Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1182/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 1, art. 4 ust. 1, art. 6c
journal: Dz.U. 2013 poz 1381
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jednolity.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.), Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 roku sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2014 oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1182/14

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] r., którą ustalono W. G. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2014 w kwocie 959,- zł.

Organ odwoławczy przytoczył treść przepisów art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) oraz art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193 , poz. 1287 ze zm.), wskazując, że w przedmiotowej sprawie podstawą do opodatkowania były dane z ewidencji gruntów i budynków przesłane przez Starostwo Powiatowe w S. - Wydział Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami oraz korekta informacji w sprawie podatku od nieruchomości na 2013 r. złożona przez W. G. pismem z dnia 3 lipca 2013 r. w której wskazano, że prawidłowa powierzchnia budynku to 85,51 m2 (i taką powierzchnię budynku przyjął organ ustalając podatek). Z ewidencji gruntów i budynków w obrębie Z. gm. B. wynika, iż zmieniono klasyfikację gruntów w ten sposób, że zmieniono użytki gruntowe na działce o nr. ewidencyjnym 82 położonej we wsi Z. z terenów mieszkaniowych "B-RV" o pow. 0,06 ha, z gruntów ornych "RV" o pow. 0,19 ha i z rowów "W" o pow. 0,01 ha na grunty orne "RV" o pow. 0,13 ha , na rowy "W-RV" o pow. 0,01 ha i inne tereny zabudowane o pow. 0,12 ha (takie dane zgodne z ewidencją gruntów przyjął organ pierwszej instancji ustalając podatek).

Organ odwoławczy podkreślił, iż powierzchnia gruntów i budynków jest bezsporna i nie jest kwestionowana przez stronę. Zarzuty podatnika dotyczą zmiany klasyfikacji gruntu. Podnosi on, że przedmiotowa działka jest gruntem rolnym, nigdy nie miała statusu terenów mieszkaniowych, zawsze posiadała status rolny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż wzrost wysokości naliczonego podatku w 2014 r. wynika ze zmiany klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków, a organy podatkowe, ustalając podatki, nie są uprawnione do dokonywania odmiennych ustaleń, niż te wynikające z ewidencji gruntów. Nie mogą również dokonywać zmian w operacie ewidencyjnym. Skoro z urzędowego rejestru gruntów wynika, że strona odwołująca się jest właścicielem sklasyfikowanej odpowiednimi symbolami działki, to organ podatkowy ma obowiązek uwzględnić te zapisy ustalając podstawę opodatkowania. Podkreślono przy tym, że jeżeli strona kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów, to najpierw musi wystąpić o ich korektę w trybie przewidzianym w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, a następnie, w przypadku uwzględnienia jej zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych w ewidencji może wystąpić o wzruszenie decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązań podatkowych. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpatrując skargę W. G. na decyzję SKO w S. z dnia [...]r utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013 (wyrok WSA w Łodzi z dnia 15 maja 2014 r. o sygn. akt I SA/Łd 1470/13).

Wobec takich ustaleń organ odwoławczy potwierdził w całości prawidłowość organu podatkowego pierwszej instancji w zakresie podstaw ustalenia skarżącemu łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W. G. wniósł o uchylenie powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz wskazanie wszystkich występujących nieprawidłowości i naruszeń obowiązujących przepisów.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, iż kwota podatku została podniesiona o 100% swej wartości, jako skutek naruszeń przepisów przez organy i pomijania okoliczności faktycznych, co w efekcie skutkuje zawyżeniem kwoty podatku. W jej ocenie przeprowadzono fikcyjną zmianę statusu części gruntu - jak twierdzą organy - ze stanu "Tereny mieszkalne B-RV" na "Inne tereny zabudowane Bi'". Przedmiotowy grunt, ani w części ani w całości, nigdy nie był terenem mieszkalnym. Została dokonana nieprawidłowa, z rażącym naruszeniem przepisów, fikcyjna zmiana, a następnie znalazło to swoje odzwierciedlenie w zapisach w ewidencji gruntów. Przedmiotowy grunt zawsze był i nadal jest gruntem rolnym, co ma potwierdzać zawiadomienie Sądu Rejonowego w S. Wydział Ksiąg Wieczystych, Wypis i wyrys z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w S..

