Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 230/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.s.r.o. z siedzibą w K., S., o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. s.r.o. z siedzibą w K., S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przyznania J. s.r.o. z siedzibą w K., S. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

J. s.r.o. z siedzibą w K., S., złożyła w dniu [...] maja 2007 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. W uzasadnieniu wskazał, że w

niniejszej sprawie nienadesłanie przez stronę skarżącą na wezwanie Sądu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącej uniemożliwiło dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Podkreślono, iż jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej był jej stan majątkowy. Wydanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy umotywowane innymi przyczynami niż sytuacja materialna wnioskodawcy było niedopuszczalne, ponieważ nie znajduje uzasadnienia w art. 246 § 2 pkt 2 ww. ustawy.

Od postanowienia tego skarżący wniósł w terminie sprzeciw, w którym dołączył dokumenty stanowiące o jego stanie majątkowym, jednak w języku s. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2008 r., został wezwany na adres do doręczeń w kraju, do nadesłania dokumentów wraz z ich tłumaczeniem przysięgłym na język polski, pod rygorem rozpoznania sprzeciwu na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, strona skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2008 r., wyjaśniła iż zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego oraz wyciągi ze słowackich banków używane są tylko w obrębie S. Republiki i nie nadesłał wymaganych tłumaczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowanej jako

p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Skarżący wniósł sprzeciw w terminie, zaś z uwagi na fakt, że nie był

reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie musiał on zawierać uzasadnienia. Wobec tego sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, odpowiednio gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba

ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza,

iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).

Przepis art. 27 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.) stanowi, że

językiem urzędowym organów wymienionych w tym przepisie, a więc między innymi orzekających w niniejszej sprawie jest język polski. Z przepisu art. 4 i 5 ww. ustawy

wynika obowiązek między innymi organów administracji i sądów do posługiwania się w swoim działaniu językiem polskim, a także posługiwania się dokumentami w tym języku i prowadzenia w języku polskim pełnej dokumentacji postępowania, a zwłaszcza posługiwania się w postępowaniu tłumaczeniami przysięgłymi dokumentów.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła tłumaczeń przysięgłych żądanych dokumentów na potwierdzenie okoliczności wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec nieprzedłożenia żądanych przez Sąd dokumentów, nie można ustalić, czy J. s.r.o. z siedzibą w K., S. wypełniła przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.