Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 26/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 452/05 o odrzuceniu skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a 1. oddalić skargę kasacyjną 2. przyznać od Skarbu Państwa – Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz adw. G. M. kwotę 250 zł. (dwieście pięćdziesiąt) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że decyzja została doręczona skarżącej w dniu 24 stycznia 2005 r., a skargę wniesiono z uchybieniem terminu w dniu 31 marca 2005 r. (data stempla pocztowego). Spóźnioną skargę Sąd I instancji odrzucił w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej dalej jako p.p.s.a.

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2005 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, a następnie postanowieniem z dnia 16 listopada 2005 r. Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik adwokat G. M. wniosła w dniu 15 września 2005 r. (data prezentaty) skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 23 maja 2005 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 5 października 2005 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia 23 maja 2005 r.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej podniosła, że Sąd błędnie przyjął, że nastąpiło naruszenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżona decyzja nie została prawidłowo skarżącej doręczona. Pełnomocnik J. C. wskazała, że odpis skażonej decyzji został doręczony nieznanej J. C. osobie – J. D. Ponadto pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarżąca nie upoważniała nikogo do odbioru korespondencji wobec czego nie można mówić o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi, skoro decyzja nie została prawidłowo doręczona. W oparciu o powołane wyżej argumenty pełnomocnik J. C. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i przyznanie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie jej od wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Decyzja z dnia [...] Kierownika do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych została doręczona skarżącej zgodnie z art. 43 kpa – dorosłemu domownikowi. Aby doręczać pisma w tym trybie, skarżąca nie musiała nikogo upoważniać. Przesyłka doręczona w powyższy sposób, jest prawnie skuteczna, bowiem istnieje domniemanie prawne, że osoba, która odebrała przesyłkę, jest jedną z osób wymienionych w art. 43 kpa. Poza tym, zarzut nieprawidłowego doręczenia decyzji skarżącej, nie został niczym poparty, nie wyjaśniono też w jaki sposób i kiedy skarżąca otrzymała decyzję z dnia [...], co mogłoby ewentualnie stanowić podstawę do wnioskowania o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Natomiast z analizy akt sprawy wynika, że nie był to pierwszy i jedyny przypadek, kiedy przesyłkę adresowaną do J. C. odbierały inne osoby i nigdy to przez skarżącą nie było kwestionowane.

Niewiarygodne jest twierdzenie, że J. D. – kuzynka, która potwierdziła własnym podpisem odbiór przesyłki w dniu 24 stycznia 2005 r., jest dla skarżącej osobą nieznaną, skoro ta sama osoba również odebrała inną przesyłkę adresowaną do J. C. w dniu 8 sierpnia 2005 r. (k. 29). Zaś w dniu 11 lipca 2005 r. przesyłkę kierowaną do J. C., odebrał D. S. (kuzyn).

W tych okolicznościach, brak podstaw, aby uznać zarzuty skargi kasacyjnej za uzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 oraz art. 250 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.