Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1426/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Piotr Głowacki Krystyna Daniel / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi Z. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej Z. H. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy N. decyzją nr [...] z [...].02. 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 39 ust. l i 2 , art. 40 ust. l, 3 i 4, art. 42 ust. l i 2 ustawy z 7.07. 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 89 poz. 415 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku A. i T. B., zam. S. na podstawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice zatwierdzonego uchwałą nr XXX/200/93 Rady Miejskiej z 23.12. 1993 r. ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. Krakowskiego z 1994 r. nr 3, poz. 7 ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji: budynek gospodarczy z garażem i warsztatem ślusarskim na działce nr [...] w S..

Ustalając WZiZT dla przedmiotowej inwestycji wskazał, że stosownie do ustaleń w/w planu zagospodarowania przestrzennego wnioskowany do zabudowy teren jest oznaczony symbolem [...] i są to tereny mieszkalnictwa rolniczego i jednorodzinnego, na których maksymalna wys. nowo realizowanej zabudowy wynosi 8 m od poziomu terenu do kalenicy, bryła budynku ma być dostosowana do architektury regionalnej, gdzie jako użytkowanie dopuszczalne ustala się usługi komercyjne oraz nieuciążliwe rzemiosło usługowe i produkcyjne. Warunkiem lokalizacji obiektów o użytkowaniu dopuszczalnym jest nienaruszanie ustaleń obowiązujących dla stref polityki przestrzennej, dostosowanie do charakteru i wymagań użytkowania podstawowego w tym szczególnie gabarytów i charakteru architektury oraz zachowania proporcji i aby takie obiekty nie zajmowały więcej niż 30% terenu. Nadto organ I instancji wskazał, że przedmiotowa działka położona jest w strefie II polityki przestrzennej - najwyższej ochrony wód podziemnych gdzie wprowadza się m.in. zakaz lokalizacji obiektów uciążliwych dla otoczenia, zakaz wprowadzania ścieków do gruntu i wód podziemnych. Działka jest położona również w strefie III – N. Parku Krajobrazowego, gdzie wprowadza się znaczne ograniczenia odnoszące się do inwestycji mogących negatywnie wpływać na środowisko. W opisie inwestycji organ wskazał, że projektowany budynek gospodarczy będzie posiadał funkcje: garażową oraz warsztatową-ślusarstwo dla swoich potrzeb, którą można traktować jako drobne rzemiosło - ilość zatrudnionych: l osoba.

Organ I instancji wskazał, że działka jest na tyle szeroka, że projektowana inwestycja nie będzie ujemnie oddziaływać na działki sąsiednie. Odnosząc się do zastrzeżeń złożonych przez A. Ł., która nie wyraziła zgody lokalizację przedmiotowej inwestycji w odległości 1,5 m od granicy swojej działki oraz podniosła, że planowany warsztat będzie źródłem hałasu, podobnie jak Z. H. organ powołał się na wyrok NSA z 15.12. 1998 r. II SA/Gd 1641/96. LEX nr 44157, w którym NSA stwierdził, że większość inwestycji wiąże się z utrudnieniami dla mieszkańców, ale nie może to jednak prowadzić do żądania zaprzestania inwestowania. Nadto ustawodawca w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym nakazał wydawanie decyzji o WZiZT o ile zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Od tej decyzji odwołała się Z. H., właścicielka sąsiedniej działki nr [...], wskazując, że oprócz planowanego garażu z warsztatem ślusarskim inwestor zamierza budować na dz. nr [...] warsztat stolarski i wskazała, że obawia się nadmiernego hałasu oraz szkodliwych skutków prowadzenia prac spawalniczych i stolarskich. Podniosła, że obawia się, iż droga biegnąca obok jej budynku, przeznaczona dla samochodów osobowych oraz jako dojazd do pół uprawnych, będzie użytkowana przez samochody ciężarowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z 16.04. 2003 r. znak: [...] na postawie art. 138 § l pkt l k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 63 ustawy z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym dotychczasowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice, przyjęty uchwałą Rady Miejskiej nr XXX/200/93 z 23.12. 1993 r. zachowuje swoją ważność do dnia 31.12. 2003 r., a planowana inwestycja, polegająca na wybudowaniu niewielkiego warsztatu ślusarskiego, w którym wnioskodawca zamierza samodzielnie prowadzić działalność rzemieślniczą w ograniczonym zakresie, nie narusza postanowień w/w planu i wymogów obowiązujących na wyznaczonym w decyzji terenie, oznaczonym symbolem [...] gdzie dopuszczalne są: pojedyncze budynki mieszkalnictwa wielorodzinnego typu- małe domy mieszkalne, mieszkalnictwo zbiorowe i pensjonatowe, usługi publiczne, pojedyncze obiekty administracyjne i sakralne, usługi komercyjne, nieuciążliwe rzemiosło usługowe i produkcyjne, nieuciążliwe zakłady przemysłowe, zieleń urządzona oraz urządzenia rekreacji i sportu o charakterze publicznym a także urządzenia infrastruktury technicznej i komunikacji. Odnosząc się to tego organ wskazał, że zamierzona inwestycja obejmująca garaż i warsztat ślusarski odpowiada obiektowi przewidzianemu do realizacji w wyznaczonym terenie, podkreślając jednak, że inwestorzy zobowiązani są do spełnienia wymogów obowiązujących w strefie II i III polityki przestrzennej, przy czym strefa II - wyklucza lokalizację obiektów uciążliwych oraz odprowadzanie ścieków do gruntu i wód podziemnych, a w strefie III N. Parku Krajobrazowego wprowadza się znaczne ograniczenia odnoszące się do inwestycji mogących wpływać negatywnie na środowisko.

Organ Odwoławczy wskazał, że tak niewielki zakład nie jest zaliczany do obiektów nadmiernie uciążliwych i negatywnie oddziałujących na środowisko, a w związku z tym rodzaj i zakres inwestycji nie narusza postanowień planu. Wskazał, ze zgodnie z art. 47 cyt. ustawy warunki określone w decyzji wiążą organ wydający pozwolenie na budowę, a inwestor jest zobowiązany do opracowania projektu budowlanego, uwzględniającego wymagania techniczne oraz zapewniającego budowę obiektu nieuciążliwego i nieszkodliwego dla środowiska.

Ustosunkowując się do zarzutów wysuniętych przez Z. H. stwierdził, że zebrany materiał dowodowy nie potwierdza obaw skarżącej dotyczących hałasu i uciążliwości transportu samochodowego, związanych z budową garażu niewielkiego zakładu stolarskiego ponieważ wielkość planowanego obiektu nie daje podstaw do uznania, iż funkcjonowanie garażu i niewielkiego zakładu ślusarskiego wymagać będzie transportu znacznych mas materiałów i poprzez to powodować uciążliwy ruch samochodów. Podniósł też, że zagadnienie dotyczące ruchu samochodowego wykracza poza zakres przedmiotowy ocenianej sprawy, wskazując, że wjazd na teren inwestycji ustalono z drogi powiatowej nr ew. [...]. Wskazał, że w decyzji o WZiZT nie określa się zakresu, rodzaju i czasu funkcjonowania warsztatu ślusarskiego, a stosownie do art. 46 ust. 2 w/w ustawy decyzja o WZiZT nie rodzi dla inwestora jakichkolwiek uprawnień do terenu. Powołał art. 43 cyt. ustawy, stanowiący, że nie można odmówić ustalenia WZiZT jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa i treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Od tej decyzji złożyła skargę Z. H. wnosząc o jej uchylenie i zarzuciła, że projektowany warsztat ślusarski ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo (odległość 4 m od domu skarżącej) będzie źródłem nadmiernego hałasu. Wskazała, że działka inwestora jest wystarczająco duża aby warsztat był zbudowany w większej odległości od domu skarżącej. Wniosła aby przed rozpoczęciem inwestycji mogła otrzymać na piśmie informacje dotyczące lokalizacji warsztatu na działce inwestora oraz o podjętych środkach mających na celu zabezpieczenie sąsiadów przed nadmiernym natężeniem hałasu. Wskazała, że przeniesienie inwestycji na inne miejsce na działce będzie tańszym rozwiązaniem niż budowa ekranów tłumiących hałas.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto odnosząc się do zarzutów skarżącej wskazało, że zostaną one uwzględnione w projekcie budowlanym i w decyzji o pozwoleniu na budowę,

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

W świetle art. l § l p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym zakresie - legalności decyzji administracyjnych (art. l i art. 3 p.p.s.a.). W ramach kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów prawa postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § l p.p.s.a.

W wyniku dokonanej przez Sąd oceny należy stwierdzić, że skarga Z. H. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 16.04. 2003 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. nr [...] z dnia [...].02. 2003 r. znak: [...] zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 40 ust. l ustawy z 7.07. 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 89 poz. 415 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu, z zastrzeżeniem art. 13 ust. l na podstawie przepisów szczególnych, natomiast zgodnie z art. 43 cyt. ustawy istota decyzji ustalającej WZiZT polega przede wszystkim na zbadaniu przez właściwy organ zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym stosownie do art. 8 cyt. ustawy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią treść uchwały rady gminy. Integralną częścią planu jest rysunek planu stanowiący załącznik do uchwały rady gminy.

Stosownie do art. 3 cyt. ustawy każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny.

Zgodnie z wymogami wynikającymi z treści art. 42 w/w ustawy decyzja o WZiZT określa:

1. rodzaj inwestycji

2. warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru został uchwalony

3. warunki zabudowy i zagospodarowania wynikające z przepisów szczególnych

4. warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji

5. wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich

6. linie rozgraniczające inwestycji wyznaczone na mapie w stosownej skali 7. okres ważności decyzji

W weryfikowanej przez Sąd sprawie organy orzekające stwierdziły, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, teren wnioskowanej inwestycji obejmującej: budynek gospodarczy z garażem i warsztatem ślusarskim na działce nr [...] w S. znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...]. Zgodnie z zapisami planu teren, na którym ma być zlokalizowane przedmiotowe zamierzenie obejmuje tereny mieszkalnictwa rolniczego i jednorodzinnego (par. 11 planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice), a stosownie do par. 11 ust. 4 w związku z par. 10 ust. 4 lit. "d" jako użytkowanie dopuszczalne ustala się usługi komercyjne oraz nieuciążliwe rzemiosło usługowe i produkcyjne. Warunkiem lokalizacji obiektów o użytkowaniu dopuszczalnym jest nienaruszanie ustaleń obowiązujących dla stref polityki przestrzennej, dostosowanie do charakteru i wymagań użytkowania podstawowego w tym szczególnie gabarytów i charakteru architektury oraz zachowania proporcji i aby takie obiekty nie zajmowały więcej niż 30% terenu. W decyzji o WZiZT wskazano też, że przedmiotowa działka położona jest w strefie n polityki przestrzennej - najwyższej ochrony wód podziemnych (par. 24 ust. 2 planu) gdzie wprowadza się m.in. zakaz lokalizacji obiektów uciążliwych dla otoczenia, zakaz wprowadzania ścieków do gruntu i wód podziemnych. Działka jest położona również w strefie III – N. Parku Krajobrazowego, gdzie wprowadza się znaczne ograniczenia odnoszące się do inwestycji mogących negatywnie wpływać na środowisko. W opisie inwestycji wskazano m. in., że projektowany budynek gospodarczy będzie posiadał funkcje: garażową oraz warsztatową: ślusarstwo dla swoich potrzeb, którą można traktować jako drobne rzemiosło - ilość zatrudnionych: l osoba, a działka jest na tyle szeroka, że projektowana inwestycja nie będzie ujemnie oddziaływać na działki sąsiednie, Zostały również określone warunki obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji.

Sąd stwierdził co następuje: w świetle przytoczonych przepisów art. 40 ust. l i art. 43 cyt. ustawy celem decyzji ustalającej WZiZT dla określonej i dopiero planowanej inwestycji jest przesądzenie czy przedmiotowa inwestycja jest zgodna z obowiązującym w chwili wydania decyzji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast organ jest obowiązany dokonać tego m. in. w sposób zgodny z wymaganiami określonymi w art. 42 ustawy. Pozytywne przesądzenie o takiej możliwości w decyzji o WZiZT daje dopiero inwestorowi podstawę do ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organy I i II instancji nie ustaliły i nie wykazały w sposób wymagany obowiązującym prawem, że posadowienie przedmiotowego budynku gospodarczego z garażem i warsztatem ślusarskim na działce nr [...] w S. nie stanowi naruszenia postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XXX/200/93 Rady Miasta i Gminy Niepołomice z 23.12. 1993 r.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że treść decyzji ustalającej WZiZT dla przedmiotowej inwestycji jest niejasna i wewnętrznie niespójna, ze względu na treść załącznika graficznego Nr l do decyzji, wyznaczającego - stosownie do art. 42 ust. l pkt. 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - linie rozgraniczające teren inwestycji i stanowiącego integralną i konieczną części tekstowej decyzji.

Po pierwsze z samej decyzji wynika, że przedmiotowy budynek garażowo-warsztatowy ma być zlokalizowany na działce nr [...] w S. w części działki oznaczonej na planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego symbolem [...], o funkcji podstawowej: tereny mieszkalnictwa rolniczego i jednorodzinnego (par. 11 ust. l części tekstowej planu ogólnego), a jako dopuszczalne ustala się: usługi komercyjne oraz nieuciążliwe rzemiosło usługowe i produkcyjne (par. 10 ust. 4 lit. "d" w zw. z par. 11 ust. 4 planu ) podczas gdy linie rozgraniczające na załączniku graficznym do tej decyzji obejmują cały obszar działki nr [...], a więc cześć oznaczoną na załączniku symbolem [...] oraz pozostałą część oznaczoną na tym załączniku symbolem [...]. Co prawda w załączniku graficznym nr l projektowany budynek zaznaczony został na tej części działki, którą oznaczono symbolem [...], ale należy zauważyć, że to linie rozgraniczające inwestycji, opisane w przedmiotowym załączniku jako "granice inwestycji" wyznaczają położenie inwestycji w terenie, a te obejmują cały obszar całej działki, której pozostała część została oznaczona symbolem [...]. Nadto należy stwierdzić, że kwestie związane z usytuowaniem budynku garażowo-warsztatowego - w liniach rozgraniczających inwestycji - powinny być rozstrzygane przez organy właściwe do wydawania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowanego i pozwoleniu na budowę.

