Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 110/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A.-B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu p o s t a n a w i a: I. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; II. zwrócić z urzędu "A.-B." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca "A.-B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie nieuwzględnienia jej protestu w związku z negatywną oceną złożonego wniosku o dofinansowanie.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] marca 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dwóch egzemplarzy pełnej dokumentacji konkursowej, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym: 1) negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie, 2) dokumentu wzywającego do poprawienia wniosku i 3) wyjaśnień złożonych po wezwaniu do poprawy wniosku – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Jednocześnie wezwano skarżącą do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony (odpis z KRS-u) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie – k. [...] akt sądowych).

Wskazane wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu [...] marca 2020 r.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca w terminie wskazanym w zarządzeniu nadesłała 2 komplety kserokopii dokumentów, niepoświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym. Nadesłane dokumenty zostały poświadczone za zgodność z oryginałami przez osobę pełniącą – według odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego – funkcję Prezesa Zarządu skarżącej Spółki uprawnionego do samodzielnej jej reprezentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Według art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431, z późn. zm. – dalej jako "ustawa w zakresie polityki spójności" lub "ustawa wdrożeniowa"), w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności, kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, wniesiony protest i informację o wyniku rozpatrzenia protestu, bądź o negatywnej ponownej ocenie projektu, bądź o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia – wraz z ewentualnymi załącznikami.

Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej).

Stosownie zaś do art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi po terminie, bez kompletnej dokumentacji, bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7, który stanowi, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Nie jest sporne, że w niniejszej sprawie skarżąca została skutecznie wezwana do nadesłania kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wprawdzie cytowany wyżej przepis art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem "uwierzytelnionej kopii", to wymaga jednakże zwrócenia uwagi, że choć przepisy ustawy wdrożeniowej nie określają, w jaki sposób uwierzytelnienie kopii ma być dokonane, to w tym zakresie odwołać należy się do obowiązujących reguł postępowania przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Oznacza to zatem, że odpowiednie zastosowanie mają prawie wszystkie ogólne proceduralne przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poza tymi tylko, które zostały objęte wyraźnym wyłączeniem.

Zgodnie natomiast ze znajdującym odpowiednie zastosowanie przepisem art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Wykładnia językowa tego przepisu jasno wskazuje zatem, że poświadczenia oryginału dokumentu może dokonać tylko występujący w konkretnej sprawie pełnomocnik procesowy strony. Jeżeli zaś strona nie ma takiego pełnomocnika, o którym mowa w tym przepisie, poświadczenia za zgodność może dokonać jedynie notariusz, nie zaś np. inny pełnomocnik, który w danej sprawie nie występuje, a występował w innej sprawie z udziałem tej strony.

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skarżąca Spółka w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków skargi nadesłała wprawdzie dwa komplety niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy dokumentów, jednakże dokumenty te zostały poświadczone z oryginałami nie przez osobę uprawnioną, ale wyłącznie przez M. J. będącego prezesem zarządu skarżącej Spółki. W takiej zaś sytuacji należało obligatoryjnie uznać, że braki skargi nie zostały przez skarżącą prawidłowo uzupełnione, a w konsekwencji nie został w istocie spełniony bezwzględny wymóg wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 61 ust. 2 i 4 ustawy wdrożeniowej).

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był – na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej – do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, o czym orzekł w pkt I sentencji postanowienia.

Jeżeli zaś chodzi o rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia, w przedmiocie zwrotu z urzędu przez Sąd uiszczonego przez stronę wpisu od skargi, to nastąpiło ono na podstawie stosowanego odpowiednio art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej.