Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 144/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Barbary Gebel od rozpoznania jego skargi na bezczynność Burmistrza w przedmiocie nadania biegu sprawie postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] J.C. złożył wniosek o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Barbary Gebel "z dalszego rozpoznawania sprawy skarżącego w tym również sprawy niniejszej".

Jak wynika z akt sprawy, sędzia WSA Barbara Gebel złożyła pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczyła, iż nie istnieją ani przesłanki wymienione

w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", ani też okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznanej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 18 § 1 P.p.s.a. enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowania zawartego w art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami

co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67).

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją przyczyny obligatoryjnego wyłączenia wskazanego sędziego w trybie art. 18 P.p.s.a., jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a.

Z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Barbarę Gebel wynika, że między ww. sędzią, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłącznie. Wyjaśnienie to nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie.

Ponadto J.C. w uzasadnieniu wniosku nie wskazał żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziego w trybie art. 19 P.p.s.a. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego, którego dotyczy złożony wniosek, nie znajduje oparcia w aktach sprawy. Należy podkreślić, że wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta musi być przy tym realna, a nie potencjalna. Okoliczność podejmowania w toku postępowania sądowego czynności, które nie satysfakcjonują skarżącego, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. Podkreślić trzeba, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w przedmiotowej w sposób wadliwy, bez wykazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności wskazujących na jego stronniczość, nie może skutkować uwzględnieniem żądania o wyłącznie. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 192).

Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych

do uwzględnienia wniosku.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., wniosek J.C. należało oddalić.