Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2117/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: par. 5 ust. 1, par. 8 ust. 1 pkt 5 i ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 393
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w  podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą.
article: art. 49 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 295
law: Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia NSA Dorota Dąbek (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 797/20 w sprawie ze skargi [...] na akt Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego na kierownicze stanowisko w zakładzie opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach; 2. zasądza od [...] na rzecz Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z 2 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 797/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi [...] (dalej: skarżąca): w punkcie 1. uchylił akt Dyrektora Samodzielnego Publicznego ZOZ Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku (dalej: Dyrektor, organ) w przedmiocie stwierdzenia nieważności konkursu na kierownicze stanowisko w zakładzie opieki zdrowotnej; w punkcie 2. zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów sądowych.

Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę wyrokowania następujące ustalenia:

Organ przeprowadził konkurs w trybie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 ze zm.; dalej: u.dz.l.) na stanowisko zastępcy dyrektora ds. pielęgniarstwa i jakości - naczelnej pielęgniarki (tj. osoby innej niż kierownik podmiotu leczniczego). Konkurs rozstrzygnięto [...] października 2020 r., wybierając na to stanowisko skarżącą.

Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych przy SP ZOZ Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku (dalej: Związek Zawodowy) pismem z 5 października 2020 r. zażądał w trybie § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz. U. z 2018 r., poz. 393 ze zm., dalej: rozporządzenie MZ) unieważnienia postępowania konkursowego na podstawie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MZ. W piśmie wskazano m.in., że między dwoma członkami komisji a zwycięską kandydatką występuje zależność służbowa, a ponadto zwyciężczyni konkursu uczestniczyła w pracach innej komisji konkursowej, gdzie członkinie komisji wybierającej skarżącą były kandydatkami do objęcia stanowisk.

Pismem z [...] października 2020r. nr [...] Dyrektor działając na wniosek Komisji Zakładowej Związku Zawodowego stwierdził nieważność konkursu. Organ wskazał, że za zasadny należy uznać zarzut naruszenia § 5 ust. 1 rozporządzenia MZ z uwagi na mogące zachodzić uzasadnione wątpliwości dotyczące braku bezstronności członków Komisji Konkursowej z powodu zachodzącego stosunku podległości.

Pismem z dnia [...] października 2020 r. nr [...] skierowanym do skarżącej Dyrektor poinformował, że po rozpoznaniu wniosku Związku Zawodowego w przedmiocie unieważnienia konkursu na obsadę stanowiska Zastępcy Dyrektora ds. Pielęgniarstwa i Jakości - Naczelnej Pielęgniarki działając na podstawie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MZ stwierdza nieważność postępowania konkursowego.

[...] na akt-decyzję Dyrektora z dnia [...] października 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżąca zarzuciła naruszenie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MZ poprzez jego błędne zastosowanie i unieważnienie postępowania konkursowego w sytuacji, gdy skład komisji konkursowej oraz okoliczność istnienia zależności służbowej członków komisji i skarżącej znany był organowi w dacie wyłaniania członków komisji konkursowej a tym samym nie mogło dojść do ujawnienia przesłanki z § 5 ust. 1 rozporządzenia MZ po zakończeniu postępowania konkursowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych oraz prawnych, który posłużył za podstawę decyzji w zakresie uznania, że w skład komisji konkursowej zostały powołane osoby, które pozostają w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności tych osób. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora z [...] października 2020 r. i zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uzasadniając uchylenie zaskarżonego aktu z [...] października 2020 r., na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że jest on wadliwy i wymyka się spod kontroli sądowej albowiem w jego treści organ w żaden sposób nie podał jakie argumenty i przyczyny spowodowały, iż podjęto rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego. Sąd I instancji wskazał, że w zaskarżonym akcie powołano jedynie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MZ jako podstawę prawną działania Dyrektora. Organ w treści aktu powinien podać stan faktyczny i jego ocenę na tle obowiązujących norm prawnych, jak to uczynił w odpowiedzi na skargę - co Sąd I instancji uznał za spóźnione, gdyż te elementy powinny być zawarte w akcie będącym przedmiotem skargi i kontroli sądowej.

Ponadto Sąd wskazał na znajdujące się w aktach sprawy pismo z [...] października 2020 r., nr [...], którym Dyrektor unieważnił konkurs, przy czym w ocenie Sądu I instancji z akt nie wynika, czy pismo to weszło do obrotu prawnego (brak dowodów jego doręczenia uczestnikom konkursu czy wnioskodawcy). Gdyby takie doręczenie nastąpiło, to zaskarżony akt z [...] października 2020 r. należałoby ocenić jako kolejny w sprawie i niedopuszczalny, jednak na podstawie akt sprawy zdaniem WSA tej okoliczności nie można ustalić.

Dyrektor Samodzielnego Publicznego ZOZ Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku skargą kasacyjną zaskarżył w całości wyrok WSA w Gliwicach, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt. 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 1 § 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137, dalej: p.u.s.a.) w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 74 § 2, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 dalej: k.p.a.) przez błędne przyjęcie, że skarżący nie uzasadnił aktu administracyjnego, podczas gdy w rzeczywistości był uprawniony do odstąpienia od uzasadnienia aktu administracyjnego, gdyż wydał decyzję zgodną z wnioskiem (żądaniem) wnioskodawcy (Związku Zawodowego), a w rzeczywistości akt administracyjny unieważniający konkurs na stanowisko zastępcy dyrektora został wydany w dniu [...] października 2020 r. i został skarżącej doręczony;

b) art. 1 § 1 i 2 w zw. z art. 2 p.u.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., przez uznanie przez Sąd iż pismo znajdujące się w aktach sprawy z dnia [...] października 2020 r., nie jest aktem unieważniającym konkurs podczas gdy akt ten zawierał w swej treści rozstrzygnięcie, przedstawienie stanu faktycznego, uzasadnienie oraz podstawę prawną, a sama skarżąca przed wystosowaniem skargi przed sąd I instancji potwierdziła własnoręcznym podpisem w dniu [...] listopada 2020 r. odebranie kopii dokumentacji całego postępowania konkursowego w tym aktu z dnia [...] października 2020 r. - tym samym bezprzedmiotowe było wysyłanie do skarżącej w odrębnej korespondencji aktu unieważnienia konkursu.

Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym i o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca nie wniosła odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Wnosząc skargę kasacyjną, organ zażądał rozpoznania tego środka odwoławczego na posiedzeniu niejawnym, a strona przeciwna w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej nie zażądała przeprowadzenia rozprawy (art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została uwzględniona, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą i nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich ani w inny sposób korygować.

W skardze kasacyjnej podniesiono wyłącznie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przed odniesieniem się do tych zarzutów należy przypomnieć, że związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten uprawniony jest bowiem jedynie do zbadania, czy postawione w skardze kasacyjnej zarzuty polegające na naruszeniu przez wojewódzki sąd administracyjny konkretnych przepisów prawa materialnego czy też procesowego w rzeczywistości zaistniały. Nie ma on natomiast prawa badania, czy w sprawie wystąpiły inne niż podniesione w skardze kasacyjnej naruszenia prawa, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Zakres kontroli wyznacza zatem sam autor skargi kasacyjnej wskazując, które normy prawa i w jaki sposób zostały naruszone. Dlatego skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym i profesjonalnym środkiem prawnym zaskarżenia wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych, co znalazło swój wyraz również w przymusie adwokacko-radcowskim, tj. obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, lecz także przewidzianym dla niej wymaganiom, tzn. powinna zawierać prócz innych wymogów, m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Koniecznym warunkiem uznania, że strona prawidłowo powołuje się na jedną z podstaw kasacyjnych jest wskazanie, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć to wpływ na wynik sprawy. To na autorze skargi kasacyjnej ciąży zatem obowiązek konkretnego wskazania, które przepisy prawa materialnego zostały przez sąd naruszone zaskarżonym orzeczeniem, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy, czyli treść zaskarżonego orzeczenia.

Powyższe uwagi były konieczne, bowiem sposób sformułowania podniesionych w petitum skargi kasacyjnej zarzutów nie spełnia w pełni wymogów przewidzianych w art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie organ zarzucił w skardze kasacyjnej Sądowi naruszenie art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i w zw. z art. 7, art. 74 § 2, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 4 k.p.a.

Należy zwrócić uwagę, że wskazywany jako naruszony przepis art. 1 § 1 p.u.s.a. określa właściwość sądów administracyjnych przewidując, że sprawują one wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej, w § 2 wskazano natomiast legalność jako kryterium tej kontroli, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy ten wyznaczają zatem jedynie ramy kontroli sądowej, nie określają natomiast zasad postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem te zawarte są w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z kolei wskazane w zarzutach kasacyjnych art. 7, art. 74 § 2, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 4 k.p.a. dotyczą zasad prowadzenia postępowania jurysdykcyjnego czyli postępowania administracyjnego uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego, którego celem jest rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej w drodze decyzji administracyjnej, podczas gdy przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie nie była decyzja administracyjna tylko akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., który nie jest wydawany w sformalizowanej procedurze uregulowanej w k.p.sa. Skarżący kasacyjnie zaś nie wskazał, w czym upatruje naruszenia wymienionych przepisów k.p.a.

Skarga kasacyjna nie spełnia też wymogu wykazania wpływu naruszenia przepisów postępowania na wynik sprawy, czyli na treść zaskarżonego orzeczenia. O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie decyduje zaś każde im uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie przywołanego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego I instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej zobowiązany jest więc wykazać, że gdyby do zarzucanego naruszenia przepisów postępowania nie doszło, wyrok sądu administracyjnego I instancji byłby inny.

W rozpoznawanej sprawie, pomimo wskazanej wadliwości konstrukcyjnej zarzutów kasacyjnych i niepełności ich uzasadnienia, możliwe jednak było dokonanie przez Naczelny Sąd Administracyjny rekonstrukcji i oceny sformułowanych zarzutów, na podstawie treści uzasadnienia tej skargi kasacyjnej, przy uwzględnieniu uchwały pełnego składu tego sądu z 26 października 2009 r. (sygn. akt I OPS 10/09, publ. ONSAiWSA z 2010 r. nr 1 poz. 1), z której wynika, że przy badaniu sensu zarzutów skargi kasacyjnej należy wziąć pod uwagę twierdzenia organu wyrażone w uzasadnieniu środka odwoławczego.

Przeprowadzona przez NSA analiza treści zarzutów sformułowanych w punktach 1 i 2 petitum skargi kasacyjnej oraz skonfrontowanie ich z uzasadnieniem skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że organ – na podstawie tych zarzutów kasacyjnych – w istocie kwestionuje prawidłowość przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji kontroli zaskarżonego aktu, przez co doszło do naruszenia art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., z powodu uznania przez Sąd, że znajdujące się w aktach sprawy pismo z [...] października 2020 r. nie jest aktem unieważniającym konkurs i przez błędne przyjęcie, że akt unieważniający konkurs nie został uzasadniony.

Tak zrekonstruowany zarzut skargi kasacyjnej zdaniem NSA należy uznać za zasadny.

Sąd podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, nie wyjaśnił w sposób przekonujący, w oparciu o akta sprawy którymi dysponował, dlaczego za akt unieważnienia konkursu uznał skierowane do skarżącej pismo z dnia [...] października 2020r. informujące ją o unieważnieniu konkursu, a nie znajdujący się w aktach dokument zatytułowany "Unieważnienie konkursu", opatrzony datą [...] października 2020 r., numer [...] (k. 99 akt adm.), w którym organ wskazując, że działa na wniosek z [...] października 2020 r. Komisji Zakładowej Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych przy Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku oraz wskazując jako podstawę prawną § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MZ, orzekł: "stwierdzam nieważność konkursu przeprowadzonego na stanowisko Zastępcy Dyrektora ds. Pielęgniarstwa i Jakości – Naczelnej Pielęgniarki w SP ZOZ Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku".

Akt ten zawiera uzasadnienie, w którym organ wskazał przyczyny, które jego zdaniem uzasadniały unieważnienie konkursu. Zasadnie zatem skarżący kasacyjnie organ kwestionuje przyjęty w tej sprawie przez Sąd pogląd, stanowiący podstawę do uchylenia przez Sąd I instancji podjętego rozstrzygnięcia organ o unieważnieniu konkursu, że akt ten nie został uzasadniony.

Zgromadzone w aktach sprawy dokumenty dowodzą zatem - zdaniem NSA -zasadności wątpliwości, na które zwrócił uwagę skarżący kasacyjnie organ co do tego, który ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów stanowił unieważnienie konkursu, a zatem czy aktem administracyjnym unieważniającym przedmiotowe postępowanie konkursowe było rzeczywiście pismo z [...] października 2020r. zaadresowane do [...] informujące o stwierdzeniu nieważności postępowania konkursowego, jak przyjął Sąd I instancji, czy też pismo Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku z [...] października 2020 r., zatytułowane "Unieważnienie konkursu", które w swej treści zawiera sformułowanie "Stwierdzam nieważność konkursu", a następnie zawiera uzasadnienie tego rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę ze skargi [...] na akt z [...] października 2020r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powinien dokonać wnikliwej analizy akt sprawy, w tym treści znajdujących się w nim pism organu z [...] października 2020 r. i z [...] października 2020r., i na ich podstawie rozstrzygnąć które z nich według Sądu stanowi akt unieważnienia konkursu i dlaczego Sąd tak przyjmuje. Sąd powinien uzasadnić dlaczego jego zdaniem wskazany przez niego akt jest aktem rozstrzygającym o unieważnieniu konkurs i z jakiego powodu tak przyjmuje. Podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien także wziąć pod uwagę, że akt unieważnienia konkursu nie jest decyzją administracyjną, do której wprost i bezpośrednio mają zastosowanie przepisy k.p.a., w tym przepisy dotyczące wymogów uzasadnienia decyzji i jej doręczenia.

Dopiero wydane w wyniku tak przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonego aktu rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej ze skargi [...] na akt z [...] października 2020r. nie będzie dotknięte wadami prawnymi, które zostały podniesione w rozpoznawanej skardze kasacyjnej. W zależności od wyniku tych ustaleń – Sąd podejmie rozstrzygnięcie dotyczące skargi na akt/pismo z [...] października 2020 r., rozważając czy może ono stanowić przedmiot sądowej kontroli i w jakim zakresie.

Mając powyższe na uwadze, skoro zarzuty skargi kasacyjnej okazały się częściowo zasadne, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.

Orzekając o kosztach Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącej na rzecz organu na podstawie art. 203 pkt 2 i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na kwotę tę składa się uiszczony wpis od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz wynagrodzenie adwokata, który reprezentował organ w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed obiema instancjami, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 240 zł.