Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Wr 424/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński (spr) Sędziowie: Sędzia WSA Daria Sachanbińska Asesor sądowy Grażyna Jeżewska Protokolant: sekretarz sądowy Jolanta Hadała po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego 1. Uchyla zaskarżone postanowienie 2. Orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości 3. Zasądza od organu - Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. R. kwotę 10,- (dziesięć) złotych tytułem kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez M. R. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], podjęte na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, którym stwierdzono po stronie skarżącej uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] nr [...], podjętej w przedmiocie jej wymeldowania z miejsca pobytu stałego w N., ul.[...].

W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca odebrała decyzję organu I instancji w dniu 21 grudnia 2001 r., natomiast odwołanie złożyła w dniu 7 stycznia 2002 r., czyli po upływie czternastodniowego terminu z art. 129 KPA.

W skardze M. R. zarzuciła, że przedmiotowej decyzji organu I instancji w ogóle nie doręczono i w związku z tym wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu jej odwołaniu.

Organ wnosił o oddalenie skargi, wskazując, iż w odwołaniu skarżąca nie podnosiła argumentu o nie doręczeniu jej pisma zawierającego decyzję ani nie kwestionowała autentyczności podpisu na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo - administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270). Przepisy tej ustawy mają zastosowanie także w sprawach wniesionych do NSA, a nie zakończonych przed dniem 1 stycznia 2004 r. (art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.).

W świetle powyższych ram kognicji sądu administracyjnego skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Podstawowym obowiązkiem organu przed podjęciem rozstrzygnięcia jest należyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 7 i 77 KPA). Dotyczy to także rozstrzygnięcia opartego na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania stanowi dla strony przeszkodę do merytorycznego rozpoznania wniesionego przez nią odwołania i winno być podejmowane przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności, mogących mieć znaczenie dla zastosowania tego przepisu. W szczególności przedmiotem badania ze strony organu winna być faktyczna data doręczenia decyzji, od której zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 KPA należało liczyć bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania.

W rozpoznawanej sprawie organ poprzestał na stwierdzeniu istnienia w aktach dowodu potwierdzającego doręczenie (zwrotki), natomiast nie wziął pod uwagę, że na dowodzie tym nie zaznaczono komu pismo zostało doręczone, a podpis potwierdzający odbiór pisma jest nieczytelny.

Okoliczności związanych z doręczeniem przedmiotowego pisma nie wyjaśnia notatka służbowa załączona do akt administracyjnych. Notatka ta nie zawiera daty sporządzenia, nie jest przez nikogo podpisana, nie wskazuje stanowiska służbowego osoby wymienionej w niej jako osoba sporządzająca notatkę, a ponadto nie wynika z niej kto i w jaki sposób doręczył decyzję z dnia [...] M. R. lub innej osobie w jej zastępstwie.

Na konieczność zachowania szczególnej wnikliwości dowodowej przed podjęciem zaskarżonego postanowienia powinien wskazywać organowi fakt, że wszystkie pisma w sprawie skarżąca podpisywała czytelnym podpisem, natomiast na zwrotce z dnia 21 grudnia 2001 r. figuruje podpis nieczytelny.

Nie wyjaśnienie powyższych okoliczności powoduje, że zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne, a prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia dalszego postępowania dowodowego we wskazanym wyżej zakresie.

W takich okolicznościach przyjmując, że do wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej doszło z takim naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 200 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym.