Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 973/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88 w zw. z art. 87 par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 r. Sąd oddalił skargę G. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]9 w przedmiocie kary pieniężnej.

Pismem z dnia 27 grudnia 2018 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego - adw. M. M. – P. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Uzasadniając wniosek wskazała, że nie dotarły do niej żadne zawiadomienia na temat toczących się postępowań sądowych, w tym o rozprawie na której zapadł wyrok. Wyjaśniła, że mimo zmiany siedziby kancelarii, odbierała pocztę pod dotychczasowym adresem - w tym celu uruchomiła funkcję o zawiadamianiu pocztą mailową przez urząd pocztowy o awizowanych przesyłkach, ale żadne awizo do niej nie dotarło.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji.

W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach wyjątkowych.

Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 3 sierpnia 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia został nadany przez pełnomocnika skarżącego w dniu 27 grudnia 2018 r., a zatem po upływie roku od dnia uchybienia terminu określonego w treści art. 141 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przepis art. 87 § 5 p.p.s.a. nie może być interpretowany rozszerzająco. Przepis ten pozwala na przywrócenie terminu, w razie upływu roku od uchybionego terminu, jedynie w nadzwyczajnej sytuacji, która musi być oceniana jako uniemożliwiająca - w sposób obiektywny - działanie strony w normalnym trybie, z zachowaniem terminu do dokonania czynności procesowej (zob. postanowienia NSA: z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13). Tego rodzaju okoliczności muszą mieć charakter szczególny a ich wystąpienia strona, należycie dbająca o własne interesy, nie mogła przewidzieć i im zapobiec. Do okoliczności takich należą m.in. długotrwała klęska żywiołowa, czy też inne zdarzenie losowe nie dające się przewidzieć.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczyną uchybienia terminu była zmiana siedziby kancelarii pełnomocnika skarżącego. O zmianie siedziby kancelarii Sąd nie został poinformowany. Tym samym okoliczność podane we wniosku o przywrócenie terminu nie stanowią wyjątkowego przypadku w rozumieniu art. 87 § 5 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że nawet gdyby powyższe okoliczności zostały podniesione w ciągu roku od uchybionego terminu, nie usprawiedliwiałyby braku winy w jego uchybieniu.

Kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 140/08, z 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 580/10).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.