Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 166/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 35, art.36
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par.1 w zw. z art. 286 par.1, art. 149 par. 1a, art. 154 par. 6 w zw. z art. 149 par.2, art. 200, art. 205 par.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2017 roku sprawy ze skargi S. M. i U. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie odprowadzenia wód opadowych 1) zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia sprawy odprowadzenia wód opadowych z posesji położonej w B. przy ulicy A w terminie 30 dni od daty zwrotu akt organowi; 2) stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w kwocie 9000 (dziewięć tysięcy) złotych; 4) przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżących S. M. i U. Z. sumy pieniężne w kwotach po 2000 (dwa tysiące) złotych dla każdego ze skarżących; 5) zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. solidarnie na rzecz skarżących S. M. i U. Z. kwotę 196,95 (sto dziewięćdziesiąt sześć i 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 czerwca 2017r. S. M. i U. Z. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postępowania administracyjnego, wszczętego zawiadomieniem organu z dnia [...] w przedmiocie odprowadzenia wód opadowych z posesji położonej przy ul A 2 w B.

Wobec powyższego skarżący wnieśli o: zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu administracyjnego; stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", z uwzględnieniem dziewięcioletniego okresu bezczynności i przewlekłości; przyznanie w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a. od organu na rzecz skarżących sum pieniężnych w kwotach po 10.000zł; zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego.

W motywach skargi wskazano, że zawiadomieniem z dnia [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zawiadomił skarżących, jako właścicieli nieruchomości położonej w B. przy ul. A 2, o wszczęciu postępowania dotyczącego odprowadzenia wód opadowych z posesji skarżących. Jednocześnie organ wyznaczył oględziny na dzień 2 września 2008r. Postanowieniem z dnia [...]. [...] organ nałożył na skarżących obowiązek sporządzenia opinii technicznej obejmującej prawidłowość wykonania utwardzenia terenu działki nr 643 wraz z częścią wykonaną na działce nr 268/6. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ nałożył na skarżących obowiązek wpłacenia zaliczki na opinię techniczną. Wyrokiem z dnia 21 lipca 2009r. sygn. akt II SA/Łd 60/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił powyższe postanowienia. Następnie postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ powiatowy uchylił własne postanowienie z dnia [...] nr [...] co stanowi – jak podkreślili skarżący – ostatnią czynność organu powiatowego w tej sprawie. Podkreślono, że przez dziewięć kolejnych lat organ powiatowy nie podjął w tej sprawie żadnej czynności.

W dniu 16 czerwca 2017r. skarżący wnieśli w trybie art.37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.a.", zażalenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, zaś w dniu 19 czerwca 2017r. wnieśli niniejszą skargę.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek M. Ł. z dnia 11 lipca 2008r. Pismem z dnia [...], znak: [...] organ szczebla powiatowego zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego. W związku z koniecznością przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu 2 września 2008r. oględziny ww. obiektu budowlanego. Oględziny przedmiotu postępowania pozwoliły ustalić, że z uwagi na ukształtowanie terenu oraz ogrodzenia wody opadowe od osiedla A tj. z rejonu bloku nr [...] spływają do ul. A. Na wysokości posesji przy ul. A 2 wykonano furtkę i fragment chodnika przerywając biegnące korytko odwadniające. Inwestorem robót był S. M., który potwierdził, że roboty wykonał w lipcu 2008r. Wnioskodawca postępowania M. Ł. podtrzymywał, że w wyniku przerwania rowku opadowego zalewana jest jego posesja. Obecny w trakcie kontroli przedstawiciel Urzędu Miasta B. potwierdził, iż wykonany zakres robót stanowi przeszkodę w odprowadzeniu wód opadowych. W dniu kontroli sporządzono stosowny protokół uwzględniając wniosek S. M. dotyczący wykonania ekspertyzy w zakresie spływu wód opadowych w kierunku budynku M. Ł. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] organ nałożył na S. M. i U. Z., właścicieli nieruchomości przy ul. A 2 (działka nr 643), obowiązek sporządzenia opinii technicznej w terminie do dnia 24 listopada 2008r. obejmującej prawidłowość wykonania utwardzenia terenu przedmiotowej działki wraz z częścią wykonaną na działce nr 268/6. Opinia techniczna wykonana przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane powinna zawierać w szczególności:

- inwentaryzację geodezyjną wykonanego utwardzenia,

- opinię o prawidłowości odprowadzania wód opadowych z terenu działki,

- opinię o wpływie wykonanych robót budowlanych na odprowadzenie wód opadowych z działki nr 268/6 z uwzględnieniem zabudowy działki nr 340/24 oraz zgodność przedmiotowych robót z przepisami o zagospodarowaniu terenu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...], znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia S. M. na postanowienie organu szczebla powiatowego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w części nałożonego obowiązku dotyczącego sporządzenia opinii technicznej i jednocześnie uchylił termin przedłożenia dokumentów wyznaczając nowy termin na dzień 23 grudnia 2008r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...], znak: [...] organ nałożył na S. M. i U. Z. obowiązek wniesienia zaliczki w kwocie 1500,00 zł tytułem kosztów opracowania powyższej opinii. W toku dalszych czynności [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniami nr [...] z dnia [...]. oraz postanowieniem nr [...] z dnia [...]. stwierdził niedopuszczalność zażalenia S. M. i U. Z. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...], znak: [...]. W dniu [...] organ I instancji wystawił tytuł wykonawczy Nr [...]. Pismem z dnia 8 maja 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w B. z wnioskiem o wszczęcie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych Nr [...] i Nr [...] z dnia [...]. Natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...]. wydał postanowienie znak: [...] uchylające zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji. Uzasadniając niniejsze postanowienie organ zaznaczył, iż postanowienie nr [...] z dnia [...], Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., znak [...] wydane na podstawie art. 262 § 2 K.p.a., jest ostateczne, w związku z czym nie przysługuje na nie zażalenie i nie mają do niego zastosowania przepisy art. 156 – 159 w związku z art. 126 K.p.a.

Dalej organ wskazał, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., z uwagi na treść orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2009r. sygn. akt II SA/Łd 60/09 – uchylił własne postanowienie nr [...] z dnia [...], a następnie pismem z dnia 5 października 2009r. organ wystąpił do Urzędu Skarbowego w B. z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do S. M. i U. Z.. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. umorzył postępowanie egzekucyjne w stosunku do U. Z. i S. M.

Mając na uwadze powyższe ustalenia decyzją nr [...] z dnia [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu żądania S. M. odmówił wznowienia postępowania w sprawie postanowienia nr [...] z dnia [...], którym nałożył na S. M. i U. Z. obowiązek wniesienia zaliczki w kwocie 1500,00zł tytułem kosztów opracowania opinii technicznej obejmującej prawidłowość wykonania utwardzenia terenu działki nr 268/6 obr. [...] w B. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...], po rozpatrzeniu wniosku U. Z. w sprawie dotyczącej wykonania utwardzenia terenu działki nr 643 w B. wraz z częścią wykonaną na działce nr 268/6, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia nr [...] z dnia [...].

Dalej organ wskazał, iż zawiadomieniem z dnia 17 marca 2009r. wszczęto postępowanie w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych obejmujących utwardzenie terenu części działki nr 643 położonej B. przy ul. A 2 oraz fragmentu działki nr 268/6, która stanowi ogólnodostępny chodnik będący własnością Miasta B.. Przedmiot niniejszego postępowania dotyczył wykonania fragmentu chodnika z kostki betonowej. Roboty te wykonano w lipcu 2008r. przez właściciela ww. posesji S. M. w sytuacji gdy wg. zgłoszenia robót budowlanych z dnia 21 stycznia 2008r. zakres robót obejmował zastąpienie istniejącego utwardzenia betonowego kostką betonową, a w części wykonanie nowego utwardzenia.

Dalej wskazano, iż przy piśmie z dnia 28 czerwca 2017r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał kserokopię zażaleń S. M. i U. Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. celem odniesienia się do ich treści.

W końcowej części odpowiedzi na skargę wskazano, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu [...] wydał decyzję nr [...], znak: [...] umarzając postępowanie administracyjne w sprawie odprowadzenia wód opadowych z posesji położonej w B. przy ul. A 6c., zaś pismem z dnia 12 lipca 2017r. udzielił organowi wyższej instancji wyjaśnień w sprawie zażaleń S. M. i U. Z. z dnia [...] przekazując kserokopie akt prowadzonego postępowania

Na rozprawie przed tutejszym Sądem skarżący poparli skargę wskazując, iż ww. decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] nie dotyczy przedmiotu niniejszej sprawy bowiem organ umorzył postępowanie w sprawie odprowadzania wód opadowych z posesji położonej w B. przy ul. A 6c, zaś przedmiotowe postępowanie dotyczy odprowadzania wód opadowych z posesji położonej w B. przy ul. A 2, której skarżący są właścicielami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r. poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada, czy działania podejmowane przez organ administracji publicznej są zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a. Zatem skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1 – 3); w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz w sprawach, w których są wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a).

Zaznaczyć trzeba również, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania lub bezczynność organu przed wniesieniem skargi do sądu niezbędne jest złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia w trybie art. 37 K.p.a. Przy ocenie dopuszczalności skargi nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia. Z akt sprawy wynika, że skarżący pismami z dnia 16 czerwca 2017r. złożyli do organu wyższego stopnia zażalenie na bezczynność i przewlekle prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.

W dalszej kolejności wskazać trzeba, iż organy administracji zobowiązane są do przestrzegania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a w szczególności powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 K.p.a.). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 K.p.a.).

Następnie wyjaśnić trzeba, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu czy czynności (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2014r. sygn. akt II SAB/Wa 562/14; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2015r. sygn. akt II SAB/Łd 29/15; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2014r. sygn. akt II SAB/Po 123/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Zasadniczym celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu niepodejmującego działań przewidzianych przez prawo do podjęcia tychże działań, tj. wydania w określonym terminie i w określonej formie aktu, dokonania czynności bądź stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Jednocześnie wyjaśnić należy, że dla stwierdzenia stanu bezczynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt lub czynność nie zostały podjęte, w tym również kwestia zawinienia organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lipca 2011r. sygn. akt I SAB/Wa 123/11; wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 marca 2015r. sygn. akt I SAB/Wa 695/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16 lipca 2014r. sygn. akt II SAB/Po 38/14; wyrok WSA w Opolu z dnia 29 stycznia 2015r. sygn. akt II SAB/Op 86/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Z kolei z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia w sytuacji prowadzenia sprawy w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (vide: J.P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2012, str. 44; J.Drachal, J.Jagielski, R.Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego. Warszawa 2011, str. 70 – 71), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (vide J.Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod red. B.Adamiak, J.Borkowskiego, Warszawa 2012, str. 239). Pojęcie przewlekłość postępowania obejmuje zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ przekracza rozsądne granice i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy.

Dokonując analizy okoliczności niniejszej sprawy, z uwzględnieniem powyższych uwag, wypada stwierdzić, iż w chwili wniesienia niniejszej skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pozostawał w bezczynności, jak również przewlekle prowadził postępowanie w przedmiocie, który określa jako "odprowadzanie wód opadowych" z określonej nieruchomości. Jakkolwiek budzi wątpliwości trafność samego określenia przedmiotu sprawy na gruncie regulacji ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016r. poz. 290 ze zm.), zwłaszcza w kontekście brzmienia art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 poz. 1121 ze zm.) i postępowania prowadzonego w zakresie zmiany ukształtowania terenu, którego skutkiem jest zalewanie wodami opadowymi, to jednak wypada jasno stwierdzić, iż możliwe jest prowadzenie postępowania przez organy nadzoru budowlanego w reakcji na wykonanie robót budowlanych w sposób samowolny bądź też wykonanych w sposób sprzeczny z zatwierdzonym projektem lub z przepisami, w tym z normami techniczno – budowlanymi, jeżeli ich skutkiem będzie zalewanie wodą określonej działki lub terenu.

Ponadto wypada zgodzić się ze skarżącymi, iż stan bezczynności organu nadzoru budowlanego trwa także w momencie wyrokowania w niniejszej sprawie, bowiem rozstrzygnięcie podjęte ww. decyzją z dnia [...] nie odnosi się do przedmiotu postępowania, w którym wszczęte i prowadzone było postępowanie, zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania doręczonym skarżącym w sierpniu 2008r. Z zawiadomienia tego jasno wynika, iż w stosunku do skarżących wszczęte zostało postępowanie "dotyczące odprowadzania wód opadowych z posesji położonej w B. przy ul. A 2", a tym samym rozstrzygnięcie decyzją z dnia [...] kwestii "odprowadzania wód opadowych z posesji położonej w B. przy ul. A 6c" pozostaje poza zakresem sprawy, w której wszczęto postępowanie zawiadomieniem z dnia 31 lipca 2008r. i w którym to zakresie organy obu instancji prowadziły postępowanie w latach 2008 – 2009. Z tego względu konieczne było zobowiązanie organu do wydania aktu załatwiającego sprawę w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organowi (art. 149 § 1 w zw. z art. 286 § 1 P.p.s.a.).

Należy jednocześnie zauważyć, że Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania stwierdza, czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, iż rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, iż dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Owo przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione racjonalnego uzasadnienia (vide: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 maja 2016r. sygn. akt II SAB/Ol 31/16; wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 października 2015r. sygn. akt II SAB/Łd 137/15; wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015r. sygn. akt II OSK 652/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miało charakter rażącego naruszenia prawa. Stwierdzić należy przede wszystkim oczywiste naruszenie terminów załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, bowiem – jak już wcześniej wskazano – postępowanie toczy się od 2008r. i do chwili obecnej nie zostało zakończone. Powyższe uzasadnia konkluzję, że organ w sposób rażący przekroczył wszelkie terminy załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, naruszając tym samym rozsądne granice czasowe rozpatrywania sprawy. Należy również zwrócić uwagę, że w toku postępowania występowały wieloletnie przerwy, w czasie których organ nie podejmował żadnych czynności celem wyjaśnienia sprawy, a w istocie od 2009r. do 2017r. zaniechał jej rozpoznania nie przeprowadzając żadnej czynności w sprawie, nadto nie wywiązywał się z obowiązku powiadamiania stron o każdym przypadku opóźnienia w postępowaniu, stosownie do art. 36 § 1 K.p.a. Powyższe uzasadnia wniosek, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, stosownie do art. 149 § 1a P.p.s.a.

Na podstawie art. 154 § 6 w zw. z art. 149 § 2 P.p.s.a. wymierzono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 9.000,00zł oraz przyznano skarżącym sumy pieniężne w kwotach po 2.000,00zł dla każdego ze skarżących, nie znajdując przy tym podstaw do uwzględnienia żądania przyznania sum pieniężnych w większym rozmiarze. W ocenie Sądu wysokość orzeczonej grzywny jest odpowiednia do stopnia uchybień organu w przedmiotowej sprawie i wystarczająca w zdyscyplinowaniu do podjęcia działań skutkujących ostatecznym załatwieniem niniejszej sprawy, jak również będzie przeciwdziałać opieszałemu prowadzeniu kolejnych spraw. Jednocześnie kwota sum pieniężnych stanowi zadośćuczynienie adekwatne do czasu trwania postępowania.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a.

M.K