Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 263/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86, art. 87, art. 270, art. 273 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 661/06 oddalającym skargę F. M. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 661/06.


UZASADNIENIE

F. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 661/06 oddalającym skargę F. M. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu.

Na rozprawie w dniu [...] września 2009 r. na pytanie Sądu, kiedy skarżący otrzymał dokumenty, które załączył do skargi o wznowienie postępowania

oświadczył, że pierwsze otrzymał prawdopodobnie w końcu lipca 2007 r. lub na początku sierpnia 2007 r., przy czym dokładnej daty nie był w stanie wskazać. Kilka miesięcy później prawdopodobnie w grudniu 2007 r., otrzymał natomiast drugie pismo. Po grudniu 2007 r. nie otrzymał żadnych nowych informacji i dokumentów. Na pytanie Sądu, dlaczego skargę o wznowienie skarżący złożył [...] listopada 2008 r. skoro pismo ze starostwa otrzymał w lipcu 2007 r. skarżący oświadczył, że miał

różne ważniejsze sprawy w tym remont, operację i prosi o uwzględnienie powyższego. Podniósł dodatkowo, że jak otrzymał pierwsze pismo ze Starostwa w lipcu 2007 r. to uważał, że ma czas na złożenie skargi o wznowienie postępowania i poszukiwał dalszych dokumentów. Uważał ponadto, że wzmiankowane pismo nie zginie i że ma czas na wzniesienie skargi. Zdaje sobie sprawę z tego, że trzy miesiące do wniesienia niniejszej skargi minęły, pomimo to wnosi o wznowienie postępowania. Po pouczeniu o treści art. 277 p.p.s.a. i poinformowaniu, że termin określony w tym przepisie podlega przywróceniu na wniosek strony, skarżący oświadczył, że składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wobec wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd postanowił odroczyć rozprawę i zobowiązać skarżącego do uprawdopodobnienia w terminie 14 dni okoliczności braku winy u uchybieniu terminu do złożenia niniejszej skargi.

Skarżący przedłożył w dniu [...] września 2009 r. pismo, w którym wyjaśnił, iż poszukując dokumentów związanych z zakończoną sprawą sądową nie

przypuszczał, aby mógł być związany żadnym innym terminem, niż termin przedawnienia. W związku z powyższym w czasie wolnym od zajęć i kłopotów rodzinnych i zdrowotnych, złożył do Sądu w dniu [...] listopada 2008 r. prośbę o ponowne rozpatrzenie jego skargi. Dopiero z pisma Sądu z dnia [...] stycznia 2009 r. dowiedział się o możliwości złożenia skargi o wznowienie postępowania i ten termin, zdaniem skarżącego, jest terminem, w którym dowiedział się o zdarzeniach stanowiących podstawę wznowienia postępowania.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd zważył, co następuje:

Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.). wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu

terminu.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 661/06. Jako podstawę prawną podał art. 237 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z przepisem art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w tej ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 273 § 2

p.p.s.a., na który powołują się skarżący, wznowienia postępowania można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ponadto przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi, że skargę o wznowienie postępowania opartą na tej podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Natomiast skarga wniesiona po terminie, bądź nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (art. 280 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z powyższymi regułami termin do złożenia skargi opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych (art. 273 § 2 p.p.s.a. ) biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie, jak wynika z oświadczenia skarżącego, ostatni dokument, na który powołuje się w skardze o wznowienie uzyskał w grudniu 2007 r.

Z oświadczeń skarżącego złożonych na rozprawie oraz argumentacji podniesionej w piśmie z dnia [...] września 2009 r. wynika, iż skarżący nie był świadomy, iż rozpoczął się bieg terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Tym samym wywodzi, iż termin ten powinien w istocie rozpocząć bieg od momentu, w którym dowiedział się z pisma Sądu o instytucji wznowienia postępowania. Poza tym skarżący nie podał żadnych okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi.

Z argumentacji skarżącego wynika, iż w istocie jedyną okolicznością przemawiającą za brakiem winy w uchybieniu terminu jest nieznajomość przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Podkreślenia wymaga, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (p. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a

przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Odnosząc się w świetle powyższych uwag do wskazanego we wniosku jako przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi faktu nieznajomości przepisów prawa stwierdzić należy, iż przedmiotowa okoliczność nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Zgodnie z powszechnie przyjętą przez orzecznictwo sądowe zasadą, nikt nie może się skutecznie powoływać się na nieznajomość prawa. Tym samym nieznajomość prawa procesowego nie możne być uznawana jako usprawiedliwiona przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności, gdyż już ze swej istoty jest ona zawiniona przez stronę (tak m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1998 r. sygn. II UKN 519/97). Również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 597/08 wskazał, iż powoływanie się na nieznajomość przepisów prawa nie stanowi podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (tak samo NSA wypowiedział się w postanowieniu z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt I FZ 133/08, czy też w postanowieniu z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. akt I OZ 82/08).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.