Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3313/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A., A. A., A. A., B. B., [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P., J. K., M. P., H. P., P. P., G. T. i A. Z. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie planu zagospodarowania przestrzennego Województwa [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżących A. A., A. A., A. A., B. B., [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P., J. K., M. P., H. P., P. P., G. T. i A. Z. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący – działający przez pełnomocnika - wnieśli w dniu 24 września 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie planu zagospodarowania przestrzennego Województwa [...].

W dniu 10 czerwca 2015 r. do organu wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 9 czerwca 2015 r. wniesione przez pełnomocnika skarżących (koperta w aktach administracyjnych).

Pismem z 6 sierpnia 2015 r. (wniesionym 7 sierpnia 2015 r.) pełnomocnik skarżących przesłał do organu wniosek o doręczenie stanowiska jakie zajął organ w związku z powyższym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie organ pismem z 13 sierpnia 2015 r. poinformował pełnomocnika skarżących, że nie zajął stanowiska w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, pełnomocnik skarżących wniósł skargę na ww uchwałę.

W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 596 ze zm.) skargę na przepis aktu prawa miejscowego podjęty przez organ województwa w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone danym przepisem.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, z. 3, poz. 60) wyjaśnił, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Jakkolwiek uchwała ta dotyczy skargi wniesionej w trybie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), to niewątpliwie mając na uwadze tożsamość rozwiązań legislacyjnych w ustawie o samorządzie województwa w tym zakresie, należy uznać, że stanowisko NSA zawarte w tej uchwale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze pogląd wyrażony w powyższej uchwale składu poszerzonego NSA stwierdzić trzeba, że termin do wniesienia skargi na uchwałę sejmiku województwa określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przepis ten wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ województwa udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), drugi zaś dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – termin ten wynosi wówczas sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna się bieg drugiego z tych terminów. Jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczył odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeśli natomiast organ nie doręczył stronie odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wezwania, to w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, powinna być wniesiona skarga do sądu administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], pełnomocnik skarżących przesłał pismem z 9 czerwca 2015 r., które nadano drogą pocztową 10 czerwca 2015 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Z akt sprawy wynika, że pismem z 13 sierpnia 2015 r. organ poinformował pełnomocnika skarżących o braku zajętego stanowiska w sprawie, jednak nie można go uznać za odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tym bardziej, że zostało wysłane po upływie sześćdziesięciu dni od wpływu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W konsekwencji skarżącego obowiązywał sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który upłynął 10 sierpnia 2015 r., co oznacza że skarga wniesiona 24 września 2015 r. została wniesiona z uchybieniem tego terminu.

Z tych względów nie może być ona merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak wyżej.