Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1261/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do kwietnia 2009r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący – M. K. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do kwietnia 2009r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go swoją bardzo trudną sytuacją finansową spowodowaną kryzysem na rynku usług transportowych, które Skarżący wykonuje w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego nieodwracalne skutki w postaci konieczności likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej połączonej ze sprzedażą posiadanych środków transportu.

Skarżący w z związku z prowadzonym postępowaniem w zakresie prawa pomocy złożył oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach, z którego wynika, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, córką i synem (ur. w [...] i [...] r.). Posiada udział w nieruchomości (dom) o powierzchni 260 m² oraz posiada 24 hektary nieruchomości rolnej. Skarżący posiada również samochody ciężarowe służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Z oświadczenia wynika także, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej Skarżący w 2013 r. poniósł stratę, natomiast jego żona z tego samego tytułu uzyskuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie 2.000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyty w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.

W ocenie Sądu, okoliczność, na którą powołuje się Skarżący, a mianowicie zagrożenie, że na skutek dalszej egzekucji dojdzie do likwidacji firmy Skarżącego, nie została dowodowo wykazana. Wykazanie takich okoliczności mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko pomniejszenie majątku o kwotę tych zobowiązań lub wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia przez zwrot tych kwot, w sytuacji gdyby w wyniku kontroli sądowej okazało się, iż decyzje podatkowe ustalające ich wysokość były wadliwe.

Analiza sytuacji majątkowej Skarżącego wskazuje, iż skala prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej jest znaczna. Sąd zauważa, iż w związku z prowadzonym postępowaniem o przyznanie prawa pomocy Skarżący przedłożył do akt sprawy o sygn. III SA/Wa 99/14 wyciąg z rachunku bankowego firmy "Usługi Transportowe M. K.". Natomiast w aktach sprawy o sygn. III SA/Wa 626/14 znajdują się: zeznania podatkowe z których wynika, że w 2011 r. Skarżący uzyskał przychód w kwocie 2.548.451,52 zł oraz osiągnął dochód 86.785,46 zł, koszty uzyskania przychodu wyniosły natomiast 2.461.666,06 zł. Natomiast w 2012 r. Skarżący uzyskał przychód 3.242.164,80 zł, strata wyniosła 12.773,77 zł przy kosztach uzyskania przychodu 3.254.938,57 zł. Ponadto Skarżący przedstawił również rozliczenie, z którego wynika, że w 2013 r. sprzedał towary i usługi na kwotę 2.487.492,81 zł.

Natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 60.590 zł. Wykazanie w danym roku podatkowym straty nie musi bowiem oznaczać utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę. Przedłożone dokumenty świadczą o prowadzeniu działalności, z której uzyskiwane są znaczne przychody. Nadto, w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą właściwą dla oceny ich sytuacji finansowej nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu".

Sąd zauważa, iż w postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżący nie wykonał wezwania referendarza sądowego i nie przedłożył mimo, że był do tego zobowiązany wyciągów z rachunków bankowych, zeznań podatkowych. Skarżący nie wskazał również kosztów miesięcznego utrzymania ani dokumentów świadczących o posiadanych zobowiązaniach.

W tej sytuacji zdaniem Sądu Skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla niej trudne do odwrócenia skutki czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji we wskazywanej we wniosku o wstrzymanie wykonania formie, czy też, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie wypełniają, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.