Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 312/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

POTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do maja 2013 r. oraz od lipca 2013 r. do grudnia 2014 r. postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] lutego 2020 r. wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego. Skargę podpisał profesjonalny pełnomocnik adwokat M. C. Do skargi nie zostało jednak dołączone pełnomocnictwo ani odpis KRS umożliwiający weryfikację sposobu reprezentacji skarżącej. Dokumenty te (pełnomocnictwo oraz KRS) nie zostały złożone również na wezwanie sądu, mimo obowiązku w tym zakresie wynikającego z art. 29 i art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Z wyjaśnień pełnomocnika wynikało natomiast, że spółka nie ma zarządu.

Wobec zaistniałych okoliczności, zarządzeniem z 10 lipca 2020 r. pełnomocnik został ponownie wezwany w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania do nadesłania pełnomocnictwa wraz z dokumentem potwierdzjącym prawidłowość jego udzielenia. W zakreślonym terminie pełnomocnik nie wykonał wezwania.

Zarządzeniem z dnia 29 września 2020 r. pominięto udział pełnomocnika w sprawie i wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki zgodnie z danymi zawartymi w KRS – w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej spółce w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a., ze skutkiem prawnym w dniu 21 października 2020 r. i w zakreślonym terminie nie zostało wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia szeregu wymogów określonych przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym wykazania przez stronę skarżącą legitymacji do jej wniesienia.

Stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiadająca osobowość prawną oraz stosownie do art. 25 § 1 i art. 26 § 1 p.p.s.a., zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona i zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych. Z art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zaś z art. 29 p.p.s.a., że organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponadto, zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Osoby mogące być pełnomocnikiem strony skarżącej zostały wymienione w art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. Mianowicie, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§ 3).

Z przytoczonego art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. wynika ściśle określony krąg podmiotów mogących reprezentować stronę skarżącą jako jej pełnomocnicy. Z kolei art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W ramach powyżej zaprezentowanych uwag zauważyć należy, że w razie niewykazania przez wnoszącego skargę wymienionych warunków, ich udokumentowanie i złożenie podpisu przez osobę uprawnioną, może nastąpić w drodze odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia w wyznaczonym, ustawowym terminie braków formalnych skargi. Nieuczynienie zadość wezwaniu skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przpisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że podpisany pod skargą adwokat M. C. nie wykazał umocowania do reprezentowania strony skarżącej, stosownie do art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. W świetle zaistniałych okoliczności, aby nie pozbawić skarżącej spółki ochrony prawnej przed sądem, wystosowano do niej pismo z 30 września 2020 r. (w wykonaniu zarządzenia z 29 września 2020 r.) zawierające wezwanie do podpisania skargi przez organ uprawniony do reprezentacji podmiotu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie tym jednocześnie wyjaśniono, że podpisany pod skargą pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu skarżacej. Wezwanie to zostało doręczone spółce ze skutkiem prawnym w dniu 21 października 2020 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi upłynął z dniem 28 października 2020 r. Z akt sprawy wynika jednak, że wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyżej określonym terminie, co obliguje sąd do jej odrzucenia.

Dodatkowo wymaga odnotowania, że strona skarżąca, jednocześnie z wezwaniem do podpisania skargi zgodnie z zasadami reprezentacji, została też zobowiązana do złożenia odpisu KRS, który pozwala sądowi ustalić grono osób uprawnionych do reprezentacji skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu sądowym. Także tego obowiązku strona skarżąca nie wykonała w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi. Tym samym w wyznaczonym terminie nie uzupełniło skargi, w zakresie warunków formalnych wskazanych w art. 29 p.p.s.a., który nakłada na stronę skarżącą obowiązek złożenia odpisu KRS wraz ze skargą, co jest konieczne dla nadania skardze prawidłowego biegu.

Na zakończenie wyjaśnić należy, odnośnie możliwości zastosowania w sprawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., że zawieszenie postępowania jest możliwe jedynie w przypadku skutecznego wniesienia skargi, tj. w przypadku, gdy wniesiona skarga nie zawiera braków formalnych lub gdy zostały one na wezwanie sądu usunięte. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarga nie została prawidłowo podpisana oraz nie dołączono do niej odpisu KRS, brak było podstaw do zastosowania powołanego wyżej przepisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. I OZ 950/19 z dnia 15 października 2019 r. dostępne CBOIS).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.