Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 857/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Ewa Grochowska-Jung, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. sprawy ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 1 i 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych z dnia 12 października 1994 r. (Dz. U. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 i art. 6 ust. 6 z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] o przyznaniu dodatku mieszkaniowego dla K. A. w wysokości [...] zł, w okresie od [...] stycznia 2005 r. do [...] czerwca 2005 r. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że dodatek mieszkaniowy na rodzinę sześcioosobową jest różnicą pomiędzy wydatkami na mieszkanie, a 10 % łącznego dochodu rodziny. Wskazano, że wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu położonym w P. przy ulicy [...] o pow. [...].. W gospodarstwie domowym pozostaje 6 osób. Lokal, który jest w zarządzie osoby fizycznej – T. O. nie jest wyposażony w instalację centralnego ogrzewania, ciepłej wody i gazu przewodowego.

Dochód wykazany w deklaracji wynosi w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego miesięcznie kwotę [...] zł, co zdaniem organu kwalifikowało rodzinę do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Wydatki na mieszkanie wyliczono na kwotę [...] zł. Kwotę tę ograniczono, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 181ze zm.) do wysokości 90% ponoszonych wydatków, co stanowiło kwotę [...] zł. Następnie kwotę tę zwiększono o ryczałt na zakup opału w kwocie [...] zł. Łączne wydatki mieszkaniowe wyniosły kwotę [...] zł. Następnie, stosując art. 6 ust. 10 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych organ wskazał, że wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem nie może przekraczać 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu tj. w rozpoznawanej sprawie kwoty [...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. A. kwestionując zaskarżoną decyzję zarzuciła jej odmienność od wcześniejszych decyzji wydawanych w jej sprawie pomimo, iż wydawane były w oparciu o te same przepisy i te same dane w sprawie dochodu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z powodów odmiennych, aniżeli podnosi skarżąca. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt P 4/05 (Dz. U. z dnia 18 maja 2006 r. Nr 84, poz. 587) stwierdził, że przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817) jest niezgodny z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

Z treści zarówno decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. jak i decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wynika, że przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, objęty przytoczonym wyżej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, stanowił podstawę prawną zawartego w nich rozstrzygnięcia o przyznaniu dodatku mieszkaniowego z wniosku złożonego w dniu 24 maja 2005 r.

Stosownie do art. 145a § 1 kpa orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana decyzja, może stanowić podstawę wznowienia postępowania.

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Wprawdzie powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego został wydany po rozstrzygnięciu sprawy zaskarżoną decyzją, jednakże okoliczność ta nie stanowi przeszkody do uznania, iż w rozpoznawanej sprawie zaistniała sytuacja określona w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy ostatnio powołanej (por. wyrok z dnia 27 października 2003 r. sygn. akt V SA 2058/03, LEX nr 149681).

W wypadku bowiem podstawy wznowienia postępowania administracyjnego przewidzianej w art. 145a § 1 kpa należy przyjąć, że uzasadnia ona uznanie, że doszło do "naruszenia prawa", o którym mowa w 145 § 1 pkt b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi także wtedy, gdy Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność aktu normatywnego stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą po wydaniu zaskarżonej decyzji (por. J. Zimmermann, glosa do wyroku NSA z dnia 6 stycznia 1999 r., III SA 4728/97, OSP 2000, z. 1, s. 51).

W dalszym postępowaniu organ winien ustalić wysokości dodatku mieszkaniowego wprost na podstawie ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Ustalenia te winny być dokonane z uwzględnieniem wymogów postępowania administracyjnego określonych w art. 7, 77 i 80 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.