Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 142/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 1 i § 2, art. 83 § 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt V SPP/Wa 157/21 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi W. Z. i M. Z. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 marca 2021 r., nr PR4.8011.4.2021.GOX w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej o charakterze pieniężnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt V SPP/Wa 157/21, odrzucił sprzeciw M. Z. od postanowienia referendarza sądowego z 30 listopada 2021 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. Z. i M. Z. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej

z dnia 12 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej o charakterze pieniężnym.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 11 stycznia 2022 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) M. Z. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 listopada 2021 r. sygn. akt V SPP/Wa 157/21 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Odrzucając sprzeciw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że został on wniesiony po terminie określonym w art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Odpis postanowienia z 30 listopada 2021 r. skarżący odebrał w dniu 3 stycznia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 22 akt sądowych), zatem termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 10 stycznia 2022 r. W tych okolicznościach WSA stwierdził, że sprzeciw nadany w urzędzie pocztowym w dniu 11 stycznia 2022 r., tj. po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił zarzucam naruszenie przy jego wydaniu odpowiednich przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest art. 82 i art. 83 wyżej wymienionej ustawy, poprzez błędne przyjęcie, iż sprzeciw M. Z. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt: V SPP/Wa 157/21, o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, został wniesiony po terminie.

W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu, Sąd I instancji niesłusznie pominął fakt, iż w dniu 6 stycznia 2022 r. przypadał dzień wolny od pracy z powodu Święta Trzech Króli.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.

W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy doręczono stronie w dniu 3 stycznia 2022 r., co nie jest przez skarżącego kwestionowane.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, iż siedmiodniowy termin do jego zaskarżenia upływał w dniu 10 stycznia 2022 r. (poniedziałek), zatem zażalenie wniesione 11 stycznia 2022 r. należało odrzucić jako wniesione z uchybieniem terminu, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Stwierdzić należy, że nie ma racji strona skarżąca, twierdząc, że w sytuacji gdy w trakcie biegu terminu do dokonania czynności procesowej przypada święto (dzień wolny od pracy), to termin procesowy ulega przedłużeniu. Nie wynika to ani z przepisów art. 82 i art. 83 p.p.s.a. ani z żadnych innych przepisów tej ustawy. Art. 83 § 2 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja jednak nie miała miejsca, ponieważ ostatni dzień terminu do złożenia sprzeciwu (10 stycznia 2022 r. – poniedziałek) nie upływał w dzień ustawowo wolny od pracy.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, zaś zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.