Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 50/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie: WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 maja 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 50/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, zobowiązał organ do rozpoznania zażalenia K. J. z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie dotyczącej odmowy wydania zaświadczenia w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt oraz stwierdził, że bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Odpis powyższego wyroku wraz z jego uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 20 lipca 2018 r. Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) K. J. wniósł o uzupełnienie powyższego orzeczenia poprzez "zamieszczenie w sentencji rozstrzygnięcia nakazującego Komendantowi Wojewódzkiemu Policji rozpatrzenia zażalenia zgodnie z zasadami kodeksu postepowania administracyjnego"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o uzupełnienie wyroku należało oddalić, gdyż był niezasadny.

Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej jako P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09, wszystkie powoływane orzeczenia opublikowane zostały na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne.

W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd nie znajduje jednakże podstaw uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, gdyż sentencja wyroku odpowiada wymaganiom art. 149 P.p.s.a., dotyczącego uwzględnienia skargi na bezczynność organu. Zgodnie z powołanym przepisem Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Wszystkie wskazane wyżej punkty zostały zawarte w sentencji wyroku WSA w Krakowie z dnia 16 maja 2018 r., gdyż Sąd w punkcie I wyroku stwierdził bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, w punkcie II zobowiązał organ do rozpoznania zażalenia K. J. z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie dotyczącej odmowy wydania zaświadczenia w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt oraz w punkcie III stwierdził, że bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Zatem Sąd objął kontrolą oraz wypowiedział się w stosunku do skarżonej bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w pełnym zakresie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd nie może zawrzeć w sentencji wyroku wskazań co do dalszego postępowania organu.

Należy więc uznać, że Sąd w wyroku, wobec którego skarżący wnosi o uzupełnienie, orzekł o całości skargi.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 P.p.s.a. oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku.