Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 10/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61§3 i §5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania: 1. decyzji Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] maja 2015 r. nr [...]; 2. decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] października 2015 r. znak: [...]; 3. pisma (oświadczenia woli) Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] listopada 2015 r. znak : [...] sprawy ze skargi P.P., M. R. M. sp. jawna na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania ww. aktów


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka w skardze złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania następujących aktów:

1. decyzji Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] maja 2015 r. nr [...], określającej kwotę przypadającą skarżącej spółce do zwrotu w wysokości 2.911.113,12 zł pochodzących z umowy o dofinasowanie projektu pn. ,, [...]" o nr [...], zawartej w dniu [...] listopada 2012 r., pomiędzy Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, a [...] (obecnie [...]);

2. decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] października 2015 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] maja 2015 r. nr [...];

3. pisma (oświadczenia woli) Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...]listopada 2015 r. znak: [...] o rozwiązaniu ww. umowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] października 2017 r. znak: [...]utrzymujące w mocy własne postanowienie z [...] czerwca 2017 r. znak [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego oświadczenia woli Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] listopada 2015 r. znak: [...] o rozwiązaniu umowy o dofinasowanie projektu pn. ,, [...] o nr [...], zawartej w dniu [...] listopada 2012 r., pomiędzy Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, a [...] (obecnie [...]).

Natomiast skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania - decyzji organu I i II instancji dotyczących określenia kwoty jaka przypada skarżącej spółce do zwrotu środków (pkt 1 i 2 wniosku) oraz - pisma (oświadczenia woli) Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] listopada 2015 r. znak: [...] o rozwiązaniu umowy o dofinasowanie projektu (pkt 3 wniosku).

W związku z tym, że istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi, a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania, należy ustalić, czy decyzję z [...] maja 2015 r. i z [...] października 2015 r. oraz pismo z [...] listopada 2015 r. stanowiące przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania można zakwalifikować jako wydane "w granicach tej samej sprawy". Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia skarżącej spółce ochrony tymczasowej.

Sąd rozpoznający wniosek podziela pogląd, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy ono sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo, a więc gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W ocenie Sądu postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wznowienia postępowania i akty będące przedmiotem wniosku nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy.

W konsekwencji należy przyjąć, iż przedmiotowy wniosek nie może zostać uwzględniony.

Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek kwestie odmowy wznowienia postępowania, określenia skarżącej spółce kwoty przypadających do zwrotu środków oraz oświadczenia woli, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Stwierdzić bowiem należy, że podstawą wydania decyzji określającej skarżącej spółce kwotę przypadającą do zwrotu środków (jak również decyzji II instancji) stanowiły przepisy Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.), a podstawą prawną wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania stanowiły przepisy regulujące warunki wszczęcia postępowania w celu wzruszenia decyzji ostatecznej tj. przepisy Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.). Natomiast oświadczenie woli z [...] listopada 2015 r. zostało złożone w oparciu o zapisy umowy o dofinasowanie z [...] listopada 2012 r. oraz przepisy Kodeksu Cywilnego.

Zauważyć należy, że postępowanie w sprawie wznowienia, co do zasady składa się z dwóch etapów. Przystępując do rozpoznania wniosku organ bada warunki formalne wniosku i odmawia wznowienia jeżeli uzna, że warunki te nie zostały spełnione, a więc wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż żądanie wstrzymania wykonania przedmiotowych aktów wykracza poza granice postępowania wyznaczonego treścią zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.