Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 153/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.133, art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.58 §1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne; skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: Prezes Zarządu PFRON) postanowieniem z [...] lipca 2009 r. nr [...] odmówił Z.M. przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenie społeczne (Wn-U) za miesiące: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2008 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ wskazał m.in., że aby móc ubiegać się o refundację składek na ubezpieczenie społeczne za ww. okres należało zarejestrować się w Biurze PFRON w W. do dnia 31 stycznia 2008r. Natomiast Z. M. dokonał stosownej rejestracji w dniu 25 lutego 2009r. Wskazano, iż pismem z [...] kwietnia 2008r. Strona wystąpiła z

wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji, składając jednocześnie stosowne wnioski. W dalszej części uzasadnienia Organ

wyjaśnił, iż powołane przez Skarżącego okoliczności nie spełniają przesłanek określonych w art.58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r, - Kodeks postępowania administracyjnego Dz.U z 2000r, Nr 98, poz.1071 ze zm. - dalej "kpa") i nie umożliwiają przywrócenia wnioskowanego terminu.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem Z. M. wniósł odwołanie podnosząc, iż wbrew twierdzeniom Funduszu stosowne wnioski o wypłatę refundacji

zostały przez niego wysłane w dniu 25 lutego 2009r.

W wyniku ponownej analizy sprawy Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. Nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż rozstrzygnięcie organu l instancji należy uznać za słuszne i odpowiadające prawu. Jednocześnie wyjaśnił, iż pomimo złożenia dokumentów wymaganych do skutecznego ubiegania się o refundację składek na ubezpieczenia społeczne i błędnej informacji PFRON zawartej w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia doprowadziłoby do wydania orzeczenia tej samej treści. Zdaniem Organu, bez znaczenia pozostaje informacja Strony o złożeniu przy piśmie z 25 lutego 2009r. wymaganych dokumentów, gdyż nie może zostać przyjęta argumentacja Odwołującego się o przyczynach uchybienia jako uzasadniająca przywrócenie terminu.

Sygn. akt V SA/Wa 153/10

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o ponowne przeanalizowanie sprawy oraz przywrócenie prawa do refundacji. Skarżący w treści skargi wyraził swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia i prowadzonego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz.1269).

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny (w tym przypadku – postanowienie) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a– c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzygają organy administracji, co oznacza, że sąd administracyjny nie ma uprawnień do przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji. Sąd bada bowiem wyłącznie legalność zaskarżonego aktu, nie może natomiast orzekać za organ w sposób merytoryczny przyznając określone uprawnienia lub zwalniając z nałożonych obowiązków. Wszelka zatem argumentacja Skarżącego, nawet jeśli byłaby uzasadniona, nie mogłaby spowodować przywrócenia prawa do refundacji składek na

Sygn.akt V SA/Wa 153/10

ubezpieczenia społeczne.

Mając powyższe na uwadze, na wstępie rozważań należy wyjaśnić, iż na podstawie art.58 § 1 i 2 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Przesłanki określone w ww. przepisie muszą zostać spełnione łącznie. Zgodnie z utrwalonymi w tej kwestii poglądami doktryny i judykatury uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona mogła w terminie dopełnić danej czynności. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Należy bowiem przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków prawnych element niepewności. Literatura i orzecznictwo do przeszkód

uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Natomiast brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona więc musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna.

Zdaniem Sądu, Organ zasadnie uznał, iż zły stan zdrowia Skarżącego nie może uzasadnić przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji. Prawidłowość tej oceny potwierdził sam Skarżący wskazując na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2010r., iż "przyczyną niezachowania terminu do złożenia wniosku nie był stan zdrowia, natomiast brak możliwości skontaktowania się z PFRON-em".

Reasumując Sąd podkreśla, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygniecie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.