Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1052/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach odrzucił skargę R. L. na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2016 r. W dniu 22 września 2016 r. organ przekazał do tutejszego Sądu pismo skarżącego z dnia 14 września 2016 r., będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wraz z załączonym podpisanym egzemplarzem skargi.

Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu

10 października 2016 r.

W dniu 17 października 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

W uzasadnieniu wskazał, że uzupełniając braki skargi omyłkowo skierował przesyłkę do organu, zaznaczając przy tym, że uczynił to w terminie wskazanym w wezwaniu. Podniósł, że omyłka ta nie wynika z jego zaniedbania, a jedynie z niedostatecznego rozeznania

w procedurach sądowych, ogromu spraw, które toczą się z jego udziałem i ze zwykłego błędu, który nie powinien skutkować odrzuceniem skargi.

Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 3 października 2016 r.

o odrzuceniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy,

sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Należy przyjąć, że wskazana we wniosku przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 10 października 2016 r., kiedy doręczono skarżącemu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym

w dniu 17 października 2016 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87

§ 1 ppsa.

Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym

w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem brak winy w uchybieniu terminu winien

być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 270, uw. 5; M. Jagielska,

A. Wiktorowska, P. Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C. H. Beck 2015, s. 462, nb 4; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie na stronie www.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie

NSA z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10).

Odnosząc powyższe uwagi ogólne do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Za takie nie mogą być uznane okoliczności wskazane przez niego we wniosku. Zdaniem Sądu niezamierzona omyłka przy określeniu adresata przesyłki zawierającej odpowiedź na wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi, nie stanowi okoliczności wyłączającej brak winy w uchybieniu terminu, gdyż wyniknęła z zaniedbania strony skarżącej i nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Pomyłka, nieuwaga, czy zaniedbanie nie są okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu.

W konsekwencji, złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący

nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.