Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 809/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2004r. sprawy ze skargi E. i J.A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] grudnia 2001r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę 265zł (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/D. Rzyminiak - Owczarczak /-/J. Stankowski /-/A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

II SA/Po 809/02

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2001r., nr [...] na podstawie art. 48 i art. 52 ustawy z dnia 7 lipa 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) i art. 104 k.p.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. nakazał E.i i J. A. rozebrać odbudowany po pożarze domek letniskowy, położony na działce nr [...] w T. gmina S., pozostawiając tylną ścianę i część jednej ściany szczytowej. Jednocześnie zobowiązano inwestora do uporządkowania i przywrócenia terenu do jego stanu pierwotnego po wykonaniu rozbiórki i zawiadomienia PINB o wykonaniu obowiązku. Organ ustalił, że stojący na działce domek murowany, niepodpiwniczony, o wymiarach 8,10 x 8,80 m został wybudowany na miejscu spalonego w 1999r. domku campingowego. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu (wyrok z dnia 2 sierpnia 2001r., sygn. akt II SA/Po 695/00) organ I instancji dokonał szeregu ustaleń. Organ uznał przede wszystkim, że niemożliwe było przeprowadzenie wizji lokalnej w sprawie, jako że właściciele działki nie odebrali wezwania w tej sprawie. Organ ustalił na podstawie otrzymanych dokumentów z Komisariatu Policji w S. i PZU S.A. Inspektorat L., że domek letniskowy został odbudowany w okresie od lipca do listopada 1999r. a także określił zakres jego zniszczenia podczas pożaru. Odstąpiono od przesłuchania wskazanych przez strony świadków wskazując, że wszystkie niezbędne okoliczności mogły zostać ustalone w oparciu o dokumentację Policji i PZU. Organ nie przychylił się także do wniosku stron o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu wybudowanego, zdaniem stron, w 1988r., z uwagi na to, że nie złożono w sprawie powyższego pozwolenia żadnego wniosku.

W odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. J. i E. A. zarzucili organowi I instancji, że wbrew wskazówkom wydanym organowi przez NSA nie przeprowadził on żadnego z dowodów wskazanych przez stronę skarżącą w poprzednim postępowaniu. Odwołujący się wskazali również, że organ niezgodnie z prawem odmówił zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu, który to wniosek, zdaniem Odwołujących się, winien być zgłoszony dopiero po wydaniu postanowienia o zawieszeniu postępowania.

Decyzją z dnia [...] lutego 2002r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i podtrzymał jego dotychczasową argumentację. Organ odwoławczy podkreślił jednocześnie, że nie znajdują oparcia w materiałach zebranych w sprawie twierdzenia Odwołujących się, jakoby na przedmiotowej działce nie zbudowano nowego a jedynie odbudowano stary domek letniskowy. Organ II instancji uznał za niezasadny zarzut Odwołujących się dotyczący nieprzeprowadzenia w sprawie dowodów określonych w wyroku NSA i wskazał, że zgromadzone w sprawie materiały pozwoliły na dostatecznie rzetelne wyjaśnienie okoliczności sprawy.

W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego podtrzymano argumenty zawarte w odwołaniu. Dodatkowo wskazano, że organy administracji w przedmiotowej sprawie nie określiły jednoznacznie, w jakiej części obiekt ma zostać rozebrany. Okoliczność ta powinna, zdaniem Skarżących, skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji jako niewykonalnych. W skardze podniesiono dowolność ustaleń dowodowych organu, wyrażającą się przede wszystkim tym, że zakres robót budowlanych ustalono w oparciu o protokół nie odpowiadający wymogom k.p.a. Naruszenie przepisów k.p.a. stanowi też, zdaniem Skarżących, uniemożliwienie Skarżącym wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. W uzasadnieniu wyroku z dnia 2 sierpnia 2001r., sygn. akt II SA/Po 659/00 NSA uznał za konieczne przeprowadzenie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dowodów wskazanych przez stronę skarżącą. Odpowiednie wnioski dowodowe zostały zawarte w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] grudnia 1999r., nr [...] i obejmowały przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków - H.M., H.K., R.L., K.P., J.O., R.K., Naczelnika Ochotniczej Straży Pożarnej w T., dowódcy sekcji strażaków gaszących pożar oraz dowód z dokumentu - umowy kupna sprzedaży. Organ nie zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku i nie przeprowadził wymaganego postępowania dowodowego z zeznań świadków, mimo że był do tego zobowiązany na podstawie dyspozycji art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Obszerne wywody zawarte w decyzji organu I instancji dotyczące rodzaju dopuszczonych w sprawie dowodów i wyjaśniające przyczyny uznania za wiarygodne tylko niektórych z nich nie mogą być uznane za wystarczające. Organ administracji, którego decyzja została uchylona przez sąd administracyjny jest zobowiązany nie tylko do ponownego, wnikliwego rozpatrzenia sprawy, ale też do ścisłego zastosowania się do wytycznych zawartych w wyroku i to niezależnie od tego, czy dotychczasowe dowody organ uznaje za wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy czy nie. Należy również zaznaczyć, że sentencja decyzji pierwszej instancji jest nieprecyzyjna i nie pozwala stwierdzić w jaki sposób rozbiórka ma nastąpić.

Wobec powyższego, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy. Na podstawie art. 152 ustawy Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

/-/ A. Łaskarzewska /-/ J. Stankowski /-/D. Rzyminiak-Owczarczak

kk