Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2900/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53; art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w zakresie odwołania od zadania z zakresu prawa gospodarczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 5 października 2015 r. (data stempla pocztowego) R. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego (dalej Komisja), którym stwierdzono niedopuszczalności odwołania w zakresie odwołania się przez skarżącego od zadania z zakresu prawa gospodarczego.

W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Przedmiotem badanej skargi skarżący uczynił rozstrzygnięcie Komisji wydane w wyniku złożenia przez niego odwołania od zadania egzaminacyjnego z zakresu prawa gospodarczego, którym stwierdzono, że odwołanie takie jest niedopuszczalne.

Przedmiot skargi – postanowienie Komisji, jak wynika z akt administracyjnych zostało pierwotnie skierowane na adres skarżącego w L. i wróciło do organu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Następnie - dnia 26 października 2015 r., Komisja zarządziła ponowne przesłanie ww. postanowienia, tym razem na nowy adres skarżącego w Z. Komisja ustaliła bowiem dnia 21 października 2015 r., że pismem z 17 czerwca 2015 r. skarżący poinformował Okręgową Radę Adwokacką w [...] o swoim nowym adresie, jednakże fakt ten nie został zauważony przy pierwszym doręczaniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo Sąd stwierdza, że ww. stan rzeczy potwierdził sam skarżący oświadczając w uzasadnieniu skargi, że o postanowieniu Komisji dowiedział się w Ministerstwie Sprawiedliwości i że nie zostało ono mu doręczone.

Stosownie do art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem warunkiem rozpoczęcia biegu ww. ustawowego terminu jest doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że przedmiot skargi – postanowienie, nie został skutecznie doręczony skarżącemu przed wniesieniem przez niego rzeczonej na wstępie skargi. Skarga została bowiem nadana dnia 5 października 2015 r., a zarządzenie o ponownym doręczeniu ww. postanowienia na prawidłowy adres skarżącego nastąpiło 26 października 2015 r. W konsekwencji nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi, a w związku z tym stwierdzić należy, że skarżący wniósł skargę przedwcześnie, co spowodowało, że należało ją odrzucić.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.