Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 308/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na akt Starosty K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]r. A. K. zwrócił się do Starosty K. z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł tytułem niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...], zarejestrowanego w dniu [...]r. pod nr rejestracyjnym [...].

W dniu [...]r. A. K. zostało doręczone pismo Starosty K. z dnia [...]r. nr [...], stanowiące negatywną odpowiedź na powyższy wniosek.

Pismem z dnia [...]r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Starosty K., skargę na powyższy akt, podważając zasadność odmowy zwrotu pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu.

Po przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę, skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił do Starosty Kłobuckiego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący poinformował, że w dniu [...]r. wezwał Starostę K. do zwrotu kwoty uiszczonej przez niego za kartę pojazdu. Starosta poinformował go o braku podstaw do zwrotu kwoty 425 zł i pouczył o prawie wniesienia odwołania do WSA w Gliwicach. Pouczenie to przewidywało skargę do sądu administracyjnego a nie uprzednie wezwanie do usunięcia naruszeń prawa. Tym samym skarżący wnosi o rozpoznanie skargi, skoro o obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa dowiedział się z wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy zatem do sprawy z zakresu administracji publicznej, odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Starosty K. z dnia [...]r., nr [...]stanowi więc akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akt Starosty K. o odmowie zwrotu żądanej opłaty było zatem, po doręczeniu pisma z dnia [...]r., wystąpienie przez skarżącego do tego organu w terminie 14 dni z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżący nie dopełnił tej czynności. Wskazać, należy, iż znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pismo skarżącego z dnia [...]r. stanowi wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu i zostało ono wniesione do organu przed zajęciem przez niego stanowiska zawartego w akcie z dnia [...]r., będącym przedmiotem skargi. Nie stanowi wobec tego wezwania w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a.

W świetle wskazanych okoliczności skarga A. K. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

Należy podkreślić, że skarżący zastosował się do zawartego w zaskarżonym akcie pouczenia co do sposobu i terminu wniesienia skargi. Jednakże pouczenie Starosty K. było oczywiście błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w tym przypadku w sposób odmienny określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. M.in. tej treści pouczenie winno się było znaleźć w zaskarżonym akcie.

Uwzględniając tę okoliczność należy zauważyć, że fakt odrzucenia skargi

z powodu niedokonania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu skargi na ten sam akt przez tę samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. Błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Aczkolwiek w przepisie art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiącym o tej zasadzie, mowa jest o pouczeniu zawartym w decyzji, to nie może być jednak kwestionowane, że regulacja ta dotyczy również innych niż decyzja aktów i czynności z zakresu administracji publicznej.

Z uwagi na upływ czternastodniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżący zamierzając zaskarżyć do sądu administracyjnego akt odmowny Starosty K. z dnia [...]r. wraz z wezwaniem winien złożyć do Starosty wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony stanowi podstawę do przywrócenia terminu przez organ – art. 58 § 1 kpa). Po wyczerpaniu zaś tego środka w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. otworzy się dopiero możliwość skutecznego wniesienia skargi do tutejszego Sądu na akt Starosty K. z dnia [...] r.