Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 649/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, J. D. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi (patrz pismo z dnia 16 lipca 2015 r.). W dalszej kolejności, w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, do Sądu wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W motywach wniosku oświadczyła, że ma 77 lat i jest bezrobotną emerytką. W chwili obecnej pomagają jej szwagier wraz z synem. Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca jest osobą samotną i jest właścicielem domu o pow. 60 m2 wraz z działką, na której jest posadowiony. Dochód jej gospodarstwa oznaczyła w kwocie 966,38 zł z tytułu świadczenia emerytalnego.

Ustalono nadto, że skarżąca wielokrotnie zwracała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy, a jej wnioski były uwzględniane. Ostatnio, mocą postanowienia z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 649/14 zwolniono ją od kosztów sądowych. Z kolei postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., ustanowiono dla skarżącej adwokata w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 572/13. Z treści tamtych postanowień wynika, że poczyniono wówczas ustalenia faktyczne zbieżne z ww. oświadczeniem skarżącej. Prawo pomocy przyznano skarżącej nadto w sprawach: IV SA/Gl 405/13, IV SA/Gl 406/13, IV SA/Gl 156/13; IV SA/Gl 157/13; IV SA/Gl 231/13 oraz I SA/Gl 685/12 i I SA/Gl 1739/13.

Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącej, posiłkując się ustaleniami dokonanymi w wyżej wymienionych sprawach stwierdzić trzeba, że w przypadku J. D. zachodzą okoliczności, które pozwalają na uwzględnienie jej żądania w całości. Jest ona wszak osobą samotną, o dochodach ograniczonych do świadczenia emerytalnego i zamieszkującą w domu wymagającym nakładów m.in. na remonty z uwagi na szkody powstałe w wyniku działań losowych. Pominięcie tych wszystkich okoliczności pozostawałoby w sprzeczności z dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, realizacji którego służy przecież instytucja prawa pomocy.

Z uwagi na zbieżność oświadczeń skarżącej, tj. tego, które złożone zostało w niniejszym postępowaniu, jak i tych, złożonych w ramach poprzednio rozpoznanych wniosków, pozwoliło obecnie na odstąpienie od wezwania jej do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Taki stan rzeczy niewątpliwie wpływa na zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 7 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.