Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 422/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i R. K. na pismo Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, grzywny w celu przymuszenia wykonania nakazu doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 12 sierpnia 2010 r., E. i R. małżonkowie K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę dotyczącą aktów administracyjnych wydanych w toku postępowania egzekucyjnego w administracji, w tym postanowienia z dnia [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Jednym z wymienionych przez strony aktów miała być "informacja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], znak [...]. W odpowiedzi na skargę Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarga

dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim z dnia [...] oraz zawiadomienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], o sposobie załatwienia skargi z 7 lipca 2010 r., na działanie organu I instancji. Postanowienie z dnia [...] zostało przez skarżących zaskarżone z uchybieniem terminu, natomiast zawiadomienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2010 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Ustosunkowując się do powyższego wezwania, skarżący w piśmie z dnia 26 sierpnia 2010 r. wskazali, że skarga ich dotyczy między innymi:

"decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia

[...], nr [...].

Przedmiotem rozpoznania w tej sprawie jest dlatego pismo Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w Opolu z dnia [...], znak [...], oznaczone przez skarżących jako "decyzja". Sprawa prowadzona jest pod sygnaturą akt II SA/Op 422/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej daje P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (§ 2). Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności kognicją sądu administracyjnego nie jest objęte postępowanie dotyczące skarg, określanych jako "powszechne", uregulowane w dziale VIII (art. 221-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi powszechnej może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Organem właściwym do rozpatrzenia złożonej w trybie art. 227 K.p.a. skargi na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (art. 229 pkt 7 K.p.a. w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.). Na zasadzie art. 237 K.p.a. organ właściwy powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki (§ 1), a o sposobie załatwienia skargi zawiadomić skarżącego (§ 3). Zgodnie z art. 238 § 1 K.p.a. zawiadomienie to powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi, a zawiadomienie o odmownym załatwianiu skargi - ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz z doktrynie ugruntowany został pogląd, iż skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak podstaw do uruchomienia dalszego

trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, System Informacji Prawnej LEX nr 48017). Opisane wyżej postępowanie skargowe, prowadzone w trybie przepisów działu VIII K.p.a., jest natomiast samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, jaką jest zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się zatem żadnej konkretnej sprawy administracyjnej. Z tego też względu, jak słusznie wskazano w orzecznictwie, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, opubl. ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż zawiadomienie to nie jest innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Zakamycze 2005, s. 544-545). Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 29-30). Zawiadomienie z art. 238 § 1 K.p.a. nie posiada tej ostatniej cechy, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu żądanie skarżących nie jest objęte jednym z przypadków określonych przez ustawodawcę w art. 3 § 2 P.p.s.a. Analiza treści skargi w części wyodrębnionej i oznaczonej sygnaturą akt II SA/Op 422/10 prowadzi do wniosku, że skarżący kwestionują sposób załatwienia przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu skargi powszechnej rozpatrzonej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. (art. 227 i nast. K.p.a.), na co wskazuje podstawa prawna, tj. art. 237 § 3 K.p.a., powołana przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w piśmie z dnia [...], stanowiącym - zgodnie z tym przepisem - zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przez organ właściwy.

W związku z powyższym skarga wniesiona przez skarżących podlegała odrzuceniu, gdyż nie dotyczyła sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego ( art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ).

.