Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1561/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art 6 w zw. z art 141 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. U. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzeniu uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1561/07 w sprawie ze skargi W. U. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1561/07 oddalił skargę W. U. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego.

Po rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 14 stycznia 2008 r. o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił sporządzenia uzasadnienia, wskazując, że skarżąca wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożyła dopiero w dniu 14 stycznia 2008 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu, określonego w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W dniu 3 kwietnia 2008 r., działający w imieniu skarżącej pełnomocnik z urzędu – adwokat A. P. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 18 marca 2008 r., zamieszczając w jego treści wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 grudnia 2007 r. (pismo z dnia 3 kwietnia 2008 r., k. 78 – 81 akt sprawy).

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że jego mocodawczyni, wbrew zapisowi odzwierciedlonemu w protokole rozprawy z dnia 17 grudnia 2007 r., została pouczona przez Sąd wyłącznie co do trzydziestodniowego terminu, zakreślonego na wniesienie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.

Dalej podał, że w ocenie skarżącej, termin ten powinien być liczony od dnia ogłoszenia orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jego zdaniem, skarżąca, składając w dniu 14 stycznia 2008 r., a zatem, jak podkreślił, w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia wyroku, wniosek o sporządzenie uzasadnienia i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący ustanowienie adwokata z urzędu, w sposób dostateczny wykazała wolę dalszego działania w postępowaniu. Powstałe uchybienie nastąpiło zatem bez winy skarżącej i było wynikiem jej błędnego pouczenia co do sposobu procedowania odnośnie złożenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).

Oznacza to, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony (art. 87 § 4) oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Przy czym doręczenie odpisu sentencji wyroku ma miejsce tylko wówczas, gdy wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, a uzasadnienia nie sporządza się z urzędu (art. 139 § 4 ustawy) bądź wtedy, gdy w sprawie strona działająca bez adwokata lub radcy prawnego, na skutek pozbawienia wolności, była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku (art. 140 § 2 ustawy).

W przypadku zaś, gdy termin siedmiodniowy został przekroczony, a strona złożyła wniosek o jego przywrócenie, zastosowanie mają przepisy art. 85 – 89 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ww. ustawy terminie. Oczywiście, dokonując tego rodzaju ustalenia, Sąd musi określić początek i koniec tego terminu. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym początek terminu będzie zawsze przypadał na dzień następujący po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 87 § 1 w związku z art. 83 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego), a jego koniec na dzień złożenia wniosku o przywrócenie terminu w sądzie lub oddania go w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 1 i § 3 i art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego).

W rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu dotyczy zgłoszenia do Sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z pewnością sformułowanie tego rodzaju wniosku przez stronę jest możliwe tylko wówczas, gdy wiedziała ona o uchybieniu terminu.

W niniejszej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do pełnomocnika skarżącej, który, co wymaga podkreślenia, został wyznaczony już po wydanym wyroku, a pierwszą czynność w sprawie podjął po doręczeniu mu odpisu postanowienia z dnia 18 marca 2008 r., które nastąpiło w dniu 27 marca 2008 r. Natomiast jego pierwszą czynnością w sprawie, dokonaną w dniu 3 kwietnia 2008 r. (k.81 akt sprawy), było właśnie złożenie zażalenia na powołane na wstępie postanowienie wraz z rozpatrywanym wnioskiem o przywrócenie terminu. Zestawiając powyższe daty, należy stwierdzić, że pełnomocnik dochował siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Przechodząc z kolei do oceny okoliczności podanych przez pełnomocnika skarżącej w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, trzeba wskazać, że brak winy - jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu - polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260).

W ocenie Sądu, adwokat A. P., powołując się na fakt błędnego pouczenia skarżącej na rozprawie, nie uprawdopodobnił braku jej winy w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Trzeba bowiem zaznaczyć, że udokumentowany w protokole z rozprawy jej przebieg w zakresie pouczenia, występującej wówczas bez adwokata, skarżącej był szeroki i obejmował, w chronologicznej kolejności, tak pouczenie o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia, jak i sposób, tryb i termin wniesienia skargi kasacyjnej, a także odnoszący się do niej tzw. przymus adwokacko – radcowski. Treść protokołu w tej części nie była kwestionowana przez skarżącą, a z jej zapisem nie zgodził się dopiero pełnomocnik w rozpoznawanym przez Sąd wniosku, choć jak wynika z akt sprawy, z protokołem tym w żaden sposób się nie zapoznał.

Co więcej, skarżąca o konieczności wcześniejszego (tj. przed wniesieniem skargi kasacyjnej) złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku została pouczona w doręczonym jej w dniu 19 listopada 2007 r. zawiadomieniu o terminie rozprawy (pkt 2 i 3 pouczenia – k. 31 akt sprawy), które - po pierwsze - odebrała osobiście (k. 33 akt sprawy), po drugie zaś z którego treścią musiała się zapoznać, skoro była obecna na rozprawie w dniu 17 grudnia 2007 r.

W konsekwencji oznacza to, że Sąd uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z treści art. 6 w zw. z art. 141 § 2 ustawy i prawidłowo pouczył skarżącą o środku odwoławczym i możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, który jest warunkiem koniecznym wniesienia skargi kasacyjnej, a przedstawione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności nie stanowią podstawy do uznania, że uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku jest niezawinione.

Z tych względów, art. 86 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.