Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 434/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 7 - 10, ar.t 30d, 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi "N." Hurtowni Lodów, Mrożonek i Artykułów Spożywczych Sp. z o.o. w W. na negatywne rozstrzygnięcie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu dotyczącego wzrostu konkurencyjności i innowacyjności przedsiębiorstwa poprzez inwestycje w innowacyjne usługi oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem nr [...] z dnia [...].07.2013 r. Instytucja Zarządzająca RPOWP poinformowała N. Hurtownia Lodów Mrożonek

i Artykułów Spożywczych Sp. z o.o. w W. (dalej powoływaną również jako: "Wnioskodawca", "Skarżąca") o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu "Wzrost konkurencyjności i innowacyjności przedsiębiorstwa N. poprzez inwestycje w innowacyjne usługi" z powodu niespełnienia kryteriów merytoryczno - technicznych.

Wnioskodawca złożył w dniu [...].07.2013 r. protest przeciwko negatywnej ocenie z prośbą o przywrócenie wniosku o dofinansowanie projektu do ponownej oceny. W proteście zarzucił brak dokładnego przeanalizowania dokumentacji, niespójność przedstawionych ocen, niezgodność uzasadnienia opinii i wystawionych ocen z treścią przedstawionej dokumentacji oraz przeprowadzenie oceny niezgodnie z Regulaminem Oceny i Wyboru Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007–2013 Oś Priorytetowa I. Wzrost innowacyjności i wspieranie przedsiębiorczości w regionie, Działanie 1.4. Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw poprzez dokonanie oceny wniosku niezgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007–2013 Działanie 1.4 Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw, wersja: B., styczeń 2012. Wnioskodawca nie zgodził się z oceną jego projektu dotyczącą kryteriów merytoryczno – technicznych dopuszczających ogólnych nr 1, 2, 3, 4 i 5.

Pismem z dnia [...].08.2013 r., Nr [...]Departament Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa P. negatywnie rozpatrzył protest Skarżącej.

IZ RPOWP uznała, że ocena kryterium "Informacje zawarte w różnych częściach wniosku, bieznsplanu/studium wykonalności oraz załączników są ze sobą spójne" została przeprowadzona prawidłowo, gdyż Spółka nie zamieściła jednoznacznych informacji dotyczących numerów działek, jak też nieprawidłowo określiła wartość wskaźników "Liczba udoskonalonych produktów/usług" i "Liczba nowych produktów/usług, a także nie przedstawiła w sposób wiarygodny poziomu uzyskiwanych przychodów.

Również odnośnie kryterium wiarygodnego uzasadnienia konieczności realizacji projektu oraz związku celów projektu z celami osi/działania i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej uznano za niezasadny zarzut błędnej jego oceny. W ramach tego kryterium oceniono, że uzasadnienie realizacji projektu jest niewiarygodne oraz wskaźniki nie odzwierciedlają założonych celów. Podniesiono przede wszystkim brak wskazania potencjalnych odbiorców oferowanych usług najmu pomieszczeń i nie określono konkurencji na rynku najmu nieruchomości. Za nieprzekonujące uznano też uzasadnienie realizacji tak kosztownej inwestycji. Instytucja zarzuciła Wnioskodawcy, że z dokumentacji aplikacyjnej nie wynika, w jakim stanie jest obecnie nieruchomość, ile znajduje się tam pomieszczeń i które z nich są obecnie wynajmowane. Ponadto wskaźniki projektu nie odzwierciedlają jego celów, gdyż Wnioskodawca uzyskuje przychody

z najmu nieruchomości będącej przedmiotem projektu, więc świadczy już wskazane we wniosku usługi, a zatem adekwatnym wskaźnikiem jest liczba udoskonalonych produktów usług, nie zaś liczba nowych produktów/usług. IZ potwierdziła natomiast poprawność ujęcia miernika Liczba środków trwałych i wartości niematerialnych

z wartością docelową 19 szt.

Odnośnie kryterium kwalifikowalności wydatków organ podzielił stanowisko oceniających, że wydatek na zakup 10 zestawów komputerowych jest nieuzasadniony ekonomicznie, gdyż w aplikacji podano, że będą one wykorzystywane nie tylko przez nowozatrudnione osoby, lecz także przez obecnie pracujący personel w Spółce. Instytucja wskazała też, że Wnioskodawcja jest już

w posiadaniu strony internetowej, na której z powodzeniem zamieszcza ogłoszenia

o posiadanych lokalach do wynajęcia i domach na sprzedaż i nie uznał argumentacji Spółki, że obecna witryna nie ma takiej funkcjonalności. Zdaniem IZ odpowiednia jej modyfikacja i dodanie nowych funkcji daje możliwość pełnej realizacji zamierzenia.

IZ podzieliła też ocenę dotyczącą niezbędności poniesienia kosztów remontu

w wysokości 2.375.646,95 zł netto, gdyż remont stanowi 93% ogółu kosztów,

a obecnie część lokali stanowiących nieruchomość jest zmodernizowana

i przeznaczona pod najem. Podkreślono przy tym, że oceniający nie negowali niezbędności wydatku na remont budynku, a jedynie jego wysokość. Za niezasadne uznano udzielanie wsparcia na remont pomieszczeń, które tego nie wymagają.

Za prawidłową IZ uznała też ocenę, co do kryterium wykonalności technicznej projektu. Przyczyną takiej oceny było stwierdzenie niespójności związane

z planowanym zatrudnieniem 6 osób. W szczególności podkreślano brak uzasadnienia dla redukcji etatów dokonanej w roku 2012, a także braki informacyjne związane z ilością wynajmowanych lokali.

Przyczyną negatywnej oceny kryterium "Wykonalność finansowa projektu",

z którą IZ zgodziła się, było zaś to, że za niemożliwe do zweryfikowania uznano wielkości przychodów wskazane w pkt [...], gdyż nie podano informacji, na jakiej podstawie dokonano szacunków tj. ceny za wynajem i ilości lokali.

Na powyższą informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu Skarżąca, działając przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie:

– art. 30b ust. 7–10 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: "u.z.p.p.r.") poprzez nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów protestu oraz poprzez nie wskazanie, kto rozpatrywał protest, przez co Skarżąca nie miała możliwości sprawdzenia, czy w rozpatrywaniu protestu nie brały udziału osoby zaangażowane w ocenę projektu, co miało wpływ na wynik sprawy;

– art. 30b ust. 8 u.z.p.p.r. w zw. z art. 60 lit. a Rozporządzenia Rady (WE)

nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE)

nr 1260/1999 (Dz. U. UE.L 210/25) poprzez negatywną ocenę projektu Skarżącej

i nie zapewnienie wyboru operacji do finansowania, które są zgodne z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz które spełniają mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe;

– art. 26 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. przez dokonanie oceny projektu

w sposób nierzetelny i powierzchowny, co spowodowało naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz nie zapewnienie przejrzystości reguł przy ocenie projektów, co doprowadziło do odrzucenia projektu;

– błąd w ustaleniach faktycznych przy ocenie racjonalności poszczególnych wydatków Skarżącej we wniosku o dofinansowanie;

– błąd w ustaleniach faktycznych przy ustaleniu wykonalności technicznej projektu;

– błędną interpretację wytycznych dotyczących oceny wniosków w ramach poddziałania oraz uznanie, iż poszczególne wydatki w ramach projektu nie spełniają "Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007–2013", co miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

W związku z tym Skarżąca wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą z uwagi na stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że IZ nie ustosunkowała się do zarzutów wskazanych w proteście, a jedynie powieliła zarzuty organu oceniającego, tylko

je rozwijając.

Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że IZ podtrzymała negatywną ocenę

w zakresie braku wiarygodności informacji przedstawionych we wniosku z uwagi niezawarcie we wniosku informacji o konkurencji w odniesieniu do branży deweloperskiej. Tymczasem Skarżąca nie funkcjonuje na rynku deweloperskim, a na rynku artykułów spożywczych. Także nowa usługa, planowana do zaoferowania, nie wchodziła w zakres branży deweloperskiej, lecz jest to usługa z pogranicza zarządzania nieruchomościami, usług na rynku nieruchomości oraz rynku prawnego.

Pełnomocnik Skarżącej stwierdził, że dokonano prawidłowego opisu nieruchomości, jedynie opis ten nie spodobał się oceniającym. Podkreślił, że zamierza realizować zarówno nową usługę (windykacja połączona z najmem powierzchni biurowej), jak też będzie udoskonalał usługę dotychczasową (najem

w budynkach z zasobów środków trwałych). Zakwestionował też ocenę nieracjonalności zakupu 10 zestawów komputerowych.

Za nieprawdziwe uznano stanowisko Instytucji, że Skarżąca jest w posiadaniu strony internetowej [...], na której umieszcza ogłoszenie

o posiadanych lokalach do wynajęcia, jak też domach na sprzedaż. Strona ta należy do Przedsiębiorstwa Deweloperskiego "N.–D." Sp. z o.o. w Ł.,

nr KRS [...], Skarżąca zaś to N. Hurtownia Lodów Mrożonek

i Artykułów Spożywczych Sp. z o.o. w W., nr KRS [...]. Niezasadne jest więc twierdzenie, że modyfikacja i dodanie nowych funkcji (porad prawnych

i usług windykacyjnych) daje możliwość pełnej realizacji zamierzenia.

Odnośnie oceny kryterium racjonalności poniesionych wydatków podniesiono, że rozpatrujący protest nie wziął pod uwagę, że posiadając dużą nieruchomość trzeba coś z nią zrobić, żeby możliwe było jej utrzymanie np. wynajmować jedynie za koszty utrzymania. To jednak nie pozwala osiągnąć celu – wprowadzenia nowej usługi i stworzenia miejsca, gdzie wiele firm z różnych branż znajdzie dla siebie pomoc prawno – windykacyjną, bezpośrednio przy miejscu, gdzie będą miały siedzibę. Rozpatrujący protest spojrzał jedynie na proporcje, nie uwzględniając tego, skąd one wynikają. Wskazał, że nakłady konieczne na budynek, w którym ma być świadczona usługa, zostały wskazane przez biegłych z zakresu budownictwa.

Skarżąca Spółka zaprzeczyła, że we wniosku brak było informacji o ilości prawników, o wynajmowanych pomieszczeniach i uzasadnienia redukcji etatów. Uzasadniono tam też redukcję zatrudnienia – na stronie [...] protestu oraz

w pkt [...] Biznesplanu wskazując, że zmniejszenie liczby etatów wynikało

z dywersyfikacji działalności oraz z sezonowości.

Zdaniem Skarżącej naruszenie art. 30b ust. 8 u.z.p.p.r. w zw. z art. 60 lit. a Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 nastąpiło przez to, że mimo zgodności projektu z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego wniosek został rozpatrzony negatywnie, a ocena została przeprowadzona w sposób dowolny, nieuwzględniający treści dokumentów przedłożonych do wniosku o dofinansowanie.

Z kolei zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. Skarżąca uzasadnia tym, że wraz z informacją o odrzuceniu projektu otrzymała niepodpisane karty oceny, bez wskazania, przez kogo zostały sporządzone. Brak nazwisk oraz informacji o tym, kto był ekspertem uniemożliwiają weryfikację wiedzy

i kwalifikacji tych osób.

Skarżąca wskazała, że błędna interpretacja Wytycznych przez organy polega na twierdzeniu, że z zasady dążenia do uzyskania założonych efektów przy możliwie najniższych kosztach wynika, że nie trzeba ponosić wydatków, jeśli efekt można osiągnąć bez jego poniesienia. Efektem nie jest samo zaoferowanie usługi, lecz zaoferowanie jej na odpowiednim poziomie, osiągnięcie określonych przychodów, przyciągnięcie nabywców usług, którzy będą się dobrze czuli w swego rodzaju klastrze biznesu, którego łącznikiem będą czynności windykacyjno – prawne planowane do zaoferowania przez Skarżącą.

W odpowiedzi na skargę, Instytucja Zarządzająca - Zarząd Województwa P. w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł

o jej oddalenie. Pełnomocnik Instytucji dodał, że niektóre istotne z punktu widzenia oceny projektu informacje i wyjaśnienia zostały przedstawione dopiero w proteście,

a zatem za późno. Odnośnie zarzutu, że Skarżąca otrzymała niepodpisane karty oceny projektu pełnomocnik wyjaśnił, że wszystkie karty oceny wniosku zostały podpisane oraz że osoba rozpoznająca protest nie brała udziału w ocenie projektu. Skarżąca otrzymała kopie kart, na których podpisy zostały zasłonięte. Taki sposób postępowania jest uzasadniony chęcią zapewnienia jak największej niezależności oceny i procedury odwoławczej. Ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana przez dwóch oceniających, w tym jednego niezależnego eksperta z listy ekspertów Instytucji Zarządzającej RPOWP. Oceniający nie mają wiedzy, kto ocenia wniosek jako "druga para oczu". Również rozpatrujący protest nie mają wiedzy, kto ocenia projekt, co uniemożliwia wzajemne konsultacje między oceniającymi oraz między oceniającymi, a rozpatrującymi protest, a przez to zapewnia niezależność

i bezstronność oceny. Ponadto poszczególne zadania w ramach Departamentu Zarządzania RPO dotyczące oceny projektów oraz rozpatrywania protestów zostały przypisane odrębnym komórkom wewnętrznym Departamentu, co uniemożliwia pracownikom obu komórek branie udziału jednocześnie w procedurze projektu

i procedurze odwoławczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r.

poz. 270 ze zm., powoływanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Instytucji Zarządzającej Zarządu Województwa P., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dodać należy, iż art. 37 u.z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub

ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b u.z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury.

Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c

i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2

pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba,

iż została ona zainicjowana wnioskiem Skarżącej o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013 Oś priorytetowa 1: Wzrost innowacyjności i wspieranie przedsiębiorczości w regionie, Działanie 1.4 "Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw", Poddziałanie 1.4.2 Małe i średnie przedsiębiorstwa. Jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Regulamin konkursu" "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu", "Wzór umowy o dofinansowanie projektu", "Kryteria wyboru projektów". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się

z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści istotna jest "Instrukcja Wykonawcza Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Podlaskiego na lata 2007 - 2013".

Cechą postępowania dotyczącego rozdziału pomocy finansowej w ramach poszczególnych programów operacyjnych jest jego sformalizowanie, co ma na celu obiektywny rozdział środków pomocowych. Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r. w celu wyłonienia projektów do dofinansowania właściwa instytucja ogłasza konkurs. Zgodnie z art. 29 ust. 2 u.z.p.p.r. ogłoszenie o konkursie zawiera precyzyjne informacje dotyczące konkursu. W ramach tych informacji określone są m.in. kryteria wyboru projektów (p. 6), termin rozstrzygnięcia konkursu (p. 7), wzór wniosku

o dofinansowanie (p. 8), termin, miejsce i sposób składania wniosków (p. 9). Szczegółowe zasady przeprowadzania konkursu zawiera opracowany przez Instytucję Zarządzającą Regulamin Oceny i Wyboru Projektów. Przywołane uregulowania mają na celu z jednej strony jednakowe i dokładne poinformowanie wszystkich uczestników konkursu o jego zasadach, a z drugiej strony obiektywną ocenę projektów przeprowadzoną na podstawie kryteriów jednakowych dla wszystkich i wszystkim znanych. Tym samym przystępując do konkursu beneficjent zna jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek zgodnie z tymi zasadami, uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad stosować.

Skarżący składając wniosek, zobowiązuje się tym samym do przestrzegania postanowień Regulaminu, a także Instrukcji oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego, czy służą one ocenie formalnej, czy merytorycznej muszą tworzyć zbiór informacji w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielanie przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej danych niepełnych zmniejszają szanse na zakwalifikowanie do finansowania. Wnioskodawca ma obowiązek wypełnić wniosek w taki sposób, aby był on jasny, czytelny i zrozumiały, bez potrzeby sięgania do dodatkowych wyjaśnień i informacji. Wszelkie zatem niejasności, niespójności, czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku, co do zasady przemawiają na niekorzyść wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny. Niezastosowanie się postanowień Instrukcji jest wyrazem niedochowania należytej staranności i dbałości.

Przechodząc na grunt sprawy należy zgodzić się z Instytucją Zarządzającą,

iż nie można uznać, aby przeprowadzona ocena projektu Skarżącej była niezgodna

z prawem. Zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez Komisję Konkursową, podtrzymaną następnie

w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ani organy, ani Sąd nie są uprawnione do kwestionowania oceny dokonanej przez członków Komisji Konkursowej, w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co wynika również

z art. 31 u.z.p.p.r. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały

i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Kontrola zaś sądowoadministracyjna sprowadza do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., III SA/Wa 37/10).

Dokonując kontroli pod względem zgodności z prawem sąd administracyjny bierze za punkt odniesienia przepisy prawa materialnego - przede wszystkim ww. ustawy w stanie prawnym z daty rozstrzygania przez Zarząd Województwa P. oraz przepisy postępowania, które w ogólnym zarysie

i zrębowo zawarte są w tym akcie, a w głównej mierze - w systemie realizacji programu operacyjnego.

Jak wynika z wniosku o dofinansowanie oraz z biznesplanu, w ramach poddanego ocenie projektu Skarżąca zamierza przeprowadzić inwestycję polegającą na przygotowaniu posiadanych zasobów lokalowych oraz na zakupie niezbędnego wyposażenia do świadczenia innowacyjnej usługi nie oferowanej na rynku polskim, stworzonej przy udziale Państwowej Szkoły Informatyki i Przedsiębiorczości

w Ł. Skarżąca chce świadczyć tzw. usługę pakietową, polegającą na wynajmowaniu pomieszczenia biurowego wraz z możliwością dostępu do doskonale wyposażonej sali konferencyjnej i usług windykacyjno–prawnych w jednej cenie. Inwestycja ma być realizowana na działce położonej w Ł. przy ul. P. [...].

W ramach projektu mają być wykonane remont budynku, stworzenie strony internetowej, zakup sprzętu komputerowego, zakup niszczarki, rzutnika multimedialnego, zakup i wdrożenie oprogramowania do prowadzenia rozmów telefonicznych tzw. call center, zakup oprogramowania do windykacji i obsługi prawnej oraz regałów do archiwum.

Instytucja Zarządzająca miała podstawy by uznać, że Skarżąca nie spełniła kryterium spójności podanych informacji. Niespójności te dotyczyły numerów działek, uzyskiwanych przychodów oraz kwestii wprowadzenia nowych lub udoskonalonych usług. Nie budzi wątpliwości, że numer działki został wskazany przez Skarżącą

w biznesplanie w sposób błędny. Wymóg wskazania numeru działki wynikał zaś jednoznacznie z wzoru biznesplanu. W ocenie Sądu o niespójności informacji mogło również świadczyć to, że we wniosku o dofinansowanie zadeklarowano wprowadzenie na rynek nowego produktu, podczas gdy z opisu projektu wynika,

że produkt nie będzie nowy, lecz jedynie udoskonalony. Powyższe nie budzi wątpliwości w sytuacji, gdy Skarżąca przyznaje, że w tym samym budynku świadczy już usługi najmu powierzchni. Zdaniem Sądu o braku spełnienia kryterium spójności informacji świadczy również brak wyczerpujących danych odnośnie prognozowanych przychodów.

Oceniając projekt pod kątem kryterium wiarygodnego uzasadnienia konieczności realizacji projektu oraz związku celów projektu z celami osi/działania

i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej IZ, jak wynika z Przewodnika po kryteriach, bada uzasadnienie realizacji projektu z punktu widzenia wnioskodawcy, celów osi priorytetowej i celów RPOWP. Wnioskodawca winien zaś wskazać m.in. co jest podstawą decyzji o realizacji projektu, opisać cele realizacji projektu, co stałoby się, gdyby projekt nie został zrealizowany. Uzasadnienie winno zaś mieć poparcie w faktach i liczbach oraz być wynikiem przeprowadzonych analiz. Z kolei we wzorze biznesplanu wskazano wymóg m.in. scharakteryzowania rynku, na którym działa przedsiębiorstwo i rynku docelowego,

a także wymóg odpowiedzi na pytanie dotyczące konkurencyjności oferty projektowej wobec innych podmiotów konkurujących. Stwierdzenie, że uzasadnienie projektu jest niewiarygodne oraz, że wskaźniki nie odzwierciedlają założonych celów rozpatrujący protest uzasadnili tym, że nie wskazano potencjalnych odbiorców oferowanych usług najmu i nie określono konkurencji na rynku najmu nieruchomości. Brak jest też danych, co obecnie znajduje się w budynku oraz skąd pochodzą przychody z najmu w latach 2010–2012. Brak tych czynników, jak też brak analizy porównawczej

z innymi podmiotami konkurencyjnymi uzasadniały, zdaniem Sądu, przyjęcie negatywnej oceny omawianego kryterium. Instytucja Zarządzająca miała podstawy by ocenić, że brak wyczerpującego opisu aktualnego stanu nieruchomości, wobec wymogów wynikających z udostępnionej w ramach konkursu dokumentacji uzasadnia negatywne rozstrzygnięcie. Na negatywną ocenę tego kryterium mogło też wpłynąć stwierdzenie nieprawidłowego wskazania liczby nowych produktów

w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że Skarżąca nie będzie świadczyła nowych usług, lecz usługi udoskonalone.

W ocenie Sądu IZ miała też podstawy do tego, by dokonać negatywnej oceny, co do kryterium zgodności wydatków kwalifikowanych z zasadami działania, precyzyjnego ich określenia, racjonalności i niezbędności do realizacji celów projektu. W tym zakresie Instytucja Zarządzająca kwestionowała zasadność zakupu 10 zestawów komputerowych wobec zatrudnienia 6 osób oraz podważyła zasadność tworzenia nowej strony internetowej, skoro Spółka już taką stronę posiada

i zamieszcza na niej ogłoszenia o wynajmie nieruchomości. Podważono też wysokość wydatków na remont wobec faktu, że lokale są cały czas oferowane do wynajmu i na sprzedaż, a budynek posiada łącza telefoniczne, internetowe itd. Zdaniem Sądu wskazane przez IZ okoliczności uzasadniały wątpliwości, co do racjonalności i niezbędności poniesienia wydatków celem realizacji inwestycji. Skarżąca podważa ustalenia faktyczne, co do posiadania strony internetowej twierdząc, że strona [...] należy do innego podmiotu,

tj. Przedsiębiorstwa Deweloperskiego "N.–D." Sp. z o.o. w Ł. Należy jednak zauważyć, że ekspert oceniając ww. kryterium wskazał na fakt posiadania przez Skarżącą strony internetowej [...], na której umieszcza ona ogłoszenia o wynajmie nieruchomości. Samo błędne wymienienie

w rozstrzygnięciu IZ RPOWP strony [...], nie podważa prawidłowości tej oceny. Niewątpliwie, jeśli dla celów projektu i usługi pakietowej Skarżąca chce posiadać oddzielną stronę internetową, to oceniający to mieli prawo uznać taki wydatek za nieracjonalny ekonomicznie w sytuacji stwierdzenia, że wynajem lokali już następuje przy użyciu istniejącej strony internetowej.

W ocenie Sądu organy miały też prawo negatywnie ocenić zasadność poniesienia znacznych kosztów remontu w sytuacji, gdy koszt ten stanowi 93 % ogółu kosztów, a w chwili oceny projektu nieruchomość była zmodernizowana

i przeznaczona pod najem. Rzeczą Wnioskodawcy było przedstawienie argumentów, które uzasadniłyby w takiej sytuacji poniesienie tych kosztów.

Analiza informacji z [...] sierpnia 2013 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu Spółki wskazuje, że Instytucja Zarządzająca wyjaśniła wyczerpująco, dlaczego podziela pogląd oceniających, co do negatywnej oceny kryterium wykonalności technicznej projektu. Wskazano głównie na brak wskazania liczby planowanych do zatrudnienia prawników, co uniemożliwiło ocenę, czy przedsiębiorstwo będzie

w stanie zapewnić obsługę inwestycji. Wskazano też na brak uzasadnienia redukcji etatów, jaka miała miejsce w roku 2012. Zasadnie IZ zwróciła uwagę na zapis zawarty w Przewodniku, że liczba nowoutworzonych miejsc pracy powinna wynikać

z różnicy między średniorocznym zatrudnieniem za pierwszy pełny rok obrachunkowy po zrealizowaniu projektu, a średniorocznym zatrudnieniem w roku bazowym. Sąd stwierdza, że mogła budzić wątpliwości oceniających sytuacja,

w której Skarżąca Spółka w 2012 r. redukuje 13 stanowisk pracy, a jednocześnie deklaruje zatrudnienie 6 osób. Rzeczą Wnioskodawcy było wyczerpujące wyjaśnienie takiego stanu rzeczy w dokumentacji aplikacyjnej, wyjaśnienia takiego jednak, wbrew zarzutom skargi, nie sformułowano.

Badając kryterium wykonalności finansowej projektu Instytucja Zarządzająca podzieliła stanowisko oceniających, co do braku możliwości zweryfikowania wielkości przychodów wskazanych w pkt [...] z uwagi na brak informacji, na jakiej podstawie dokonano szacunków ceny za wynajem i ilości lokali. Potrzeba precyzyjnego uzasadnienie szacunków wynikała z wzoru do biznesplanu, jak też z przewodnika po kryteriach. W Przewodniku (str. [...]) zwraca się uwagę na wiarygodność analiz

i prognoz finansowych. Na potrzeby tego organy oceniające projekty weryfikują spójność danych finansowych, ich wzajemną zależność oraz uzasadnienie przyjęcia poszczególnych wartości wpływów, wydatków, przychodów, kosztów, składników majątku i źródeł finansowania majątku. Zwraca się też uwagę na potrzebę wiarygodnego uzasadnienia przyjętych wartości. W tej sytuacji wobec braku wskazania przez Skarżącą danych, na jakiej podstawie oszacowano przychody

z nowej działalności, IZ miała podstawy, by ocenić analizowane kryterium negatywnie.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez Skarżącą przeprowadzona została w sposób

nie naruszający prawa, w związku z czym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Reasumując, Sąd stwierdza, że przeprowadzona w sprawie ocena merytoryczno-techniczna wniosku Skarżącej jest prawidłowa, jest oceną rzetelną, bezstronną i mającą swoje logiczne uzasadnienie. Prawidłowości tej oceny, dokonanej przez Instytucję Zarządzającą, nie podważają podniesione w skardze zarzuty, w tym zarzut naruszenia art. 30b ust. 7–10 u.z.p.p.r., którego Skarżąca upatruje w nie wskazaniu, kto rozpatrywał protest, przez co nie miała ona możliwości sprawdzenia, czy w rozpatrywaniu protestu nie brały udziału osoby zaangażowane

w ocenę projektu. Wskazać należy, że w myśl art. 30b ust. 10 u.z.p.p.r.

w rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane

w przygotowanie projektu lub w jego ocenę. Cel powołanej regulacji jest respektowany przez to, że jak wynika z Instrukcji Wykonawczej Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2007–2013, stanowiącej załącznik nr 1 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa P. z dnia [...] października 2012 r., w Departamencie Zarządzania RPO wyodrębniono Referat Oceny i Wyboru Wniosków, do zadań którego należy m.in. ocena merytoryczna wniosków o dofinansowanie projektów złożonych do poszczególnych działań RPOWP w ramach prac Komisji Oceny Projektów oraz samodzielne stanowisko pracy ds. procedury odwoławczej I instancji, do zadań którego należy m.in. przyjmowanie i rozpatrywanie protestów (str. [...] Instrukcji Wykonawczej). Ponadto w Instrukcji Wykonawczej wskazano, że

"w rozpatrywaniu środka odwoławczego nie biorą udziału osoby, które dokonywały jakichkolwiek czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. W celu zapewnienia bezstronności osób biorących udział w rozpatrywaniu protestu, nie mogą brać udziału osoby pozostające z osobą wnioskodawcy lub stosunku do danego projektu, w związku o charakterze zarówno podmiotowym, jak również przedmiotowym. W związku z tym, osoba przed przystąpieniem do rozpatrywania środka odwoławczego podpisuje oświadczenie – Deklarację bezstronności osoby rozpatrującej środek odwoławczy w ramach RPOWP na lata 2007 – 2013. W ocenie Sądu, wskazana organizacja Instytucji w stopniu wystarczającym zapewnia to, że protest nie może być rozpatrywany przez te same osoby, które oceniały projekt. Dodatkowo wskazać należy, że z wyjaśnień pełnomocnika organu wynika, że Instytucja funkcjonuje w taki sposób, że ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana przez dwóch oceniających, w tym jednego niezależnego eksperta z listy ekspertów Instytucji Zarządzającej RPOWP (por. Regulamin Oceny i Wyboru Projektów, s. [...]). Oceniający nie mają wiedzy, kto ocenia wniosek jako "druga para oczu". Również rozpatrujący protest nie mają wiedzy co do tego, kto ocenia projekt, co uniemożliwia wzajemne konsultacje między oceniającymi oraz między oceniającymi, a rozpatrującymi protest, a przez to zapewnia niezależność i bezstronność oceny.

Nie znajdując, zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd w oparciu

o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.