Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1283/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie : Sędzia WSA Katarzyna Radom Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: Barbara Głowaczewska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz S. R. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2005 r. - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) po wniesieniu odwołania przez S. R.

S. R. wystąpił z wnioskiem [...] do Prezydenta Miasta L. o zwolnienie go z podatku od nieruchomości położonej w L. przy ul. M. S. C. [...]. Jako podstawę prawną zwolnienia wskazał § 3 uchwały Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 2 marca 2004 r. nr XXVII/136/04. W uzasadnieniu podał, że spełnia przesłanki określone w uchwale tj.:

- poniósł nakłady inwestycyjne nabywając w całości prawo własności powyższej nieruchomości,

- zatrudnił dwie osoby zameldowane na stałe w L.,

- nieruchomość w całości służy prowadzonej działalności,

- nie zamierza sprzedawać nieruchomości przez co najmniej 5 lat.

Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił wnioskodawcy udzielenia ulgi podając, że nie spełnił on przesłanek określonych w uchwale.

Od tej decyzji S. R. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., które decyzją z dnia [...] Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując organowi I instancji, iż udzielenie ulgi powinno nastąpić poprzez zmianę decyzji wymiarowej, a nie przez odmowę jej udzielenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent L. wydał decyzję z dnia [...] Nr [...], którą odmówił wnioskodawcy zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r. W uzasadnieniu podał, iż strona nie spełniła przesłanek określonych w § 3 uchwały Rady Miejskiej w Lubinie przez to, że:

- przedmiotowa inwestycja nie jest związana z budową czy rozbudową obiektu budowlanego,

- podatnik wynajmuje część powierzchni lokalu innemu przedsiębiorcy,

- umowy o pracę zostały zawarte w marcu 2005 r.,

- strona jest właścicielem istniejącego już przedsiębiorstwa, którego wcześniej była współwłaścicielem.

W odwołaniu od powyższej decyzji S. R. podniósł, że spełnił warunki niezbędne do udzielenia zwolnienia z podatku od nieruchomości określone w uchwale Rady Miejskiej w Lubinie, wskazując na okoliczności podane we wniosku z [...] skierowanym do Prezydenta Miasta L. o zwolnienie go z podatku od nieruchomości. W dalszej części odwołania wyjaśnił, iż wynajmowanie przez niego wskazanej nieruchomości wchodzi w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, w wobec czego można uznać, iż nieruchomość ta nie jest wykorzystywana tylko przez niego. A zakup części nieruchomości nie jest ani przekształceniem ani połączeniem funkcjonujących podmiotów. Odmienne interpretowanie zapisów uchwały wskazywałoby w ocenie podatnika na sprzeczność w jej treści, która z jednej strony dopuszcza możliwość zakupu części przedsiębiorstwa traktując taką czynność jako nową inwestycję, z drugiej natomiast traktuje ją jako przekształcenie uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podało, że zgodnie z § 3 ust. 1 uchwały zwolnienie z podatku nieruchomości lub obiektów budowlanych tj. gruntów, budynków lub ich części i budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przysługuje przedsiębiorcom tworzącym nowe inwestycje i wykorzystującym pod nowe inwestycje na obszarze Gminy Miejskiej L. pod warunkiem utworzenia nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją. W ust. 4 § 3 uchwały podano, że przedsiębiorca korzystający ze zwolnienia musi spełnić oba warunki (nowa inwestycja, nowe miejsca pracy).

Dalej Kolegium powołało się na § 1 ust. 1 uchwały, w którym podano, iż "nowe inwestycje" należy przyjąć inwestycje związane z:

- utworzeniem nowego przedsiębiorstwa,

- rozbudową lub zakupem istniejącego przedsiębiorstwa,

- rozpoczęciem w istniejącym przedsiębiorstwie działalności obejmującej dokonywanie zasadniczych zmian produkcji, produktu lub procesu produkcyjnego,

- inwestycją w środki trwałe, wartości niematerialne i prawne (patent, nabycie licencji, nie opatentowanej wiedzy technicznej technologicznej lub w zakresie organizacji i zarządzania).

W przepisie tym zawarto również definicję przedsiębiorcy, za którego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną oraz nie posiadającą osobowości prawnej spółkę prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą. Z kolejnych zapisów uchwały wynika ponadto, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest między innymi wykorzystywanie inwestycji wyłącznie przez przedsiębiorcę, któremu udzielona została pomoc (§ 3 ust. 5).

Kolegium podało, że S. R. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Zakład A w L. przy ul. M. S. [...] od dnia 1 marca 1991 r. Występując o udzielenie zwolnienia wskazał, iż w dniu 29 września 2004 r. poniósł nakłady inwestycyjne poprzez nabycie w całości prawa własności nieruchomości położonej w L. przy ul. M. S. – C. przez zniesienie wspólności prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz posadowionego na tym gruncie i stanowiącego odrębną nieruchomość budynku (stołówki) przy ul. M. S.-C. nr [...] objętej księgą wieczystą nr [...] w ten sposób, że oba te prawa nabył w całości.

