Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 687/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: §  5 ust. 1, §  13 ust. 9
journal: Dz.U. 2016 poz 153
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów  Wiejskich na lata 2007-2013

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jarosław Szaro /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Asesor WSA Jacek Boratyn, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M.A. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania premii pielęgnacyjnej w ramach działania zalesiania gruntów rolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zamiennie: Dyrektor Oddziału ARiMR, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez M. A. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca, Strona), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zamiennie: Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, organ pierwszej instancji) z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania premii pielęgnacyjnej w ramach działania Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesiania gruntów innych niż rolne objętego PROW 2007-2-13.

Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji oraz akt postępowania administracyjnego w dniu 12 lipca 2013 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy na "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 153 z późń. zm.),

W złożonym wniosku Skarżący zadeklarował do zalesienia działkę rolną oznaczoną jako "A" o powierzchni 1,43 ha położoną na działkach ewidencyjnych nr 738, 739,744, 749,750 położonych we wsi W. gmina J. P. Wnioskodawca deklarował powierzchnię do zalesienia z wykorzystaniem sukcesji naturalnej w całości położoną na terenach o korzystnej konfiguracji. Do przedmiotowego wniosku strona dołączyła m.in. plan zalesienia gruntów innych niż rolne nr [...] z dnia 8 lipca 2013 r.

W dniu 15 maja 2014 r., do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, w którym Wnioskodawca oświadczył, że wykonał zalesienie zgodnie z planem zalesienia z dnia 8 lipca 2013 r. w terminie 30 kwietnia 2014 r oraz dołączył zaświadczenie z Nadleśnictwa K. z którego wynika, że zrealizował założenia planu zalesienia nr [...] sporządzonego dnia 8 lipca 2013 na działkach o nr 738, 739, 744, 749, 750 o powierzchni 1,43 ha.

W dniu 4 czerwca 2014 r., odbyła się kontrola na działkach o nr 738, 739, 744, 749, 750 o powierzchni 1,43 ha objętych planem zalesieniowym. Wyniki kontroli, które nie stwierdziły nieprawidłowości na ww. działkach.

W dniu [.] czerwca 2014 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją nr [...] przyznał Wnioskodawcy pomoc na zalesienie do powierzchni objętej zobowiązaniem o powierzchni 1,43 ha w łącznej wysokości 4 347,20 zł w tym:

-wsparcie na zalesienie w wysokości 2 559,70 zł- płatne jednorazowo po wykonaniu zalesienia,

- premię pielęgnacyjną w wysokości 1 787,50 zł - płatne corocznie przez okres 5 lat począwszy od dnia wykonania zalesiania.

W latach od 2015 do 2018 do Biura Powiatowego ARiMR wpływały kolejne wnioski Skarżącego o wypłatę płatności kontynuacyjnych na zalesianie. Wszystkie wnioski zostały rozpatrzone pozytywnie i Beneficjentowi zostały wypłacone należne środki.

W dniu 16 stycznia 2019 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał Wnioskodawcę o dostarczenie decyzji starosty (właściwego ze względu na położenie działek ewidencyjnych) o przekwalifikowaniu gruntów rolnych na leśne. W dniu 17 stycznia 2019 r. Wnioskodawca dostarczył do placówki Biura Powiatowego ARiMR decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2019 r., [...] o przekwalifikowaniu gruntów rolnych na leśne.

Z przedmiotowej decyzji wynikło, że grunty na działkach zadeklarowanych do zalesienia przez Wnioskodawcę o nr: 738 (pow. 0,15 ha), 739 (pow. 0,43 ha- modernizacja w roku 2018 - 0,02), 744 (pow. 0,26 ha- modernizacja w roku 2018 -0,01 ha) o łącznej powierzchni 0,85 ha zalesione zostały zgodnie z planem zalesienia i uprawę uznano za udaną, natomiast grunty na działkach nr 749 (pow. 0,14 ha) oraz nr 750 (pow. 0,44 ha) o łącznej powierzchni 0,58 ha nie zostały zakwalifikowane jako grunty leśne, a postępowanie w części dotyczącej powyższych działek umorzono, gdyż jak wskazano w treści przedmiotowej decyzji grunty te nie tworzą zwartej powierzchni pokrytej roślinnością leśną i nie można zaliczyć ich do gruntów leśnych ponieważ nie spełniają wymogów ustawy z dnia 28 września 1991 r., o lasach (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2129 z późń. zm.).

Mając na uwadze powyższe Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] odmówił Wnioskodawcy przyznania premii pielęgnacyjnej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne objętego PROW 2007-2013" wskazując, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do uzyskania dofinansowania, a powierzchnią stwierdzoną tzn. przekwalifikowaną z gruntu rolnego (czego dokonuje Starosta właściwy ze względu na położenie nieruchomości) na grunt leśny przekracza 50 % ogółu powierzchni w związku z czym nie przyznaje się pomocy finansowej.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił że, w takiej sytuacji beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym, a obszarem zatwierdzonym w związku z czym nałożono na Skarżącego karę administracyjną w kwocie 725,00 zł.

Wnioskodawca nie zgodził się z decyzją organu I instancji i wniósł od niej odwołanie.

W odwołaniu podniósł, że zgodnie z programem nie otrzymał dotacji na zalesianie tzn. sadzenie drzew tylko na sukcesję samoistna czyli pielęgnację roślin samosiewnych. W związku z powyższym przez cały czas dbał o rośliny poprzez odchwaszczanie, podcinanie gałęzi, wykaszanie trawa także z własnych pieniędzy sadził na przedmiotowych działkach dęby, buki i iglaki, które następnie zostały zniszczone przez zwierzynę, która miała wolny dostęp do działek, ponieważ nie były one ogrodzone, a program nie przewidywał przyznania dotacji na budowę ogrodzenia.

Podkreślił, że "wszystkie te czynności do których był zobowiązany w ramach przyjętego programu wykonywał zgodnie z planem zalesienia z dnia 8 lipca 2013 r. i zawartymi w nim warunkami.

Ponadto podniósł, że powierzchnią zadeklarowaną do wniosku o przyznanie premii pielęgnacyjnej jest powierzchnia ponad 2 ha, a nie powierzchnia podana w decyzji 1,43 ha, zatem to powierzchnia 2 ha powinna być brana pod uwagę jako powierzchnia deklarowana i to ona powinna stanowić punkt odniesienia w stosunku do powierzchni stwierdzonej.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpatrzeniu odwołania Strony, decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., opisaną na wstępie, utrzymał w mocy decyzję Kierownik Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że Wnioskodawca składając wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie, sam określił treść swojego żądania - zadeklarował do zalesienia działkę rolną oznaczoną jako "A" o powierzchni 1,43 ha położoną na działkach ewidencyjnych nr 738, 739,744,749,750 położonych we wsi W. gmina J. P. Składając wniosek w sprawie przyznania pomocy potwierdził, iż posiada wiedzę dotyczącą wytycznych i przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznania pomocy w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", jak również wymagań i zobowiązań spoczywających na Wnioskodawcy jako beneficjenta.

Organ wskazał, że z decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...], wynika, że na grunt leśny została przekwalifikowana powierzchnia 0,85 ha natomiast powierzchnia 0,58 ha nie została przekwalifikowana na grunty leśne.

Mając na uwadze powyższe organ ustalił, że grunty nieprzekwalifikowane na grunt leśny stanowiły 68,23 % w stosunku do ogółu gruntów objętych wnioskiem w związku z czym nie mogły zostać objęte premią.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r., uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności ( Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014., str. 48 ze zm.) jeśli różnica między powierzchnia zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym.

Wobec powyższego Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że organ I instancji zasadnie odmówił przyznania Wnioskodawcy premii pielęgnacyjnej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne objętego PROW 2007-2013" ze względu na przedeklarowanie powierzchni oraz nałożył sankcję w wysokości 725, 00 zł.

W ocenie organu odwoławczego organ I instancji w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, jak również podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy i prawidłowo rozstrzygnął, stosując obowiązujące w przedmiotowej sprawie przepisy prawne.

Wnioskodawca nie zgodził się z decyzją organu odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. i wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania do organu I instancji a także zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 7 w związku z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na błędnym ustaleniu przez organ stanu faktycznego i realiów niniejszej sprawy w oparciu o niepełny materiał dowodowy, który nie został przez organ oceniony w należyty sposób, a to w postaci przyjęcia, iż Skarżący zadeklarował do zalesienia tylko działkę rolną oznaczoną jako o "A" o powierzchni 1,43 ha mimo, iż Skarżący zadeklarował działkę rolną oznaczoną jako "A" składającą się z działek o numerach 738, 739,744, 749, 750 o łącznej powierzchni 1,42 ha oraz działkę oznaczoną jako "B" składającą się z działek o numerach 761, 770, 771, 773, 774 o łącznej powierzchni 0,67 ha, które to łącznie stanowią powierzchnię o wielkości 2,09 ha; przy pominięciu w uzasadnieniu treści decyzji zarówno organu I jak i II instancji działek oznaczonych jako "B" (czyli działek o numerach: 761,770, 771,773, 774), co ma istotne znaczenie ponieważ zmniejsza obszar powierzchni zadeklarowanej i powierzchni stwierdzonej, co spowodowało odmowę przyznania premii przez organ, pomimo, iż przy ujęciu działek oznaczonych jak "A" i "B" (rzeczywistych wartości) premia ta winna zostać przyznana.

2. art. 19 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. U L 181 z 20 czerwca 2014 r.) poprzez uznanie, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% co skutkowało odmową przyznania premii pielęgnacyjnej, pomimo, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną nie przekracza 50 %, a oscyluje wokół wartości 38 %, w związku z czym uprawniania do przyznania i wypłaty premii.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, że był beneficjentem środków zwanych premią pielęgnacyjna, przyznanych w związku z sukcesją naturalną, co szczegółowo wskazane jest w planie zalesienia o numerach: [...] które sporządzone zostały zgodnie z wytycznymi obowiązującymi przy ubieganiu się o przyznanie premii.

Wskazał, że w wyżej wskazanych planach jednoznacznie określone jest, że Skarżący jest beneficjentem środków zwanych premią pielęgnacyjną, która przyzna jest w związku z sukcesją naturalną. Podkreślił, że z przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 przez sukcesję naturalną rozumie się zmiany w zbiorowiskach roślinnych na gruntach odłogowanych, których skutkiem jest pojawienie się roślinności drzewiastej w sposób naturalny (zgodnie z § 3 pkt. 2).

Skarżący podniósł, że zgodnie z wytycznymi ww. rozporządzenia sporządził plany zalesiania nr [...], w których wskazane zostało, iż Skarżący zobowiązany jest do pielęgnacji i ochrony założonych upraw poprzez dokonywanie czyszczenia wczesnego i czyszczenia późnego tj. cięć pielęgnacyjnych. Natomiast schemat czynności pielęgnacyjnych nie dotyczy dolesienia, a tylko i wyłącznie sukcesji naturalnej. Podkreślił, że czynności do których był zobowiązany wykonywał zawsze w terminach wskazanych w planach zalesienia, nie otrzymywał on dotacji na zalesianie tzn. sadzenie drzew tylko, na sukcesję samoistną, czyli pielęgnację roślin samosiewnych. W związku z powyższym dbał o roślinny poprzez odchwaszczanie, podcinanie gałęzi, wykaszanie traw, czyszczenie wczesne jak i późne (cięcia pielęgnacyjne), stosował repelenty (np. Cervacol) chroniące roślinność przed działaniem szkodników. Wszystkie czynności do których był zobowiązany w ramach przyjętego programu wykonywał zgodnie z planem zalesienia nr [...] i planem nr [...] i zawartymi w nich warunkami. Plan zalesienia przewidywał dokonywanie tylko czyszczenia wczesnego i czyszczenia późnego (cięć pielęgnacyjnych), których Skarżący zawsze dokonywał na samosiejkach, czyli na roślinach które samoistnie wyrosły.

Skarżący wskazał, że działki o numerach 738, 739, 744, 749, 750 objęte są planem zalesienia nr [...], a działki o numerach 761, 770, 771, 773, 774 ha objęte planem zalesienia nr [...]. Skarżący zarzucił, że dokonując przekwalifikowania Starosta przekwalifikował z urzędu na działce nr 738 - 0,15 ha, na działce nr 739 - 0,43 ha, na działce nr 744 - 0,26 ha (łącznie 0,84 ha), oraz nie przekwalifikował z działek o numerach 749, 750 powierzchni 0,58 ha. Podkreślił, że wszystkie ww. działki objęte są planem zalesienia nr [...]. Ponadto, przekwalifikował z działek o numerze 761 - 0,34 ha, 770 - 0,01 ha, 771 - 0,17 ha, 773 - 0,08 ha, 774 - 0,07 ha, co łącznie dało powierzchnię 0,67 ha, a które to działki objęte są planem zalesienia nr [...].

Skarżący zarzucił, że. organy w uzasadnieniu swoich decyzji odnoszą się tylko do planu zalesienia nr [...], pomijając całkowicie kwestię planu zalesienia nr [...], pomimo, że planem tym objęte są działki, które także zostały przekwalifikowane na grunty leśne i zgłoszone do programu. W związku z powyższym podniósł zarzut dotyczący powierzchni jaka powinna stanowić punkt powierzchni całkowitej tj. 2,09 ha w stosunku do powierzchni która nie uległa przekształceniu na grunty leśne, czyli powierzchni działek o numerach 749 (pow. 0,14 ha) i 750 (pow. 0,44).

