Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2250/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 par. 1a
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2011r. sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi na niepodejmowanie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. skargę oddala


UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.

Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu zażalenia D. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] oddalające skargę D. M. na niepodejmowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w stosunku do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2009 r., Nr [...], nakazującej A. K. wykonanie orynnowania budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości C., gmina S., zmienionej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...] w zakresie terminu wykonania obowiązków nałożonych wskazaną wyżej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2009 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał A. K. wykonać orynnowanie połaci dachowej znajdującej się od strony południowej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości C., gmina S. oraz orynnowanie na okapach i naczółkach znajdujących się po stronie wschodniej i zachodniej w/w budynku, w terminie do dnia 30 listopada 2009 r. Nakazano również A. K. wykonać rynny i rury spustowe w taki sposób, aby wody opadowe nie były kierowane na teren sąsiedniej posesji oraz aby wody opadowe były odprowadzane na nieutwardzony teren działki nr ewid. [...] lub do dołów chłonnych.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...][...] WINB uchylił wskazaną wyżej decyzję organu nadzoru budowlanego I instancji z dnia [...] października 2009 r. w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i nakazał wykonanie orynnowania ww. budynku w terminie do dnia 30 kwietnia 2010 r.

Pismem z dnia 4 maja 2010 r. D. M. poinformowała organ nadzoru budowlanego I instancji, że obowiązki wynikające ze wskazanej wyżej decyzji nie zostały wykonane.

W związku z powyższym, w dniu 20 maja 2010 r. organ nadzoru budowlanego dokonał kontroli wykonania orynnowania spornego obiektu budowlanego i stwierdził wykonanie obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] października 2009 r., Nr [...], o czym poinformował D. M. pismem z dnia 8 czerwca 2010 r., znak: [...]. W piśmie tym organ wskazał także na brak naruszeń naturalnego spływu wód opadowych na działce nr ewid. [...], gdzie usytuowany jest sporny obiekt budowlany, co potwierdza pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 2 czerwca 2006 r., znak: [...].

Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. D. M. wniosła do [...] WINB skargę dotyczącą wykonania przez A. K. sposobu orynnowania spornego budynku mieszkalnego podnosząc m.in., że rynny zostały wykonane w sposób niezgodny z zaleceniami wynikającymi z powołanej wyżej decyzji PINB [...] z dnia [...] października 2009 r., Nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oddalił skargę D. M. na niepodejmowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w stosunku do decyzji tego organu z dnia [...] października 2009 r.

Rozpatrując zażalenie D. M. na powyższe postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na treść art. 6 § 1 i 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) i wskazał, że w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do podjęcia postępowania egzekucyjnego w celu doprowadzenia do wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] października 2009 r., bowiem obowiązki te zostały wykonane w sposób zgodny ze wskazaniami zawartymi w ww. decyzji, co potwierdza protokół kontroli przeprowadzonej przez pracowników PINB [...] w dniu 20 maja 2010 r. i załączona do niego dokumentacja zdjęciowa. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności wierzyciela.

Ponadto GINB podniósł, że organem właściwym w sprawie zmiany stanu wody na gruncie, szkodliwie wpływającego na nieruchomości sąsiednie (pod którym to pojęciem należy rozumieć także zmianę kierunku odpływu wody), jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, który może nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom stosownie do treści art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, ze zm.).

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez D. M., która wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia z uwagi na jego niezgodność z prawem i bezzasadność oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi D. M. podniosła w szczególności, że sposób w jaki A. K. dokonał orynnowania budynku mieszkalnego jest wadliwy, niezgodny z zaleceniami wynikającymi z decyzji i nie rozwiązał problemu związanego z odprowadzaniem wód. W ocenie skarżącej rynny zostały wykonany w sposób niezgodny z zaleceniami wynikającymi z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2009 r. Podniosła, że w trakcie oględzin, które odbyły się na miejscu składała zastrzeżenia i podnosiła fakt niewykonania zaleceń przez A. K. zgodnie ze wskazaniami zawartymi w decyzji. Jednakże pracownicy organu bezzasadnie twierdzą, że zalecenia zostały wykonane. D. M. podkreśliła, że rynny oraz rury spustowe są za wąskie, w związku z czym woda przy opadach nie mieści się w tych rynnach oraz rurach i rozlewa się na posesję skarżącej. Ponadto rury spustowe są skierowane na grunt skarżącej, co powoduje zalewanie gruntu jak i zabudowań. Jednocześnie stwierdziła, że A. K. zasypał odpływ pomiędzy budynkami i woda przelewając się zalewa jej budynek bowiem nie odpływa do drogi wskutek tej blokady, lecz na posesję.

Reasumując skarżąca wniosła o wykonanie obowiązków przez A. K. w sposób właściwy zgodnie z zaleceniami i sztuką budowlaną, zarzucając organom nadzoru budowlanego, że ograniczają się jedynie do stwierdzenia faktu wykonania zaleceń, nie biorąc jednak w ogóle pod uwagę w jaki sposób zostały one wykonane.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydana zgodnie z prawem.

Podstawą orzekania przez organy nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie był art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zgodnie z którym na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Przepis ten należy stosować w ścisłym powiązaniu z § 1 art. 6, który nakazuje wierzycielowi podjęcie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku. Innymi słowy w przypadku, gdy adresat decyzji zobowiązującej do wykonania określonych czynności uchyla się od nałożonego obowiązku, a organ będący jednocześnie wierzycielem pozostaje w bezczynności w zakresie zastosowania środków egzekucyjnych podmiotom, których interes prawny lub faktyczny został naruszony przysługuje skarga do organu wyższego stopnia.

Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] będący wierzycielem nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Decyzją z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał A. K. wykonać orynnowanie połaci dachowej znajdującej się od strony południowej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości C., gmina S. oraz orynnowanie na okapach i naczółkach znajdujących się po stronie wschodniej i zachodniej w/w budynku, oraz nakazał A. K. wykonać rynny i rury spustowe w taki sposób, aby wody opadowe nie były kierowane na teren sąsiedniej posesji oraz aby wody opadowe były odprowadzane na nieutwardzony teren działki nr ewid. [...] lub do dołów chłonnych. W aktach sprawy znajduje się protokół kontroli z dnia 20 maja 2010 r., w którym stwierdzono, że obowiązek wynikający z ww. decyzji w postaci orynnowania budynku mieszkalnego i gospodarczego został wykonany. Stwierdzono, że wody opadowe z rur spustowych w obu budynkach są odprowadzane na nieutwardzony teren działki [...]. Stwierdzono także wykonanie wylewki o wymiarach ok. 1,5 m. x 2,,0 m., na której stoi ławka. Do protokołu dołączono dokumentację fotograficzną. W rezultacie należy uznać, że brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń organu co do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji z dnia [...] października 2009 r. Trudno również oczekiwać, aby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] będący wierzycielem w tej sprawie podejmował jakiekolwiek środki egzekucyjne przymuszające A. K. do wykonania nałożonego na niego obowiązku, skoro jego wykonanie stwierdzono protokolarnie. Konieczność podjęcia takich środków, a w konsekwencji również bezczynność w rozumieniu art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji miałaby miejsce w sytuacji, gdyby A. K. uchylał się od wykonania obowiązku i zaniechał orynnowania ww. obiektów budowlanych, co jednak nie znajduje potwierdzenia w ustalonym stanie faktycznym.

Inną kwestią pozostaje ewentualna nieskuteczność czynności podjętych przez A. K. w celu zachowania budynku w odpowiednim stanie technicznym i zaniechania zalewania wodami opadowymi sąsiedniej działki należącej do skarżącej. Należy bowiem podkreślić, że skarżąca nie kwestionuje wykonania obowiązku, lecz sposób jego wykonania wskazując przede wszystkim na zbyt wąskie rynny oraz rury spustowe, co powoduje rozlewanie się wody na posesję skarżącej. Nawiązując do tego zarzutu należy wyjaśnić, że decyzja wydana w dniu [...] października 2009 r. opierała się o art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a jej celem było doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem i prawidłowego odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku mieszkalnego. Jeżeli wykonanie obowiązku określonego w tej decyzji okazuje się niewystarczające dla ochrony sąsiedniej działki budowlanej przed zalewaniem wodami opadowymi D. M. może – jako strona – wystąpić ponownie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o wszczęcie odpowiedniego postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego. W takim postępowaniu organ może ocenić, czy istniejący stan techniczny budynku oraz istniejące orynnowanie zapewnia ochronę sąsiedniej działki przed zalewaniem wodami opadowymi, a w razie konieczności wydać odpowiednią decyzję. Nie ulega wątpliwości, że decyzja z dnia [...] października 2009 r. nie powoduje stanu res iudicata uniemożliwiającego ponowne orzekanie organu w zakresie stanu technicznego budynku, a jego obowiązkiem jest podejmowanie skutecznych działań w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem, w tym wydawania kolejnych decyzji w oparciu o art. 77 Prawa budowlanego. Nie zmienia to jednakże oceny niniejszej skargi dotyczącej zasadności zastosowania środków egzekucyjnych. Sąd bowiem uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], w związku ze stwierdzeniem wykonania obowiązku z decyzji z dnia [...] października 2009 r., nie pozostawał w bezczynności, o której mowa w art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a w rezultacie wydanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] oddalającego skargę D. M. na niepodejmowanie przez organ czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych należy uznać za prawidłowe. Z tego względu również zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], nie narusza przepisów prawa, a skarga podlega oddaleniu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.