Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2032/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowiska - oddala skargę -


UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2010 r. do Urzędu W. wpłynął wniosek P. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha oraz realizacji instalacji do magazynowania substancji chemicznych w ramach inwestycji polegającej na budowie budynku C. na działce ew. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W.

Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Prezydent W. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Prezydent W. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia.

Powyższą decyzją organ zaliczył planowane przedsięwzięcie do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 35 oraz pkt 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem".

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postanawiając o odstępstwie od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wzięto pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, przyjęte rozwiązania technologiczne, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości około 20 m w kierunku południowym. Planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko, nie wystąpi zagrożenie zanieczyszczenia wód powierzchniowych i podziemnych. Wody opadowe z terenów utwardzonych przedsięwzięcia odprowadzane będą do miejskiej sieci kanalizacyjnej, a w przypadku większych przepływów gromadzone będą w zbiorniku retencyjnym. Ścieki technologiczne odprowadzane będą poprzez niezależny układ kanalizacji do odprowadzenia ścieków z pomieszczeń chemicznych i dygestoriów, do cystern podstawionych przez firmy utylizujące określony rodzaj ścieków. Dominującym źródłem hałasu jest komunikacja, dlatego nie przewiduje się istotnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny rejonu miasta, w którym ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie.

Z karty informacyjnej wynika, że w rejonie inwestycji nie występują obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych. Przedmiotowe przedsięwzięcie umiejscowione jest poza obszarami wybrzeży, obszarami górskimi i leśnymi. Inwestycja nie będzie się również znajdować na terenach ani w sąsiedztwie obszarów Natura 2000 oraz że nie zachodzi prawdopodobieństwo wpływu na te obszary.

Odwołania od powyższej decyzji wnieśli W. P., A. L., A. W., J. R., J. K., Z. C.; L. C., H. Z., J. O., G. O., B. M., J. W., M. D., J. P., H. P., S. B., J. G., S. L., E. B., M. P., J. P., K. S., Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. oraz Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...] w W.

Decyzją z dnia [...] października 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.:

1. umorzyło postępowanie odwoławcze z odwołań A. L., L. C. i B. M. (pkt 1 decyzji) oraz

2. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji (pkt 2 decyzji).

Organ podniósł, że planowane przedsięwzięcie zostało zaliczone do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 35 oraz pkt 52 lit. b rozporządzenia, czyli do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które mogą wymagać sporządzenia raportu.

Stosownie do art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Natomiast w myśl art. 63 ust. 2 ustawy postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wobec tego Prezydent W. mógł wydać postanowienie z dnia [...] października 2010 r. stwierdzające brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W związku z powyższym, w myśl art. 84 ust. 1 ustawy organ miał obowiązek wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w której - wobec nie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W myśl art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie SKO organ pierwszej instancji zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkie niezbędne elementy oraz odniósł się do uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy.

Wskazano, że fakt, iż inwestycja ma zostać zlokalizowana na działce, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod szkolnictwo wyższe, a nie na inwestycje o charakterze badawczo-rozwojowym, nie ma znaczenia dla postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja ta nie jest tożsama z decyzją o warunkach zabudowy, a jej wydanie nie jest w żaden sposób uzależnione od planów zagospodarowania przestrzennego. Kwestię, czy inwestycja jest zgodna z postanowieniami planu, organ będzie rozstrzygać na etapie postępowania o pozwolenie na budowę.

Organ zaznaczył, iż ilość stron przekracza dwadzieścia, w związku z czym zastosowanie regulacji zawartej w art. 74 ust. 3 ustawy jest uzasadnione.

W ocenie organu karta informacyjna nie zawiera uchybień ani braków, gdyż spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy. Kartę informacyjną, zawierającą informacje określone w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy, inwestor dołącza do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i organ rozpatrując ten wniosek opiera się na danych wynikających z tego dokumentu (jeżeli stwierdzi, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest konieczne). Organ zaznaczył, iż skarżący nie przedstawili żadnych dowodów podważających prawdziwość informacji zawartych w karcie informacyjnej.

Organ uznał, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1 lit a i b rozporządzenia, natomiast ewentualne zakwalifikowanie inwestycji do przedsięwzięć innych niż wymienione w § 3 ust. 1 pkt 35 oraz pkt 52 lit. b rozporządzenia nie miałoby wpływu na wynik sprawy.

Skargi na rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. oraz Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...] w W.

Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. została odrzucona postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r.

W pozostałej do rozpoznania skardze Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] w W. wskazano, że w związku z niezaskarżalnością postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] października 2010 r. stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ustawy) jego weryfikacja powinna nastąpić na etapie odwołania od decyzji Prezydenta W. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] grudnia 2010 r., której uzasadnienie - zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy - powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzlędnionych przy wydawaniu postanowienia z dnia [...] października 2010 r. o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W związku z powyższym, w ocenie skarżącego, rozpatrzenie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2010 r. powinno polegać na jej weryfikacji pod kątem możliwości zaliczenia przedmiotowej inwestycji do przedsięwzięć, co do których powinien zostać stwierdzony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy.

Zdaniem skarżącego SKO takiej weryfikacji nie dokonało stwierdzając jedynie, iż organ pierwszej instancji zawarł w uzasadnieniu swej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. wszystkie niezbędne elementy oraz odniósł się do uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy.

Skarżący wskazał, że organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. nie uwzględnił czynników wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 1a, pkt 1d, pkt 1e, pkt 2h oraz pkt 3a, pkt 3c, pkt 3d i pkt 3e ustawy.

Zdaniem skarżącego rozmiar planowanej inwestycji drastycznie pogorszy jakość życia mieszkańców okolicznej zabudowy wielorodzinnej poprzez kłopoty z parkowaniem pojazdów i hałas emitowany z urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych obiektu, który nie był zmierzony i nie jest wiadome, jaki rodzaj powyższych urządzeń ma być zastosowany. Zwrócono też uwagę na ryzyko poważnej awarii związane z eksperymentalnym charakterem badań mających być przeprowadzanych w obiekcie i z posadowieniem zbiorników z gazami technicznymi w odległości kilkunastu metrów od budynków mieszkalnych i sal wykładowych. Zdaniem skarżącego charakterystyka powyższych czynników nie została wyczerpująco przedstawiona w karcie informacyjnej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej części decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym pkt 2 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r. jest zgodne z prawem, stąd skarga podlega oddaleniu.

Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy). Ocenę tę przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji (art. 61 ust. 2 ustawy), tj. w realiach niniejszej sprawy - Prezydent W. (art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy).

W niniejszej sprawie planowane przedsięwzięcie polega na budowie zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha oraz realizacji instalacji do magazynowania substancji chemicznych w ramach inwestycji polegającej na budowie budynku C. na działce ew. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy.

W niniejszej sprawie obowiązek taki nie został stwierdzony, ponieważ postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Prezydent W. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Sąd podziela stanowisko skarżącego, iż w związku z niezaskarżalnością postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] października 2010 r. stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ustawy) jego weryfikacja powinna nastąpić na etapie odwołania od decyzji Prezydenta W. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] grudnia 2010 r., której uzasadnienie - zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy - powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy wydawaniu postanowienia z dnia [...] października 2010 r. o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W związku z tym zasadne jest twierdzenie skarżącego, że rozpatrując odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2010 r. organ odwoławczy powinien zweryfikować ją pod kątem możliwości zaliczenia przedmiotowej inwestycji do przedsięwzięć, co do których powinien zostać stwierdzony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy.

W ocenie Sądu nie ma podstaw do uznania, że organ nieprawidłowo zakwalifikował przedsięwzięcie do takich, które nie wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Planowane przedsięwzięcie prawidłowo zostało zakwalifikowane do przedsięwzięć wymienionych w § 3 rozporządzenia. Prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1 lit a i b rozporządzenia, natomiast ewentualne zakwalifikowanie inwestycji do przedsięwzięć innych niż przyjęte przez organ, a wymienione w § 3 ust. 1 pkt 35 oraz pkt 52 lit. b rozporządzenia, nie miałoby wpływu na wynik sprawy, ponieważ nie obliguje do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Z kolei organ w zaskarżonej decyzji wskazał, że organ pierwszej instancji zawarł w uzasadnieniu swej decyzji wszystkie niezbędne elementy oraz odniósł się do uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy.

Organ pierwszej instancji postanawiając o odstępstwie od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wzięto pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, przyjęte rozwiązania technologiczne, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania. Organ wskazał, że najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości około 20 m w kierunku południowym. Planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko, nie wystąpi zagrożenie zanieczyszczenia wód powierzchniowych i podziemnych. Wody opadowe z terenów utwardzonych przedsięwzięcia odprowadzane będą do miejskiej sieci kanalizacyjnej, a w przypadku większych przepływów gromadzone będą w zbiorniku retencyjnym. Ścieki technologiczne odprowadzane będą poprzez niezależny układ kanalizacji do odprowadzenia ścieków z pomieszczeń chemicznych i dygestoriów, do cystern podstawionych przez firmy utylizujące określony rodzaj ścieków. Dominującym źródłem hałasu jest komunikacja, dlatego nie przewiduje się istotnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny rejonu miasta, w którym ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie.

Zasadnie wskazano też, że z karty informacyjnej wynika, że w rejonie inwestycji nie występują obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych. Przedmiotowe przedsięwzięcie umiejscowione jest poza obszarami wybrzeży, obszarami górskimi i leśnymi. Inwestycja nie będzie się również znajdować na terenach ani w sąsiedztwie obszarów Natura 2000 oraz że nie zachodzi prawdopodobieństwo wpływu na te obszary.

Prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że karta informacyjna przedsięwzięcia nie zawiera uchybień ani braków i spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy. Kartę informacyjną, zawierającą informacje określone w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy, inwestor dołącza do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i organ rozpatrując ten wniosek opiera się na danych wynikających z tego dokumentu (jeżeli stwierdzi, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest konieczne). Słusznie organ zaznaczył, iż skarżący nie przedstawili żadnych dowodów podważających prawdziwość informacji zawartych w karcie informacyjnej.

W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).