Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1144/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 217, art. 220
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.) Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2011 r. skierowanym do Komendanta Szkoły Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w P., P. K. wystąpił na podstawie art. 217 § 1 i 2 k.p.a. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego okres trwania służby kandydackiej w Szkole Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w P. w okresie od dnia [...] września 2005 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 489/07, z którego jego zdaniem wynika, iż pełnił on służbę kandydacką nieprzerwanie od dnia [...] września 2005 r. do [...] czerwca 2009 r.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] Komendant Szkoły Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w P. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Zdaniem organu, do okresu służby kandydackiej nie może być zaliczony okres pomiędzy zwolnieniem strażaka a ponownym przyjęciem do służby, tj. od dnia [...] marca 2007 r. do dnia [...] marca 2008 r. Był to okres faktycznego pozostawania poza służbą i niewykonywania obowiązków służbowych w związku z toczącym się postępowaniem sądowym. Natomiast zgodnie z art. 113 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, strażak w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym, a zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przebiegu służby kandydackiej (Dz. U. Nr 99, poz. 617), służba kandydacka polega na pobieraniu nauki w szkole i odbywaniu praktyk.

Od powyższego postanowienia P. K. wniósł zażalenie wskazując, że z powołanego wyroku sądowego jednoznacznie wynika, że czas trwania jego służby kandydackiej trwał nieprzerwanie od dnia [...] września 2005 r. do dnia [...] lipca 2009 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że wskazany przez skarżącego wyrok z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 489/07 oparty jest na czterech decyzjach dotyczących zwolnienia P. K. ze Szkoły Aspirantów PSP w P. i ze służby kandydackiej w Państwowej Straży Pożarnej. Po kasacyjnym wyroku sądowym decyzje te zostały wycofane z obiegu prawnego.

Stan faktyczny sprawy opiera się zasadniczo na innych decyzjach, niewspomnianych w zaskarżonym postanowieniu i zapewne nieznanych Sądowi przy rozstrzyganiu sprawy w dniu 5 października 2007 r. Mianowicie w dniu [...] stycznia 2007 r. Komendant Szkoły Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w P., na podstawie art. 114b ust. 1 pkt 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej – brak postępów w nauce, wydał decyzję o zwolnieniu P. K. ze służby kandydackiej pełnionej w Szkole Aspirantów PSP w P. Po rozpatrzeniu odwołania strażaka, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 950/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę strony na tę decyzję z powodu wniesienia jej po ustawowym terminie, tym samym decyzje o zwolnieniu ze służby uzyskały walor prawomocności. Następnie Komendant Szkoły Aspirantów PSP w P., powołując się m. in. na wyrok sądowy z dnia 5 października 2007 r., w dniu [...] marca 2008 r. wydał zarządzenie o ustaleniu, iż P. K. będzie kontynuował naukę w Szkole Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej na II semestrze roku szkolnego 2007/2008. Wymienione decyzje są podstawą do przyjęcia, że skarżący w okresie od dnia [...] marca 2007 r. (dzień po dniu wydania decyzji przez Komendanta Głównego PSP o utrzymaniu w mocy decyzji dotyczącej zwolnienia ze służby) do dnia [...] marca 2008 r. (dzień przed wydaniem zarządzenia o ustaleniu, że P. K. będzie kontynuował naukę) nie pełnił służby kandydackiej w Szkole Aspirantów PSP w P.

W tej sytuacji zdaniem organu brak jest podstaw do przyjęcia, że okres służby kandydackiej skarżącego trwał nieprzerwanie, a odmowa wydania zaświadczenia o ciągłości tej służby jest uzasadniona. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. K. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 8, 77 § 1, 80, 124 § 1, 217 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 112 ust. 2 w związku z art. 114d pkt 1, 2 i 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Skarżący twierdzi, że z treści wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 października 2007 r. wynika, że czas trwania służby kandydackiej skarżącego w Szkole Aspirantów PSP w P. powinien być liczony jako nieprzerwany od dnia [...] września 2005 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. W skardze podkreśla bezprawne zwolnienie ze służby kandydackiej, które zostało unieważnione przez sąd.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że wydawanie zaświadczeń w postępowaniu administracyjnym przewidują przepisy zawarte w art. 217 do art. 220 k.p.a. Przepisy te przewidują wydawanie zaświadczeń w dwóch przypadkach, po pierwsze – jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1), po drugie zaś – jeżeli dana osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2).

