Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 471/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2011 r. po rozpoznaniu wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie


UZASADNIENIE

1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Wyjątki od tej zasady mogą mieć charakter ustawowy albo znajdować zastosowanie w instytucji przyznania prawa pomocy, która jest uregulowana w art. 243 i n. u.p.p.s.a. (por. postanowienie z 1 kwietnia 2005 r sygn. II OZ 209/05), jak też samodzielne układanie stosunków z pełnomocnikiem. Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy, powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego.

2) M. O., dalej jako skarżący, wnioskiem na formularzu PPF z 2 marca 2011 r., zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wskazał, że: - nie posiada majątku ruchomego ani nieruchomego jak też oszczędności; - środki która posiada nie wystarczają mu na życie; - sprzedano mu mieszkanie na licytacji komorniczej; - ma "pozajmowane" rachunki bankowe (przez ZUS, US oraz "różnych komorników"); postępowania egzekucyjne zostały umorzone ze względu na brak majątku. Strona zwróciła się o ustanowienie, jako pełnomocnika, dp J.P. (nr 00994). Wskazała, ze prowadzi działalność gospodarczą, w wyniku której ponosi straty. Do formularza PPF załączyła postanowienie sądu o

Sygn. akt III SA/Wa 471/11

przysądzeniu własności nieruchomości, postanowienia komornika sądowego o bezskuteczności egzekucji (szt. 10), zeznanie PIT36L o wysokości osiągniętego dochodu w 2009 r., PITB za 2009 r.

3) Wezwanie referendarza sądowego z 9 marca 2011 r. o przedstawienie rachunków bankowych, zestawienie faktur VAT, odpisu rachunku zysków i strat oraz zestawienie przychodów oraz rozchodów, wskazanie wszystkich źródeł utrzymania – doręczone 4 maja 2011 r. – pozostało bez odpowiedzi.

4) W ocenie referendarza sądowego, skarżący nie oznaczył, ani tym bardziej nie uprawdopodobnił swojej sytuacji majątkowej. W szczególności nie udostępnił dokumentów – o które wzywał referendarz sądowy – a które są niezbędne do oceny sytuacji finansowej strony: możliwe, że pozytywnej dla strony. Brak nadesłania informacji, które wskazał referendarz w piśmie z 4 kwietnia 2011 r., uzasadnia zastosowania sankcji wskazanej w tym piśmie, tj odmowę przyznania prawa pomocy. Referendarz sądowy ma na uwadze poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zauważył, iż uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji przyznanie prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie (por. postanowienie z dnia 5 września 2005 r., II FZ 414/05; postanowienie z dnia 14 września 2005 r., II FZ 575/05).

6) Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 , § 2, §3art. 246 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.