Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 17/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 165 ust. 7
journal: Dz.U. 2016 poz 1948
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej stosunku służbowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. polegająca na braku wydania decyzji administracyjnej w zakresie zwolnienia M. B. (dalej jako "skarżący") ze służby.

W piśmie z [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. skarżącemu złożono propozycję zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w L., Dział Postępowania Celnego w B. P. na stanowisku eksperta skarbowego, na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

Skarżący wniósł [...] czerwca 2017 r. odwołanie od otrzymanej propozycji zatrudnienia.

W dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący złożył zaś oświadczenie o przyjęciu propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia.

W piśmie z [...] czerwca 2017 r. skarżący wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa i przedstawienia mu propozycji służby.

W piśmie z [...] stycznia 2018 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. polegającą na braku wydania decyzji administracyjnej w zakresie zwolnienia skarżącego ze służby.

Skarżący podniósł, że z art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 z późn. zm.), dalej jako "ustawa wprowadzająca", wynikał obowiązek przedstawienia skarżącemu propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej w Krajowej Administracji Skarbowej. Skoro organ nie przedstawił skarżącemu propozycji służby mimo wyraźnej delegacji ustawowej i nie wydał decyzji o zwolnieniu ze służby, to pozostaje on w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej bądź ewentualnie o oddalenie skargi, z uwagi na jej bezzasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Jak już wyżej wskazano, przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. polegająca na braku wydania decyzji administracyjnej w zakresie zwolnienia M. B. ze służby.

Zgodnie z art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania.

Według art. 170 ust. 2 ustawy wprowadzającej, pracownik albo funkcjonariusz, któremu przedstawiono propozycję zatrudnienia albo pełnienia służby, składa w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby.

Liczne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczące interpretacji i stosowania przepisów ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej w podobnych sprawach, zostały rozstrzygnięte przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 1 lipca 2019 r., sygn. akt I OPS 1/19. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepisy wprowadzające wprowadziły trzy rodzaje rozwiązań prawnych dotyczących zmiany stosunku służbowego dotychczasowych funkcjonariuszy Służby Celnej w stosunek służbowy lub stosunek pracy w Służbie Celno-Skarbowej powołanej w celu przeprowadzenia reformy szeroko rozumianej administracji skarbowej.

Jednym z takich rozwiązań jest przekształcenie dotychczasowego stosunku służbowego w stosunek pracowniczy regulowany przepisami prawa pracy. Przekształcenie to następuje w wyniku złożenia funkcjonariuszowi propozycji zatrudnienia i jej akceptacji przez funkcjonariusza. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie , ponieważ skarżący otrzymał od organu propozycję zatrudnienia zgodnie z art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ust. 2 przepisów wprowadzających, którą zaakceptował. Powyższa propozycja nie stanowi ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., lecz jest ofertą zawarcia nowego stosunku pracy na podstawie umowy o pracę. Czynność organu polegająca na złożeniu propozycji, o której mowa w art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej, nie jest samodzielną czynnością administracyjnoprawną dotyczącą bezpośrednio praw lub obowiązków, które wynikają z przepisów prawa, a tym samym prawa oraz obowiązki funkcjonariusza nie są w żaden sposób przez tę propozycję konkretyzowane. Czynność ta nie wywołuje samodzielnie skutków o charakterze prawno-kształtującym. Dla powstania owych skutków konieczna jest reakcja ze strony podmiotu, któremu taka propozycja została złożona, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy dochodzi więc do skutku za zgodną wolą obu stron. Jednocześnie w powyższym przypadku nie dochodzi do wygaśnięcia dotychczasowego stosunku służbowego w oparciu o art. 170 ust. 1 ustawy wprowadzającej, dlatego też nie znajduje tutaj zastosowania przepis art. 170 ust. 3 ustawy nakazujący traktowanie wygaśnięcia stosunku służbowego jak zwolnienia ze służby, którego należałoby dokonywać w formie decyzji, o czym stanowi art. 276 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422).

Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej uchwale wskazał, że przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie, z dniem określonym w tej propozycji, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy wprowadzającej dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego.

W świetle powyższego, skoro dotychczasowy stosunek służbowy skarżącego uległ przekształceniu w stosunek pracy poprzez przyjęcie przez niego propozycji pracy, konsekwencją czego było nawiązanie stosunku pracy w miejsce stosunku służby, to złożona przez skarżącego skarga jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji wszelkie żądania byłego funkcjonariusza, którego stosunek służbowy został przekształcony w stosunek pracy, nie są załatwiane ani w postępowaniu, do którego stosuje się przepisy k.p.a., ani w postępowaniu, do którego stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej. W konsekwencji powyższego, właściwość sądów administracyjnych do takich żądań jest wyłączona. Nie przysługuje zatem także skarga na bezczynność, określona w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. (vide np. postanowienia NSA: z 25 lipca 2019 r., sygn. akt I OSK 191/18, z 17 października 2019 r., sygn. akt I OSK 1040/18, z 21 września 2021 r., sygn. akt III OSK 237/21,z 21 września 2021 r., sygn. akt III OSK 241/21).

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.