Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 365/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 178, art. 177
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015r., sygn. akt I SA/Wa 365/15 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 365/15 odrzucił skargę D. M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę.

Z akt sprawy wynika, że powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 365/15 zostało D. M. skutecznie doręczone w dniu 5 czerwca 2015 r. wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej.

Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 6 lipca 2015r.

Na powyższe postanowienie skarżący D. M. wniósł pismem z dnia 27 października 2015 r. (data stempla pocztowego) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zgodnie natomiast z art. 177 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści art. 175 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego przesądza o jej dopuszczalności.

Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał odpis nieprawomocnego postanowienia wraz z uzasadnieniem w dniu 5 czerwca 2015 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym mu prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni, od daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponadto, skarżący został pouczony, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych lub rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej, pod rygorem jej odrzucenia.

Stwierdzić zatem należy, że pomimo otrzymanego prawidłowego pouczenia skarżący sporządził w dniu 27 października 2015 r. zażalenie (mimo pouczenia o przysługującym środku zaskarżenia t.j. o skardze kasacyjnej) oraz osobiście wniósł je z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 6 lipca 2015 r. Pismo procesowe skarżącego zostało natomiast wniesione w dniu 27 października 2015 r. (data stempla pocztowego), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia.

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z tego względu, zażalenie z dnia 27 sierpnia 2015 r. jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

O powyższym orzeczono, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 i w związku z art. 197 § 2 oraz art. 177 P.p.s.a.