Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 980/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Izabella Najda-Ossowska (spr.) Sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant N. N. po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P.T. na informację Zarządu Województwa K. – P. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Wsparcia inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego. oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]. Urząd Marszałkowski Województwa K. – P. Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego w T. poinformował P. T., że wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] złożony w ramach Poddziałania 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw został odrzucony na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryterium formalnego A.6. Formalna dopuszczalność projektu: Zgodność dokumentacji projektowej z dokumentacją konkursową.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Departament Wdrażania RPO stwierdził, ze uzupełniona dokumentacja projektowa nie wpłynęła do organu we właściwym terminie określonym w piśmie z dnia [...]. Wnioskodawca potwierdził odbiór przedmiotowego pisma w dniu [...]., czyli zobowiązany był uzupełnić wskazane uchybienia do [...]. Ponieważ Wnioskodawca nie dotrzymał terminu, wniosek został odrzucony zgodnie z zapisami § 11 pkt 4 Trybu składania wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013 dla Poddziałania 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw.

W odpowiedzi na otrzymaną informację Wnioskodawca w dniu [...]. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniósł, że powodem niedotrzymania terminu na dokonanie uzupełnienia wniosku o dofinansowanie projektu był wyjazd służbowy do I., S. oraz na W. Ponadto stwierdził, że przesyłkę zawierającą przedmiotowe pismo wzywające do uzupełnienia projektu odebrała recepcjonistka, która nie miała wiedzy jak sformułować odpowiedź i przesłać korektę wniosku. Do swojego pisma skarżący dołączył uzupełnioną dokumentację projektową.

Pismem z dnia [...]. Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa K. – P. w T. poinformował stronę o negatywnym rozpatrzeniu jej wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z Systemem oceny projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013, stanowiącego Załącznik do Uchwały Nr 2/8/1O Zarządu Województwa K.-P. z dnia [...]. ocena wniosku o dofinansowanie przebiega dwuetapowo: po złożeniu wniosku o dofinansowanie dokumentacja poddana zostaje ocenie formalnej, następnie, po pozytywnym jej zakończeniu, przechodzi do oceny merytorycznej. Zarówno na etapie oceny formalnej, jak i merytorycznej po wezwaniu ze strony Departamentu Wdrażania RPO, możliwe jest dokonanie korekty/uszczegółowienia dokumentacji. Zgodnie z Trybem składania wniosków na dokonanie korekty dokumentacji na etapie oceny formalnej wyznaczono termin 8 dni roboczych, natomiast na etapie oceny merytorycznej 5 dni roboczych.

Organ podkreślił, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika, że pismo Departamentu Wdrażania RPO w przedmiocie korekty zostało skutecznie doręczone pod adres wskazany we wniosku o dofinansowanie projektu [...]. do rąk osoby upoważnionej. Zatem termin na dokonanie korekty uchybień upływał [...]. Ponieważ skorygowana dokumentacja projektowa nie została przedłożona do wskazanego dnia, to zgodnie z § 11 pkt 4 trybu składania wniosków, wniosek o dofinansowanie projektu podlegał odrzuceniu.

Następnie w związku z tym, że Wnioskodawca złożył skorygowaną dokumentację projektową wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, Departament Polityki Regionalnej ustalił, iż zgodnie z Systemem oceny projektów wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest rozpatrywany wyłącznie w oparciu o dokumentację złożoną do konkursu oraz uzupełnioną w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach tego konkursu. Podczas rozpatrywania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie będą brane pod uwagę inne dokumenty, które wcześniej nie zostały dostarczone przez wnioskodawcę w ramach procedury naboru i oceny wniosku.

Powyższe rozstrzygnięcie strona zaskarżyła w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. § 11 pkt 4 Trybu składania wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013 dla Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie Konkurencyjności Przedsiębiorstw, Działania 5.2. Wsparcie Inwestycji Przedsiębiorstw Poddziałanie 5.2.2. Wsparcie Inwestycji Przedsiębiorstw (stanowiącego załącznik nr 2 do Uchwały nr 77/1324/09 Zarządu Województwa K.-P. z dnia [...] r.), które miało negatywny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Departament Wdrażania w sposób niewłaściwy dostarczył pismo z uwagami do oceny formalnej projektu. Nadmienił, iż w wezwaniu o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] r. błędnie określił odbierającą przedmiotowe pismo jako recepcjonistkę. Wyjaśnił, że ze względu na funkcjonowanie w tym samym budynku, w którym znajduje się miejsce prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, hotelu oraz biorąc pod uwagę charakterystykę jego pracy związaną z częstymi wyjazdami zagranicznymi, upoważnił pracownicę hotelu - recepcjonistkę do odbioru wszelkiej korespondencji, w tym przesyłek rejestrowanych. Ze względu na ogrom pracy związanej z pilnym uzupełnianiem dokumentacji aplikacyjnej, przyjął, iż pismo musiała odebrać osoba zwyczajowo je odbierająca i regulaminowo do tego upoważniona. Tak też zaznaczył we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku jednak ponownego odrzucenia wniosku, po przeanalizowaniu sprawy ustalił, że pismo w sprawie uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej, na skutek błędu pracownika Poczty Polskiej, odebrała M. G. zatrudniona w firmie R. na stanowisku specjalisty do spraw sprzedaży. Skarżący stwierdził, że osoba ta nie jest upoważniona przez niego do odbioru żadnej korespondencji, a w szczególności przesyłek rejestrowanych.

Zdaniem strony, w związku z powyższym, uchybienie terminu do złożenia uzupełnionej dokumentacji nastąpiło bez jego winy.

Skarżący zauważył, że w piśmie w sprawie odrzucenia projektu na etapie oceny formalnej Departament Wdrażania powołał się na praktykę prawa administracyjnego, która stanowi, że jednostkom organizacyjnym oraz organizacjom społecznych doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. W jego ocenie, pojęcia "jednostki organizacyjnej", ani "organizacji społecznej" nie można jednak odnosić do niego, jako do osoby fizycznej prowadzącej niewielką działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji. Strona stwierdziła, że przepis prawny, na który powołał się Departament Wdrażania (właściwie art. 45 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego) oraz jego interpretację należy rozumieć w ten sposób, że regulują one doręczanie pism osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej. W tym miejscu wskazał na wyrok NSA z 6 maja 1997r., I SA/Łd 417/96. Ponadto skarżący zauważył, że zarówno orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i piśmiennictwo wskazuje, iż prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie oznacza uzyskania statusu jednostki organizacyjnej w rozumieniu art. 45 Kpa.

Zdaniem strony, właściwym przepisem, do którego należałoby się odnieść jest art. 42. § 1 Kpa stanowiący, że pisma dla osób fizycznych doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, jednocześnie, zgodnie z art 43 Kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Skarżący podkreślił, że jak wynika z orzecznictwa, doręczenie pisma w miejscu pracy, za które można uznać także miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nastąpić musi do rąk adresata. Tu powołał orzeczenie SN z dnia 1 lutego 1973 r., sygn. akt I CZ 72/72.

Dalej wyjaśnił, że przedmiotowe pismo zostało doręczone za pomocą Poczty Polskiej jako przesyłka rejestrowana, czyli zgodnie z ustawą z 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe jako przesyłka przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru. Wskazała na § 35 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych, który stanowi, że przesyłki rejestrowane i przekazy pocztowe doręcza się, zgodnie z art. 26 ustawy Prawo pocztowe, za pokwitowaniem odbioru, po stwierdzeniu tożsamości osoby uprawnionej do odbioru. Zgodnie zaś z ust. 2 wymienionego paragrafu oraz z § 44 Regulaminu świadczenia powszechnych usług pocztowych, stanowiącego załącznik do Zarządzenia Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej z dnia 28 listopada 2007r, pracownik operatora doręczający przesyłkę lub przekaz pocztowy może odstąpić od sprawdzenia tożsamości, jedynie wówczas, gdy osoba uprawniona do odbioru jest mu znana osobiście.

Skarżący nadmienił, iż Departament Wdrażania mając dostęp do potwierdzenia odbioru przedmiotowego pisma, na którym widniał podpis M. G. oraz imienna pieczęć wraz ze stanowiskiem służbowym, dysponując również numerem kontaktowym zarówno do niego jak i do wyznaczonej przeze niego we wniosku osoby do kontaktu w sprawie projektu, nie upewnił się, chociażby telefonicznie, czy pismo zostało dostarczone w sposób prawidłowy.

Nadto skarżący wskazał, że w punkcie A.5 dane osoby upoważnionej do kontaktu w sprawach wniosku o dofinansowanie projektu podała dane osoby do kontaktu z Departamentem Wdrażania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Należy w tym miejscu wskazać, że na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli tej podlegają akty wymienione w art. 3 § 2 ustawy, stosownie do § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. Nr 227, poz.1658 ze zm dalej ustawa zppr) po wyczerpaniu środków odwoławczych, wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdzie sąd, zgodnie z art. 30c ust 3 ustawy zppr, może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; sąd może także oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia albo umorzyć postępowanie w sprawie o ile z jakichkolwiek względów jest bezprzedmiotowe.

Dokonując oceny zgodności z prawem rozstrzygnięcia odwoławczego Sąd musi uwzględnić zapis art. 37 ustawy zppr, w którym prawodawca przesądził, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych, nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Przy tak skonstruowanych zasadach postępowania należy przyjąć, że o przeprowadzeniu oceny projektu w sposób naruszający prawo w rozumieniu art. 30c ust 3 pkt 1 ustawy zppr będzie można mówić w przypadku dokonania tej oceny z uchybieniem co najmniej przepisom samej ustawy.

Kontrolując zaskarżony akt w postaci informacji z dnia 29 października 2010r, Sąd uznał, że ocena projektu skarżącego została przeprowadzona w sposób nienaruszający prawa.

Okoliczności faktyczne w sprawie, istotne dla rozstrzygnięcia skargi w znacznym zakresie nie były w sprawie sporne: skarżący złożył wniosek w odpowiedzi na przedmiotowy konkurs a następnie w ramach badania formalnej dopuszczalności projektu, został wezwany pismem z [...] do dokonania korekty dokumentacji projektowej w zakreślonym w piśmie zakresie i terminie. Wezwanie do dokonania korekty znajdowało umocowanie w regulacjach właściwego dla wniosku skarżącego Trybu składania wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko - Pomorskiego na lata 2007-2013, stanowiącego załącznik nr 2 do Uchwały 77/1324/09 Zarządu Województwa K. – P. z 20 października 2009r.

Na podstawie § 11 ust 4 Trybu składania wniosków pismo to zawierało pouczenie, że nieusunięcie uchybień w wyznaczonym (8 dni roboczych) terminie, skutkować będzie jego odrzuceniem. Niesporna była okoliczność, że skarżący uchybił temu terminowi składając poprawioną dokumentację wraz z pismem z [...] w sytuacji, gdy zakreślony termin upłynął w dniu [...].

Spór w sprawie dotyczył okoliczności, czy skarżącemu prawidłowo doręczone zostało pismo organu z dnia [...] wzywające do dokonania korekty dokumentacji i, skutkiem tego, czy dokumentacja złożona została po terminie.

Należy podkreślić, że zarzut dotyczący doręczenia przedmiotowego pisma skarżący podniósł dopiero w skardze do sądu administracyjnego. Dopiero na tym etapie postępowania wskazał, że wezwanie odebrała osoba nieuprawniona do odbierania korespondencji w jego imieniu. Natomiast we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wskazywał na inne okoliczności usprawiedliwiające swoje opóźnienie, w szczególności powoływał się na wyjazd służbowy; skarżący podnosił, że oczekiwał odpowiedzi w innym terminie a osoba, która odebrała pismo nie potrafiła sformułować odpowiedzi.

Zarzutów skargi skarżący nie uprawdopodobnił żadnymi dowodami a wcześniej opisana praktyka dokonywania doręczeń w ramach prowadzonej przez skarżącego działalności (umocowanie recepcjonistki, która nie wiadomo, czy jest pracownikiem skarżącego, czy sąsiadującego hotelu), nie pozwalały na jednoznaczne ustalenia w tym zakresie. Wyjaśnienie strony, że we wniosku o dofinansowanie projektu skarżący wskazał osobę kompetentną do kontaktów w tym zakresie, nie przesądza okoliczności, że była ona uprawniona do przyjmowania przesyłek poleconych w imieniu skarżącego. Zresztą skarżący sam nie wskazuje na tę osobę, jako upoważnioną do odbierania przesyłek.

Z uwagi na brak możliwości oceny zasadności zarzutu o nieprawidłowości doręczenia, Sąd wezwał skarżącego do złożenia – najpóźniej na termin rozprawy – dokumentu, z którego wynikałoby, kto był umocowany do odbioru korespondencji., w tym pisma z [...]. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu (osobie upoważnionej) w dniu [...]. Na termin rozprawy wyznaczony na dzień [...] skarżący nie stawił się, nie nadesłał też żadnych dokumentów potwierdzających zarzut doręczenia przedmiotowego pisma organu, osobie nieuprawnionej do odbioru przesyłki tj pracownicy, M. G. Z uwagi na powoływanie się przez skarżącego na przepisy ustawy prawo pocztowe tudzież rozporządzenia w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych, Sąd oczekiwał, że skarżący w szczególności przedstawi dokumenty z Poczty potwierdzające udzielenie stosownych pełnomocnictw.

Z uwagi na brak wykazania istotnej okoliczności, na którą skarżący powołał się w skardze, Sąd potraktował twierdzenia skarżącego za gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami. Nadto podniesione dopiero na etapie skargi, nie dawały organowi możliwości ich weryfikacji w ramach prowadzonego postępowania, stąd nie mógł on mieć żadnych wątpliwości, co do prawidłowości dokonanego doręczenia.

Należy zauważyć, że aczkolwiek przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawierają przepisów proceduralnych, według których organy mają dokonywać takich czynności procesowych jak doręczenie pism, tym niemniej – w ocenie Sądu – należy zastosować tu ogólne reguły obowiązujące zarówno na gruncie przepisów administracyjnych, jak i cywilnych zawierających jednolite w tym zakresie unormowania mające charakter powszechnie obowiązujący.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej argumentację Sąd oddalił skargę.