Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 17/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Maciej Dybowski as. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant: sekr. sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2006 r. sprawy ze skargi M. M. –K. na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie niewydania decyzji postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę /-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/M.Dybowski KB/


UZASADNIENIE

Dnia 30 czerwca 2004 r. w Urzędzie Gminy odbył się konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkoły Podstawowej i Gimnazjum. W trakcie konkursu brane były pod uwagę dwie oferty. Żaden z członków Komisji nie zgłosił zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia konkursu.

Pismem z dnia 5 lipca 2004 r. M. M. –K. , której oferta została odrzucona, zwróciła się do Rady Gminy z wnioskiem o unieważnienie konkursu z powodu uchybień formalnych. Wskazała, że złożone zostały trzy oferty zgłoszeniowe, z czego dwie były anonimowe. Naruszona została procedura odnosząca się do zadawania pytań przez członków komisji. Zadawano pytania natury osobistej. Naruszono termin powoływania członków komisji i ich powiadomienia.

Pismem z dnia 7 lipca 2004 r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował Zainteresowaną, że Rada Gminy nie jest upoważniona do unieważnienia decyzji komisji konkursowej, gdyż leży to w kompetencjach organu nadzoru pedagogicznego. Natomiast w piśmie z dnia 27 lipca 2004 r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował, że wprawdzie organ prowadzący szkołę ma możliwość unieważnienia konkursu, jednakże w związku z tym, że Kurator Oświaty nie wniósł zastrzeżeń co do postępowania konkursowego, organ prowadzący szkołę nie znalazł podstaw do unieważnienia konkursu.

Pismem z dnia 15 listopada 2004 r. pełnomocnik Zainteresowanej zwrócił się do Wójta Gminy z wnioskiem o formalne zajęcie stanowiska w sprawie zgłaszanych przez Zainteresowaną uchybień formalnych dotyczących przebiegu postępowania konkursowego.

Pismem z dnia 16 grudnia 2004 r. Prokuratura Rejonowa przekazała Radzie Gminy skargę dotyczącą bezczynności Wójta Gminy – celem rozpoznania.

Pismem z dnia 22 lutego 2005 r. Wójt Gminy poinformował Zainteresowaną, że nie stwierdzono uchybień formalnych dotyczących procedury postępowania konkursowego. Wskazał, że w składzie komisji konkursowej były trzy osoby z Kuratorium Oświaty, które posiadają odpowiednią wiedzę merytoryczną i doświadczenie, a które nie wniosły zastrzeżeń odnośnie sposobu i treści zadawanych pytań.

Pełnomocnik Zainteresowanej w piśmie z dnia 18 marca 2005 r. stwierdził, że odpowiedź udzielona jego mandantce nie odnosi się do stawianych przez nią zarzutów.

Dnia [...]czerwca 2005 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr [...]. W § 1 uchwały wskazano, że pismo z dnia 14 listopada 2004 r. wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną i nie posiadającą legitymacji do złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy . W § 2 uchwały stwierdzono bezczynność Wójta poprzez przekroczenie terminu do wezwania strony do uzupełnienia braku pisma z dnia 14 listopada 2004 r. w postaci niezałączenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony.

Pismem z dnia 22 czerwca 2005 r. Zainteresowana zwróciła się do Rady Gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Zainteresowana pismem z dnia 22 czerwca 2005 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wniosła o nakazanie Radzie Gminy załatwienia sprawy odwołań z dnia 2 lipca 2004 r. i 21 lipca 2004 r. i wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że Skarżąca nie wyczerpała procedury wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż wezwanie wpłynęło do Rady Gminy dnia 27 czerwca 2005 r., zaś skarga złożona została w biurze podawczym Sądu dnia 23 czerwca 2005 r.

Na rozprawie dnia [...]maja 2006 r. pełnomocnik Skarżącej oraz Skarżąca oświadczyli, że domagają się unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora i skarżą bezczynność Rady Gminy polegającą na braku rozstrzygnięcia zarzutów skierowanych przez Skarżącą co do sposobu przebiegu tego konkursu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na oświadczenie złożone przez Skarżącą na posiedzeniu dnia 31 maja 2006 r., konieczne jest zbadanie kwestii, czy sprawa unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły leży w gestii sądu administracyjnego.

Pomocne dla rozstrzygnięcia tego zagadnienia jest sięgnięcie do orzecznictwa Sądu Najwyższego.

Znamienne są zwłaszcza dwa orzeczenia, wydane na skutek rewizji nadzwyczajnej od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pierwsze z orzeczeń (postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2000 r., III RN 123/99, LEX nr 40622) wydane zostało na skutek rewizji nadzwyczajnej od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, który odrzucił skargę wniesioną przez uczestniczkę konkursu. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że czynności prawne podejmowane przez organy gminy lub z ich umocowania przez powołaną do tego komisję konkursową, zmierzające do realizacji obowiązku powierzenia stanowiska dyrektora szkoły publicznej mają znamiona prawne działań z zakresu publicznej administracji samorządowej i podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sprawie tej zgłoszone zostało jednak zdanie odrębne, w którym jeden z członków składu wskazał, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły publicznej jest czynnością z zakresu prawa pracy prowadzącą do nawiązania stosunku pracy, nie ma więc ona charakteru czynności z zakresu publicznej administracji samorządowej.

Natomiast w postanowieniu z dnia 29 sierpnia 2001 r., III RN 123/01, LEX nr 49687, Sąd Najwyższy w pełni podzielił zastrzeżenia zgłoszone we wskazanym wyżej zdaniu odrębnym. Sąd uznał, że art. 476 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego obejmuje pojęciem sprawy z zakresu prawa pracy nie tylko roszczenia ze stosunku pracy, lecz również sprawy o roszczenia z nim związane. W tej zaś grupie mieści się zaś żądanie ustalenia legalności postępowania konkursowego służącego wyłonieniu kandydata na określone stanowisko dyrektora publicznej szkoły podstawowej. Sąd podkreślił nadto, że porównanie kompetencji orzeczniczych sądu powszechnego oraz sądu administracyjnego wskazuje, że to właśnie w postępowaniu przed sądem powszechnym istnieją większe szanse wykrycia ewentualnych nieprawidłowości postępowania konkursowego, co w efekcie służy kompleksowej realizacji prawa do sądu. Sąd Najwyższy podkreślił nadto, że silne uzasadnienie aksjologiczne znajduje traktowanie konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jako przebiegającego w ramach stosunków pomiędzy prawnie równorzędnymi podmiotami, a więc stosunków o zobowiązaniowym charakterze.

Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę w pełni przychyla się do poglądu wyrażonego w postanowieniu z dnia 29 sierpnia 2001 r.

Skarżąca domaga się, by Sąd zweryfikował poprawność postępowania zmierzającego do wyłonienia dyrektora szkoły. Jak jednak słusznie zauważył Sąd Najwyższy, czynności takie, jako poprzedzające nawiązanie stosunku pracy, mieszczą się w zakresie kognicji sądu pracy. Wprawdzie można się w nich dopatrzyć elementów realizacji administracji publicznej, jednakże zasadniczy nurt postępowania mieści się w sferze prawa pracy. Skarżąca kwestionuje bowiem czynności podejmowane wprawdzie przez podmiot mieszczący się w sferze administracji publicznej, jednakże mających charakter czynności z zakresu prawa pracy. Nie wszystkie zaś czynności, jakie podejmowane są przez podmioty, które w określonym zakresie wyposażone są we władztwo administracyjne, muszą być kwalifikowane jako czynności z zakresu administracji publicznej. Podmioty te mogą również występować w stosunkach o charakterze cywilnoprawnym.

Podkreślenia wymaga nadto, że różnice w zakresie i charakterze postępowania dowodowego, które prowadzone może być w szerokim zakresie przed sądem pracy, a jedynie uzupełniającym i ograniczonym do dowodu z dokumentów charakterze postępowania dowodowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowić mogą argument pomocniczy, potwierdzający zasadność powierzenia takiej kontroli sądom pracy.

W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.

/-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/M.Dybowski

KB/