Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 592/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ż.K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa M. z dnia 13 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich i budżetu państwa postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 maja 2015 r. skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa M. nr [...] z dnia 13 stycznia 2015 r., w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich i budżetu państwa kwocie 1.072,48 zł. Skarżąca podała, że upomnieniem z dnia 12 marca 2015 r. została wezwana przez Zarząd Województwa M. do uregulowania w terminie 7 dni należności w kwocie 16 451,61 zł oraz odsetek w kwocie 6 341,00 zł.

Skarżąca uzasadniając swój wniosek podniosła takie argumenty jak: kryzys gospodarczy, bardzo trudną sytuację finansową w jaki obecnie się znajduje, niesprzyjające warunki pogodowe i związane z tym zmniejszenie ruchu turystycznego, a co za tym idzie niskie przychody, spłata wysokiego kredytu zaciągniętego na budowę pensjonatu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie są wystarczające same twierdzenia (oświadczenia) strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków", wymagają skonkretyzowania w argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., II OZ 358/12 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., II FSK 921/12, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może więc ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowych stwierdzeń, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., II OSK 768/12). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012 r., II OZ 327/12).

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Skarżąca ograniczyła się jedynie do lakonicznego wymienienia przyczyn, które miałyby uzasadnić wstrzymanie wyganiania decyzji, takich jak: kryzys, wstrzymanie ruchu turystycznego, zaciągnięty kredyt. Skarżąca jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, chociażby przedstawiając stosowane dokumenty. Nie wiadomo więc jakie są średnie przychody skarżącej, jaka jest wysokość kredytu itp.

Należy zauważyć ponadto, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji - nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie należności pieniężnych samo w sobie nie może być uznane jako powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego wraz z odsetkami (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r., II GSK 2001/11). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.