Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2578/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie WSA Maria Jagielska /spr./ Asesor WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Aleksandra Borowiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi M. S.A. w L. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego [...] 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) stwierdza że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu


UZASADNIENIE

Firma M. S.A. z siedzibą L. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP z wnioskiem unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego, przeznaczonego do oznaczania pończoch, rajstop i bielizny, ARWO Land dokonanej za nr [...] na rzecz M. K. - właściciela przedsiębiorstwa "[...] " z siedzibą w L. Wnioskodawca zarejestrował pod nr [...] w trybie Porozumienia Madryckiego Madryckiego z wcześniejszym pierwszeństwem znak towarowy ARWA przeznaczony do oznaczania pończoch i skarpetek.

Urząd Patentowy, działając w trybie postępowania spornego, decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2001r. na podstawie art. 9 ust. l pkt 1 i art. 49 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych ( Dz.. U. Nr 5,poz. 17 z późn. zm. ) wniosek oddalił. W uzasadnieniu tej decyzji podał, że porównywane znaki towarowe są zróżnicowane i nie zachodzi wobec tego przesłanka o niedopuszczalności rejestracji wskazana w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Kwestionowany znak ARWO Land jest znakiem słowno-graficznym, którego grafika jest bogata i zastrzeżona w kolorach. Zawarty w znaku, zdaniem Kolegium, element słowny ARWO nie uzasadnia takiego podobieństwa obydwu znaków o jakim stanowi art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. bowiem znak towarowy Wnioskodawcy jest znakiem jedno wy razowym ARWA.

Odwołanie od tej decyzji Urzędu Patentowego, złożyła firma M. S.A. zarzucając rozstrzygnięciu że zostało wydane z naruszeniem art.9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych - u.z.t. ( Dz. U. Nr 5, poz. 17 z późn. zm.) oraz z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa. ). W uzasadnieniu podkreślono, że w toku rozpatrywania sprawy przez Urząd Patentowy, nie dokonano jakiejkolwiek oceny okoliczności i argumentów, które podnosiła skarżąca firma, a analizę cech charakterystycznych przeciwstawionych znaków przeprowadzono w sposób nadzwyczaj ogólnikowy. W toku dokonywania oceny cech znaku ARWO Land Pominięto kwestię mocy dystynktywnej poszczególnych elementów znaku i ich wPtywu na moc dystynktywną całego znaku towarowego. Pominięta została też kwestia dużej zbieżności towarów, do których odniesiono przeciwstawiane znaki oraz warunków obrotu, z punktu widzenia których należało dokonywać tego porównania. Skarżący zarzucił, że Urząd stawiając twierdzenie, że "znak ma bogatą grafikę" nie poparł tego twierdzenia żadnymi argumentami, co

skazuje na dowolność ustalenia. Urząd nie odniósł się też w żaden sposób do Podnoszonego już wcześniej przez skarżącego, znaczenia graficznych

elementów znaku ARWO Land, które w ocenie skarżącego, intensyfikują podobieństwo obydwu znaków. Dodatkowo, użyte w kwestionowanym znaku słowo "Land" jest tak skomponowane ze słowem ARWO, że potencjalni odbiorcy nie uznają słowa Land za charakterystyczne i odróżniające znak, lecz odwrotnie, będą uważali, że kupują towary oznaczone słowem ARWA, a słowo "Land" będą uważali za dopisek. Tak skonstruowany znak, jest zdaniem skarżącego, kolejnym elementem intensyfikującym podobieństwo znaków, którego Urząd nie wziął pod uwagę.

W odpowiedzi na skargę, Urząd nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 315 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. - Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. Nr 49, poz. 508 ) do praw m.in. w zakresie znaków towarowych istniejących dniu wejścia w życie cyt. ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w związku tym ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji znaku arowego ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia go znaku do zarejestrowania.

