Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 294/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, WSA Adam Lipiński, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w przedmiocie wniosku z dnia 19 maja 2004 r. 1) zobowiązuje Ministra Edukacji Narodowej i Sportu do rozpatrzenia wniosku skarżącego J. B. z dnia 19 maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności aktu [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2003 r. nr [...]w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku 2) zasądza od Ministra Edukacji Narodowej i Sportu na rzecz skarżącego J.B. kwotę 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 294/04

UZASADNIENIE

Pan J. B. ur. [...] grudnia 1970 r., w 1995 roku ukończył studia na Politechnice W. Wydział [...], gdzie uzyskał tytuł magistra - inżyniera biomedycznego w zakresie specjalizacji: zastosowanie komputerów w medycynie.

W dniu [...] czerwca 2003 r. ukończył kurs pedagogiczny dla czynnych zawodowo nauczycieli (powołany na podstawie zgody wydanej przez [...] Kuratora Oświaty) i uzyskał kwalifikacje do pracy pedagogicznej w szkole lub w placówce oświatowej.

Pan J. B. wystąpił z wnioskiem do [...] Kuratora Oświaty o uznanie ukończonych ww. studiów magisterskich jako zbliżonych do nauczanego przedmiotu "technika w gimnazjum".

[...]Kurator Oświaty, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288), w dalszej części uzasadnienia zwanego rozporządzeniem MEN i S w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli, pismem z dnia [...] października 2003 r. nr [...]nie uznał ukończonych przez wnioskodawcę studiów za zbliżone do nauczania przedmiotu "technika w gimnazjum".

W uzasadnieniu podał, że przedmioty objęte tokiem studiów nie zawierają treści nauczania zawartych w podstawie programowej przedmiotu technika nauczania w gimnazjum - rozporządzenie MEN i S z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej w przedszkolach oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. Nr 51, poz. 458). Dodał ponadto, że zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia, pod pojęciem kierunku studiów zbliżonych do nauczania przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć należy rozumieć kierunek dający dostateczna wiedzę z zakresu nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć.

Wobec przytoczonych wyżej argumentów stwierdził, że zakres przedmiotów objętych tokiem studiów nie daje dostatecznej wiedzy merytorycznej z ich zakresu, a ukończony kierunek studiów nie jest zbliżony z ww. przedmiotem nauczania.

Wobec tego, że powołane rozporządzenie MENiS w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli nie przewiduje trybu odwoławczego w przedmiotowej sprawie, nie podał informacji o możliwości złożenia odwołania.

Pismem z dnia 25 maja 2004 r. J. B., uznając pismo [...] Kuratora Oświaty w W. z dnia [...] października 2003 r. za decyzję administracyjną, złożył wniosek do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu o stwierdzenie nieważności decyzji, a wobec niezajęcia przez organ stanowiska w sprawie, pismem z dnia 14 lipca 2004 r. wezwał tego ministra do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezprawnej bezczynności i na niewydaniu decyzji nadzorczej w przedmiotowej sprawie.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2004 r. p.o. Dyrektora Departamentu Kształcenia i Doskonalenia Nauczycieli w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu poinformowała J.B. że wobec treści Wyroku Trybunału Konstytucyjnego ogłoszonego w Dzienniku Ustaw 31 maja 2004 r., przepis § 1 ust. 4 rozporządzenia w części wskazującej organ administracji publicznej za właściwy w sprawie ustalania, czy dany kierunek studiów (specjalność) jest zbliżony do nauczania przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć, utracił moc obowiązującą.

Czynność, której dokonał [...]Kurator Oświaty na podstawie ww. przepisu rozporządzenia, nie jest decyzją administracyjną i tym samym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji.

J.B. łożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, zarzucając organowi nie załatwienie wniosku z dnia 19 maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności aktu [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nieuznania ukończonych studiów technicznych za zbliżone z nauczaniem w gimnazjum przedmiotu technika.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wnosił o umorzenie postępowania, podnosząc, iż pismo [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]października 2003 r. nie jest decyzją administracyjną, w związku z czym do powyższego ustalenia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) dotyczących stwierdzenia nieważności.

W związku z tym postępowanie sądowo - administracyjne w przedmiocie bezczynności Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji stało się bezprzedmiotowe.

Udzielenie skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia [...] sierpnia 2004 r., zdaniem organu, świadczy o tym, iż nie zachodzi zarzucana bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga jest uzasadniona.

Rozstrzyganie spraw indywidualnych obywateli przez organy administracji publicznej następuje w różnych formach.

Przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.) w dalszej części uzasadnienia zwanej ustawą - Karta Nauczyciela oraz przepisy powołanego rozporządzenia MEN i S sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych dla nauczycieli nie przewidują, aby ustalenie, o jakim mowa w § 1 pkt 4 tego rozporządzenia, następowało w formie decyzji administracyjnej, jak ma to np. miejsce w przypadku nadania lub odmowy nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego - art. 9 b ust. 4 i ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalenia w przedmiotowym zakresie, tzn., że kierunek (specjalizacja) ukończonych studiów jest zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć, stanowi akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Za takim rozumieniem pisma [...] Kuratora Oświaty w W. przemawia to, że stanowisko zajęte w tym piśmie przez organ administracji publicznej bezpośrednio wpływa na sytuację prawną skarżącego i jest dla niego wiążące.

Jeżeli zatem skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności pisma [...] Kuratora Oświaty w W. zawierającego stanowisko organu administracji publicznej, które w bezpośredni sposób wpływa na sytuację prawną skarżącego i jest dla niego wiążące, to obowiązkiem organu jest ocena dopuszczalności wniosku o stwierdzenie nieważności aktu z zakresu administracji publicznej.

W sprawie niniejszej bezsporne jest, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu w postępowaniu wywołanym wnioskiem o stwierdzenie nieważności nie wydał żadnego aktu administracyjnego ani w formie decyzji, ani postanowienia, co czyni zasadnym zarzut skargi o bezczynności organu.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 255 zł, uwzględnił w niej 15 zł tytułem poniesionej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 zł zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).