Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1199/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja WSA Ewa Rynczak Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi L.S. na decyzję Wojewody z dnia 5 sierpnia 2010r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1199/10

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2010 r. L.S. zam. w Z. , przy ul. [...] zgłosił wykonywanie 4 dodatkowych kiosków na placu targowym przy ul. [...] , na działkach nr 1 i 2 w Z.

Starosta T. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. wniósł sprzeciw w stosunku do powyższej inwestycji. W uzasadnieniu starosta napisał, że zgłoszenie narusza przepisy uchwały Rady Miasta Z. z dnia 31 lipca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G. l który przewiduje, że na terenie KP, na którym są położone w/w działki, do czasu realizacji placu i zagospodarowania go jako przestrzeni publicznej utrzymuje się przeznaczenie tymczasowe: usługi handlu i gastronomii z zakazem rozbudowy, nadbudowy, przebudowy i odbudowy istniejących obiektów oraz zakazem realizacji nowych obiektów, obiektów tymczasowych i realizowanych na zgłoszenie.

W odwołaniu od powyższej decyzji L. S. zarzucił naruszenie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, póz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 110 k.p.a. Podniósł on, że jego zgłoszenie zostało wniesione w dniu 25 maja 2010 r. a decyzja zawierająca sprzeciw została wysłana w dniu 23 czerwca 2010 r. a doręczona w dniu 29 czerwca 2010 r. L. S. uważa, że tym samym przekroczono 30-dniuowy termin przewidziany dla wydania sprzeciwu, gdyż decyzja rozpoczyna swój byt prawny w momencie jej doręczenia.

Wojewoda decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Wojewoda napisał, że organ l instancji słusznie sprzeciwił się zamiarowi inwestycji, która jest niezgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ustosunkowując się do odwołania Wojewoda powołał art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym, termin uważa się za zachowany, jeśli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej

operatora publicznego. Decyzja została nadana w placówce pocztowej w dniu 23 czerwca 2010 r., toteż termin 30-dniowy do wniesienia sprzeciwu został zachowany.

Na powyższą decyzję Wojewody L. S. wniósł w dniu 13 września 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Powtórzył on argumentację poprzedniego odwołania podnosząc na podstawie orzecznictwa, że uzewnętrznienie woli organu może nastąpić tylko przez zakomunikowanie jej jednostce w trybie prawnym.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rozważając najpierw terminowość wniesienia sprzeciwu przez Starostę T. wobec zamiaru wykonania przez L.S. dodatkowych kiosków na placu targowym przy ul. [...]Na [...] w Z. , Sąd stwierdził, że skarżący nieprawidłowo podnosi naruszenie 30 -dniowego terminu, ustalonego w art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, póz. 2016 z późn. zm.).Zgodnie bowiem z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, a tak właśnie się stało w niniejszej sprawie. Ponadto chodzi w tym wypadku nie o termin procesowy, ale o termin materialny (termin do wydania decyzji), który powinien się zakończyć w dniu wydania decyzji, a nie w dniu jej doręczenia.

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa z materialno - prawnego punktu widzenia. Starosta T. wykazał bowiem, że zamierzenie inwestycyjne L.S. jest sprzeczne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [...] W takiej sytuacji art. 30 ust. 6 pkt 2 cyt. ustawy - Prawo budowlane wymaga od organu właśnie wniesienia sprzeciwu.

W opisanej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).