Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 198/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2, art. 48 ust. 4, art. 28 ust. 1, art. 49 ust. 3
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28 ust. 1, art. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 121 poz 1266
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi G.G. i A.G. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] w przedmiocie nakazania G. G. i A. G. rozbiórki samowolnie wybudowanego placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi plac, podłączonymi instalacją podziemną do kraty odwadniającej przy bramie wjazdowej do firmy "A." zlokalizowanych na działkach nr 14/7 i 14/8 położonych przy ul G. w O.

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Organ I instancji przeprowadził w dniu 22.02.2007r. – wskutek interwencji Komendy Powiatowej Policji w O. – kontrolę na działkach o nr 14/7, 14/8, będących własnością A. i G. G., zlokalizowanych przy ul. G. w O. W rezultacie ustalono, iż sąsiednia działka nr 7/2 zabudowana jest budynkiem socjalno-biurowym oraz obiektami produkcyjnymi firmy "A.", a droga dojazdowa do przedmiotowych obiektów prowadzi od strony południowej poprzez działkę nr 14/7, skręcając na wysokości obiektu socjalno-biurowego na teren działki nr 7/2. Od strony zachodniej do w/w drogi, na działkach nr 14/7 i 14/8, przylega teren utwardzony kostką brukową, cementową o nieregularnych kształtach z pozostawionymi enklawami zieleni, służący do parkowania samochodów i składowania produktów w/w przedsiębiorstwa, to jest elementów betonowych i kanalizacyjnych. A. G. oświadczył, że wykonane w 2002r. utwardzenie placu jest przedłużeniem drogi dojazdowej, wykonanej zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 19.09.2002r. i nie wymaga dodatkowego zgłoszenia.

W toku kolejnych oględzin z dnia 28.03.2007r. organ ustalił, iż przedmiotowy parking posiada w środkowej części odwodnienie podłużne, wykończone żeliwną kratą, wprowadzone do betonowej studzienki przykrytej deklem żeliwnym.

Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji, po wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wybudowanego parkingu samochodowego na działkach nr 14/7 i 14/8, wstrzymał prowadzenie wszelkich robót budowlanych przy samowolnej budowie przedmiotowego parkingu wraz z urządzeniami odwadniającymi oraz nałożył na G. i A. G. obowiązek przedstawienia określonych dokumentów.

W piśmie z dnia 30.05.2007r. A. G. oświadczył, że przedmiotowy utwardzony teren nie jest parkingiem samochodowym, a de facto placem składowym elementów betonowych, produkowanych w firmie "A.".

Mając na uwadze powyższe decyzją z dnia [...] organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej budowy parkingu samochodowego wraz z urządzeniami odwadniającymi, zlokalizowanego na działkach nr 14/7 i 14/8 w O. – w związku z niewłaściwym zakwalifikowaniem kategorii obiektu. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy prawomocna decyzją organu odwoławczego z dnia [...].

Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji, po wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie samowolnej budowy placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi plac, wstrzymał prowadzenie wszelkich robót budowlanych przy w/w budowie oraz nałożył na G. i A. G. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 15.12.2007r. określonych dokumentów – m. in. projektu budowlanego.

W wyznaczonym terminie złożono żądane dokumenty.

Postanowieniem z dnia 27.06.2008r. organ I instancji, na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 07.07.1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.), nałożył na G. i A. G. obowiązek usunięcia w terminie do dnia 30.10.2008r. następujących nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym:

- brak decyzji o wyłączeniu z produkcji gruntów leśnych, stanowiących część działek o nr 14/7 i 14/8,

- brak umowy z właścicielem kanalizacji deszczowej na korzystanie z kanalizacji, przez którą wody opadowe będą odprowadzane do środowiska,

- projekt powinien odpowiadać wymogom określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z dnia 10.07.2003r.).

Postanowieniem z dnia 27.11.2008r. organ I instancji przedłużył termin przedstawienia dokumentów do dnia 28.02.2009r., zmieniając w/w postanowienie –

z uwagi na wniosek A. G. z dnia 30.10.2008r.

Kolejny wniosek o przedłużenie w/w terminu – z dnia 28.02.2009r. pozostał bez odpowiedzi organu.

Decyzją z dnia [...] organ I instancji nakazał G. i A. G. dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego placu wraz z urządzeniami odwadniającymi, usytuowanymi na działkach nr 14/7 i 14/8.

Decyzją z dnia [...] organ odwoławczy uchylił w całości w/w rozstrzygnięcie – ze względu na nieustosunkowanie się do przez organ I instancji do wniosku o przedłużenie terminu dostarczenia nakazanych dokumentów oraz brak sprecyzowania, jakie braki zawiera przedłożony projekt budowlany.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji pismem z dnia 09.06.2009r. wezwał G. i A. G. do sprecyzowania wniosku z dnia 28.02.2009r. poprzez określenie terminu i jego uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia 29.06.2009r. organ I instancji zmienił postanowienie z dnia 27.06.2008r., wyznaczając nowy termin przedstawienia dokumentów określonych – "do dnia 17.08.2009r.", a w części obejmującej wyrażenie "projekt powinien odpowiadać wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 03.07.2003r." określił uzupełnienie dostarczonego projektu poprzez:

- zapewnienie sprawdzenia projektu w branży drogowej,

- dołączenie oświadczenia sprawdzającego w branży drogowej,

- ponumerowanie stron,

- potwierdzenie z oryginałem przynależności do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa projektantów i sprawdzających,

- dołączenie i potwierdzenie z oryginałem uprawnień budowlanych do

projektowania projektantów i sprawdzających,

- określenie w metrykach osoby sprawdzającej projekt,

- uzgodnienie projektu w Wydziale Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta w Ostrowcu Św.

G. i A. G. nadesłali przy piśmie z dnia 14.08.2009r. projekt budowlany placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi, umowę z właścicielem kanalizacji deszczowej na korzystanie z kanalizacji oraz decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu z dnia [...] dotyczącą m. in. ustalenia dla A. G. opłaty z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji niezgodnie z przepisami ustawy z dnia 03.02.1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004r. nr 121, poz. 1266 ze zm.) – pkt 1. Inwestorzy wskazali, że z produkcji leśnej wyłączona jest jedynie część działki nr 14/7 i 14/8, przy czym w/w decyzja z dnia [...] nie wyłącza z produkcji leśnej części działki nr 14/7 o powierzchni 0,0518 ha, zajętej pod składowisko prefabrykatów – z powodu konieczności zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta O. Działka ta w planie oznaczona została symbolem 36ZL – teren leśny. Wyłączenie to będzie możliwe po zmianie planu zagospodarowania przestrzennego, czego G. i A. G. domagają się od Prezydenta Miasta O..

Pismem z dnia 18.06.2009r., nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji z dnia 08.06.2009r., Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych wyjaśnił, że w/w decyzja z dnia [...] stała się ostateczna z dniem 22.04.2009r. i podlega wykonaniu. Decyzja taka, o charakterze "sankcyjnym", wydana w oparciu o przepisy art. 28 ust. 1 w/w ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie jest równoznaczna z decyzją zezwalającą na wyłączenie gruntów z produkcji – wymaganą przed uzyskaniem pozwolenia na budowę – wydawaną w myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. uznał, że inwestorzy nie dostarczyli wszystkich żądanych dokumentów i brak jest możliwości zalegalizowania placu pod składowisko wraz z urządzeniami odwadniającymi. Z tego też względu organ I instancji decyzją z dnia [...]. nakazał G. i A. G. dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi plac, zlokalizowanych na działkach nr 14/7 i 14/8 – na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

W odwołaniu od powyższej decyzji G. i A. G. wskazali na naruszenie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem skarżących dopóki nie zostanie wyjaśniona kwestia żądanej przez nich zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego, dopóty organ I instancji nie może wysuwać twierdzeń o braku możliwości wyłączenia części działki nr 14/7 z produkcji leśnej i nie powinien wydawać decyzji o rozbiórce.

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie – podzielając w całości ustalenia faktyczne i rozważania prawne organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, iż jakkolwiek inwestorzy przedłożyli uzupełniony projekt budowlany, to jednak posiadając wiedzę o braku możliwości wyłączenia z produkcji leśnej części działki nr 14/7, zajętej pod składowisko prefabrykatów, nie ograniczyli zakresu projektu. Przedstawiony projekt w dalszym ciągu obejmuje swoim zakresem działkę, na którą inwestorzy nie uzyskali decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Brak zatem możliwości zatwierdzenia przedstawionego projektu budowlanego. Z kolei decyzja Wojewody z dnia [...] (o jakiej mowa w planie zagospodarowania przestrzennego), wyrażająca zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych, położonych między innymi na części działek nr 14/7 i 14/8, dotyczy jedynie terenu oznaczonego 7MN, 8MN, ZL, który zgodnie z w/w planem, jest przewidziany pod zabudowę jednorodzinną. Z tego też względu na w/w terenach nie może znajdować się plac pod składowisko elementów prefabrykowanych, jako że narusza to ustalenia planu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach G. i A. G. zarzucili zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie prawa materialnego poprzez:

- błędne zastosowanie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane;

- niezastosowanie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

- błędną i dowolną interpretację § 7 ust. 1, § 7 ust. 2, § 11 ust. 2 zapisów planu

zagospodarowania przestrzennego miasta O. - Zmiana nr 6 - w rejonie ulic G., Granicznej i Las Rzeczki, zatwierdzonego

uchwałą Rady Miejskiej w O. z dnia 25.04.2002r. nr LII/830/2002;

2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny

wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 oraz art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez

wydanie decyzji bez dokonania dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Mając na uwadze skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności.

Na wstępie należy wskazać, że organy nadzoru budowlanego prowadziły w niniejszej sprawie postępowanie w sprawie samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu w 2002r. przez G. i A. G. placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi, zlokalizowanego na działkach nr 14/7 i 14/8. W toku przedmiotowego postępowania ustalono w sposób nie budzący wątpliwości, że inwestorzy nie uzyskali wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego obiektu, a następnie nie dopełnili wymogów procedury legalizacyjnej. Podkreślenia wymaga, iż organy administracji publicznej – zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 k.p.a. – podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, rozpatrując w sposób wyczerpujący zebrany materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), przy jednoczesnym zachowaniu reguł oceny materiału dowodowego wskazanych w art. 80 k.p.a.

W tym miejscu wskazać należy, iż przepis art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z wyjątkami określonymi w sposób enumeratywny w art. 29-31. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż budowa placów składowych nie została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Trafnie zatem organy orzekające w niniejszej sprawie ustaliły, że G. i A. G. dopuścili się samowoli budowlanej i prawidłowo podjęły działania zmierzające do zalegalizowania w trybie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli budowa obiektu zrealizowanego bez pozwolenia na budowę jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1), a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (lit. a) i nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem (pkt 2) – właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Jak wynika z kolei z dyspozycji art. 48 ust. 3 w/w ustawy organ ustala w tym postanowieniu wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie, zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (pkt 1) oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 (pkt 2). W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 – wówczas organ orzeka w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 4). Z treści cytowanych przepisów wynika, iż w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego jedną z zasadniczych kwestii dotyczących realizacji samowolnej budowy jest ocena zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Nie budzi wątpliwości Sądu, iż zgodnie z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. (K-I-98) działka nr 14/7 znajduje się częściowo na terenach lasów (symbol 36ZL) oraz zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i enklaw leśnych (symbol 8MN,ZL), a działka nr 14/8 położona jest częściowo na terenie lasów (symbol 36ZL) oraz zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (symbol 7MN). Tym samym za niezasadny należy uznać zarzut skargi o błędnej i dowolnej interpretacji przez organ odwoławczy § 7 ust. 1, § 7 ust. 2, § 11 ust. 2 w/w planu.

Wskazania wymaga, iż w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 26.09.2007r. (K-I-40), wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 cyt. ustawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wezwał A. i G. G. do nadesłania:

- 4 egzemplarzy projektu budowlanego obejmującego budowę placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi plac, zlokalizowanych na działkach nr 14/7 i 14/8; projekt powinien zawierać zgodę właściciela sieci na włączenie się do sieci kanalizacji deszczowej.

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele

budowlane.

W wyznaczonym terminie nadesłano żądane dokumenty.

Zaznaczyć trzeba, iż organ I instancji odstąpił od nałożenia obowiązku przedłożenia zaświadczenia Prezydenta Miasta O. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając, że kwestia ta została wyjaśniona w sposób pozytywny zaświadczeniem z dnia 11.05.2007r. z innego postępowania. Jednakże w toku dalszego postępowania organ nabrał wątpliwości co do zgodności przedmiotowej samowoli budowlanej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wynika to z faktu, iż decyzją z dnia [...] Dyrektor Lasów Państwowych Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych:

- ustalił z urzędu dla A. G.– sprawcy wyłączenia gruntów leśnych z produkcji m. in. pod utwardzony plac składowy na materiały budowlane - opłatę z tytułu wyłączenia gruntów leśnych (wchodzących w skład działek nr 14/7 i 14/8) z produkcji – na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 03.02.1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004r. nr 121, poz. 1266 ze zm.) – pkt I,

- ustalił należność z tytułu wyłączenia z produkcji leśnej w/w gruntów, przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne, bez wymaganej decyzji – pkt II ust. 1

- ustalił opłatę roczną z tytułu użytkowania na cele nierolnicze lub nieleśne – pkt II ust.2,

- odstąpił od naliczenia jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu – pkt II ust. 3,

- umorzył wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ZZ-2120N/5/08.

Podkreślić trzeba, iż przedmiotowa decyzja w części dotyczącej wyłączenia z produkcji gruntów leśnych nieprzeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne (pkt I) nie jest równoznaczna z decyzją o zezwalającą na wyłączenie gruntów z produkcji, wydawaną w oparciu o art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (por. str. 7 decyzji). Powyższe potwierdzają także wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 18.06.2009r. Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, w którym dodatkowo wskazano, iż w/w decyzja z dnia [...] stała się ostateczna z dniem 22.04.2009r. (K-I-81).

Mając na uwadze braki w złożonej w dniu 14.12.2007r. przez inwestorów dokumentacji postanowieniem z dnia 27.06.2008r. (K-I-60), podjętym w trybie art. 49 ust. 3 cyt. ustawy, organ I instancji nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia następujących nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym:

- brak decyzji o wyłączeniu z produkcji gruntów leśnych, stanowiących część działek ewidencyjnych nr 14/7 i 14/8,

- brak umowy z właścicielem kanalizacji deszczowej na korzystanie z kanalizacji, przez którą wody opadowe będą odprowadzane do środowiska,

- projekt powinien odpowiadać wymogom określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z dnia 10.07.2003r.).

Postanowieniem z dnia 29.06.2009r. (K-I-82) organ I instancji zmienił w/w postanowienie z dnia 27.06.2008r., wyznaczając nowy termin przedstawienia dokumentów na dzień 17.08.2009r. oraz precyzując uzupełnienie dostarczonego projektu poprzez:

- zapewnienie sprawdzenia projektu w branży drogowej,

- dołączenie oświadczenia sprawdzającego w branży drogowej,

- ponumerowanie stron,

- potwierdzenie z oryginałem przynależności do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa projektantów i sprawdzających,

- dołączenie i potwierdzenie z oryginałem uprawnień budowlanych do

projektowania projektantów i sprawdzających,

- określenie w metrykach osoby sprawdzającej projekt,

- uzgodnienie projektu w Wydziale Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta w O.

W dniu 14.08.2009r. inwestorzy nadesłali projekt budowlany placu pod składowisko elementów prefabrykowanych wraz z urządzeniami odwadniającymi oraz umowę z właścicielem kanalizacji deszczowej na korzystanie z kanalizacji. Strony podkreśliły jednocześnie, iż wyłączenie z produkcji leśnej części działki nr 14/7, zajętej pod składowisko prefabrykatów, będzie możliwe dopiero po zmianie planu zagospodarowania przestrzennego, czego domagają się od Prezydenta Miasta O. pismem z dnia 21.07.2009r. (K-I-83).

Mając na uwadze powyższe nie budzi wątpliwości Sądu, iż A. i G. G. nie przedstawili wymaganych kompletnych dokumentów do dnia 17.08.2009r., co przesądza o braku możliwości zalegalizowania przedmiotowej samowoli, a w konsekwencji o zasadności orzeczonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. nakazu rozbiórki. Inwestorzy nie przedłożyli bowiem decyzji o wyłączeniu z produkcji gruntów leśnych, znajdujących się na działkach o nr 14/7 i 14/8. Jest to o tyle istotne, iż zgodnie z § 52 ust. 1 i 2 obowiązującego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta O. (K-I-98) wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, co do których decyzją z dnia [...] Wojewoda Świętokrzyski wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne (w tym działek o nr 14/7 i 14/8), nastąpi na wniosek inwestora na podstawie decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Jednocześnie podnieść trzeba, iż przedłożony przez strony projekt budowlany obejmuje swoim zakresem tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a zatem decyzja Wojewody z dnia [...], dotyczy jedynie terenu oznaczonego symbolami 7MN, 8MN,ZL który zgodnie z w/w planem, jest przewidziany pod zabudowę jednorodzinną. Tym samym na terenie działek o nr 14/7, 14/8 nie może zostać usytuowany plac pod składowisko elementów prefabrykowanych. Nie mieści się on bowiem w zakresie przedmiotowym pojęcia "zabudowa jednorodzinna".

Godzi się przy tym podnieść, iż termin przedłożenia wymaganych dokumentów był w niniejszej sprawie zmieniany aż trzykrotnie, tak więc inwestorzy mieli wystarczająco dużo czasu, aby przedstawić brakujące dokumenty. Wobec kierowanych doń odpowiednich pouczeń musieli także mieć świadomość negatywnych konsekwencji braku uzupełnienia dokumentacji.

Odnosząc się do złożonego przez inwestorów wniosku o zmianę w planie zagospodarowania przestrzennego (K-I-83), wskazać trzeba, iż z pisma Wiceprezydenta Miasta O. z dnia 14.10.2009r. (K-II-23) wynika, iż czas niezbędny na opracowanie zmiany studium oraz jej wprowadzenie to ponad dwa lata. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącym, iż organy administracji publicznej wydają decyzje na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania – zgodnie z wyrażoną w art. 6 k.p.a. zasadą praworządności. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do zawieszenia prowadzonego przez organy postępowania – do czasu wprowadzenia żądanej przez strony zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego.

Nietrafny jest zarzut skargi o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a. Organy dały bowiem wyraz swojemu stanowisku w uzasadnieniach, spełniających kryteria ustanowione w powołanym przepisie, w szczególności wyczerpująco wyjaśniając podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.