Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 977/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku DP o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008r. o sygn. akt I SA/Po 1146/08 wydanego w sprawie ze skargi DP na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów (dochodów) za 2000r. postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca DP pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008r. o sygn. akt I SA/Po 1146/08 wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów (dochodów) za 2000r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...].

Skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że jej jedynym źródłem utrzymania jest umowa, na podstawie której zajmuje się dzieckiem. Skarżąca wskazała, że w [...] uzyskała dochód w wysokości [...]. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że z uwagi na zły stan zdrowia nie może podjąć innej pracy. Obecnie wnioskodawczyni będzie ubiegać się o przyznanie grupy inwalidzkiej. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. [...] oraz nieruchomość rolną o pow. [...], przy czym nieruchomości są objęte zajęciem komorniczym. Skarżąca poza w.w nieruchomościami nie posiada innych nieruchomości, nie ma również oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżąca oświadczyła, że z tytułu umowy uaktywniającej uzyskuje dochód miesięczny w wysokości [...], natomiast jej mąż nie ma dochodów. Do wniosku załączyła kserokopie: zeznania rocznego podatkowego za [...], z którego wynika, że jej dochód wyniósł [...], zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia z dnia [...], kart informacyjnych z dnia [...], karty ambulatoryjnego leczenia z dnia [...].

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca w odpowiedzi z dnia [...] oświadczyła, że nie posiada rachunku bankowego, pojazdu mechanicznego podlegającego rejestracji, mąż posiada natomiast samochód marki P, rok prod. [...], niesprawny, w związku z powyższym jego wartość rynkowa jest znikoma. Skarżąca podała, że ponosi następujące koszty miesięcznego utrzymania: [...]. Skarżąca oświadczyła, że koszty miesięcznego utrzymania ponosi w przeważającej mierze dzięki pożyczkom i darowiznom udzielanym jej przez członków najbliższej rodziny. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że poza dochodami wykazanymi we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie posiada innych dochodów, nie posiada także udziałów w spółkach z o.o. Skarżąca nie korzysta z pomocy opieki społecznej, jednakże z uwagi na trudną sytuację materialną zamierza wystąpić do właściwych instytucji z wnioskiem o taką pomoc.

W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje :

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że z argumentacji skarżącej wynika, iż zasadnym jest zwolnienie jej od kosztów sądowych. Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie posiada ona środków pieniężnych, z których mogłaby ponieść koszty sądowe w przedmiotowej sprawie. Ponadto wnioskodawczyni nie posiada również majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania tych kosztów.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.