Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1053/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. Spółka Akcyjna w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1289/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi O. Spółka Akcyjna w W. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę O. Spółka Akcyjna w W. (dalej "skarżąca") na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu.

Sąd podał, że z uwagi na braki formalne skargi zarządzeniem z dnia 12 listopada 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz wskazanie numeru zaskarżonego postanowienia z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie jest dwóch uczestników, a dołączono odpis skargi tylko w jednym egzemplarzu; stąd konieczne było wezwanie o drugi odpis. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej do rąk pełnomocnika w dniu [...] grudnia 2019 r., a zatem termin na dokonanie tych czynności upłynął w dniu [...] grudnia 2019 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Podniosła, że pismem z [...] grudnia 2019 r. zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie lub sprecyzowanie, jakich braków formalnych dotyczyło wezwanie. Prośba ta miała źródło w fakcie, iż wezwanie jawiło się jako bezprzedmiotowe, gdyż w skardze podano numer oraz datę zaskarżonego postanowienia i załączono jej kopię. W uzasadnieniu zaś zaskarżonego postanowienia przyznano, że jeden z dwóch wskazanych w wezwaniu braków w rzeczywistości nie występował. Pełnomocnik podniósł, że wezwanie "zdezorientowało" stronę i z uwagi na nieprecyzyjność zrodziło wątpliwości co do celowości jego wykonania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd wzywa do uzupełnienia braku formalnego skargi, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych.

Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją mającej zastosowanie również w niniejszej sprawie reguły zawartej w art. 47 p.p.s.a., stąd odpowiednio należy zastosować uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienia NSA z 8 listopada 2017 r., II OZ 1334/17; z 25 sierpnia 2017 r., II OZ 807/17). Odrzucenie skargi z uwagi na brak odpisu ma zatem oparcie w przepisach prawa i ich wykładni zawartej w orzecznictwie. Skarżąca należycie dbając o swoje interesy powinna zastosować się do wezwania Sądu, które nie wymagało szczególnego sprecyzowania. Nawet jeżeli treść wezwania wydała się stronie nieprecyzyjna, nie uzasadnia to niewykonania wezwania i nie daje podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.