Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 302/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na czynność Prezydenta Miasta Kędzierzyn-Koźle z dnia 10 czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na czynność Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla, polegającą na odmowie przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego. Opisana czynność została wyrażona w piśmie z dnia 10 czerwca 2019 r., nr [...], w którym Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla poinformował skarżącego o podtrzymaniu stanowiska zawartego w poprzednim swoim piśmie z dnia 11 maja 2019 r., o negatywnym rozpatrzeniu wniosku B. R. o przedłużenie umowy najmu lokalu socjalnego, położonego w [...], przy ul. [...]. W tym zakresie, ww. organ powołał się na przepisy uchwały Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 31 sierpnia 2016 r., Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Kędzierzyn-Koźle.

Następnie, pismem z dnia 1 lipca 2019 r. B. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy, przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako nie podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny, ewentualnie o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 20 września 2019 r., sygn. akt II SPP/Op 65/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." - uznał, że skarga B. R. nie podlega właściwości sądu administracyjnego, a zatem jest oczywiście bezzasadna. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, zaistniała przesłanka do odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy stosownie do art. 247 ustawy, zgodnie z którym pomoc sądowa nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Odpis powyższego postanowienia o odmowie pomocy wraz z pouczeniem o prawie wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenia w terminie 7 dni, został doręczony osobiście skarżącemu w dniu 24 września 2019 r. Obrazuje to pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy o sygn. II SPP/Op 65/19 (por. k-16 akt).

Do dnia wydania niniejszego orzeczenia, skarżący nie zakwestionował postanowienia z dnia 20 września 2019 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, a zatem stało się one prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 10 czerwca 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego.

W ocenie Sądu, skarga ta nie podlega właściwości sądu administracyjnego, w świetle przepisów kompetencyjnych zawartych w p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy są uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2019 r. poz. 1182, z późn. zm.). Z art. 5 i 23 powołanej ustawy wynika, że kwestie odpłatnego używania lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy, jak i najem wydzielonych z tego zasobu lokali socjalnych, regulowane są umowami cywilnoprawnymi. Również w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że sprawa zawarcia lub przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego jest sprawą cywilną, załatwianą w drodze umowy cywilnoprawnej (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 530/12, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Tak więc czynność Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla, polegającą na odmowie przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego, należy uznać za oświadczenie woli jednej ze stron umowy najmu, tj. gminy, złożone przez jej organ. Stąd odmowa zawarcia ponownej umowy najmu lokalu socjalnego, nie jest aktem z zakresu władztwa publicznego przysługującego Prezydentowi Miasta Kędzierzyna-Koźla jako organowi administracji publicznej i nie podlega kognicji sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, bowiem jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonego treścią art. 3 p.p.s.a.

Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej przez B. R., skargę tę należało uznać za niedopuszczalną, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.