Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SO/Gd 9/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 2 maja 2017 r. (data stempla pocztowego), S. S. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Przedmiotowe żądanie zostało wniesione w związku z zamiarem wniesienia przez wnioskodawcę skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] wydaną w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok (nr [...]).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku. Wnioskodawca został uznany za osobę częściowo niezdolną do pracy i z tego tytułu została przyznana mu renta w wysokości 659,80 zł netto, która stanowi jego jedyne źródło utrzymania. Dochód z tego tytułu wnioskodawca w całości przeznacza na opłaty za media (energię elektryczną, gaz, wodę) oraz zakup niezbędnych leków. Wnioskodawca posiada zaległości podatkowe, które wraz z odsetkami za zwłokę wynoszą prawie 2 mln zł.

Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), dołączonych do wniosku oraz przedłożonych na wezwanie z dnia 18 maja 2017 r.: kopii decyzji z dnia 15 października 2015 r. o ustaleniu prawa do renty na dalszy okres, kopii zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia 3 września 2015 r., kopii zarządzenia zabezpieczenia z 9 lutego 2017 r., wyciągów z rachunku bankowego za okres od 1 lutego do 30 kwietnia 2017 r., kopii faktur za energię elektryczną, gaz i wodę.

W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca wykazał zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.