Skarżący wskazał, że powierzchnia działek o numerach 749 i 750 (nieprzekwalifikowanych na grunt leśny, objętych planem "A") to łącznie 0,58 ha. Na podstawie powyższego wyliczając różnicę pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych do zalesienia, a powierzchnią stwierdzoną jako powierzchnia leśna w oparciu o prawomocną decyzję starosty przeworskiego, wykonując wyliczenia wzorem organu, wskazał iż powierzchnia nieprzekwalifikowana stanowi 38,4 % co w jego ocenie przesądza o spełnieniu wszelkich przesłanek uprawniających do uzyskania premii pielęgnacyjnej oraz nieobciążania go karą pieniężną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Organ podkreślił, że podnoszona w skardze kwestia zadeklarowania działki rolnej "B" składającej się z działek o numerach 761, 770, 771, 773, 774 o łącznej powierzchni 0, 67 ha jest przedmiotem odrębnego wniosku zalesieniowego złożonego przez Skarżącego, do którego dołączył plan zalesienia gruntów innych niż rolne nr [...] z dnia 8 lipca 2013 r. a zatem odrębnego postepowania administracyjnego. We wniosku z dnia 12 lipca 2013 r. Wnioskodawca zadeklarował do zalesienia jedną działkę rolna oznaczoną jako "A" o powierzchni 1,43 ha położona na działakach ewidencyjnych 738, 739, 744, 749, 750 i w oparciu o tę deklarację organy prowadziły postepowanie ewidencyjne.

Wojewódzki Sad Administracyjny miał na uwadze, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Organ nie naruszył prawa procesowego czy też materialnego i w rezultacie rozpatrzenia odwołania słusznie orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji odmawiającej przyznania Panu M. A. premii pielęgnacyjnej w ramach działania Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne objęte PROW 2007 – 2013, a także nałożył sankcję w kwocie 725 złotych.

Organ w swojej decyzji wskazał na przesłanki jakie musza zostać spełnione, aby rolnik otrzymał prawo do uzyskania płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych W szczególności zgodnie z treścią przepisu § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania: Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne objętego programem PROW na lata 2007 – 2013 ( t.j. Dz.U. 2016 poz. 153 z zm.) może być ona przyznana rolnikowi, który:

1) został wpisany do ewidencji producentów,

2) uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego zalesienia,

3) zobowiązał się do wykonania zalesienia gruntów innych niż rolne z m.in. sukcesją naturalną i pielęgnacji założonej uprawy leśnej przez 5 lat od wykonania zalesienia zgodnie z planem.

Dodatkowa przesłanka określona w § 13 ust.9 w/w rozporządzenia obejmuje konieczność przekwalifikowania w 5 roku obowiązywania programu zalesieniowego zalesionego gruntu na grunt leśny dokonanego w formie decyzji wydanej przez starostę właściwego ze względu na położenie gruntów objętych zalesianiem albo w wyniku modernizacji operatu gruntów i budynków.

W przedmiotowej sprawie odnośnie realizowanego planu zalesienia skarżący M. A., co nie jest kwestionowane przedłożył decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2019 roku orzekającą o przekwalifikowaniu na grunt leśny powierzchni 0,82 ha spośród powierzchni 1,43 ha zadeklarowanej do zalesienia. Jednocześnie doszło do modernizacji operatu ewidencyjnego gruntów i budynków w wyniku czego do zalesiania organy zakwalifikowały dodatkowo 0,03 ha. Łącznie więc organy uznały za spełniający omawiany warunek powierzchnie zalesiania 0,85 ha. Uznały natomiast, że nie doszło do przekwalifikowania, a tym samym skutecznego zalesiania na powierzchni 0,58 ha.

Fakt braku osiągnięcia skutku w postaci zalesienia tego areału nie jest zasadniczo w skardze kwestionowany. Strona przyznaje, że pomimo prowadzenia wymaganych zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych, z uwagi na fakt ,że zalesianie miało być prowadzone metodą sukcesji naturalnej na części gruntów nie powstał jednak las. Strona nie kwestionuje zatem prawidłowości ustaleń organu w tym zakresie.

Strona nie wykazała również, aby w trakcie zalesiania informowała organy Agencji o istotnych problemach jakie występują w zakresie zalesiania na tak oznaczonym obszarze,

Jednocześnie strona prowadziła również zalesianie na podstawie innego planu zalesiania gruntów odrębnych od występujących w sprawie niniejszej. W sprawie niniejszej zalesianie odbywało się na podstawie planu zalesiania gruntów innych niż rolne nr [...] ( działki 738, 739, 744, 749, 750 ), a w drugiej sprawie prowadziła je w oparciu o plan zalesiania [...] ( działki 761,770,771,773,774 ).

