Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 2063/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 § 1 i 18
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 49 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1289
law: Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Rischka, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2021 r. sprawy ze skargi B. D.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia 22 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: Naczelnik US) z dnia 17 czerwca 2019 r., którym odmówiono B. D.-K.:

uznania zarzutu określenia podmiotu niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia jednolitego tytułu wykonawczego, zgłoszony na podstawie art. 46 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 425 ze zm.), dalej jako u.w.p.,

uznania zarzutu określenia wysokości należności pieniężnych niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia jednolitego tytułu wykonawczego, zgłoszony na podstawie art. 46 ust. 2 pkt 1 lit. b) u.w.p.;

oraz

uznano zarzut nieprawidłowego zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 1 u.w.p. za niedopuszczalny;

4) uznano zarzut nieprawidłowego zastosowania art. 31 u.w.p. za niedopuszczalny;

uznano zarzut nieprawidłowego zastosowania art. 40 ust. 1 u.w.p. za niedopuszczalny;

odmówiono cofnięcia wniosku o odzyskiwanie należności pieniężnych skierowanego do administracji niemieckiej w dniu 08.02.2019 r.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny.

Naczelnik Urzędu Skarbowego (dalej: Naczelnik US) jako organ egzekucyjny, w dniu 30.10.2018r. wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku B. D.-K. (dalej: zobowiązana, skarżąca) zam. [...] na postawie własnego (pierwotnego) tytułu wykonawczego nr [...].

Podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego stanowi decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018 r. nr [...], którą określono zobowiązanej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok w wysokości 13.262,00 zł, z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lokalu mieszkalnego położonego w G., dokonanego na podstawie aktu notarialnego z dnia 19.12.2012 r.

Odpis tytułu wykonawczego nr [...] wraz z wydrukiem zawiadomienia z dnia 08.11.2018 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. przesłano zobowiązanej na powyżej wskazany adres i doręczono w dniu 10.12.2018 r.

W trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Naczelnik US w dniu 08.02.2019 r. sporządził wniosek o dochodzenie należności pieniężnych, który wraz z jednolitym tytułem wykonawczym nr [...] skierowano do administracji niemieckiej.

Pismem z dnia 09.05.2019 r. zatytułowanym "Wnioski, zarzuty, oświadczenia, informacja", pełnomocnik zobowiązanej złożył zarzuty z art. 46 ust. 2 pkt 1 lit. a), lit. b) u.w.p. Zdaniem strony tytuł ten zawiera błędne dane osobowe podmiotu oraz wysokość należności, które na dzień wniesienia pisma nie mogły być w tym tytule ujęte jako prawdziwe z uwagi na brak prawomocnej decyzji z dnia 31.08.2018 r. nr [...]. Pełnomocnik stwierdził, że zawiadomienie z wezwaniem do zapłaty kwoty 4.923,28 EUR (20.984,62 PLN) otrzymane w dniu 09.05.2019 r. nie posiadało pouczenia o możliwości wniesienia zarzutów do jednolitego tytułu wykonawczego [...]. Kwoty podane w zawiadomieniu i w wadliwym tytule wykonawczym nie odpowiadają wysokości kwoty wskazanej w wadliwym pierwotnym tytule wykonawczym z dnia 30.10.2018 r. ani też nie są tożsame z wysokością kwoty podatku wskazanym w decyzji z dnia 31.08.2018 r., gdzie widnieje kwota 13.262,00 PLN z odsetkami liczonymi od dnia 01.05.2013 r. z wysokością oprocentowania 8% w skali roku, co na dzień wystawienia tytułu wykonawczego dawało kwotę odsetek w wysokości 6.241,50 PLN. Kwoty te są różne w porównaniu do pierwotnego tytułu wykonawczego z jednolitym tytułem wykonawczym, a także pojawia się kwota 1187,54 PLN uprzednio nie wskazana i nie wiadomo z jakiego tytułu i na jakiej podstawie wskazano jej wysokość. W konsekwencji prowadzenia postępowania egzekucyjnego w Niemczach powstała kwota 20.984,82 PLN, na którą składa się kwota główna z nieprawomocnej decyzji z dnia 31.08.2018r. wraz z odsetkami wraz z kwotą z nieznanego tytułu, i od tak powstałej kwoty nalicza się odsetki od odsetek w nieznanej wysokości oprocentowania w skali rocznej bowiem takowa nie jest podana w jednolitym tytule wykonawczym.

