Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 36/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77, art. 107
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi E. K. i A. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżących E. K. i A. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2012r., [...], Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego umorzył postępowanie w związku z odwołaniem E. i A.K.od decyzji [...] z dnia [...] lipca 2012r., nr [...]umarzającej postępowanie w sprawie wydania pozwolenia konserwatorskiego na umieszczenie reklamy na ścianie kamienicy usytuowanej w [...], przy Al. [...], wpisanej do rejestru zabytków nr [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że przed organem pierwszej instancji rozpoznawano wniosek, który w świetle art. 9 ust. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003r., (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.) musi pochodzić od podmiotu, który posiada tytuł prawny do korzystania z zabytku. Następnie organ stwierdził, że odwołujący nie są stronami postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję wnieśli E.K.i A. K., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Podnieśli, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji występowała [...] sp. j. z siedzibą w [...], ale organ nie zasadnie odmówił im przymiotu strony w postępowaniu, gdy zważyć, że są wspólnikami ww. spółki, a ponadto, są współwłaścicielami nieruchomości objętej ochroną konserwatorską i objętej wnioskiem o konserwatorskie uzgodnienie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa – art. 7, 77, 107 k.p.a., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, oraz właściwego uzasadnienia decyzji.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 tej ustawy organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wskazać należy, że tylko realizując powyższe zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony.

W niniejszej sprawie, organ nie dokonał istotnych ustaleń, nie uzasadnił w zindywidualizowany sposób podjętego rozstrzygnięcia. Ograniczył się tylko do stwierdzenia - skarżącym nie przysługuje w sprawie przymiot strony. Nie wskazał okoliczności uzasadniających te tezę w niniejszej sprawie.

Rozpoznając sprawę ponownie, organ będzie miał na uwadze powyższą argumentację ale i to, że objęta odwołaniem skarżących decyzja organu pierwszej instancji była przedmiotem kontroli w postępowaniu odwoławczym w wyniku rozpoznania odwołania innego podmiotu.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270).