Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1405/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości kosztów postępowania obciążających stronę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości kosztów postępowania obciążających stronę w kwocie 2.300 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca – A. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. . W uzasadnieniu wniosku podniosła, że zapłacenie przez nią wynagrodzenia biegłego, którego organ bezpodstawnie powołał spowoduje, że w razie uwzględnienia skargi, nie będzie mogła odzyskać poniesionych wydatków, względnie odzyskanie poniesionych wydatków będzie znacznie utrudnione i będzie się wiązało z poniesieniem dodatkowych kosztów związanych z pomocą prawną niezbędną do odzyskania poniesionych wydatków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." – sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przywołany przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wstrzymania zaskarżonego aktu, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie zaskarżonego aktu doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – o wartości nie przedstawiającej znaczenia dla skarżącego – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego mógłby nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 i postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., II GSK 515/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia.

Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie.

Tym samym Sąd nie może ocenić, czy w niniejszym przypadku zaistniały przesłanki dla wstrzymania wykonania postanowienia, gdyż nie ma żadnych informacji o aktualnej sytuacji finansowej skarżącej, a w szczególności jej możliwościach płatniczych. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Sąd stwierdził jednocześnie, że w aktach sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie powyższych okoliczności.

Na marginesie podnieść trzeba, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, czego zdaje się nie zauważać skarżąca. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

i.ś.