Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 562/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 października 2010 r. oddalającego skargę G. F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Źródłem utrzymania rodziny są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości [...] zł (netto) miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie jest w stanie pokryć wymaganych kosztów sądowych, albowiem nie posiada żadnych oszczędności ani majątku. Zły stan zdrowia nie pozwala skarżącemu na podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Zgodnie ze złożonymi wyjaśnieniami, wnioskodawca spłaca wierzytelności z tytuły zasądzonych kosztów sądowych (w kwocie [...] zł/miesięcznie) oraz ustalony harmonogramem kredyt bankowy (w kwocie [...] zł/miesięcznie). Łączne wydatki gospodarstwa domowego, w ramach których mieszczą się między innymi koszty utrzymania domu, wynoszą ok. 1920 zł.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Funkcją instytucji prawa pomocy jest udzielenie stronie uczestniczącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pomocy finansowej z uwagi na nieposiadanie przez nią wystarczających środków własnych do prowadzenia sprawy. Z uwagi na to, że przyznawane środki są rodzajem dofinansowania z budżetu państwa, zwolnienie powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na uiszczenie kosztów sądowych jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że żądanie wnioskodawcy nie może zostać uznane za usprawiedliwione. Powyższy pogląd jest skutkiem uznania, że uzyskiwane przez skarżącego stałe (comiesięczne) dochody są wystarczające, by mogły w ich ramach zostać zabezpieczone niezbędne kwoty na poczet wymaganych opłat sądowych. Uwzględnić należy, że w dwóch prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie równolegle sprawach (skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawach o sygn. I SA/Wa 562/10 i I SA/Wa 563/10) skarżący jest zobowiązany uiścić na obecnym etapie postępowania kwotę 100 zł (w każdej ze spraw) tytułem wpisu od wniesionej, ale nieopłaconej skargi kasacyjnej. Wraz ze złożonym wnioskiem zostały przedłożone szczegółowe wyliczenia obrazujące, jakie konkretne wydatki i w jakiej wysokości wnioskodawca ponosi. Ich analiza wskazuje, że znaczącym obciążeniem gospodarstwa pozostaje niewątpliwie obowiązek uiszczenia zobowiązań względem banku z tytułu zaciągniętej pożyczki/kredytu, jak też regulowanie zobowiązań wynikających z prowadzonych spraw sądowych, niemniej jednak należności z obu tych tytułów, powiększone o pozostałe deklarowane wydatki nie przekraczają ani też nie równoważą się z uzyskiwanymi dochodami.

Niezależnie do tego, że koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami, przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w rozstrzyganej sprawie nie została spełniona równocześnie z tego powodu, iż przebieg czynności procesowych dokonanych w ramach toczącego się postępowania sądowego na tego rodzaju sytuację w żaden sposób nie wskazuje. Wyrazem dysponowania przez skarżącego określonymi (wolnymi) środkami finansowymi było zastosowanie się przez niego (w każdej z ww. spraw) do wezwania o uiszczenie wpisu od skargi (kwota 200 zł), jak też opłaty kancelaryjnej (kwota 100 zł). Dopełnienie powyższych czynności stwarza domniemanie, że także inne koszty sądowe skarżący będzie w stanie samodzielnie uiścić. Możliwość partycypowania przez stronę w kosztach prowadzonego postępowania sądowego (na etapie po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji) nie jest wyłączona w tym przypadku z tego zasadniczego powodu, że konieczność uiszczenia opłat sądowych odnosi się do kwot, które nie przekraczają kwot dotychczas przez stronę jednorazowo uiszczonych (wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi - 100 zł). Stałe dochody skarżącego mogą stanowić zatem wystarczające źródło pokrycia tego rodzaju wydatku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji postanowienia.