Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2495/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 140
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dmowska - Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. G. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].09.2012 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania A. R. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].08.2012 r. w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...].03.2012 r. Prezydent Miasta [...] skierował A. R. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B na badanie lekarskie, z powodu otrzymanych informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu [...].03.2012 r., A. R. nie wniósł od niej odwołania. W toku postępowania wyjaśniającego organ pierwszej instancji ustalił, że A. R. w dniu [...].04.2012 r. zgłosił się do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] na badanie lekarskie, podczas którego został zobowiązany do dostarczenia dokumentacji medycznej dotychczasowego leczenia oraz do poddania się uzupełniającym konsultacjom specjalistycznym. W ustalonych terminach wizyt w dniach 8.05.2012 r. i 29.05.2012 r. nie zgłosił się jednak do przychodni, co uniemożliwiło sformułowanie orzeczenia lekarskiego.

W związku z powyższym w dniu [...].06.2012 r. organ pierwszej instancji zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Następnie, decyzją z dnia [...].08.2012 r. [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 108 poz. 908 ze zm.) cofnął A. R. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, z powodu niepoddania się badaniu lekarskiemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania A. R. od ww. decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].08.2012 r. uznało, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie, w efekcie którego wydał zaskarżoną decyzję. Zarzuty zawarte w odwołaniu, wskazujące, iż organ pierwszej instancji wydał decyzję przedwcześnie, organ odwoławczy uznał za chybione. Organ zauważył, że zaskarżona decyzja orzeka o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w związku z niepoddaniem się badaniom lekarskim, do czego A. R. zobowiązany został decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].03.2012 r., a która jest decyzją ostateczną, albowiem zainteresowany jej nie kwestionował. Skarżący nie wskazał ponadto w odwołaniu przyczyn, z powodu których nie stawił się na badania lekarskie w wyznaczonych terminach.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].09.2012 r. złożył A. R., zarzucając, iż brak było podstaw do skierowania go na badania lekarskie na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skarżący podniósł też, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...].08.2012 r. została wydana pomimo, że złożył wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VII SA/Wa 1446/12.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jej wydania.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].09.2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].08.2012 r. o cofnięciu skarżącemu posiadanych uprawnień kat. B do kierowania pojazdami.

Podstawę prawną kontrolowanych decyzji stanowił przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. W świetle tego przepisu starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5 tej ustawy. Stosownie zaś do art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia.

Z brzmienia art. 140 ust. 1 pkt 4b ustawy wynika, iż w prowadzonym na jego podstawie postępowaniu organ bada jedynie, czy w stosunku do danej osoby zostało wydane skierowanie na badania lekarskie we wskazanym w nim trybie i czy zobowiązany wykonał obowiązek poddania się badaniu. Jeśli organ stwierdzi, że osoba skierowana na badanie lekarskie nie poddała się takiemu badaniu, zobligowany jest wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. W tym zakresie przepis art. 140 ust. 1 pkt 4b Prawa o ruchu drogowym nie pozostawia rozstrzygnięcia sprawy uznaniu organu.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w stosunku do A. R. wydana została w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].03.2012 r. o skierowaniu na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, ze względu na zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...].03.2012 r. i nie była przez niego kwestionowana w drodze odwołania.

Jak wynika z akt sprawy, A. R. zgłosił się na badania lekarskie do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] w dniu [...].04.2012 r. Z pisma [...] WOMP w [...] z dnia [...].06.2012 r. wynika, iż przeprowadzone wówczas badania okazały się niewystarczające do wydania orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. A. R. zobowiązany został do dostarczenia dokumentacji medycznej dotychczasowego leczenia oraz do poddania się uzupełniającym konsultacjom specjalistycznym w [...] WOMP w [...]. W ustalonych terminach wizyt w dniach 8.05.2012 r. i 29.05.2012 r. skarżący nie zgłosił się na badania, co uniemożliwiło [...] WOMP w [...] sformułowanie orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Taka sytuacja wyczerpuje zatem dyspozycję art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b Prawa o ruchu drogowym, nakazującego organowi cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się badaniu lekarskiemu, na które strona została skierowana w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5 tej ustawy. W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta [...] zobligowany był zatem do wydania decyzji cofającej A. R. posiadane przez niego uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "B".

Stwierdzić zatem należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a argumentacja zawarta w skardze nie zasługuje na uwzględnienie. W szczególności nie można zgodzić się z zarzutem, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].08.2012 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydana przed zakończeniem postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 1446/12, została podjęta przedwcześnie. Jak słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w postanowieniu z dnia [...].07.2012 r. o odmowie zawieszenia postępowania, postępowanie ze skargi wniesionej na decyzję wydaną w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym ostatecznej decyzji o wydaniu prawa jazdy pozostawało bez wpływu na wynik postępowania wszczętego w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami.

Nie mogą zostać również uwzględnione zawarte w skardze zastrzeżenia dotyczące prawidłowości samego skierowania skarżącego na badania lekarskie decyzją z dnia [...].03.2012 r. Zarzuty te mogły być podnoszone w odwołaniu od ww. decyzji z [...].03.2012 r., którego skarżący jednak nie złożył. Jak już wskazano, z brzmienia art. 140 ust. 1 pkt 4b Prawa o ruchu drogowym wynika, że w prowadzonym na jego podstawie postępowaniu w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami organ bada jedynie, czy w stosunku do danej osoby zostało wydane skierowanie na badanie lekarskie we wskazanym w nim trybie i czy zobowiązany temu badaniu się poddał. W postępowaniu tym nie dokonuje się już ponownie ustaleń, czy istnieją przesłanki do skierowania na badania lekarskie.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].09.2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].08.2012 r. o cofnięciu skarżącemu posiadanych uprawnień kat. B do kierowania pojazdami jest zatem zgodna z prawem.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).