Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 4168/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2022 r. sprawy ze skargi B. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania B. T. do udzielenia pomocy mieszkaniowej stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie dotyczącym odmowy zakwalifikowania B. T. do udzielenia pomocy mieszkaniowej


UZASADNIENIE

Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy uchwałą nr [...] z dnia

[...] października 2021 r., na podstawie § 6 pkt 8 uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 35 ust. 1 uchwały Nr XXIil/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836, z 2020 r. poz. 5791 oraz z 2021 r. poz. 5586), odmówił zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej m.in. B. T., wskazanego w załączniku do uchwały. Uzasadniając odmowę zakwalifikowania B. T. do udzielenia pomocy mieszkaniowej, na podstawie 32 ust. 1 pkt 6, § 32 ust. 8 uchwały z dnia 5 grudnia 2019 r., organ wskazał, że wnioskodawca wystąpił z wnioskiem [...] kwietnia 2021 r. Podał, że wnioskodawca jest żonaty. Wskazał, że tzw. kryterium powierzchniowe: nie dotyczy – wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym, Średnie miesięczne dochody gospodarstwa: O zł, Organ podał, że zgodnie z zawiadomieniem Sądu Okręgowego w [...] na [...].02.2021 r. była wyznaczona rozprawa z powództwa M. T. przeciwko Panu B. T. o rozwód. Według oświadczenia wnioskodawcy sprawa rozwodowa została odroczona bezterminowo. Organ wskazał, że z oświadczenia zainteresowanego wynika, że od urodzenia do 2014 r. mieszał w domu własnościowym matki przy ul. [...] (4p+k, 61,92 m2/92,02 m2) w miejscowości B. oddalonej od Warszawy o ok. 340 km. Według oświadczenia zainteresowanego w tym domu na stałe mieszka 1 osoba, tj. matka wnioskodawcy, natomiast czasami mieszka również brat ze swoją konkubiną. Zamieszkiwanie brata oraz jego konkubiny nie ma charakteru stałego, ponieważ zamieszkują oni na wsi, oddalonej 50 km od miejscowości B.. Brat zainteresowanego prowadzi działalność gospodarczą (usługi budowlane) i w sytuacji kiedy ma zlecenie w miejscowości B. zatrzymuje się u matki, żeby nie dojeżdżać do pracy. Ojciec wnioskodawcy nie żyje. W styczniu 2014 r. wnioskodawca poznał swoją przyszłą żonę i w kwietniu 2014 r. przeprowadził się do Warszawy, zamieszkał wówczas w lokalu własnościowym teściów nr [...] przy ul. [...] w W. (3p+k, pow. użytkowa 46,60 m2), gdzie był zameldowany na pobyt czasowy w okresie od [...].10.2016 r. do [...].01.2017 r. Lokal ten należał do teściów, mieszkało wówczas 5 osób, tj. zainteresowany z żoną, teściami oraz bratem żony. W 2015 r. wnioskodawca z żoną zamieszkali wraz z matką B. T. w domu przy ul. [...] w B. Następnie zainteresowany z żoną ponownie zamieszkali w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., ponieważ żona nie miała dobrych relacji z matką wnioskodawcy. Według podania matka wnioskodawcy sprzedała przydomowy ogródek i zainteresowany otrzymał od matki 35 tys. zł. Lokal nr [...] przy ul. [...] w W. był ostatnim miejscem zamieszkania wnioskodawcy przed osadzeniem w Zakładzie Karnym. Zgodnie z zaświadczeniem Zakładu Karnego w [...], B. T. odbywa karę pozbawienia wolności od [...].02.2018 r., przewidywany koniec kary przypada na [...].08.2023 r. Zainteresowany swój wniosek motywuje tym, że po opuszczeniu Zakładu Karnego nie będzie miał gdzie mieszkać, z żoną Jest w trakcie rozwodu, natomiast z matką jest w konflikcie.

Organ wskazał, że w swoich wystąpieniach B. T. oświadczał, że pozostaje w konflikcie z matką, co uniemożliwia mu wspólne zamieszkiwanie w domu przy ul. ul. [...] w miejscowości B. Natomiast matka zainteresowanego w swoim wystąpieniu poparła syna w staraniach o mieszkanie, zaznaczając jedynie, że "gdy mieszkał ze mną i żoną, nie mam najlepszych wspomnień (...)". Od 30.12.2020 r. wnioskodawca pracuje nieodpłatnie na 2/8 etatu w Zakładzie Karnym.

