Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1567/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie -art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 257 art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. O. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1567/15 o pozostawieniu wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. O. dotyczącej Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia -utrzymać w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1567/15-


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Sądu J. O. zawarł wniosek przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Z uwagi na fakt, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy nie spełniał wymogów formalnych – nie został złożony na urzędowym formularzu – Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku i zobowiązał go, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez odesłanie wypełnionego formularza "PPF". Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku ponowiono przy piśmie

z dnia 18 listopada 2015 r. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 grudnia 2015 r. w trybie przepisu art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a."

Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1567/15 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazano również, że termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął w dniu 14 grudnia 2015 r. Wobec tego, że skarżący nie uzupełnił we wskazanym terminie, braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez niewypełnienie i nienadesłanie do Sądu urzędowego formularza, wniosek ten na podstawie art. 257 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 6 P.p.s.a. pozostawiono bez rozpoznania.

Od powyższego zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw, w którym podniósł, że jest chory i ma problemy z poruszaniem się. Do sprzeciwu skarżący dołączył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 259 "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Rozpatrując sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. (art. 260 § 2 P.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określa rozporządzenie wydane na podstawie art. 256 pkt 1 P.p.s.a. Nad dzień złożenia zawartego w skardze wniosku

o przyznanie prawa pomocy obowiązywał wzór formularza określony przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. poz. 1257).

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Nie ulega najmniejszym wątpliwościom, że skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie nadesłał wypełnionego formularza. Termin ten upływał bowiem w dniu 14 grudnia 2015 r. W tej sytuacji referendarz sądowy prawidłowo zastosował art. 257 P.p.s.a. i pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zaskarżone sprzeciwem zarządzenie należało zatem utrzymać w mocy.

Zauważyć należy również, że skarżący wraz ze sprzeciwem złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na treść niniejszego postanowienia, natomiast nowo złożony wniosek zostanie rozpoznany przez referendarza sądowego odrębnym orzeczeniem.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.