Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 1585/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 30, art. 48
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: Budowa obiektu dla psów na fundamencie wymaga w myśl art. 30  ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, tylko zgłoszenia właściwemu organowi.

TEZY

Budowa obiektu dla psów na fundamencie wymaga w myśl art. 30  ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, tylko zgłoszenia właściwemu organowi.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Włodzimierza K. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2001 r. (...) w przedmiocie rozbiórki fundamentów - oddala skargę.


UZASADNIENIE

(...)Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 11.04.2001 r. (...) po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 28.08.2000 r. (...) na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, iż organ I instancji opisaną wyżej decyzją nakazał Włodzimierzowi K. rozbiórkę wykonanych fundamentów o wymiarach 4 m x 3,8 m na działce położonej w S. ul. Z. 34.

Fundamenty te wykonano bez zgłoszenia jak i pozwolenia na budowę z przeznaczeniem na boks dla psów.

Organ uznał to za obiekt małej architektury wykonany bez zgłoszenia i na podstawie art. 48 prawa budowlanego orzekł jego rozbiórkę.

Ocenę tę podzielił organ odwoławczy. Skoro inwestor nie dokonał zgłoszenia wymaganego prawem - nakaz rozbiórki jest uzasadniony w myśl art. 48 prawa budowlanego, bo wykonane fundamenty stanowią samowolę budowlaną.

W skardze złożonej na decyzję organu odwoławczego Włodzimierz K. domagał się uchylenia jej zarzucając stronniczość rozstrzygnięcia, naruszenie prawa materialnego i procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i domagał się oddalenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Wbrew zarzutom skargi decyzję rozbiórkową organy wydały po dostatecznym wyjaśnieniu sprawy i dokonaniu ustaleń nie budzących wątpliwości. Skarżący nie zaprzecza, że wybudował fundamenty o wymiarach 4 m x 3,8 m wysokości i 30 cm nad ziemią, przeznaczone na postawienie boksu dla psów. Ten stan faktyczny został ustalony podczas wizji w terenie dokonanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 16 sierpnia 2000 r. O terminie wizji został powiadomiony skarżący i brał w niej udział. Sporządzony protokół z ustaleniami podpisał bez uwag. Przyznał też, iż nie dokonał zgłoszenia przed przystąpieniem do robót budowlanych ani nie starał się o pozwolenie na budowę. Obiekt ten wykonał w odległości 10 cm od granicy z działką sąsiada B. (...).

W świetle powyższych ustaleń organu niesporne jest, iż inwestor dopuścił się samowoli budowlanej bowiem wbrew wymogom art. 30 prawa budowlanego bez dokonania zgłoszenia wykonał fundamenty. Konsekwencją każdej samowoli budowlanej określoną w art. 48 prawa budowlanego jest obowiązkowa rozbiórka tak wykonanego obiektu. Nie zachodzi w sprawie zarzucana skargą obraza prawa materialnego art. 48 prawa budowlanego. Jego zastosowanie jest w pełni uzasadnione.

Niezasadny jest także zarzut o stronniczości organów, skoro zgodnie z twierdzeniem inwestora przyjęto, że wzniósł fundamenty pod boks przeznaczony dla 2 psów, a nie pod budowę garażu.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż budowa garażu wymaga pozwolenia na budowę, budowa obiektu dla psów na fundamencie wymaga tylko zgłoszenia w myśl art. 30 prawa budowlanego. Jednak zarówno brak pozwolenia na budowę jak i brak zgłoszenia kwalifikują wykonane obiekty jako samowolę budowlaną, co do której stosuje się skutki określone art. 48 prawa budowlanego w postaci rozbiórki.

Trafność rozstrzygnięcia organów obu instancji uzasadnia oddalenie skargi.

Z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.