Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1076/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 152
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lutego 2016 r. sprawy ze skargi R W na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na rozbiórkę oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] marca 2015 r., znak: [..., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia R W - utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...z [... lipca 2014 r., znak: [...] odmawiające, we wznowionym na wniosek R W postępowaniu, wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] udzielającej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia na rozbiórkę budynku B-4, na terenie działki nr ew. [...], arkusz mapy [...], przy ul. [...], w [...] .

W niniejszej sprawie na wniosek [...] Sp. z o.o. z 28 czerwca 2013 r., Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...] z [...] lipca 2013 r. o pozwoleniu na rozbiórkę budynku B-4 na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w [...].

W dniu 18 września 2013 r. do Wojewody [...]wpłynął wniosek R W o wznowienie postępowania w sprawie rozbiórki ww. obiektu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ I instancji wziął pod uwagę wszystkie dostępne okoliczności faktyczne i prawne oraz wyjaśnienia strony i na tej podstawie ocenił brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. W szczególności nie dopatrzył się udokumentowanego związku pomiędzy zobowiązaniami do dostarczania mediów - które, jak wynika z treści pisma [...] S.A. z 16.06.2014 r., na które powołuje się wnioskujący, w większości wygasły z końcem 2004 r. - a robotami budowlanymi objętymi kwestionowanym pozwoleniem na rozbiórkę, a co za tym idzie oddziaływania realizowanej inwestycji na nieruchomość wnioskującego. Organ ten wskazał, że w chwili wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę nie istniał ogólny obowiązek dostarczania mediów uczestnikowi, oraz nie stwierdził wpływu inwestycji na ewentualne uprawnienia wnioskodawcy do zaopatrywania w media z budynku objętego rozbiórką.

Organ odwoławczy po przeanalizowaniu zażalenia podtrzymał argumentację organu I instancji. Wskazał, że opierając wniosek o wznowienie postępowania na okoliczności braku uczestnictwa wnioskodawcy bez jego winy (jako użytkownika wieczystego działek nr ew. [...]oraz [...], dla których Sąd Rejonowy w [...] V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]), w postępowaniu zakończonym pozwoleniem na budowę pełnomocnik R W w piśmie z dnia 14 lipca 2014r., zawierającym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazał na istniejący, do dnia 30 września 2014r., po stronie [...] S.A. obowiązek dostarczania mediów. Na potwierdzenie powyższego do ww. pisma dołączono pismo [...] S.A. z dnia 16 czerwca 2014r. informujące o wstrzymaniu z dniem 30 września 2014r. dostaw mediów, tj. energii elektrycznej, energii cieplnej, ciepłej wody użytkowej, zimnej wody użytkowej odbioru ścieków oraz fakturę VAT z dnia 9 czerwca 2014r., Nr [...] . Następnie, przy piśmie z dnia 29 lipca 2014r. pełnomocnik wnioskodawcy przekazał: 1) umowę sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki nr ew. [...] (obecnie [...] ) oraz prawa własności budynku B3 (§ 2 umowy z dnia 30 grudnia 2003r., Rep. A Nr [...]), z której wynika m.in. prawo nieodpłatnego korzystania z bramy przy ul. [...] (§ 5 tiret pierwsze) oraz zobowiązanie sprzedającego do odpłatnego udostępnienia podłączeń energii elektrycznej (do końca 2004r.), ciepła i ciepłej wody (18 miesięcy od dnia zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży) oraz dostaw własnej wody wraz z odbiorem ścieków (bezterminowo) - § 5 tiret trzecie; 2) faktury VAT z 2014r. - na okoliczność nie wygaśnięcia ww. zapisów umowy. Powyższe dokumenty, jak wynika z treści pisma z dnia 29 lipca 2014r. złożone zostały w celu wykazania uprawnienia skarżącego do zaopatrywania w media z budynku objętego zamiarem rozbiórki.

W dniu 31 lipca 2014r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora z dnia 29 lipca 2014r. przy którym przekazano dokumenty uzupełniające projekt rozbiórki (część opisową oraz graficzną), z których wynika że budynek B-4 nie jest bezpośrednio przyłączony do sieci miejskiej, natomiast zaopatrzenie w energię elektryczną, ciepło, wodę realizowane jest z wewnętrznych instalacji [...] S.A., a ścieki sanitarne i deszczowe odprowadzane do wewnętrznych instalacji kanalizacyjnych [...] S.A.

W toku postępowania zażaleniowego do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wpłynęły m.in.: 1) warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej [...] S.A. Oddział w [...] oraz do sieci ciepłowniczej Okręgowego Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] ; 2) notatka służbowa z dnia 6 października 2014r. zawierająca informację o podjęciu czynności mających na celu uniezależnienie się od dostaw mediów od [...] S.A.; 3) pismo [...] S.A. z dnia 17 listopada 2014r., znak: [...] ; wskazujące na zawarcie w dniu 25 października 2014r. kompleksowej umowy sprzedaży energii oraz świadczenie usług dystrybucji; 4) pismo R W prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...]z dnia 6 listopada 2014r. informujące o gotowości do zmiany źródła zasilania w media; 5) pismo Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia 8 stycznia 2015r., znak: [...] ; informujące o wydanych warunkach przyłączenia do sieci, które wygasły w listopadzie 2014r.; 6) pismo Okręgowego Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia 8 stycznia 2015r., znak: [...] ; informujące o braku zawartej umowy sprzedaży ciepła i świadczenia usług przesyłowych w odniesieniu do budynków B-4, B-103, B-114, B-126A; 7) pismo wnioskodawcy z dnia 18 grudnia 2014r. zawierające oświadczenie o przyjęciu do wiadomości stanowiska dotyczącego wstrzymania z dniem 31 grudnia 2014r. dostaw mediów.

Wezwany pismem z dnia 5 listopada 2014r., do udzielenia informacji czy wnioskodawca ma bądź będzie miał zapewniony niezależny dostęp do mediów oraz nadesłania kopii umów z dostawcami mediów, pełnomocnik R W, w piśmie z dnia 20 listopada 2014r. wskazał, że ww. okoliczności "są z punktu widzenia wznowionego postępowania administracyjnego całkowicie zbędne", wyjaśniając że "rozstrzygnięcia podejmowane w toku wznowionego postępowania winny uwzględniać stan sprawy istniejący w dniu wydania postanowienia o wznowienia postępowania". Wobec powyższego za pozbawione znaczenia pełnomocnik wnioskodawcy uznał "ustalenia w przedmiocie możliwości pozyskania przez skarżącego niezależnych dostaw mediów w stosunku do mediów dostarczanych dotychczas przez [...] S.A."

Wyrażone wcześniej stanowisko zostało podtrzymane w piśmie z 12 stycznia 2014r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu z dnia 23 grudnia 2014r., do ustosunkowania się do twierdzeń inwestora o: 1) dysponowaniu przez wnioskodawcę własnym źródłem energii cieplnej, zasilanym energią elektryczną; 2) zawarciu umowy o dostawę wody; 3) dostępie do mediów.

Odnosząc się do powyższego, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie, jakoby wiążącym dla organów administracji rozpoznających wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji był stan sprawy istniejący w dniu wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu administracyjnym organ drugiej instancji nie może ograniczyć się do stanu sprawy z daty wydania rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji, lecz musi uwzględnić stan faktyczny istniejący w dacie rozpatrywania środka odwoławczego. Powyższe wynika z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze organ stwierdził brak podstaw do przyjęcia, aby sporne zamierzenie inwestycyjne w jakikolwiek sposób wpływało na uprawnienia wnioskodawcy do zaopatrywania w media z budynku objętego zamiarem rozbiórki, a co za tym idzie aby zasadnym było wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013r., znak: [...].

Po pierwsze, z akt sprawy nie wynika, aby prowadzenie robót rozbiórkowych wiązało się z wykorzystaniem wjazdu na działkę skarżącego z wykorzystaniem dojazdu, z którego korzysta wnioskodawca, na co wskazuje pełnomocnik wnioskodawcy w piśmie z dnia 14 listopada 2013r.

