Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 998/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.1 i 3, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 06 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 936/11 oddalającego skargę K. S. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 936/11 oddalił skargę K. S. na decyzję Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę utrzymującą w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi J. M. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości O., gmina N. nad Notecią.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła K. S. reprezentowana przez radcę prawnego L. L.-K.

Następnie pismem z dnia 6 kwietnia 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Starosty N. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu wskazano, iż wykonanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż nieruchomość stanowiąca współwłasność skarżącej oraz J. M. zostanie trwale zabudowana w sposób uniemożliwiający swobodne korzystanie przez skarżącą ze wspólnej nieruchomości, w sposób, który całkowicie niweczy postępowanie w przedmiocie zniesienia współwłasności i podział wspólnego podwórka do używania. Nadto wskazano, że nastąpi nieuprawnione zwiększenie udziału J. M. w nieruchomości wspólnej, co z kolei wpłynie na zakres uprawnień i obowiązków skarżącej jako współwłaścicielki nieruchomości. Zdaniem skarżącej rozbudowa budynku mieszkalnego uczyni bezprzedmiotowym nie tylko wszczęte postępowanie administracyjne, ale i postępowanie przed sądem cywilnym ( sygn. akt: II Ca 384/10 SO w Bydgoszczy). Skarżąca wskazała, że J. M. rozpoczął już rozbudowę wspólnej nieruchomości - po zawiadomieniu organu nadzoru o rozpoczęciu rozbudowy - zostały wykonane pierwsze prace geodezyjne w terenie. Prawo własności skarżącej zostało naruszone. Podniesiono, iż dalsze prace budowlane spowodują zabudowę znacznej części wspólnego podwórka, rozbudowę wspólnego domu, w sposób - na który nie wyraziła zgody skarżąca czemu dała wyraz składając skargę kasacyjną w sprawie sygn. akt: II Ca 384/10 Sądu Okręgowego w Bydgoszczy. Podniesiono także, iż skarżąca już ma utrudnioną możliwość korzystania ze swojej własności bowiem ciągi komunikacyjne we wspólnym budynku są zajęte na potrzeby rozbudowy, wg projektu budowlanego zostaną m.in. przebudowane - wspólna piwnica, korytarz, wejście do budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270, dalej zwana: "p.p.s.a.").wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Stosownie do treści § 3 wskazanego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, o czym świadczy użyty w cyt. przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, iż sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w rozpoznawanej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak to wynika z konstrukcji cytowanego artykułu, spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (zob. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10). Sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora.

Skarżąca wiąże możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przede wszystkim z tym, że realizacja przedmiotowej inwestycji może doprowadzić do uniemożliwienia swobodnego korzystania przez skarżącą ze wspólnej nieruchomości, w sposób, który całkowicie niweczy postępowanie w przedmiocie zniesienia współwłasności i podział wspólnego podwórka do używania. Jak również w tym, że nastąpi nieuprawnione zwiększenie udziału J. M. w nieruchomości wspólnej, co z kolei wpłynie na zakres uprawnień i obowiązków skarżącej jako współwłaścicielki nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe wywody stwierdzić należy, iż rozbudowa budynku mieszkalnego nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12 publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto w rozpoznawanym wniosku skarżąca nie uprawdopodobniła żadnych konkretnych zagrożeń jakie mogą wyniknąć w związku z wykonaniem decyzji Starosty N. z dnia [...] marca 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. M. pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Sam fakt, że skarżąca ma utrudnioną możliwość korzystania ze swojej własności, gdyż ciągi komunikacyjne we wspólnym budynku są zajęte na potrzeby rozbudowy do czasu rozpoznania sprawy, której przedmiotem jest kontrola legalności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda. Co do argumentu dotyczącego bezprzedmiotowości postępowania przed sądem cywilnym, zaznaczyć należy, iż w aktach sprawy znajduje się postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 14 marca 2011 r., sygn. akt II Ca 384/10 odrzucające skargę kasacyjną skarżącej. Zatem uznać należy, iż także i ten argument nie jest usprawiedliwiony.

Mając na uwadze powyższe rozważania i oceniając, że wniosek skarżącej nie zawiera niezbędnego wykazania zasadności jej żądania, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.