Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 617/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1, art. 23
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 6, art. 78, art. 68, art. 91
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Protokolant Referent Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez przedstawiciela bezpośredniego agencję celną "A" działającą w imieniu i na rzecz K. H. w dniu [...] r., nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci tkaniny z włókien ciągłych poliestrowych w ilości [...] mb, według kodu Taric 5407 51 00 00, objętego wcześniej procedurą składu celnego. Do zgłoszenia celnego dołączono kserokopię faktury handlowej, świadectwo pochodzenia, dokumenty przewozowe, zezwolenie, umowę składu celnego, decyzję.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny, towar został zwolniony po zabezpieczeniu kwoty długu celnego.

Wnioskiem z [...] r. pełnomocnik importera zwrócił się o zmianę kodu towaru w polu 33 zgłoszenia celnego na CN 5801 34 00 00, powołując się na opinię rzeczoznawcy z [...] r. oraz na zastosowanie proponowanej klasyfikacji w innej sprawie celnej. Po wezwaniu strony jej pełnomocnik [...] r. dostarczył reprezentatywną próbkę importowanego towaru, która została przez organ celny przekazana do Laboratorium Celnego przy Izbie Celnej w [...], w celu dokonania jej dalszej analizy, a [...] r. laboratorium sporządziło sprawozdanie z badań.

Następnie postanowieniem z [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] powołując się na art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 6 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), regułę nr 1, nr 3b i nr 6 ogólnych reguł interpretacji zharmonizowanego Systemu - załącznik I Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury towarowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i art. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. L 327 z 30.10.2004, str. 1) zmienił dane w zgłoszeniu celnym z [...] r. w polu 33 (Kod towaru) poprzez wskazanie pozycji 547520000.

W uzasadnieniu organ celny wyjaśnił, że mając na uwadze obowiązujące przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego wezwał stronę do przedstawienia reprezentatywnej próbki towaru celem przeprowadzenia jego rewizji. Dostarczona przez stronę próbka towaru, według sprawozdania z badań przeprowadzonych w laboratorium celnym składała się z dwóch warstw przędzy, połączonych przy pomocy kleju, tkanina przeznaczona jest na obicia meblowe. Odnosząc się do opinii przedłożonej przez stronę, organ celny wyjaśnił, że zawiera ona odmienny od wskazanej już opinii laboratorium celnego opis towaru, a także wskazuje, do jakiej pozycji winien być klasyfikowany importowany towar. Ponadto ta opinia nie dotyczy próbki badanej przez laboratorium celne. Następnie organ celny przedstawił argumentacje uzasadniającą zaklasyfikowanie importowanego towaru będącego tkaniną obiciową do pozycji 5407, która obejmuje tkaniny wykonane z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego albo z pojedynczych włókien ciągłych lub pasków objętych pozycją 5405 (...). Pozycja 5407 obejmuje tkaniny meblowe (obiciowe) składające się z warstw równoległych przędz nałożonych jedna na drugą pod kątem ostrym lub prostym, połączonych za pomocą kleju, w których wierzchnia warstwa, nadająca tkaninie zasadniczy charakter, wykonana jest z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego i wykończona na tzw. skórkę brzoskwini. Podpozycja 54075100 obejmuje pozostałe tkaniny zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych niebielonych lub bielonych, a podpozycja CN 54752000 odpowiednio barwione. Na końcu, organ celny pierwszej instancji zwrócił uwagę na to, że skoro badana próbka towaru to tkanina barwiona, koniecznym była zmiana klasyfikacji towaru.

W zażaleniu na to postanowienie K. H. wniósł o jego uchylenie zarzucając nieobiektywność opinii laboratorium celnego, ponadto podniósł zarzuty dotyczące wewnętrznej spójności sprawozdania z badań. W ocenie strony, wadliwość sprawozdania wynika również z tego faktu, iż wskazano tam pozycję CN, do której badany towar winien być klasyfikowany. Ostatecznie K. H. stwierdził, że badana przez laboratorium celne próbka towaru nie dotyczyła przedmiotowego zgłoszenia celnego z [...] r., ponieważ pochodziła z innej partii importowanego towaru.

Zaskarżonym tu postanowieniem z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji powołując się na art. 233 § 1 pkt. 1 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622),, art. 20 ust. 1, 3 lit. a, 6 lit. a, art. 67 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 1, art. 2, art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 256 z dnia 7 września 1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 2 tom 2 str. 382), art. 1 i art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 327 z 30 października 2004 r.).

W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało wydane na podstawie art. 23 ust. 4 Prawa celnego. Natomiast Nomenklatura Scalona ustanowiona na mocy art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej (...) została zawarta w załączniku I do tego rozporządzenia. Komisja przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz z odpowiadającymi autonomicznymi i umownymi stawkami celnymi Wspólnotowej Taryfy Celnej, wynikającą ze środków przyjętych przez Radę lub przez Komisję. Jednocześnie na mocy art. 2 wskazanego rozporządzenia, Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich -Taric, która została oparta na Nomenklaturze Scalonej.

Klasyfikacja towarów podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem dla każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej. Ustalając prawidłowy kod, w pierwszej kolejności należy się kierować Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1810/2004.

W przedmiotowej sprawie spór dotyczy klasyfikacji taryfowej tkaniny poliestrowej zakupionej od chińskiego eksportera według faktury nr [...] z dnia [...] r., wprowadzonej przedtem do składu celnego, towaru dopuszczonego do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego z [...] r. Wnosząc o zmianę kodu strona wskazała kod CN 5801340000 obejmujący: Tkaniny niestrzyżone z osnową runową z włókien chemicznych z pozycji 5801: Tkaniny z okrywą włókienną i szenilowe, inne niż tkaniny objęte pozycją 5802 lub 5806, Dział 58: Tkaniny specjalne; Tkaniny rózgowe; koronki; tkaniny obiciowe; pasmanteria; hafty. Natomiast organ pierwszej instancji jako właściwy kod CN wskazał 5407520000 obejmujący: Barwione pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił dalej, że dla prawidłowej klasyfikacji spornego towaru najistotniejszym było ustalenie komponentów składu tkaniny oraz zastosowanych surowców. Z opisu towaru zawartego w fakturze wynikało, iż jest to tkanina posiada 100% poliestru. Według wyjaśnień strony, że jest to tkanina obiciowa (meblowa).

Z kolei według sprawozdania z badań, sporządzonego [...] r. przez Laboratorium Celne przy Izbie Celnej w [...], badana tkanina jest tkaniną poliestrową dwuwarstwową, barwioną, której warstwy połączone są ze sobą poprzez sklejanie. Warstwę wierzchnią stanowią ciągłe, teksturowane włókna poliestrowe w ilości 98,30% będące częścią użytkową tkaniny. Natomiast warstwę spodnią (w kolorze białym) stanowią włókna o mieszanym składzie (włókna poliestrowe zmieszane z naturalnymi włóknami celulozowymi - bawełna).

Następnie organ odwoławczy przypomniał, że Sekcja XI Nomenklatury Scalonej podzielona jest na dwie części: Działy od 50 do 55 i Działy od 56 do 63, w zależności od materiału włókienniczego, z którego są wykonane wyroby włókiennicze oraz jego składu.

Organ pierwszej instancji zaklasyfikował importowaną tkaninę do Działu 54 Włókna ciągłe chemiczne, natomiast strona wnioskowała o zastosowanie kodu zawartego w Dziale 58 Tkaniny specjalne; tkaniny rózgowe; koronki; tkaniny obiciowe, pasmanteria; hafty.

Zakres pozycji 5801 został szczegółowo zdefiniowany w Notach Wyjaśniających. Importowana tkanina poliestrowa dwuwarstwowa, której warstwy połączone są poprzez sklejanie, nie mieści się w definicji Tkanin włosowych i tkanin szenilowych, innych niż tkaniny objęte pozycją 5802 lub 5806.

To zaś oznacza, że Dział 58 nie może być brany pod uwagę do zaklasyfikowania spornego towaru, z Wyjaśnień wynika ponadto, że klasyfikacji należy poszukiwać w Działach 50 do 55.

Zgodnie z Uwagą 9 do sekcji XI, tkaniny klasyfikowane o działów od 50 do 55 obejmują również tkaniny składające się z warstw równoległych przędz nałożonych jedna na drugą pod katem ostrym lub prostym. Warstwy te łączone są na przecięciach przędz za pomocą kleju lub metodą termiczną. Z kolei, według Uwagi 2(A) do tej Sekcji, towary klasyfikowane do Działów od 50 do 55 lub objętych pozycją 5809 lub 5902 oraz stanowiące mieszaninę dwóch lub więcej materiałów włókienniczych należy klasyfikować tak, jakby składały się całkowicie z materiału włókienniczego, którego masa jest większa od masy dowolnego, pojedynczego materiału włókienniczego. Jeżeli masa żadnego materiału włókienniczego nie przeważa masą, wtedy towar jest klasyfikowany tak, jakby całkiem składał się z materiału włókienniczego, który jest objęty ostatnią pozycją w porządku numerycznym, spośród materiałów rozpatrywanych. Z kolei, Uwaga 2 została zinterpretowana w Uwagach Ogólnych do Działu 50 do 55: W przypadku wyrobów (...) składających się z dwóch lub więcej tkanin włókienniczych o różnym składzie i połączonych warstwowo przez zszycie, sklejenie itd. klasyfikację należy przeprowadzić zgodnie z regułą interpretacyjną nr 3, która między innymi stanowi, że do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

Powołując się na te regulacje prawne, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że o zasadniczym charakterze importowanej tkaniny decyduje jej warstwa wierzchnia. Towar winien być zatem klasyfikowany do Działu 54, pozycji 5407, podpozycji 5407 52 00 00, ponieważ wierzchnia warstwa tkaniny była barwiona.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ odwoławczy powołując się na art. 6 ust. 1, art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przypomniał, że skoro o zmianę zadeklarowanej wcześniej klasyfikacji towaru wnosiła strona, to ona winna dostarczyć organom celnym wszelkie dane i dokumenty. Z kolei, organy celne mają obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu uregulowania sytuacji, jeśli z kontroli wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił ponadto, że dostarczona przez stronę próbka towaru została we właściwym trybie przebadana przez właściwe do tego laboratorium celne. Natomiast przedłożona przez stronę opinia prywatna nie mogła decydować o wyniku postępowania, ponieważ nie można stwierdzić, czy badana próbka dotyczyła towaru importowanego dnia [...] r. Również pozostałe zarzuty organ odwoławczy ocenił jako bezzasadne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K. H. wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności ewentualnie stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa, zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego poprzez błędną wykładnię, wadliwe ustalenie stanu faktycznego: art. 120, art. 121, art. 122, art. 165, art. 165a, art. 180 § 1 i 2, art. 187 § 1, art. 190, art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, a także: art. 2, art. 13, art. 20 ust. 6, art. 68, art. 78 ust. 1 i 2, art. 79 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 2, art. 242 ust. 2, art. 248 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do WKC, art. 123 ust. 4, art. 86, art. 89 ust. 1 ustawy Prawo celne, motywów W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż [...] r. biegły sądowy sporządził opinię, która stała się podstawą wniesienia wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej towaru importowanego [...] r., ponadto w innej sprawie celnej doszło do zmiany klasyfikacji na podstawie tej opinii. Następnie wyjaśnił, że próbka towaru dostarczona organowi celnemu w toku postępowania nie pochodziła z towaru importowanego według zgłoszenia celnego z [...] r., lecz pochodziła z dostawy późniejszej. Ponadto, opinia sporządzona przez laboratorium celne jest wadliwa, a jej wnioski końcowe są sprzeczne z opinią sporządzoną przez biegłego sądowego. W ocenie skarżącego, o wadliwości działań polskich organów celnych świadczy również ten fakt, iż według bazy danych Europejskiej Wiążącej Informacji Taryfowej sporny towar jest klasyfikowany do pozycji 5407 93 00. Na końcu skarżący zaprezentował argumentację uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowego w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w

sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom celnym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji należy w punkcie wyjścia przypomnieć, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

Ta regulacja prawna stanowi zatem wprost, że w postępowaniu administracyjnym w sprawach celnych mają odpowiednie zastosowanie przepisy regulujące postępowanie podatkowe, w tym przepisy stanowiące zasady ogólne oraz pozostałe przepisy definiujące poszczególne instytucje tego postępowania. Wskazane w art. 73 ust. 1 Prawa celnego przepisy ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się dopiero po wszczęciu postępowania administracyjnego, które następuje na wniosek strony lub też z urzędu.

Należy tutaj przypomnieć, że szeroko rozumiane postępowanie w sprawach celnych, co do zasady nie jest postępowaniem administracyjnym, ponieważ obowiązuje tutaj zasada samoobliczania należności celnych, które w przywozie są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgłoszenie celne powinno zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany, do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów. Zgłaszający oblicza i wykazuje w zgłoszeniu celnym kwotę należności przywozowych lub należności wywozowych (art. 23 ust. 1 ustawy Prawo celne).

Po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny i po zwolnieniu towarów osoba uprawniona do korzystania z procedury może wystąpić do organów celnych z wnioskiem o wydanie decyzji wymagającej zastosowania przepisów prawa celnego, dostarczając przy tym organom wszelkie dane oraz dokumenty niezbędne do jej podjęcia (art. 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.) - WKC). Do decyzji pisemnych, które są decyzjami odmownymi lub które miałyby konsekwencje niekorzystne dla osób, których dotyczą, organy celne dołączają uzasadnienie oraz wzmiankę o możliwości odwołania (art. 6 ust. 3 WKC).

Po zwolnieniu towarów zgłaszający może również w trybie art. 78 WKC wnioskować o sprostowanie przez organy celne zgłoszenia, jak również organy celne mogą z urzędu zainicjować postępowanie administracyjne w tym trybie.

Zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 WKC, organy celne uprawnione są do kontroli zgłoszenia celnego, a w razie ustalenia naruszenia przepisów procedury celnej, czyli stwierdzenia, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane mają obowiązek podjąć niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

W tej sprawie zgłoszenia celnego dokonał przedstawiciel bezpośredni - agencja celna "A" działająca w imieniu i na rzecz K. H., przedsiębiorcy prowadzącego we własnym imieniu działalność gospodarczą pod nazwą: "B".

W wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym powstał dług celny w przywozie w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, dług celny powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a dłużnikiem został K. H. Należności celne przywozowe zostały pobrane w kwocie prawnie należnej, na podstawie dostarczonych danych, wymaganych do sporządzenia zgłoszenia.

Natomiast postępowanie administracyjne w sprawie długu celnego, który powstał w przywozie w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym zostało skutecznie wszczęte wnioskiem strony [...] r., która z uwagi na swój interes prawny zażądała czynności organu celnego poprzez wydanie decyzji wymagającej zastosowania przepisów prawa celnego (art. 6 ust. WKC). Żądanie strony zawarte we wniosku zakreśliło zatem przedmiot wszczętego postępowania administracyjnego - zostało ono wszczęte w sprawie długu celnego, który powstał [...] r., owo żądanie wskazało również oczekiwany przez stronę sposób rozstrzygnięcia sprawy poprzez zmianę zadeklarowanej wcześniej klasyfikacji towaru na kod CN 5801340000.

Według art. 165 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Należy przyjąć, że samo doręczenie żądania wywołuje automatyczny skutek w postaci wszczęcia postępowania, a więc podmiotem wszczynającym jest strona. Organ podatkowy nie może ani odmówić wszczęcia postępowania (które już się rozpoczęło z dniem złożenia żądania), ani zaniechać jego przeprowadzenia po otrzymaniu żądania (tak A. Huchla: Wszczęcie postępowania podatkowego według ordynacji. Przegląd Podatkowy 1998/11/29).

Żądanie strony w sprawie indywidualnej załatwianej w formie decyzji administracyjnej zostało zatem [...] r. wniesione do właściwego organu administracji celnej, ten organ z mocy prawa był zobowiązany podjąć czynności procesowe postępowania administracyjnego bez konieczności wydawania odrębnego postanowienia w przedmiocie wszczęcia postępowania. W polskim prawie administracyjnym nie istnieje podstawa prawna do wydawania odrębnego orzeczenia w przedmiocie wszczęcia postępowania. Z tego samego powodu organy administracyjne nie posiadają uprawnienia do wydawania orzeczenia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, skoro postępowanie uważa się za wszczęte z chwilą złożenia wniosku (tak w wyroku NSA z 10 maja 1996 r., sygn. SA/Wr 2454/95).

Organ pierwszej instancji po otrzymaniu żądania jest zobowiązany do ustalenia jego treści, w dalszej zaś kolejności - do zbadania czy nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania w trybie art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa ze względu na jego bezprzedmiotowość. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę, przez rozstrzygnięcie, co do istoty. Stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania przez organ może nastąpić jedynie po uprzednim bezspornym ustaleniu, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Odnosząc te spostrzeżenia do rozpoznawanej sprawy należy przypomnieć, że zgodnie z art. 68 WKC, w celu weryfikacji zgłoszeń przyjętych przez organy celne mogą one przeprowadzić: a) kontrolę zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów. W celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu organy celne mogą zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów, b) rewizję towarów z jednoczesnym ewentualnym pobraniem próbek w celu dokonania ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Natomiast według art. 14 WKC, do celów stosowania przepisów prawa celnego każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom celnym, na ich żądanie i w ewentualnie wyznaczonym terminie, wszelkie dokumenty i informacje, w jakiejkolwiek formie, jak również udziela im wszelkiej niezbędnej pomocy.

