Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1868/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 stycznia 2014 r. wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji A. S.A. z siedzibą w Z. w sprawie ze skargi A. S.A z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie: nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2013 r. A. S.A z siedzibą w Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymującą w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W skardze tej strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazuje, że zasadny jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która nakłada na nią obowiązek uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 5.000,00 zł, brak jest bowiem podstaw do jej nałożenia, a kara w swej istocie jest w tym przypadku wysoka i niezasadna.

Sąd zarządzeniem z dnia 19 lipca 2013 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca nie nadesłał w terminie stosownych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Przystępując do rozpoznania wniosku podkreślić należy, iż warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności, uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo

zgłoszenie wniosku lub też powtórzenie treści ww. przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd.

Należy również wyjaśnić, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania, mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżąca –, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W treści skargi umieściła jedynie stwierdzenie zasadny jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która nakłada na nią obowiązek uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 5.000,00 zł, brak jest bowiem podstaw do jej nałożenia, a kara w swej istocie jest w tym przypadku wysoka i niezasadna.

. Wobec tego brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku, gdyż Sąd nie jest w stanie zbadać, czy w niniejszym przypadku zaistniały przesłanki warunkujące zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji.

Sąd rozpoznając ww. wniosek w pełni podzielił stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2012 r. (sygn. akt IIGZ 455/12), w którym wskazano, że: "Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności wydawane jest wyjątkowo, na wniosek skarżącego i nie stosuje się w odniesieniu do niego treści art. 49 p.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, przewodniczący nie ma obowiązku wzywania strony do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy. Sąd w tej kwestii nie jest także zobligowany do dokonywania jakichkolwiek ustaleń z urzędu".

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.