Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1638/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 145 par 1 pkt 1 lit c, art 200, art 205 par 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art 7, 77, 136
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 157 ust 1, art 156
journal: Dz.U. 2012 poz 1187
law: Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), Protokolant ref. Marika Bibrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz strony skarżącej Prezydenta Miasta [...] kwotę 4528 (cztery tysiące pięćset dwadzieścia osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury i Budownictwa, po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta [...], decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w części orzekającej o zobowiązaniu Prezydenta Miasta [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, tj. w zakresie punktu 2 i orzekł o zobowiązaniu Prezydenta Miasta [...] do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] orzekł o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "[...]". Z dniem w którym stała się ostateczna ta decyzja Województwo [...] nabyło prawo własności do nieruchomości K. L. oznaczonej jako działki nr [...],[...],[...] i [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] orzekł o: 1) ustaleniu na rzecz K. L. odszkodowania w kwocie [...] zł za odjęcie prawa własności do nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...],[...],[...] i [...]; 2) zobowiązał Prezydenta Miasta [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania na rzecz K. L., jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył Prezydent Miasta [...] kwestionując sporządzony na zlecenie organu operat szacunkowy z dnia [...] października 2014 r.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. Prezydent Miasta [...] wniósł o uwzględnienie w postępowaniu operatu szacunkowego z dnia [...] czerwca 2015 r.

Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w części orzekającej o zobowiązaniu Prezydenta Miasta [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, tj. w zakresie punktu 2 i orzekł o zobowiązaniu Prezydenta Miasta [...] do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że operat szacunkowy z dnia [...] października 2014 r., z klauzulą aktualności z dnia [...] października 2015 r. zawiera wszystkie elementy wymagane przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 209, poz. 2107 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem" oraz jest zgodny z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm.) – zwanej dalej "ugn", w szczególności art. 134 ust. 1, 3 i 4 ugn, a zatem odszkodowanie zostało ustalone prawidłowo.

Minister wskazał, że biegły, w związku z tym, że na rynku nieruchomości nie odnotowano transakcji o podobnym nasyceniu składnikami budowlanymi, określił wartość odtworzeniową nieruchomości osobno wyceniając grunt i części składowe. Wyceniając wartość gruntu części nieruchomości przeznaczonej pod drogę biegły wziął pod uwagę transakcje nieruchomościami o przeznaczeniu drogowym, tożsamym z celem wywłaszczenia. Natomiast wyceniając wartość gruntu części nieruchomości przeznaczonej pod usługi, biegły przyjął do porównań nieruchomości o przeznaczeniu pod usługi, w związku z tym, że nieruchomości przeznaczone pod usługi osiągają wyższe ceny, niż nieruchomości drogowe, co było zgodne z przepisem § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia.

Zdaniem organu odwoławczego, autor operatu wyczerpująco wyjaśnił przyjęty wybór metody szacowania nieruchomości oraz szczegółowo scharakteryzował przyjęty rynek transakcyjny. Opinia biegłego opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym ustaleniu współczynników korygujących.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Minister wskazał, że biegły w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. złożył wyjaśnienia odnośnie zarzutów Prezydenta Miasta [...]. Biegły w swym piśmie wyjaśnił powodowy określenia wartości odtworzeniowej nieruchomości przy zastosowaniu podejścia kosztowego, sposób ustalenia i wyceny części składowych nieruchomości. Biegły wyjaśnił też wpływ cechy "powierzchnia" na wartość nieruchomości o przeznaczeniu drogowym wskazując, że ta cecha ma 25% wpływ na ceny nieruchomości.

Minister wskazał, że 6 nieruchomości przyjętych do porównań ma różne powierzchnie, a ceny nieruchomości o zbliżonych powierzchniach nie świadczą o tym, że powierzchnia nieruchomości w sposób bezpośredni przekłada się na jej cenę. Biegły dostrzegł różnice w powierzchni nieruchomości i odpowiednio je skorygował.

