Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1219/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2013 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za III i IV kwartał 2012 r. p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2013 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za III i IV kwartał 2012 roku skarżący J.J. złożył wniosek o zwolnienie go od wpisu sądowego oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu ze względu na trudną sytuację materialną.

W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2013 roku skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że strona domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku J.J. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jego utrzymania jest renta z KRUS w wysokości 845,07 zł. Skarżący jest współwłaścicielem domu o powierzchni 484 m² oraz gospodarstwa rolnego o areale 3,28 ha. Nie posiada on oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż jego jedynym źródłem utrzymania jest renta inwalidzka. Ponoszone przez niego wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna ok. 100 zł, gaz z butli ok. 60 zł, telefon ok. 40 zł, woda ok. 20 zł, wywóz śmieci ok. 20 zł, leki podtrzymujące życie ok. 200 zł. Skarżącemu niejednokrotnie brakuje środków, aby pokryć wszystkie wydatki.

Odnosząc się do wezwania Referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy J.J. przesłał rachunki za energię elektryczną, wodę, wywóz śmieci, usługi telekomunikacyjne, leki, dowody wypłat środków z rachunku bankowego. Potwierdził wysokość otrzymywanej renty decyzją Prezesa KRUS z dnia 15 marca 2013 roku. Skarżący podał, iż gospodarstwo rolne nie przynosi żadnych dochodów, jest odłogowane od 2002 roku. Wnioskodawca nie pobiera dopłat unijnych. Nie korzysta z pomocy społecznej, gdyż jego wniosek o pomoc do GOPS w B. ze stycznia 2013 roku został rozpoznany negatywnie.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W ocenie orzekającego J.J. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w pełnym zakresie. Sytuacja finansowa wnioskodawcy nie jest łatwa. Jedynym źródłem jego utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 845,07 zł. Nieruchomość rolna, której skarżący jest współwłaścicielem nie przynosi żadnego dochodu, nie jest uprawiana. Stan zdrowia J.J. wymaga przyjmowania lekarstw, które kosztują ok. 150 zł miesięcznie. Pozostałe wydatki związane z koniecznym utrzymaniem wynoszą ok. 200 zł miesięcznie (prąd 65,24 zł, woda 20,30 zł, wywóz odpadów komunalnych 17 zł, gaz 60 zł, telefon 35,67 zł). Do tej sumy należy doliczyć chociażby wydatki na zakup żywności, odzieży, środków czystości, czy opału na zimę. Zestawienie wysokości pobieranej renty z ponoszonymi w miesiącu wydatkami wskazuje, że skarżący nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie.

Biorąc powyższe pod uwagę orzekający uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania J.J. prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.