Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 762/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] maja 2018 r., sygn. akt II SA/Lu [...] w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Lu [...]

U z a s a d n i e n i e

Wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie II SA/Lu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych.

Wyrok stał się prawomocny z dniem 29 czerwca 2018 r.

W dniu 3 września 2018 r. (data wpływu) skarżący złożył skargę o wznowienie tego postępowania wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu skargi skarżący nie wskazał wyraźnie przepisu stanowiącego podstawę wznowienia, jednak zarzucał, że Sąd wydając kwestionowany wyrok "niczego nie ocenił dowodowo na podstawie istotnych dokumentów znanych z systemu (akta od lat w WSA/NSA)". Jednocześnie skarżący powołał się na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej L. P. z dnia 18 maja 2018 r., sygn. akt 4 [...] o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie zaistniałego w dniu 30 kwietnia 2018 r. w L. przekroczenia uprawnień przez członków składu orzekającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z rozpoznaniem odwołania T. W. od decyzji wydanej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia 3. r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych, polegającego na utrzymaniu w mocy wskazanej wyżej decyzji, skutkującego działaniem na szkodę interesu prywatnego T. W. tj. o czyn z art. 231 § 1 kk. Skarżący podniósł, że w postanowieniu tym Prokurator wyraźnie wskazał, że to do sądu administracyjnego należy ocena legalności decyzji wydawanej przez Kolegium, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydając kwestionowany wyrok w sprawie II SA/Lu [...] nie dokonał prawidłowo oceny zaskarżonej decyzji, gdyż nie przeprowadził należycie postępowania dowodowego. Skarżący zarzucił ogólnie, że organy od lat naruszają przepisy dotyczące postępowania wyjaśniającego, w szczególności przy przeprowadzaniu wywiadów środowiskowych ze skarżącym i wydają w konsekwencji niekorzystne dla skarżącego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej "p.p.s.a." - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona.

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W świetle art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci (...). Postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów. Pierwszy etap sprowadza się do badania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Chodzi w tym przypadku nie o badanie, czy rzeczywiście przyczyny wznowienia istnieją, ale czy skarżący wskazał w skardze podstawę wznowienia i czy wskazana przez niego podstawa odpowiada jednej z podanych w ustawie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia. W braku jednego ze wskazanych wymagań sąd odrzuci skargę (...) (zob. postanowienie NSA z dnia 4 września 2013 r., I FSK [...]). Ustawowe podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271-273 P.p.s.a. Stosownie do tych przepisów można żądać wznowienia postępowania: z powodu nieważności (art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.); gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.); gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Dodatkowo od 10 kwietnia 2010 r. zgodnie z art. 272 § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez [...].

Skarżący nie powołał w skardze wprost żadnego z tych przepisów, a w uzasadnieniu zarzucił Sądowi nienależytą ocenę dowodów przy wydaniu wyroku w sprawie II SA/Lu [...]. Jak trafnie wskazał NSA w postanowieniu z dnia I FSK [...] - w sytuacji, gdy brak jest powołania się na konkretny przepis lub gdy błędnie go przywołano, konieczna jest ocena, czy mimo to z samej treści skargi o wznowienie postępowania sądowego można odczytać, że strona oparła tę skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia."

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w treści skargi skarżący powołał się na opisane wyżej postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej L. P. z dnia 1. r., sygn. akt 4 [...] o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie zaistniałego w dniu 30 kwietnia 2018 r. w L. przekroczenia uprawnień przez członków składu orzekającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z rozpoznaniem odwołania T. W. od decyzji wydanej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia 30 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych.

Postanowienie to zostało wydane już po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Lu [...] i nie miało żadnego związku z decyzją, która była przedmiotem oceny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaskarżonej w tej sprawie. Nie można zatem uznać, aby powoływanie się na to orzeczenie spełniało przesłanki wznowienia postępowania wymienione w przepisach art. 271-273 p.p.s.a, w szczególności przesłankę z art. 273 § 2 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że chodzi wyłącznie o takie okoliczności, które po pierwsze - istniały w dacie wydania przez sąd orzeczenia, po drugie – które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy i po trzecie - których strona nie miała możliwości powołać. Skoro postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej L. P. z dnia 18 maja 2018 r., zostało wydane już po prawomocnym zakończeniu się postępowania w sprawie II SA/Lu [...] i jednocześnie nie miało ono związku z tą sprawa, lecz zawierało jedynie ogólne stanowisko Prokuratora, że kontrola legalności decyzji administracyjnych należy do kompetencji wojewódzkich sądów administracyjnych, to nie można uznać, że warunki wskazane w tym przepisie zostały spełnione.

Oznacza to, że skarżący nie wskazał podstawy wznowienia, a jednocześnie przedstawione przez niego okoliczności nie mogą być uznane za żadną z podstaw wymienionych w powołanych wyżej przepisach. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.

Skoro więc skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, to w świetle powołanego art. 247 p.p.s.a. również wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ [...] – Lex nr 621860).

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.