Wyrok NSA, sygn. akt GSK 666/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1, art. 174, art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński, Sędziowie NSA Hanna Rybińska (spr.), Zdzisław Sadurski, Protokolant Eliza Skibińska, po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej ze skargi kasacyjnej T. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. akt SA/Bk 1523/03 w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku z dnia 27 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 lipca 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie następującym:

|Przewodniczący |Sędzia NSA |Kazimierz Brzeziński |

|Sędziowie NSA |Hanna Rybińska (spr.) |

| |Zdzisław Sadurski |

|Protokolant |Eliza Skibińska |

po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2004 r.

na rozprawie w Izbie Gospodarczej

ze skargi kasacyjnej T. L.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku

z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. akt SA/Bk 1523/03

w sprawie ze skargi T. L.

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku

z dnia 27 października 2003 r. Nr [...]

w przedmiocie wartości celnej towaru

oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. akt SA/Bk 1523/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę T. L. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku z dnia 27 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru. Tym samym postanowieniem zwrócono skarżącemu wpis od skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd orzekający stwierdził, że decyzja organu II instancji doręczona została pełnomocnikowi strony, radcy prawnemu A. K.. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy z Białymstoku, pełnomocnik strony twierdzi, że decyzję Dyrektora Izby celnej otrzymał w dniu 4 listopada 2003 r. Natomiast z akt administracyjnych wynika, że otrzymał decyzję w dniu 3 listopada 2003 r. Data ta została zamieszczona na blankiecie potwierdzającym odbiór decyzji przez podpis A. K. i datownik placówki odbiorczej.

W związku z powyższym, zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 obowiązującej w dniu wniesienia skargi, ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi upłyną po upływie 30 dni to jest w dniu 3 grudnia 2003 r. Sąd odrzucił więc skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1570) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.)

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 19 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z art. 97 § 2 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Powyższe postanowienie zaskarżył T. L. za pośrednictwem adwokata Andrzeja Kowalskiego. W skardze kasacyjnej skarżący zarzuca:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wynikające z przedwczesnego przyjęci, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia wynikające z niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a mianowicie faktycznej daty doręczenia decyzji z uwagi na uniemożliwienie stronie odniesienia się do przyjętego przez sąd ustalenia, co pozbawiło stronę możliwości obrony swych praw.

W związku z powyższym skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego twierdzi, że sąd administracyjny ustalił, iż decyzja Dyrektora Izby celnej została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 3 listopada 2003 r. co wynika z dowodu doręczenia, jednocześnie w skardze wskazano 4 listopada 2003 r. jako datę doręczenia decyzji.

Rozbieżności powyższe, zdaniem skarżącego nie zostały wyjaśnione, a sąd nie zwrócił się do pełnomocnika strony o wyjaśnienie kiedy decyzja została mu doręczona. Nie można zaprzeczyć wiarygodności oświadczenia zawartego w skardze, gdyż data na pokwitowaniu może być wynikiem oczywistej omyłki. Zdaniem pełnomocnika strony postanowienie zapadło przy niepełnym materiale dowodowym i jest przedwczesne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, ze zażalenie jest bezzasadne. Doręczenie dokonane do rąk pełnomocnika procesowego jest skuteczne i termin liczy się od daty tego doręczenia. Zgodnie z teścia art. 83 § 1 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z datą uwidocznioną na dowodzie doręczenia decyzji, datą doręczenia był dzień 3 listopada 2003 r. co zostało potwierdzone podpisem adwokata Andrzeja Kowalskiego. Oczywiście ten dowód doręczenia należy traktować jako dowód w sprawie na okoliczność od jakiej daty zaczyna biec termin do wniesienia skargi. Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność, że inny jest stan faktyczny. Nie podał tez żadnych okoliczności, które by poddały w wątpliwość dowód doręczenia decyzji. Nie można się więc dopatrzyć naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Zarzucając w skardze kasacyjnej niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy pełnomocnik skarżącego nie podał konkretnych przepisów procesowych, które według niego zostały naruszone. Oparcie skargi kasacyjnej na zarzucie naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) polega na wskazaniu konkretnych przepisów postępowania, które sąd I instancji naruszył, określeniu, na czym to naruszenie polega oraz wykazaniu, że powołane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymienione kryteria, wymagane co do poziomu i argumentacji kasacji, nie są – w stosunku do profesjonalisty nadmierne. Kasacja wniesiona przez pełnomocnika skarżącego nie odpowiada tym wymaganiom, albowiem nie wymienia przepisów postępowania, które miałby sąd I instancji naruszyć, lecz opiera się na własnej ocenie zebranych w sprawie dowodów.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 173 § 1, 174 i 175 § 1 oraz 176 i 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.