Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 35/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Anna Szymańska, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2005 r. przy udziale - sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1984r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1988 Nr 90, poz. 575 ze zm.) utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. znak [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. uzgadniające z zastrzeżeniami warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na odbudowie P. w W. wraz z przyłączami i dojazdami przy ulicy [...] i ulicy [...] w W.

W uzasadnieniu niniejszego postanowienia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wskazał, iż w uzgodnionym przedsięwzięciu polegającym na rekonstrukcji P. z [...] r., planowane jest zlokalizowanie pomieszczeń reprezentacyjnych, biurowych i usługowych. Odbudowany kompleks budynków będzie składał się z części naziemnej (wysokość zabudowy od 12m do 15 m) i części podziemnej – technicznej. W części podziemnej będzie mieścił się parking dwupoziomowy na ok. 600 stanowisk. Usytuowanie garażu w podpiwniczeniu jest dopełnieniem funkcjonalności obiektu na obecnym etapie rozwiązań komunikacyjnych i parkingowych w W. Jego brak w tym rejonie miasta wprowadziłby w tym regionie miasta zakłócenia. Budowa garażu nie ograniczy również w żaden sposób przeprowadzenia działań określonych w programie ochrony powietrza dla aglomeracji [...] opublikowanym w Rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. (Wojewódzki Dziennik Urzędowy Nr [...] poz. [...]), który to został sporządzony ze względu na stwierdzone w 2002 r. przekroczenia poziomów dopuszczalnych pyłu zawieszonego PM10. Ponadto organ podniósł, iż w miejscu lokalizacji obiektu i w [...] nie są przekroczone dopuszczalne wielkości zanieczyszczeń powietrza, w tym również pyłu PM 10. Wynika to z informacji podanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. w piśmie znak: [...] z [...] maja 2004 r. o stanie jakości powietrza (wartości uśrednione dla roku), w którym to podano m.in. wartość pyłu zawieszonego PM 10 w wysokości 36 mg/m3. Wielkości te zostały wykorzystane do analizy oddziaływania obiektów (P. i P.) na powietrze atmosferyczne. Z analizy tej wynika, że dla wszystkich analizowanych zanieczyszczeń tj. SO2, NO2, CO2, PM10 i mieszaniny węglowodanów, nie będą przekroczone dopuszczalne stężenia oraz częstości przekroczeń w powietrzu atmosferycznym określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów substancji (Dz. U. Nr 87 poz. 796) oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 1 poz. 12). Ponadto wskazano, iż wyrzutnie wentylacyjne z garażu będą się znajdowały na wysokości ok. 15,5 m n.p.t. Zgodnie zaś z obliczeniami i analizą zawartą w raporcie dotrzymanie wyznaczonych dla tej inwestycji maksymalnych mocy akustycznych w ocenie organu nie będzie powodować przekroczeń dopuszczalnych wartości hałasu w środowisku. Organ zwraca również uwagę, iż w postanowieniem z dnia [...].09.04 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., dokonał sprostowania błędu pisarskiego polegającego na błędnym podaniu wielkości mocy akustycznej dla czerpni powietrza, która winna wynosić 60 dB, a nie jak podano w postanowieniu tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2004r. "690 dB". Tak więc po sprostowaniu niniejszego błędu, bezzasadny jest zarzut dotyczący wyrażenia zgody na zainstalowanie urządzeń, których równoważna moc akustyczna przekracza wielkości dopuszczalne.

Ustosunkowując się do zarzutu zaopiniowania w drodze dwóch odrębnych postanowień obejmujących oddzielnie warunki zabudowy przedsięwzięć polegającym na odbudowie P. i P., podczas gdy w przedłożonym raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko przedstawiono łącznie oddziaływanie obu obiektów na środowisko, organ wskazuje, iż nie znajduje podstaw prawnych do nakazania Urzędowi Miasta W. przedstawienia mu do uzgodnienia jednego wniosku obejmującego łącznie oba p. oraz kamienicę przy ul. [...].

Skargę na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...].

Wskazując, iż jako strona niniejszego postępowania administracyjnego, którego celem jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie p., p. i kamienicy od strony ul. [...], traktuje niniejsze przedsięwzięcie jako całość, a zatem niezrozumiałym jest w jej ocenie traktowanie poszczególnych obiektów rozłącznie i uzgadnianie przez inspektora sanitarnego w drodze odrębnych postanowień poszczególnych inwestycji.

Odnosząc się do treści zaskarżonego postanowienia skarżący zarzuca organowi ogólnikowe ustosunkowanie się do problemu wielokrotnego przekraczania na terenie aglomeracji [...] dopuszczalnych zanieczyszczeń powietrza. Ponadto skarżący wskazuje, iż w jego ocenie, niezrozumiałym jest stwierdzenie organu, że przywracanie dopuszczalnych poziomów pyłu zawieszonego PM 10 wymaga długofalowych działań, których nie da się przeprowadzić w ciągu krótkiego czasu, w sytuacji, gdy jednocześnie proponuje on zwiększenie ruchu samochodowego w miejscu określonym w ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego W. z [...] r. jako przestrzeń publiczna, do której zalicza się P. Takie działania zdaniem skarżącego naruszają art. 144 pkt 4 ustawy z dnia 27.04.2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.), który wyklucza wprowadzenie do środowiska zanieczyszczeń na terenie którego stwierdza się przekroczenie standardów jakości środowiska.

Strona skarżąca podnosi również, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie rozwiewa jej obaw związanych z wpływem przedmiotowej inwestycji na środowisko.

Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2005r. skarżące Stowarzyszenie zarzuciło także, iż organy inspekcji sanitarnej nie odniosły się w ogóle do kwestii wpływu zanieczyszczeń pochodzących z parkujących w garażach samochodów oraz na zdrowie przebywających tam pracowników obsługi technicznej oraz ochrony.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. podtrzymał stanowisko i argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze wskazał, iż odtworzenie historycznej zabudowy – p. i p. zostało zdecydowane uchwałą nr [...] Rady Miasta W. Usytuowanie garaży w podpiwniczeniach rekonstruowanych budynków stanowi zaś dopełnienie funkcjonalności obiektów na obecnym etapie rozwiązań komunikacyjnych i parkingowych W. Garaże te trudno zaś uznać za znaczące źródło zanieczyszczeń powietrza w skali całej aglomeracji [...], jak to sugeruje strona skarżąca. Teren, na którym zlokalizowane mają być obiekty – P. oraz P. i ewentualne związane z tym zanieczyszczanie powietrza rozpatrywane były w zakresie rejonu oddziaływania inwestycji. W ocenie organu niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 144 pkt 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, gdyż przeprowadzone analizy i obliczenia zawarte w "Raporcie oddziaływania na środowisko planowanej odbudowy P. i [...] przy [...] w W." wykazały, że odbudowa p. nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska i nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2004r, utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego dla W. z dnia [...] sierpnia 2004r. uzgadniające z zastrzeżeniami warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na odbudowie P. w W. wraz z przyłączami i dojazdami przy ul. [...] i ul. [...].

Zadaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dokonanie oceny legalności tego orzeczenia tj. ustalenie, czy zaskarżone postanowienie było zgodne z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jego wydania.

Po przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

W pierwszej kolejności wypada podkreślić, że uzgodnienia w niniejszej sprawie pod względem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w tym pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, organ dokonał w oparciu o art. 48 ust. 2 pkt 2 , art. 57 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U Nr 62, poz. 627 z późn. zm) oraz o art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U z 1998r. Nr 90, poz. 575 z późn zm.).

Dokonując przedmiotowego uzgodnienia organ oparł się na raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który został sporządzony w czerwcu 2004r., w związku z postanowieniem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] orzekającym o konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na odbudowie P.

W raporcie tym stwierdzono, między innymi, że przedmiotowa inwestycja, jeżeli zostaną zastosowane odpowiednie rozwiązania techniczne- nie będzie powodowała przekroczeń dopuszczalnych norm uciążliwości dla środowiska. Wskazano również szereg zaleceń mających na celu zapewnienie pełnej ochrony środowiska naturalnego oraz minimalizację niekorzystnego wpływu inwestycji na tereny sąsiednie.

W postanowieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W., utrzymanym w mocy zaskarżonym postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W., zalecenia te znalazły odzwierciedlenie w postaci 9 punktów-warunków, pod którymi dokonano uzgodnienia.

Realizacja inwestycji zgodnie z tymi warunkami zapewni zminimalizowanie oddziaływania inwestycji na środowisko.

Należy jednak podkreślić, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy winna między innymi określać rodzaj inwestycji oraz warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych np. dotyczących ochrony środowiska i zdrowia ludzi. Raport na podstawie którego dokonano uzgodnienia w niniejszej sprawie sporządzono w oparciu o proponowaną przez Inwestora lokalizację oraz wstępie założenia techniczne planowanego przedsięwzięcia A zatem ostateczne sprecyzowanie jego szczegółowych warunków konstrukcyjnych, technicznych, w tym także określających środki służące do zapewnienia odpowiednich warunków pracy i zdrowotnych nastąpi przy wydawaniu pozwolenia na budowę, w oparciu o uzgodnioną z inspektorem sanitarnym dokumentację projektową budynku.

