Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 134/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 72 § 1 pkt 1, 75 § 1, 153 § 1, i § 2,
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: 86 ust. 2, 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: 22
journal: Dz.U. 2010 nr 220 poz 1447
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant referent Katarzyna Dorota Wielgosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi N. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Postępowanie przed organami podatkowymi.

1.1. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS/organ odwoławczy) z dnia [...] listopada 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. (dalej: NUS/organ pierwszej instancji) z dnia [...] kwietnia 2019 r. wydaną wobec N.[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca/Strona/Spółka) w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r.

1.2. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 29 września 2015 r. Spółka, złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., na podstawie art. 75 § 1, art. 80 i art. 78 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.) w związku z art. 87 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: u.p.t.u.), wniosek o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług w kwocie 249.527,00 zł wraz z należnymi odsetkami. W uzasadnieniu wniosku Strona wskazała, że NUS nie zrealizował w terminie na rzecz Spółki zwrotu wykazanego w deklaracji podatkowej VAT-7 za styczeń 2015 r. W tym terminie NUS nie doręczył także Spółce postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku.

Pismem z dnia 15 października 2015 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., powołując się na przepis art. 15 O.p. oraz art. 3 ust. 1 u.p.t.u., przekazał ww. wniosek do NUS.

NUS działając na podstawie art. 208 § 1 O.p., decyzją z dnia [...] października 2015 r., po rozpatrzeniu wniosku Strony umorzył postępowanie podatkowe w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, za miesiąc styczeń 2015 r. jako bezprzedmiotowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania z dnia 4 stycznia 2016 r., decyzją z dnia [...] marca 2016 r., uchylił w całości ww. decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie wystąpiła bowiem bezprzedmiotowość postępowania wszczętego wnioskiem Strony z dnia 29 września 2015 r., a wniosek należało rozpatrzyć merytorycznie.

NUS ponownie rozpatrując sprawę w dniu [...] lipca 2018 r. wydał decyzję w której na podstawie art. 208 § 1 O.p. oraz art. 87 ust. 1, ust. 2 i ust. 7 ustawy o VAT, umorzył postępowanie podatkowe w sprawie zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. w kwocie 249.527,00 zł wraz z należnymi odsetkami, wszczęte wnioskiem Strony z dnia 29 września 2015 r., jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NUS wskazał, że w stosunku do nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej do zwrotu w terminie 25 dni, w wysokości 249.527,00 zł skutecznie przedłużono termin dokonania tego zwrotu, a tym samym nie powstała nadpłata na podstawie art. 87 ust. 7 u.p.t.u.

Ponadto z uwagi na prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. (obecnie Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O.) wobec Spółki postępowanie kontrolne za styczeń 2015 r., zasadne jest dalsze wstrzymywanie realizacji zwrotu wykazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. Dodatkowo NUS wskazał, że postanowienie z dnia [...] marca 2018 r., w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r., po rozpatrzeniu zażalenia Strony, zostało utrzymane w mocy przez DIAS (postanowienie z dnia [...] czerwca 2018 r.). Zatem w ocenie NUS zostały spełnione przesłanki art. 208 § 1 O.p. z uwagi na fakt, że kwota nadwyżki podatku naliczonego wykazana do zwrotu za styczeń 2015 r., nie stanowi nadpłaty, zgodnie z art. 87 ust. 7 u.p.t.u. W związku z powyższym w sprawie nie powstała nadpłata, o zwrot której Strona mogłaby wnosić, a tym samym postępowanie podatkowe wszczęte wnioskiem z dnia 29 września 2018 r. jest bezprzedmiotowe.

DIAS po rozpatrzeniu odwołania z dnia 7 sierpnia 2018 r., decyzją z dnia [...] października 2018 r. uchylił w całości ww. decyzję NUS i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że okoliczności na które powołuje się NUS, nie stanowią o bezprzedmiotowości postępowania wszczętego wnioskiem Strony o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług, bowiem nie wystąpiły przesłanki z art. 208 § 1 O.p.

NUS po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2019 r., w której odmówił zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. w kwocie 249.527,00 zł wraz z należnymi odsetkami.

Organ pierwszej instancji w wydanej decyzji stwierdził, że kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazana do zwrotu na rachunek bankowy Spółki za styczeń 2015 r., nie stanowi nadpłaty zgodnie z art. 87 ust. 7 u.p.t.u. z uwagi na skuteczne przedłużenie terminu zwrotu ww. nadwyżki. Zatem w sprawie nie powstała nadpłata o zwrot której Strona mogłaby wnosić. Dodatkowo organ wydając rozstrzygnięcie miał na uwadze okoliczność, że wobec Spółki Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. prowadzi postępowanie kontrolne w zakresie podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r., co w opinii organu uzasadnia wstrzymanie realizacji wykazanego przez Stronę zwrotu.

