Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 102/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 190
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 93 ust. 1, art. 98 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2204
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o  gospodarce nieruchomościami  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 05 marca 2021 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2019r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2019 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy [...] decyzją z [...] lipca 2019 r., nr [...] zatwierdził podział nieruchomości położonych w obrębie geodezyjnym B. , gmina K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Decyzja została wydana na wniosek PAK [...] K. S.A. Wójt postanowieniem z [...] marca 2019 r. pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości. Oceniając złożone z wnioskiem dowody (dokumenty) Wójt stwierdził, że dla obszaru, na którym zlokalizowane są nieruchomości częściowo obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego (Dz. Urz. Woj. [...] nr 32 poz. 160 z 19 sierpnia 1998r.). Wójt stwierdził, że zgodnie z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem [...] ustala się przeznaczenie na obszar zakładu górniczego z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod urządzenia i obiekty techniczne. Miejscowy plan określa również linie rozgraniczające obejść dróg wojewódzkich (obecnie powiatowych), oznaczonych symbolem [...] [...] i [...] [...] w pasach o szerokości [...] m z dopuszczeniem odstępstw uzasadnionych szczegółowymi rozwiązaniami technicznymi. Parametry techniczne nowo projektowanych przebiegów dróg wojewódzkich nr [...] i [...] (obecnie dróg powiatowych) winny spełniać wymogi Wytycznych Projektowania Dróg. Dalej Wójt wyjaśnił, że projekt podziału przedmiotowej nieruchomości został wykonany zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w wyniku dokonanego podziału działki oznaczone nr ewidencyjnym [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] wydzielone z przeznaczeniem na drogę publiczną powiatową z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przeszły z mocy prawa na własność powiatu, z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna.

Zarząd Powiatu [...] wniósł odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji podnosząc, że przepisy planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. nie precyzują przebiegu dróg powiatowych. Wskazany w planie zapis "linie rozgraniczające dróg wojewódzkich" nie jest tożsamy z przeznaczeniem danej działki geodezyjnej pod drogę publiczną kategorii drogi powiatowej. Ponadto wydzielone grunty mają ograniczone połączenie z siecią dróg publicznych, ponieważ tylko na jednym krańcu dochodzą do drogi publicznej powiatowej, a na drugim znajdują się tereny rolne w okolicach zbiornika. W związku z tym, Zarząd Powiatu podniósł, że charakter wydzielonego ciągu komunikacyjnego nie wpisuje się w charakter drogi powiatowej. Ponadto wydzielona droga publiczna to w dużej mierze istniejąca droga wewnętrzna wnioskodawcy. W postanowieniu opiniującym wstępny projekt podziału wskazano, że wydzielane działki drogowe dotyczą dróg oznaczonych symbolem [...], a zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego, zatwierdzonego uchwalą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r., którą całkowicie pominięto w toczącym się postępowaniu, symbol [...] oznacza przeznaczenie podstawowe: teren drogi wewnętrznej przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna.

SKO w K. decyzją z [...] października 2019 r., nr [...] utrzymało w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium wyjaśniło, że dla obszarów, na których położone zostały dzielone nieruchomości częściowo obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego (Dz. Urz. Woj. K. nr 32 poz. 160 z 19 sierpnia 1998 r.). Zgodnie z jego zapisami dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 2ZG ustala się przeznaczenie na obszar zakładu górniczego z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod urządzenia i obiekty technologiczne. Miejscowy plan określa również linie rozgraniczające obejść dróg wojewódzkich (obecnie powiatowych), oznaczonych symbolem [...] [...] i [...] [...], w pasach o szerokości [...] m z dopuszczeniem odstępstw uzasadnionych szczegółowymi rozwiązaniami technicznymi. Z treści tych zapisów wynika zatem, że miejscowy plan przewiduje dla tych terenów [...] [...] i [...] [...] przeznaczenie na drogi publiczne (wówczas wojewódzkie a obecnie powiatowe). Nie sposób zgodzić się zatem z odwołującym, że zapis "linie rozgraniczające dróg wojewódzkich" nie jest tożsamy z przeznaczeniem danej działki geodezyjnej pod drogę publiczną. Nietrafne jest również stwierdzenie, że charakter wydzielonego ciągu komunikacyjnego nie wpisuje się w charakter drogi powiatowej z uwagi na to, że wydzielone grunty mają ograniczone połączenie z siecią dróg publicznych. Należy zauważyć, że warunkiem umożliwiającym podział ewidencyjny nieruchomości jest - zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 ze zm. – dalej: "u.g.n.") - dostęp do drogi publicznej. Niewątpliwie wydzielone działki mają dostęp do drogi publicznej powiatowej (na co wskazuje sam odwołujący) w taki sposób jak zostało to obwarowane przepisami art. 93 ust. 1 ustawy. Ponadto, wskazywana przez odwołującego uchwała nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. (zawierająca wyjaśnienie, że symbol [...] - oznacza- przeznaczenie podstawowe: teren drogi wewnętrznej, przeznaczenie dopuszczalne; infrastruktura techniczna) dotyczy innych terenów niż te, na których znajdują się przedmiotowe nieruchomości. W niniejszej sprawie zastosowanie mają zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r.

W postanowieniu z [...] marca 2019 r. pozytywnie opiniującym wstępny projekt podziału przedmiotowych nieruchomości, organ pierwszej instancji wskazał, że obszar oznaczony symbolem [...] [...] i [...] [...] przeznaczony jest na drogi publiczne w miejscowym pianie zagospodarowania przestrzennego (obecnie na powiatowe). Mimo to postanowienie to nie zostało zakwestionowane przez żadną ze stron.

Zarząd Powiatu [...] pismem z [...] listopada 2019 r. wniósł skargę na omówioną powyżej decyzję SKO w K. z [...] października 2019 r. domagając się jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji w całości lub w części dotyczącej stwierdzenia, że wydzielone działki "są oznaczone w mpzp [...] [...] i przeznaczone na drogę publiczną powiatową" oraz ewentualnie zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 93 ust. 1 i art. 98 ust. 1 u.g.n. poprzez ich błędną interpretację spowodowaną nieprawidłową oceną ustalonego stanu faktycznego i prawnego oraz naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 7, art. 10 § 1, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2018 r. poz. 2096 ze zm. – dalej: "k.p.a.").

W odpowiedzi na skargę SKO w K. podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

WSA w Poznaniu wyrokiem z [...] lutego 2020 r. IV SA/Po [...] oddalił skargę. Sprecyzował , że istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy właściwie zostały zinterpretowano przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w konsekwencji, czy organy prawidłowo orzekły, że część z nowo wydzielonych działek powinna zostać przeznaczona pod drogę publiczną (drogę powiatową), a własność powyższych działek z mocy prawa (art. 98 u.g.n.) stała się własnością powiatu.

Sąd przyjął, że bezspornie działki podlegające podziałowi znajdują się częściowo na terenie objętym planem zagospodarowania przestrzennego gminy K., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. Uchwała powyższa przewidywała , że na części działek określenie linii rozgraniczającej obejścia dróg wojewódzkich, oznaczonych symbolem [...] [...] i [...] [...], w pasach o szerokości [...] m z dopuszczeniem odstępstw uzasadnionych szczegółowymi rozwiązaniami technicznymi. Parametry techniczne nowo projektowanych przebiegów dróg wojewódzkich nr [...] i [...] winny spełniać wymogi Wytycznych Projektowania Dróg. W dacie wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki były jednak przeznaczone pod nowo projektowany przebieg drogi wojewódzkiej nr [...]. Droga ta , co przyznał Zarząd Powiatu w skardze, nie została wymieniona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich (Dz. U. z 1998 nr 160 poz. 1071), a tym samym stała się drogą powiatową. Odwołując się do u.g.n. sąd wyjaśnił , że zarówno opiniując projekt podziału nieruchomości, jak i wydając decyzję w przedmiocie podziału nieruchomości organ bierze pod uwagę wyłącznie przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenia, czy projekt realizuje to przeznaczenie i czy służy temu przeznaczeniu.

Sąd stwierdził, że Zarząd Powiatu zmierza do wykazania, że nowo wydzielone działki, która znajdują się na terenie opisanym w planie miejscowym jako [...] [...] nigdy nie stanowiły oraz nie stanowią obecnie drogi powiatowej. Jednakże okoliczności powyższe pozostają bez znaczenia w niniejszej sprawie. Po pierwsze, w ramach postępowania w przedmiocie podziału nieruchomości organy administracji publicznej nie mogą kontrolować faktycznego przeznaczenia nieruchomości, czy też sposobu jej zagospodarowania, a zobowiązane są do uwzględniania jedynie zapisów obowiązującego planu miejscowego. Wydzielenie działki pod drogę publiczną określonej kategorii może nastąpić, jeśli obszar wydzielanej działki jest przeznaczony pod taką drogę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nie chodzi przy tym o wybudowanie drogi (która może zostać wybudowana dużo później), lecz o samo przeznaczenie gruntu pod drogę publiczną. Określona kategoria może być bowiem nadana drodze publicznej, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych dopiero wtedy, gdy droga spełnia ustawową funkcję w sieci drogowej, co jest możliwe wtedy, gdy uzyska ona określone parametry funkcjonalno-techniczne. Po drugie, skoro obowiązujący plan miejscowy przewiduje, że na terenie [...] [...] zaprojektowano drogę wojewódzką (tak bowiem należy rozumieć zapis planu "obejście drogi wojewódzkiej"), to obecnie dokonany podział musi uwzględniać powyższy zapis. Skoro zaś droga wojewódzka [...] stała się drogą powiatową (co przyznał również Zarząd Powiatu), to powyższy zapis planu musi być rozumiany w ten sposób, że część terenu objętego podziałem jest przewidziana pod budowę drogi powiatowej. A zatem nowo powstałe działki znajdujące się na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...] [...] stały się z mocy prawa własnością powiatu. Z art. 98 ust. 1 u.g.n. nie można wyprowadzić wniosku, aby organ administracji dokonujący podziału nieruchomości sam mógł ustalać kategorię dróg wymienionych w tym przepisie. To właśnie treść planu zagospodarowania przestrzennego przesądza kwestię kategorii planowanej drogi publicznej z uwagi na daleko idące skutki polegające na przejściu prawa własności działek drogowych na właściwe podmioty. Co więcej, art. 98 ust. 1 u.g.n. nie wiąże mocy swojej normy z kwestią możliwości faktycznych zagospodarowania gruntu wydzielonego pod drogę publiczną.

NSA uwzględnił skargę kasacyjną Powiatu [...] i wyrokiem z [...] listopada 2020 r., I OSK [...] uchylił omówiony powyżej wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA przyjął, że w istocie skarżący kasacyjnie kwestionuje ustalenie, że plan miejscowy przewidywał w ramach oznaczenia [...] [...] drogę publiczną powiatową. Organy i sąd pierwszej instancji przyjęły, że podstawą orzekania o podziale nieruchomości jest plan miejscowy zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego (Dz. Urz. Woj. Konińskiego nr 32 poz. 160). Jednak już w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji Powiat [...] wskazywał, że zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego, zatwierdzonego uchwalą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Woj. W.. z 2013 r., poz. 2047), symbol [...] oznacza przeznaczenie podstawowe: teren drogi wewnętrznej, przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna (§ 22, patrz też § 15 ust. 3). SKO stwierdziło, że uchwała nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998r. (zawierająca wyjaśnienie, że symbol [...] oznacza przeznaczenie podstawowe: teren drogi wewnętrznej, przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna) dotyczy innych terenów niż te, na których znajdują się nieruchomości objęte podziałem. Sąd pierwszej instancji ustalenia dotyczące planu miejscowego z 1998 r. uznał natomiast za bezsporne.

W ocenie NSA obydwu tych twierdzeń nie sposób zweryfikować na podstawie akt sprawy, ponieważ publikacja planu miejscowego zawartego w uchwale nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Woj. W.. z 2013 r., poz. 2047), nie zawiera załączników graficznych w postaci rysunku planu, o których mowa w § 2 ust. 1 i 2 uchwały, określających granice przestrzenne planu. Natomiast w aktach sprawy znajduje się jedynie załącznik graficzny do planu z 1998 r. i wyrys z tegoż planu dla przedmiotowych działek. Zasięgu przestrzennego planu miejscowego wynikającego z uchwały nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. nie sposób więc ustalić. Nie można zatem jednoznacznie stwierdzić, czy oznaczenie [...] wynikające z planu miejscowego z 2013 r., odnoszące się do dróg wewnętrznych, rzeczywiście dotyczy innego terenu niż objęty podziałem. Tym bardziej, że w aktach sprawy rzeczywiście znajduje się wniosek PAK [...] K. S.A. z [...] sierpnia 2019 r. o zmianę decyzji z [...] lipca 2019 r. w ten sposób, aby wydzielić drogę wewnętrzną, zamiast drogi powiatowej.

W ocenie NSA treść odpowiednich przepisów planu miejscowego nie została ustalona w sposób dostateczny dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli natomiast okazałoby się, że rzeczywiście dla terenu objętego podziałem obowiązują w dalszym ciągu przepisy planu miejscowego uchwalonego jeszcze w 1998 r., mimo nieaktualnej już nomenklatury użytej w tekście planu (obejście drogi wojewódzkiej nr [...] - § 4 ust. 4 pkt 2 uchwały, mimo że droga ta stała się od 1 stycznia 1999 r. drogą powiatową), to zarzuty dotyczące naruszenia art. 98 ust. 1 i art. 93 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 103 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, należałoby uznać za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji (błędnie oznaczonej jako postanowienie) utrzymującej w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości.

Sąd na wstępie wyjaśnia, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W szczególności oznacza to, że nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. [tak np: wyrok NSA z 10 listopada 2011 r., I FSK 6/11]. Z uwagi na powyższe rozpoznając ponownie niniejszą sprawę sąd kierował się oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z 26 listopada 2020 r., I OSK [...].

Spór pomiędzy Powiatem [...] a Kolegium dotyczy tego czy plan miejscowy przewidywał w ramach oznaczenia [...] [...] drogę publiczną powiatową. Organy administracji publicznej obu instancji orzekając w przedmiocie podziału nieruchomości przyjęły, że podstawą orzekania o podziale nieruchomości jest plan miejscowy zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego (Dz. Urz. Woj. K. nr 32 poz. 160). Plan ten określa linie rozgraniczające obejść dróg wojewódzkich, oznaczonych symbolem [...] [...] i [...] [...] w pasach o szerokości [...] m z dopuszczeniem odstępstw uzasadnionych szczegółowymi rozwiązaniami technicznymi (§ 4 ust. 4 pkt 2 uchwały). Powiat [...] podnosił , że zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego, zatwierdzonego uchwalą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Województwa W. z 2013 r., poz. 2047), symbol [...] oznacza przeznaczenie podstawowe: teren drogi wewnętrznej, przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna (§ 22, patrz też § 15 ust. 3).

Odnosząc się do powyższego twierdzenia Kolegium stwierdziło, że uchwała nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. (zawierająca wyjaśnienie, że symbol [...] oznacza przeznaczenie podstawowe: teren drogi wewnętrznej, przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna) dotyczy innych terenów niż te, na których znajdują się nieruchomości objęte podziałem.

Sąd w tym kontekście (w ślad za NSA) stwierdza , że dowody zebrane w sprawie nie stwarzają możliwości zweryfikowania zasadności powyższych twierdzeń. Publikacja planu miejscowego zawartego w uchwale nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Woj. W.. z 2013 r., poz. 2047), nie zawiera załączników graficznych w postaci rysunku planu, o których mowa w § 2 ust. 1 i 2 uchwały, określających granice przestrzenne planu. Natomiast w materiale dowodowym sprawy znajduje się jedynie załącznik graficzny do planu z 1998 r. i wyrys z tegoż planu dla przedmiotowych działek. W rezultacie brak możliwości ustalenia zasięgu przestrzennego planu miejscowego wynikającego z uchwały nr [...] Rady Gminy K. z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów powierzchniowej eksploatacji węgla brunatnego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 18 czerwca 1998 r.

Z uwagi na powyższe sąd nie znajduje podstaw by jednoznacznie stwierdzić, czy oznaczenie [...] wynikające z planu miejscowego z 2013 r., odnoszące się do dróg wewnętrznych, rzeczywiście dotyczy innego terenu niż objęty podziałem. Tym bardziej, że w materiale dowodowym sprawy faktycznie znajduje się wniosek PAK [...] K. S.A. z [...] sierpnia 2019 r. o zmianę decyzji z [...] lipca 2019r. w ten sposób, aby wydzielić drogę wewnętrzną, zamiast drogi powiatowej.

W opinii sądu braki dowodowe w powyższym zakresie świadczą o naruszeniu przez organy administracji publicznej z obowiązków wynikających z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 93 ust. 1 i art. 98 ust. 1 u.g.n. NSA stwierdził , że treść odpowiednich przepisów planu miejscowego nie została ustalona w sposób wystarczający dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd przeto wskazuje, że toku powtórnego pierwszoinstancyjnego postępowania administracyjnego w sprawie obowiązkiem organu w będzie uzupełnienie omówionych powyżej braków dowodowych. Organ będzie włączenie do materiału dowodowego sprawy stosownych załączników graficznych do planu z 2013 r. lub w razie konieczności także innych dowodów uzupełniających i wyjaśnień, aby przesądzić, czy podział jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego i czy nastąpiło przejście z mocy prawa działek wymienionych w decyzji podziałowej na rzecz Powiatu [...].

Sąd w ślad za NSA wskazuje, że jeżeli okazałoby się, że rzeczywiście dla terenu objętego podziałem obowiązują w dalszym ciągu przepisy planu miejscowego uchwalonego jeszcze w 1998 r., mimo nieaktualnej już nomenklatury użytej w tekście planu (obejście drogi wojewódzkiej nr [...] - § 4 ust. 4 pkt 2 uchwały, mimo że droga ta stała się od 1 stycznia 1999 r. drogą powiatową), to zarzuty dotyczące naruszenia art. 98 ust. 1 i art. 93 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 103 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, organ zrzuty za niezasadne. Przepis art. 103 ust. 1 i 3 ustawy z 13 października 1998r. nie ma dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy żadnego znaczenia. Jeśli bowiem droga wojewódzka od 1 stycznia 1999 r. stała się drogą powiatową, to planowany odcinek zastępczy tej drogi ("obejście") też należy traktować jako drogę tej samej kategorii (powiatową). Wniosek taki wypływa z wykładni celowościowej tekstu planu, o ile jego treść nie została zaktualizowana.

Podsumowując sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu. Zebrane dotychczas dowody nie pozwalają bowiem na ostateczne rozstrzygnięcie czy dokonany mocą zapadłych w sprawie decyzji podział nieruchomości jest czy też nie zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I. sentencji. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powyższej ustawy. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika Powiatu [...] w kwocie [...]zł należne na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265).