Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 330/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30
journal: Dz.U. 2004 nr 8 poz 67
law: Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin( - tekst jednolity.
article: art. 94 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013r. sprawy ze skargi Z. Ż. na decyzje Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Nr [...]Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu odwołania Z. Ż. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...], odmawiającej przyznania pomocy finansowej na uzyskane lokalu mieszkalnego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 29 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu, Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej i ich rodzin (Dz. U. Nr 8 z 2004 r., poz. 67 ze zmianami), art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 pkt 2, art. 95 ust. 1 pkt 2, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 o Policji (tekst jedn. Dz. U. Nr 287 z 2011 r., poz. 1687 ze zmianami) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Z. Ż. pełnił służbę w Policji od [...], a od [...] posiada uprawnienia emerytalne. W dniu 14 grudnia 2012 r. wystąpił on o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego położonego we W., przy ul. [...]. Do wniosku dołączył umowę o ustanowieniu odrębnej własności i sprzedaży tego lokalu wraz z odpisem z księgi wieczystej. Lokal ten Z. Ż. otrzymał na podstawie decyzji administracyjnej Komendanta Rejonowego Policji o przydziale mieszkania Nr [...] z dnia [...]. Na wniosek Z. Ż. z dnia [...] o umożliwienie mu wykupu zajmowanego lokalu mieszkalnego, w dniu 22 lutego 2011r. KPP przekazał ten lokal do dyspozycji Gminie celem umożliwienia jego wykupu przez Z. Ż.

Skoro jak wynika z powyższego, uprawnienie zainteresowanego do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującej mu powierzchni, wynikało z decyzji administracyjnej o przydziale wydanej przez KPP, obecnie nie może on ubiegać się o udzielenie pomocy w uzyskaniu tego lokalu. Nie można także wywodzić, że w dacie zakupu tego mieszkania zainteresowany zajmował go nie na podstawie decyzji o przydziale ale na podstawie umowy; do zajęcia tego lokalu doszło na podstawie decyzji administracyjnej, bez której późniejszy wykup byłby niemożliwy.

Reasumując organ stwierdził, że zainteresowany nie może uzyskać pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego, ponieważ otrzymał odpowiadający przysługującym mu normom zaludnienia lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej. Późniejsze zrzeczenie się przez KPP dyspozycji do tego lokalu w celu umożliwienia wykupienia go przez zainteresowanego nie ma znaczenia, ponieważ były funkcjonariusz cały czas posiada lokal mieszkalny zgodny z przysługującymi mu normami zaludnienia.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na tę decyzję Z. Ż. zarzucił naruszenie

-prawa materialnego – art. 88 ust. 1, art. 94 i art. 95 ustawy o Policji przez uznanie, że nie przysługiwało mu prawo do ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej na wykup mieszkania z uwagi na rzekomy fakt korzystania z lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej podczas, gdy w dacie wykupu mieszkania lokal ten nie znajdował się już w zasobach KPP gdyż wcześniej został on przekazany Gminie;

-przepisów postępowania, tj. ar. 7, 8, 77 § 1 i 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu między innymi podkreślił, że w dacie ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej na wykup mieszkania nie był adresatem jakiejkolwiek decyzji administracyjnej o przydziale lokalu, a jedynie najemcą lokalu od Gminy, co w konsekwencji rodzi po jego stronie skuteczne prawo do ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej na zakup tego lokalu. Organ odwoławczy nie dokonał żądnej analizy i oceny jaki skutek prawny dla decyzji nr [...] wywołuje fakt pozbycia się z zasobów KPP lokalu mieszkalnego i przekazanie go do zasobów gminy. Organ przemilczał też badanie, czy po wyzbyciu się lokalu mieszkalnego można mówić o zajmowaniu lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Jedynie stosunek najmu umożliwiał mu nabycie lokalu na preferencyjnych warunkach, w tym z prawem pierwszeństwa. Organ miał prawo i możliwość zwrócenia się do Gminy o wyjaśnienie charakteru prawnego korzystania z mieszkania przez skarżącego, czego nie uczynił. To zaś czyni zasadnym zarzut naruszenia przepisów kpa.

W związku z tak sformułowanymi zarzutami Z. Ż. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania naruszyły przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 tej samej ustawy sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, w toku rozpoznania niniejszej sprawy, organy nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa, tym samym Sąd nie dopatrzył się podstaw uzasadniających konieczność uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wbrew zawartym w skardze zarzutom organy w niniejszej sprawie wyjaśniły i uwzględniły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności i w sposób prawidłowy zastosowały obowiązujące przepisy prawa materialnego.

Mianowicie, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie może budzić żadnych wątpliwości to, że lokal mieszkalny, na wykup którego skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu pomocy finansowej, otrzymał on i zajął na podstawie decyzji Komendanta Rejonowego Policji z [...] "o przydziale mieszkania funkcyjnego". Niesporne między stronami jest również i to, że lokal ten pod względem metrażu był zgodny z przysługującymi normami zaludnienia. Do 22 lutego 2011 r. lokal pozostawał w dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji. Organ z prawa do dysponowania tym mieszkaniem zrezygnował właśnie w celu umożliwienia skarżącemu wykupienia go od Gminy.

Zgodne z art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin, emerytom i rencistom policyjnym zapewnia się pomoc w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy. Z regulacji tej wynika, że uprawnienie emeryta policyjnego do otrzymania pomocy w budownictwie mieszkaniowym nie może być większe niż uprawnienie funkcjonariusza w czynnej służbie. Z kolei w myśl art. 94 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

A contrario, funkcjonariuszowi, który otrzymał lokal mieszkalny na podstawie decyzji pomoc finansowa nie przysługuje. Skoro więc Z. Ż. otrzymał na podstawie decyzji z 1992 r. lokal mieszkalny, nie może po raz drugi ubiegać się o pomoc w zaspokojeniu swoich potrzeb mieszkaniowych - tym razem w postaci pomocy finansowej na wykup mieszkania, i to tego samego, które wcześniej otrzymał na podstawie decyzji o przydziale. Dlatego też bez znaczenia jest podnoszona przez skarżącego okoliczność, że w związku ze zrzeczeniem się przez Komendanta Powiatowego Policji prawa do dysponowania tym mieszkaniem, lokal ten w dacie wykupu nie był już przez niego zajmowany na podstawie przydziału, ale na podstawie łączącej go umowy najmu z Gminą – właścicielem budynku wielorodzinnego, w którym lokal ten jest usytuowany. Nie zachodziła także potrzeba zwracania przez organ do Gminy o wyjaśnienie charakteru prawnego korzystania przez skarżącego z mieszkania w aspekcie tego, że przy wykupie lokalu skorzystał on z prawa pierwszeństwa oraz że wykupił go na preferencyjnych warunkach – jak wynika z aktu notarialnego za kwotę 6851,25 złotych przy uwzględnieniu 95% bonifikaty.

Mając powyższe na uwadze, skoro podniesione w skardze zarzuty są nieuzasadnione, a decyzja odpowiada prawu, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jeden. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zmianami).