Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1973/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 222, art. 223, art. 228
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, sędzia WSA Monika Świercz (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. decyzją z dnia [...] lutego 2017r. określił K. K. (dalej: Skarżący lub Strona) wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. oraz wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Decyzja została doręczona Stronie w dniu 10 lutego 2017r.

Strona pismem z 21 lutego 2017r. (data stempla pocztowego: 25 lutego 2017r.) złożyła odwołanie od ww. decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wskazał, iż zaskarżona decyzja została doręczona na adres Strony, pełnoletniemu domownikowi - Pani K. (żonie) w dniu 10 lutego 2017r. W związku z tym stwierdził, iż termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 24 lutego 201 7r. (piątek). Tymczasem odwołanie z dnia 21 lutego 2017r. na powyższą decyzję organu pierwszej instancji zostało przez Stronę wniesione w dniu 25 lutego 2017 r., o czym świadczy data stempla pocztowego, a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu. Podkreślił, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym Stronie środku odwoławczym. Organ wyjaśnił, iż uchybienie ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania skutkuje na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 201 ze zm.; dalej: O.p.) wydaniem postanowienia o uchybieniu terminowi do w niesienia odwołania.

W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż spóźnił się z wniesieniem odwołania tylko o 1 dzień i to z przyczyn niezależnych od skarżącego.

Skarżący podniósł, iż :

1) nie zamieszkiwał w L. , lecz w R. [...] D. (200 km od L.), gdzie jest zameldowany do dnia 31 grudnia 2018r., zaś poczta zlokalizowana jest o 8 km od jego domu;

2) adres w L. ul. W., [...] L. jest tylko adresem do korespondencji;

3) Internet działa okazjonalnie, przeważnie nie ma z nim łączności. Telefon komórkowy identycznie. Strona zauważa, iż aby mogła rozmawiać, to trzeba wjechać na górkę co najmniej 10 km;

4) żona skarżącego nie miała jego upoważnienia do odbioru korespondencji kierowanej do niego,

5) żona odebrała korespondencję w piątek (10 lutego 2017r.), ale następnego dnia wyjechała wraz z córką (lat 13) w góry na ferie szkolne i dopiero 14 lutego 2017r. dzwoniąc do Skarżącego z życzeniami urodzinowymi (Skarżący kończył wówczas 70 lat), przypomniała sobie o korespondencji i powiedziała, że odebrała ją 11 lutego 2017r.,

6) spóźnił się z terminowym wniesieniem odwołania o kilka godzin, nie ze swojej winy, ale na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności.

Skarżący wniósł o wzięcie pod uwagę jego bardzo złego stanu zdrowia, bowiem od wielu lat jest [...] w związku ze [...]. Główną chorobą Skarżącego jest [...] i [...], który powoduje [...] Strony. Drugą ciężką chorobą Skarżącego jest [...] [...], na którą choruje od [...]., co powoduje, że Skarżący jest na [...].

Skarżący stwierdził, iż organy skarbowe zabrały mu prawo do wglądu jego własne dokumenty, tłumacząc to kontrolą u M. K. Nie zgodził się z tym, aby odpowiadał solidarnie z oszustem, który bezpodstawnie wzbogacił się.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.).

Stosownie zaś do treści art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

W myśl art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznane w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Treść powyższego przepisu upoważniała zatem Sąd do rozpoznania niniejszej sprawy w postępowaniu uproszczonym.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawidłowo Organ przytoczył obowiązujące przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie, do których należą:

- art. 228 O.p. - w ramach wstępnego badania przesłanek postępowania odwoławczego, organ odwoławczy ocenia czy odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w ustawowym terminie oraz czy spełnia warunki wynikające z art. 222 O.p. ;

- art. 228 § 1 pkt 2 O.p. - organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;

- art. 223 § 2 pkt 1 O.p. - odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Ponadto jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia w którym to zdarzenie nastąpiło; Upływ ostatniego dnia z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 12 § 1 O.p.);

- art. 144 § 1 O.p. - organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy celnych lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów;

- art. 148 § 1 O.p. - pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju.

W uzasadnieniu postanowienia Organ przytoczył również trafnie orzecznictwo, które wskazuje na obowiązek wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania wniesionego po terminie.

Organ prawidłowo również ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie, gdyż stwierdził, zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy potwierdzeniem odbioru zaskarżonej decyzji, iż została ona doręczona na adres Strony, pełnoletniemu domownikowi - Pani K. (żonie) w dniu 10 lutego 2017 r.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podziela stanowisko Organu, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 24 lutego 2017 r. (piątek). Tymczasem odwołanie z dnia 21 lutego 2017r. na powyższą decyzję organu pierwszej instancji zostało przez Stronę wniesione w dniu 25 lutego 2017r. (data stempla pocztowego), a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu.

Znamienny jest, że Skarżący również nie kwestionuje tego, że odwołanie zostało złożone po terminie – w skardze przyznaje: "Spóźniłem się o 1 dzień z wysłaniem odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w W.".

W swojej skardze Strona wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i merytoryczne rozpatrzenie sprawy powołując się na brak winy w uchybieniu temu terminowi.

Kwestia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, przy jednoczesnym braku złożenia przez Stronę wraz z odwołaniem z dnia 21 lutego 2017 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy.

Wprawdzie zgodnie z art. 162 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednakże podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dania ustania przyczyny uchybienia terminowi, a na podstawie art. 163 § 2 – w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania.

W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony dopiero w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej skierowanej do tutejszego Sądu. Dlatego też przedmiotowe wnioski nie mogą być przez Sąd, podobnie jak i przez organ odwoławczy, rozpatrzone.

Okoliczności przytoczone przez Skarżącego dotyczące adresu, na który została wysłana decyzja również nie mogą stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia, gdyż jak trafnie zauważył Organ, korespondencja do Strony była kierowana na adres - K. K. ul. W., [...] L., pod którym była odbierana. Adres powyższy był też przez Stronę konsekwentnie wskazywany we wszelkiej korespondencji kierowanej do organu I instancji znajdującej się w aktach sprawy. Powyższy adres był także (do dnia 13.04.2017r.) adresem rejestracyjnym Strony zgłoszonych od Urzędu Skarbowego.

Za Organem stwierdzić należało, że podnoszona dopiero obecnie przez Skarżącego (tj. na etapie skargi do Sądu) okoliczność, iż małżonka (Pani M. K.) nie miała upoważnienia pana K. K. do odbioru korespondencji, nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy ponieważ decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi, który podjął się oddania pisma adresatowi. Ponadto adres Pana K. K. R., [...] D. nie był zgłaszany przez Stronę jako adres na który należy przesyłać korespondencję w trakcie trwania postępowania podatkowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie doszukał się nieprawidłowości w zaskarżonym rozstrzygnięciu, dlatego też na postawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.