Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 181/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata.


UZASADNIENIE

L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], utrzymującą rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy w sprawie dotyczącej udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej rozbudowę części budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Z. przy ul. [...].

L. C. wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, listem dnia 31 maja 2008 r., na urzędowym formularzu wniosku. Podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, oświadczył, iż pozostaje gospodarstwie domowym jedynie z żoną, ich łączny dochód miesięczny z tytułu emerytur wynosi brutto 1757,47 zł; posiadają majątek w postaci domu o powierzchni 68 m². Skarżący nie wykazał innego majątku należącego do niego lub jego małżonki, ani innych źródeł dochodu. Wskazał, że na opłaty wydaje miesięcznie około 300 zł, zakup opału to około 2000 zł rocznie, jest on osobą schorowaną ma rozrusznik serca i III grupę inwalidzką, na leki wydają z żoną ponad 500 zł miesięcznie. Na życie pozostaje im więc tylko około 800 zł na miesiąc. Skarżący wskazał we wniosku, że dochód miesięczny brutto z tytułu jego emerytury to 1660 zł, a zony to 414 zł, łącznie 2074 zł. Do wniosku skarżący załączył odcinki emerytur, swój i żony za marzec 2008 r., kwoty emerytur na nich podane pokrywają się z kwotami wskazanymi przez skarżącego w formularzu wniosku i netto dają one kwotę 1787,23 zł, odcinek opłat za energię elektryczną w kwocie 40,17 zł prognozowaną na miesiąc lipiec 2008 r., opłatę tytułu abonamentu RTV na kwotę 49,30 zł za 3 miesiące, za telefon na kwotę 35,33 zł płatną 26 maja 2005 r., rachunek za gaz na kwotę 83,12 zł z nieczytelną datą płatności, rachunek za wodę i kanalizację na kwotę 66,42 zł za trzy miesiące, płatny dnia 1 kwietnia 2008 r., oraz jeden rachunek na kwotę 68,34 zł płatny 15 stycznia 2008 r., bez wskazania z jakiego jest tytułu.

Działając na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący wezwał do uzupełnienia danych zawartych w urzędowym formularzy wniosku PPF, poprzez:

- sprecyzowanie i udokumentowanie danych dotyczących wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu (np. opłaty za energię elektryczną, gaz, podatek od nieruchomości, wodę, wywóz śmieci),

- przesłanie rachunków za lekarstwa lub zaświadczenia lekarskiego, że wymaga on i małżonka stałego leczenia i przyjmowania lekarstw z ich wskazaniem z nazwy (mogą być leki podstawowe),

- zaświadczenia o posiadaniu przez niego III grupy inwalidzkiej,

- oświadczenia czy on i jego rodzina korzystają ze świadczeń pomocy społecznej, a jeżeli tak to w jakiej wysokości,

- przedłożenia wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont, lokat dewizowych z okresu ostatnich 3 miesięcy,

- nadesłania odcinków aktualnych emerytur Pana i żony, lub innego zaświadczenia o ich wysokości.

Wezwanie zawierało pouczenie, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, może być uznane za niewykazanie spełniania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy i skutkować oddaleniem wniosku.

Skarżący odpowiedział na wezwanie w terminie i w pismach z dnia 16 czerwca 2008 r. oświadczył w jednym, że nie korzystają z żoną z żadnych środków Opieki Społecznej, ani innej zorganizowanej pomocy, w drugim zestawił rachunki wskazując, że za energię elektryczna płaci 40,17 zł, abonament RTV to 49,30 zł, woda i kanalizacja to 66,42 zł, wywóz śmieci to 68,34 zł, telefon to 35,33 zł, gaz to 83,12 zł, podatek od nieruchomości to 83 zł. Nadesłał tez orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, zaświadczenia lekarskie o potrzebie stałego leczenia o stałego przyjmowania leków z dnia 14 czerwca 2008 r. odnośnie jego i jego żony, a nadto wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 marca 2008 r. do 16 czerwca 2008 r. potwierdzający, że nie posiadają większej ilości zgromadzonych środków pieniężnych.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane:

- w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, które stosownie do art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe (jakimi na zasadzie art. 212 § 1 w związku z art. 234 § 2 P.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków lub

- w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej.

Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a., określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Sytuacja skarżącego wynikająca ze złożonego oświadczenia, które przyjęto za wiarygodne uzasadnia przyjęcie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, a zatem spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za poglądem takim przemawia analiza złożonego we wniosku oświadczenia, a także przedłożonych przez L. C. kserokopii dokumentów. Wynika z nich, że jego rodzina ponosi w miesiącu średnio ok. 400 zł wydatków związanych z opłatami za utrzymanie mieszkania (w tym uśrednione miesięcznie koszty opału) i ok. 500 zł z tytułu kosztów leczenia. Na pozostałe wydatki skarżącemu i jego żonie pozostaje więc kwota ok. 800 zł, co przy uwzględnieniu faktu, iż do kosztów utrzymania koniecznego zalicza się ponadto koszty żywności, środków czystości, czy ubrania – wskazuje, że uzyskiwany dochód nie wystarczy na pokrycie kosztów wynagrodzenia adwokata czy też innych kosztów sądowych.

Zasadne zatem jest udzielenie skarżącemu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu o co wnosił we wniosku, zwłaszcza wobec jego oświadczenia o braku zgromadzonych oszczędności.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.