Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 791/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86. 87, 184 w związku z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2998/07 odrzucające wniosek skarżącej B. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek B. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż nadesłane przez skarżąca dokumenty nie wykazują, aby skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie (art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nadto zaświadczeń lekarskich, które nadesłano do Sądu, nie można uznać za uprawdopodobnienie, ani też wyjaśnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Na powyższe postanowienie skarżąca B. D. wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu zażalenia podniosła, iż zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdzącą, a nadto wniosła o uznanie, iż w listopadzie 2007 r. stan jej zdrowia poprawił się i mogła wnieść skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.

W myśl natomiast art. 88 ustawy P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lutego 2008 r. odrzucił skargę B. D. wobec tego, iż został wniesiony z uchybieniem terminu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie uznał, że wniosek skarżącej jest spóźniony.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca była dwukrotnie wzywana do wykazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu tj. kiedy stan zdrowia skarżącej poprawił się na tyle, że mogła wnieść skargę do sądu. W żadnym jednak piśmie nie wskazała ona konkretnej, bądź nawet przybliżonej daty, nie nadesłała też żadnego dowodu, który świadczyć miał o tym, iż nie była w stanie dopełnić czynności procesowych w ustawowym terminie. Skarżąca podnosi cały czas, iż jest osobą przewlekle chorą i stąd wynika uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wskazać jednak należy, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 maja 2007 r. Trzydziestodniowy termin zatem do wniesienia skargi upłynął w dniu 13 czerwca 2007 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę w dniu 30 października 2007 r. W żadnym razie B. D. nie uprawdopodobniła nawet, że od dnia 13 czerwca 2007 r. istniały przyczyny, które spowodowały uchybienie terminu do wniesienia skargi. Za powyższym przemawia także fakt, że skarżąca sama w skardze podała, że "termin odwoławczy był na końcu pisma" czego skarżąca "niezauważyła". Skoro stan jej zdrowia pozwalał na zapoznanie się z treścią decyzji to pozwalał również na zapoznanie się z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Skarżąca dopiero w zażaleniu wniosła o przyjęcie, iż w listopadzie 2007 r. ustała przyczyna uchybienia terminu tj. poprawił się jej stan zdrowia. Jednakże skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30 października 2007 r. Nadto w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 19 września 2007 r. (k - 3 akt) osobiście podpisane przez skarżącą. Stąd też wynika, że skarżąca już ponad miesiąc wcześniej była w stanie sporządzić takie pismo. Przedstawione dokumenty lekarskie również nie wskazują na istnienie przeszkody uniemożliwiające wniesienie skargi jak i wniosku o przywrócenie terminu w okresie od okresie od czerwca do października 2007r. Karty leczenia szpitalnego dotyczą pobytu w szpitalu w 2000r., natomiast z treści zaświadczenia lekarza rodzinnego z [...] października 2007r. nie wynika aby stan zdrowia uniemożliwiał skarżącej wniesienie skargi.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek skarżącej został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.