Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 444/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23a ust. 7, art. 129 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości S. Sp. z o.o. w Upadłości Likwidacyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

W następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Bk 843/11, decyzją z dnia

[...] lipca 2014 r. Nr [...], wydaną m.in. na podstawie art. 23a ust. 7 oraz art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. – dalej "u.g.h."), Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. cofnął rejestrację automatu do gier o niskich wygranych o nazwie H., nr fabryczny [...], eksploatowanego przez "S." Sp. z o.o. w W..

Po rozpatrzeniu odwołania Syndyka masy upadłości "S." Sp. z o.o.

w upadłości likwidacyjnej, Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia

[...] sierpnia 2014 r. Nr [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie.

Organ odwoławczy wskazał, że nowelizacja przepisów dokonana ustawą

z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz innych ustaw, wprowadziła szczególny tryb postępowania dotyczący weryfikacji spełniania warunków określonych w ustawie przez zarejestrowany automat lub urządzenie

do gier. Zgodnie z brzmieniem art. 23b znowelizowanej u.g.h., potwierdzeniem spełniania przez automat lub urządzenie do gier warunków ustawowych jest wynik badania sprawdzającego przeprowadzonego przez jednostkę badającą upoważnioną do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier przez Ministra Finansów. Zgodnie z art. 23a ust. 7 u.g.h., naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie

do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Zgodnie z art. 129 ust. 3 u.g.h., przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż

0,50 zł.

W wyniku badania sprawdzającego nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., przeprowadzonego przez jednostkę badającą - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B., upoważnioną przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier (upoważnienie nr [...] z dnia[...] listopada 2012 r.), stwierdzono między innymi, iż automat nie spełnia warunku, o którym mowa

w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej

i maksymalnej stawki za grę, to jest: (-) maksymalna stawka za udział w jednej grze na ww. automacie wynosi 50 złotych (w grach Magic Hot, Vegas Hot, American Poker V, Magic Target, Beatch Party Hot); (-) wartość maksymalnej jednorazowej wygranej wynosi 2.000 zł (20.000 pkt po 0,10 zł). Ponadto jednostka badająca stwierdziła, iż istnieje możliwość zmiany wskazań liczników elektronicznych bez ingerencji w płytę logiczną oraz bez naruszania plomb jednostki badającej.

Zdaniem organu odwoławczego powyższe ustalenia potwierdzają,

że Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie cofnął rejestrację ww. automatu, gdyż nie spełnia on wymogów określonych przepisami prawa.

Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, organ I instancji zrealizował zatem zalecenia WSA w Białymstoku zawarte

w wyroku z dnia 7 lutego 2012 r., II SA/Bk 843/11, a dotyczące wymogu przeprowadzenia badania sprawdzającego przez upoważnioną jednostkę badającą

i stwierdzenia przez tą jednostkę niezgodności automatu z ustawą.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja została oparta

o prawidłową (dokonaną w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214,

i C-217/11) wykładnię art. 129 ust. 3 u.g.h. w związku z art. 1 pkt 4 i 11 w związku

z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji

w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.1998.204.37 ze zm.), wskazującą

że przepis ten nie ma charakteru normy technicznej w rozumieniu dyrektywy i nie podlegał notyfikacji. Przedmiotem oceny Trybunału Sprawiedliwości nie był przepis art. 129 ust. 3 u.g.h., gdyż przepis ten nie stanowi żadnego zakazu w odniesieniu

do użytkowania automatów do gier o niskich wygranych, określa jedynie definicję gier na takich automatach.

W związku z powyższym, mając na względzie określony w art. 120 Ordynacji podatkowej obowiązek działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zgodnie z obowiązującym przepisem

art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego jest zobowiązany do cofnięcia rejestracji automatu lub urządzenia do gier, przed wygaśnięciem tej rejestracji, jeżeli w wyniku badania sprawdzającego zostanie potwierdzone, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Organ

I instancji zasadnie wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych, zasadnie zażądał poddania ww. automatu badaniu sprawdzającemu przez upoważnioną do tego jednostkę badającą oraz po potwierdzeniu w wyniku badania sprawdzającego, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych zasadnie i w oparciu o obowiązujące przepisy prawa cofnął rejestrację tego automatu przed jej wygaśnięciem.

