Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1317/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 8 czerwca 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. po ponownym rozpatrzeniu wniosku E. i M. L. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt II SA/Kr 1295/12 z dnia 7 grudnia 2012 r. uchylającym decyzję Wojewody [...] z dnia 26.07.2012 r. oraz decyzję Starosty [...] z dnia 23.01.20112r. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w miejscowości P. na dz. ewid. nr [...], [...], [...] wraz, z infrastrukturą techniczną oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OSK 2570/13 z dnia 16.01.2015 r. oddalającym skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w miejscowości P. na działce nr [...], [...], [...] wraz z infrastrukturą techniczną (dojazd istniejącym zjazdem z drogi gminnej dz. ewid. ozn. nr [...], przyłącz energetyczny kablowy YAKXS 4x35 z istniejącego słupa nr [...] na dz. ewid. nr [...] do projektowanej szafy pomiarowej zabudowanej na złączu kablowym w linii ogrodzenia dz. ewid. nr [...] po dz. nr [...], linia energetyczna kablem ziemnym zalicznikowo z szafy pomiarowej do projektowanego budynku po dz. nr [...], [...], przyłącz kanalizacyjny do istniejącej studzienki kanalizacyjnej na dz. nr [...] po dz. nr [...], [...], studnia wiercona na dz. nr [...], instalacja wodociągowa zewnętrzna -przyłącz z projektowanej studni po dz. nr [...], [...], utwardzenie dojść, dojazdu, miejsca postojowego i placu manewrowego przy projektowanym budynku na dz. nr [...], [...], [...]). W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia 23 stycznia 2012 r. wydano inwestorom pozwolenie na budowę powyższej inwestycji. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu skargi T. B. wyrokiem z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1295/12 uchylił decyzję Wojewody [...] oraz Starosty [...] z dnia 23 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 2570/13 oddalił skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta [...] postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia w terminie do dnia 4 maja 2015 r. w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nieprawidłowości i uzupełnienia braków w projekcie budowlanym dotyczących lokalizacji projektowanej studni, co stanowiło przyczynę uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia 26 lipca 2012 r. oraz decyzji Starosty [...] z dnia 23 stycznia 2012 r. W dniu 4 maja 2015 r. inwestorzy uzupełnili wniosek o pozwolenie na budowę załączając egzemplarze poprawionego i uzupełnionego projektu budowlanego w którym zawarto i uwzględniono następujące dokumenty: 1/ decyzję zatwierdzającą projekt robót geologicznych na dz. nr [...], 2/ projekt robót geologicznych na wykonanie otworu poszukiwawczego (studni wierconej) za wodą zwykłą w obrębie utworów trzeciorzędowych na dz. nr [...], 3/ pismo Wójta Gminy [...] z dnia 21.08.2013 r., dotyczące ustaleń tekstowych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], 4/ opinię z dnia 12.08.2013 r. dotyczącą interpretacji ustaleń tekstowych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Organ wskazał, że działki nr [...], [...], [...] położone są w terenie objętym ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Jabłonka, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w Jabłonce Nr XV/143/2004 z dnia 22 marca 2004r., zmienionego uchwałami Rady Gminy w Jabłonce Nr XXXIV/288/2006 z dnia 17 marca 2006r., Nr LII/307/2010 z dnia 29 kwietnia 2010r., Nr LDC/354/2010 z dnia 20 października 2010r. i Nr VI/21/2011 z dnia 2 lutego 2011 r. o symbolu: "MU" tj. teren zabudowy mieszkaniowej oraz usług przeznaczony na cele mieszkalnictwa oraz nieuciążliwej działalności usługowej (...) i częściowo o symbolu "KD" tj. tereny ulic dojazdowych. Przedmiotowa inwestycja w całości znajduje się w terenach oznaczonych symbolem "MU". Zgodnie z paragrafem 7 pkt. 3, rozdział I planu " na całym obszarze objętym ustaleniami planu dopuszcza się (...) realizację nowych sieci i urządzeń infrastruktury technicznej niezbędnych dla potrzeb lokalnych(...). Wyjaśnienia kwestii ustaleń wymogów zawartych § 23 pkt 4 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania gminy Jabłonka dotyczących wymaganych badań stosunków hydrologicznych zlewni powyżej ujęcia dokonał w opinii z dnia 12.08.2013r. mgr inż. arch. J. B. autor planu, w którym stwierdził, iż

ustalenie to nie ogranicza możliwości lokalizacji nowych ujęć indywidualnych (studni ) a przy ich realizacji ustalenia § 23 pkt 4 nie maja zastosowania. Powyższe potwierdza autor opracowanego dla przedmiotowej sprawy projektu robót geologicznych na wykonanie projektowanej studni, który stwierdza, iż opracowanie stosunków hydrologicznych zlewni jest w tym przypadku zbędne. Organ stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie wymagania przedkładając uzupełniony projekt budowlany. Kompletny projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 Prawa budowlanego. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów. W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art.32 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego należało udzielić wnioskowanego pozwolenia na budowę.

Od tej decyzji odwołanie złożył T. B. podnosząc, że załączona jako wymagane uzupełnienie do projektu budowlanego opinia hydrologiczna dotycząca lokalizacji projektowanej studni sporządzona została nierzetelnie, bowiem uwzględnia jedynie prywatny interes inwestora. Ponadto odwołujący podniósł, że pomiędzy jego posesją, a działką objętą pozwoleniem na budowę istnieje spór co do przebiegu granicy, który winien zostać rozstrzygnięty przed udzieleniem pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] decyzją z dnia 20 sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że zarzut dotyczący nierzetelności opinii hydrologicznej dotyczącej warunków lokalizacji studni na terenie inwestycji oraz zakwestionowaniu uprawnień jej autora jest bezzasadny. Nie został on również poparty jakimkolwiek dowodem, np. w postaci innego specjalistycznego opracowania prowadzącego do innych niż wykazane wniosków. Co więcej, zarówno z pisma skarżącego jak i z akt sprawy wynika, że odwołujący nie zapoznał się z kwestionowaną opinią. Informuje się, że pan M. J., autor dołączonego do projektu budowlanego opracowania zatytułowanego: "Projekt robót geologicznych na wykonanie otworu poszukiwawczego 0-1 za wodą zwykłą w obrębie utworów trzeciorzędowych na dz. ew. [...] w miejscowości P. gm. [...]", figuruje w aktualnym, zamieszczonym na stronie Ministerstwa Środowiska spisie osób posiadających uprawnienia geologiczne. Uprawnienia kategorii V, jakie posiada, uprawniają między innymi do sporządzania projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem zasobów wód podziemnych, określaniem warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub podziemnym składowaniem odpadów, składowaniem odpadów na powierzchni, ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych oraz wykonywaniem i dokumentowaniem prac geologicznych w celu wykorzystania ciepła Ziemi, a także projektowaniem i wykonywaniem otworów obserwacyjnych. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania prawidłowości wykonania załączonego projektu robót geologicznych oraz płynących z tego opracowania wniosków. Ponadto stwierdzono, że projekt budowlany jest kompletny, zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Uprawniony projektant dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wobec spełnienia wymagań, o których mowa w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego organ I instancji był uprawniony do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji i udzieleniu inwestorowi pozwolenia na jej budowę.

Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł T. B. domagając się jej uchylenia. Skarżący podniósł, że już na etapie postępowania przed I instancją błędnie zostały ustalone strony postępowania w konsekwencji czego pozbawiono możności działania spadkobierców po I. S..

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zwartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zdaniem sądu jest zasadna.

W ocenie Sądu, w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie wykonano wskazań WSA w Krakowie zawartych w prawomocnym wyroku z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1295/12, co stanowiło naruszenie art. 153 P.p.s.a. Ponadto zaś organy obu instancji dokonały niepełnych ustaleń, materiał dowodowy nie został zebrany w sposób kompletny i rozpatrzony należycie, czym naruszono art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Zgodnie z dyspozycją art. 35 ust 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Stosownie zaś do art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Jak wskazał NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 czerwca 2014 r. sygn. II FSK 1889/12 uregulowanie zawarte w art. 153 P.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 P.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Starosta [...] oraz Wojewoda [...] był związany wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażonymi w uzasadnieniu prawomocnego wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę jest nimi związany, a więc jest zobowiązany do skontrolowania, czy organy prawidłowo zastosowały wskazania Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie.

Biorąc pod uwagę powyższe przypomnieć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1295/12 stwierdził, iż przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, organy administracji w tej sprawie nie uwzględniły wynikających miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymogów w zakresie sposobu zaopatrzenia nowo planowanej inwestycji w wodę pitną. Pominięto bowiem to, że zgodnie z § 23 pkt 3 planu miejscowego do czasu realizacji zbiorczych systemów wiejskich zaopatrzenia w wodę utrzymuje się zaopatrzenie z istniejących ujęć indywidualnych i grupowych. Natomiast pkt 4 powołanego przepisu stanowi, że lokalizacja ujęć i sposoby poboru wód winny być ustalane po przeprowadzeniu wymaganych badań stosunków hydrologicznych zlewni powyżej ujęcia i w oparciu o ich wyniki. W kontrolowanej sprawie inwestor nie przedłożył wymaganych powołanym przepisem prawa miejscowego badań stosunków hydrologicznych zlewni. Nie został także wezwany, w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do usunięcia powyższego braku. Jednocześnie Sąd podkreślił, że wskazanego powyżej obowiązku inwestora w zakresie przeprowadzenia badania stosunków hydrologicznych zlewni, nie zmienia § 7 pkt 3 planu miejscowego. Przepis ten stanowi, że na całym obszarze objętym planem dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej niezbędnej dla potrzeb lokalnych z zakresu: zaopatrzenia w wodę, odprowadzania i oczyszczania ścieków, zaopatrzenia w energię elektryczną. Powołany przepis zawiera ogólną normę, która doprecyzowanie znajduje w § 23 pkt 4 planu miejscowego. Ten ostatnio powołany przepis nakłada na inwestora obowiązek takiego lokalizowania ujęcia wody i sposobu jej poboru, aby nie zostały zakłócone stosunki hydrologiczne na terenie objętym inwestycją. Podstawę ocen w tym względzie stanowi właśnie opinia zawierająca badanie stosunków wodnych, o której mowa w analizowanym przepisie. Skoro więc w sprawie opinia taka nie została sporządzona, zatem jej brak uniemożliwiał wydanie inwestorom pozwolenia na budowę. WSA w Krakowie jednoznacznie wskazał, że ponownie prowadzone postępowanie winno zostać uzupełnione o brakujące, a wskazane wyżej wyniki badań, o których mowa w § 23 pkt 4 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Jabłonka. Wydając w sprawie decyzję, organ winien uwzględnić treść tego dokumentu.

Tym samym w obecnie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym ocenie Sądu podlegało to czy organy uzupełniły postępowanie o opinię zawierającą badanie stosunków wodnych i czy wyprowadziły z niej odpowiednie wnioski. W ponownie prowadzonym postępowaniu inwestorzy uzupełnili wniosek o pozwolenie na budowę załączając cztery egzemplarze poprawionego i uzupełnionego projektu budowlanego. W projekcie tym znajduje się opis techniczny studni wierconej na wodę pitną. Podano, że projektowany obiekt jest wolnostojącym elementem konstrukcyjnym przeznaczonym na pobór wody pitnej do projektowanego budynku mieszkalnego. Pobór wody ma następować przez zastosowanie pompy głębinowej zasilanej z instalacji elektrycznej budynku mieszkalnego. Projektowana studnia wiercona dla potrzeb zaopatrzenia w wodę projektowanego budynku mieszkalnego miałaby być wykonana z rur stalowych o średnicy 273 mm i PCV 160 mm. W uzupełnionym projekcie budowlanym w opisie uzupełniającym stwierdzono, że uzupełniono dokumentację projektową o projekt robót geologicznych na wykonanie otworu poszukiwawczego 0-1 za wodą zwykłą w obrębie utworów trzeciorzędowych na działce nr [...] w miejscowości P. gmina [...] wraz z zatwierdzającą go ostateczną decyzją z dnia 9 maja 2013 r. W ekspertyzie wprost wskazuje, iż opracowanie stosunków hydrologicznych zlewni jest zbędne.

