Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 648/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skarg K. K. i M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.:

1. na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", orzekło o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z [...] lutego 2008 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej - modernizacji ciągu ulicy [...] na odcinku [...] oraz

2. na podstawie art. 134 K.p.a. orzekło o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano m. in. na następujące uwarunkowania faktyczne i prawne sprawy:

- decyzja z [...] lutego 2008 r. została doręczona stronom 26 marca 2008 r. w trybie art. 49 K.p.a., stąd czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął 9 kwietnia 2008 r.;

- odwołanie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostało wniesione przez K. K., M. L., P. K., W. K., A. J., K. J., E. J., A. K. i M. M. dopiero 7 maja 2012 r.,

- Wnioskodawcy nie uzasadnili wniosku, tj. nie podali okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a także nie podali dnia ustania przyczyny jego uchybienia, co zgodnie z art. 58 § 1 i 2 K.p.a. nie pozwala na przywrócenie terminu.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wnieśli K. K., M. L., P. K., W. K., A. J., K. J., E. J., A. K. i B. D.

Skargi P. K., W. K., A. J., K. J., E. J., A. K. i B. D. zostały prawomocnie odrzucone przez Sąd.

Skarżący K. K. i M. L. zarzucili zaskarżonemu postanowieniu, że wydający je organ:

- nie wezwał ich do uzupełnienia wniosku o podanie przyczyn uchybienia terminu, przez co bezpodstawnie orzekł o odmowie jego przywrócenia,

- nie wyjaśnił podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w tym nie przytoczył przepisów prawa, na których je oparto oraz nie przypisał ich do stanu faktycznego sprawy,

- nie dokonał dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy,

naruszając art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 15, art. 64, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a.

Skarżący ponadto podnieśli, że obwieszczenie o wydaniu decyzji nie zostało doręczone im indywidualnie, a wywieszenie go w Urzędzie W. nastąpiło w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nim (brak informacji o wywieszeniu, duża liczba obwieszczeń).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie (k. 346) Skarżący K. K. poparł skargę i podniósł, że o wydaniu decyzji nie obwieszczono prawidłowo, gdyż brak było informacji w miejscach publicznie dostępnych, np. na przystankach autobusowych i innych tego rodzaju miejscach, a taka praktyka stosowana jest w całej Polsce.

Skarżący M. L. poparł skargę i podniósł, że nie mógł się odwołać od decyzji z takich samych powodów jak Skarżący K. K. Wskazał, że przyczyną niewniesienia przez niego odwołania było przymusowe zamknięcie go w zakładzie psychiatrycznym [...] lutego 2012 r., kiedy to dowiedział się o wydaniu decyzji z 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Sąd podziela stanowisko organu administracji, że nie było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji środowiskowej.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje:

- podnoszona w skardze okoliczność, że organ administracji nie wezwał Skarżących do podania przyczyn uchybienia terminu, nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy, ponieważ Skarżący ani w samej skardze ani w trakcie postępowania sądowego (w tym - na rozprawie) - poza zarzutami dosyć ogólnej natury, odnoszącymi się do praktycznej niemożności śledzenia treści dużej ilości wywieszanych obwieszczeń w Urzędzie W. i braku informacji o ich wywieszeniu - nie przywołali przyczyn mogących mieć znaczenie, w kontekście ewentualnego uwzględnienia ich wniosku; jednocześnie należy wskazać, że zarzut naruszenia przepisów postępowania może być przyczyną uchylenia skarżonego aktu wyłącznie, gdy dane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

- nie jest zasadny zarzut niewyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w tym nieprzytoczenia przepisów prawa, na których je oparto oraz nieprzypisania ich do stanu faktycznego sprawy; zgodnie z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a. uzasadnienie prawne postanowienia powinno zawierać m. in. wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa; uzasadnienie prawne to wytłumaczenie, dlaczego zastosowano dany przepis - wykazanie, że rozstrzygnięcie jest wynikiem zastosowania normy prawnej do danego stanu faktycznego (samo przywołanie treści przepisu, bez odniesienia się do stanu faktycznego sprawy, nie spełnia warunków uzasadnienia prawnego); w tym kontekście należy podnieść, że organ administracji w zaskarżonym postanowieniu co do zasady uwzględnił wymogi uzasadnienia prawnego, podając nie tylko przepisy mające zastosowanie i ich treść, ale również wskazując na niezbędne w zakresie rozpatrywania wniosku elementy stanu faktycznego (np. okoliczność doręczenia stronom decyzji w trybie art. 49 K.p.a. 26 marca 2008 r.); choć uzasadnienie jest krótkie i dość lakoniczne (nie wskazano np. że okoliczność doręczenia decyzji w powyższym dniu wynika z zawartej na zawiadomieniu o wydaniu decyzji informacji o wywieszeniu jej na tablicy ogłoszeń Urzędu W. 12 marca 2008 r. na 14 dni), to jednak zawiera wszystkie niezbędne z powyższego punktu widzenia elementy; pamiętać należy, że organ administracji rozpatrywał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie zaś samo odwołanie, stąd powinien uwzględniać jedynie elementy stanu faktycznego relewantne z punktu widzenia rozpatrzenia takiego wniosku (poza sferą zainteresowania organu pozostają na tym etapie sprawy elementy stanu faktycznego, mogące mieć wpływ na ewentualne uchylenie decyzji);

- zgodnie z art. 59 § 2 K.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania; oznacza to, że od rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia; niezasadny jest więc zarzut niedokonania dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia okoliczności podniesione przez Skarżących na rozprawie:

- art. 49 K.p.a. stanowi o zawiadomieniu stron o decyzji przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania; spójnik "lub" oznacza alternatywę łączną, polegającą na możliwości zastosowania wyłącznie jednego ze sposobów zawiadomienia (przez obwieszczenie bądź przez zawiadomienie w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania) albo ich obu; w tej sytuacji zawiadomienie jedynie przez obwieszczenie w Urzędzie W., mimo zrozumiałych trudności w możliwości faktycznego zapoznania się z nim było zgodne z prawem, bez konieczności umieszczenia zawiadomienia poza siedzibą urzędu (np. na przystankach autobusowych);

- zamknięcie Skarżącego M. L. w zakładzie psychiatrycznym [...] lutego 2012 r. nie mogło mieć żadnego wpływu na uchybienie przez niego terminu do wniesienia odwołania od decyzji doręczonej stronom w trybie art. 49 K.p.a. już w 2008 r.

Wobec tego nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.