Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 382/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania aktu w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 roku Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 roku, którą zatrzymano skarżącemu prawa jazdy kategorii A, B i T na skutek braku wykonania decyzji o skierowaniu na kontrolne badania lekarskie.

W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie wnioskodawcy wykonanie decyzji uzasadnia to, że została wydana z rażącym naruszeniem zasad praworządności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718, dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Sąd rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest zatem na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie niedopuszczalne (postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 roku, o sygn. akt II OZ 661/14, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na argumencie o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a zwłaszcza orzeczenie Sądu wydane na takiej podstawie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 roku, o sygn. akt II FSK 2195/13, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie sądu strona skarżąca nie wywiązała się należycie z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku zawarte w skardze abstrahuje bowiem od przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Z tych względów brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, że wobec skarżącego zmaterializowały się przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, do których to ustawodawca zaliczył niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 618), postanowił jak w sentencji.