Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 654/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 234 § 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1144/20 w zakresie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. G. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 11 marca 2022 r. nr KOC/6575/Fi/12 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek skarżących w kwocie 100 zł stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wskazując na niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z dyspozycją art. 214 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, iż do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłata kancelaryjna, stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a., stanowi obok wpisu sądowego rodzaj opłaty sądowej, a zatem zgodnie z dyspozycją art. 219 p.p.s.a. należy ją uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego tej opłacie gotówką w kasie sądu lub przelewem na rachunek bankowy. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, a uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Pismem podlegającym opłacie kancelaryjnej jest więc, stosownie do art. 219 § 1 w zw. z art. 234 p.p.s.a. również odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Regulacja przytoczonego art. 234 § 2 p.p.s.a. wskazuje zatem wprost, na obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej w razie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz określa skutek nieuiszczenia tej opłaty.

Natomiast zgodnie z § 2 rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że opłata kancelaryjna była związana ze sporządzeniem uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 1144/20 z dnia 9 lutego 2022 r. Prawidłowa była zarówno podstawa prawna wezwania do uiszczenia żądanej opłaty, jak i jej wysokość jak i doręczenie.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 p.p.s.a i w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji