Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 13/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-12-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 2; art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta za nieprzekazanie skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 27 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania postanawia: I. wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych; II. zasądzić od Prezydenta Miasta na rzecz wnioskodawcy K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została zainicjowana wskutek wniosku K.S. o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny za nieprzekazanie skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 27 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do czego organ był zobowiązany z uwagi na treść art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skargę na ww. uchwałę skarżący złożył w Urzędzie Miasta G. w dniu 13 października 2014 r.

Z kolei stosowny wniosek o wymierzenie organowi grzywny został wysłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 18 listopada 2014 r. (data wpływu – 20 listopada 2014 r.).

W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta wniósł o umorzenie wszczętego postępowania.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ wyjaśnił, że pismem z dnia 18 listopada 2014 r. Przewodniczący Rady Miasta poinformował wnioskodawcę, że ustosunkowanie się do jego zarzutów nastąpi na jednym z pierwszych posiedzeń nowo wybranej rady.

Organ podał ponadto, że w dniu 24 listopada 2014 r. skarga została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że skarga K.S. na uchwałę Rady Miasta nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w ustawowym terminie.

Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Jak stanowi art. 54 § 2 ww. ustawy, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Z kolei w myśl art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

Celem powołanego unormowania jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków i zapobieganiu naruszeniom prawa na przyszłość. Należy nadto podkreślić, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny i mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość (zob. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 344/11 oraz z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 20/14; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyraźne zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Warto ponadto wskazać, że potencjalne przekroczenie ww. terminu nie powoduje bezskuteczności dokonanej czynności. Przekroczenie to ma jednakże kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 ww. ustawy.

Podzielając ten podgląd stwierdzić należy, że podejmując rozstrzygnięcie sąd administracyjny winien wziąć pod uwagę sam fakt naruszenia normy z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast w kwestii wysokości ewentualnej grzywny należy wziąć pod uwagę okoliczności nieprzekazania skargi przez organ. Okolicznościami takimi są okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także to czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę do organu w dniu 13 października 2014 r. i od tej daty rozpoczął bieg wiążący dla organu 30 – dniowy termin na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu.

Co oczywiste, w ww. terminie organ nie przekazał skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu. Skarga i pozostałe dokumenty wpłynęły bowiem do Sądu w dniu 28 listopada 2014 r. (data nadania – 26 listopada 2014 r.). Podniesione w odpowiedzi na wniosek okoliczności, w tym wskazywany przez organ stopień skomplikowania sprawy, pozostają bez znaczenia dla oceny faktu, że skarga nie została przekazana przez organ w wymaganym przez prawo terminie.

Z art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika z kolei, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. (Monitor Polski z 2014 r., poz. 158), kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku 2013 wyniosła 3.191.93 zł. Górną granicą grzywny jest zatem kwota 31.913,90 zł.

Przy wymierzaniu kwoty grzywny Sąd uwzględnił okoliczność przekroczenia ww. terminu o 14 dni. Podniesione w odpowiedzi na wniosek okoliczności - tak jak wskazano powyżej - nie mogą skutecznie usprawiedliwiać tego opóźnienia jak i obligować Sądu do odstąpienia od wymierzenia grzywny. Określając wysokość grzywny w dolnych granicach Sąd uwzględnił jednakże fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem przedmiotowego wniosku (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Gd 944/14) oraz stanowisko organu w kwestii istniejącego opóźnienia.

W reasumpcji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu celowym jest bowiem wymierzenie grzywny w wysokości wskazanej w postanowieniu dla osiągnięcia celu dyscyplinującego wobec organu administracji publicznej. Przedmiotowe rozstrzygniecie ma również skłonić organ do rzetelnego realizowania w przyszłości obowiązku przekazywania skarg sądowi administracyjnemu.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Rozstrzygnięcie w punkcie II sentencji postanowienia ma swoją podstawę w treści art. 200 i art. 210 § 2 zdanie drugie w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy. Zasadzoną od organu kwotę stanowi uiszczony przez wnioskodawcę wpis od wniosku.