Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1611/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par 1, art.54 par 1, art.58 par 1 pkt 2, par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.H. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lipca 2014 r., nr [...], zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 lipca 2014 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść do WSA w Krakowie, mającego siedzibą przy ul. Rakowickiej 10 w Krakowie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia, za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie, tj. Dyrektora Izby Celnej. W treści postanowienia (str. 1) został także wskazany adres organu, tj. ul. Ł., K..

W dniu 8 sierpnia 2014 r. K.H. wniósł skargę na ww. postanowienie. Przesyłka zaadresowana do WSA w Krakowie, ul. Ł., K., została zwrócona adresatowi z adnotacją "instytucja nieznana pod wskazanym adresem".

W dniu 25 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący ponownie wniósł skargę do WSA w Krakowie, adresując przesyłkę: Wojewódzki Sąd Administracyjny ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków. Skarga wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 27 sierpnia 2014 r. i została przekazana Dyrektorowi Izby Celnej w dniu 29 sierpnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).

W orzecznictwie ugruntowane zostało stanowisko, zgodnie z którym skarga wniesiona bezpośrednio do sądu, powinna zostać przez niego przekazana właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1765/13, postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 995/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie skarżący przesłał skargę bezpośrednio na adres WSA w Krakowie (ul. Rakowicka 10) w dniu 25 sierpnia 2014 roku. Termin 30 dni do wniesienia skargi na ww. postanowienie tego organu upływał natomiast w dniu 11 sierpnia 2014 r. (9 sierpnia 2014 r. była sobota). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 27 sierpnia 2014 r. W dniu 29 sierpnia 2014 r., a więc bez zbędnej zwłoki, skarga została przesłana do organu, za pośrednictwem którego powinna zostać wniesiona. A zatem to ten dzień traktować należy jako dzień wniesienia skargi. W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd jeszcze raz podkreśla, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie oraz terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232§1 pkt 1 p.p.s.a.