Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 33/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D., D. S. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę D. S.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 czerwca 2017 r. J. D. i D. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Jednocześnie wskazał, że skarżący J. D. przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta T.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2017 r. wezwano skarżącą D. S., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do złożenia dowodu wniesienia zażalenia w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 11 sierpnia 2017 r. wyjaśniła, że sam organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że J. D. wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ a reprezentuje on jej interesy. W załączeniu skarżąca przesłała odpis zażalenia wniesionego przez J. D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. są to sprawy, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniami określonymi w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a ponadto pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W tym miejscu zauważyć należy, iż zgodnie z art. 52. § 1 P.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei stosownie do § 2 tego artykułu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi) przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem zaskarżenia jest zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 K.p.a. (od 1 czerwca 2017 r. w związku ze zmianą brzmienia art. 37 K.p.a. w skutek nowelizacji tej ustawy środkiem tym jest "ponaglenie"). Wniesienia skargi na bezczynność bez wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 37 K.p.a. skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 52 § 1 P.p.s.a.

Taka też sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Strona skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2017 r. wezwana została do wykazania, że przed wniesieniem skargi wniosła do organu zażalenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 11 sierpnia 2017 r. wyjaśniła, że sam organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że J. D. wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ a J. D. reprezentuje jej interesy. W załączeniu skarżąca przesłała odpis zażalenia wniesionego przez J. D. z dnia [...] r. Jednakże w dniu 20 marca 2017 r. skarżąca odwołała pełnomocnictwo dla brata J. D. (akta administracyjne K 143). Z powyższego wynika, że od tej daty J. D. nie reprezentował skarżącej a zażalenie wniósł w imieniu własnym. Wyjaśnienia skarżącej w piśmie z dnia 11 sierpnia 2017 r. nie mogły więc odnieść skutku.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.