Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 7/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1,  art. 64 par. 3,  art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy "[...]" z dnia "[...]", znak "[...]" postanawia 1. odrzucić wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 6 lutego 2012 r. F. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy "[...]" z dnia "[...]", znak "[...]". W uzasadnieniu wskazał m.in., iż przedmiotowa decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa oraz była niewykonalna w dniu jej wydania, a niewykonalność ma charakter trwały. Do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztyn zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne;

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach.

Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.

Wskazać należy, iż wnioskodawca (F. W.) może żądać wzruszenia decyzji Naczelnika Gminy "[...]" w jednym z trybów nadzwyczajnych przewidzianych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.) stwierdzenie nieważności decyzji, wznowienie postępowania. W szczególności należy mieć na uwadze, że jeżeli kwestionowana decyzja została podjęta w postępowaniu zwykłym, to można wystąpić o stwierdzenie jej nieważności. Stosownie do art. 157 § 1 k.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia.

Dlatego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., wniosek odrzucił, bowiem sprawa objęta jego przedmiotem nie należy do właściwości sądu.

Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona (v: NSA w postanowieniu z 8 listopada 2011 r., sygn. I FZ 349/11, postanowieniu z 21 października 2010 r., sygn. OZ 295/11). W niniejszej sprawie, ze względu na jej przedmiot (stwierdzenie nieważności decyzji) wniosek odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.