Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4810/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie NSA Halina Kuśmirek, WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J. i J. S. od decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] umarzającej na podstawie art. 105 § 1 kpa postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ul. [...] w P.

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2002 r., wydanego w sprawie sygn. akt IV SA 1446/00, organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę przyłącza, ponieważ zostało już ono wybudowane.

Decyzja o pozwoleniu na budowę, jako uprawniająca do rozpoczęcia robót budowlanych może być wydana najpóźniej do dnia rozpoczęcia tych robót. W sytuacji, gdy roboty zostały już wykonane orzekanie o pozwoleniu na ich budowę jest bezprzedmiotowe w związku z czym postępowanie należy umorzyć.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli J. i J. S. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego – art. 107 § 1 w związku z art. 140 kpa oraz art. 105 kpa.

Wskazali, że w sprawie budowy przyłącza zapadły dwa wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 1999 r., sygn. akt II SA/Lu 1463/93 i z dnia 16 kwietnia 2002 r., sygn. akt IV SA 1446/00. Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2000 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] marca 2000 r., którą odmówiono udzielenia pozwolenia na budowę przyłącza.

Rozpatrując ponownie, po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, sprawę organ I instancji z naruszeniem przepisów kpa umorzył postępowanie, uznając za wiążący pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, co do konieczności umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Zdaniem skarżących, organ ponownie rozpatrując sprawę "powinien przy ustalaniu istnienia przesłanek z art. 105 kpa podjąć decyzję procesową ...". Wskazali, że w sprawie nie zaistniały okoliczności określone w § 1 art. 105 kpa, a także z wnioskiem o umorzenie postępowania nie wystąpiła strona. Zdaniem skarżących postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe i powinno być prowadzone. Umarzając postępowanie organ odwoławczy nie wskazał podstawy prawnej, gdyż przywołał art. 105 kpa bez wskazania §. Zaskarżona decyzja nie wypełnia też ich zdaniem przesłanek z art. 107 kpa, co ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Przede wszystkim należy wskazać, iż bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub zobowiązaniach indywidualnego podmiotu.

Brak przedmiotu postępowania oznacza, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 kpa jest orzeczeniem formalnym, kończącym postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia.

Postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego na działce nr [...] w P. zostało wszczęte na wniosek M. i S. G.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2002 r. wynika, iż przyczyną umorzenia postępowania było wybudowanie przez inwestorów tego przyłącza, wobec czego bezprzedmiotowe jest wydawanie pozwolenia na budowę obiektu, który został już zrealizowany.

W tym miejscu wskazać należy, że organ administracji państwowej ustalając, iż postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, zobowiązany jest do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa.

Jak wynika z akt sprawy organy wydając powyższe decyzje orzekały powtórnie po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 16 kwietnia 2002 r. (sygn. akt IV SA 1446/00), w którym Sąd uchylając uprzednie decyzje organów obu instancji odmawiające udzielenia pozwolenia na budowę przyłącza energetycznego, wyraził pogląd, iż wobec wykonania tego przyłącza postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa.

Zgodnie z art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazanie co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu, wiąże w sprawie ten sąd i organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Zważywszy na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.