Skargę do tut. Sądu złożył Syndyk masy upadłości Spółki. Działająca

w imieniu syndyka pełnomocnik wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji

i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "o.p." ), przez brak ponownego rozpoznania sprawy pomimo wydania merytorycznego rozstrzygnięcia;

2. art. 122 o.p. oraz art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 235 o.p. przez brak ustalenia potencjalnego wpływu art. 129 ust. 1 i ust. 3 u.g.h. na właściwości lub sprzedaż automatów o niskich wygranych i w konsekwencji brak oceny, czy przepisy te są przepisami technicznymi w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r. i czy w rezultacie mogą być stosowane wobec podmiotów prywatnych oraz stanowić wzorzec kontroli

w badaniu przeprowadzanym przez jednostkę badającą;

3. art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. oraz w zw. z art. 8 ust. 1 oraz art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34 przez zastosowanie w stosunku do pomiotu prywatnego nienotyfikowanych przepisów technicznych skutkujące niezasadnym cofnięciem rejestracji automatu;

4. art. 23a ust. 7 u.g.h. przez jego zastosowanie, pomimo braku ustalenia przez organ, że automat nie spełnia warunków określonych w prawnie skutecznych wobec podmiotów prywatnych przepisach ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Bk 209/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe

w sprawie do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II GSK 686/13.

Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Bk 209/15 Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

Spór w sprawie sprowadza się do oceny spełnienia przesłanek cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych H., nr fabryczny [...], o nr poświadczenia rejestracji [...].

Zgodnie z art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. zgodnie z dyspozycją ww. przepisu prawa decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. cofnął rejestrację przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych.

W przeprowadzonym postępowaniu organ zrealizował zalecenia WSA w Białymstoku zawarte w orzeczeniu z 7 lutego 2012 r., II SA/Bk 843/11.

W myśl przepisów ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier

na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych

w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 129 ust. 1 u.g.h.). Natomiast przez gry na automatach

o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe,

w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł (art. 129 ust. 3 u.g.h.).

Dla oceny legalności postępowania i wydanych w nim decyzji istotne jest,

że rejestracja automatu nastąpiła pod rządami wcześniejszej ustawy.

W przedmiotowej sprawie organ słusznie zastosował przepisy nowe. Ustawa o grach hazardowych w przepisach przejściowych utrzymała w mocy ważność dotychczasowych zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych do czasu ich wygaśnięcia na zasadach dotychczasowych (art. 117 i art. 129 u.g.h.), co oznacza, że utrzymane zostały w mocy certyfikaty użytkowanych automatów

do gier o niskich wygranych. Zasadę tę potwierdził również art. 11 ustawy nowelizującej. W następstwie wskazanej noweli zmianie uległa treść art. 23 ustawy oraz dodano art. 23a do 23f. Zatem po wejściu w życie nowelizacji, to jest od dnia

14 lipca 2011 r. należało w sprawie stosować przepisy ustawy o grach hazardowych w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Dodać należy, że treść noweli została notyfikowana przed Komisją Europejską w dniu 16 września 2010 r. pod numerem 2010/0622/PL.

Podkreślenia w sprawie wymaga fakt, że w wyniku zastosowania procedury sprawdzającej, przeprowadzonej przez upoważnioną przez Ministra Finansów

do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier (upoważnienie nr [...] z dnia 27 listopada 2012 r.) jednostkę badającą – Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B., stwierdzono m.in., iż automat nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę. Przy czym należy stwierdzić, że braku kompetencji i obiektywizmu jednostki sprawdzającej sposób działania spornego automatu, strona skarżąca nie zarzuca, a na etapie prowadzonego postępowania strona nie przedstawiła żadnych dowodów podważających treść wydanej opinii.