Działanie w tej drugiej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo i doprowadziło do przekształcenia gruntów innych niż rolne w grunty leśne, Rolnik spełnił wymogi otrzymywania płatności z tytułu zalesiania gruntów.

Jego wniosek o łączne rozpatrywanie osiągniętego przez niego rezultatu w postaci zalesiania w aspekcie przyznania premii pielęgnacyjnej i ewentualnego orzeczenia o sankcjach – w odniesieniu do gruntów objętych tymi dwoma planami zalesiania nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie jest kwestionowane ustalenie organów w tym zakresie w jakim organy ustaliły stosunek gruntów zgłoszonych do zalesiania pomniejszonych o powierzchnię stwierdzoną do wielkości powierzchni stwierdzonej i wynosi ono 68,23 %. Ustalenie tego stosunku stanowi podstawę orzeczenia o następstwach nieprawidłowego realizowania przez rolnika programu zalesiania ( czy innego wieloletniego programu ).

Kary z tego tytułu przewidziane są przez art. 19 ust. 1 i 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji ( UE ) 640/2014 i rodzaj sankcji uzależniony jest od tej właśnie zależności. Jeżeli odchylenie wynosi mniej niż 3 procent, to wówczas sankcje nie są nakładane. W przedziale od 3 do 20 % jest to płatność pomniejszona , zaś w przypadku przekraczającej 20% płatności nie przyznaje się . W sytuacji różnicy ponad 50% organy nakładają kary.

Przepis art. 19 rozporządzenia Komisji stanowi przy tym o " odniesieniu do grupy upraw", o której mowa w art. 17 ust.1 Rozporządzenia. Ten z kolei przepis odnosi się do " grup upraw" wyszczególniając je enumeratywnie, co mogłoby prowadzić do wniosku o konieczności uwzględniania naruszeń w odniesieniu do całości powierzchni " danej grupy upraw", to jednak ich stosowanie musi być uzupełnione o regulacje w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa , o którym mowa powyżej, a w szczególności § 9 ust.2, który stanowi, że w jednym wniosku rolnik może ubiegać się o przyznanie pomocy na zalesianie gruntów objętych jednym planem zalesiania. Przepis ten porządkuje zatem zasady ubiegania się o przyznanie pomocy i definiuje zakres badania wniosku w ścisłym związku z planem zalesiania. Jeżeli rolnik decyduje się na prowadzenie zalesiania w oparciu o różne plany zalesiania, to wówczas jego wnioski są badane osobno i każdorazowo podstawą do orzekania przez organ o przyznaniu pomocy i ewentualnych sankcjach będą grunty objęte tylko tym jednym planem zalesiania.

Z tego też względu nie naruszył organ prawa stosując w niniejszej sprawie proporcje obliczone z uwzględnieniem gruntów objętych tylko jednym planem zalesiania. Tylko one mieściły się w zakresie przedmiotowym sprawy. Odrębny plan zalesiania powoduje powstanie odrębnego wniosku o płatność i co zatem idzie ewentualnych sankcji.

Organy, z uwagi na stanowcze brzmienie tego przepisu nie mogły procedować inaczej.

Wskazać trzeba, że organy nie mogły zastosować proporcji wskazanej przez pełnomocnika w skardze także z tej przyczyny, że uwzględnienie całego areału zgłoszonego do zalesiania ( a więc także tego objętego planem [...]) powodowałoby konieczność nałożenia sankcji w tamtej drugiej sprawie ze względu na uchybienia w sprawie niniejszej. Uwzględnienie całości powierzchni zalesionej w obu planach nie mogłoby działać bowiem tylko jednostronnie – na korzyść rolnika. Jeżeli uwzględnić cały areał w tej sprawie, to również należałoby uwzględnić cały areał ( w tym niezalesiony ) w sprawie drugiej . Skutkowałoby to zastosowaniem sankcji w sprawie objętej zalesianiem według planu [...].

Takim konsekwencjom jednoznacznie sprzeciwił się organ stanowiący Rozporządzenie wskazując na rozdzielny tryb procedowania wniosków.

Dlatego też organ nie naruszył prawa wyliczając proporcję służącą do ustalenia rodzaju i wysokości sankcji, jakie zostały nałożone na skarżącego.

Z tych względów sąd w myśl art. 151 ppsa skargę oddalił.