Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1302/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. G., J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

E. G. i J. G. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego w wysokości 1633,60 zł. W odrębnym piśmie z daty 8 sierpnia 2016 r. (akta sądowe sprawy, karta nr 5) skarżący zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w uzasadnieniu tego wniosku poddano, że zaskarżone decyzje są merytorycznie wadliwe, budowany przez sąsiada zjazd posadowiony jest częściowo na działce skarżących, a mimo to organy nie wstrzymują prac budowlanych. We wniosku podano także, że skarżący nie wiedzieli o konieczności uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, a ponadto organy w tej sprawie nie uwzględniły całokształtu sprawy. Skarżący podnieśli nadto, że domagają się umorzenia nałożonej na nich kary, ponieważ nie są w stanie bez uszczerbku dla utrzymania ich rodziny taka kare zapłacić. Wychowują trójkę dzieci, z których dwoje jest chore i wymaga ciągłego leczenia. Podają także, że ich zamiarem nie było naruszanie prawa, a jedynie ochrona ich własności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na zasadzie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponieważ katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417), na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, którego argumentacja winna przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2010 r. sygn. akt I GZ 316/10, opub. w Lex nr 607229; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2010 r. sygn. akt II OZ 178/10, opub. w Lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny być poparte dokumentami źródłowymi.

Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody wnioskodawcy chcieliby przedstawić celem wykazania, że spełnia przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, opub. w Lex nr 569795).

W niniejszej sprawie skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazali co prawda na dotkliwość wymierzonej kary pieniężnej poprzez obciążenie majątku skarżących oraz wskazali na swoją trudną sytuację rodzinną, jednakże na potwierdzenie swojego stanowiska nie przedłożyli żadnych dokumentów pozwalających na ocenę wniosku w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a.

Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie w istocie skarżący poza samym żądaniem wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji w ogóle nie zamieścili jakiegokolwiek uzasadnienia, dlaczego taki wniosek o wstrzymanie jest zasadny, tym niemniej Sąd uznał, że jakąś formą uzasadniania jest zdanie zamieszczone w ostatnim fragmencie pisma skarżących z dnia 8 sierpnia 2016 r. wskazujące na to, że skarżący nie są w stanie uiścić kary bez uszczerbku dla utrzymania ich rodziny. To jednak zdanie (które i tak w zamyśle skarżących miało uzasadniać nie tyle wstrzymania wykonywania, ile umorzenie samej kary), nie pozwala na ustalenie przez Sąd, że albo zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącym, albo też spowodowania - wobec skarżących - trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonywania zaskarżonego aktu administracyjnego polega na zbadaniu, czy argumentacja zawarta w takim wniosku, albo też same akta sprawy uzasadniają wystąpienie ww. przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (czyli przesłanki wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). To sama strona może i powinna wykazywać, że właśnie taki stan miałby miejsce, gdyby nie wstrzymano wykonywania zaskarżonej decyzji. Tego zaś we wniosku skarżących nie ma.

Podkreślić również należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania nie ma nic wspólnego z analizą legalności wydania zaskarżonej decyzji. Sąd nie przeprowadzał żadnej kontroli legalności spornej decyzji. Dopiero na posiedzeniu jawnym, Sąd zbadana merytorycznie zaskarżone w sprawie decyzje (organu i I II instancji) i oceni, czy są one zgodne z prawem i czy podnoszone przez skarżących zarzuty są uzasadnione.

Jeszcze raz należy podkreślić, że rozpoznając jedynie wniosek o wstrzymanie wykonywania zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł poddać jakiejkolwiek analizie argumentacji skarżących zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonywania w sprawie decyzji. W przeciwnym razie sam Sąd naruszyłby prawo rozpoznając już teraz argumentacje dotycząca np. realizacji zjazdu na działce skarżących, czy dopuszczenia skarżących do postępowania w sprawie przebudowy zjazdu.

Etap rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonywania zaskarżonej decyzji obejmuje tylko i wyłącznie ocenę, czy w świetle argumentacji skarżących zawartych we wniosku spełnione są przesłanki wynikające z art. 61 § 3 P.p.s.a. (czyli przesłanka wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków).

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że skoro skarżący nie uprawdopodobnili, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody), Sąd odmówił wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia .