Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 322/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Dnia 26 lipca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 64/22 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 marca 2022 r., po rozpoznaniu wniosku A. B., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 listopada 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z 30 czerwca 2021 r. nr [...], którą na skutek wznowienia postępowania, stwierdzono wydanie z naruszeniem prawa ostatecznej decyzji z 22 lutego 2016 r. przyznającej A. B. świadczenie w formie zasiłku celowego w marcu 2016 r. na żywność w wysokości 50 zł.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że A. B. w dniu 31 grudnia 2021 r. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zaś w dniu 14 stycznia 2022 r. złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podnosiła, że organ stwierdzając wydanie decyzji z naruszeniem prawa otwiera Ośrodkowi Pomocy Społecznej drogę do wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu pobranych świadczeń, mimo że toczą się jeszcze postępowania sądowe kwestionujące decyzje wydane przez Kolegium. Rzeczywistym celem wznowionych postępowań jest wydanie decyzji o zwrocie świadczeń i nadanie im rygoru natychmiastowej wykonalności po to, by nakazać skarżącej zwrot świadczeń pobranych w latach 2016 i 2017 i już spożytkowanych, zgodnie z ich przeznaczeniem, przez skarżącą. Rodzina obecnie pobiera natomiast świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego i stałego i to z tych świadczeń organ będzie żądał zwrotu świadczeń naliczonych w wyniku utrzymanych przez Kolegium decyzji. Skarżąca zauważyła, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed upływem końca postępowania sądowego, godzi w byt jej rodziny: niepełnosprawnej wnioskodawczyni i niepełnosprawnego małoletniego dziecka. Zdaniem skarżącej, w tej sytuacji istnieje prawdopodobieństwo zmiany bądź uchylenia decyzji wydanych przez Kolegium w wyniku postępowania sądowego, a ich wykonanie przed upływem końca postępowania sądowego naraża rodzinę na uszczerbek, gdyż świadczenia te będą egzekwowane w trybie egzekucji administracyjnej, a rodzina już teraz jest niewydolna finansowo.

Rozpoznając wskazany wniosek w ramach przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd I instancji uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie prowadzi do obarczenia strony obowiązkiem lub odebraniem jej przyznanego w przeszłości uprawnienia. Weryfikowana w postępowaniu wznowieniowym decyzja przyznająca świadczenie pieniężne pozostaje bowiem nadal w obrocie prawnym, a co za tym idzie wywołuje skutki w niej przewidziane. W szczególności więc nie nakłada ona na stronę obowiązku zwrotu wypłaconych świadczeń. Jej wykonanie nie może więc wywołać nawet hipotetycznego zagrożenie ekonomicznego bytu skarżącej i jej małoletniego niepełnosprawnego dziecka, do których to okoliczności nawiązuje ona w swoim żądaniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. B., wnosząc o jego zmianę.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podnosiła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne, bowiem Ośrodek Pomocy Społecznej [...] poinformował ją, iż (cyt.): "wykona decyzję, tj. będzie żądał zwrotu świadczeń na skutek wznowienia postępowań w przypadku niewstrzymania przez Sąd wykonania zaskarżonych decyzji. Dotyczy to również wszczęcia przez organ postępowań cywilnych."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z cytowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza jednak, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, s. 335 i n.). Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Przy czym pojęcie wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć w taki sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 listopada 2021 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Decyzją tą bowiem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z 30 czerwca 2021 r., którą na skutek wznowienia postępowania i na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 1 k.p.a. stwierdzono wydanie z naruszeniem prawa ostatecznej decyzji z 22 lutego 2016 r. przyznającej A.B. świadczenie w formie zasiłku celowego na żywność w wysokości 50 zł. Jak słusznie zatem zauważył Sąd I instancji, treść podjętego przez Kolegium rozstrzygnięcia wskazuje, iż będąca przedmiotem oceny w postępowaniu wznowieniowym decyzja Prezydenta [...] z dnia 22 lutego 2016 r. przyznająca skarżącej ww. świadczenie pozostaje nadal w obrocie prawnym, a więc wywołuje skutki w niej przewidziane. Zaskarżona decyzja nie rodzi zatem po stronie skarżącej obowiązku zwrotu przyznanego ww. decyzją świadczenia. W konsekwencji jej wykonanie nie może wywołać skutków wskazywanych przez skarżącą we wniosku, a następnie powtórzonych w zażaleniu.

W tej sytuacji, wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.