Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1385/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono odwołanie o odmowie uzupełnienia protokołu rozprawy
Powołane przepisy: article: art. 103
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch Sędzia NSA Izabela Kulig-Maciszewska Sędzia del. NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym odwołania J. C. na zarządzenie przewodniczącego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 1385/11 odmawiające uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezesa Rady Ministrów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 665/11 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania renty specjalnej postanawia: oddalić odwołanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK1385/11 przewodniczący składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 103 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odmówił uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezesa Rady Ministrów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 665/11 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania renty specjalnej.

W uzasadnieniu zarządzenia przewodniczący składu Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że w dniu 16 grudnia 2011 r. skarżący J. C. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 30 listopada 2011 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym poprzez zamieszczenie sformułowania, że "strona skarżąca jako inwalida II grupy nie miała pieniędzy na dojazd do Sądu i dlatego złożyła tu pisma z dnia 9.07.11 i 7 XI 11 stanowcze wnioski dowodowo-procesowe" oraz "dowód treści wniosku z dnia 17 X 2008 skierowany do Premiera RP vide treść tego wniosku pkt IV "Dowód szczególny" tj. Sąd nie chce poddać też skarżącego bezstronnym badaniom psychiatryczno specjalistycznym, który to zostały uznany za osobę psychicznie chorą niepoczytalną bez bezstronnych badań sądowo-psychiatrycznych."

Zdaniem przewodniczącego składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego protokół rozprawy przeprowadzonej w dniu 30 listopada 2011 r. odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 P.p.s.a. Zawiera bowiem dokładne odzwierciedlenie przebiegu wszystkich czynności podejmowanych na posiedzeniu, a jednocześnie lokalizuje je w określonym miejscu i czasie wraz z osobami w tym posiedzeniu uczestniczącymi. Skoro zatem tego dnia na wyznaczoną rozprawę "nikt się nie stawił, zawiadomienia o terminie rozprawy zostały doręczone" to domaganie się przez J. C. uzupełnienia protokołu przez podanie w nim, że "strona skarżąca jako inwalida II grupy nie miała pieniędzy na dojazd do Sądu i dlatego złożyła tu pisma z dnia 9.07.11 i 7 XI 11 stanowcze wnioski dowodowo-procesowe" oraz "dowód treści wniosku z dnia 17 X 2008 skierowany do Premiera RP vide treść tego wniosku pkt IV "Dowód szczególny" tj. Sąd nie chce poddać też skarżącego bezstronnym badaniom psychiatryczno specjalistycznym, który to zostały uznany za osobę psychicznie chorą niepoczytalną bez bezstronnych badań sądowo-psychiatrycznych."

Odwołanie od zarządzenia z dnia 27 stycznia 2012 r. przewodniczącego składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J. C.

Odwołujący się podniósł, że został pozbawiony prawa do obrony i możliwości działania, co skutkuje nieważnością tego postępowania, gdyż "Protokolant Pani Przewodniczącej" na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. nie dokonał adnotacji w protokole rozprawy, że skarżący złożył stosowne wnioski prawnoprocesowe z dnia 9 lipca 2011 r. i z dnia 7 listopada 2011 r. do sprawy, tj. wniosku złożonego za pośrednictwem Prezesa Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz pisma z dnia 12 lutego 2011 r. do Rzecznika Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o pilne rozpoznanie odwołania oraz skargi wobec Prezesa Rady Ministrów złożone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniach 18 sierpnia 2011 r. i 23 stycznia 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z treści art. 103 P.p.s.a. wynika, że strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.

W niniejszej sprawie J. C. złożył odwołanie od zarządzenia o odmowie sprostowania protokołu rozprawy z 30 listopada 2011 r. w terminie.

Odwołanie nie zasługuje jednak na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 101 § 1 P.p.s.a. protokół powinien zawierać:

1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;

2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;

3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W niniejszej sprawie protokół rozprawy kasacyjnej przeprowadzonej 30 listopada 2011 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zdaniem składu orzekającego odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 P.p.s.a., w tym również określonym w jego pkt 2 i 3. Przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu, w szczególności oświadczenia, twierdzenia i wnioski strony przedstawione w załączonych do akt sprawy pismach procesowych. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 889/08, niepubl.). Kwestionowany przez stronę protokół rozprawy zawiera wszystkie czynności podejmowane na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2012 r., w tym adnotację, że skarżący był nieobecny.

Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19 lutego 1970 r., III CRN 323/69 wystarczające jest, gdy protokół rozprawy zawiera przebieg posiedzenia oraz wnioski i twierdzenia stron obecnych na posiedzeniu. Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela pogląd, że art. 101 § 1 P.p.s.a. nie można rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów strony zawartych w pismach procesowych złożonych do akt sprawy. Wystarczające jest zatem, gdy protokół odzwierciedla czynności podejmowane na posiedzeniu z uzdajałem stron w nim uczestniczących (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 352).

W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zaistniały okoliczności uzasadniające uzupełnienie protokołu rozprawy z 30 listopada 2011 r., tym samym odwołanie od zarządzenia z 27 stycznia 2012 r. nie zasługiwało na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 160 w związku z art. 103 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.