Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 727/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną czynność
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 6, art. 16-23, art. 7, art. 22 ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: art. 15, art. 16, art. 41 ust. 1 i 2, art. 43 ust. 1-3, art. 46 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1590
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998    r. o samorządzie województwa - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie SO del. Robert Hałabis (sprawozdawca),, WSA Ewa Ibrom, Protokolant Starszy referent Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia P. R. "[...]" z siedzibą w B. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007 - 2013 I. uchyla zaskarżoną informację; II. zasądza od Zarządu Województwa L. na rzecz Stowarzyszenia P. R. "[...]" z siedzibą w B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2011 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w B. (zwane dalej Stowarzyszeniem lub wnioskodawcą) złożyło – za pośrednictwem Lokalnej Grupy Działania Z. – do Departamentu Koordynacji Projektów Europejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 413 – Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów, to jest operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi.

Według opisu planowana operacja miała polegać na przygotowaniu i organizacji przejazdu w ramach IV Ogólnopolskiego Rajdu [...] trasą o długości ok. 36 km, biegnącą od [...] do [...].

Samorząd Województwa pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] działając na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 z późn. zm. – dalej jako "w.r.o.w."), poinformował wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy na realizację zamierzonej operacji.

W krótkim uzasadnieniu stwierdzono, że operacja jest niezgodna z zakresem pomocy określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 138, poz. 868 ze zm. – dalej jako rozporządzenie). Przedmiotowy wniosek nie stanowi odrębnego projektu, lecz jest jedynie częścią projektu realizowanego w dwóch kolejnych wnioskach złożonych do innych lokalnych grup działania (LGD) z terenu województwa. Wszystkie trzy wnioski dotyczą tej samej operacji, czyli organizacji IV Ogólnopolskiego [...] Rajdu [...], realizowanej na obszarach poszczególnych lokalnych grup działania. Wnioskodawca w celu spełnienia zasad wynikających z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stworzył sztuczne warunki przyznania pomocy. W przypadku gdyby wnioskodawca złożył jeden wniosek na przedmiotową operację, jej całkowite koszty przekroczyłyby 100.000 zł.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego Województwa w dniu 25 sierpnia 2011 r., wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i przyznanie pomocy, zgodnie ze złożonym wnioskiem.

W uzasadnieniu podniesiono, że Stowarzyszenie złożyło trzy wnioski:

– z dnia 19 kwietnia 2011 r. (za pośrednictwem Stowarzyszenia [...]);

– z dnia 23 maja 2011 r. (za pośrednictwem Stowarzyszenia [...]);

– z dnia 23 maja 2011 r. (za pośrednictwem Lokalnej Grupy Działania Z.).

Wnioskodawca zaprzeczył twierdzeniu zawartemu w informacji, że wszystkie trzy wnioski są w rzeczywistości jednym wnioskiem podzielonym na trzy części. Każdy z wniosków dotyczył innej operacji i obejmował inne trasy rajdu. W poszczególnych wnioskach zgłoszono wnioski o przyznanie dofinansowania jedynie w zakresie dotyczącym konkretnej trasy, z uwzględnieniem przewidywanej ilości turystów na danej trasie. Wszystkie trasy rajdu mają charakter "gwiaździsty" i spotykają się w jednym punkcie. Występuje tu analogia do sposobu pielgrzymowania wiernych na Jasną Górę, zaś Ogólnopolski [...] Rajd Rowerowy [...] w formule "gwiaździstej" jest organizowany po raz czwarty.

Według wnioskodawcy, nawet gdyby przyjąć, że organizacja rajdu stanowi jedną operację, to i tak warunki uzyskania pomocy zostały zachowane, co wynika z załączników nr 28 do poszczególnych wniosków. W kosztorysach wskazano bowiem, że zorganizowanie przejazdu wszystkimi trasami rajdu nie przekroczy kwoty 100.000 zł. Stowarzyszenie przyznając, że być może błędnie określiło całkowity koszt operacji w punkcie IV.17.1.1. wniosków, w takim jednak wypadku powinno zostać wezwane do uzupełnienia nieprawidłowości lub braków wniosku na podstawie § 11 ust. 2 rozporządzenia.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – pismem z dnia 20 września 2011 r. – Dyrektor Departamentu Koordynacji Projektów Europejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa E.B. poinformował wnioskodawcę, że podtrzymuje stanowisko zawarte w informacji z dnia [...] sierpnia 2011 r.

