Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 41/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 października 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1043/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 16 kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 1043/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. S. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 16 kwietnia 2020 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy sąd pierwszej instancji podał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 21 kwietnia 2020 r. Z uwagi na przepis art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej: "ustawa covidowa"), bieg terminu nie rozpoczął się z tą chwilą. Zgodnie z art. 68 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875, dalej: "ustawa zmieniająca") pierwszym dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi jest 24 maja 2020 r. (ustawa z dnia 14 maja 2020 r., weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r., a zatem terminy rozpoczęły swój bieg po 7 dniach licząc od tej daty, tj. w dniu 24 maja 2020 r.). Sąd uznał, że zgodnie z pouczeniem zamieszczonym w zaskarżonej decyzji, trzydziestodniowy termin, liczony od 24 maja 2020 r., upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. (poniedziałek). Natomiast skarżąca wniosła skargę 24 lipca 2020 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wskazując, że wnosząc skargę oparła się na informacji otrzymanej od organu, zgodnie z którą w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Wskazała, że do dnia złożenia skargi nie uzyskała żadnych informacji o ustaniu istniejącego stanu zagrożenia epidemicznego, jak również nie uzyskała żadnej informacji od organów o uprawomocnieniu się zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że decyzja organu z 16 kwietnia 2020 r., będąca przedmiotem złożonej do WSA skargi została doręczona skarżącej 21 kwietnia 2020 r.

Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy covidowej w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został dodany do ustawy covidowej przez ustawę z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568 ze zm.). Następnie został uchylony na mocy przepisów ustawy zmieniającej. Zgodnie z art. 68 ustawy zmieniającej terminy, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15 zzs ustawy covidowej, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy (tj. w dniu 24 maja 2020 r.), natomiast terminy, których bieg na mocy ww. przepisu został zawieszony – biegną dalej od tej daty.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że 30-dniowy termin na złożenie skargi rozpoczął bieg 24 maja 2020 r., a upłynął 22 czerwca 2020 r. Natomiast skarga złożona w niniejszej sprawie została nadana 24 lipca 2020 r. (co również nie jest sporne). Zatem nie ulega wątpliwości, że skarga została złożona po terminie. W tym stanie rzeczy sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę jako spóźnioną.

Należy zauważyć, że pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji było prawidłowe, natomiast przepisy ustawy zmieniającej nie nakładały na organy obowiązku informowania stron postępowań administracyjnych, w tym podatkowych, o ponownym rozpoczęciu biegu terminów. Dodatkowo zauważyć należy, że w pouczeniu zawarto informację, że pomimo tego, że termin do wniesienia skargi nie biegł, złożona skarga do sądu administracyjnego w okresie obowiązywania przepisu art. 15 zzs ust. 1 ustawy covidowej byłaby skuteczna.

Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu. Podnoszone kwestie mogłyby być rozpatrywane w postępowaniu odnoszącym się do zasadności przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przedmiotem kontroli jest zaś wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym sąd bada, czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę po zakreślonym terminie, w konsekwencji odrzucenie tego pisma przez sąd administracyjny pierwszej instancji ocenić należy jako zgodne z prawem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.