Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 52/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 5, art. 65 par. 5, art. 86 par. 1, art. 87 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia N. Spółki z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2393/14 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi N. Spółki z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r. odmówił N. Spółce z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki adw. A. D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłane zostało na podany w skardze adres do doręczeń – A. D. [...] sp.k. ul. [...], [...]. Doręczone ono zostało w dniu 29 września 2014 r., wobec czego termin do wykonania zarządzenia upływał z dniem 6 października 2014 r., który upłynął bezskutecznie. Strona skarżąca do dnia posiedzenia w przedmiocie wpisu od skargi nie uiściła opłaty. Sąd I instancji podkreślił, że w skardze z dnia 1 sierpnia 2014 r., podany został jako adres do doręczeń wymieniony powyżej adresat i adres kancelarii. Z załączonego do skargi pełnomocnictwa z dnia 18 listopada 2010 r. wynikało natomiast, że upoważnionym do odbioru pism jest K. S. zaś adresem do doręczeń jest [...], ul. [...], [...]. We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik spółki wskazując na tą okoliczność podniósł, że dokonanie doręczenia pełnomocnikowi innemu niż wskazanemu w pełnomocnictwie nie powinno skutkować uznaniem rozpoczęciem biegu terminu zakreślonego do uiszczenia wpisu.

Odmawiając skarżącej spółce przywrócenia terminu, Sąd I instancji stwierdził, że w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi prawidłowo oznaczona została osoba upoważniona do odbioru pisma. Pełnomocnik, adw. A. D., sam bowiem wskazał w skardze siebie jako osobę upoważnioną do odbioru pism oraz adres na który pisma procesowe należało doręczać - [...] sp.k. ul. [...], [...]. Dane te zostały potwierdzone w kolejnym piśmie procesowym skarżącej. Sąd zauważył, że ze złożonego w sprawie pełnomocnictwa nie wynikało, aby skarżąca wyłączyła z zakresu czynności pełnomocnika możliwości wskazania przez niego innego nowego adresu do doręczeń. Wobec dwukrotnego wskazania przez pełnomocnika wymienionego adresu do doręczeń, Sąd nie miał podstaw do kierowania korespondencji do wymienionego w pełnomocnictwie K. S., szczególnie, że pełnomocnictwo to pochodziło z dnia 18 listopada 2010 r. zaś skarga i kolejne pismo procesowe strony nosiły datę późniejszą. W takim stanie sprawy, Sąd I instancji przywołując treść art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że pełnomocnik skarżącej spółki nie uprawdopodobnił braku zawinienia w uchybieniu terminu, gdyż nie wskazał jakichkolwiek okoliczności uzasadniających jego przywrócenie.

N. Spółka z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odmowę przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., w okolicznościach sprawy w których termin na wniesienie wpisu sądowego w zakresie objętym zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, doręczonym wadliwie, tj. z naruszeniem art. 67 § 5 nie mógł rozpocząć biegu i bezskutecznie wygasnąć z upływem 7 dni od daty doręczenia odpisu wymienionego zarządzenia, ze skutkiem dla skarżącej przewidzianym w art. 220 § 3 p.p.s.a.

Podnosząc ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem umorzenia postępowania w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Z ostrożności procesowej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu będącą następstwem przyjęcia przez Sąd, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie nastąpiło bez winy skarżącej, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o przywróceniu terminu do wniesienia wpisu sądowego odo skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Formułując główny zarzut zażalenia pełnomocnik skarżącej spółki w istocie kwestionuje prawidłowość dokonanego doręczenia wezwania do uiszczeni wpisu od wniesionej skargi, podnosząc w ramach naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a., że wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi nie wskazanemu w pełnomocnictwie jako upoważnionemu do odbioru pism (adres do doręczeń). Przywołany przepis stanowi, że jeśli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tylko tym osobom. W niniejszej sprawie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą spółkę wskazywało jako pełnomocników upoważnionych do działania w imieniu skarżącej trzy osoby, z czego jedna z nich wymieniona została jako adresat, któremu należy dokonywać doręczeń. Wobec tego zgodnie powołanym z art. 65 § 5 p.p.s.a. jakiekolwiek pisma procesowe powinny być doręczane właśnie tej osobie. Jednakże w sytuacji gdy w samej skardze jak również w kolejnym piśmie procesowym strony skarżącej z dnia 12 września 2014 r. jako adres do doręczeń w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wskazano [...] sp.k., ul. [...], [...], zaś adresatem, a więc osobą do której należało kierować korespondencje, był adw. A. D., również umocowany do działania w imieniu skarżącej mocą opisanego pełnomocnictwa, należy przyznać rację Sądowi I instancji, iż nie miał on podstaw do kierowania korespondencji do pełnomocnika wskazanego w treści pełnomocnictwa. Trafnie w tym zakresie Sąd I instancji wskazał, że samo pełnomocnictwo miało charakter ogólny. Obejmowało ono, bowiem między innymi umocowanie dla osób w nim wymienionych do wniesienia skargi i reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi. Jego zakres pozwalał na podejmowanie wszelkich czynności związanych z inicjowaniem spraw sądowoadministracyjnych i prowadzeniem postępowań przed sądami administracyjnymi. Możliwym, zatem było aby pełnomocnik lub pełnomocnicy wymienieni w pełnomocnictwie, w ramach reprezentacji skarżącej przez sądami wskazali w ramach podejmowanych czynności procesowych adres do doręczeń inny niż wymieniony w samym pełnomocnictwie. Mając zaś na uwadze fakt, że autor skargi w sposób bezsprzeczny podał konkretnego adresata i adres, na który należało kierować korespondencję związaną z wywołaną skargą sprawą, który został potwierdzony w kolejnym piśmie procesowym, za prawidłowe uznać należy stanowisko Sądu I instancji, że doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu dokonano w sposób niewadliwy.

W takim stanie sprawy, przy niezaprzeczalnym uchybieniu terminu do uiszczenia opłaty, argumentacja podniesiona tak we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jak i w zażaleniu nie może odnieść oczekiwanego skutku. Domagając się przywrócenia uchybionego terminu, zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., strona, która terminowi uchybił powinna wskazać na okoliczności braku swojej winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał, aby nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 24 września 2014 r. nastąpiło bez jego winy. Nie wystąpił bowiem, opisywany we wniosku o przywrócenie terminu i zażaleniu błąd w doręczeniu stronie wezwania, wobec czego termin określony w wezwaniu rozpoczął bieg od dnia jego doręczenia i wywoływał skutki z nim związane.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.