Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1107/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art.254  1 , art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. i P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. i P.K. na stanowisko Zarządu Gminy I. z dnia [...] r. w przedmiocie sprzedaży mieszkania w drodze bezprzetargowej bez bonifikaty postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 1107/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. K. i P.K. na stanowisko Zarządu Gminy I. z dnia [...] r. zajęte w przedmiocie sprzedaży mieszkania w drodze bezprzetargowej bez bonifikaty

W dniu 13 kwietnia 2012 r. skarżący złożyli na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego w formularzu oświadczenia wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Mają troje dzieci. Są właścicielami lokalu mieszkalnego o powierzchni 62 m2 , nieruchomości rolnej o powierzchni 2,4 ha oraz kamienicy w T. Utrzymują się z dochodów w łącznej miesięcznej wysokości 6.819 zł brutto. Skarżący oświadczyli, że ich miesięczne wydatki kształtują się w łącznej wysokości około 3.000 zł.

Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 19 kwietnia 2012 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 14 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, poprzez przedłożenie następujących dokumentów: poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów zeznań podatkowych obojga małżonków za lata 2010 -2011 lub stosownego zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości osiąganych w tym roku dochodów oraz złożenia odpisów zeznań podatkowych PIT-28 za 2011 r. w związku z uzyskiwaniem dochodów z tytułu najmu; złożenia zaświadczeń z banku o posiadanych przez skarżących rachunkach bankowych, kontach i lokatach oraz wyciągu z tych kont; przedstawienia zaświadczeń z banku o zaciągniętych kredytach z informacją o terminach i wysokości spłacanych rat; przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt regulowania należności komorniczych, wyjaśnienia czy skarżący bądź jego żona jest właścicielem pojazdów mechanicznych oraz określenia ich marki, rocznika produkcji oraz szacunkowej wartości; przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt uiszczania wskazanych we wniosku opłat; wyjaśnienia czy skarżący bądź jego żona otrzymują płatności bezpośrednie do gruntów rolnych w związku z posiadaniem przez nich nieruchomości rolnej o powierzchni 2,4 ha; wskazania wielkości oraz szacunkowej wartości nieruchomości , określonej we wniosku jako kamienica w T.Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącym w dniu 25 kwietnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru - k. 52 i 53 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnili wniosku o żądane informacje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U 2012.270) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Natomiast zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Wskazać należy, iż instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Skutki przyznania prawa pomocy znajdą bowiem odzwierciedlenie zarówno po stronie dochodowej, jak i wydatkowej budżetu, ze względu na możliwe zmniejszenie dochodów z uwagi na zwolnienie od opłat sądowych, jak i na zwiększeniu wydatków ze względu na konieczność pokrycia za stronę należnego od niej zwrotu wydatków oraz kosztów wynagrodzenia przyznanego je zawodowego pełnomocnika (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydanie 3, s. 686). Z powyższych względów przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły i powinna mieć ona miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście niemożliwe.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżących do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W ocenie Sądu w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż stosownie do treści w/w przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Dokonywana przez Sąd ocena zdolności płatniczych nie polega jedynie na stwierdzeniu, że wnioskodawca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również na zbadaniu, czy posiada majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.

W złożonym w dniu 13 kwietnia 2012 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie wskazali wszystkich niezbędnych do prawidłowej oceny ich stanu majątkowego informacji. Z powyższych względów zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. zostali wezwani do udzielenia dodatkowych informacji, w zakreślonym 14 dniowym terminie. Żądane informacje w ocenie Sądu były szczególnie istotne z punktu widzenia oceny faktycznych możliwości płatniczych strony w kontekście określenia osiąganych przychodów oraz ponoszonych wydatków.

Sąd uznał, iż fakt nieprzekazania tych informacji czyni niewiarygodnym powoływanie się przez skarżących na okoliczność braku możliwości płatniczych i poniesienia kosztów postępowania w sprawie. Tym samym należało uznać, że skarżący nie wykazali w złożonym wniosku podstaw do przyznania im prawa pomocy, co uzasadnia oddalenie wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II OZ 1112 – 1113/06, publ. ONSAiWSA 2007, Nr 4, poz. 79).

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 254 § 1, art. 255, art. 252 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

T.P.