Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 112/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par.1, art. 58 par.1 pkt 2 i par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania A. K., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w decyzji wynika, iż zawierająca decyzję przesyłka pocztowa została doręczona adresatowi osobiście w dniu 4 października 2011 r.

Na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła w dniu 24 stycznia 2012 r. skargę, którą w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach nadała w przesyłkach pocztowych adresowanych zarówno do Dyrektora Izby Celnej, jak i bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu, tj. z pominięciem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., została przez Sąd przesłana Dyrektorowi Izby Celnej przy piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r. celem nadania jej właściwego biegu.

W odpowiedzi na skargę z dnia 23 lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako złożonej z uchybieniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu

4 października 2011 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 3 listopada 2011 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 3 listopada 2011 r. włącznie. Tymczasem skarga została nadana w placówce pocztowej na adres organu administracji publicznej w dniu 24 stycznia 2012 r., a więc po terminie.

Na powyższą ocenę w zakresie niedochowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego wpływu nie mogło mieć nadanie jej bezpośrednio na adres Sądu, z pominięciem przewidzianego przez art. 54 § 1 p.p.s.a. trybu pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi. W takim bowiem przypadku terminowość złożenia skargi ocenia się według daty nadania skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008 r., I FSK 1668/08, postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., II OSK 1489/07, postanowienie NSA z dnia 10 października 2007 r., II OSK 1433/07, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1674/06, wszystkie powołane orzeczenia publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 30 stycznia 2012 r.

Sąd zauważa, że warunkiem rozpoznania skargi na decyzję ostateczną organu administracji publicznej w świetle powołanego wyżej przepisu art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest złożenie jej w ustawowym terminie. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.