Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 637/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. H. na decyzję Burmistrza Miasta z dnia 6 listopada 2000r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] z dnia 15 września 2000r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją - aktem nadania stopnia awansu zawodowego z dnia 15 września 2000r., nr [...] Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] powołując się na przepisy art. 9b u. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U.97.56.357 z późno zm.) w związku z art. 7 U. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (D.U.00.19.239, zm. Dz.U.01.1l1.1194, Dz.U.01.154.1794. Dz.U.02.41.362, Dz.U.02.152.1267), nadał Cz. H. stopień nauczyciela kontraktowego. Z uzasadnienia aktu wynika, że spełniał on wymagania kwalifikacyjne, lecz był zatrudniony w wymiarze poniżej 1/2 obowiązkowego wymiaru zajęć.

W swym odwołaniu od powyższego aktu Cz. H. podnosił, że nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego jest dla niego krzywdzące, gdyż jest nauczycielem mianowanym od 1969r., posiada wyższe wykształcenie z przygotowaniem pedagogicznym. Pozostaje na emeryturze od 1989r., a w dniu wejścia w życie nowelizacji Karty Nauczyciela z dnia 18 lutego 2000 r. był zatrudniony jako nauczyciel w niepełnym wymiarze godzin - 9 godzin tygodniowo.

Decyzją z dnia 6 listopada 2000r. nr [...] Burmistrz Miasta, powołując się na art. 9b u. 7 Karty Nauczyciela oraz art. 127§2 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że Cz. H. od 1 września 1989r. pozostawał na emeryturze. Następnie w okresie od 1 września 1989r. do 31 sierpnia 1999r. na emeryturze pracował w niepełnym wymiarze godzin. Następnie od 4 października 1999r. do 4 sierpnia 2000r. był zatrudniony w Szkole Podstawowej w wymiarze 5/18 etatu. Skoro zatem w dniu 6 kwietnia 2000r. Cz. H. był zatrudniony w wymiarze mniejszym niż 1/2 etatu, to prawidłowo ustalono. że nabył prawo do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego.

W skardze wniesionej na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Cz. H., nie kwestionował okoliczności faktycznych, które legły u podstaw jej wydania. Opisał jednak sytuację. którą uważa za absurdalną, a polega na tym, że jego znajomy, emeryt o niższych kwalifikacjach zawodowych, który nie pozostawał w zatrudnieniu w dniu 6 kwietnia 2000r., po zatrudnieniu w terminie późniejszym uzyskał stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, podczas gdy skarżącemu, nauczycielowi stale zatrudnionemu, a zatem potrzebnemu w szkole - stopnia takiego nie przyznano.

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 10 ust. 3 pkt 2 wskazanej ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. w zakresie, w jakim uzależnia od wymiaru zatrudnienia nabycie, z mocy prawa z dniem wejścia w życie ustawy. stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego przez nauczyciela spełniającego wymagania kwalifikacyjne, o których mowa wart. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.), zatrudnionego na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy i pozostającego w tym dniu w zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, szkole, placówce oraz innej jednostce organizacyjnej. wymienionej wart. 1 ustawy - Karta Nauczyciela, jest zgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Trybunał Konstytucyjny, wyrokiem z dnia 23 listopada 2004 r., sygn. akt P 15/03 (Dz.U. Nr 257 poz. 2579) uznał przepis art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w części obejmującej słowa: "w wymiarze co najmniej 1/2 obowiązkowego wymiaru zajęć" za niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego weszło w życie z dniem ogłoszenia - 3 grudnia 2004 r., w następstwie czego doszło do utraty mocy obowiązującej przez wymieniony przepis, w części określonej w wyroku Trybunału.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Skarga jest zasadna albowiem w będącej przedmiotem zaskarżenia sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Przepis art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 19 poz. 239) stanowił w dacie wydania zaskarżonej decyzji. iż nauczyciele spełniający wymagania kwalifikacyjne. o których mowa wart. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz.U. z 1997r. Nr 56 poz. 357 ze zm.). zatrudnieni na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego z dniem wejścia w życie ustawy, jeżeli są zatrudnieni w przedszkolu, szkole, placówce oraz innej jednostce organizacyjnej, wymienionej w art. 1 ustawy Karta Nauczyciela. w wymiarze co najmniej 1/2 obowiązkowego wymiaru zajęć.

Przywołany przepis. mimo, że nie został wskazany w treści decyzji, stanowi element podstawy prawnej rozstrzygnięcia dokonanego zaskarżoną decyzją. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego zastosowanie przez właściwy organ art. 7 ust. 3 ustawy nowelizującej Kartę Nauczyciela i nadanie nauczycielowi zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę w dniu wejścia w życie ustawy stopnia nauczyciela kontraktowego wymagało stwierdzenia istnienia przesłanki negatywnej, a mianowicie braku wynikających z art. 10 ust. 3 ustawy podstaw pozwalających na nabycie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji sąd uwzględnił treść przywołanego powyżej orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzającego niezgodność z przepisami Konstytucji RP przepisu art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w części obejmującej słowa: "w wymiarze co najmniej 1/2 obowiązkowego wymiaru zajęć".

Zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach stanowi podstawę do wznowienia postępowania. uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonym w przepisach właściwych dla danego postępowania. Przepisem art. 82 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102. poz. 643) wprowadzono do Kodeksu postępowania administracyjnego artykuł 145a stanowiący, że można żądać wznowienia postępowania również w przypadku. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja (§ 1).

Ponieważ stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) decyzja lub postanowienie podlega uchyleniu. gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. to należy przyjąć zasadę, że sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję. jeżeli stwierdzi występowanie w sprawie przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wynikającej z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie niekonstytucyjności podstawy prawnej decyzji (podobnie NSA w wyrokach z dnia 2 września l 999r.. IV SA 1360/97 oraz z 25 października 1999r., II SA 1294/99).

Skoro zatem podstawą do wydania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie był między innymi przepis, którego niekonstytucyjność w części istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy została stwierdzona wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, to uznać należało, że zachodzą podstawy do wznowienia postępowania w sprawie i zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec tego, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji zobowiązane będą zastosować wobec skarżącego przepis art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 19 poz. 239) w brzmieniu ukształtowanym wskutek wejścia w życie przywołanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji oparto na podstawie art.152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.