Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 20/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2052/16 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: 1. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Adwokat D. K. została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego o sygn. akt II SA/Wa 1642/15 w postępowaniu przed sądem I instancji (pismo ORA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2015 r., k-74 akt o sygn. II SA/Wa 1642/15).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r. oddalił wniesioną skargę. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. przyznał pełnomocnikowi z urzędu stosowne wynagrodzenie (k-149 akt o sygn. II SA/Wa 1642/15).

Pełnomocnik z urzędu wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2052/16. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. przyznał pełnomocnikowi z urzędu stosowne wynagrodzenie za postępowanie przed sądem II instancji (k-189 akt o sygn. II SA/Wa 1642/15).

Skarżąca E. M., reprezentowana - stosownie do treści art. 39 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przez pełnomocnika z urzędu adw. D. K., wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2052/16. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 2695/17.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. odrzucił wniesioną skargę o wznowienie postępowania.

Skarżąca złożyła do akt sprawy pismo z dnia 26 marca 2018 r., w którym przedstawiła swoje stanowisko w sprawie wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r.

Pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 18 kwietnia 2018 r. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej skarżącej z urzędu w zakresie sporządzenia skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. oraz za sporządzenie, na podstawie art. 177 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt I OSK 2695/17. Oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Do akt sprawy została załączona wskazana opinia.

Przedmiotowy wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie kosztów udzielonej stronie pomocy prawnej został zarejestrowany pod sygn. akt II SO/Wa 20/18.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł.

Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z akt sprawy, wyznaczona pełnomocnik sporządziła w imieniu skarżącej skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2052/16.

Zgodnie z art. 276 P.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

Stosownie zatem do powołanych wyżej przepisów ustalono, że opłata dla pełnomocnika z urzędu wynosi 240 zł i powinna być podwyższona o podatek od towarów i usług, wynoszący na dzień wydania niniejszego postanowienia 23%.

Oznacza to, że kwota podatku wynosi 55,20 zł.

Jednocześnie, odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 177 § 4 P.p.s.a., wskazać należy, że od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stosownie bowiem do art. 173 § 1 cytowanej ustawy, skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, zgodnie z którym przysługiwałby stronie środek odwoławczy od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GZ 112/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GZ 274/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt II GZ 224/10). Należy również zauważyć, że przepis art. 276 cytowanej ustawy nie stanowi podstawy do odpowiedniego stosowania art. 177 P.p.s.a. Z powyższego przepisu wynika jedynie obowiązek sporządzenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez profesjonalistę, w tym zakresie odpowiednio stosuje się art. 175 P.p.s.a.

W związku z powyższym, w ocenie referendarza sądowego, brak jest podstaw do odpowiedniego zastosowania przepisów rozporządzenia w przedmiocie zwrotu kosztów dla pełnomocnika z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 177 § 4 P.p.s.a., której doręczenie stronie przez sąd otwiera termin do wniesienia przez stronę skargi kasacyjnej.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.).