Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 687/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako "SKO"), działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1659), art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23), art. 33 § 1 i art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r. poz. 599), po rozpatrzeniu zażalenia W. K. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Burmistrza B. z dnia 26 sierpnia 2016 r. nr [...] w sprawie uznania zarzutów zobowiązanego za nieuzasadnione, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W przedmiotowym postanowieniu SKO zawarło pouczenie o przysługującej stronie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem SKO w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.

Pismem z dnia 22 marca 2017 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w postanowienie SKO z dnia 10 października 2016 r.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało w dniu 5 maja 2017 r. Wnioskiem z dnia 12 maja 2017 r. Skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 687/17 referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy.

W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu Skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 687/17 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 października 2017 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 kwietnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało w dniu 31 października 2017 r. W dniu 7 listopada 2017 r. Skarżący uiścił wpis sądowy.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 687/17 referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 26 lipca 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy. W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu Skarżącego, postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 687/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Zakres tej kontroli wyznacza treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.

Zgodnie z § 2 pkt 3 przywołanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje zatem w aktualnym stanie prawnym orzekania w sprawie postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Nowelizacja art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. nie doprowadziła do ograniczenia standardów ochrony sądowej w stosunku do orzeczeń administracji publicznej. Jak zostało to bowiem wyjaśnione w uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej, postanowienia wierzyciela zapadające w ramach rozpoznania wniesionego zarzutu mają charakter incydentalny. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to znaczy postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Innymi słowy, rezygnacja przez ustawodawcę z możliwości bezpośredniego zaskarżenia postanowienia wierzyciela zapadłego w przedmiocie zgłoszonych zarzutów nie oznacza, że rozstrzygnięcie to zostało wyłączone spod sądowej kontroli. Na zasadzie wyrażonej w art. 135 p.p.s.a. podlega ono weryfikacji z punktu widzenia jego zgodności z prawem w ramach kontroli postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II OSK 2013/16; J. Drachal, M. Jagielska, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 61).

W ocenie Sądu, w świetle art. 3 § 2 pkt 3 in fine p.p.s.a., na postanowienie SKO w niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Jest to bowiem postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Zaskarżony akt nie podlega zatem kontroli sądowoadministracyjnej.

Sąd dostrzega, że Skarżący wniósł skargę kierując się pouczeniem organu zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które to pouczenie było nieprawidłowe. Jednakże błędne pouczenie organu nie zmienia obowiązujących przepisów, a więc nie przesądza o możliwości złożenia skargi na postanowienie, które, zgodnie z obowiązującymi regulacjami, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Biorąc pod uwagę fakt, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.