Skarżący zarzucił, iż organy nie wskazały dowodów o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, ani nie przedstawiły decyzji, na podstawie której przedmiotowy grunt utracił swój status rolny. Przedmiotowy grunt nadal w swej większej części jest opodatkowany jako grunt rolny. Organy nie przejawiają woli do wyjaśnienia sprawy, usunięcia nieprawidłowości i sprzeczności oraz usunięcia skutków bezprawnych działań organów, co stanowi rażące naruszenie art. 7 i 8 Kpa. W ocenie skarżącego Wójt Gminy, świadomy nieprawidłowości i sprzeczności wskazanych na podstawie jego własnych decyzji administracyjnych, mógł i powinien zwrócić się do organu dokonującego zmian w ewidencji gruntów o odpowiednie wyjaśnienie zaistniałych nieprawidłowości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zarzuty skargi nie są uzasadnione. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa w zakresie dającym podstawy do uwzględnienia skargi, stosownie do treści art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Na wstępie wskazać należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie mogło naruszyć i nie ruszyło wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem w postępowaniu podatkowym nie stosuje się przepisów tej ustawy, ale ustawę z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz.749 ze zm.) i przepisy tej ustawy były podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy B. w decyzji z dnia [...] r. ustalił W. G. łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2014 w kwocie 959,00 zł (podatek rolny od gruntów o pow. 0,1400 ha fiz. w kwocie 0 zł, podatek od nieruchomości od budynków o pow. 85,51 m2 w kwocie 598,57 zł i od gruntów pozostałych o pow. 1200,00 m2 w kwocie 360,00 zł).

Wydanie takiej decyzji jest zgodne z art. 6c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1381), który w ust. 1 stanowi, że osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2; a zgodnie z ust. 2 tego artykułu łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy). Jeżeli gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób, nakaz płatniczy wystawia się na tę osobę.

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 ustawy o podatku rolnym). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym). Z kolei podatkiem od nieruchomości objęte są m.in. grunty oraz budynki lub ich części (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych – Dz.U. z 2014 r., poz. 849). Przez użyte w ustawie określenia: użytki rolne, lasy, nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków (art. 1a ust. 3 ww. ustawy). Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).

Z treści tych przepisu wynika, że ustawodawca odniósł pojęcie użytków rolnych do danych zawartych w operatach ewidencyjnych. Powyższa konstatacja znajduje potwierdzenie w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010, Nr 193, poz. 1287 ze zm.), która w art. 21 stanowi, że podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (por. uchwałę NSA z dnia 17 lipca 2000 r. o sygn. akt FPK 2/2000, ONSA 2001/1/14).

W związku z tym należy przyjąć, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach podatkowych i dane zawarte w tej ewidencji mają decydujące znaczenie dla opodatkowania gruntów rolnych. Organ podatkowy nie ma możliwości przyjęcia za podstawę opodatkowania innych danych, niż te wykazane w ewidencji gruntów i budynków.

Należy także podkreślić, iż z akt sprawy nie wynika aby podatnik skutecznie zakwestionował dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. W aktach sprawy znajduje się kopia zawiadomienia Starostwa Powiatowego w S. Wydział Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami z dnia 29 sierpnia 2012 r. o zmianach ewidencji gruntów w Obrębie Z dla działki należącej do W. J. G..

Wobec tego organy podatkowe zasadnie uznały, że w zakresie ustalenia podatku rolnego i podatku od nieruchomości należało uwzględnić dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w S. Z ewidencji tej jednoznacznie wynika, iż w skład działki pod adresem 101501_2.0017.82 wchodzą grunty orne (RV o pow. uż. 0,1300), rowy (W-RW o pow. uż. 0,0100), inne tereny zabudowane (Bi o pow. uż. 0,1200) oraz budynek. Danych tych nie zmieniają zapisy wcześniejszych decyzji podatkowych oraz wypisy i wyrysy z rejestru gruntów przedstawione przez skarżącego wraz ze złożoną skargą. W ocenianym aktualnie postępowaniu podatkowym dokumenty przedstawione przez stronę skarżącą nie mają znaczenia w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r., gdyż w niniejszej sprawie nie było wątpliwości co do zapisów istniejących w ewidencji gruntów i budynków, a tym samym uzupełnienie dowodów w tym zakresie było niecelowe.

Tym samym Sąd w tym składzie orzekającym w pełni podziela pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., że jeżeli strona kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów, to najpierw musi wystąpić o ich korektę w trybie przewidzianym w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, a następnie, w przypadku uwzględnienia jej zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych w ewidencji może wystąpić o wzruszenie decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązań podatkowych.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

P.C.