W uzasadnieniu przytoczył treść pkt 15 Instrukcji wypełniania wniosku, zgodnie z którą "Planując realizację małego projektu należy mieć na uwadze, że mały projekt powinien stanowić zamkniętą całość, a nie część większej inwestycji sztucznie wyodrębnioną w celu uzyskania wyższej kwoty pomocy. Niedopuszczalne jest złożenie kilku jednobrzmiących wniosków...".

W skardze skierowanej do Sądu na informację zawartą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w B. wniosło o:

– stwierdzenie bezskuteczności czynności;

– uznanie, wynikającego z przepisów rozporządzenia, uprawnienia skarżącego do otrzymania pomocy w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013;

– zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi – odnosząc się do przywołanej w piśmie z dnia [...] września 2011 r. treści pkt 15 Instrukcji wypełniania wniosku, Stowarzyszenie wywodziło, że instrukcja obowiązująca na dzień składania wniosku (tj. na dzień 23 maja 2011 r.) udostępniona na stronie internetowej, w ogóle nie zawierała sformułowań zacytowanych w tym piśmie. Instrukcja w wersji zacytowanej przez Urząd Marszałkowski Województwa dotyczyła naboru projektów dokonywanego po dniu 27 czerwca 2011 r., a więc już po dacie złożenia wniosku w niniejszej sprawie. Ponadto ponowione zostały zarzuty zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej informacji oraz stwierdził, że fakt, iż wnioski były przygotowane na podstawie innej niż przytoczona w rozstrzygnięciu wezwania do usunięcia naruszenia prawa instrukcji wypełniania wniosku – nie ma w przedmiotowej sprawie znaczenia, gdyż sposób przyznawania pomocy nie uległ zmianie. Odnośnie zarzutu zaniechania wezwania strony skarżącej do uzupełnienia nieprawidłowości lub braków wniosku w oparciu o § 11 ust. 2 rozporządzenia, w przedmiotowej sprawie uzupełnienie któregokolwiek ze złożonych wniosków byłoby niezasadne, ponieważ wobec formalnego braku możliwości realizacji jednocześnie trzech wniosków, każdy z nich nawet uzupełniony, nie zapewnia osiągnięcia celu operacji zaprojektowanej do realizacji w ramach trzech wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 z późn. zm. – dalej jako "w.r.o.w."), instytucją zarządzającą jest minister właściwy do spraw rozwoju wsi. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 pkt 2 w.r.o.w., podmiotem wykonującym zadania delegowane w przypadku działań wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 6 oraz 19-23 ustawy – jest samorząd województwa.

Samorząd województwa wykonujący wyżej wymienione zadania delegowane jest podmiotem wdrażającym, nad którym – zgodnie z art. 7 w.r.o.w. – nadzór w zakresie wykonywania tych zadań sprawuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi. Pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 8 oraz 16-23, jest przyznawana – nie w formie decyzji administracyjnej, lecz umowy (art. 22 ust. 1 w.r.o.w.).

Stosownie do art. 22 ust. 2 w.r.o.w. – do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy, prowadzonych przez podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego [z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków (...)]. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 22 ust. 3 w.r.o.w. – w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyny odmowy.

Według zaś art. 22 ust. 4 w.r.o.w. – w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Natomiast przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzi właściwy organ samorządu województwa. Po myśli § 5 ust. 2 tego rozporządzenia – załatwianie spraw związanych z przyznaniem pomocy (...) może być dokonywane przez upoważnionych przez właściwy organ samorządu województwa pracowników urzędu marszałkowskiego albo wojewódzką samorządową jednostkę organizacyjną (...).

Organy samorządu województwa muszą ściśle przestrzegać przyznanych im kompetencji. Zarówno przepisy w.r.o.w., jak i przepisy rozporządzenia wykonawczego nie określają, jaki organ samorządu województwa jest właściwy do prowadzenia spraw związanych z przyznaniem pomocy. W tej sytuacji należało sięgnąć do odpowiednich przepisów ustrojowych.

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 z późn. zm., dalej jako "u.s.w.") organami samorządu województwa są:

– sejmik województwa;

– zarząd województwa.

Organy samorządu województwa są kolegialne. Sejmik województwa jest organem stanowiącym i kontrolnym województwa (art. 16 ust. 1 u.s.w.). Do wyłącznej właściwości sejmiku województwa należą sprawy enumeratywnie wymienione w art. 18 u.s.w.

