Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 15/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 2, art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 256
journal: Dz.U. 2017 poz 2077
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r. uwzględnił skargę D. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ administracji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego złożył w dniu 9 lipca 2018 r. wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku, uzupełniony w dniu 27 lipca 2018 r. na formularzu urzędowym PPPr.

Ze złożonego formularza wynika, że na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku na rachunku bankowym wnioskodawcy znajdowała się kwota 35700,56 zł. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono " jako organ państwowy nie otrzymujemy środków finansowych przewidzianych na opłaty dotyczące opłat skarbowych" Z kolei w piśmie z dnia 9 lipca 2018 r. wnioskodawca podniósł, że organ nie posiada w tej chwili wolnych środków, które zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych mógłby przeznaczyć na pokrycie żądanej opłaty w wysokości 100 zł. Nawet gdyby organowi udało się znaleźć środki (których na chwilę obecną brak), to do przesunięcia ich zgodnie z przepisami wymagana jest uchwała Rady Powiatu.

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zwrotu "gdy wykaże". Do Sądu kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczeniem życiowym i dostępną wiedzą należy natomiast ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Przytoczone we wniosku okoliczności powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Dodatkowo należy podkreślić, iż przyznanie prawa pomocy osobom prawnym i innym jednostkom organizacyjnym, przy spełnieniu przesłanek przewidzianych w przepisie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., nie ma charakteru obowiązkowego. W konsekwencji nawet w sytuacji, gdy z oświadczenia o majątku i dochodach wynikać będzie brak środków do partycypacji w kosztach postępowania, uprawnione jest oddalenie wniosku strony, jeśli nie stanie to na przeszkodzie realizacji prawa do sądu.

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, do których obecnie zalicza się jedynie wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. W dniu składania wniosku o przyznanie prawa pomocy na rachunku bankowym znajdowały się zasoby pieniężne w kwocie ponad 35000 zł. Niezależnie od powyższego, art. 256 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2077 ze zm.) stanowi, że wydatki nieprzewidziane, których obowiązkowe płatności wynikają z tytułów wykonawczych, wyroków sądowych lub ugód, mogą być dokonywane bez względu na poziom środków finansowych zaplanowanych na ten cel. Odpowiednia zmiana planu wydatków powinna nastąpić w trybie przeniesień wydatków z innych podziałek klasyfikacji wydatków lub z rezerw celowych. Skoro wnioskodawca nie kwestionuje, że ma na swoim koncie określone środki finansowe i nie uprawdopodobnił niemożności dokonania zmian w planie finansowym, dopuszczalnych w świetle ustawy o finansach publicznych, należy odmówić wnioskującemu przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2007 r., II OZ 707/07, dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl).

W wypadku uprawomocnienia się niniejszego postanowienia referendarza sądowego, organ będzie miał obowiązek uiścić kwotę 100 zł w terminie 7 od daty otrzymania ostatecznego wezwania do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.