Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 422/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2013 roku sprawy ze skargi S. P. z udziałem prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania S. P. oraz Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [....] roku uchylającej decyzję o rejestracji pojazdu marki Opel Frontera o nr rej. [...] i orzekającej o odmowie rejestracji tego pojazdu - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 151 § 1 pkt 2, w związku z art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1137 z późn. zm.) i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 roku Nr 186, poz. 1322 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że:

1. uchyliło decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] roku o rejestracji na rzecz S. P. pojazdu Opel Frontera o nr rej. [...] nr nadwozia [...], rok produkcji 1997, dla którego wydano dowód rejestracyjny nr [...], tablice rejestracyjne nr [...] i znak legalizacyjny nr [...],

2. odmówiło dokonania na rzecz S. P. rejestracji ww. pojazdu.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny:

Decyzją Nr [...] z dnia [...] roku Starosta [...] orzekł, w trybie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, w związku z art. 145 § 1 Kpa, o odmowie rejestracji należącego do S. P. pojazdu marki Opel Frontera, nr nadwozia [...] i uchylił dowód rejestracyjny nr [...], tablice rejestracyjne nr [...], znak legalizacyjny nr [...], nalepkę kontrolną i kartę pojazdu nr [...].

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.

Po przeprowadzeniu ponownego postępowania Starosta [...], decyzją Nr [...] z dnia [...] roku, postanowił o "uchyleniu i odmowie rejestracji pojazdu marki Opel Frontera, nr nadwozia [...], należącego do S. P., oraz uchylił dowód rejestracyjny nr [...], tablice rejestracyjne nr [...], znak legalizacyjny nr [...], nalepkę kontrolną i kartę pojazdu nr [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 151 § 1 pkt 2, w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 8 Kpa oraz art. 72 ust. 1 pkt 1 i art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Od decyzji tej S. P. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 1 i art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Naruszenie tych przepisów - zdaniem skarżącego - polegać miałoby na uchyleniu decyzji o rejestracji i odmowie jego rejestracji w sytuacji, gdy pojazd ten zakupiony został na podstawie wcześniejszej rejestracji dokonanej przez zbywcę K. S., w dobrej wierze na podstawie ważnych dokumentów rejestracyjnych. Ponadto - podobnie jak w odwołaniu od decyzji z dnia [...] roku - skarżący powołał się na nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej instancji własnego postępowania wyjaśniającego, lecz oparcie się na ustaleniach innego organu (Prokuratury Okręgowej w G.) oraz na braku podstawy do odmowy rejestracji przedmiotowego pojazdu bez unieważnienia rejestracji tegoż pojazdu dokonanej w Starostwie Powiatowym w R., gdzie - w ocenie S. P. - dokonana została skutecznie pierwsza rejestracja pojazdu.

Od decyzji Starosty [...] z dnia [...] roku wniósł odwołanie także Prokurator Prokuratury Okręgowej w G., zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, poprzez "uchylenie" dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych, znaku legalizacyjnego, nalepki kontrolnej i karty pojazdu w sytuacji, gdy wznowione postępowanie należało zakończyć w sposób opisany w naruszonej normie, a to decyzją o uchyleniu decyzji dotychczasowej i wydaniu nowej decyzji, rozstrzygającej istotę sprawy. Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznało zasadność zarzutu zawartego w odwołaniu Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G.. Organ wskazał, że przedmiotowy pojazd został zarejestrowany przez Starostę [...] na rzecz S. P. decyzją Nr [...] z dnia [...] roku. Wydanie zaś dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych, nalepki kontrolnej i karty pojazdu było konsekwencją tego rozstrzygnięcia. Orzekając więc w przedmiocie sprawy organ pierwszej instancji powinien, w trybie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, uchylić własną decyzję o rejestracji zgłoszonego przez wnioskodawcę pojazdu i orzec o odmowie rejestracji tego pojazdu. Organ pierwszej instancji orzekł natomiast nie o uchyleniu decyzji rejestracyjnej, lecz o uchyleniu dokumentów potwierdzających rejestrację pojazdu. Mimo tego Kolegium uznało, że brak jest podstawy do umorzenia postępowania w tej sprawie, gdyż art. 138 § 1 pkt 2 Kpa umożliwia modyfikację zaskarżonego rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym, co uczyniono.

