Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 5/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
658
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 43  par. 1  i  3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędziowie: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Protokolant: Katarzyna Trzęsicka, Po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. przy udziale sprawy ze skargi S.S. na bezczynność Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. z dnia Nr w przedmiocie niewydania decyzji ustalającej dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej w 2011 r. w związku ze złożoną korektą deklaracji PIT-6 oddala skargę.


UZASADNIENIE

S. S. wniósł skargę na bezczynność urzędów w związku ze złożoną korektą deklaracji PIT-6 o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji rolnej w roku 2011, jak wynika z pism uzupełniających skargę, wobec nie wydania decyzji w zakresie zmiany wysokości zaliczek. W uzupełnieniu skargi wskazał, że niewydanie nowej decyzji w związku ze złożeniem korekty deklaracji uniemożliwia mu skorzystanie z przewidzianej przepisami prawa możliwości zaprzestania płacenia wyznaczonych zaliczek, naraża na postępowanie egzekucyjne i zmusza do opłacania nienależnych składek na ubezpieczenie społeczne, których zwrotu nie będzie mógł się domagać. W ocenie podatnika poprzez brak działania organów doszło do naruszenia art. 254 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm. – dalej powoływana jako Ordynacja podatkowa) i art. 44 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ((tekst jednolity w Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm. – dalej powoływana jako ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z akt administracyjnych strona złożyła pierwsze zawiadomienie o zmianie ilości hodowanych ptaków w dniu 10 czerwca 2011 r. wraz z korektą deklaracji PIT-6, lecz na wezwania przez organ w dniu 17 czerwca 2011 r. do uzupełnienia złożonej korekty nie zareagowała, nie zgłosiła się do organu na wystosowane do niej wezwanie z dnia 5 września 2011 r. W dniu 6 lipca 2011 r. (data doręczenia - 7 lipca 2011 r.) strona ponownie złożyła zawiadomienie o zmianie w ilości produkcji, z którego wynikało, że na dzień 30 czerwca 2011 r. liczba hodowanych ptaków wyniosła 0 (zero) sztuk.

W dniu 28 września 2011 r. strona wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej z pismem z dnia 17 września 2011 r. zarzucając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego brak wydania nowej decyzji, mimo złożenia korekty PIT-6.

Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomieniem z dnia 26 października 2011 r. wraz z uzasadnieniem, powołując się na przepisy art. 237 § 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity w Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej powoływana jako Kodeks postępowania administracyjnego), uznał skargę strony za nieuzasadnioną.

W dniu 2 grudnia 2011 r. strona wystąpiła ponownie do Dyrektora Izby Skarbowej z pismem z dnia 19 listopada 2011 r. na działania Naczelnika Urzędu Skarbowego, zarzucając niewydanie nowej decyzji w podatku dochodowym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 2011 r., mimo złożenia korekty deklaracji PIT-6 do wymiaru zaliczek podatku dochodowego z tego tytułu, domagając się nakazania organowi I instancji wydania nowej decyzji ustalającej w 2011 r. dochód z działów specjalnych produkcji rolnej i kwotę zaliczek oraz zaprzestanie egzekwowania poprzedniej.

Dyrektor Izby Skarbowej pismo to potraktował jako skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w trybie przepisów Działu VIII – Skargi i wnioski – na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, wydając zawiadomienie z dnia 27 grudnia 2011 r. Nr [...], gdyż postępowanie będące skutkiem złożonej skargi ma charakter uproszczonego postępowania administracyjnego, kończącego się czynnością materialno-techniczną w postaci zawiadomienia. Uznając skargę za bezzasadną wskazał organ, że podatnicy prowadzący działy specjalne produkcji rolnej mają obowiązek składać do 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 43 ust. 1 ustawy z dnia o podatku dochodowym od osób fizycznych) deklarację PIT-6 o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym, na podstawie której organ wydaje decyzję ustalającą wysokość miesięcznych zaliczek na podatek od dochodu ustalonego na podstawie norm szacunkowych. W związku z tym, że deklaracje PIT-6 mogą nie zawierać danych o okolicznościach, które mogą powstać w ciągu roku, ustawodawca wprowadził dla podatników obowiązek informowania między innymi o zaistniałych zmianach (art. 43 ust. 3 ustawy), nie regulując jednakże skutków takiego zawiadomienia, poza znaczeniem tego zgłoszenia dla podatnika przy rozliczeniu rocznym podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ poinformował, iż przedmiotowa skarga jest drugą skargą strony w przedmiotowej sprawie – poprzednią z dnia 17 września 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej również uznał za nieuzasadnioną (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi z dnia 26 października 2011 r.). Podniósł organ, że strona nie wskazała nowych okoliczności, ani nie zawarła innych zarzutów, aniżeli w skardze z dnia 17 września 2011 r.

W skardze S. S. zarzucił bezczynność urzędom w związku ze złożoną korektą PIT-6, wyjaśniając, jak na wstępie przytoczono, że niewydanie nowej decyzji w związku ze złożeniem korekty deklaracji uniemożliwia mu skorzystanie z przepisów prawa i zaprzestanie płacenia wyznaczonych zaliczek, naraża na postępowanie egzekucyjne, zmusza do opłacania nienależnych składek na ubezpieczenie społeczne, których zwrotu nie będzie mógł się domagać. W tym wypadku organy podatkowe naruszyły art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi. Powołując przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 e zm.) wskazał organ, że zawiadomienie, o którym mowa w art. 238 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie mieści się w katalogu czynności, które podlegają sądownictwu administracyjnemu, na co zwrócił uwagę NSA w wyrokach z dnia 14 września 2004 r. (sygn. akt OSK 642/04), z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. akt II OSK 241/09) w postanowieniu z dnia 8. maja 2009 r. (sygn. akt II OSK 689/09). Wnosząc o odrzucenie skargi podkreślił organ, że nie pozostaje w zwłoce, bowiem złożoną skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 listopada 2011 r. (data wpływu 2 grudnia 2011 r.) rozpatrzył w obowiązującym terminie miesięcznym.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że strona złożyła w dniu 31 grudnia 2010 r. deklarację PIT-6 o rodzajach i zamierzonej produkcji w 2011 roku, na podstawie której ustalono decyzją z dnia 24 stycznia 2011 r. nr [...] wysokość szacowanego dochodu na 2011 r. w wysokości 20.025 zł oraz wysokość rocznego podatku dochodowego, przy skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wysokości 3.048 zł, a także wysokość zaliczki miesięcznej w kwocie 254 zł. Decyzję tę strona zaskarżyła najpierw do Dyrektora Izby Skarbowej, a po otrzymaniu decyzji organu II instancji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniu 10 czerwca 2011 r. strona złożyła zawiadomienie o zmianie ilości produkowanego drobiu wraz z korektą deklaracji PIT-6, której, mimo wezwania z dnia 17 czerwca 2011 r. strona nie uzupełniła i nie zgłosiła się na wezwanie organu z dnia 5 września 2011 r.

O ponownej zmianie ilości produkcji drobiu strona zawiadomiła organ w dniu 6 lipca 2011 r. W dniu 28 września 2011 r. strona pismem z dnia 17 września 2011 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej zarzuciła organowi I instancji brak wydania decyzji mimo złożenia korekty deklaracji PIT-6, którą to skargę organ II instancji uznał za nieuzasadnioną zawiadomieniem z dnia 26 października 2011 r. Ponownie skargę na działanie organu I instancji strona przesłała do organu II instancji pismem z dnia 2 grudnia 2011 r., również uznaną za niezasadną zawiadomieniem z dnia 27 grudnia 2011 r. Odpowiadając na zarzuty wniesionej do Sądu skargi strony przedstawił organ I instancji sposób ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej i mające zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podnosząc, że wprowadzając obowiązek złożenia zawiadomienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca nie uregulował skutków jakie zawiadomienie to wywołuje. Terminowa realizacja przez podatnika obowiązku zawiadomienia organu podatkowego o każdej zmianie w prowadzonej produkcji czy też o jej zaprzestaniu w ciągu roku, ma umożliwić organowi sprawdzenie prawidłowości rocznego rozliczenia podatkowego. Nietrafny jest zarzut bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w tym przedmiocie, ponieważ nie był on zobowiązany do podjęcia postępowania w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrole działalności administracji przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 a, a więc na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wydaniu decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowień rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach..

Stosownie do art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Bezczynność organu występuje, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem sporu w sprawie jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego dotycząca wydania decyzji określającej wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych na rok 2011 i należnych miesięcznych zaliczek na ten podatek na skutek złożenia przez podatnika korekty deklaracji PIT-6 o rodzajach i zamierzonej produkcji w 2011 roku na skutek zmiany (zmniejszenia) rozmiarów prowadzonej działalności gospodarczej w dziale specjalnym produkcji rolnej: drób nieśny stado reprodukcyjne kury nieśne.

W opinii strony skarżącej organ podatkowy był, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, obowiązany do wydania decyzji określającej kwotę podatku na rok 2011 r. i kolejnych, należnych za miesiące następujące po dokonanym zawiadomieniu zaliczek stosownie do zmienionych i zadeklarowanych parametrów produkcji, stanowiących podstawę określania tego podatku, w kwocie niższej niż określona w decyzji z dnia 24 stycznia 2011 r. Organ podatkowy stwierdził natomiast, że nie istnieje norma prawna zobowiązująca do wydania takiej decyzji, natomiast zmiana skali prowadzonej w roku 2011 działalności gospodarczej znajdzie odzwierciedlenie w obliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych strony w ramach jej rocznego rozliczenia tego podatku.

Przystępując do rozstrzygnięcia tego sporu na pierwszym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy, co do zasady, opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych. Z różnych względów jednakże ustawodawca przewiduje pewne wyłączenia określonych rodzajów dochodów – pochodzących z pewnych źródeł – z zakresu działania ustawy. Pierwsze z wyłączeń zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 2 ust. 1 pkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tym ostatnim mianem nazywane są pewne rodzaje działalności rolniczej. Ich znaczenie zdefiniowane jest w art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którymi działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym, natomiast nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z powyższych przepisów wynika zatem, że jeśli uprawa, chów lub hodowla określonego gatunku zwierzęcia mieści się w treści tego załącznika i odpowiada wielkościom w nim określonym, zalicza się ją do działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochód opodatkowany jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, stosownie do art. 24 ust. 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji. Jeżeli w ciągu rocznego cyklu produkcji na tej samej powierzchni są prowadzone różne uprawy, dla których są ustalane różne normy szacunkowe dochodu, dochód z każdego rodzaju uprawy oblicza się, z zastrzeżeniem ust. 4e, przy zastosowaniu właściwej dla niej normy, proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których była prowadzona taka uprawa, wliczając w to okres przygotowania do zaprowadzenia tej uprawy (art. 24 ust. 4c). Przepis ust. 4c stosuje się również w razie rozpoczęcia lub zaprzestania w ciągu roku prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej (art. 24 ust. 4d).

Następnie wskazać należy, że w myśl art. 43 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym. Podatnicy, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o:

1) zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji;

2) zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji;

3) rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.

Zgodnie z art. 43 ust. 4 oraz art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, o których mowa w ust. 1, osiągający dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją naczelnika tego urzędu skarbowego obniżone o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, opłaconej w tym miesiącu przez podatnika w terminach: za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni; zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego.

Analizując przywołane unormowanie Sąd zwraca uwagę, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej zostały potraktowane w ramach określenia podstawy opodatkowania ich przychodów z tego źródła na warunkach innych niż podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w innych działach gospodarki. Tym samym przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie prawne dotyczące opodatkowania przychodów z tej działalności winno się traktować jako wyjątek od zasady. Pamiętając z kolei, że wywodząca się z przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ugruntowana w orzecznictwie sądowym zasada powszechności i równości opodatkowania nakazuje ścisłe interpretowanie przepisów prawa regulujących takie wyjątki, Sąd wskazuje, że obowiązujące przepisy prawa podatkowego regulujące zasady opodatkowania podatkiem dochodowym winny być interpretowane w sposób identyczny wobec wszystkich podatników, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zasada ta ma również zastosowanie do sposobu rozliczania uiszczonych zaliczek na podatek dochodowy w ramach rocznego rozliczenia tego podatku.

Z powołanych powyżej przepisów art. 24 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika jednoznacznie, że tylko w dwóch przypadkach ustala się zaliczki na podatek dochodowy proporcjonalnie tj. z uwzględnieniem liczby miesięcy w roku, w którym prowadzona jest produkcja. Do przypadków tych zaliczamy: sytuację rozpoczęcia lub zaprzestania produkcji w trakcie roku i sytuację prowadzenia różnych upraw na tej samej powierzchni (z wyjątkiem upraw w szklarniach nie ogrzewanych). Tym niemniej jednak - zgodnie z art. 43 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - podatnicy osiągający dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, którzy złożyli deklarację o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji, obowiązani są zawiadomić Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni o zaistnieniu wszelkich zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy Sąd stwierdził, że na podstawie obowiązujących przepisów prawa zawiadomienia z dnia 10 czerwca i 8 lipca 2011 r. o zmianie ilości produkcji drobiu nie powodowały powstania po stronie organu podatkowego obowiązku zmiany jego decyzji z dnia 24 stycznia 2011 r. w przedmiocie określenia stronie skarżącej jej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 oraz kwoty miesięcznych zaliczek na ten podatek. Zawiadomieniom dokonywanym przez podatnika na podstawie wyżej powołanego art. 43 § 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy przypisać jedynie funkcję zabezpieczenia rzetelnego i odpowiadającego stanowi rzeczywistemu obliczenia podatku dochodowego w rocznym rozliczeniu tego podatku, na zasadach ogólnych, którego efektem może być stwierdzenie nadpłaty albo kwoty podatku do zapłaty. Wskazać bowiem należy, że dokonana na koniec roku podatkowego konfrontacja poniesionych kosztów uzyskania przychodów z uzyskanym w tym czasie przychodem może prowadzić do zmiany wysokości dochodu uzyskanego przez podatników prowadzących działalności gospodarczą w poszczególnych miesiącach roku podatkowego i w rezultacie zmiany wysokości zaliczek miesięcznych na ten podatek. Do ich ostatecznego rozliczenia dochodzi jednak – na zasadach ogólnych – w rocznym rozliczeniu podatku, które stanowi podstawę do zwrotu ewentualnej nadpłaty w podatku. Żadne unormowanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych nie pozwala natomiast na odmienne traktowanie osób fizycznych w ramach opodatkowania dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej w dziale specjalnym produkcji rolnej w zakresie korekty kwot miesięcznych zaliczek. Dlatego uwzględnienie zmienionych wielkości produkcji powodujących zmianę kwoty podatku dochodowego i miesięcznych zaliczek na ten podatek następuje, na zasadach ogólnych, dopiero na skutek złożenia rocznego zeznania podatkowego.

W konsekwencji stanowisko strony skarżącej domagającej się wydania decyzji na skutek jej zawiadomień i korekt dokonywanych w ciągu roku podatkowego Sąd uznał za nie znajdujące uzasadnienia w obowiązującym prawie.

Mając na uwadze powyższe Sąd skargę, jako niezasadną, oddalił na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.