Rozpoznając niniejsza sprawę pod tym kątem Sąd doszedł do przekonania, iż rozstrzygnięcie organu w tym zakresie opierające się na raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko jest zgodne z przepisami prawa zarówno materialnego jak i procesowego, a zatem wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w skardze brak jest podstaw do jego uchylenia.

Jak wynika z treści raportu P., ma mieć charakter obiektu reprezentacyjnego. Przewiduje się, iż zatrudnionych tam będzie max 760 osób, zaś ilość interesantów i gości będzie stosunkowo niewielka. Parter budynku zostanie zaprojektowany w sposób umożliwiający jak najlepszy dostęp do [...]. Kondygnacje podziemne będą zaś mieścić parking dwupoziomowy na ok. 600 miejsc, dostępny na tyłach P., od strony ul. [...]. Komunikację pionową z parkingów zapewnić ma system wind towarowo-osobowych oraz pochylni i schodów. Dostęp dla osób niepełnosprawnych powinien być zapewniony zaś do wszystkich poziomów obiektu.

W analizie wskazano, że planowana inwestycja ma być zlokalizowana na terenie charakteryzującym się dobrymi warunkami powietrza dla emitorów punktowych, gdyż znaczna ich część przenoszona jest nad [...] i dolinę rzeki [...]. W stosunku zaś do emisji zanieczyszczeń komunikacyjnych możliwości przewietrzenia terenu są znacznie ograniczone przez jego gęstą zabudowę. Opis tej kwestii w raporcie jest zdaniem Sądu dość istotny w świetle stawianego przez stronę skarżącą zarzutu dotyczącego wpływu zanieczyszczeń powietrza (planowane parkingi), na jakość środowiska aglomeracji [...]. Skarżący powołał się w tym zakresie na Rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. w sprawie określenia programu ochrony powietrza dla aglomeracji [...], określające ze względu na stwierdzone naruszenie standartów jakości powietrza dla pyłu zawieszonego PM 10 , program jego ochrony dla aglomeracji [...].

Ustosunkowując się do niniejszej kwestii należy podnieść, iż z powyższego rozporządzenia wynika, że zanieczyszczenie powietrza badane było na obszarze [...], w której to zlokalizowana ma być inwestycja, w dwóch punktach: przy ul. [...] oraz [...]. Należy więc zauważyć, iż punkty te położne były w znacznej odległości od P. i P., na terenie których planowana jest realizacja inwestycji. Kluczowym dla rozstrzygnięcia tej kwestii było więc dokonanie badania jakości powietrza na obszarze usytuowania uzgadnianego przedsięwzięcia. Jak wynika z raportu, tło tych zanieczyszczeń zostało określone przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. w piśmie z dnia [...].05.2004 r., z którego wynika, iż na tym terenie nie występuje przekroczenie dopuszczalnej ilości emisji zanieczyszczeń. Ponadto należy wskazać, iż dla celów analizy wykonano również obliczenia w punktach swobodnych tj. 2 punkty na terenie [...] oraz 2 przy zabudowie na ul. [...]. Określenia wielkości emisji zanieczyszczeń dla planowanej inwestycji wykonano przy użyciu metody prognozy obliczeniowej czasu pracy silników samochodowych parkujących w garażach P., P. oraz kamienicy przy ul. [...] (k 48-50 raportu). Tak wykonana analiza obliczeń stężeń zanieczyszczeń wykazała, że dla wszystkich badanych zanieczyszczeń nie są przekraczane dopuszczalne stężenia oraz częstości przekroczeń w powietrzu atmosferycznym określone w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z 6.06.2002 r. w sprawie oceny poziomów substancji w powietrzu oraz Rozporządzenia Ministra Środowiska z 5.12.2002 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. Oddziaływanie inwestycji (łącznie P., [...] i kamienicy) na powietrze atmosferyczne, jak wykazano będzie zaś niższe od dopuszczanych wartości odniesienia (k-56 – 57 raportu). W ocenie Sadu przyjęte przez biegłych założenia można uznać za miarodajne. Wobec powyższego zarzut skarżącego dotyczący ogólnego potraktowania przez organ problemu zanieczyszczenia powietrza w aglomeracji [...], nie znajduje podstaw. W raporcie kwestia ta została przez ten organ uwzględniona. Należy także wskazać, iż również w programie ochrony powietrza dla aglomeracji [...] opublikowanym w Rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r., nie wprowadza się generalnego zakazu lokalizacji inwestycji w centrum W. Odnosi się ono do problemu przekroczenia standartów jakości powietrza w tym mieście i wskazuje jakie działania winne być podejmowane w celu zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza.

Kolejną istotną kwestią podniesioną przez skarżącego na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2005r., jest wpływ emitowanych spalin na zdrowie osób przebywających w garażu (obsługi). W podrozdziale zawartym w raporcie pt. "Podział emisji na emitory i parametry emitorów" (str. 51 raportu) biegli jako miarodajną przyjęli wartość NDSCH – Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Chwilowe dla tlenków azotu, które wynosi 10 mg/m³. Wskazując, iż jest to wartość średnia stężenia, które nie powinno spowodować ujemnych zmian w stanie zdrowia pracownika, jeżeli występuje w środowisku pracy nie dłużej, niż 15 minut i nie częściej, niż dwa razy w czasie zmiany roboczej w odstępie czasu nie krótszym niż 1 godzina. Zdaniem skarżącego biegli przyjmując ten wskaźnik założyli, że potencjalna osoba parkująca w garażu przebywa w nim nie dłużej niż 15 min, nie wzięli zaś pod uwagę, iż na stałe znajdować się w nim będą pracownicy obsługi. Kwestia ta jest istotna, niemniej należy podnieść, iż na tym etapie postępowania, kiedy nie ustalono gdzie i jak będą usytuowane pomieszczenia dla obsługi, jak będą one zabezpieczone przed czynnikami zewnętrznymi, wentylowane, klimatyzowane, i czy w ogóle przewidziany jest stały dozór parkingu, nie można czynić zarzutu organowi, iż problem wpływu ww. czynników na zdrowie pracowników obsługi nie został przez organ przeanalizowany. Należy bowiem mieć na uwadze, iż uzgodnienie to dotyczy ustalenia warunków zabudowy, gdzie kwestie te nie są przesądzane. Zatem sprawa oddziaływania inwestycji na zdrowie osób w niej przebywających w tym pracowników obsługi, winna zostać rozważona przez organ na etapie uzgadniania dokumentacji projektowej tej budowy.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego zagrożenia przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w rozpatrywanym rejonie. Ustosunkowując się do tego zarzutu, należy wskazać, iż czynnik ten był uwzględniony w raporcie. Przyjęto w nim, iż na analizowanym terenie źródła hałasu związane będą z pracą wyrzutni i czerpni powietrza wentylacyjnego oraz ewentualnie skraplaczami od instalacji klimatycznych oraz z ruchem pojazdów korzystających z garażu. Źródła te z uwagi na charakter inwestycji czynne są jedynie w porze dziennej. Ich analiza wykazała zaś, że równocześnie poziomy dźwięku (A) zarówno przy powierzchni terenu wokół inwestycji jak i w punktach na żądanych wysokościach najbliżej zabudowy użyteczności publicznej generalnie są niższe od wielkości dopuszczalnych obecnie poziomów dla ruchu ulicznego na ul. [...] (str. 58-63 raportu).

Za niezasadny należy również uznać zarzut skarżącego dotyczący zaopiniowania w drodze dwóch odrębnych postanowień obejmujących oddzielnie warunki zabudowy przedsięwzięć polegających na odbudowie P. i P., podczas gdy w przedłożonym raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko przedstawiono łącznie oddziaływanie obu obiektów na środowisko. W sytuacji gdy realizacja przedsięwzięcia objęta jest odrębnymi wnioskami o ustalenie warunków zabudowy, zasadnie wystąpiono o dokonanie odrębnych uzgodnień dla poszczególnych przedsięwzięć. Z kolei ujęcie łącznie poszczególnych przedsięwzięć w jednym raporcie w sytuacji gdy są one ze sobą powiązane (wspólny wjazd i wyjazd do/z garażu) umożliwia uzyskanie bardziej adekwatnej oceny stanu wynikającego z realizacji poszczególnych zamierzeń (ujęcie wzajemnych oddziaływań, nakładanie się uciążliwości związanych z realizacją poszczególnych obiektów).

Reasumując, w ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo, co uzasadniałoby konieczność jego uchylenia.

Kwestia oddziaływania inwestycji na zdrowie osób w niej przebywających w tym pracowników obsługi, winna zostać rozważona przez właściwe organy administracji publicznej na etapie uzgadniania dokumentacji projektowej tej budowy.

Wobec powyższego działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.