Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 862/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Dudra, sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Protokolant Grzegorz Potiopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia ... marca 2004 r. Nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości. 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia ... grudnia 2003r. Nr ... Burmistrz Miasta i Gminy L. określił Skarżącej- T. Spółka z o.o. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2003r.

Od decyzji tej Skarżąca wniosła odwołanie. Odwołanie wniesione zostało po terminie, toteż Strona zawarła w nim również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Jako uzasadnienie wniosku Spółka podała fakt choroby pełnomocnika.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., nie wydając wcześniej orzeczenia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu, postanowieniem z dnia ... marca 2004r. Nr ... stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania i pozostawiło je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wydanego postanowienia zawarło również argumentację dotyczącą zasad przywracania terminu.

Na postanowienie z dnia ... marca 2004r. Nr ... Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) dalej "ord.pod." poprzez nierozpoznanie wniosku w sprawie przywrócenia terminu. Zarzuciła także naruszenie art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 121 § 1 art. 122 i art. 125 § 1 ord.pod. poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z powodu bezzasadności. Strona przeciwna argumentowała, że Spółka nie składała podania o przywrócenie terminu, jedynie w odwołaniu wniosła o przywrócenie terminu do złożenie odwołania. Ten wniosek wraz z odwołaniem został przez organ odwoławczy rozstrzygnięty jednym postanowieniem o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podniosło, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odniesiono się do złożonego wniosku poprzez wskazanie na brak przesłanek do przywrócenia terminu. Zdaniem organu odwoławczego brak odrębnego postanowienia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu nie miał wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych orzeczeń bądź aktów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, iż stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego lub procesowego w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)- zwanej dalej "p.p.s.a." – stanowi podstawę uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji.

W rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania i naruszenie to, zdaniem Sądu, mogło mieć wpływ na wynik sprawy, dlatego zaskarżone postanowienie należało uchylić.

Okoliczności faktyczne tej sprawy nie są między stronami sporne. Sporna jest interpretacja przepisów ord.pod. dotyczących sposobu składania i rozpoznawania wniosków o przywrócenie terminu.

Jak wynika z art. 168 ord.pod. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, wnioski) mogą być wnoszone na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokółu. Podanie powinno zawierać, co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Jednocześnie art. 169 § 1 ord.pod. przewiduje, iż jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy ma obowiązek wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w zakreślonym terminie.

Biorąc pod uwagę te regulacje Sąd nie może podzielić argumentów organu odwoławczego, iż Skarżąca spółka nie składała podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Podaniem nie jest, bowiem odrębne pismo zawierające wniosek strony, ale każde uzewnętrznione w sposób określony w art. 168 § 1 ord.pod. (na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokółu) żądanie określonego działania ze strony organu administracji.

Dlatego wniosek o przywrócenie terminu zawarty w złożonym odwołaniu należało rozpoznać wydając postanowienie, o którym mowa w art. 163 § 2 ord.pod. Takiego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie ma. Nie stanowi rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu zaskarżone postanowienie, albowiem orzeka ono jedynie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia. Także w uzasadnieniu tego postanowienia mimo omówienia przesłanek przywrócenia terminu i okoliczności uchybienia terminu przez Skarżącą Spółkę brak stwierdzenia o odmownym załatwieniu wniosku strony.

Wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu nie powinno mieć miejsca przed rozpoznaniem wniosku strony o przywrócenie terminu, gdyż postanowienie przywracające termin wyłącza możliwość wydania postanowienia o uchybieniu terminu odwołania. Tym samym brak rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu i orzeczenie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania stanowi takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd zważył również, iż treść sentencji zaskarżonego postanowienia zawiera rozstrzygnięcie dotyczące dwu odmiennych stanów faktycznych 1) stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz 2) pozostawienia odwołania bez rozpoznania, które znajduje zastosowanie wówczas, gdy wniesione odwołanie nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 222 ord.pod. Z akt sprawy nie wynika natomiast, by odwołanie wniesione przez Skarżącą poza niezachowaniem terminu do wniesienia nie spełniało wymogów formalnych odwołania. Z tego względu ten sposób rozstrzygnięcia należy również uznać za nieprawidłowy.

Za bezzasadny Sąd uznał natomiast zarzut naruszenia art. 7 i 77 Kpa. Postępowanie podatkowe prowadzi się od 1 stycznia 1998 r. w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa (art. 2. § 1. pkt 1 ord.pod. : "Przepisy ustawy stosuje się do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe"). Powołane przepisy Kpa nie znajdują w sprawie w ogóle zastosowania.

Sąd nie podziela również zarzutu odnośnie przewlekłości postępowania. Odwołanie strony nadane w urzędzie pocztowym w dniu 6 stycznia 2004r. wpłynęło do Burmistrza w dniu 9 stycznia 2004r. (data prezentaty). Odwołanie wraz ze stanowiskiem przesłane zostało w dniu 19 stycznia 2004r. do organu odwoławczego. Organ odwoławczy otrzymał odwołanie w dniu 22 stycznia 2004r. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 22 marca 2004r., a więc z zachowaniem określonego przepisami ord.pod. terminu. Załatwienia sprawy nawet w końcowych dniach terminu nie można, zdaniem Sądu, uznać za niedochowanie terminu do rozpoznania sprawy.

Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, lit. c) oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zwrotu kosztów postępowania nie zasadzono z uwagi na brak stosownego wniosku (art. 210 § 1 p.p.s.a.).