Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3210/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : WSA Krystyna Daniel AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. sprawy ze skargi W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 r., znak: [...], na podstawie art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki zażądał od W. J. projektu technicznego, na podstawie którego realizowana jest inwestycja, zgodnie z decyzją z dnia [...] października 1994 r o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie istniejącego budynku przy ul. N. [...], na działce nr [...] w K..

Zażalenie na to postanowienie złożył W. J..

W wyniku jego rozpoznania postanowieniem z dnia 17 października 2002 r., znak: [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia W. J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki z dnia [...] sierpnia 2001 r., znak: [...].

W uzasadnieniu tego postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Przepis ten, stosownie do treści art. 144 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Postanowienie organu I instancji zostało wydane w oparciu o art. 77 k.p.a., na które nie przysługuje zażalenie. W takim stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Z postanowieniem tym nie zgodził się W. J. wnosząc skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r skarżący W. J. oświadczył, iż cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1 stycznia 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.

Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd.

Skarżący W. J. na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. cofnął skargę na postanowienie z dnia 17 października 2002 r., znak: [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia W. J. na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2001 r. , znak: [...].

Przeprowadzona kontrola w zakresie dopuszczalności tej czynności wykazała, że nie zmierza ona do obejścia prawa. Nie spowoduje to także utrzymania w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności. Postanowienie z art. 77 k.p.a., jakie oceniał w postępowaniu odwoławczym organ II instancji, ma charakter dowodowy. Organ nie jest nim związany, może je w każdej chwili zmienić, uzupełnić lub uchylić. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, ale może być ono kwestionowane w odwołaniu. Wniesienie zażalenia na postanowienie z art. 77 k.p.a. stanowi przypadek niedopuszczalności zażalenia z przyczyn przedmiotowych. Przepisy prawne wyłączają bowiem możliwość jego zaskarżenia w drodze tego środka zaskarżenia. W konsekwencji musi, więc to prowadzić do zastosowania art. 134 k.p.a. i wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia, tak jak to uczynił zgodnie z prawem organ II instancji. W takim stanie rzeczy cofnięcie skargi jest skuteczne.

Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l i § 2 oraz art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), należało orzec jak w sentencji.