Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1709/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust.4
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1709/14

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013r. na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - "Prawo budowlane" (tekst jednolity: Dz. U. Nr 243 poz. 1623 z 2010 r. ze zm.), po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego przez M. i W. M. na działkach nr ew. [...] i [...] obręb: [...] przy ul. [...] w [...] - zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ew. [...] i [...] obręb: [...] przy ul. [...] w [...] oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Jednocześnie na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku.

W uzasadnieniu decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał, że podczas budowy w/w budynku inwestorzy M. i W. M. samowolnie dokonali istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2000r. o pozwoleniu na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (stanowiącego samodzielny lokal mieszkalny) oraz szczelnych zbiorników na ścieki na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] i nr ew. [...] przy ul. [...], w [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2006 r. stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2000r. udzielającej małżonkom M. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz szczelnych zbiorników na ścieki na działkach nr ew. [...] położonej przy ul. [...] i nr ew. [...] przy ul. [...] w [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2006 r. utrzymał w mocy w/w decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]października 2009r., po uprzednim wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych nakazał inwestorom przedłożyć projekt budowlany zamienny dotyczący rozbudowy i nadbudowy budynku. W wyniku zaskarżenia tej decyzji przez sąsiada inwestorów –T. M., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011r. oddalił skargę T. M. na decyzję organu II instancji.

Po ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] czerwca 2011r. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym.

Inwestorzy przedłożyli cztery egzemplarze uzupełnionego projektu budowlanego, wobec powyższego organ powiatowy w dniu [...] sierpnia 2011r. wydał decyzję, którą zatwierdzono przedłożony projekt budowlany zamienny.

W wyniku postępowania odwoławczego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2011r. uchylił decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po przedłożeniu przez inwestorów poprawionego projektu budowlanego, PINB decyzją z dnia [...] listopada 2011r. zatwierdził ten projekt. W wyniku postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Mając na uwadze istniejące w projekcie budowlanym braki, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył, na inwestorów obowiązek dostosowania budynku przedstawionego w projekcie budowlanym zamiennym do wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). W wyniku postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skargę na decyzję organu II instancji wniosła T. M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obu instancji.

W dniu [...] czerwca 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po raz kolejny nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym.

Następnie w dniu 7 listopada 2013r. inwestorzy M. przedłożyli w PINB cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego dotyczącego rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...] w [...].

Po analizie przedłożonego projektu budowlanego zamiennego organ wskazał, że sporządzony został przez osobę ze stosownymi uprawnieniami i zgodnie z wymogami określonymi w przepisach Prawa budowlanego oraz w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Autor projektu - mgr inż. arch. A. P. złożyła oświadczenie, że projekt został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz sztuką budowlaną.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zamierzenia projektowe są zgodne z obowiązującymi normami prawa budowlanego, przepisami dotyczącymi warunków technicznych oraz nie kolidują z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obejmującego obszar [...] - Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].02.2001r. (Dz. Urz. woj. [...]. Nr [...] poz. [...] z dn. [...].04.2001r.).

Teren, na którym zlokalizowano budynek oznaczono w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "MU-2", z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą z możliwością lokalizacji zabudowy bliźniaczej i szeregowej oraz sług nieuciążliwych jako funkcji uzupełniającej. Przepis § 11 ust. 3 w/w planu stanowi, iż teren oznaczony symbolem MU-2, to tereny o przewadze istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Na terenach MU-2 obowiązują ustalenia planu wynikające z § 10.

W § 10 ust. 2 pkt 1, określono maksymalny procent powierzchni zabudowy działki łącznie z powierzchnią utwardzoną, wynoszący 40%. Z projektu budowlanego wynikało, że powierzchnia działki wynosi 663m2, powierzchnia zabudowy budynku wynosi 102,5m2, natomiast powierzchnia utwardzona to 123m2 - co w sumie stanowi 28,59% powierzchni całej nieruchomości. Tym samym spełniony został wskaźnik wymaganej minimalnej powierzchni biologicznie czynnej, który określono w planie na 60% - w rozpatrywanym przypadku, powierzchnia zieleni to 437,5m2 - co daje 71,41%.

Odnosząc się do § 10 ust. 2 pkt 2, organ wskazał, że inwestycja nie narusza tego przepisu, gdyż budynek posiada 3 kondygnacje nadziemne - pierwszą, w której przewidziano garaż oraz pomieszczenia gospodarcze - piwniczne, drugą mieszkalną oraz trzecią mieszkalną na poddaszu użytkowym. Plan dopuszcza 2 kondygnacje nadziemne oraz poddasze użytkowe.

Poziom parteru powinien być nie wyższy niż 70cm nad poziom terenu, co wynika z § 10 ust. 2 pkt 3. Warunek ten został spełniony, gdyż różnica poziomu najniższej kondygnacji pomiędzy poziomem terenu przy wejściu do budynku oraz posadzką najniższej kondygnacji wynosi 31 cm.

Projekt nie narusza również § 10 ust. 2 pkt 4 planu, gdyż nachylenie połaci dachu wynosi 44%, czyli mieści się w wymaganym przedziale od 30% do 45% nachylenia.

Przedmiotowy budynek posiadając układ dachu kalenicowy dwuspadzisty - nawiązuje do sąsiedniej zabudowy, a co za tym idzie spełnia wymogi § 10 ust. 2 pkt 5. Linia zabudowy określona według ustaleń § 25 ust. 5, 6 i 7, na 25m od krawędzi jezdni ulicy [...] dotyczy tylko nowej zabudowy chronionej. Zatem nie zastosowania w rozpatrywanym przypadku, gdyż projekt dotyczy rozbudowy istniejącego, a nie nowego budynku. Odległości obiektu od innych istniejących ciągów komunikacyjnych - ulicy [...] i [...] zostały zachowane.

Miejsca postojowe dla samochodów osobowych - garażowe zostały zapewnione na terenie nieruchomości, a dojazd do budynku zapewniono z ulicy [...] i [...], co spełnia § 10 ust. 2 pkt 9 i 10 planu - punkty 6 i 8 § 10 ust. 2 nie dotyczą rozpatrywanej inwestycji.

Forma projektu przyjęta przez projektanta, odpowiada przepisom rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Opracowanie jest sporządzone w trwałej formie uniemożliwiającej jego dekompletację, każda ze stron jest numerowana i opisana w spisie treści. Załączono kopie uprawnień zawodowych projektanta oraz kopię przynależności do izby inżynierów budownictwa. Projekt zawiera opis techniczny, projekt zagospodarowania terenu, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględnianą w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, jak również wstępną charakterystykę energetyczną obiektu oraz rysunki techniczne opatrzone tabelą i podpisem sporządzającego projektanta.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeanalizował również zapisy decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 1999 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którą wydano na podstawie nieobowiązującego już Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Narodowej w dniu [...].12.1987r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 1988r. Nr [...], poz. [...] z późń. zm.) i stwierdził, że w decyzji tej określono jej ważność do 30.11.2000r. Dlatego organ uznał , że brak jest podstaw do badania zgodności przedłożonego obecnie do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego z decyzją która straciła ważność.

Zgodnie z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - "Prawo budowlane" (tekst jednolity: Dz. U. Nr 243 poz. 1623 z 2010 r. z późn. zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, sprawdza wykonanie obowiązku polegającego na sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego i wydaje decyzję w sprawie jego zatwierdzenia oraz udzielenia zgody na wznowienie robót budowlanych. Jednocześnie w decyzji tej zobowiązuje się inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

T. M. wniosła odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 27.11.2013r.

Domagała się nakazania rozbiórki samowoli budowlanej. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że inwestorzy M. i W. M. rozbudowę i nadbudowę budynku prowadzili nielegalnie od samego początku, dwukrotnie dopuścili się samowoli budowanej.

W 1999 roku na terenie działki nr [...] nie było budynku pierwotnego, na rozbudowę którego wydano decyzję z dnia [...].11.1999 r., o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działek Nr. Nr. [...] i [...], oraz decyzję z dnia [...].04. 2000r. zatwierdzającą projekt rozbudowy i nadbudowy budynku pierwotnego, który został wybudowany dopiero w 2007 r.

Wojewoda [...] w dniu [...].03.2006r. stwierdził nieważność decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].04.2000r. pozwalającej na rozbudowę i nadbudowę budynku.

Mimo, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych postanowieniem z dnia [...].02.2009, inwestorzy przez okres trzech lat samowolnie prowadzili roboty budowlane.

W aktualnie wydanej decyzji nie uwzględniono, że usytuowanie budynku jest niezgodne z § 12 rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Usytuowanie obiektu na granicy działki oraz rozmieszczenie otworów okiennych, elewacyjnych, połaciowych oraz otworów drzwiowych, w rażący sposób narusza prawo budowlane, oraz prawo do swobodnego korzystania z nieruchomości skarżącej. Nadto z decyzją z dnia [...].11.1999r., o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jest obowiązująca. Nie zbadano czy przedmiotowy projekt budowlany zamienny odpowiada wszystkim wymogom ww. decyzji o warunkach zabudowy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uznając, iż projekt budowlany jako zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie określił jakie ustalenia i w którym punkcie zawarte, pozwalają na usytuowanie budynku w granicy działki.

Tymczasem usytuowanie budynku, zagraża mieniu i zdrowiu skarżącej gdyż: spadek dachowy usytuowany jest wprost na budynku skarżącej, w czasie deszczu woda przelewa się przez krótką rynnę (około 1,5 m długości), cześć wody przelewa się przy murku usytuowanym na dachu, woda zalewa ściany jej budynku, nie może otwierać okna, woda przelewa się do pomieszczeń. Krótki odcinek rynny nie mieści wody z połaci dachu. Komin usytuowany został tak, że spaliny i dym wpadają do okna i przedostają się do pomieszczeń mieszkalnych skarżącej, w jej budynku zasłonięty został komin, dlatego nie ma ciągu.

Budynek inwestorów jest wyższy od sąsiadującego o jedną kondygnację, w pozwoleniu budowlanym zezwolono na budynek 1.5 kondygnacji, w rzeczywistości wybudowano budynek 3-trzy kondygnacyjny. W planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego przewidziana jest zabudowa do 1,5 kondygnacji. W budynku usytuowanym około 40cm od granicy wykonano trzy okna, w odległości 1 m 20 cm od granicy znajduje się balkon z dużym oknem i drzwi balkonowe, drzwi garażowe, oraz zadaszone drzwi wejściowe do budynku. Balkon usytuowany tuż nad oknem skarżącej, osoby wychodzące na balkon, stoją nad głową, balkon oddalony jest od granicy około 1,5m i zasłania widok z jej okna, występuje duże zacienienie, światło dzienne nie przedostaje się do okien.

Wjazd do garażu i drzwi garażowe usytuowane są tuż nad oknem skarżącej

(około 1,5m) co powoduje nadmierny hałas, spaliny z samochodu dostają się wprost do mieszkania. Budynek usytuowany jest około 39 cm od ściany jej budynku, co powoduje bezpośrednie zagrożenie pożarowe, nie ma dojazdu w razie akcji ratunkowej.

Budowa od początku obarczona była działaniami bezprawnymi, decyzje wydane na budowę budynku pierwotnego, jak również decyzje zezwalające na rozbudowę tego budynku były wydane w wyniku przestępstwa z art. 231 § 1 kk.

W aktach sprawy nie ma zgody skarżącej na dobudowanie do budynku muru, łączącego jej dom z budynkiem inwestorów M. i W. M.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2014r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. M. od decyzji PINB w [...] z dnia [...].11.2013r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego przez M. i W. M. na działkach nr ew. [...] i [...] w [...], oraz udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nakładającej na inwestora na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że sprawa rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego przez M. i W. M. była już kilkakrotnie przedmiotem postępowania przed organem II instancji jak również podlegała badaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Ostatnim wyrokiem wydanym w sprawie, był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12.03.2013r., sygn. akt VII SA/Wa 1976/12, którym uchylono decyzję [...] WINB z dnia [...].06.2012r., utrzymującą w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...].04.2012r., którą zatwierdzono projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy ww. budynku mieszkalnego.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ powiatowy postanowieniem nr [...] z dnia [...].06.2013r., wydanym w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów – M. i W. M. obowiązek usunięcia w wyznaczonym terminie określonych braków w przedłożonym projekcie budowlanym dotyczącym rozbudowy i nadbudowy przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, poprzez dostosowanie go do wymogów Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Inwestorzy w dniu 17.07.2013r., a następnie w dniu 7.11.2013r. przedłożyli poprawione cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, w związku z czym decyzją z dnia [...].11.2013r., organ I instancji zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] przy ul. [...] w [...].

