Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 908/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 107 par 1 i par 3 , art. 6-8 oraz art. 77 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie : WSA Mariusz Kotulski WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2010 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. O. kwotę 457 zł ( czterysta pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] Starosta , po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...].07.2009r. - na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty nr [...] z dnia [...].04.2008 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku handlowo-usługowego (sprzedaż wielobranżowa), na części działek nr ewid. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 , 8, 9, położonych w miejscowości N. przy ul. [...], z infrastrukturą towarzyszącą (drogi manewrowe o pow. 1.750 m2 - cz. dz. nr ewid. 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ; plac parkingowy o pow. 2.930 m2 - 98 miejsc postojowych dla samochodów osobowych i 5 dla pojazdów osób niepełnosprawnych - cz. dz. nr ewid. 20, 21, 22, 24 , 25 , 26, 27, 28 , 29 , 30 , 31, 32; przebudowa kanalizacji deszczowej kolidującej z projektowaną inwestycją oraz budowa nowej kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z w/w projektowanych: placu parkingowego i dróg dojazdowych, do istniejącej kanalizacji poprzez separator koalescencyjny z osadnikiem - dz. nr ewid. jw.; ogrodzenie terenu inwestycji od strony PKP - strona północna; komunikacja wewnętrzna: wjazd - drogą jednokierunkową od strony wschodniej po cz. dz. ewid. 33 , 34, 35 , 36 wyjazd - drogą wewnętrzną jednokierunkową od strony zachodniej po cz. dz. nr ewid. 1 , 20, 12, 13 , 14, 15 , 16 , 17 , 18, 19 ), wydanej na rzecz Firmy Handlowo-Usługowej "[...]" spółka jawna.

W uzasadnieniu organ podał, że A.O. w dniu 3.06.2009r. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, zarzucając, iż została pominięta bez własnej winy w prowadzonym postępowaniu, bo przedmiotowa inwestycja bezpośrednio graniczy z jej działką nr ewid. 37 i w związku z taką lokalizacją (wzdłuż działki zaprojektowano drogę wewnętrzną, która "będzie negatywnie oddziaływać dla zdrowia i ludzi"), nieruchomość ta straci na wartości. Ponadto A.O. swój interes prawny uzasadniała ubieganiem się o zwrot wywłaszczonych nieruchomości (z treści jej pisma wynikało, że w stosunku do

części działek nr ewid. 1 i 2 objętych pozwoleniem na budowę, toczy się postępowanie o zwrot wywłaszczonych nieruchomości).

Odnosząc się do tych zarzutów organ wskazał, że działka nr ewid. 37 stanowiąca własność odwołującej się, nie jest objęta obszarem oddziaływania przedmiotowego obiektu, dlatego też skarżąca A.O. , nie jest stroną tego postępowania zgodnie z art. 28 k.p.a.. A.O. nie wskazała także przepisu prawa materialnego, z którego miałaby wywieść swój interes prawny. Organ podał, że przez obszar oddziaływania obiektu rozumie się teren wyznaczony w otoczeniu obiektu na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Realizacja przedmiotowej inwestycji nie narusza przepisów prawa materialnego, w wyniku której mogłoby nastąpić ograniczenie w swobodnym korzystaniu z w/w nieruchomości - działki nr ewid. 37 , sąsiadującej z projektowaną budową. Inne wniesione przez skarżącą uwagi lub zastrzeżenia nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Poruszona przez skarżącą sprawa zwrotu wywłaszczonej nieruchomości (części działek nr ewid. 1 i 2 ) jest bezprzedmiotowa - postępowanie w tej sprawie zostało zakończone. Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi oraz z normami obowiązującymi w budownictwie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A.O. , zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, które legły u podstaw wydanej decyzji, a także złamanie naczelnej zasady k.p.a. o udziale strony w postępowaniu administracyjnym, podważenie zaufania do organów państwa oraz złamanie zasady prawdy obiektywnej. Organ pominął także fakt, że nieruchomość stanowiąca własność jej matki została wywłaszczona na cele publiczne a nie na cele prywatnej firmy.