Jeżeli chodzi o operat szacunkowy z dnia [...] czerwca 2015 r. wykonany na zlecenie Prezydenta Miasta [...] organ odwoławczy wskazał, że wątpliwości budzi zbadanie przez rzeczoznawcę majątkowego rynku nieruchomości podobnych. Minister nie zgodził się ze stanowiskiem rzeczoznawcy majątkowego E. M., co do tego, że nieruchomości komercyjne położone przy ul. [...],[...],[...] (obręb [...]) nie spełniają kryterium "podobieństwa" do nieruchomości wycenianej. Zdaniem organu odwoławczego, nieruchomości porównawcze z obrębu nr [...], przyjęte przez biegłego M. W. nie różnią się zasadniczo, co do ich lokalizacji z nieruchomością wycenianą. W obrębie [...] niektóre nieruchomości osiągały ceny niższe (nr 4). Różnice w lokalizacji zostały zaś odpowiednio skorygowane. Otoczenie nieruchomości porównawczych i nieruchomości wycenianych jest zbliżone. Także odległość szacowanej nieruchomości od drogi krajowej nr [...] nie jest drastycznie większa. Biegły wykazał zatem, że cel wywłaszczenia, w części przeznaczonej pod usługi, nie zwiększa wartości nieruchomości, a zatem jej wartość prawidłowo została określona na podstawie nieruchomości o przeznaczeniu zgodnym z jej dotychczasowym, czyli usługowym. A zatem kontroperat szacunkowy nie mógł podważyć ustaleń wyceny biegłego M. W.

Mając na uwadze to, że decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju zmienił decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. o zrid, która z tym dniem stała się ostateczna, organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie jej pkt 2 i w tym zakresie orzekł o zobowiązaniu do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji odwoławczej.

Od decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Prezydent Miasta [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., jako naruszających prawo, w szczególności art. 134 ust. 1 ugn i § 36 rozporządzenia; 2) przeprowadzenie dowodu z opinii rzeczoznawcy majątkowego E. M. z dnia [...] czerwca 2015 r. na okoliczność wartości rynkowej szacowanej nieruchomości; 3) zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w operacie szacunkowym z dnia [...] października 2014 r. rzeczoznawca majątkowy w segmencie nieruchomości drogowych nie wyjaśnił powodów przyjęcia tak dużego znaczenia dla cech: lokalizacja – waga 70% i sąsiedztwo - waga 30 % i dlaczego cecha lokalizacja występuje w dwóch wariantach, a cecha sąsiedztwo w trzech wariantach. W ocenie skarżącego, wyjaśnienia wymaga gradacja cechy lokalizacja, ponieważ prowadzi ona do zniekształcenia wysokości czynników korygujących. Wyjaśnienia wymaga też gradacja w obrębie skali "dobra" w cesze "lokalizacja", skoro biegły kwalifikuje w tej skali nieruchomości położone w strefie centralnej, śródmiejskiej i w dalszej strefie.

Zdaniem Prezydenta Miasta [...], także wybór jako transakcji porównawczej działki przy ul. [...] powinien zostać przez organ wyjaśniony, skoro nieruchomość ta w planie została przeznaczona pod ulicę zbiorczą, nie zaś główną, jak nieruchomość wyceniana. Biegły nie wskazał klasy dróg pod które zostały przewidziane działki porównawcze, co uniemożliwia ocenę "podobieństwa" działek porównawczych do nieruchomości wycenianej. Nie zostały też wyjaśnione powody odrzucenia przez biegłego dwóch pozostałych ulic zbiorczych – [...] i [...]. Wyjaśnienia wymaga więc jakimi względami kierował się organ akceptując stanowisko rzeczoznawcy.

Dodatkowo skarżący zarzucił, że rzeczoznawca wybierając do porównań nieruchomości drogowe nie odrzucił transakcji o najwyższej cenie, a odrzucił te o cenach najniższych.

Tabela V.4.2. zawierająca poprawki kwotowe jest sporządzona nieprawidłowo. Suma poprawek kwotowych nie zgadza się z wyliczoną deltą oraz przyjętymi wartościami cech. Nie znajduje także uzasadnienia zastosowanie ekstrapolacji, ponieważ z operatu szacunkowego nie wynika, aby szacowane nieruchomości wykraczały swoją wartością, z uwagi na cechy rynkowe, poza warunki brzegowe.

Zdaniem skarżącego, przyjęte w segmencie drogowym nieruchomości porównawcze przy ul. [...],[...] i [...] nie są podobne do wycenianej, z uwagi na znaczne różnice w ich powierzchni.

Skarżący zwrócił uwagę, że w operacie z dnia [...] października 2014 r. biegły ustalił, że ceny nieruchomości usługowych i usługowo-produkcyjnych wahają się w przedziale od [...] zł do [...] zł za 1m2. Natomiast rzeczoznawca majątkowy E. M. ustaliła, że ceny nieruchomości o funkcji komercyjnej kształtują się od [...] zł do ok. [...] zł za 1m2, natomiast drogowych osiągają ceny w przedziale [...] zł do ok. [...] zł za 1m2. Wobec tego należało zastosować tzw. zasadę korzyści i określić wartość szacowanej nieruchomości z uwzględnieniem rynku nieruchomości komercyjnych. Prezydent Miasta [...] zwrócił też uwagę, że w kontroperacie szacunkowym [...] wynosi [...] zł, co znacznie odbiega od wartości wskazanej w operacie szacunkowym z dnia [...] października 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Sąd zauważa, że na etapie postępowania odwoławczego pojawiły się istotne wątpliwości dotyczące prawidłowości wyceny z dnia [...] października 2014 r. sporządzonej na zlecenie organu przez rzeczoznawcę majątkowego M. W. Wątpliwości te ujawniły się po złożeniu przez Prezydenta Miasta [...] kontroperatu z dnia [...] czerwca 2015 r. sporządzonego przez E. M. na zlecenie odwołującego się.

Analiza obu operatów szacunkowych ujawniła szereg istotnych rozbieżności pomiędzy ustaleniami przyjętymi przez rzeczoznawców majątkowych i ich wnioskami wyciągniętymi z poczynionych ustaleń w postaci określonej wartości szacowanej nieruchomości.

W operacie z 2014 r. biegły ustalił, że sporna nieruchomość położona jest w strefie śródmiejskiej [...]. Przed wywłaszczeniem przeznaczona była w części pod drogę główną, a w części pod teren usług. Wobec tego określił dwa rodzaje rynku właściwego dla obu tych przeznaczeń. Jako pierwszy biegły określił rynek nieruchomości gruntowych, niezabudowanych, przeznaczonych pod inwestycje drogowe z okresu październik 2012 r.-wrzesień 2014 r. Biegły ustalił, że na rynku lokalnym ceny nieruchomości drogowych zawierają się w przedziale od [...] zł do [...] zł za 1m2 (cena średnia [...] zł za 1m2). Biegły wybrał do porównań 3 nieruchomości drogowe, podobne do wycenianej w przedziale cen [...] zł - [...] zł za 1m2 (cena średnia [...] zł za 1m2).

Wycenę części nieruchomości przeznaczonej pod drogę biegły wykonał w oparciu o przepis § 36 ust. 4 rozporządzenia biorąc pod uwagę transakcje nieruchomościami przeznaczonymi pod drogi publiczne zbiorcze i główne. Przyjął też cechy cenotwórcze i ich wagi, tj. lokalizacja – 80%, sąsiedztwo – 20%. Określając cenę części nieruchomości przeznaczonej pod drogę uzyskał wynik – [...] zł (cena [...] zł za 1m2).

Następnie biegły dokonał analizy rynku nieruchomości niezabudowanych, przeznaczonych pod zabudowę usługową i usługowo-produkcyjną. Biegły ustalił, że ceny na tym rynku są zróżnicowane, wahają się w przedziale od [...] zł do ponad [...] zł za 1m2. Biegły wybrał do porównań 6 nieruchomości podobnych do wycenianej z lat 2013-2014, których ceny zawierały się w przedziale od [...] zł do [...] zł za 1m2 (cena średnia [...] zł za 1m2). Wśród 6 nieruchomości porównawczych biegły wybrał 4 położone przy ul. [...],[...] i [...]. Wycenę części nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę usługową biegły wykonał biorąc pod uwagę transakcje nieruchomościami przeznaczonymi na tego rodzaju cele. Biegły przyjął cechy cenotwórcze i ich wagi, tj. lokalizacja – 50%, warunki techniczno-użytkowe – 25% i powierzchnia działki – 25%. Określając cenę części nieruchomości zajętej pod zabudowę usługową uzyskał wynik – [...] zł (cena [...] zł za 1m2). Łączna wartość gruntu wyniosła [...] zł.

