Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 236/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L S.A. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 707/19 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej L S.A. w W od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 707/19 w sprawie ze skargi L S.A. w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [..] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 grudnia 2019 r. odrzucił skargę kasacyjną L S.A. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 707/19 w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [..] stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że odpis wyroku oddalającego skargę spółki został doręczony wraz z uzasadnieniem w dniu 8 listopada 2019 r., zaś skarga kasacyjna od tego wyroku została nadana 13 grudnia 2019 r.

WSA w Warszawie odrzucił skargę, ponieważ została ona nadana po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym stanowi art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie pomimo braku podstaw. Skarżąca wskazała, że pełnomocnik został ustanowiony w dacie późniejszej niż data doręczenia wyroku, a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej należy liczyć od dnia ustanowienia pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpoznawanej sprawie analiza akt sądowych wskazuje, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony spółce w dniu 8 listopada 2019 r., zaś skarga kasacyjna od tego wyroku została nadana 13 grudnia 2019 r., zatem po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Co istotne, skarżąca nie kwestionuje ani terminu doręczenia jej wyroku wraz z uzasadnieniem ani terminu nadania skargi kasacyjnej. W związku z powyższym zasadnie Sąd I instancji zastosował art. 178 p.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną.

W zażaleniu skarżąca prezentuje stanowisko, że skoro wniesienie skargi kasacyjnej objęte jest przymusem radcowsko – adwokackim, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej powinien być liczony od dnia ustanowienia fachowego pełnomocnika. Pogląd ten nie znajduje oparcia w przepisach ustawy procesowej. Z art. 177 § 1 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że początkiem biegu trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej jest dzień doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której strony mogłyby przedłużać sobie termin do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez ustanawianie pełnomocnika pod koniec biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zyskując dodatkowy czas na wniesienie skargi kasacyjnej.

Stanowisko skarżącej być może wiąże się z treścią art. 177 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten wyznacza sposób ustalania początku biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu, co nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.

Z tych wszystkich względów NSA na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.