Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 778/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, , po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności komplementariusza wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2020 r.

Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału wezwano Skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej w dacie jego udzielania oraz uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł.

Wezwania powyższe zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej dnia 22 czerwca 2020 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a"), zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności upływał wraz z dniem 29 czerwca 2020 r.

Strona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu i nie nadesłała żądanych dokumentów oraz nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również art. 37 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Nadto, zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga.

W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie, Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia należnego wpisu sądowego. Powyższe wezwania, skierowane na adres pełnomocnika, zostały zwrócone do tut. jako niepodjęte w terminie.

Wskazać przy tym należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem przesyłka skierowana do pełnomocnika Skarżącej została dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 8 czerwca 2020 r. i 16 czerwca 2020 r., a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w drzwiach adresata. Następnie przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 24 czerwca 2020 r.

W tych okolicznościach została ona uznana za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 22 czerwca 2020 r. Zatem termin do wykonania ww. wezwania Sądu upłynął w dniu 29 czerwca 2020 r.

Jak wynika z akt sprawy, braki formalne skargi nie zostały usunięte, bowiem Strona nie nadesłała stosownego pełnomocnictwa oraz dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej w dacie jego udzielania. Nadto, Skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi, o czym świadczy adnotacja pracownika Sądu z 16 lipca 2020 r. stwierdzająca, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.