Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1027/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na informację Zarządu Województwa Kujawsko - Pomorskiego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Wsparcia inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia


UZASADNIENIE

W związku z zakończeniem etapu merytorycznej oceny wniosku strony skarżącej o dofinansowanie projektu nr [...] złożonego w ramach Poddziałania 5.2.2. Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw została ona poinformowana przez Instytucję Zarządzającą o odrzuceniu przedmiotowego wniosku z powodu niespełnienia następujących kryteriów:

1. Kryterium B 1.2 "Wykonalność techniczna, technologiczna i instytucjonalna projektu" podkryterium c) oraz

2. Kryterium B 1.3 "Wykonalność finansowa i ekonomiczna projektu", podkryterium a) oraz g).

W odpowiedzi na otrzymaną informację w dniu 01 października 2010r. wnioskodawca złożył do Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko – Pomorskiego w Toruniu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia 22 listopada 2010r. Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko – Pomorskiego w T. poinformował stronę skarżącą, że jej wniosek został rozpatrzony negatywnie.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem w dniu 10 grudnia 2010r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy załączając do niej ww. pismo Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko – Pomorskiego w T. z dnia [...] oraz znaki opłaty sądowej w wysokości 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.

W niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy wskazanej wyżej ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepis art. 30c tej ustawy przewiduje szczególny tryb wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w odniesieniu do realizacji programów operacyjnych w niej przewidzianych. Z art. 30e ustawy wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy (p.p.s.a).

Zatem, uwzględniając powyższe regulacje, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy wniesiona skarga spełnia wszelkie wymogi, umożliwiające nadanie jej dalszego biegu.

W myśl art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a

Z kolei w art. 30c ust. 2 przewidziano, że skarga może być wniesiona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą:

• wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu,

• kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację, o której mowa w art. 30b ust. 4.

Ponadto skarga podlega opłacie sądowej.

Stosownie do treści art. 30 c ust. 4, sąd rozstrzyga sprawę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi, z tym, że jak wynika z ust. 5 powołanego artykułu - wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (ust. 5).

Warunkiem nadania skardze dalszego biegu jest w niniejszej sprawie przede wszystkim ustalenie, czy jest ona kompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy.

Sąd zauważa, że pismo z dnia 22 listopada 2010r. informujące stronę o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od wyniku oceny merytorycznej zawierało stosowne pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do Sądu.

Złożona w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy skarga, w świetle przedstawionych wyżej wymogów nie jest kompletna, a zatem istnieją podstawy do pozostawienia jej bez rozpatrzenia.

W przedłożonych sądowi wraz ze skargą materiałach brakuje co najmniej kilku dokumentów, m.in.: wniosku o dofinansowanie projektu wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu oraz kopii wniesionych środków odwoławczych. Co prawda strona w swojej skardze wnosi o zobowiązanie Marszałka Województwa Kujawsko – Pomorskiego do dostarczenia Sądowi całości akt przedmiotowej sprawy w oryginale wraz z wnioskiem, gdyż ona nie posiada ich kopii, jednakże wskazać należy, że wymóg złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji - w rozumieniu art. 30 c wskazanej ustawy, ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania, co jednoznacznie wynika z przytoczonych przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowiącej przepis szczególny w stosunku do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym przepis art. 30c ust. 5 omawianej ustawy przewiduje, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, nie ma podstaw do uzupełniania braków pisma w trybie art. 49 p.p.s.a.

Reasumując, skoro skarżąca wniosła skargę, która nie zawiera kompletnej dokumentacji w sprawie, to zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 tejże ustawy, należy pozostawić ją bez rozpatrzenia.

Na marginesie odnieść się wypada do uiszczonej przez stronę opłaty w wysokości 200 zł w naklejonych na skargę znakach opłaty sądowej.

Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Stwierdzić należy, iż naklejenie znaków opłaty sądowej na pismo procesowe nie może być uznane za wypełnienie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi (por. postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2007 r., sygn. akt II OZ 526/07 niepubl., postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004, sygn. akt FZ 28/04 publ. ONSAiWSA 2004/1/4).

Jednakże w ocenie Sądu, pouczenie zawarte w ww. informacji o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie opłaty sądowej od wnoszonej do Sądu skargi jest niepełne, albowiem ogranicza się jedynie do ustalenia, że skarga podlega opłacie sądowej w wysokości 200 zł, nie określa natomiast dopuszczalnych sposobów jej uiszczenia. Pouczenie to nie mogło w związku z tym wpłynąć negatywnie na prawo skarżącej do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, skarżąca, która nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, mogła pozostawać w mylnym przekonaniu, że właściwie uiściła wymagany wpis.

Rozważania powyższe nie zmieniają jednak oceny dokonanej przez Sąd w zakresie pozostawienia skargi bez rozpoznania z uwagi na jej niekompletność. Jak już wyżej wskazano, skoro skarżąca wniosła skargę bez wymaganych przepisami prawa załączników, to zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 ww. ustawy, należało pozostawić ją bez rozpoznania.