Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 529/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 10 marca 2010 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości za lata 2005 - 2007 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 maja 2010 r. Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 10 marca 2010 r. w zakresie prawidłowości ustalenia wysokości utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości [...] Parku Narodowego za lata 2005 – 2007.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270) - dalej p.p.s.a.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 8 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1- 4 ( pkt 8).

W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 grudnia 2000 r. FPS 13/2000 (ONSA 2001/2 poz. 58), sąd wyraził pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można go bowiem zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. 1995 r. Nr 74 poz. 368 ze zm.). Jakkolwiek powyższy pogląd został wyrażony w odniesieniu do przepisów nieobowiązującej już ustawy o NSA, to jednak zachowuje on swoją aktualność z uwagi na tożsamość regulacji prawnej zawartej w p.p.s.a., a określającej zakres kognicji sądów administracyjnych.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z takim właśnie wynikiem kontroli, ograniczającym się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wynik kontroli wskazuje uchybienia Gminy polegające na zawyżeniu we wniosku o zwrot utraconych dochodów tych kwot, które przysługują Gminie z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości w parkach narodowych i rezerwatach przyrody. Zaskarżony wynik kontroli nie wskazuje przy tym terminu usunięcia opisanych w nim nieprawidłowości, nie zobowiązuje tym samym do podjęcia działań. Wskazane nim ustalenia podlegają jedynie ocenie i rozpatrzeniu przez dysponenta środków budżetowych.

Reasumując należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie wynik kontroli, którego dotyczy skarga, nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, od którego można wnieść skargę na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a.. Nie mieści się on w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. co oznacza, że na wynik kontroli w rozpoznawanej sprawie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.