Do projektu załączono również pismo Wójta Gminy [...] z opinią autora miejscowego planu w zakresie § 23 pkt 4 tego planu, z której wynika, że w przypadku realizacji studni indywidualnej (kopanej) służącej zaopatrzeniu w wodę gospodarstwa domowego lub zagrody ustalenia zawarte w § 23 pkt 4 nie ma zastosowania. Przypomnieć należy, że w § 23 pkt 3 planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] stwierdzono, że do czasu realizacji zbiorczych systemów wiejskich zaopatrzenia w wodę utrzymuje się zaopatrzenie z istniejących ujęć indywidualnych i grupowych. W pkt 4 tego przepisu stwierdzono, że lokalizacji ujęć i sposoby poboru wód winny być ustalone po przeprowadzeniu wymaganych badań stosunków hydrologicznych zlewni powyżej ujęcia i w oparciu o ich wyniki. Tymczasem autor projektu robót geologicznych dołączonego do uzupełnionego projektu budowlanego stwierdził, że przepis ten jest nieprecyzyjny, dlatego też opracowanie stosunków hydrologicznych zlewni jest zbędne (str. 126 projektu budowlanego). Opracowania tego nie można zatem, w żaden sposób uznać za zastosowanie się do wskazań sądu. W opinii dotyczącej ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzono ponadto, że w przypadku studni indywidualnej (kopanej) nie można mówić o badaniu zlewni powyżej ujęcia dlatego przepis § 23 pkt 4 nie może mieć zastosowania.

Organy rozpatrujące niniejszą sprawę przyjęły takie wyjaśnienia i ustaliły, że projekt budowlany jest kompletny, zgodny z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia – por. str. 3 decyzji Wojewody z dnia 20 sierpnia 2015 r. Akceptując uzupełniony projekt budowlany organ II instancji naruszył art. 153 P.p.s.a. oraz art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 K.p.a. W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna okoliczność uzasadniająca odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku WSA w Krakowie o sygn. akt II SA/Kr 1295/12.

Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji publicznej wprawdzie zażądał uzupełnienia projektu budowlanego, ale przyjął równocześnie wyjaśnienia, że przeprowadzenie badania stosunków hydrologicznych jest zbędne. Takie działanie nosi znamiona dowolności i stanowi o naruszeniu art. 153 P.p.s.a., gdyż Sąd wyraźnie i jednoznacznie ustalił, że w niniejszej sprawie zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konieczne jest wykonanie badań stosunków hydrologicznych zlewni. Podkreślić należy, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji państwowej zarówno wówczas, gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak również przepisów prawa administracyjnego. Oznacza to, że organ administracji jest zobowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku bez względu na poglądy wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach, a tym bardziej w orzeczeniach organów administracyjnych w innych sprawach. Nawet w przypadku sporu, co do stanu faktycznego będącego podstawą subsumpcji prawa, a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wynikające z oceny prawnej sądu mają moc wiążącą do czasu aż wyrok zostanie wzruszony w przewidzianym do tego trybie. Odmienna ocena materiału dowodowego stanowi prawnie niedopuszczalna polemikę z prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 7.12.1999r. sygn. akt I SA/1089/99 powołany przez J.P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2004r. str. 223). Oznacza to, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie i sądzie może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (por. wyrok NSA z 11.01.2011r. sygn. akt II OSK 2059/09 LEX nr 953021). W niniejszej sprawie lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że w ponownie prowadzonym postępowaniu organ nie wykonał wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA w Krakowie. Co więcej organy nie zauważyły i nie odniosły się do rozbieżności zawartych w uzupełnionym projekcie budowlanym. Bowiem w projekcie tym znajduje się opis techniczny studni wierconej na wodę pitną. Natomiast pismo Wójta Gminy [...] z opinią autora miejscowego planu w zakresie § 23 pkt 4 tego planu dotyczy realizacji studni indywidualnej (kopanej). Organy w żadnym miejscu nie ustosunkowały się do tej istotnej rozbieżności, a przede wszystkim przyjęły za właściwe niewykonanie badań stosunków hydrologicznych zlewni.

Tym samym zaskarżona decyzja narusza prawo. Wojewoda nie zastosował się bowiem do oceny prawnej i wskazań sądu zawartych w wyroku z dnia 7 grudnia 2012 r., nie uzasadnił zaistnienia istotnej zmiany stanu faktycznego po wydaniu tego wyroku, dokonał natomiast odmiennej i nieuprawnionej oceny dotychczas zebranego materiału dowodowego. Poza naruszeniem art. 153 P.p.s.a. organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy.

W pozostałym zakresie sąd nie dopatrzył się wadliwości co do prawidłowości rozstrzygnięcia organowe w zakresie oceny projektu budowlanego.

Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji zobowiąże inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego o opracowanie dotyczące badań stosunków hydrologicznych zlewni powyżej ujęcia oraz wyjaśni na jaki rodzaj studni tj, wierconej czy kopanej inwestorzy złożyli wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego.

Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. zaskarżoną decyzję uchylił.