Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3110/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1,  art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. L. na nienależyte wykonanie zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 września 2010 r., zatytułowanym "zażalenie" M.L (dalej: "Skarżący") zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Wskazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] kwietnia 2006r. określająca nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. nie została Skarżącemu skutecznie doręczona, co uniemożliwiło mu wniesienie w stosownym terminie odwołania. Jednocześnie Skarżący wniósł o wycofanie z obiegu prawnego wyżej wskazanej decyzji jako "uprawomocnionej niezgodnie z ustawą z dnia 29-08-1998r. Ordynacja podatkowa".

Dyrektor Izby Skarbowej w W. pismem z dnia 13 października 2010 r. zawiadomił Skarżącego o sposobie załatwienia. Powołując się na art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. - dalej: "K.p.a.") stwierdził, że zakwalifikował pismo Skarżącego z dnia 14 września 2010 r. jako skargę na nienależyte wykonanie zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W..

Skarżący pismem z dnia 14 września 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieprawidłowe postępowania Urzędu Skarbowego W. w sprawie doręczenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2006r. poprzez naruszenie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm. - dalej: "ustawa Ord. pod."), a w szczególności art. 159 § 1 i § 2 ustawy Ord. pod.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Jak można wnosić ze skargi, Skarżący upatruje naruszenia art. 159 § 1 i § 2 ustawy Ord. pod. z uwagi na brak skutecznego doręczenia mu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...]kwietnia 2006 r. W ocenie Skarżącego, takie działanie organu pozbawiło go możliwości wniesienia odwołania w terminie. Izby Skarbowej w W. prawidłowo ocenił pismo Skarżącego dnia 14 września 2010 r. zatytułowane "zażalenie" jako skargę na nienależyte wykonanie zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w dniu [...] października 2010 r. wydał zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. Wyjaśnił powody, z jakich pismo Skarżącego potraktowane zostało jako skarga z rozdziału 2 działu VIII K.p.a. Tak więc, sprawa na tym jej etapie, toczyła się przed organami administracyjnymi wyłącznie w trybie przepisów działu VIII K.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski".

Sąd pragnie wyjaśnić, że stosownie do art. 221 § 1 K.p.a. zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu. Petycje, skargi i wnioski mogą być składane do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej (art. 221 § 2 K.p.a.). Petycje, skargi i wnioski można składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą (art. 221 § 3 K.p.a.). O tym, czy pismo jest skargą albo wnioskiem, decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna (art. 222 K.p.a.). Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). Organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca (art. 237 § 1 K.p.a.). O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 1 K.p.a.). Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi lub, jeżeli zawiadomienie sporządzone zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o treści art. 239 (art. 238 § 1 K.p.a.).

Sąd jednocześnie pragnie wskazać, że środek dyscyplinujący organy administracji publicznej w zakresie terminowego załatwiania spraw administracyjnych w postaci skargi na czynność organu do sądu administracyjnego powiązany jest z kompetencjami tego sądu do rozstrzygania skarg na określone akty i czynności z zakresu administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) (2) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Tak więc, zaskarżenie działania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie czynności wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a.

Skargą do sądu nie jest objęte uproszczone, jednoinstancyjne postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII K.p.a. W takim postępowaniu organy administracyjne nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej

przedmiotem skargi. Działania, czynności i akty podejmowane w tym trybie nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a) P.p.s.a. Konsekwencją tego jest fakt, że w postępowaniu tym nie przysługuje również skarga do sądu. Oznacza to, że skarga na nienależyte wykonanie zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa - Praga nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.