Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 467/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18m ust. 1 pkt 5, art. 85 ust. 2,4
journal: Dz.U. 2017 poz 1065
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 4 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2018 roku sprawy ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia - oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga T. P. (dalej zwanego skarżącym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej zwanego Kolegium) z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia "[...]" o wykreśleniu podmiotu "[...]" z Rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Skarga ta została przekazana Sądowi przez Kolegium wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Jak wynika zaś z przekazanych Sądowi akt sprawy, decyzją z dnia "[...]" Marszałek Województwa (dalej zwany organem I instancji), powołując art. 18m pkt 5 i art. 85 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1065 ze zm.); dalej jako "u.z.p.z." oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.); dalej jako "k.p.a.", wykreślił z Rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia podmiot "[...]", wpisany do rejestru pod numerem "[...]" jako agencja zatrudnienia. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji powołała się na wyniki kontroli, przeprowadzonej w firmie skarżącego w dniu 12 października 2017 r. przez Państwową Inspekcję Pracy, Okręgowego Inspektora Pracy w O., podczas której stwierdzono naruszenie przez skarżącego warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w przepisach u.z.p.z., to jest:

1) art. 85 ust. 2 – poprzez niezawieranie pisemnych umów z osobami kierowanymi do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych w roku 2017;

2) art. 85 ust. 4 – poprzez nieinformowanie na piśmie osób kierowanych do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych w 2017 r. o zaliczeniu udokumentowanych okresów zatrudnienia za granicą u pracodawców zagranicznych do okresów pracy w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie uprawnień pracowniczych.

Ponadto organ I instancji wskazał, że w toku postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie, skarżący złożył wyjaśnienia dotyczące usunięcia, we wskazanym przez organ inspekcji pracy terminie, wszystkich naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia stwierdzonych podczas rzeczonej kontroli, a okoliczność ta została potwierdzona także przez organ dokonujący tej kontroli. Zdaniem organu I instancji, wobec bezsprzecznego potwierdzenia faktu naruszenia przez skarżącego warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, określonych w art. 85 ust. 2 i 4 u.z.p.z., w świetle art. 18m ust. 1 pkt 5 u.z.p.z., konieczne było wydanie decyzji o wykreśleniu prowadzonej przez skarżącego agencji zatrudnienia z rejestru, bez wcześniejszego wezwania tego podmiotu do usunięcia stwierdzonego naruszenia.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił organowi I instancji naruszenie:

- art. 7, 8, 9 k.p.a., poprzez uchybienie zasadom postępowania administracyjnego określonych w tych przepisach, co przejawiało się wybiórczą, a nie swobodną oceną materiału dowodowego zebranego w sprawie, zaniechaniem informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków w postępowaniu, a następnie zaniechaniem zastosowania uznania administracyjnego, co skutkowało automatycznym wykreśleniem podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, pomimo iż zastosowano się do wystąpienia inspektora PIP i usunięto wszystkie wytknięte naruszenia;

- art. 18m ust. 1 pkt 5 u.z.p.z., poprzez wykreślenie firmy skarżącego z rejestru agencji zatrudnienia, pomimo tego, że stwierdzone naruszenia zostały usunięte niezwłocznie po uzyskaniu wystąpienia Inspektora Pracy;

- art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez niezastosowanie i nieuwzględnienie, że Agencja zastosowała się do wystąpienia Inspektora i usunęła wskazane w protokole naruszenia, co wyklucza przyjęcie, iż Agencja naruszyła przepisy u.z.p.z. skutkujące wykreśleniem z rejestru.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia "[...]" Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, będącą przedmiotem odwołania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło brzmienie przepisów zawartych w: art. 18m ust. 1 pkt 5, art. 19 pkt 2, 3, art. 19b-19d, art. 85 ust. 2-5 oraz w art. 85a u.z.p.z. Wywiodło, że z cytowanych przepisów wynika bezwzględny obowiązek zawierania pisemnych umów z osobami kierowanymi do zagranicznych pracodawców. Stwierdziło, że uchybienia w tym zakresie skutkują wykreśleniem podmiotu z Rejestru agencji zatrudnienia, o czym stanowi art. 18m pkt 5 u.p.z.p. Zaznaczyło przy tym, że zawarty w tym przepisie zwrot "wykreśla", nie daje organowi możliwości wyboru rozstrzygnięcia w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w przepisie, gdyż decyzje wydawane w oparciu o art. 18m u.z.p.z., należą do tzw. decyzji związanych.

Zdaniem Kolegium, w przedmiotowej sprawie spełniona została przesłanka warunkująca wykreślenie firmy skarżącego z rejestru agencji zatrudnienia, gdyż naruszono obowiązek zawierania pisemnych umów z osobami kierowanymi do zagranicznych pracodawców. Kolegium wskazało przy tym, że okoliczność skierowania do pracy do zagranicznych pracodawców 5 osób, z którymi firma skarżącego nie zawarła pisemnych umów, została ujawniona podczas kontroli przeprowadzonej przez Państwową Inspekcję Pracy w dniu 12 października 2017 r. i potwierdzona w postępowaniu, prowadzonym przez Sąd Rejonowy w Piszu, a zakończonym wyrokiem (prawomocnym) z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt II W 427/17 skazującym skarżącego za popełnienie wykroczenia z art. 121 ust. 6 u.z.p.z. Oceniło, że potwierdzony przez sąd powszechny fakt skierowania osoby do pracy za granicą bez zawarcia stosownej pisemnej umowy, winien skutkować skreśleniem podmiotu z Rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia i dlatego Kolegium podjęło decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

W skardze na powyższą decyzję Kolegium, skierowanej do tutejszego Sądu, skarżący powtórzył zarzuty i wnioski sformułowane uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podkreślił natomiast, że jego działanie nie miało cechy bezprawnego, gdyż nie odnosiło się do wszystkich osób zatrudnianych za pośrednictwem jego agencji, lecz było działaniem niezamierzonym, które zostało usunięte w trybie natychmiastowym i to jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Ocenił, że wpływu na decyzję Kolegium nie może mieć fakt skazania go za wykroczenie z art. 121 ust. 6 u.z.p.z.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302); dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Naruszenia prawa, stanowiące podstawę do uwzględnienia skargi na decyzję, zostały zaś wymienione w art. 145 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, opisanych w tym przepisie naruszeń prawa nie można jednak przypisać organom prowadzącym postępowanie w sprawie zakończonej zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją Kolegium z dnia "[...]" w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

Wymaga przede wszystkim podkreślenia, że działalność agencji zatrudnienia jest działalnością regulowaną, która może być wykonywana tylko wówczas, gdy przedsiębiorca spełnia warunki określone przepisami u.z.p.z., a w tym te przewidziane w przepisie art. 85 ust. 1-5 u.z.p.z. Celem bowiem przepisów u.z.p.z. jest ochrona bezpieczeństwa osób korzystających z usług agencji zatrudnienia i dlatego zostały w niej określone szczegółowe warunki prowadzenia agencji oraz sankcje za ich nieprzestrzeganie. Ochrona i bezpieczeństwo osób korzystających z usług agencji zatrudnienia wyraża się m.in. w przepisach art. 85 ust. 2 i 4 u.z.p.z., w świetle których:

- kierowanie do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych za pośrednictwem agencji zatrudnienia odbywa się wyłącznie bezpośrednio do pracodawcy zagranicznego na podstawie pisemnej umowy zawieranej przez te agencje z osobami kierowanymi, przy czym rzeczona umowa powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (art. 85 ust. 2);

- agencja zatrudnienia ma obowiązek poinformować na piśmie osobę kierowaną do pracy za granicą o przysługujących jej uprawnieniach, o których mowa w art. 86, to jest o tym, że udokumentowane okresy zatrudnienia, przebyte za granicą u pracodawcy zagranicznego, są zaliczane do okresów pracy w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie uprawnień pracowniczych (art. 85 ust. 4).

W kontrolowanej sprawie niesporne jest, że skarżący, prowadząc agencję zatrudnienia, naruszył opisane powyżej obowiązki, co zostało stwierdzone w toku kontroli przeprowadzonej przez organ Państwowej Inspekcji Pracy. Ponadto, za naruszenie drugiego z wymienionych obowiązków, skarżący został także skazany przez Sąd Rejonowy w Piszu w oparciu o art. 121 ust. 6 u.z.p.z. Okoliczności te wypełniają zaś obligatoryjną przesłankę do wykreślenia firmy skarżącego z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Zgodnie bowiem z art. 18m ust. 1 pkt 5 u.z.p.z., "marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych m.in. w art. 85 ust. 2-5". Skoro taka decyzja została wydana w niniejszej sprawie przez organ I instancji, to utrzymanie w mocy tej decyzji przez Kolegium uznać należało za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w skardze, skarżącemu wyjaśnić należy, że pomimo usunięcia przez niego stwierdzonych przez organ Państwowej Inspekcji Pracy nieprawidłowości i to jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, organy nie mogły odstąpić od wydania decyzji o wykreśleniu jego firmy z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Wydanie decyzji, o której mowa w art. 18m ust. 1 pkt 5 u.z.p.z., nie jest bowiem pozostawione uznaniu organu administracji publicznej, co oznacza, że organ przy wydawaniu tej decyzji nie może brać pod uwagę żadnych innych przesłanek, ponad te wymienione w tym przepisie. Skoro zaś przepis ten nie przewiduje możliwości uwolnienia przedsiębiorcy od odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia w sytuacji ich terminowego usunięcia, to podnoszona przez skarżącego okoliczność podjęcia takiego właśnie działania pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Na marginesie zauważyć należy, że podnoszona przez skarżącego okoliczność mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy w przypadku naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia wymienionych w art. 18m ust. 1 pkt 6 u.z.p.z. Ten przepis nie był jednak podstawą prawną wydania kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.