Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 721/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2, art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpatrzeniu w dniu 3 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odmówić M. M. dopuszczenia do udziału w sprawie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 czerwca 2019 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w S., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], w przedmiocie warunków zabudowy (dotyczy działki nr [...], obręb nr [...] ul. [...] w S.).

M. M. pismem z dnia 17 października 2019 r. złożyła wniosek o dopuszczenie jej do udziału w sprawie, jako członka Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej przy ul. [...] w S.. W uzasadnieniu wniosku wskazała brak kontaktu z reprezentującym Wspólnotę pełnomocnikiem po dniu złożenia skargi do sądu administracyjnego, co uniemożliwia członkom Wspólnoty złożenie jakichkolwiek zastrzeżeń i uwag do projektowanej zabudowy działki położonej przy ul. [...] w S. oraz do toczącego się postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 P.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.

W świetle przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2019 r., poz. 737), dalej jako: "u.w.l.", do reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej uprawniony jest zarząd, zaś członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna wybrana spośród właścicieli lokali lub spoza ich grona (art. 20 ust. 1 i art. 21 ust. 1 u.w.l.). Zarząd, jako organ wspólnoty, składa oświadczenia w imieniu wspólnoty i do swojego działania nie potrzebuje pełnomocnictwa przy czynnościach zwykłego zarządu. Natomiast do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej (art. 22 ust. 1 i 2 u.w.l.).

W przypadku ustanowienia zarządcy zakres jego upoważnienia do działania w imieniu właścicieli lokali wynika z treści postanowień umowy lub uchwał właścicieli, przewidzianych w ustawie, toteż zarządca nie może reprezentować wspólnoty mieszkaniowej przed sądem, jeżeli nie legitymuje się odpowiednim pełnomocnictwem albo też stosowne upoważnienie nie znalazło się w umowie o określeniu zarządu bądź uchwale (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1045/15 dostępne w Internecie).

Zgodnie z treścią uchwały nr [...] z dnia [...] r., ogół właścicieli Wspólnoty upoważnił zarządcę do zawarcia umowy obsługi prawnej z adwokatem i udzielenia mu pełnomocnictwa. Tym samym na podstawie ww. przepisów u.w.l. i uchwały wskazany pełnomocnik został uprawniony do sporządzenia i wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Dokumenty źródłowe potwierdzają zatem, że zostały spełnione podstawy umocowania do reprezentowania Wspólnoty, której wnioskodawczyni jest członkiem, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, na podstawie przytoczonych przepisów ustawy o własności lokali, przy uwzględnieniu zasad ogólnych reprezentacji stron postępowania wynikających z P.p.s.a. Ponadto, należy zauważyć, że w § 1 ust. 2 wymienionej uchwały zobowiązano zarządcę do przekazania pełnomocnikowi Wspólnoty kopii posiadanej korespondencji właścicieli, przedstawiającej ich stanowisko w niniejszej sprawie.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że skoro wnioskodawczyni jest członkiem Wspólnoty, to w istocie nie jest pozbawiona reprezentacji w toczącym się postępowaniu sądowym.

Odnośnie interesu prawnego wnioskodawczyni, stosownie do brzmienia art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2018 r. poz. 1945):

1. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

2. Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:

1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich;

2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.

W orzecznictwie dominuje pogląd, że interes prawny powinien cechować obiektywizm, indywidualizm, konkretyzm, a jego istnienie powinno być prawnie chronione oraz powinno mieć potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy będących przesłankami stosowania danego prawa materialnego (por. wyrok NSA z 18 maja 2018 r., sygn. akt I GSK 900/18, dostępny w Internecie).

Interes prawny pojawia się wówczas gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (zob. wyrok NSA z 2 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 2164/97, LEX nr 1684491).

Wnioskodawczyni w swoim wystąpieniu powołała się wyłącznie na interes faktyczny. Podniosła, że jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej przy ul. [...] i zamieszkuje pod numerem [...], a także wskazała na okoliczność zerwania kontaktów z przedstawicielami Wspólnoty ze strony wynajętego adwokata. Nie wskazała natomiast przepisów, z których wywodzi swoje uprawnienie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Nie wykazała również, że inwestycja będzie dotyczyła bezpośrednio mieszkania, do którego posiada tytuł prawny, np. poprzez naruszenie jego struktury poprzez wykonanie planowanej inwestycji.

M. M. niewątpliwie jest zainteresowana wynikiem postępowania w przedmiotowej sprawie, jednak nie świadczy to o istnieniu po jej stronie interesu prawnego pozwalającego przyznać statusu uczestnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczętym skargą Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], 9 w S. z dnia 25 czerwca 2019 r.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 33 § 2 w związku z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.