Z kolei w przedłożonym przez Prezydenta Miasta [...] operacie z 2015 r. rodzaj rynku określono jako: transakcje nieruchomościami nabywanymi na cele komercyjne (produkcyjne, usługowe, pokrewne) oraz nieruchomościami nabywanymi na cele modernizacji lub budowy dróg publicznych – zabudowane i niezabudowane z lat 2013-2015. Rzeczoznawca majątkowy ustaliła, że w bliskim sąsiedztwie wycenianej nieruchomości ceny nieruchomości komercyjnych wynoszą od [...] zł do [...] zł za 1m2, a ceny nieruchomości drogowych od [...] zł do [...] zł za 1m2. Z tym, że rzeczoznawca zaznaczyła, że na rynku lokalnym widoczna jest jeszcze jedna grupa nieruchomości komercyjnych, których ceny jednostkowe zawierają się w przedziale od [...] zł do [...] zł za 1m2. Jednakże rzeczoznawca stwierdziła, że nieruchomości te nie spełniają kryterium "podobieństwa" do nieruchomości wycenianej. Zlokalizowane są przy ul. [...],[...] i [...] w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej nr [...] w strefie śródmiejskiej, w otoczeniu terenów przemysłowych o wysokim stopniu zainwestowania, gdy tymczasem nieruchomość wyceniana jest położona w strefie peryferyjnej przy drodze nie będącej główną arterią komunikacyjną, w sąsiedztwie zabudowy handlowo-usługowej oraz mieszkaniowej jednorodzinnej.

Rzeczoznawca stwierdziła następnie, że przeznaczenie części szacowanej nieruchomości zgodnie z celem wyceny powoduje zwiększenie jej wartości wobec tego wartość całej nieruchomości określono w oparciu o tereny komunikacyjne stosując tzw. zasadę korzyści z art. 134 ust. 4 ugn.

Dokonując wyceny przedmiotowej nieruchomości w oparciu o rynek nieruchomości drogowych rzeczoznawca majątkowy wybrała do porównań 4 nieruchomości drogowe, podobne do wycenianej z lat 2013-2015 w przedziale cen od [...] zł - [...] zł za 1m2 (cena średnia [...] zł za 1m2). Rzeczoznawca przyjęła cechy cenotwórcze i ich wagi, tj. lokalizacja ogólna – 60%, otoczenie bezpośrednie – 40%. Określając cenę gruntu uzyskała wynik – [...] zł (cena [...] zł za 1m2).

Analiza treści powyższych wycen wskazuje zatem, że rzeczoznawcy majątkowi w różny sposób podeszli do wyceny nieruchomości mającej przed wywłaszczeniem przeznaczenie drogowo-usługowe. W pierwszym operacie podzielono szacowaną nieruchomość niejako na dwie części dobierając do każdej z tych części rynek nieruchomości porównawczych o rodzajowo tym samym przeznaczeniu. W drugiej wycenie uznano natomiast, że skoro część nieruchomości ma przeznaczenie drogowe, to całą nieruchomość należy wycenić w oparciu o nieruchomości porównawcze drogowe. W pierwszej wycenie biegły ocenił, że na rynku nieruchomości usługowych i usługowo-produkcyjnych ceny są wyższe, niż nieruchomości drogowych. Z kolei w drugim operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy wyciągnął wniosek przeciwny wskazując, że ceny nieruchomości drogowych są wyższe, niż nieruchomości komercyjnych (usługowych, produkcyjnych, pokrewnych) i zastosował tzw. zasadę korzyści.

