Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1029/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 par. 2, art. 257, art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 425/13 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia planu pracy Radcy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego z 17 czerwca 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł od skargi na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie zatwierdzenia planu pracy Radcy.

Postanowieniem z 18 lipca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to zarządzenie, a w dniu 23 sierpnia 2013 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego do wnioskodawcy został wysłany urzędowy formularz PPF (załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Dz. U. Nr 227 poz. 2245 w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy) wraz z pouczeniem o obowiązku złożenia wypełnionego formularza w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Ponieważ mimo takiego pouczenia, skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, referendarz sądowy WSA w Kielcach, zarządzeniem z 26 września 2013 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Od tego zarządzenia skarżący wniósł sprzeciw, zarzucając, że zaskarżone zarządzenie jest nieważne, bo ekonomika procesowa nie uzasadnia jego wydania. Zdaniem skarżącego jego wydanie ma na celu wyłudzenie nienależnych opłat sądowych, a przez to odstraszenie go od kontynuowania procesu z uwagi na jego znaczne koszty sztucznie wygenerowane przez sąd. Według skarżącego złożył on jedną skargę i zastosowanie może mieć jeden wpis od jednej skargi, który gotów był ponieść. Dodał, że wobec uznania, że jego skarga została prawidłowo podzielona na [...] skarg, wniósł o zwolnienie go od uiszczenia wpisu od skargi objętej niniejszym postępowaniem z uwagi na fakt, że w postępowaniu tym ma prawną rację, co w konsekwencji doprowadzi do obciążenia budżetu powiatu kosztami pozyskania środków finansowych na wniesienie żądanego wpisu, a ze składanego oświadczenia majątkowego nie będzie wynikał faktyczny brak środków. Stwierdził, że składanie takiego oświadczenia jest tylko i wyłącznie fikcją, która ma uzasadnić odmowę udzielenia zwolnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując na art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd wskazał, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie, tj. na urzędowym formularzu PPF. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, do chwili obecnej nie złożył wypełnionego formularza.

Od tego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu podtrzymał swoją dotychczasową argumentację podnoszoną w sprawie. Nie wskazał natomiast żadnych racji przemawiających przeciwko wydaniu postanowienia, na które wnosi zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie natomiast z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie złożony na tym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Sąd nie dysponuje w tym zakresie żadną swobodą, bowiem przepisy prawa nakładają na niego wyraźny obowiązek rozpatrzenia tylko takich wniosków, które pozbawione są braków formalnych. Sąd wezwał skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza i jego odesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2013 r., a więc zakreślony termin do dokonania czynności upłynął w dniu [...] września 2013 r. Skarżący natomiast nie wykonał w terminie, ani do dnia dzisiejszego, wezwania sądu. Zasadnie zatem sąd pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu wskazać należy, że nie jest ona skierowana przeciwko skarżonemu postanowieniu, lecz przeciwko zarządzeniu wzywającemu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, które zostało już prawomocnie utrzymane w mocy, a więc nie może odnieść zamierzonego efektu.

Wskazać należy również skarżącemu, że jakiekolwiek próby merytorycznego kwestionowania zasadności odmowy przyznania prawa pomocy mogłyby mieć miejsce dopiero po wydaniu postanowienia rozpoznającego wniosek o jego przyznanie. Na tym etapie postępowania nie jest to możliwe, gdyż warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku jest złożenie go w odpowiedni sposób, tak aby nie był on obarczony wadami formalnymi.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.