Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 731/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędziowie NSA Jacek Surmacz /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 19 listopada 2009r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 731/09

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...] maja 2009r. Nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.; powoływanej dalej jako: Ordynacja podatkowa) oraz art. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. nr 54, poz. 654 ze zm.; powoływanej dalej jako: ustawa z 1992r.), po rozpatrzeniu odwołania "A." Spółki z o.o. w P. (powoływanej dalej jako: Spółka) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w sprawie odmowy zarejestrowania umowy z dnia 15 stycznia 2007r. o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy podał, że Spółka w dniu 21 listopada 2008r. złożyła w Urzędzie Skarbowym wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia zmiany umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, w zakresie czasu na jaki została zawarta. Uzasadniając wniosek Spółka podała, że w dniu 15 stycznia 2007r. został sporządzony aneks do umowy podatkowej grupy kapitałowej i przedłużono okres jej obowiązywania na czas nieokreślony. Aneks został przesłany do Urzędu Skarbowego listem zwykłym; przesyłka nie dotarła do adresata, a Spółka, co oczywiste nie posiada dowodu nadania. 14 listopada 2008r. Spółka otrzymała wiadomość od pracownika Urzędu Skarbowego, że okres obowiązywania umowy podatkowej grupy kapitałowej minął i nie wpłynęło zgłoszenie o przedłużeniu jej trwania.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. nr [...], na podstawie art. 162 § 4 i art. 163 § 1 Ordynacji podatkowej, odmówił przywrócenia terminu do zgłoszenia zmiany umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, przy czym w uzasadnieniu wyjaśnił że termin, o którym mowa w art. 1a ust. 4 ustawy z 1992r. jest terminem materialnym, co uniemożliwia zastosowanie przepisów dotyczących przywrócenia terminu. Spółka nie złożyła zażalenia na doręczone jej postanowienie.

Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Spółka złożyła wniosek o zarejestrowanie zmian w umowie podatkowej grupy kapitałowej od dnia 1 stycznia 2008r., załączając do wniosku akt notarialny z dnia 15 stycznia 2007r. o przedłużeniu umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, decyzją z dnia [...] lutego 2009r. nr [...], odmówił zarejestrowania umowy z dnia 15 stycznia 2007r.

Organ motywując rozstrzygnięcie powołał się na art. 1a ust. 2 pkt 1, ust. 3, ust. 4, ust. 5, ust. 8 i ust. 9 ustawy z 1992r. i stwierdził, że umowa tworząca podatkową grupę kapitałową utraciła moc z końcem 2007r., a obowiązek zgłoszenia i rejestracji nowej umowy, w określonym terminie, nie został dopełniony. Ponadto przedłożony akt notarialny z dnia 15 stycznia 2007r. nie odpowiada wymogom art. 1a ust. 3 ustawy z 1992r. albowiem nie zawiera niezbędnych elementów, wymienionych w tym przepisie.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła Spółka.

Dyrektor Izby Skarbowej, ponownie rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym, uznał że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyjaśnił, że zgodnie z art. 1a ust. 4 ustawy z 1992r. zawarta umowa podlega zgłoszeniu do właściwego według jej siedziby Naczelnika Urzędu Skarbowego, co najmniej na 3 miesiące przed rozpoznaniem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową. Warunki i zasady przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej reguluje art.1a ust. 9 ustawy, zgodnie z którym do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest wymagane zawarcie nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Kwestią sporną w sprawie jest spełnienie przez Spółkę warunków niezbędnych dla przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej.

