Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 5/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 1153/13 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., postanowieniem z 30 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1153/13, odmówił S. S. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Sąd podniósł, że skarżący nie uzasadnił tego wniosku, zatem nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

S. S. wniósł zażalenie, którym zaskarżył to postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniósł, że od 1993 roku prowadzi własną (rodzinną) działalność gospodarczą, która stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny. Przeprowadzenie natomiast postępowania egzekucyjnego przed rozpoznaniem skargi utrudni lub uniemożliwi mu dalsze prowadzenie działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawierał żadnego uzasadnienia. Podniesione dopiero w zażaleniu okoliczności mające uzasadnić złożony wniosek nie mogły być wystarczającą podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Należy bowiem zwrócić uwagę na wyłącznie lakoniczne, powtarzające sformułowania ustawowe, stwierdzenia zawarte w zażaleniu, że w ocenie S. S. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub – w przypadku kontynuowania postępowania egzekucyjnego – nastąpią trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie wyjaśnił, w jaki sposób w jego przypadku, wykonanie zaskarżonej decyzji odbije się na sytuacji jego i jego rodziny.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.