Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 965/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st. sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia[...] . Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia na czas określony do szczepienia psów i obserwacji zwierząt o d d a la skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] , decyzją z dnia [...] r. Nr[...] , na podstawie art. 104 § 1 kpa, po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] r. lekarza weterynarii Z. K. - odmówił Z. K. wyznaczenia na czas określony do szczepienia psów przeciw wściekliźnie i obserwacji zwierząt, które pokąsały ludzi.

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 39 ust. 1 i art. 44 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 66, poz. 752 ze zm.), powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji może wyznaczyć do wnioskowanych przez stronę czynności, lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej.

Z ustaleń poczynionych w sprawie wynika, że Z. K. jest pracownikiem zatrudnionym w Granicznym Inspektoracie Weterynarii w [...] , a tym samym jest pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej.

W tych okolicznościach organ uznał, że wyznaczenie wnioskodawcy do szczepienia psów przeciw wściekliźnie i obserwacji zwierząt, które pokąsały ludzi byłoby naruszeniem prawa, wobec nie spełnienia wymagań art. 44 ust. 1 cytowanej ustawy.

W odwołaniu od tej decyzji Z. K. wniósł o jej uchylenie podnosząc, że z przepisu art. 44 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. /Dz.U. z 1999r. Nr 66, poz. 752/ nie wynika jednoznaczny zakaz wykonywania tych czynności przez pracowników Inspekcji Weterynaryjnej. O fakcie zatrudnienia w Granicznym Inspektoracie Weterynarii sam poinformował organ I instancji. W sytuacji odwołującego się nie ma żadnej zależności służbowej od Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] i żadnego związku pomiędzy czynnościami w Granicznym Inspektoracie Weterynarii, a czynnościami o które się ubiega. Czynności zlecone zawsze są wykonywane poza godzinami pracy w Inspekcji i w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej.

Odwołujący wskazał ponadto, że w okresie od [...] r. do[...] . posiadał upoważnienie do szczepienia psów przeciw wściekliźnie, nadal posiada prawo wykonywania zawodu, podwyższył kwalifikacje ukończył bowiem Studia podyplomowe - specjalizacja chorób kotów i psów, a obecnie ma zaliczone dwa semestry specjalizacji w kierunku epizootiologii i administracji weterynaryjnej.

Zaskarżona decyzja w znacznym stopniu ogranicza jego możliwości świadczenia usług w zakresie profilaktyki i leczenia zwierząt, powoduje też podejrzenia u właścicieli zwierząt o braku kwalifikacji do wykonywania zawodu lekarza weterynarii oraz dyskryminuje prowadzoną lecznicę w stosunku do podmiotów gospodarczych o takim samym profilu.

[...] i Wojewódzki Lekarz Weterynarii w[...] , decyzją z dnia 30 lipca 2004r. Nr[...] . na podstawie 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 15 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej / Dz. U. z 2004 r. Nr 33, poz. 287 /, po rozpatrzeniu odwołania lekarza weterynarii Z. K. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy - jak wynika to z uzasadnienia decyzji - wskazał, że ustawodawca jednoznacznie ustalił, że powiatowy lekarz weterynarii, tak w trybie przepisów art. 44, uchylonej ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej ( Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752), jak i w trybie przepisów art. 16 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej ( Dz. U. Nr 33, poz. 287), może wyznaczyć, w drodze decyzji, do wykonywania niektórych czynności, takich jak szczepienie psów przeciwko wściekliźnie czy obserwacja zwierząt w kierunku wścieklizny, wyłącznie osoby niebędące pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej. Dlatego odmowa wyznaczenia odwołującego się do wykonywania wnioskowanych czynności odpowiada prawu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podtrzymał argumenty powołane w odwołaniu o naruszeniu przez organy orzekające prawa materialnego polegającym na błędnej interpretacji. Zdaniem skarżącego, lekarze weterynarii zatrudnieni w Inspekcji Weterynaryjnej z racji posiadanego wykształcenia i zatrudnienia posiadają upoważnienia do realizacji zadań organów Inspekcji Weterynaryjnej /art. 3, art. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej /Dz.U. Nr 33, poz. 2876/ i nie potrzebują występować o wyznaczenie do wykonywania wnioskowanych czynności. Natomiast wyznaczenie na czas określony lekarzy niebędących pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej ma zapewnić ich pomoc w sytuacji braku możliwości wywiązania się z ustawowych zadań Inspekcji.

Skarżący wskazał, też że w oparciu o art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1990r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych /Dz.U. Nr 8, poz. 27 ze zm./ oraz art. 1, art. 2, art. 6, art. 16, art. 25 ust.2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o zakładach leczniczych dla zwierząt /Dz.U. z 2004r. Nr 11, poz. 95/ powiatowy lekarz weterynarii jako organ nie posiadający zakładu leczniczego dla zwierząt w celu realizacji zadań z zakresu ochrony zwierząt, zleca wykonanie tych zadań lekarzom weterynarii posiadającym zakłady lecznicze dla zwierząt i fakt zatrudnienia w Inspekcji Weterynaryjnej nie powinien mieć wpływu na ograniczenia w zakresie świadczenia usług przez zakład leczniczy dla zwierząt.

W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący - podobnie jak w odwołaniu - podniósł, że prowadzona w ramach działalności gospodarczej praktyka lekarska, nie jest związana z zakresem czynności i zadań Granicznego Inspektoratu Weterynarii, którego jest pracownikiem w ramach - etatu. Ograniczenie wynikające z braku możliwości szczepienia przeciw wściekliźnie w znacznym stopniu ogranicza możliwość świadczenia usług w zakresie profilaktyki i leczenia zwierząt, którymi się zajmuje. Podważa to również wiarygodność i kwalifikacje jako lekarza weterynarii, powodując straty natury osobistej i materialnej.

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów /w tym przypadku decyzji administracyjnej /, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium, Sąd stwierdził, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie.

W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu [...] r. złożył wniosek o wyznaczenie do wykonywania czynności w zakresie ochronnych szczepień psów przeciw wściekliźnie i obserwacji zwierząt, które pokąsały ludzi, w miejscu prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący we wniosku podał między innymi, że jest lekarzem weterynarii i od [...] r. jest zatrudniony w Inspekcji Weterynaryjnej w Granicznym Inspektoracie Weterynarii w [...] .

W dacie wydania decyzji przez organ I instancji to jest[...] . obowiązywała ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 66, poz. 752 ze zm.).

Zgodnie z art. 44 ust.1 pkt 1a tej ustawy - organ Inspekcji Weterynaryjnej mógł wyznaczyć na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej do wykonywania niektórych czynności, w tym; a/ ochronnych szczepień i badań rozpoznawczych.

Stosownie do art. 94 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt /Dz.U. Nr 69, poz. 625/, ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 66, poz. 752 ze zm.) utraciła moc z dniem 1 maja 2004r. Tak więc po wydaniu decyzji przez organ I instancji nastąpiła zmiana stanu prawnego.

Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia 9 kwietnia 2004r. uwzględnił powyższą zmianę stanu prawnego i rozpatrzył wniosek na podstawie obowiązującej od 1 maja 2004r. ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej /Dz.U. Nr 33, poz. 287/.

Zgodnie z art. 16 ust.1 pkt 1a tej ustawy - jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczyć na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji do ochronnych szczepień i badań rozpoznawczych.

Stosownie do art. 3 ust.1 ustawy z 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej - inspekcja realizuje zadania z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego w celu zapewnienia zdrowia publicznego.

Zadania organów Inspekcji wykonują:

1/ lekarze weterynarii i inne osoby zatrudnione w Inspekcji oraz lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania określonych czynności,

2/ osoby niebędącej lekarzami weterynarii wyznaczone do wykonywania określonych czynności o charakterze pomocniczym /art. 5 ust.1 pkt 1 i 2 tej ustawy/.

Z przepisów tych wynika zatem, że Inspekcja Weterynaryjna realizuje ustawowe zadania przez lekarzy weterynarii i inne osoby będące pracownikami Inspekcji oraz przez lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji o ile zostaną wyznaczeni do wykonywania określonych czynności.

Z kolei przepis art. 16 ust.1 i 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej - określa w jakiej sytuacji i komu, powiatowy lekarz weterynarii może powierzyć /wyznaczyć/ wykonywanie ustawowych zadań Inspekcji.

Z treści tego przepisu wynika, że w sytuacji gdy powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań przez lekarzy weterynarii zatrudnionych w Inspekcji, może wyznaczyć na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji.

Zgodzić się należy z interpretacją powyższego przepisu przedstawioną przez organ odwoławczy, że skoro skarżący jest pracownikiem Inspekcji, to nie może zostać wyznaczony do wykonywania wnioskowanych czynności.

Dlatego zarzut skargi o naruszeniu przez organy przepisów prawa materialnego uznać należy za niezasadny.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one bezprzedmiotowe dla rozpatrzenia skargi. Sąd bowiem przy ocenie zaskarżonej decyzji bada tylko czy decyzja odpowiada prawu, a nie bierze pod uwagę okoliczności pozaprawnych.

Dlatego nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.