Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 576/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Jolanta Strumiłło asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]", nr "[...]"; "[...]" w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2019 r. J. K. (dalej jako wnioskodawca, strona, skarżący) złożył wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wyposażenie budynku usługowego w system cieplny i elektryczny wykorzystujący OZE" w ramach konkursu.

Pismem z dnia "[...]" Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej jako IZ, organ) poinformowała wnioskodawcę, że ww. projekt przeszedł pozytywnie weryfikację warunków formalnych i został przekazany do oceny formalno-merytorycznej. W dniu "[...]" wniosek został przedłożony do oceny formalno-merytorycznej Komisji Oceny Projektów (zwanej dalej KOP) i przeszedł pozytywnie ocenę kryteriów formalnych, następnie został przekazany do oceny kryteriów merytorycznych.

W trakcie oceny spełnienia kryteriów merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) oraz specyficznych (obligatoryjnych) KOP zgodnie z Regulaminem konkursu, zwróciła się z prośbą o przedłożenie uzupełnienia lub poprawy projektu pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. wnioskodawca został poproszony o przedstawienie dokumentów potwierdzających, że dysponuje on środkami umożliwiającymi realizację projektu, gdyż przedłożone na wcześniejszym etapie oceny dokumenty finansowe stanowiące załącznik nr 14 wskazywały na bardzo niską dochodowość przedsiębiorstwa wnioskodawcy - przychody z działalności gospodarczej w 2018 roku wyniosły jedynie ok. 38 tys. zł. Poinformowano również, iż w sytuacji niedostarczenia uzupełnionego/poprawionego projektu, ocena wniosku o dofinansowanie projektu będzie dokonywana na podstawie dokumentów dotychczas złożonych przez wnioskodawcę.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona w piśmie z dnia 26 sierpnia 2019 r. poinformowała, że środki niezbędne do realizacji inwestycji zostały zabezpieczone po stronie wnioskodawcy w kwocie 61635,22 zł., natomiast wymagany wkład własny wnioskodawcy na pokrycie części kosztów kwalifikowalnych oraz całości kosztów niekwalifikowalnych wynosi 202.830,07 zł. Zabezpieczona przez wnioskodawcę kwota jest wystarczająca, ponieważ środki niezbędne do sfinansowania luki czasowej będą pochodzić z zaliczki (95 % dotacji), dodatkowo wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku VAT od poniesionych kosztów, co również stanowi ponowne źródło finansowania kosztów. Do pisma wnioskodawca załączył wydruk rachunku bankowego ze wskazaną kwotą dostępnych środków w wysokości 61.635,22 zł.

Pismem z dnia "[...]" IZ poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu z uwagi na to, że wnioskodawca nie posiada wystarczających środków do realizacji projektu oraz że wnioskodawca nie udokumentował innego sposobu zabezpieczenia finansowej realizacji projektu, zatem kryterium merytoryczne ogólne (obligatoryjne) nr 8 "Trwałość projektu" nie zostało spełnione.

W uzasadnieniu wskazano, że wartość projektu wielokrotnie przekracza przychody przedsiębiorstwa wnioskodawcy, które zostały ujawnione w zeznaniu podatkowym. Wnioskodawca nie wskazał źródła finansowania projektu, jedynie zapewnił o zabezpieczeniu środków pieniężnych na pokrycie kosztów niekwalifikowalnych oraz 15% kosztów kwalifikowanych. Wkład własny jaki należałoby zabezpieczyć, to kwota 202.830,07 zł. Przedłożony przez wnioskodawcę rachunek bankowy, potwierdza posiadanie oszczędności na rachunku bankowym na poziomie ok. 60 000,00 zł, natomiast dochody w roku 2018, to kwota rzędu ok. 11.000,00 zł. Z powyższego wynikało, że wnioskodawca nie posiada wystarczających środków do realizacji projektu. Ponadto w uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu Eksperci biorący udział w pracach KOP prowadzą ocenę wniosków o dofinansowanie projektu w oparciu o Karty oceny kryteriów merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) i specyficznych (obligatoryjnych) oraz Listy sprawdzające, których wzory stanowią załączniki do Regulaminu. Stosownie do §11 ust. 24 Regulaminu: "Niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) oraz specyficznych (obligatoryjnych) powoduje negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu zgodnie z art. 53 Ustawy wdrożeniowej".

W związku z powyższym, na podstawie §11 Regulaminu projekt otrzymał negatywną ocenę na etapie oceny formalno-merytorycznej z powodu niespełnienia kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 8 "Trwałość projektu".

Od przedmiotowego rozstrzygnięcia wnioskodawca pismem z dnia "[...]" złożył protest w odniesieniu do kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 8 "Trwałość projektu". IZ przyjęła protest do rozpatrzenia i wyznaczyła do udziału w rozpatrzeniu protestu kolejnego, niezależnego eksperta, którego zadaniem było dokonanie merytorycznej weryfikacji prawidłowości oceny dotyczącej kryterium wskazanego w proteście. IZ po dokonaniu weryfikacji prawidłowości oceny projektu, w związku z zarzutami wnioskodawcy, nie uwzględniła protestu.

W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca oświadczył, że dysponuje środkami na zabezpieczenie wkładu własnego i będzie korzystał z zaliczkowego uruchomienia dotacji w wysokości 95%. Przedłożył PIT- y z których wynika, że za rok 2018 przychody wyniosły jedynie 38 tys. zł., a dochody 11 tys. zł. Przedłożony przez wnioskodawcę rachunek bankowy, potwierdza posiadanie oszczędności na rachunku bankowym na poziomie 61.635,22 zł, zaś dodatkowo przedłożony przez dokument dotyczący stanu kont na dzień 05 listopada 2019 r., nie może być brany pod uwagę, ponieważ nie były wcześniej załączony do dokumentacji aplikacyjnej. Zatem nie może zostać uwzględniony przy rozpatrywaniu protestu, ponieważ stanowiłoby to kolejną poprawę wniosku o dofinansowanie, a w konsekwencji powstanie zarzutu o nierównym traktowaniu wnioskodawców w konkursie.

Zwrócono uwagę, że wnioskodawca mając możliwość odzyskania podatku VAT, najpierw opłaci faktury w kwocie brutto, a następnie Urząd Skarbowy zwróci należność w terminie do 60 dni. Powyższe wpływa negatywnie na płynność przedsiębiorstwa.

Odnosząc się do zarzutu, że eksperci nie uwzględnili informacji wskazanych w pkt. 3.4.3 oraz 3.7. analizy finansowej, w której wykazano przychodu wyższe od wskazanych w ramach zał. 14 organ podkreślił, że przedłożony przez stronę w dniu 28 sierpnia 2019 r. Załącznik nr 3.2 Analiza ekonomiczna zawiera prognozę przychodów, która została zaprezentowana również w Studium wykonalności w pkt. 3.4.2. Sytuacja finansowa wnioskodawcy, dokonywana w oparciu o przedłożone dokumenty finansowe nie potwierdza założeń przedstawionych przez wnioskodawcę o założonych przychodach.

Wnioskodawca w Studium wykonalności pkt. 1.1 podał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na wynajmowaniu pokoi gościnnych. Zatem nie zgodzono się z argumentem wnioskodawcy, iż ocena jego kondycji finansowej powinna być przeprowadzona z uwzględnieniem działalności rolniczej, gdyż wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą gospodarczą działalność pozarolniczą. Uznanie wnioskodawcy za osobę prowadzącą gospodarstwo rolne skutkowałoby wyłączeniem go z możliwości ubiegania się o dofinansowanie.

Zatem niniejsze kryterium polegało na analizie kondycji finansowej podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie, a nie innych działalności gospodarczych prowadzonych przez wnioskodawcę.

W Studium wykonalności (pkt. 3.4.1 Kalkulacja popytu na produkty/usługi/towary) wskazano, że "podstawową działalnością firmy jest świadczenie usług hotelarskich", które są opodatkowane. W proteście wskazano, że przychody wykazane w PIT 36 dotyczą usług i stanowią około 15% przychodów. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, iż całkowite przychody w 2018 na podstawie obrotów bankowych (nie załączono do wniosku na moment oceny kryterium) wyniosły 197.136,89 zł., przy 38.550,64 zł. wykazanych w zeznaniu podatkowym PIT. Organ podkreślił przy tym, że obroty na rachunku bankowym, nie mogą stanowić potwierdzenia posiadania wolnych środków na realizacje planowanej inwestycji.

Ponadto, na wezwanie Instytucji Organizującej Konkurs z dnia "[...]" wnioskodawca nie udokumentował posiadania środków własnych z prowadzonej działalności gospodarczej na realizacje projektu. To zaś na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania dokumentów umożliwiający ocenę projektu. Ocena wniosku o dofinansowanie nie może polegać na domniemaniu zamiarów wnioskodawcy. Tym samym, argumentacja wnioskodawcy ww. zakresie jest bezzasadna.

Na powyższą informację z "[...]" skargę do sądu wniosła strona, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zarzucając naruszenie:

1. art. 57 w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w postaci spełniania kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 8 "Trwałość projektu" poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że dokonana przez organ ocena projektu w zakresie spełnienia tego kryterium została dokonana zgodnie z prawem, podczas gdy ocena ta została przeprowadzona z naruszeniem zasad równości, przejrzystości, rzetelności, bezstronności, a zatem z naruszeniem zasad określonych w art. 37 ust. 1 powołanej ustawy;

2. art. 37 ust. 1 i 2 ustawy poprzez uznanie, że projekt nie został dopuszczony do oceny strategicznej, a przez co nie mógł uzyskać wymaganej liczby punktów, na skutek czego nie mógł zostać wybrany do dofinansowania, podczas gdy prawidłowe ponowne sprawdzenie przez organ wniosku z uwzględnieniem informacji opisanych w proteście pod względem kryteriów wykonalności projektu winno doprowadzić do uwzględnienia w całości tego protestu, a przez to do dopuszczenia wniosku o dofinansowanie do oceny strategicznej;

3. art. 37 ust 1 ustawy poprzez dokonanie oceny projektu w sposób naruszający ustaloną Regulaminem procedurę, nierzetelną i nieobiektywną ocenę złożonego wniosku, skutkującą uznaniem, że projekt nie spełnia wskazanych kryteriów wykonalności;

4. zarzut niespełnienia kryterium trwałości projektu z jednoczesnym uzasadnieniem tego zarzutu argumentacją odnoszącą się do niepełnej argumentacji zaprezentowanej we wniosku a odnoszącymi się faktycznej dochodów osiąganych przez wnioskodawcę w ramach jego aktywności zawodowej (sztuczne i nieznajdujące potwierdzenia w faktach rozdzielenie działalności wnioskodawcy na rolniczą i działalności gospodarczej) i sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceną kryteriów.

W uzasadnieniu wskazano, że instytucja właściwa do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zobowiązana była dokonać oceny spełniania kryteriów wyboru projektów do dofinansowania w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę, a mianowicie dane wynikające z treści wniosku o dofinansowanie i dołączonej do niego dokumentacji oraz o informacje uzupełniające przedstawione w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków, rozbieżności lub wątpliwości. W niniejszej sprawie w sposób nieprawidłowy dokonano oceny spełniania przez wnioskodawcę kryterium merytorycznego nr 8 "Trwałość projektu". Zarzut nie opisania i nie uzasadnienia przez wnioskodawcę w sposób wyczerpujący źródeł finansowania kosztów projektu podczas jego realizacji, a następnie eksploatacji nie uwzględnia treści kompleksowej dokumentacji złożonej przez wnioskodawcy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podzielając swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019r. poz. 2325 dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według art. 3 § 3 sądy orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do treści art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (dalej jako ustawa wdrożeniowa), w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1;

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę, w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone o pewne, uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści ustawy wdrożeniowej. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektu (art. 37 ust. 2). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1)

W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1), który określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7)

W myśl art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem pkt 4. Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 ustawy wdrożeniowej nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu przez właściwą weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej.

Wskazać ponadto należy, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Rozpoznając sprawę, Sąd rozstrzyga w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).

Dodatkowo wskazać należy, że przy dokonywaniu oceny działania organu dokonującego oceny projektu Sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności (wyrok WSA w Opolu z 8 marca 2018r., sygn. akt II SA/Op 54/2018 - wszystkie cyt. orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia (wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018r., sygn. akt III SA/ Łd 1072).

Sąd mając na uwadze powyżej przedstawione ramy kontroli, po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, że rozstrzygnięcie organu z dnia "[...]" o nieuwzględnieniu protestu nie narusza obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu konkursowym regulacji prawnych.

Wskazać należy, że wniesiona skarga podnosi nieprawidłowo dokonaną przez organ ocenę kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 8 "Trwałość projektu" w szczególności przez to, że organ nie odniósł się do pełnej argumentacji zaprezentowanej we wniosku o dofinansowanie oraz nie uwzględnił podczas ponownej oceny wniosku informacji opisanych w proteście, do czego był zobowiązany, to zaś spowodowało, że tym ocena wniosku została dokonana z naruszeniem postanowień Regulaminu oraz zasad równości, przejrzystości, rzetelności i bezstronności.

Jak prawidłowo wskazał organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu skarżący został wezwany do uzupełnienia dokumentacji potwierdzającej jego możliwość finansowe w piśmie z dnia 19 sierpnia 2019 r. Wezwanie to było jasne i czytelne. W odpowiedzi skarżący przedłożył wydruk rachunku bankowego ze wskazaną kwotą dostępnych środków w wysokości 61.635,22 zł., wskazując jednocześnie, że wymagany wkład własny wnioskodawcy na pokrycie części kosztów kwalifikowalnych oraz całości kosztów niekwalifikowalnych powinien wynosić 202.830,07 zł. Wnioskodawca zapewnił, że zabezpieczona przez niego kwota jest wystarczająca, ponieważ środki niezbędne do sfinansowania luki czasowej będą pochodzić z zaliczki (95 % dotacji), dodatkowo ma on możliwość odzyskania podatku VAT od poniesionych kosztów, co również stanowi ponowne źródło finansowania kosztów.

W ocenie Sądu organ właściwie ocenił, że skarżący nie posiadał wystarczających środków do realizacji projektu. Przedłożony przez wnioskodawcę rachunek bankowy, potwierdzał posiadanie oszczędności na rachunku bankowym na poziomie ok. 60.000,00 zł, natomiast dochody w roku 2018 z PIT 36, to kwota ok. 11 000,00 zł (przychody ok 38 000 zł). Dodatkowo skarżący nie udokumentował innego sposobu zabezpieczenia finansowej realizacji projektu. Jak zaś ocenił ekspert finansowy możliwości finansowania projektu poprzez deklarowane przez skarżącego odzyskiwania podatku VAT, pomijając czy taki zwrot podatku przysługiwałby skarżącemu, mógłby nastąpić w terminie do 60 dni, zatem nie gwarantował płynności finansowej przedsiębiorcy. Podnieść należy także, że powyższe rozwiązanie nie może stanowić źródła finansowania projektu, które organ mógł wziąć pod uwagę na etapie oceny wniosku o dofinansowanie, gdyż przedłożone dokumenty finansowe nie potwierdzały założeń przedstawionych przez wnioskodawcę. Tymczasem, jak już wskazywano, to na skarżącym ciążył obowiązek skompletowania i przedstawienia załączników , które nie budziły by wątpliwości. To bowiem na wnioskodawcy spoczywa obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie (zob. wyrok NSA 9 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 896/17; wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II GSK 60/17).

Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący nieprawidłowej oceny kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 8 "Trwałość projektu" dokonanego przez organ.

Sąd podziela ustalenia organu, że skarżący pomimo założenia przychodów w wysokości 225.000,00 zł rocznie w analizie ekonomicznej oraz studium wykonalności (pkt 3.4.2.) nie przedłożył żadnych dokumentów finansowych potwierdzających dochodowość na tym poziomie w latach wcześniejszych. Wskazał jedynie, iż całkowite przychody w 2018 r. na podstawie obrotów bankowych wyniosły 197.139,89 zł, przy 38.550,64 zł wykazanych w zeznaniu podatkowym PIT za 2018 r. Nie przedłożył przy tym, jak wskazał właściwie organ, choćby wyciągów z rachunków bankowych potwierdzających takie obroty. Dodatkowo zgodzić należy się z organem, że obroty na rachunku bankowym z poprzednich lat, nie mogą stanowić potwierdzenia posiadania wolnych środków na realizację planowanej inwestycji. Natomiast załączone przez skarżącego do protestu wyciągi z kont bankowych przedstawiających wolne środki na rachunkach bankowych na dzień 5 listopada 2019 r., nie mogą być brane pod uwagę ponieważ nie były załączone do dokumentacji aplikacyjnej. Uwzględnienie tych dokumentów przy rozpatrywaniu protestu stanowiłoby kolejna poprawę wniosku o dofinansowanie, a w konsekwencji byłoby nierównym traktowaniem wnioskodawców w konkursie.

Sąd nie dopatrzył się także zarzucanego naruszenia przez organ Regulaminu konkursu oraz zasad równości, przejrzystości, rzetelności, bezstronności. Pomijając fakt, że skarżący nie wskazał konkretnie w czym upatruje ich naruszenia, należy uznać je za nieuzasadnione. Organ rozpatrując protest, zweryfikował prawidłowość pierwotnej oceny projektu zarówno w zakresie określonego kryterium, jak i zarzutów strony. Opierając swoje rozstrzygnięcie na dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę, prawidłowo zinterpretował i zastosował postanowienia Regulaminu konkursu oraz przepisy ustawy wdrożeniowej. Tym bardziej, że to wnioskodawca odpowiada za treść dokumentacji aplikacyjnej, w tym także w zakresie zapewnienia wkładu własnego celem realizacji projektu.

W świetle utrwalonego już orzecznictwa, beneficjent przystępujący do konkursu powinien spełniać dokładnie wszystkie wymogi kryteriów konkursu, jeśli chce pozyskać finansowe środki publiczne. To na nim ciąży obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku z uwzględnieniem znanych mu kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Przy czym postępowanie konkursowe cechuje daleko idące sformalizowanie, które ma na celu zdyscyplinowanie wnioskodawców, zachowanie ich wysokiej staranności tak, aby w konsekwencji doszło do ułatwienia wyłonienia zwycięzcy konkursu i szybkiego załatwienia sprawy, co z kolei wiąże się z koniecznością terminowego rozdysponowania środków finansowych (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2017r., sygn. akt II GSK 1028/17).

Mając na uwadze powyższe regulacje, dokonaną w niniejszej sprawie ocenę, zdaniem Sądu, przeprowadzono zgodnie z Regulaminem Konkursu oraz w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, nie naruszając ani postanowień Regulaminu, jak też art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W postępowaniu konkursowym projekt podlegał ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 ww. ustawy). Skarżący miał zaś możliwość uzupełnienia wniosku o dofinansowanie na etapie oceny merytorycznej, z czego skorzystał, ale w sposób niedokładny i niekompletny co zdaniem Sądu prawidłowo skutkowało negatywną oceną Kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) numer 8 "Trwałość projektu".

Z powyższych powodów, Sąd nie stwierdził aby w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa procesowego lub materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku