Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 421/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung,, sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 09 czerwca 2006 sprawy ze skargi J. D. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] września 2005 r. 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

Minister Edukacji i Nauki decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] września 2005 r., którą ponownie odmówił J. D. nadania stopnia awansu zawodowego, nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu podał, że J. D., zatrudniony na stanowisku nauczyciela [...] w Publicznym Gimnazjum nr [...] w W., pismem z dnia [...] marca 2003 r. złożył wniosek do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy – Karta Nauczyciela.

W odpowiedzi na wniosek [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. odmówił wnioskodawcy awansu zawodowego nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, a w uzasadnieniu podał brak akceptacji powołanej przez niego komisji kwalifikacyjnej.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu, po rozpoznaniu odwołania J. D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego podzielił stanowisko [...] Kuratora Oświaty i decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy jego decyzję z dnia [...] lutego 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi J. D. na tę decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, wyrokiem z dnia 1 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1522/04 uchylił tę decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty. W uzasadnieniu takiego rozstrzygnięcia Sąd powołał się na fakt nierozpoznania wniosku J. D. złożonego do [...] Kuratora Oświaty w dniu [...] czerwca 2001 r. o nadanie mu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Sąd ustalił bowiem, że wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania, gdyż wnioskodawca nie uzupełnił tego wniosku w wyznaczonym terminie. Oznacza to, że kolejny jego wniosek z dnia [...] marca 2003 r. należy uznać za pismo procesowe, złożone w toku wszczętego i niezakończonego postępowania, a nie jako pismo wszczynające nowe postępowanie administracyjne w sprawie skarżącego. Sąd uznał ponadto, że skoro postępowanie w przedmiocie nadania J. D. kolejnego stopnia awansu zawodowego nie zostało zakończone w sposób prawem przewidziany do dnia wejścia w życie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 maja 2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 82, poz. 744), to zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, wniosek J. D. podlegał będzie rozpoznaniu na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 czerwca 2002 r.

[...] Kurator Oświaty, ponownie rozpoznając wniosek J. D., decyzją z dnia [...] września 2005 r. odmówił temu nauczycielowi nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, a Minister Edukacji i Nauki decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymał w mocy tę decyzję.

W uzasadnieniu tych decyzji jako przyczynę odmowy nadania temu nauczycielowi stopnia awansu nauczyciela dyplomowanego podano brak akceptacji komisji kwalifikacyjnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. D. domagał się uchylenia powyższych decyzji, zarzucając, że skład osobowy komisji kwalifikacyjnej był niewłaściwy, ponieważ nie powołano do niej żadnego eksperta z zakresu [...], a ponadto kwestionował wynik postępowania kwalifikacyjnego – a mianowicie merytoryczną ocenę co do niespełnienia przez niego wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji i Nauki, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Rozpatrując skargę J. D. pod tym kątem, Sąd uznał, że jego skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn, niż w skardze powołanych, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Warunkiem nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w myśl art. 9 ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 tej ustawy, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela za okres stażu oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Podkreślić przy tym należy, że organ podejmujący decyzję w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego związany jest stanowiskiem komisji w sprawie udzielenia bądź nieudzielenia nauczycielowi akceptacji. Nauczycielowi, który nie spełnia powyższych warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej, ze wskazaniem warunków, których nauczyciel nie spełnia (art. 9b ust. 6 w zw. z art. 9b ust. 1 i ust. 4 pkt 3 Karty Nauczyciela).

Sąd, badając legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, uprawniony jest do oceny poprawności zastosowania określonych wyżej norm prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, a przede wszystkim do oceny przebiegu czynności postępowania kwalifikacyjnego pod kątem zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r., wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 9g ust. 10 Karty Nauczyciela. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż wymienione rozporządzenie reguluje między innymi tryb działania komisji kwalifikacyjnych. Sąd zobowiązany jest zatem ocenić, czy organ orzekający trafnie uznał, że protokół z przebiegu prac komisji kwalifikacyjnej spełnia warunki określone w § 11 ust. 2 i 12 ust. 1 rozporządzenia.

Z przepisów tych wynika, że każdy z członków komisji ma obowiązek ocenić spełnienie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu w skali od 0 do 20 punktów. W protokole pracy komisji zawarte jest stwierdzenie, że po zsumowaniu punktów przydzielonych przez poszczególnych członków komisji wynika, że nauczyciel uzyskał 41 punktów. Do protokołu dołączono karty ocen.

Przedmiotowy protokół powinien zawierać ocenę spełnienia wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, wyrażoną w punktach wraz z uzasadnieniem. Ocena ta jest oczywiście wiążąca dla organu wydającego decyzję.

Nie mniej jednak, ocena ta powinna być uzasadniona poprzez wskazanie powodów, które przyczyniły się do jej wydania, z uwzględnieniem wymagań kwalifikacyjnych na stopień nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej. Ocena ta powinna znaleźć się również w uzasadnieniu decyzji, zwłaszcza odmownej, bowiem adresat tej decyzji tylko poprzez odwołanie do organu wyższego stopnia, który z mocy art. 9h powołanej wyżej ustawy sprawuje nadzór nad czynnościami komisji kwalifikacyjnej, może zakwestionować brak należytej i pełnej oceny, co jest wadą postępowania kwalifikacyjnego.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego stanowisko organu, jakoby komisja kwalifikacyjna dokonała rzeczowej analizy dokumentacji i jej oceny, nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Otóż "uzasadnienie oceny punktowej" ograniczone zostało do bardzo krótkiej i ogólnikowej oceny przedstawionej przez skarżącego dokumentacji. Przede wszystkim, brak w niej wyjaśnienia ile punktów spośród 41 uzyskanych na 100 możliwych i dlaczego taką ilość punktów nauczyciel ten otrzymał za spełnienie poszczególnych wymagań.

Ponadto uzasadnienie oceny punktowej nie pozwala na wyjaśnienie sprzeczności, jakie nasuwają się po zapoznaniu z treścią uzasadnienia. Komisja ustaliła, że skarżący prowadził zajęcia otwarte dla nauczycieli, dotyczące [...], a równocześnie stwierdza, że nie wykazał on umiejętności dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi pracownikami szkoły - § 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Komisja nie wyjaśnia jednak, jakie były jej oczekiwania w zakresie uznania za spełnione przez skarżącego warunków powołanego § 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Innymi słowy jakich oczekiwała od niego zachowań, aby mogła uznać, że wykazał się on umiejętnością dzielenia wiedzą i doświadczeniem z pracownikami szkoły, oprócz nauczycieli, dla których prowadził zajęcia dotyczące [...]. Z jakimi więc jeszcze pracownikami szkoły, zdaniem komisji, skarżący powinien się dzielić wiedzą i doświadczeniem.

Komisja w uzasadnieniu oceny punktowej przyjmuje także, że działania wychowawcze skarżącego wpłynęły pozytywnie na zmianę postaw dzieci – uzasadnienie do § 7 lit. 4 p-kt 4b, a równocześnie stwierdza, że podjęte przez niego działania nie wykazały wpływu na podniesienie jakości pracy szkoły (uzasadnienie do § 5 lit. 2 p-kt. 1). Przecież, jednym z głównych zadań szkoły jest wychowywanie nowego pokolenia.

W protokole z pracy komisji, w punkcie X A podano treść pytań członków komisji, jakie zadano skarżącemu podczas przeprowadzonej z nim rozmowy kwalifikacyjnej, jednak informacja o udzielonych przez niego odpowiedziach ogranicza się do lakonicznego stwierdzenia, że "rozmowa z nim nie dostarczyła wystarczających odpowiedzi merytorycznych na zadane pytania". Nie jest to więc informacja, lecz jednostronna niczym nie uzasadniona ocena członków komisji.

Pominięcie tych, jakże istotnych kwestii, świadczy bezspornie, że organ nie spełnił swojego obowiązku wynikającego z art. 9h przedmiotowej ustawy - Karta Nauczyciela przez brak nadzoru nad czynnościami postępowania kwalifikacyjnego Komisji Kwalifikacyjnej i nie zakwestionował wad tego postępowania.

Z przytoczonych wyżej powodów, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1a oraz art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.