Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 164/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6229 Inne o symbolu podstawowym 622
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
Treść wyniku: Odmówiono wykładni wyroku
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II GSK 164/07 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. T. U. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1171/06 w sprawie ze skargi G. T. U. S.A. w W. na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie powołania prezesa zarządu postanawia: oddalić wniosek o wykładnię wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej G. T. U. S.A. w W. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1171/06 przekazując Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawę ze skargi G. T. U. S.A. w W. na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...] w przedmiocie powołania prezesa zarządu.

Pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. Komisja Nadzoru Finansowego złożyła wniosek o wykładnię powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2007 r. We wniosku tym organ wskazał, że jego zdaniem, treść uzasadnienia wyroku rodzi wątpliwości odnoszące się do przyjętej przez Sąd wykładni pojęcia "nadzoru ostrożnościowego", o którym mowa w art. 27 ust. 3a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151 ze zm.). Zdaniem wnioskodawcy, szczególne znaczenie ma tu określenie, czy na tle powołanego wyroku z dnia 10 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że "nadzoru ostrożnościowego" nie można wiązać z zagrożeniami hipotetycznymi, lecz tylko zagrożeniami realnymi, czy też pojęcie "nadzoru ostrożniościowego", zdaniem Sądu, powinno być łączone z zagrożeniami hipotetycznymi, lecz tylko takimi, które pozostają w związku przyczynowo-skutkowym ze stwierdzonym brakiem udowodnionej znajomości języka polskiego przez kandydata na stanowisko prezesa zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wykładnię wyroku jest nieuzasadniony i jako taki podlega oddaleniu.

W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości, co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu.

Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje. Uzasadnienie wyroku z dnia 10 października 2007 r., w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zostało sformułowane w sposób jasny i nie budzący wątpliwości. Taka ocena odnosi się również do tych fragmentów uzasadnienia wyroku, do których nawiązuje w swoim piśmie z dnia 27 grudnia 2007 r. wnioskodawca, wskazując potrzebę ich dalszego wyjaśnienia.

Sąd obszernie przedstawił sposób prawidłowego rozumienia stanu zagrożenia, do jakiego należy odnosić instytucję "nadzoru ostrożnościowego", stąd przedstawienie dalszych wyjaśnień w tym zakresie musiałoby wiązać się z wprowadzeniem do uzasadnienia wyroku z dnia 10 października 2007 r. dodatkowej treści, co nie jest dopuszczalne.

Kierując się powyższymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 158 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.