Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1138/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na utrzymanie psów 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskami z dnia 12.02.2018 r. Pan A. S. (dalej: wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o wydanie zezwoleń na utrzymanie trzech psów rasy uznawanej za agresywną - amerykański pit bull terrier, na terenie nieruchomości pod adresem P. [...], [...].

W złożonych wnioskach przedstawił informacje o psach oraz opisał miejsca i warunków w jakich zamierza utrzymywać psy. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 roku, Nr [...], Wójt Gminy K. (dalej: Wójt, organ I instancji) odmówił wnioskodawcy wydania zezwolenia na utrzymanie trzech psów rasy uznawanej za agresywną-amerykański pit bull terrier, na terenie nieruchomości pod adresem P. [...], [...]. W uzasadnieniu wskazano, że podczas oględzin stwierdzono, że psy znajdują się w trzech różnych boksach wykonanych z betonowych płyt prefabrykowanych ogrodzeniowych -3 boki, z przodu każdy boks posiada ścianę i furtkę wykonaną z metalowych profili zamkniętych, góra boksów jest pokryta siatką ogrodzeniową. W każdym boksie znajduje się jeden pies, każdy boks posiada budę. Poza wnioskowanymi psami na terenie posesji znajdują się inne psy wyglądem przypominające amerykańskie pit bull terriery, prawdopodobnie mieszańce tej rasy (american bully). Na terenie nieruchomości znajduje się łącznie 14 boksów. Cały teren posesji ogrodzony jest prefabrykowanymi płytami ogrodzeniowymi o wysokości około 2,00 m. Posesja posiada dwie bramy wjazdowe. Teren utrzymywania psów graniczy bezpośrednio, z obu stron z domami mieszkalnymi, z przodu z drogą wojewódzką. Z tyłu za boksami znajduje się pole uprawne i dalej osiedle domów jednorodzinnych. Podkreślono, że pomimo zapewnienia odpowiednich warunków utrzymania psów może mieć miejsce sytuacja niekontrolowanego wydostania się psa poza teren posesji, co biorąc pod uwagę wrodzoną agresję psów ras uznawanych za agresywne oraz łączną ilość psów na terenie posesji stwarza realne zagrożenie dla życia i zdrowia wielu mieszkańców i zwierząt.

Od powyższego decyzji do organu II instancji odwołanie złożył pełnomocnik wnioskodawcy podnosząc, że w myśl art. 10 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, wójt lub inny właściwy organ winien odmówić wydania zezwolenia wyłącznie w sytuacji, gdy pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt. Posłużenie się przez ustawodawcę spójnikiem "i" wskazuje, że obie przesłanki tj. zarówno nieprawidłowe warunki, jak i nieprawidłowy sposób utrzymywania psa muszą wystąpić łącznie, aby organ mógł odmówić wydania zezwolenia. Ponadto ustawa nie przewiduje innych przesłanek odmowy wydania zezwolenia na utrzymywanie psa rasy uznanej za agresywną. Organ I instancji dokonał oględzin posesji i nie stwierdził wystąpienia żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na to, że wnioskodawca utrzymuje psy w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie ludzi lub zwierząt. Organ I instancji w żaden sposób nie uprawdopodobnił swoich przypuszczeń odnośnie możliwości niekontrolowanego wydostania się psów poza teren posesji.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, organ II instancji) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że uzasadnienie decyzji jest niespójne ponieważ z jednej strony organ wskazał, że strona zapewnienia odpowiednie warunki utrzymania psów. Z drugiej zaś strony organ wskazał, że może mieć miejsce sytuacja niekontrolowanego wydostania się psów poza teren posesji, co biorąc pod uwagę wrodzoną agresję psów stwarza realne zagrożenie dla życia i zdrowia wiciu mieszkańców i zwierząt. Zwrócić uwagę należy, że poza wnioskowanymi psami na terenie posesji znajdują się inne psy wyglądem przypominające amerykańskie pit bull terriery, prawdopodobnie mieszańce tej rasy (american bully). Z akt sprawy nie wynika, że miała miejsce sytuacja niekontrolowanego wydostania się psów poza teren posesji. Ponownie rozpatrując sprawę organ ustali wszelkimi środkami dowodowymi, czy z posesji kiedykolwiek miała miejsce sytuacja niekontrolowanego wydostania się psa/psów poza teren posesji. Ponownie prowadząc postępowanie organ I instancji, na podstawie zebranego materiału dowodowego, dokona rzetelnej analizy sytuacji strony. W szczególności organ ustali stan faktyczny, zgodnie z przepisami art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Rozpatrując sprawę organ oceni materiał dowodowy w postaci zdjęć załączonych do odwołania, ewentualnie dokona ponownych oględzin posesji i ustali czy psy utrzymywane są w sposób prawidłowy. Organ wyjaśni, czy stan techniczny, sposób wykonania i zabezpieczenia boksów, pod kątem czy psy mają możliwość niekontrolowanego wydostania się poza boksy. Organ zbada w jakich warunkach i w jaki sposób utrzymywane są psy oraz ustali czy psy stanowią, bądź nie stanowią zagrożenia dla ludzi lub zwierząt. Organ uzupełni również materiał dowodowy o dokument potwierdzający zaszczepienie psów przeciwko wściekliźnie. Ustalenia faktyczne organu, ocena materiału dowodowego oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia powinny być spójne i tworzyć logiczną całość. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ I instancji ustali i uzasadni w sposób jednoznaczny strona spełnia przesłanki do otrzymania wnioskowanego zaświadczenia o którym mowa art. 10 ust. 1 i2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt i wyda stosowne rozstrzygnięcie.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 roku, Nr [...], Wójt odmówił wnioskodawcy wydania zezwolenia na utrzymanie trzech psów rasy uznawanej za agresywną - amerykański pit bull terier. W uzasadnieniu wskazano, że na terenie nieruchomości pod adresem P. [...] w dniu 14.08.2018 r. przeprowadzono wizję W wizji uczestniczył wnioskodawca, R. S.- zamieszkuje wskazaną nieruchomość oraz pracownicy UG K.. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji wziął pod uwagę pismo z dnia 27.07.2018 Komendy Powiatowej Policji w K. , z którego to wynika, że przeciwko wnioskodawcy prowadzono czynności wyjaśniające w trzech sprawach o wykroczenia związane z utrzymywaniem psów, w dwóch sprawach zapadły wyroki nakazowe wymierzające kary grzywny, jedno postepowanie nie jest zakończone prawomocnym wyrokiem. Ponadto poinformowano, że do dzielnicowego rejonowego wpływają skargi od okolicznych mieszkańców na zachowanie wnioskodawcy, jak i na hodowle tj. ciągłe szczekanie psów. W miejscu prowadzania hodowli kilkakrotnie były przeprowadzane kontrole Policji wspólnie z Powiatowym Lekarzem Weterynarii (między innymi pod kątem szczepień przeciwko wściekliźnie). Do akt dołączono petycję z podpisami sąsiadujących mieszkańców. Z petycji wynika, że od samego początku pojawienia się psów na nieruchomości nie wyrażają zgody na taką hodowlę. Według relacji mieszkańców miały miejsce na wskazanej nieruchomości sytuacje, w których dochodziło do zerwania i pogryzienia się psów. Mieszkańcy są przeciwni prowadzeniu w tym miejscu hodowli, gdyż po zaistniałych incydentach z zerwaniem się psów obawiają się o bezpieczeństwo własne bezpieczeństwo oraz swoich dzieci. Nadmieniają również, że na posesji oprócz osobników dorosłych znajdują się również szczeniaki. Podczas wizji w terenie w dniu 14.08.2018 r. wnioskodawca oświadczył, że na terenie posesji .znajduje się łącznie 16 sztuk osobników dorosłych. Świadomie bądź nie, nie wskazał, aby przebywały tam również szczenięta. Z informacji jakie docierają do tutejszego organu oraz z pozyskanych przez organ ze stron internetowych (Sprzedajemy.pl, OLX) jak i ukazujących się na portalach społecznościowych, gdzie widnieją ogłoszenia o sprzedaży psów - wynika, że prowadzona przez wnioskodawcę jest również sprzedaż szczeniaków pod tym adresem. Tutejszy organ ma więc wątpliwość co do istoty utrzymywania 3 psów rasyuznawanej za agresywną. Używanie wnioskowanych psów do rozmnażania wskazuje na prowadzenie hodowli i uzyskiwanie z tego tytułu dochodu Wnioskodawca prowadząc regularnie rozmnażanie zwiększa ilość sztuk, a tym samym zwiększa zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i zwierząt

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2017 r. poz. 1840 ze zm. – dalej: u.o.z.), prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia wydanego przez wójta właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa. Organ I instancji zauważył, że wnioskodawca nie wystąpił o zezwolenie na prowadzenie hodowli psów rasy uznawanej za agresywną, a taką hodowlę faktycznie prowadzi. Biorąc powyższe pod uwagę, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa oraz interes społeczny, zasadnym jest podjęcie decyzji o odmowie wydania zezwolenia na utrzymywanie trzech psów rasy uznawanej za agresywną na terenie nieruchomości P. [...], gmina K..

Od powyższej decyzji do organu II instancji odwołanie złożył pełnomocnik skarżącego zarzucając:

1. obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 10 ust 2 w zw. z art. 10 ust. 1 u.o.z. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odmowę wydania zezwolenia w sytuacji, gdy wskazane psy utrzymywane są w warunkach i w sposób, które nie stanowią zagrożenia dla ludzi lub zwierząt;

2. obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia w postaci art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i błędne ustalenie stanu faktycznego.

Po rozpoznaniu odwołania SKO decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ II instancji podkreślił, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że przeciwko wnioskodawcy prowadzono czynności wyjaśniające w trzech sprawach o wykroczenia. Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2016 r. uznano A. S. za winnego i wymierzono karę grzywny w wysokości [...] zł, wyrokiem z dnia [...] grudnia 2016 r. uznano go za winnego, wymierzając karę grzywny w wysokości [...] zł. Obecnie toczy się postępowanie przed Sądem Rejonowym w K., w którym to wnioskodawcę obwiniono o to, że w dniu [...] października 2016 r. w miejscowości P. nie zachował należytych i nakazowych środków ostrożności przy trzymaniu dwóch psów na smyczy poza terenem ogrodzonym oraz o to, że w okresie od dnia [...] października 2016 r. w miejscowości P., gmina K. trzymał psy rasy pit bul uznawanej za agresywną bez wymaganego zezwolenia.

Zdaniem organu II instancji skoro wnioskodawcę dwukrotnie uznano za winnego i wymierzono karę grzywny oraz toczy się kolejne postępowanie przed sądem, to psy utrzymywane są w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt. Materiał dowodowy, w tym toczące się ww. postępowania, wskazuje, że może mieć miejsce kolejna sytuacja w której nie zachowa on należytych środków ostrożności przy trzymaniu psów na smyczy poza terenem ogrodzonym, co biorąc pod uwagę wrodzoną agresję psów stwarza realne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi i zwierząt.

Decyzja organu II instancji zaskarżona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez wnioskodawcę, zastępowanego przez zawodowego pełnomocnika.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 10 ust 2 w zw. z art. 10 ust. 1 u.o.z. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odmowę wydania skarżącemu zezwolenia na utrzymywanie trzech psów rasy uznawanej za agresywną — amerykański pit bull terrier na terenie nieruchomości pod adresem P. [...] w sytuacji, gdy wskazane psy utrzymywane są w warunkach i w sposób, które nie stanowią zagrożenia dla ludzi lub zwierząt;

2. obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia w postaci art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i błędne ustalenie stanu faktycznego;

3. obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia w postaci art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, nie zaś swobodnej oceny dowodów, która jest nadto sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego polegającej na przyjęciu, że psy znajdujące się w trzech różnych boksach wykonanych z betonowych płyt prefabrykowanych ogrodzeniowych (trzy boki), przy czym każdy boks posiada ścianę i furtkę wykonaną z metalowych profili zamkniętych, zaś góra boksów pokryta jest siatką ogrodzeniową stwarzają zagrożenie dla ludzi lub zwierząt, mimo iż oprócz zastosowanych środków ostrożności, cały teren nieruchomości ogrodzony jest prefabrykowanymi płytami ogrodzeniowymi o wysokości ok. 2,00 m;

4. obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia w postaci art. 138 § 2 k.p.a. poprzez brak uchylenia decyzji z dnia [...].08.2018 r. wydanej w sprawie [...] przez Wójta, mimo że organ pierwszej instancji nie wykonał czynności, o których mowa była w treści uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].06.2018 r.

W skardze wniesiono o:

1. o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i b) k.p.a.

2. zasądzenie na podstawie art. 209 p.p.s.a. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu podkreślono, że nie istnieje nawet hipotetyczna możliwość uwolnienia się psów, a organy obu instancji nie wskazały jakie zagrożenia pociąga za sobą sposób trzymania psów. Nigdy nie doszło do niekontrolowanego uwolnienia się psów, ani do ataku psów na ludzi czy zwierzęta tudzież do jakiejkolwiek sytuacji zagrożenia. Okoliczność, że skarżący prowadzi rzekomą hodowlę nie stanowi przesłanki negatywnej dla oceny jego wniosku.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja nie mogła się ostać, aczkolwiek z powodów innych niż wskazane w skardze.

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (odpowiednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności).

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego K. Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2018 r. odmawiającą wydania skarżącemu zezwolenia na utrzymanie trzech psów rasy uznawanej za agresywną.

Zaskarżone rozstrzygnięcie uznać należy za przedwczesne, zapadłe bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności.

Art. 10 u.o.z. stanowi w kolejnych ustępach, że

1. Prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

2. Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt.

2a. Organem właściwym w sprawie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa.

2b. W razie zmiany miejsca prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa właściwy organ dokonuje zmiany zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

2c. Rozstrzygnięcia w sprawie wydania zezwolenia oraz cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, są podejmowane w formie decyzji administracyjnej.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce, ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz ras psów uznawanych za agresywne, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.

Na podstawie art. 10 ust. 3 u.o.z. wydane zostało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne, które w § 1 pkt 1) wskazuje rasę amerykański pit bull terier. Jest zatem poza sporem, że prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa tej rasy wymaga zezwolenia.

O takie zezwolenie – odnośnie trzech psów – wystąpił skarżący. Rzeczą organów obu instancji było zatem przeprowadzenie stosownego postępowania i rozstrzygnięcie wniosku skarżącego. Organy obu instancji zasadnie zauważyły, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – ogłoszenia internetowe – wskazuje na prowadzenie przez skarżącego hodowli psów rasy amerykański pit bull terrier. Okoliczność ta wymaga wyjaśnienia, organ nie może poprzestać na wątpliwościach co do tego, czy przez skarżącego prowadzona jest hodowla psów tej rasy. Zauważyć w tym miejscu należy, że z pisma w aktach sprawy (k. 58) wynika, że hodowla skarżącego zarejestrowana jest w Stowarzyszeniu Właścicieli Kotów i Psów Rasowych. Wniosek taki wypływa także dokumentów złożonych przez skarżącego wraz z wnioskami.

Rację ma skarżący, gdy twierdzi, że organ nie mógł rozpatrywać jego wniosku pod kątem zezwolenia na prowadzenie hodowli, bo takiej treści wniosek nie został złożony, oraz że okoliczność prowadzenia rzekomej hodowli nie jest wprost wskazana w ustawie jako przesłanka negatywna dla oceny wniosku o zezwolenie na utrzymywanie (marginalnie zauważyć należy, że niezrozumiałe jest akcentowanie w skardze "rzekomej" hodowli, skoro w jednym z dokumentów dołączonych do wniosku, a dotyczącym suki Sparty wnioskodawca jest wprost określony jako hodowca). Ta okoliczność nie może jednak – w ocenie Sądu – być ignorowana. Nie ma bowiem podstaw do twierdzenia, że ocena czy psy są lub będą utrzymywane w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt ograniczać się ma jedynie do analizy technicznych zabezpieczeń przed wydostaniem się psów z kojców, czy z terenu posesji.

W ocenie Sądu ocena przewidziana w art. 10 ust. 2 u.o.z. tj. czy pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt musi być przeprowadzona możliwie szeroko, a to oznacza, że nie może być przeprowadzona w oderwaniu od aspektów podmiotowych: osoba ubiegająca się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną winna dawać rękojmię utrzymywania psa w sposób, który nie będzie stanowił zagrożenia dla ludzi i zwierząt. Kwestia sposobu zabezpieczenia kojców czy posesji jest tylko jednym z elementów, które winny podlegać badaniu (nie jest to zresztą element, który zawsze będzie podlegał badaniu w toku postępowania: o zezwolenie wystąpić może przecież osoba zamieszkująca w mieszkaniu w budynku wielorodzinnym, gdzie pies nie będzie przebywał w kojcu ani na terenie ogrodzonej posesji).

Te podmiotowe aspekty nie zostały w niniejszej sprawie właściwie zbadane i ocenione.

Organy obu instancji zasadnie zwróciły uwagę na treść pisma Komendy Powiatowej Policji w K. z dnia [...].07.2018 r. informującego o toczących się wobec skarżącego postępowaniach w sprawach o wykroczenia utrzymywania psów bez wymaganego zezwolenia oraz niezachowania należytych środków ostrożności przy trzymaniu psów. Na dzień sporządzenia pisma dwa postępowania zakończyły się wyrokami nakazowymi. Organy, powołując się na to, przeoczyły jednak, że ze zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego nie wynika czy wyroki te są prawomocne. Organy obu instancji nie zwróciły uwagi także na ostatni akapit pisma KPP informujący o skargach okolicznych mieszkańców na zachowanie skarżącego i na prowadzoną przez niego hodowlę, gdzie kilkakrotnie były przeprowadzane kontrole wspólnie z Powiatowym Lekarzem Weterynarii.

Ja wyżej wskazano, okoliczność prowadzenia hodowli nie jest sama w sobie negatywną przesłanką dla oceny wniosku o zezwolenie na utrzymywanie psów. Uzyskanie zezwolenia na utrzymywanie psów nie doprowadzi w żaden sposób do zalegalizowania hodowli psów, o ile jest ona prowadzona bez zezwolenia. Okoliczność czy, w jakim okresie i z jakich powodów skarżący narusza obowiązujące regulacje prawne z art. 10 u.o.z. nie może być jednak ignorowana przy rozpatrywaniu jego wniosku na przepisie tegoż artykułu opartego. Rzeczą organów w niniejszej sprawie było bowiem ustalenie czy osoba wnioskodawcy swoją postawą i podejmowanymi działaniami daje rękojmię utrzymywania psów w warunkach i w sposób, który nie stanowi lub nie będzie stanowił zagrożenia dla ludzi i zwierząt. Ocena ta dokonana została jedynie fragmentarycznie. Tym samym stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem wymogów z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie odpowiednie uzupełnienie materiału dowodowego, przede wszystkim ustalenie czy i jakimi rozstrzygnięciami prawomocnie zakończyły się toczące się wobec skarżącego postępowania w sprawach o wykroczenia wskazane w piśmie KPP w K. z dnia [...].07.2018 r. Jako że opisywane przez policję postępowania toczyły się w roku 2016 celowe może okazać się uaktualnienie tych danych na dzień orzekania przez organ administracji. Organ winien nadto rozważyć czy dla pełnej oceny przesłanek wydania decyzji celowe będzie pozyskanie pisemnych uzasadnień rozstrzygnięć jakie zapadły w postępowaniach o wykroczenia. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy uzyskania przez skarżącego zezwolenia na utrzymywanie psów mogą okazać się także wyniki kontroli, jakie przeprowadzane były przez policję wspólnie z Powiatowym Lekarzem Weterynarii. Jak bowiem wyżej wskazano ocena spełnienia przesłanek z art. 10 ust. 2 u.o.z. uwzględniać powinna różne aspekty "warunków" i "sposobu" utrzymywania psa – także te związane z osobą wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. W myśl pierwszego z wymienionych przepisów, w razie uwzględnienia skargi skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o których mowa wyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 r., poz. 1800 ze zm.). W myśl § 15 tegoż rozporządzenia:

1. Opłaty stanowiące podstawę zasądzania kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2-4.

2. Opłatę w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej.

3. Opłatę w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki, ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to:

1) niezbędny nakład pracy adwokata, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu;

2) wartość przedmiotu sprawy;

3) wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie;

4) rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

Mając na względzie powyższe, Sąd określił wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego wedle stawek minimalnych, uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynagrodzenie w takiej wysokości będzie adekwatne w szczególności do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika oraz jego przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie na zasądzoną kwotę kosztów postępowania złożyły się wynagrodzenie reprezentującego skarżącego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) wyżej powołanego rozporządzenia ([...] zł), uiszczony wpis w kwocie [...]zł oraz uiszczona opłata od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł., łącznie – [...] zł.