Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 260/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2078/10 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

K. P., działający w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł w dniu 26 października 2010 r. - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skargę do Komendanta Głównego Policji w dniu 6 listopada 2010 r. jako organu właściwego, informując o powyższym pełnomocnika skarżącego.

Skarżący złożył za pośrednictwem organu, w dniu 22 listopada 2010 r., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazywano m.in., że złożenie skargi po terminie było spowodowane błędem pracownika sekretariatu kancelarii, za co pełnomocnik nie ponosi winy, gdyż pozostawił stosowne instrukcje dotyczące przesłania skargi. W odpowiedzi na wniosek organ stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie zachodzi przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2078/10, po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi K. P., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu od adwokata – profesjonalnego pełnomocnika – wymaga się szczególnej dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich, zgodnych z prawem, czynności w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego odpowiada za winę osób, którymi się posługuje. Sąd stwierdził, że osoba działająca w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, dokonując jego wyboru, ponosi jednocześnie skutki jego działań.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając postanowienie w całości. Zażalenie zostało oparte na zarzucie naruszenia art. 86 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wywodzono, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy, a powoływane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uzasadniały przywrócenie terminu, czego jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uczynił. Wskazywano ponadto, że obarczenie pełnomocnika winą za nieprawidłowe zaadresowanie koperty, w sytuacji gdy nie miał on możliwości za przyczyn obiektywnych – opisanych we wniosku zrobić tego osobiście, skutkuje zbyt daleko idącymi konsekwencjami. Jednocześnie wskazywano, że Sąd nie ustosunkował się do wszystkich okoliczności podniesionych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Na tych podstawach wniesiono o zamianę zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poprzez przywrócenie wnioskodawcy terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "§ 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 3. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. § 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. § 5. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych".

Okoliczności, które w ocenie pełnomocnika skarżącego wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu, to uczestniczenie przez niego w dniu 26 października 2010r. w rozprawie przed Sądem Rejonowym w Szczecinie, a następnie w uroczystości w przedszkolu syna. Na potwierdzenie drugiej okoliczności pełnomocnik przedłożył oświadczenie wskazujące, że syn pełnomocnika jest uczniem klasy "0" w przedszkolu Jutrzenka w Szczecinie. Z tych względów, w ocenie pełnomocnika - niemożliwym było dokonanie czynności wniesienia skargi w terminie, jak również skontrolowanie wykonania tej czynności przez pracownika jego kancelarii.

Powyższe okoliczności nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że osoba działająca w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, dokonując jego wyboru, ponosi jednocześnie skutki jego działań. Podobnie pełnomocnik strony ponosi odpowiedzialność za czynności, których wykonanie powierzył pracownikowi kancelarii.

W tym stanie rzeczy, wina pełnomocnika działającego ze skutkiem dla mocodawcy nie budzi wątpliwości, a okoliczności podniesione we wniosku i w zażaleniu na zaskarżone postanowienie nie wskazują na jej brak, mogą świadczyć przede wszystkim o staranności pełnomocnika w wykonywaniu powinności rodzicielskich i wychowawczych, nie wskazują jednak na staranność w wykonywaniu obowiązków profesjonalnego pełnomocnika.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.