Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 7/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6163 Gospodarowanie nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieważności decyzji dotyczącej przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnej 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpoznania wniosku A. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy S. nr [...] z dnia 21 października 1975 r. w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

A. S. wniosła w dniu 9 stycznia 2012 r. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie jej wniosku

z dnia 20 czerwca 2011r. (data wpływu) o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy nr [[...]] z dnia 21 października 1975 r.

Czynnością podjętą w sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze było zwrócenie się w dniu 21 czerwca 2011 r. do Starosty, Wójta Gminy oraz Wojewody o nadesłanie posiadanych oryginalnych akt sprawy. Pismem z dnia 24 października 2011 r. (data wpływu

w dniu 2 listopada 2011 r.) skarżąca zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niezwłoczne rozpoznanie sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 20 czerwca 2011 r.

W skardze podniosła skarżąca, że pomimo upływu blisko sześciu miesięcy od chwili złożenia wniosku sprawie nie został nadany właściwy tok a ustawowy czas rozpoznania upłynął, zaś skarżąca nie została poinformowana o wyznaczeniu innego terminu, w którym organ zamierza rozstrzygnąć sprawę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 k.p.a. tj. w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania) bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji

(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, Nr 6, poz.87).

W świetle art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Mając na uwadze wskazane przepisy stwierdzić należy, że skarga A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nierozpatrzeniu jej wniosku z dnia 20 czerwca 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy nr [[...]] z dnia 21 października 1975 r., jest zasadna. Jak bowiem wynikało z akt sprawy, wniosek ten dotychczas nie został rozpatrzony, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wskazało żadnych okoliczności usprawiedliwiających jego bezczynności.

Z akt sprawy wynikało jednocześnie, że niezbędne do rozpatrzenia sprawy akta administracyjne (dotyczące decyzji Naczelnika Gminy nr [[...]]

z dnia 21 października 1975 r.) zostały przez Wójta Gminy nadesłane do Kolegium w dniu 7 lipca 2011 r., zaś informację o braku żądanych akt w zasobach Starosty oraz Wojewody, powzięło Kolegium odpowiednio w dniu 25 lipca 2011 r. oraz 14 lipca 2011 r. Zatem od dnia 25 lipca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej. Okoliczność ta świadczy o naruszeniu przez ten organ przepisów art. 35 k.p.a., który zobowiązuje organ do rozpoznania sprawy w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy.

Jednocześnie w sytuacji występującej w sprawie nie można uznać, że występują jakiekolwiek okoliczności pozwalające na stwierdzenie, że zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest wywołana przyczynami niezależnymi od organu, które nie podlegają wliczeniu do terminów przewidzianych na załatwienie sprawy administracyjnej

(art. 35 § 5 k.p.a.). Okoliczności takich Kolegium nie przytoczyło w odpowiedzi na skargę. Mieć również należało na uwadze zignorowanie przez Kolegium obowiązku określonego w art. 36 § 1 k.p.a., który wymaga, aby o każdym niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej zawiadamiał strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Nieuzasadnione nierozpatrzenie wniosku skarżącej przez ponad dziewięć miesięcy oraz brak zawiadomienia z art. 36 § 1 k.p.a. świadczy o rażącym naruszeniu prawa procesowego, obligującego organ do podejmowania czynności procesowych bez zbędnej zwłoki.

Z tych względów, na podstawie art.149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpoznania wniosku skarżącej w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.