Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2828/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] września 2014 r. M. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. o odmowie przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych".

Skarga została złożona za pośrednictwem Prezesa ARiMR, który przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę z dnia [...] października 2014 r., w której wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Następnie w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. organ poinformował o pozytywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przywróceniu wniosku skarżącego o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji. W konsekwencji organ podniósł, iż zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w aktach sprawy znajduje się pismo Agencji z dnia [...] października 2014 r. o numerze [...], skierowane do skarżącego, w którego treści wskazano, iż pismo o odmowie przyznania pomocy z dnia [...] czerwca 2014 r. zostanie wycofane z obrotu prawnego, a wniosek skarżącego zostanie przywrócony do ponownej oceny.

Wobec powyższego Sąd stwierdza, że przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co z kolei skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.

Jednakże wobec tego, iż powyższe nastąpiło po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, obowiązkiem Sądu jest zbadanie czy działanie organu wypełnia przesłanki określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wskazać należy, iż w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że możliwe jest załatwienie sprawy przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a, w sytuacji gdy skargę wniesiono przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli następnie organ zgadza się z wezwaniem skarżącego (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Przypomnieć zatem należy, iż wymóg uwzględnienia w trybie autokontroli skargi w całości, nakłada na sąd administracyjny dokonujący kontroli legalności takiego aktu, obowiązek wnikliwej analizy wniesionej skargi tak w zakresie zarzutów, wniosków w niej zawartych jak i podstawy prawnej żądania. Oceniając w trybie autokontroli wydany uprzednio przez siebie akt, organ tylko wówczas może zastosować przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., gdy jednocześnie uwzględnia skargę w całości, a więc uznaje za uzasadnione zarówno zarzuty, wnioski jak i wskazaną w niej argumentację. Jeżeli zaś nie podziela niektórych zarzutów, nie uwzględnia w całości wniosków, kwestionuje przedstawioną w niej podstawę lub ocenę prawną naruszeń, to wówczas nie może wydać rozstrzygnięcia, lecz winien przekazać skargę sądowi do rozpoznania. Sąd, bowiem w przeciwieństwie do organu działającego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Tylko Sąd nie jest skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi zarzutami, wnioskami i żądaniami. Organ zaś wydający akt na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. winien podzielić zarzuty skargi i zadość uczynić żądaniom skarżącego w całości (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. II GSK 1859/12).

Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd zauważa, iż w skardze z dnia [...] września 2014 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Wobec tego, iż pismo Agencji z dnia [...] października 2014 r. nr [...] czyni zadość żądaniu skargi poprzez wycofanie z obrotu rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz przywrócenie wniosku do ponownej oceny przez właściwy organ, przyjąć należało, że organ uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a Sąd – opierając się na przepisie art. 161 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł, jak sentencji postanowienia.

O zasądzeniu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania Sąd nie orzekł z uwagi na treść art. 210 § 1 w zw. z art. 210 § 2 p.p.s.a.