Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 695/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 30 ust. 1 i 5
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. i R. G. na przyjęcie zgłoszenia robót budowlanych przez Starostę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. G. i R. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w której zakwestionowali niewniesienie przez Starostę sprzeciwu od zgłoszenia przez J. Z. i P. Z. w dniu 20 czerwca 2013 roku zamiaru wykonania robót budowlanych dotyczących naprawy dachu budynku mieszkalnego, remontu i ulepszenia kanalizacji deszczowej i sanitarnej, na terenie działki nr [...] w C.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Skarżący złożyli skargę na przyjęcie przez Starostę zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych i niewniesieniu przez ten organ administracji publicznej sprzeciwu w drodze decyzji administracyjnej.

Przepis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje sądową kontrolę aktów lub czynności innych niż decyzje i postanowienia. W orzecznictwie przyjmuje się, że w przepisie tym chodzi o akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do konkretnych podmiotów. Wymienione akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny i muszą dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku. Wskazuje się, że przez akty lub czynności organu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy rozumieć głównie działania materialno-techniczne, wywołujące określone skutki prawne. Działania te mogą mieć również charakter władczy, z tym, że nie są to rozstrzygnięcia władcze, gdyż wówczas mamy do czynienia z decyzją administracyjną (porównaj poglądy zawarte w wydanych na gruncie art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm. - lecz nadal zachowujących aktualność - uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2003 r., sygn. akt OPS 2/03, ONSA 2004, nr 1, poz. 5 oraz postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04, ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 30).

Przez "czynność" w rozumieniu powołanego przepisu należy rozumieć czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej, podjętą przez organ administracji publicznej, dotyczącą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W niniejszej sprawie Starosta nie wydawał żadnego aktu (decyzji czy postanowienia), ani też nie podejmował czynności w rozumieniu wyżej podanym. W myśl art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) - dalej w skrócie jako "ustawa - Prawo budowlane", realizacja określonych inwestycji budowlanych wymaga zgłoszenia zamiaru ich wykonania organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia (art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane). Z treści tego przepisu wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że tylko w przypadku wniesienia sprzeciwu organ wydaje decyzję administracyjną, natomiast w przypadku uznania, że zgłoszenie odpowiada wymogom określonym w ustawie, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydaje żadnego aktu i nie dokonuje żadnej czynności materialno-technicznej. Jednocześnie zaś upływ terminu trzydziestodniowego upoważnia inwestora do wykonania robót budowlanych. Takie uregulowanie nie oznacza oczywiście, że w przypadku gdy organ architektoniczno-budowlany nie wniósł sprzeciwu, mimo istnienia ku temu podstaw, kontrola określonej inwestycji nie będzie w ogóle możliwa. Kontroli tej dokonują jednak organy nadzoru budowlanego. Nie jest jednak możliwe kwestionowanie w drodze skargi do sądu administracyjnego zasadności niewniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Załatwienie sprawy przez niewniesienie sprzeciwu nie jest załatwieniem sprawy w drodze decyzji administracyjnej, w tym bowiem konkretnym przypadku przepisy prawa materialnego nie przewidują wydania decyzji. Nie stanowi także czynności materialno-technicznej wskazanej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W związku z powyższym skarga K. G. i R. G. na przyjęcie zgłoszenia robót budowlanych jest niedopuszczalna, co uzasadniało jej odrzucenie. Powoływanie się przez skarżących na błędne pouczenie zawarte w piśmie Starosty z dnia 14 sierpnia 2013 roku o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa, nie może skutkować dopuszczalnością rozpoznawanej skargi.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.