Poza tym w drugim operacie rzeczoznawca majątkowy zanegował jako podobne nieruchomości porównawcze zlokalizowane przy ulicach [...],[...] i [...], gdy tymczasem biegły w pierwszym operacie przyjął jako 4 nieruchomości porównawcze nieruchomości zlokalizowane właśnie przy tych ulicach, traktując je jako podobne.

W obu operatach szacunkowych rzeczoznawcy majątkowi różnie ocenili lokalizację szacowanej nieruchomości. W pierwszym operacie biegły ocenił, że nieruchomość leży w strefie śródmiejskiej [...], natomiast w drugim operacie szacunkowym rzeczoznawca wskazał, że sporna nieruchomość położona jest w północno-wschodniej (peryferyjnej) części [...], a zatem istnieją pomiędzy rzeczoznawcami majątkowymi rozbieżności, które mogły mieć znaczenie przy doborze nieruchomości "podobnych" oraz ustaleniu wagi cechy cenotwórczej "lokalizacja".

Wobec tego wartość gruntu spornej nieruchomości określona przez każdego z rzeczoznawców majątkowych znacznie się różni (operat z 2014 r. – [...] zł, operat z 2015 r. – [...] zł). Różnica pomiędzy wartościami gruntu jest duża, ponieważ wynosi [...] zł.

Mając na uwadze powyższe trzeba wskazać, że zgodnie z art. 157 ust. 2 ugn sporządzenie przez innego rzeczoznawcę majątkowego wyceny tej samej nieruchomości w formie operatu szacunkowego nie może stanowić podstawy oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego. Zatem jeżeli w sprawie organ odwoławczy dysponował dwoma rozbieżnymi operatami szacunkowymi, wówczas jeden operat nie mógł być podstawą do oceny prawidłowości sporządzenia drugiego operatu szacunkowego. W takiej sytuacji trzeba mieć na uwadze, że oceny prawidłowości operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie organu może dokonać jedynie organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych (art. 157 ust. 1 ugn). Skoro pomiędzy złożonymi dla niniejszej sprawy operatami szacunkowymi były istotne różnice, dotyczące przyjętych ustaleń, określonej wartości nieruchomości w ramach tożsamości przyjętych metod szacowania i zastosowanych podejść w wycenie nieruchomości, konieczne było wystąpienie przez organ odwoławczy do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę prawidłowości sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego na zlecenie organu.

Sąd zwraca uwagę, że postępowanie o odszkodowanie za nieruchomości nabyte przez podmiot publicznoprawny na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2031 ze zm.) prowadzone jest przez organ z urzędu. Wobec tego także na organie odwoławczym spoczywa obowiązek podejmowania czynności z urzędu lub na wniosek strony niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 Kpa).

Zdaniem Sądu, w sytuacji istnienia szeregu wątpliwości, co podstawowych danych zawartych w treści operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego M. W. zaistniała podstawa do wystąpienia przez organ odwoławczy do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę prawidłowości operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie organu.

W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury i Budownictwa naruszył w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przepisy art. 7, art. 77 § , art. 136 i art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, ponieważ nie dostrzegł tego, że w sprawie odszkodowawczej zostały zgromadzone jako dowody w sprawie dwa operaty szacunkowe istotnie różniące się między sobą w zakresie przyjętych przez rzeczoznawców ustaleń i określonej wartości nieruchomości, co ujawniło zasadnicze wątpliwości, co do prawidłowości wyceny sporządzonej na zlecenie organu, których to wątpliwości Minister Infrastruktury i Budownictwa nie mógł usunąć bez uzyskania opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

W ponownie prowadzonym postępowaniu Minister Infrastruktury i Budownictwa wyjaśni w pierwszej kolejności, czy operat szacunkowy z dnia [...] października 2014 r. nadal zachowuje aktualność w rozumieniu art. 156 ust. 4 ugn. Jeżeli biegły rzeczoznawca majątkowy potwierdzi jego aktualność, to organ odwoławczy wystąpi do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę prawidłowości wskazanego wyżej operatu szacunkowego. W zależności od okoliczności organ odwoławczy podejmie w sprawie dalsze czynności lub wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami z art. 107 § 3 Kpa.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 i art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.