Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 672/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2019 r. M.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr[...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] nakazującą skarżącemu rozebrać obiekt letniskowy na bazie przyczepy kempingowej i wymiarach około 9,72 m x 3,0 m z zadaszeniem o wymiarach około 9,50 m x 5,56 m oraz zbiornikiem na ścieki i studnią wierconą na terenie działki ewid. [...] w miejscowości [...].

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że rozbiórka spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ponadto rozpoczęta przez Gminę [...] procedura zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, który po jego zmianie, mógłby doprowadzić do zmiany decyzji i legalizacji istniejącej na działce zabudowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotem postanowienia o wstrzymanie wykonania jest co do zasady akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (zob. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, publ.: Lex nr 1121276).

Wobec tego należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy do zakresu pojęcia tej samej sprawy, co zaskarżona decyzja i zasługuje na uwzględnienie.

Dalej należy wskazać, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż chodzi tu o niebezpieczeństwo wyrządzenia takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, bowiem wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05, z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 396/10, z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 752/10). W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (zob. postanowienia NSA z 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 29/13; z 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 863/12; z 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12 oraz z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1382/11). Stąd też Sąd, przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu wziął pod uwagę charakter nałożonego obowiązku. Dokonanie rozbiórki obiektu letniskowego przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd wiąże się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Trzeba mieć przy tym na uwadze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o zasadności skargi. Niniejsze postanowienie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.