Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 987/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 1,  ust. 1a i 1b, ust. 3-4
journal: Dz.U. 2013 poz 1456
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2014r. sprawy ze skargi J.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy R. decyzją ... z dnia ... 2014 r. na podstawie art. 104 Kpa, art. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 1a, ust. 1b, ust. 3-4, art. 20, art. 23 ust. 1-4, ust.4a, i ust. 5a-5c, art. 24, art.26 ust. 1-2 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1456 z zm.), § 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczeniach rodzinne (Dz.U z 2013 r., poz. 3), rozporządzenia Rady Ministrów z 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się, stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłki rodzinne oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 959), po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia ... 2014 r., przez J. Ł. odmówił przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na E. B. z uwagi na brak przesłanki z art. 17 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy.

Od tej decyzji odwołanie wniosła J.Ł. wskazując, że jest ustanowiona opiekunem prawnym E. B. oraz przedstawiła jej sytuację rodzinną.

SKO w B. decyzją z ... 2014 r. (nr ...) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z zm.) art. 17 ust. 1 pkt 4, ust. 1a ww. ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, wywodząc że E. B. posiada rodzeństwo i z tego powodu nie zostały spełnione wszystkie ustawowe przesłanki przyznania wnioskowanego świadczenia.

Na tę decyzję J. Ł. wniosła, skargę wywodząc, że nie zgadza się z decyzją wskazując, że sprawuje opiekę nad niepełnosprawną ciocią E. B., która jest siostrą jej ojca i jest jej opiekunem prawnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Natomiast stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżąca J. Ł. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad swoją ciotką E. B. legitymującą się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności o znacznym stopniu niepełnosprawności - niepełnosprawność istnieje od wczesnego dzieciństwa.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że świadczenie pielęgnacyjne to obok zasiłku pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego jedno ze świadczeń opiekuńczych określonych w art. 2 pkt 2 ww. ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, przysługujących z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Ma ono zrekompensować rodzinie utratę źródła dochodu w sytuacji, gdy dalsze zarobkowanie członka rodziny jest nie do pogodzenia z koniecznością opieki.

Przysługuje ono – po myśli art. 17 ust. 1 tej ustawy- z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej:

1) matce albo ojcu,

2) opiekunowi faktycznemu dziecka,

3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,

4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. -

Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności

- jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu

sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami:

konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Po myśli przepisu 1a wskazanego art. 17 ustawy osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 4, innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

1) rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; 2) nie ma innych osób spokrewnionych w pierwszym stopniu, są małoletnie lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;

3) nie ma osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Z akt sprawy wynika natomiast, że wskazana we wniosku skarżącej E. B., której rodzice nie żyją jest ciotką skarżącej i ma dwoje rodzeństwa: brata (ojca strony skarżącej), który jest na rencie i opiekuje się żoną oraz siostrę otrzymującą rentę strukturalną, co oznacza że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 17 ust. 1 lit. a pkt 1-3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. I dlatego zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Okoliczności podnoszone w skardze w świetle przywołanych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych pozbawione są znaczenia prawnego.

W tym stanie rzeczy stwierdziwszy brak przesłanek wskazanych treścią ww. przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a- c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 151 tej ustawy sąd skargę oddalił.