Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 522/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 42 poz 274
law: Ustawa z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych - tekst jednolity.
article: art. 17 ust. 1 pkt 34
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 212 poz 2075
law: Rozporządzenie MInistra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z  urzędu
article: art. 146 par. 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 200, art. 205 par. 2, par. 3 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 roku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w P. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 522/11

UZASADNIENIE

W dniu [...] r. A Polska Spółka z o.o. w P. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia wydatków na budowę i wyposażenie:

- Centrum Szkolenia Zawodowego (Centrum Szkoleniowego) do kosztów kwalifikowanych,

- przyzakładowej stołówki pracowniczej (Stołówki) do kosztów kwalifikowanych.

We wniosku przedstawiano następujący stan faktyczny.

Spółka działa w Polsce od 2000 r. głównie w branży produkcji i obróbki wyrobów metalowych dla przemysłu elektromaszynowego oraz motoryzacyjnego. Spółka działa na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE) na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej z dnia [...] r. (dalej: Zezwolenie).

Zezwolenie zostało Spółce udzielone na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w ramach wskazanych w tym Zezwoleniu pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zezwolenie zostało udzielone do dnia [...]r.

Na mocy Zezwolenia ustalono następujące warunki prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej na terenie SSE:

• poniesienie na terenie SSE wydatków inwestycyjnych, rozumianych zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 215, poz. 2183 ze zm.) - co najmniej 196.161.890,00 zł nie później niż do dnia 31 grudnia 2011 r., z czego kwotę 101.815.490,00 zł do dnia 31 grudnia 2006 r. oraz dodatkowo kwotę 94.346.400,00 zł do dnia 31 grudnia 2011 r.,

• zatrudnienie na terenie strefy: co najmniej 300 osób po dniu uzyskania Zezwolenia w terminie do dnia [...]r., z czego co najmniej 30 osób do dnia 31 grudnia 2006 r. i utrzymanie tego zatrudnienia do dnia [...]r. oraz dodatkowo co najmniej 270 osób do dnia [...]r. i utrzymanie zatrudnienia 300 osób do dnia [...]r.

Zgodnie z biznesplanem stanowiącym załącznik do oferty inwestycyjnej złożonej przez Spółkę w procesie ubiegania się o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, Spółka kontynuuje rozbudowę zakładu produkcyjnego obejmującą zarówno wybudowanie hal produkcyjnych wraz z niezbędną infrastrukturą, nabycie wyspecjalizowanych maszyn i urządzeń produkcyjnych oraz uzupełniających środków trwałych. Z uwagi na fakt, iż Spółka poniosła już część wydatków inwestycyjnych w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia, Spółka korzysta z przysługującego jej limitu pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu kosztów nowej inwestycji.

W ramach realizacji omawianej inwestycji na terenie SSE, Spółka zamierza dodatkowo ponieść na terenie SSE nakłady, m.in. na budowę hali produkcyjnej w charakterze centrum szkolenia zawodowego dla pracowników Spółki (dalej: Centrum Szkoleniowe) i zakup odpowiedniego wyposażenia oraz budowę przyzakładowej stołówki pracowniczej (dalej: Stołówka) i zakup odpowiedniego wyposażenia.

Powyższe obiekty zlokalizowane będą na terenie SSE w obrębie tych samych działek, na których położony jest zakład produkcyjny Spółki.

Zarówno budynek, w którym będzie prowadzona działalność szkoleniowa, jak i budynek, w którym będzie się mieścić stołówka, pozostają w funkcjonalnym i lokalizacyjnym związku z działalnością prowadzoną przez Spółkę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia.

Utworzone Centrum Szkoleniowe będzie służyć szkoleniu nowo zatrudnionych pracowników Spółki (uczniów), głównie w zakresie procesów produkcyjnych i technologicznych związanych z działalnością operacyjną (produkcyjną) prowadzoną przez Spółkę na terenie SSE oraz praktycznych umiejętności związanych z obsługą specjalistycznych maszyn i urządzeń wykorzystywanych w procesie produkcji prowadzonej przez Spółkę. Centrum Szkoleniowe wyposażone będzie w różnorodne pomoce naukowe i specjalistyczne maszyny niezbędne do opanowania m.in. zawodu technik mechanik w zakresie specjalizacji takich jak: (i) obróbka skrawaniem, (ii) obrabiarki CNC, (iii) mechatronika przemysłowa, na które zapotrzebowanie występuje w działalności prowadzonej przez Spółkę. Jednocześnie, w trakcie trwania okresu szkoleniowego, wynoszącego zasadniczo 2 lata, z uwagi na specyfikę działalności prowadzonej przez Spółkę, wspomniani pracownicy będą wykonywać także półprodukty i wyroby gotowe, które będą mogły być wykorzystywane do produkcji wyrobów gotowych w toku zwykłej działalności produkcyjnej prowadzonej przez Spółkę na terenie SSE, bądź sprzedawane bezpośrednio do nabywców produktów wytwarzanych przez Spółkę.

Spółka nie będzie prowadzić działalności oświatowej ani edukacyjnej w rozumieniu odrębnych przepisów. Jednocześnie Spółka nie będzie osiągać przychodów pozostających w bezpośrednim związku z utworzeniem i późniejszą działalnością Centrum Szkoleniowego.

Dodatkowo Spółka zamierza ponieść wydatki inwestycyjne na wybudowanie na terenie SSE nowoczesnej przyzakładowej stołówki (wraz z niezbędnym wyposażeniem). Wybudowanie stołówki jest niezbędnym elementem inwestycji realizowanej przez Spółkę na terenie SSE, gdyż celem utworzenia takiego obiektu jest zapewnienie między innymi pracownikom Spółki możliwości spożycia posiłku w pracy (przy czym, możliwe będzie również korzystanie ze stołówki przez inne osoby). Przedmiotowy budynek będzie elementem infrastruktury towarzyszącej budynkom wykorzystywanym bezpośrednio do celów produkcyjnych. Powstanie stołówki będzie wiązać się dla Spółki z osiąganiem dodatkowych przychodów, z tytułu sprzedaży posiłków / świadczenia usług gastronomicznych, m.in. na rzecz pracowników, które jednak nie będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkolenia Zawodowego (Centrum Szkoleniowego) na terenie SSE będą mogły zostać zaliczone do kosztów inwestycji (realizowanej w oparciu o Zezwolenie), które kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2. Czy wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na budowę oraz wyposażenie przyzakładowej stołówki pracowniczej (Stołówki) na terenie SSE będą mogły zostać zaliczone do kosztów inwestycji (realizowanej w oparciu o Zezwolenie), które kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Dodano przy tym, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze. Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego został rozpatrzony odrębną interpretacją w dniu [...] r. nr[...] . (sprawa [...]).

Zdaniem wnioskodawcy, biorąc pod uwagę fakt, iż Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie Zezwolenia z dnia 12 października 2005 r. stan faktyczny / zdarzenie przyszłe i pytania Spółki powinny zostać przeanalizowane przez pryzmat przepisów w brzmieniu obowiązującym w dniu uzyskania Zezwolenia przez Spółkę, tj. w szczególności w świetle przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. z 2004 r. Nr 215, poz. 2183 ze zm.).

Zdaniem Spółki, wydatki, które zostaną przez nią poniesione na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkoleniowego, w ramach inwestycji realizowanej na terenie SSE, będą mogły zostać zaliczone do kosztów inwestycji, o których mowa w § 6 ust. 1 ww. Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

Jeżeli więc wydatki inwestycyjne, które zostaną poniesione przez Spółkę na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkoleniowego, będą spełniać warunki wskazane w Rozporządzeniu, będą one mogły, zdaniem Spółki, zostać uznane za koszty kwalifikowane.

Zdaniem Spółki, warunki decydujące o możliwości uznania wydatków inwestycyjnych za koszty kwalifikowane w rozumieniu § 6 Rozporządzenia powinny zostać uznane za spełnione w odniesieniu do wydatków, które zostaną poniesione przez Spółkę w związku z kontynuacją realizacji inwestycji na terenie SSE w ramach Zezwolenia polegającej w szczególności na budowie Centrum Szkoleniowego.

Spółka podkreśliła, iż wybudowanie Centrum Szkoleniowego będzie stanowić dalszą rozbudowę o dodatkowe obiekty już istniejącego zakładu produkcyjnego Spółki zlokalizowanego i funkcjonującego na terenie SSE. Już na etapie planowania zakresu i kształtu inwestycji na terenie SSE, Spółka wskazała, iż jej intencją jest budowa w przyszłości Centrum Szkoleniowego. Mając na uwadze powyższe, planowana rozbudowa zakładu produkcyjnego o Centrum Szkoleniowe powinna być postrzegana jako kontynuacja zamierzeń inwestycyjnych realizowanych przez Spółkę na terenie SSE w związku z uzyskaniem Zezwolenia.

Zdaniem Spółki, szkolenia, które mają być prowadzone w Centrum Szkoleniowym powinny być postrzegane jako powiązane z procesem i technologią wytwarzania przez Spółkę wyrobów na terenie SSE. Wskazano, że istotnym celem funkcjonowania Centrum Szkoleniowego jest pozyskanie wykwalifikowanych kadr (zakłada się, iż co najmniej część osób kształcących się w Centrum Szkoleniowym po zakończeniu okresu szkoleniowego będzie kontynuowało pracę w Spółce).

Spółka podkreśliła, iż Centrum Szkoleniowe jest niezbędne do funkcjonowania zakładu produkcyjnego Spółki, ponieważ dzięki utworzeniu Centrum Szkoleniowego możliwe będzie pozyskanie wysoko wykwalifikowanych pracowników, którzy będą posiadali umiejętność obsługiwania nowoczesnego parku maszynowego Spółki oraz wykorzystywania zaawansowanych technologii produkcji stosowanych przez Spółkę w toku prowadzonej działalności.

Reasumując, zdaniem Spółki, wydatki, które zostaną poniesione przez nią na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkoleniowego na terenie SSE (w okresie obowiązywania Zezwolenia), będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji realizowanej w ramach Zezwolenia, o których mowa w § 6 Rozporządzenia. W związku z powyższym, wydatki te będą mogły zostać uwzględnione przez Spółkę w kalkulacji w wysokości limitu przysługującej jej pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zaskarżoną interpretacją z [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający z upoważnienia Ministra Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki w zakresie zaliczenia wydatków na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkolenia Zawodowego (Centrum Szkoleniowego) do kosztów kwalifikowanych. W zakresie Stołówki wydano odrębną interpretację, będącą przedmiotem rozpoznania w sprawie tutejszego Sądu o sygn. [...].

Powołując się na treść art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.) oraz art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podkreślono, iż prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku ż tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych wskazano, iż wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Zdaniem organu, jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również działalność taka nie będzie podlegała zwolnieniu.

Podkreślono również, iż zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono zatem wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko dochodów uzyskanych z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc z działalności określonej w tym zezwoleniu.

Przytaczając treść § 3 ust. 1 i ust. 4, § 5 ust. 1, § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej. (Dz. U. Nr 215, poz. 2183 ze zm.) podniesiono, iż zezwolenie Spółki na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej nie obejmuje swym zakresem prowadzenia działalności szkoleniowej.

