Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 174/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3 i par.5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A w P o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A w P na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W skardze do tut. Sądu Spółka A w P – reprezentowana przez adw. T. G - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. O z dnia "[...]"r. o nakazaniu przywrócenia do stanu poprzedniego budynku magazynowego przy ul. K w O poprzez rozbiórkę instalacji gazowej. Podano, że jej wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody majątkowej, wynikającej z wysokich kosztów związanych z budową i rozbiórką przedmiotowej instalacji. Wskazano, że skarżąca działała w zaufaniu do organów administracji, które pierwotnie nie miały zastrzeżeń do jej budowy. Ponadto zdaniem skarżącej wykonanie decyzji może spowodować przestój w prowadzonej działalności, a tym samym doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków mogących polegać na pogorszeniu się pozycji handlowej Spółki, która będzie zmuszona prowadzić działalność gospodarczą w warunkach istotnie ograniczających jej możliwości działania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a). Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Należy przy tym podkreślić, że nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym to na stronie skarżącej ciąży obowiązek uprawdopodobnienia tych okoliczności. Nie jest jednak wystarczające samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004r., sygn. GZ 120/04, oraz z dnia 18 maja 2004r., sygn. FZ 65/04, dostępne w CBOSA).

W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca podniosła, że wykonanie nakazu rozbiórki przedmiotowej instalacji gazowej związane jest z wysokimi kosztami. Poza jednak ogólnikowym stwierdzeniem Spółka nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności dotyczących wysokości tych kosztów, ani też nie odniosła ich do aktualnej sytuacji finansowej Spółki. Zaznaczyć przy tym należy, że przedmiotowy nakaz rozbiórki dotyczy instalacji gazowej związanej z obiektem budowlanym nie stanowiącym własności Spółki. Zatem przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody można odnosić wyłącznie do kosztów rozbiórki, a nie ewentualnego jej wpływu na wartość nieruchomości. Z kolei podniesiona okoliczność, że wykonanie decyzji może spowodować przestój w prowadzonej działalności gospodarczej nie ma charakteru nieodwracalnego, zwłaszcza w sytuacji gdy Spółka nie jest właścicielem przedmiotowego obiektu i ma możliwość przeniesienia prowadzonej działalności w inne miejsce. Podkreślić także należy, że Sąd może oceniać tylko skutki wynikające bezpośrednio z zaskarżonej decyzji, a nie takie które mogą być dalszym następstwem jej wykonania. Zaskarżona decyzja nie dotyczy zaś ograniczenia działalności prowadzonej przez Spółkę, a jedynie wykonania określonych prac budowlanych.

W tym stanie rzeczy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.