Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 1878/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 330/13 odrzucające skargę kasacyjną A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 330/14 oddalającego skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 330/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odrzucił skargę kasacyjną A. W. (dalej: "Skarżący") od wyroku WSA z dnia 6 maja 2014 r. oddalającego skargę Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 10 lutego 2014 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.").

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2014 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 14 lipca 2014 r.

Wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w dniu 22 lipca 2014 r.

WSA w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zarządzenie wzywające stronę do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 lipca 2014 r. (zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki - k. 65). Tym samym termin do uiszczenia należnego wpisu upływał w dniu 21 lipca 2014 r. Tymczasem skarżący dokonał przelewu kwoty 100 zł stanowiącej należny wpis w dniu 22 lipca 2014 r., a zatem po upływie wyznaczonego siedmiodniowego terminu.

Skarżący, działając przez pełnomocnika – doradcę podatkowego – wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy Skarżący wpis uiścił, mimo że nie został prawidłowo wezwany do jego zapłaty.

W uzasadnieniu zażalenia uszczegółowiono powyższe zarzuty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Sądu pierwszej instancji zostało wydane z naruszeniem art. 6 p.p.s.a., co z kolei doprowadziło do wadliwego zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i przedwczesnego odrzucenia skargi kasacyjnej.

Przepis art. 6 p.p.s.a. stanowi, że sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Natomiast przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z tym co do zasady przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zaś w sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, mimo uprzedniego wezwania, obowiązkiem sądu – zgodnie z treścią art. 220 § 3 tej ustawy – jest jej odrzucenie.

Zawarte w zarządzeniu wezwanie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane i należy doprecyzować jego treść tak, by strona nie miała wątpliwości co do zakresu wezwania (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 171/14; z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt I FSK 1623/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść wezwania zawartego w zarządzeniu z dnia 26 czerwca 2014 r. została sformułowana w sposób budzący wątpliwości. Z brzmienia tego wezwania wynika, że pełnomocnika Skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia (podkreślenie Sądu). W ocenie Sądu kasacyjnego, zarządzenie zawierające takie sformułowanie, nie może zostać uznane za spełniające wymagania prawidłowego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wprawdzie pełnomocnik Skarżącego po wniesieniu skargi kasacyjnej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia wpisu od tej skargi, jednakże zawarte w zarządzeniu pouczenie o skutkach nie dokonania wskazanej w nim czynności w wyznaczonym terminie, dotyczyło nie odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie, a odrzucenia zażalenia.

Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że nieprecyzyjność (niedokładność) pouczenia, zawartego w zarządzeniu z dnia 26 czerwca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, powoduje wątpliwości co do treści oraz sposobu prawidłowego wykonania tego zarządzenia, a tym samym wyklucza możliwość odrzucenia skargi kasacyjnej w sytuacji niezastosowania się do wskazanego w pouczeniu rygoru.

W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza również, że nie znajduje uzasadnienia wniosek Skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Art. 209 P.p.s.a., który reguluje kwestię zwrotu kosztów postępowania, nie ma bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Z uwagi na powyższe Sąd żądania tego nie uwzględnił.