Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 886/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 83 § 2, art. 180 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198, art. 194 §  w zw. z art. 198, art. 227 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ł. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 9/15 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki werandy z tarasem postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 9/15 wydanym na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwała wnioskodawcę K. Ł., pełnomocnika A. Ł., do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 9/15 w kwocie 100 złotych. Wysokość opłaty ustalono stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193). Jednocześnie wskazano, że jeżeli powyższa opłata nie zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, Przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Zarządzenie odebrała żona pełnomocnika w dniu 17 grudnia 2015 r. (k-164 akt sądowych).

Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k-173), skarżąca działając przez pełnomocnika K. Ł. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. Wniosła o uchylenie zarządzenia w całości. Wskazała, że ma wątpliwości co do prawidłowości rozstrzygnięcia w tej sprawie. Kilkukrotnie wnioskowała o udzielenie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a wobec faktu, że nie jest obecnie w stanie ponieść kosztów, o uiszczenie których wzywa WSA, podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. W myśl art. 194 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia przewodniczącego.

Z akt sprawy wynika, że zarządzenie z dnia 16 grudnia 2015 r. odebrała żona pełnomocnika skarżącej w dniu 17 grudnia 2015 r. (k-164 akt sądowych), a zatem termin siedmiodniowy do wniesienia zażalenia upływał w dniu 24 grudnia 2015 r. Tymczasem zażalenie nadano w placówce pocztowej w dniu 28 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego, k-173). Należy zauważyć, że skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia zażalenia (pismo o doręczeniu odpisu postanowienia, k-163), a pomimo to wniesiono ten środek zaskarżenia po upływie ustawowego terminu do jego złożenia.

Ostatnim dniem terminu na wniesienie zażalenia był w niniejsze sprawie 24 grudnia, a zatem Wigilia. Nie jest to jednak dzień ustawowo wolny od pracy i dlatego nie ma tutaj zastosowania art. 83 § 2 p.p.s.a., w myśl którego jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Trzeba dodać, że chociaż w dniu 24 grudnia zwykle część urzędów i placówek pocztowych ma skrócony czas urzędowania, to są one jednak otwarte. Przy czym jest to fakt powszechnie znany. Nic nie stało zatem na przeszkodzie w dochowaniu terminu do wniesienia zażalenia.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.