Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 301/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2019 r.; sygn. akt I SA/Kr 971/18 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] lipca 2018 r.; nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 971/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A w K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 28 lutego 2019 r., oddalającego skargę strony na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu.

Stwierdził, że termin do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 7 marca 2019 r., natomiast pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek 20 marca 2019 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Uzasadniając wniosek podniosła, że w czasie, kiedy otworzył się i upływał termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku była w trzecim trymestrze ciąży. W czasie ciąży pełnomocnik wykonywała regularne badania, w szczególności w dniu 6 marca 2019 r. Ze względu jednak na nagłe pogorszenie samopoczucia udała się na dodatkowe badania w dniu 7 marca 2019 r. W tym samym dniu została również objęta przez szpital koordynowaną opieką nad kobietą w ciąży na III poziomie opieki perinatalnej (przewidzianej dla najcięższej patologii ciąży). W związku z wystąpieniem pierwszych oznak zbliżającego się porodu dnia 9 marca 2019 r. pełnomocnik skarżącej została umieszczona w szpitalu, gdzie 10 marca, a więc 13 dni przed planowanym terminem, urodziła dziecko. Kilka dni po wypisaniu ze szpitala u dziecka wystąpiły objawy żółtaczki, w związku z tym pełnomocnik wraz z dzieckiem trafiła do szpitala. Wypis nastąpił dopiero 19 marca 2019 r. Powyższe okoliczności w ocenie wnioskodawcy wskazują, że niedokonanie czynności procesowej w terminie nastąpiło bez winy pełnomocnika. Pełnomocnik podkreśliła, że nagłe pogorszenie samopoczucia wywołało uzasadnioną (jak wynika z dokumentacji medycznej) obawę o własny stan zdrowia, a przede wszystkim o bezpieczeństwo dziecka. Dobrem, którego uszczerbkowi należało zapobiec w sposób nagły i niespodziewany było zdrowie i życie - własne oraz dziecka. Pełnomocnik podała także, że przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero w dniu 19 marca 2019 r., czyli w momencie ostatecznego wypisania pełnomocnika skarżącej i jej dziecka ze szpitala, kiedy ustabilizowaniu uległ ich stan zdrowia.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz. 1302; dalej: ppsa), w ten sposób, że Sąd nie przywrócił skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku mimo tego, że skarżąca nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, a w szczególności w ten sposób, że Sąd niezasadnie badał kwestię uchybienia terminu i jego zawinienia u radcy prawnego, który nie występował w sprawie jako prawidłowo ujawniony pełnomocnik skarżącej;

2. art. 37 § 1 ppsa, w ten sposób, że Sąd uznał za ujawnionego w sprawie i działającego w imieniu skarżącej pełnomocnika r. pr. M. M., choć przy pierwszej czynności procesowej nie dołączył on do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, którego odpis samodzielnie poświadczył.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 i art. 87 ppsa warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.

Występując z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik powołała się na swoje nagłe pogorszenie samopoczucia spowodowane zaawansowaną ciążą i pobytem w szpitalu w ostatnim dniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek ten został złożony jeden dzień po ustaniu przyczyny uchybienia terminu, a więc w ustawowym terminie do dokonania czynności, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa.

Kryterium braku winy jako przesłanka przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2009, s. 257-258; postanowienia NSA z dnia: 8 października 2013 r., sygn. akt II GZ 549/13; 3 października 2013 r., sygn. akt I FZ 410/13; 1 października 2013 r., sygn. akt II OZ 833/13 CBOiSA).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działający w imieniu skarżącej profesjonalny pełnomocnik nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; 3 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 155/09; 9 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 468/06 CBOiSA).

W sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Nie ulega również wątpliwości Sądu, że nagłe pogorszenie stanu zdrowia pełnomocnika będącego w zaawansowanej ciąży, skutkujące koniecznością udania się do szpitala w celu przeprowadzenia dodatkowych badań, obawa o zdrowie własne oraz dziecka, jest sytuacją, która mogła uniemożliwić pełnomocnikowi dokonanie czynności procesowej w terminie.

Istotna jest jednak okoliczność, że strona skarżąca była reprezentowana przez dwóch pełnomocników - pełnomocnictwo procesowe zostało udzielone przez stronę skarżącą r. pr. A. P.-K. oraz r. pr. M. M. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, r. pr. M. M. działał w sprawie w charakterze pełnomocnika. Znajdująca się w aktach sprawy replika na odpowiedź na skargę (k.198-210) została podpisana właśnie przez r. pr. M. M., w której wskazano także, że zastępuje on stronę skarżącą, potwierdza, że działał on w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej. Do pisma tego został również dołączony dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego r. pr. M. M. Niezależnie zatem od stanu zdrowia r. pr. A. P.-K., Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku mógł być złożony w przewidzianym do dokonania tej czynności terminie przez drugiego pełnomocnika ustanowionego w sprawie.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.