Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 526/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 4
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant: starszy referent sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia 1 kwietnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 stycznia 2018 r. ([...]) na podstawie art. 51 ust. 4 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83ust. 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem garażu; instalacjami wewnętrznymi: wod-kan, centralnego ogrzewania, elektryczną; przyłączami: energetycznym, kanalizacyjnym, wodnym; zbiornikiem na nieczystości ciekłe; zjazdem z drogi gminnej, na nieruchomości w M. , gm. Słaboszów - działka o nr ewid. gr. [...] i wydał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych dla A. K. dla ww. budynku o pow. 99,90m2, powierzchni użytkowej 144,23 m3, powierzchni całkowitej 165,83 m2, kubaturze 476,503, nr ew. działki [...].

Organ ustalił, że w dniu 4 maja 2000 r. A. K. i M. K. uzyskali decyzję znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości na działce nr [...] (obecnie po podziale działka nr [...]). W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] 2009 r. ustalono, że w budynku znajduje się piwnica, parter i poddasze użytkowe, dach budynku o konstrukcji drewnianej dwuspadowy, pokrycie połaci dachowych z blachodachówki, budynek wyposażony został w instalację elektryczną, wodną, kanalizacyjną oraz centralnego ogrzewania.

W wyniku porównania projektu budowlanego do decyzji z dnia 4 maja 2000 r. z protokołem kontroli z dnia [...] 2009 r. stwierdzono, że inwestor dokonał zmian w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu. Wysokość obiektu do kalenicy wynosi 7,88 m – podczas gdy projekt przewidywał 6,91 m; projekt przewidywał garaż o długości 6,0 m, a inwestor wykonał garaż o długości 8,15 m; w ścianie garażu (strona zachodnia) inwestor wykonał okno, podczas gdy projekt budowlany nie przewidywał okna (odległość od nieruchomości sąsiedniej z tej strony wynosi 1,17m). Nadto nad garażem inwestor wykonał taras, a w elewacji frontowej (strona północna) wybudował ganek (projekt budowlany nie przewidywał budowy ganku). W elewacji wschodniej budynku występują otwory okienne w poziomie: piwnic, parteru, poddasza (5 sztuk). Odległość od nieruchomości sąsiedniej z tej strony wynosi 3,02 m. Projekt budowlany nie przewidywał okien z tej strony, a warunki techniczne nie dopuszczają takiego rozwiązania. W wyniku ww. kontroli ustalono, że szerokość klatki schodowej mierzona na dwóch pierwszych stopniach w poziomie parteru, wynosi 0,67 m - wobec powyższego klatka nie spełnia minimalnych wymagań przepisów wykonawczych.

Według organu inwestor dokonał istotnych zmian w zakresie kubatury budynku, a także powierzchni zabudowy, poprzez rozbudowę garażu (garaż o większej powierzchni zabudowy niż przewidywał projekt budowlany, ponadto stropodach garażu jest zarazem tarasem) oraz dobudowę ganku od strony północnej (art. 36a ust. 5 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane). Inwestor nie zrealizował też wszystkich robót budowlanych przy obiekcie. W poziomie poddasza użytkowanego w pomieszczeniu łazienki stwierdzono wylewkę betonową na stropie, ściany otynkowane, w części wyłożone płytami gipsowo - kartonowymi. Ponadto z protokołu z kontroli wynika, że taras nie posiada barier zabezpieczających (poręczy). Również klatka schodowa, prowadząca z parteru na poddasze użytkowe nie posiada balustrady.

Ww. ustalenia zostały potwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2010 r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając na uwadze ww. okoliczności decyzją z dnia [...] maja 2010 r., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego nałożył na współinwestorów A. K. i M. K. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do 31 maja 2011 r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego doprowadzenie wykonanych dotychczas robót budowlanych, zrealizowanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanej z dnia [...] maja 2000 r., znak: [...] do stanu zgodnego z prawem oraz uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Złożony w dniu [...] grudnia 2010 r. projekt budowlany zawierał liczne braki i nieprawidłowości. Postanowieniem z dnia 4 marca 2011 r., działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane nałożono na inwestora A. K. i M. K. obowiązek usunięcia w terminie do 31 maja 2011 r. wskazanych nieprawidłowości. Z uwagi na fakt, ze inwestor nie uzupełnił wszystkich braków w projekcie budowlanym zamiennym, decyzją z dnia 17 maja 2012 r. nakazano współinwestorom zaniechanie dalszych robót budowlanych. Decyzją z dnia 28 marca 2014 r. ([...]) Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił ww. decyzję, podnosząc, że organ I instancji winien wezwać ponownie Inwestora spornego budynku o uzupełnienie przedłożonego opracowania.

W dniu 4 grudnia 2017 r. przedstawiono 3 egzemplarze opracowania zatytułowanego "projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem garażu wraz ze zbiornikiem na nieczystości ciekłe wraz ze zjazdem z drogi gminnej, wraz z wewnętrznymi instalacjami elektr., wodno-kanalizacyjnymi, CO wraz z projektem przyłączy: energetycznych, kanalizacyjnym, wodnym.

Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 6, 7, 8, 9, 11, 12 §1, art. 107 §3 kpa w zw. z art. 49 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zatwierdzając projekt budowlany i wydając pozwolenie na wznowienie robót budowlanych sprawdził wybrane elementy projektu budowlanego i dołączonej dokumentacji (stosownie do art. 35 ust. 1 prawa budowlanego), opierając się w pozostałym zakresie na dołączonych do projektu oświadczeniach projektantów. Jednocześnie wskazał, że przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. (art. 55 pkt 2 prawa budowlanego).

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła T. N. podnosząc, że nie jest rozstrzygnięty spór o położenie granicy miedzy działkami [...] w M..

Decyzją z dnia 1 kwietnia 2019 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt 1 i art. 104 kpa oraz art. 51 ust. 4 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustaw z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podał, co następuje:

Decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2000 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie art. 36a ust. 2 Pr. bud. decyzją Starosty Miechowskiego z dnia 28 czerwca 2011 r. Pozwolenie na budowę z dnia 4 maja 2000 r. wydane zostało w oparciu o decyzję z dnia 31 stycznia 2000 r. określającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej także jako: Wz), która to z kolei została wydana na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Słaboszów uchwalonego przez Radę Gminy w Słaboszowie uchwałą Nr VI/38/91 z dnia 30 grudnia 1991 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Kieleckiego Nr 2 z dnia 6 lutego 1992 r.

W/w decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lutego 2011 r. o "stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej przez Wójta Gminy Słaboszów w dniu 31 stycznia 2000 r.". W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzja z dnia 24 kwietnia 2012 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 22 lutego 2011 r.

Zobowiązanie nałożone na Inwestora ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2010 r. wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud. było efektem uprzedniego stwierdzenia, że w trakcie budowy budynku mieszkalnego prowadzonej w oparciu o w/w decyzję pozwolenia na budowę z dnia 4 maja 2000 Wójta Gminy Słaboszów, dokonano istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę w zakresie powierzchni zabudowy garażu oraz ganku. Mając na uwadze nieprawidłowości przy realizacji przedmiotowego obiektu organ I instancji wdrożył tryb likwidacji skutków tych uchybień, określany jako postępowanie naprawcze, którego przebieg został uregulowany w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane i nałożył na inwestora obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, o którym mowa wprost w art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud.

Przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 z późn. zm.) oraz wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a także Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 - dalej także: warunki techniczne).

Odległość budynku od granicy z działką [...] wynosi 3,0 m., ale w zaprojektowanej ścianie brak jest okien - znajdują się otwory wypełnione luksferami. Wypełnienie otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana, jeżeli powierzchnia wypełnionych otworów nie przekracza 10% powierzchni ściany (§ 232 ust. 6 wskazanego rozporządzenia) i usytuowanie budynku w odległości 3,00 m od granicy działki jest zgodne z przepisami. Odnośnie odległości przedmiotowego garażu od granicy z działką nr [...] z protokołu sporządzonego przez PINB w dniu [...] 2009 r. wynika, że odległość elewacji zachodniej (poglądowo) garażu od ogrodzenia międzysąsiedzkiego pomiędzy nieruchomościami nr [...] (dz. nr ewid. [...]), a nieruchomością nr [...] (dz. nr. ewid. [...]) wynosi od 1,17 m do 1,23 m, jest to jednak odległość od ogrodzenia. Z przedłożonego projektu wynika jednoznacznie, że przedmiotowy budynek znajduje się w odległość 1,7 m od granicy z działką [...].

Pozwolenie na budowę dla inwestycji znajdującej się na działce [...] zostało wydane w 2000 roku. Wtedy też realizowana była inwestycja wraz z w/w odstępstwami. W/w pozwolenie na budowę wydane było w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która to z kolei wydana została na podstawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Słaboszów uchwalonego przez Radę Gminy w Słaboszowie uchwałą nr VI/38/91 z dnia 30 grudnia 1991 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym województwa Kieleckiego nr 2 z dnia 6 lutego 1992 r. W tym czasie działka sąsiednia nr [...] była działką niezabudowaną. W/w pozwolenie na budowę zostało wydane w okresie obowiązywania Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140, ze zm.), zgodnie z którym "dopuszcza się sytuowanie budynku, z zastrzeżeniem § 270 ust. 2, bezpośrednio przy granicy działki budowlanej bądź w odległości mniejszej od określonej w ust. 4 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu (działki budowlanej) zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej (...)".

W niniejszej sprawie właściciele sąsiedniej działki o nr [...] uzyskali decyzję o pozwoleniu na budowę w dniu [...] lipca 2005 r., która z kolei została zmieniona decyzją z dnia 3 stycznia 2017 r. W decyzji tej przeczytać można, że postanowieniem z dnia 3 stycznia 2007 r. uzyskali oni pozwolenie na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dostając pozwolenie na zbliżenie się do granicy działki na odległość 1,5 m. Z analizy załącznika graficznego stanowiącego projekt zagospodarowania terenu w przedłożonym projekcie zamiennym wynika, że przedmiotowe budynki oddalone są od siebie o ok. 11,0 m.

Tak więc w świetle powyższego stwierdzić należy, że rozbudowa wzdłuż granicy z działką nr [...] przedmiotowego budynku nie ogranicza możliwości zabudowy działki sąsiedniej oraz nie ogranicza możliwości rozbudowy budynku znajdującego się na sąsiedniej działce. Dodatkowo wskazać należy, że inwestor uzyskał w pozwoleniu na budowę pozwolenie na wybudowanie budynku w takiej odległości z działką sąsiednią i jak wskazano wcześniej nie zmienił tych odległości w stosunku do uzyskanego pozwolenia a jedynie przedłużył linie zabudowy powiększając wymiar budynku od granicy z działką nr [...] zachowując jednocześnie w/w odległość.

Budowa budynku z istotnymi odstępstwami nastąpiła w zgodności z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przez Radę Gminy w Słaboszowie uchwałą Nr VI/38/91 z dnia 30 grudnia 1991 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Kieleckiego Nr 2 z dnia 6 lutego 1992 r. Zatem podstawą do orzekania, winny być korzystniejsze przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obowiązujące w dacie wykonania istotnych odstępstw zgodnie z zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) oraz zasadą państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP). Orzekanie rozbiórki dobudowanej części z powodu niezgodności obiektu budowlanego z obowiązującymi w dacie orzekania przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym byłoby więc niekonstytucyjne, bowiem w przypadku bierności organów administracji, które nie podjęły żadnych działań zmierzających do legalizacji w/w odstępstw, podczas gdy stan prawny w zakresie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez szereg lat był bardziej korzystny dla inwestora, interes prawny inwestora zasługuje na konstytucyjną ochronę (zob. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt: II OPS 2/13).

Uchwałą nr XVII/223/06 z dnia 10 marca 2006 r. Rada Gminy w Słaboszowie ustaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Słaboszów. Analiza planu wykazała, iż działka nr [...] znajduje się na terenie oznaczonym MNR - teren zabudowy mieszkalnej - jednorodzinnej i zagrodowej. Projekt budowlany zamienny spełnia zapisy planistyczne ustalone dla działki znajdującej się na w/w terenie dla przedmiotowego budynku mieszkalnego i garażu zarówno w kwestii liczby kondygnacji, wysokości, wskaźnika intensywności zabudowy, kształtu dachu, kąta nachylenia połaci dachowej oraz kolorystyki.