Organ nie uznał natomiast zasadności zarzutu S. P., dotyczącego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 1 i art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia bez uprzedniego "unieważnienia" wcześniejszej decyzji rejestracyjnej Starosty [...]. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie - między innymi - dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5, karty pojazdu, jeżeli była wydana, dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany.

Organ powołał brzmienie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 roku Nr 186, poz. 1322 z późn. zm.), zgodnie z którym w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-13 i § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza:

dowód własności pojazdu,

kartę pojazdu, jeżeli była wydana,

dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, oraz

tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany; w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy bez tablic rejestracyjnych lub konieczności zwrotu tych tablic do organu rejestrującego państwa, z którego pojazd został sprowadzony, właściciel pojazdu zamiast tablic rejestracyjnych dołącza stosowne oświadczenie.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że S. P. do wniosku z dnia 29 grudnia 2010 roku załączył:

umowę sprzedaży,

kartę pojazdu,

dowód rejestracyjny,

tablice rejestracyjne.

W świetle podanego wyżej art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz wskazanego przepisu wykonawczego do tej ustawy dokumenty te stanowiły wystarczające dowody do zarejestrowania przedmiotowego pojazdu, co znalazło odzwierciedlenie w wydaniu decyzji z dnia [...] roku o rejestracji pojazdu z wniosku S. P..

Jednakże po wydaniu ostatecznej decyzji o rejestracji przedmiotowego pojazdu w sprawie tej wystąpiły okoliczności opisane w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Decyzja Starosty [...] z dnia [...] roku o rejestracji na rzecz S. P. pojazdu marki Opel Frontera została bowiem wydana w oparciu o decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...]roku, którą następnie uchylono decyzją Nr [...] z dnia [...] roku i odmówiono rejestracji tego pojazdu na rzecz K. S.. Decyzja ta - jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - stała się ostateczna w dniu [...] roku, co wynika z pisma Starostwa Powiatowego w R. z dnia [...] roku adresowanego do Starostwa Powiatowego Wydziału Komunikacji, Transportu i Dróg w P. Istniały zatem przesłanki do wznowienia przez Starostę [...] postępowania w sprawie rejestracji pojazdu marki Opel Frontera z wniosku S. P.. W wyniku przeprowadzonego postępowania wznowieniowego wydano zaskarżoną decyzję, przy czym jako podstawę prawną organ pierwszej instancji - obok przepisów Prawa o ruch drogowym - powołał art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 8 Kpa. Powołanie się przez organ pierwszej instancji na art. 145 § 1 pkt 8 Kpa było prawidłowe. Zbędne natomiast było wskazanie jako podstawy prawnej art. 145 § 1 pkt 1 Kpa. Starosta [...], w odróżnieniu od Starosty [...], nie prowadził bowiem postępowania dotyczącego przedłożenia do rejestracji dokumentów, które okazały się fałszywe. Podstawę faktyczną wydania zaskarżonej decyzji stanowiła decyzja Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] roku o uchyleniu decyzji Nr [...] z dnia [...]roku, a więc okoliczność opisana w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa.

W świetle powyższego bez znaczenia dla meritum sprawy jest również okoliczność, że S. P. dokonał zakupu pojazdu w dobrej wierze i na podstawie ważnych dokumentów rejestracyjnych.

Na powyższą decyzję S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez niewzięcie pod uwagę słusznego interesu strony, art. 75 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wszystkich dowodów zebranych w sprawie, w szczególności zarejestrowania pojazdu przez K. S. oraz naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 1 i art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono argumenty analogiczne do argumentów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie powtarzając stanowisko opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi Prokurator Prokuratury Okręgowej w Ł. wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012r. poz.1137 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 20 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. nr 186 poz.1322 ze zm.).

Zgodnie z treścią art.72 ust.1 pkt 5 wymienionej ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany.

W myśl § 2 ust.1 wymienionego rozporządzenia w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem art. 72 ust. 1a-4 ustawy oraz ust. 2-13 i § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza:

1) dowód własności pojazdu;

2) kartę pojazdu, jeżeli była wydana;

3) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, oraz

4) tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany; w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy bez tablic rejestracyjnych lub konieczności zwrotu tych tablic do organu rejestrującego państwa, z którego pojazd został sprowadzony, właściciel pojazdu zamiast tablic rejestracyjnych dołącza stosowne oświadczenie.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest rejestracja pojazdu Opel Frontera o numerze rejestracyjnym [...] nr nadwozia [...]. Organy administracji uznały, iż nie zostały spełnione przesłanki zarejestrowania wymienionego pojazdu zaś w ocenie skarżącego samochód winien zostać zarejestrowany. W przekonaniu Sądu organy administracji słusznie odmówiły zarejestrowania spornego pojazdu.

Przede wszystkim należy podnieść, iż w niniejszej sprawie wystąpiła podstawa wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...]. nr [...], o której mowa w art.145 § 1 pkt 8 kpa. Wymieniona decyzja została bowiem wydana w oparciu o decyzję Starosty [...] z [...]. o zarejestrowaniu pojazdu Opel Frontera na K. S.. Następnie po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją z [...]. Starosta [...] decyzją z [...]. nr [...] uchylił swoją decyzję z [...] i odmówił dokonania rejestracji spornego pojazdu. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...]. Istniała zatem, określona w art.145 § 1 pkt 8 kpa podstawa wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...].

Organy administracji trafnie uznały, że nie zostały spełnione przesłanki zarejestrowania spornego pojazdu.

Z przepisu art.72 ust.1 pkt 5 ustawy z 20 czerwca 1997r. wynika, że rejestracji pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Dowód ten jest niezbędny do zarejestrowania samochodu i winien być on dołączony do wniosku o rejestrację. Jego brak stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2006r. w spr. I OSK 1005/05 – Lex nr 265787. wyrok WSA w Łodzi z 17 listopada 2010r. w spr. III SA/Łd 436/10 – Lex nr 758199).

W rozpoznawanej sprawie w dniu 14 stycznia 2011r. sporny pojazd został zrejestrowany w oparciu o decyzję Starosty [...] z [...]. o rejestracji samochodu na K. S.. Decyzja z [...], po wznowieniu postępowania, została jednak uchylona i odmówiono zarejestrowania pojazdu z uwagi na to, że złożony dowód rejestracyjny okazał się przerobiony. W sytuacji zatem gdy odmówiono rejestracji pojazdu na poprzedniego właściciela – K. S.- to w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka do zarejestrowania samochodu na skarżącego gdyż nie przedstawił on ostatniego dowodu rejestracyjnego. Nie zostały zatem spełnione przesłanki do rejestracji spornego pojazdu.

Nieuzasadniony jest zarzut skarżącego, iż pojazd winien zostać zarejestrowany gdyż nabył on go w dobrej wierze i na podstawie ważnych dokumentów rejestracyjnych. Kwestia dobrej wiary przy nabyciu samochodu od K. S. nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Odnośnie zaś decyzji Starosty [...] z [...]. o rejestracji pojazdu to została ona uchylona i wyeliminowana z obrotu prawnego.

Niezasadny jest również zarzut skarżącego, iż organy administracji nie przeprowadziły postępowania dowodowego co do prawdziwości dowodu rejestracyjnego złożonego przez K. S.. W niniejszej prawie organy administracji nie były uprawnione do prowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego okoliczności pierwszej rejestracji spornego pojazdu. Postępowanie takie przeprowadził Starosta [...] i w jego wynika uchylił on własną decyzję o rejestracji oraz odmówił zarejestrowania samochodu na K. S.. W rozpoznawanej sprawie Starosta [...] zarejestrował wcześniej samochód w oparciu o decyzję z [...], która została później uchylona a więc istniały podstawy do uchylenia decyzji o rejestracji samochodu na S. P. i odmowy jego zarejestrowania. Zarzut skarżącego w tym zakresie nie jest zasadny.

Reasumując Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż wystąpiła podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z [...] i nie została spełniona przesłanka do zarejestrowania pojazdu skarżącego. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę S. P..

e.o.