Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 883/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono indywidualną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 1, 1a i 2, art. 9 ust. 1, art. 18, art. 21 ust. 1 pkt. 50, art. 24 ust. 3, art. 44 ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi W.R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. 1. uchyla indywidualną interpretację ; 2. określa, że zaskarżona indywidualna interpretacja nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457(czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 12 grudnia 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej Pan W.R. przedstawił następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od 1990 r. jest wspólnikiem spółki cywilnej, w której jest dwóch wspólników. Dochody z udziału w Spółce opodatkowane są 19% podatkiem liniowym. Spółka prowadzi pełną księgowość. Wnioskodawca planuje wystąpić ze spółki. Wystąpienie ma odbyć się w ten sposób, że do spółki przystąpi trzeci wspólnik, następnie wnioskodawca wystąpi ze spółki. Po wystąpieniu ze spółki wnioskodawca nie będzie kontynuował działalności gospodarczej. W związku z wystąpieniem ze spółki wnioskodawca otrzyma zwrot wniesionych wkładów oraz pieniężny ekwiwalent udziału w wartości majątku Spółki, który przypada na niego po odliczeniu wkładów wszystkich wspólników. Działalność gospodarcza wspólników w ramach Spółki od daty jej zawiązania prowadzona jest pod tą samą nazwą. Z racji wieloletniej obecności na rynku, nazwa spółki ma określoną wartość handlową. W roku 2007 zakończona została procedura związana z rejestracją w urzędzie patentowym znaku towarowego w postaci nazwy Spółki przedstawionej w sposób graficzny. Wartość zarejestrowanego znaku towarowego nie zostanie ujęta w bilansie spółki, w myśl przepisów ustawy o rachunkowości. Jednakże przy wzajemnych rozliczeniach wspólnicy będą uwzględniać wartość znaku towarowego. Ustalona z uwzględnieniem wartości zbywczej (rynkowej) majątku spółki wartość zwróconego wnioskodawcy udziału w aktywach netto spółki będzie przewyższać wartość bilansową (wartość księgową aktywów netto wynikającą z sumowania wartości wkładów i wypracowanych w latach poprzednich zysków). Wynika to z różnicy pomiędzy wartością rynkową i księgową majątku spółki.

W związku z powyższym wnioskodawca zadał pytanie: Jakie zobowiązania podatkowe będą ciążyć na wnioskodawcy w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej i uzyskaniem z tego tytułu środków pieniężnych odpowiadających udziałowi w rynkowej wartości majątku spółki?

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że wolne od podatku dochodowego są, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody otrzymane w związku ze zwrotem wkładów w spółce osobowej, do wysokości wniesionych wkładów do spółki osobowej. Ponadto, dochód z likwidacji działalności ustala się stosownie do art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obliczony zgodnie z tymi regułami dochód podlega opodatkowaniu podatkiem w formie ryczałtu w wysokości 10%, co wynika z art. 44 ust. 4 ww. ustawy. Po wystąpieniu ze spółki wnioskodawca nie podejmie nowej działalności samodzielnie, ani w spółce niemającej osobowości prawnej. Oznacza to, iż nastąpi likwidacja źródła przychodów w postaci pozarolniczej działalności gospodarczej, W konsekwencji wnioskodawca zobligowany będzie do powiadomienia o fakcie likwidacji działalności właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przy czym w zawiadomieniu tym należy określić datę likwidacji tej działalności. Następnie wnioskodawca winien ustalić przypadający na niego dochód i uiścić należny 10% podatek. Kwoty jakie wnioskodawca otrzyma z tytułu rozliczenia z pozostałymi wspólnikami podzielić można na trzy kategorie:

1. zwrot równowartości pierwotnie wniesionego do spółki wkładu;

2. procentowy udział w nadwyżce majątkowej ponad wniesiony wkład, odpowiadający uprzednio opodatkowanemu dochodowi 2 tytułu prowadzonej w formie spółki działalności;

3. udział w nadwyżce, o której mowa w pkt 2, w części przekraczającej dochód uprzednio opodatkowany z tytułu prowadzonej działalności, udział w nadwyżce, o którym mowa w tym punkcie związany jest z rynkową wartością znaku towarowego.

W świetle cytowanych przepisów zwrot równowartości pierwotnie wniesionego do spółki wkładu korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również wypłacony wnioskodawcy udział w nadwyżce majątkowej spółki, w tej części, w jakiej odpowiada dochodowi, który został już u wnioskodawcy opodatkowany podatkiem dochodowym jako dochód z tytułu prowadzonej w formie spółki działalności, nie podlega ponownemu opodatkowaniu tym podatkiem.

