Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 22/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 września 2012r. nr [...] Burmistrz Miasta odmówił A. L. przyznania zasiłku okresowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 maja 2013r. sygn. akt [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Od powyższej decyzji A. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 17 października 2013r. sygn. akt [...] oddalił skargę. Wyrok uprawomocnił się w dniu 19 listopada 2013r.

Następnie A. L. pismem z dnia 11 marca 2014r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta w przedmiocie zasiłku okresowego.

Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) wezwano skarżącą do złożenia w terminie 7 dni, w 2 egzemplarzach, pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu wnosiła zażalenie na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego; jeśli tak to zobowiązano ją do złożenia odpisu takiego zażalenia wraz z potwierdzeniem jego złożenia w organie lub nadania listem poleconym - pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 5 maja 2014r.

Skarżąca nie wykonała zarządzenia sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Stosownie do art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie złożyła zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji do organu wyższego stopnia, co powoduje, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącej drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Co prawda skarżąca w skardze podała, iż pismami z dnia 31.07.2012r., 26.03.2013r., 31.05.2013r., 07.11.2013r. wzywała organ do wykonania wyroku, jednak (pomijając w tym miejscu fakt, że pism tych nie przedłożyła) nie jest to właściwy środek zaskarżenia w przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi, określony w art. 52 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.