Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 29/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 92 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 31
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 879
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i 8, art. 92 ust. 2 pkt 2, art. 92 ust. 4, art. 93 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm. – dalej w skrócie: u.t.d), art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. Nr 92, poz. 897 ze zm. – dalej w skrócie: u.c.p.k), art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. WE L370 z 31.12.1985 r. ze zm.), art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenia Rady 3820/85 (Dz.U. UE L 2006 Nr 102, str. 1), oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej w skrócie: k.p.a), decyzją z [...] sierpnia 2011r. nr [...] nałożył na J.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą J.G. PPHU "M", karę pieniężną w wysokości 30 000 zł z tytułu:

- nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego w postaci nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu rozliczeniowego – za każdy dzień, lp. 11.2.1 (14 x 200 zł, maks. 2000 zł),

- nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego w postaci zbyt długiego zapisywania wykresówki – za każdą wykresówkę, lp. 11.2.2 (4 x 200 zł, maks. 1000 zł),

- nieokazania wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzeniu pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie za każdy dzień, lp. 11.4.1 (83 x 500 zł)

oraz

umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej:

- nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu rozliczeniowego – za każdy dzień, lp. 11.2.1 (1 x 200 zł, maks. 2000 zł),

- nieokazania wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzeniu pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie za każdy dzień, lp. 11.4.1 (2 x 500 zł).

Powyższe ustalono podczas kontroli przedsiębiorcy J.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: PPHU – "M" J.G., co zostało udokumentowane protokołem kontroli nr [...] z [...] sierpnia 2006 r. Kontrola została przeprowadzona na podstawie upoważnienia nr [...] wydanego przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] lipca 2006 r. Podczas kontroli stwierdzono wykonywanie przez przedsiębiorcę przewozu drogowego.

J.G. pismem z [...] sierpnia 2011 r. odwołał się od powyższej decyzji. Organowi pierwszej instancji zarzucił:

- naruszenie art. 67 § 1, art. 14 § 1, art. 65, art. 77 § 1, art. 75 § 1, art. 107 § 3, art. 8, art. 11, art. 138 § 2 k.p.a,

- błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 1 rozporządzenia 3821/85 oraz naruszenie art. 10 ust. 5 rozporządzenia 561/2006 w zw. z art. 31 u.c.p.k,

Odwołujący podniósł, że przekazał organowi wszystkie wykresówki i zaświadczenia poszczególnych kierowców za wszystkie dni, podnosząc że nie sposób ustalić czy organ zagubił wykresówki lub zaświadczenia. Wskazał, że organ we wcześniejszych uchylonych decyzjach stwierdzał inne ilości brakujących wykresówek. Odwołujący podniósł również, że organ kontrolny sporządził tylko kartę pobrania wykresówek, natomiast brak jest protokołu pobrania zaświadczeń. Zaznaczył, że jego pracownicy, którzy tylko sporadycznie (2 czy 3 razy w miesiącu) prowadząc pojazd zobowiązani są dokumentować cały okres prac stosując zaświadczenia czy inne dokumenty potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu. W ocenie odwołującego organ pierwszej instancji nie wykonał zaleceń organu odwoławczego w zakresie przesłuchania kierowcy na okoliczność nieprawidłowego operowania selektorem. Ponadto opis naruszeń został przedstawiony przez organ pierwszej instancji w decyzji w sposób niezrozumiały, niejasny, niedokładny. Nadto przedsiębiorca nie ma obowiązku przechowywania zaświadczeń o których mowa w art. 31 u.c.p.k.

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] października 2011r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając decyzję organ odwoławczy odnosząc się do naruszenia polegającego na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego, nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinneso okresu, wskazał, że stosownie do art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d):

a) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub

b) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące.

Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 8 u.t.d, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty 30.000 złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ww. ustawy, która sankcjonuje nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego: nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu - za każdy dzień w wysokości od 200 do maksymalnie 2000 złotych.

Organ wskazał, że analiza zapisów wykresówek kierowcy E.K. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].05.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:50 do godz. 11:25 dnia [...].05.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 11:40 dnia [...].05.2006 r.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy E.K. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].05.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 09:10 do godz. 15:05 dnia [...].05.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 15:05 dnia [...].05.2006 r.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy E.K. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].06.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:25 do godz. 18:30 dnia [...].06.2006r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 15:55 dnia [...].06.2006 r. W związku z powyższym należałoby powyższy stan faktyczny przypisać do surowszej sankcji z lp. 11.4 ust. 6 załącznika do u.t.d, gdzie jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 zł. Mimo powyższego w oparciu o art. 139 k.p.a., nie działając na niekorzyść strony organ odwoławczy utrzymał w mocy karę pieniężną nałożoną przez organ pierwszej instancji w wysokości 200 złotych.

W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy wskazał, że analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].03.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 07:20 do godz. 14:55 dnia [...].03.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 11:10 dnia [...].03.2006 r. W związku z powyższym należałoby powyższy stan faktyczny przypisać do surowszej sankcji z lp. 11.4 ust. 6 załącznika do u.t.d gdzie jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 złotych. Mimo powyższego w oparciu o art. 139 k.p.a., nie działając na niekorzyść strony organ odwoławczy utrzymał w mocy karę pieniężną nałożoną przez organ pierwszej instancji w wysokości 200 złotych.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].04.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:40 do godz. 11:10 dnia [...].04.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 11:45 dnia [...].04.2006 r.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].04.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:30 dnia [...].04.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 15:05 dnia [...].04.2006 r. W związku z powyższym należałoby powyższy stan faktyczny przypisać do surowszej sankcji z lp. 11.4 ust. 6 załącznika do u.t.d gdzie jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 złotych. Mimo powyższego w oparciu o art. 139 k.p.a., nie działając na niekorzyść strony organ odwoławczy utrzymał w mocy karę pieniężną nałożoną przez organ pierwszej instancji w wysokości 200 złotych.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].04.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:25 do 13:05 dnia [...].04.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 14:50 dnia [...].04.2006 r.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].04.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:45 do 10:45 dnia [...].04.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 11:20 dnia [...].04.2006 r.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].04.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 09:00 do 15:35 dnia [...].04.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 15:40 dnia [...].04.2006 r.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].05.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:30 dnia [...].05.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 11:40 dnia [...].05.2006 r. W związku z powyższym należałoby powyższy stan faktyczny przypisać do surowszej sankcji z lp. 11.4 ust. 6 załącznika do u.t.d gdzie jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 złotych. Mimo powyższego w oparciu o art. 139 k.p.a., nie działając na niekorzyść strony organ odwoławczy utrzymał w mocy karę pieniężną nałożoną przez organ pierwszej instancji w wysokości 200 złotych.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].05.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:00 do 11:00 dnia [...].05.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 11:00 dnia [...].05.2006 r. Kolejno od godziny 15:20 dnia [...].05.2006 r. kierowca rozpoczął używanie następnej wykresówki.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].06.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:15 dnia [...].06.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 14:20 dnia [...].06.2006 r. W związku z powyższym należałoby powyższy stan faktyczny przypisać do surowszej sankcji z lp. 11.4 ust. 6 załącznika do u.t.d gdzie jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 złotych. Mimo powyższego w oparciu o art. 139 k.p.a., nie działając na niekorzyść strony organ odwoławczy utrzymał w mocy karę pieniężną nałożoną przez organ pierwszej instancji w wysokości 200 złotych.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].06.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:35 dnia [...].06.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 14:55 dnia [...].06.2006 r. W związku z powyższym należałoby powyższy stan faktyczny przypisać do surowszej sankcji z lp. 11.4 ust. 6 załącznika do u.t.d gdzie jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 złotych. Mimo powyższego w oparciu o art. 139 k.p.a., nie działając na niekorzyść strony organ odwoławczy utrzymał w mocy karę pieniężną nałożoną przez organ pierwszej instancji w wysokości 200 złotych.

