Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 685/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 i art. 258 par 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 17 lipca 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek oraz odroczenia terminu płatności należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego


UZASADNIENIE

M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia odsetek w całości oraz odmawiającą odroczenia terminu płatności należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, na rzecz córki skarżącego. Jednocześnie skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika procesowego. Do skargi dołączył kopię decyzji ZUS z dnia [...] r. odmawiającą przyznania renty, zaświadczenie Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia [...] r. z którego wynika, że skarżący przebywa w tej jednostce, gdzie nie jest zatrudniony odpłatnie. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący sprecyzował, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o sytuacji rodzinnej, majątkowej o dochodach podał, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym (poza [...] córką), nie ma żadnego majątku ani oszczędności. Posiada natomiast zadłużenie alimentacyjne oraz inne zobowiązania. Z akt sprawy wynika, że zadłużenie alimentacyjne wnioskodawcy na dzień [...] r. wynosiło [...] zł.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 tej ustawy). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 czerwca 2017 r. wynika, że w niniejszej sprawie skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych. W tej sytuacji wniosek o ustanowienie radcy prawnego należało rozważyć w kontekście spełnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Skarżący ma [...] lat, od [...] r. jest osobą pozbawioną wolności, nie ma żadnego majątku, nie pracuje i nie otrzymuje środków pieniężnych. Jest natomiast zobowiązany do płacenia alimentów na córkę w kwocie po [...] zł miesięcznie, jednak nie wywiązuje się z tego obowiązku. W okresie od [...] r. jest też osobą częściowo niezdolną do pracy. W tej sytuacji należało uznać, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie zainicjowanej jego skargą. W szczególności nie jest w stanie ustanowić radcy prawnego, korzystając z własnych zasobów i możliwości. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 i art. 258 § 1 pkt 7 powołanej wyżej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.