Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 61/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 i 2 w zw. z art. 160
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. M. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w dwunastym, szesnastym, dziewiętnastym i dwudziestym drugim wersie od góry w komparycji wyroku z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt III SAB/Łd 61/22 w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanego nazwiska skarżącego "M." wpisać "Ma.".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 listopada 2022 r., sygn. akt III SAB/Łd 61/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi O. Ma. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu administracji do załatwienia wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, stwierdził, że organ administracji dopuścił się bezczynności w załatwieniu powyższego wniosku, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oddalił skargę w pozostałym zakresie i orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego od organu administracji kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności, nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. oraz podana tam literatura i orzecznictwo czy W. Chróścielewski, J. P. Tarno: Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (por. postanowienie SN z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).

W wyniku oczywistej omyłki pisarskiej w dwunastym, szesnastym, dziewiętnastym i dwudziestym drugim wersie od góry w komparycji wyroku z 9 listopada 2022 r. błędnie wpisano nazwisko skarżącego, tj. "M." zamiast "Ma.". Oczywistym w niniejszej sprawie jest, że skarżącym w niniejszej sprawie jest O. Ma. a nie O. "M.".

Sprostowanie wyroku w powyższym zakresie jest dopuszczalne, gdyż nie ma żadnego wpływu na jego treść i nie prowadzi do jego zmiany.

Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 160 p.p.s.a., postanowił jak wyżej.

e.o.