1.3. Strona pismem z dnia 18 kwietnia 2019 r. złożyła odwołanie, zrzucając decyzji NUS naruszenie art. 87 ust. 1-2 i ust. 6 -7 u.p.t.u. poprzez nieuznanie powstania nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r., mimo że w sprawie zwrotu nadwyżki podatku VAT za 2015 r. nie doszło do skutecznego przedłużenia terminu zwrotu, bowiem zarówno postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. jak i kolejne postanowienia wydane w postępowaniu zwrotowym były wadliwe. Ponadto Strona zarzuca, że w toku postępowania zwrotowego i prowadzonych czynności sprawdzających organ naruszył art. 272 O.p. żądając od kontrahentów Spółki przedstawienia dokumentów i złożenia wyjaśnień, warunkując tym samym termin zakończenia czynności sprawdzających w zakresie zwrotu nadwyżki VAT za styczeń 2015 r.

W oparciu o sformułowane powyżej zarzuty Strona wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz dokonanie zwrotu wraz z należymy odsetkami.

1.4. Po rozpatrzeniu odwołania, DIAS decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

DIAS wskazał, że jak wynika z akt sprawy, w dniu 24 lutego 2015 r. do (...) Urzędu Skarbowego W. wpłynęła deklaracja VAT-7 Strony za styczeń 2015 r. z wykazaną nadwyżką podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni w wysokości 249.527,00 zł. Wraz z deklaracją został złożony wniosek o zwrot podatku oraz wniosek o przyspieszenie terminu zwrotu podatku. Termin zwrotu upływał z dniem 23 marca 2015 r.

DIAS podkreślił, że pismami z dnia 16 marca 2015 r. NUS wezwał kontrahentów Spółki do dostarczenia kserokopii dokumentów wskazanych w pismach oraz udzielenia stosownych informacji.

Jak wskazał DIAS, w dniu [...] marca 2015 r. organ pierwszej instancji wydał postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez Spółkę w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. w kwocie 249.527,00 zł do czasu zakończenia postępowania weryfikacyjnego. Postanowienie zostało uznane za doręczone, na podstawie art. 150 O.p., w dniu 8 kwietnia 2015 r.

DIAS podkreślił, że pismem z dnia 15 października 2015 r. Dyrektor Urzędu Kontroli w O. (obecnie Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O.) poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. o wszczęciu w dniu 12 października 2015 r. postępowania kontrolnego wobec Strony w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług, za grudzień 2014 r., styczeń 2015 r. oraz lipiec 2015 r. Ponadto pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. ww. organ poinformował, że postępowanie kontrolne prowadzone wobec Spółki w zakresie podatku od towarów i usług obejmujące m.in. styczeń 2015 r. znajduje się na etapie gromadzenia materiału dowodowego. Jak wskazano, w zakresie miesięcy: październik-listopad 2014 r. ustalono łańcuch podmiotów uczestniczących w dostawie telefonów [...], w którym pierwsze podmioty z siedzibą w Polsce nie wykazały i nie zapłaciły podatku VAT z tytułu ich nabycia.

Jak wskazał DIAS, z tych względów Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. w dniu [...] czerwca 2017 r. wydał decyzję orzekającą m.in. o zabezpieczeniu na majątku Spółki przybliżonych kwot z tytułu nienależnie otrzymanego zwrotu VAT za okres październik - listopad 2014 r. i z tytułu podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. za listopad 2014 r. w wysokości 2.318.976,00 zł, która to decyzja jest ostateczna.

W opinii organu odwoławczego, NUS zasadnie odmówił zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. w wysokości 249.527,00 zł wraz z należnymi odsetkami. Okoliczności sprawy, w ocenie DIAS, dostatecznie uzasadniają motywy rozstrzygnięcia, jakimi kierował się NUS przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.

DIAS wskazał, że z uwagi na ustalenia prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za styczeń i lipiec 2015 r., NUS stwierdził przesłanki uzasadniające przedłużenie terminu dokonania zwrotu VAT wykazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r.

DIAS zauważył, że istotna z punktu widzenia rozpatrywanego zagadnienia jest okoliczność, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. w decyzji z dnia [...] maja 2019 r., określił Spółce za styczeń 2015 r., nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 11.903,00 zł oraz kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. w wysokości 2.461.917,00 zł. Jak wskazał DIAS, powyższe rozstrzygnięcie jest wynikiem ustaleń dokonanych w trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzonego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za styczeń i lipiec 2015 r.

2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. Skarżąca nie zgodziła się z powyższą decyzją DIAS w całości i zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Strona sformułowała żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

2.2. Zaskarżonej decyzji DIAS Skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów:

1) art. 87 ust. 1, ust. 2, ust. 6 i ust. 7 u.p.t.u. poprzez nieuznanie nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r., mimo że w sprawie zwrotu nadwyżki VAT za 2015 r. nie doszło do skutecznego przedłużenia terminu zwrotu, ponieważ postanowienie z dnia 23 marca 2015 r. jak i kolejne postanowienia wydane w ramach postępowania zwrotowego były wadliwe,

2) art. 121 i art. 124 O.p. poprzez działanie organu podatkowego, na mocy którego dochodziło do stałego przedłużania terminu zwrotu nadwyżki naliczonego podatku za styczeń 2015 r., pomimo braku wykazania, że istnieją w sprawie jakiekolwiek wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia podatku VAT dokonanego przez Stronę.

2.3. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

3.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

3.2. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.) lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

3.3. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji zgodnie z kompetencją ustanowioną w cytowanych przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że w toku prowadzonego postępowania nie naruszono przepisów prawa podatkowego, w szczególności wskazanych w skardze, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

3.4. Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest prawidłowość dokonanego przez organy obu instancji rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego z wniosku Strony z dnia 29 września 2015 r. o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. poprzez odmowę zwrotu nadpłaty.

3.5. Na wstępie przywołać należy przepisy prawa, które stanowiły materialnoprawna podstawę skarżonego rozstrzygnięcia.

W myśl art. 72 § 1 pkt 1 O.p., za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie zaś do art. 75 § 1 O.p. jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Z kolei możliwość zwrotu podatku od towarów i usług przewiduje art. 87 ust. 1 u.p.t.u., który stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Natomiast zgodnie z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6. następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu. o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Stosownie do art. 87 ust. 6 u.p.t.u. na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni. licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1) faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.),

2) dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

3) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrz wspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji,

- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 87 ust. 7 u.p.t.u. różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

3.6. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy przypomnieć należy, że wniosek Spółki z dnia 29 września 2015 r. o zwrot nadpłaty dotyczy zwrotu podatku wynikającego ze złożonego przez Stronę rozliczenia podatkowego za styczeń 2015 r. i zdaniem Strony, w związku z niedokonaniem wykazanego zwrotu w terminie, winien on być traktowany jako nadpłata i zwrócony z odsetkami. Strona uznaje, że w sprawie zwrotu nadwyżki podatku VAT za 2015 r. nie doszło do skutecznego przedłużenia terminu zwrotu, ponieważ postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. jak i kolejne postanowienia wydane w ramach postępowania zwrotowego były wadliwe. Sąd nie podziel oceny Strony prezentowanej w toku postepowania i w skardze.

3.7. W związku z argumentacją skargi wskazać należy, że w prawomocnym wyroku z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 59/15, znanym Sądowi z urzędu, który Strona obszernie powołuje w skardze wywodząc z niego korzystne dla siebie skutki, tutejszy Sąd stwierdził: "Bezspornym jest, że do dnia 23 marca 2015r. zwrot ten nie został dokonany. Natomiast postanowieniem z [...] marca 2015r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015r. do czasu zakończenia postępowania weryfikacyjnego. W ocenie Sądu, postanowienie to zostało doręczone Spółce w dniu 23 marca 2015r., w tym bowiem dniu osoba (M. S.) upoważniona do odbioru kierowanej do Spółki korespondencji oświadczyła, że "pod adresem ul. [...] nie ma zarejestrowanej firmy pod nazwą N. [...] sp. z o.o. sp.k. natomiast jest zarejestrowany podmiot o nazwie N. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k." Oświadczenie to uznać należało za odmowę przyjęcia pisma adresowanego do Skarżącej, skutkującą jego doręczeniem w dniu 23 marca 2015r., na mocy art. 153 § 1 i 2 O.p. Wskazać w tym miejscu należy, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru arkusza odwoławczego z 2 lutego 2015r. załączonego do karty 20 akt nadesłanych w sprawie III SAB/Wa 58/15 M. S. pokwitowała odbiór przesyłki adresowanej do Skarżącej w dniu 9 lutego 2015r., a zatem była upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki. Wynika to także z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015r., znajdującego się w aktach nadesłanych w sprawie III SA/Wa 1931/15. Odbiór tej przesyłki M. S. pokwitowała w dniu 21 maja 2015r. Na potwierdzeniach tych doręczyciel wskazał, że korespondencja była doręczana w sekretariacie. Korespondencja ta była odbierana pomimo posługiwania się przez organy skrótem "sp. z o.o.". W ocenie Sądu, posłużenie się tym skrótem nie powodowało zmiany adresata kierowanej korespondencji i nie mogło być powodem uzasadnionej odmowy jej przyjęcia".

Podkreślenia też wymaga, że po wydaniu przez tut. Sąd powyższego wyroku z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 59/15, NUS (jeszcze przed otrzymaniem odpisu prawomocnego wyroku z uzasadnieniem wraz z aktami administracyjnymi) wydał w dniu 1 lipca 2016 r. kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. Jak już wskazano, postanowienie to nie zostało przez Spółkę we właściwym trybie i czasie zakwestionowane. Postanowienie to pozostaje w obrocie prawnym, a tym samym było wiążące dla organów podatkowych.

Jak wynika ze znanych Sądowi z urzędu wyroków wydawanych przedmiocie przedłużenia Spółce terminu zwrotu podatku za styczeń 2015 r. Skarżąca kwestionowała późniejsze postanowienia NUS wydawane w tym zakresie. Skarga Spółki na postanowienie DIAS z dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymujące w mocy kolejne postanowienie NUS z dnia [...] marca 2018 r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. do dnia 29 czerwca 2018 r., została oddalona wyrokiem Sądu z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1996/18. Z kolei skarga Spółki na postanowienie DIAS z dnia [...] września 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie NUS z dna [...] czerwca 2018 r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2018 r., została oddalona wyrokiem Sądu z dnia 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2561/18. Natomiast skarga Spółki na postanowienie DIAS z dnia [...] października 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie NUS z dnia [...] sierpnia 2018r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. do dnia 31 października 2018 r., została oddalona wyrokiem Sądu z dnia 29 sierpnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2939/18.

Również kolejnymi wyrokami Sąd oddalał skargi Spółki na postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r.

- z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 584/19 (dotyczy postanowienia NUS z dnia [...] października 2018 r. utrzymanego w mocy postanowieniem DIAS z dnia [...] stycznia 2019 r.),

- z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1203/19 (dotyczy postanowienia NUS z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymanego w mocy postanowieniem DIAS z dnia [...] kwietnia 2019 r.), skarga kasacyjna Spółki od tego wyroku została oddalona wyrokiem o sygn. akt I FSK 1314/20,

- z dnia 17 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1674/19 (dotyczy postanowienia NUS z dnia [...] kwietnia 2019 r. utrzymanego w mocy postanowieniem DIAS z dnia [...] czerwca 2019 r.), skarga kasacyjna Spółki od tego wyroku została oddalona wyrokiem o sygn. akt I FSK 345/20.

Ocena prawna wyrażona w przywołanych prawomocnych wyrokach dotyczących kolejnych przedłużeń terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r. jest wiążąca na mocy art. 153 p.p.s.a. i art. 170 p.p.s.a. tak dla organów podatkowych, jak i dla Sądu.

Podkreślić też należy, że każde z postanowień przedłużających termin zwrotu podatku VAT stanowi odrębne rozstrzygnięcie, które może zostać zaskarżone. Rozstrzygnięcia te wydawane są wprawdzie w jednej kwestii merytorycznej – przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT za ściśle określony czas, ale każde z nich należy oceniać indywidualnie (odrębnie), gdyż każde z nich może zostać zaskarżone w trybie administracyjnym i tym samym poddane kontroli sądu administracyjnego. Jeżeli dane postanowienie nie zostało zaskarżone, to posiada ono przymiot prawomocności i jest wiążące dla organów, a ponadto nie może być kontrolowane przez Sąd w ramach postępowania dotyczącego kontroli sądowoadministracyjnej decyzji wydanej w innym zakresie, np. tak jak w rozpatrywanej sprawie w zakresie odmowy zwrotu nadpłaty. Inna sytuacja byłaby oczywiście w przypadku ewentualnego uchylenia wcześniejszych postanowień w przypadku ich zaskarżenia poprzez wniesienie uprzednio we właściwym terminie zażalenia, a następnie skargi do sądu administracyjnego, co jednak w zakresie zwrotu nadwyżki VAT za styczeń 2015 r. nie miało miejsca.

