Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 132/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86  § 1, art. 87 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2011r. sprawy z wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za świadczenie nienależnie pobrane postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]". nr "[...]", wydaną na skutek odwołania M. G. od decyzji z dnia "[...]". Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Burmistrza, którą organ I intencji uznał, że kwoty zasiłku pielęgnacyjnego wypłacanego J. G. w okresie od 1 kwietnia 2006r. do 30 września 2009r. stanowią świadczenie nienależnie pobrane, podlegające zwrotowi łącznie z ustawowymi odsetkami - Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. Organ uzasadnił, że odwołujący nie ma statusu strony w skarżonym postępowaniu i mimo trzykrotnych wezwań nie przedstawił pełnomocnictwa stwierdzającego, że działa w imieniu matki. Również sama strona nie odpowiedziała na wezwania Kolegium i nie potwierdziła czynności złożenia odwołania przez syna.

Decyzja ta doręczona została M. G., który pokwitował jej odbiór, w dniu 29 grudnia 2010r.

W dniu 29 stycznia 2011r. (data nadania pocztowego) M. G. wniósł skargę na to rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem SKO podnosząc, że w trakcie prowadzenia postępowania odwoławczego nie był w stanie odbierać korespondencji, gdyż pracował poza miejscem zamieszkania oraz zmagał się z chorobą, która w efekcie doprowadziła u niego na początku 2011r. do rozległego zawału serca. Wskazał, że także jego mama nie była w stanie odebrać korespondencji ze względu na demencję starczą.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, jako wniesionej z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu, który upłynął 28 stycznia 2011r.

W wykonaniu wezwania Sędziego, w zakreślonym terminie, skarżący wyjaśnił, iż zawarta w skardze informacja, dotycząca jego stanu zdrowia, jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". i przedłożył kserokopie zwolnień lekarskich stwierdzających jego niezdolność do pracy w okresie od 6 stycznia do 6 kwietnia 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana,

w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu.

Jak wynika z akt sprawy decyzję, która jest przedmiotem wniesionej skargi doręczono stronie 29 grudnia 2010r., dlatego 30-dniowy termin do wniesienia skargi mijał z dniem 28 stycznia 2010r. W tym okresie, co wynika z przedłożonych zaświadczeń i karty leczenia szpitalnego strona przebywała najpierw szpitalu (w dniach 6-11 stycznia 2011r. w związku z rozpoznanym zawałem serca), a następnie na zwolnieniu lekarskim, które było kontynuowane do dnia 6 kwietnia 2011r. Skarga została wniesiona 29 stycznia 2011r. Następnie skarżący sprecyzował, w wykonaniu wezwania Sądu, w zakreślonym 7-dniowym terminie, że jednocześnie wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ze względu na opisany w skardze stan swego zdrowia.

Mając powyższe okoliczności na względzie, a w szczególności uwzględniając, że w badanym okresie skarżący niedomagał z powodu przebytego zawału serca Sąd uznał, że M. G. uczynił zadość wymogom formalnym przedmiotowego wniosku. W tym zachował termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku. Zważyć należy bowiem, iż zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 2010r. sygn. akt II OZ 779/10, publ. w LEX nr 663839). W niniejszej sprawie zaś skarżący sprecyzował swój zamiar w zakreślonym 7-dniowym terminie. Ponadto stwierdzić należy brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, skoro w terminie do jej złożenia strona przebywała najpierw w szpitalu, a następnie na zwolnieniu lekarskim. Waga przebytego schorzenia oraz niedługi okres rekonwalescencji uprawdapadabniają brak możliwości podjęcia przez skarżącego stosowych działań związanych z wniesieniem skargi w ustawowym terminie

Reasumując, stwierdzić należy, iż niezachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn całkowicie niezależnych od skarżącego, a czynności skarżącego zmierzające do wniesienia skargi podejmowane były bez zbędnej zwłoki.

Z tych też względów należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy.