Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SO/Bk 10/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, J. P. (dalej powoływany także jako Skarżący) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem utrzymuje się wraz z rodziną z prowadzonej działalności gospodarczej, z której otrzymuje wynagrodzenie brutto ok. 3.900 zł. Żona Skarżącego jest bezrobotna, zaś dorosły – 35 letni syn jest chory na lekoodporną padaczkę – posiada orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy. Zdaniem Skarżącego, wyegzekwowanie kwoty 100.000 zł wyrządzi niepowetowaną szkodę, której nie będzie można przywrócić nawet w wyniku ewentualnego jej zwrotu. Z pewnością taka egzekucja spowoduje również konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.

Nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości a także od innych konsekwencji, jakie się z tym wiążą.

W sprawie, w której złożono wniosek, Skarżącemu wymierzono karę pieniężną w wysokości 100.000 zł. Jednak Sądowi z urzędu wiadomym jest, że w Sądzie znajduje się łącznie 3 sprawy Skarżącego, gdzie w każdej z nich kara wynosi 100.000 zł.

Skarżący wraz z rodziną utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej w formie baru gastronomicznego, posiada na utrzymaniu bezrobotną żonę oraz schorowanego syna. Tym samym, istnieje uzasadnione przypuszczenie, że wszczęcie egzekucji na tak znaczną kwotę może spowodować w majątku Skarżącego trudne do odwrócenia skutki.

W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącym tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.