Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1187/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1952
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Dnia 11 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 rok Nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania J. M. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2017 r. nr [...] odmawiającej przyznania świadczenia rodzicielskiego na rzecz dziecka J. W. ur. w dniu 03.12.2016 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, że 24 kwietnia 2017 r. J. M. wniosła do P. Centrum Świadczeń o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego na dziecko J. W. ur. [...].2016 r.

Ww. decyzją z dnia 26 kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta P. odmówił J. M. przyznania świadczenia rodzicielskiego na rzecz tego dziecka. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że świadczenie rodzicielskie nie przysługuje, jeżeli nastąpi zbieg świadczeń dla osoby uprawnionej, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce, ponieważ J. M. pobiera już świadczenie pielęgnacyjne na inne swoje dziecko - D. M..

Odwołując się od powyższej decyzji J. M. podniosła, że świadczenie pielęgnacyjne otrzymuje na inne dziecko - D. M. i dlatego – jej zdaniem należy się świadczenie rodzicielskie na dziecko J. W.. Podniosła, że decyzja odmowna jest krzywdząca i niesłuszna, na dowód czego powołała orzecznictwo sądów administracyjnych i wskazała na odmienną interpretację art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1518), dalej: u.ś.r.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję SKO w P. wyjaśniło, że świadczenie rodzicielskie można przyznać, jeżeli dziecko urodziło się przed 1 stycznia 2016 r. za okres od 1 stycznia 2016 r. (tj. od dnia wejścia w życie przepisów o świadczeniach rodzicielskich) do czasu upływu okresu na jaki można przyznać wnioskowane świadczenie - w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie, przez 52 tygodnie. Wskazano, że J. M. złożyła wniosek na dziecko J. W., który urodził się dnia [...] 2016 r. Zgodnie z art. 17c u.ś.r. J. M. spełnia warunki do przyznania świadczenia rodzicielskiego. Jednakże ustalono, że w sytuacji kiedy J. M. jako osoba uprawniona otrzymuje już świadczenie pielęgnacyjne przyznane na syna D. M. do dnia 31 maja 2021 r., zachodzą przesłanki do odmowy przyznania prawa do świadczenia rodzicielskiego. Powołano przepis art.27 ust. 5 u.ś.r. dotyczący zbiegu świadczeń i wskazano, że w takiej sytuacji przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną. Dodano, że art. 27 ust. 5 u.ś.r. został zmieniony przez art. 6 pkt 17 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin i w art. 27 w ust. 5 część wspólna otrzymała brzmienie: "przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną- także w przypadku gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami". Kolegium wyjaśniło, że skoro osoba uprawniona - J. M. pobiera już świadczenie pielęgnacyjne i nie zrezygnowała z niego, to świadczenie rodzicielskie nie przysługuje jej.

J. M., wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzuciła organom orzekającym błędną wykładnię art. 27 ust. 5 u.ś.r. Wyjaśniła, że wraz z trojgiem dzieci utrzymuje się z pensji partnera, świadczeń i zasiłków (zasiłki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenie pielęgnacyjne, 500+). Wskazała, że jedno z jej dzieci jest chore przewlekle na mukowiscydozę z poważnymi powikłaniami tej choroby. Koszt leczenia takiego dziecka to duży wydatek. Dodała, że dwóch synów jest w wieku szkolnym. Skarżąca podała, że jej cała energia skupiona jest na prowadzeniu domu, leczeniu chorego syna oraz ciągłej rehabilitacji. Wyjaśniła, że w 2016 r. pojawiło się świadczenie rodzicielskie oznaczające możliwość pobierania kwoty [...]zł miesięcznie przez okres 52 tygodni od narodzin dziecka przez mamy nie posiadające prawa do zasiłku macierzyńskiego. Skarżąca o świadczeniu rodzicielski dowiedziała się od znajomej, która pobierała je na nowo urodzone dziecko, mimo otrzymywania świadczenia pielęgnacyjnego tytułem niepełnosprawności innego jej dziecka. Dlatego skarżąca złożyła wniosek w niniejszej sprawie.

Dalej podniosła, że przepis art. 27 ust. 5 u.ś.r. mówi o tym, że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia rodzicielskiego i świadczenia pielęgnacyjnego rodzicowi przysługuje tylko jedno z tych świadczeń - to, które rodzic sam wybierze. Skarżąca wyraziła wątpliwość co właściwie oznacza powyższy "zbieg uprawnień" - czy chodzi o zbieg uprawnień przysługujących rodzicowi na jedno dziecko, czy może w przypadku, gdy rodzic pobiera świadczenie pielęgnacyjne na starsze dziecko, a wystąpi z wnioskiem o przyznanie świadczenia rodzicielskiego na nowo narodzone maleństwo, powinien otrzymywać także [...] zł miesięcznie przez rok czasu? Zaznaczyła, że sądy administracyjne stanęły na stanowisku, iż rodzice pobierający świadczenie pielęgnacyjne na jedno dziecko nie mogą być pozbawieni prawa do świadczenia rodzicielskiego na drugie dziecko (wyrok WSA w Bydgoszczy z 13.07.2016 r., II SA/Bd 617/16, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23.08.2016 r., IV SA/Wr 158/16). W wyrokach tych wskazuje się, że gdyby ustawodawca miał zamiar ograniczyć prawo rodzica posiadającego prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na jedno dziecko do uzyskania prawa do świadczenia rodzicielskiego na drugie dziecko, wprowadziłby do ustawy odpowiednie zapisy (tak jak wprowadził zapis o braku uprawnienia do dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego dla matki, która w czasie tego urlopu korzysta ze świadczenia rodzicielskiego). Skoro takiego zapisu nie ma - brak jest powodu, by odmawiać rodzicom prawa do świadczenia rodzicielskiego tylko z tego względu, że pobierają świadczenie pielęgnacyjne na inne dziecko. Skarżąca podała, że 1 sierpnia 2017 r. w u.ś.r. nastąpiły zmiany, które objęły również art. 27 ust. 5. Podkreśliła, że zmiana ta jest dla niej krzywdząca.

Ponadto zdaniem skarżącej prawa dziecka powinny być chronione indywidualnie i nie można pozbawiać prawa do świadczeń na jedno dziecko z uwagi na uprawnienia drugiego dziecka. Skarżąca powołała się na zasady konstytucyjne (prawa osób niepełnosprawnych – art. 69 Konstytucji, dobra rodziny – art. 71 Konstytucji, zasadę równości wobec prawa – art. 32 Konstytucji).

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie sądowej w dniu 11 kwietnia 2018 r. skarżąca podała, że w identycznej sytuacji, a dotyczącej jej koleżanki organ zajął inne stanowisko i koleżanka otrzymała sporne świadczenie, o czym wspominała w odwołaniu. Na potwierdzenie złożyła pismo SKO w P. przesłane do organu I instancji do sprawy [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 października 2017r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2017 r. o odmowie przyznania skarżącej świadczenia rodzicielskiego na rzecz dziecka J. W. ur. [...] 2016 r.

Materialnoprawną podstawę decyzji wydanych w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1518 ze zm.).

Stan faktyczny ustalony przez organy orzekające w niniejszej sprawie nie budził sporu. Otóż J. M. legitymująca się ostateczną decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2016 r. przyznającą świadczenie pielęgnacyjne w wys. po [...] zł miesięcznie na okres od 1 maja 2016 r. do 31 grudnia 2016 r., a w wys. [...] zł miesięcznie na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2021 r. na rzecz syna D. M., zwróciła się o przyznanie prawa do świadczenia rodzicielskiego na syna J. W. urodzonego [...] 2016 r.

Bezspornie również stwierdzono, że skarżąca spełniała przesłankę pozytywną określoną w art. 17c ust. 1 pkt 1 u.ś.r. i nie spełniała przesłanek negatywnych określonych w art. 17c ust. 9 u.ś.r. do uzyskania prawa do świadczenia rodzicielskiego na rzecz dziecka J. W., tj. jest jego matką, a żadne z rodziców J. W. nie otrzymują zasiłek macierzyński lub uposażenie za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub okres urlopu rodzicielskiego, syn J. W. nie został umieszczony w pieczy zastępczej, nie zachodzi okoliczność, by skarżąca nie sprawowała lub zaprzestała sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, w tym w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej, które uniemożliwiają sprawowanie tej opieki, by też w związku z wychowywaniem tego samego dziecka lub w związku z opieką nad tym samym dzieckiem było już ustalone prawo do świadczenia rodzicielskiego, dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, względnie, by skarżącej jako matce J. W. przysługiwało za granicą świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia rodzicielskiego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Niemniej organy orzekające prawidłowo uznały, że skarżącej owo świadczenie rodzicielskie na syna J. W. nie przysługuje ze względu na zbieg prawa z prawem do świadczenia pielęgnacyjnego na syna D. M..

W kontekście powyższego należy wskazać, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do tego, czy na gruncie obowiązujących przepisów skarżącej może przysługiwać jednocześnie świadczenie pielęgnacyjne, o którym mowa w art. 17 u.ś.r. oraz świadczenie rodzicielskie przyznawane na podstawie art. 17 c u.ś.r. w związku ze sprawowaniem opieki nad dwójką dzieci.

Świadczenie rodzicielskie przysługuje osobom, które urodziły dziecko, a które nie są uprawnione do zasiłku macierzyńskiego lub uposażenia macierzyńskiego (art. 17c u.ś.r.). Świadczenie to, gdy mamy do czynienia z matką dziecka, przysługuje na podstawie art. 17c ust. 1 pkt 1 ustawy, z uwzględnieniem ust. 2, który enumeratywnie wymienia przypadki, w których świadczenie rodzicielskie przysługuje ojcu dziecka. W przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie świadczenie rodzicielskie przysługuje przez okres 52 tygodni. (art. 17c ust. 3 pkt 1). W przypadku matki dziecka świadczenie rodzicielskie przysługuje od dnia porodu (ust. 4 pkt 1). Świadczenie rodzicielskie – zgodnie z art. 17c ust. 5 ustawy - przysługuje w wysokości [...] zł miesięcznie, z uwzględnieniem ust. 6.

Świadczenie rodzicielskie jest pomocą przysługującą w zamian świadczenia macierzyńskiego dla osób, które nie mogą skorzystać ze tego typu świadczenia. Warunkiem jego uzyskania i pobierania jest m.in. niepodejmowanie zatrudnienia lub niewykonywanie innej pracy zarobkowej, które uniemożliwiają sprawowanie tej opieki (art. 17c ust. 9 pkt 3 u.ś.r.).

Zgodnie z art. 27 ust. 5 u.ś.r., w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia przez skarżącą wniosku, w przypadku zbiegu uprawnień do następujących świadczeń:

1) świadczenia rodzicielskiego lub

2) świadczenia pielęgnacyjnego, lub

3) specjalnego zasiłku opiekuńczego, lub

4) dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, lub

5) zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

- przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną.

Z dniem 1 sierpnia 2017 r. art. 27 ust. 5 ustawy został zmieniony na mocy art. 6 pkt 17 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin (Dz. U. z 2017 r. poz. 1428). Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w przypadku zbiegu uprawnień do wymienionych w pkt 1- 5 świadczeń, przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną - także w przypadku gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami.

Zgodnie z art. 17 ww. ustawy nowelizującej art. 27 ust. 5 w nowym brzmieniu ma zastosowanie po raz pierwszy przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres zasiłkowy rozpoczynający się od dnia 1 listopada 2017 r.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że nowe brzmienie art. 27 ust. 5 u.ś.r. – jak prawidłowo przyjęło Kolegium – nie znajdowało zastosowania w niniejszej sprawie. Wyjaśnić trzeba, że ustawa nowelizująca nie zawiera przepisów przejściowych, w szczególności nakazujących stosować "nowe" regulacje do wniosków złożonych pod rządami poprzednich przepisów. Skoro ustawodawca w sposób wyraźny nie nakazał stosować znowelizowanych przepisów do nierozstrzygniętych ostatecznie wniosków o przyznanie świadczeń - należało się zastosować do ogólnych zasad wykładni związanej z rozstrzyganiem spraw w przypadku zmian przepisów wpływających na uprawnienia i obowiązki obywateli. Jedną z takich podstawowych zasad jest zasada niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit) wywodzona z art. 2 Konstytucji RP.

Sąd orzekający w niniejszym składzie stoi na stanowisku, zgodnie z którym art. 27 ust. 5 u.ś.r. w brzmieniu obowiązującym przez 1 sierpnia 2017 r. wykluczał możliwość jednoczesnego pobierania świadczenia pielęgnacyjnego i rodzinnego również wówczas, gdy świadczenia te miałyby być pobierane na różne dzieci. Sąd nie podzielił tym samym prezentowanej w orzecznictwie sądów administracyjnych linii orzecznictwa, a powoływanej przez skarżącą, że "zbieg uprawnień", o którym mowa w ww. przepisie należy rozumieć jako sytuację, w której ta sama osoba jest uprawniona równocześnie do co najmniej dwu wskazanych tam świadczeń, przysługujących na tego samego podopiecznego (np. dziecko).

Sąd opowiada się za stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1543/17 (dostępnmy na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), gdzie odnosząc się do uregulowanej w art. 27 ust. 5 u.ś.r.. kwestii zbiegu wymienionych tam świadczeń Sąd ten uznał, że nieprawidłowe jest stanowisko, iż powołany w tym przepisie zbieg uprawnień do określonych w nim świadczeń ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy mamy do czynienia z łączeniem uprawnień w sensie podmiotowym (zarówno co do osoby sprawującej opiekę lub wychowanie jak i osoby wymagającej tej opieki). NSA zwrócił uwagę na to, że oba rodzaje ww. świadczeń mają charakter świadczeń pieniężnych i przysługują osobie, która opiekę wykonuje, mają one za zadanie zapewnienie środków utrzymania rodzicowi (opiekunowi) w okresie, w którym on nie pracuje z tego powodu, że sprawuje wspomnianą wyżej opiekę. Przyjęcie zaś poglądu, że osoba sprawująca opiekę nad dwojgiem dzieci miałaby prawo do pobierania dwóch różnych świadczeń, z których każde, stanowiąc namiastkę wynagrodzenia za pracę, ma na celu dostarczenie jej (a nie podopiecznym) środków utrzymania, stawiałoby taką osobę w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do osób, które – niezależnie od ilości posiadanych dzieci - pozostając w zatrudnieniu, otrzymują tylko jedno wynagrodzenie za pracę.

Na kwestię tę zwrócił również uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 421/17 (dostępny j.w.) wskazując, że brak jest w tego rodzaju sprawach wyjątkowych okoliczności uzasadniających odstąpienie od jasnego i niebudzącego wątpliwości rezultatu wykładni językowej art. 27 ust. 5 pkt 1 i pkt 2 u.ś.r., z którego wynika, że ratio legis przepisu art. 27 ust. 5 u.ś.r. jest zapobieżenie pobieraniu dwóch świadczeń mających podobny charakter oraz podobny cel. Tamże zwrócono uwagę również na to, że: "przyjęcie odmiennej wykładni tego przepisu prowadzi do naruszenia równości między osobami pobierającymi zasiłek macierzyński a osobami uprawnionymi do świadczenia rodzicielskiego. Niewątpliwie bowiem obecnie osoba uprawniona do zasiłku macierzyńskiego nie może nabyć prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet jeśli sprawuje opiekę nad dzieckiem innym niż nowonarodzone lub przyjęte na wychowanie, gdyż pozostawanie przez tę osobę w zatrudnieniu lub wykonywanie innej pracy zarobkowej, połączone z ubezpieczeniem chorobowym, wyklucza ją z kręgu podmiotów uprawnionych do tego świadczenia."