Po wtóre, okoliczności podnoszone w ww. piśmie z dnia 14 listopada 2013r. odnoszą się do budynku B-103, zaś zarzuty naruszenia norm prawa materialnego nie wchodzą w rachubę w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji, albowiem będą one miały zastosowanie dopiero w trakcie merytorycznego postępowania rozpoznawczego (wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 619/11). Z powyższych przyczyn ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie mógł podlegać uwzględnieniu podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) i art. 28 K.p.a., tym bardziej że ww. przepisów organ wojewódzki nie stosował.

Po trzecie, jak wynika z planu sieci grzewczej (k. 121 akt organu wojewódzkiego) rozbiórka budynku B-4 nie wpłynie na funkcjonowanie sieci grzewczej, a tym samym zasilanie budynku B-3.

Po czwarte, jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dokumentów, w chwili obecnej wnioskodawca jest przygotowany do zmiany źródła zasilania w media (pismo z dnia 6 listopada 2014r.). Niezależnie od powyższego wskazać należy, że R W prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...]: 1) zawarł umowę kompleksową na sprzedaż energii elektrycznej oraz świadczenie usług dystrybucji z [...] S.A. (pismo z dnia 17 listopada 2014r., znak: [...]); 2) uzyskał warunki przyłączenia do sieci (pismo Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia 8 stycznia 2015r., znak: [...]); 3) uzyskał warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej (pismo [...]S.A. Oddział w [...]z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...]); 4) uzyskał warunki techniczne dotyczące zmiany sposobu zasilania (pismo Okręgowego Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]z dnia [...] stycznia 2013r., Nr [...]). Oznacza to, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013r., znak: [...]; z uwagi na naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Organ odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia pozostaje zagadnienie czy [...] S.A. jest przedsiębiorstwem energetycznym zważywszy na okoliczność umowy kompleksowej na sprzedaż energii elektrycznej oraz świadczenie usług dystrybucji zawartej z [...] S.A. Po drugie, wbrew treści zażalenia, niniejsze postępowanie dotyczy rozbiórki budynku B-103, nie zaś B-4 (s. 5). Po trzecie, jak wskazano wcześniej wnioskodawca uzyskał warunki techniczne od dostawcy energii elektrycznej oraz cieplnej, natomiast okoliczność poniesienia kosztów budowy odpowiedniej infrastruktury w żadnej mierze nie stanowi podstawy uchylenia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Po czwarte, ustosunkowując się do podnoszonej okoliczności braku możliwości uzyskania alternatywnego źródła zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną wskazać należy, że ww. twierdzeniu zaprzeczają zgromadzone w sprawie dokumenty. Bez znaczenia dla oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2013r., znak: [...] pozostaje postępowanie w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podsumowując Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znalazł podstaw do uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji i wydania rozstrzygnięcia reformatoryjnego, bądź zastosowania orzeczenia kasatoryjnego ponieważ postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...] odpowiada prawu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2015 r., znak: [...] złożył R W wnosząc o jego uchylenie, o uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 152 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez ustalenie, że okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2013 roku o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę budynku B-103 oraz przez ustalenie, że dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji znaczenie mają okoliczności nowe, zaistniałe już długo po wydaniu w sprawie postanowienia o wznowieniu postępowania i postanowienia organu I instancji o odmowie wstrzymania decyzji rozbiórkowej - gdy tymczasem okoliczności faktyczne sprawy - istniejące w dniu wydania decyzji rozbiórkowej, aktualne także w dacie wznowienia postępowania, jak i obecnie - bezpośrednio wpływające na zobowiązanie [...] Sp. z o. o. do dostarczania na rzecz skarżącego mediów uzasadniają przekonanie, że decyzja ta winna być uchylona, a wszelkie późniejsze uwarunkowania i okoliczności, następcze lub potencjalne, tj. ewentualny dostęp skarżącego do mediów po dniu wydania decyzji ostatecznej, a także po dniu wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, nie mogą wywrzeć skutecznego wpływu na ocenę wadliwości decyzji z dnia [...] lipca 2013 roku, ani też zasadność wstrzymania jej wykonania, której to oceny organ winien dokonać wyłącznie według stanu na dzień wydania decyzji rozbiórkowej, a nie jakąkolwiek datę późniejszą, co przecież uczynił.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Podstawą postanowienia wydanego w kontrolowanym postępowaniu jest art. 152 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Treść tego przepisu warunkuje zatem wstrzymanie wykonania decyzji wykazaniem okoliczności wskazujących na występowanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, ze decyzja zostanie uchylona (wyrok NSA z dnia 23 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 2353/10; wyrok NSA z 18 lutego 2014 r. II OSK 2227/12 LEX nr 1450903).

W sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, kończącej postępowanie, która jest przedmiotem postępowania wznowionego, podstawowym obowiązkiem organu jest zatem ocena czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku tego postępowania. Dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. O ewentualnym uchyleniu decyzji zadecyduje dopiero dalszy etap postępowania wznowieniowego. Interpretacja przepisu art. 152 § 1 k.p.a. winna mieć jednak charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo w nim użyte powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy. A zatem chociaż użyte w przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji" nie nakłada na organ obowiązku udowodnienia, że decyzja zostanie uchylona, to nie oznacza przyjęcia przez organ dowolności w zakresie oceny możliwości uchylenia decyzji. Aby więc dokonać takiej oceny, organ administracyjny musi przeanalizować cały zebrany dotychczas w danej sprawie materiał dowodowy. (por. wyrok WSA w Krakowie z 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 961/08; wyrok WSA w Krakowie z 28 maja 2014 r. II SA/Kr 559/14, LEX nr 1531427 ).

W rozpoznawanej sprawie organy prowadzące postępowanie analizę taką przeprowadziły prawidłowo, zbadały rzetelnie przesłankę wznowieniową wynikającą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., na którą powołuje się wnioskujący o wznowienie postepowania i która mogła mieć wpływ na ocenę prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

W ocenie sądu ustalenia organów obu instancji są prawidłowe i wystarczające do wydania postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu wznowieniowym. W postępowaniu tym organ nie bada merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego, ponieważ należy to do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie, natomiast wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, czyli kompletnie i wyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja może zostać uchylona. Dlatego też wystąpienie przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia decyzji dotychczasowej powoduje, iż powyższa kwestia nie podlega udowodnieniu tylko konieczne jest uzyskanie przez właściwy organ orzekający w tym zakresie przekonania, że możliwe jest wydanie decyzji uchylającej. Oznacza to, że do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarczy wskazanie na wystąpienie przesłanki prawdopodobieństwa bez względu na jej stopień. (por. przez analogię wyrok NSA z 7 stycznia 2009 sygn. akt I OSK 863/08, LEX nr 484864; wyrok NSA z 11 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2009/12).

Złożenie podania o wznowienie postępowania oraz wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji obliguje organ do przeanalizowania wskazanych przesłanek wznowieniowych i wydania postanowienia w przedmiocie złożonego wniosku, w oparciu o rzetelną analizę tych przesłanek wznowieniowej w kontekście o którym mowa w art. 152 k.p.a. W niniejszym postępowaniu organy obu instancji rzetelnie przeprowadziły analizę zgromadzonej dokumentacji i przytoczyły dostateczne argumenty na poparcie zajętego stanowiska.

W niniejszym postępowaniu wskazaną podstawą prawną wznowienia był przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. a sprawa dotyczyła pozwolenia na rozbiórkę. Organy winny więc przeprowadzić analizę, czy ze względu na rodzaj, usytuowanie, odległość, charakterystykę terenu, nieruchomość skarżącego jest w zasięgu oddziaływania inwestycji projektowanej.

Z akt sprawy nie wynika, aby prowadzenie robót rozbiórkowych wiązało się z wykorzystaniem wjazdu na działkę skarżącego z wykorzystaniem dojazdu, z którego korzysta wnioskodawca, na co wskazuje pełnomocnik wnioskodawcy w piśmie z dnia 14 listopada 2013 r.

Po wtóre, okoliczności podnoszone w ww. piśmie z dnia 14 listopada 2013r. odnoszą się do budynku B-103, zaś zarzuty naruszenia norm prawa materialnego nie wchodzą w rachubę w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji, albowiem będą one miały zastosowanie dopiero w trakcie merytorycznego postępowania rozpoznawczego (wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 619/11). Z powyższych przyczyn ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie mógł podlegać uwzględnieniu podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze z.) i art. 28 K.p.a., tym bardziej że ww. przepisów organ wojewódzki nie stosował.

Jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji w chwili obecnej skarżący jest przygotowany do zmiany źródła zasilania w media (pismo z dnia 6 listopada 2014r.). R W prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] : 1) zawarł umowę kompleksową na sprzedaż energii elektrycznej oraz świadczenie usług dystrybucji z [...] S.A. (pismo z dnia 17 listopada 2014r., znak: [...]); 2) uzyskał warunki przyłączenia do sieci (pismo Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia 8 stycznia 2015r., znak: [...]); 3) uzyskał warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej (pismo [...]S.A. Oddział w [...]z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...]); 4) uzyskał warunki techniczne dotyczące zmiany sposobu zasilania (pismo Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia 9 stycznia 2013r., Nr [...]). Zasadnie zatem organy stwierdziły, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2013r., znak: [...]

Prawidłowo zatem organy obu instancji nie dopatrzyły się udokumentowanego związku pomiędzy zobowiązaniami do dostarczania mediów - które, jak wynika z treści pisma [...] S.A. z 16.06.2014 r., na które powołuje się wnioskujący, w większości wygasły z końcem 2004 r. - a robotami budowlanymi objętymi kwestionowanym pozwoleniem na rozbiórkę, a co za tym idzie oddziaływania realizowanej inwestycji na nieruchomość wnioskującego. W chwili wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę nie istniał bowiem ogólny obowiązek dostarczania mediów skarżącemu brak również wpływu inwestycji na ewentualne uprawnienia skarżącego do zaopatrywania w media z budynku objętego rozbiórką a jedynie potwierdzenie takiego wpływu uzasadniałoby możliwość uchylenia decyzji, a co za tym idzie zasadność wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.

Sąd zauważa, iż wstępna ocena dokonana przez Wojewodę [...] oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na potrzeby ustalenia interesu prawnego skarżącego, jest prawidłowa. Uwzględnia wszystkie elementy decyzji o rozbiórce i te przepisy prawa materialnego, które w tym kontekście mogły odgrywać jakiekolwiek znaczenie prawne. Organ miał w szczególności na uwadze usytuowanie nieruchomości objętej rozbiórką i jej charakter, a także odległość tej nieruchomości od nieruchomości użytkowanej przez skarżącego. Analizując sprawę organ wziął pod uwagę to, że wniosek o wznowienie oparty został na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którą w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i słusznie stwierdził, że w tym kontekście nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Wątpliwym w sprawie jest zaistnienie tej przesłanki wznowienia, prowadzenie robót rozbiórkowych nie wiązało się z wykorzystaniem wjazdu na działkę skarżącego czy z wykorzystaniem dojazdu, z którego korzysta skarżący. Tymczasem zapotrzebowanie na media i prawdopodobieństwo ich odcięcia, które jest w subiektywnym przekonaniu skarżącego podstawą dochodzenia uchylenia decyzji rozbiórkowej - nie stanowi ani podstawy uchylenia decyzji ani przeszkody w doprowadzeniu mediów do budynku skarżącego z innych źródeł. W szczególności w świetle zgromadzonego materiału dowodowego wskazującego, że skarżący podpisał już większość umów na dostarczanie mediów na nowych warunkach właśnie z innych źródeł. Również okoliczność poniesienia kosztów budowy odpowiedniej infrastruktury w żadnej mierze nie stanowi podstawy uchylenia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę.

Odnosząc się do kwestii stanu faktycznego jaki powinien być brany pod uwagę przez organy orzekające na podstawie art. 152 kpa wskazać należy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 527/13 wskazał:

"1. Wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach.

2. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, ze decyzja zostanie uchylona."

Pomijając wskazany w tym orzeczeniu charakter postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, podkreślić należy, że NSA wskazał na konieczność uwzględnienia wszystkich okoliczności dostępnych organowi w chwili orzekania w sprawie.

Pogląd ten w całości podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), skargę oddalił.