W toku postępowania odwoławczego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].03.2014r., zlecił PINB w [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie oględzin z udziałem stron postępowania, w celu szczegółowego ustalenia czy usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego działkach nr ew. [...] i [...], przy ul. [...] w [...], zgodne jest z § 12 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002r.

Organ odwoławczy przypomniał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylając wyrokiem z dnia 12.03.2013r., sygn. akt VII SA/Wa 1976/12 –decyzję [...] WINB z dnia [...]06.2012r., oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, wskazał, iż: " Trafny jest zarzut skargi dotyczący braku w aktach sprawy poprawionego projektu budowlanego zamiennego, który został zatwierdzony decyzją PINB w [...] z dnia [...].04.2012r., nr [...].

Decyzja PINB w [...] z dnia [...].04.2012r., nr [...], zatwierdzająca projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego nie określa jaki projekt i przez kogo wykonany został zatwierdzony przedmiotową decyzją. (...) W aktach sprawy znajduje się projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego, jednorodzinnego sporządzony w październiku 2011 przez mgr inż. arch. A. P., który jednak nie zawiera adnotacji PINB w [...] o jego zatwierdzeniu decyzją z dnia [...].04.2012r., nr [...].

Brak na w/w projekcie pieczęci PINB w [...] o zatwierdzeniu projektu decyzją z dnia [...].04.2012r., nr [...], jak również brak w samej decyzji określenia projektu zamiennego powoduje, że nie wiadomo jaki projekt i przez kogo wykonany podlegał ocenie organu i został zatwierdzony zaskarżoną decyzją.(...) W projekcie budowlanym zamiennym, sporządzonym w październiku 2010r. przez mgr inż. arch. A. P. znajduje się zaświadczenie o wpisie projektanta na listę członków [...] Okręgowej Izby Architektów, które ważne jest do dnia [...].10.2010r. (...)

W decyzji [...]WINB z dnia [...].01.2012r., nr [...], nakazano organowi I instancji zbadanie, czy przedstawiony projekt budowlany zamienny odpowiada wszystkim wymaganiom decyzji o warunkach zabudowy. Tymczasem PINB w [...] ocenił projekt budowlany jako zgodny z ustaleniami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przy czym organ pierwszej instancji nie określił jakie ustalenia i w którym planie zawarte pozwalają na usytuowanie budynku w granicy działki. (...) W przedmiotowej sprawie organy nie wyjaśniły który z wymienionych ustępów § 12 (Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) znajduje zastosowanie (...) ".

Zgodnie z art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna wyrażona w wyroku Sądu była dla organów prowadzących postępowanie wiążąca.

Dlatego po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji postanowieniem z dnia [...].06.2013r., wydanym w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów – M. i W. M. obowiązek usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym dotyczącym przedmiotowej inwestycji poprzez dostosowanie go do wymogów Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Inwestorzy przedłożyli poprawione cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, zgodnie z wymogami określonymi w sentencji postanowienia organu powiatowego oraz zgodnie z wytycznymi jakie wskazał WSA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 12.03.2013r.

Przedstawiony projekt zamienny zawiera aktualne na dzień opracowania projektu (26 czerwca 2013r.) zaświadczenie o przynależności projektanta - mgr inż. arch. A. P. do [...] Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem: [...], ważne do 31.12.2013r., co spełnia wymóg określony w art. 35 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Na stronie tytułowej projektu widnieje aktualny adres projektanta, a także aktualna data sporządzenia projektu. Jednocześnie na rysunkach wchodzących w skład przedmiotowego projektu znajduje się data jego wykonania.

Ponadto projekt został opracowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Został on bowiem sporządzony w trwałej formie uniemożliwiającej jego dekompletację. Każda z jego stron jest ponumerowana i opisana w spisie treści. Do projektu poza w/w zaświadczeniem projektanta o przynależności do izby inżynierów budownictwa dołączono również kopię jego uprawnień zawodowych. Opracowanie zawiera mapę - inwentaryzację powykonawczą, opis techniczny, projekt zagospodarowania działki, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego oraz zestawienie wartości obliczeniowych strat ciepła i zapotrzebowania na energię pierwotną spornego budynku mieszkalnego jak i rysunki techniczne (elewacji, rzutów kondygnacji, przekroju A-A) opatrzone tabelą i podpisem projektanta.

Jednocześnie autor projektu - mgr inż. arch. A. P. złożyła stosowne oświadczenie, że projekt jest kompletny i wykonany zgodnie z wymogami prawa, warunkami technicznymi i przepisami obowiązującymi w tym zakresie.

PINB w [...] zobligowany był w/w orzeczeniem Sądu, do zbadania czy przedmiotowa rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest zgodna z warunkami planistycznymi.

Decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].11.1999r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którą wydano na podstawie nieobowiązującego już Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Narodowej z dnia [...].12.1987r. oraz Uchwałą Rady Miasta nr [...] z dnia [...].11.1994r., była ważna do dnia 30.11.2000r.

W czasie jej obowiązywania inwestorzy uzyskali pozwolenie na budowę - decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...].04.2000r. wydana przez Burmistrza Miasta [...], która zatwierdzała projekt budowlany i udzielała M. i W. M. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Dlatego analizowaną inwestycję należy badać pod kątem jej zgodności z przepisami obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obejmującego obszar [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].02.2001r.

Zgodnie z zapisami w/w planu, teren, na którym wybudowano budynek jest oznaczony symbolem "MU-2" z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą z możliwością lokalizacji zabudowy bliźniaczej i szeregowej oraz nieuciążliwych usług jako funkcji uzupełniającej.

Teren oznaczony w/w symbolem, to tereny o przewadze istniejącej zabudowy mieszkaniowej (§ 11 ust. 3 planu). Maksymalny procent powierzchni zabudowy działki na tym terenie łącznie z powierzchnią utwardzoną został określony w planie na 40% (§ 10 ust. 2 pkt 1), a wskaźnik wymaganej minimalnej powierzchni biologicznie czynnej określono na 60%.

Plan dopuszcza budowę obiektów o dwóch kondygnacjach nadziemnych z poddaszem użytkowym (§ 10 ust. 2 pkt 2). Poziom parteru nie powinien być wyższy niż 70 cm nad poziom terenu (§ 10 ust. 2 pkt 3), zaś konstrukcja dachu powinna nawiązywać do zabudowy sąsiedniej, a nachylenie połaci dachu winno wynosić od 30% do 45% (§ 10 ust. 2 pkt 4 i 5).

Sporna inwestycja została wybudowana zgodnie z w/w warunkami planistycznymi, bowiem stanowi ona budynek mieszkalny jednorodzinny o trzech kondygnacjach, dwóch nadziemnych - pierwszej, w której przewidziano garaż oraz pomieszczenia gospodarcze, które znajdują się w piwnicy (a zatem nie jest to kondygnacja nadziemna, lecz podziemna), drugą mieszkalną nadziemną oraz trzecią mieszkalną nadziemną, znajdującą się na poddaszu użytkowym. Powierzchnia zabudowy działki wynosi 663 m2, powierzchnia zabudowy budynku wynosi 102,5. m2, natomiast powierzchnia utwardzona to 123 m2, co razem wynosi 28,59% powierzchni całej nieruchomości, zaś powierzchnia biologicznie czynna (powierzchnia zieleni) wynosi 437,5 m2, co daje sumę 71,41%. Różnica poziomu najniższej kondygnacji pomiędzy poziomem terenu przy wejściu do budynku oraz posadzką najniższej kondygnacji wynosi 31 cm. Układ dachu przedmiotowego budynku jest kalenicowy i dwuspadzisty, a nachylenie jego połaci wynosi 44%. Ponadto odległość obiektu od innych istniejących ciągów komunikacyjnych, tj. ulicy [...] i [...] została zachowana, zaś w omawianym przypadku - ze względu, na okoliczność, że nie mamy do czynienia z nową zabudową chronioną - nie stosuje się przepisów § 25 ust. 5, 6 i 7 planu dotyczących linii zabudowy od krawędzi jezdni ulicy [...]. Niniejsza inwestycja przewiduje również miejsca postojowe (garażowe) dla samochodów osobowych, a dojazd do budynku został zapewniony z ulicy [...] i [...], co jest zgodne z zapisem § 10 ust. 2 pkt 9 i 10 w/w planu.

Przedmiotowy obiekt należało również zgodnie z uzasadnieniem wyroku WSA w Warszawie z dnia 12.03.2013r. ocenić pod kątem jego zgodności z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W tym zakresie [...] WINB zlecił organowi powiatowemu postanowieniem z dnia 26.03.2014r., przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego.

Dokonane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podczas oględzin z dnia 29.04.2014r., ustalenia wykazały, iż budynki mieszkalne T. M. oraz M. i W. M. przylegają do siebie. Według mapy sporządzonej do celów projektowych, budynek mieszkalny skarżącej stoi częściowo (15 - 27 cm) na działce inwestorów. Ustalono również, że budynek M. i W. M. przylega do budynku T. M., ponieważ dokonano pogrubienia ściany, która wypełniła przestrzeń pomiędzy budynkami.

Pogrubienie ściany wyprowadzono ponad dach budynku mieszkalnego skarżącej, tworząc ogniomurek o grubości 38 cm. Ponadto stwierdzono, że usytuowanie budynków nie narusza § 12 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ budynki do siebie przylegają, nie ma pomiędzy nimi przestrzeni, zaś biorąc pod uwagę, iż budynek mieszkalny T. M. jest częściowo usytuowany na terenie działki inwestorów, inwestorzy musieli dobudować się do budynku T. M..

Powyższe ustalenia PINB w [...] zostały poparte dokumentacją zdjęciową oraz szkicem graficznym.

Odnosząc się do takiego usytuowania budynku, organ odwoławczy wskazał, że sytuowanie budynku w granicy działki reguluje § 12 ust. 2 i 3 w/w rozporządzenia. Zgodnie z ust. 2: " Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu."

W związku z tym, że decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...].11.1999r. straciła ważność (obowiązywała do dnia 30.11.2000r.), należało przeanalizować czy wybudowanie przedmiotowego budynku w granicy działek jest zgodne z ustaleniami planu miejscowego.

W tym celu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 23.05.2014r. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] - jako organu właściwego do interpretowania ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o przekazanie pisemnej informacji czy usytuowanie przedmiotowej inwestycji w granicy z działką nr ew. [...] obręb: [...] przy ul. [...], będącą własnością T. M. oraz M. i Z. O. nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym znajdują się w/w działki o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] (Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] obszaru [...] - zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].02.2001r.).

W odpowiedzi z dnia [...].06.2014r., Burmistrz Miasta [...] wskazał, iż usytuowanie przedmiotowego budynku w granicy z działką sąsiednią o nr ew. [...] obrębu: [...] i budynkiem T. M. nie narusza ustaleń obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] obszaru [...]. Plan dopuszcza zabudowę wolnostojącą, bliźniacza i szeregową. W piśmie wskazano również, że działka o nr ew. [...] w dniu [...].09.2012r. uległa podziałowi na działki o nr ew. [...] i [...] i obecnie działka inwestora przylega do działki o nr ew. [...] T. M..

Biorąc pod uwagę powyższe, organ stwierdził, że rozbudowany i nadbudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, wybudowany przez M. i W. M.na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] przy ul. [...] w [...] jest zgodny z warunkami planistycznymi, nie narusza przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zaś przedstawiony projekt spełnia wymogi Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Zastosowano zalecenia zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 12.03.2013r., oraz zostały spełnione przesłanki, o których stanowi art. 35 Prawa budowlanego, dlatego należało zatwierdzić projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] przy ul. [...] w [...].

Zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego: "Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzją w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego".

Specyfika postępowania naprawczego w sprawie istotnych odstępstw od projektu budowlanego powoduje, że inwestor po zrealizowaniu inwestycji zgodnie z zatwierdzonym zamiennym projektem budowlanym zobowiązany jest do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na użytkowanie obiektu.

Odpowiadając na zarzuty odwołania, organ odwoławczy wskazał, że rozbudowa i nadbudowa spornego budynku mieszkalnego nie jest samowolą budowlaną, jak twierdzi skarżąca. M. i W. M. posiadali decyzję o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji, Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2000r., jednakże Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].03.2006r. stwierdził jej nieważność.

Zgodnie z art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę dopuszcza się możliwość rozpoczęcia albo wznowienia budowy na podstawie decyzji organu nadzoru budowlanego wydanej w oparciu o art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, zaznaczając, że organ I instancji powinien sprawdzić zgodność rozwiązań projektowych z przepisami prawa. Zgodnie bowiem z art. 34 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać określone wymagania, zaś przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza rozwiązania projektowe (art. 35 tej ustawy).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów T. M., organ odwoławczy wskazał, że niezrozumiałym są twierdzenia skarżącej, iż decyzje Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].12.1994r., z dnia [...].11.1999r., z dnia [...].04.2000r. zostały wydane w wyniku przestępstwa.

Z postanowienia Komendy Powiatowej Policji w [...] z dnia [...].04.2012r., zatwierdzonego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], na które powołuje się w odwołaniu T. M., wynika bowiem, że prowadzone śledztwo w sprawie przekroczenia przez Burmistrza Miasta [...] uprawnień przy wydawaniu w/w rozstrzygnięć, zostało umorzone.

Analiza przedłożonego projektu i rozwiązań w nim zawartych pozwoliła wykluczyć obawy skarżącej co do właściwego odprowadzenia wód opadowych i ewentualnego zalewania jej nieruchomości. Podmiot dysponujący nieruchomością do celów budowlanych jest uprawniony zarówno podczas robót budowlanych, jak i po wybudowaniu obiektu budowlanego do zmian i przeróbek, modernizacji, przebudowy, nadbudowy, jeśli nie pozostaje to w kolizji z przepisami prawa, w tym także z potrzebą zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich.

W ocenie organu II instancji rozwiązania przyjęte w projekcie zamiennym nie naruszają uzasadnionych i chronionych przepisami interesów osób trzecich, w tym strony skarżącej i czynią zadość warunkom określonym w przepisach, w tym techniczno - budowlanych. Brak jest podstaw do kwestionowania treści przedłożonej przez inwestorów dokumentacji sporządzonej przez osobę o odpowiednim przygotowaniu zawodowym.

Nadto z postanowienia Komendy Powiatowej Policji w [...] z dnia [...].04.2012r., zatwierdzonego przez Prokuratora Prokuratury [...], wynika że umorzono śledztwo w sprawie poświadczenia nieprawdy przy sporządzaniu projektów budowlanych dla omawianego budynku mieszkalnego, wykonanych przez mgr arch. A. P., wobec braku znamion czynu zabronionego.

Zarzut skarżącej, iż naruszono przy realizacji spornego budynku przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie został oceniony jako niezasadny, skoro przepis § 12 ust. 2 w/w rozporządzenia, dopuszcza sytuowanie budynku bezpośrednio w granicy działki, jeśli wynika to m.in. z ustaleń planu miejscowego, a taka sytuacja występie w przedmiotowej sprawie.

Decyzja o warunkach zabudowy nie jest obowiązująca jak twierdzi T. M., gdyż była ważna do dnia 30.11.2000r., co wynika z jej treści, dlatego organ powiatowy nie był obowiązany do badania zgodności wybudowania inwestycji z jej warunkami. Ponadto T. M. była stroną postępowania przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].04.2000r. oraz otrzymała do wiadomości decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...].11.1999r. (zgodnie z którą, w przypadku budowy budynku wzdłuż granicy działki, należało uzyskać zgodę jej właściciela) i nie wnosiła wówczas żadnych zastrzeżeń w tym zakresie. W aktach sprawy znajduje się zgodna (oświadczenie) z dnia [...].03.2000r., iż: "Ja niżej podpisana T. M., legitymująca się dowodem osobistym nr (...) wyrażam zgodą M. i W. M. na rozbudowanie budynku mieszkalnego na granicy z moją działką nr [...]. "

Dlatego zarzuty dotyczące usytuowania budowy w granicy na obecnym etapie postępowania są bezpodstawne, tym bardziej, że inwestorzy uzyskali pozytywną opinię od Burmistrza Miasta [...], na takie usytuowanie obiektu.

Nie istnieją też przepisy prawa zakazujące realizacji inwestycji z tego powodu, że budowa mogłaby spowodować dyskomfort właściciela nieruchomości sąsiedniej.

Przepisy prawa nie dają obywatelom uprawnienia do domagania się, by sposób zagospodarowania sąsiedniej nieruchomości uwzględniał ich upodobania estetyczne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 06.12.2007r., sygn. akt IV SA/Wa 2027/07).

T. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. Domagała się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r., nakazania rozbiórki samowoli budowlanej.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że przedmiotowa budowa była nielegalna od samego początku. W roku 1999 na terenie działki Nr [...] przy ul. [...] w [...] nie było budynku, na który zostały wydane decyzje zezwalające na jego rozbudowę i nadbudowę.

W 2012 roku sprawę zbadała Prokuratura Rejonowa w [...]. W trakcie dochodzenia ustalono że M. i W. M. dokonali rozbudowy i nadbudowy budynku na podstawie decyzji (nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz decyzji nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na rozbudowę), które zostały wydane w wyniku przestępstwa określonego w art. 231 § 1 kk. (Postanowienia KKP [...] [...] z dnia [...].04.2012 r.). Postępowanie umorzono na podstawie art. 17 §1 pkt.6 kpk - wobec przedawnienia karalności, co nie zmienia faktu że przestępstwo miało miejsce.

Wojewoda [...] w dniu [...].03.2006 stwierdził nieważność decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].04.2000r pozwalającej na rozbudowę i nadbudowę budynku usytuowanego na terenie działki [...] i [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...] i [...], z powodu braku uprawnień do sporządzania projektów, przez osobę sporządzającą projekt budowlany.

Aktualnie poprawiony projekt przewiduje budowę szczelnych zbiorników na ścieki na działce ewidencyjnej Nr. [...], na terenie , na którym znajduje się sporny budynek od trzech lat jest wybudowana kanalizacja miejska - w projekcie powinny być zawarte rozwiązania podłączenia do kanalizacji miejskiej - takich rozwiązań nie ma, co jest niezgodne z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ zatwierdził, usytuowania budynku na terenie działki [...] obręb [...] które, jest niezgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Usytuowanie budynku na granicy działki oraz rozmieszczenie w ścianie przylegającej do granicy otworów okiennych, elewacyjnych, połaciowych oraz otworów drzwiowych, w rażący sposób narusza prawo.

Dokumentację fotograficzną do analizy zawartej w decyzji wykonano tendencyjnie, tak aby ukryć umieszczone w elewacji na granicy okna i drzwi i żeby nie pokazać spadku dachowego.

Skarżąca wskazała, że w ścianie przylegającej do granicy jej działki są umieszczone otwory okienne, drzwi wejściowe, drzwi balkonowe, drzwi garażowe i balkon. Spadek dachowy skierowany jest wprost na ścianę jej budynku, w czasie deszczu woda przelewa się przez krótką rynnę, zalewa ściany budynku, uniemożliwia odwiercie okna.

Decyzja z dnia [...].11.1999r., o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działek [...] i [...], jest obowiązująca, natomiast nie zbadano czy projekt budowlany zamienny odpowiada wszystkim wymogom tej decyzji.

Według mapy projektowej działki nr [...], która znajduje się w pierwszym projekcie budowlanym, to budynek inwestorów stoi częściowo na terenie skarżącej, około 30 cm. Zatem dwie mapy projektowe na tą samą działkę są różne.

W ocenie skarżącej M. i Z. O. nie są stroną w postępowaniu, ich działka nie graniczy z działkami Nr [...] i Nr [...].

Dokonano analizy usytuowania budynku inwestorów na podstawie rozmowy telefonicznej, bezpodstawnie stwierdzono, że w aktach znajduje się jej zgoda z dnia 15.03.2000r.,na wybudowanie budynku w granicy. Nigdy takiej zgody nie wyraziła.

Usytuowanie budynków od strony ul. [...] stwarza zagrożenia pożarowego.

Zrealizowano budynek wielorodzinny z oddzielnymi bramami, dojazdami, odrębnymi garażami i wejściami od ul. [...] i od ul. [...], obydwa budynki mają oddzielne podłączenie do sieci elektrycznej i do sieci wodociągowej, nie może być mowy w tej sytuacji o budynku jednorodzinnym.

Od strony ul. [...] powstał nowy budynek i powinien być zastosowany przepis § 25 ust. 5,6,7 planu dotyczący linii zabudowy od krawędzi jezdni ulicy [...].

Inwestor samowolnie wyciął jej płot, zniszczył fundament i murem o wysokości około 7 merów połączył budynki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz.1647), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Na wstępie przypomnieć należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2009r. po uprzednim wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych nakazał inwestorom przedłożyć projekt budowlany zamienny dotyczący rozbudowy i nadbudowy budynku. W wyniku zaskarżenia tej decyzji przez T. M., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1972/10, po rozpoznaniu skargi T. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego - skargę oddalił.

Wyrok ten oznacza, że Sąd prawomocnie przesądził, iż w celu legalizacji dokonanej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ew. [...] i [...] obręb: [...] przy ul. [...] w [...] niezbędnym jest przedłożenie przez inwestorów projektu budowalnego zamiennego. Dlatego argumentacja skargi wskazująca na konieczność nakazania rozbiórki, z twierdzeniem, że inwestorzy dokonali samowoli budowlanej, nie mogła osiągnąć zamierzonego rezultatu.

Po ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] czerwca 2011r. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym, dotyczącym przedmiotowych robót, uznając tym samym, iż po ich dokonaniu możliwe jest zaakceptowanie wykonanych robót budowlanych.

Dalsze (wieloletnie) postępowanie administracyjne, prowadzone w ramach nadzoru budowlanego, miało na celu doprowadzenie przedłożonego przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego do zgodności z przepisami prawa budowlanego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem składana przez nich dokumentacja zawierała braki.

Zgodnie z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - "Prawo budowlane" (tekst jednolity: Dz. U. Nr 243 poz. 1623 z 2010 r. z późn. zm.) organ nadzoru budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, sprawdza wykonanie obowiązku polegającego na sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego i wydaje decyzję w sprawie jego zatwierdzenia oraz udzielenia zgody na wznowienie robót budowlanych. Jednocześnie w decyzji tej zobowiązuje się inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku.

Oczywiście, takie pozytywne dla inwestora rozstrzygnięcie, zależało od zgodności przedkładanego projektu budowlanego z przepisami.

W toku kolejnego etapu rozpoznania sprawy, organ powiatowy postanowieniem nr [...] z dnia [...].06.2013r., wydanym w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów – M. i W. M. obowiązek usunięcia w wyznaczonym terminie określonych braków w przedłożonym projekcie budowlanym dotyczącym rozbudowy i nadbudowy przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, poprzez dostosowanie go do wymogów Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Następnie w dniu [...].07.2013r. i w dniu [...] listopada 2013r. inwestorzy M. po raz kolejny przedłożyli poprawione cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, po czym decyzją z dnia [...].11.2013r., organ I instancji zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] przy ul. [...] w [...].

