Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 229/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 4, art. 102 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. , po rozpatrzeniu odwołania "A" z o.o. z siedzibą w R., powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej w skrócie O.p.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] nr nadwozia [...] , rok prod. 2010, poj. silnika 2967 cm3 w kwocie [...] zł.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Naczelnik Urzędu Celnego w R. w związku z powzięciem informacji o zarejestrowaniu przez skarżącą nabytego w Niemczech, jako samochodu ciężarowego, bez przedstawienia dowodu opłaty akcyzy samochodu [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe.

W wyniku przeprowadzonego postępowania organ podatkowy ustalił, że nabyty przez skarżącą pojazd, chociaż używany przez właściciela do przewozu i transportu towarów spełnia definicję samochodu osobowego określoną w art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz.11, w skrócie u.p.a.).

Decyzją z dnia [...] r. organ określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki [...] nr nadwozia [...] , rok prod. 2010, poj. silnika 2967 cm3 w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że nabyty samochód przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób i należy go klasyfikować według Nomenklatury Scalonej do pozycji CN 8703 obejmującej pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W decyzji wyjaśniono powody zaklasyfikowania przedmiotowego samochodu do pozycji CN 8703. Powołano się przy tym na obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej. Zgodnie z tymi wyjaśnieniami klasyfikacja pojazdów mechanicznych do pozycji CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów.

Organ I instancji powołał się na zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy z którego wynikało, że samochód został zakupiony przez spółkę 14 października 2014 r. w Niemczech (data faktury i zaświadczenia VAT-25) za kwotę [...] EUR zapłaconą w dwóch ratach - 8 i 13 października 2010 r.; zarejestrowany jako ciężarowy w dniu 26 października 2010 r. na wniosek z tej samej daty. Samochód był poddany badaniu technicznemu w dniu 19 października 2010 r.(nr [...] ). Wcześniej był zarejestrowany w Niemczech od 22 września 2010 r. co potwierdza dowód rejestracyjny nr [...] , jako samochód ciężarowy, zamknięty skrzyniowy, dwuosobowy. W dowodzie rejestracyjnym widnieje adnotacja o zmianie konstrukcji poprzez zastosowanie przegrody pomiędzy kabiną pasażerską, a przestrzenią ładunkową, tylne siedzenia, pasy i punkty mocowania zdemontowano.

Ponieważ klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją CN 8703 i 8704, jest wyznaczona przez pewne cechy projektowe wskazujące na główne przeznaczenie samochodu w dniu 2 czerwca 2014 r. został on poddany oględzinom.

Wykazały one, że samochód posiada dwie pary drzwi przeszklonych wyposażone w klamkę do otwierania, drzwi dla drugiego rzędu siedzeń pozbawione są tapicerki, klamki oraz schowka, ale wyposażone są w głośniki, mają zdemontowany mechanizm zamka i napęd otwierania szyby, tylne drzwi otwierane do góry i przeszklone, pojazd posiada tapicerkę welurową koloru beżowego, welurową podsufitkę i wykładzinę podłogową. Fotele kierowcy i pasażera są skórzane, koloru beżowego, posiada oświetlenie wewnętrzne nad tylnymi drzwiami i uchwyty dla pasażerów w części tylnej, radio z 4 głośnikami w drzwiach pojazdu, centralny zamek, dach przeszklony. Za pierwszym rzędem siedzeń znajduje się umocowana połączeniami śrubowymi skrzynia z płyt wypełniająca całą tylną część pojazdu, której tylna ściana jest uchylna (na zawiasach).

Dalej organ przywołał obowiązującą w dacie wewnątrzwspólnotowego nabycia spornego samochodu regulację prawną i wspólnotową, a w szczególności Wyjaśnienia do Taryfy Celnej do pozycji 8703 i 8704 i porównał cechy spornego pojazdu z cechami pojazdów klasyfikowanych do obu kodów CN. Porównanie to wykazało, że samochód posiada cechy jednoznacznie kojarzone z samochodem przeznaczonym do przewozu osób, zarówno co do budowy jak i wyposażenia. Nie chodzi tu jednak o wykorzystywanie przez nabywcę, ale zamysł producenta. Podkreślił, że fakt, iż samochód w dacie sprowadzenia posiadał dwa miejsca siedzące i zamontowaną skrzynię, co jednak nie stanowiło zmian wpływających na klasę pojazdu, jego wygląd zewnętrzy, stylistykę, komfortowe wykończenie wnętrza. Przystosowanie samochodu do przewozu towarów nie zmieniło właściwości samochodu nadanych mu na etapie produkcji. Organ przedstawił sposób wyliczenia podatku według stawki 18,6% i przyjęciu podstawy opodatkowania z faktury zakupu.

W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 120, art. 121, art. 122 art. 180, art. 187, art. 188, art.191 i art. 210 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6 poprzez niewyjaśnienie faktów istotnych w sprawie, a w szczególności poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność ustalenia głównego przeznaczenia samochodu, zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego oraz art. 3 ust. 1, art. 100 ust.4, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1ustawy o podatku akcyzowym poprzez ich zastosowanie, Dyrektywy Rady nr 2007/46/EWG z 5 września 2007 r., ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych (...) oraz treści załącznika do rozporządzenia Rady nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej, co spowodowało błędne zakwalifikowanie samochodu [...] jako osobowego i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stan prawny obowiązujący w dacie wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu z odwołaniem do orzeczeń sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości, na których się oparł rozstrzygając sprawę. Podkreślił, że dla oceny rodzaju samochodu istotny jest jego wygląd, w tym cechy zewnętrzne, wewnętrzne i wyposażenie, które w przedmiotowym samochodzie dowodzą, ze został on zaprojektowany i wyposażony przez producenta tak aby jego zasadniczą funkcją był przewóz osób. Oceny tej nie zmieniła dokonana modyfikacja, która okazała się czasowa i nie miała wpływu na klasyfikację do kodu CN 8703. Samochód nadal posiadał obiektywne cechy samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Tym bardziej, że dokonane przeróbki, wobec braku homologacji samochodu ciężarowego, nie dowodzą zmiany typu pojazdu. Uznanie samochodu za ciężarowy, według przepisów o ruchu drogowym nie ma wpływu na klasyfikację do kodu CN, która kieruje się własną odrębna regulacją. Ustalenia organu podatkowego nie podważają tym samym przedstawionych przez stronę dokumentów urzędowych, jak zaświadczenie o badaniu technicznym samochodu z 19 października 2010 r., niemiecki dowód rejestracyjny czy niemiecka karta pojazdu. Nadto producent dopuszcza wykorzystywanie samochodu w sposób odbiegający od jego zasadniczego przeznaczenia (do przewozu towarów), jednakże zabiegi te znajdują odzwierciedlenie w typie homologacji co nie znajduje przełożenia na klasyfikację pojazdu do kodu CN, która zdeterminowana jest cechami produkcyjnymi/konstrukcyjnymi.

Powołując się na treść art. 100 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 12 oraz art. 105 pkt 1 i art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym organ odwoławczy wskazał, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, a o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego przeznaczenie zasadnicze do przewozu osób.

Organ celny stwierdził, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód marki [...] należy uznać, mimo dokonanych w nim zmian za samochód osobowy, przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, co w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym, klasyfikuje go jako wyrób akcyzowy, którego nabycie przed pierwszą rejestracją podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej organ I instancji w zaskarżonej decyzji prawidłowo wyliczył również ciążące na skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego z zastosowaniem art. 105 ust. 1 ustawy. Za niezasadne uznał również zarzuty naruszenia wskazanych przepisów prawa procesowego, w tym pominięcie dowodu z przesłuchania świadków czy powołania biegłego celem ustalenia klasyfikacji CN samochodu i jego zasadniczego wykorzystywania.

W skardze Spółka wniosła o uchylenie powyższej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, powielając zarzuty podniesione w odwołaniu i zarzucając organowi naruszenie wskazanych przepisów procesowych i materialnych, które doprowadziło do bezpodstawnego uznania spornego samochodu za samochód przynależny do kodu CN 8703, w sytuacji kiedy jest wykorzystywany do przewozu towarów, został zakupiony jako ciężarowy, co potwierdzają niemieckie dokumenty urzędowe i zaświadczenie o przeglądzie technicznym z 19 października 2010 r.

Skarżąca zaznaczyła również, iż organ odmówił przeprowadzenia dowodów na okoliczność przeznaczenia samochodu (przesłuchania A. i M. M.), czy biegłego na okoliczność stanu pojazdu w dacie przemieszczenia, co uniemożliwiło skarżącej obronę swoich interesów, a organowi ustalenie prawidłowego stanu faktycznego i jego ocenę.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, w której odniósł się do wszystkich podniesionych zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.) co oznacza, iż może uwzględnić z urzędu inne zarzuty i orzec odmiennie od wniosków skargi.

Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego przez skarżącą samochodu marki [...] nr nadwozia [...] , rok prod. 2010, poj. silnika 2967 cm3, do pozycji 8703 Taryfy Celnej i uznania, że samochód ten jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym.

W ocenie skarżącej, wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był on pojazdem ciężarowym i jako taki nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Poza sporem pozostaje, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm., zwanej dalej: u.p.a.).

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Art. 101 ust. 2 u.p.a. stanowi, że obowiązek podatkowy z tytułu takiego nabycia powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1); nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2); złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem (pkt 3). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo. W art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował natomiast definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z przywołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703 i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

W myśl art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej .

W celu dokonania prawidłowej klasyfikacji danego towaru należy posłużyć się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej określonej przepisami w/w rozporządzenia Rady (EWG), nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz pomocniczo wyjaśnień do Taryfy Celnej. Zgodnie z Notą wyjaśniającą do pozycji 8703 -"samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych powyższą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" [np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Yehicles), niektóre pojazdy typu pickup].

Należy zgodzić się z ustaleniami Dyrektora Izby Celnej, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez Spółkę samochód [...] posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdu zdefiniowanego kodem CN 8703, tj. samochodu osobowego, przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Został bowiem wyprodukowany jako samochód osobowy, posiada fabryczną możliwość zamontowania siedzeń tylnych (która została wykorzystana), 5 drzwi przeszklonych (w tym klapa bagażnika przeszklona, otwierana do góry), brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, wyposażenie całego wnętrza pojazdu (pomimo częściowego demontażu) w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (wentylacja, dywaniki, oświetlenie wewnętrzne, wykładzina podłogowa oraz boczna w części przeznaczonej do przewozu towarów, skórzana tapicerka w kolorze beżowym, szyberdach, głośniki w 4 drzwiach, możliwość otwierania szyb ze środka).

Dokonane zmiany w samochodzie i okoliczność, iż pojazd w momencie jego wspólnotowego nabycia i przemieszczenia na terytorium kraju posiadał jedynie dwa miejsca siedzące (dla kierowcy i pasażera) oraz zainstalowaną za siedzeniem kierowcy skrzynię z płyt przymocowaną złączami śrubowymi świadczą jedynie o tym, że w pojeździe tym dokonano zmian umożliwiających przewóz towaru. Przeróbki te jednak nie zmieniły zasadniczej właściwości samochodu (do przewozu osób), która została nadana mu przez producenta i wynikał z konstrukcji samochodu. Dokonanie przeróbek w samochodzie osobowym przystosowujących go do przewozu towarów, nie wpłynęło na klasę pojazdu. Pozostało również bez wpływu na zmianę jego wyglądu zewnętrznego, stylistyki, dobrze wykończonego komfortowego wnętrza dla kierowcy i pasażera. Zachowane zostało wyposażenie, które jest wyposażeniem mającym znaczenie i typowym dla pojazdów do przewozu osób. Oczywiście takie wyposażenie nie wyłącza możliwości przewozu towarów, ale jest argumentem o przeznaczeniu pojazdu zasadniczo do przewozu osób.

Zdaniem Sądu organ celny zasadnie stwierdził, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód marki [...] należy uznać, mimo dokonanych w nim zmian konstrukcyjnych za samochód osobowy, przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, co w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym, uzasadnia obowiązek w podatku akcyzowym. Ponieważ obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu na terytorium kraju, jako podatnika podatku akcyzowego należy uznać Spółkę, natomiast za datę powstania obowiązku podatkowego należy przyjąć dzień 26 października 2010 r. tj. datę rejestracji samochodu.

Sąd w pełni podziela również pogląd, ze zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

W tym stanie rzeczy, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącą nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle niemieckich przepisów (zobacz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9.02. 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, WSA w Łodzi z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11) ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. – Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.).

Należy podkreślić, iż nie jest przedmiotem sporu, że samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy.

Ponadto, z dokonanych 2 czerwca 2014 r. oględzin samochodu (k. 80-90 akt) oraz załączonej dokumentacji fotograficznej wynika, że pojazd posiada pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów. Nie stwierdzono innej przestrzeni dla pasażerów niż dla kierowcy, którą można wykorzystywać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Pojazd posiada tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, a tylna klapa bagażnika podnoszona jest do góry. W pojeździe nie stwierdzono istnienia stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Wyposażenie całego wnętrza pojazdu kojarzone jest z częścią pojazdów przeznaczoną dla pasażerów. tj. w pojeździe stwierdzono dywaniki, oświetlenie (przy bocznych lub tylnych drzwiach), wykładziną podłogową oraz boczną w części przeznaczonej do przewozu towarów, uchwyty boczne dla pasażerów, głośniki w części przeznaczonej do przewozu towarów. Nie ma tez wątpliwości, że samochód został przerobiony przez wymontowanie siedzeń i montaż skrzyni. Nie istnieje jednak oddzielna kabina kierowcy i pasażerów i załadunku. Samochód jest przeszklony na całej długości, łącznie z dachem, nie ma na stałe zainstalowanej przegrody, a wyposażenie jest charakterystyczne dla samochodu osobowego o podwyższonym standardzie.

Przeprowadzone oględziny samochodu potwierdziły, że nie dokonywano zmian konstrukcyjnych samochodu a jedynie prace dostosowawcze zmieniające czasowo zasadnicze przeznaczenie samochodu z przewozu osób do przewozu towarów. Przeróbki te nie miały wpływu na klasyfikację samochodu i istnieje możliwość przywrócenia stanu samochodu do stanu przed przeróbkami.

Wskazany powyżej materiał dowodowy świadczy zatem o tym, że dokonane zmiany miały jednak charakter nietrwały, tymczasowy i odwracalny. Skoro bowiem tylko w zależności od tego czy zamontowana jest kratka (przegroda) i zdemontowane siedzenia samochód pełni funkcję samochodu ciężarowego, a powyższe zmiany mogą być dokonywane zgodnie z art. 66 ust. 4 pkt 6b lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym przez uprawnionych przedsiębiorców na wniosek użytkownika (właściciela pojazdu) to uzasadnia to twierdzenie organów, że powyższe zmiany nie spowodowały zmiany zasadniczego przeznaczenia samochodu do przewozu osób ukształtowanego na etapie produkcji samochodu. Funkcja przewożenia towarów jaką więc pełni samochód ukształtowany na etapie produkcji jako samochód osobowy, w świetle nomenklatury taryfowej, nie zmienia jego przeznaczenia jako samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Tym bardziej, gdy dokonane przeróbki, zmiany, pozostawiły w konstrukcji tego pojazdu takie elementy wyposażenia, które świadczą o jego przeznaczeniu do przewozu osób, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Bezspornie samochód ten został wyprodukowany jako osobowy, a zatem został zaprojektowany zasadniczo do przewozu osób. O takim jego przeznaczeniu świadczy również to, iż: posiada fabryczną możliwość zamontowania 4 miejsc siedzących w dwóch rzędach z pasami bezpieczeństwa dla kierowcy i każdego pasażera, pięcioro przeszklonych drzwi, bagażnik przeszklony otwierany do góry, obecność okien w panelach dwubocznych, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, wygląd zewnętrzny charakterystyczny dla samochodu osobowego. Wobec powyższego nie sposób zanegować prawidłowości ustaleń organów podatkowych, że samochód ten posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703.

