Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 260/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku [...] w U. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia stycznia 2017 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania Wspólnoty [...] w U. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) w U. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] wydanej w trybie art. 155 K.p.a.

W podstawie prawnej decyzji organ powołał przepis art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a.

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że po przeprowadzeniu kontroli w zakresie wentylacji grawitacyjnej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 155 K.p.a. odmówił Wspólnocie [...] w U. uchylenia decyzji PINB

w [....] z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) nakazującej usunięcie nieprawidłowości poprzez udrożnienie niesprawnej wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniu kuchenno-sanitarnym w lokalu nr 1 użytkowanym przez D. M. w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, położonym na dz. nr 1442/1 przy ul. [...] w U.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Wspólnota [...] w U. Odwołanie to podpisane zostało G. S. oraz A. G.

Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. ([...]) WINB wezwał ww. Wspólnotę [...] do przedłożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentu (uchwały) upoważniającego do reprezentowania Wspólnoty na zewnątrz przez osoby, które podpisały odwołanie. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku w określonym terminie.

W wyznaczonym terminie Wspólnota [...] w U., nie uzupełniła przedmiotowego odwołania wobec tego WINB wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. stwierdził niedopuszczalność złożonego odwołania.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 20 ust 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 29 poz. 355 ze zm.), gdy w budynku znajduje się więcej niż siedem lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Zgodnie z art. 21 ust. 1 tej ustawy zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali, a zgodnie

z art. 21 ust. 2 gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenie woli za wspólnotę składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Organ podał, że w aktach sprawy brak jest dokumentu (uchwały) upoważniającego do reprezentowania Wspólnoty [...] na zewnątrz przez zarząd. Nadto Wspólnota mimo stosownego wezwania o uzupełnienie odwołania o brakujący dokument nie usunęła braku

w sposób określony w wezwaniu.

W tej sytuacji organ za zasadne uznał stwierdzenie niedopuszczalności wniesionego odwołania.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła Wspólnota [...] w U., wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej go decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa pełnomocnika według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez nienależyte przeprowadzenie postępowania dowodowego, niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niezebranie

i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący i wnikliwy materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do sprzecznych i niekorzystnych dla skarżącej ustaleń, sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym. Skarżąca wskazała na pominięcie przez organ odwoławczy zarzutów podniesionych przez nią w odwołaniu, wskutek czego doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w granicach "luzu decyzyjnego", dowolności, w sytuacji gdy powinno mieć charakter związany. Skarżąca naruszenie art. 8 K.p.a. uparuje w braku wskazania przesłanek jakimi kierował się organ przy wydaniu zaskarżonego postanowienia. Nadto przeprowadzone postępowanie budzi wątpliwości co do jego prawidłowości i rzetelności. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 40 i art. 44 K.p.a. poprzez przyjęcie, że przesyłka została doręczona, w sytuacji gdy żaden z Członków Zarządu Wspólnoty nie został w sposób prawidłowy zawiadomiony przez operatora pocztowego o przesyłce.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które były podstawą wydania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowiąc: "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a".

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach.

Oceniając zaskarżone postanowienie w zakresie wyznaczonym cyt. wyżej przepisami, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., organ II instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania Wspólnoty [...] w U., wniesionego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. ([...]) odmawiającej tej Wspólnocie (na podstawie art. 155 K.p.a.) uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości poprzez udrożnienie niesprawnej wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniu kuchenno – sanitarnym lokalu nr 1 użytkowanego przez D. M., w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w U.

Przypomnieć należy, że postępowanie odwoławcze składa się z trzech etapów: wstępnego, postępowania wyjaśniającego i wydania decyzji (lub odpowiednio postanowienia). Zgodnie z art. 134, w pierwszym etapie (wstępnym), organ odwoławczy zobowiązany jest do ustalenia, czy odwołanie jest dopuszczalne, a więc czy dotyczy aktu zaskarżalnego tego rodzaju środkiem odwoławczym, czy pochodzi od strony postępowania i czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Sposób i termin wniesienia odwołania (co do zasady 14 dni od dnia doręczenia lub odpowiednio ogłoszenia decyzji stronie) określa w swej treści art. 129 K.p.a.

Zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne i w takiej sytuacji merytoryczne rozpatrzenie środka zaskarżenia nie jest możliwe. Postanowienie to kończy postępowanie odwoławcze i może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Należy też podkreślić, iż przepis powyższy ma charakter ius cogens, co oznacza, że jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, w konsekwencji więc wydanie postanowienia na jego podstawie nie zależy od uznania organu (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1620/15, LEX nr 2097098).

Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów formalnych (np. brak na tym odwołaniu podpisu właściwych osób), to jest bezskuteczne, wykluczając tym samym dopuszczalność przystąpienia przez organ odwoławczy do jego merytorycznego rozpoznania. Organ ten nie może jednak stwierdzić niedopuszczalności odwołania na podstawie komentowanego przepisu bez wezwania strony do usunięcia braków formalnych odwołania, ewentualnie także do nadesłania innych niezbędnych wyjaśnień na piśmie. Uznanie takie winno zawierać pouczenie o konsekwencjach prawnych w razie niezastosowania się do wezwania w zakreślonym terminie. Dopiero wskutek nieusunięcia tych braków organ odwoławczy wydaje postanowienie o niedopuszczalności odwołania.

Z lektury zaskarżonego postanowienia i akt sprawy wynika, że organ odwoławczy pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. wezwał stronę wnoszącą odwołanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Zawierało ono również pouczenie: " nieusunięcie braku powyższego odwołania w wyznaczonym terminie spowoduje zastosowanie skutków wynikających z art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.).

Według ustaleń organu odwoławczego, znajdujących wsparcie w zebranych w sprawie dowodach, strona wnosząca odwołanie nie uzupełniła jego braku w zakreślonym terminie. W takiej sytuacji skorzystanie przez organ odwoławczy z dyspozycji art. 134 K.p.a., tj. wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania było prawidłowe i odpowiada prawu.

Wbrew zarzutom skargi, organowi odwoławczemu nie można przypisać zaniedbania obowiązków proceduralnych wynikających z art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Nadto uzasadnienie skarżonego postanowienia w sposób dostatecznie klarowny przedstawia przyczyny, jakimi kierował się organ podejmując to postanowienie i dlatego Sąd nie podziela podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 8 K.p.a. uzasadnionego "brakiem wskazania przesłanek, jakimi kierował się organ przy wydaniu zaskarżonego postanowienia."

Sąd nie podziela także zarzutu skargi o naruszeniu art. 40 i at. 44 K.p.a. oraz argumentacji mającej wspierać tenże zarzut. Zawarte zaś w uzasadnieniu skargi wyjaśnienia "o podjęciu kroków celem wyjaśnienia nieprawidłowego doręczenia przesyłki pocztowej" i oczekiwaniu na wynik postępowania reklamacyjnego nie zostały wsparte żadnymi dowodami (nadesłana kserokopia wydruku ze śledzenia przesyłek Poczty Polskiej nie świadczy o wszczęciu postępowania reklamacyjnego). Mimo zobowiązania się do powiadomienia Sądu o wyniku postępowania reklamacyjnego (s. 10 skargi) skarżąca tego obowiązku nie dopełniła. Nadto zauważyć należy, że przesyłka z wezwaniem z dnia [...] grudnia 2016 r. została zaadresowana w taki sam sposób, czyli na adres Wspólnoty na jaki kierowane były do niej wszystkie przesyłki, w tym decyzje w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego od 2015 r. i doręczane były skutecznie (odbierane przez członka Zarządu).

Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.