Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1904/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.18 § 1, art.19, art.184 i art.197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1096/15 oddalające wniosek R.S. o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od rozpoznania skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 października 2016 r. , sygn. akt II SA/Sz 1096/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego od orzekania w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w rozpoznawanym wniosku skarżący podał jako przyczynę wyłączenia zachowanie sędziego w sprawach o sygn. akt II SA/Sz 2337/02, II SA/Sz 2847/02 oraz II SA/Sz 501/08. Zdaniem skarżącego protokoły rozpraw w sprawach o sygn. akt II SA/Sz 2337/02 oraz II SA/Sz 501/08, sporządzone zgodnie z instrukcjami sędziego Stefana Kłosowskiego nie oddawały prawdziwego kontekstu sytuacyjnego, ponadto przedstawiały w sposób fałszywy fakty zaistniałe na sali sądowej. Sędzia Stefan Kłosowski złożył w dniu 30 września 2016 r. do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że nie pozostaje ze skarżącym w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą ani przesłanki wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 788 ze zm., dalej p.p.s.a.), ani też okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu pierwszej instancji okoliczności przedstawione w rozpoznawanym wniosku nie stanowią o konieczności wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego Stefana Kłosowskiego. Sformułowania użyte przez skarżącego we wniosku są przykładem subiektywnych przeświadczeń o braku obiektywizmu sędziego, wywołanych niezadowoleniem strony z czynności podejmowanych przez sędziego i wynikających z oczekiwań skarżącego co do sposobu prowadzenia postępowania sądowego w jego sprawach. Sąd podkreślił, że nie jest uzasadnioną wątpliwością co do bezstronności sędziego przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo. Tego rodzaju zarzuty mogą być podnoszone w środkach odwoławczych od orzeczeń sądowych. Sąd podkreślił także, że z wyjaśnień złożonych przez sędziego jednoznacznie wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 p.p.s.a, ani też inne okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Ponadto prawdziwość oświadczenia sędziego nie budzi żadnych wątpliwości.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.S. domagając się jego uchylenia i wyłączenia sędziego Stefana Kłosowskiego od orzekania w sprawie. Skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie narusza zasady państwa demokratycznego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania pozaprawnych przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa zawartymi w art. 18 § 1 p.p.s.a. wyłączenie sędziego następuje na wniosek strony, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi więc być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

W niniejszej sprawie, bez wątpienia nie występują okoliczności określone w art. 18 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie potwierdza także oświadczenie złożone przez sędziego NSA Stefana Kłosowskiego (k. 83), okoliczność ta nie była także podważana przez skarżącego. Odnosząc się zaś do okoliczności określonych w art. 19 p.p.s.a. wskazać należy, że nie wywołuje uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego sposób prowadzenia przez sędziego rozprawy. Podkreślić należy, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie wnioskodawcy o wadliwym sposobie wykonywania przez sędziego obowiązków przewodniczącego składu orzekającego w danej sprawie. Tego rodzaju okoliczności nie stwarzają uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego i nie mogą stanowić podstawy do jego wyłączenia od orzekania. Wobec niewykazania przez skarżącego okoliczności uzasadniających istnienie w sprawie wątpliwości co do bezstronności w sprawie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że kwestia bezstronności sędziego NSA Stefana Kłosowskiego była już dwukrotnie oceniana zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Pierwszy raz skarżący wniósł o wyłączenie albowiem sędzia Stefan Kłosowski kierował się w sprawach zainicjowanych przez skarżącego "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego, stosowanie metody imponderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawnego z okresu reżimu komunistyczno –peerelowskiego w sprawach: SA/Sz 2337/02, SA/Sz 2847/02, II SA/Sz 501/08". WSA w Szczecinie oddalił wniosek postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 366/12. NSA postanowieniem z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt I OZ 765/13 oddalił zażalenie złożone na powyższe postanowienie przez skarżącego. Następny wniosek o wyłączenie sędziego Stefana Kłosowskiego również został oddalony postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 26 września 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 393/14, które zostało utrzymane w mocy postanowieniem NSA z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1084/14.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.