Istotną regulację prawną zawiera również art. 23 ust. 2, 3 i 4 ustawy Prawo celne, zgodnie z którą jeżeli organ celny stwierdzi, że zgłaszający w zgłoszeniu celnym zadeklarował nieprawidłowe dane, mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego lub zastosowaną procedurę celną, wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikająca z długu z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. W tym przypadku organ celny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania. Za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę przyjęcia zgłoszenia celnego. Po zwolnieniu towaru organ celny może z urzędu lub na wniosek, wydać postanowienie, w którym zmienia nieprawidłowe dane zawarte w zgłoszeniu celnym, inne niż mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego, na postanowienie w sprawie zmiany służy zażalenie.

Reasumując, należy zatem stwierdzić, że przepisy prawa celnego jednoznacznie stanowią o tym, iż zawsze wtedy, kiedy po przyjęciu zgłoszenia celnego i po zwolnieniu towaru pojawią się nowe dane, które powodują, że dane którymi organ celny dysponował w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego stały się nieprawidłowe lub niekompletne, niezbędne jest uregulowanie sytuacji biorąc pod uwagę te nowe dane. Inaczej mówiąc, organy celne nie dysponują tutaj luzem decyzyjnym, a wręcz przeciwnie, obowiązane są podjąć niezbędne działania.

W ocenie strony skarżącej nowymi danymi dotyczącymi zgłoszenia celnego z [...] r. był dokument z [...] r. o nazwie opinia, sporządzony na jej zlecenie przez rzeczoznawcę z zakresu włókiennictwa inż. M. H., który stwierdził, że badana przez niego tkanina winna być klasyfikowana do kodu 5801340000 oraz postanowienie organu celnego z dnia [...] r. dotyczące innego zgłoszenia celnego.

Z kolei, organ celny pierwszej instancji za nowe dane uznał sprawozdanie z badań sporządzone [...] r. przez laboratorium celne przy Izbie Celnej w [...], z którego wynikało, iż badana tkanina jest tkaniną poliestrową dwuwarstwową, której warstwy połączone są ze sobą poprzez sklejanie. Warstwę wierzchnią stanowią ciągłe, teksturowane włókna poliestrowe w ilości 98,30% będące częścią użytkową tkaniny. Natomiast warstwę spodnią (w kolorze białym) stanowią włókna o mieszanym składzie (włókna poliestrowe zmieszane z naturalnymi włóknami celulozowymi - bawełna).

Wskazana tkanina została pobrana od strony jako miarodajna próbka dla towaru importowanego [...] r., a celem jej pobrania było dokonanie dalszej analizy (art. 68 WKC).

Zgodnie z art. 91 ustawy Prawo celne, badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria, akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez instytuty naukowe i badawcze dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań.

W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji zdecydował, że badanie towaru wykona laboratorium celne, czyli jednostka uprawniona ustawowo do wykonania tej czynności, a nie inne akredytowane laboratorium. Omawiany sposób przeprowadzenia dowodu w postępowaniu dotyczącym klasyfikacji taryfowej jest regulacją szczególną wynikającą z przepisów prawa celnego, co oznacza, że nie ma tutaj zastosowania art. 197 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa dotyczący powoływania biegłego przez organ podatkowy.

W świetle wskazanych przepisów, na użytek sprawy celnej żaden inny podmiot, oprócz tych wskazanych w art. 91 Prawa celnego nie może wykonywać badań lub analizy towaru. O tym, który z tych podmiotów wykona owe czynności decyduje organ celny pierwszej instancji, który pobrał próbkę w celu dokonania jej dalszej analizy. Sprawozdanie z badań jest dowodem z dokumentu, który podlega ocenom organu celnego, jak każdy inny dowód przeprowadzony w sprawie, i nie jest przy tym opinią biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej.

Mając na uwadze powyższe, należy zatem stwierdzić, że dowód z dokumentu z [...] r. o nazwie opinia, sporządzony na prywatne zlecenie skarżącego przez rzeczoznawcę z zakresu włókiennictwa inż. M. H. poza toczącym się postępowaniem administracyjnym w sprawie, nie mógł mieć żadnego wpływu na klasyfikację towaru importowanego [...] r. Tym samym, ten dowód nie stanowił nowych danych, o jakich mowa w art. 78 ust. 3 WKC, podobnie jak i nie były nowymi danymi dokumenty dotyczące innego postępowania celnego.

