Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1024/97
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1999-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1, art. 26 ust. 8
journal: Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312
law: Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 16 maja 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo celne.
Teza: Ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita płatność dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego dla sprzedającego, lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu, albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązania sprzedającego.

Przepisy określające wartość celną odnoszą się do wszystkich rodzajów transakcji tj. m.in. pożyczki, najmu, leasingu. Przy wymiarze cła nie ma znaczenia w jakiej formie nastąpi zapłata /ratami, bezpośrednio, pośrednio czy jest to płatność odroczona/.

TEZY

Ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita płatność dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego dla sprzedającego, lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu, albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązania sprzedającego.

Przepisy określające wartość celną odnoszą się do wszystkich rodzajów transakcji tj. m.in. pożyczki, najmu, leasingu. Przy wymiarze cła nie ma znaczenia w jakiej formie nastąpi zapłata /ratami, bezpośrednio, pośrednio czy jest to płatność odroczona/.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi ZPJ "W." S.A. w K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. z dnia 16 czerwca 1997 r. (...) w przedmiocie wymiaru cła - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Celnego w P. decyzją zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD (...) z dnia 27 czerwca 1996 r. dokonał całkowitej likwidacji odprawy celnej czasowej importowej z dnia 1 sierpnia 1991 r. sprowadzonych przez ZPJ "W." S.A. w K. elementów do suszarko-stabilizerki, dopuścił powyższe części do obrotu na polskim obszarze celnym i wymierzył cło.

W wniesionym odwołaniu spółka "W." zakwestionowała sposób naliczenia należności celnych, a w szczególności naliczenie wartości celnej odprawionych maszyn nie tylko od ich wartości według oryginalnych faktur, ale również powiększonych o koszty leasingu.

Prezes Głównego Urzędu Ceł w W. decyzją (...) z dnia 16 czerwca 1997 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu celnego I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołuje się na treść art. 23 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 5 Prawa celnego. Wskazuje, iż import przedmiotowego towaru odbywał się na podstawie umowy leasingu zawartej z firmą niemiecką. Zgodnie z umową leasingową strona zobowiązała się partnerowi zagranicznemu uiścić czynsz leasingowy w wysokości 7.113.730 DEM, powiększony o koszty finansowania umowy leasingowej. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5 Prawa celnego, koszty leasingu dla importowanych maszyn zgodnie z pismem spółki wyniosły 29.899,00 DEM i należy je traktować jako przychody sprzedawcy.

Wyjaśnia ponadto, iż w przypadku zgłaszania towarów do odprawy czasowej nie jest pobierane cło. Ustalenie wartości celnej ma miejsce dopiero wtedy, gdy następuje likwidacja odprawy celnej czasowej w drodze uznania jej za odprawę celną ostateczną. Wartość ta jest ustalona w oparciu o art. 25 ust. 1 pkt 5 Prawa celnego.

Stwierdza ponadto, że zgodnie z treścią umowy leasingowej, po zakończeniu umowy leasingu stronie przysługiwało jedynie uprawnienie do skorzystania z opcji zakupu przedmiotowego towaru, z którego mogła, lecz nie musiała skorzystać. Jedynie w wypadku, gdy opcja zakupu przysługuje na początku trwania umowy leasingu, wartość celna powinna być oparta na cenie opcji zakupu, natomiast w wypadku, gdy opcja zakupu przysługuje w czasie trwania lub na koniec trwania umowy leasingu, podstawę do określenia wartości celnej stanowią koszty leasingu wskazane w umowie leasingowej. Zgodnie też z zawartą umową leasingową, spółka "W." mogła nabyć prawa własności przedmiotowych maszyn w okresie 60 miesięcy na jaki została zawarta umowa, jedynie w wypadku wcześniejszego spłacenia czynszu leasingowego z odpowiednim uwzględnieniem kosztów oprocentowania i ubezpieczenia.

Powyższy zapis umowy leasingowej stanowi o konieczności rozliczenia kosztów leasingu w każdym przypadku skorzystania przez leasingobiorcę z opcji zakupu.

Prezes GUC wyjaśnia ponadto, że przepisy określające wartość celną odnoszą się do wszystkich rodzajów transakcji tj. m.in. pożyczki, najmu, leasingu. Przy wymiarze cła nie ma znaczenia w jakiej formie nastąpi zapłata /ratami, bezpośrednio, pośrednio czy jest to płatność odroczona/.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - ZPJ "W." S.A. z K. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji z uwagi na naruszenie. art. 25 ustawy Prawo celne polegające na wadliwym ustaleniu wartości celnej towaru.

W uzasadnieniu strona skarżąca podnosi, iż przepisy celne winny być interpretowane ściśle.

W dniu zgłoszenia przesyłki do odprawy warunkowej, art. 25 ust. 1 zawierał ogólną definicję wartości celnej towaru, zaś ust. 2 w sposób wyczerpujący wymieniał czynniki zwiększające tzw. wartość transakcyjną. Art. 25 ust. 2 pkt 1 do 6 nie wymienia kosztu leasingu jako mających wpływ na zwiększenie wartości celnej towaru. Decyzja urzędu celnego została zatem podjęta bez podstawy prawnej. Wprawdzie GUC jako podstawę powołuje art. 25 ust. 2 pkt 5 traktując koszty leasingu jako inny przychód lub korzyści sprzedawcy, jest to jednak błędny pogląd, bowiem koszty leasingu służą zaledwie do pokrycia kosztów kredytu finansowego przez sprzedawcę. Stanowisko GUC byłoby usprawiedliwione w świetle obecnie obowiązującego art. 26 ust. 8 Prawa celnego (...).

Prezes Głównego Urzędu Ceł w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w zaskarżonej decyzji (...).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny ma obowiązek rozpoznać sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i zastosowania Prawa celnego materialnego. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami i wnioskami. Granice rozpoznania wyznaczane są przez kryterium legalności decyzji oraz zakaz pogarszania sytuacji prawnej strony postępowania przed sądem.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości to, że skarżące zakłady w swym wniosku o dokonanie odprawy celnej w przywozie określiły wartość sprowadzonych maszyn na kwotę 268.609 DEM, dokumentując to rachunkiem pro forma wystawionym przez firmę "P." GmbH.

Wszczynając procedurę odprawy ostatecznej skarżące zakłady w piśmie skierowanym do Urzędu Celnego w P. z dnia 26 czerwca 1996 r. piszą:

"W związku z wymogiem doliczenia kosztów leasingu do wartości maszyny będącej w leasingu uprzejmie informujemy, iż wartość maszyn i urządzeń, według faktury (...) z dnia 17 czerwca 1996 r. uległa podwyższeniu z 268.609 DEM do 298.458 DEM /koszty leasingu dla ww. maszyny wyniosły 29.849 DEM/." Strona w pozycji 22 jednolitego dokumentu administracyjnego SAD z dnia 27 czerwca 1996 r. określiła także wartość odprawianego towaru na kwotę 298.458 DEM, a nie 268.609 DEM. Kwota 29.849 DEM została też podana przez stronę w pozycji 13 deklaracji celnej dołączonej do powyższego jednolitego dokumentu administracyjnego SAD.

Dyrektor Urzędu Celnego w P. wartość celną odprawianych maszyn ustalił zgodnie z wnioskiem strony skarżącej.

Dopiero w odwołaniu oraz w skardze skarżące zakłady kwestionują deklarowany sposób obliczania wartości celnej odprawianego towaru, zarzucając organom celnym naruszenie postanowień art. 25 ustawy Prawo celne.

W dniu dokonywania odprawy celnej ostatecznej - rozdział 3 ustawy Prawo celne, zatytułowanym "Wartość celna towaru" regulowały postanowienia ustawy nowelizacyjnej z dnia 28 czerwca 1995 r. /Dz.U. nr 85 poz. 427/, według zaś art. 26 ust. 1 tej ustawy - wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, a według ust. 8 - ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita płatność dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego dla sprzedającego, lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu, albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązania sprzedającego.

Ponieważ w niniejszej sprawie strona skarżąca sama wskazała, iż cena faktycznie przez nią zapłacona za sprowadzony towar wynosiła 298.458 DEM, organy celne nie naruszyły obowiązującego w trakcie odprawy ostatecznej Prawa celnego, przyjmując tę kwotę za wartość transakcyjną. Istniejące uchybienia decyzji Prezesa GUC w kwestii uzasadnienia rozstrzygnięcia, czy podania prawidłowej podstawy prawnej rozstrzygnięcia z uwzględnieniem dokonanej nowelizacji ustawy Prawo celne - nie mają w ostatecznym rezultacie istotnego wpływ na wynik sprawy.

Wbrew też wywodom skarżącego podniesionych w piśmie procesowym z dnia 26 lipca 1999 r. skład orzekający w tej sprawie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w wyroku z dnia 27 maja 1999 r., I SA/Po 1022/97.

Z tych zatem względów sąd, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie uwzględnił skargi.