Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 806/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy S. (obecnie W.) decyzją z dnia [...].02.1994 r. nakazał T. K. rozbiórkę mostku na podstawie art. 47 ustawy z dnia 24 października 1974 r. "Prawo budowlane" (Dz. U. Nr 38, póz. 229 z późn. zm.). Wojewoda Warszawski decyzją z dnia [...] kwietnia 1994r. utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy S., natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 06.12.1995 r. uchylił decyzje zarówno pierwszej jak i drugiej instancji, wyjaśniając w uzasadnieniu do wyroku, iż kwestie legalności mostku jak i jego dalszego bytu winny być rozważane w oparciu o przepis art. 37 a nie art. 47 cyt. wyżej ustawy.

W wyniku powtórnego rozpatrzenia sprawy, Wójt Gminy W. wydał w dniu [...].10.1996 r. decyzje w oparciu o art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. nakazując T. K. dokonania zmian i przeróbek samowolnie wykonanego mostku. W wyniku postępowania odwoławczego Wojewoda Warszawski utrzymał w mocy w/w decyzję natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26.10.1999 r. uchylił decyzje obu instancji wyjaśniając w uzasadnieniu do wyroku, że rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy w oparciu o art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. trudno uznać za zgodne z prawem, bowiem Wójt Gminy W. nie zastosował się do wiążącej oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 06.12.1995 r. zgodnie z którym kwestie legalności oraz bytu spornego mostku winny być rozpatrzone w aspekcie art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r.

Kolejną decyzję nr [...] z dnia [...].12.2004r. wydał Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., na podstawie art. 37 ust.1 pkt.1 i pkt.2 ustawy Prawo budowlane z 1974r., nakazując T. K. rozbiórkę drewnianego mostku na Kanale B., łączącego działki nr ewid. [...] i [...] w S. gm. W., zrealizowanego w latach osiemdziesiątych bez wymaganego pozwolenia na budowę.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania T. K., decyzją nr [..] z dnia [...].12.2005r., uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ powiatowy. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego stwierdzono, że konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego na okoliczność występowania przesłanki określonej w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.), tj. czy istnienie spornego obiektu powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia. Organ wskazał również , że nie został wyjaśniony status strony w rozumieniu art. 28 KPA przysługujący G. R. w niniejszej sprawie.

Decyzja ta została przez G. R. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Nr [...] uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...].12.2005r. i utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. nr [...] z dnia [...].12.2004r. nakazującą T. K. rozbiórkę drewnianego mostku.

W ocenie organu odwoławczego, poprzedzonej ponowną analizą materiału dowodowego istnieje zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, co uzasadniałoby podjęcie decyzji rozbiórkowej w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974 r. w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) czego dowodem jest protokół oględzin z dnia 14.01.1994r., w którym zapisano: Ogólny stan mostku zły, stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników.

Organ wskazał, że konstrukcję mostku stanowią słupy drewniane pochodzące z likwidacji linii energetycznej, oparte o warstwę ziemi i niezabezpieczone przed wilgocią Nie przeprowadzono żadnych robót konserwacyjnych poprawiających jego stan techniczny. W tej sytuacji, zdaniem organu, w dacie orzekania w tej sprawie, zagrożenie dla ludzi i mienia jest niezaprzeczalne a Istnienie zagrożenia dla ludzi i mienia stanowi asumpt do podjęcia nakazu rozbiórki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974 r.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli T. K. i M. K. zarzucając naruszenie art. 6,7,8,9,10,11 i 12 oraz 28 kpa. Skarżący T. K. przyznaje, że postawił kładkę lecz wywodzi że otrzymał pozwolenie na jej realizację. Skarżący wywodzą, że kładka jest niezbędna, bowiem stanowi część drogi koniecznej do gruntów skarżących Skarżący podnoszą, że nie została przeprowadzona wizja lokalna, nie ca też protokołu z takiej wizji. Skarżący utrzymują że kładka była w dobrym stanie technicznym i nikomu nie zagrażała, natomiast usiłują ją zniszczyć zainteresowani R. Skarżący przedstawiają opinie rzeczoznawcóworaz zdjęcia świadczące o tym ,że mostek jest w dobrym stanie, podlegał konserwacji i jako konstrukcja drewniana tej konserwacji w dalszym ciągu wymaga.

Organ administracji odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Sprawa przedmiotowego mostku wielokrotnie rozpatrywana była przez różne organy oraz dwukrotnie przez Naczelny Sąd Administracyjny , który jednoznacznie wskazał, że sprawa winna być rozpoznawana na gruncie przepisu art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r.

Odmowa zaś legalizacji obiektu wybudowanego w czasie obowiązywania tego prawa i nakaz jego rozbiórki , nastąpić może jedynie w sytuacji gdy obiekt ten znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie przeznaczony jest pod zabudowę lub innego rodzaju zabudowę lub gdy powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

Organy nadzoru budowlanego doszły do przekonania, że obiekt stwarza niebezpieczeństwo dla mienia i osób korzystających z przedmiotowego mostku podkreślając, że podczas wizji lokalnej przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. w dniu [...].09.2004 r. nie stwierdzono aby inwestor wykonał w całości zalecenia zawarte w opinii technicznej w sprawie określenia nośności mostku nad kanałem B., sporządzonej w 1996 r. przez rzeczoznawcę mgr inż. Z. O. oraz mgr inż. J. O. Nie wykonano koleinowego pokrycia z desek o grubości 40 mm wzdłuż mostku, wg załączonych do opinii rysunków.

Z materiałów sprawy nie wynika jednak , ażeby w sprawie został przeprowadzony taki dowód z oględzin tego obiektu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z którego wynikałoby jednoznacznie, że powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Wręcz przeciwnie w aktach sprawy znajduje się opinia w/w rzeczoznawców z [...].12.2004r. która takich wniosków nie zawiera. Zawiera natomiast określone zalecenia konserwacyjne.

W rozpoznawanej sprawie brak jest zatem jednoznacznych dowodów na podstawie których można by podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż przedmiotowy obiekt jest w tak złym stanie technicznym by stwarzał zagrożenie zdrowia i życia osobom korzystającym z tego obiektu.

Kwestia stanu technicznego przedmiotowego obiektu ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i dlatego muszą być ustalone w sposób nie budzący wątpliwości jako ,że nakaz przymusowej rozbiórki z przyczyn określonych w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) powinien być stosowany tylko wówczas, gdy brak jest możliwości usunięcia określonych w tym przepisie zagrożeń lub pogorszeń na zasadzie art. 40 tej ustawy.

Podzielając zarzuty skargi, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów proceduralnych tj. art. 7, 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa, a ujawnione uchybienia pozostają w związku z ostateczną treścią rozstrzygnięcia z mocy art. przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji