Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 332/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Go 256/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 23 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 256/11 odmówił M. W. wstrzymania wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] stycznia 2011 r., nr [...]w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z [...] lutego 2011 r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na opisaną wyżej decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że wniosek skarżącego nie spełniał przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej p.p.s.a.) - niezbędnych do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, gdyż skarżący w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] stycznia 2011 r. M. W. nie przedstawił żadnych konkretnych faktów uprawdopodobniających niebezpieczeństwa związane z wykonaniem tej decyzji. Powyższe uniemożliwiło ocenę przez Sąd pierwszej instancji czy zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

M. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego zmiany. Podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i wyrządzi wobec niego szkodę materialną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wynika ze wskazanego unormowania, na skarżącym domagającym się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa ciężar wykazania, że zachodzą ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Trafnie sąd pierwszej instancji zatem podniósł, że uwzględnieniu wniosku sprzeciwiała się okoliczność, iż skarżący nie przedstawił żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem zaskarżenia była decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Decyzje odmowne co do zasady, od której wyjątki w sprawie niniejszej nie zachodzą, nie mają cech wykonalności polegającej na spowodowaniu stanu rzeczy, który byłby zgodny z rozstrzygnięciem (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 122). Nadto nie można przyjąć, by wniosek dotyczył w istocie wstrzymania innego niż zaskarżony aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w przedmiocie określenia wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne, jeśli zważyć, że zgodnie z art. 17 w związku z art. 32 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) płatnicy składek samodzielnie obliczają składki na ubezpieczenie zdrowotne. Z tych przyczyn nie było podstaw do stosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. wobec aktu nie podlegającego wykonaniu.

Mając powyższe na względzie wskazane okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.