Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 371/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi I.P. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana 3. zasądza od organu W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego I.P. kwotę [...] złotych ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. (dalej PINB) decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 200r. nr 98, poz. 1071 ze zm., obecnie jt. Dz.U. z 2013r., poz.267 – dalej k.p.a.) i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz.1623 ze zm., obecnie j.t. z 2013r., poz.1409, ze zm.-dalej Pb) nakazał I.P. rozbiórkę basenu przydomowego wraz z obudową przesuwną z poliwęglanu o wymiarach 6,10 m x 12,70 m, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej na Osiedlu N. w m. T.M., Gm. K. W uzasadnieniu organ wskazał, że wyżej opisany basen zrealizowano w 2010r. bez stosownych pozwoleń. Ustalono także, że basen ten położony jest częściowo na działce nr [...], a częściowo na działce nr [...] stanowiącej własność Gminy K. w odległości 1,40 m od granicy z działką nr [...] stanowiącej drogę powiatową nr [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż na podstawie zapytania PINB w zakresie zgodności realizacji przedmiotowego basenu z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania, Urząd Miejski w K. wskazał, iż na przedmiotowym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania miasta i gminy K. w części dotyczącej działek ewid. [...],[...] i [...] w Cz. Przedmiotowy plan został zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w K. [...] z dnia 7 lutego 2001r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 18, poz. 237) a jego zmiana zatwierdzona uchwałą Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia 29 marca 2006r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 159, poz. 3738). Na podstawie powyższego pisma ustalono, iż przedmiotowy basen położony jest poza dopuszczalną strefą zabudowy przewidzianą w m.p.z.p.

Dalej PINB stwierdził, że roboty w wyniku których powstał przedmiotowy basen miały charakter budowy w rozumieniu art.3 pkt 6 Pb. Zgodnie z art.3 pkt 3 Pb w/w basen należy uznać za budowlę, a tym samym za obiekt budowlany dla którego realizacji było konieczne uprzednie uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Ustalono, że przedmiotowe roboty budowlane wykonano bez pozwolenia na budowę.

W wyniku odwołania wniesionego przez I.P., W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) decyzją z dnia [...].10.2011r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę w celu oceny możliwości przeprowadzenia legalizacji obiektu należy umożliwić inwestorowi podjęcie działań zmierzających do uzyskania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p. Ponadto organ I instancji miał wyjaśnić na jakiej podstawie przyjął, że basen ten położony jest częściowo na działce nr [...], a częściowo na działce nr [...].

W związku z powyższym PINB decyzją z dnia [...] września 2011r. (powinno być 2013r.) nr [...] ponownie nakazał I.P. rozbiórkę przedmiotowego basenu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż podczas kontroli w dniu 20.12.2011r. ustalono, że basen położony jest częściowo na działce nr [...], a częściowo na działce nr [...]. Następnie PINB postanowieniem z dnia [...].01.2012r. działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Pb wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie w/w basenu i nakazał I.P. przedstawienie zaświadczenia Burmistrza MiG K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p., a w przypadku jego uzyskania dostarczyć 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę członków izby samorządu zawodowego, a także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W dniu 2.08.2013r. do PINB wpłynęło pismo z Urzędu Miejskiego w K. wraz z kserokopią zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 10 lipca 2013 r. o braku zgodności budowy basenu przydomowego systemowego wraz z obudową przesuwną z poliwęglanu wydanego na wniosek pełnomocnika inwestora.

Uwzględniając treść powyższego zaświadczenia oraz ustalenia dokonane podczas kontroli organ przyjął, że budowa przedmiotowego basenu była niezgodna z obowiązującym na tym terenie m.p.z.p. w szczególności w zakresie jego lokalizacji poza dopuszczalną strefą zabudowy. Podkreślono, że możliwość legalizacji samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego jest uzależniona od zgodności przedmiotowej budowy z m.p.z.p. lub decyzja o warunkach zabudowy. Brak zgodności przedmiotowego basenu z m.p.z.p. skutkuje koniecznością orzeczenia jego rozbiórki w myśl art.48 ust.1 Pb.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł I.P. wnosząc o jej uchylenie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji w sprawie legalizacji obiektu. Odwołujący zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.48 ust.2 i 3 Pb poprzez błędne przyjęcie, że basen został usytuowany wbrew ustaleniom m.p.z.p. oraz poprzez ustalenie, że załącznik graficzny do tegoż planu skutecznie wprowadza ograniczenie w zabudowie terenu – działek nr [...], [...] i [...] w Cz. wskutek czego odmówiono legalizacji budowy,

2. błędne ustalenie, że m.p.z.p. w części dotyczącej działek nr [...],[...] i [...] w Cz. zawiera w sposób prawnie wiążący wskaźniki dotyczące odległości poszczególnych linii zabudowy i wynikające z tego ograniczenia budowy obiektów na tym terenie.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że wspomniane wcześniej zaświadczenie sformułowano w sposób zawiły i niezrozumiały, dlatego nie powinno stanowić podstawy rozstrzygnięcia. Ponadto zdaniem odwołującego m.p.z.p. nie reguluje precyzyjnie strefy dopuszczalnej zabudowy poprzez wskazanie konkretnych wskaźników w postaci odległości nieprzekraczalnych linii zabudowy. Zarówno organ I instancji, jak i organ wydający zaświadczenie, opierają się wyłącznie na treści załącznika do m.p.z.p. Dlatego wskazywanie na niezgodność z m.p.z.p. jako przesłankę uniemożliwiającą dokonanie legalizacji obiektu budowlanego należy uznać za błędną. Uchwała Rady Miejskiej w K. z dnia [...].02.2001r. zawierająca m.p.z.p. nie odzwierciedla treści załącznika graficznego.

W odwołaniu podkreślono, że wskazanie w m.p.z.p., iż dla terenu przewiduje się podstawowe przeznaczenie w postaci zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jest tożsame z nadaniem roli dominującej tego rodzaju zabudowie, ale w żadnym wypadku nie ogranicza realizacji zabudowy o przeznaczeniu uzupełniającym. Budowa basenu służącego wyłącznie mieszkańcom działki stanowi zabudowę w ramach terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wskazanej w m.p.z.p. Dalej podkreślono, że skoro plan nie wskazywał konkretnych odległości zabudowy, to nie można uznać, by odwołujący zrealizował budowę basenu w sposób sprzeczny z tym planem. Odwołujący zakwestionował załącznik do m.p.z.p. z którego jakoby wynika, że strefa dopuszczalnej zabudowy wynosi 7m od drogi D3 i 10m od drogi powiatowej [...]. Basen usytuowano w odległości 8m od drogi asfaltowej, a 2,1m od granicy działki. Basen nie wpływa na bezpieczeństwo ruchu, ani nie zmniejsza wartości użytkowej drogi.

WWINB decyzją z dnia [...].02.2014r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej podstawę prawną a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania. W ocenie organu II instancji PINB prawidłowo przyjął, że jest to budowla w myśl art.3 pkt 3 Pb. Montaż obiektu budowlanego, w tym przypadku basenu, wymaga robót budowlanych, które można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwolnienie z tego obowiązku obejmuje baseny o powierzchni do 30 m.kw., a w tym przypadku basen ma większą powierzchnię.

Organ odwoławczy wskazał, iż postanowieniem z dnia [...].01.2012r. PINB wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie w/w basenu i nakazał I.P. przedstawienie zaświadczenia Burmistrza MiG K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p., a w przypadku jego uzyskania dostarczyć 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę członków izby samorządu zawodowego, a także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z tym w ocenie WWINB na tym etapie decyzja powinna się opierać na stwierdzeniu spełnienia lub niespełnienia obowiązków nałożonych w/w postanowieniem z dnia [...].01.2012r. WWINB podkreślił, że skarżący nie złożył wymaganych dokumentów nie tylko w terminie wyznaczonym przez PINB, lecz także w okresie zawieszenia postępowania, jak również w postępowaniu odwoławczym. Bez znaczenia jest przyczyna niezłożenia dokumentów, w tym ewentualna wadliwość m.p.z.p.

Według art.48 ust.4 Pb niewywiązanie się inwestora z obowiązków nałożonych we wspomnianym postanowieniu z dnia 13.01.2012r. bez względu na przyczyny obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego. Tylko złożenie wszystkich wymaganych dokumentów umożliwia legalizację samowolnie wniesionego obiektu budowlanego. Reasumując WWINB uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie organu I instancji, choć z przyczyn innych niż wskazane w jego uzasadnieniu.

