Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 934/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 280  par. 1  zd. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1400/2000 postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1400/2000, oddalono skargę Z. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. OZ w L. z dnia 19.05.2000 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.

Pismem z dnia 14.04.2003 r. Z. K. wniósł o wznowienie postępowania w w/w sprawie podnosząc, że oddalenie jego skargi rażąco narusza interes obywateli i rażąco narusza prawo, co szkodzi wizerunkowi III Rzeczypospolitej. W uzasadnieniu wniosku wynika, że Z. K. nie zgadza się z orzeczeniem NSA; jego zdaniem niezawisłe sądy i sędziowie są "wykorzystywani do programu likwidacji chorób w społeczeństwie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż po myśli przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi (w tym skargi o wznowienie posterowania) zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania podlegał rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy.

Zgodnie z przepisem art. 270 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy.

Stosownie do treści art. 279 ustawy skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Przepis art. 280 § l ustawy stanowi zaś, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Ustawowe podstawy wznowienia zostały uregulowane przepisami art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

I tak:

- zgodnie z art. 271 można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: l)jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona

albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe;

- w myśl art. 272 § l można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie;

- nadto, stosownie do treści art. 273 można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§ 1), a także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), jak i w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3).

Zwrócenie uwagi wymaga, że - skoro wznowienie postępowania prowadzić może do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu - instytucja ta ma charakter wyjątkowy. Z tych względów przepisy regulujące wznowienie postępowania interpretowane muszą być ściśle a ich wykładnia rozszerzająca nie jest dopuszczalna.

W niniejszej sprawie przyjąć należy, iż strona dochowała terminu do wniesienia skargi, jednakże jej treści pozwala na stwierdzenie, że nie została oparta żadnej z na ustawowych podstaw wznowienia.

Z tych względów na podstawie art. 280 § 1, zdanie drugie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.