Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 819/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 września 2017 r. (data nadania w UP) K. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia z dnia [...]sierpnia 2017 r. znak: [...]w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty.

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż utrzymanie jej w mocy będzie skutkowało wielką szkodą i trudnymi do odwrócenia skutkami. Uzasadniając skarżący wskazał, iż utrzymanie w mocy decyzji uniemożliwi mu wykonywanie pracy, co poskutkuje utratą przez niego tejże pracy, którą będzie miał późnej problem odzyskać. W konsekwencji spowoduje to odebranie skarżącemu środków utrzymania siebie i rodziny, a także sprawi problemy na rynku pracy, gdyż skarżący od wielu lat wykonuje tę sama pracę i nie ma innych uprawnień ani kompetencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Podstawę prawą umożliwiającą sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości bądź części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w powołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się również, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1148/13).

W stanie faktycznym sprawy, której przedmiotem jest cofnięcie skarżącemu uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów – w kontekście podniesionych przez niego okoliczności – wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO zasługuje na uwzględnienie.

Niewątpliwie cofnięcie uprawnień, na podstawie których skarżący wykonuje zawód diagnosty i przeprowadza badania techniczne pojazdów, a który to zawód jest zasadniczym i stałym źródłem utrzymania wnioskodawcy oraz jego rodziny, spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji i w konsekwencji cofnięcie skarżącemu omawianych uprawnień doprowadzi do utraty przez niego głównego źródła utrzymania, co jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w sytuacji, gdy na skarżącym ciąży obowiązek utrzymania rodziny (tak też NSA w postanowieniu z 30 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2487/14).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.