Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3093/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1-3, art. 193, art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 3093/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 859/14 w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 3093/15


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 listopada 2017 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II FSK 3093/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. S. – nazywanego dalej "Skarżącym".

W piśmie z 12 marca 2018 r. pełnomocnik Skarżącego, adwokat ustanowiona w ramach prawa pomocy, zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie sentencji wyroku o punkt, w którym zostałyby przyznane na jej rzecz koszty pomocy prawnej udzielone z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności przemawiające za uzupełnieniem wyroku we wskazanym przez pełnomocnika zakresie. W wydanym orzeczeniu nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, z uwagi na to, że stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – p.p.s.a.), wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w wojewódzkim sądzie administracyjnym. Innymi słowy, Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w tym przedmiocie jedynie w ramach kontroli instancyjnej postanowień wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, rozstrzygających wspomnianą kwestię.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 157 § 1-3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 tej ustawy – orzekł jak w sentencji.