Wyrok NSA, sygn. akt II SA 341/82
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1983-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zatrudnienie
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 2, art. 196 par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 41
journal: Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
article: art. 42 ust. 1, art. 44
journal: Dz.U. 1981 nr 29 poz. 154
law: Dekret z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym.
Teza: 1. Sąd Administracyjny stosownie do art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa upoważniony jest tylko do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W tym wypadku decyzji o wypowiedzeniu i rozwiązaniu stosunku pracy /z wiceprokuratorem Prokuratury Rejonowej/.

2. Art. 41 Kp stanowi: Zakład pracy nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu wypoczynkowego pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający zakład pracy do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. (...) naruszenie w tym przepisie zakazu wypowiadania i rozwiązywania umowy o pracę nie jest wykonywaniem prawa i w skutek tego nie korzysta z ochrony. Wypowiedzenie takie uznawane jest za bezskuteczne.

3. Internowanie pracownika na podstawie art. 42 ust. 1 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym /Dz.U. 1981 nr 29 poz. 154/ wyłącza go z grona osób pozostających na wolności i skutecznie uniemożliwia mu zgłoszenie się do zakładu pracy w celu świadczenia pracy.

4. Wypowiedzenie stosunku pracy dokonane w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy spowodowanej internowaniem należy traktować jako istotne naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy i skutkujące uchylenie zaskarżonej decyzji /art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 1 Kpa/.

TEZY

1. Sąd Administracyjny stosownie do art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa upoważniony jest tylko do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W tym wypadku decyzji o wypowiedzeniu i rozwiązaniu stosunku pracy /z wiceprokuratorem Prokuratury Rejonowej/.

2. Art. 41 Kp stanowi: Zakład pracy nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu wypoczynkowego pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający zakład pracy do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. (...) naruszenie w tym przepisie zakazu wypowiadania i rozwiązywania umowy o pracę nie jest wykonywaniem prawa i w skutek tego nie korzysta z ochrony. Wypowiedzenie takie uznawane jest za bezskuteczne.

3. Internowanie pracownika na podstawie art. 42 ust. 1 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym /Dz.U. 1981 nr 29 poz. 154/ wyłącza go z grona osób pozostających na wolności i skutecznie uniemożliwia mu zgłoszenie się do zakładu pracy w celu świadczenia pracy.

4. Wypowiedzenie stosunku pracy dokonane w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy spowodowanej internowaniem należy traktować jako istotne naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy i skutkujące uchylenie zaskarżonej decyzji /art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 1 Kpa/.


SENTENCJA

uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Podstawą internowania nie jest jakiekolwiek podejrzenie, lecz podejrzenie "uzasadnione", że konkretny obywatel nie jest bezpieczny dla porządku prawnego lub że prowadził będzie taką działalność, która zagraża bezpieczeństwu lub obronności państwa.

(...) W postępowaniu przed sądem administracyjnym wszczętym ze skargi na decyzję o zwolnieniu ze stanowiska prokuratora, nie ma możliwości wyjaśnienia zasadności samego internowania, gdyż dekret z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym /Dz.U. nr 29 poz. 154/ kontrolę przestrzegania prawa w sprawach o internowanie na zasadach i w trybie prokuratorskiej kontroli przestrzegania prawa, pozostawił wyłącznie Prokuratorowi Generalnemu PRL i podległym mu prokuratorom /vide art. 44 dekretu/.