Decyzją z dnia [...] maja 2010r., znak: [...] Wojewoda , działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. Nr 156 póz. 1118 z 2006r.) i art. 138 § 1 pkt 1, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając powyższe organ podał, że analiza akt nie wykazała uchybień w postępowaniu przeprowadzonym przez Starostę N. W szczególności Starosta N. , zgodnie z przywołaną przez odwołującą się zasadą prawdy obiektywnej, dokonał szczegółowej analizy w celu ustalenia, czy skarżąca posiada przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu i czy w związku z tym należy zapewnić jej czynny udział w każdym stadium postępowania. Wbrew podnoszonym

przez odwołującą zarzutom, organ l instancji przed wydaniem decyzji odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, szczegółowo wyjaśnił, w jaki sposób ustalony został obszar oddziaływania, na podstawie którego określono katalog stron postępowania oraz wykazał dlaczego ustalono, iż działka A.O. nie znalazła się (zarówno w postępowaniu pierwotnym jak i w postępowaniu wznowieniowym) w tym obszarze, a zatem dlaczego nie było podstaw do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu swojej decyzji organ l instancji wskazał m.in., że działki inwestora i sąsiednie nieruchomości, w tym również działka skarżącej położone są na terenie gdzie nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...), działka skarżącej nr ewid. 37 , według wypisu z rejestru gruntów (...) została zakwalifikowana jako użytek "łąki trwałe; nie została dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy - dlatego też nie stanowi ona jeszcze działki budowlanej i nie podlega przepisom, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (odległości określone w tych przepisach - jako minimalne, mają odniesienie w stosunku do działek budowlanych).

Inwestycja w zaprojektowanej odległości liczonej od ściany szczytowej do granicy działki wnioskującej, nie spowoduje ograniczeń w ewentualnej przyszłej budowie, zgodnego z przepisami prawa, budynku na działce skarżącej. Natomiast odnośnie zarzutu wzmożonego ruchu samochodów na parkingu, organ odwoławczy wyjaśnił, iż nieruchomość skarżącej nie sąsiaduje z częścią parkingową inwestycji, a odległości pomiędzy parkingiem a tą nieruchomością w sposób znaczny przekraczają dopuszczone prawem odległości.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła A.O. powtarzając zarzuty zgłaszane w odwołaniu, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością : uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a.

Skarga jest nieuzasadniona ale z innych przyczyn niż w niej wskazane.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 201Or., znak: [...] Wojewody , jak też decyzji organu l instancji - z dnia [...] lutego 201Or. znak: [...] Starosty N. uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody narusza przepis postępowania - art. 107§3k.p.a. w zakresie podstawy prawnej i faktycznej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty nr [...] z dnia [...].04.2008 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku handlowo-usługowego (sprzedaż wielobranżowa), na części działek nr ewid. 1, 2 , 3, 4, 5, 28, 7 8, 9 , położonych w miejscowości N. przy ul. [...] , z infrastrukturą towarzyszącą (drogi manewrowe o pow. 1.750 m2 - cz. dz. nr ewid. 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 , 17, 18, 19 ; plac parkingowy o pow. 2.930 m2 - 98 miejsc postojowych dla samochodów osobowych i 5 dla pojazdów osób niepełnosprawnych - cz. dz. nr ewid. 20, 21, 22, 24 , 25 , 26, 27, 28 , 29 , 30 , 31, 32 ; przebudowa kanalizacji deszczowej kolidującej z projektowaną inwestycją oraz budowa nowej kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z w/w projektowanych: placu parkingowego i dróg dojazdowych, do istniejącej kanalizacji poprzez separator koalescencyjny z osadnikiem - dz. nr ewid. jw.; ogrodzenie terenu inwestycji od strony PKP - strona północna; komunikacja wewnętrzna: wjazd - drogą jednokierunkową od strony wschodniej po cz. dz. ewid. 33, 34, 35, 36 , wyjazd - drogą wewnętrzną jednokierunkową

od strony zachodniej po cz. dz. nr ewid. 1, 2 , 12 , 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ), wydanej na rzecz Firmy Handlowo-Usługowej "[...]" spółka jawna - ponieważ ustalił, że skarżącej nie przysługiwałby przymiot strony w tym postępowaniu. Wskazał, że działka skarżącej nr 37 nie leży w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, ponadto skarżąca nie wskazała przepisu prawa materialnego z którego mogłaby wywieść swój interes prawny oraz że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz z normami obowiązującymi w budownictwie.

Decyzja organu odwoławczego narusza wymogi prawidłowo sporządzonej decyzji. Przepis art. 107§1 k.p.a. określa strukturę decyzji administracyjnej a § 3 wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji. Zgodnie z art.107§3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zaskarżona decyzja takich wymogów nie spełnia ponieważ jest ogólnikowa. Organ odwoławczy rozpatrując i rozstrzygając ponownie sprawę mógł uściśnić stan faktyczny sprawy. Organ odwoławczy nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Nie wyjaśnił czy projektowany przedmiotowy budynek wraz z infrastrukturą techniczną mógłby oddziaływać na sposób zagospodarowania działki sąsiedniej stanowiącej własność skarżącej nr 37 . Samo stwierdzenie że "inwestycja w zaprojektowanej odległości liczonej od ściany szczytowej do granicy działki wnioskującej, nie spowoduje ograniczeń w ewentualnej przyszłej zabudowie, zgodnie z przepisami prawa, budynku na działce sąsiedniej"- jest niewystarczające Są to twierdzenia lakoniczne i ogólnikowe nie poparte zgodnością takich ustaleń z konkretnymi przepisami prawa. Niewątpliwie działka skarżącej może być w przyszłości zagospodarowana, dlatego organ powinien był dokładnie ustalić i wyjaśnić czy nie tylko projektowany przez inwestora budynek handlowo-usługowy, ale też infrastruktura, mogłyby oddziaływać na sposób zagospodarowania działki skarżącej. Organ nie wyjaśnił czy nie doszło do naruszenia przepisów odległościowych od nośnie, całej infrastruktury technicznej. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że: "odległości pomiędzy parkingiem a tą nieruchomością (skarżącej) w sposób znaczny przekraczają dopuszczone prawem odległości" są niewystarczające.

Organ nie ocenił odległości usytuowania np. dróg manewrowych, placu parkingowego, kanalizacji, komunikacji wewnętrznej ( wyjazd, wjazd), usytuowania śmietników itp. Organ nie wskazał konkretnych przepisów prawa które uzasadniałyby stanowisko organu. Decyzja administracyjna powinna być wyczerpująca a ustalony stan faktyczny sprawy powinien mieć odniesienie w zastosowanych przepisach prawa wraz z ich wyjaśnieniem, o czym mowa w przepisie art. 107§1 i § 3 k.p.a. Tych elementów nie miała zaskarżona decyzja Wojewody , a zatem organ ten naruszył przepis postępowania art. 107§3 k.p.a. w zakresie ustalenia podstawy faktycznej i prawnej, co mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe uchybienia postępowania administracyjnego doprowadziły też do naruszenia przepisu art. 7 k.p.a. statuującego jedną z naczelnych zasad postępowania tj. zasadę ustalenia prawdy obiektywnej. W ocenie Sądu tak przeprowadzenie postępowania wyjaśniające przez organ odwoławczy nie doprowadziło do rzeczywistego ustalenia stanu faktycznego sprawy, zgodnie z zasadą ustalenia prawdy obiektywnej.

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy - Wojewoda ponownie rozpatrują sprawę powinien wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy.

Odnośnie zarzutów podniesionych w skardze to na obecnym etapie postępowania nie jest możliwe ustosunkowanie się do nic przez Sąd, ponieważ postępowanie administracyjne wymaga uzupełnienia. Kontrola Sadu następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z dnia 10.02.1981 r., SA 910/80,ONSA 1981 nr 1, poz.7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T.Wosia LexisNexis W-wa 2005r., str. 145, t. 14).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. l sentencji wyroku na podstawie art.145§1 pkt.1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.