Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 798/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 373/05 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Gl 373/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalił wniosek B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez nią postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r., Nr [...], w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nie wykazała żadnych z okoliczności uzasadniających taki wniosek, w szczególności zaś nie podała, jaką "znaczną" szkodę poniosłaby w przypadku wykonania tego postanowienia.

B. G. wniosła zażalenie na to postanowienie wskazując, iż ustalenia Organu nadzoru budowlanego, które legły u podstaw wydania przedmiotowego postanowienia, są niezgodne ze stanem faktycznym, a egzekwowanie nałożonej opłaty doprowadzi do "zagrożenia bytu rodziny poprzez pozbawienie jej środków na zaspokajanie jej podstawowych potrzeb życiowych".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Należy jednak zaznaczyć, iż przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to bowiem wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne, czy np. ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 122).

Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy takiego właśnie postanowienia, tj. postanowienia ustalającego wyłącznie wysokość opłaty legalizacyjnej, które w związku z powyższym do wykonania się nie nadaje i tego nie wymaga. Bowiem, przedmiotowe postanowienie nie nakłada na stronę obowiązku uiszczenia wymienionej opłaty, a zatem w przypadku jej nieuiszczenia, opłata ta nie podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji – wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu. Okoliczność taka staję się natomiast podstawą do wydania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, i dopiero wykonanie tej decyzji może zostać wstrzymane.

Stąd Sąd I instancji winien był w pierwszej kolejności rozważyć, czy zaskarżone postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, w ogóle nadaje się do wykonania. Nie mniej jednak zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.