Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 549/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6109 Inne o symbolu podstawowym 610
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 161 pkt. 3, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Jerzy Solarski (spr.) Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Województwa Świętokrzyskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1257/08 w sprawie ze skargi Województwa Świętokrzyskiego na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przekazania na rzecz województwa mienia Skarbu Państwa postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1257/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej WSA), po rozpoznaniu sprawy ze skargi Województwa Świętokrzyskiego na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2008 r., [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przekazania na rzecz Województwa mienia Skarbu Państwa - skargę oddalił.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu wniosku z [...] lutego 1999 r., decyzją z dnia [...] marca 2008 r. odmówił Województwu Świętokrzyskiemu nieodpłatnego przekazania mienia Skarbu Państwa, w postaci budynku C2 usytuowanego na działce nr [...] położonej w [...] przy [...], wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że nieruchomość ta pozostaje w trwałym zarządzie Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach, co stanowi przeszkodę w jej przekazaniu na podstawie do art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U.

z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.).

Minister Skarbu po rozpatrzeniu odwołania Województwa Świętokrzyskiego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając argumentację organu I instancji.

W skardze Województwo Świętokrzyskie zarzuciło organowi naruszenie art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa oraz art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. podnosząc, że znaczna część pomieszczeń w budynku stanowi siedzibę Urzędu Marszałkowskiego w Kielcach oraz innych samorządowych jednostek organizacyjnych Województwa Świętokrzyskiego.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Opisanym na wstępie wyrokiem WSA skargę oddalił, gdyż ustanowiony trwały zarząd na nieruchomości objętej postępowaniem jest przeszkodą prawną w przekazaniu tego mienia Województwu Świętokrzyskiemu. Przepis art. 49 ustawy o samorządzie województwa przewiduje dwie przesłanki nieodpłatnego przekazania mienia Skarbu Państwa województwu: 1) przekazaniu podlega mienie należące do Skarbu Państwa oraz 2) w dacie wydania decyzji mienie to służy realizacji zadań województwa, w szczególności określonych w art. 14 ustawy o samorządzie województwa. Trwały zarząd jest instytucją prawa administracyjnego odpowiadającą pod względem funkcji cywilnemu prawu użytkowania. Wiąże się z korzystaniem z gruntu na cele działalności ustawowej, prawem zabudowy, ustanawiania praw obligacyjnych (art. 43 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami), ochroną windykacyjną i negatoryjną (art. 50 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 251 k.c.), a także z ujawnianiem w księdze wieczystej (§ 38 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów, (Dz.U. Nr 102, poz. 1122 ze zm.). Tak szerokie uprawnienia jednostki państwowej wyposażonej w trwały zarząd nieruchomością wyłączają możliwość przekazania jej województwu.

W skardze kasacyjnej Województwo Świętokrzyskie reprezentowane przez radcę prawnego, zaskarżyło powyższy wyrok w całości. Wyrokowi zarzucono: - naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 49 ustawy o samorządzie województwa, art. 43 ust. 1, 2 i 5, art. 46 ust. 2, art. 60 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 61 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, poprzez przyjęcie, że przepisy te wymagają dla nieodpłatnego przekazania Województwu mienia uprzedniego wygaszenia trwałego zarządu;

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 134, art. 141 § 4 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), polegających na niewłaściwej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, niedokonania istotnych ustaleń faktycznych w sprawie, niezastosowanie art. 48 ustawy o samorządzie województwa, a w efekcie oddalenie skargi w sytuacji, gdy istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Na tych podstawach sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez WSA oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pełnomocnik Ministra Skarbu Państwa wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej, podtrzymując argumentację przedstawioną w decyzji Ministra.

W piśmie procesowym, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 lutego 2010 r., Marszałek Województwa Świętokrzyskiego cofnął skargę kasacyjną, a także pełnomocnictwo procesowe udzielone radcy prawnemu, który skargę tę sporządził.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu.

Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże Naczelny Sąd Administracyjny, przy czym w odróżnieniu od cofnięcia skargi (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U . Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny nie może badać zasadności tego cofnięcia. Nie może też dokonywać jego oceny w aspekcie przesłanek uniemożliwiających cofnięcie skargi, wskazanych w art. 60 zd. drugie P.p.s.a., ponieważ jest związany granicami skargi kasacyjnej.

Z tych przyczyn, wobec cofnięcia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 161 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postępowanie kasacyjne należało umorzyć.