Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1068/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek /spr./, Sędziowie Asesor Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant Asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Zarząd Powiatu w Ł. na uchwałę Rada Gminy W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały 2. zasądza od Rady Gminy W. na rzecz Zarządu Powiatu w Ł. kwotę 540 /pięćset czterdzieści/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną Gminy W. Panią I. Z. - Dyrektorem Domu Pomocy Społecznej w K., Rada Gminy W. po zapoznaniu się z wnioskiem Zarządu Powiatu w Ł. z dnia 29 czerwca 2004 roku, działając na podstawie art. 25 ust 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm./, nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną Gminy W. Panią I. Z. - Dyrektorem Domu Pomocy Społecznej w K..

Pismem z dnia 2 sierpnia 2004 roku Nr [...] Zarząd Powiatu w Ł., jako podmiot zatrudniający i zwalniający pracowników jednostek organizacyjnych powiatu, działając na podstawie art. 101 ust 1 u.s.g. wezwał Radę Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Nr [...], polegającego na zapewnieniu prawidłowego prowadzenia i funkcjonowania Domu Pomocy Społecznej w K.. Podniesiono, iż naruszenie to dokonane zostało poprzez odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie przez Zarząd Powiatu umowy o pracę z radną I. Z., pomimo, iż stwierdzono i udokumentowano poważne uchybienia w kierowaniu Domem Pomocy Społecznej w K. przez radną I. Z., wymierzone bezpośrednio w prawa pensjonariuszy. Uzasadniono to tym, że zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych jest kompetencją Zarządu Powiatu wynikającą z treści art. 32 ust 2 pkt 5 ustawy o samorządzie powiatowym i służy bezpośrednio realizacji powiatowych zadań publicznych. Uniemożliwienie Zarządowi dokonania zmiany na stanowisku Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w K. spowodowało w rzeczywistości uniemożliwienie prawidłowego wykonywania zadania z zakresu opieki społecznej w obrębie tej jednostki organizacyjnej /art. 19 pkt 10 ustawy z dnia 2 marca 2004 roku o pomocy społecznej Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm./ Przedstawione Radzie Gminy W. dokumenty, wskazujące na stosowanie w Domu Pomocy Społecznej w K., nieprawidłowych praktyk odnośnie depozytów pieniężnych mieszkańców - osób ubezwłasnowolnionych całkowicie lub częściowo oraz nieprawidłowe zorganizowanie i funkcjonowanie samorządu mieszańców, a także podejmowanie decyzji odnośnie spraw osób ubezwłasnowolnionych bez zgody ich opiekunów prawnych, spowodowały, że podjęta przez Radę Gminy W. odmowna uchwała narusza art. 8 kodeksu pracy i pozbawia Powiat Ł. możliwości podjęcia działań w celu wywiązania się z ustawowo nałożonych zadań.

Rada Gminy W. w odpowiedzi na wezwanie Zarządu Powiatu w Ł. do usunięcia naruszenia prawa z dnia 2 sierpnia 2004 roku Nr [...] pismem z dnia 16 sierpnia 2004 roku Nr [...] poinformowała Zarząd Powiatu, iż po przeanalizowaniu sprawy radni podczas sesji Rady Gminy w dniu 14 sierpnia 2004 roku utrzymali w mocy Uchwałę Nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną Gminy W. I. Z. - Dyrektorem Domu Pomocy Społecznej w K..

W dniu 18 października 2004 roku Zarząd Powiatu w Ł. za pośrednictwem Rady Gminy W. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą uchwałę wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uchwale zarzucono naruszenie art. 8 kodeksu pracy. W uzasadnieniu skargi Zarząd Powiatu w Ł. wskazał, że stosownie do treści art. 32 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 sierpnia 1998 roku o samorządzie powiatowym /t.j. Dz.U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1592 ze zm./ do zadań zarządu jako organu wykonawczego powiatu należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników powiatowych jednostek organizacyjnych. W związku z powyższym na podstawie art. 47 a ust 5 b ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej /t.j. Dz.U. z 1998 roku Nr 64, poz. 414 ze zm./ Zarząd Powiatu w Ł. z dniem 1 września 2002 roku, powołał I. Z. na stanowisko Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dla osób przewlekle somatycznie chorych w K.. Z uwagi na zmianę przepisów prawnych, od dnia 1 maja 2004 roku stosunek powołania I. Z., przekształcił się w umowę o pracę na czas nieokreślony /art. 112 ust 7 i 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm., w związku z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 marca 1990 roku o pracownikach samorządowych, t.j. Dz.U. Nr 142, poz. 1593 ze zm./. Ponadto podniesiono, iż w wyniku przeprowadzonej kontroli w Domu Pomocy Społecznej w kierowanym przez Panią I. Z. stwierdzono szereg rażących nieprawidłowości w zarządzaniu jednostką pod względem zarówno administracyjno-finansowym jak i organizacyjnym. Dotyczyły one tak istotnych zagadnień jak obsługa depozytów osobistych pensjonariuszy oraz organizacja i funkcjonowanie samorządu mieszkańców. Stwierdzono ponadto przypadki dopuszczania do podejmowania decyzji o dysponowaniu środkami finansowymi przez pensjonariuszy całkowicie ubezwłasnowolnionych, z pominięciem ich opiekunów. Stwierdzone uchybienia zostały szczegółowo opisane w wystąpieniu pokontrolnym doręczonym I. Z.. W trakcie kontroli I. Z. demonstrowała lekceważący stosunek do członków Komisji kontrolującej, a także opóźniała okazywanie żądanych dokumentów. Pismem nr DPS 0800-1/04 z dnia 18 lutego 2004r., skierowanym do Starosty Ł., I. Z. przyznała trafność zaleceń pokontrolnych oraz poinformowała o sposobie ich realizacji. W związku z powagą zarzutów pokontrolnych stawianych I. Z., Rada Powiatu w Ł., uchwałą Nr XV/115/2004 z dnia 6 kwietnia 2004r, zleciła Komisji Rewizyjnej sprawdzenie prawidłowości ustaleń przeprowadzonej kontroli. Realizując Uchwałę, Komisja Rewizyjna stwierdziła, że zarówno kontrola jak i zalecenia wydane w jej wyniku były zasadne. Nieprawidłowości w zarządzaniu jednostką, naruszające podstawowe prawa pensjonariuszy będących w większości ludźmi chorymi psychicznie, spowodowały, iż Zarząd Powiatu, jako podmiot zatrudniający I. Z. podjął decyzję o zamiarze rozwiązania z nią umowy o pracę. Uwzględniając fakt, że I. Z. pełni funkcję radnej Gminy W., Zarząd Powiatu wystąpił dwukrotnie w dniach 6 lutego i 29 czerwca 2004 roku do Rady Gminy W. o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radną umowy o pracę załączając dokumenty z kontroli, stanowiące dowody nieprawidłowości jakich się dopuściła w prowadzeniu Domu Pomocy Społecznej w K. z naruszeniem interesów podopiecznych. Na prośby Zarządu Powiatu w Ł., Rada Gminy W. odpowiedziała odmownie i pomimo obszernego uzasadnienia prośby, zaskarżona Uchwała Nr [...] z dnia [...] nie zawierała żadnego uzasadnienia. Podjęta przez Radę Gminy W. uchwała Nr [...] zdaniem skarżącego uniemożliwiła mu wykonania prawa do rozwiązania umowy o pracę z I. Z. pomimo obiektywnych dowodów popełnienia przez nią rażących uchybień w kierowaniu powiatową jednostką organizacyjną i narusza tym samym zarówno prawo Zarządu Powiatu jako pracodawcy samorządowego, jak i uprawnienie powiatu do prawidłowej realizacji zadania z zakresu pomocy społecznej. Uniemożliwienie wykonania przez skarżoną uchwałę przepisu prawa materialnego w postaci art. 8 kodeksu pracy, zakazującego czynienia użytku ze swego prawa, który byłyby sprzeczny ze społeczno gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Działanie takie nie jest uważane, w świetle powołanego przepisu, za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Kompetencja Rady Gminy do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje zatem prawa do odmowy w każdej sytuacji, za wadliwą musi być bowiem uznana taka uchwała, której motywy nie są do pogodzenia z zasadami porządku prawnego, i która nie ma oparcia w stanie faktycznym uzasadniającym wypowiedzenie. Odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie radnego musi być więc podporządkowana ochronie wartości istotnych i chronionych prawem /wyrok NSA z dn.6 maja 2003r., II SA/Kr 363/03, 2, glosą aprobującą P. Chmielnickiego Samorząd Terytorialny 2003/12/66/. Powołując się na poglądy doktryny prawa skarżący przytoczył ponadto stanowisko wyrażone w artykule pt.: "Szczególna ochrona stosunku pracy radnych" /A.Dral, Prawo i Zabezpieczenie Społeczne,1992/7/49, t.3/, w którym podkreśla się, iż korzystanie przez radę z prawa do odmowy zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym w sytuacjach, kiedy podstawą tego rozwiązania nie są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu /np. złe wykonywanie obowiązków nie mających związku z działalnością radnego), może być traktowane jako naruszenie przepisu art. 8 Kodeksu Pracy. Dalej w uzasadnieniu skargi skarżący wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie radna I. Z. dopuściła się naruszenia obowiązków pracowniczych, które wymagały dokładania szczególnej staranności w działaniu, w szczególności z uwagi na charakter schorzeń podopiecznych. Zdaniem skarżącego zarzuty stawiane radnej I. Z. ponad wszelką wątpliwość nie mają żadnego związku z wykonywaniem mandatu radnego. Podejmując uchwałę o nie udzieleniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy Rada Gminy powinna była sporządzić uzasadnienie obejmujące elementy prawa, faktów i wnioskowanie. W szczególności powinno ono zawierać wskazanie tych faktów, które Rada uznała za decydujące dla odmowy wyrażenia zgody, a także przyczyny, dla których inne fakty zostały przez nią odrzucone /powołany wyżej wyrok NSA z dnia 6 maja 2003 roku/. Doręczenie skarżącemu uchwały bez uzasadnienia oznaczało jedynie demonstrowanie przez Radę postawy, korzystania z uprawnienia określonego w art. 25 ust 2 u.s.g. bez względu na prawa innych podmiotów, a w szczególności bez względu na społeczno gospodarcze przeznaczenie uprawnienia, mającego zapewnić ochronę radnego przed rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn związanych z wykonywaniem przez niego mandatu albo będących szykaną polityczną, a także bez względu na zasady współżycia społecznego, które nakazują zabezpieczyć pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej przed naruszeniami ich podstawowych praw. Na zakończenie wywodów skargi skarżący podniósł, iż rodzaj ujawnionych nieprawidłowości spowodował, że zmierzające do ich usunięcia działania podjęte przez I. Z. po kontroli, nie mogły wpłynąć na odzyskanie zaufania skarżącego jako pracodawcy co do rzetelności pracownika i nie gwarantują prawidłowego funkcjonowania Domu Pomocy Społecznej w K..

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy W. wniosła o oddalenie skargi i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi zarzucane w skardze naruszenie prawa materialnego w postaci art. 8 kodeksu pracy, a podjęta przez Radę Gminy W. Uchwała Nr [...] z dnia [...] ma oparcie w stanie faktycznym uzasadniającym nie wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną. Ponadto organ wyjaśnił, iż Rada Gminy W. podjęła decyzję po zapoznaniu się z dokumentami kontrolnymi tj. protokołem kontroli przeprowadzonej przez zespół kontrolny z upoważnienia Starosty Ł. oraz wysłuchania wyjaśnienia Dyrektora I. Z.. Z powyższych materiałów dowodowych wynikało, że dnia 11 grudnia 2003 roku Dyrektor Domu Pomocy Społecznej otrzymała protokół od zespołu kontrolnego. Powyższy protokół nie stwierdzał demonstrowania lekceważącego stosunku Dyrektora do członków komisji kontrolującej i opóźnianiu okazywania żądanych dokumentów. W dniu 29 grudnia 2003 roku I. Z. przedłożyła Staroście wyjaśnienia do w/w protokołu /załącznik nr l/. Nie otrzymała jednak zaleceń pokontrolnych, a jedynie analizę wyjaśnień, w której zespół kontrolny zawarł zalecenia do wykonania /załącznik nr 2/. Zalecenia te Dyrektor I. Z. podważyła w piśmie skierowanym do Starosty /załącznik nr 3/, w wyniku którego otrzymała zalecenia pokontrolne. Zdaniem Rady Gminy W. zalecenia pokontrolne mogą być efektem każdej kontroli. Ważne jest, aby zostały zrealizowane i więcej nie powielano tych samych błędów. Taka właśnie sytuacja zdaniem organu miała miejsce w przypadku Domu Pomocy Społecznej w K.. Z dokumentów sprawy wynikało, że zalecenia powinny zostać wykonane w terminie do 18 lutego 2004 roku i w takim też terminie wpłynęły do Starostwa Powiatowego w Ł., natomiast pismo Zarządu Powiatu do Rady Gminy W. w sprawie wyrażenia zgody na odwołanie I. Z. z funkcji Dyrektora sformułowane zostało już 6 lutego 2004 roku. Starosta Ł. nadal jednak podnosił temat błędów stwierdzonych podczas kontroli, kierując na kontrolę w dniu 15 kwietnia 2004 roku Komisję Rewizyjną Rady Powiatu Ł., która uznała wnioski za zasadne, ale wykonane przez Dyrektora I. Z.. W tym przypadku nie mogło być inaczej, ponieważ było to już po terminie realizacji zaleceń /załącznik nr 4/. Dyrektor nie godząc się z zarzutami Starosty Ł., zwróciła się z prośbą do Wojewody [...], jako organu nadzoru nad Domami Pomocy Społecznej o przeprowadzenie kontroli depozytów mieszkańców Domu Pomocy Społecznej dla osób przewlekle chorych psychicznie w K. Powyższą kontrolę przeprowadzono w dniu 12 lipca 2004 roku. Błędów nie znaleziono, zaleceń nie wydano, poinformowano Starostę o wynikach kontroli. Radna I. Z. na sesji Rady Gminy W. zapoznała radnych z wynikami tej kontroli /załącznik nr 6/. Z upoważnienia Starosty przeprowadzona została w tej placówce kontrola finansowa, w terminach od 30 grudnia 2003 do 14 stycznia 2004 roku oraz od 2 lutego 2004 do 20 lutego 2004 roku, w wyniku której również nie znaleziono błędów. Dlatego Starosta zwlekał zdaniem organu z wystąpieniem pokontrolnym aż siedem miesięcy /załącznik nr 7/, tj. do dnia 27 września 2004 roku. Do odpowiedzi na skargę załączono również wyjaśnienia radnej I. Z. /załącznik nr 8/.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało uwzględnić.

Zgodnie z art.32 § 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz.U z 2001 r. Nr 142, poz.1592 ze zm./ zarząd powiatu wykonuje uchwały rady powiatu i zadania powiatu określone przepisami prawa.

Do zadań zarządu powiatu należy m. in. zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu /art.32 ust.2 pkt 5 ustawy/.

Dom Pomocy Społecznej dla osób umysłowo upośledzonych w K. został przekazany Powiatowi Ł. stosownie do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 listopada 1998 r. w sprawie określenia wykazu instytucji i jednostek organizacyjnych podległych lub podporządkowanych właściwym ministrom i centralnym organom administracji rządowej, wojewodom i innym terenowym organom administracji rządowej albo przez nich nadzorowanych przekazywanych określonym jednostkom samorządu terytorialnego - załącznik Nr II, część II - Wykaz instytucji i jednostek organizacyjnych podległych lub podporządkowanych wojewodom i innym terenowym organom administracji rządowej albo przez nich nadzorowanych, przekazywanych określonym jednostkom samorządu terytorialnego /Dz.U Nr 145, poz.165 ze zm./.

To zaś oznacza, że Zarząd Powiatu Ł. jako pracodawca mógł wystąpić do Rady Gminy W. o wyrażenie zgody na stosunku pracy z dyrektorem Domu Pomocy Społecznej w K., I. Z. - art.25 ust.2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm./.

Zgodnie z art..101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniami podjętymi przez organ gminy z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Tak skonstruowany przepis art.101 ustawy o samorządzie gminnym rzutuje na legitymację skarżącego. Uprawnionym do wniesienia skargi z art.101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes lub uprawnienie zostało naruszone.

Przepis art.101 ustawy o samorządzie gminnym zobowiązuje Sąd administracyjny do badania, czy skarga spełnia wymagania formalne: termin, wezwanie do usunięcia prawa, charakter sprawy objętej zaskarżeniem, a następnie Sąd bada legitymację skarżącego.

W tej sprawie skarżący spełnił zarówno warunki formalne jak i posiada legitymację do wniesienia skargi.

Zarząd Powiatu w Ł. pismem z dnia 2 sierpnia 2004 r. wezwał Radę Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa.

Rada na wezwanie odpowiedziała pismem z dnia 23 września 2004 r.

Skarga została wniesiona 25 października 2004 r., a więc z zachowaniem 30-dniowego terminu /23 i 24 października 2004 r. wypadał odpowiednio w sobotę i w niedzielę/.

Zarząd Powiatu ma prawo do zawierania i rozwiązywania umów o pracę z kierownikami domów pomocy społecznej.

Uchwała, w której Rada Gminy nie wyraziła zgody na rozwiązanie umowy o pracę narusza interes prawny Zarządu jako pracodawcy.

Stwierdzić należy, że uchwała, mimo iż dotyczy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy konkretnej osoby została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej.

Zgodnie bowiem z art.4 ust.1 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne i charakterze ponadgminnym z zakresie pomocy społecznej.

Stosownie zaś do art.19 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej /Dz.U Nr 64, poz.593 ze zm./ do zadań własnych powiatu należy prowadzenie i rozwój infrastruktury domów pomocy społecznej o zasięgu ponadgminnym oraz umieszczanie w nich skierowanych osób.

Mając na uwadze powyższe zapisy ustawowe uznać należy, że uchwała narusza prawo powiatu do realizacji zadań własnych, a więc spraw z zakresu administracji publicznej.

W sprawie dotyczącej wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy sąd administracyjny nie może oceniać zarzutów dotyczących wykonywania obowiązków pracowniczych przez radnego. Te kwestie mogą być przedmiotem oceny sądu powszechnego w razie zawiśnięcia sprawy przed Sądem pracy. Sąd administracyjny może jedynie badać, czy kwestionowana uchwala odpowiada warunkom formalnym.

W tej sprawie zaskarżona uchwala została wydana z naruszeniem art.7 Konstytucji RP oraz art.7, 77 i art.107 kpa.

Sąd w tym składzie podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 6 maja 2003 roku (II SA/Kr 363/03), że "Kompetencja rady gminy do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji, tj. wadliwa byłaby taka uchwala, której motywy byłyby nie do pogodzenia z zasadami porządku prawnego, która nie miałaby oparcia w stanie faktycznym, w jakim wypowiedzenie zostało dokonane. Odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie radnego musi być bezwzględnie podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i chronione przez porządek prawny" /Samorząd Terytorialny z 2003 r. Nr 12, poz.66/.

Zgodnie z art.7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U Nr 78, poz.483 ze zm./ organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Rodzi to obowiązek uzasadnienia każdego rozstrzygnięcia organu publicznego przez odwołanie się do prawa. Ponieważ norma prawna zawiera hipotezę oraz dyspozycję, powstaje obowiązek organu publicznego wykazania, że stosuje on normę w okolicznościach wskazanych hipotezą podstawy prawnej oraz, że czyni to w sposób określony dyspozycją podstawy prawnej.

Powyższa reguła obowiązuje również w przypadku podejmowania rozstrzygnięć uznaniowych, które nie mogą być arbitralne. Przeciwnie, w demokratycznym państwie prawnym muszą być one efektem pełnego wyjaśnienia wszystkich istotnych w sprawie okoliczności faktycznych oraz o wytłumaczenie, dlaczego w oparciu o ustalony stan faktyczny organ wydał takie, a nie inne rozstrzygnięcie.

Uzasadnienie rozstrzygnięcia umożliwia kontrolę stosowania prawa przez organy nadzoru, sąd administracyjny, ale i zainteresowane podmioty.

Sama sentencja uchwały ma charakter lakoniczny, a brak uzasadnienia uniemożliwia ocenę poprawności wnioskowania prawnego.

Ze względu na zróżnicowany charakter prawny uchwał jednostek samorządu terytorialnego nie istnieje generalna norma określająca elementy formalne uchwały, to jednak w drodze wykładni systemowej uznać należy, że powinna zawierać te same elementy, które zawiera uzasadnienie decyzji - art.7 i 107 kpa.

Podkreślić zatem jeszcze raz należy, że podejmując uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego, rada gminy powinna sporządzić uzasadnienie obejmujące: uzasadnienie prawne, faktyczne i wnioski.

Dopiero poznanie zawartych w uzasadnieniu motywów, którymi kierowała się rada gminy umożliwia ocenę, czy zaskarżona uchwala jest zgodna z prawem.

Z dokumentów załączonych do akt sprawy nie wynika, jakimi przesłankami kierowali się radni nie wyrażając zgody na rozwiązanie stosunku pracy.

Z tych też względów Sąd na podstawie art.147 § 1 p.p.s.a stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.