Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1359/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 164 ust. 1 i 2, art. 129(1), art. 132(1) ust. 1 -3, art. 315 ust. 3, art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. J. i A. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "organ", "Urząd Patentowy RP") decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...], po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2019 r. wniosku V. S.A. z siedzibą w P., Francja (wnioskodawca), o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy "LOU WOMEN'S FASFIION" [...], udzielonego na rzecz J. S i A. S. (uprawniony), na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy "LOU WOMEN'S FASHION" [...], w części towarów "spódniczki, bluzki, sukienki, kombinezony, spodnie, swetry" kl. 25 oraz przyznał V. S.A. z siedzibą w P., Francja, solidarnie od J. S. i A. S. kwotę 2680 (dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 21 lutego 2017 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek V. S.A. z siedzibą w P., Francja, o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy "LOU WOMEN'S FASHION" [...], udzielonego na rzecz J. S. i A. S. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą S. s.c. w L.

Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 132 ust. 2 pkt 2 i ust. 5 p.w.p.

Wnioskodawca wniósł o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy dla wszystkich towarów z klasy 25 tj. "spódniczki, bluzki, sukienki, kombinezony, spodnie, swetry". W uzasadnieniu swojego stanowiska wnioskodawca wskazał, że sporny znak towarowy jest podobny do zarejestrowanych na jego rzecz wspólnotowych znaków towarowych [...] oraz [...].

W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wskazał, że zachodzi podobieństwo mogące wprowadzić odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych tymi znakami towarowymi. Wnioskodawca stwierdził, iż znak sporny został zarejestrowany dla oznaczania towarów identycznych do towarów ujętych w rejestracji wcześniejszych znaków zarejestrowanych na jego rzecz. W jego ocenie, w pojęciach "odzież" oraz "wszystkie części odzieży" mieszczą się rodzaje odzieży takie jak "spódniczki, bluzki, sukienki, kombinezony, spodnie, swetry". Ponadto w sformułowaniu wszelkie ubiory z dzianiny mieszczą się wszystkie towary, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny jeżeli są one wykonane z dzianiny, natomiast kombinezony są wprost wymienione w wykazie znaku spornego i znaku przeciwstawionego [...].

W zakresie podobieństwa samych oznaczeń wnioskodawca podniósł, że porównywane znaki towarowe (zarówno sporny jak i przeciwstawione) w warstwie fonetycznej posiadają zbieżny element LOU, który przez polskiego odbiorcę będzie wymawiany tak samo (LOU) albo (LU). Posiada on bowiem taką sama liczbę i kształt liter, co przekłada się na zbieżność w wyglądzie porównywanych znaków towarowych. Powyższego podobieństwa nie zmienia grafika znaku spornego. Znak ten składa się bowiem ze słowa LOU zapisanego białą czcionką na czarnym tle, do którego dodano ozdobnik w postaci przedstawienia serduszka. Tym samy jest to niewyszukana grafika, która ma służyć eksponowaniu słowa "LOU". W zakresie powyższego zwrócił także uwagę, że pozostałe elementy znaku przeciwstawionego [...] tj. PARIS HAUTE SEDUCTION są częściowo opisowe a w części mało dystynktywne. Ponadto zostały zapisane małą czcionką co powoduje, że odbiorca szczególną uwagę zwraca na słowo LOU.

W ocenie wnioskodawcy towary takie jak odzież stanowią stosunkowo szybko zbywalne dobra konsumpcyjne, co dodatkowo zwiększa niebezpieczeństwo, że odbiorcy mogą zostać wprowadzeni w błąd, co do pochodzenia nabywanego produktu. W rezultacie w przypadku porównywanych znaków (zwłaszcza przeciwstawionego słownego znaku LOU) wywierane przez nie na odbiorcach wrażenie jest bardzo podobne, a ryzyko kontuzji bardzo wysokie.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 20 kwietnia 2017 r. uprawniony wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania z uwagi na skierowanie do EUIPO wniosków o wygaszenie praw ochronnych na wspólnotowe znaki towarowe, które zostały przeciwstawione spornemu znakowi towarowemu. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na sporny znak towarowy wskazując na odmienny źródłosłów znaku spornego oraz znaków przeciwstawionych. W jego ocenie bowiem LOU w znaku wnioskodawcy to pieszczotliwe przezwisko L., która była żoną założyciela marki.

Uprawniony wskazał na rozbieżności w zakresie towarów porównywanych znaków towarowych. W jego ocenie "wszystkie ubiory z dzianiny" oraz "wszystkie części odzieży" dla jakich został zarejestrowany znak słowny przeciwstawiony, odnoszą się do bliżej nieokreślonego zbioru odzieży. Wskazał przy tym, że dodatkowo o braku podobieństwa towarów świadczy fakt, iż w rzeczywistości, wnioskodawca oferuje zupełnie inny asortyment niż uprawniony, mimo że towary należą do klasy 25.

Uprawniony zaznaczył, że nieodłącznym elementem znaku spornego jest nie tylko słowo LOU ale także serce znajdujące się po literze U, które nie tylko nawiązuje do oznaczenia samego słowa LOU, ale także stanowi integralną część znaku towarowego. Ponadto pod spodem w znaku spornym umieszczony jest napis Women's Fashion, który wbrew twierdzeniom wnioskodawcy nie jest napisany znacznie mniejszą czcionką. W jego ocenie różnice jakie zachodzą pomiędzy znakiem spornym, a przeciwstawionym uzasadniają oddalenie wniosku o unieważnienie.

Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. Urząd Patentowy zawiesił postępowanie do czasu zakończenia przed EUIPO postępowań o stwierdzenie wygaśnięcia praw ochronnych na przeciwstawione znaki towarowe. Postępowanie zostało podjęte postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r.

Pismem procesowym z dnia 10 października 2019 r. wnioskodawca uzupełnił materiał dowody w sprawie poprzez nadesłanie wydruków z baz danych przeciwstawionych znaków towarowych.

Na rozprawie w dniu [...] grudnia 2019 r. strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, organ orzekł o unieważnieniu spornego znaku towarowego.

W ocenie Urzędu Patentowego nie ulega wątpliwości, że towary do oznaczania których przeznaczony został sporny znak "LOU WOMEN'S FASHION" [...] w spornym zakresie, w klasie 25, tj. "spódniczki, bluzki, sukienki, kombinezony, spodnie, swetry" oraz towary, do oznaczenia których przeznaczony został znak przeciwstawiony słowny LOU [...] są identyczne lub podobne. Porównywane znaki wskazują identyczność w warstwie fonetycznej i wizualnej w zakresie elementu odróżniającego. Zdaniem organu, z uwagi na fakt, że odróżniający element porównywanych znaków jest fantazyjny, trudno mówić o jakimkolwiek podobieństwie bądź różnicach pomiędzy tymi znakami w warstwie znaczeniowej. Tym samym nie może ona skutkować zniesieniem występujących pomiędzy porównywanymi znakami podobieństw w warstwie wizualnej i fonetycznej.

Organ uznał, że potencjalnymi odbiorcami towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki będą zwykli konsumenci. Właściwy krąg odbiorców dla obu porównywanych znaków będzie zatem taki sam. Ponadto towary, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe, są nabywane za pośrednictwem tych samych kanałów dystrybucji takich jak sklepy stacjonarne i internetowe. Wobec powyższego Urząd Patentowy stwierdził, że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia towarów oznaczanych porównywanymi znakami. W związku z tym, że stwierdzenie podobieństwa spornego znaku do ww. przeciwstawionego znaku unijnego spowodowało unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy w żądanym przez wnioskodawcę zakresie. Organ odstąpił od badania podobieństwa spornego znaku do drugiego przeciwstawionego znaku towarowego uznając to badanie za niecelowe.

Na decyzję organu A. S. i J. J. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie:

1. art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a także na przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej zarazem analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji tych uchybień - dokonanie niepełnych ustaleń w zakresie przesłanki identyczności lub podobieństwa towarów oraz przesłanki ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd, jako zasadniczych podstaw unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "LOU WOMEN'S FASHION" [...] w oparciu o przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

2. niezastosowanie art. 166 ust. 1 i 2 p.w.p., w sytuacji, gdy znaki wnoszącego wniosek o unieważnienie znaku towarowego "LOU WOMEN'S FASHION" [...] - przeciwstawiane znakowi Skarżących, zostały unieważnione przez EUIPO, z uwagi na ich nieużywanie w klasie 25, w zakresie towarów innych niż bieliźniarskie i plażowe, a nadto w odniesieniu do znaku o numerze [...] w klasie 25 wprost wyłączone zostały towary takie jak spódnice, bluzki, sukienki, suknie, fartuchy, kombinezony [odzież], spodnie, swetry (bluzy), swetry (swetry), buty.

Mając na uwadze podniesione zarzuty Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest przez Sąd, pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwana dalej "p.p.s.a.".

Dokonując sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 164 ust. 1 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione na wniosek, w całości lub części, jeżeli nie zostały spełnione warunki, wymagane do uzyskania tego prawa z przyczyn, o których mowa w art. 1291, lub w przypadku istnienia wcześniejszego prawa, o którym mowa w art. 1321 ust. 1-3. Z treści tego przepisu wynika, że każdy podmiot, a nie tylko ten kto ma interes prawny, może wszcząć postępowanie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy.

Zgodnie jednak z art. 164 ust. 2 p.w.p. w przypadku gdy podstawą wniosku jest wcześniejsze prawo, o którym mowa w art. 1321 ust. 1-3 na prawo to może powoływać się jedynie uprawniony z tego prawa.

Z kolei zgodnie z art. 315 ust. 3 zd. 1 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym.

Z uwagi na fakt, że sporny znak towarowy został zgłoszony do ochrony w dniu 4 lipca 2014 r. w niniejszej sprawie organ zastosował przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej w brzmieniu z dnia zgłoszenia spornego znaku towarowego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1410) w zakresie oceny ustawowych przesłanek zdolności rejestrowej spornego znaku towarowego.

Zgodnie natomiast z treścią przepisów art. 255 ust. 4 i art. 2551 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo własności przemysłowej, Kolegium Orzekające jest związane podstawą prawną wniosku wskazaną przez wnioskodawcę. Natomiast w zakresie materiału dowodowego, aktywność Urzędu Patentowego RP w trybie postępowania spornego, sprowadza się do zapoznania się z materiałami przedstawionymi przez strony, dokonania ich wnikliwej oceny, a następnie poczynienie stosownych ustaleń faktycznych i prawnych w celu rozstrzygnięcia sprawy.

W niniejszej sprawie strona skarżąca domagając się unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy podniosła zarzut udzielenia prawa ochronnego na ten znak z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., w świetle którego nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Jak wynika z treści tego przepisu dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

- identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczania których znaki te są przeznaczone;

- identyczność lub podobieństwo znaków towarowych;

- ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Wspólnotowe znaki towarowe: [...] oraz [...], zostały zgłoszone do ochrony przed zgłoszeniem znaku spornego i pozostają w mocy.

Przeciwstawiony znak towarowy "LOU" [...] został przeznaczony do oznaczania towarów tj.: "tekstylia, narzuty na łóżka i obrusy, wyroby włókiennicze nieujęte w innych klasach; kombinezony (odzież), odzież plażowa, slipy, wszystkie części bielizny, bielizna nocna, odzież sportowa, bielizna do biegania, wszystkie ubiory z dzianiny, paski (odzież), gorsety (bielizna), pasy wyszczuplające i pasy do pończoch; koronki hafty, wstążki i sznurówki, guziki, zatrzaski, haftki, szpilki i igły, sztuczne kwiaty" (kl. 24, 25 i 26).

Towary do oznaczania których przeznaczony został sporny znak "LOU WOMEN'S FASHION" [...], w klasie 25, tj. "spódniczki, bluzki, sukienki, kombinezony, spodnie, swetry" oraz towary, do oznaczenia których przeznaczony został znak przeciwstawiony słowny LOU [...] są identyczne lub podobne do towarów, do oznaczania których został przeznaczony znak sporny.

W ocenie Sądu organ prawidłowo dokonał analizy porównawczej przeciwstawionych znaków towarowych. Nie pozostawia wątpliwości fakt, że element "LOU" znaku spornego buduje ten znak, gdyż jest w nim dominujący. To właśnie ten element jest w pierwszej kolejności dostrzeżony przez odbiorców, gdyż został wykorzystany w grafice spornego znaku. Ponadto słowo LOU jest w zakresie spornych towarów elementem dystynktywnym, gdyż nie rodzi żadnych konotacji z szeroko pojętymi ubraniami. Z kolei odwrotną rolę pełnią malutkie napisy słów "women's fashion", które nie tylko są prawie niewidoczne, ale w kontekście towarów do oznaczania których przeznaczony został znak sporny, są częścią opisową, która u potencjalnego odbiorcy wywołać może co najwyżej skojarzenie informacyjne o towarach. Napis ten w tłumaczeniu z języka angielskiego na język polski oznacza "moda damska". Określenie "moda damska" na towarach w postaci spódniczek, bluzek, sukienek, kombinezonów, spodni i swetrów jest określeniem opisowym, wskazującym na charakter i przeznaczenie towarów, do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy. Tym samym to element "LOU" pełni funkcję dystynktywną i dominującą znaku spornego.

Porównywane znaki wykazują zatem identyczność w warstwie fonetycznej. Dominującym i najbardziej zapamiętywanym elementem dla obu porównywanych znaków jest wspólny element "LOU". W warstwie fonetycznej znak sporny w całości inkorporuje znak przeciwstawiony. Pomiędzy porównywanymi znakami zachodzi zatem różnica jedynie "dopisanego" bardzo małymi literami elementu "women's fashion", który jest mało widoczny. Element "LOU" będzie więc odczytywany "oddzielnie" od "women's fashion". Element słowny "LOU" jest zatem identycznie wymawiany jak element "LOU" w znaku przeciwstawionym, oba fonetycznie brzmią tak samo jako "LU" ewentualnie jako "LOU". Istotne z punktu widzenia oceny ryzyka wprowadzenia w błąd jest zatem to, iż element charakterystyczny i samodzielny w znaku spornym jest zbieżny ze znakiem przeciwstawionym. Wspólny element "LOU" wymawiany jako "LU" lub "LOU" będzie tym, który najłatwiej zapadnie odbiorcom w pamięci, tym bardziej, że nie jest on opisowy i posiada charakter fantazyjny w zakresie towarów i usług, do oznaczania których został przeznaczony.

Jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji sama czcionka słowa "LOU" jest nie tylko stylizowana na duży napis ręczny, ale przede wszystkim jest diametralnie odmienna od niespecjalnie wyszukanego i nieszeryfowego napisu "women's fashion". Znak sporny będzie w warstwie wizualnej postrzegany przede wszystkim jako duży napis LOU. Powyższego nie zmienia dodanie różowego serduszka na końcu litery "U", gdyż jest ono jedynie pewnego rodzaju dodatkiem o charakterze ozdoby, który sam w sobie nie powoduje odmiennego postrzegania napisu "LOU". Grafika znaku spornego nie jest wyszukana i charakterystyczna na tyle by uznać brak podobieństwa między porównywanymi znakami w warstwie wizualnej. Zwłaszcza, że przeciwstawiony znak towarowy "LOU" jest słowny i może występować pod różnymi postaciami.

Wbrew twierdzeniom uprawnionego słowo "LOU" w znaku wnioskodawcy nie będzie postrzegane przez odbiorców jako pieszczotliwe przezwisko od L. (żony założyciela marki "LOU"), podczas gdy słowo "LOU" na produktach uprawnionego nie będzie takiego znaczenia nosiło. Słowo "LOU" może być słowem występującym w znaczeniu imienia, niemniej jednak odbiorca widząc słowo "LOU" na produkcie od jednego producenta będzie miał takie samo skojarzenie z imieniem, jak w sytuacji gdy dostrzeże słowo "LOU" na produkcie od innego producenta. Dla tego odbiorcy źródłosłów słowa "LOU" będzie taki sam, bez względu na to, od którego producenta pochodzić będzie towar. Oba znaki towarowe w zakresie odróżniających elementów "LOU" są jednakże znakami fantazyjnymi nie niosącymi żadnego "ładunku" znaczeniowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia art. 7, 11, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., albowiem organ wszechstronnie i wnikliwie ocenił materiał dowodowy, a do ustalonego stanu faktycznego w sprawie zastosował właściwe przepisy prawa materialnego.

W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.