Sąd stwierdził przy tym, iż organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącą w toku postępowania, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagała się skarżąca, co przy zasadności tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 191 Ordynacji podatkowej).

Nadto organ nie kwestionował zapisów w przedłożonych mu dokumentów urzędowych, tj. niemieckim dowodzie rejestracyjnym, badaniu technicznym pojazdu z dnia 19 października 2011 r. i polskim dowodzie rejestracyjnym. Zważywszy jednak, że takie określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja celna, owe zapisy nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym. Dowód rejestracyjny jest bowiem przede wszystkim dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe, przykładowo wyrok NSA sygn. akt I GSK 1657/13 z 27.11.2014 r., sygn.. I SA/Gd 953/14 z 22.10.2014 r., sygn.. I GSK 286/13 z 20.05.2014 r., sygn. III SA/Łd 1288/13 z 10.04.2014 r., sygn.. akt I GSK 1553/12 z 18.03.2014 r. czy I GSK 1268/12 z 18.03.2014 r. (publ. bazie orzeczenia.nsa.gov.pl

Jak już wskazano wyżej, istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. Tym samym zapisy dokumentów rejestracyjnych nie mogły być decydujące skoro art. 100 ust. 4 u.p.a. wprost stanowi, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to z punktu widzenia prawidłowej jego wykładni i stosowania podstawowe znaczenie ma treść pozycji CN 8703 klasyfikacji taryfowej. Oznacza to, że w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym samochodem osobowym jest pojazd o funkcjach i cechach konstrukcyjnych wymienionych we wskazanej pozycji. Jeżeli więc je spełnia i posiada - co wymaga przeprowadzenia określonych ustaleń - i zostanie sklasyfikowany dla celów podatkowych, jako samochód osobowy (art. 3 ust. 1 i 2 ustawy), to w konsekwencji będzie "samochodem osobowym" w rozumieniu przywołanego przepisu, stanowiąc przedmiot opodatkowania akcyzą w sytuacjach objętych hipotezą normy prawnej dekodowanej z art. 100 ust. 1-2 u.p.a.

Mając na uwadze powyższe, zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak i prawa procesowego należało uznać za chybione. Zarzut błędnego zastosowania przepisów materialnoprawnych pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego, który to stan faktyczny nie został przez stronę skutecznie podważony. Skarżąca nie wyjaśniła i nie wykazała również, które konkretnie elementy ustaleń faktycznych poczynione przez organy podatkowe i dlaczego, w zakresie odnoszącym się do cech konstrukcji i budowy oraz funkcji samochodu uzasadniały jego klasyfikowanie do pozycji CN 8704, co w konsekwencji miałoby prowadzić do wniosku, że pojazd ten nie mógł stanowić przedmiotu opodatkowania akcyzą z tytułu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Również o klasyfikacji celnej samochodu nie decyduje sposób użytkowania go przez właściciela, stąd przesłuchanie wskazanych świadków na ta okoliczność, której organ nie negował było niecelowe. Podobnie dla klasyfikacji celnej samochodu z racji przeznaczenia przez producenta, wystarczające było zweryfikowanie historii pojazdu na podstawie nr VIN na stronie internetowej Automo.pl kupujesz auto? Sprawdź VIN bo warto.

Nie doszło też do obrazy wskazanych w skardze przepisów prawa unijnego, gdyż nie pozostają one w związku z przedmiotem postępowania i dotyczą regulacji związanych z dopuszczeniem samochodu do ruchu a nie klasyfikacji akcyzowej.

Podsumowując, zasadnicze przeznaczenie towaru, a nie sposób jego użytkowania, decyduje o klasyfikacji taryfowej. Skoro, jak wykazano wyżej, organy podatkowe prawidłowo zaklasyfikowały wskazany pojazd do pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą. Na prawidłowości rozstrzygnięcia wskazują również liczne wyroki sądów administracyjnych, w tym, WSA w Poznaniu z 6 lutego 2015 r., III SA/Po 839/14 czy II SA/Po 1330/13 NSA z 26 marca 2014 r. I GSK 1167/12.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.