Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2087/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości G. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za wrzesień 2010 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

G. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w N. - zwana dalej "Skarżącą" - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za wrzesień 2010 r.

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 11 lipca 2014 r. wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1240 zł.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z 17 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pismem z 30 września 2014 r. Skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.

Postanowieniem z 21 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 9 lutego 2014 r. sygn. akt II FZ 2000/14 oddalił zażalenie Skarżącej na powyższe postanowienie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 12 lutego 2014 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1240 zł.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 marca 2015 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

2

Następnie ponownie wezwał Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wpisie. Wezwanie Skarżąca otrzymała 19 maja 2015 r.

Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 22 czerwca 2015 r. Skarżąca, mimo pouczenia, nie uiściła należnego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej ,,P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie prawomocnego zarządzenia skierowanego do strony Skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Syndykowi Skarżącej w dniu 19 maja 2015 r. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 26 maja 2015 r. (wtorek). W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony.

W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.