Niewątpliwie nieprawidłowości wykazane w odpowiednio zastosowanej procedurze kontrolnej potwierdziły, że maksymalna stawka za udział w jednej grze na spornym automacie wynosi 50 zł, zaś wartość maksymalnej jednorazowej wygranej wynosi 2 000 zł. Ponadto jednostka badająca stwierdziła, iż istnieje możliwość zmiany wskazań liczników elektronicznych bez ingerencji w płytę logiczną oraz bez naruszania plomb jednostki badającej. Organy miały zatem podstawę

do wydania zaskarżonych decyzji z uwagi na niespełnienie przez automat wymogów ustawowych. Powyższe potwierdza treść opinii nr [...] z badania sprawdzającego, a tego typu dowód w sprawie bezsprzecznie daje podstawę do cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu (por. wyroki NSA: z dnia 27 lipca 2013 r., II GSK 790/12, z dnia 29 listopada 2013 r., II GSK 1075/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy przy tym zgodzić się z organami, że art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. nie podlegały obowiązkowi notyfikacji, gdyż nie mogły być uznane za przepisy techniczne z uwagi na to, że nie ustanawiały warunków uniemożliwiających lub ograniczających prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogących wpływać na sprzedaż takich automatów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1195/12 wskazuje, że przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. definiuje i określa cechy gry

na automatach o niskich wygranych, określając przedmiot wygranej w tych grach oraz sposób ich urządzania. Nie odnosi się on natomiast do cech automatu jako produktu i nie określa żadnej obowiązkowej cechy produktu. NSA doszedł

do przekonania, z czym w pełni zgadza się Sąd w niniejszej sprawie, że przepis ten nie można traktować jako specyfikacji technicznej.

Dyrektor Izby Celnej zasadnie wskazał również w treści decyzji, że art. 129 ust. 3 u.g.h. jest tożsamy z poprzednio obowiązującą ustawą o grach i zakładach wzajemnych, która w art. 2 ust. 2b definiowała gry na automatach o niskich wygranych jako gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych

i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro.

W orzecznictwie sądów administracyjnych w sprawach z zakresu cofnięcia rejestracji wyrażony został pogląd, który Sąd w rozpoznawanej sprawie w pełni aprobuje, z którego wynika, że z żadnego przepisu u.g.h. nie wynikało,

by ustawodawca zagwarantował w czasie, na który zostało udzielone zezwolenie

na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, niezmienność zasad dotyczących funkcjonowania owych automatów, przedsiębiorcom podejmującym się prowadzenia tego rodzaju działalności. Uwzględnienie innej argumentacji prowadziłoby do wniosku, że wprowadzenie zmian w ustawie o grach hazardowych jest niemożliwe; w każdym czasie funkcjonują bowiem przedsiębiorcy realizujący przedsięwzięcia długoterminowe, w tym przypadku dysponujący zezwoleniem

na urządzanie przedmiotowych gier (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2448/13).

Biorąc powyższe pod uwagę zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, a także były uprawnione

do wydania decyzji na podstawie art. 23a ust. 7 u.g.h. i art. 129 ust. 3 u.g.h.

Organy w sprawie dały wyraz w decyzjach swojemu stanowisku, odnoszącemu się do technicznego charakteru art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h., zatem nie można skutecznie zarzucać naruszenia przez organy art. 122 o.p. W toku postępowania organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Materiał dowodowy w sprawie został zebrany w sposób zupełny,

a podstawą do wydania decyzji była opinia uprawnionej do jej wydania jednostki badającej. Organy celne nie naruszyły zatem również art. 187 § 1 o.p. w zw.

z art. 235 o.p. ("W sprawach nieuregulowanych w art. 220-234 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy

o postępowaniu przed organami pierwszej instancji").

Organ drugiej instancji wydając decyzję na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. nie naruszył zasady dwuinstancyjności, wyrażonej w art. 127 o.p., bowiem zasadnie rozpoznał sprawę i odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu

od decyzji organu pierwszej instancji, a efektom tego działania dał wyraz

w prawidłowo skonstruowanej pod względem formalnoprawnym decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.