Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1764/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156,  art. 73,  art. 74
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r.: - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynął wniosek W. K., w którym zwrócił się o stwierdzenie, że wydana w postępowaniu o sygn. [...] decyzja z dnia [...] stycznia 2005 r. ([...]) "ma uzasadnienie nie odpowiadające prawdzie - z powodu bezprawnego zakwalifikowania owego sprawozdania - wbrew stanowi faktycznemu, jako dokumentu objętego tajemnicą państwową". W następnych pismach W. K. sprecyzował, iż celem wniosku jest uzyskanie "formalnego stwierdzenia przez obecne kierownictwo GIODO nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r., w trybie art. 156 Kpa", gdyż organ wydając decyzję z dnia [...] stycznia 2005 r. odmawiającą udostępnienia wnioskodawcy odpisu sprawozdania z kontroli przeprowadzonej w Urzędzie Gminy W., "bezprawnie" zakwalifikował ww. sprawozdanie, wbrew stanowi faktycznemu, jako dokument objęty ochroną z uwagi na tajemnicę państwową, gdy w rzeczywistości dokument ten był jawny i w konsekwencji błędnie zastosował jako podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 74 Kpa. Zdaniem wnioskodawcy, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych bezprawnie powołał się na klauzulę tajności, odmawiając mu decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., udostępnienia żądanych odpisów dokumentów. Tym samym decyzja ta była wydana bez podstawy prawnej oraz była niewykonalna już w dniu jej wydania i zawierała wadę w postaci "bezprawnego uzasadnienia". Wady prawne wspomnianej decyzji miały, w ocenie wnioskodawcy, wypełniać przesłanki nieważności określone w art. 156 § 1 pkt 2, 5, 6 i 7 Kpa.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., na zasadzie art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1, art. 156 § 1 Kpa odmówił uwzględnienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 1-6 Kpa, które mogłyby skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. Nadto, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, przyczyną odmowy udostępnienia żądanego dokumentu nie była tajemnica państwowa, ale możliwość skorzystania przez wnioskodawcę z przepisów art. 73 i 74 Kpa. Organ ustalił, iż W. K. był stroną postępowania prowadzonego przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych pod sygnaturą [...] dotyczącego kontroli w Urzędzie Gminy W., a zatem żądany dokument, mógł uzyskać korzystając z uprawnień przewidzianych w przepisach ogólnych Kpa, które to przepisy mają pierwszeństwo przed przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 1 ust. 2 ustawy).

W. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc, że żądane dokumenty nie znajdowały się w aktach, które były mu udostępniane i dlatego był zmuszony do zażądania ich wydania w innym trybie, tj. w trybie przewidzianym ustawą o dostępie do informacji publicznej. Nadmienił, że wnioskiem z dnia 10 marca 2003 r. zwracał się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w trybie art. 73 § 1 i 2 Kpa i żądał udostępnienia mu "potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii wszystkich dokumentów dotyczących postępowania prowadzonego przez GIODO", jednakże postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. ([...]) organ odmówił uwzględnienia tego wniosku. W konkluzji stwierdził wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia i wskazania przez organ przepisów art. 73 i 74 Kpa, gdyż uprzednio uniemożliwiono mu skorzystania z uprawnień strony.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] października 2008 r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. ([...]), którą odmówił uwzględnienia wniosku W. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2005 r. ([...]), wydanej w postępowaniu o sygn. [...], mocą której Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych odmówił udostępnienia W.K. na jego wniosek odpisów sprawozdania z kontroli przeprowadzonej w Urzędzie Gminy W.

W uzasadnieniu decyzji organ powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji poprzedzającej. Nadto polemizując z zarzutami odwołania organ wskazał na niezasadność twierdzenia wnioskodawcy o pozbawieniu go przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych prawa do wglądu w akta sprawy, której był stroną. Z załączonej do akt niniejszej sprawy uwierzytelnionej kopii notatki służbowej z dnia [...] marca 2003 r. wynika, iż W. K. odmówił przejrzenia akt sprawy [...], w których znajdował się dokument, o którego udostępnienie wnosił, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, i do którego organ odniósł się w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. Z kolei w postanowieniu Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2003 r. wydanym w tym samym postępowaniu, w którym sporządzono ww. notatkę organ precyzyjnie wykazał na jakiej podstawie odmówił wydania kopii całej dokumentacji poświadczonej za zgodność z oryginałem, wskazując m.in., że przepis art. 73 § 1 Kpa nie przewiduje możliwości wydania kopii (czy kserokopii) dokumentów z akt sprawy oraz wyjaśnił, że w sprawie nie może zostać zastosowany również art. 73 § 2 Kpa, ponieważ W. K. nie wykazał ważnego interesu jakiemu miałoby służyć pozyskanie dokumentów. Jednocześnie przepis ten mówi o uwierzytelnionych odpisach, a nie o wskazywanych przez W. K. uwierzytelnionych kopiach dokumentów. Ponadto zauważyć należy, że W. K. ostatecznie zrealizował prawo dostępu do akt postępowania [...] w dniu [...] kwietnia 2003 r. na dowód czego wskazać należy jego oświadczenie z dnia 9 kwietnia 2003 r. (kopia w aktach sprawy).

W. K. wniósł na powyższą decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził, iż organ pogwałcił jego prawa do dostępu do interesujących go dokumentów, bezprawnie powołując się na przesłankę tajemnicy państwowej i dlatego jego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. jest zasadny.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie poruszone zostały dwa zagadnienia.

Pierwsze, istotne dla jej rozstrzygnięcia, to zagadnienie czy decyzja GIODO z dnia [...] stycznia 2005 r., którą odmówiono W. K. dostępu do dokumentów stanowiących sprawozdanie z kontroli przeprowadzonej przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w Urzędzie Gminy W., zawartych w aktach postępowania o sygnaturze [...], jest dotknięta wadą nieważności.

Decyzja z dnia [...] stycznia 2005 r. jest ostateczna, została oparta na treści przepisów art. 16 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 73 i 74 Kpa. Przyczyną, dla której GIODO odmówił skarżącemu udostępnienia żądanych przez niego dokumentów dotyczących sprawozdania z kontroli przeprowadzonej w Urzędzie Gminy W., była okoliczność, iż W. K. był stroną postępowania administracyjnego o sygnaturze akt [...] i jego interesy procesowe zostały zagwarantowane przepisami art. 73 i 74 Kpa, umożliwiającymi dostęp do interesujących go dokumentów. Wydając decyzję z dnia [...] stycznia 2005 r., GIODO prawidłowo ocenił stan prawny, wskazując na treść art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, która daje pierwszeństwo uprawnieniom strony wynikającym z przepisów Kpa, przed przepisami tej ustawy.

Zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. twierdzenia skarżącego, iż przyczyną wydania decyzji odmownej było objęcie przedmiotowego sprawozdania z kontroli tajemnicą państwową, mija się z rzeczywistością, gdy zważy się na uzasadnienie decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. Zatem przyczyny, które w ocenie skarżącego skutkowałyby stwierdzeniem nieważności tej decyzji, są chybione. Nadto decyzja z dnia [...] stycznia 2005 r. nie zawiera żadnych innych cech mogących skutkować stwierdzeniem jej nieważności. Decyzja o stwierdzeniu nieważności danej decyzji jest wydawana w wyniku ustalenia istnienia jednej ze ściśle określonych przesłanek, ustanowionych w art. 156 § 1 Kpa. Przedmiotowa decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1), nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2), nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (pkt 3), nie została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie (pkt 4), nie była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność nie ma charakteru trwałego (pkt 5), w razie jej wykonania nie wywołałaby czynu zagrożonego karą (pkt 6) oraz nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (pkt 7). W każdym razie skarżący nie potrafił wskazać innej wady, poza wskazaną we wniosku o stwierdzenie nieważności. Takiej innej wady nie dostrzegł także organ i nie dostrzegł jej również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając przedmiotową sprawę.

Z tych względów decyzja z dnia [...] października 2008 r., utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. jest prawidłowa.

Organ rozpatrzył także drugi, nieistotny dla wyniku przedmiotowego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r., aspekt sprawy, jakim jest ocena działań skarżącego podejmowanych w ramach postępowania w sprawie o sygnaturze [...] w przedmiocie udostępnienia mu sprawozdania z kontroli przeprowadzonej przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w Urzędzie Gminy W.

W tym zakresie GIODO ustalił, iż skarżący domagał się wydania mu skserowanych i poświadczonych za zgodność z oryginałem całych akt tego postępowania – wniosek ten został rozpatrzony negatywnie wobec braku podstaw do zobowiązania organu do kserowania akt oraz przekroczenia uprawnień strony zawartych w art. 73 i 74 Kpa (postanowienie z dnia [...] marca 2003 r.). GIODO ustalił także, iż skarżący odmówił osobistego zapoznania się z aktami postępowania o sygnaturze [...].

Skarżący z kolei twierdził, iż GIODO uniemożliwił mu zapoznanie się ze sprawozdaniem z kontroli przeprowadzonej przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w Urzędzie Gminy W.w trybie przepisów Kpa, nie respektując jego uprawnień jako strony postępowania i dlatego musiał obrać drogę dostępu do interesujących go dokumentów, poprzez przepisy ustawy do dostępie do informacji publicznej, która z kolei została przez GIODO zablokowana decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., w której organ powołał się na objęcie interesujących go dokumentów tajemnicą państwową.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w niniejszym postępowaniu nie jest upoważniony do kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego w sprawie o sygnaturze akt [...] w aspekcie realizacji praw strony owego postępowania, gdyż nie to postępowanie jest przedmiotem skargi. Jednakże zaznaczyć tu należy, iż skarżący inny przedmiot uczynił przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. (tu zarzut dotyczył wadliwości kwalifikowanej tej decyzji z uwagi na niezasadne powołanie się w niej, zdaniem skarżącego, na tajemnicę państwową jako na przesłankę uzasadniającą odmowę udostępnienia danych), a co innego było przedmiotem jego wniosków załatwionych postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. (tu skarżący żądał wydania mu skserowanych i poświadczonych za zgodność z oryginałem całych akt postępowania administracyjnego, przy czym jednocześnie skarżący odmówił osobistego zapoznania się z aktami tego postępowania). Z tych też przyczyn zagadnienia realizacji praw skarżącego jako strony w innym postępowaniu administracyjnym nie mogą być przedmiotem analizy w niniejszym postępowaniu, zawężonym w swojej specyfice jedynie do oceny wystąpienia przesłanek zawartych w art. 156 § 1 pkt 1-6 Kpa w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.