Z powyższego wynika więc, że zaświadczeniem w rozumieniu k.p.a. jest urzędowe potwierdzenie w formie pisemnej obiektywnie istniejącego (aktualnie lub w przeszłości) stanu rzeczy (faktycznego lub prawnego), dokonane przez organ administracji publicznej na żądanie zainteresowanej osoby, której interes oparty jest na prawie (por. Z. Kmiecik, Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalania weryfikacji jego treści, PiP, 2004 r. Nr 10 str. 58). Oznacza to, że zaświadczenia są aktami, które potwierdzają istnienie uprawnień czy obowiązków, określonych (tzn. stworzonych lub ustalonych) uprzednio indywidualnym aktem prawnym. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika więc, że postępowanie to może się zakończyć w trojaki sposób, a mianowicie:

– przez wydanie zaświadczenia dotyczącego stanu faktycznego lub stanu prawnego, którego potwierdzenia żąda osoba zainteresowana,

– przez odmowę w ogóle wydania zaświadczenia,

– przez odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści z powodu niepotwierdzenia się w toku postępowania wyjaśniającego istnienia stanu faktycznego lub prawnego, którego potwierdzenia żąda osoba ubiegająca się o zaświadczenia.

Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia sprowadza się więc do oceny zasadności odmowy wydania przez organ zaświadczenia o żądanej przez stronę treści. Z treści przedmiotowego wniosku wynika, że dotyczył on odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego okres trwania służby kandydackiej w Szkole Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w P. w okresie od dnia [...] września 2005 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazać należy, iż decyzją Komendanta Szkoły Aspirantów PSP w P. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] skarżący został zwolniony ze Szkoły Aspirantów PSP w P. i ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie Komendant Szkoły Aspirantów PSP w P. decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...] skreślił skarżącego z listy słuchaczy Szkoły Aspirantów PSP. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 489/07 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] stycznia 2007 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Następnie Komendant Szkoły Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w P. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. zwolnił P. K. ze służby kandydackiej na podstawie art. 114b ust. 1 pkt 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej (brak postępów w nauce). Po rozpatrzeniu odwołania, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 950/07 odrzucił skargę P. K. W tej sytuacji decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. stała się ostateczna.

Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. Komendant Szkoły Aspirantów PSP w P., opierając się m. in. na wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 października 2007 r. ustalił, że P. K. będzie kontynuował naukę w tej szkole na II semestrze roku szkolnego 2007/08. Wymieniony w dniu [...] czerwca 2009 r. zakończył naukę w Szkole Aspirantów PSP w P. i otrzymał Kartę Informacyjną, z której wynika okres nauki w Szkole Aspirantów PSP w P.: [...] września 2005 r. do [...] marca 2007 r. i po przerwie (powtarzanie II semestru) ponownie od [...] marca 2008 r. do [...] czerwca 2009 r. Z dniem [...] lipca 2009 r. został mianowany na stanowisko [...] w Komendzie Powiatowej PSP w S. w służbie stałej. Zgodnie z art. 114d ust. 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, zakończenie służby kandydackiej następuje z dniem mianowania na stałe, nie później jednak niż z upływem 3 miesięcy od dnia zakończenia nauki. Zatem zakończenie okresu służby kandydackiej P. K. nastąpiło w dniu [...] czerwca 2009 r.

W tej sytuacji prawidłowym jest ustalenie przez organ, iż skarżący miał przerwę w pełnieniu służby kandydackiej od dnia [...] marca 2007 r. (prawomocna decyzja o zwolnieniu ze służby kandydackiej) do dnia [...] marca 2008 r. (prawomocna decyzja o kontynuowaniu nauki).

W czasie owej przerwy skarżący nie spełniał wymogów ustawowych do bycia strażakiem w służbie kandydackiej: nie odbywał nauki (art. 112 ust 2 ustawy o PSP), nie był skoszarowany (art. 113 ust. 1 ustawy o PSP), a także nie pobierał nauki, nie odbywał praktyk zgodnie z programem nauczania i nie wykonywał zadań służbowych, o których mowa § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przebiegu służby kandydackiej oraz szczegółowych zasad i trybu opiniowania strażaków w służbie kandydackiej.

Faktu tego skarżący nie kwestionował zarówno w zażaleniu, jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji wyroku.