Stwierdzono, iż skoro zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej obejmuje swym zakresem enumeratywnie wymienione rodzaje działalności, z których dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to przepis § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej należy interpretować ściśle. Tym samym, tylko wydatki związane z utworzeniem lub rozbudową przedsiębiorstwa, z rozpoczęciem w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego, zmian wyrobu lub usługi, w tym także zmian w zakresie sposobu świadczenia usług, poniesione w związku z rodzajem działalności będącej przedmiotem zezwolenia, stanowią wydatki kwalifikowane inwestycji określające wysokość pomocy publicznej przysługującej Spółce. Zdaniem organu, nie mogą to być jakiekolwiek wydatki, a tylko te, które spełniają warunki określone w § 6 ww. rozporządzenia, przy czym przesłankę ich poniesienia w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy należy rozumieć jako warunkującą Spółce osiąganie przychodów z działalności gospodarczej objętej zezwoleniem, z której dochód wolny będzie od podatku dochodowego od osób prawnych.

Wskazano, że jeżeli zezwolenie Spółki na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej nie obejmuje swym zakresem danego przedmiotu działalności (w niniejszym przypadku działalności szkoleniowej), to wydatki poczynione na tę działalność nie będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych. Tym samym, wydatki te nie będą mogły zostać uwzględnione przez Spółkę w kalkulacji wysokości limitu przysługującej Jej pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując podniesiono, iż skoro zezwolenie Spółki na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej nie obejmuje swym zakresem działalności szkoleniowej, to wydatki poniesione na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkolenia Zawodowego (Centrum Szkoleniowego) nie kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe stanowisko organu podatkowego skarżąca spółka wezwała Dyrektora Izby Skarbowej w P. do usunięcia naruszenia prawa.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...]r.

Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie przepisów:

• prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w związku z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie [...]specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. z 2004 Nr 215, poz. 2183 ze zm.) poprzez uznanie, iż wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na budowę oraz wyposażenie hali produkcyjnej o charakterze centrum szkolenia zawodowego dla pracowników Spółki na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej nie będą mogły zostać zaliczone do kosztów inwestycji, które kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych,

• prawa procesowego które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania podatników do organów podatkowych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono te same argumenty, które skarżąca Spółka zawarła w swoim stanowisku we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji. Ponadto dodano, że nie znajduje uzasadnienia prawnego stanowisko organu o uzależnieniu możliwości uznania określonych wydatków za koszty kwalifikowane od tego, czy poniesienie tych wydatków warunkuje osiąganie przychodów z działalności gospodarczej objętej Zezwoleniem. Zdaniem skarżącej wśród warunków umożliwiających uznanie kosztów inwestycji za wydatki kwalifikowane nie znajduje się warunek dotyczący powiązania tych wydatków wyłącznie z działalnością wymienioną w zezwoleniu generującą dochody zwolnione od opodatkowania podatkiem dochodowym. W rozporządzeniu nie znajduje uzasadnienia stwierdzenie, że związek danych wydatków z inwestycją należy oceniać w kontekście osiągania przychodów z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, w celu prowadzenia której ponoszone są te wydatki. Poza tym w praktyce, dokonując realizacji nowej inwestycji poprzez zakup lub wytworzenie środków trwałych wykorzystywanych stricte do działalności gospodarczej wskazanej w zezwoleniu, przedsiębiorcy zwykle ponoszą także wydatki na wytworzenie lub zakup środków trwałych stanowiących dodatkowe wyposażenie, obiekty pomocnicze, infrastrukturę towarzyszącą, np. budynki biurowe, sanitariaty dla pracowników, szatnie, parkingi przyzakładowe, regały biurowe, które spełniają funkcje pomocnicze, bez istnienia których działalność inwestora nie mogłaby być prowadzona. Poniesienie takich wydatków jest nieodzowną częścią kompleksowej realizacji inwestycji. Wskazano, że żaden z przepisów nie wyklucza kwalifikacji obiektów pomocniczych zlokalizowanych w ramach zakładu produkcyjnego przedsiębiorcy jako inwestycji, w związku z którymi nie przysługuje pomoc publiczna. W opinii skarżącej wydatki planowane na budowę i wyposażenie Centrum Szkoleniowego, co stanowi rozbudowę zakładu Spółki, będą stanowić koszty kwalifikowane spełniające warunki określone w 6 Rozporządzenia, które powinny zostać uwzględnione przy kalkulacji przysługującego Spółce limitu pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi podnosząc argumentację wyrażana w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.).

W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja narusza przepisy prawa materialnego i procesowego, w stopniu nakazującym uchylenie tej interpretacji.

Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie pozostaje kwestia zaliczenia bądź nie zaliczenia wydatków poniesionych na budowę i wyposażenie Centrum Szkolenia Zawodowego do kosztów kwalifikowanych.

W szczególności chodzi o to, czy wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkolenia Zawodowego (Centrum Szkoleniowego) na terenie specjalnej strefy ekonomicznej będą mogły zostać zaliczone do kosztów inwestycji (realizowanej w oparciu o Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE), które kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy też jak twierdzi organ – wydatki te nie kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną w formie ww. zwolnienia.

W rozpatrywanej sprawie we wniosku Spółka wskazała, że działa na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej z dnia [...] r., które zostało Spółce udzielone na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w ramach wskazanych w tym Zezwoleniu pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Na mocy Zezwolenia ustalono warunki prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej na terenie SSE.

Zgodnie z biznesplanem stanowiącym załącznik do oferty inwestycyjnej złożonej przez Spółkę w procesie ubiegania się o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, Spółka kontynuuje rozbudowę zakładu produkcyjnego obejmującą zarówno wybudowanie hal produkcyjnych wraz z niezbędną infrastrukturą, jak i nabycie wyspecjalizowanych maszyn i urządzeń produkcyjnych oraz uzupełniających środków trwałych. W ramach realizacji omawianej inwestycji na terenie SSE, Spółka zamierza dodatkowo ponieść na terenie SSE nakłady, m.in. na budowę hali produkcyjnej w charakterze Centrum Szkolenia Zawodowego dla pracowników Spółki (dalej: Centrum Szkoleniowe) i zakup odpowiedniego wyposażenia. Powyższy obiekt zlokalizowany będzie na terenie SSE w obrębie tych samych działek, na których położony jest zakład produkcyjny Spółki. Utworzone Centrum Szkoleniowe będzie służyć szkoleniu nowo zatrudnionych pracowników Spółki (uczniów), głównie w zakresie procesów produkcyjnych i technologicznych związanych z działalnością operacyjną (produkcyjną) prowadzoną przez Spółkę na terenie SSE oraz praktycznych umiejętności związanych z obsługą specjalistycznych maszyn i urządzeń wykorzystywanych w procesie produkcji prowadzonej przez Spółkę. Spółka nie będzie prowadzić działalności oświatowej ani edukacyjnej w rozumieniu odrębnych przepisów. Jednocześnie Spółka nie będzie osiągać przychodów pozostających w bezpośrednim związku z utworzeniem i późniejszą działalnością Centrum Szkoleniowego.

Zdaniem Spółki, wydatki, które zostaną przez nią poniesione na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkoleniowego, w ramach inwestycji realizowanej na terenie SSE, będą mogły zostać zaliczone do kosztów inwestycji, o których mowa w § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie łódzkiej strefy ekonomicznej, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

W ocenie Sądu stanowisko Spółki w tym zakresie jest prawidłowe. Jak bowiem stanowi przepis art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, dalej: usse), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku osób prawnych, tak jak ma to miejsce w sprawie skarżącej Spółki, właściwy w tym zakresie jest przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej zwana u.p.d.o.p.), który stanowi, że wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie natomiast z treścią § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. Nr 215, poz. 2183), mającego zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. 54, poz. 654 z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn.zm) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1) kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona, jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych odpowiednio w § 6, 7 i 8, lub

2) tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

O tym, jakie wydatki stanowią koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, czyli koszty, w oparciu o które wyliczana jest wartość zwolnienia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17. ust. 1 pkt, 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, decyduje § 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...]r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, stosownie do którego - za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy na:

1) zakup albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub ich spłatę określoną w umowie leasingu lub innej umowie o podobnym charakterze, z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu, pod warunkiem zaliczenia ich - zgodnie z odrębnymi przepisami - do składników majątku podatnika,

2) rozbudowę lub modernizację istniejących środków trwałych zaliczone do wartości początkowej tych środków trwałych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.

Mając na uwadze wyżej przytoczone przepisy, należy stwierdzić, że wydatki inwestycyjne, aby mogły zostać uznane za kwalifikujące się do objęcia pomocą (dalej również: koszty kwalifikowane) w rozumieniu § 6 ww. Rozporządzenia powinny:

- zostać faktycznie poniesione po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie działalności

gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

- pozostawać w związku z realizacją inwestycji na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

- zostać przeznaczone na cele określone w § 6 ust. 1 Rozporządzenia,

- zostać zaliczone do wartości początkowej środków trwałych zgodnie z regulacjami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jeżeli więc wydatki inwestycyjne, które zostaną poniesione przez Spółkę na budowę oraz wyposażenie Centrum Szkoleniowego będą spełniać powyższe warunki, to zasadnie skarżąca twierdzi, że będą one mogły zostać uznane za koszty kwalifikowane.

Spełnienie powyższych wymogów należy upatrywać w tym, że - jak wynika z przedstawionego we wniosku o indywidualną interpretację stanu faktycznego - budowa Centrum Szkoleniowego dla pracowników odbywa się na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w obrębie terenu produkcyjnego Spółki, stanowi kontynuację procesu inwestycyjnego objętego biznesplanem stanowiącym załącznik do wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, a prowadzenie szkoleń w planowanym Centrum Szkoleniowym ma służyć wyszkoleniu nowozatrudnionych pracowników, a zarazem pozyskaniu wykwalifikowanych kadr do prowadzenia działalności na terenie strefy, co nie może być postrzegane inaczej jak w związku z procesem i technologią wytwarzania przez Spółkę wyrobów na terenie SSE zgodnie z uzyskanym zezwoleniem.

Powyższe względy wskazują, zdaniem Sądu, na powiązanie planowanej inwestycji w postaci budowy i wyposażenia Centrum Szkolenia z procesem wytwarzania przez Spółkę na terenie strefy wyrobów w ramach działalności objętej zezwoleniem, o którym mowa wyżej. Z wniosku Spółki jasno wynika, że centrum szkoleniowe ma służyć wyszkoleniu nowozatrudnionych pracowników Spółki, a nie szkoleniu osób z zewnątrz. Ma ono służyć pozyskaniu wykwalifikowanej kadry do świadczenia pracy w skarżącej Spółce w ramach działalności objętej zezwoleniem na działalność w SSE. W takiej sytuacji stanowisko organu sugerującego, że skarżąca będzie w planowanym centrum prowadzić usługowo działalność szkoleniową wydaje się nieuprawnione i nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o interpretację. Prowadzenie działalności szkoleniowej należałoby bowiem rozumieć jako usługę szkolenia pracowniczego dla podmiotów z zewnątrz, a nie dla swoich potrzeb w postaci pozyskania wykwalifikowanych pracowników do pracy na terenie SSE w ramach działalności objętej zezwoleniem na prowadzenie działalności w strefie, jak wynika z wniosku o udzielenie interpretacji. Gdyby chodziło o szkolenie osób z zewnątrz, to w tym zakresie taka działalność jako nie objęta zezwoleniem nie stanowiłaby wydatków kwalifikowanych. Jednakże taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie, nie jest bowiem objęta stanem faktycznym przedstawionym we wniosku o interpretację.

W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż zaskarżona interpretacja nie jest zgodna z prawem, Sąd uchylił ją na podstawie art.146 §1 pkt 1a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Rozpatrując sprawę ponownie organ winien mieć na względzie dokonaną przez Sąd ocenę prawną.

Stosownie do art. 200 w związku z art. 205 § 2, 3 i 4 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów postępowania obejmujących kwotę wpisu sądowego od skargi, wynagrodzenia pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego - Dz.U. Nr 212, poz. 2075 ze zm. ) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

P.Z-C.