Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 737/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 par. 2, art. 23 par. 1, par. 4, art. 70 par. 1 par. 6, art. 194 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 24a ust. 4, art. 14, art. 10 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [....] decyzją z dnia [...].01.2014r. Nr [...] określił X.A zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. w wysokości [...] zł.

Podatnik w 2007 r. prowadził działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej pod nazwą Ferma "[...]" Specjalizacja Jaj Spożywczych. W ramach działów specjalnych produkcji rolnej dokonywał sprzedaży jaj konsumpcyjnych oraz obornika, co było dokumentowane fakturami VAT. Organ uznał, że podatnik nie zaewidencjonował w księgach rachunkowych prowadzonych za 2007r. należnych przychodów w wysokości [...] zł z tytułu ze sprzedaży kur niosek i ze sprzedaży paszy w kwocie [...]zł na rzecz X.B oraz sprzedaży paszy na rzecz X.C w kwocie [...] zł, co stanowi, zdaniem organu, naruszenie art. 15 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r., Nr 14 poz. 176, z późn. zm.; dalej updof).

Powyższe nieprawidłowości, zdaniem organu pierwszej instancji, spowodowały, że księgi rachunkowe za 2007r. w zakresie ewidencjonowania przychodów były prowadzone nierzetelnie, czyli z naruszeniem przepisów art. 24 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz, U. z 2002r., Nr 76, poz. 694 ze zm.).

W związku z powyższym stosownie do zapisów art. 193 § 4 i 6 w związku z art. 3 pkt. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r, poz. 749 ze zm.; dalej O.p.), ksiąg rachunkowych za 2007r. w zakresie ewidencjonowania przychodów nie uznano za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów, ponieważ prowadzone były nierzetelnie.

Z uwagi na brak możliwości zastosowania którejkolwiek z metod szacowania wymienionych w art. 23 § 3 O.p. oszacowania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. dokonano metodą indywidualną w oparciu o dowody zgromadzone w toku postępowania kontrolnego.

Od powyższej decyzji, podatnik reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...].01.2014r. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz dopuszczenie dowodu z załączonych do odwołania faktur VAT RR.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego:

a) art. 122 w związku z art. 187 i 191 O.p. poprzez wybiórczą i dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego oraz formułowanie wniosków nie znajdujących poparcia w zebranym materiale dowodowym, m.in. poprzez przyjęcie, że pomiędzy stroną a jej kontrahentami dochodziło wyłącznie do sprzedaży paszy i nie zachodziły inne transakcje pomiędzy tymi podmiotami,

b) art. 23 § 2 O.p. w szczególności poprzez wyłącznie jednostronne szacowanie przychodów i podstawy opodatkowania, wskazując na dokonaną sprzedaż bez ustalenia wielkości dokonanych zakupów.

Pismem z dnia [...].03.2014r. uzupełniono odwołanie, podnosząc, że odnośnie roku 2007 i 2008 nie zostało zgłoszone przez X.A prowadzenie ksiąg rachunkowych. Składane były natomiast deklaracje PIT-6 dotyczące rozliczenia działów specjalnych produkcji rolnej, w których wybrano ustalenie dochodu według norm szacunkowych. Przedmiotowe fakty nie były stronie wcześniej znane. Podatnik w postępowaniu opierał się na ustaleniach organu bez ich weryfikacji. W systemie POLTAX Urzędu Skarbowego w [...] również nie ujawniono zgłoszenia prowadzenia ksiąg rachunkowych w odniesieniu do lat 2007 i 2008. Zatem w stosunku do lat 2007 i 2008 strona nie miała obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych. W związku z powyższym postępowanie w przedmiotowej sprawie powinno zostać zweryfikowanie z uwzględnieniem tych faktów. Postępowanie kontrolne oraz decyzja organu pierwszej instancji zostały przeprowadzone i wydane w oparciu o założenie obowiązku rozliczania podatku na podstawie ksiąg rachunkowych.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...].06.2014r. Nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej organ pierwszej instancji nie przeprowadził pełnego postępowania dowodowego w zakresie określenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 updof przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Konsekwencją uregulowań zawartych w powołanym przepisie jest wprowadzona dla celów tej ustawy zawarta w art. 2 ust. 2 definicja działalności rolniczej oraz w art. 2 ust. 3 definicja działów specjalnych produkcji rolnej. W myśl uregulowań art. 10 ust. 1 pkt 4 updof działy specjalne produkcji rolnej stanowią odrębne źródło przychodów.

Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej, jak stanowi art. 15 updof, ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku. Natomiast sposób ustalania podstawy opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej został określony w art. 24 ust. 4 updof. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg podatkowych, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2. Z powołanych przepisów wynika, że wyboru sposobu ustalania dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej, to jest na podstawie ksiąg bądź przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu dokonuje sam podatnik.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę na regulacje zawarte w art. 24a ust. 2 pkt 2 updof, nakładające obowiązek prowadzenia ksiąg przez osoby prowadzące działy specjalne produkcji rolnej, ale wyłącznie w sytuacji, gdy osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

W konsekwencji, podstawę opodatkowania z prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej, w przypadku podatników, którzy nie dokonali wyboru w trybie art. 15 i art. 24a ust. 2 pkt 2 wymienionej ustawy, zamiaru prowadzenia ksiąg (podatkowej księgi przychodów i rozchodów, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - Dz. U. Nr 152, poz. 1475, z późn. zm., lub ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości - Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 3223, z późn. zm.) ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, określonych w załączniku nr 2 do ustawy i to niezależnie od wielkości uzyskanych przychodów.

Organ odwoławczy podkreślił, że rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii znajduje odzwierciedlenie m.in. w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2011r., sygn. akt II FPS 2/10 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II FSK. 186/11.

Organ odwoławczy wskazał, że X.A w dniu [...].11.2006r. złożył w Urzędzie Skarbowym w [...] deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 2008r. PIT-6. W deklaracji tej wskazał rodzaj produkcji - drób nieśny kury (produkcja jaj konsumpcyjnych), numer działu 60, rozmiar 83.000 szt. Złożenie deklaracji spowodowało wszczęcie postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zaliczek od dochodów z działów specjalnych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...].02.2007r. odmówił podatnikowi wydania decyzji w sprawie wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu rocznego za 2008r. W uzasadnieniu wskazał, że powodem odmowy jest osiągnięcie w 2006r. przychodu przekraczającego limit [...]euro, a zatem od następnego roku X.A zobowiązany był, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2002r. Nr 76 poz. 694 ze zm), do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Decyzja ta jest decyzją zaliczkową, która nie rozstrzyga o wysokości podatku, jaki winien w danym roku zapłacić podatnik.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej organ podatkowy pierwszej instancji winien przeprowadzić szczegółową analizę działalności prowadzonej w 2007r. przez X.A w celu wyodrębnienia czynności, które wchodziły w zakres prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej i ustalić dochód z uwzględnieniem norm szacunkowych obowiązujących w badanym roku podatkowym. Natomiast, pozostałe przychody wykraczające poza zakres działów specjalnych produkcji rolnej, winny być przyporządkowane do właściwego źródła przychodów i opodatkowane na zasadach określonych dla danego źródła przychodów.

Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, pismem z dnia [...].07.2014r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji i umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość oraz o zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego według norm przepisanych.

Wskazanej wyżej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć wpływ na wynik sprawy:

- art. 122 w związku z art. 187 i art. 191 O.p. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

- art. 233 § 2 O.p. poprzez bezpodstawne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w sytuacji, gdy zobowiązanie stało się bezprzedmiotowe,

- art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p. poprzez niewydanie decyzji umarzającej postępowanie za omawiany okres ze względu na bezprzedmiotowość postępowania,

- art. 23 § 1 O.p. w szczególności poprzez szacowanie podstawy opodatkowania w oparciu o księgi rachunkowe, w sytuacji gdy podatnik nie miał obowiązku ich prowadzenia. Zatem błędnie przyjęto, że szacowanie podstawy opodatkowania w ogóle było możliwe.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że podczas przeglądania dokumentacji przed wydaniem decyzji w przedmiotowej sprawie strona zauważyła, że odnośnie roku 2007 i 2008 nie zostało zgłoszone przez skarżącego prowadzenie ksiąg rachunkowych. Składane były natomiast deklaracje PIT-6 dotyczące rozliczenia działów specjalnych produkcji rolnej według norm szacunkowych. Przedmiotowe fakty nie były stronie wcześniej znane. Skarżący w postępowaniu opierał się bowiem wcześniej na ustaleniach organu, bez ich weryfikacji. Po weryfikacji tych faktów w systemie POLTAX właściwego Urzędu Skarbowego w [...] również nie ujawniono zgłoszenia przez stronę prowadzenia ksiąg rachunkowych w odniesieniu do lat 2007 i 2008. Dopiero na początku grudnia 2008, w odniesieniu do roku 2009, zostało złożone zgłoszenie rozliczania w formie podatku liniowego, co wiąże się z obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W związku z powyższym w stosunku do lat 2007 i 2008 skarżący nie miał obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych. Tym samym postępowanie w przedmiotowej sprawie było od początku wadliwe, ponieważ organ nie miał podstaw prawnych do szacowania podstaw opodatkowania w oparciu o księgi rachunkowe, a postępowanie ze swej istoty stało się bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem postępowania jest skarga na decyzję kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w[...], w wyniku której uchylono decyzję organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 233 § 2 O.p. organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną powodującą przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdy postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez organ pierwszej instancji z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego, tzn. gdy w sprawie konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Bezsporne jest, że X.A w dniu [...] listopada 2006 r. złożył w Urzędzie Skarbowym w [...] deklarację do wymiaru zaliczek na podatek od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 2007 r. PIT-6. We wskazanej deklaracji wskazał jako rodzaj produkcji – drób nieśny kury (produkcja jaj konsumpcyjnych), numer działu 60, rozmiar produkcji – 83.000 sztuk. Powyższa deklaracja wszczęła postępowanie w sprawie ustalenia zaliczek od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej na 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w[....]. decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] odmówił podatnikowi wydania decyzji w sprawie wymiaru zaliczek na podatek dochodowy z działów specjalnych produkcji rolnej za 2007 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu rocznego. W uzasadnieniu organ wskazał, że powodem odmowy jest osiągnięcie w 2006 r. przychodu przekraczającego limit [...]euro, co w świetle art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości obliguje podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Decyzja powyższa uprawomocniła się. Podatnik w 2007 r. prowadził księgi rachunkowe i złożył zeznanie roczne PIT-36, w którym wykazał przychód w wysokości [...]zł, koszty uzyskania przychodów w wysokości [...] stratę w wysokości [...] zł. Stanowisko wyrażone w powołanej decyzji w sprawie odmowy wydania decyzji w sprawie ustalenia zaliczek na podstawie norm szacunkowych było niezgodne z obowiązującymi przepisami. W uchwale NSA z dnia 7 stycznia 2011 r. sygn. akt II FPS 2/10 , na którą powołuje się skarżący zarówno w skardze jak i w uzupełnieniu odwołania, NSA wyraził pogląd, że określony w art. 24a ust. 4 updof obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych po przekroczeniu określonego limitu przychodów dotyczy podatników osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie z działów specjalnych produkcji rolnej, z uwagi na zawarte w nim odesłanie do art. 14 updof Ponieważ art. 14 updof odnosi się do przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof, a więc do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, przepis ten nie dotyczy podatników, którzy nie prowadząc pozarolniczej działalności gospodarczej z takiej działalności przychodów nie uzyskują. W dalszej części uzasadnienia uchwały NSA stwierdza, że rozumowania tego nie podważa zasada wynikająca z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, z którego wynika wprawdzie, że przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się m. in. do osób fizycznych i spółek, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro (poprzednio, także w latach 2003-2004, których dotyczy rozpoznawana sprawa – 800.000 euro), niemniej przepis ten winien być wykładany z uwzględnieniem treści normatywnej zawartej w art. 24a updof. Ten ostatni przepis zawiera bowiem normy szczególne, określające, po pierwsze, kiedy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych powstaje dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujących przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (ust. 4) oraz, po drugie, których podatników obowiązek prowadzenia ksiąg co do zasady nie dotyczy, chyba, że sami zdecydują się na przyjęcie tego obowiązku (ust. 2 pkt 2 i 3). Ma on więc wyraźnie węższy zakres regulacji, a zatem jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisu ustawy o rachunkowości.

W uzupełnieniu odwołania strona, powołując się na wskazaną uchwałę, podniosła, że w odniesieniu do roku 2007 i 2008 nie zostało zgłoszone przez podatnika prowadzenie ksiąg rachunkowych, składane były deklaracje PIT-6, zatem podatnik nie miał obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, które zostały uznane przez organ pierwszej instancji za nierzetelne, co nie zostało uwzględnione w zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Dyrektor Izby Skarbowej w [....] uznał, że podniesione w uzupełnieniu odwołania zarzuty zasługują na uwzględnienie i zgodnie z zawartym w piśmie wnioskiem uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał, że podatnik w 2007 r. nie miał obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, zatem dochód z działów specjalnych produkcji rolnej powinien być ustalony z uwzględnieniem norm szacunkowych w badanym roku podatkowym.

W związku z powyższym organ odwoławczy nie był uprawniony do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę, ponieważ postępowanie wymagało przeprowadzenia szczegółowej analizy działalności prowadzonej przez X.A w celu wyodrębnienia czynności, które wchodziły w zakres działów specjalnych produkcji rolnej i ewentualnie , ustalenia czy podatnik osiągał w badanym roku przychody z innych źródeł.

W związku z powyższym organ odwoławczy podzielając stanowisko strony uznał wniosek o uchylenie decyzji do ponownego rozpoznania za zasadny. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej odpowiada prawu. Bez wątpienia postępowanie wyjaśniające wymagało w znacznej części uzupełnienia w celu ustalenia stanu faktycznego. Zatem organ prawidłowo zastosował przepis art. 233 § 2 O.p., uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zarzut naruszenia art. 23 § 1 O.p. jest również niezasadny i niezrozumiały. Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonej decyzji uznał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] bezpodstawnie oszacował podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym w oparciu o art. 23 § 4 O.p., uznając księgi rachunkowe za nierzetelne, w sytuacji gdy podatnik nie miał obowiązku ich prowadzenia.

Bezpodstawny jest również zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 co do zasady przedawnia się z dniem [...] grudnia 2013 r. Jednakże organ podatkowy wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w[...] wszczął postępowanie karno-skarbowe, w związku m.in. z niewykonaniem zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. O tym fakcie organ zawiadomił X.A w dniu [...] grudnia 2012 r. (k.1558 i 1559 akt administracyjnych). Zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2012 r., P 30/11 Trybunał Konstytucyjny orzekł: że "art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa (...) w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji."

Przepis ten oznacza, że początkową datę zawieszenia biegu terminu przedawnienia wyznacza wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia będzie skuteczne, jeśli podatnik o fakcie zawieszenia postępowania w związku z wszczęciem postępowania karno-skarbowego zostanie powiadomiony przed upływem terminu przedawnienia. Zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w niniejszej sprawie zostało skarżącemu doręczone przed upływem pięcioletniego terminu przedawnienia, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru pisma znajdujące się w aktach sprawy. Skoro w aktach administracyjnych znajduje się pismo z zawiadomieniem podatnika o zawieszeniu biegu przedawnienia, to nieuzasadniony jest zarzut strony, że organ odwoławczy nie zbadał kwestii przedawnienia.

Na marginesie należy zauważyć, że zawiadomienie organu skierowane do strony ma charakter dokumentu urzędowego. Zgodnie z art. 194 § O.p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dokumenty urzędowe korzystają z dwojakiego rodzaju domniemań: domniemania prawdziwości, tj. że dokument pochodzi od organu, który go wystawił oraz domniemania zgodności z prawdą oświadczenia organu, który go wystawił. Przepis art. 194 § 3 O.p. dopuszcza obalenie mocy dowodowej dokumentu urzędowego w wyniku przeprowadzenia dowodu przeciwko określonemu dokumentowi urzędowemu. Tylko przeprowadzenie przeciwdowodu jest podstawą do nie uznania faktu wynikającego z dokumentu. W niniejszej sprawie strona nie zakwestionowała faktu wszczęcia postępowania karno-skarbowego oraz że zawiadomienie o zawieszeniu biegu przedawnienia wskutek wszczęcia postępowania karno-skarbowego zostało wystawione oraz jej doręczone. W związku z powyższym wskutek zawieszenia biegu terminu przedawnienia wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło przed upływem terminu przedawnienia.

W związku z powyższym Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa i zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) skargę oddalił.