Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 810/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania zabezpieczającego - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżący wnioskiem zawartym w skardze domagał się wstrzymanie wykonania w całości w/w postanowienia. Wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że jedyną nieruchomością wolną od obciążeń jest nieruchomość dla której został zarządzony wpis hipoteki przymusowej. W ocenie Skarżącego jest to jedyna "deska ratunku" w przypadku pojawienia się problemów finansowych w jego życiu zawodowym. Zatrudnia on 130 osób, w związku z tym każde zakłócenie płynności finansowej może skutkować koniecznością dokonania redukcji zatrudnienia z uwagi na brak możliwości pozyskania środków zewnętrznych. Skarżący skonstatował, że wpis hipoteki przymusowej na jedyną wolną od obciążeń jego nieruchomość będzie wiązać się z zaistnieniem niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że żądanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wykonaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 oraz postanowienie NSA z 31 stycznia 2006r. II FZ 882/05, CBOSA). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Istotą wykonania decyzji jest natomiast doprowadzenie do jej realizacji.

W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] określił przybliżone kwoty nienależnie otrzymanego zwrotu w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2014 r. do grudnia 2014 r. oraz określił kwotę należnych odsetek za zwłokę od w/w nienależnie otrzymanych zwrotów w podatku od towarów i usług. Decyzja ta doprowadziła do zastosowania środków przymusu w postępowaniu zabezpieczającym.

Należy mieć przy tym na względzie, że zastosowane środki zabezpieczające przekształcają się w egzekucyjne w wyniku wydania głównej decyzji podatkowej, określającej lub ustalającej wysokość podatku, lub też podlegają wygaszeniu wobec jej niewydania. Wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie określenia i zabezpieczenia przewidywanych zobowiązań podatkowych, które pozbawia w efekcie bytu prawnego czynności zabezpieczające, wchodzi w istotę sprawy zarezerwowaną dla głównego orzeczenia kończącego sprawę sądowoadministracyjną, wszczętą poprzez wniesienie samej skargi na decyzję w przedmiocie określenia i zabezpieczenia przewidywanych zobowiązań. Dopiero uznanie skargi za uzasadnioną i wydanie wyroku pozytywnego dla strony skarżącej może wywołać ten skutek, jakiego w istocie domaga się Skarżący – zwolnienie zabezpieczenia. Trudno bowiem mówić o wstrzymaniu zabezpieczenia polegającego np. na wpisie hipoteki przymusowej na nieruchomości stanowiącej własność potencjalnego zobowiązanego, w sytuacji gdy wymiernym rezultatem tego wstrzymania ma być możliwość przeprowadzenia skutecznej egzekucji. Dopiero uchylenie zabezpieczenia może doprowadzić do pożądanego przez Skarżącego efektu – wycofania zabezpieczenia, gdyż o to w istocie wnosi Skarżący żądając wstrzymania wykonania zarządzenia zabezpieczenia. Skarżący chce w ten sposób doprowadzić do sytuacji dysponowania swoim majątkiem bez ograniczeń. Z tego powodu w niniejszej sprawie wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Niezależnie od powyższego dodatkowo Sąd zaznacza, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania był gołosłowny. Skarżący nie wykazał istnienia określonych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący nie załączył żadnych dokumentów mogących świadczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie zestawił nawet wielkości posiadanych składników majątku z wysokością przybliżonej kwoty zobowiązania. Sąd nie stwierdził również, aby znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, dokumenty uprawdopodobniały twierdzenia Skarżącego o grożącej możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyjaśnienia Skarżącego dotyczące jego obecnej kondycji finansowej nie zostały zatem poparte żadnymi stosownymi dokumentami źródłowymi.

Tym samym uznać należy, że Skarżący nie wykazał również w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji