Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1873/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący NSA: Bogusław Szumacher Sędziowie: NSA: Małgorzata Gorzeń (spr.) Asesor WSA: Krzysztof Retyk Protokolant: Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A. T. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "A" na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 30 sierpnia 2001r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenie celne 1) uchyla zaskarżoną decyzje; 2) zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego z dnia 12.04.2000r. i określenia kwoty wynikającej z długu celnego.

W uzasadnieniu decyzji Prezes GUC wskazał, że w dniu 12.04.2000r. wg dokumentu SAD A. T. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar w postaci [...] importowany z Holandii, wnioskując o zastosowanie do wymiaru cła konwencyjnej stawki celnej. W dniu przyjęcia zgłoszenia towar zaklasyfikowany został do kodu [...]. Pismem z dnia 7.09.2000r. A. T. wniósł o uznanie zgłoszenia celnego z 12.04.2000r. za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru.

Decyzją z dnia 23.01.2001r. Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne SAD nr jw. za nieprawidłowe, w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru wskazując, iż właściwym kodem dla importowanego przez stronę towaru jest kod [...]. Jednocześnie do wymiaru cła organ I instancji przyjął konwencyjną stawkę celną w wysokości 5%. Od powyższej decyzji Dyrektora Urzędu Celnego strona wniosła odwołanie pismem z dnia 05.02.200łr. wskazując, iż do wymiaru cła należało przyjąć stawkę celną obniżoną określoną dla towarów pochodzących z Unii Europejskiej.

Powyższe odwołanie strona uzupełniła pismem z dnia 28.02.2001r., przy którym przedłożyła świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] z dnia 07.04.2000r., wystawione przez holenderskie władze celne.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Prezes GUC podniósł, że zgodnie z przepisem art.13 § 1 ustawy Kodeks celny, cła określane sana podstawie Taryfy celnej lub innych środków taryfowych. W myśl art.13 § 3 pkt 4 Taryfa celna obejmuje obniżone stawki celne określone w umowach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów. Stawki celne są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich zastosowania. Obowiązujące w dniu dokonania zgłoszenia celnego przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.12.1999r. oraz postanowienia art.ló i 21 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego wprowadzają możliwość stosowania stawek celnych obniżonych w przypadku jednoczesnego spełnienia następujących warunków:

- towar pochodzi z obszaru Unii Europejskiej w rozumieniu postanowień Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego,

* pochodzenie towaru zostało udokumentowane prawidłowo sporządzonym świadectwem przewozowym EUR 1 lub deklaracją na fakturze,

* został spełniony warunek bezpośredniego przywozu towaru do Polski.

W myśl art.16 pkt 1a Protokołu Nr 4 produkty pochodzące ze Wspólnoty korzystają w imporcie do Polski z postanowień Umowy pod warunkiem przedłożenia świadectwa przewozowego [...], którego wzór zamieszczony jest w załączniku III.

Wskazany w ww. załączniku wzór świadectwa przewozowego określa sposób wypełniania poszczególnych pól dowodu pochodzenia. Zgodnie z uwagą nr 3 zawartą w załączniku III Protokołu Nr 4 towary, których pochodzenie potwierdza świadectwo przewozowe muszą być opisane zgodnie z praktyką handlową i podaniem wystarczającej ilości szczegółów, żeby umożliwić ich zidentyfikowanie.

W przedmiotowej sprawie strona przy piśmie z dnia 28.02.2001r. przedłożyła świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] wystawione przez holenderskie władze celne. Przedmiotowe świadectwo w polu 8 zawiera jedynie zapis "[...] o wadze [...]". Opis dotyczący opakowania towaru zawarty w polu 8 świadectwa przewozowego EUR 1 nie może być uznany za opis wystarczający dla identyfikacji towaru, którego dotyczy przedmiotowy dowód pochodzenia, zgodnie z cyt. wyżej uwagą nr 3 załącznika III Protokołu Nr 4.

Ponadto zgodnie z uwagą nr 1 do załącznika III Protokołu Nr 4 świadectwa przewozowe nie mogą zawierać wymazań lub wyrazów wpisanych nad innymi wyrazami. Wszelkie zmiany muszą być dokonane przez skreślenie nieprawidłowych informacji i dodanie wszelkich koniecznych poprawek. Każda taka zmiana musi być parafowana przez osobę, która wypełnia świadectwo i potwierdzona przez władze celne kraju lub obszaru wystawiającego świadectwo. W polu 8 świadectwa nr jw. naniesiona została poprawka (dotycząca wagi opakowania jednostkowego towaru), której nie parafowała osoba wypełniająca świadectwo, nie została ona również potwierdzona przez holenderskie władze celne.

Powyższe dyskwalifikuje więc świadectwo jako prawidłowy dowód pochodzenia towaru w myśl postanowień Protokołu Nr 4.

Ponadto Prezes Głównego Urzędu Ceł wskazał, iż w przypadku przedłożenia prawidłowego dowodu pochodzenia - świadectwa EUR 1 wystawionego retrospektywnie, zgodnie z art.18 Protokołu Nr 4, strona może ubiegać się o zastosowanie obniżonej stawki celnej, występując do Prezesa Głównego Urzędu Ceł, za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Celnego, z wnioskiem o wznowienie postępowania w trybie art.240 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa. Ww. dowód pochodzenia należy dostarczyć w ciągu 4 miesięcy od daty wystawienia i nie później niż w ciągu 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego.

Skargę na powyższą decyzję wniósł A. T. Wskazując, iż przedstawione w decyzji fakty nie odzwierciedlają prawdy wynikającej z załączonej dokumentacji celnej, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji I instancji.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że 12.04.2000r. zgłosił do objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym mączkę sojową importowaną z Holandii z firmy "B". W dniu przyjęcia zgłoszenia towar zaklasyfikowany został przez Urząd Celny do kodu [ ...], w celu identyfikacji przedmiotowego towaru pobrano próbki. W dniu 07.09.2000r. skarżący złożył wniosek o uznanie ww. zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru.

Decyzją z dnia 23.01.2001r. Urząd Celny uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe, a przedmiotowa [...] została zaklasyfikowana do kodu [...], dla którego w imporcie z krajami UE obowiązuję 0% stawka celna. Jednak Urząd Celny do wymiaru cła przyjął konwencyjną stawkę celną w wysokości 5%, nie uznając przedstawionego do odprawy celnej świadectwa przewozowego [...] nr [...].

Dnia 05.02.2001r. skarżący wniósł odwołanie od niniejszej decyzji, gdyż importowany towar pochodzi z obszaru Unii Europejskiej, a wraz ze zgłoszeniem dostarczony został dokument [...]. nr [...] wystawiony przez holenderskie władze celne dnia 07.04.2000r.

Skarżący podniósł, że faktycznie w polu 8 świadectwa przewozowego [...] jest napisane "[...] worków o wadze [...]", co mogłoby być niewystarczające do identyfikacji towaru, gdyby nie fakt, że dokument ten dołączony był do kompletu innych dokumentów (faktura, świadectwo weterynaryjne, świadectwo fitosanitarne) jednoznacznie określających rodzaj towaru. Nazwa [...] pojawia się kilkakrotnie, trudno więc pomyśleć, że chodzi o inny towar. Zdaniem skarżącego Urząd Celny , a następnie Głównego Urzędu Ceł w celu zatuszowania błędów w taryfikacji towaru postanowiły ukarać skarżącego i zastosować do wymiaru cła konwencyjną stawkę celną w wysokości 5%.

Skarżący wystąpił do Prezesa Głównego Urzędu Ceł z wnioskiem o wznowienie postępowania oraz będzie ubiegać się o zastosowanie obniżonej stawki celnej niezwłocznie po otrzymaniu retrospektywnie wystawionego dokumentu [...].

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej... pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie organy nie uznały za prawidłowy dowód pochodzenia towaru przedłożonego przez skarżącego świadectwa [...] z dnia 5.04.2000r. podnosząc, iż w polu 8 świadectwa naniesiono poprawkę dot. wagi opakowania jednostkowego towaru, której nie parafowała osoba wypełniająca świadectwo i nie została ona potwierdzona przez holenderskie władze celne. Ponadto, zdaniem organów celnych opis towarów zawarty w polu 8 świadectwa nie jest wystarczający dla identyfikacji towaru.

Odnosząc się do zarzutów postawionych przedstawionemu przez skarżącego świadectwu [...], należy wskazać, iż organy celne nie ustosunkowały się do treści przepisu art.29 Protokołu Nr 4. Przepis ten stanowi bowiem, że

stwierdzenie drobnych niezgodności między oświadczeniami złożonymi w dowodzie pochodzenia i oświadczeniami w dokumentach przedłożonych w urzędzie celnym celem dopełnienia formalności wymaganych przy imporcie produktów, nie czyni ipso facto (tym samym) dowodu pochodzenia nieważnym, jeżeli zostało w pełni dowiedzione, że odpowiada on przedłożonym dokumentom,

oczywiste formalne pomyłki, takie jak błędy literowe na dowodzie pochodzenia, nie powodują odrzucenia tego dokumentu, pod warunkiem że błędy te nie wzbudzają wątpliwości co do prawidłowości oświadczeń złożonych w dokumencie.

Zdaniem sądu przedłożone świadectwo [...], wbrew wywodom Prezesa GUC, w polu 10 wskazuje numer faktury, który to dokument został przedłożony do zgłoszenia celnego i opisuje w sposób wyczerpujący i prawidłowy importowany towar. Opis na fakturze zawiera również zapis identyczny z zapisem w polu 8 tj. "[...] of [...]." a zatem poprawka polegająca na dopisaniu, jak się wydaje tą samą czcionką co zastosowana przy wypełnieniu świadectwa [...], kwoty [...] nie powinien ipso facto czynić dowodu pochodzenia nieważnym i skutkować odrzuceniem tego dokumentu.

W świetle cytowanego przepisu art.29 odrzucenie przedłożonego świadectwa [...], bez odniesienia się do treści tego przepisu jest co najmniej nieuzasadnione. Rzeczą organów celnych było bowiem dokonanie oceny świadectwa [...] i jej uzasadnienie w decyzji, z uwzględnieniem przedłożonych przez importera dokumentów i oświadczeń oraz treści ww. przepisu art.29.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art.ł45 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.

Nadto, wobec uwzględnienia skargi, na mocy art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) zasądził od organu (którym stosownie do art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz.U. nr 41, poz. 365 - jest właściwy dyrektor izby celnej) na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, przyjmując, stosownie do art. 205 § 2 tej ustawy, że na koszty te w niniejszej sprawie składa się wpis sądowy.

Wobec uwzględnienia skargi Sąd stwierdził też, na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie mogą być wykonywane.

Ponownie rozpatrując sprawę organy administracji celnej uwzględnią powyższe wskazania, co do oceny świadectwa [...].

Z tych wszystkich względów na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji

wyroku.

IF