Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 95/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 8; art. 149 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 § 3; art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania A. L. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia 8 lipca 2013 r. nr [...] - w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny.


UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego– polegająca na braku rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta z dnia 8 lipca 2013 r. nr [...], odmawiającej skarżącej przyznania zasiłku okresowego.

W uzasadnieniu skargi ww. wskazała, że organ przekroczył termin do załatwienia sprawy i mimo stosownego wezwania nadal pozostaje w bezczynności

W skardze zawarto również wniosek o wymierzenie organowi grzywny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie wskazując, że w dniu 30 lipca 2013 r. do SKO wpłynęło odwołanie skarżącej od ww. decyzji z dnia 8 lipca 2013r.

W dniu 12 września 2013 r. do organu wpłynęło ponadto pismo skarżącej, w którym ww. wezwała organ do rozpatrzenia wniesionego odwołania.

Do dnia złożenia odpowiedzi na skargę sprawa nie została załatwiona i tym samym Kolegium pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; daje w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.

Należy wskazać, że odwołanie skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w dniu 30 lipca 2013r.

Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno więc nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej w skrócie "k.p.a.").

Pismem datowanym na dzień 9 września 2013r., które do organu odwoławczego wpłynęło w dniu 12 września 2013 r., skarżąca wezwała organ odwoławczy do załatwienia sprawy.

Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Pismo skarżącej z dnia 9 września 2013 r. spełniało wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

W tej sytuacji skarżąca wniosła niniejszą skargę spełniając wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należy wskazać, że miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 29 sierpnia 2013 r.

Nierozpatrzenie odwołania skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. świadczy o pozostawaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w bezczynności.

Jednak z okoliczności sprawy nie wynika, aby bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy bowiem zauważyć, że skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącą w listopadzie 2013 r., tak więc bezczynność organu odwoławczego w chwili wniesienia skargi wyniosła niewiele ponad dwa miesiące.

W ocenie Sądu stwierdzenie w niniejszej sprawie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa powoduje, że niezasadne jest też wymierzenie organowi grzywny.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę na bezczynność organu, zobowiązując organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 14 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a.).

O oddaleniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny Sąd orzekł w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a.