Stwierdzenie nieważności decyzji Wz nie przesądza automatycznie o nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto w toku prowadzonego postępowania kwestia ważności ww. decyzji o pozwoleniu budowę była przedmiotem postępowań przed Wojewodą Małopolskim oraz Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego i decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego z uwagi na jej wadliwość. Wyeliminowanie pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji nastąpiło w trybie art. 36a ust. 2 ustawy, tj. w przypadku wydania decyzji o obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, a taka decyzja została wydana przez PINB w dniu 10 maja 2011 r.

Jeśli chodzi o kwestię spornego przebiegu granicy między działkami [...] i [...] to, wykracza to poza zakres kompetencji organu i może stanowić przedmiot roszczeń na drodze postępowania cywilnoprawnego.

Na powyższe rozstrzygnięcie T. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:

- art. 138 § 2 kpa poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo przesłanek do jej uchylenia;

- to art. 50-51 ustawy prawo budowlane przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że spełnione zostały przesłanki o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego oraz pozwolenia na wznowienie robót budowlanych,

- art. 7, 77§1 i 80 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji przyjęcie, że przedłożone przez inwestora informacje są prawidłowe;

- naruszenie przepisów prawa materialnego oraz błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie podstawą do orzekania winny być przepisy "korzystniejsze" dla inwestora;

- naruszenie przepisów prawa materialnego § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie poprzez przyjęcie, że odległość budynku inwestora od granicy z działką wynosi 3 metry a w tejże ścianie nie ma okien, w których miejscu znajdują się luksfery;

- brak doręczenia skarżącej projektu zamiennego będącego załącznikiem do zaskarżonej decyzji organu I Instancji;

- brak zawieszenia postępowania z uwagi na zgłoszony wniosek dotyczący odnowienia znaków granicznych i ustalenia granic, co stanowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa;

- sporządzenie uzasadnienia decyzji organu odwoławczego w sposób nielogiczny i niezrozumiały, co stanowi naruszenie art. 107 kpa;

- błędne ustalenia faktyczne polegające na pominięciu faktu, że decyzje administracyjne będące podstawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ odwoławczy pomija fakt, że wszystkie decyzje będące podstawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. W szczególności nowy projekt zamienny został oparty na starej decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., która został wyłączona z obrotu (uchylona na podstawie decyzji Starosty Miechowskiego dnia [...] czerwca 2011 r.). Z kolei decyzja z dnia [...] stycznia 2000 r. wydana przez Wójta Gminy Słaboszów o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium odwoławczego w Krakowie z dnia 22 lutego 2012 r., a ta została utrzymana w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2012 r. Uchyleniu uległ również miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Zdaniem skarżącej organ odwoławczy pominął fakt, że treść przedmiotowego rozstrzygnięcia zależy od rozstrzygnięcia innej sprawy, a mianowicie od ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działka skarżącej, a działką sąsiednią. Skarżąca złożyła wniosek do Urzędu Gminy w Słaboszowie z dnia [...] października 2010 r. dotyczący postępowania rozgraniczeniowego. Postępowanie to nie zostało zakończone.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.

W wyniku przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził brak podstaw do jej uchylenia.

Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – DZ.U.2019/1186) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Projekt budowlany zaś - jak wynika z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego - musi być zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Organ wydaje decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego po stwierdzeniu, że projekt ten jest zgodny z prawem, przy czym, stosownie do zdania ostatniego wyżej cytowanego art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, podstawą wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego jest ocena zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi tego, co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Inaczej mówiąc, w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego nie dochodzi do ponownego badania, czy inwestycja, co do której wydano pozwolenie na budowę, od którego istotnie odstąpiono, jest zgodna z prawem. Bada się jedynie to, czy istotne odstępstwo jest zgodne z prawem. Pogląd ten, wyrażany wielokrotnie przez sądy administracyjne (wyroki NSA z dnia 2 lutego 2017 r. II OSK 1251/15, z dnia 16 maja 2018 r. II OSK 2768/17, WSA w Krakowie z dnia 6 września 2017 r. II SA/Kr 600/17, z dnia 29 czerwca 2017 r. II SA/Kr 531/17, WSA w Poznaniu z dnia 11 maja 2017 r. II SA/Po 247/17), sąd rozpoznający sprawę niniejszą, podziela. Dodać też trzeba, że powyższa wykładnia uwzględnia tę okoliczność, że dopóki inwestycja realizowana jest na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i zgodnie z zatwierdzonym projektem budowalnym, dopóty nie ma żadnych podstaw do weryfikowania zatwierdzonego projektu budowlanego i ponownego sprawdzania jego zgodności z prawem. Inwestor ma zaś prawo, zgodnie z zatwierdzonym projektem, kontynuować budowę. Dopiero dopuszczając się istotnych odstępstw musi liczyć się ze stosowną reakcją organu nadzoru, ale nie w zakresie tej substancji, którą, zgodnie z zatwierdzonym projektem i na podstawie ostatecznej decyzji, zrealizował.

Istotne jest zatem to, na czym polegały odstępstwa od projektu budowlanego. Zakres tych odstępstw ustalono w ostatecznej decyzji z dnia 10 maja 2010 r. wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowalnego. Zmiany te nie polegały na zmianie usytuowania ścian budynku, lecz między innymi na przedłużeniu jednej z nich oraz na umieszczeniu w dwóch ścianach okien niezgodnie z warunkami technicznymi. Wszystkie odstępstwa zostały dokładnie opisane w decyzji z 10 maja 2010 r. i w przedłożonym projekcie zamiennym. Żadne z odstępstw nie ma związku z opisanymi powyżej zarzutami skarżącej. Odstępstwa te bowiem pozostały bez wpływu na te parametry obiektu, które organowi wydającemu pozwolenie na budowę pozwalały na dokonanie pozytywnej oceny zatwierdzanego projektu budowlanego, w szczególności w zakresie zgodności tego projektu z warunkami technicznymi, w tym § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Skoro ściany budynku zostały usytuowane w stosunku do granic działek sąsiednich zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, to zarzuty dotyczące tej kwestii prezentowane na etapie postępowania o zatwierdzenie projektu zamiennego, jako spóźnione, w ogóle nie powinny być badane. Dodać też należy, że w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych powtarzana jest teza, że w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę kwestionowane granicy nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 §1 pkt 4 kpa. Nie było więc podstaw do zawieszenia toczącego się postępowania administracyjnego.

Organy prawidłowo oceniły, że - przy uwzględnieniu nakazu zastąpienia okien luksferami i poszerzeniu schodów wewnętrznych – inwestycja w zakresie odstępstw pozostaje w zgodzie z warunkami technicznymi i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zbędna przy tym była szczegółowa analiza co do zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1991 r., skoro – jak wykazano to w projekcie zamiennym (k.41a) – inwestycja z odstępstwami i ich korektą zgodna jest z ustaleniami planu obowiązującego aktualnie (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Słaboszów – uchwała Rady Gminy w Słaboszowie Nr XXXVII/223/06 z dnia 10 marca 2006 r.).

Pozostałe zarzuty skargi także nie są uzasadnione. Rację ma organ odwoławczy twierdząc, że stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie oznacza automatycznej eliminacji decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej na jej podstawie. Decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2000 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego decyzją Starosty Miechowskiego z dnia [...] czerwca 2011 r., co oznacza, że wcześniej funkcjonowała ona w obrocie. Jak zaś wyżej wskazano, uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę z powodu istotnych odstępstw, nie może prowadzić do podważenia legalności tego zakresu robót, które zostały wykonane na jej podstawie do daty uchylenia.

To, że wymienione w projekcie zamiennym roboty mające na celu eliminację uchybień związanych z odstępstwami nie zostały jeszcze wykonane nie świadczy o wadzie decyzji. Warunkiem wszak dopuszczenia obiektu do użytkowania będzie właśnie wykonanie tych robót.

Wbrew zarzutom skargi sprawa została należycie wyjaśniona w zakresie koniecznym do prawidłowego rozstrzygnięcia, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób pełny i wszechstronny wyjaśnia motywy rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ppsa należało oddalić.