Organ wskazał, że § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały, obliguje do poddania analizie warunków mieszkaniowych w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach, natomiast zgodnie z § 32 ust. 8 uchwały, niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

Organ stwierdził, że zebrane w sprawie dokumenty i informacje wskazują, że w tej sprawie kryteria zawarte w wymienionych wyżej przepisach uchwały nie są spełnione i zachodzą przesłanki do odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej zawarte w § 32 ust. 1 pkt 6 i § 32 ust. 8 uchwały. Analiza sprawy wykazała, że oświadczenia zainteresowanego i wystąpienie jego matki nie wskazują na silny konflikt między nimi. Obecnie wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i uznać należy zdaniem organu, że ma możliwość zabezpieczenia swoich potrzeb mieszkaniowych przy pomocy rodziny, poprzez zamieszkanie w domu przy ul. [...] w B., który stanowi własność matki zainteresowanego. Dom ten składa się z 4 pokoi i kuchni o powierzchni użytkowej 92,02 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 61,92 m2 i mieszka w nim wyłącznie matka wnioskodawcy. W przypadku gdyby B. T. zamieszkał wraz z matką, każda z osób miałaby do dyspozycji osobny pokój. Organ podkreślił,

że było to stałe miejsce zamieszkania zainteresowanego od urodzenia do 2014 r. Zainteresowany ma nieuregulowaną sytuację rodzinną, gdyż nadal pozostaje w związku małżeńskim z M. T.. Według oświadczenia zainteresowanego nie został jeszcze wyznaczony termin pierwszej rozprawy.

Uchwała o odmowie zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej w zakresie dotyczącym B. T. stała się przedmiotem skargi B. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zakwestionował ustalenie organu, że może zabezpieczyć potrzeby mieszkaniowe przy pomocy rodziny. Oświadczył, że od 17 lat nie przebywa i nie przebywał w domu jednorodzinnym, w którym mieszka jego matka. Podniósł, że są skłóceni odkąd ukończył 24 lata i nie mają ze sobą kontaktu. Wskazał, że nie ma gdzie zamieszkać gdy opuści Zakład Karny, zaś karierę zawodową wiąże z Warszawą, gdzie jak podał mieszka od grudnia 2004 r. Wniósł o rozpatrzenie jego sprawy.

Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy w odpowiedzi na skargę B. T. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do treści skargi organ podniósł, że oświadczenie zainteresowanego złożone w uzasadnieniu skargi, według którego od 17 lat nie przebywa i nie przebywał w domu jednorodzinnym w miejscowości B. przy ul. [...], w którym mieszka jego matka, z którą jest skłócony odkąd ukończył 24 lata, nie jest spójne z oświadczeniem z [...].12.2020 r. stanowiącym załącznik nr 8 do wniosku o pomoc mieszkaniową oraz pismem B. T. z [...].01.2021 r. Z dokumentów złożonych przez zainteresowanego do wniosku o pomoc mieszkaniową wynika, że do kwietnia 2014 r. mieszkał pod wyżej wskazanym adresem (wówczas wnioskodawca miał 33 lata), a następnie przeprowadził się do Warszawy. B. T. wskazał również, że w 2015 r. ponownie zamieszkał w miejscowości B. przy ul. [...] wraz z żoną i matką, "lecz żona nie dogadywała się z matką", co przyczyniło się do powrotu małżeństwa T. do Warszawy. Wnioskodawca w piśmie z 04.01.2021 r. wyjaśnił również, że żona skłóciła go z rodziną i nie ma z nimi kontaktu, natomiast matka gniewa się na niego. Złożone wyżej wyjaśnienia nie wskazują zatem na silny konflikt B. T. z matką, wynika z nich natomiast, że to żona zainteresowanego wpłynęła na pogorszenie relacji w rodzinie. Organ podkreślił, że obecnie B. T. jest z żoną w trakcie rozwodu i według podania prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Organ wskazał też, że matka zainteresowanego w maju 2021 r. wystosowała do Urzędu pisemną prośbę "o poparcie syna" w staraniu o mieszkanie, w którym poinformowała, że z doświadczeń nie ma najlepszych wspomnień z okresu jak syn mieszkał z nią oraz żoną i nie chciałaby o tym pisać. Matka B. T. oświadczyła, że niedługo skończy 80 lat i chciałaby resztę życia spędzić w spokoju, natomiast osobne zamieszkiwanie wpłynie na lepsze stosunki z synem, a odwiedziny będą milsze z obu stron. Organ wskazał też m.in., że Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy przed podjęciem uchwały o odmowie zakwalifikowania do realizacji wniosku zainteresowanego dołożył wszelkich starań, aby szczegółowo przeanalizować sytuację życiową zainteresowanego. Analizując szczegółowo wszystkie przedłożone informacje należało uznać, że zainteresowany może zabezpieczyć swoje potrzeby mieszkaniowe przy pomocy rodziny, tj. mieszkając w domu będącym własnością jego matki. Zaznaczyć należy, że B. T. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, natomiast dom przy ul. [...] w B. składa się z 4 pokoi oraz kuchni i zamieszkuje w nim 1 osoba - matka zainteresowanego. Wobec tego uznano, że w przypadku ponownego zamieszkania B. T. w tym domu, każda zamieszkująca w nim osoba może mieć do dyspozycji oddzielny pokój. Uznano również, że wnioskodawca nie wykazał poważnych przeszkód, z których można jednoznacznie wywodzić, że wspólne zamieszkiwanie z matką nie jest możliwe.

Jednocześnie organ wskazał, że § 3 uchwały, nakłada na organy dzielnic obowiązek racjonalnego wykorzystywania mieszkaniowego zasobu Miasta. Oznacza to, że zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych przez gminę winno następować jedynie w przypadku, gdy wnioskodawca faktycznie nie ma żadnych innych możliwości ich zabezpieczenia we własnym zakresie.

Skarżący w piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 7 lutego 2022 r. wskazał, że w odpowiedzi na skargę błędnie podano, że w B. mieszkał do 2014 r., albowiem mieszkał tam do grudnia 2004 r., z trzymiesięczną przerwą w 2015 r., kiedy to wprowadził się tam z żoną. Podał, że mimo upływu lat nie potrafił porozumieć się z matką.

W piśmie procesowym z dnia 17 czerwca 2022 r. skarżący podtrzymał skargę, podniósł m.in., że matka nie chce z nim rozmawiać i nigdy nie będzie mógł z nią zamieszkać. Wskazał, że ostatnie lata, tj. od 2014 r. mieszkał i pracował w Warszawie. Podał, że prowadził działalność gospodarczą. Wskazał, że udzielenie przez organ pomocy mieszkaniowej pomoże mu w powrocie do społeczeństwa. Do Sądu wpłynęło także pismo z dnia 15 czerwca 2022 r. podpisane K. T., w którym zawarto oświadczenie przedstawiające informacje przybliżające powody braku możliwości wspólnego zamieszkania skarżącego i matki.

Reprezentujący skarżącego adwokat (pełnomocnik z urzędu) pismem z dnia 5 września 2022 r. poparł skargę. Wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały w zakresie dotyczącym skarżącego B. T. i zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podał, że stanowisko organu, zgodnie z którym skarżący może zaspokoić potrzeby mieszkaniowe przy pomocy rodziny, uznać należy za błędne, ustalone z rażącym naruszeniem przepisów art. 7,77 oraz 107 k.p.a. Pełnomocnik stwierdził, że organ nie zgromadził w tym zakresie wystarczającego materiału dowodowego. Twierdzenie skarżącego, iż nie ma on w istocie kontaktu z matką oraz, że są skłóceni przeczy możliwości zaspokojenia przez skarżącego potrzeb mieszkaniowych z pomocą rodziny. Nie sposób uznać, jak to gołosłownie czyni organ w odpowiedzi na skargę, by konflikt ten nie był silny. Co więcej, organ przytacza pismo matki skarżącego, gdzie w sposób grzeczny a stanowczy podkreśla ona brak chęci przyjęcia skarżącego pod dach. Pełnomocnik wskazał, że nie ma ona takiego obowiązku albowiem z akt sprawy nie wynika by skarżącemu przysługiwało jakiekolwiek prawo, czy to obligacyjne czy rzeczowe, nakazujące jego matce przyjęcie go pod dach. Wobec powyższego zasadnym jest uchylenie zaskarżonej uchwały. Organ analizując sytuację osobistą skarżącego, po uchyleniu uchwały w zakresie skarżącego, winien jeszcze raz ustalić jakie są rzeczywiste możliwości zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych przez skarżącego.

Organ pismem z dnia 21 września 2022 r. podtrzymał wnioski i twierdzenia zawarte w odpowiedzi na skargę wskazując na niezasadność zarzutów zawartych w piśmie pełnomocnika z dnia 5 września 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlegała uwzględnieniu.

Zaskarżona uchwała w zakresie dotyczącym odmowy zakwalifikowania B. T. do udzielenia pomocy mieszkaniowej narusza w sposób istotny prawo, tj. zastosowany przez organ § 32 ust. 1 pkt 6 i § 32 ust. 8 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.

Podkreślenia wymaga przy tym, że za istotne naruszenie prawa uznaje

się uchybienia prowadzące do takich skutków, które nie mogą zostać zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, a które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia. Takim uchybieniem jest między innymi naruszenie przepisów prawa wyznaczających kompetencje do wydania aktu, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie nie nastąpiło (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny. Samorząd terytorialny, 2001, z. 1 - 2).

Za istotne naruszenie prawa (będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu) przyjmuje się również takiego rodzaju naruszenia jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998 r. sygn. akt II SA/Wr 1459/97, publ. OwSS 1998/3/79; wyrok NSA z dnia 8 lutego 1996 r., SA/Gd 327/95, publ. OwSS 1996, nr 3, poz. 90; wyrok NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 679/12 i sygn. akt I OSK 997/12; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślenia wymaga, że choć w sprawie niniejszej nie mają zastosowania przepisy k.p.a., to postępowanie z zakresu uzyskania pomocy gminy w zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych powinno być prowadzone z uwzględnieniem m.in. zasady prawdy obiektywnej oraz właściwego wyważenia interesu społecznego i indywidualnego jednostki. Zasady te mają zastosowanie do wszelkiego działania organów państwa w sferze stosunków publicznoprawnych i mogą być wywiedzione wprost z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z którego wynika obowiązek działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (v. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 2025/15 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem organu jest zatem uwzględnienie i wszechstronne rozważenie przy rozpatrywaniu sprawy wszystkich okoliczności, które mogą mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Organ obowiązku tego w niniejszej sprawie nie wypełnił należycie. Za podstawę odmowy zakwalifikowania skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej organ przyjął art. 32 ust. 1 pkt 6 i § 32 ust. 8 uchwały z dnia 5 grudnia 2019 r.

Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej: warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach.

Wynikający z powołanego przepisu nakaz poddania szczegółowej analizie podanych w tym przepisie okoliczności, pozostaje w korelacji z zawartą w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, z której wynika dla organu nakaz podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przy czym szczegółowa analiza, do przeprowadzenia której obowiązany jest organ, powinna polegać na "sumiennym zgłębianiu, docieraniu do sedna rzeczy, dociekliwości" (por. Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczak, PWN 1983, hasło "wnikliwie"). Organ zobowiązany jest zatem do zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa.

Analizując sprawę pod kątem możliwości zabezpieczenia przez skarżącego potrzeb mieszkaniowych przy pomocy rodziny organ stwierdził, że skarżący ma możliwość zamieszkania w domu przy ul. [...] w B., stanowiącym własność matki skarżącego. Ocena organu w tym zakresie opiera się na uznaniu – w ramach dokonanej przez organ analizy sprawy – że między matką a synem nie ma silnego konfliktu. Wskazują na to, jak podał organ "oświadczenia zainteresowanego i wystąpienie jego matki". W stanie faktycznym sprawy organ przywoływał oświadczenia wnioskodawcy i jego matki. Skarżący jednoznacznie oświadczał w postępowaniu przed organem, że pozostaje w konflikcie z matką, co uniemożliwia mu wspólne z nią zamieszkiwanie. Organ nie wyjaśnił należycie, czy istniejący konflikt (charakter tego konfliktu) czyni w istocie możliwym zamieszkanie syna, który popadł w konflikt z prawem, z matką. Organ przyjął, przy braku jakichkolwiek podstawowych informacji, co do charakteru konfliktu, że nie jest to silny konflikt. Matka wnioskodawcy podawała zaś w piśmie do organu, że jest osobą w wieku około 80 lat, a zatem osobą w podeszłym wieku i chciałaby "resztę (...) życia spędzić w spokoju", co podnosiła w kontekście przyszłego opuszczenia przez syna Zakładu Karnego. Okoliczności te nie zostały przez organ należycie rozważone.

Skarżący już we wniosku o zakwalifikowanie do udzielania pomocy mieszkaniowej wskazywał na fakt "skłócenia" z rodziną. Okoliczności, które zdaniem wnioskodawcy uniemożliwiają jego zamieszkanie w B. przy ul. [...] winny zostać należycie wyjaśnione. Także w postępowaniu sądowym skarżący wskazywał, że matka nie chce z nim rozmawiać i nigdy nie będzie mógł z nią zamieszkać.

Podzielić należało twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że organ nie zgromadził wystarczającego materiału dowodowego, który dawałby podstawy do stwierdzenia, że skarżący ma istotnie możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych poprzez zamieszkanie z matką w jej domu.

Nadto, w sprawie tej w istocie nie są spójne oświadczenia wnioskodawcy co do tego, od kiedy nie mieszkał w domu w B. Organ zasadnie zauważa, że wnioskodawca podawał w postępowaniu przed organem, że w domu matki mieszkał do kwietnia 2014 r. (pismo wnioskodawcy z dnia 4 stycznia 2021 r.). Jednakże, równocześnie zauważyć należy, że wnioskodawca oświadczał w postępowaniu przed organem również, że od 2004 r. nie mieszka w domu w B. (pismo wnioskodawcy z dnia 14 lipca 2021 r.). Organ niespójności tych także nie wyjaśnił.

Stosownie do § 32 ust. 8 uchwały, który to przepis organ także powołał w podstawie prawnej odmowy zakwalifikowania wnioskodawcy do udzielenia pomocy mieszkaniowej, niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały w zakresie dotyczącym skarżącego nie wynika jakich dokumentów, czy oświadczeń skarżący w sprawie nie złożył. Organ nie wskazał też jakie ewentualnie brakujące dokumenty, czy informacje uniemożliwiły mu przeprowadzenie pełnej, czy należytej analizy, o czym jest mowa w powołanym przepisie. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały nie wynika dlaczego m.in. właśnie § 32 ust. 8 uchwały z dnia 5 grudnia 2019 r. stał się podstawą odmowy zakwalifikowania skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

Dla zastosowania § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały jako podstawy odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej, konieczne jest dokonanie niebudzących wątpliwości ustaleń, co do faktycznym możliwości zamieszkania wnioskodawcy w lokalu, o którym mowa w tym przepisie. Ustaleń takich, pozwalających na bezsporne stwierdzenie, że skarżący ma realną możliwość zamieszkania z matką w domu przy ul. [...] w B., w sprawie tej nie dokonano.

Zaskarżona uchwała w zakresie dotyczącym skarżącego została wydana z istotnym naruszeniem przepisów procesowych. Organ podejmując rozstrzygnięcie o odmowie zakwalifikowania skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący i wnikliwy całego materiału dowodowego niezbędnego do należytego rozpatrzenia sprawy udzielenia skarżącemu pomocy mieszkaniowej. Organ nie ustalił rzeczywistych przyczyn leżących u podstaw oświadczenia matki skarżącego, w którym wskazywała organowi, że chciałaby resztę życia spędzić w spokoju. Stanowisko organu wskazuje na pobieżną ocenę okoliczności faktycznych, co przeczy dyspozycji zawartej w § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały.

W tym stanie rzeczy zaskarżona uchwała nie mogła ostać się w obrocie prawnym.

Rozpatrując sprawę ponownie organ weźmie pod uwagę dokonaną powyżej ocenę prawną i wskazania w zakresie konieczności dokonania pełnych ustaleń co do warunków mieszkaniowych, o których mowa w § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały, a tym samym realnej możliwości zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych skarżącego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.

.