Stosownie do art. 3 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o stepowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie oraz w innych ustawach szczególnych przewidujących kontrolę sądową. Analizując zaskarżone rozstrzygnięcie pod kątem zgodności z obowiązującym prawem, skarga zasługuje na uwzględnienie. Należy stwierdzić na wstępie, że skarżący i uprawniony używają znaków; towarowych do oznaczania towarów w tej samej klasie towarowej oraz że oznaczane są nimi w jednym i w drugim przypadku rajstopy i skarpetki. W takiej sytuacji, zasadą jest niedopuszczalność rejestracji dla tych towarów znaku, który jest podobny do znaku towarowego zarejestrowanego wcześniej na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów ( art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. ). Jak to zawarł w wyroku z dnia 28 marca 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny "w przypadku podobieństwa znaków rozstrzyga kryterium Niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Na niedopuszczalne wprowadzenie w błąd odbiorców ( co do Pochodzenia towarów) składa się podobieństwo towarów i podobieństwo Znaczeń" - II SA 2778/01. Stwierdzenie jednorodzajowości towarów nakazuje więc przeprowadzenie starannego badania podobieństwa oznaczeń. Przeprowadzenie badania podobieństwa oznaczeń pomiędzy znakami z różnych grup dokonywane jest przy uwzględnieniu zasady, że decydujące znaczenie ma u podobieństwo elementów słownych oznaczeń. W interesującym przypadku elementem nośnym jest słowo "ARWA" znaku skarżącego i słowo "ARWO" w znaku kwestionowanym. Podobieństwo tych dwóch oznaczeń, przy uwzględnieniu ogólnego wrażenia jakie znak wywiera na odbiorcę, jest

oczywiste. W cytowanym wyżej wyroku Sąd stwierdził, "że badając podobieństwo oznaczeń należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę, dla którego decydujące znaczenie mają zbiorcze elementy porównywanych oznaczeń. Odbiorca kieruje się przy wyborze towaru jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczeń, pominięciem drobnych rozbieżności". Dopisek słowa "Land" w drukowanym słowie "ARWO", często zresztą używany przez inne firmy właśnie jako dopisek do nazwy głównej, nie ma zdolności wyróżniającej, a podany inną, pisaną grafiką, w sposób gdzie pierwsza litera słowa "Land" przecina skosem ostatnią literę słowa "ARWO" przez co czyni literę "O" mało czytelną, w istotny sposób podkreśla podobieństwo oznaczeń. W doktrynie wypracowano pogląd, w myśl którego przeciętny odbiorca znacznie mniejsze znaczenie przykłada do końcówki słowa, niż do jego liter i sylab początkowych ( Prawo znaków towarowych, Komentarz - Ryszard Skubisz, Wyd. Prawnicze, Warszawa, 1997r. )"W przedmiotowej sprawie, dopisek Land wpisany niejako w ostatnią literę słowa ARWO jest mało zauważalny, zaś z pewnością powoduje niepewność co do ostatniej litery wyrazu ARWO. Dla przeciętnego odbiorcy towarów oznaczonych porównywanymi znakami zbieżność wskazanych charakterystycznych elementów dwóch znaków może powodować, że kupując towar oznaczony znakiem ARWO Land, może on uważać, że albo kupuje towar przedsiębiorstwa, które używa znaku ARWA, albo że pomiędzy producentami rającymi oznaczeń ARWA i ARWO Land istnieje jakiś związek. Sytuacja taka, w której na skutek oznaczeń towarów kupujący nie jest w stanie świadomie zrealizować zakupu towaru od określonego producenta oznacza, że zachodzą przesłanki tożsame z zawartymi w dyspozycji normy art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. W związku z tym, uzasadnione jest działanie odmawiające rejestracji I znaku towarowego.

Należy wreszcie stwierdzić, że Urząd Patentowy rozpoznając sprawę pobieżnie

przeprowadził postępowanie dowodowe, nie odniósł się do podnoszonych przez

skarżącego w niniejszej sprawie argumentów, a przede wszystkim stwierdzając

Iw sposób dowolny nie uzasadniając swego stanowiska, że znaki są

różnicowane, pominął w ogóle kwestię jednorodzajowości towarów, dla

oznaczania których zarejestrowane zostały przeciwstawiane sobie znaki.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) i art. 152

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów

administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1 ) orzekła jak w sentencji.