Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 895/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie ze skargi J. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy pod względem ochrony gruntów rolnych p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. A. P.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy pod względem ochrony gruntów rolnych, oddalił skargę. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 29 marca 2017 r. skarżący stawił się na rozprawę i odebrał pouczenie o sposobie i terminie wystąpienia o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz złożenia skargi kasacyjnej.

W dniu 6 kwietnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 marca 2017 r., jednocześnie złożył stosowny wniosek o sporządzenie wyroku. Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, iż uchybienie terminu wynikło z niezrozumienia pouczenia. Skarżący dodał, iż czekał na informację o opłacie do odwołania do Ministerstwa do Warszawy. Wniósł o pozytywne załatwienie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Istotne jest, iż opisane warunki muszą być spełnione łącznie aby sąd uprawniony był pozytywnie rozpoznać wniosek strony. Brak jednego z elementów wyklucza uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przywrócenie terminu a jednocześnie wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 marca 2017 r., tym samym dopełnił czynności, której uchybił. Niemniej jednak skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu strona wskazuje na brak zrozumienia pouczenia, a co za tym oczekiwanie na informacje z sądu. Dostrzec jednakże trzeba, iż faktycznie skarżącemu zostało dwukrotnie zakomunikowane stosowne pouczenie o sposobie i terminie wstąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pierwsze pouczenie strona odebrała osobiście wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. We wspomnianym zawiadomieniu zamieszczone było pouczenie, stosownie do którego w przypadku oddalenia skargi, sąd sporządza uzasadnienie wyroku na pisemny wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Drugie pouczenie w tej samej kwestii odebrał skarżący na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r., w której osobiście uczestniczył. Nadto, jeżeli miał wątpliwości co do któregoś z pouczeń, to na rozprawie miał możliwość dopytania sądu i uzyskania stosownych wyjaśnień. Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym niewątpliwie wymaga od stron szczególnej staranności a przesłanka braku winy powinna być oceniana z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.

Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn.akt I OZ 91/15 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

A. P.