Analiza zapisów wykresówek kierowcy I.S. wykazała, że kierowca niezasadnie używał w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu dwóch wykresówek. Pierwsza wykresówka z dnia [...].06.2006 r. używana była przez kierowcę w okresie od godz. 08:45 do 10:30 dnia [...].06.2006 r. Następnie kierowca używał innej wykresówki w okresie od godz. 10:45 dnia [...].06.2006 r.

Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż zasadne jest utrzymanie kary pieniężne w wysokości 2 000 złotych za naruszenia z lp. 11.2 ust. 1 załącznika do u.t.d.

Odnośnie naruszenia polegającego na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego: wykresówka zapisywana była za długo, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 w związku z art. 26 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) Nr 561/2006, kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 8 u.t.d, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych.

Stosownie do ust 2 ww. przepisu suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty 30.000 złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 11.2 ust. 2 załącznika do w/w ustawy, która sankcjonuje nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego gdzie wykresówka zapisywana była za długo - za każdą wykresówkę karą pieniężną w wysokości od 200 do 1000 złotych maksymalnie.

Na podstawie analizy wykresówki kierowcy I.S. z dnia [...].01.2006 r. stwierdzono, iż dana wykresówka znajdowała się w tachografie ponad 24 godziny, przez co nastąpiło pokrycie na wykresówce zapisów z różnych dni po godzinie 09:00. W związku z czym wykresówka była używana w okresie ponad 24 godziny.

Na podstawie analizy wykresówki kierowcy I.S. z dnia [...].04.2006 r. stwierdzono, iż dana wykresówka znajdowała się w tachografie ponad 24 godziny, przez co nastąpiło pokrycie na wykresówce zapisów z różnych dni po godzinie 09:00. W związku z czym wykresówka była używana w okresie ponad 24 godziny.

Na podstawie analizy wykresówki kierowcy I.S. z dnia [...].04.2006 r. stwierdzono, iż dana wykresówka znajdowała się w tachografie ponad 24 godziny, przez co nastąpiło pokrycie na wykresówce zapisów z różnych dni po godzinie 08:30. W związku z czym wykresówka była używana w okresie ponad 24 godziny.

Na podstawie analizy wykresówki kierowcy I.S. z dnia [...].06.2006 r. stwierdzono, iż dana wykresówka znajdowała się w tachografie ponad 24 godziny, przez co nastąpiło pokrycie na wykresówce zapisów z różnych dni po godzinie 08:40. W związku z czym wykresówka była używana w okresie ponad 24 godziny.

W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego należało sprawę w zakresie wyżej omawianego naruszenia za które nałożoną karę pieniężną w wysokości 800 złotych utrzymać w całości w mocy.

Odnośnie naruszenia polegającego z lp. 11.4 ust. 1 polegającego na nieokazaniu wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie - za każdy dzień, organ wskazał, że zgodnie z art. 14 ust.. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

Stosownie do art. 25 u.c.p.k pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

1. zapisów na wykresówkach,

2. wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego,

3. plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego,

4. innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności,

5. rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.

Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca udostępnia kierowcy na jego wniosek i przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 i ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych.

Suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty 30.000 złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie.

Konsekwencją powyżej wskazanych okoliczności jest treść lp. 11.4. ust. 1 załącznika do ww. ustawy, która sankcjonuje naruszenie za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie -za każdy dzień karą pieniężną 500 złotych.

Organ zaznaczył , że podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona nie okazała wykresówki lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu kierowcy A.Ś. za dni: [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.206 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r. - w sumie za 26 dni.

Podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona nie okazała wykresówki lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu kierowcy E.K. za dni: [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].05.2006 r., [...].06.2006 r. - w sumie za 4 dni.

Podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona nie okazała wykresówki lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu kierowcy I.S. za dni: [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].01.2006 r., [...].02.2006 r., [...].02.2006 r., [...].02.2006 r., [...].02.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].03.206 r., [...].03.2006 r., [...].03.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].04.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].05.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r., [...].06.2006 r. - w sumie za 53 dni.

Mając powyższe na względzie, organ odwoławczy zważył, iż zasadne jest utrzymanie za powyższe naruszenie w mocy kary pieniężnej w wysokości 41 500 złotych, co i tak zostało ograniczone końcowo do kary pieniężnej w wysokości 30 000 złotych.

Organ odwoławczy końcowo wyjaśnił, że kontrola w siedzibie przedsiębiorcy prowadzona jest przez organ pierwszej instancji w celu weryfikacji zgodności prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Stwierdzane podczas kontroli naruszenia przepisów stają się przedmiotem prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Z tytułu ujawnionych nieprawidłowości organ I instancji zobligowany jest do wskazania w swojej decyzji wysokości kar jednostkowych oraz kar pieniężnych łącznych w odniesieniu do poszczególnych naruszeń, natomiast wielkość tych kar pieniężnych wynika z uregulowań załącznika do u.t.d. Jednakże w sentencji decyzji organ I instancji, ze względu na treść art. 92 ust. 2 pkt 2 u.t.d nie może nałożyć kary pieniężnej wyższej niż 30.000 złotych. Ponadto organ wskazał, że przedmiotem późniejszego postępowania egzekucyjnego staje się tylko i wyłącznie kara w wysokości mniejszej lub równej 30.000 złotych w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie.

Organ podkreślił, że celem prowadzonego postępowania odwoławczego jest kontrola ustaleń organu I instancji. Organ odwoławczy nie ma możliwości umorzenia postępowania ze względu na fakt, że kara pieniężna wynikająca z tytułu stwierdzonych naruszeń przekracza kwotę 30.000 złotych, bowiem niewątpliwie naruszenia te miały miejsce i strona podlega sankcji za nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów. Zakresu postępowania administracyjnego prowadzonego w obu instancjach Inspekcji Transportu Drogowego nie determinuje zatem kwota kary pieniężnej, ale ilość i rodzaj stwierdzonych naruszeń. Kontrolujący nie może bowiem odstąpić od stwierdzenia naruszenia przepisów prawa ze względu na fakt, iż ilość pozostałych naruszeń i wysokość przysługujących za nie kar pieniężnych przekracza kwotę 30.000 złotych. Ratio legis przepisu z art. 92 ust. 2 pkt 2 u.t.d jest bowiem podyktowane dążeniem ustawodawcy, aby kary pieniężne nakładane w transporcie drogowym były odczuwalne, ale nie nadmiernie uciążliwe i niemożliwe do wyegzekwowania. Tym samym organ odwoławczy stoi na stanowisku, iż w przypadku ujawnienia w wyniku kontroli określonych naruszeń, nie można zaniechać ich stwierdzenia w rozstrzygnięciu kończącym przeprowadzone postępowanie administracyjne, nawet wówczas gdy suma kar pieniężnych wynikających z tych naruszeń przekraczałaby kwotę 30.000 złotych. Wówczas ma zastosowanie przepis z art. 92 ust. 2 pkt 2 u.t.d, statuujący instytucję szczególnego rodzaju kary łącznej w postępowaniu administracyjnym.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego.

Strona w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji zarzuciła naruszenie art. 8 i 11 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Wyjaśnił, iż w toku postępowania administracyjnego w I instancji strona była informowana o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Strona była informowana podczas zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego o przysługującym jej prawie do zapoznania się z zgromadzonym materiałem dowodowym, a także do składania uwag i wniosków dotyczących przedmiotowej sprawy. Ponadto organy administracji publicznej udzielają niezbędnej pomocy w wyjaśnieniu wykładni stosowania prawa. Jak wskazał organ I instancji wszelkie informacje prawne dotyczące wykonywania transportu drogowego można uzyskać w Wojewódzkich Inspektoratach Transportu Drogowego, jak również w Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego.

Ponadto odnosząc się do argumentu strony, że organ orzekający wydał decyzję z obrazą art. 77 oraz art. 75 Kpa organ odwoławczy zważył, iż w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji w zakresie ww. stanów faktycznych przedstawiających poszczególne naruszenia a uznanych przez organ odwoławczy za prawidłowe, wypełnił obowiązek wynikający z art. 75, art. 77 k.p.a i zgromadził w aktach sprawy dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. Organ odwoławczy przytoczył orzeczenie NSA z dnia 04.07.2001 r. (I SA 301/00) "Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy".

Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji zawiera niezbędne elementy określone w art. 107 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 16 marca 2007 r. (Sygn. akt II SA/Łd 1098/06) prawidłowo sformułowane uzasadnienie powinno umożliwiać organom nadzoru i sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Uzasadnienie prawne powinno być wywodem prawniczym, którego celem jest wykazanie, że przyjęte rozstrzygnięcie jest wynikiem poprawnego, logicznego procesu stosowania normy materialnej w danej sytuacji faktycznej. Chodzi o umotywowaną ocenę stanu faktycznego w świetle konkretnego przepisu prawa oraz wykazanie związku między tą oceną a treścią rozstrzygnięcia (art. 107 KPA).

Organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy wydał decyzję nie naruszając przepisów prawa procesowego. Jednocześnie to, że organ nie przesłuchał świadka na okoliczność nieprawidłowego operowania przełącznikiem nie stanowi naruszenia przepisów. Należy bowiem wskazać, że opisane powyżej naruszenia nie wymagają stwierdzenia okoliczności nieprawidłowego operowania selektorem. Natomiast w gestii organu I instancji leżało przesłuchanie kierowcy na okoliczność nieprawidłowego operowania selektorem w celu ewentualnego rozważenia powstania naruszenia z lp. 12 ust. 4 załącznika do u.t.d. W związku z powyższym podnoszony przez skarżącego zarzut braku przesłuchania kierowcy, w obliczu stwierdzonych naruszeń nie stanowi naruszenia przepisów prawa, bowiem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza zaistnienie przedmiotowych naruszeń, a okoliczność na którą miałby być przesłuchany kierowca nie ma przy tych naruszeniach znaczenia.

Odnosząc się do kolejnych zarzutów naruszenia przepisów prawa z zakresu transportu drogowego organ odwoławczy wyjaśnił, że obowiązkiem przedsiębiorcy stosownie do art. 25 u.c.p.k jest prowadzenie ewidencji czasu pracy kierowców w formie: zapisów na wykresówkach, wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności. Ponadto przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Wobec powyższego należy wskazać, iż obowiązkiem przedsiębiorcy jest udokumentowanie każdego dnia kierowcy poprzez ewidencjonowanie czasu pracy w formie wykresówek, zapisów z karty kierowcy, a w przypadku gdy kierowca nie prowadzi pojazdu poprzez okazywanie w momencie kontroli w przedsiębiorstwie stosownych dokumentów, które w sposób jednoznaczny potwierdzają nieprowadzenie w określonych dniach pojazdu przez kierowcę. Powyższe poparł Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27.04.2010 r., sygn. akt VI Sa/Wa 86/10 wskazując, że "zdaniem Sądu bezsporne jest, iż podczas kontroli w przedsiębiorstwie, pracodawca powinien być w stanie udokumentować każdy dzień pracy zatrudnionego przez siebie kierowcy (..)Niewątpliwie zasadą jest, aby w dniu, w którym kierowca prowadzi pojazd, nie wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub AETR, rejestrował czas pracy na wykresówkach (w przypadku tachografu analogowego) lub karcie kierowcy (w przypadku tachografu cyfrowego). W przypadku kontroli w przedsiębiorstwie, pozostałe dni, w których kierowca pojazdu nie prowadził, powinny zostać udokumentowane w inny sposób. Należy zatem stwierdzić, iż skarżący (.) miał obowiązek udokumentować każdy dzień pracy zatrudnianych kierowców, w pierwszej kolejności przy pomocy wykresówek lub danych z karty kierowcy, a w przypadku ich braku - przy pomocy wszelkich innych dokumentów, a więc zaświadczeń, o których mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, ale również np. ewidencji czasu pracy, planu pracy, czy też wniosków urlopowych. (..) Skoro normodawca wspólnotowy przewidział obowiązek przechowywania przez przedsiębiorcę wykresówek w celu umożliwienia przeprowadzania sprawnych kontroli przestrzegania norm prawa transportowego, to tym samym uznać należy, iż przedsiębiorca ten zobowiązany jest również do przechowywania w siedzibie swego przedsiębiorstwa także stosownych dokumentów, które usprawiedliwiają fakt nieposiadania wykresówki za dany dzień. W przeciwnym wypadku musielibyśmy uznać, iż przedsiębiorca, który nie ma wykresówek, nie może usprawiedliwić ich braku, niezależnie od przyczyn, a w konsekwencji musi zawsze zapłacić karę pieniężną za brakujące wykresówki (...) z przepisu Lp. 11.4.1 załącznika do ustawy, stanowiącego - wbrew sugestiom skarżącego - samoistną podstawę obowiązku, jednoznacznie wynika, iż przedsiębiorca bezwzględnie zobowiązany jest okazać podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie tylko wykresówki, ale także —jeżeli wymaga tego sytuacja — inny stosowny dokument potwierdzający fakt nieprowadzenia pojazdu, a tym samym nieposiadania wykresówki za dany dzień".

W związku z powyższym należy wskazać, iż obowiązkiem przedsiębiorcy jest udokumentowanie każdego dnia kierowcy poprzez ewidencjonowanie czasu pracy w formie wykresówek, zapisów z karty kierowcy, a w przypadku gdy kierowca nie prowadzi pojazdu poprzez okazywanie w momencie kontroli w przedsiębiorstwie stosownych dokumentów, które w sposób jednoznaczny potwierdzają nieprowadzenie w określonych dniach pojazdu przez kierowcę. Już na wstępie należy podkreślić, że definicja "innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu" nie jest tożsama z "zaświadczeniami o działalności". Otóż oczywistym jest, że przedsiębiorca nie ma obowiązku przechowywać "zaświadczeń o działalności" w siedzibie przedsiębiorstwa. Natomiast owe zaświadczenia są również dokumentami potwierdzającymi fakt nieprowadzenia pojazdu. W związku z czym jeśli przedsiębiorca okaże, bo przechowuje mimo obowiązku, zaświadczenia o działalności to kwalifikowane jest jako wypełnienie przesłanki obowiązku okazania dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu. Wobec powyższego nie ma znaczenia czy częstotliwość wykonywania przewozów wobec obowiązku dokumentowania czasu pracy kierowców. Nie ma również znaczenia to, że kierowca zatrudniony jest na innym stanowisku, skoro wykonuje przewozy drogowe dla przedsiębiorcy.