Nadto strona zarzuciła naruszenia przepisów ustawy o wzajemnej pomocy polegające na:

- nieprawidłowym zastosowaniu art. 9 w zakresie dokonania rzetelnej i prawidłowej weryfikacji dokumentów otrzymanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego ,

błędnym zastosowaniu art. 31 poprzez złożenie wniosku pomimo, iż nie była określona prawomocnie wysokość zobowiązania, o ile w ogóle takie zobowiązanie co do zasady wystąpiłoby w sposób prawomocnie ustalony na podstawie prawomocnej decyzji podatkowej,

błędnym zastosowaniu art. 40 ust. 1 poprzez złożenie wniosku o odzyskanie należności w trakcie trwającego postępowania podatkowego w sprawie ustalenia co do zasady czy po stronie B. D.-K. powstał obowiązek podatkowy, a jeżeli tak, to w jakiej wysokości, albowiem decyzja z dnia 31.08.2018 r. nie została prawidłowo i skutecznie doręczona pełnomocnikowi i wskutek tego nie jest prawomocna.

Pełnomocnik zażądał wycofania wniosku o odzyskanie należności pieniężnej w oparciu o jednolity tytuł wykonawczy, poinformowania państwa niemieckiego o wniesionych zarzutach oraz zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Naczelnik US w dniu 27.05.2019 r. wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania o dochodzenie należności na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego nr [...].

W wyniku rozpoznania zarzutów w spawie jednolitego tytułu wykonawczego, postanowieniem z dnia 17.06.2019 r. nr [...] organ egzekucyjny odmówił uznania zarzutów: określenia podmiotu i określenia wysokości należności pieniężnych niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia jednolitego tytułu wykonawczego oraz uznał za niedopuszczalne zarzuty nieprawidłowego zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 31 i art. 40 ust. 1 u.w.p., a także odmówił cofnięcia wniosku o odzyskiwanie należności pieniężnych skierowanego do administracji niemieckiej w dniu 08.02.2019 r.

Na powyższe postanowienie zobowiązana wniosła zażalenie.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, Naczelnik US zaskarżonym postanowieniem trafnie rozstrzygnął w kwestii zgłoszonych zarzutów.

Niezasadny okazał się zarzut określenia podmiotu niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego. Analizując treść danych zawartych w obu dokumentach, tj. w pierwotnym tytule wykonawczym i jednolitym tytule wykonawczym należy stwierdzić, że zobowiązaną jest ta sama osoba, tj. B. D.-K.. Natomiast podanie w jednolitym tytule wykonawczym więcej danych identyfikujących osobę (niż w pierwotnym tytule wykonawczym sporządzonym zgodnie z wymogami art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a.) nie stanowi naruszenia prawa i podstawy do uznania zasadności zarzutu z art. 46 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.w.p. Dane te są prawidłowe, czego strona nie kwestionuje.

Bezzasadny jest również zarzut określenia wysokości należności pieniężnych niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego. W obu dokumentach kwota należności głównej - 13.262,00 zł jest tożsama i odpowiada wysokości zobowiązania podatkowego określonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018 r. nr [...]. Kwoty odsetek za zwłokę od ww. należności różnią się z uwagi na inne daty ich naliczania, wynikające z faktu wystawienia w różnych terminach przedmiotowych dokumentów. Oprócz należności głównej i odsetek za zwłokę, będących następstwem powstania zaległości podatkowej w jednolitym tytule wykonawczym z dnia 08.02.2019 r. wykazano wysokość kosztów egzekucyjnych. Koszty te nie istniały w dniu wystawienia pierwotnego tytułu wykonawczego, lecz powstały w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na jego podstawie i mogą być dochodzone w oparciu o jednolity tytuł wykonawczy.

Zdaniem Dyrektora Izby, w zaskarżonym postanowieniu Naczelnik US trafnie uznał za niedopuszczalne zarzuty dotyczące naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 31 i art. 40 ust. 1 u.w.p. Przepis art. 46 ust 2 u.w.p. przyjmuje ogólną zasadę, że zarzuty można wnieść tylko z przyczyn taksatywnie wymienionych w tym artykule. Zawiera on enumeratywny katalog okoliczności, które mogą być podstawą zarzutu. W katalogu tym nie mieszczą się zarzuty zdefiniowane przez stronę jako naruszenie przepisów art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 31 i art. 40 ust. 1 u.w.p.

Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu kwestii doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018 r. nr [...], organ zauważył, że zgodnie z art. 36 u.w.p., spory dotyczące istnienia lub wysokości należności pieniężnych, wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych lub doręczenia decyzji, postanowienia, orzeczenia lub innego dokumentu wydanego w Rzeczypospolitej Polskiej, odnoszących się do należności pieniężnych, ich dochodzenia lub zabezpieczenia, rozstrzygane są na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Aktualnie przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej toczy się postępowanie zainicjowane wnioskiem pełnomocnika strony z dnia 12.02.2019 r. w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, w którym badana jest prawidłowość doręczenia tego aktu administracyjnego.

Sprawa wstrzymania wykonania ww. decyzji została rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14.03.2019 r. nr [...] odmawiającego wstrzymania jej wykonania.

Skarżąca wniosła do WSA w Gdańsku skargę na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie przepisów ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych, Ordynacji podatkowej, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także Konstytucji RP w szczególności "art. 2, 7, 8.1, 8.2, 32.1, 32.4, 41.1, 45.1, 64.1, 78, 79.1". Naruszenia te miały polegać na niewłaściwym zastosowaniu przepisów, bądź dokonaniu błędnej ich wykładni oraz dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych stojących w sprzeczności z już fragmentarycznie zebranym materiałem dowodowym. W konsekwencji tego skarżąca wniosła o:

1. Udzielenie zabezpieczenia poprzez wydanie postanowienia bądź postanowień przed rozpoznaniem niniejszej skargi przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku:

a) o wstrzymaniu w całości wykonania jednolitego tytułu wykonawczego z dnia 08.02.2019r. o numerze [...] z dnia 08.02.2019r. wraz z wnioskiem z dnia 08.02.2019 r. opartych na wadliwym pierwotnym tytule wykonawczym Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30.10.2018r. o numerze [...] bądź o zawieszenie postępowania egzekucyjnego opartego na ww. wadliwym jednolitym tytule wykonawczym, prowadzonego przez organ administracji niemieckiej oraz o zawieszenie postępowania egzekucyjnego opartego na ww. wadliwym pierwotnym tytule wykonawczym, prowadzonego przez organ egzekucyjny Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz

b) o wstrzymanie w całości wykonania wniosku z dnia 08.02.2019r. skierowanego na podstawie ustawy z dnia 11.10.2013r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych - (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 425 ze zm.) - dalej u.w.p. dotyczącego prowadzenia postępowania egzekucyjnego w innym państwie członkowskim UE, w niniejszej sprawie w Niemczech przez organ administracji niemieckiej miasta Frankfurt am Main, [...] z dnia 08.02.2019r. a sporządzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w oparciu o wadliwy pierwotny tytuł wykonawczy wydany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 30.10.2018r. o numerze [...] w oparciu o nieprawomocną decyzję podatkową z dnia 31.08.2019r. - [...] bez prawidłowego i skutecznego jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącej oraz w oparciu o postanowienie NUS [...] z dnia 18.05.2018r. o numerze [...] o wszczęciu postępowania podatkowego wobec B. D.-K., które również cechuje się brakiem prawidłowego i skutecznego jego doręczenia bądź o zawieszenie tego postępowania egzekucyjnego prowadzonego w Niemczech opartego o ww. wniosek i wadliwy jednolity tytuł wykonawczy, do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej skargi, z równoczesnym:

2. Uchyleniem w całości prawomocnego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 02.07.2019r. o numerze [...] wraz z uchyleniem w całości postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego wydanym w tym samym zakresie,

3. Uchyleniem w całości postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 05.08.2019r. o numerze [...] uznającego za nieuzasadnione ponaglenie z uwagi na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczącą braku rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącej z dnia 12,02.2019r. w zakresie prawidłowego i skutecznego doręczenia Stronie postępowania poprzez ustanowionego pełnomocnika decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018r. o numerze [...], albowiem wbrew twierdzeniom Dyrektora Izby Administracji Skarbowej organ I instancji, nie rozpoznał przedmiotowego wniosku, gdyż nie wydał żadnego postanowienia odmawiającego rozpoznania wniosku bądź rozpoznającego wniosek z odmową doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018 roku o numerze [...] w ramach własnych kompetencji do uchylania prawomocnych orzeczeń organów skarbowych II i I instancji w postępowaniu odwoławczym,

4. Z jednoczesnym nadaniem postanowieniom opisanym w pkt 2, pkt 2.1, pkt 3 rygoru natychmiastowej wykonalności,

5. Uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22.08.2019r. o numerze [...] oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji,

6. Uchylenie w całości postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17.06.2019r. o numerze [...], [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 par. 1 u.p.e.a. z uwagi na uchybienie terminowi do ich wniesienia,

7. Przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania organowi II instancji - Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej bądź bezpośrednio organowi I instancji – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ze stosownymi wytycznymi w zakresie konieczności merytorycznego rozpoznania wniesionych zarzutów do wadliwego jednolitego tytułu wykonawczego z dnia 08.02.2019r. wraz z wnioskiem z dnia 08.02.2019r. (opisanych powyżej) celem ustalenia czy zasadnym jest prowadzenie egzekucji na terenie innego państwa UE w świetle tych wadliwości,

8. Zasądzenie od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego na rzecz skarżącej zwrotu kosztów za postępowanie przed dwoma organami skarbowymi oraz za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku oraz wynagrodzenia za zastępstwo procesowe dla pełnomocnika według norm prawem przepisanych oraz przedłożonych rachunków poniesionych kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem sprawy jest ocena zasadności zgłoszonych przez skarżącą zarzutów w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę dochodzenia należności pieniężnych w państwie członkowskim. Skarżąca zawarła w skardze szereg zarzutów, z których większość nie mieści się w tak zakreślonych granicach sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, co oznacza, że nie może w tej sprawie dokonywać kontroli legalności wszystkich orzeczeń jakie wydane zostały wobec skarżącej w związku z prowadzonym wobec niej postępowaniem wymiarowym i egzekucyjnym, natomiast musi ograniczyć się wyłącznie do kontroli legalności tego konkretnego postanowienia będącego przedmiotem skargi, tj. postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do dochodzenia należności w państwie członkowskim.

Rozpatrując sprawę w tak zakreślonych granicach stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Zarówno to postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Naczelnika US, wydane zostały zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, w tym ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienia te nie naruszają również wskazanych w skardze innych przepisów prawa, w tym Konstytucji RP oraz ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych. Skarżone postanowienia zawierają ponadto wszystkie składniki struktury postanowienia administracyjnego wymienione w art. 124 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym zarówno uzasadnienie prawne jak i faktyczne.

Zgodnie z art. 46 ustawy o wzajemnej pomocy, podmiot może wnieść zarzuty w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do dochodzenia należności pieniężnych w państwie członkowskim. Podstawą tych zarzutu może być:

1) niezgodne z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia jednolitego tytułu wykonawczego, określenie:

a) podmiotu,

b) rodzaju oraz wysokości należności pieniężnych,

c) okresu, którego dotyczą należności pieniężne;

2) określenie w jednolitym tytule wykonawczym wysokości należności pieniężnych, o których mowa w art. 42 ust. 2, niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia właściwego organu albo bezpośrednio z przepisu prawa.

Wniesienie zarzutów w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego nie jest ograniczone żadnym terminem, w związku z czym zobowiązany może skorzystać z tego środka prawnego w całym okresie realizacji wniosku o odzyskanie należności pieniężnych przez państwo członkowskie. Środek ten należy kierować do organu egzekucyjnego, który sporządził jednolity tytuł wykonawczy.

Zgodnie z art. 48 ust. 2 u.w.p. organ egzekucyjny wydaje postanowienie:

1) o niedopuszczalności zarzutów;

2) w sprawie:

a) uznania zarzutów w całości albo w części,

b) odmowy uznania zarzutów.

Z przywołanej regulacji wynika, że zarzuty w stosunku do jednolitego tytułu wykonawczego są sformalizowanym środkiem prawnym i mogą dotyczyć jedynie niezgodności pomiędzy treścią tego dokumentu (jednolitego tytułu wykonawczego), a dokumentu stanowiącego podstawę jego wystawienia, czyli w tym przypadku tytułu wykonawczego. Nie mogą zatem dotyczyć jakichkolwiek innych zastrzeżeń co do postaw, zakresu czy sposobu prowadzenia egzekucji.

Odnosząc przytoczone regulacje na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organ egzekucyjny w sposób odpowiadający prawu stwierdził, że podniesione w piśmie zobowiązanej z dnia 9 maja 2019 r. zarzuty dotyczące naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 31 i art. 40 ust. 1 u.w.p. są niedopuszczalne w rozumieniu art. 48 ust. 2 pkt 1 u.w.p..

Należy zauważyć, że przepis art. 46 ust 2 u.w.p. przyjmuje ogólną zasadę, że zarzuty można wnieść tylko z przyczyn taksatywnie wymienionych w tym artykule. W katalogu tym nie mieszczą się zarzuty zdefiniowane przez stronę jako naruszenie przepisów art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 31 i art. 40 ust. 1 u.w.p., które stanowią:

- odpowiedzialne za kontakty z państwami członkowskimi lub państwami trzecimi w zakresie wzajemnej pomocy jest centralne biuro łącznikowe, do zadań którego należy weryfikowanie i przekazywanie państwom członkowskim lub państwom trzecim wniosków o udzielenie pomocy (art. 9 ust. 1 pkt 1);

- centralne biuro łącznikowe tłumaczy na język polski elementy wniosku o udzielenie pomocy, jednolitego formularza służącego do powiadomienia oraz jednolitego tytułu wykonawczego, otrzymanych od państwa członkowskiego, sporządzone w języku uzgodnionym zgodnie z art. 32 (art. 31 ust. 1). Dokumenty wydane w państwie członkowskim lub państwie trzecim będące przedmiotem powiadomienia dotyczące należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 1-6, mogą być przesłane do organu egzekucyjnego w języku urzędowym tego państwa. Centralne biuro łącznikowe tłumaczy na język polski, jeżeli jest to konieczne, dokumenty wydane w państwie członkowskim lub państwie trzecim będące przedmiotem powiadomienia dotyczące należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 7, albo występuje do tego państwa o tłumaczenie tych dokumentów na język polski (art. 31 ust. 2). Naczelnik urzędu skarbowego lub organ egzekucyjny występuje, jeżeli jest to konieczne, do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o tłumaczenie na język polski albo język uzgodniony zgodnie z art. 32 dokumentów tego państwa, innych niż określone w ust. 1 i 2 (art. 31 ust. 3);

- wniosek o odzyskanie należności pieniężnych oraz jednolity tytuł wykonawczy powinny zawierać co najmniej:

1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące wierzyciela lub organu egzekucyjnego, innego organu lub urzędu:

a) odpowiedzialnego za określenie wysokości należności pieniężnych,

b) od którego można uzyskać dalsze informacje dotyczące należności pieniężnych lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty tych należności, jeżeli jest inny niż określony w lit. a;

2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu;

3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych, wyrażonych w złotych i w walucie państwa, do którego wniosek jest kierowany, oraz okresu, którego dotyczą należności pieniężne;

4) oznaczenie pierwotnego tytułu wykonawczego (art. 40 ust. 1).

Powyższe okoliczności nie mieszczą się w katalogu podstaw wniesienia zarzutów w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego, wskazanych enumeratywnie w przywołanym wyżej art. 46 ustawy o wzajemnej pomocy. W konsekwencji organ prawidłowo zastosował art. 48 ust. 1 tej ustawy, uznając wniesione w powyższym zakresie zarzuty za niedopuszczalne.

Merytorycznemu rozpatrzeniu podlegały natomiast dwa zarzuty, tj. określenia podmiotu i rodzaju oraz wysokości należności pieniężnych, niezgodne z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia jednolitego tytułu wykonawczego.

Prawidłowo orzekł organ o uznaniu tych zarzutów za nieuzasadnione. W pierwotnym tytule wykonawczym z dnia 30.10.2019 r. nr [...] w części A: Dane zobowiązanego, poz. 3 i 4 wskazano B.D.-K.. Podane zostały również dane identyfikujące podmiot, takie jak PESEL [...] datę urodzenia 26.10.1958 r, imię ojca A. i matki Z, a także adres miejsca zamieszkania zobowiązanej [...]

Jednolity tytuł wykonawczy z dnia 08.02.2019 r. nr [...], stanowiący podstawę dochodzenia należności przez organy administracji niemieckiej, w części Identyfikacji osoby, której dotyczy krajowy tytuł wykonawczy umożliwiający odzyskiwanie wierzytelności zawiera następujące dane: imię/imiona B. E., nazwisko D.-K., nazwisko panieńskie (nazwisko rodowe) L., data urodzenia 26.10.1958 r., miejsce urodzenia [...], inne informacje: PESEL ([...]), imiona rodziców [...] oraz nr dokumentu tożsamości [...], a także znany adres: [...].

Analizując treść danych zawartych w obu dokumentach, należy stwierdzić, że nie ma żadnej wątpliwości, że zobowiązaną jest ta sama osoba, tj. B. D.-K.. Natomiast podanie w jednolitym tytule wykonawczym więcej danych identyfikujących osobę (niż w pierwotnym tytule wykonawczym sporządzonym zgodnie z wymogami art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a.) nie stanowi naruszenia prawa i podstawy do uznania zasadności zarzutu z art. 46 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.w.p. Dane te są prawidłowe, czego strona nie kwestionuje.

W kwestii zarzutu określenia wysokości należności pieniężnych niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, należy wskazać, że w tytule wykonawczym z dnia 30.10.2018 r. nr [...] kwota należności głównej wynosi 13.262,00 zł, kwota odsetek za zwłokę na dzień 30.10.2018 r. - 6.241,50 zł, natomiast w jednolitym tytule wykonawczym z dnia 08.02.2019 r. nr [...], kwota należności głównej wynosi 13.262,00 zł, kwota odsetek za zwłokę na dzień złożenia wniosku, tj. 08.02.2019 r.- 6.535,08 zł oraz kwota kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w oparciu o pierwotny tytuł wykonawczy na dzień złożenia wniosku, tj. 08.02.2019 r. - 1.187,54 zł (976,48 zł stanowi opłata manipulacyjna, 16,00 zł - wydatki egzekucyjne związane z kosztami korespondencji, 195,06 zł - opłata za czynność egzekucyjną w postaci zajęcia rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]S.A.).

Organ prawidłowo wyjaśnił, że w obu dokumentach kwota należności głównej - 13.262,00 zł jest tożsama i odpowiada wysokości zobowiązania podatkowego określonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018 r. nr [...]. Kwoty odsetek za zwłokę od ww. należności różnią się z uwagi na inne daty ich naliczania, wynikające z faktu wystawienia w różnych terminach przedmiotowych dokumentów. Oprócz należności głównej i odsetek za zwłokę, będących następstwem powstania zaległości podatkowej w jednolitym tytule wykonawczym z dnia 08.02.2019 r. wykazano wysokość kosztów egzekucyjnych. Koszty te nie istniały w dniu wystawienia pierwotnego tytułu wykonawczego, lecz powstały w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na jego podstawie i mogą być dochodzone w oparciu o jednolity tytuł wykonawczy.

Wobec powyższego, zarzuty określenia podmiotu i określenia wysokości należności pieniężnych niezgodnie z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia jednolitego tytułu wykonawczego, okazały się nieuzasadnione.

Odnosząc się do kwestii doręczenia Skarżącej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31.08.2018 r. nr [...], prawidłowo organ stwierdził, że zgodnie z art. 36 u.w.p., spory dotyczące istnienia lub wysokości należności pieniężnych, wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych lub doręczenia decyzji, postanowienia, orzeczenia lub innego dokumentu wydanego w Rzeczypospolitej Polskiej, odnoszących się do należności pieniężnych, ich dochodzenia lub zabezpieczenia, rozstrzygane są na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał w dniu 30.09.2019r. postanowienia nr [...] oraz nr [...] którymi odpowiednio odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził, że zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt. 1 O.p. (k. 125-133). Prawidłowość tych postanowień nie podlega badaniu w tej sprawie. Stronie przysługują odrębne środki prawne w tym zakresie.

Sprawa wstrzymania wykonania ww. decyzji została rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14.03.2019 r. nr [...] odmawiającego wstrzymania jej wykonania. Również i ta kwestia nie podlega badaniu w sprawie niniejszej. Podobnie poza granicami tej sprawy leżą kwestie dotyczące postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Podlegają one badaniu w ramach innych postępowań.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.