Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 321/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 64 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.) sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania orzeczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

J. H., dalej zwany "skarżącym", wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpoznania jego wniosku z 12 października 2016 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniosek ten, zawiadomieniem Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r. został pozostawiony bez rozpoznania.

Jak wynikało z treści tego pisma, skarżący zdaniem organu, nie usunął braków formalnych wniosku poprzez niedostarczenie informacji starosty właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy wydanej nie wcześniej niż 180 dni przed złożeniem wniosku bądź niedostarczenia dokumentów potwierdzających zwolnienie z obowiązku dostarczenia informacji starosty.

Organ, pismem z 12 października 2016 r. wezwał skarżącego, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie ww. informacji oraz przedstawienia oryginałów załączonych kopii informując, że ich nieuzupełnienie będzie skutkowało pozostawieniem pisma bez rozpoznania.

Skarżący przy piśmie z 27 czerwca 2014 r., stanowiącym uzupełnienie braków formalnych wniosku, które wpłynęło do organu 30 czerwca 2014 r dołączył umowę o pracę, informację pracodawcy, oświadczenie o zamiarze podjęcia pracy, ZUS, oświadczenie o zamiarze powierzenia mu pracy, odpis skrócony aktu urodzenia. Wskazał także, że nie może przedłożyć paszportu, ponieważ upłynął termin jego ważności. Organ uznał, że skarżący nie usunął braków formalnych wniosku i wystawił zawiadomienie o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania.

Podaniem z 13 października 2016 r., M. J. – przyszły pracodawca wnioskodawcy – zwróciła się do organu o przedłużenie terminu dostarczenia opinii starosty ze względu na długi termin oczekiwania.

Organ uznał, że skarżący nie usunął braków formalnych wniosku i wydał w dniu [...] listopada 2016 r. zawiadomienie o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania. Przesyłka z zawiadomieniem wróciła do organu z adnotacja awizowana nie podjęta w terminie.

Pismem z 18 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. po rozpatrzeniu zażalenia postanowił uznać je za nieuzasadnione, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku a termin do uzupełnienia tych braków upłynął bezskutecznie w dniu 19 lipca 2016 r.

Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody [...] w związku z pozostawieniem jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP bez rozpoznania wywodząc, że informacja starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy w oparciu o lokalny rynek pracy nie stanowi braku formalnego podania albowiem okoliczność, że podmiot powierzający wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy stanowi materialnoprawną przesłankę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, której niespełnienie zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach stanowi podstawę do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, a zatem okoliczność ta nie może być badana na etapie oceny wymogów formalnych podania. Dokumenty stanowiące braki formalne wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wymienione zostały w art. 106 ww. ustawy. w którym to ustawodawca wyraźnie wskazał jakie dokumenty wymagane są w chwili składania wniosku, a zatem jakie dokumenty są niezbędne do nadania sprawie biegu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że nie było możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy, ponieważ skarżący nie usunął braków formalnych wniosku w postaci informacji starosty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późń. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.")] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w przypadku określonym w art. 3 § 1 pkt 2 P.p.s.a. (wydanie decyzji). Sprawa, której przedmiotem jest skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może być rozpoznana w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 4 P.p.s.a.).

Zgodnie z treścią uchwały NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, "na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)". W uchwale tej NSA jednoznacznie rozstrzygnął, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania podjęta w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie należy do kategorii innych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący w dniu 12 października 2016 r. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy. Wniosek uzasadniony był zamiarem podjęcia zatrudnienia.

Pismem z 12 października 2016 r. organ wezwał skarżącego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia wniosku o informację właściwego starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy, wydaną nie wcześniej, niż 180 dni przed złożeniem wniosku oraz o przedstawienie oryginałów załączonych kopii.

Jednocześnie zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. organ pouczył skarżącego o skutkach nieuzupełnienia ww. braków formalnych wniosku we wskazanym terminie. Ponieważ skarżący braków tych nie uzupełnił, organ zawiadomieniem z [...] listopada 2016 r. poinformował go o pozostawieniu jego wniosku z 12 października 2016 r. bez rozpoznania.

Skarżący składając skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku z 12 października 2016 r. zakwestionował powyższe stanowisko organu.

O tym jakie wymagania musi spełniać wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz jakie są wymagane do niego załączniki rozstrzyga art. 106 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. Zgodnie z brzmieniem art. 106 ust. 2 składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, cudzoziemiec przedstawia ważny dokument podróży i dołącza do wniosku:

1) aktualne fotografie;

2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.

Z kolei o tym jakie wymagania musi spełniać cudzoziemiec by uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy i pracę rozstrzyga art. 114 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z art. 114 ust. 1 ww. ustawy zezwolenia na pobyt czasowy i pracę udziela się, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy oraz spełnione są łącznie następujące warunki:

1) cudzoziemiec posiada:

a) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b) źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;

2) cudzoziemiec ma zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania;

3) podmiot powierzający wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy;

4) wysokość wynagrodzenia, która jest określona w posiadanej przez cudzoziemca umowie z podmiotem powierzającym wykonywanie pracy, będącej podstawą wykonywania pracy, zawartej w formie pisemnej, nie jest niższa niż wysokość wynagrodzenia pracowników wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracy pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku.

Z powyższego wynika, że cudzoziemiec ubiegając się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę musi wykazać, że podmiot powierzający mu wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy (art. 114 ust. 1 pkt 3).

Zgodnie z art. 125 ustawy o cudzoziemcach do ustalenia, czy podmiot powierzający wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy, stosuje się przepisy art. 88c ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. O udzielenie informacji, o której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, występuje podmiot powierzający wykonywanie pracy. Informację, o której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, cudzoziemiec dołącza do wniosku o udzielenie lub zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zgodnie z art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674, ze zm.) w przypadku, o którym mowa w art. 88 pkt 1, wojewoda wydaje zezwolenie, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi dołączył do wniosku o wydanie zezwolenia na pracę informację starosty właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy, sporządzoną z uwzględnieniem pierwszeństwa dostępu do rynku pracy dla obywateli polskich oraz cudzoziemców, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1-11.

Wobec powyższych zapisów ustawowych należy uznać, że z art. 114 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 125 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach wynika jednoznaczny obowiązek dołączenia do wniosku o wszczęcie postępowania o zezwolenie na pobyt czasowy w związku z pracą ww. informacji starosty. W tej sytuacji dokument ten należy traktować jako element wymagań formalnych wniosku.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.