I.P. kwestionując powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, której zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 48 ust.2 i 3 Pb poprzez błędne przyjęcie, że basen został usytuowany wbrew ustaleniom m.p.z.p. oraz poprzez ustalenie, że załącznik graficzny do tegoż planu skutecznie wprowadza ograniczenie w zabudowie terenu – działek nr [...],[...] i [...] w Cz. wskutek czego odmówiono legalizacji budowy,

2. naruszenie art. 14 ust. 2 oraz art. 15 u.p.z.p. poprzez błędne ustalenie, że m.p.z.p. w części dotyczącej działek nr [...],[...] i [...] w Cz. zawiera w sposób prawnie wiążące wskaźniki dotyczące odległości poszczególnych linii zabudowy i wynikające z tego ograniczenia budowy obiektów na tym terenie,

3. art. 43 ust.1 ustawy o drogach publicznych poprzez jego niezastosowanie.

W skardze zarzucono także naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 76 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji na podstawie dokumentu urzędowego w postaci zaświadczenia Burmistrza MiG K. z dnia [...].07.2013r. sporządzonego z naruszeniem art. 219 k.p.a., gdyż wydano zaświadczenie zamiast przewidzianej przepisami prawa formy postanowienia,

2. art.124 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie,

3. art.15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania poprzez zmianę podstawy prawnej decyzji przez organ II instancji,

4. art.6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa,

5. art.8 k.p.a. poprzez brak pouczenia skarżącego o przysługujących mu środkach zaskarżenia.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż organy obydwu instancji nie rozpatrzyły twierdzeń skarżącego w zakresie braku mocy wiążącej załącznika w formie graficznej. Ponadto zdaniem skarżącego m.p.z.p. nie reguluje precyzyjnie strefy dopuszczalnej zabudowy poprzez wskazanie konkretnych wskaźników w postaci odległości nieprzekraczalnych linii zabudowy. Załącznik graficzny do planu dostępny publicznie jest nieczytelny. Funkcją załącznika graficznego do uchwały o m.p.z.p. jest jednoznaczne wyznaczenie granic obszaru objętego projektem planu. Dalej powołując się na judykaturę skarżący podkreślił, że załącznik graficzny stanowi integralną część uchwały i odzwierciedla w sposób graficzny tekstowe ustalenia planu. Oznacza to, że załącznik graficzny nie może zawierać ustaleń innych niż treść uchwały. Plan powinien zawierać ustalenia o charakterze jednoznacznym, nie powodujące wątpliwości interpretacyjnych wpływających na wykonywanie prawa własności. To tekst planu, a nie część graficzna, powinien obejmować ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym określać linie zabudowy i wielkość powierzchni zabudowy.

Skarżący kategorycznie podniósł, iż pomimo wydanego w dniu [...].07.2013r. zaświadczenia o braku zgodności budowy basenu z zapisami obowiązującego m.p.z.p. w żadnym z postanowień tego planu nie ma mowy o odległościach, jakie powinny zostać zachowane dla budowy obiektów. Tym samym sam plan nie artykułuje i nie odzwierciedla treści załącznika graficznego. Wobec tego odległości naniesione wyłącznie na treść załącznika graficznego nie są wiążące. Organ I instancji, jak i organ wydający zaświadczenie, oparły się wyłącznie na treści załącznika graficznego do m.p.z.p. Skarżący podniósł, iż skoro plan nie wskazywał konkretnych odległości zabudowy, to nie można uznać, by skarżący zrealizował budowę basenu w sposób sprzeczny z planem. Basen usytuowano w odległości 8m od drogi asfaltowej, a 2,1m od granicy działki. Basen nie wpływa na bezpieczeństwo ruchu, ani nie zmniejsza wartości użytkowej drogi. Zgodnie z art.43 ust.1 ustawy o drogach publicznych obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości co najmniej 8 m od zewnętrznej krawędzi jezdni powiatowej i 6 m od krawędzi drogi gminnej.

WWINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Dodatkowo podkreślono, że decyzja organu odwoławczego nie została wydana w oparciu o sporne zaświadczenie, ani też wskutek stwierdzenia niezgodności zrealizowanej inwestycji z m.p.z.p., lecz wskutek niewywiązania się przez skarżącego z obowiązków nałożonych na niego postanowieniem PINB z dnia [...].01.2012r. Powoływane zaświadczenie było jedynie przyczyną, lub jedną z przyczyn, która legła u podstaw niewywiązania się przez skarżącego z nałożonego obowiązku. Wskazano, że organy nadzoru budowlanego nie mają kompetencji do oceny działań Burmistrza. Podkreślono, że skarżący nie przedłożył nie tylko zaświadczenia o zgodności inwestycji z m.p.z.p., lecz także pozostałych dokumentów do których złożenia był zobligowany. W tej sytuacji organy nadzoru budowlanego – nie mając luzu decyzyjnego, gdyż nie występuje tu uznanie administracyjne – zobligowane były orzec nakaz rozbiórki obiektu bez względu na przyczyny nieprzedłużenia dokumentów.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 P.p.s.a. polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja organu odwoławczego, który działając na podstawie art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części określającej podstawę prawną a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy orzekł, iż podstawą prawną wydanego w sprawie nakazu rozbiórki winny być przepisy art. 48 ust. 1 i 4 Pb. Nakaz rozbiórki wydany został w oparciu o przepis art. 48 ust. 1 Pb stanowiący, że właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Już na wstępie należy wskazać, że stosownie do ww. przepisu nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie, w tym znaczeniu że stwierdzenie przez organ faktu zaistnienia samowoli budowlanej nie prowadzi wprost do nakazania rozbiórki wzniesionego nielegalnie obiektu budowlanego. Przed orzeczeniem rozbiórki organ nadzoru budowlanego ma bowiem obowiązek zbadania, czy jest możliwa legalizacja danego obiektu budowlanego zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 48 ust. 2 w pierwszej kolejności organ administracyjny powinien ustalić, czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy). Pozytywne ustalenie w tym zakresie pozwala organowi przystąpić do dalszych czynności legalizacyjnych określonych treścią art. 48 ust. 2 pkt 2 tj. zbadania czy obiekt budowlany nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego prawem. Natomiast w sytuacji ustalenia, że dany obiekt narusza przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podejmowanie dalszych czynności przewidzianych w procedurze legalizacyjnej jest niedopuszczalne, a wówczas zakończenie postępowania administracyjnego następuje poprzez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki (por. wyrok NSA sygn. II OSK 1347/10, cbois.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 9. 08. 2012 r., sygn. akt II SA/Go 316/12, lex1224003). A zatem gdy nie ma możliwości wykazania zgodności wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obowiązujących w dacie rozstrzygania sprawy, nie ma możliwości jego legalizacji.

Jak wynika z akt sprawy organ I instancji postanowieniem z dnia [...].01.2012r. działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Pb wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie w/w basenu i nakazał I.P. przedstawienie zaświadczenia Burmistrza MiG K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p., a w przypadku jego uzyskania dostarczenie 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę członków izby samorządu zawodowego, a także oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Jak wynika z akt sprawy inwestor wykonując obowiązek nałożony w/w postanowieniem pismem z dnia 23 stycznia 2012r. (k. 105 akt) uzupełnionym pismem z dnia 15 lutego 2012r. zwrócił się do Burmistrza Gminy K. o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy basenu przydomowego systemowego wraz z obudową przesuwną z poliwęglanu o wymiarach 6,10 m x 12,70 m, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej na Osiedlu N. w m. T.M., Gm. K. z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p. Burmistrz Gminy K. działając na podstawie art. 219 k.p.a. wydał postanowienie z dnia [...].12.2012r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności wnioskowanej inwestycji z zapisami m.p.z.p. Powyższe orzeczenie zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] z uwagi na nie wykazanie przez organ I instancji słuszności odmowy wydania zaświadczenia zgodnie ze złożonym wnioskiem. W związku z powyższym Urząd Miejski w K. w dniu [...] lipca 2013r. wydał zaświadczenie o braku zgodności budowy przedmiotowego basenu systemowego z obowiązującym m.p.z.p.

Na podstawie powyższego zaświadczenia organ odwoławczy przyjął, iż nie jest możliwym stwierdzenie zgodności budowy basenu z obowiązującym m.p.z.p. i stwierdzając brak wykonania przez inwestora obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...].01.2012r. orzekł o rozbiórce obiektu budowlanego

Tym niemniej wskazać należy, iż uwadze organu umknęło, iż jak wynika z akt sprawy skarżący złożył wniosek o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami m.p.z.p. – co w ocenie Sądu było żądaniem wydania zaświadczenia o określonej treści. Zgodnie więc z treścią art. 219 kpa nakładało to na organ obowiązek wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści, na które przysługuje zażalenie. Zaświadczenie o treści żądanej przez wnioskodawcę jest czynnością faktyczną, rodzajem dokumentu urzędowego (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2011 r., I OSK 1898/10, LEX nr 1079721: "Zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego, potwierdzającym istnienie uprawnienia lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji (konstytutywnej lub deklaratoryjnej) bądź w innym indywidualnym akcie prawnym. Jako dokument urzędowy zaświadczenie korzysta z domniemania dwojakiego rodzaju: domniemania prawdziwości oraz domniemania zgodności z prawdą oświadczenia organu, od którego dokument pochodzi").

Ponadto wskazać należy, iż Urząd Miasta w K. nie jest organem administracji publicznej. Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.; dalej: u.s.g.), organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent miasta). Natomiast urząd gminy (urząd miasta) jest wyłącznie aparatem pomocniczym wójta (art. 33 u.s.g.). Zgodnie z art. 39 ust. 1 u.s.g. decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta), o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Powyższe oznacza, iż organem właściwym do wydania zaświadczenia lub postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści w przedmiotowej sprawie jest Burmistrz a nie Urząd Miasta K.. Wskazać należy również, iż wnioskodawcą w sprawie o wydanie zaświadczenia był inwestor, a nie jego pełnomocnik tak jak to stwierdzono w zaświadczeniu z dnia 10 lipca 2013r.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skoro bez swej winy skarżący nie przedłożył zaświadczenia o zgodności budowy przydomowego basenu systemowego z zapisami m.p.z.p., a znajdujące się w aktach zaświadczenie wydane zostało z naruszeniem art. 217 k.p.a. i przepisów o właściwości, stwierdzić należy, iż przedwczesnym jest przyjęcie przez organy orzekające w sprawie, iż skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia 13.01.2012r. w zakresie przedstawienia zaświadczenia Burmistrza MiG K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p.

Uwzględniając więc, iż zasadniczą przyczyną nałożenia przez organy nadzoru budowlanego obowiązku rozbiórki przedmiotowego basenu było niezłożenie przez inwestora zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami m.p.z.p., zasadnym jest uchylenie decyzji organów I i II instancji. Mając powyższe na uwadze, stwierdzając, iż wydane w sprawie zaświadczenie wydane zostało z naruszeniem przepisów o właściwości oraz przy uwzględnieniu jego treści wydane zostało niezgodnie z art. 219 k.p.a., uwzględniając również fakt, iż organy faktycznie nie zbadały zgodności inwestycji z obowiązującym m.p.z.p., stwierdzić należy, iż na obecnym etapie przedwczesnym jest odnoszenie się do zarzutów kwestionujących ustalenia uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie wprowadzenia ograniczenia zabudowy.

Podkreślić należy, że w myśl art.219 k.p.a. odmowa zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie. Urząd Miejski w K. wydając zaświadczenie o treści odmiennej od określonej we wniosku de facto odmówił wydania zaświadczenia o określonej treści. Przy czym nie zachowując ustawowej formy postanowienia wymaganej w przypadku takiej odmowy pozbawił skarżącego możliwości złożenia zażalenia. Tym samym naruszono zasadę dwuinstancyjności obowiązującą w takim przypadku.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak pkt 1 sentencji. Na podstawie art. 200 P.p.s.a orzeczono o kosztach postępowania. O wykonalności zaskarżonej decyzji (pkt 2 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji będą miały na względzie powyższą wykładnię i ponownie zobowiążą skarżącego do złożenia przedmiotowego zaświadczenia. Przy czym Burmistrz MiG K. powinien albo wydać zaświadczenie zgodne z wnioskiem skarżącego albo w formie zaskarżalnego postanowienia odmówić jego wydania przy zachowaniu wymogów określonych w art.107 § 2 – 5 k.p.a. w zw. z art.126 k.p.a.