Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 341/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1, art. 3 par. 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 61 par. 1 i 4, art. 10
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na zawiadomienie Starosty C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Starosta zawiadomieniem z dnia [...] r., nr [...] zawiadomił R. B. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów, powstałych w wyniku wykonanej pracy geodezyjnej, zaewidencjonowanej pod numerem id. [...], której celem było wznowienie znaków granicznych/ wyznaczenie punktów granicznych działki nr [...], położonej w obrębie P., gmina R., zaznaczając, że prace zostały wykonane przez wykonawcę prac geodezyjnych R. B., prowadzącego działalność pod firmą [...]

Opisaną czynność Starosty, R. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (skarga z dnia 7 marca 2018 r.), zarzucając, że podjęta została z rażącym naruszeniem prawa i wnosząc o jej uchylenie w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, w tym czy skarga dotyczy przedmiotu objętego kontrolą sądu administracyjnego. W tym zakresie Sąd ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."

Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak wynika z treści skargi, skarżący kwestionuje zawiadomienie Starosty z dnia [...] r. o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że ww. zawiadomienie wydane zostało w oparciu o przepis art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) i nie mieści się ono w żadnej z wyróżnionych w przywołanym art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii form działania administracji publicznej podlegającej kontroli sądowej. Jest ono czynnością procesową, stanowiącą naturalną konsekwencję wynikającej z art. 10 k.p.a. zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania. Jedynym celem tej czynności jest poinformowanie strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu umożliwienia podjęcia przez nią aktywności skierowanej na obronę jej praw. W konsekwencji zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie stanowi formy nałożenia na stronę jakiegokolwiek obowiązku, bądź przyznania jej określonego prawa, czy to o charakterze materialnym, czy procesowym. Z tych też względów ustawodawca nie przewidział możliwości jego kwestionowania zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym. Zawiadomienie to nie może być uznane za inną czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarga na przedmiotowe zawiadomienie organu, jako wniesiona na czynność niepodlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.