Z akt sprawy wynika, że podatkowa grupa kapitałowa z udziałem Spółki i "R." Spółka z o.o. istniała od 2005r., pomimo że umowa notarialna z dnia 30 września 2003r. o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej określała czas trwania umowy na okres 3 lat. Decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] podatkowa grupa kapitałowa została zarejestrowana dopiero od 1 stycznia 2005r. i w konsekwencji podatkowa grupa kapitałowa jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych istniała w latach: 2005, 2006 i 2007 (z treści umowy wynikało, że grupa podatkowa przyjęła lata kalendarzowe za lata podatkowe). W dniu 21 listopada 2008r. do organu I instancji wpłynął wniosek o zarejestrowanie zmian w umowie podatkowej grupy kapitałowej (umowa z dnia 15 stycznia 2007r.).

Zgodnie z art. 1a ust. 4 ustawy z 1992r. umowa podlega zgłoszeniu do właściwego naczelnika urzędu skarbowego co najmniej na 3 miesiące przed rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową, co oznacza że z dniem 30 września 2007r. upłynął termin złożenia wniosku o zarejestrowanie umowy przedłużającej okres funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej z dniem 1 stycznia 2008r. Spółka nie wykazała, że umowa z dnia 15 stycznia 2007r. została dostarczona organowi I instancji przed 21 listopada 2008r. Dodał organ, że zgodnie z art. 1a ustawy z 1992r. do przedłużenia okresów funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej wymagane jest zawarcie nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, co oznacza, że odmienne stanowisko w tym zakresie, prezentowane przez Spółkę, jest pozbawione podstawy prawnej. Ponadto umowa z 15 stycznia 2007r. nie zawiera niezbędnych elementów określonych przepisem art. 1a ust. 3 ustawy z 1992r.

Prawidłowo została sformułowana, wbrew zarzutom odwołania, sentencja decyzji organu I instancji i znajduje oparcie w art. 1a ust. 9 w zw. z art. 1a ust. 5 ustawy z 1992r.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał również, że nie doszło do naruszenia art. art. 122, 180, 181, 187 i 191 Ordynacji podatkowej. W szczególności nie doszło do naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) poprzez to, że okoliczność istnienia podatkowej grupy kapitałowej w 2008r. została potwierdzona przez organ I instancji w protokole kontroli podatkowej, przeprowadzonej w sierpniu 2008r. w "R." Spółka z o.o., w którym – w części – informacji ogólnej stwierdzono, że wymieniona Spółka wchodzi w skład podatkowej grupy kapitałowej, a także przez fakt że organ podatkowy nie kwestionował w ciągu 2008r. wysokości wpłacanych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych gdyż te okoliczności nie mają znaczenia w sytuacji, gdy status podatkowej grupy kapitałowej nie był przedmiotem kontroli jak również zakresem kontroli nie był objęty 2008r. Kontrola obejmowała 2007r., w którym podatkowa grupa kapitałowa funkcjonowała. Wysokość wpłacanych zaliczek na podatek nie może również przesądzać o istnieniu podatkowej grupy kapitałowej, gdyż weryfikacja prawidłowości w tym zakresie następuje jedynie w toku kontroli źródłowej, a taka nie była prowadzona w 2008r. w żadnej ze Spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wniosła Spółka.

Spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 207 Ordynacji podatkowej w związku z art. 1a ust. 5 ustawy z 1992r. w zw. z art. 165 § § 1 i 2 i art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, pomimo to, że Spółka we wniosku będącym podstawą wszczęcia niniejszego postępowania nie wnosiła o zarejestrowanie umowy z dnia 15 stycznia 2007r. o utworzenie podatkowej grupy kapitałowej lecz jedynie zmian w umowie podatkowej grupy kapitałowej, a organ podatkowy wydał decyzje ponad ten wniosek i odmówił zarejestrowania załączonej do wniosku umowy bez wydania odrębnego postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu, a ponadto żaden przepis ustawy z 1992r. nie upoważnia organu podatkowego do odmowy rejestracji zmian w umowie o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej.

- przepisu art. 1a ust. 5 w zw. z art. 1a ust. ust. 4, 9 i 10 ustawy z 1992r. poprzez przyjęcie że do przedłużenia funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej wymagane jest spełnienie takich samych warunków, jak przy pierwszej rejestracji nowopowstałego tego typu podatnika,

- przepisu art. 122 w zw. z art. art. 180 § § 1 i 2, 181, 187 § 1, 191, 194 § § 1 i 3 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie w postępowaniu podatkowym wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności poprzez niezebranie i w sposób wyczerpujący rozpatrzenie całego materiału dowodowego, w tym nieprzeprowadzenie dowodów z urzędu, co skutkowało niewyjaśnieniem bezspornej okoliczności istnienia zapisu w Protokołu Kontroli "R." z sierpnia 2008r., sporządzonym przez pracownika Urzędu Skarbowego o treści "Spółka R." wchodzi w skład podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. z 14.06.2000r., Dz.U. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), gdzie jednostką dominującą jest "A." Sp. z o.o. z siedzibą w P., ul. [...]".

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od organu podatkowego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przepis art. 1a ust. 5 ustawy z 1995r. dotyczy zarejestrowania nowej umowy i nie ma zastosowania do zmian w treści umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, na co wskazuje chociażby jego redakcyjne usytuowanie. Organ II instancji nie dostrzegł, że decyzja organu I instancji rażąco narusza prawo albowiem podjęta została poza materią kompetencji organu w zakresie niniejszego postępowania. Zmiana treści umowy nie oznacza jej odrębnej rejestracji. Obowiązek wynikający z art. 1a ust. 9 ustawy z 1992r. ma charakter czysto informacyjny, techniczny, a Naczelnik Urzędu Skarbowego nie ma kompetencji do odmowy przyjmowani a i rejestrowania umowy o przedłużaniu istnienia grupy. Stanowisko to potwierdził również Minister Finansów w piśmie z dnia 8 lipca 1999r. – [...]. Kompetencje wywiedzione przez organy w niniejszej sprawie są naruszeniem art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w art. 1a ust. 9 ustawy z 1992r. ustanowił jedynie ogólny obowiązek poinformowania Naczelnika Urzędu Skarbowego, bez podania terminu a co najważniejsze bez wskazania jakichkolwiek konsekwencji zaniechania tej czynności. Należy ściśle interpretować ten przepis bo wprowadza on przywilej podatkowy (wyrok SN z 7 maja 1997r. III RN 22/97).

Wbrew wywodom Dyrektora Izby Skarbowej opisany wyżej protokół z kontroli potwierdza, że podatkowa grupa kapitałowa istniała i funkcjonowała w 2008r. Wspomniany protokół, zgodnie z art. 181 Ordynacji podatkowej, jest dowodem w postępowaniu podatkowym. Treść zapisu w protokole utwierdził Spółkę o prawidłowości jej postępowania. Dodać należy, że dokument urzędowy nie podlega swobodnej ocenie dokonywanej przez organ podatkowy (art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej). Organ nie przeprowadził postępowania przeciwko autentyczności bądź przeciwko zgodności z prawdą tego dokumentu.

Podatkowa grupa kapitałowa przestałaby istnieć gdyby organ wydał decyzję o zakończeniu jej funkcjonowania (komentarz Andrzeja Huchli w komentarzu Lex Polonica).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1a ustawy z 1992r. podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane: "podatkowymi grupami kapitałowymi".

W ust. 2 art. 1a wymienione są warunki, które muszą być łącznie spełnione aby podatkowa grupa kapitałowa była podatnikiem. Jednym z tych warunków jest (ust. 2 pkt 2(, że Spółka dominująca i spółki zależne zawarły, w formie aktu notarialnego umowę o utworzeniu, na okres co najmniej 3 lat podatkowych, podatkowej grupy kapitałowej i umowa ta, zwana dalej: "umową", została zarejestrowana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Z kolei w ust. 3 omawianego artykułu ustawodawca wskazał, że umowa musi zawierać co najmniej:

1) wykaz spółek tworzących podatkową grupę kapitałową oraz wysokość ich kapitału zakładowego,

2) informację o udziałowcach (akcjonariuszach) i wysokości ich udziału w kapitale zakładowym w spółce dominującej i w spółkach zależnych tworzących podatkową grupę kapitałową, posiadających co najmniej 5% udziałów (akcji tych spółek),

3) określenie czasu trwania umowy,

4) wskazanie spółki reprezentującej podatkową grupę kapitałową w zakresie obowiązków wynikających z ustawy (chodzi o ustawę z 1992r.) oraz z przepisów Ordynacji podatkowej,

5) określenie przyjętego roku podatkowego.

Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę, wskazaną zgodnie z ust. 3 pkt 4, do właściwego według jej siedziby Naczelnika Urzędu Skarbowego, co najmniej na 3 miesiące przed rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową. Organ ten jest właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym podatkowej grupy kapitałowej (ust. 4). Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonuje, w formie decyzji, rejestracji umowy. W tej samej formie Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówi zarejestrowania umowy, jeżeli nie zostaną spełnione warunki o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 i 4 (ust. 5).

Po rejestracji umowy nie może być ona rozszerzona na inne spółki (ust. 6).

Spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 4, obowiązana jest zgłosić Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, o którym mowa w ust. 4, wszelkie zmiany umowy oraz zmiany w kapitale zakładowym spółek tworzących podatkową grupę kapitałową – w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności (ust. 8).

Do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest wymagane zawarcie nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego (ust. 9).

Dokonując wykładni językowej przytoczonych przepisów należy powtórzyć, że w art. 1a ust. 2 pkt 2 jest powiedziane w sposób jednoznaczny o umowie o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej i umowa ta zwana będzie dalej: "umową". Nie może więc ulegać wątpliwości, że użycie w art. 1a ust. 9 sformułowania: "nowej umowy" oznacza, że chodzi o zawarcie nowej umowy o utworzeniu grupy kapitałowej. Jeśli tak to należy zastosować również wymogi wynikające z art. 1a ust. 3, skoro mowa jest w tym przepisie o niezbędnych elementach umowy czyli umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej. Nieuzasadnione jest więc twierdzenie, że ustawodawca w art. 1a ust. 9 użył zwrotu umowa w rozumieniu innym niż w art. 1a ust. 2 pkt 2, do której nie mają zastosowania wymogi z art. 1a ust. 3 i ust. 4, ponieważ użyty zwrot: "umowa", oznacza umowę o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej.

Odnosząc się do zarzutów skargi, że stosowanie wykładni językowej prowadziłoby w istocie do niezadowalających rezultatów, ponieważ taka wykładnia powodowałaby zbytni formalizm i zaprzeczenie zasadom logiki, Sąd stwierdza że jest to stanowisko nieprawidłowe.

Nieuwzględnienie wyników dokonanej interpretacji językowej mogłoby być uznane za niezadawalające i w związku z tym nie do przyjęcia, o ile taki rodzaj wykładni prowadziłby do zaprzeczenia istocie omawianej instytucji podatkowej grupy kapitałowej jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych lub też naruszałyby zasady logiki. Sąd nie stwierdza takich rezultatów dokonanej wykładni językowej. Zarzucanie takim wynikom konsekwencji zbytniego formalizmu wykracza już poza reguły wykładni i prowadziłoby do nadinterpretacji wkraczającej w dziedzinę stanowienia prawa. Skoro ustawodawca uznał, z uwagi na charakter omawianej instytucji, że do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest wymagane zawarcie nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego, z wymogami z ust. 3 i ust. 4, to wykładnia przepisów nie może kwestionować takiego rozwiązania ustawowego.

Za niezasadne należy uznać twierdzenie skargi (strona 4), że z żadnego sformułowania art. 1a nie wynika, że przy przedłużeniu okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej konieczne jest rozwiązanie grupy dotychczasowej i powołanie nowej. Podatkowa grupa kapitałowa zawierana jest, o ile zachodzi konieczność przedłużenia okresu jej funkcjonowania, na wskazany okres czasu. W realiach niniejszej sprawy na okres 3 lat podatkowych. Za chybiony należy uznać zarzut, że obowiązek wynikający z ust. 9 ma charakter czysto informacyjny, techniczny, skoro kategoryczne brzmienie tego przepisu stanowi o potrzebie zawarcia nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu.

W związku z tym nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 165 § § 1 i 2 i art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez sformułowanie sentencji rozstrzygnięcia organu I instancji jako odmowy zarejestrowania umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej. Skoro jak wyżej wykazano do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej niezbędnym jest zawarcie nowej umowy podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu to treść rozstrzygnięć wydanych przez organy obu instancji jest prawidłowa. Wprawdzie wniosek z dnia 21 listopada 2008r. (data złożenia w organie I instancji) był zatytułowany jako wniosek o zarejestrowanie zmian w umowie podatkowej grypy kapitałowej, to jednakże wskazano jako podstawę prawną wniosku art. 1a ust. 4 ustawy z 1992r. i dołączono umowę zawartą w formie aktu notarialnego o utworzeniu podatkowej grypy kapitałowej. Te okoliczności uprawniają organ do uznania, że intencją Spółki było zgłoszenie w celu zarejestrowania nowej umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej.

Eksponowanie w skardze, że ustawa nie zawiera chociażby wzmianki o ewentualnych skutkach niedotrzymania warunków z art. 1a ust. 2 pkt 2 jest o tyle bez znaczenia, że niespełnienie warunku zawarcia umowy, jej zgłoszenia i następnie zarejestrowania przez właściwy organ uniemożliwia uznanie podatkowej grupy kapitałowej za podatnika. Art. 1a ust. 10 stanowi, że w razie gdy w okresie obowiązywania umowy wystąpią zmiany w stanie faktycznym lub w stanie prawnym, zależne od którejkolwiek ze stron umowy, które naruszają warunki uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika podatku dochodowego, dzień naruszenia któregokolwiek z tych warunków, z zastrzeżeniem ust. 12, oznacza utratę statusu podatnika oraz koniec jej roku podatkowego. Z kolei ust. 12 stanowi, że w przypadku niezachowania warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, za dzień utraty statusu podatnika przez podatkową grupę kapitałową uznaje się ostatni dzień miesiąca, w którym złożono zeznanie podatkowe nie później jednak niż dzień, na który zgodnie z art. 27 ust. 1, przypada termin złożenia tego zeznania. Tak więc wbrew zarzutom skargi niedopełnienie obowiązku z ust. 4, który ma zastosowanie w sytuacji której dotyczy ust. 9, rodzi określone skutki. Utrata statusu następuje z mocy prawa.

Dla wyniku sprawy bez znaczenia jest zapis znajdujący się w protokole kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (karta 13-14 akt administracyjnych), że podatek dochodowy od osób prawnych oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane przez Spółkę "A." jako Spółkę reprezentującą podatkową grupę kapitałową, oraz że kontrolowana Spółka "R." wchodzi w skład grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ustawy z 1992r., gdzie dominującą jednostką jest Spółka "A.". Zwrócić bowiem uwagę należy, że zakresem przeprowadzonej kontroli była prawidłowość i rzetelność rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od stycznia do grudnia 2007r. oraz podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2007r. Zapis w tym protokole nie może być przesądzający dla statusu podatnika. Przy przyjęciu, że protokół kontrolny stanowi dokument urzędowy o tzw. wyższej mocy dowodowej, to nie umożliwia to przeprowadzenie dowodu przeciwko treści tego dokumentu. Organy w przedmiotowej sprawie należycie wykazały podstawę do odmowy zarejestrowania nowej umowy o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej.

Z przyczyn wyżej wywiedzionych, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.