Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 278/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić skarżącego z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 2. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 października 2016 r. tutejszy Sąd oddalił skargę wnioskodawcy na zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w K..

Strona skarżąca, reprezentowana już w postepowaniu sądowym przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru w osobie adwokata J. M., złożyła na druku urzędowego formularza PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych – w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 540 zł.

W uzasadnieniu nadesłanego urzędowego formularza PPF, strona oświadczyła, że nie posiada środków materialnych na pokrycie kosztów sądowych w tej sprawie. Jest on osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca oświadczył, że jest obecnie na utrzymaniu swojej matki, jednocześnie jego dziewczyna pomaga mu finansowo. Przeciwko skarżącemu toczą się postępowania egzekucyjne na łączną kwotę około 5.000 zł.

Z oświadczenia wnioskodawcy wynika jednak, że prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Jednocześnie oświadczył, że nie posiada żadnego majątku: jakichkolwiek nieruchomości, ruchomości, papierów wartościowych, oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej kwotę 5.000 zł.

Swoje wydatki miesięczne wnioskodawca oszacował w sposób następujący: czynsz – 850 zł; prąd elektryczny – 150 zł; telewizja – 130 zł.

W tym stanie rzeczy, pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do nadesłania (w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania) szeregu dokumentów, mających zobrazować jego rzeczywisty i aktualny stan majątkowy – w tym zaświadczeniu o osobach zameldowanych pod adresem podanym przez skarżącego, jako jego adres zamieszkania oraz nadesłanie stosownych oświadczeń osób, które udzielają mu pomocy finansowej (głównie jego matki i dziewczyny).

W odpowiedzi na wezwanie do akt sprawy nadesłano następujące dokumenty: kserokopię umowy zlecenia zawartej miedzy skarżącym a A Sp. z o.o. w J. – umowa jest zawarta na czas określony: od dnia 28 marca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.; zaświadczenie z [...] Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w J., że jedynie skarżący zajmuje to mieszkanie, poza tym posiada zaległość z tytułu płatności za czynsz najmu tego lokalu mieszkalnego w kwocie 65,16 zł.

W aktach znajduje się również wezwanie do zapłaty Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 5 lipca 2016 r.; wyciąg z jego rachunku bankowego; ponaglenie do zapłaty z dnia 13 marca 2017 r. na łączną kwotę 100 zł; zaświadczenie komornika sadowego przy Sądzie Rejonowym w J. z dnia 24 kwietnia 2017 r. o spłacie zadłużenia w ratach po 100 zł miesięcznie.

Pełnomocnik skarżącego oświadczył jednocześnie, że skarżący jest kawalerem, a zarobek uzyskiwany z tytułu zawartej umowy wynosi około 1.000 zł.

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) albo obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku R. G., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie rozpoznającego sprawę, uiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 540 zł mogłoby rzeczywiście narazić skarżącego na uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu. Faktem jest, że aktualnie uzyskuje zarobek na podstawie umowy zlecenia (zawarta została ona do 30 czerwca 2017 r.). Nie należy jednak pomijać tego, że skarżący korzystał już z pomocy swojej matki oraz dziewczyny. Trudno zakładać, że do czasu świadczenia przez niego usługi na podstawie umowy zlecenia osoby te przestają udzielać mu wsparcia. Nie można również zakładać, że umowa zlecenia nie zostanie przedłużona na dalszy okres. Tym bardziej, że wnioskodawca w toku całego postępowania sądowego jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z wyboru. Do tej pory wnioskodawca regularnie uiszcza rachunki za media

Wnioskodawca powinien być w stanie uiścić wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł, co stanowi nieco ponad 9 % kwoty, którą byłby zobowiązany uiścić w przypadku całkowitego nieuwzględnienia jego wniosku.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.