Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 237/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 86 par.1, art. 87 par.1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 1206/11 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia 31 października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z 6 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 1206/11 oddalił skargę G. M. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z 31 października 2011 r. w przedmiocie przyznania płatności w pomniejszonej wysokości z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 25 stycznia 2013 r. W dniu 26 lutego 2013 r. pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z 8 marca 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. W związku z tym, pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że wyrok z 6 grudnia 2012 r. został mu faktycznie doręczony w dniu 28 stycznia 2013 r. zaś adnotacja o dacie doręczenia na dokumencie potwierdzającym odbiór przesyłki "jest efektem oczywistej omyłki wywołanej sugestią osoby doręczającej przesyłkę". Przesyłka zawierająca wyrok z uzasadnieniem została dostarczona do budynku, w którym mieści się siedziba kancelarii w dniu 25 stycznia 2013 r. (piątek) natomiast faktycznie została wydana pełnomocnikowi 28 stycznia 2013 r. (poniedziałek). Pełnomocnik wyjaśnił, że sugerując się datą wskazaną przez osobę wręczającą mu przesyłkę dokonał adnotacji w rubryce "data przyjęcia: 25 stycznia 2013 r.", w sytuacji gdy faktyczne doręczenie przesyłki pełnomocnikowi nastąpiło 28 stycznia 2013 r.

W doręczeniu przesyłki pełnomocnikowi pośredniczył portier budynku, który z uwagi na aktualny stan zdrowia nie jest w stanie poświadczyć przedstawionych okoliczności.

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 26 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 1206/11 oddalił wniosek i na podstawie akt sprawy wyjaśnił, że pełnomocnik w dniu 28 stycznia 2013 r. nie był w posiadaniu dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Doręczenie przesyłki w dniu 25 stycznia 2013 r. potwierdził imienną pieczątką i podpisem także doręczyciel. W dniu 28 stycznia 2013 r. do biura podawczego WSA w Łodzi wpłynęło zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia przesyłki. W związku z tym Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu był niezasadny, gdyż nie wykazano okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.

Pełnomocnik skarżącego - adwokat M. M. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji lub uchylenia zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności, że skarga kasacyjna została wniesiona w usprawiedliwionym przekonaniu o zachowaniu terminu do jej złożenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdza, że stan faktyczny przyjęty przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jest bezsporny, a ocena wystąpienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi prawidłowa. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że wnioskodawca nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. Dodać należy, że także w zażaleniu na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie podał okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu. Wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji słusznie zwrócił uwagę, że doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącego nastąpiło 25 stycznia 2013 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się podpis (imię i nazwisko) pełnomocnika potwierdzający doręczenie przesyłki w tym konkretnym dniu. Na doręczenie korespondencji w tym dniu wskazał również listonosz umieszczając na tym dokumencie pieczątkę służbową i podpis. Nieprzekonujący jest argument, że przesyłkę doręczono faktycznie pełnomocnikowi 28 stycznia 2013 r. zaś 25 stycznia 2013 r. jej odbiór potwierdził portier budynku, w którym mieści się kancelaria pełnomocnika skarżącego. W związku z twierdzeniami wnioskodawcy zauważyć trzeba, że na dokumencie zwrotnego potwierdzeniu odbioru widnieje pieczęć biura podawczego, z której wynika, że w dniu 28 stycznia 2013 r. do Sądu wpłynął dowód doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wyroku z uzasadnieniem. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.