Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 56/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza policji ze służby w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] M.B. wniósł skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...], nr [...] uchylającą - w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego ze służby w Policji - rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w Z. z dnia [...] w sprawie zwolnienia ze służby w Policji wydany na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz ustalającą datę zwolnienia ze służby w Policji na dzień [...] i w pozostałym zakresie utrzymującą w mocy zaskarżony rozkaz.

W skardze zawarto jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji uzasadniony tym, że skutkiem jej wykonania będzie pozbawienie skarżącego nie tylko statusu policjanta, ale również znacznej ilości środków do życia, niezbędnych do zapewnienia jego rodzinie życia na dotychczasowym poziomie. Prowadzi to wprost do wywołania niepowetowanych, nieodwracalnych skutków finansowych i zmierza do wyrządzenia znacznej szkody.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi nie odnosząc się do zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonej decyzji może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.

Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., I OSK 916/10 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach – "CBO"), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W niniejszej sprawie nie znaleziono ewentualnych zagrożeń uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy przede wszystkim zaakcentować, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało już wykonane, gdyż określało ono wprost datę zwolnienia ze służby w Policji jako dzień [...]. Tym samym skarżący nie jest już funkcjonariuszem Policji (vide postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1258/13 - "CBO"). Natomiast warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania jest istnienie możliwości wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie ma zatem podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania decyzji już wystąpiły. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania ma funkcję wyłącznie prewencyjną i nie daje możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Wstrzymanie wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe (vide postanowienia NSA z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 59/08 i z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 716/09 – oba dostępne w "CBO").

Na marginesie można podkreślić, że samo wykonanie orzeczenia o zwolnieniu ze służby nie powoduje jeszcze trwałej zmiany rzeczywistości. Zgodnie bowiem z postanowieniem art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r., Nr 287, poz. 1687 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne, a policjantowi zwolnionemu ze służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za jeden miesiąc służby (art. 42 ust. 5 ustawy o Policji). Ponadto zgodnie z treścią art. 42 ust. 6 i 7 wskazanej ustawy okres, za który policjantowi przysługuje świadczenie pieniężne, wlicza się do okresu służby, od którego zależą uprawnienia określone w art. 29 ust. 2, art. 52 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 82 ust. 2 i 3, art. 101 ust. 1, art. 110 ust. 1, art. 111 ust. 1 i art. 115 ust. 1. Okresu pozostawania poza służbą, za który policjant nie otrzymał świadczenia, nie uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego jej biegu. Stwierdzić więc należy, że wykonanie ewentualnego rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby ma w tym przypadku charakter odwracalny, gdyż w razie wydania wyroku uniewinniającego w postępowaniu karnym lub umorzenia tego postępowania skarżący będzie mógł bez trudu powrócić do służby zachowując jednocześnie prawo do wynagrodzenia za okres zwolnienia. Na marginesie można wskazać, że skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie dołączył żadnych dokumentów, które potwierdzałyby jego trudną sytuację finansową.

Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 P.p.s.a., bowiem decyzja została już wykonana, a jednocześnie nie wykazano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.