Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 235/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
659
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H., B. P., W. H., F. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Gl 63/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. H., B. P., W. H., F. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zarząd Dróg w Bielsku-Białej w przedmiocie odmowy rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Pismem z dnia 9 listopada 2020 r. M. H., B. P., W. H., F. H. złożyli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zarząd Dróg w Bielsku-Białej w przedmiocie odmowy rozbiórki obiektu budowlanego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 grudnia 2020 r., wezwano skarżących do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Przesyłkę, która według opisu miała zawierać wezwanie do uzupełnienia braku skargi, odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uiszczenia wpisu, skarżący odebrali dnia 18 stycznia 2021 r., zgodnie ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru, znajdującymi się w aktach niniejszej sprawy (k. 27-30). Nie uzupełnili braku fiskalnego.

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Gl 63/20, Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu przez skarżących.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie bądź zmianę. Podnieśli, że w dniu 18 stycznia 2021 r. odebrali wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL. Do wezwania tego został załączony odpis odpowiedzi na skargę, nie było natomiast dodatkowego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, dlatego też opłata ta nie została przez skarżących uiszczona. Skarżący wnieśli o doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu, w celu jego uiszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji w kontrolowanym postanowieniu za podstawę odrzucenia skargi przyjął przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Jak z tego przepisu wynika, warunkiem odrzucenia skargi jest nieuiszczenie wpisu mimo wezwania.

Akta sprawy nie wskazują na zaistnienie okoliczności stanowiących podstawy kwestionowania prawidłowości czynności Sądu pierwszej instancji w zakresie wysłania do skarżących zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Konieczne jest jednak spostrzeżenie, że jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (patrz: postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 11/12; postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1817/13; postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 390/17; postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 339/17).

Warto odnotować, że skarżący usunęli w terminie brak polegający na podaniu numerów PESEL. Skoro zaś w odniesieniu do czterech przesyłek złożyli oświadczenie, że nie zawierały one wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu w wysokości 100 zł, to w okolicznościach sprawy, należy dać prymat merytorycznemu zbadaniu skargi. Takie stanowisko pozostaje w zgodzie z konstytucyjną zasadą prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.