3.8. Prawidłowo więc zdaniem Sądu uznał DIAS w skarżonej decyzji, że z uwagi na skuteczne przedłużanie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego wskazanej do zwrotu za styczeń 2015 r. nie stanowi ona nadpłaty, o której mowa w art. 87 ust. 7 u.p.t.u. W konsekwencji więc, skoro w sprawie nie powstała nadpłata, o zwrot której Strona mogłaby wnosić, należało odmówić jej zwrotu, co prawidłowo orzekł zarówno NUS jak i DIAS.

Trafnie też wskazał DIAS w kontekście zarzutów Strony, że Naczelnik [...] Urzędu Celno - Skarbowego w O. zakwestionował prawidłowość rozliczenia Spółki za styczeń 2015 r., wskutek czego decyzją z dnia [...] maja 2019 r. określił Spółce za ten okres rozliczeniowy nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 11.903,00 zł oraz podatek do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. w wysokości 2.461.917,00 zł. Powyższe rozstrzygnięcie jest efektem ustaleń dokonanych w trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzonego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za styczeń i lipiec 2015 r. Po rozpatrzeniu odwołania z dnia 19 czerwca 2019 r. DIAS decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w O. z dnia [...] maja 2019 r., natomiast wyrokiem z dnia 12 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1821/20 Sąd oddalił skargę na decyzję DIAS, wyrok nie jest prawomocny. Tym samym w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. i to ona kształtuje rozliczenie podatku od towarów i usług za ten okres rozliczeniowy.

Prawidłowo wskazał też organ, wbrew zarzutom skargi, że zgodnie z art. 99 ust. 12 u.p.t.u. zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. W razie wydania decyzji, o której mowa w art. 99 ust. 12 u.p.t.u., to właśnie ta decyzja, a nie deklaracja podatkowa złożona przez podatnika określa wysokość kwot podatku wskazanych w tym przepisie.

3.9. Reasumując, z uwagi na skuteczne przedłużenie terminu zwrotu wykazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2015 r., kwota ta jest zwrotem różnicy podatku naliczonego nad należnym, a nie nadpłatą jak twierdzi Strona. Dodatkowo, kwota należnego zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2015 r., określona decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w O. wynosi 11.903.00 zł, a nie jak Strona wykazała w deklaracji VAT-7 za ten okres rozliczeniowy 249.527.00 zł.

3.10. Treść skargi wskazuje, że Spółka ma swoje wyobrażenie i ocenę co do skuteczności przedłużania terminu zwrotu nadwyżki podatku kolejnymi postanowieniami wydawanymi w okresie od marca 2015 r. do kwietnia 2019 r. uznając je za naruszające prawo i niewywierające skutku w postaci przedłużenia terminu zwrotu podatku, stad też wywodzi istnienie nadpłaty i prawo do jej zwrotu z oprocentowaniem. Jak jednak zostało wyżej wskazane, postanowienia które zdaniem Strony nie wywarły skutku prawnego w postaci przedłużenia terminu nie zostały przez Stronę zakwestionowane ani w trybie postępowania podatkowego ani sądowej ich kontroli, odnosi się to do postanowienia z dnia [...] marca 2015 r. i z dnia [...] lipca 2016 r. Kolejne postanowienia począwszy od postanowienia z dnia [...] marca 2018 r. Spółka kwestionowała przez Sądem, wszystkie jednak skargi Strony zostały oddalone, większość wyroków ma już przymiot prawomocności.

Jednocześnie podkreślić należy, że dla oceny skuteczności przedłużenia terminu zwrotu nie ma znaczenia powoływany przez Stronę wyrok z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 59/15, gdyż wydany był on w przedmiocie bezczynności organu. Wyrok ten potwierdzając istnienie bezczynności nie negował skutecznego przedłużenia terminu zwrotu.

Podobnie poza granicami rozpoznawanej sprawy, wbrew oczekiwaniom Spółki wyrażonym w skardze, leży badanie tego, czy podejmowane przez organ w toku postępowania zwrotowego i czynności sprawdzających działania naruszały art. 272 pkt 3 O.p.

3.11. Reasumując, Sąd nie znajduje powodów do stwierdzenia, że w zaskarżonej decyzji naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy. Sąd nie dopatruje się wystąpienia okoliczności naruszających prawo i mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd nie znajduje też przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub w części.

3.12. Z tych względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w całości skargę.