Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 211/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2 w zw. z art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia Maria Grabowska po rozpoznaniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Ł. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 211/16 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 7156,62 zł postanawia: 1. uchylić postanowienie własne z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 211/16; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Agencji z [...] r. nr [..] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 7156,62 zł, Ł. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 211/16, Sąd oddalił wniosek skarżącego uznając, że pozbawiony był odpowiedniego uzasadnienia oraz dokumentów uprawdopodabniających zasadność złożonego wniosku.

Na powyższe postanowienie Ł. W. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Kielcach, kwestionując stanowisko Sądu zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Poniósł, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 11 ha. Z gospodarstwa tego otrzymuje przychód w postaci dopłat ze środków unijnych (za rok 2015 - około

12 tyś.). Nakłady na uprawę 11 hektarowego gospodarstwa to około 5 tys. zł rocznie. Skarżący nie posiada własnego, zmechanizowanego sprzętu rolniczego. Dochód

z gospodarstwa to około 8 - 9 tys. zł rocznie. Jest to jego jedyne źródło dochodu. Na utrzymaniu wnioskodawcy jest niepracująca żona, 8 letni syn, cierpiący na wysoką nadpobudliwość, leczony specjalistycznie, dowożony do dość odległej szkoły

w B., przystosowanej do nauczania takich dzieci. Koszt leczenia, opieki

i wysokość nakładów na naukę to około 800 zł miesięcznie. Córka skarżącego ma

5 lat i przebywa z mamą w domu. Ze względu na opiekę nad starszym synem żona nie może podjąć pracy. Skarżącego wspomagają rodzice, u których wraz z całą rodziną mieszka. W ocenie wnioskodawcy wykonanie zaskarżonej decyzji przekracza jego możliwości płatnicze, stanowi zagrożenie dla zapewnienia minimum środków na egzystencję, uniemożliwia dokonanie nakładów oraz stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia oraz prawidłowego rozwoju małoletniego syna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.) zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

Sąd stwierdził, że zażalenie skarżącego złożone na postanowienie

z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 211/16, wobec uzupełnienia

i uprawdopodobnienia argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest oczywiście uzasadnione, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia w ww. trybie. Jednocześnie Sąd stwierdził, że zaistniała potrzeba rozpoznania przedmiotowego wniosku na nowo.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub

w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać.

Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Ł.W. wykazał bowiem i uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Z podanych przez skarżącego informacji wynika, że jedyne źródło utrzymania dla jego czteroosobowej rodziny (małżonkowie i dwoje małoletnich dzieci) stanowi gospodarstwo rolne. Dochód ten to 8 – 9 tys. zł rocznie z gospodarstwa plus dopłaty unijne, w 2015 r. około 12 tys., tj. około 1700 zł miesięcznie Znaczna część uzyskanego dochodu to nakłady na gospodarstwo (około 5 tys. rocznie, tj. około 420 zł miesięcznie) oraz koszty leczenia, opieki i nauki syna (800 zł miesięcznie). Istotne bowiem jest, że syn skarżącego posiada problemy zdrowotne, wymagające specjalistycznego leczenia, co wnioskodawca wykazał przedkładając stosowne dokumenty.

Wyżej opisana sytuacja uzasadnia stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza przedstawionych danych wskazuje, że po uregulowaniu wydatków na leczenie i nakłady na gospodarstwo (około 1200 zł) do dyspozycji rodziny skarżącego (4 osoby) na bieżące, konieczne wydatki związane z życiem codziennym (wyżywienie, ubranie, środki czystości itp.) pozostaje jedynie kwota około 500 zł na miesiąc. O tym, że kwota ta nie pokrywa wymienionych wydatków, świadczy to, że skarżący korzysta z pomocy rodziców, m.in. zamieszkując u nich wraz z rodziną. Jednorazowe uregulowanie kwoty ustalonej w decyzji (7156,62 zł), w ocenie Sądu, mogłoby więc spowodować brak środków na niezbędne, podstawowe potrzeby rodziny, a przede wszystkim leczenie syna.

Wymaga wyjaśnienia, że przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania oraz że "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Szkoda w postaci uszczerbku na zdrowiu nie będzie mogła być zrekompensowana np. przez pozytywny dla skarżącego wynik sprawy i zwrot świadczenia.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.