Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 58/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par.  1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

nia 2 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na czynność materialno-techniczną Starosty Z. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 listopada 2006 r. (nr [...]) Starostwo Powiatowe w Z., w odpowiedzi na wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Mercedes Benz, odmówiło skarżącemu zwrócenia kwoty 425 zł uiszczonej przy rejestracji pojazdu. Jednocześnie skarżący został pouczony o tym, iż w związku z negatywną treścią odpowiedzi przysługuje mu prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma, za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w Z.

Pismem z dnia 4 stycznia 2007 r. skierowanym do tutejszego Sądu, J. B. wniósł skargę na czynność materialno-techniczną Starosty Z. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. W skardze tej zakwestionował wskazaną wyżej czynność materialno-techniczną, powołując się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U 6/04 (Dz. U. Nr 15 poz.119) orzekający o niezgodności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 137, poz.1310) w sprawie opłat za kartę pojazdu z art. 77 ust. 4 pkt. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz art. 92 i 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wniósł ponadto o zwrot powyższej opłaty wraz z odsetkami od dnia wniesienia opłaty za kartę pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 pkt 1-3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Do takich aktów należy pismo Starosty Z. z dnia 20 listopada 2006 r. odmawiające skarżącemu zwrócenia kwoty 425 zł uiszczonej przy rejestracji pojazdu.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

Sygn. akt III SA/Wr 58/07

Z treści § 3 tego przepisu wynika, że dopuszczalność wniesienia do sądu skargi na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uzależniona jest od uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Należy więc przyjąć, że wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi.

W przedmiotowej sprawie Starostwo Powiatowe w Z. błędnie pouczyło skarżącego o sposobie wniesienia skargi, nie informując go o wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Mając tą okoliczność na uwadze oraz powszechnie prezentowane w doktrynie stanowisko, że skutki prawne udzielenia nieprawidłowej informacji nie powinny obciążać strony, przyjąć należało, że czternastodniowy termin do wezwania organu o usunięcie naruszenia prawa, będzie biegł od dnia doręczenia skarżącemu niniejszego postanowienia. Rzeczą skarżącego pozostaje zatem - przed wniesieniem skargi do tutejszego sądu - wezwać organ (Starostę Z.) do usunięcia naruszenia prawa.

Na marginesie zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie Sąd nie wzywał skarżącego o uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi, bowiem zgodnie z art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.

Zważywszy, że w rozważanej sprawie skarżący przed złożeniem przedmiotowej skargi nie dopełnił warunku uprzedniego wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa, należy stwierdzić, iż nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a jego skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.