Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 25/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: wymierzono grzywnę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2013 r. wniosku M.W.K. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Okręgowego w K. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 3 września 2013 r. na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej postanawia I. wymierzyć Prezesowi Sądu Okręgowego w K. grzywnę w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc złotych); II. zasądzić od Prezesa Sądu Okręgowego w K. na rzecz skarżącego 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2013 r. M.W.K. i złożył wniosek o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w K. grzywny, na podstawie art. 55 § 1 i 2 i art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi z dnia 2 września 2013 r. na bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 19 lipca 2013 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Okręgowego w K. podniósł, że zwłoka w przekazaniu skargi wynikła z konieczności zbadania wcześniejszych i kolejnych skarg, a nadto akta sprawy o wykroczenie (II W 948/12/N), na których m.in. opierano odpowiedzi były badane przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Apelacji K. i zwrócono je 9 października 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zasada ta została zmodyfikowana w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: udip), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ppsa, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Stwierdzić należy, że Prezes Sądu Okręgowego w K. naruszył obowiązek przekazania skargi M.W.K. do WSA w Krakowie w terminie określonym w art. 21 pkt 1 udip. Skarga na bezczynność z dnia 3 września 2013 r. (data osobistego złożenia skargi) wpłynęła do WSA dopiero w dniu 28 października 2013 r. tj. po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny i po skierowaniu przez sąd wezwania do udzielenia odpowiedzi na ten wniosek.

W związku z powyższym uznano, że brak przekazania skargi w wymaganym ustawowym terminie stanowił naruszenie art. 21 pkt 1 udip.

Grzywnę za naruszenie ww. obowiązku, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ppsa, wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w 2013 r. do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. ogłoszone komunikatem Prezesa GUS z dnia 11 lutego 2013 r. (M. P. poz. 89). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3.521,67 zł. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. W niniejszej sprawie mając na uwadze, z jednej strony, przekazanie skargi do Sądu, a z drugiej, naruszenie obowiązku przekazania jej w ustawowym terminie (skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 24 października 2013 r.) wymierzono organowi grzywnę w dolnych granicach ustawowego przedziału.

Orzeczono zatem jak w pkt I sentencji orzeczenia na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ppsa.