Jednak wartość udziału w spółce, przewyższająca wartość wkładu, może być większa niż wysokość dochodów już opodatkowanych u wspólnika. Należy stwierdzić, iż część wypłaconego wnioskodawcy udziału, która nie znalazła pokrycia w opodatkowanym już dochodzie, stanowi przysporzenie majątkowe, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak zwrócić uwagę, iż w bilansie sporządzonym wg wartości zbywczej majątku spółki ujęte są również składniki majątkowe objęte spisem, o którym mowa w art. 44 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym. Zatem opodatkowanie całości tego przysporzenia prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tej samej podstawy. Należy zatem uznać, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega jedynie różnica (nadwyżka) między kwotą wypłaconą wnioskodawcy w związku z wystąpieniem ze spółki a wartością udziału w spółce ponad wysokość wkładu, odpowiadającą dochodowi już opodatkowanemu, pomniejszona o dochód z remanentu likwidacyjnego. Kwota nadwyżki stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej i należy opodatkować ją podatkiem liniowym wg stawki 19%.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził bowiem, iż, jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, po wystąpieniu ze spółki cywilnej wnioskodawca nie będzie kontynuował działalności gospodarczej, a zatem źródło przychodów jakim jest działalność gospodarcza - wygaśnie. W rezultacie powstanie obowiązek określenia dochodu z tytułu likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej oraz obowiązek zapłacenia 10% zryczałtowanego podatku od dochodu z remanentu likwidacyjnego, zgodnie z przepisem art. 44 ust. 4 ustawy, o którym mowa w art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie wystąpi w tym przypadku podwójne opodatkowanie, bowiem podatek dochodowy od osób fizycznych jest podatkiem osobistym. Podwójne opodatkowanie ma miejsce jedynie w takiej sytuacji, gdy ten sam dochód (tj. z tego samego źródła) jest opodatkowany dwukrotnie u tego samego podatnika. Przypadający na wnioskodawcę dochód z remanentu likwidacyjnego opodatkowany jest tylko raz, tj. u wnioskodawcy jako podatnika, który definitywnie zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast nadwyżka ponad wartość wniesionego wkładu, wypłacona wnioskodawcy, stanowi przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, podatnik wniósł pismem z dnia 27 marca 2008 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym stwierdził, że przedmiotowa interpretacja jest błędna i dlatego konieczna jest jej zmiana. Celem potwierdzenia własnego stanowiska przytoczył orzecznictwo sądów administracyjnych: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004 r. FSK 594/2004 opubl. Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 2005/4 poz. 96; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Ke 72/07 przytoczony w opublikowanej na stronach internetowych Ministerstwa Finansów decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 19 lipca 2007 r. sygn. PD2/4151-72/07; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 października 2007 r. sygn. Lu 694/07. Wynika z nich, że wystąpienie wspólnika ze spółki cywilnej i wiążący się z tym faktem zwrot przypadającego temu wspólnikowi majątku spółki nie skutkuje powstaniem u niego przychodu podlegającego opodatkowaniu. Występujący ze spółki wspólnik nie uzyskuje przysporzenia majątkowego, bowiem wypłacana kwota odpowiada przyrostowi wartości majątku spółki powstałego i już raz opodatkowanego dochodu pozostawionego przez wspólników w spółce. Opodatkowanie tych kwot prowadziłoby do ponownego opodatkowania tych samych kwot (tej samej wartości ekonomicznej). Zatem w sytuacji wystąpienia wspólnika ze spółki cywilnej nie powstaje u niego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poza tym, w świetle zacytowanego orzecznictwa podatnik podniósł, iż za ewidentne nadużycie należy uznać stanowisko wyrażone w wydanej interpretacji, zgodnie z którym zwrot części majątku spółki jaki przypada na ustępującego wspólnika, stanowi przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko takie jest tym bardziej błędne, iż sam organ dla uzasadnienia tej tezy w tej samej interpretacji wskazał, iż "prawa związane z udziałem wspólnika w spółce cywilnej są prawami majątkowymi (...)" - podczas gdy zdaniem wnioskodawcy jest oczywiste, że dochód (czyli zysk), jaki wspólnik ujawnia z tytułu udziału w spółce, nie stanowi przychodu z praw majątkowych (choć w sensie cywilistycznym niewątpliwie stanowi prawo majątkowe), lecz przychód (dochód) wspólnika z pozarolniczej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym. Trudno zrozumieć, dlaczego ten sam dochód (zysk), już opodatkowany na bieżąco, lecz pozostawiony w spółce, a następnie wypłacany w terminie późniejszym w związku z wystąpieniem ze spółki, miałby nagle, po pierwsze, w ogóle podlegać ponownemu opodatkowaniu, a po drugie - zmieniać swoją kwalifikację podatkową z przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej na przychód z praw majątkowych.

Po dokonaniu analizy zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono i uzasadniono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawartej w piśmie z dnia 25 kwietnia 2008 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą interpretację W.R. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego - zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 8 ust. 1 oraz art. 9a ust. 5, art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 18 i art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu skargi w pełni powtórzono dotychczasową argumentację.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w imieniu Ministra Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 6 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 2/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację uznając, że w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Sąd - odwołując się do stanowiska wyrażonego w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I FPS 2/08 - argumentował, że 3 miesięczny termin na wydanie interpretacji, przewidziany w powołanym wyżej przepisie, może być uznany za zachowany tylko wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Niewystarczające jest zaś samo sporządzenie interpretacji, opatrzenie jej datą i podpisanie przez uprawnioną osobę. Sąd wyjaśnił następnie, że z akt niniejszej sprawy wynika, iż wniosek skarżącej o wydanie interpretacji wpłynął do właściwego organu w dniu 14 grudnia 2007 r. Doręczenie interpretacji nastąpiło w dniu 17 marca 2008 r., a więc po upływie trzymiesięcznego terminu z art. 14d Ordynacji podatkowej. Wobec niewydania interpretacji w zakreślonym do tego terminie przyjąć należało - zgodnie z treścią art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej - że w sprawie została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej, wyrokiem z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1084/09, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. NSA przywołał treść uchwały Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II FPS 7/09, w której stwierdzono, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie "niewydanie interpretacji" użyte w art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14d powołanej ustawy. W związku z powyższym NSA zgodził się z postawionym w skardze kasacyjnej zarzutem naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 14o § 1 i art. 14d Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, że organ uchybił terminowi, o którym mowa w art. 14d Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy istnienia podstaw prawnych do opodatkowania zwróconej części majątku wspólnikowi spółki cywilnej, który z niej wystąpił. W ocenie organów, które wyszły w swej interpretacji a contrario z brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.), powoływanej dalej jako u.p.d.f., że wolne od podatku są jedynie przychody związane ze zwrotem wkładu wspólnika w spółce cywilnej, pozostałe przychody podlegają opodatkowaniu. Zdaniem skarżącego zaś dochód, z którego powstawał majątek spółki podlegał corocznemu opodatkowaniu w formie opodatkowania poszczególnych wspólników spółki stosownie do treści art. 8 u.p.d.f. Opodatkowanie spłaty ponad wkład do spółki byłoby więc przejawem podwójnego opodatkowania.

W ocenie Sądu interpretacja organów podatkowych nie jest prawidłowa.

W aspekcie przedstawionego przez skarżącego stanowiska, należy zwrócić uwagę na szczególny status prawny spółki cywilnej i jej majątku, który jest wspólnym majątkiem wszystkich wspólników. Obejmuje on wkłady wspólników (własność rzeczy i praw) jak również dochody uzyskane dla spółki w czasie jej trwania. Majątek ten jest implikacją wspólnych działań nakierowanych na zysk wszystkich wspólników, jako osób fizycznych (w przedmiotowej sprawie). Wspólnicy bowiem przez umowę spółki cywilnej zobowiązują się dążyć przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów, do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego (art.860 § 1 KC). Wkłady wniesione przez wspólników oraz dochody uzyskiwane przez spółkę w czasie jej trwania są majątkiem wspólnym.

Zyskiem spółki cywilnej jest ta wartość majątkowa, o którą z końcem roku obrachunkowego lub zakończenia działalności spółki powiększa się jej majątek. Zysk to inaczej ta część majątku, która pozostaje po potrąceniu wszelkich zobowiązań spółki wobec osób trzecich i wspólników z tytułu ich wkładów lub innych należności. Strata zmniejsza natomiast majątek spółki. Art. 867 §1 KC przyjmuje jako zasadę równy udział każdego ze wspólników w zyskach i stratach. Umowa spółki może ustalić inny stosunek udziałów wspólników w zyskach i stratach. W zasadzie wspólnik może żądać podziału i wypłaty zysku dopiero po rozwiązaniu spółki. W przypadku zawarcia umowy spółki na dłuższy okres czasu, zgodnie z art. 868 §2 KC możliwy jest podział i wypłata zysków z końcem roku obrachunkowego.

Z treści natomiast art. 8 ust. 1 u.p.d.f. wynika, że podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych nie są spółki nie mające osobowości prawnej, lecz są nimi osoby fizyczne będące wspólnikami. Zgodnie z tym przepisem przychody z udziału w spółce u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Dlatego podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka cywilna, lecz każdy wspólnik indywidualnie i dlatego określenia wysokości należnego podatku dochodowego z tytułu uczestnictwa w działalności gospodarczej spółki osobowej dokonuje się jedynie w stosunku do poszczególnych wspólników.

Według art. 871 §1 i 2 KC wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się rzeczy, które wniósł do spółki do używania oraz wypłaca się w pieniądzu wartość wkładu, a ponadto wypłaca się występującemu wspólnikowi w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki. W momencie wniesienia wkładów majątek ten ma ściśle określoną wartość początkową. W związku z prowadzeniem działalności w konkretnych warunkach ekonomicznych (koniunktura, działania spółki) nie wszystkie zyski można wykazać na bieżąco. Ustalenie tych wartości możliwe jest dopiero po porównaniu wartości księgowych z rynkowymi w konkretnym momencie. Takim momentem może być też wystąpienie wspólnika ze spółki. W chwili wystąpienia wspólnika ze spółki, wspólnik ten zachowuje prawo do części majątku spółki w postaci udziałów w majątku powstałym z wkładów oraz udziału w zysku. Udział wspólnika występującego ze spółki w zysku odpowiada wartości majątku wspólnego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, przy uwzględnieniu proporcji, w jakiej wspólnik występujący ze spółki uczestniczył w zyskach spółki.

Tym samym, gdy wypłacana kwota - stanowiąca część wartości majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, w stosunku w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki - odpowiada przyrostowi wartości majątku spółki powstałego już z raz opodatkowanego dochodu pozostawionego przez wspólników w spółce, to występujący wspólnik nie uzyskuje przysporzenia majątkowego, a w konsekwencji nie uzyskuje przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Doszłoby bowiem do ponownego opodatkowania tych samych kwot. Dlatego w takiej sytuacji nie powstaje przychód dla występującego wspólnika, który stanowiłby jakąś nową kategorię ekonomiczną, nie poddaną uprzednio opodatkowaniu. Sąd podziela w tym względzie pogląd zawarty w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1283/08, iż w świetle wykładni art. 9 ust. 1 u.p.d.f. przysługujący występującemu ze spółki wspólnikowi udział w zyskach, o którym mowa w art. 871 § 2 k.c., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile przychód ten nie był wcześniej opodatkowany w wyniku rocznych rozliczeń przychodu. Pogląd ten prezentowany jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 lutego 2009 r., I SA/Gd 785/08, WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2009 r., III SA/Wa 2247/08, WSA w Kielcach z 22 marca 2007 r., I SA/Ke 72/07, NSA z dnia 7 października 2004 r., FSK 594/04).

Skoro zatem przychody i koszty, a w konsekwencji i dochód spółki osobowej, rozliczane są bezpośrednio u każdego ze wspólników, w rezultacie przyrost majątku spółki następuje w wyniku przekazanych zysków spółki na powiększenie jej majątku lub też w wyniku wzrostu cen rynkowych, to nie podlega on odrębnemu opodatkowaniu, niezależnie od opodatkowania przychodów uzyskiwanych przez spółkę w związku z przedmiotem swojej działalności. Dodatkowe opodatkowanie wzrostu wartości majątku spółki byłoby powtórnym opodatkowaniem zysków już raz opodatkowanych. Ponadto zasada jednokrotności opodatkowania spółek osobowych w podatku dochodowym od osób fizycznych i traktowania dochodów spółek bezpośrednio jako dochodów wspólników (w proporcji odpowiadającej posiadanym udziałom) skutkuje brakiem powstania obowiązku podatkowego przy wnoszeniu wkładów do spółek osobowych, ale także brakiem obowiązku podatkowego przy wycofywaniu i podziale zysków na skutek likwidacji spółki bądź wystąpienia jej wspólników.

Mając powyższe na względzie podkreślić należy, że jedynym momentem mogącym powodować powstanie obowiązku podatkowego w związku ze zwrotem wartości udziału w spółce cywilnej, jest otrzymanie prze występującego wspólnika dodatkowej korzyści, przekraczającej posiadany przez wspólnika udział. W takiej to bowiem sytuacji otrzymane środki pieniężne (lub otrzymany w naturze majątek) przekraczające udział już raz opodatkowany (jako zysk działającej spółki) stanowić będą podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychód (podobnie: wyrok WSA w Warszawie z dnia 30.01.2009 r., sygn. akt III SA/Wa 2247/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 27.03.2009 r., sygn .akt III SA/Wa 2930/09, wyrok WSA w Lubline z dnia 30.09.2009 r., sygn. akt I SA/Lu 256/09, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6.11.2009 r., I SA/Po 617/09).

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy odnosząc się do podanego we wniosku podatnika stanu faktycznego uwzględni przedstawioną wyżej wykładnię przepisów i podejmie stosowne rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 rok, Nr 153, poz.1270 z późn. zm) uchylił zaskarżoną interpretację.

W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono w oparciu o treść art. 200 ww. ustawy, a o wykonalności - art. 152 tej ustawy.