Z kolei kompetencje zarządu województwa określa art. 41 ust. 1-2 u.s.w.

Co do zasady, zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych (ust. 1). Przepis art. 41 ust. 2 u.s.w. wymienia tylko przykładowe (ważniejsze) zadania zarządu województwa, które jednak nie mają charakteru listy zamkniętej (numerus clausus). Dalsze zadania mogą wynikać z innych przepisów.

Na tle przedstawionych unormowań nie budzi żadnej wątpliwości, że właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy przewidzianej przepisami w.r.o.w., które nie są rozstrzygane decyzyjnie, jest zarząd województwa (w przypadku, gdy podmiotem wdrażającym jest samorząd województwa).

W świetle przepisów u.s.w., marszałek województwa nie jest organem województwa. Jest on jedynie przewodniczącym zarządu województwa. Jego uprawnienia organizacyjno-funkcjonalne zostały uregulowane przepisami art. 43 ust. 1-3 u.s.w. W jednym tylko przypadku marszałek województwa uzyskał prerogatywy organu administracji publicznej, nie zyskując przez to miana organu województwa –organu ustrojowego. Ustawodawca zdecydował bowiem, że decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje marszałek województwa, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 46 ust. 1 u.s.w.). Nadto może wydawać postanowienia, zezwolenia i inne akty administracyjne, w oparciu o określone przepisy ustawowe. Marszałek wydaje te akty we własnym imieniu, a nie w imieniu zarządu województwa.

Zgodnie z art. 46 ust. 2 u.s.w., marszałek województwa może upoważnić wicemarszałka, pozostałych członków zarządu województwa, pracowników urzędu marszałkowskiego oraz kierowników samorządowych jednostek organizacyjnych do wydawania w jego imieniu decyzji, o których mowa w ust. 1.

Oczywiste jest natomiast, że w sytuacji gdy chodzi o prowadzenie innych spraw, które należą do kompetencji zarządu województwa, upoważnienia do ich załatwiania w imieniu tego organu może udzielić jedynie zarząd województwa jako organ kolegialny, nie zaś marszałek województwa będący jedynie członkiem tego organu.

Wracając do regulacji zawartej w przepisach w.r.o.w. przypomnieć należy, że pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 8 oraz 16-23, jest przyznawana na podstawie umowy. Nie ma zaś wątpliwości, że w sytuacji gdy podmiot wdrażający uzna, iż nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy, to negatywną informację, o której mowa w art. 22 ust. 3 w.r.o.w. kieruje do wnioskodawcy osoba (osoby) wykonująca funkcję organu.

Organ administracji publicznej z reguły sam załatwia sprawy należące do jego kompetencji. Może też jednak upoważnić określonych pracowników do załatwiania spraw w jego imieniu – w ustalonym zakresie. Załatwianie spraw związanych z przyznawaniem pomocy może być dokonywane przez upoważnionych przez właściwy organ samorządu terytorialnego (czyli przez zarząd województwa) pracowników urzędu marszałkowskiego albo wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej (§ 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego).

Upoważnienie wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu przez podejmowanie czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Jest do tego wyznaczony któryś z pracowników urzędu przydanego do pomocy organowi, a nie sam piastun funkcji organu, czyli osoba, która powołaniem na to stanowisko jest umocowana do wykorzystywania kompetencji (B. Adamiak, J Borkowski (w:) Komentarz do K.P.A. 11 wydanie, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2011 r., str. 745).

Osoba upoważniona do wykonywania kompetencji organu, nie staje się przez to organem administracji, ponieważ wykonuje tylko kompetencje innego organu, lecz ich nie posiada. Działania podmiotu upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego i traktowane są jako rozstrzygnięcia organu upoważniającego. Upoważnienie powinno mieć formę pisemną.

Doktryna prezentuje stanowisko, że upoważnienie może być załącznikiem do zakresu czynności danego pracownika, może też być udzielone jednorazowo do wydawania tylko ściśle określonych decyzji administracyjnych. Warunku tego nie spełnia udzielenie ogólnego upoważnienia do wydawania decyzji, obejmującego np. naczelników wydziałów w danym urzędzie i zamieszczenie go w regulaminie organizacyjnym tego urzędu. Upoważnienie ma przecież charakter indywidualny, a nie generalny. Udzielane jest konkretnemu pracownikowi (pracownikom), a nie pracownikom zajmującym określone stanowiska (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, tom II, Wydawnictwo LEX, Warszawa 2010 r., str. 553).

Identyczne stanowisko przyjęła judykatura (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1413/06; z dnia 11 maja 2007 r.: sygn. I OSK 834/06, sygn. I OSK 833/06, sygn. I OSK 832/06; z dnia 28 sierpnia 2006 r.: sygn. I OSK 1294/06 i sygn. I OSK 1295/06).

W orzecznictwie na tle art. 268a k.p.a. utrwalił się pogląd, że działanie pracownika bez upoważnienia pociąga za sobą nieważność decyzji. Przy czym, nie ma zgodności co do tego, czy nieważność jest skutkiem naruszenia właściwości, rażącego naruszenia prawa, bądź braku podstawy prawnej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 kwietnia 1996 r. sygn. SA/Lu 691/95 – LEX nr 26790; z dnia 18 grudnia 1996 r. sygn. SA/Ka 2564/95 – LEX nr 28969; z dnia 17 stycznia 1989 r. sygn. I SA 1019/88 – ONSA 1990/1/4).

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była informacja z dnia [...] sierpnia 2011 r. (nr [...]), wydana na podstawie art. 22 ust. 3 w.r.o.w.

W części nagłówkowej zaskarżonej informacji widnieje napis "Urząd Marszałkowski Województwa Departament Koordynacji Projektów Europejskich". Informacja zawiera krótkie uzasadnienie oraz pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi sądowej. Pod informacją widnieje własnoręczny podpis złożony na pieczęci "Zastępca Dyrektora Departamentu Koordynacji Projektów Europejskich P.Z.".

Ponieważ z zaskarżonej informacji bynajmniej nie wynika, w imieniu jakiego organu Samorządu Województwa została ona wydana, Sąd zobowiązał pełnomocnika Zarządu Województwa do wyjaśnienia tej kwestii.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. (k. 106-107) pełnomocnik wyjaśnił, że pisma z dnia [...] sierpnia 2011 r. i z dnia [...] września 2011 r. zostały podpisane na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 w.r.o.w., z uwzględnieniem § 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego przyjętego uchwałą Nr CLXII/1916/08 Zarządu Województwa z dnia 16 września 2008 r. oraz zatwierdzonych zakresów czynności Dyrektora i Zastępcy Dyrektora Departamentu Koordynacji Projektów Europejskich.

W przypadku czynności podejmowanych przez wyżej wymienione osoby, upoważnienie do ich podejmowania wynikało z dokumentacji dotyczącej procedury wdrażania programu, w tym ze "Wstępnych wytycznych do realizacji przez samorządy województw zadań w ramach PROW 2007-2013", zaakceptowanych przez Konwent Marszałków RP w styczniu 2007 r. Zgodnie z tymi wytycznymi, samorząd województwa musiał zapewnić właściwy podział uprawnień i odpowiedzialności.

Natomiast Zarząd Województwa nie podejmował uchwał upoważniających E.B. i P.Z. do podpisywania informacji, o których mowa w art. 22 ust. 3 w.r.o.w. W tej kwestii oparł się na wyjaśnieniach zawartych w piśmie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2008 r. nr [...], w myśl którego Regulamin organizacyjny Urzędu Marszałkowskiego winien wskazać departament odpowiedzialny za wdrażanie działań PROW 2007-2013, zaś z zakresu czynności wynikać ma upoważnienie pracowników do działań określonych w wytycznych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawartych w procedurach wdrażania.

Na podstawie wskazanego wyżej regulaminu organizacyjnego zostały przygotowane zakresy czynności, uprawnień i odpowiedzialności na zajmowanym stanowisku dla poszczególnych pracowników departamentu, w tym dla E.B. i P.Z.

Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska zaprezentowanego przez pełnomocnika Zarządu Województwa .

Wytyczne Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Książka Procedur (dotycząca obsługi wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" w zakresie małych projektów, Oś 4: LEADER – Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013) – nie stanowią źródła prawa. Nie można na ich podstawie wywodzić prawidłowości upoważnienia udzielonego P.Z. – Zastępcy Dyrektora Departamentu Koordynacji Projektów Europejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa do załatwiania w imieniu Zarządu Województwa spraw związanych z przyznawaniem pomocy, a w szczególności do podpisywania informacji, o których mowa w art. 22 ust. 3 w.r.o.w.

Regulamin Organizacyjny Urzędu Marszałkowskiego Województwa, stanowiący załącznik do uchwały Nr CLXII/1916/08 Zarządu Województwa z dnia 16 września 2008 r., z późniejszymi zmianami, jest aktem wewnętrznym. Reguluje on między innymi zasady kierowania urzędem i jego wewnętrzną strukturę organizacyjną.

Wskazanie zakresu zadań wykonywanych przez Departament Koordynacji Projektów Europejskich (§ 58 regulaminu) oraz powołanie się na § 18 ust. 2 regulaminu (w myśl którego zakresy czynności dla zastępców dyrektorów oraz pozostałych pracowników komórki organizacyjnej ustala dyrektor), nie może zastąpić wyraźnego – imiennego upoważnienia, w którym wskazuje się indywidualnie oznaczonego pracownika urzędu marszałkowskiego.

Organ administracji publicznej, któremu ustawodawca przyznał określone, niezbywalne kompetencje, nie może ich przenieść na inny organ, czy na inną osobę. Z tego względu uprawnienie do wydawania decyzji, postanowień oraz aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie może być subdelegowane.

Treść zakresu obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności P.Z. – Zastępcy Dyrektora Departamentu Koordynacji Projektów Europejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa – aktualny w dniu wydania zaskarżonej informacji, podpisany przez dyrektora departamentu (k. 117-117v), a w szczególności zapis pkt III. 2 i 3, nie może zastąpić upoważnienia, które jest władny udzielić wyłącznie Zarząd Województwa , jako organ właściwy w sprawie.

Gdyby zaskarżona informacja stanowiła decyzję administracyjną, to sąd – w świetle wcześniejszych uwag – postąpiłby w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (stwierdzenie nieważności).

Skoro owa informacja, z woli ustawodawcy została zakwalifikowana do innych niż decyzje i postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), to należało zastosować art. 146 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.

W konsekwencji stwierdzone wady zaskarżonej informacji powodują, że niedopuszczalna była merytoryczna ocena jej prawidłowości, gdyż podlegała ona uchyleniu z przyczyn formalnych.

Przy ponownym badaniu wniosku, organ zdecyduje o podpisaniu umowy o przyznaniu pomocy, bądź też, jeśli uzna, że nie zostały spełnione przesłanki do jej przyznania, wyda informację, o której mowa w art. 22 ust. 3 w.r.o.w. W tym ostatnim przypadku należy pamiętać, że informację może podpisać Zarząd Województwa lub osoba imiennie upoważniona przez ten organ. Zarówno nagłówek pisma, jak i jego treść powinny precyzyjnie określać rodzaj działającego organu, a osoba udzielająca informacji musi wyraźnie wskazać, czy działa jako organ, czy też z upoważnienia organu.

Dla porządku należy jeszcze zwrócić uwagę na poważne błędy w treści/formie zaskarżonej informacji, które powinny zostać w przyszłości wyeliminowane.

Była już wcześniej mowa o tym, że właściwym organem samorządu województwa w przedmiotowej sprawie był Zarząd Województwa . Tymczasem zaskarżona informacja, jak wynika z jej części nagłówkowej została wydana – nie przez Zarząd Województwa , lecz przez Urząd Marszałkowski Województwa Departament Koordynacji Projektów Europejskich. Wskazany urząd nie jest organem administracji publicznej. Stanowi on jedynie aparat pomocniczy Zarządu Województwa , zapewniający wykonywanie jego zadań, jako organu wykonawczego Województwa. Urząd sprawuje obsługę merytoryczną, organizacyjną, prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową sejmiku, zarządu i marszałka (§ 5 Regulaminu organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa ).

Nieprawidłową praktyką jest, by urząd i jego pracownicy zastępowali właściwy organ administracji publicznej i sprawiali wrażenie, że nawet komórka organizacyjna urzędu pełni rolę quasi organu.

Ubocznie zwrócić można uwagę na niezrozumiałą niekonsekwencję w działaniu Zarządu Województwa , który do prowadzenia spraw na tle ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), imiennie upoważnił sześciu pracowników Departamentu Strategii i Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa (uchwałą Nr CCXLVIII/3088/09 Zarządu Województwa z dnia 28 lipca 2009 r. – k. 204 akt sprawy).

Z przytoczonych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, rozstrzygając o kosztach postępowania na zasadzie art. 200 p.p.s.a.