Przedmiotem naruszenia z lp. 11.4 ust. 1 załącznika do u.t.d jest nieokazanie wykresówki lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu. Wobec tego organ kontrolny przed rozpoczęciem kontroli wezwał przedsiębiorcę do okazania stosownych wykresówek i innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu. Z przepisów prawa nie wynika obowiązek przedsiębiorcy do przechowywania zaświadczeń o których mowa w art. 31 u.c.p.k. Wobec powyższego biorąc pod uwagę specyfikę kontroli w przedsiębiorstwie, a zwłaszcza możliwość weryfikacji faktów, na które powołuje się strona, w oparciu o dostępne dokumenty w siedzibie kontrolowanego podmiotu, należy opowiedzieć się za możliwie szeroką wykładnią pojęcia "dokumentu", nietożsamą z zaświadczeniem o którym mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, w szczególności znaczeniem jakie nadaje się mu na gruncie postępowania administracyjnego. Dowód z dokumentów jest najczęściej stosowanym dowodem w postępowaniu administracyjnym. Wynika to przede wszystkim z istoty tego postępowania, którego celem jest prawidłowe ustalenie lub stworzenie jakiejś indywidualnej sytuacji prawnej na podstawie norm prawa materialnego. Właśnie te przepisy w znaczącym zakresie zobowiązują do dostarczenia organowi administracyjnemu określonych dokumentów, jak również obligują organ administracyjny do orzekania przede wszystkim na podstawie dokumentów. Wykorzystując powyżej przywołane definicje "dokumentu" funkcjonujące na gruncie postępowania administracyjnego należy przyjąć, że "dokumentem potwierdzającym fakt nieprowadzenia pojazdu" będzie każdy akt pisemny lub zapis na komputerowym nośniku informacji, w oparciu o który organy ITD podczas kontroli w przedsiębiorstwie będą mogły stwierdzić fakt nieprowadzenia przez kierowcę w określonym dniu pojazdu, będą to więc np. rejestry, listy obecności, zaświadczenia lekarskie, wszelkie urządzenia biurowe występujące u kontrolowanego przedsiębiorcy, karty chipowe itp. Należy jednakże podkreślić, że ustalenia kontroli w zakresie dokumentowania faktu nieprowadzenia pojazdu oparte na materiale dowodowym wynikającym z zastosowania szerokiego rozumienia pojęcia "dokument" nie mają bezwzględnego charakteru i nie wyłączają możliwości przeprowadzenia przeciwdowodu, w szczególności, w przypadku, gdy w tej samej sprawie zostanie ustalony stan faktyczny prowadzący do zgoła odmiennych wniosków niż wnioski wynikające z ustaleń poczynionych w oparciu o dokumenty mające dowodzić fakt nieprowadzenia pojazdu (okazane podczas kontroli w przedsiębiorstwie rejestry, listy obecności, zaświadczenia lekarskie itp.). Jak stanowi art. 75 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Należy wskazać, że środki dowodowe mogą być zarówno bezpośrednie - gdzie organ ma możliwość bezpośredniego spostrzeżenia i stwierdzenia prawidłowości faktu np. oględziny, jak i pośrednie - gdzie organ stwierdza istnienie danego faktu na podstawie spostrzegania innego faktu np. zeznania świadków, treść innych dokumentów. Również art. 76 k.p.a określa dowód w postaci dokumentu urzędowego, gdzie sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Natomiast w opisanych stanach faktycznych sprawy strona nie okazała wykresówek jak i nie okazała żadnych innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez poszczególnych kierowców. Ponadto przedmiotowe naruszenie .odnosi się do każdego kierowcy. Bowiem obowiązkiem przedsiębiorcy jest dokumentowanie każdego dnia wszystkich kierowców. Dlatego też organ kontrolny przed rozpoczęciem kontroli wezwał przedsiębiorcę do okazania m.in. wszystkich wykresówek kierowców oraz pełnej ewidencji czasu pracy. Stosownie do art. 25 u.c.p.k pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

6. zapisów na wykresówkach,

7. wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego,

8. plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego,

9. innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności,

10. rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca udostępnia kierowcy na

jego wniosek i przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

W związku z powyższym należy wskazać, że organ I instancji słusznie nałożył na stronę karę pieniężną za nieokazanie wykresówek lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez poszczególnych kierowców.

Organ odwoławczy zwrócił także uwagę na literalne brzmienie lp. 11.4. ust. 1 załącznika do u.t.d. Wynika z niego jednoznacznie, iż sankcjonowane jest nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt niprowadzenia pojazdu. Tym samym kara pieniężna przewidziana w załączniku do u.t.d nakładana jest za sam fakt nieokazania ww. dokumentów.

Nie sposób również przyjąć – w ocenie organu odwoławczego - jak to podnosi skarżący, że strona okazała wszystkie wykresówki i zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu, a to organ kontrolny zagubił dokumenty. Należy wskazać, że organ kontrolny pobrał od przedsiębiorcy okazaną dokumentację. Następnie organ kontrolny przeprowadził analizę dokumentacji, po czym sporządził protokół kontroli. Organ przedstawił przedsiębiorcy protokół kontroli, który wskazywał na stwierdzone braki wykresówek lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu. Następnie przedsiębiorca nie zgłaszając uwag, podpisał protokół kontroli. Dopiero w toku postępowania strona zaczęła podnosić, że brak w karcie pobrań wskazania ilości pobranych zaświadczeń.

Również zdaniem organu odwoławczego popełniane w toku postępowania błędy rachunkowe organu pierwszej instancji nie stanowią podstawy uchylenia decyzji administracyjnej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż bezsprzecznie nie znalazł w zgromadzonym materiale dowodowym podstaw do zastosowania art. 93 ust. 7 u.t.d odnośnie naruszeń utrzymywanych w niniejszej decyzji. Na poparcie tego zasługuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r. (sygn. akt II GSK 989/08) gdzie stwierdzono, iż " okoliczności objęte hipotezą przepisów art. 92a ust. 4 i 93 ust. 7 u.t.d. powinien udowodnić przedsiębiorca, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tych przepisów, które zwalniają go od odpowiedzialności za wykroczenie kierowcy pojazdu. Skarżący powinien więc przedłożyć dowody na okoliczności objęte hipotezami omawianych wyżej przepisów, a mianowicie, że nie miał wpływu na powstanie naruszenia prawa przez kierowcę pojazdu lub że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń bądź okoliczności, których skarżący nie mógł przewidzieć".

Należy zważyć, iż wysokość nakładanych na stronę kar pieniężnych za dane naruszenie, jest ściśle określona w załączniku do u.t.d. Organy orzekające nie mają możliwości dowolnego kształtowania wysokości nakładanych kar pieniężnych. Taryfikator w sposób ścisły określa wysokość kary za dane naruszenie. W konsekwencji stwierdzenie naruszenia przez inspektora transportu drogowego zawsze skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w odpowiedniej wysokości. Natomiast, gdy strona znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kary w orzeczonej wysokości może wystąpić ze stosownym wnioskiem przykładowo o rozłożenie na raty do właściwego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, który wydał decyzję w pierwszej instancji.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J.G., złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1. naruszenie przepisu art. 67 § 1 k.p.a w związku z art. 14 § 1 k.p.a oraz naruszenie przepisu art. 77 § 1 k.p.a oraz 75 §1 k.p.a,

2. naruszenie przepisów art. 107 § 3 k.p.a oraz z art. 8 k.p.a i 11 k.p.a,

3. naruszenie przepisu art. 138 § 2 k.p.a,

4. błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 oraz art. 10 ust. 5 rozporządzenia 561/2006 w związku art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców w związku z załącznikiem do u.t.d.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji, oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ odwoławczy rozpatrując odwołanie od decyzji naruszył szereg przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej. Wydana w przedmiotowej sprawie decyzja została wydana, pomimo że brak jest dowodu aby strona nie przedłożyła w trakcie kontroli wszystkich wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu.

Skarżący ponownie wskazał, że zgodnie z zawiadomieniem z dnia [...].07.2006r. dostarczył organowi kontrolnemu wszystkie żądane dokumenty, w tym również wykresówki i zaświadczenia o nie prowadzeniu pojazdów wszystkich swoich pracowników wykonujących przewozy w okresie od [...].01.2006r. do [...].06.2006r. Zaświadczenia te dotyczyły również dni, które zostały wymienione w zaskarżonej decyzji jako dni, za które nie okazano wykresówki lub zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu. Przekazane przez kontrolowanego dokumenty i wykresówki dotyczyły wszystkich dni w wyżej wymienionym okresie tzn., że za te dni, w których kierowcy prowadzili pojazdy zostały przekazane wykresówki, a za te dni, w których nie prowadzili pojazdów (ich dni wolne od pracy) zostały przekazane zaświadczenia, o których mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców. Do tego zarzutu strony organ w ogóle nie ustosunkował się w wyniku ponownego zbadania sprawy, choć ilość przekazanych do kontroli zaświadczeń ma kluczowe znaczenie.

Skarżący zaznaczył, że organ odwoławczy wskazuje jedynie, w swojej decyzji, że uchybienia w przedmiocie braku dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów zostały rzekomo wpisane w protokole kontroli, który został podpisany przez stronę. Tymczasem w protokole z kontroli nie wymieniono w ogóle dokumentów o nieprowadzeniu pojazdu. Wśród wstępnie stwierdzonych nieprawidłowości wymieniono jedynie brak wymaganej ilości wykresówek. Zatem podpisanie przez stronę protokołu z kontroli nie może świadczyć, wbrew twierdzeniu organu II instancji, że fakt nie zgłoszenia przez stronę uwag do protokołu kontroli, wskazuje że strona zgodziła się z zarzutami zawartymi w protokole.

Skarżący wskazał, że organ II instancji wskazuje ponadto, że popełnione przez organ I instancji błędy w liczeniu wykresówek i dokumentów potwierdzających fakt nie prowadzenia pojazdu nie mogą stanowić podstawy do uchylenia decyzji. Tymczasem organ kontrolny popełnił szereg uchybień, w szczególności organ kontrolny nie zadał sobie trudu aby pokwitować ilość przekazanych mu do kontroli dokumentów, w tym wykresówek i dokumentów potwierdzających fakt nie prowadzenia pojazdu. Ponadto w różnych dokumentach, w tym w pierwszej decyzji która została wydana w sprawie, organ używa zamiennie sformułowań wykresówka lub dokument potwierdzający fakt nie prowadzenia pojazdu. Kontrolowany jest pewien, że za wszystkie dni, w których dany pracownik nie prowadził pojazdu (bez względu na przyczynę nie prowadzenia- choroba, urlop, niedziela, święto, inne obowiązki pracownicze niż prowadzenie pojazdu) wystawiał pracownikom zaświadczenia, które następnie przekazał kontrolowanemu. Fakt, że w chwili obecnej organ nie dysponuje wszystkimi zaświadczeniami przekazanymi mu do kontroli nie jest winą kontrolowanego.

Skarżący podkreślił, że w jego przedsiębiorstwie praktyka jest taka, że jeżeli pracownik, którego obowiązki pracownicze polegają na wykonywaniu transportu drogowego, w danym dniu nie prowadzi pojazdu (bo dany dzień jest dla pracownika dniem wolnym od pracy- sobota, niedziela , święto, urlop, choroba), a więc nie ma za ten dzień wykresówki, to niezwłocznie po stawieniu się pracownika w pracy, w pierwszym dniu jego obecności wystawiane jest zaświadczenie. Wszystkie te zaświadczenia przechowywane są przez przedsiębiorcę łącznie z wykresówkami. Przekazane kontrolującym wykresówki i zaświadczenia dotyczyły łącznie wszystkich dni kalendarzowych od [...] stycznia 2006 do [...] czerwca 2006 prowadzenia pojazdu (wykresówki) i nie prowadzenia pojazdu (zaświadczenia) przez I.S., E.K. i A.S..

Skarżący zaznaczył, że jego pełnomocnik [...].08.2011 r. zapoznał się z materiałami niniejszej sprawy. Akta sprawy nie były ponumerowane. Zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu nie były wpięte do akt sprawy lecz złożone w kartonach razem z wykresówkami. Zaświadczenia przekazane przez kontrolowanego nie zostały nigdy policzone przez organ kontrolny i nie zostały również wymienione w protokole kontroli przedsiębiorstwa, gdzie wymieniono wszystkie dokumenty przekazane do kontroli za wyjątkiem zaświadczeń. Natomiast karta pobrania wykresówek z dnia [...].08.2006r. podaje tylko ilość pobranych wykresówek a nie zaświadczeń. Ponadto karta pobrania wykresówek nie została podpisana przez kontrolującego lecz jednostronnie przez pracownika organu kontrolnego.

W świetle takiego nieporządku panującego w aktach sprawy, trudno dziś w ocenie skarżącego ustalić czy organ kontrolny zagubił gdzieś wykresówki czy też przekazane mu zaświadczenia.

Wbrew dyspozycji przepisu art. 67 § 1 k.p.a w związku z art. 14 § 1 k.p.a organ nie sporządził protokołu przekazania dokumentów pobranych do kontroli określającego ilość pobranych wykresówek i zaświadczeń który zostałby podpisany tak przez pracownika organu pobierającego dokumenty jak i przez stronę wydającą te dokument. Brak takiego dokumentu w świetle dodatkowych okoliczności polegających na braku numerowania stron oraz przechowywania zaświadczeń łącznie z wykresówkami i faktem nie policzenia wszystkich zaświadczeń w chwili przekazywania ich kontrolującym uniemożliwia postawienie stronie zarzutu, że nie okazała w czasie kontroli wszystkich zaświadczeń i wykresówek. Powyższe jest istotnym uchybieniem organu, bowiem strona przekazała organowi szereg oryginalnych dokumentów, w tym również pracowniczych, a organ na potwierdzenie tej okoliczności nie wydał żadnego pokwitowania a teraz zarzuca bezpodstawnie kontrolowanemu, że nie okazał do kontroli wszystkich wykresówek ( a może zaświadczeń?).

W ocenie skarżącego organ powinien wykazać stronie, że nie okazała wszystkich wykresówek i zaświadczeń, ale skoro organ nie dysponuje żadnym dokumentem potwierdzającym ilość pobranych zaświadczeń i wykresówek, to rodzi się pytanie na jakiej podstawie organ policzył ilość brakujących wykresówek lub zaświadczeń, skoro nie jest w stanie potwierdzić jaką ilość wykresówek i zaświadczeń pobrano do kontroli. W tym aspekcie zastanawiające jest, iż dwóch poprzednich decyzjach organu pierwszej instancji brakowało 85 wykresówek lub dokumentów a w chwili obecnej już tylko 83 (czyli w międzyczasie odnaleziono dwa zaświadczenia lub wykresówki?) Dokonanie zatem przez organ administracyjny ustaleń, że kontrolowany nie okazał wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu w ilości łącznej 83 razy nastąpiło wbrew zasadzie określonej przepisem art. 77 § 1 k.p.a, gdyż organ nawet nie ustalił czy chodzi tu o wykresówki czy o zaświadczenia. Zarzut, że kontrolowany nie przedstawił tych dokumentów nie polega na prawdzie.

W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący wskazał, że zaświadczenie o wszczęciu w dniu [...].08.2006r. kontroli otrzymał na tyle wcześnie, by sprawdzić wszystkie dokumenty, których dostarczenia zażądał organ oraz stwierdzić, że są kompletne. Wszystkie kompletne dokumenty, w tym wykresówki i zaświadczenia, o których mowa w art. 31 u.c.p.k zostały doręczone na żądanie, a w przekazanych dokumentach, nie brakowało na pewno żadnych dokumentów (ani wykresówek ani zaświadczeń), o których braku pisze organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...].08.2006r, otrzymanym w faktycznie przez kontrolowanego dopiero w październiku 2006r, czyli po upływie dwóch miesięcy od rozpoczęcia kontroli, poinformowano kontrolowanego o stwierdzonych naruszeniach i doręczono również kartę pobranych wykresówek. Kontrolowanemu doręczono jedynie kartę pobrania wykresówek, a nie kartę pobrania wszystkich dokumentów przekazanych do kontroli, w tym również zaświadczeń, o których mowa w art. 31 u.c.p.k, dlatego nie powziął on żadnych wątpliwości co do braku przez organ zaświadczeń wcześniej dostarczonych przez kontrolowanego. Kontrolowany był przekonany, że za dni, za które "brakuje wykresówek", o których mowa w "karcie pobrania wykresówek" w ilości 79 sztuk ( 52+5+22) organ posiada zaświadczenia, o których mowa w art. 31 u.c.p.k, przekazane wcześniej przez kontrolowanego. Ilości rzekomo brakujących dokumentów zmieniała się na każdym etapie sprawy. Na tym etapie sprawy strona nie była reprezentowana przez pełnomocnika.

Na potwierdzenie tezy kontrolowanego, że organ w związku z przedłużającym się postępowaniem, gdzieś zapodział część przekazanej dokumentacji, w tym część zaświadczeń, może świadczyć fakt, że według dokumentu "karta pobrania wykresówek" przekazanego pismem z dnia [...].08.2006r, doręczonego w październiku 2006r, brakowało 79 wykresówek, według zaś i wcześniejszej decyzji brakowało już 85 wykresówek. W obecnie wydanej decyzji, która została utrzymana w mocy mowa jest o 83 brakujących wykresówkach lub zaświadczeniach.

Skarżący podał, że w listopadzie 2006r. składał ustosunkowanie do materiałów i dowodów zgromadzonych w sprawie, biorąc pod uwagę zapewnienia pracowników organu, że stwierdzone i naruszenia są błahe w porównaniu z naruszeniami stwierdzanymi w innych firmach transportowych, zatem ufając w te zapewnienia oraz mając na uwadze, że w związku z tym ewentualna kara będzie symboliczna, strona zaniechała szczegółowego ustosunkowania do wszystkich okoliczności opisanych w protokole przekazanym w październiku 2006r. Dlatego też skarżący nie składał zastrzeżeń do protokołu z kontroli. Dopiero po pięciu miesiącach kontrolowany otrzymał pismo datowane na [...].03.2007r., gdzie w załączniku do tego pisma w liście stwierdzonych naruszeń organ opisuje brak 35 sztuk; wykresówek, a już nie 79 sztuk jak wynika z wcześniejszych pism. Powyższe nieścisłości w ilościach brakujących wykresówek (a może zaświadczeń, bo tego dno dnia dzisiejszego nie

wyjaśniono?) opisywanych przez organ w poszczególnych pismach i decyzjach, brak protokołu potwierdzającego jakie dokumenty zostały pobrane od przedsiębiorcy do kontroli, świadczą o kompletnym bałaganie w aktach postępowania oraz nie należytej dbałości o dokumenty przekazane do kontroli a także o niekompetencji organu wydającego decyzję. Pełnomocnik strony zapoznając się z aktami w dniu [...].08.201 Ir. przekonał się , że akta nie są nawet ponumerowane a zaświadczeń w ogóle w tych aktach brak. Te nieścisłości i uchybienia organu nie mogą powodować niekorzystnych konsekwencji dla strony, bowiem wynikają tylko i wyłącznie z niewłaściwego postępowania organu administracji. Sposób prowadzenia postępowania, wskazywanie w każdym dokumencie sporządzonym przez organ innej ilości rzekomo brakujących wykresówek (a może zaświadczeń?), powodują że wydana decyzja nie może się ostać.

Skarżący wskazał, że organ w uzasadnieniu decyzji stwierdza, że różna ilość brakujących wykresówek pojawiająca się w kolejnych pismach organu wynika z faktu, że organ potrzebował czasu aby obliczyć właściwą ilość brakujących wykresówek. Tymczasem wystarczyło policzyć ilość przekazanych wykresówek i zaświadczeń w chwili pobierania tych dokumentów. W ten sposób jednak organ nie wyjaśnia wątpliwości strony. Zarzut strony został przedstawiony następująco: organ zaniechał sporządzenia pisemnego protokołu na okoliczność ustalenia ilości pobranych zaświadczeń i wykresówek. Stąd w toku postępowania organ dowolnie w zależności od sytuacji określa ilość rzekomo brakujących dokumentów (nigdy nie wyjaśniając precyzyjnie czy chodzi o wykresówki czy też o zaświadczenia).

Ponadto zważyć należy na następujące okoliczności faktyczne.

W kontrolowanym przedsiębiorstwie zatrudnionych jest łącznie 7 pracowników, w tym tylko jeden na stanowisku kierowca- I.S.. W miarę potrzeb przedsiębiorstwa prowadzeniem pojazdów sporadycznie zajmują się również E.K. zatrudniony na stanowisku - magazynier oraz A.Ś. zatrudniony na stanowisku - handlowiec. Wszyscy wyżej wymienieni pracownicy posiadają uprawnienia i kwalifikacje do wykonywania transportu towarowego rzeczy, potwierdzone odpowiednimi dokumentami. Powyższe okoliczności wynikają również z dokumentacji pracowniczej znajdującej się w aktach postępowania. W skali działalności całego przedsiębiorstwa, jak zaznaczył skarżący, transport drogowy stanowi znikomy procent. Wydaje się, że przepisy u.c.p.k i u.t.d należy stosować w całości jedynie do pracownika zatrudnionego na stanowisku - kierowca, który stale, na co dzień zajmuje się prowadzeniem pojazdu służbowego. Pozostali dwaj pracownicy nie zajmują się stale i wyłącznie transportem drogowym, lecz zajęcie to jest niejako uboczne wobec obowiązków nałożonych na nich umową o pracę. W związku z tym, że magazynier i handlowiec nie zajmują się transportem w każdy dzień pracy oraz przez cały dzień pracy, nie można do nich w całości stosować przepisów dotyczących kierowców. Organ nie prowadził żadnych ustaleń w powyższym zakresie, przyjął bez żadnej ku temu podstawy, że przepisy u.t.d i u.c.p.k stosować należy w takim samym zakresie w stosunku do kierowcy jaki i handlowca oraz magazyniera. Pomimo, że strona już w poprzednim odwołaniu powoływała takie zarzuty organ w ogóle się do nich nie ustosunkował, nie powołał żadnych przepisów prawa i ich interpretacji w tym zakresie. Trudno wymagać aby pracodawca wystawiał handlowcowi czy magazynierowi zaświadczenie, że w danym dniu nie prowadzą pojazdu, lecz wykonują swoje obowiązki służbowe, skoro podstawowym obowiązkiem pracowniczym w ich przypadku nie jest prowadzenie pojazdu. Pomimo tego, przedsiębiorca posiadał stosowne zaświadczenia i przedłożył je do kontroli, ale czy w świetle powołanych przepisów był do tego zobowiązany, tego organ już wnikliwie nie zanalizował, pomimo, iż prowadzi postępowanie w przedmiotowej sprawie przez wiele lat.

Skarżący wskazał również, że Główny Inspektor Transportu Drogowego w uzasadnieniu poprzedniej decyzji uchylającej poprzednie decyzje organu I instancji, wskazał na celowość przesłuchania kierowców jako świadków na okoliczność prawidłowości operowania przełącznikiem grup czasowych (selektora). Organ wydając zaskarżoną decyzję, wskazał że jest to bezcelowe albowiem nie jest organu stanowi naruszenie przepisu art. 75 § 1 k.pa. Organ powinien przeprowadzić dowód z przesłuchania kierowców w charakterze świadków na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia. Powyższe naruszenie przepisów nie zostało uwzględnione przez organ odwoławczy. Organ przed przesłuchaniem świadka nie może autorytatywnie stwierdzić, że świadek nie pamięta pewnych okoliczności sprzed czterech lat. Organ nie może dokonać oceny przyszłych zeznań świadka przed ich odebraniem. Idąc tokiem rozumowania organu, w żadnym postępowaniu nie dochodziłoby do przesłuchania świadka na okoliczności dotyczące kilku lat wstecz. Nie wszyscy ludzie mają taką samą pamięć. Jedni zapamiętają na długo drobne szczegóły, inni nie pamiętają po kilku miesiącach istotnych okoliczności. Organ nie jest uprawniony aby stwierdzać, przed przesłuchaniem danej osoby ile one pamięta. Skoro świadek teoretycznie dysponuje wiedzą, która dotyczy okoliczności istotnych dla sprawy, organ zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 75 § 1 k.p.a powinien przesłuchać takiego świadka. Dopiero po przesłuchaniu zgodnie z regułą określoną w art. 77 § 1 k.p.a organ powinien dokonać oceny całego materiału. Aby właściwie ocenić materiał trzeba dysponować zupełnym materiałem a nie zebranym wybiórczo i przypadkowo.

Ponadto w ocenie skarżącego opis naruszenia jakiego dopuścił się przedsiębiorca został przedstawiony w decyzji w sposób niejasny, niedokładny, pomimo iż poprzednio organ drugiej instancji uchylający poprzednie decyzji nakazał precyzyjnie uzasadnić decyzję w zakresie stanu faktycznego i prawnego sprawy. Ponadto interpretacja przepisów art. art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 oraz art. 10 ust. 5 rozporządzenia 561/2006 w związku art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców dokonana przez organ jest niezgodna z ich brzmieniem.

Organ wskazuje, że powołane przepisy stanowią o obowiązku posiadania i okazywania na żądanie uprawnionego funkcjonariusza wykresówki i wydruki oraz o obowiązku ich przechowywania przez okres roku. I z tymi obowiązkami kontrolowany się zgadza. Dalej organ podaje, że dotyczy to także dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów za każdy dzień miesiąca. Ale cytowane przez organ przepisy nie wskazują na obowiązek przechowywania zaświadczeń przez okres roku. Załącznik do ustawy o transporcie drogowym wskazuje w 1.11.4.1 na naruszenie dotyczące nie okazania w czasie kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu. Organ w uzasadnieniu decyzji powołuje jedynie przepisy prawa dotyczące wykresówek, w ogóle nie powołuje przepisów dotyczących obowiązku posiadania zaświadczenia oraz nie dokonuje ich interpretacji. Powyższe uchybienie powoduje, że uzasadnienia faktyczne i prawne decyzji jest niepełne, a strona nie wie czy organ zarzuca jej brak wykresówek czy też zaświadczeń.

Na zakończenie skarżący wskazał, że sens uregulowania określonego przepisem art. 31 u.c.p.k, musi być rozumiany zgodnie z celem tej ustawy i celem kontroli dokonywanej przez Inspekcję Transportu Drogowego na podstawie u.t.d. Celem tych przepisów jest wzmożenie bezpieczeństwa na drodze oraz niedopuszczenie do prowadzenia pojazdów przez kierowców zmęczonych zbyt długim prowadzeniem pojazdów. Ustawa o czasie pracy i przepisy Rozporządzenie Rady EWG nr 3821/85 precyzyjnie regulują czas pracy i czas wypoczynku kierowców. Przepis art. 15 ust. 7 Rozporządzenia Rady EWG 3821/85 nakazuje jedynie kierowcy okazać, wykresówki za bieżący tydzień w każdym wypadku za ostatni dzień poprzedniego za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym kierował pojazdem. Podczas kontroli na drodze okazanie tych dokumentów jest w pełni uzasadnione, bowiem organ nie może na podstawie innych dowodów stwierdzić, czy nie nastąpiło naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców poprzez przekroczenie norm o czasie pracy czy też odpoczynku.

W przypadku kontroli w przedsiębiorstwie sprawa wygląda już odmiennie. Pracodawca bowiem posiada i zobligowany jest przedstawić do kontroli również akta osobowe pracowników, którzy wykonują transport drogowy. W przedmiotowej sprawie strona dostarczyła zgodnie z żądaniem organu kontrolnego dokumentację związaną z pracą kierowcy i pozostałych dwóch pracowników sporadycznie wykonujących transport drogowy, w tym wyciąg z ewidencji pracy kierowców dotyczący dni pracujących i dni wolnych od pracy. Na podstawie okazanych dokumentów organ mógł ustalić bez trudu czy nastąpiło naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców czy też nie, bez względu na to czy przedsiębiorca okazał zaświadczenia określone art. 31 u.c.p.k.

Załącznik do u.t.d określa następujące naruszenia przepisów, za które może zostać wymierzona kara pieniężna za każdy dzień: - nieokazanie wykresówki;

- nieokazanie dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w

przedsiębiorstwie;

Powyżej określone normy prawne wymagają interpretacji ściśle z przepisami art. 31 u.c.p.k. Z powołanych wyżej norm prawnych nie wynika, wbrew odmiennym ustaleniom organu, obowiązek przechowywania przez pracodawcę zaświadczeń wydanych na podstawie art. 31 u.c.p.k, nie jest podany również żaden czas przechowywania tych dokumentów, co zresztą przyznał Główny Inspektor Transportu Drogowego w decyzji z dnia 12.11.2008r. Przepis art. 15 ust. 7 Rozporządzenia Rady EWG 3821/85 nakazuje jedynie kierowcy okazać, wykresówki za bieżący tydzień w każdym wypadku za ostatni dzień poprzedniego za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym kierował pojazdem. Nie istnieje żadna norma prawna nakazująca przechowywać pracodawcy zaświadczenia wydane na podstawie art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, przynajmniej taka norma nie została powołana w zaskarżonej decyzji. Zaświadczenia te muszą zostać okazane jedynie za okres, o którym stanowi przepis art. 15 ust. 7 Rozporządzenia Rady EWG 3821/85. Organ nie powołuje żadnego przepisu, który opisywałby okres, za jaki należy okazać zaświadczenia podczas kontroli w przedsiębiorstwie.

Jest to uzasadnione tym, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie organ ma prawo wglądu do wszystkich dokumentów pracowniczych i może na podstawie ewidencji czasu pracy i wykresówek ustalić czy nastąpiło przekroczenie norm czasu pracy kierowców czy też nie. Organ administracyjny popełnił liczne uchybienia podczas postępowania kontrolnego, w szczególności pobrał od kontrolowanego liczne dokumenty i wykresówki nie sporządzając dwustronnego protokołu ich pobrania, czym uniemożliwił sobie postawienie stronie zarzutu, że w czasie kontroli nie okazano mu wszystkich dokumentów.

Odpowiadając na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a), polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik.

Stosownie do art. 92 ust. 1 u.t.d, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów:

1) o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych,

1a) o publicznym transporcie zbiorowym;

2) o czasie pracy kierowców,

3) o odpadach,

4) o ochronie zwierząt,

5) o ruchu drogowym oraz w zakresie ochrony środowiska, okresowych ograniczeń ruchu pojazdów na drogach lub zakazu ruchu niektórych ich rodzajów,

6) o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

7) wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych,

8) wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych.

W myśl ust. 2 art. 92 u.t.d, suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty:

1) 15.000 złotych - w odniesieniu do kontroli drogowej;

2) 30.000 złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie.

W załączniku do ustawy określony został wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia (ust. 4).

W toku kontroli w siedzibie skarżącego przedsiębiorcy inspektorzy zasadnie stwierdzili, iż skarżący dopuścił się naruszeń polegających na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego w postaci nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu rozliczeniowego oraz nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego w postaci zbyt długiego zapisywania wykresówki. Powyższe ustalenia – zdaniem Sądu - wynikają jednoznacznie z prawidłowo zebranego w sprawie materiału dowodowego, potwierdzonego stosownymi dokumentami, w tym protokołem z przeprowadzonej w przedsiębiorstwie kontroli.

Z uwagi na zarzuty skarżącego zawarte w skardze a wcześniej w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, należy – według Sądu – uznać, że spór w niniejszej sprawie dotyczy zasadności nałożenia na skarżącego kary za nieokazanie (za każdy wskazany przez organy dzień), wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu.

Rozstrzygając ten spór wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U.UE.L. z 1985 r. Nr 370, poz. 8 ze zm.), przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Zgodnie z art. 15 ust. 2 cyt. rozporządzenia, kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Ponadto, stosownie do treści art. 15 ust. 7 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, upoważniony funkcjonariusz służb kontrolnych może sprawdzić przestrzeganie przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006, analizując wykresówki, wyświetlone lub wydrukowane dane zapisane przez urządzenie rejestrujące lub przez kartę kierowcy, lub, jeśli ich brak, analizując wszelkie inne dokumenty pomocnicze, usprawiedliwiające nieprzestrzeganie przepisów, takie jak określone w art. 16 ust. 2 i 3.

