Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 330/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, art. 61 par. 2, art. 61 par. 3, art. 61 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 27 lutego 2013 r.; sygn. akt III SA/Lu 10/12 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2011 r.; nr [...] w przedmiocie uchylenia zezwolenia oraz odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r., wydanym w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zezwolenia oraz odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:

B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2011 r. (nr [...]), którą uchylono decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2011 r. (nr [...]) oraz wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta L. decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r. (nr [...]), zezwalającą skarżącej na sprzedaż i podawanie napojów zawierających od 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w lokalu przy ul. K. w L. w okresie od [...] kwietnia 2011 r. do [...] kwietnia 2016 r. oraz odmówiono skarżącej wydania tego rodzaju zezwolenia.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skardze B. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2012 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca nie powołała tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby zaistnienie w sprawie przesłanek niezbędnych w świetle przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) do wstrzymania wykonania skarżonej decyzji oraz nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów dotyczących jej sytuacji życiowej i majątkowej.

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. (sygn. akt II GZ 249/12) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 4 kwietnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko wyrażone w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji i stwierdził, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.

Następnie w piśmie z dnia 30 stycznia 2013 r. B. B. wniosła o uchylenie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżąca odniosła się do materiału dowodowego zebranego w postępowaniu administracyjnym wskazując, że znajdujący się w aktach wypis z rejestru gruntów i budynków z dnia [...] września 2011 r. błędnie określa podstawową funkcję budynku według stanu z dnia wydania zaskarżonej decyzji (na dowód czego złożyła dwa pisma z Wydziału Geodezji Urzędu Miasta L. z dnia [...] lipca 2012 r. oraz z dnia [...] listopada 2012 r.). Ponadto skarżąca podniosła, że przesłankę zawieszenia postępowania w sprawie stanowiła śmierć uczestnika postępowania S. N., a w związku z tym, że S. N. nie pozostawił spadkobierców, w ocenie skarżącej, zastosowanie w sprawie winien mieć przepis art. 935 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93). Powołując się na treść art. 61 § 4 p.p.s.a. skarżąca stwierdziła, że wykazała zmianę okoliczności, które warunkowały podjęcie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a mianowicie zaistnienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd wskazał, że stosownie do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, w związku z czym nie budzi wątpliwości dopuszczalność ponownego zgłoszenia w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mimo prawomocnego oddalenia wcześniejszego wniosku w tym przedmiocie. Sąd zaznaczył jednak, że skuteczność ponownego wniosku zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. jest uzależniona od zmiany okoliczności, przy czym okoliczności te musza być istotne z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Dokonując oceny zasadności ponownego wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w piśmie z dnia 30 stycznia 2013 r., Sąd uznał, że nadal nie zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd wskazał, że skarżąca nie powołała, ani tym bardziej nie uprawdopodobniła tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że zachodzą podstawy do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca poza ogólnikowym stwierdzeniem o zaistnieniu przesłanki wyrządzenia znacznej szkody nie przywołała żadnych okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu organu odwoławczego. Ponadto Sąd podkreślił, że argumenty o charakterze merytorycznym, odnoszące się do prawidłowości zgromadzenia i oceny materiału dowodowego oraz ustaleń faktycznych organu przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji, nie mogą stanowić przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. kwestie podstaw zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie stanowią przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 15 marca 2013 r. B. B. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia, bądź jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca odniosła się do kwestii możliwości rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podczas trwania okresu zawieszenia postępowania oraz do wynikającej z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. możliwości zmiany postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania aktu lub czynności.

Ponadto, podnosząc, że Sąd "pomija istotę sprawy", skarżąca w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) przytoczyła szereg argumentów dotyczących kwestii merytorycznych sprawy.

W celu wykazania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu skarżąca podniosła, że konsekwencją prowadzenia inwestycji budowlanej na sąsiadującej z jej działką, działce nr [...], będzie zakrycie otworów okiennych i otworu drzwiowego jej lokalu gastronomicznego, co skutkowałoby koniecznością zakończenia prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej w tym lokalu. Ponadto podniosła, że w związku ze zmianą okoliczności faktycznych sprawy poprzez przekazanie prokuraturze, policji i prasie przez właściciela działki nr [...] nieprawdziwych informacji dotyczących prowadzenia w lokalu gastronomicznym skarżącej sprzedaży alkoholu bez zezwolenia nie może wykluczyć takich skutków prawnych, które w przyszłości będą utrudniały uzyskanie zezwolenia i nawiązanie nowych umów z dostawcami na aktualnych warunkach.

W związku z powyższym skarżąca na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. wniosła o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Do zażalenia skarżąca dołączyła wypis z rejestru gruntów i budynków z dnia [...] września 2011 r. dotyczący przedmiotowej nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, które muszą zostać we wniosku wskazane i uprawdopodobnione. Oznacza to, że skarżący obowiązany jest wskazać we wniosku okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają ten wniosek, uprawdopodabniając, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Stosownie zaś do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, a skuteczność ponownego wniosku jest uzależniona od wykazania przez stronę zmiany okoliczności istotnych z punktu widzenia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności.

Oceniając zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji przez pryzmat cytowanych powyżej przepisów oraz treści wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku nie wynika bowiem, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zostałaby wobec skarżącej spełniona którakolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia skarżącej, opierające się w znacznej mierze na zarzutach merytorycznych (które nie mogą być rozpoznawane przy ocenie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji) nie mogą skutkować uwzględnieniem wniosku.

W treści wniosku skarżącej nie została wskazana zmiana okoliczności skutkująca spełnieniem przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie powołała i nie uprawdopodobniła wystąpienia po jej stronie okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że zachodzą podstawy do zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Poza ogólnikowym twierdzeniem o zaistnieniu przesłanki wyrządzenia znacznej szkody B. B. nie przywołała żadnych okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Wskazane przez skarżącą argumenty o charakterze merytorycznym oraz okoliczności dotyczące zawieszenia postępowania nie mogą bowiem stanowić podstawy wstrzymania wykonania decyzji.

Skarżąca nie wskazała ponadto na poparcie wniosku, jakie szkody i w jakim rozmiarze może spowodować brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a także nie przedstawiła dowodów uprawdopodobniających wystąpienie po jej stronie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji wskazać należy, że skarżąca nadal nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Również okoliczności podniesione w treści zażalenia ze względu na brak sformułowania konkretnych zarzutów lub przedstawienia jakichkolwiek okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia Sądu, a także ze względu na ogólnikowość twierdzeń i brak związku podnoszonych kwestii z przedmiotem zażalenia, nie mogły odnieść zamierzonego przez stronę skutku. W związku z powyższym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 27 lutego 2013 r. należało uznać za prawidłowe.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.