Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 693/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 106 par 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 września 2017 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...](dalej: "Wnioskodawca", "Spółka", "Strona", "Skarżąca") w wyniku ogłoszenia naboru wniosków o dofinansowanie realizacji projektów Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] pełniącego rolę Instytucji Pośredniczącej oraz Instytucji Organizującej Konkurs w ramach Działania 2.10, zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł, numer naboru: [...] (dalej: "Organ"), Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu polegającego na budowie biogazowni o mocy do 0,5 MW w miejscowości [...], gm. [...] na działce ewidencyjnej nr [...], który otrzymał numer [...] (dalej: "Wniosek").

Celem projektu było powstanie biogazowni, której działalność polegać miała na produkcji energii elektrycznej i cieplnej w kogeneracji z tzn. odnawialnych źródeł energii. Instalacja miała wyprodukować rocznie 3 942 MWh energii elektrycznej oraz 4 730,40 MWh energii cieplnej. Inwestycja przyczynić się miała do rozwiązania głównych problemów zaobserwowanych na jej obszarze.

Szczegółowe zapisy, związane z zasadami naboru określał Regulamin konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020, Oś priorytetowa II Gospodarka Niskoemisyjna, Działanie 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł, Numer konkursu: [...] (dalej: "Regulamin").

Skarżąca złożyła Wniosek wraz z załącznikami w dniu 14 marca 2017 r.

Pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. nr [...], Organ poinformował Skarżącą, iż Wniosek posiada braki formalne - brak obowiązkowych załączników: załącznika 3a "Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 wraz z mapą" (dalej: "Wezwanie"). W treści załącznika nr 1 do pisma wyjaśniono zaś, że załączony do wniosku o dofinansowanie plik nie otwiera się. W związku z powyższym wezwano Stronę do uzupełnienia Wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia Wniosku bez rozpatrzenia i w konsekwencji niedopuszczenia projektu do dalszej oceny.

Skarżąca pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. poinformowała Organ o poprawności złożonego załącznika nr 3a i wobec tego braku potrzeby jego korekty. Jednakże, jak wskazała - z ostrożności, ponownie załączyła załącznik 3a w generatorze i opublikowała nowy Wniosek.

Pismem z dnia 24 maja 2017 r. o nr [...] Organ poinformował Skarżącą o pozostawieniu jej Wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie (dalej: "Informacja o Pozostawieniu Wniosku bez Rozpatrzenia").

Na powyższe Skarżąca złożyła protest od negatywnej oceny, uniemożliwiającej przejście Wniosku do oceny na kolejnym etapie, zarzucając przede wszystkim nieuzasadnione wezwanie do uzupełnienia braków formalnych Wniosku (dalej: "Protest").

Pismem z dnia 12 lipca 2017 r. nr [...], doręczonym Skarżącej w dniu 24 lipca 2017 r. Organ poinformował Skarżącą o pozostawieniu Protestu bez rozpatrzenia (dalej: "Informacja o Pozostawieniu Protestu bez Rozpatrzenia").

W uzasadnieniu Organ wskazał, że Wniosek został uzupełniony przez Stronę o wymagany załącznik 3a po terminie zakreślonym przez Organ, który upływał w dniu 13 kwietnia 2017 r. natomiast poprawiona dokumentacja została złożona po terminie, co skutkowało pozostawieniem Wniosku bez rozpatrzenia. Wobec powyższego, w ocenie Organu, Protest nie mógł zostać rozpoznany z uwagi na brak podstawy prawnej do jego wniesienia na podstawie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm. – dalej: "ustawa wdrożeniowa" lub "u.z.r.p.").

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca zaskarżyła w całości:

- informację Organu z dnia 12 lipca 2017 r., doręczoną Skarżącej w dniu 24 lipca 2017 r. o pozostawieniu wniesionego przez Skarżącą protestu bez rozpatrzenia i poprzedzające ją:

- informację Organu o pozostawieniu wniosku Skarżącej bez rozpatrzenia z dnia 24 maja 2017 r. o nr [...];

- wezwanie Organu do uzupełnienia braków formalnych, skierowane przez Organ do Skarżącej pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. o nr [...].

Zaskarżonej informacji zarzuciła naruszenie przepisów, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie wyborów projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny oraz bez zapewnienia wnioskodawcom równego sposobu wyboru projektów do dofinansowania, polegające przede wszystkim na bezpodstawnym wezwaniu Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych w zakresie załącznika 3a i zastosowania sankcji wobec Skarżącej za nieuzupełnienia braków, w sytuacji, w której załącznik ten został złożony przez Skarżącą razem z Wnioskiem, w sposób i formie określonej przepisami prawa oraz Regulaminu konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020, Oś priorytetowa II Gospodarka Niskoemisyjna, Działanie 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł, numer konkursu: [...];

2) art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej w związku z pkt 2.1.3 oraz pkt 2.1.4 Regulaminu konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020, Oś priorytetowa II Gospodarka Niskoemisyjna, Działanie 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł, numer konkursu: [...] poprzez ich niezastosowanie, polegające na stwierdzeniu braków formalnych wniosku Skarżącej i wezwanie jej do ich uzupełnienia, w sytuacji, kiedy wniosek Skarżącej złożony został kompletnie, ze wszystkimi załącznikami, w formie i sposób zgodny z przepisami ustawy wdrożeniowej i zapisami Regulaminu, co doprowadziło w konsekwencji do bezpodstawnego pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, gdyż wniosek nie posiadał kompletu załączników, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca;

3) art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 oraz art. 43 ustawy wdrożeniowej w związku z 3.7.1 oraz 3.7.3 ppkt a) Regulaminu konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020, Oś priorytetowa II Gospodarka Niskoemisyjna, Działanie 2.10 Zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł, numer konkursu: [...] poprzez ich niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie, polegające na uznaniu przez Organ, że załącznik nr 3a wniosku - który został przez Skarżącą w formie i sposób określony przepisami prawa i Regulaminu załączony do Wniosku - nie został przedłożony i wobec czego uznanie wniosku za niekompletny oraz poprzez bezpodstawne wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych poprzez przedłożenie załącznika nr 3a, w sytuacji, kiedy załącznik ten został dołączony do wniosku w sposób prawidłowy oraz czytelny, wskazany przepisami prawa i Regulaminem, co potwierdza nagranie z otwarcia załącznika, jak również wiadomość mailowa Administratora Serwisu Beneficjenta RPO WZ, przez który to składane są wnioski w ramach naboru;

4) naruszenie art. 53 ust. 1 i ust 2 pkt 1 w zw. z art. 57 oraz 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez ich niezastosowanie i nieuwzględnienie protestu, jak również wadliwą weryfikację wniosku Skarżącej i jego załączników na etapie weryfikacji kryterium kompletności wniosku oraz załączników i bezpodstawne uznanie, że wniosek o dofinansowanie Skarżącej posiada braki formalne, które nieuzupełnione w terminie spowodowały pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia i w konsekwencji uznanie, iż od negatywnej oceny Wniosku nie przysługuje prawo do złożenia protestu, a w konsekwencji nieuwzględnienie protestu Skarżącej.

Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit, b wniosła o:

1) uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję;

2) zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowe według norm przepisanych;

Nadto, wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z:

1) wiadomości mailowych pomiędzy współpracownikiem Skarżącej a Administratorem Serwisu systemu teleinformatycznego RPO WZ, za pośrednictwem, którego składa się wnioski w ramach naboru, na okoliczność załączenia załącznika 3a do wniosku przez Skarżącą i tożsamości treści przedmiotowego załącznika z dokonanym uzupełnieniem;

2) nagrania z otwarcia załącznika nr 3 przez Skarżącą w systemie teleinformatycznym, na okoliczność załączenia do Wniosku Skarżącej załącznika nr 3, jak również jego treści i możliwości otwarcia pliku.

Pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Organ udzielił odpowiedzi na skargę w której wniósł o oddalenie skargi w całości. Nadto wniósł o przeprowadzenie dowodów z załączonych do odpowiedzi na skargę dokumentów.

Na rozprawie w dniu 6 września 2017 r. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe Strony i Organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie rozważań stwierdzić należy, że stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r.,

poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. dalej jako "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. W rozpoznawanym przypadku zakres tej kontroli wynika w pierwszym rzędzie z treści uregulowań zawartych w Rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej, natomiast z zawartego tam art. 64, w zakresie nieuregulowanym w ustawie wdrożeniowej do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3–6, art. 115–122, art. 146, art.150 i art. 152 tej ustawy.

Przedmiotem skargi było pismo Organu z dnia 12 lipca 2017 r. rozstrzygające o pozostawieniu protestu strony bez rozpatrzenia, jak również poprzedzająca je informacja Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] z dnia 24 maja 2017 r. o pozostawieniu wniosku skarżącej o dofinansowanie bez rozpatrzenia, a także wezwanie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] z dnia 3 kwietnia 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z obowiązującymi regulacjami, w myśl art. 43 u.z.r.p., w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust. 1). Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji (ust. 2).

Stosownie natomiast do art. 53 ust. 1 u.z.r.p., wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. W myśl ust. 2 negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.

Z kolei w myśl art. 61 ust. 1 u.z.r.p. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. (art. 61 u.z.r.p.).

W pierwszym rzędzie wyjaśnić należało czy pozostawienie wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia - na skutek uznania, że Strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku, mogło być uznane za negatywną ocenę projektu w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p., a w konsekwencji, czy Skarżącej od tego rozstrzygnięcia przysługiwało prawo do wniesienia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy.

Wskazać tu należy, że jak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 143/17, zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p. - negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Skoro ustawodawca w art. 53 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p. zdecydował się zdefiniować pojęcie "ocena negatywna projektu", to nie należy dokonywać wykładni rozszerzającej tego pojęcia. W uzasadnieniu do projektu u.z.r.p. (druk sejmowy nr VII. 2450) podkreślono, że w projektowanej ustawie zdecydowano się na kompleksowe uregulowanie procedury odwoławczej. W art. 53 wprost reguluje się, że podstawą uruchomienia procedury odwoławczej jest uzyskanie przez wnioskodawcę oceny negatywnej, przy czym dodatkowo w projekcie proponuje się jej określenie i zdefiniowanie. Ma to na celu ostateczne wyeliminowanie wątpliwości i potencjalnych rozbieżnych interpretacji dotyczących znaczenia określenia: "ocena negatywna".

Z wykładni literalnej art. 53 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p. wyraźnie wynika, że negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów. Przy czym polega ona na nieuzyskaniu przez projekt wymaganej liczby punktów lub niespełnieniu kryteriów wyboru projektów, wskutek czego projekt nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Dopiero przypadku tak rozumianej negatywnej oceny projektu wnioskodawcy - w myśl art. 53 ust. 1 u.z.r.p. - przysługuje prawo wniesienia protestu.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o dofinansowanie złożony przez Skarżącą nie był przedmiotem oceny, ponieważ, jak uznał Organ, wniosek zawierał braki formalne, zaś Skarżąca nie uzupełniła ich w wyznaczonym terminie. Tymczasem do oceny formalnej, a następnie oceny merytorycznej, kierowane są jedynie te wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację wymogów formalnych.

Wskazaną przez Organ przyczyną pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia było nieuzupełnienie braków formalnych wniosku, stąd też nie był on przedmiotem oceny w rozumieniu ustawy wdrożeniowej. W konsekwencji, nie został on oceniony negatywnie w oparciu o art. 53 u.z.r.p., wobec czego Skarżącej nie przysługiwało prawo wniesienia protestu.

Sąd podzielił tym samym zgodny z aktualnym orzecznictwem NSA pogląd, odmienny od dotychczas wyrażanego w literaturze przedmiotu, iż pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia, na skutek nieuzupełnienia braków formalnych, nie stanowi negatywnej oceny projektu, od której przysługiwałoby prawo złożenia protestu (por. cytowany wyrok NSA z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 143/17, ale też wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2017 r sygn. akt II GSK 1203/17, analogiczny pogląd wyraził też NSA w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2017 r. sygn. II GSK 1674/17) ).

Co należy zdecydowanie podkreślić, wbrew twierdzeniom Strony zawartym w skardze, powoływany przez nią, wyżej cytowany wyrok NSA z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 143/17 wręcz odwrotnie niż twierdzi Strona, podziela właśnie stanowisko, iż pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia braków formalnych nie stanowi negatywnej oceny projektu, od której przysługiwałoby prawo złożenia protestu.

Wobec wyżej wyrażonego poglądu o niedopuszczalności złożenia protestu na pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia, na skutek nieuzupełnienia braków formalnych, w tym miejscu Sąd zobowiązany jest rozważyć czy istnieje prawna możliwość sądowoadministracyjnej kontroli prawidłowości informacji o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia i wydanej w następstwie złożenia pisma mylnie nazwanego "protestem" informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia

Wskazać przy tym należy, iż znane są Sądowi orzeczenia sądów administracyjnych, kwestionujące w ogóle dopuszczalność takiej kontroli (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 27.02.2017 r. sygn. akt III SA/Lu 42/17, postanowienie NSA z dnia 7.06.2017 r. sygn. akt II GSK 1674/17, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 29.12.2016 r. sygn. akt III SA/Lu 1259/16 ).

Istnieje jednak też linia orzecznicza potwierdzająca dopuszczalność skontrolowania prawidłowości informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, wydanej w następstwie złożenia pisma nazwanego nieprawidłowo "protestem" na informację o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia (por. wyrok NSA z dnia 08.02.2017 r. sygn. akt II GSK 143/17, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24.02.2017 r. sygn. akt III SA/Wr 971/16, wyrok NSA z dnia 06.06.2017 r. sygn. akt II GSK 1203/17).

Wskazać należy tu szczególnie na pogląd NSA wyrażony w przywołanym wyroku z dnia 08.02.2017 r. sygn. akt II GSK 143/17, w którym w analogicznym do rozpoznawanej sprawy stanie faktycznym, stwierdzono że skoro skarga została złożona na rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, to na takie rozstrzygnięcie zgodnie z art. 61 ust. 1 u.z.p.r. przysługuje skarga do sądu. Podobnie w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 24.02.2017 r. sygn. akt III SA/Wr 971/16 uznano, że pismo Organu wyjaśniające stronie przyczyny pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydane na skutek złożenia przez stronę pisma zwanego "protestem" należy potraktować jako pozostawiające protest bez rozpatrzenia, na które to pismo przysługuje skarga do sądu. Wskazać trzeba, że NSA oddalił wyrokiem sygn. akt II GSK 1203/17 skargę kasacyjną na ten wyrok, uznając w nim za nietrafny, podniesiony zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a zatem uznając że nie było podstaw do odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie Organ na skutek złożenia przez Stronę pisma nazwanego "protestem" na informację o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia, wydał rozstrzygnięcie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, pouczając zarazem Stronę o prawie do zaskarżenia go do sądu na podstawie art. 61 ust. 1-4 u.z.p.r.

W przekonaniu Sądu w związku z powyższym, a także zgodnie z poglądami wyrażonymi w wyroku NSA z dnia 08.02.2017 r. sygn. akt II GSK 143/17, wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 24.02.2017 r. sygn. akt III SA/Wr 971/16, wyroku NSA z dnia 06.06.2017 r. sygn. akt II GSK 1203/17, należało przyjąć, iż skarga taka stronie służyła.

Powyższa koncepcja, zdaniem Sądu zgodna jest również z podstawowymi zasadami Konstytucji, w tym prawem do sądu. Prawo do sądu należy do podstawowych zasad sprawiedliwości proceduralnej. Zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji: "Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd". Przepis art. 77 ust. 2 Konstytucji stanowi natomiast, że "ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw".

W doktrynie przyjmuje się, że na treść prawa do sądu składają się trzy uprawnienia:

– prawo dostępu do sądu (prawo uruchomienia procedury zapewniającej realny dostęp jednostki do sądu),

– prawo do korzystania z rzetelnej procedury sądowej (zgodnej z wymogami sprawiedliwości i jawności procedury, pozbawionej ograniczeń natury formalnej lub ekonomicznej),

– prawo do uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia (por. A. Zieliński, Prawo do sądu i organizacja władzy sądowniczej, w: Księga XX-lecia orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 2006, por. również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 września 2004 r., P 4/04, OTK ZU 2004, nr 8/A, poz. 81).

Kompetencja kontrolna sądu administracyjnego sprowadza się do oceny legalności działania organu w trzech płaszczyznach dotyczących stosowania prawa materialnego, prawa procesowego oraz przepisów ustrojowych. Podstawowym celem kontroli sądu administracyjnego jest przywrócenie stanu zgodności z prawem, zakłóconego wadliwym aktem lub czynnością.

W ocenie Sądu, naruszeniem konstytucyjnej zasady prawa do sądu byłoby uniemożliwienie kontroli wydanego przez Organ w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia, w trybie postępowania sądowoadministracyjnego, opartego na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Słusznie zatem należało przyjąć pogląd, że na wydane w takiej sytuacji rozstrzygnięcie organu o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia - przysługuje stronie skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p., który władny jest ją rozpoznać.

Sąd uznając za zasadne rozpoznanie skargi, zauważa wobec tego, że w piśmie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z dnia 12 lipca 2017 r. Organ dokonał ponownej oceny zasadności pozostawienia wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia, co nastąpiło pierwotnie w piśmie z dnia 24 maja 2017 r.

Badając sprawę pod tym kątem Sąd stwierdza, że przeprowadzona ocena wniosku o dofinansowanie na etapie weryfikacji formalnej wniosku wykazała, iż braki formalne wniosku, nie zostały mimo prawidłowego wezwania, w wyznaczonym terminie uzupełnione przez Wnioskodawcę. W konsekwencji - wbrew stanowisku Skarżącej - ów wniosek należało pozostawić bez rozpatrzenia na tym etapie.

Zauważyć należy w tym względzie, że Strona wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku w dniu 6 kwietnia 2017 r. - uzupełniła go. Miało to jednak miejsce po upływie wyznaczonego przez Organ 7-dniowego terminu. Nie ma bowiem sporu i zarzuty takie nie zostały podniesione w skardze, że uzupełnienie braku nastąpiło wcześniej niż w dniu 19 kwietnia 2017 r. Strona dokonała tego, mimo stanowiska zawartego w piśmie przewodnim do "Oświadczenia o wprowadzeniu uzupełnień/poprawy dokumentacji aplikacyjnej". We wskazanym piśmie przewodnim stwierdziła bowiem, iż w pierwotnej wersji wniosku załącznik nr 3a otwierał się poprawnie. Mimo to zdecydowała się uzupełnić wniosek na wezwanie Organu i dodatkowo uczyniła to po terminie. Nadto Sąd zauważa, że uzupełniając brak Strona złożyła "Oświadczenie o wprowadzeniu uzupełnień/poprawy dokumentacji aplikacyjnej", z którego treści również można wywnioskować, iż Strona de facto przyznała, że istniała potrzeba uzupełnienia wniosku. Skoro więc Strona na wezwanie Organu zdecydowała się zastosować się do niego i uzupełnić wniosek, a jednak uczyniła to po terminie, należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia było uzasadnione, a zarazem uzupełnienie braków - bezskuteczne.

Nadto Sąd uznał, że nie zasługiwały na uwzględnienie wnioski dowodowe Strony, jak i Organu. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zaoferowane przez Stronę nagranie, po pierwsze nie może być uznane za dokument, po drugie zaś, jak trafnie zauważył Organ, a czemu Strona nie zaprzeczyła, potwierdza otwarcie spornego załącznika za pomocą przeglądarki internetowej Opera, podczas gdy Regulamin Użytkowania Systemu Beneficjenta LSI2014 w § 3 ust. 1 przewidywał wykorzystywanie przez Beneficjentów przeglądarek Internet Explorer bądź Mozilla Firefox. Zgodzić należy się zatem, że przedmiotowe nagranie nie mogło wyjaśnić wątpliwości co do możliwości otwarcia spornego załącznika za pomocą przewidzianych powyższym Regulaminem przeglądarek, co jest warunkiem koniecznym zastosowania art. 106 § 3 p.p.s.a. wynikającym z jego treści. To samo należy odnieść do zaoferowanego dowodu z korespondencji z Administratorem Serwisu Beneficjenta Organu, która miała miejsce w końcu lipca 2017 r., podczas gdy Stronę wezwano do uzupełnienia wniosku w kwietniu 2017 r. Nadto korespondencja nie wskazuje, czy jego otwarcie przy użyciu niestandardowego oprogramowania nastąpiło przed wezwaniem Strony do uzupełnienia wniosku, bądź przed upływem wyznaczonego terminu do tego uzupełnienia czy też później. W związku z powyższym dowody te nie mogły przyczynić się zgodnie z dyspozycją art. 106 § 3 p.p.s.a. do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie.

Art. 106 § 3 p.p.s.a. nie mógł również znaleźć zastosowania w przypadku dowodów oferowanych przez Organ. Niektóre z nich stanowiły bowiem część akt sprawy, w związku z czym Sąd rozpoznając sprawę był obowiązany wziąć je po uwagę z urzędu. Inne natomiast stanowiły regulacje obowiązujące w ramach konkursu (Regulamin Użytkowania Serwisu Beneficjenta LSI2014), który Sąd również był zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu w niniejszej sprawie. Przepisy prawa nie przewidują bowiem przeprowadzenia dowodu co do prawa (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27.07.2017 r. sygn. akt II SA/Sz 542/17).

Reasumując, zarzuty skargi, które dotyczyły naruszenia przepisów ustawy wdrożeniowej okazały się bezzasadne. Jak wskazano, nietrafne było bowiem twierdzenie Strony, iż w niniejszej sprawie miała miejsce negatywna ocena wniosku o której mowa w art. 53 u.z.r.p. Brak również podstaw by stwierdzić, że Organ bezpodstawnie wezwał Stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a następnie nieprawidłowo pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Nie ma bowiem wątpliwości, iż Strona zastosowała się do wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, jednak uczyniła to po wyznaczonym przez Organ terminie. Zaoferowane natomiast przez Stronę dowody nie mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, również w sposób w jaki Skarżąca tego oczekiwała.

Wobec powyższego na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. - orzeczono, jak w sentencji wyroku.

Wszystkie przywołane w sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w bazie internetowej na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl.