Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2866/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 40
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi E. M. i G. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (J.T. Dz. U. 2016 r. poz. 23 ze zm.) dalej "Kpa", oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2016, poz. 290 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia E. i G. M. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2014 r., przenoszącą decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., na rzecz K. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Przedsiębiorstwo Budowlane [...] z siedzibą w [...].

Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną (w tym siecią cieplną), wjazdami i zagospodarowaniem terenu na działce nr ew. [...] oraz cz. [...] i cz.[..] z obrębu [...] przy ul. [...], w [...] inwestorowi: [...] Sp. z o.o. Sp. K.A

W/w decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., została przeniesiona na rzecz nowego Inwestora – [...] prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Przedsiębiorstwo Budowlane [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2014 r.

Skarżący E. M. i G. M., pismem z dnia [...] czerwca 2016 wystąpili na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. z wnioskiem o wznowienie postępowania wskazując, iż pomimo posiadania interesu prawnego , bez własnej winy nie brali udziału w w/w postępowaniu. We wniosku podnoszono, że Skarżący są następcami prawnymi byłego właściciela nieruchomości w skład której wchodzi m.in. działka ewidencyjne nr [...] z obrębu [...].

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], Prezydenta [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2014 r., przenoszącą decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., na rzecz [...], prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Przedsiębiorstwo Budowlane [...] z siedzibą w [...].

Wojewoda [...] utrzymując w mocy postanowienie Prezydenta [...] o odmowie wznowienia postępowania wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu a odmowa wznowienia postępowania w przypadku oparcia wniosku o wznowienie postępowania na przesłance art. 145 § 1 pkt 4 Kpa może nastąpić tylko wówczas, gdy brak przymiotu strony jest oczywisty bowiem ustalenie czy sprawa dotyczy interesu prawnego jednostki może nastąpić wyłącznie w toku postępowania, przy zapewnieniu udziału w tych czynnościach ustalających.

W rozpatrywanym stanie faktycznym Wojewoda jednak uznał, że w świetle jednoznacznej treści art. 40 Prawa budowlanego brak przymiotu strony Skarżących jest oczywisty. Wskazał, że przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę reguluje art. 40 ww. ustawy. Zgodnie z ust. 1 i 3 tego przepisu, organ, który wydał decyzję określoną w art. 28 Prawa budowlanego jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.

Wojewoda wyjaśnił, że art. 40 wyłącza zastosowanie art. 28 Kpa i art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Posiadanie interesu prawnego w sprawie zakończonej przenoszoną decyzją nie ma przełożenia na interes prawny w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę, regulowany odrębnie w art. 40 ust. 3 ww. ustawy. Skarżący nie są żadnym z podmiotów, między którymi zostało dokonane przeniesienie decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., więc w sposób oczywisty nie przysługuje jej przymiot strony.

E. M. i G. M. zarzucili w skardze naruszenie:

1. przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- naruszenie art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, nie odniesienie się do wszystkich zarzutów skarżących oraz nie ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, co miało wpływ na wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji bezpodstawne odmówienie wznowienia postępowania oraz naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez nieuzasadnione utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia w sytuacji, gdy uchybienia organu miały istotny wpływu na wynik sprawy, co winno skutkować uchyleniem postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania,

- art. 28 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 4 kpa i art. 149 § 2 kpa w zw. z art. 7 Dekretu z 26.10.1945 r. o własności i użytkowaniu, gruntów na obszarze [...] poprzez poczynienie błędnych ustaleń o braku interesu prawnego skarżących we wznowieniu niniejszego postępowania bez uprzedniego wydania postanowienia o jego wznowieniu, w sytuacji gdy okoliczność ta winna być zbadana w toku postępowania, w którym wzięcia udziału skarżący posiadający przymiot strony na podstawie przepisów Dekretu [...] pozbawieni zostali bez własnej winy.

2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj:

art. 7 Dekretu z 26.10.1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] ( Dz.U. 1945 nr 50 poz. 279) w zw. z art. 40 ust. 3 Prawa Budowlanego poprzez jego nie zastosowanie i w konsekwencji uznanie, iż brak interesu prawnego skarżących we wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją znak [...] jest oczywisty, w sytuacji gdy skarżący legitymują się wynikającym z przepisów Dekretu [...] roszczeniem o przyznanie im prawa użytkowania wieczystego do gruntu będącego przedmiotem ww. decyzji, w wystarczającym stopniu w ich ocenie uzasadniającym przymiot strony w niniejszym postępowaniu,

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.) dalej ppsa.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa .

W sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznał w pierwszej kolejności zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Odnosząc się więc do pierwszego zarzutu zarzutów Skarżącego co do naruszenie art. 7, 10, 77, i 107 § 3 k.p.a przez organ II instancji wskazać należy, iż zarzuty te są chybione. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa proceduralnego wskazanego w skardze w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Organ prawidłowo i wyczerpująco rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa, nie uchybił zasadom postępowania administracyjnego, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji, odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. W ocenie Sądu organy tym razem prowadząc postępowanie dopełnił wszelkich starań by wyjaśnić rzeczywisty stan prawny sprawy. Podnieść także należy, że ocena zgromadzonego materiału w sprawie nie była dowolna, a zastosowanie i wykładnia przepisów była prawidłowa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2016 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2014 r., przenoszącą decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., na rzecz K. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Przedsiębiorstwo Budowlane [...] z siedzibą w [...].

Organy obu instancji trafnie przyjęły, że Skarżący nie jest stroną postępowania w sprawie przeniesienia pozwolenia na budowę na innego inwestora, ponieważ zmiana osoby inwestora nie narusza prawem chronionych interesów osób trzecich w tym byłych właścicieli działki.

Należy przy tym podkreślić, że zmiana inwestora w trybie art. 40 Prawa budowlanego z 1994 r. nie jest środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny bądź wzruszenia pozwolenia na budowę. Jest to wyłącznie zmiana adresata decyzji o pozwoleniu na budowę, której organ administracji nie może odmówić, jeśli spełnione są warunki określone tym przepisem, a mianowicie, osoba na rzecz której ma być przeniesione pozwolenie na budowę, musi się wykazać prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodą strony na rzecz której pozwolenie zostało wydane oraz osoba ta musi złożyć oświadczenie, że przyjmuje warunki zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę - żadna z wyżej powołanych przesłanek warunkujących przeniesienie pozwolenia na budowę nie dotyczy interesów osób trzecich ani interesom tym nie zagraża. Trafnie więc przyjęto w zaskarżonej decyzji, iż organy odmawiające wznowienia postępowania na żądanie skarżącej, iż skarżącej w tym postępowaniu nie przysługiwał przymiot strony. Dlatego skargę na postanowienie Wojewody należało oddalić.

Odmowa wznowienia postępowania w przypadku oparcia wniosku o wznowienie postępowania na przesłance art. 145 § 1 pkt 4 Kpa może nastąpić tylko wówczas, gdy brak przymiotu strony jest oczywisty. W rozpatrywanym stanie faktycznym należy jednak uznać, w świetle jednoznacznej treści art. 40 ustawy Prawo budowlane, że brak przymiotu strony Skarżących jest oczywisty bo wynika wprost z przepisu prawa. Przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę reguluje art. 40 ww. ustawy. Zgodnie z ust. 1 i 3 tego przepisu, "organ, który wydał decyzję określoną w art. 28, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 (...) Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji."

Jeszcze przed dodaniem ust. 3 do art. 40 ustawy Prawo budowlane ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. 2003, Nr 80, poz. 718), Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 marca 1999 r. (IV SA 1053/97, LEX nr 46648) uznał, że "Zmiana osoby inwestora nie narusza prawem chronionych interesów właściciela sąsiedniej działki", nie dotyczy interesów właściciela sąsiedniej działki ani interesom tym nie zagraża. Obecnie art. 40 ust. 3 ustawy Prawo budowlane wprost przewiduje, że stronami postępowania w sprawie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę są wyłącznie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji, czyli poprzedni i aktualny inwestor. Przepis ten wyłącza zastosowanie art. 28 Kpa i art. 28 ust. 2 ww. ustawy. Posiadanie interesu prawnego w sprawie zakończonej przenoszoną decyzją nie ma przełożenia na interes prawny w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę, regulowany odrębnie wart. 40 ust. 3 ww. ustawy. Skarżący nie są żadnym z podmiotów, między którymi zostało dokonane przeniesienie decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., więc w sposób oczywisty nie przysługuje jej przymiot strony.

Powyższe znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych. W prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach z dnia 18 marca 2010 r. (II SA/G1 1081/09), Sąd oddalił skargę na decyzję utrzymującą w mocy odmowę wznowienia postępowania w sprawie przeniesienia decyzji na wniosek podmiotu niewymienionego w art. 40 ust. 3 ustawy Prawo budowlanego. Zgodnie z tym wyrokiem, "Sąd podziela stanowisko, że jeśli jako przesłanka wznowienia postępowania podnoszona jest okoliczność z art. 145 § 1 pkt4 k.p.a., to zasadniczo badanie, czy wnioskodawca ma status strony, winno mieć miejsce po wznowieniu postępowania, stanowi ono bowiem badanie przyczyn wznowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 k.p.a. Zasada ta nie ma jednak zastosowania, jeśli przepisy szczególne w określony sposób kształtują krąg osób uprawnionych do udziału w określonym postępowaniu. Wówczas stwierdzenie, że wniosek o wznowienie pochodzi od osoby, która nie należy do ustawowo wyznaczonej grupy podmiotów, uprawnia organ do wydania decyzji o odmowie wznowienia. Do kategorii postępowań, których katalog stron jest wyznaczony w sposób szczególny i ściśle określony, należy postępowanie w przedmiocie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę, uregulowane w art. 40 prawa budowlanego." W podobnym stanie faktycznym w wyroku z dnia 9 października 2013 r. (II SA/Bd 703/13) WSA w Bydgoszczy powołał się na ww. wyrok NSA z dnia 5 marca 1999 r. i podkreślił aktualność jego tezy. Ponadto wskazał, że przewidziane w art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego ograniczenie kręgu stron postępowania dotyczy także postępowań prowadzonych w trybach nadzwyczajnych.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalił.