Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 28/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Dyrektora P. w sprawie nieprzekazania odwołania organowi wyższej instancji postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

"A." Sp. z o.o. w W. (zwana dalej: skarżącą) pismem z ... sierpnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora P. w sprawie ... polegającej na nieprzekazaniu Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jako organowi wyższej decyzji, odwołania z ... kwietnia 2013 r., od decyzji Dyrektora I. z ... kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku na dofinansowanie produkcji [...] dokumentalnego pt. "...".

W swej skardze skarżąca wskazała, że ... kwietnia 2013 r. Dyrektor I. wydał decyzję odmawiającą przyjęcia wniosku na dofinansowanie produkcji [...] dokumentalnego pt. "...".

Skarżąca złożyła w dniu ... kwietnia 2013 r. odwołanie od powyższej decyzji.

Skarżąca pismem z ... czerwca 2013 r. wezwała – w trybie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) – Dyrektora I. do usunięcia naruszenia obowiązku określonego w art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.); dalej: k.p.a. oraz do przesłania odwołania wraz z aktami sprawy Ministrowi w terminie czternastu dni od otrzymania tego pisma. Dyrektor I. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwania do chwili obecnej.

W uzasadnieniu prawnym skarżąca zarzuciła Dyrektorowi I. naruszenie przepisów prawa procesowego w postaci art. 133 i art. 134 k.p.a. Następnie wskazała, że jest uprawniona do wniesienia skargi, ponieważ posiada interes prawny, wynikający z art. 3 ust. 1 w zw. z art. 22 ustawy o kinematografii oraz § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie udzielania przez Polski I. dofinansowania przedsięwzięć z zakresu kinematografii (Dz. U. Nr 219, poz. 1870, z późn. zm.). Interes prawny skarżącej polega na związku pomiędzy konkretnym stanem faktycznym a konkretną normą prawa, na podstawie której w postępowaniu administracyjnym można domagać się konkretyzacji uprawnień lub obowiązków, bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia aktu do stanu zgodnego z prawem. Skarżąca podkreśliła, że spełniła warunki przewidziane w art. 22 ustawy o kinematografii oraz w § 3 i § 4 rozporządzenia, zatem jest uprawniona do ubiegania się o dofinansowanie produkcji [...].

Skarżąca precyzując zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, wskazała, iż polegają one na nieprzekazaniu odwołania z 30 kwietnia 2013 r. od decyzji administracyjnej z 16 kwietnia 2013 r. organowi wyższej instancji. Organ I instancji nie jest bowiem uprawniony do badania dopuszczalności odwołania i zachowania ustawowego terminu do jego wniesienia. Obowiązany jest nadać odwołaniu bieg przez przekazanie organowi odwoławczemu odwołania wraz z aktami sprawy. Właściwy do rozstrzygnięcia o dopuszczalności odwołania jest wyłącznie organ odwoławczy.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o:

zobowiązanie Dyrektora I., w trybie art. 149 p.p.s.a., do przekazania Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego odwołania z ... kwietnia 2013 r. w terminie 7 dni od daty wydania orzeczenia;

wymierzenie Dyrektorowi I. grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 p.p.s.a.;

poinformowanie w trybie art. 155 p.p.s.a., w formie postanowienia, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jako organu zwierzchniego w stosunku do Dyrektora I. o istotnym naruszeniu prawa procesowego;

zasądzenie na podstawie art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Dyrektor I. przy piśmie z ... sierpnia 2013 r. przekazał powyższą skargę wraz z załącznikami i wniósł o jej odrzucenie. Wniosek o odrzucenie uzasadnił tym, że rozstrzygnięcia Polskiego I. w przedmiocie dofinansowania przedsięwzięć z zakresu produkcji [...] nie są decyzjami administracyjnymi w myśl przepisów k.p.a. Do pisma załączono opinię prawną z ... maja 2013 r. sporządzoną przez prof. H. I. w przedmiocie charakteru prawnego przyrzeczenia dofinansowania przez Polski I. przedsięwzięcia z zakresu produkcji [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na bezczynność Dyrektora P. w sprawie nieprzekazania Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jako organowi wyższej decyzji, odwołania skarżącej z ... kwietnia 2013 r., od aktu ("decyzji") Dyrektora I. z ... kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku na dofinansowanie produkcji [...] dokumentalnego pt. "...".

Sąd dokonując kontroli sprawy ze skargi na bezczynność organu w pierwszym rzędzie przeprowadza ocenę dopuszczalności takiej skargi. Oceniając wniesioną skargę na bezczynność Dyrektora Instytutu z tej perspektywy, należy uznać ją za niedopuszczalną, ponieważ pozostaje ona poza zakresem działania sądów administracyjnych. Wskazać należy, że ustawodawca dopuścił możliwość składania skarg na bezczynność jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przy bezczynności w działaniu organu administracji skardze do sądu podlegają tylko wskazane w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a przypadki określone w pkt 1-4a ustawy.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skarżąca w niniejszym postępowaniu domaga się przekazania jej odwołania, organowi wyższej instancji, od aktu ("decyzji") Dyrektora P. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku na dofinansowanie produkcji [...] dokumentalnego pt. "...". Jak szczegółowo wyjaśniono w uzasadnieniu postanowienia tutejszego Sądu z 18 października 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1546/13 skarga na akt ("decyzję") Dyrektora Instytutu jest niedopuszczalna, ponieważ nie podlega właściwości sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.