Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 116/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 84
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. z udziałem Samorządowego Kolegium Odwoławczego - w zakresie wniosku R. O. o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2012 r. (data nadania) R. O.złożyła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "zaskarżenie". W pkt I tego pisma nazwanym "zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie" zarzuciła Kolegium rozpoznanie sprawy z uchybieniem terminu załatwienia sprawy wyznaczonego postanowieniem z dnia [...] r., nr [...]

W dniu 12 grudnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało to pismo Sądowi jako skargę na niezałatwienie w terminie sprawy, zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji – wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta – z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą przyznania zasiłku celowego, specjalnego zasiłku celowego oraz zasiłku celowego i okresowego pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku z przeznaczeniem na pokrycie zaległości na energię elektryczną.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2013 r. skarżąca została wezwana do usunięcia – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania – braków formalnych wskazanej wyżej skargi, poprzez wyjaśnienie, czy skarga ta adresowana jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wezwanie do wykonania tego zarządzenia doręczono skarżącej prawidłowo w dniu 21 stycznia 2013 r.

W dniu 23 stycznia 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz o "przełożenie" terminu rozprawy. Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 19 stycznia 2013 r. zostało zalane jej mieszkanie, co skutkowało pogorszeniem się jej stanu zdrowia. Okoliczność ta, zdaniem skarżącej, uniemożliwi jej w przyszłości dochowanie siedmiodniowego terminu zakreślonego przez Sąd na usunięcie braków skargi. W związku z tym skarżąca wniosła o przedłużenie tego terminu oraz "przełożenie" terminu rozprawy – na okres po dniu 15 lutego 2013 r.

W dniu 30 stycznia 2012 r. Sąd zarządził, aby zawarty w piśmie z dnia 23 stycznia 2012 r. wniosek skarżącej o wyznaczenie terminu rozprawy po dniu 15 lutym 2013 r. uwzględnić przy podejmowaniu dalszych czynności w sprawie.

Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega zatem wniosek skarżącej z dnia 23 stycznia 2012 r. w pozostałej w części, dotyczącej przedłużenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony.

Z przepisu tego wynika zatem, że przedłużenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku terminów sądowych. Instytucja ta nie ma natomiast zastosowania do terminów ustawowych, a więc terminy takie nie mogą być przedłużane (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2011 r., II FZ 159/11, niepubl., dostępne w CBOSA).

Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, iż termin ten nie może być przedłużany. Jeżeli jednak z przyczyny niezależnej od strony nie może on zostać zachowany, stronie przysługuje ewentualny wniosek o przywrócenie terminu.

Z tych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 84 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.