Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a : - uchylić punkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Lu 1/08, nakazujący ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Skarbu Państwa kwotę [...] złotych tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący był zwolniony.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L.z dnia [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej oraz, w punkcie II, nakazał ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Skarbu Państwa kwotę [...] złotych tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący był zwolniony.

W dniu 18 kwietnia 2008 r. do Sądu wpłynęło zażalenie organu podatkowego, datowane na dzień 16 kwietnia 2008 r. i w tym samym dniu nadane w placówce pocztowej, w zakresie postanowienia WSA zawartego w przytoczonym wyżej pkt II wyroku. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 223 § 1 w zw. z art. 239,oraz art. 223 § 2 w zw. z art. 239 pkt4 – poprzez ich niezastosowanie.

Zdaniem organu podatkowego Sąd w swoim rozstrzygnięciu nie uwzględnił faktu, że w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go w całości od kosztów sądowych, w związku z tym nie można przyjąć że to na organie spoczywał obowiązek zwrotu nie poniesionych przez stronę kosztów. W uzasadnieniu zażalenia organ powołał się na postanowienia NSA: z dnia 14 marca 2008 r., sygn. akt. II FZ 77/08 oraz z dnia 4 kwietnia 2008 r. , sygn. akt II FZ 107/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

Mając powyższe na względzie oraz podzielając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone między innymi w postanowieniu z dnia 14 marca 2008 r., sygn. II FZ 77/08, w którym wyraził on pogląd, że skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, to nie ma podstaw do przyjęcia, iż na organie spoczywa obowiązek zwrotu nie poniesionych przez stronę kosztów – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej jako oczywiście uzasadnione.

Z tych względów, na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.