Zasadnym było również dalsze postępowanie dowodowe organu odwoławczego, podjęte w toku kontroli instancyjnej, związanej z odwołaniem T. M., albowiem podstawową kwestią w procesie naprawczym było sprawdzenie czy usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego na działkach nr ew. [...] i [...], przy ul. [...] w [...], jest zgodne z § 12 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002r.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].03.2014r., zlecił PINB w [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie oględzin z udziałem stron postępowania, w celu szczegółowego ustalenia czy usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego działkach nr ew. [...] i [...], przy ul. [...] w [...], zgodne jest z § 12 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002r.

Słusznie organ odwoławczy przypomniał również wiążące go wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12.03.2013r., sygn. akt VII SA/Wa 1976/12, uchylającym decyzję [...] WINB z dnia [...].06.2012r., oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji,

Kontrolując obecnie zaskarżoną decyzję, zdaniem Sądu, zasadnie organy uznały, że aktualnie przedłożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny, zgodny jest z przepisami prawa oraz wymogami określonymi w postanowienia organu powiatowego nr [...] i z wytycznymi WSA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 12.03.2013r.

Przedstawiony projekt zamienny zawierał aktualne na dzień opracowania projektu ([...] czerwca 2013r.) zaświadczenie o przynależności projektanta - mgr inż. arch. A. P. do [...] Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem: [...]., ważne do 31.12.2013r., co spełnia wymóg określony w art. 35 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Na stronie tytułowej projektu widnieje aktualny adres projektanta, a także aktualna data sporządzenia projektu. Jednocześnie na rysunkach wchodzących w skład przedmiotowego projektu znajduje się data jego wykonania.

Ponadto projekt został opracowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Został on bowiem sporządzony w trwałej formie uniemożliwiającej jego dekompletację. Każda z jego stron jest ponumerowana i opisana w spisie treści. Do projektu poza w/w zaświadczeniem projektanta o przynależności do izby inżynierów budownictwa dołączono również kopię jego uprawnień zawodowych. Opracowanie zawiera mapę - inwentaryzację powykonawczą, opis techniczny, projekt zagospodarowania działki, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego oraz zestawienie wartości obliczeniowych strat ciepła i zapotrzebowania na energię pierwotną spornego budynku mieszkalnego jak i rysunki techniczne (elewacji, rzutów kondygnacji, przekroju A-A) opatrzone tabelą i podpisem projektanta.

Jednocześnie autor projektu - mgr inż. arch. A. P. złożyła stosowne oświadczenie, że projekt jest kompletny i wykonany zgodnie z wymogami prawa, warunkami technicznymi i przepisami obowiązującymi w tym zakresie.

Organy rzetelnie badały czy przedmiotowa rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest zgodna z warunkami planistycznymi.

W tym kontekście należało odnieść się do decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].11.1999r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którą sporządzono na podstawie nieobowiązującego już Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Narodowej z dnia [...].12.1987r. oraz Uchwałą Rady Miasta nr [...] z dnia [...].11.1994r., była ważna do dnia [...].11.2000r.

W czasie jej obowiązywania inwestorzy uzyskali pozwolenie na budowę - decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...].04.2000r. wydaną przez Burmistrza Miasta [...], która zatwierdzała projekt budowlany i udzielała M. i W. M. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Dlatego zasadnym było uznanie, że inwestycję należy badać pod kątem jej zgodności z przepisami obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obejmującego obszar [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].02.2001r.

Zgodnie z zapisami w/w planu, teren, na którym wybudowano budynek jest oznaczony symbolem "MU-2" z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą z możliwością lokalizacji zabudowy bliźniaczej i szeregowej oraz nieuciążliwych usług jako funkcji uzupełniającej.

Teren oznaczony w/w symbolem, to tereny o przewadze istniejącej zabudowy mieszkaniowej (§ 11 ust. 3 planu). Maksymalny procent powierzchni zabudowy działki na tym terenie łącznie z powierzchnią utwardzoną został określony w planie na 40% (§ 10 ust. 2 pkt 1), a wskaźnik wymaganej minimalnej powierzchni biologicznie czynnej określono na 60%.

Plan dopuszcza budowę obiektów o dwóch kondygnacjach nadziemnych z poddaszem użytkowym (§ 10 ust. 2 pkt 2). Poziom parteru nie powinien być wyższy niż 70 cm nad poziom terenu (§ 10 ust. 2 pkt 3), zaś konstrukcja dachu powinna nawiązywać do zabudowy sąsiedniej, a nachylenie połaci dachu winno wynosić od 30% do 45% (§ 10 ust. 2 pkt 4 i 5).

Sporna inwestycja została wybudowana zgodnie z w/w warunkami planistycznymi, bowiem stanowi ona budynek mieszkalny jednorodzinny o trzech kondygnacjach, dwóch nadziemnych - pierwszej, w której przewidziano garaż oraz pomieszczenia gospodarcze, które znajdują się w piwnicy (a zatem nie jest to kondygnacja nadziemna, lecz podziemna), drugą mieszkalną nadziemną oraz trzecią mieszkalną nadziemną, znajdującą się na poddaszu użytkowym. Powierzchnia zabudowy działki wynosi 663 m2, powierzchnia zabudowy budynku wynosi 102,5. m2, natomiast powierzchnia utwardzona to 123 m2, co razem wynosi 28,59% powierzchni całej nieruchomości, zaś powierzchnia biologicznie czynna (powierzchnia zieleni) wynosi 437,5 m2, co daje sumę 71,41%. Różnica poziomu najniższej kondygnacji pomiędzy poziomem terenu przy wejściu do budynku oraz posadzką najniższej kondygnacji wynosi 31 cm. Układ dachu przedmiotowego budynku jest kalenicowy i dwuspadzisty, a nachylenie jego połaci wynosi 44%. Ponadto odległość obiektu od innych istniejących ciągów komunikacyjnych, tj. ulicy [...] i [...] została zachowana, zaś w omawianym przypadku - ze względu, na okoliczność, że nie mamy do czynienia z nową zabudową chronioną - nie stosuje się przepisów § 25 ust. 5, 6 i 7 planu dotyczących linii zabudowy od krawędzi jezdni ulicy [...]. Niniejsza inwestycja przewiduje również miejsca postojowe (garażowe) dla samochodów osobowych, a dojazd do budynku został zapewniony z ulicy [...] i [...], co jest zgodne z zapisem § 10 ust. 2 pkt 9 i 10 w/w planu.

Przedmiotowy obiekt poddano także ocenie pod kątem jego zgodności z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Dokonane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podczas oględzin z dnia 29.04.2014r., ustalenia wykazały, iż budynki mieszkalne T. M. oraz M. i W. M. przylegają do siebie. Według mapy sporządzonej do celów projektowych, budynek mieszkalny skarżącej stoi częściowo (15 - 27 cm) na działce inwestorów. Ustalono również, że budynek M. i W. M. przylega do budynku T. M., ponieważ dokonano pogrubienia ściany, która wypełniła przestrzeń pomiędzy budynkami.

Pogrubienie ściany wyprowadzono ponad dach budynku mieszkalnego skarżącej, tworząc ogniomurek o grubości 38 cm. Ponadto stwierdzono, że usytuowanie budynków nie narusza § 12 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ budynki do siebie przylegają, nie ma pomiędzy nimi przestrzeni, zaś biorąc pod uwagę, iż budynek mieszkalny T. M. jest częściowo usytuowany na terenie działki inwestorów, inwestorzy musieli dobudować się do budynku T. M.. Powyższe ustalenia zostały poparte dokumentacją zdjęciową oraz szkicem graficznym.

Odnosząc się do takiego usytuowania budynku organ odwoławczy wskazał, że sytuowanie budynku w granicy działki reguluje § 12 ust. 2 i 3 w/w rozporządzenia. Zgodnie z ust. 2: " Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu."

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 23.05.2014r. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] - jako organu właściwego do interpretowania ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o przekazanie pisemnej informacji czy usytuowanie przedmiotowej inwestycji w granicy z działką nr ew. [...] obręb: [...] przy ul. [...], będącą własnością T. M. oraz M. i Z. O. nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym znajdują się w/w działki o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] (Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] obszaru [...] - zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].02.2001r.).

W odpowiedzi z dnia 10.06.2014r., Burmistrz Miasta [...] wskazał, iż usytuowanie przedmiotowego budynku w granicy z działka sąsiednią o nr ew. [...] obrębu: [...] i budynkiem sąsiada, będącą własnością T. M. nie narusza ustaleń obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] obszaru [...].

Wprawdzie takie działanie organu nadzoru budowlanego, było niejako asekuracyjne, gdyż niewątpliwe organ posiada własne kompetencje do ustaleń w tym zakresie, to jednak niewątpliwe plan dopuszcza zabudowę wolnostojącą, bliźniaczą i szeregową. Tym samym nie jest sprzeczne z planem zespolenie budynku inwestorów i T. M., co skutkuje posadowieniem budynków w granicy.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ stwierdził, że rozbudowany i nadbudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, wybudowany przez M. i W. M. na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb: [...] przy ul. [...] w [...] jest zgodny z warunkami planistycznymi, nie narusza przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zaś przedstawiony projekt spełnia wymogi Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Zastosowano wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 12.03.2013r., oraz spełnione zostały przesłanki, o których stanowi art. 35 Prawa budowlanego, dlatego należało zatwierdzić projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb: [...]przy ul. [...] w [...].

Mając na uwadze taki stan faktyczny prawidłowym było zatwierdzenie projektu budowlanego w trybie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Inwestor zobowiązany został także do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na użytkowanie obiektu.

Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy raz jeszcze, że rozbudowa i nadbudowa spornego budynku mieszkalnego nie jest samowolą budowlaną, jak twierdzi skarżąca. M. i W. M. posiadali decyzję o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji, wydaną przez Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].04.2000r., choć Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].03.2006r. stwierdził jej nieważność.

Zgodnie z art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę dopuszcza się możliwość rozpoczęcia albo wznowienia budowy na podstawie decyzji organu nadzoru budowlanego wydanej w oparciu o art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, zaznaczając, że organ I instancji powinien sprawdzić zgodność rozwiązań projektowych z przepisami prawa. Zgodnie bowiem z art. 34 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać określone wymagania, zaś przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza rozwiązania projektowe (art. 35 tej ustawy).

Należało odeprzeć również zarzuty T. M., iż decyzje Burmistrza Miasta [...]z dnia [...].12.1994r., z dnia [...].11.1999r., z dnia [...].04.2000r. zostały wydane w wyniku przestępstwa. Brak jest potwierdzenia takiego faktu orzeczeniem stosownego Sądu.

Poza tym dokonana przez organy nadzoru analiza przedłożonego projektu i rozwiązań w nim zawartych pozwoliła wykluczyć obawy skarżącej co do właściwego odprowadzenia wód opadowych i ewentualnego zalewania jej nieruchomości.

Słusznie organ uznał, że rozwiązania przyjęte w projekcie zamiennym nie naruszają uzasadnionych i chronionych przepisami interesów osób trzecich, w tym strony skarżącej i czynią zadość warunkom określonym w przepisach, w tym techniczno - budowlanych. Brak jest podstaw do kwestionowania treści przedłożonej przez inwestorów dokumentacji sporządzonej przez osobę o odpowiednim przygotowaniu zawodowym. Jednocześnie Sąd jest świadomy tego, że tak bliskie sąsiedztwo obu budynków może wywoływać konflikty na tle ich użytkowania.

Zarzut skarżącej, iż naruszono przy realizacji spornego budynku przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie został oceniony jako niezasadny, skoro przepis § 12 ust. 2 w/w rozporządzenia, dopuszcza sytuowanie budynku bezpośrednio w granicy działki, jeśli wynika to m.in. z ustaleń planu miejscowego, a taka sytuacja występie w przedmiotowej sprawie. Poza tym organ dokonał szczegółowej i rzetelnej analizy rozwiązań przyjętych w projekcie zamiennym, w kontekście ewentualnych naruszeń interesów skarżącej i zasadnie uznał, iż czynią one zadość warunkom określonym w przepisach, w tym techniczno - budowlanych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012r., poz. 270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.