tytułu dokonanego przez Stronę wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego A.

Dyrektor Izby Celnej w B., wskazując na obowiązujące przepisy u.p.a., podkreślił, że w sprawie bezspornym jest, że zdeklarowana przez Skarżącego podstawa opodatkowania z tytułu nabycia samochodu osobowego A. znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego. Średnia cen ofertowych ustalonych przez organ I instancji (12 800, 13 000, 16 300 i 17 200 USD) wynosi 14 825 USD, to jest prawie trzykrotnie więcej niż deklarowana cena zakupu. Należy również zauważyć, iż organ I instancji analizował oferty modelu 2014, natomiast Skarżący zakupił nowszy samochód modelu rocznikowego 2015.

Powyższej oceny, zdaniem organu, nie mogą zmienić twierdzenia Skarżącego jakoby dane ze stron internetowych były niewiarygodne, a postępowanie podatkowe winno uwzględniać okoliczność, że Skarżący jak twierdzi jest najbardziej doświadczonym kupcem samochodów w Polsce. Nie ulega wątpliwości, iż na każdym rynku może funkcjonować szereg podmiotów pośredniczących w obrocie rożnymi dobrami, w tym wypadku samochodami, jednakże brak jest racjonalnego uzasadnienia dlaczego, strony internetowe zawierające dane o cenach samochodów na rynku amerykańskim miałaby wskazywać dane o cenach tych samochodów w wartościach wielokrotnie wyższych od faktycznych cen rynkowych czy ofert cenowych. Informacje zawarte na stronach internetowych, ocenione zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nie potwierdzają twierdzeń Skarżącego, jakoby jej doświadczenie i umiejętności pozwalały na zakupy używanych samochodów powypadkowych w cenach rzędu 1/3 wartości wskazywanych w ofertach internetowych. Ofert te dotyczyły samochodów podobnie uszkodzonych w stopniu znacznym skutkujących wycofaniem pojazdów z ruchu (salvage certificate) i były składane przez podmioty zajmujące się, podobnie jak Skarżący, profesjonalnie handlem samochodami.

Organ podkreślił, że nie ulega wątpliwości, iż amerykański rynek samochodowy jest rynkiem różnym od polskiego, co daje możliwość wykonywania zyskowny operacji handlowych, takich jak dokonywane przez Skarżącego, jednakże obowiązujące przepisy prawa mówią o średniej wartości rynkowej samochodu osobowego rozumianej jako wartość na rynku krajowym, nie wartość na rynku kraju zakupu. Przepisy u.p.a. są w tym zakresie różne od przepisów celnych.

Biorąc powyższe pod uwagę jako niezasadne należy ocenić sformułowane w odwołaniu zarzuty naruszenia zasad postępowania podatkowego i przepisów ustawy o podatku akcyzowym. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją organ I instancji w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podjął wszelkie niezbędne działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w postępowaniu podatkowym, a postępowanie to przeprowadzono z zachowaniem zasad postępowania określonych w art. 122, 180, 187 § 1, 191 i 197 § 1 o.p.

Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie zarówno przepisów postępowania jak i prawa materialnego, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności zarzucono naruszenie:

– art. 122, art. 180 o.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wydanie rozstrzygnięcia na podstawie niepełnego, wybiórczego postępowania dowodowego;

– art. 187 § 1, art. 188, art. 191 o.p. poprzez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i wydanie decyzji na podstawie opinii rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] maja 2016 pana R. P. w sytuacji, gdy została wykonana na podstawie zdjęć internetowych z giełdy ubezpieczeniowej bez oględzin i sprawdzenia w warunkach warsztatowych na stanowisku diagnostycznym;

– art. 104 ust. 8 u.p.a. poprzez bezpodstawne zastosowanie;

– art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego Rozporządzenie Rady EW nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez jego niezastosowanie;

– art. 82a ustawy z dnia 23 sierpnia 2004 r. o podatku akcyzowym poprzez bezpodstawne jego zastosowanie polegające na porównaniu wartości samochodu w stanie nieuszkodzonym do wartości samochodu uszkodzonego i na tej podstawie ustalenie, że wysokość podstawy opodatkowania zadeklarowana przez stronę "znacznie odbiega od wartości rynkowej w sytuacji, gdy właściwe zastosowanie tego przepisu powinno polegać na porównaniu średniej wartości pojazdów tej samej marki, modelu, rocznika, z tym samym wyposażeniem i w zbliżonym stanie technicznym;

– art. 100 ust. 1 pkt. 2, art. 101 ust. 2 pkt. 1, art. 104 ust. 1 pkt. 2, art.104 ust. 8-9 u.p.a. poprzez uznanie, iż cena zapłacona przeze mnie będąca przedmiotem postępowania całkowicie odbiega od cen podobnych pojazdów na rynku amerykańskim.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skargę należało oddalić, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

W pierwszym rzędzie należy wskazać, że w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi kwota, którą podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy – art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. Ustawodawca przewidział jednak pewne odstępstwa od tej zasady, opierając podstawę opodatkowania na kryterium wartości samochodu. Tak jest w przypadku, o którym mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2 in fine w zw. z art. 101 ust. 2 pkt 3 u.p.a., czy też w sytuacji opisanej w art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a.

Zastosowane w tej sprawie przez organy przepisy art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a. stanowią, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 u.p.a., bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 104 ust. 11 u.p.a. średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

Dokonując wykładni art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a., można stwierdzić, że jedną z przyczyn, która może uzasadniać znaczne odstępstwo ceny nabycia samochodu osobowego od średniej wartości rynkowej tego typu pojazdów w kraju, są uwarunkowania rynku, na którym samochód został nabyty. Ta okoliczność w niniejszej sprawie została jednak zbadana i uwzględniona przez organy obu instancji. Przede wszystkim organy posłużyły się informacją ze strony internetowej, gdzie wartości samochodów powypadkowych, o zbliżonych parametrach i stopniu uszkodzenia na rynku amerykańskim (A. model 2014) wystawiane były za ceny: 12 800, 13 000, 16 300 i 17 200 USD. Średnia cen ofertowych ustalonych przez organ I instancji wynosiła zatem 14 825 USD, co prawie trzykrotnie przekracza deklarowaną cenę transakcyjną. Trzeba zaznaczyć, że przedmiotem analizy były pojazdy podobne, uszkodzone w stopniu znacznym - skutkującym wycofaniem pojazdów z ruchu według prawa amerykańskiego (salvage certificate). Dane te znalazły również potwierdzenie w ofertach sprzedaży samochodów A. zgromadzonych w postępowaniu odwoławczym (odpowiednio 10 500 USD, 11 600 USD, 13 800 USD, 16 000 USD). Już na tej podstawie organy mogły stwierdzić, że cena samochodu Skarżącego (5 535 USD) nie mieści się w granicach cenowych właściwych dla rynku amerykańskiego, lecz znacznie od nich odbiega.

Ustaleń tych nie podważają przedstawione przez Skarżącego w toku postępowania oferty sprzedaży podobnych samochodów na rynku amerykańskim. Informacje te wskazują na ceny wyższe od deklarowanej ceny transakcyjnej – 6 500 USD, 8 200 USD i 9 450 USD. Przedstawione oferty amerykańskie, mimo że dotyczą samochodów modelu 2014 (starszego o rok od modelu nabytego przez Skarżącego), to i tak są znacznie wyższe od deklarowanej ceny transakcyjnej - średnia ofert przedstawionych przez Skarżącego wynosi 8 200 USD.

Jak trafnie zauważa organ, Skarżący profesjonalnie zajmujący się handlem samochodami zadeklarował podstawę opodatkowania przedmiotowego samochodu A. w kwocie 26 795 zł, podczas gdy tylko udokumentowane wydatki związane z nabyciem i sprowadzeniem do Unii Europejskiej tego samochodu przekroczyły 34 000 zł (koszty zakupu, transportu, cła, podatku importowego). Nadto już po trzech tygodniach od sprowadzenia samochodu na terytorium Polski wszystkie uszkodzenia pokolizyjne zostały naprawione i w dniu [...] czerwca 2015 r. sprawny technicznie pojazd przeszedł pozytywnie badania techniczne. Uzyskana cena sprzedaży samochodu (160 000 zł) jest zdecydowanie wyższa od wskazywanych przez Skarżącego cen mających być właściwymi dla rynku polskiego (109 000 zł, 119 900 zł, 126 000 zł). Podważa to również argumentację Skarżącego dotyczącą negatywnego wpływu powypadkowej historii pojazdu na możliwe do uzyskania ceny sprzedaży.

Zdaniem Sądu nie ma przeszkód, aby średnią wartością rynkową danego samochodu osobowego ustalić na podstawie ofert sprzedaży, w tym informacji zawartych na stronach internetowych, zwłaszcza w sytuacji braku dostępnych danych dotyczących ostatecznych cen transakcyjnych. Należy zgodzić się z organem, że do stwierdzenia tej wartości wystarczy dokonanie z należytą starannością określenia przeciętnych cen rynkowych, co nie wymaga weryfikacji konkretnych zrealizowanych transakcji kupna-sprzedaży na rynku kraju zakupu. Informacje wynikające z ofert sprzedaży dotyczące cen pojazdów pozwalają na ustalenie ceny najbardziej prawdopodobnej do uzyskania na rynku za pojazd tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

Podkreślić należy, że przeprowadzona przez organy analiza porównawcza auta nabytego przez Skarżącego z innymi autami tej samej marki i modelu, o wcześniejszym roku produkcji, z podobnym stanem technicznym (zakresem uszkodzeń) oraz wyposażeniem miała na celu jedynie ustalenie rozbieżności w deklarowanej wartości nabytego pojazdu z dostępnymi na tym samym rynku a nie weryfikowania wartości pojazdu nabytego przez Skarżącego. Poczynione przez organy ustalenia potwierdzają, że różnica między średnią wartością rynkową samochodu osobowego ustaloną przez organy podatkowe, a wartością podstawy opodatkowania zadeklarowaną przez Skarżącego jest na tyle istotna, że organ podatkowy był uprawniony do określenia wysokości podstawy opodatkowania zgodnie z art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a.

Przechodząc zatem do oceny prawidłowości ustalenia wartości rynkowej samochodu Skarżącego, należy stwierdzić, że organy w zgodzie z prawem uwzględniły do tej wyceny takie czynniki jak marka samochodu, model, rocznik, wyposażenie i stan techniczny, które zostały ustalone w oparciu o opinię powołanego w sprawie biegłego – R. P., którego opinia korzysta z ustawowego waloru opinii biegłego i jak każdy inny dowód w sprawie podlegała ocenie organów podatkowych.

Analizując kwestię ustalenia średniej wartości rynkowej pojazdu organy wzięły pod uwagę, że z art. 104 ust. 11 u.p.a. wynika zamknięty katalog czynników mających wpływ na określenie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego to jest: marka, model, rocznik, oraz wyposażenie i stan techniczny, jeżeli jest to możliwe do ustalenia. Powyższa opinia, jako jeden z dowodów w sprawie, była natomiast przydatna dla określenia stopnia uszkodzenia nabytego pojazdu, które to informacje zostały uwzględnione przy sporządzaniu opinii przez biegłego.

Biegły R. P. w opinii z dnia [...] maja 2016 r. określił wartość bazową brutto pojazdu A. o nr VIN: [...] w stanie jak przed szkodą na kwotę 239 900 zł. Biegły wyliczył następnie wartość bazową głównych zespołów wycenianego pojazdu na 205 643 zł. W dalszej kolejności biegły uwzględniając wskazane w opinii współczynniki dokonał wyliczenia wartości samochodu w stanie uszkodzonym przyjmując metodę stopnia uszkodzenia – 102 683 zł oraz metodę zredukowanego kosztu naprawy – 139 098 zł. Organ dokonując swobodnej oceny zebranych dowodów w sprawie, w tym sporządzonej opinii biegłego, prawidłowo uznał, że wartość głównych zespołów przedmiotowego pojazdu powinna być pomniejszona stosownie do wyceny o współczynnik stopnia uszkodzenia (0,64) i współczynnik uszkodzeń ukrytych (0,94) co dało wynik notowania rynkowego brutto uszkodzonego pojazdu w kwocie 123 714,82 zł.

W uzasadnieniu skarżonej decyzji wyjaśniono również, dlaczego organy nie uwzględniły przyjętego przez biegłego współczynnika zbywalności. Wskazano, że współczynnik ten nie ma wpływu na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik. Wpływ współczynnika zbywalności jest uwzględniany już przy określeniu średniej ceny katalogowej, ponieważ wśród źródłowych cen samochodów, na podstawie których formułowana była cena uśredniona wyszczególniono samochody pochodzące z różnych regionów kraju. Współczynnik ten jest pojęciem subiektywnym i nie może mieć znaczenia w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 104 ust. 8 u.p.a. Znajduje to potwierdzenie w orzeczeniach sądów administracyjnych – wyrok WSA w Białymstoku z 21 sierpnia 2013 r., I SA/Bk 164/13, wyrok WSA w Warszawie z 24 stycznia 2013 r., III SA/Wa 1770/12, wyrok NSA z 25 kwietnia 2013 r., I GSK 1720/11.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że powołany w sprawie biegły dokonał wyceny wartości samochodu na podstawie danych przedstawionych przez Skarżącego, które odzwierciedlały stan samochodu w momencie jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Są to w szczególności zdjęcia i opis uszkodzeń dołączone do pisma z [...] czerwca 2015 r. oraz opis dokonanych napraw przedstawiony w piśmie z [...] lutego 2016 r. Bezpodstawne są również zarzuty dotyczące rzekomo niewłaściwego określenia wyposażenia pojazdu, gdyż zostało ono ustalone na podstawie danych samochodu przedstawionych przez przedstawiciela producenta. Stan wyposażenia, ponadstandardowy w stosunku do wersji na rynek polski, prawidłowo został uwzględniony jako wyposażenie dodatkowe zwiększające wartość bazową samochodu w stanie nieuszkodzonym. Wskazane przez Skarżącego uszkodzenia zostały natomiast uwzględnione w arkuszu ustalenia wartości pojazdu w stanie uszkodzonym (w tym np. poduszki i reflektory przeznaczone do wymiany).

Podstawą do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w akcyzie jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego, ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Z uwagi na powyższe na prawidłowość zaskarżonej decyzji nie wpływa podnoszona przez Skarżącego kwestia wydatków na dostosowanie nabytego pojazdu do wymogów rynku europejskiego, czy to w zakresie świateł, czy też systemu nawigacji lub radia.

W konkluzji należy stwierdzić, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie w tej sprawie. Nie doszło w niej do naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1 i art. 191 o.p. Organy wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. W prawidłowo ustalonym stanie faktycznym sprawy, organy właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego. W decyzji wyjaśniono przesłanki zastosowania procedury przewidzianej w art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a., w szczególności zasady, na jakich określono wysokość podstawy opodatkowania. Jak wskazano powyżej, nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących sposobu ustalenia przeciętnych cen rynkowych podobnych pojazdów, czy określenia czynników mających wpływ na wartość pojazdu.

Bezzasadne są podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów nieobowiązującej ustawy o podatku akcyzowym z 2004 r., a także Wspólnotowego Kodeksu Celnego, gdyż przepisy te nie miały zastosowania w kontrolowanej sprawie.

Podnoszona przez Skarżącego kwestia zwłoki we wszczęciu postępowania nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ mógł bowiem podjąć czynności w sprawie do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm).