Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 10/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z zamurowaniem okna p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z zamurowaniem okna.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 stycznia 2016 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz złożenie 2 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru opisane wezwania skarżący odebrał osobiście w dniu 14 stycznia 2016 r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ponadto, stosownie do przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Po myśli art. 47 p.p.s.a. do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg powyższy uzasadnia fakt, iż w niektórych sprawach sądowoadministracyjnych obok strony skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania na prawach stron (art. 33 p.p.s.a.), którym również doręczana jest wszelka korespondencja, wszelkie wydawane w toku postępowania rozstrzygnięcia, w związku z tym również skarga wszczynająca postępowanie sądowe.

Czyniąc zadość przywołanym uregulowaniom, skarżący został wezwany do usunięcia opisanego braku skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, wezwanie sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi. Skarżący wprawdzie nadesłał pismo procesowe, opatrzone datą 21 stycznia 2016 r., jednakże w ocenie sądu nie stanowi ono odpowiedzi strony na wezwanie do usunięcia braków skargi. Skarżący nie załączył do przedmiotowego pisma, ani odpisów skargi, do których złożenia został wezwany, jak również nie uiścił wpisu sądowego. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.

Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

a.bł.