Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1187/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że organ nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości postępowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że organ nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. póz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. A contrario przyjąć należy, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga istoty sprawy. W wypadku niedopuszczalności skargi sąd skargę odrzuca, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie bądź przewlekłości postępowania stronie postępowania administracyjnego służy środek prawny w postaci ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się - co do zasady - do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6 k.p.a.). Wniesienie ponaglenia otwiera stronie prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego przez właściwy organ postępowania (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przewiduje to przepis szczególny. Jak wskazuje się w orzecznictwie, postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest zatem

2

Sygn. akt III SA/Kr 1187/20

postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Nie kończy ono postępowania administracyjnego, a art. 37 § 6 k.p.a. nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Wobec tego przyjmuje się, że postanowienie tego rodzaju jest niezaskarżalne (zob. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2019 r., II SA/Po 1139/18; w Opolu z dnia 8 marca 2019 r., l SA/Op 9/19).

W konsekwencji należało przyjąć, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na postanowienie, wydane w wyniku wniesienia ponaglenia.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6p.p.s.a.