Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 391/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków P. Ś. o oraz A. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. Ś. i A. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych powyżej 18% zawartości alkoholu postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Skarżący – P. Ś. i A. Ś., w terminie oraz w prawidłowym trybie złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W skardze skarżący wnieśli m.in. o przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 30 maja 2014 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zawnioskowanym zakresie.

Skarżący niezgadzając się z powyższą odmową w terminie złożyli od niej sprzeciw, przy czym pismo to nie zostało opatrzone żadnym podpisem.

Wobec tego Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego sprzeciwu poprzez złożenie podpisów, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jak wynika z akt wezwania w tym przedmiocie odebrała osobiście A. Ś. dnia 11 lipca 2014 r. (z.p.o. k. 41 i 42 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sprzeciw należało odrzucić.

Zgodnie z art. 259 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. na postanowienie referendarza sądowego, którego przedmiotem jest przyznanie lub odmowa prawa pomocy, stronie służy prawo wniesienia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, przy czym sprzeciw taki wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione - sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Za braki formalne pisma uznaje się m.in. nie wypełnienie ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z takich wymagań jest określony w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obowiązek podpisania pisma przez stronę. W przypadku natomiast, gdy pismo procesowe (sprzeciw) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wymienionego warunku formalnego, to na zasadzie art. 259 § 2 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zważyć przeto należy, iż ów termin siedmiu dni jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.

W rozpatrywanej sprawie wezwania do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie zostały doręczone dnia 11 lipca 2014 r. i jak wynika z akt sprawy do tej chwili nie zostały one wykonane. Warto przy tym wskazać, że siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności – podpisania sprzeciwu, upłynął w dniu 18 lipca 2014 r.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżący nie usunęli braku formalnego sprzeciwu i dlatego podlega on odrzuceniu. Stąd działając na zasadzie art. 259 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.