Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 39/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant Katarzyna Bednarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi C. i T. małżonków R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej zobowiązuje Prezydenta W. do wydania orzeczenia w sprawie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.


UZASADNIENIE

I SAB/Wa 39/07

UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. i T. R. zarzucili Prezydentowi W. bezczynność w sprawie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości [...], położonej przy ulicy [...], oznaczonej jako "D" nr rej. hip. [...], działka nr [...] z bloku [...].

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy grunt został objęty działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy

(Dz. U. Nr 50, poz. 279).

Zgodnie z zaświadczeniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] kwietnia 2001 r. w dziale II wykazu w księdze hipotecznej prowadzonej dla nieruchomości pod nazwą "D." wpisem przez zastrzeżenie ujawniony został A. J. jako nabywca - na mocy aktu notarialnego z dnia [...] września 1941 r.

Wnioskiem z 1949 r., zarejestrowanym pod nr [...] były właściciel wystąpił – w trybie art. 7 wyżej cytowanego dekretu - o ustanowienie na nieruchomości prawa własności czasowej.

Następnie aktem notarialnym z dnia [...] września 1956 r. nr rep. [...] A. J. przelał swoje prawa i roszczenia wynikające z w/w dekretu z dnia 26 października 1945 r. na K. i P. małżonków M. w ½ części, zaś w pozostałej ½ niepodzielnej części – przeniósł je na T. i C. małżonków R.

Decyzją Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] maja 1986 r. nr [...] zatwierdzony został projekt podziału nieruchomości hipotecznej "D." dz. [...] nr rej. hip. [...] na dwie działki posiadające obecnie adresy [...] i [...].

Decyzją Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] czerwca 1989 r. nr [...] odmówiono małżonkom R. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego przy ulicy [...] zaś decyzją Urzędu Miasta W. z dnia [...] maja 1990 r. nr [...], rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy.

Z kolei decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...] orzeczono o stwierdzeniu nieważności w/w obu decyzji.

Również decyzją z dnia [...] czerwca 1994 r. nr [...] Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdził nieważność decyzji Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] czerwca 1989 r. nr [...] o odmowie przyznania małżonkom M. prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego przy ulicy [...] i utrzymującej to rozstrzygnięcie w mocy – decyzji Urzędu Miasta W. z dnia [...] maja 1990 r. nr [...].

Aktualnie obie w/w działki stanowią własność komunalną ( decyzje Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. nr [...] i nr [...] ) i – po stwierdzeniu nieważności w 1989 r. decyzji wydanych w przedmiocie odmowy przyznania do nich prawa użytkowania wieczystego, prowadzone jest w stosunku do nich postępowanie o przyznanie tego rodzaju prawa.

Z uwagi na długotrwałość postępowania administracyjnego małżonkowie R. w 2005 r. wnieśli – trybie art. 37 k.p.a. - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na opieszałość Prezydenta W.

Kolegium postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] uznało powyższe zażalenie za zasadne i wyznaczyło organowi I instancji termin na rozstrzygnięcie sprawy do dnia 30 kwietnia 2006 r., zarządzając przy tym wyjaśnienie przez Prezydenta W. przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie i ustalenie osób winnych tego zaniedbania.

Ponieważ, pomimo upływu wyżej wskazanego terminu, przedmiotowa sprawa do tej pory nie została zakończona, skargą z dnia 5 grudnia 2006 r. C. i T. małżonkowie R. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z przedmiotową skargą na bezczynność Prezydenta W.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie informując, że sprawa pozostaje już na etapie opracowania projektu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za uzasadnioną.

Jak wynika z powyższego na skutek stwierdzenia nieważności w 1989 r. pierwotnych decyzji o odmowie przyznania do przedmiotowej nieruchomości prawa użytkowania wieczystego, "odżył" na nowo z tą datą wniosek złożony przez byłego właściciela w 1949 r. Zatem należy przyjąć, że niniejsze postępowanie (licząc od decyzji wydanej w trybie nadzorczym ) prowadzone jest już 18 lat i pomimo wyznaczenia w 2005 r., przez organ wyższego stopnia końcowego, terminu rozpoznania sprawy, nadal nie została ona definitywnie rozpatrzona.

Mając zatem na uwadze, że przy tak znacznej długotrwałości postępowania administracyjnego wszelkie, niezbędne do rozstrzygnięcia merytorycznego czynności wyjaśniające mogły być już dawno przez organ przeprowadzone, Sąd uznał skargę na bezczynność Prezydenta W. za uzasadnioną i z mocy przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – orzekł jak w sentencji.