Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 71/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 52 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P., K. P. i D. B. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku, Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2G05 roku, Nr [...] Wójt Gminy [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego oraz przebudowie budynku gospodarczego że zmianą sposobu użytkowania na pracownię metaloplastyki, na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości K. Decyzję tę wraz ze stosownym pouczeniem

o sposobie i terminie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono stronom postępowania - w tym H. P., K. P. oraz D. B.

W ustawowym, czternastodniowym terminie nie wniesiono odwołania.

W dniu 25 listopada 2005 roku do tutejszego sądu wpłynęła skarga H. P. Skarżąca wnosiła o rozpatrzenie sprawy postępowania Urzędu Gminy i Urzędu Wojewody dotyczącego wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy na działce nr ewid. [...] położonej w K. Skarga została podpisana również przez D. B. oraz K. P. Z uwagi na nieprecyzyjność skargi, pismem z dnia 23 marca 2006 roku sąd wezwał H. P. do wskazania przedmiotu zaskarżenia stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.. Sąd jednocześnie pouczył, iż brak wskazania zaskarżonego orzeczenia, jego daty oraz organu, który je wydał, spowoduje przyjęcie, że skarga dotyczy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku, Nr [...]. Jednocześnie sąd wezwał K. P. oraz D. B. do złożenia oświadczenia czy w związku z podpisaniem się pod skargą są również skarżącymi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, iż występują w sprawie jako skarżący. W odpowiedzi na wezwanie sądu H. P. wyjaśniła, iż przedmiotem jej skargi jest całość postępowania Urzędu Gminy [...] dotyczącego wydania decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji na działce nr ewid. [...] położonej w K. W zakreślonym przez sąd terminie K. P. oświadczył, iż występuje w sprawie jako skarżący. D. B. nie złożyła żadnego oświadczenia, stosownie więc do zamieszczonego w wezwaniu rygoru sąd uznał ją za skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.. Jak wynika z materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, skarżący nie składali odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku, Nr [...]. Tym samym skarżący nie dopełnili rygoru warunkującego dopuszczalność ich skargi. Złożenie skargi na całość postępowania związanego z wydaniem określonej decyzji jest niedopuszczalne. Tak wskazany przedmiot zaskarżenia jako nie mieszczący się w hipotezie art. 3 P.p.s.a. determinuje niedopuszczalność skargi. Ponieważ skarżący mimo wezwania sądu nie wskazali konkretnego aktu lub czynności organu administracji publicznej nadającego się do sądowej kontroli, sąd stosownie do zamieszczonego w nim rygoru przyjął, iż skarga dotyczy decyzji wydanej przez organ I instancji.

Dlatego też sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił.