Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 361/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2018 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

A.K wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., w przedmiocie odmowy przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym.

Z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia. Odpis zarządzenia został wysłany na adres skarżącego i jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 10 akt sąd.), doręczony w dniu 28 czerwca 2018 r. dorosłemu domownikowi.

Pismem z 27 lipca 2018 r. (data nadania 30.07.2018 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, że pismo z sądu otrzymał dopiero 27 lipca br.. Podał, że przesyłkę poleconą z Sądu listonosz przekazał osobie nieuprawnionej do odbioru – Ł.K. Podniósł również, że po uzyskaniu telefonicznej informacji z KRUS o doręczeniu innej korespondencji, zwrócił się do listonosza, który poinformował, że obie przesyłki doręczył Ł.K. Dopiero po tej wiadomości skarżący odebrał korespondencję do Ł.K, który zapomniał oddać listy skarżącemu. A.K. podał, że zaistniała sytuacja nie wynikła z Jego winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwana dalej p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie zwracano uwagę, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy (m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2007r. o sygn. akt: I OZ 47/07, z dnia 24 maja 2007r. - I OZ 376/07, z dnia 7 września 2007r. – I OZ 674/07). Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2005r. sygn. akt II FZ 672/2005 oraz z dnia 02.10.2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059).

Wskazać również należy, że w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. odbiór przesyłki przez dorosłego domownika stanowi o skutecznym jej doręczeniu samemu adresatowi. Warunkiem takiego doręczenia jest zobowiązanie się odbierającego pismo do przekazania korespondencji odbiorcy. Przepis ten stwarza jednocześnie domniemanie, iż odbierający pismo domownik jest upoważniony do odbioru korespondencji adresowanej do strony postępowania. Wywołuje to taki skutek, że strona będzie ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczone podczas jej nieobecności w miejscu zamieszkania.

Rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy, Sąd stwierdził, że jej zaistnienia w przedmiotowej sprawie strona skarżąca dostatecznie nie uprawdopodobniła. Podnosząc brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, wskazała na odbiór kierowanej do niej korespondencji przez Ł.K zamieszkałego w tej samej miejscowości ("[...]") pod nr "[...]", "[...]"który wezwanie w tej sprawie przekazać miał adresatowi dopiero 27 lipca 2018 r.. Wezwanie to skarżący miał otrzymać po uzyskaniu informacji od listonosza o przekazaniu przesyłki Ł. K. .

Zauważyć w tym miejscu należy, że w świetle akt sprawy nie budzi wątpliwości, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu widnieje podpis Ł.K wraz z adnotacją o doręczeniu pisma dorosłemu domownikowi, w związku z podjęciem się przez niego oddania przesyłki adresatowi. Jak zaś już wyżej wskazano, unormowana w art. 72 p.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego oparta jest na domniemaniu, że pismo doręczone dorosłemu domownikowi dotarło do rąk adresata.

Wskazanej we wniosku o przywrócenie terminu przyczyny uchybienia terminu skarżący dostatecznie nie uwiarygodnił, opierając się jedynie na gołosłownych twierdzeniach o nieprzekazaniu przesyłki przez odbiorcę - Ł. K. oraz o uzyskaniu informacji w KRUS i od listonosza. Uznając, w tych warunkach, że niedochowanie przez skarżącego terminu nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw w związku z wniesieniem skargi, Sąd nie stwierdził aby zachodziły w powołanych okolicznościach ważne powody do przywrócenia uchybionego terminu. Jeżeli zatem wynikającego z art. 72 § 1 p.p.s.a. domniemania strona skutecznie nie podważyła, to należało przyjąć, że doręczenie było prawidłowe, gdyż odpowiadało treści tego przepisu. Oznacza to, że skarżący winien był uiścić wpis sądowy w wyznaczonym przez Sąd terminie, t.j. do dnia 5 lipca 2018 r.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.