Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 478/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162, art.228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi G. L., Z. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie przez G. L. i Z.L. (dalej: "skarżący") jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "organ") z [...] kwietnia 2012r. nr [...] stwierdzająca uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z [...] listopada 2011 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach:

Postanowieniem z [...] listopada 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. nadał rygor natychmiastowej wykonalności swojej nieostatecznej decyzji określającej skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Postanowienie to zostało doręczone w trybie doręczenia zastępczego, o jakim mowa w art. 150 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zmianami, dalej: "Ordynacja podatkowa") ze skutkiem na dzień [...] grudnia 2011 r. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie wniesienia zażalenia. Przesyłka była wysłana na znany organowi podatkowemu adres skarżących w R. przy ul J. [...]. Przesyłka była awizowana dwukrotnie: [...] grudnia 2011 r. i [...] grudnia 2011 r. W tych samych terminach i trybie doręczono też samą decyzję podatkową. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. (data na piśmie [...].12.2011 r., data stempla pocztowego w urzędzie pocztowym w R. [...].12.2011 r.), które wpłynęło do Izby Skarbowej w W. w dniu [...] grudnia 2011 r., Z.L. zwrócił się o kierowanie do niego pism w związku z prowadzoną kontrolą w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych na adres do doręczeń w B..

W dniu [...] stycznia 2012 r., skarżący (posługując się adresem R., ul. J. [...]) złożyli w jednym piśmie: odwołanie od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2005 r., zażalenie na postanowienie o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i zażalenia. Podnieśli, że decyzję i postanowienie doręczono wadliwie, gdyż powiadomili Urząd Skarbowy o zmianie adresu, a więc tam powinny być doręczone pisma.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w postanowieniach z [...] kwietnia 2012:

- stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie

o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (postanowienie nr [...]

- odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie

o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (postanowienie nr [...].

Uzasadniając postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi,

że postanowienie o rygorze natychmiastowej wykonalności zostało zastępczo doręczone z dniem [...] grudnia 2011 r. w trybie art. 150 § 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 – dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), zatem bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia wynikający z art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej upłynął w dniu [...] grudnia 2011 r., zaś zażalenie zostało wniesione dopiero [...] stycznia 2012r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 145 § 1 w zw. z art. 146 § 1 i 2 w zw. z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe przyjęcie, że z dniem [...] grudnia 2011 r. nastąpiło skuteczne doręczenie podatnikom postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Wskazali, że w czasie, gdy miało miejsce doręczenie zastępcze, nie mieszkali pod dotychczasowym adresem, a o zmianie adresu powiadomili organ pismem z [...] grudnia 2011 r. nadanym [...] grudnia 2011 r. Powołali się na treść Komentarza do ordynacji podatkowej, zgodnie z którym nie można mówić o zaniedbaniu obowiązku określonego w art. 146 § 1, jeżeli wskazany w tym przepisie podmiot zawiadomił organ podatkowy o zmianie adresu po dniu ekspedycji pisma przez organ podatkowy a przed dniem dotarcia tego pisma pod poprzedni adres. Ich zadaniem po otrzymaniu tej informacji, organ ponownie powinien wysłać pisma pod nowy adres.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowa argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

skarga jest nieuzasadniona.

Dla rozpatrzenia prawidłowości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy w sprawie doszło do skutecznego doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, zwłaszcza że skarżący zdają się nie do końca odróżniać argumentacji przemawiającej za zarzutem braku skutecznego doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności od tej, która ma zastosowanie dla poparcia wniosku o przywrócenie terminu, którego merytoryczne rozpatrywanie możliwe jest tylko w sytuacji, gdy do skutecznego doręczenia doszło.

Sąd podobnie jak organ nie ma wątpliwości, że doszło do skutecznego doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z [...] listopada 2011 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Przesyłka z tym postanowieniem, wysłana na znany organowi aż do [...] grudnia 2011 r. adres, została pierwszy raz awizowana [...] grudnia 2011 r., a drugi raz [...] grudnia 2011 r., zatem

z dniem [...] grudnia 2011 r. doszło do skutecznego doręczenia zastępczego zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej. O zmianie adresu skarżącego (a nie skarżącej G. L. - informacja o zmianie adresu dotyczyła tylko Z. L.) organ dowiedział się dopiero [...] grudnia 2011 r., a więc po skutecznym doręczeniu postanowienia o rygorze, bowiem w tym dniu wpłynęła informacja do organu. Obowiązek zawiadamiania organu podatkowego o zmianie adresu określony w art. 146 § 1 O.p. nie określa terminu takiego zawiadomienia. Zatem nie można do takiej sytuacji zastosować art. 12 § 6 pkt 2 O.p., zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej. A więc zawiadomienie organu o zmianie adresu nie nastąpiło w dacie nadania pisma na poczcie, tylko w dacie dotarcia tej informacji do organu. Do czasu otrzymania takiego zawiadomienia organ musi zgodnie z art. 146 § 2 O.p. uznać doręczenie za skuteczne pod podany adres. Stąd doręczenie w dniu zastępcze

w dniu [...] grudnia 2011 r. było doręczeniem skutecznym.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej

w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia

na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Skarga na to postanowienia jest przedmiotem rozpoznania przez tutejszy sąd w sprawie VIII SA/Wa 477/12.

W tej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej w W. prawidłowo zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia.

Reasumując powyższe uwagi, Sad nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania, w szczególności art. 145 § 1, art. 146 § 1 i 2 oraz art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływa na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętego kontrolą postanowienia. Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), był zobowiązany orzec, jak w sentencji.