Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1230/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Bartłomiej Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2007 r. sprawy ze skargi P ... spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z... na decyzję Ministra Finansów z dnia ... r. nr ... w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej P ... spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z... ... (...złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Minister Finansów decyzją z dnia ... r. nr ..., na podstawie art. 24 ust. 1 w związku z art. 35 ust. 1 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650 ze zm.) powoływanej dalej jako ustawa lub ustawa o grach i zakładach wzajemnych, odmówił udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w P...: Z.P. R. S.A., z siedzibą w W..., F... Sp. z o.o. z siedzibą w W..., C. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W..., J...Sp. z o.o. z siedzibą w R..., B...Sp. z o.o. z siedzibą w K..., P.... sp. z o.o. z siedzibą w Z... i G... Sp. z o.o. z siedzibą w P... oraz udzielił przedmiotowego zezwolenia O...Sp. z o.o. z siedzibą w W....

Na skutek wniosku P.... Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Finansów decyzją z dnia ... r. nr ... działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Stan sprawy przedstawiał się następująco;

W dniu 2 września 2003 r. na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Ministerstwa Finansów zamieszczono zawiadomienie o przetargu na prowadzenie salonu gier na automatach w P... oraz ustalono wymaganą treść ofert i kryteria ich oceny zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy, a także w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 948 ze zm.). Przed upływem terminu wyznaczonego w zawiadomieniu o przetargu (tj. do dnia 12 września 2003 r.) w Ministerstwie Finansów zostało złożonych osiem ofert, w tym przez P.... sp. z o.o. i O...Sp. z o.o.

Komisja przetargowa powołana przez Ministra Finansów, przeprowadziła przetarg na posiedzeniu w dniu 17 września 2003r. i po dokonaniu analizy złożonych ofert stwierdziła, że oferta P.... sp. z o.o. nie spełnia wymagań, co do treści ofert określonej w pkt 2 zawiadomienia o przetargu, albowiem zgodnie z pkt 2 ppkt 1 zawiadomienia o przetargu, oferta winna zawierać dokumenty określone w art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W złożonej ofercie, Spółka przedstawiła projekt regulaminu gry na automatach, wymagany zgodnie z przepisami art. 32 ust. 1 pkt 11 ustawy, podpisany z upoważnienia Zarządu Spółki przez radcę prawnego H. B.. Zgodnie z aktualnym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego, P.... sp. z o.o., uprawnionymi do reprezentacji spółki, było dwóch członków Zarządu działających łącznie, natomiast do oferty nie dołączono pełnomocnictwa Zarządu Spółki upoważniającego radcę prawnego H. B. do podpisywania projektów regulaminów gier. W związku z powyższym po analizie ofert komisja przetargowa, działając na podstawie § 26 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz pkt 10 zawiadomienia o przetargu, jednogłośnie odrzuciła ofertę P.... sp. z o.o. jako niespełniającą wymagań co do treści ofert określonej w pkt 2 zawiadomienia o przetargu i wybrała jednogłośnie jako najkorzystniejszą ofertę O...Sp. z o.o. w W....

P.... sp. z o.o. z siedzibą w Z... zaskarżyła, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, decyzję Ministra Finansów z dnia ... r. nr ... utrzymującą w mocy decyzję z dnia ... r. nr ... odmawiającą udzielenia jej zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w P....

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2005 r. w sprawie VI SA/Wa 50/04, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę P.... sp. z o.o.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stan faktyczny sprawy był ustalony i niekwestionowany przez strony.

W zawiadomieniu o przetargu z dnia 2 września 2003 r. zostały ustalone kryteria oceny ofert, jak też sposób wyboru najkorzystniejszej oferty. Przy wyborze najkorzystniejszej oferty komisja przetargowa kierowała się wypełnieniem przez podmioty biorące udział w przetargu wszystkich pięciu kryteriów określonych w pkt 9 zawiadomienia o przetargu to jest: 1) spełnieniem warunków określonych w ustawie o grach i zakładach wzajemnych, 2) oceny zgodności z obowiązującymi przepisami prowadzonej dotychczas działalności w zakresie gier, potwierdzającą wiarygodność wnioskodawcy, 3) przewidywaną wielkością przychodów z gier i podstawy opodatkowania podatkiem od gier, co wiąże się z zapewnieniem wpływów do budżetu państwa z tytułu podatku od gier, 4) treścią opinii rady gminy o lokalizacji salonu gier na automatach oraz 5) przedstawionym programem zabezpieczającym salon gier przed wykorzystaniem go do wprowadzenia do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poddał ocenie czy komisja przetargowa, działając na podstawie § 26 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz pkt 10 zawiadomienia o przetargu, prawidłowo odrzuciła ofertę P.... sp. z o.o., jako nie spełniającą wymagań, co do treści ofert określonej w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. Zgodnie bowiem z art. 32 ust. 1 pkt 11 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, winien zawierać projekt regulaminu gier. Dokument ten, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stanowi integralną część każdego zezwolenia i zatwierdzany jest w odrębnym trybie przez Ministra Finansów, zatem powinien być podpisany przez osoby upoważnione do reprezentowania Spółki, natomiast w przypadku podpisywania regulaminu z upoważnienia Zarządu Spółki do oferty złożonej w zalakowanej kopercie powinno być dołączone upoważnienie tego organu. Z uwagi więc na niespełnienie powyższego wymagania skarga została oddalona.

Na powyższe rozstrzygnięcie P.... sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę w całości zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie i uwzględnienie skargi w drodze uchylenia decyzji organów obu instancji w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w P... i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie II GSK 396/05, na podstawie art. 185 § 1 i art. 203 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, zasądzając od Ministra Finansów na rzecz P.... sp. z o.o. w Z... koszty postępowania kasacyjnego.

Na rozprawie w dniu 14 marca 2007 r. pełnomocnik uczestnika postępowania O...Sp. z o.o. złożył pismo procesowe z wnioskiem o oddalenie skargi. W uzasadnieniu stwierdzono, że czynność prawna komisji – odrzucenie oferty – mieściła się w zakresie jej kompetencji. Zdaniem spółki ustawodawca uznał projekt regulaminu za integralną część zezwolenia zatem regulamin powinien być podpisany przez osoby umocowane do reprezentacji skarżącej. Natomiast projekt regulaminu został podpisany przez radcę prawną bez przedłożenia pełnomocnictwa zatem spółka stwierdziła, że dokument ten nie powinien zostać uznany, jako pochodzący od skarżącej. Dowodzi to, zdaniem spółki, że stwierdzenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż nie doszło do naruszenia prawa, nie znajduje oparcia w obowiązującym systemie prawnym. Spółka podniosła również, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonał wykładni prawa, a jedynie oceny stanu faktycznego, zatem przy braku tej wykładni Wojewódzki Sąd Administracyjny, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, nie jest związany stanowiskiem oceny prawnej, bowiem jej nie ma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Stosownie do art. 185 § 2 ww. ustawy, po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, sąd ten rozpoznaje sprawę w innym składzie niż ten, którego wyrok był przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie zgodnie z art. 190 (zdanie pierwsze) ww. ustawy sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Zasadniczą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest określenie istoty, funkcji i charakteru postępowania administracyjnego o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach. Kwestie te znalazły unormowanie w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650 ze zm.), dalej powoływanej jako ustawa, a także - w zakresie określonym w art. 24 ust. 3 tej ustawy – w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 948 ze zm.), powoływanego dalej jako rozporządzenie.

Stosownie do art. 24 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie. Jeżeli natomiast o jedno zezwolenie ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający określone w ustawie warunki, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza i przeprowadza przetarg (art. 24 ust. 2 ww. ustawy), przy czym, zgodnie z art. 27a ustawy o grach i zakładach wzajemnych, o zezwolenie to mogą ubiegać się spółki spełniające wymagania podane w tym przepisie.

Zasadnicze elementy postępowania administracyjnego o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier i gier na automatach, określone zostały w ustawie o grach i zakładach wzajemnych, natomiast elementy uzupełniające to postępowanie ustawodawca przekazał do unormowania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, który w drodze rozporządzenia wydanego w dniu 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych, określił szczegółowe warunki przeprowadzenia wspomnianego przetargu z uwzględnieniem w szczególności by sposób ogłoszenia przetargu zapewniał właściwe poinformowanie podmiotów zainteresowanych przetargiem, warunki uczestnictwa w przetargu, nie eliminowały podmiotów spełniających wymagania warunkujące uzyskanie zezwolenia oraz by oceny ofert miały charakter obiektywny, przejrzysty i niedyskryminujący żadnego uczestnika przetargu.

W rozporządzeniu tym postanowiono, że podmiotem właściwym do prowadzenia postępowania przetargowego jest komisja wyznaczona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych (§ 23 ust. 1 rozporządzenia), przetarg ofert będzie się składał z dwóch części, jawnej i niejawnej (§ 24 rozporządzenia). W części jawnej przetargu komisja stwierdzi prawidłowość ogłoszenia przetargu, odrzuci oferty złożone po wyznaczonym terminie oraz otworzy pozostałe koperty z ofertami, a uczestnicy postępowania przetargowego będą mogli być obecni przy otwarciu ofert (§ 25 rozporządzenia). W części niejawnej przetargu komisja odrzuci oferty niespełniające wymagań określonych w przepisach ustawy oraz wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu, wybierze najkorzystniejszą ofertę albo ustali, że żadna z ofert nie została przyjęta (§ 26 rozporządzenia). Z przebiegu przetargu komisja sporządza protokół przekazując go następnie ministrowi właściwemu do spraw finansów (§ 27 rozporządzenia) oraz zawiadamia uczestników postępowania przetargowego o terminie wydania decyzji w sprawie zezwolenia, którą wydaje minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie 14 dni od zakończenia przetargu (§ 28 rozporządzenia).

Zatem, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu cytowanego na wstępie wyroku z dnia 6 kwietnia 2006 r., postępowanie o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach jest administracyjnym postępowaniem jurysdykcyjnym, a organem administracji publicznej właściwym do merytorycznego rozpoznania i załatwienia sprawy jest Minister Finansów. Postępowanie jurysdykcyjne prowadzone przez Ministra Finansów w zakresie udzielenia zezwolenia na gry losowe, zakłady wzajemne lub gry na automatach poprzedza postępowanie kwalifikacyjne, prowadzone przez komisję przetargową, które ma na celu przede wszystkim ustalenie czy wszystkie wnioski (oferty) spełniają jasne i obiektywne warunki formalne oraz ustalenie, która z ofert, zdaniem komisji, była najlepsza, chyba że w ocenie tej komisji dobrych ofert w ogóle nie było.

Z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że to jedynie Minister Finansów, a nie komisja przetargowa, jest organem administracji publicznej, umocowanym do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej o udzieleniu zezwolenia w sprawie z zakresu gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. Powołane bowiem rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych, w świetle art. 24 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, nie upoważnia komisji przetargowej do współdecydowania z ministrem właściwym ds. finansów publicznych w sprawie o wydanie zezwolenia. W konsekwencji komisja przetargowa nie może rozstrzygać wątpliwości prawnych dotyczących spełnienia, bądź niespełnienia, przez przystępującego do postępowania przetargowego, przesłanek ustawowych warunkujących udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach, albowiem to Minister Finansów, a nie komisja przetargowa dokonuje rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Sytuacja przeciwna niewątpliwie naruszałaby postanowienia art. 24 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych dlatego należy ją uznać za niedopuszczalną.

Organ administracji publicznej przyjął, iż dla skuteczności wniosku o udzielenie zezwolenia koniecznym było podpisanie projektu regulaminu gier na automatach przez organ Spółki (P.... sp. z o.o.) umocowany do podejmowania czynności prawnych w stosunkach zewnętrznych, tymczasem projekt regulaminu został podpisany przez radcę prawnego H. B., która wskazując, iż działała z upoważnienia Zarządu Spółki, upoważnienia tego nie dołączyła.

Działając, w tym zakresie, na podstawie § 26 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych, komisja przetargowa ofertę Spółki odrzuciła, co praktycznie oznacza, iż oferta P.... sp. z o.o. nie była merytorycznie rozpatrywana na równych prawach z innymi uczestnikami postępowania. Doszło zatem do naruszenia zasad postępowania przy udzieleniu przedmiotowego zezwolenia, a w konsekwencji do naruszenia art. 24 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, bowiem to w istocie komisja przetargowa, a nie Minister Finansów, rozstrzygnęła o tym jakie przesłanki prawne musi spełniać projekt regulaminu gry, stanowiący załącznik do wniosku o udzielenie zezwolenia oraz jakie warunki należy spełnić, by także złożony wniosek uznać za prawnie skuteczny.

Zdaniem Ministra Finansów regulamin gry był de facto zbiorem sformalizowanych reguł ustalających zasady prowadzenia danej gry, zawierającym między innymi wysokość stawek, prawa i obowiązki uczestników gry, zasady postępowania reklamacyjnego (tryb składania i rozpatrywania reklamacji), wysokość kapitału gry przeznaczonego do natychmiastowej wypłaty wygranych. Z tych względów dokument ten, w ocenie organu administracji publicznej powinien, dla swej skuteczności wymaganej w postępowaniu o udzielenie zezwolenia, być podpisany przez ubiegającą się o zezwolenie, zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego P.... sp. z o.o.

Idąc tym tokiem rozumowania minister ocenił, iż podpisanie projektu regulaminu przez radcę prawnego spółki z upoważnienia jej Zarządu, bez dołączenia upoważnienia tego organu, stanowiło przesłankę dla komisji przetargowej do odrzucenia wniosku o udzielenie zezwolenia, aczkolwiek treść oferty skarżącej nie budziła wątpliwości organu administracji co do zakresu wymagań określonych w zawiadomieniu o przetargu.

Takie stanowisko organu administracji, zdaniem Sądu orzekającego w sprawie, nie znajduje oparcia w powołanych przepisach. Podmiot ubiegający się o zezwolenie na urządzanie gier lub prowadzenie działalności w zakresie gier losowych lub zakładów wzajemnych przedstawia Ministrowi Finansów projekt regulaminu gry lub zakładu wzajemnego, a regulamin ten zatwierdza Minister Finansów (art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o grach i zakładach wzajemnych). Jednocześnie, zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 11 tej ustawy, projekt regulaminu jest załącznikiem do wniosku o udzielenie zezwolenia.

Z powyższego zestawienia przepisów wynika, iż to nie projekt regulaminu, lecz wniosek strony wszczyna administracyjne postępowanie jurysdykcyjne, a zatem, jak podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny, ewentualne wymogi formalne i inne rygory procesowe przewidziane w ustawie należy kierować pod adresem wniosku o wszczęcie postępowania, nie zaś pod adresem załączników do tego wniosku. Innymi słowy to projekt regulaminu jest elementem wniosku, a nie wniosek jest elementem projektu regulaminu.

Przepisy art. 13 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 pkt 11 powoływanej ustawy o grach i zakładach wzajemnych, statuuje projekt regulaminu jedynie jako załącznik do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier i jako taki nie musi być więc dla swej ważności podpisany zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego P.... sp. z o.o. Regułom należytej reprezentacji, obejmującym także prawo ustanowienia pełnomocnika procesowego, podlega sam wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego o udzielenie zezwolenia, a nie projekt regulaminu. Zatem okoliczność przedłożenia projektu regulaminu gry podpisanego, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie przez radcę prawnego z upoważnienia wnioskodawcy, nie stanowiło naruszenia ustawy.

Zauważenia bowiem wymaga, iż zgodnie z art. 13 ust. 2 i ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, projekt regulaminu i jego zmianę zatwierdza Minister Finansów, a nie komisja przetargowa, natomiast ów projekt regulaminu, zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 11 ustawy, powinien być dołączony do wniosku o udzielenie zezwolenia. Nie oznacza to, że projekt regulaminu powinien być podpisany zgodnie z zasadami reprezentacji wnioskodawcy wyrażonej w rejestrze, ani to, że stanowi on integralną część zezwolenia. Ustawodawca takich warunków dla projektu regulaminu nie określił oraz nie przydał mu takiego znaczenia. Gdyby bowiem projekt regulaminu musiał spełniać warunki formalne przewidziane dla wniosku o udzielenie zezwolenia, ustawodawca określiłby skutki niedochowania tym warunkom. Konsekwencją tych rozważań jest zasadne stwierdzenie, w ocenie Sądu orzekającego w sprawie, iż regulamin, a w szczególności jego projekt, nie jest integralną częścią, a więc elementem, decyzji administracyjnej zwanej zezwoleniem.

Elementy decyzji administracyjnej zostały określone w art. 107 § 1 k.p.a., a z przepisu tego nie wynika by elementem decyzji administracyjnej (zezwolenia) był jakikolwiek projekt regulaminu. Zgodnie z art. 107 § 2 k.p.a. przepisy szczególne mogą określać również inne składniki, które powinna zawierać decyzja administracyjna jednakże również przepisy ustawy o grach i zakładach wzajemnych, do których można by odnieść art. 107 § 2 k.p.a., nie określają projektu regulaminu jako innego składnika, który powinna zawierać taka decyzja.

Stosownie natomiast do § 26 pkt 1 rozporządzenia, komisja przetargowa w części niejawnej przetargu odrzuca oferty niespełniające wymagań określonych w ustawie lub wymagań co do treści oferty określonych w zawiadomieniu o przetargu. Z przepisu tego nie sposób wyprowadzić wniosku o zasadności odrzucenia przez komisję przetargową oferty P.... sp. z o.o. Ustawa bowiem dla ważności projektu regulaminu nie określa warunku złożenia pod nim podpisu zgodnie z wymogami przewidzianymi dla pism procesowych, natomiast wymagania co do treści oferty nie budziły wątpliwości.

Sąd uchylając zaskarżoną decyzję miał na uwadze naruszenie ww. przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych i przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Uwzględniając skargę Sąd orzekający w sprawie miał także na uwadze zarzut naruszenia przepisów art. 2, art. 7, art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim doszło do naruszenia wskazanych i omówionych przepisów prawa. W związku z tym przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji powinien uwzględnić powyższe wskazania co do prawidłowości zastosowania wymienionych przepisów i w następstwie tego rozpatrzyć wniosek skarżącej spółki P.... sp. z o.o.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 152 oraz art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.