Przepisy wspólnotowe nakładają zatem na przedsiębiorców prowadzących przewozy drogowe, niezwolnione z obowiązku posiadania urządzenia rejestrującego, obowiązek przechowywania w siedzibie przedsiębiorstwa wykresówek oraz okazywania ich organom kontrolnym.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy wspólnotowe wskazują, że wykresówki "stosują" kierowcy. Oznacza to – zdaniem Sądu – że przepisy te odnoszą się do osób uprawnionych do kierowania pojazdem silnikowym, wykonujących przewóz, niekoniecznie zatem zatrudnionych w przedsiębiorstwie tylko na stanowisku kierowcy Zgodnie więc z przepisami wspólnotowymi skarżący miał obowiązek udokumentować każdy dzień pracy zatrudnionych kierowców, przy czym bez znaczenia pozostaje fakt, że na stanowisku kierowcy zatrudniony jest tylko jeden z pracowników skarżącego. Istotne jest bowiem to, że dwie pozostałe osoby także wykonywały przewozy. Należy przy tym odnotować, iż przepisy wspólnotowe w tym art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3821/85 wyraźnie nie nakładają na przedsiębiorcę obowiązku przechowywania zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, o których mowa w art. 31 u.c.p.k. Powyższa regulacja wprowadza obowiązek przechowywania wykresówek przez co najmniej rok po ich użyciu. Zasadą jest, iż kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd. W przypadku kontroli drogowej, gdzie okresem kontroli objęty jest dzień bieżący i 28 dni wstecz, za dzień, w którym kierowca nie prowadził pojazdu lub prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub AETR, przedsiębiorca powinien wystawić kierującemu właściwe zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Zdaniem Sądu bezsporne jest, iż podczas kontroli w przedsiębiorstwie, pracodawca powinien być w stanie udokumentować każdy dzień pracy zatrudnionego przez siebie kierowcy. Przepisy prawa nie wprowadzają obowiązku przechowywania zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, ale nakazują na przykład przechowywać rozkład jazdy i plan pracy przez okres roku po upływie objętego nim okresu. Ponadto z brzmienia art. 15 ust. 7 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 wynika, iż przestrzeganie przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 można sprawdzić analizując wykresówki, wyświetlone lub wydrukowane dane zapisane przez urządzenie rejestrujące lub przez kartę kierowcy, lub, jeśli ich brak, analizując wszelkie inne dokumenty pomocnicze, usprawiedliwiające nieprzestrzeganie przepisów. A zatem prawodawca wspólnotowy dopuścił możliwość udokumentowania podczas kontroli w przedsiębiorstwie okresów prowadzenia pojazdu, innej pracy, przerw i dyspozycyjności przy pomocy innych dokumentów i jedynie przykładowo wskazał na art. 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i wymienione w nim plan pracy i rozkład jazdy. Niewątpliwie zasadą jest, aby w dniu, w którym kierowca prowadzi pojazd, nie wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub AETR, rejestrował czas pracy na wykresówkach (w przypadku tachografu analogowego) lub karcie kierowcy (w przypadku tachografu cyfrowego). W przypadku kontroli w przedsiębiorstwie, pozostałe dni, w których kierowca pojazdu nie prowadził, powinny zostać udokumentowane w inny sposób.

Skarżący powinien zatem udokumentować każdy dzień pracy zatrudnionych kierowców (wykonujących na jego rzecz przewóz) przy pomocy wykresówek a w przypadku ich braku – przy pomocy wszelkich innych dokumentów a więc także zaświadczeń o których mowa w art. 31 u.c.p.k, ale również np. ewidencji czasu pracy, planu pracy, czy też wniosków urlopowych.

Skarżący podnosi w skardze, że zgodnie z zawiadomieniem z [...] lipca 2006 r. dostarczył organowi kontrolnemu wszystkie żądane dokumenty, w tym również wykresówki i zaświadczenia o nie prowadzeniu pojazdów wszystkich swoich pracowników wykonujących przewozy w okresie od stycznia 2006 r. do końca czerwca 2006 r. Twierdzenie to zdaniem Sądu jest nie tylko gołosłowne ale także bezzasadne. Wskazać należy, że orzecznictwo sądowe przywiązuje istotne znaczenie do funkcji protokołu z kontroli. W orzecznictwie tym podnosi się w szczególności, że protokół, jako dokument urzędowy, korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Istotne jest także i to, że jest on sporządzany z udziałem podmiotu kontrolowanego, który może wnieść do niego zastrzeżenia. W rozpatrywanej sprawie skarżący bez zastrzeżeń podpisał protokół z kontroli, przeprowadzonej [...] sierpnia 2006 r., w siedzibie skarżącego. Z protokołu wynika, iż wstępnie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie wymaganej ilości wykresówek. Do protokołu dołączono załącznik z opisem stwierdzonych naruszeń, w tym m.in. dotyczących nie okazania wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu, za każdy dzień pracy kierowcy. Przeprowadzający kontrolę sporządził następnie kartę pobrania wykresówek. Wskazano w niej za jakie dni nie okazano wykresówek.

Skarżący zarzucił organowi, iż nie sporządził protokołu z czynności przekazania dokumentów a więc naruszył art. 67 § 1 k.p.a w związku z art. 14 § 1 k.p.a. Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 czerwca 2008 r., II GSK 153/08 (dostępny w Internecie na str. orzeczenia.nsa.goc.pl), który zasadnie przywołał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wskazał, iż podejmowane przez uprawnione do tego organy działania i czynności kontrolne, w tym sporządzenie protokołu z kontroli, pozostają poza postępowaniem administracyjnym o nałożenie kary pieniężnej, które to postępowanie w dacie sporządzenia protokołu (art. 74 ust. 1 u.t.d.) jeszcze się nie toczy. Protokół, o którym mowa stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a i dowód w przyszłym postępowaniu administracyjnym, którego wszczęcie zależy od zawartego w protokole stwierdzenia naruszenia prawa. Zachodzący między dwoma trybami postępowania związek wyraża się zależnością postępowania administracyjnego od ustaleń jakie zostały poczynione w trakcie kontroli; niekorzystne dla podmiotu kontrolowanego wyniki tej kontroli stanowią podstawę faktyczną do wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61 § 1 k.p.a., a w razie potwierdzenia ustaleń zawartych w protokole kontroli - do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 92 ust. 1 u.t.d. Powyższe prowadzi do wniosku, że w znaczeniu materialnym i procesowym postępowanie kontrolne i postępowanie administracyjne, mimo zachodzącego między nimi związku stanowią dwa różne tryby działania organu, niepodlegające jednej regulacji.

Z akt administracyjnych wynika, że do przekazania dokumentów doszło na etapie kontroli. Nie można zatem stawiać organowi zarzutu naruszenia art. 67 § 1 k.p.a w związku z art. 14 § 1 k.p.a.

Z karty pobrania wykresówek wynika, że w celach kontrolnych pobrano 216 wykresówek oraz, że nie okazano 79 wykresówek. W decyzji nakładającej karę pieniężną przyjęto natomiast, że nie okazano 83 wykresówek (lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów), przez 3 pracowników, w tym jednego zatrudnionego na stanowisku kierowcy. Rację ma zatem skarżący, iż dane z protokołu oraz karty pobrania wykresówek, nie zgadzają się z przyjętymi przez organ pierwszej instancji w decyzji. To uchybienie nie miało jednak wpływu na wynik sprawy albowiem i tak suma wyliczonych kar, na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 2 u.t.d, musiała by być ograniczona do kwoty 30 000 zł.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wobec oddalenia skargi brak było też podstaw do orzekania w przedmiocie zwrotu kosztów na rzecz skarżącego.