Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 721/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Powołane przepisy: article: art.250§1, art.258§2 pkt 8
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi L.K., W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 i 2012 rok p o s t a n a w i a : odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 r. sygn. akt I SPP/Go 136/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżących – L. i W.K. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla nich doradcę podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła dla skarżących pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego T.Z. (karta 10 akt sądowych).

Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 721/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę małżonków K. na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

W dniu 1 czerwca 2020 r. wyznaczony pełnomocnik złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Równocześnie wniósł o przyznanie wynagrodzenia w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wniosek nie zawierał oświadczenia, że koszty te nie zostały pokryte w jakiejkolwiek części.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1688). Stosownie do treści § 3 ww. rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości lub w części.

Powyższe oznacza, że przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek, który powinien zawierać oświadczenie pełnomocnika, że opłaty nie zostały uiszczone w całości lub w części. Pozwala ono bowiem określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 250, teza 8, też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz,

Warszawa 2011, art. 250, teza 7). Co więcej, oświadczenie pełnomocnika o wskazanej treści nie jest elementem formalnym wniosku, tylko stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09, stwierdzając, iż brak oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 P.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 P.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (podobnie w postanowieniach NSA z: 18 października 2005 r., II FZ 625/05; 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08; 25 marca 2009 r., II FZ 90/09; 25 marca 2014 r., I FZ 40/14; 13 sierpnia 2014 r., II OZ 759/14; 20 stycznia 2015 r. II OZ 17/15; dostępne na orzecznia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie, zawarty w opinii z dnia [...] czerwca 2020 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek doradcy podatkowego Tomasza Ziółkowskiego o przyznanie wynagrodzenia w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawiera oświadczenia o którym mowa w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia, co uniemożliwia jego uwzględnienie.

Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji