Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1227/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2017r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca uzasadniła swój wniosek tym, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowani trudnych do odwrócenia skutków, które mogą wynikać z podejmowania przez inwestora dalszych działań mających na celu uzyskanie pozwolenia na budowę, co w okolicznościach niniejszej sprawy będzie sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Zatem obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 131/08). Argumentacja takiego wniosku musi być odpowiednia, tzn. w sposób przekonujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku, wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, LEX nr 795365). Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uwiarygodniła istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Argumenty podnoszone we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, które odwołują się do potencjalnego uzyskania pozwolenia na budowę, nie wskazują ani nie uprawdopodabniają niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wspomniane argumenty nie naprowadzają też na żadne szczególne, wyjątkowe okoliczności, w których można by upatrywać uzasadnienia dla podjęcia rozstrzygnięcia o skutku suspensywanym wobec zaskarżonej decyzji. Także z tej przyczyny, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji.

Dodać należy, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie wywołuje skutków w postaci ograniczenia bądź naruszenia prawa własności lub innych praw rzeczowych skarżących. Co więcej nie przesądza nawet o prowadzeniu przez inwestora dalszych etapów procesu budowlanego tj. o wystąpieniu przez niego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi także podstawy do wszczęcia jakichkolwiek robót budowlanych przez inwestora. Nie ma zatem mowy o spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest bowiem stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia NSA z 14.12.2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z 19.07.2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z 29.02.2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, z 8.10.2015 r., sygn. akt II OZ 966/15, CBOSA). Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ze względu na swój przedmiot nie podlega wykonaniu (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 205, postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1168/09, CBOSA). Ma ona jedynie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie NSA z 8.01.2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, CBOSA). W konsekwencji wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji z tego powodu nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.