Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 517/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1, art. 199
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 346/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 18 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym zarządzeniem z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 346/17 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał B. J. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 18 kwietnia 2017 r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

2. W zażaleniu na to zarządzenie Skarżąca wniosła o jego uchylenie. Jej zdaniem kwota wpisu sądowego jest wygórowana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem jego argumentacja w żaden sposób nie podważyła prawidłowości zaskarżonego zarządzenia.

4. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W świetle art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zgodnie zaś z art. 212 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (§ 1). Opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa (§ 2). Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W świetle art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

Niewątpliwie więc obowiązek uiszczenia kosztów sądowych wynika z ustawy. Jedynie wysokość kosztów została określona w rozporządzeniu, które uszczegóławia powyższe zasady, a które zostało wydane stosownie do art. 233 p.p.s.a., zgodnie z którym Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy.

5. W zaskarżonym zarządzeniu wskazano jako podstawę prawną art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.

W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W zarządzeniu wskazano, w jaki sposób można uiścić wpis sądowy oraz w jakim terminie. Pouczono też Stronę, że brak uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Skoro Skarżąca wnosiła skargę do WSA, a jednocześnie nie uiściła wpisu od tego pisma, to prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał ją do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł.

6. Jeśli Strona nie jest w stanie uiścić wpisu, mimo że jest to najniższy wpis przewidziany w sprawach sądowoadministracyjnych, może wnosić o przyznanie prawa pomocy, o czym została pouczona w piśmie wzywającym do uiszczenia wpisu.

7. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.