Brak szczegółowych ustaleń planu nie pozwala zresztą na ustalenie przeznaczenia terenów oznaczonych symbolami [...], jak również symbolem [...] ponieważ w przedłożonych aktach sprawy znajdują się jedynie fragmenty planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego z przepisami odnoszącymi się do terenów o symbolach MRJ oraz Strefy I i II.

Sąd stwierdził też, że z załączonego do przedstawionych akt sprawy częściowo nieczytelnego rysunku planu ( w skali 1:10 000), który stosownie do art. 8 cyt. ustawy stanowi załącznik graficzny planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą XXX/200/93 Rady Miasta i Gminy Niepołomice z dnia 23.12. 1993 r., nie można jednoznacznie ustalić czy działka nr [...] w S. znajduje się tylko na terenach oznaczonych symbolem [...] czy też w części znajduje się na terenach oznaczonych również symbolem [...] (widocznym na planie). Z planu tego nie wynika również, że jakakolwiek część działki nr [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...], wskazanym w załączniku graficznym do decyzji ustalającej WZiZT dla przedmiotowej inwestycji.

Stosownie do warunków decyzji wynikających z postanowień planu ogólnego działka nr [...] w S. położona jest częściowo w strefie II polityki przestrzennej -najwyższej ochrony wód podziemnych, gdzie obowiązuje m.in. zakaz lokalizacji obiektów uciążliwych dla otoczenia i zakaz wprowadzania ścieków do gruntu i wód podziemnych, a częściowo w strefie III N. Parku Narodowego, gdzie wprowadza się znaczne ograniczenia, odnoszące się do inwestycji mogących negatywnie wpływać na środowisko. Jak stwierdził Sąd ani z załącznika graficznego Nr l do decyzji o WZiZT ani z rysunku planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice nie wynika jednoznacznie jaka część działki znajduje się w II strefie polityki przestrzennej, a jaka w strefie III – N. Parku Krajobrazowego. Także z treści decyzji ustalającej WZiZT nie wynika jednoznacznie, czy przedmiotowa inwestycja ma zostać ulokowana wyłącznie na terenie strefy II gdzie obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów uciążliwych dla otoczenia oraz zakaz wprowadzania ścieków do gruntu i wód podziemnych czy także na terenie strefy III, gdzie wprowadza się znaczne ograniczenia dla inwestycji mogących negatywnie wpływać na środowisko.

Odnosząc się do wymagań ochrony interesów osób trzecich, a w szczególności zarzutów podniesionych przez skarżącą, obawiająca się nadmiernej uciążliwości inwestycji związanej z hałasem (spowodowanym funkcjonowaniem warsztatu i ruchem samochodowym) i wnioskującej inną lokalizację budynku warsztatowo-garażowego niż w odległości 4 m od ściany budynku położonego na działce skarżącej Sąd stwierdził, że w decyzji ustalającej WZiZT nie wszystkie kwestie mogą być w niej zawarte i rozstrzygnięte w tym np. dotyczące dokładnego miejsca lokalizacji, sposobu wykonania czy racjonalności planowanej inwestycji, co słusznie wskazał organ odwoławczy. W szczególności konkretne usytuowanie budynku garażowo-warsztatowego powinno być ustalone na etapie decyzji zatwierdzającej plan budowlany i udzielającej pozwolenia budowlanego. Również na etapie postępowania związanego z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę mogą być podnoszone inne zarzuty dotyczące uciążliwości przedmiotowej inwestycji. Natomiast na etapie decyzji ustalającej WZiZT konieczne było przede wszystkim przesądzenie czy przedmiotowa inwestycja może być zlokalizowana na działce nr [...] w związku z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że jakkolwiek decyzja ustalająca WZiZT wytycza jedynie ogólne i podstawowe kierunki projektowanej inwestycji, podczas gdy szczegółowe ustalenia przewidziane są w dalszych etapach procesu inwestycyjnego to jednak w niniejszej sprawie zostały naruszone przepisy prawa materialnego, a także procesowego ponieważ organy I i II instancji nie ustaliły i nie wyjaśniły wszystkich okoliczności pozwalających na jednoznaczne przesądzenie czy planowana inwestycja może być usytuowana w dowolnym miejscu na terenie dz. nr [...] czy też tylko na jej części oznaczonej symbolem [...], do czego były zobowiązane stosownie do treści art. 7 i 77 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § l pkt. l lit. "a" i "c" p.p.s.a. stanowiącego, że sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości lub w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.