Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1153/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska (spr.) Sędziowie NSA (del.) - Małgorzata Borowiec Asesor WSA - Janusz Walawski Protokolant - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku przedemerytalnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Z. R. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. w dniu 1 sierpnia 2001 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, który pobierał

przez okres 6 miesięcy do dnia 8 lutego 2002 r. W dniu rejestracji skarżący udokumentował świadectwami pracy okres zatrudnienia wynoszący 30 lat 7 miesięcy i 18 dni w tym 3 lata

1 miesiąc i 10 dni pracy w warunkach szczególnych.

W dniu 20 grudnia 2002 r. Z. R. złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Do wniosku dołączył wyrok Sądu Rejonowego w S. – [...]

Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2002 r., sygn. akt [...] o sprostowaniu świadectwa pracy z zakładu [...] w S. Zgodnie z wyrokiem sądu zaliczono skarżącemu cały okres zatrudnienia w/w zakładzie wynoszący 24 lata 10 miesięcy i 10 dni jako pracę wykonywaną w warunkach szczególnych.

Starosta Powiatu S. decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. znak [...] wydaną na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o

zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o

zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U. Nr 154, poz.1793) w związku z art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przyznał skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego od

dnia 21 grudnia 2003 r., a więc od dnia następnego po dniu dostarczenia dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnienia.

Od decyzji tej skarżący odwołał się domagając się wypłaty zasiłku

przedemerytalnego również za okres od 9 lutego 2002 r. do 20 grudnia 2002 r.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wskazał, że skarżący już w dniu pierwszej rejestracji w Urzędzie Pracy, w sensie materialnoprawnym spełniał warunki

ustawowe do uzyskania zasiłku przedemerytalnego, ponieważ okres ten miał już "wypracowany". Nie mógł tylko tego udowodnić, gdyż odmówiono mu wydania

odpowiedniego świadectwa pracy.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Z. R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o jej uchylenie. Zdaniem skarżącego decyzja jest dla

niego krzywdząca, bowiem pozbawiła go zasiłku przedemerytalnego w okresie od 9 lutego

do 20 grudnia 2002 r.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.

Zgodnie z art. 37 j ust. l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), zasiłek

przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do

uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli :

1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla

mężczyzn

lub

2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla

mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach

emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub szczególnym

charakterze.

Zgodnie zaś z art. 37 1 ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała

lub spełniała warunki do ich nabycia. Zasiłki przedemerytalne i świadczenia

przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3 - 6 i ust. 2-4.

Tak więc przepis art. 37 j ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu

bezrobociu, mający zastosowanie w sprawie ustanawia przesłanki nabycia uprawnienia do zasiłku przedemerytalnego w postaci spełnienia warunków do uzyskania statusu

bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a także posiadania odpowiedniego

okresu zatrudnienia, zaś art. 37 1 określa czas, w którym owe warunki muszą być spełnione. Należy zatem odróżnić kwestie matrialnoprawne od kwestii dowodowych. Jak wynika ze

stanu sprawy skarżący w momencie rejestracji w dniu 1 sierpnia 2001 r. spełniał warunki

do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego, spełniał je jednak tylko w sensie matrialnoprawnym, posiadał bowiem przepracowane 30 lat 7 miesięcy i 18 dni pracy, w

tym 3 lata 1 miesiąc i 10 dni pracy w warunkach szczególnych. Nie mógł jednakże tego faktu wykazać odpowiednimi dowodami. Nie legitymował się bowiem dokumentami potwierdzającymi jego zatrudnienie w warunkach szczególnych. Dopiero w dniu 20 grudnia 2002 r. skarżący przedłożył wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] listopada 2002

r. o sprostowaniu świadectwa pracy z zakładu [...] w S.

Zgodnie z tym wyrokiem zaliczono skarżącemu cały okres zatrudnienia w /w zakładzie wynoszący 24 lata 10 miesięcy i 10 dni, jako pracę wykonywaną w warunkach szczególnych. Niemożność wykazania w dniu rejestracji posiadania uprawnień do zasiłku

przedemerytalnego nie wywołała ujemnych skutków dla skarżącego w postaci utraty uprawnienia, lecz wywołała ten skutek, że zgodnie z art. 37 1 ustawy zasiłek przedemerytalny mógł być przyznany przez, organ zatrudnienia, dopiero od dnia następnego po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień.

Pogląd taki wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2001 r o sygnaturze akt SA/Rz 2358/00, a także w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 11 marca 2002 r. sygn. akt OPS 14/01 (opubl.ONSA Nr 4/2002, poz.133).

Stąd organ zatrudnienia prawidłowo przyjął, że prawo do zasiłku przedemerytalnego należy się skarżącemu od dnia 21 grudnia 2002 r., a więc od dnia następnego po dniu

złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 powołanej

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.