Wobec powyższych ustaleń Kolegium uznało, iż w/w wydatki stanowiły inwestycję i tym samym S. R., zgodnie z § 3 ust. 1 cyt. uchwały jest przedsiębiorcą tworzącym nowe inwestycje i spełnił pierwszy warunek do zwolnienia go z podatku od nieruchomości.

Kolejny warunek co do utworzenia nowych miejsc pracy został również spełniony, ponieważ w dniu [...] i [...] zatrudnił dwie osoby na umowę o pracę (§ 3 ust. 2 uchwały).

Pomimo spełnienia powyższych przesłanek do przyznania ulgi Kolegium uznało, że strona nie spełniła kolejnego warunku, co do wykorzystania inwestycji wyłącznie przez przedsiębiorcę, któremu udzielona została pomoc (§ 3 ust. 5 uchwały), jako że wynajmuje on w ramach prowadzonej działalności gospodarczej część nieruchomości innemu przedsiębiorcy i tym samym nie spełnia on warunków do zastosowania wnioskowanego zwolnienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący S. R. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie § 3 pkt 5 uchwały Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 2 marca 2004 r. nr XXVII/136/04.

W uzasadnieniu skarżący podniósł między innymi, że:

- lokal był wynajmowany przed poniesieniem nakładów inwestycyjnych, a zatem nakłady te nie mają związku z jego wynajmowaniem,

- najemca nie ponosi nakładów na inwestycję, które poniósł skarżący i nie korzysta z tych nakładów, a jest jedynie użytkownikiem lokalu, który wynajmuje,

- działalność gospodarcza prowadzona jest na całej powierzchni nieruchomości,

- zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej najem lokali jest częścią prowadzonej działalności gospodarczej, a czynsz z najmu lokali stanowi jedno ze źródeł przychodu przedsiębiorstwa.

W pozostałej części skargi skarżący powtórzył okoliczności podniesione we wniosku i odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Skargę należy uznać za zasadną.

Uchwała Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 2 marca 2004 r. nr XXVII/136/04 w sprawie ulg w podatku od nieruchomości oraz zwolnień z opłaty stałej podmiotów gospodarczych tworzących nowe inwestycje i nowe miejsca pracy na terenie Gminy Miejskiej Lubin w § 3 postanawia, że "zwalnia się od podatku od nieruchomości - nieruchomości lub obiekty budowlane tj. grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - przedsiębiorców tworzących nowe inwestycje i wykorzystywane pod nowe inwestycje na obszarze Gminy Miejskiej Lubin pod warunkiem utworzenia nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją".

W ust. 4 § 3 przyjęto, że przedsiębiorca korzystający ze zwolnienia musi spełnić oba warunki (nowa inwestycja, nowe miejsca pracy). Zaś ust 5 § 3 przepisu stanowi, że zwolnienie przysługuje:

- od 1 stycznia następującego po roku oddania do użytkowania inwestycji,

- tym podmiotom gospodarczym, które zatrudniają nie mniej niż 2 osoby, a 80% ogólnego stanu zatrudnienia to mieszkańcy L. (zameldowani na stałe),

- tylko w stosunku do nieruchomości lub jej części związanej z prowadzoną działalnością oraz gdy inwestycje wykorzystywane będą wyłącznie przez przedsiębiorcę, któremu udzielona została pomoc,

- pod warunkiem, że nowa inwestycja stanowić będzie własność przedsiębiorcy przez co najmniej 5 lat, a działalność gospodarcza w nowej inwestycji prowadzona będzie przez okres nie krótszy niż 5 lat,

- gdy nowe miejsca pracy w przedsiębiorstwie utrzymane będą przez okres 5 lat.

Kolegium Odwoławcze prawidłowo wyprowadziło z § 3 uchwały, że S. R. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Zakład A w Lubinie przy ul. M. Skłodowskiej-Curie 98 A poniósł nakłady inwestycyjne przez nabycie w całości prawa własności nieruchomości przez zniesienie wspólności prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz posadowionego na tym gruncie i stanowiącego odrębną nieruchomość budynku (stołówki). Jak też utworzył nowe miejsca pracy zatrudniając dwie osoby na umowę o pracę w dniu [...] i [...] zameldowane na stałe w L. Bezpodstawnie natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że skarżący nie spełnił kolejnego warunku do przyznania mu ulgi, gdyż prowadzona przez niego działalność w zakresie wynajmu nieruchomości innemu przedsiębiorcy nie jest wykorzystywaniem inwestycji wyłącznie przez niego. Zasadnie skarżący podniósł, że wynajem przez niego lokali jest wykorzystaniem przez niego nieruchomości w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej jaką jest najem lokali, bowiem posiada w zakresie swojej działalności wynajem nieruchomości na własny rachunek (wpis do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...]).

A zatem Kolegium Odwoławcze nie dokonało wnikliwej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Pomijając powyższy fakt wyprowadziło tym samym błędną ocenę stanu faktycznego przyjmując, że skarżący nie wykorzystuje jej wyłącznie w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Stwierdzone nieprawidłowości polegające na naruszeniu przepisów prawa materialnego (§ 3 ust. 5 uchwały Rady Miejskiej w Lubinie) i to w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) obligowały Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.