W świetle powyższego, przyjęcie za prawidłową wykładni art. 27 ust. 5 u.ś.r. z której wynika, że "zbieg uprawnień", o którym mowa w ww. przepisie należy rozumieć jako sytuację, w której ta sama osoba jest uprawniona równocześnie do co najmniej dwu wskazanych tam świadczeń, przysługujących na tego samego podopiecznego, prowadzi do preferencyjnego traktowania osób, o których mowa w tym przepisie w stosunku do osób pobierających zasiłek macierzyński lub pozostających w zatrudnieniu.

Warto w tym miejscu odwołać się do konstytucyjnej zasady równości obywateli wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). W doktrynie przyjmuje się, że oznacza ona nakaz nadawania takich treści unormowaniom prawnym, aby kształtowały one w jednakowy (podobny) sposób sytuację prawną podmiotów jednakowych (podobnych); równość w prawie wymaga, by przepisy prawne ujmowały prawa i obowiązki jednostki w sposób wolny od dyskryminacji oraz bez wprowadzania nieuzasadnionych przywilejów (M. Masternak-Kubiak [w:] B. Banaszak (red.), A.Preisner (red.), Prawa i wolności obywatelskie w Konstytucji RP, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2002, s. 121).

W tym stanie rzeczy analiza treści art. 27 ust. 5 u.ś.r. w powiązaniu z ratio legis tego przepisu prowadzi do wniosku, że argumentacja skarżącej nie zasługiwała na aprobatę.

Dodatkowo należy zauważyć, że wprowadzona ustawą z dnia 7 lipca 2017 r. zmiana art. 27 ust. 5 u.ś.r., o czym była mowa wcześniej, miała na celu jego doprecyzowanie poprzez jednoznaczne wskazanie, że nie jest możliwa kumulacja wielu rodzajów świadczeń finansowych z budżetu państwa, które są związane z brakiem aktywności zawodowej spowodowanej opieką nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej uczyniono to, by zapewnić jednolitość stosowania przepisów ustawy przez organy (pkt II.7 uzasadnienia projektu ustawy, druk nr 1625).

Zauważyć należy, że w sytuacji jaka miejsce w rozpoznawanej sprawie, uwzględniając przedstawioną wyżej interpretację art. 27 ust. 5 u.ś.r., skarżącej - zgodnie z treścią tego przepisu – w dacie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia rodzicielskiego, wobec zbiegu prawa do tego świadczenia i świadczenia pielęgnacyjnego, przysługiwało prawo wyboru świadczenia, które chciałaby pobierać. Jak wiadomo skarżąca takiego wyboru nie dokonała. Nie mogło to jednak wpłynąć na zmianę przyjętego przez Sąd stanowiska w sprawie. Należy bowiem zauważyć, że w przypadku wyboru przez skarżącą świadczenia rodzicielskiego do pobierania, skarżąca musiałaby złożyć równocześnie oświadczenie o rezygnacji z pobierania świadczenia pielęgnacyjnego. To dawałoby podstawę do uchylenia decyzji o jego przyznaniu. Jak wynika z akt sprawy skarżącej przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na okres od 1 maja do 31 grudnia 2016 r. w kwocie [...]zł/m-c i na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2021 r. w kwocie [...]zł. Należy mieć zatem na uwadze, że w sytuacji, gdy przyznane uprawnienie jest realizowane, tak jak ma to miejsce w przypadku przyznanego skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego, istnieją podstawy prawne do uchylenia lub zmiany w trybie art. 32 ust. 1 u.ś.r. decyzji przyznającej to świadczenie. Postępowanie w sprawie zmiany lub uchylenia decyzji administracyjnej przyznającej świadczenia rodzinne może dotyczyć jedynie aktu administracyjnego, który nadal reguluje sytuację prawną osoby otrzymującej bieżące świadczenia z funduszu, a rozstrzygnięcie wydane w tym postępowaniu może dotyczyć jedynie prawa strony do świadczeń dotąd przez nią nie otrzymanych.

W świetle powyższego uznając skargę J. M. za nieuzasadnioną, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.