Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 885/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 44
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania poddasza budynku postanawia: odrzucić skargę. A. P.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. A. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania poddasza budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr ewid 14, obręb [...], przy ul. A 2 w Z. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności skargi nie został spełniony.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1296), zwana dalej "k.p.a.:, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.)

W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.)

Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).

Aby uznać doręczenie zastępcze za dokonane prawidłowo muszą zatem łącznie zostać spełnione przesłanki określone w art. 44 k.p.a. W przeciwnym razie brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z wadliwym doręczeniem skutków prawnych, jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia decyzji stronie. Przyjęcie fikcji doręczenia pisma może mieć doniosłe skutki dla strony postępowania administracyjnego i dlatego nie może budzić wątpliwości, że doręczyciel dochował wymogów z art. 44 k.p.a., w tym wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, że strona zeń korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia (zob. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 lutego 2001 r., sygn. akt II RN 70/00, publ. OSNAPiUS 2001/19/574).

O fakcie złożenia przesyłki na określony czas w placówce pocztowej musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. Samo umieszczenie na kopercie zawierającej przesyłkę lub na dowodzie potwierdzającym doręczenie pisma pieczęci urzędu pocztowego i daty, czy wzmianki o awizowaniu przesyłki nie może być wystarczające do przyjęcia, że spełnione zostały przesłanki doręczenia pisma ustanowione w art. 44 k.p.a. Bezwarunkowo konieczna jest wyraźna adnotacja, że doręczyciel zawiadomił adresata o przesyłce w sposób określony w art. 44 k.p.a. (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 21/18, LEX nr 25246390).

Z przedstawionych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, skierowana na prawidłowy adres skarżącej, nie została w sposób prawidłowy doręczona na podstawie art. 44 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie z adnotacji poczty na przesyłce (na kopercie), która zawierała decyzję organu II instancji wynika, że awizowano ją w dniu 15 maja 2015 r. i jest to jedyna data dotycząca awizowania przesyłki i potwierdzona podpisem listonosza. Brak jest wymaganych informacji listonosza o powtórnym awizowaniu przesyłki, miejscu pozostawienia awiza, jak również podpisu listonosza.

W orzecznictwie zwraca się uwagę, że brak adnotacji lub błędna adnotacja na zwróconej przesyłce, zamieszczona na kopercie lub zwrotnym potwierdzeniu odbioru, o miejscu umieszczenia awiza, oznacza że w tym zakresie dokument ten nie ma waloru dokumentu urzędowego, a tym samym nie korzysta z domniemania, że stanowi dowód tego, co zostało w tym dokumencie urzędowo stwierdzone (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 82/18, LEX nr 2475885).

Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym co do zasady jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.

W tej sytuacji, wobec nie wejścia do obrotu prawnego ww. decyzji, termin z art. 53 § 1 p.p.s.a. nie rozpoczął biegu.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. A. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ww. skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

B.A.