Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 514/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 i 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2  ust. 3,  par. 18  ust. 1  pkt 2  lit. b,  par. 19  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: art. 8  ust. 5
journal: Dz.U. 2006 nr 225 poz 1635
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat D. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. D. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych.


UZASADNIENIE

Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyroku z dnia 27 sierpnia 2008 r., oddalającego skargę M. C., postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 listopada 2008 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., jako pełnomocnika wyznaczono adwokat D. P., której skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa. Adwokat, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrot opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł jako niezbędnego udokumentowanego wydatku.

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie uwzględniając jednak żądania zwrotu wydatków w zakresie dotyczącym opłaty 17 zł. Od tego orzeczenia adwokat wniosła sprzeciw.

Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. wezwano adwokat D. P. do przedłożenia oryginału dowodu zapłaty opłaty skarbowej w kwocie 17 zł z tytułu złożenia dokumentu pełnomocnictwa w niniejszej sprawie. Wezwanie zostało wykonane w terminie.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd, mając na uwadze zebrany materiał, uzupełniony o oryginał dowodu zapłaty opłaty skarbowej, ponownie rozpoznał zatem wniosek strony o przyznanie jej wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Stosownie do art. 250 powołanej ustawy procesowej, wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł.

Stawka minimalna w przedmiotowej sprawie, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.937 zł, została określona w § 6 pkt 3 powołanego rozporządzenia na kwotę 600 zł.

W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 450 zł, podwyższone, stosownie do § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług – 99 zł.

Odnośnie opłaty skarbowej w kwocie 17 zł należy zwrócić uwagę, że pierwotnie adwokat załączyła do złożonego dokumentu pełnomocnictwa jedynie potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zaświadczenia, z którego wynika uiszczenie tej opłaty w Gminie W.. Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. nr 225, poz. 1635 ze zm.) adwokat, radca prawny, doradca podatkowy oraz rzecznik patentowy mogą składać w sądzie, organie administracji rządowej lub samorządowej albo podmiocie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, uwierzytelnioną przez siebie kopię dowodu zapłaty opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego udzielenie im pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii. Sąd, organ administracji rządowej lub samorządowej albo podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 2, może, w razie wątpliwości, żądać przedłożenia oryginału dowodu zapłaty.

Ponadto należy zauważyć, iż stosownie do § 19 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Oznacza to jednak, że obowiązkiem Sądu przyznającego pełnomocnikowi zwrot kosztów w zakresie poniesionych wydatków jest uprzednia ocena czy wydatki te miały charakter niezbędny oraz celowy.

Z uwagi na powzięte przez Sąd wątpliwości dotyczące przedłożonej kserokopii dokumentu zapłaty, Sąd, na podstawie art. 8 ust. 5 zd. 2 ustawy o opłacie skarbowej, skorzystał z upoważnienia do żądania przedłożenia oryginału stosownego dokumentu. Dopiero wykonanie tego zarządzenia przez pełnomocnika pozwoliło na jednoznaczne przypisanie tej opłaty jako uiszczonej od złożenia dokumentu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 514/08, upoważniając do przyznania zwrotu kosztów w tym zakresie.

Wobec powyższego i na podstawie powołanych przepisów Sąd postanowił jak w sentencji.