Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2519/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono odwołanie
Powołane przepisy: article: art. 100 § 1, art. 103, art. 138, art. 167
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas (sprawozdawca), Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia WSA del. Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej odwołania A. M. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 2519/13 w zakresie wniosku A. M. o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 19 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 951/11 w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika przewidywanej kwoty zaległości podatkowej postanawia: oddalić odwołanie.


UZASADNIENIE

II FSK 2519/13

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego składu orzekającego w dniu 19 stycznia 2016 r. (zarządzenie z dnia 24 lutego 2016 r.) odmówiono sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 19 stycznia 2016 r., sygn. akt II FSK 2519/13.

Wcześniej A. M. wniósł o uzupełnienie i sprostowanie ww. protokołu rozprawy poprzez:

• dopisanie po słowie "bezpodstawny" następującej treści: "Skarżący nie zgodził się z treścią postanowienia i jego uzasadnienia podnosząc, iż kwestię reprezentacji stron w tym postępowaniu prawomocnie rozstrzygnęła sędzia NSA A. W. – N. w wyroku WSA w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 343/07 wydanym w naszej sprawie i jego zdaniem wiążącym strony oraz Wysoki Sąd",

• zamianę treści zawartej na stronie pierwszej: "Skarżący A. M. oświadcza, że podtrzymuje wniosek z dnia 19 stycznia 2016 r. o wyłączenie od orzekania sędziego NAS S. B. w sprawie sygn. akt II FSK 2519/13 złożony do akt sprawy II FK 1385/13" (pisownia niepoprawiana) na: "Skarżący A. M. na polecenie przewodniczącego akceptuje włączenie do akt sprawy z jego wniosku z dnia 19 stycznia 2016 r. o wyłączenie od orzekania sędziego NSA S. B.".

W zarządzeniu z dnia 24 lutego 2016 r. wskazano, że treść przedmiotowego protokołu zawiera wszystkie wymagane przepisem art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) elementy i stwierdzono, iż w zgodzie z przyjętym przez NSA w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 629/11 poglądem, art. 101 § 1 p.p.s.a. nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu i wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia.

W odwołaniu od tego zarządzenia A. M. wniósł o jego uchylenie oraz wniesienie wnioskowanych uzupełnień, wskazując, że w treści zarządzenia brak jest następujących, przewidzianych prawem elementów: oznaczenia sądu, imienia i nazwiska sędziego oraz protokolanta (jeżeli brał udział w sprawie). Skarżący wskazał także, że w protokole rozprawy powinna zostać ujęta kwestia prawomocnych orzeczeń wydanych wobec skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Protokół rozprawy przeprowadzonej w dniu 19 stycznia 2016 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 p.p.s.a., a zarządzenie z dnia 26 lutego 2016 r. zostało wydane w poprawnej formie.

Na wstępie Sąd odniesie się do zarzutów związanych z wskazywanymi przez stronę brakami elementów zarządzenia.

Zauważyć należy, że art. 167 p.p.s.a., na który powołuje się skarżący, wskazuje na odpowiednie stosowanie art. 138 p.p.s.a., z którego to artykułu wynika co powinna zawierać sentencja wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 255/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: CBOSA). Stwierdzić trzeba, że stosowanie "odpowiednio" przepisu prawa oznacza niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (tak SN np. w uzasadnieniu uchwały z dnia 15 września 1995 r., sygn. akt III CZP 110/95, OSNC 1995, Nr 12, poz. 177 oraz w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 listopada 1997 r., sygn. akt III CZP 55/97, Prok. i Prawo - Orzecznictwo 1998, Nr 2, poz. 35).

Ocena "odpowiedniego" zastosowania do zarządzeń wymogów sentencji wyroku określonych w art. 138 p.p.s.a. wymaga zwrócenia uwagi, że w przeciwieństwie do orzeczeń sądu (wyroków, postanowień) zarządzenia nie posiadają tzw. części wstępnej (komparycji, rubrum) w której podaje się m.in. imiona i nazwiska sędziów (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 766/14, CBOSA). Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut braku oznaczenia sądu.

Nie znajduje uzasadnienia twierdzenie strony o braku podpisu imienia i nazwiska sędziego, bowiem zarządzenie z dnia 24 lutego 2016 r. zostało podpisane przez Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie II FSK 2519/13 (karta nr 293 akt sądowych). Czym innym jest odpis zarządzenia.

Co do zarzutu braku oznaczenia protokolanta – z art. 100 § 1 p.p.s.a. wynika, że z przebiegu posiedzenia jawnego protokolant pod kierunkiem przewodniczącego spisuje protokół. Co do zasady nie spisuje się natomiast protokołu z posiedzenia niejawnego (por. B. Dauter, Komentarz do art. 100 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX nr 148378).

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejsze odwołanie podzielił także ocenę przedstawioną w zaskarżonym zarządzeniu, że treść przedmiotowego protokołu zawiera wszystkie wymagane przepisem art. 101 p.p.s.a. elementy, zaś w zgodzie z przyjętym przez NSA w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 629/11, poglądem (CBOSA), art. 101 § 1 p.p.s.a. nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu i wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia. Strona nie przedstawia argumentacji, która mogłaby przekonać do uznania, że należy zamienić fragment protokołu dotyczący wyłączenia sędziego, nie wskazuje np. jaki wpływ na rozpatrzenie tego wniosku miałaby przedmiotowa zamiana. Naczelny Sąd Administracyjny nie uważa też, że podnoszonym uwagom dotyczącym wyroku WSA w Łodzi należy przypisać taką wagę, by uznać, iż stanowią istotny element, który należy koniecznie zawrzeć w protokole. Poza zaprzeczeniem takiego ustalenia, sam skarżący nie precyzuje na czym istotność przedmiotowego twierdzenia polega.

Z powyższych względów na podstawie art. 160 w zw. z art. 103 i art. 193 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.