Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2977/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2015r. nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy J.W. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, nie posiada majątku. Jedynym wykazanym dochodem, jest dochód z tytułu renty wypłacanej żonie Skarżącego w wysokości 716,12 zł. Do kosztów miesięcznego utrzymania Skarżący zaliczył wydatki na leki (około 200 zł), spłatę kredytu zaciągniętego na zakup opału (300 zł), wydatki na opłacenie energii (około 200 zł).

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 oraz art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", referendarz sądowy może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wykazał on bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie oraz rodziny.

Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a podstawą utrzymania rodziny jest świadczenie rentowe. Z przedstawionego wydruku z rachunku bankowego, załączonego do sprawy Skarżącego zarejestrowanej w tut. Sądzie pod sygnaturą akt V SA/Wa 2976/15 wynika, że na konto bankowe żony Skarżącego z tytułu renty KRUS wpływa kwota 839,79 zł.

Ponadto Skarżący złożył kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zaliczające Skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wynika z niego, że Skarżący jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, zdolną do pracy w warunkach chronionych lub na stanowisku przystosowanym.

Oceniając złożone oświadczenia oraz przedstawione dokumenty, uznać należało, iż Skarżący nie posiada źródła dochodu, oszczędności i majątku, które pozwoliłoby ponieść koszty sądowe bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.