Prawidłowo zatem organ celny pierwszej instancji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi były wyniki analizy próbki importowanego towaru, w trybie art. 23 ust. 4 Prawa celnego wydał postanowienie, którym zmienił nieprawidłowe dane zawarte w zgłoszeniu celnym z dnia [...] r., które nie miały wpływu na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego.

Tym samym, Sąd ocenił jako bezzasadne wszystkie zarzuty podniesione w skardze, które pomijały regulację z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, z której wynika, iż w postępowaniu celnym pierwszeństwo mają przepisy prawa celnego, a wskazane tam przepisy Ordynacji podatkowej stosowane są tylko odpowiednio. Organy celne nie naruszyły przepisów postępowania, które w sprawie miały zastosowanie, jak również nie naruszyły przepisów prawa materialnego.

Organy celne zasadnie zakwestionowały prawidłowość taryfikacji importowanego towaru zgłoszonego do odprawy celnej przez przedstawiciela skarżącego, ponieważ importowany towar będący barwioną jednolicie tkaniną obiciową winien być klasyfikowany do kodu Taric 5407520000.

Te okoliczności bez wątpienia uzasadniały możliwość zakwestionowania przez organ celny klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Dowody zgromadzone w toku tego postępowania zostały poddane ocenie przez organy orzekające, które uznały ostatecznie, że nie było podstaw do zaklasyfikowania spornego towaru do kodu zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym, jak również do kodu wskazanego we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne.

Wobec tego, ocena legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się do kontroli prawidłowości postępowania dowodowego i oceny dowodów dokonanej przez orzekające w sprawie organy celne. Zasadniczego znaczenia nabiera tu, zatem art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, jako formułujący jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów.

Zasadniczym i podstawowym dowodem w tej sprawie było opisywane już sprawozdanie z badań sporządzone przez laboratorium celne, ponieważ dowód ten w istocie przesądza o klasyfikacji importowanego towaru.

Organy celne dokonały prawidłowej oceny tego dowodu nie przekraczając przy tym granic swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z jego elementów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił, dlaczego dowody i okoliczności podnoszone przez skarżącego nie dają podstaw do przyjęcia, że sporny towar powinien być zaklasyfikowany do kodu wskazanego we wniosku. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez skarżącego twierdzeń. Tak, więc Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że materiał dowodowy jest jednoznaczny w swej wymowie. Wynika z niego, że skarżący sprowadził do kraju tkaninę obiciową, którą wadliwie zaklasyfikował do kodu 5407510000 - Pozostałe tkaniny, zawierające 85% ,masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych - Niebielone lub bielone.

Zarzuty postawione organom celnym w skardze nie stanowią w ocenie Sądu o naruszeniu przez te organy wskazanych przepisów prawa. To, że organy celne dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje skarżący nie świadczy jeszcze o dowolnej ocenie dowodów.

Słusznie organ odwoławczy podniósł, że nomenklatura towarowa polega na przyporządkowaniu towaru do odpowiedniego kodu CN stosując Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich, które mają charakter normatywny. Nie są to jedynie wskazówki interpretacyjne, lecz stosowane na gruncie prawa celnego legalne definicje pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzące od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (tak: wyrok SN z 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96).

Argumentacja strony skarżącej zaprezentowana w skardze, dotycząca prawidłowości zaklasyfikowania importowanego towaru do kodu 5801340000 była przedmiotem postępowania prowadzonego przez organy celne, które uznały ją za nietrafną, a do twierdzeń importera odniosły się w uzasadnieniach obu decyzji oraz dodatkowo organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę. Organy celne były również uprawnione do nie uwzględnienia klasyfikacji importowanych towarów zaproponowanych w opinii przedstawionej przez stronę.

Należy zaakcentować, że organy celne dokonały oceny importowanego towaru, opierając się na wynikach badań laboratorium celnego, które jest właściwe w tego typu sprawach. Strona skarżąca kwestionując sposób przeprowadzenia badań, jak również ich wyniki pominęła ten fakt, iż jest to podstawowa jednostka specjalistyczna, w której z woli ustawodawcy odbywa się dalsza analiza pobranych przez organ celny próbek.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy przypomnieć, że każdy importer może zwrócić się do właściwego organu o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji towaru według taryfy celnej. Ta regulacja prawna umożliwia całkowite wykluczenie jednego ze skutków ryzyka handlowego ponoszonego przez importera towaru, polegającego na błędnej klasyfikacji towaru, a co za tym idzie - uiszczeniu należności celnych w zawyżonej lub zaniżonej wysokości.

Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.