Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1025/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5, art. 49 § 1,
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA M. K. po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu [...] lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w sprawie z jego skargi na decyzję Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj, czerwiec 2016 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] października 2021 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj, czerwiec 2016 r.

Skarżący, wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję z dnia [...] października 2021 r., zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji do czasu rozpoznania skargi.

Skarżący nie uzasadnił ww. wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wynika z akt sprawy, Skarżący nie uzasadnił w jakikolwiek sposób wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Wskazać przy tym należy, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie obliguje Sądu do wezwania skarżącego do usunięcia braków formalnych tego wniosku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. przez wskazanie okoliczności obrazujących sytuację ekonomiczną, finansową i majątkową. Ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do wykazania, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak takiego uzasadnienia nie może być uznany za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Uzasadnienie wniosku nie jest bowiem elementem obligatoryjnym, wpływającym na ważność wniosku i warunkującym jego dopuszczalność i nie podlega uzupełnieniu poprzez wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Ma ono za zadanie jedynie wykazanie zasadności tego wniosku poprzez wykazanie zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Niedostateczne uzasadnienie nie powoduje odrzucenia wniosku, a jedynie uniemożliwia ewentualną ocenę okoliczności sprawy w kontekście zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 8 września 2021 r. sygn. akt II GZ 102/21, z 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GZ 255/17; z 17 października 2017 r., sygn. akt II GZ 769/17; z 9 lipca 2020 r., sygn. akt II GZ 169/20).

Ponadto podkreślić należy, że przekonanie strony o zasadności podniesionych w skardze zarzutów, nie jest wystarczającym argumentem aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przeświadczenie strony o tym, że decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 358/04; z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt II GZ 996/15).

Ponieważ skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.

Przywołane orzeczenia dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl.