Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1362/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 i  par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Asesor WSA Tomasz Dziuk, Protokolant Starszy referent Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2021 r. sprawy ze skargi "A" w W. na akt Prezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu organizacji ruchu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

A spółka z o. o. (dalej jako skarżąca) reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego K. P. pismem z 1 października 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt Prezydenta Miasta S. z [...] znak [...] zatwierdzający projekt stałej organizacji ruchu w ciągu ul. [...] w S.

Zaskarżonemu aktowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 10 ust. 6 w związku z art. 10 ust. 12 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo ruchu drogowego (Dz. U. z 2020 r., poz. 110) w związku z § 8 ust. 5 pkt 1 i 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 3, w związku z § 5 ust. 1 pkt 2 lit. b, w związku z § 5 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r., poz. 784) poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji nieodrzucenie projektu organizacji ruchu w sytuacji, gdy przedmiotowy projekt obarczony był istotnymi brakami uniemożliwiającymi zatwierdzenie; naruszenie art. 10 ust. 6 w związku z art. 10 ust. 12 powyższej ustawy w związku z § 8 ust. 2 pkt a przywoływanego rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji zatwierdzenie projektu organizacji ruchu, przygotowanego w sposób dowolny, bez wykazania zasadności wprowadzenia projektowanej organizacji ruchu; naruszenie art. 10 ust. 6 w związku z art. 10 ust. 12 powyższej ustawy w związku z § 8 ust. 5 pkt 1 i 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 3, w związku z § 5 ust. 1 pkt 5 powyższego rozporządzenia, a także w związku z art. 7 ust. 3 powoływanej ustawy i w związku z pkt 3.1.1. i pkt 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2019 r., poz. 2311) poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne nieodrzucenie projektu organizacji ruchu, który to projekt wprowadza zakaz wjazdu pojazdów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 12 ton w sposób całkowicie dowolny. W motywach skargi przedstawiono stan faktyczny występujący w tej sprawie. Podkreślono, że w sąsiedztwie lokalizacji przedmiotowej Spółki dopuszczono zabudowę mieszkaniową, co generuje skargi mieszkańców na uciążliwości związane z funkcjonowaniem zakładu skarżącej. W dalszej części motywów skargi przybliżono kwestię legitymowania się interesem prawnym we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego oraz rozwinięto argumentację odnoszącą się do podniesionych zarzutów wobec kwestionowanego aktu.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta S. reprezentowany przez radcę prawnego J. S. wniósł o jej oddalenie. Wnosząc o oddalenie skargi argumentowano, że procedura przyjęcia tego aktu nie została naruszona i brak jest podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi. W odpowiedzi tej podkreślono, że skarżąca Spółka nie poinformowała organu o zmianie zakresu prowadzonej działalności obejmującej składowanie węgla, a przedmiotowa droga swoimi parametrami nie jest dostosowana do takiego natężenia ruchu, jak również ciężaru poruszających się po niej pojazdów. Odniesiono się do poszczególnych zarzutów sformułowanych w skardze i nie uznano ich zasadności, akcentując prawidłowość działań podjętych przez organ administracji publicznej.

Pismem z 16 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącej Spółki podtrzymał wniesioną skargę w odniesieniu do zarzutów sformułowanych w pkt 2-4 pierwotnej skargi. Nadto w piśmie tym zawarto dodatkowe stanowisko w sprawie, ze szczególnym uwzględnieniem dostępności do dróg publicznych. Przybliżono w nim nowe zarządzenia organu administracji publicznej odnoszące się do organizacji ruchu na przedmiotowej drodze z 17 grudnia 2020 r. oraz aneks do tego zarządzenia z 22 grudnia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wykazane w pkt 1-2 tego przepisu. Przy czym wspomniany pkt 1 dotyczy skutecznego cofnięcia skargi, natomiast pkt 2 dotyczy śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.

W rozpoznawanej sprawie skarga skarżącej Spółki dotyczy aktu Prezydenta Miasta S. z [...] znak [...] mocą którego zatwierdzono organizację ruchu w ciągu ul. [...] w S. Równocześnie w ramach przedmiotowego postępowania pełnomocnik skarżącej Spółki pismem z 16 marca 2021 r. przekazał do tutejszego Sądu informację, że wydane zostały nowe zarządzenia organu administracji publicznej odnoszące się do organizacji ruchu na przedmiotowej drodze. Pierwsze zarządzenie pochodzi z 17 grudnia 2020 r. i określa organizację ruchu na przedmiotowej drodze, a następnie 22 grudnia 2020 r. wydany został kolejny akt w tej sprawie, a mianowicie aneks do zarządzenia z 17 grudnia 2020 r., wprowadzający w nim istotne zmiany. Podkreślić trzeba, że oba zarządzenia weszły w życie z dniem 31 grudnia 2020 r. Oznacza to zarazem, że akt będący przedmiotem skargi do tutejszego Sądu mocą wskazanych powyżej został wyeliminowany z porządku prawnego.

Uchylenie przez organ administracji publicznej kwestionowanego aktu skutkuje tym, że dalsze prowadzenie postępowania jest bezprzedmiotowe, ponieważ w skardze do tutejszego Sądu skarżąca Spółka domagała się właśnie uchylenia aktu wprowadzającego organizację ruchu na ul. [...] z [...]. Oznacza to, że przyjęcie przez organ administracji publicznej 17 grudnia 2020 r. nowej organizacji ruchu skutkuje bezprzedmiotowością prowadzonego postępowania.

Podkreślić należy, że kwestionowany akt Prezydenta Miasta S. nie był aktem prawa miejscowego, a tym samym jego eliminacja z porządku prawnego wyczerpuje przesłanki bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

mr