Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 774/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 września 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu J. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł (pięćset złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2013 roku J. G. wstąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że J. G. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego emerytura w wysokości 1.500 zł netto, w sierpniu br z uwagi na stan zdrowia zlikwidował bowiem prowadzoną dotychczas działalność gospodarczą w zakresie usług elektrycznych. Działalność ta w ubiegłym roku przyniosła wnioskodawcy dochód na poziomie 42.000 zł. Skarżący jest właścicielem segmentu o powierzchni 120 m2, w którym zamieszkuje oraz dwóch samochodów marki S. O. wartości 25.000 zł oraz C. J. o wartości 30.000 zł, nie posiada innego majątku. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 540 zł ponadto ok. 100 zł miesięcznie wydaje on na leki i leczenie (cukrzyca, nadciśnienie). Wnioskodawca podkreślił, że jest wobec niego prowadzona egzekucja na kwotę przekraczającą 400.000 zł i zablokowane zostały jego wszystkie rachunki bankowe, dlatego nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek jest częściowo zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że J. G. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego emerytura w wysokości 1.500 zł netto. Wnioskodawca od sierpnia br z uwagi na stan zdrowia zlikwidował prowadzoną dotychczas działalność gospodarczą w zakresie usług elektrycznych, która w 2012 roku przyniosła mu dochód na poziomie 42.000 zł. Skarżący jest właścicielem segmentu o powierzchni 120 m2, w którym zamieszkuje oraz dwóch samochodów marki S. O. wartości 25.000 zł oraz C. J. o wartości 30.000 zł, nie posiada innego majątku. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 540 zł ponadto ok. 100 zł miesięcznie wydaje on na leki i leczenie (cukrzyca, nadciśnienie). Wobec wnioskodawca jest prowadzona egzekucja na kwotę przekraczającą 400.000 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (1.500 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wnioskodawca posiada stałe źródło dochodów w postaci emerytury oraz znacznej wartości majątek, okoliczności te nie potwierdzają tezy o trwałej utracie możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Miesięczne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego w zestawieniu z wykazanymi kosztami utrzymania pozwalają w ocenie referendarza sądowego na wygospodarowania kwoty 500 zł tytułem kosztów przedmiotowego postępowania, zwłaszcza że kwota ta stanowic będzie jedyną opłatę sądową w jego toku.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

mk