Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 129/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art.247 par.1 pkt 5, art.240 par.1 pkt 7,8
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art.11c ust.1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art.65 par.5, par.4 pkt 2 lit.c
journal: Dz.U. 2001 nr 75 poz 802
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 czerwca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks celny.
article: art.125 par.1 pkt 1, art.272
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie NSA Janusz Ruszyński WSA Maciej Jaśniewicz (spr.) Protokolant St. sekr.sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B. J. T. K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] i [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. postanawia zawiesić postępowanie /-/M. Jaśniewicz /-/S. Małek /-/J. Ruszyński


UZASADNIENIE

Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. o nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. o nr [...], [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tą ostatnią decyzję wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która została zarejestrowana w sprawie o sygn. akt III SA/Po 74/08. Do chwili obecnej skarga ta nie została rozpoznana, a zatem sprawa ta nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta.

W skardze wniesionej w niniejszej sprawie B. J. zarzuciła naruszenie decyzji

1) art.247 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej poprzez skierowanie decyzji do B. J. i S. J. jako osób fizycznych,

2) art.11 c ust.1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym,

3) art.65 § 5 w zw. z art.65 § 4 pkt.2 lit.c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.; dalej Kodeks celny).

Jednocześnie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w całości. Decyzja ta obejmuje jako osobę zobowiązaną do zapłaty podatku także T. K., który również złożył własną skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji jako naruszających prawo.

Nie ulega wątpliwości, że prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skargi, w tym także wskazanych powyżej w pkt.2) i 3) w odniesieniu do całej decyzji, a nie tylko strony skarżącej, zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania skargi nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów i przesądzać o ich zasadności, pomijając zarzuty skarżącego T. K.. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła przesądzi o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego orzekać o zasadności tylko jednego z zarzutów skargi, skoro dotyczy ona całości decyzji.

Należy zauważyć, iż w literaturze podniesiono, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art.240 § 1 pkt.7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art.272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia (por. t.3 do art.125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).

W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art.125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie o sygn. III SA/Po 74/08.

Wobec tego orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Małek /-/ J. Ruszyński