Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 199/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6561
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt w części
Powołane przepisy: article: ART. 57A, ART. 146 PAR. 1, ART. 145 PAR. 1 PKT 1A
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7 ust. 1 pkt 1, pkt 8, pkt 10
journal: Dz.U. 2017 poz 1785
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.
article: art. 4 pkt 2 , art. 4 pkt 10
journal: Dz.U. 2016 poz 1727
law: Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - tekst jednolity.
article: par. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi P. G. i E. K. S.A. w B. na interpretację indywidualną Wójta Gminy M. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części, w której uznano stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe; 2. zasądza od Wójta Gminy MG na rzecz P G i E K S.A. w Bkwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z [...] 2018 r. nr [...] Wójt Gminy M.G. odnosząc się do wniosku A. S.A. z siedzibą

w B. (Spółka) uznał, że wskazane we wniosku stanowisko Spółki

w zakresie zwolnienia od podatku od nieruchomości:

1. znajdującą się w jej posiadaniu "bocznicę kolejową" - wchodzącą w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy

z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.) - jest prawidłowe;

2. gruntów - rozumianych jako całe działki ewidencyjne (bez względu na sposób oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków), na których znajdują się elementy infrastruktury kolejowej zajmujące całą powierzchnię danej działki bądź zajmujące od kilku do kilkunastu procent powierzchni innej działki ewidencyjnej na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. - jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Spółka zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej co do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, czy bocznica kolejowa Elektrociepłownia K. podlega od 1 stycznia 2017 r. zwolnieniu z podatku od nieruchomości na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. - stanowiąca infrastrukturę kolejową w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym i czy wskazane zwolnienie obejmuje grunty - rozumiane jako całe działki ewidencyjne, na których faktycznie znajdują się elementy infrastruktury kolejowej?

Zdaniem Spółki bocznica ta podlega od 1 stycznia 2017 roku zwolnieniu

w podatku od nieruchomości, gdyż wypełnione zostały wszystkie przesłanki

z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. - stanowiące infrastrukturę kolejową, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym. Zaś całe działki ewidencyjne, na których faktycznie znajdują się elementy infrastruktury kolejowej podlegają także zwolnieniu w podatku od nieruchomości z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.

W zakresie zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, oznaczonych jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wymienione w załączniku nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym, Spółka stoi na stanowisku, że całe działki ewidencyjne podlegają wskazanemu zwolnieniu, niezależnie od tego, czy cała działka jest zajęta pod infrastrukturę kolejową, czy tylko jej część oraz bez względu na sposób jej zaklasyfikowania w ewidencji gruntów i budynków. Na poparcie swego stanowiska Spółka przywołała fakt wykreślenia zapisu z art. 7 ust. 1 u.p.o.l., że zwolniona jest tylko ta część gruntów, która jest faktycznie zajęta przez elementy infrastruktury kolejowej, toteż należy przyjąć, że zwolnieniu od podatku od nieruchomości będą podlegały całe działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy infrastruktury kolejowej. Jak Spółka zaznacza, ustawodawca we wskazanym wyżej zwolnieniu nie odnosi się także do sposobu kwalifikacji gruntów

w ewidencji gruntów i budynków. Więc bez znaczenia jest fakt oznaczenia poszczególnych działek ewidencyjnych. Wnioskodawczyni podniosła, że zwolnienie od podatku od nieruchomości gruntów, z uwagi na cel oraz podstawy wprowadzenia nowego zakresu zwolnienia, działałoby na tożsamych zasadach jak zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zgodnie z art. 8 ustawy o transporcie kolejowym.

Wójt uznał za prawidłowe stanowisko Spółki w zakresie pytania pierwszego, co szczegółowo uzasadnił.

Uznając natomiast za nieprawidłowe stanowisko Spółki co do pytania drugiego wskazał, że organy podatkowe w zakresie wymierzania podatku, czy zwolnienia podatkowego są związane danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków. Bezpośrednio do takiego obowiązku odsyła art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U.2016.1629). Na podstawie zaś załącznika nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U.2016.1034) należy wywieść, że cechy gruntów i inne przesłanki decydują o zaliczaniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. Toteż do terenów kolejowych o oznaczeniu Tk zalicza się grunty zajęte pod budowle i inne urządzenia przeznaczone do wykonywania i obsługi ruchu kolejowego: torowiska kolejowe, stacje, rampy, magazyny, bocznice kolejowe itp. Skoro tereny takie mają oznaczenie Tk, to w ocenie organu ustawodawca słusznie powiązał je z rzeczywistym przeznaczeniem gruntów, które przede wszystkim służyć powinny działalności w zakresie usług kolejowych, prowadzonej przez dany podmiot.

W niniejszym przypadku występuje zaś jeden z elementów infrastruktury kolejowej, tj. bocznicy kolejowej, która to posiada charakter pomocniczy przy prowadzeniu działalności gospodarczej przez wnioskodawcę, a służąca w zakresie dostaw węgla do Spółki, z której mogą korzystać inni przewoźnicy. Jak sam wnioskodawca wskazał, posiadane przez niego grunty o oznaczeniu Ba są zajęte przez infrastrukturę kolejową tylko od kilku do kilkunastu procent powierzchni takiej działki.

W ocenie organu jeśliby uznać stanowisko Spółki za słuszne, to oznaczenie gruntów wymienione w powyższym Rozporządzeniu miałoby drugorzędne znaczenie dla celów podatkowych a decydującym kryterium przy wyborze stawki podatkowej byłby fakt zajęcia danego gruntu, w niniejszym przypadku zajęcia przez bocznicę kolejową. Fakt zajęcia gruntów ma znaczenie do celów podatkowych w przypadku zajęcia takich gruntów, które są objęte ustawą z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym i ustawą z 30 października 2002 r. o podatku leśnym. Grunty inne niż rolne

i inne niż leśne podlegają ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, a w przypadku będących w posiadaniu przez przedsiębiorcę są objęte stawką najwyższą.

Ustawodawca w nowym brzmieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. dopuszcza możliwość zwolnienia między innymi gruntów, które to grunty wchodzą w skład infrastruktury kolejowej. Przepis powyższy pozwala na skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, ale tylko dla gruntów, które wchodzą w skład infrastruktury kolejowej,

a nie są przez nią zajęte. Dlatego też Rozporządzenie wymienia wprost grunty, do których zalicza się grunty zajęte pod budowle i inne urządzenia przeznaczone do wykonywania i obsługi ruchu kolejowego, dlatego grunty te posiadają specjalne oznaczenie, bowiem wchodzą w skład infrastruktury kolejowej. Zdaniem organu podatkowego tylko grunty o oznaczeniu Tk mogą korzystać ze zwolnienia na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., ponieważ są to grunty wchodzące w skład infrastruktury kolejowej.

Na powyższą interpretację Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w części, w której uznano stanowisko Spółki za nieprawidłowe, tj. w zakresie rozstrzygnięcia pytania drugiego, dotyczącego gruntów. Wniosła o uchylenie interpretacji w zaskarżonej części. Zarzuciła naruszenie:

- art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. poprzez uznanie, że zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości nie podlegają całe działki ewidencyjne, które zgodnie

z pkt 12 załącznika nr 1 do ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U.2016.1727) stanowią element infrastruktury kolejowej.

W uzasadnieniu skarżąca powtórzyła argumentację zawartą we wniosku

o wydanie interpretacji, szczegółowo opisując przesłanki zwolnienia określonego

w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. przed oraz po 1 stycznia 2017 r., a także wskazała na interpretacje indywidualne oraz wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych potwierdzające jej stanowisko.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. G. podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlegała uwzględnieniu.

Na podstawie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2017, poz.2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. 2017, poz.1369 ze zm.) dalej w skrócie : "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a.

Stosownie do art. 57a p.p.s.a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Spór w niniejszej w sprawie dotyczy zagadnienia możliwości objęcia zwolnieniem z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l całych działek ewidencyjnych, na których faktycznie znajdują się elementy infrastruktury kolejowej, bez względu na sposób oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem organu powyższy przepis dopuszcza możliwość zwolnienia gruntów, które wchodzą w skład infrastruktury kolejowej, a nie są przez nią zajęte. Grunty te posiadają specjalne oznaczenie Tk. Zwrócono także uwagę, iż posiadane przez wnioskodawcę grunty o oznaczeniu Ba są zajęte przez infrastrukturę kolejową tylko od kilku do kilkunastu procent powierzchni działki.

Skarżąca natomiast, formułując w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego – tj. błąd wykładni art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wywodzi, że zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości podlegają całe działki ewidencyjne, które zgodnie z pkt 12 załącznika nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym stanowią element infrastruktury kolejowej. Podnosi nadto, że ustawodawca w zakresie definiowania pojęcia infrastruktury kolejowej odsyła wyłącznie do regulacji zawartych w ustawie o transporcie kolejowym, nie ograniczając zwolnienia do gruntów sklasyfikowanych w jakiś konkretny sposób w ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem Sądu, analiza regulacji prawnych, tj. treści art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą i obowiązującego od dnia 1 stycznia 2017 r., przekonuje, że stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej interpretacji jest nieprawidłowe.

Tytułem wstępu godzi się zauważyć, iż niesporny w orzecznictwie i literaturze przedmiotu jest pogląd, że przepisy określające zwolnienia od podatku nie powinny być poddawane wykładni rozszerzającej, ani zawężającej i co do zasady powinna być stosowana wykładania literalna. Tymczasem w niniejszej sprawie dokonano wykładni zawężającej omawianego przepisu (ograniczającej, wbrew literalnemu brzmieniu przepisu, zakres zwolnienia).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która:

a) jest udostępniana przewoźnikom kolejowym lub

b) jest wykorzystywana do przewozu osób, lub

c) tworzy linie kolejowe o szerokości torów większej niż 1435 mm.

Powyższy przepis wskazuje, że zwolnieniu podlegają elementy infrastruktury kolejowej, które muszą spełniać co najmniej jeden z trzech warunków wymienionych wyżej. Ustawodawca wprowadził w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. zwolnienie określonej grupy gruntów, budynków i budowli z podatku od nieruchomości przez ich przynależność do infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U.2016.1727) – dalej jako u.t.k. Stosownie do art. 4 pkt 1 u.t.k. infrastrukturę kolejową tworzą elementy określone w załączniku nr 1 do ustawy. Z załącznika nr 1 Wykaz elementów infrastruktury kolejowej, wynika, że w skład infrastruktury kolejowej wchodzą następujące elementy, pod warunkiem że tworzą część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania:

1) tory kolejowe, w tym rozjazdy i skrzyżowania torów, wchodzące w ich skład szyny, szyny żłobkowe, kierownice, odbojnice, prowadnice, zwrotnice, krzyżownice i inne elementy rozjazdów, podkłady kolejowe i przytwierdzenia, drobne elementy nawierzchni kolejowej, podsypka w tym tłuczeń i piasek;

2) obrotnice i przesuwnice;

3) podtorze, w szczególności nasypy i przekopy, systemy kanałów i rowów odwadniających, rowy murowane, ściany osłonowe, roślinność posadzona w celu ochrony skarp;

4) obiekty inżynieryjne: mosty, wiadukty, przepusty i inne konstrukcje mostowe, tunele, przejścia nad i pod torami, mury oporowe i umocnienia skarp;

5) nastawnie, urządzenia sterowania ruchem kolejowym, w tym urządzenia zabezpieczające, sygnalizacyjne i łącznościowe na szlaku, w stacjach i stacjach rozrządowych, urządzenia służące do wytwarzania, przetwarzania i dystrybucji prądu elektrycznego do celów sygnalizacji i łączności; budynki, w których takie urządzenia lub instalacje się znajdują; przytorowe urządzenia kontroli bezpiecznej jazdy pociągów i wykrywania stanów awaryjnych w przejeżdżającym taborze; hamulce torowe; urządzenia do ogrzewania rozjazdów;

6) perony wraz z infrastrukturą umożliwiającą dotarcie do nich pasażerom, pieszo lub pojazdem, z drogi publicznej lub dworca kolejowego;

7) rampy towarowe, w tym w terminalach towarowych, wraz z drogami dowozu i odwozu towarów do dróg publicznych;

8) drogi technologiczne i przejścia wzdłuż torów, mury ogradzające, żywopłoty, ogrodzenia, pasy przeciwpożarowe, zasłony odśnieżne;

9) przejazdy kolejowo-drogowe i przejścia w poziomie szyn, w tym urządzenia i systemy służące zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego i pieszego;

10) systemy oświetleniowe do celów ruchu kolejowego i bezpieczeństwa;

11) urządzenia przetwarzania i rozdziału energii elektrycznej na potrzeby zasilania trakcyjnego: podstacje, kable zasilające pomiędzy podstacjami i przewodami jezdnymi, sieć trakcyjna wraz z konstrukcjami wsporczymi, trzecia szyna z konstrukcjami wsporczymi;

12) grunty, oznaczone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wymienione w pkt 1-11.

Powyższe wyliczenie jest zamknięte. Dlatego literalna wykładnia art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. prowadzi do wniosku, że zwolnieniu będą podlegać wszystkie powyżej wskazane elementy infrastruktury kolejowej (pkt 1-12 załącznika nr 1 do u.t.k.) tworzące część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania, które będą udostępnione przewoźnikowi kolejowemu, lub będą wykorzystywane do przewozu, osób lub tworzą linie kolejowe o wskazanej szerokości torów.

Należy podkreślić, co jest istotne w sprawie, że z treści pkt 12 załącznika wynika wyraźnie, że elementem infrastruktury są grunty oznaczone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wymienione w pkt 1-11 tego załącznika, nie zaś ich części zajęte przez te elementy.

Literalna wykładnia załącznika nr 1 do u.t.k. prowadzi do wniosku, że aby dany składnik majątku mógł zostać uznany za element infrastruktury kolejowej, musi być wymieniony w pkt 1-12 tego załącznika oraz spełniać jedno z wymienionych w przepisie kryteriów, w tym być częścią linii kolejowej w rozumieniu art. 4 pkt 2 u.t.k., lub być częścią bocznicy kolejowej zdefiniowanej w art. 4 pkt 10 u.t.k.

Dla właściwego zinterpretowania normy art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie tylko wystarczające, ale i nieprzekraczalne ramy zakreśla u.t.k., a w szczególności wynikające z niej unormowanie art. 4 pkt 1 odsyłające do załącznika nr 1 i tym samym ograniczenie przedmiotowe do wskazanych tam elementów infrastruktury kolejowej.

Treść normatywna art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. daje się ustalić w drodze posłużenia się wykładnią systemową poprzez wskazanie na relację zachodzącą między tym przepisem u.p.o.l., a uregulowaniem przyjętym w u.t.k.

W stanie prawnym sprzed 1 stycznia 2017 r. zgodnie z art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l. zwolnieniem od podatku od nieruchomości objęte były budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym oraz zajęte pod nie grunty. Zwolniona była zatem tylko ta część gruntów, która rzeczywiście była zajęta przez w/w budowle. Obecnie natomiast wystarczającym jest, aby grunty wchodziły w skład infrastruktury kolejowej, w rozumieniu u.t.k.

W uzasadnieniu projektu ustawy wprowadzającej zmiany do ustawy o transporcie kolejowym od 1 stycznia 2017 r. (Sejm RP VIII kadencji Nr druku: 840) wskazano, że celem projektowanej nowelizacji było dostosowanie krajowych norm prawnych w zakresie transportu kolejowego do zmiany prawa Unii Europejskiej wprowadzonej postanowieniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 32), oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie. Należy przy tym zwrócić uwagę na postępujące w miarę upływu czasu rozszerzanie przedmiotu zwolnienia z art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l.

W świetle powyższego jako niezasadny należy ocenić argument organu o zajęciu działki przez infrastrukturę kolejową jedynie w kilku czy kilkunastu procentach.

Błędne jest także oparcie zaprezentowanego przez organ stanowiska na okoliczności specjalnego oznaczenia gruntów Tk w ewidencji gruntów i budynków oraz zasadzie związania organu podatkowego danymi zawartymi w tej ewidencji.

Jak wskazano powyżej z treści pkt 12 załącznika nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym wynika wyraźnie, że elementem infrastruktury kolejowej są grunty oznaczone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wymienione w pkt 1-11 tego załącznika.

Ustawodawca używa zatem pojęcia "działek ewidencyjnych". Zgodnie z § 9 ust 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016r., poz. 1034) działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

Skoro w przepisach prawa materialnego, istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu, nie ma mowy o rodzaju gruntu, jakim oznaczona jest działka w ewidencji gruntów, nie można przyjąć, iż jest to okoliczność mająca znaczenie dla zakresu zwolnienia. Istotne jest bowiem faktyczne zajęcie gruntu przez wymienione w załączniku nr 1 elementy infrastruktury kolejowej.

Słusznie w tym względzie wywodzi skarżąca, iż do powyższego wniosku skłania również analiza dalszych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych tj. art. 7 ust 1 pkt 8a lit. a oraz pkt 10. Zgodnie z tymi przepisami zwalnia się od podatku od nieruchomości będące własnością Skarbu Państwa grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi jezior, oraz grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. W art. 1a ust 3 wskazano natomiast, że przez użyte w ustawie określenia: użytki rolne, lasy, nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi oraz grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków.

Skoro poddany analizie na gruncie kontrolowanej sprawy przepis art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l. odsyłając do art. 4 pkt 1 i załącznika nr 1 ustawy o transporcie kolejowym nie ogranicza zwolnienia do gruntów określonego rodzaju, to należy przyjąć, iż okoliczność ta jest dla określenia zakresu tego zwolnienia obojętna.

Reasumując, należy stwierdzić, że zwolnieniu na gruncie art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l. podlega powierzchnia całej działki ewidencyjnej, nawet jeżeli jest zajęta tylko w części przez infrastrukturę kolejową, bez względu na rodzaj gruntu, jakim jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków.

Na marginesie dodać należy, że w zakresie zwolnienia całości działek ewidencyjnych istnieje ukształtowana już linia orzecznicza sądów administracyjnych. Przykładowo wskazać można wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych o sygnaturach: I SA/Bk 222/18, I SA/Op 2/18, I SA/Sz 1035/17, I SA/Gl 1294/17, I SA/Gl 970/17 i I SA/Op 497/17.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ winien uwzględnić stanowisko Sądu odnośnie wykładni art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.

Wobec stwierdzenia naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w zaskarżonej części na podstawie art. 146 § 1, w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200, w związku z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153).