Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 1042/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1, art. 34 ust. 3 pkt 1, art. 32 ust. 1, art. 39 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 7, 8 , 10
journal: Dz.U. 2012 poz 462
law: Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy  projektu budowlanego
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 6, 8, art. 36 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1446
law: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, c, art. 135, art. 153, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016r. sprawy ze skargi G. S. i J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz G. S. i J. S. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołań J. S. i G. L., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 24.03.2015r. A. S. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego (handel artykułami przemysłowymi i spożywczymi, usługi komercyjne nieuciążliwe dla środowiska) z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji sanitarnej, wody ppoż., c.o, gazową, wentylacji i klimatyzacji, elektryczną i teletechniczną oraz na rozbiórkę: dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu na działkach nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] Starosta , działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym poprzez:

1) doprowadzenie usytuowania przedmiotowego budynku do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy (dot. budowy w granicy działki),

2) doprowadzenie do zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z projektem konstrukcji i projektami branżowymi: elektrycznym i sanitarnym oraz uzupełnienie poprzez pokazanie wszystkich projektowanych elementów na elewacjach wraz z ich pełnymi widokami,

3) przeprojektowanie m. in. przyłącza wody do budynku mieszkalnego na działce nr 457/2, kolidującego z przedmiotową budową,

4) rozwiązanie problemu odprowadzenia wód opadowych,

5) uzupełnienie o inwentaryzację budynków przebudowywanych, rozbudowywanych i nadbudowywanych oraz pokazanie w projekcie, które elementy konstrukcyjne zostaną wykorzystane w projektowanym budynku,

6) sprecyzowanie przeznaczenia budynku handlowo-usługowego w sentencji wniosku.

W dniu 24.04.2015r. inwestor przedłożył poprawiony i uzupełniony projekt budowlany, z którego wynika również uzupełnienie pierwotnie złożonego wniosku – poprzez wystąpienie o pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowego oraz na rozbiórkę: dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu na działkach nr [...].

Mając na uwadze powyższe, Starosta decyzją z dnia 3.06.2015r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. S. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego (handel artykułami przemysłowymi i spożywczymi, usługi komercyjne nieuciążliwe dla środowiska) (kategorii XVII) z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji sanitarnej, wody ppoż., c. o., gazową, wentylacji i klimatyzacji, elektryczną i teletechniczną oraz rozbiórkę: dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu na działkach nr [...]. W podstawie prawnej powołano art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. S. podniósł, że udzielił zgody na warunki zabudowy dla planowanego przedsięwzięcia pod warunkiem, że inwestor udzieli notarialnego zapewnienia służebności przejazdu tj. między działką nr [...], a jego zabudową od strony południowej. Strona wskazała, że granica na mapie będącej załącznikiem do decyzji o warunkach zabudowy przebiega inaczej, niż na mapie do celów projektowych – gdyż granica pomiędzy działkami przebiega pod jego budynkiem. Ponadto w niniejszym postępowaniu nie brały udziału wszystkie strony, gdyż K. Ś. zamieszkuje w USA.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła również G. L.

Pismem z dnia 29.07.2015r. Wojewoda wezwał inwestora do udokumentowania możliwości korzystania z miejsc parkingowych ogólnodostępnych poza jego działką (m. in. na [...]) – celem zapewnienia niezbędnej ilości miejsc parkingowych wynikającej i odpowiedniej do projektowanej powierzchni handlowej oraz ilości i potrzeb podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (pkt 2 lit. c decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 21.11.2013r., ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji) oraz dostosowania projektu budowlanego, w części dotyczącej miejsca do gromadzenia odpadów, do zgodności z przepisami § 22 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.).

Pismem z dnia 17.08.2015r. inwestor uzupełnił przedmiotową dokumentację, przedkładając przedwstępną umowę najmu miejsc parkingowych, a następnie umowę najmu miejsc parkingowych zawartą w dniu 6.08.2015r.

Pismem z dnia 25.08.2015r. Burmistrz Miasta i Gminy poinformował organ, że zaprojektowanie dwóch miejsc parkingowych jest niewystarczające dla potrzeb obsługi przedmiotowego obiektu.

Wojewoda, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], dokonał analizy projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji pod względem zgodności z ustaleniami ww. decyzji z dnia 21.11.2013r. ustalającej warunki zabudowy. Organ stwierdził przy tym, że w trakcie postępowania administracyjnego zostały zgromadzone wszelkie dokumenty niezbędne do zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego oraz do wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. W konsekwencji, w myśl przepisu art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, nie można odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotową inwestycję zaprojektowano w sposób nie powodujący: ograniczeń w dostępie do drogi publicznej, możliwości korzystania z poszczególnych elementów infrastruktury technicznej, dostępie światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz nie powodujący uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie a także zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby. Projekt zagospodarowania działki został sporządzony na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, uaktualnionej przez uprawnionego geodetę, a dokumenty potwierdzające aktualność mapy przyjęto do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 27.02.2015r. i zaewidencjonowano pod nr P.2601.2015.300. Mapa ta jest zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno- kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133 ze zm.). Odnosząc się do usytuowania przedmiotowej inwestycji – częściowo ścianą zachodnią w granicy z działką nr 457/2 oraz ścianą wschodnią bezpośrednio przy granicy działki nr 459, organ wskazał, że jest to zgodne z:

- ustaleniami ww. decyzji o warunkach zabudowy,

- § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.),

- § 235 ust. 2 tego rozporządzenia (spełnienie warunku ścian oddzielenia przeciwpożarowego).

Wojewoda podkreślił zarazem, że zgodność usytuowania przedmiotowej inwestycji z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej stwierdził rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, projekt został pozytywnie uzgodniony również pod względem wymagań higieniczno-zdrowotnych przez rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych, a pod kątem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W ocenie organu projekt budowlany, stanowiący załącznik do decyzji jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zapewnienie (warunki przyłączenia) gestorów sieci odnośnie dostawy mediów, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się, aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto, stosownie do art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego inwestor dołączył do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę projekt rozbiórki obiektów tj. dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu na działkach nr [...]. Przeznaczone do rozbiórki obiekty nie należą do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.) i nie wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska, nie podlegają także uregulowaniom przepisów szczególnych. Tym samym przedłożono wszystkie wymagane prawem dokumenty do pozwolenia na rozbiórkę. Końcowo organ zauważył, że w aktach sprawy znajduje się umowa najmu 10 miejsc parkingowych zawarta w dniu 6.08.2015r na czas nieokreślony pomiędzy [...] a A. S. Klienci handlu i usług mogą korzystać także z miejsc parkingowych ogólnodostępnych (centrum miasta).

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach Wojewoda wyjaśnił, że kwestia dotycząca zgody na ustalenie warunków zabudowy pod warunkiem ustanowienia przez inwestora służebności przejazdu nie może być rozstrzygana w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę, gdyż dotyczy interesu faktycznego, który należy odróżnić od interesu prawnego, podlegającego ochronie w postępowaniu administracyjnym. Co się zaś tyczy rzekomej samowolnej zmiany granic, to projekt zagospodarowania terenu został opracowany na mapie do celów projektowych, uaktualnionej przez uprawnionego geodetę. Za bezzasadny organ uznał zarzut dotyczący braku udziału w postępowaniu administracyjnym [...]. Odnosząc się do zarzutu o braku zabudowy w granicy organ wyjaśnił, że inwestor nie mógł usytuować budynku na całej długości w granicy z działką nr [...], gdyż budynek skarżącego usytuowany jest częściowo na działce inwestora. Natomiast sprawy dotyczące uregulowania przebiegu granicy mogą być rozstrzygane w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnieśli G. S. i J. S., powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu oraz domagając się uchylenia decyzji Wojewody w całości i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślili, że nie wyrażają zgody na budowę przedmiotowego obiektu bezpośrednio przy granicy na całej długości ich działki, gdyż inwestycja ta spowoduje ograniczenie przyszłych inwestycji na ich działce i obniżenie wartości tej nieruchomości (teren mieszkaniowy). Ponadto, umowa na korzystanie z miejsc parkingowych na czas nieograniczony nie gwarantuje dłuższego użytkowania w ten sposób, zwłaszcza że w tym miejscu brak jest możliwości ustawienia 10 pojazdów. Przedmiotowy teren jest już zajęty (prowadzonych jest tam kilka przedsiębiorstw).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy P.p.s.a.).

Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 03.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko;

2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi;

3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowywania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Powołany przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego obliguje organy administracji publicznej do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Do przepisów tych zalicza się także przepisy ustawy Prawo budowlane, jak i przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462).

Stosownie do § 6 ust. 1 tego rozporządzenia projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu.

Zgodnie z treścią art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.

Szczegółowe wymagania dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu zawarte są w § 7, § 8 i § 10 ww.rozporządzenia.

Stosownie do § 8 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia część rysunkowa, sporządzona na mapie, z uwzględnieniem § 7, powinna określać granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary, a także oznaczenie przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową.

W sprawie niniejszej organy stwierdziły, że projekt zagospodarowania działki został sporządzony na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, uaktualnionej przez uprawnionego geodetę, dokumenty potwierdzające aktualność mapy przyjęto do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 27.02.2015r. i zaewidencjonowano pod nr P.2601.2015.300, zgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno- kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133 ze zm.). Lektura uzasadnień decyzji organów obu instancji wskazuje, że organy stwierdziły zgodność projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi.

Stanowiska organów nie można podzielić.

Z mocy powołanych wyżej przepisów projekt zagospodarowania działki powinien zostać sporządzony na oryginale bądź potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii aktualnej mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co oznacza, że powinien zostać wrysowany bezpośrednio na kopii tej mapy. W ocenie Sądu, wymogu tego w sprawie niniejszej nie spełnia opracowanie zawarte na karcie 125 projektu budowlanego. Jak wynika z tego opracowania, projekt zagospodarowania sporządzono w części na paskach papieru, naklejonych na kopię mapy do celów projektowych, co wobec treści powołanych § 6 ust. 1, § 7, § 8 rozporządzenia, jest zdaniem składu orzekającego, nieprawidłowe. Plan zagospodarowania działki powinien zostać wrysowany bezpośrednio na kopii mapy, nie zaś (nawet fragmentarycznie) na paskach papieru naklejonych na mapę - jak uczyniono to w niniejszej sprawie.

Jedynie ubocznie podnieść należy, że zatwierdzając decyzją projekt, potwierdzana jest informacja o tym, jak będzie wyglądał teren po zakończeniu prac budowlanych. Mapa powinna być czytelna i nie powinna pozostawiać żadnych niedomówień formalnych. Niezbędne jest więc, aby po wydaniu decyzji, nie istniały wątpliwości co do prawidłowego odczytania projektu. Ponieważ projekt zagospodarowania w sprawie niniejszej został sporządzony w sposób opisany powyżej, odklejenie pasków papieru prowadziłoby do sytuacji, w której wystąpiłaby niezgodność zatwierdzonej mapy ze stanem rzeczywistym.

Wskazane wyżej uchybienie w zakresie analizy dokumentacji projektowej, w części stanowiącej projekt zagospodarowania działki, dowodzi nie tylko naruszenia przez organy orzekające w sprawie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. , ale także naruszenia art. 35 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 34 ust.3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.

Niezależnie od wskazanych uchybień organy naruszyły również art.35 ust. 1 pkt 3 oraz art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 Pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień, opinii innych organów. Jak wskazuje się w doktrynie, ustawa Prawo budowlane nie precyzuje, jakich pozwoleń, uzgodnień lub opinii wymaga. Niewątpliwie będzie to wiele aktów wydawanych przez różne organy w zależności od obszaru objętego wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę (rozbiórkę). Na obszarze tym może występować zabytek wpisany do rejestru zabytków i wówczas przepis art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy będzie odsyłał do art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 23.07.2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( Dz. U. z 2014r., poz. 1446 ze zm.).

Z akt sprawy wynika, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego (handel artykułami przemysłowymi i spożywczymi, usługi komercyjne nieuciążliwe dla środowiska) z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji sanitarnej, wody ppoż., c.o, gazową, wentylacji i klimatyzacji, elektryczną i teletechniczną oraz na rozbiórkę: dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu na działkach nr [...] (K-I-.2 akt sprawy).

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że: "Wnioskowana inwestycja jest usytuowana w obszarze, który znajduje się w układzie urbanistycznym miasta wpisanym do Rejestru Zabytków Nieruchomych Województwa. Przed wydaniem pozwolenia na budowę, na projektowane prace należało uzyskać pozwolenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków - w aktach sprawy znajdują się decyzje Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr 3A/2015 z dnia 1.01.2015r. i decyzja Nr 22A/2015 z dnia 03.02.2015r. Znak: WUOZ.UR.5134.49.1.2015A zezwalające A. S. na wykonanie prac budowlanych w terminie do 31.12.2020r.".

Dalej organ stwierdził, że: "Inwestor do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołączył projekt rozbiórki obiektów tj. dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu na działkach [...].

W myśl przepisu art. 32 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie na rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: 1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska; 2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów.

Przeznaczone do rozbiórki obiekty nie należą do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) i nie wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska, nie podlegają także uregulowaniom przepisów szczególnych".

Porównanie treści wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, projektu budowlanego (karta 106-107) oraz osnowy decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w z dnia 1.01.2015r. i decyzja Nr 22A/2015 z dnia 03.02.2015r. Znak: WUOZ.UR.5134.49.1.2015A) wskazuje na istotne różnice w odniesieniu do zakresu inwestycji. Jak bowiem wynika z ww. decyzji, Wojewódzki Konserwator Zabytków zezwolił inwestorowi na wykonanie prac budowlanych w zakresie przebudowy i nadbudowy budynku z przeznaczeniem na budynek handlowo - usługowy przy ul. Partyzantów i ulicy Targowej, a zatem w innym zakresie niż wynikający z wniosku inwestora. Z kolei na karcie 107 projektu zawarto opis projektowanej przebudowy zaznaczając, że obiekty istniejące na działkach inwestora planuje się wyburzyć.

Organ powyższych rozbieżności nie dostrzegł.

Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że z mocy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 23.07.2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami pozwolenia konserwatora zabytków wymaga prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru. Stosownie do art. 3 pkt 8 tej ustawy użyte w niej określenia oznaczają w odniesieniu do robót budowlanych - roboty budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego podejmowane przy zabytku lub w otoczeniu zabytków. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane obejmują budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

W wyroku z dnia 23.06.2009r. sygn. akt II SA/Bd 318/09 WSA w Bydgoszczy wyraził pogląd, że: "Rozbiórka obiektu będzie również robotami budowlanymi w rozumieniu ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami pod warunkiem, że będzie ona podejmowana przy zabytku lub w otoczeniu zabytku (art. 3 pkt 8 cyt. ustawy).(...) Zgodnie z definicją zawartą w cyt. powyżej ustawie poprzez "otoczenie", należy rozumieć - teren wokół lub przy zabytku wyznaczony w decyzji o wpisie tego terenu do rejestru zabytków w celu ochrony wartości widokowych zabytku oraz jego ochrony przed szkodliwym oddziaływaniem czynników zewnętrznych. W ocenie Sądu nie zachodzi sprzeczność pojęć w rozumieniu "obszaru wpisanego do rejestru zabytków", o którym mowa jest w art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego, a "otoczeniem" wyjaśnionym w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zdaniem Sądu powyższe pojęcia są spójne i nie wykluczają się wzajemnie. Posłużyć się można dla wyjaśnienia powyższych zagadnień Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa PWN, dostępnym w Internecie http://sjp.pwn.pl/. Obszarem jest - ograniczona część przestrzeni, zwykle dużych rozmiarów; też: określona powierzchnia czegoś. Otoczenie - to, co się znajduje dookoła czegoś. W ocenie Sądu otoczenie może być również obszarem".

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, stanowisko organu, iż przeznaczone do rozbiórki obiekty nie podlegają uregulowaniom przepisów szczególnych jest przedwczesne. W realiach rozpoznawanej sprawy organ nie poczynił w tym zakresie żadnych ustaleń i nie przedstawił argumentacji uzasadniającej przyjęte stanowisko, czym naruszył art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 107 § 3 K.p.a.

Z uwagi na powyższe uchybienia Sąd był zobowiązany do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz 135 ustawy P.p.s.a.

Wobec uchylenia decyzji organów obu instancji z uwagi na wykazane wyżej uchybienia, przedwczesne było odnoszenie się przez Sąd do pozostałych zarzutów skargi.

Rozpoznając sprawę ponownie organy, zgodnie z art. 153 ustawy P.p.s.a., uwzględnią przedstawione wyżej rozważania i wydadzą stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadnią zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł, jak w pkt. I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz 135 ustawy P.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt. II wyroku stosownie do art. 200 i art. 205 § 1 ustawy P.p.s.a.