Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 325/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonym postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność zażalenia P. S. na postanowienie Wójta Gminy w przedmiocie wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych.

W piśmie z dnia 15 lipca 2011 r. skarżący wniósł o "wstrzymanie biegu sprawy do czasu wpłynięcia odwołania z dnia 05.05.2011 r. celem połączenia sprawy jako jedno rozpoznanie, gdyż dotyczy ono tego samego Urzędu Gminy, tego samego tematu tej samej decyzji."

W pierwszej kolejności wskazać stronie należy, że skorzystanie przez sąd z instytucji połączenia spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia w sytuacji kiedy mogły być one objęte jedną skargą ( obligatoryjnie – art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) albo gdy pozostają ze sobą w związku ( fakultatywnie – art. 111 § 2 p.p.s.a.) staje się możliwe kiedy sprawy te, które mogą być przedmiotem połączenia, już toczą się przed sądem.

Jak wskazuje skarżący w złożonym piśmie z dnia 15 lipca 2011 r. taka sytuacja w sprawie nie zachodzi, a dopiero istnieje perspektywa wnoszenia w przyszłości dalszych skarg dotyczących "tego samego tematu".

W tych okolicznościach wniosek strony o "wstrzymania biegu sprawy", na obecnym etapie postępowania należało potraktować jako wniosek o wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu postanowienia, który podlega rozpoznaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem po przekazaniu skargi sądowi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego doń aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Wskazać jednak należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które mają przymiot wykonalności tzn. nadają się do wykonania i wymagają wykonania.

Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.

Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. np. postanowienie NSA w sprawie II FSK 198/10, cbois.nsa.gov.p).

Z tych też względów, w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia nie posiada atrybutu wykonalności. Nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, czy to dobrowolnemu czy w trybie egzekucji, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.