Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 230/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Sz. i N. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Sz. i N. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : 1) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do N.D.; 2) oddalić wniosek w pozostałej części.


UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2010 roku I. Sz. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Do skargi skarżąca załączyła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż z powodu wymeldowania z miejsca pobytu stałego mieszczącego się w Ł. przy ul. S. 19/21 m 60, w chwili obecnej jej 12-letni syn nie może uzyskać paszportu, który jest niezbędny w związku z planowaną wycieczką szkolną za granicę. Wskazała, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezbędne, ponieważ małoletnie dziecko nie powinno ponosić negatywnych konsekwencji braku porozumienia pomiędzy rodzicami, z uwagi natomiast na wiek syna nie ma możliwości uzyskania dowodu tymczasowego, na podstawie którego mógłby wyjechać za granicę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.).

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest bowiem wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i czy przy takim badaniu wniosku i argumentów strony, Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego – N. D. zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy strona skarżąca wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niezbędne aby małoletni – N. D. mógł uzyskać paszport i uczestniczyć w zaplanowanej wycieczce szkolnej. Brak bowiem miejsca stałego pobytu uniemożliwia uzyskanie paszportu, a wiek małoletniego wyklucza także możliwość wydania dowodu tymczasowego.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 powołanej ustawy. Brak bowiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mógłby narazić skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając wniosek Sąd miał na uwadze ewentualne skutki wynikające z braku miejsca stałego zameldowania skarżącego związane z codzienną egzystencją, a szczególnie z brakiem możliwości uzyskania paszportu i wyjazdu za granicę.

Wniosek skarżącej – I. Sz. nie zasługuje natomiast na uwzględnienie. Skarżąca nie uzasadniła bowiem, dlaczego w jej ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawczyni wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku we wskazanym zakresie, uniemożliwia natomiast jego merytoryczną ocenę. Skarżąca uzasadniając złożony wniosek przedstawiła okoliczności uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego dotyczące jej małoletniego syna, nie wykazała natomiast, aby w przedmiotowej sprawie uzasadnione było zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowym w stosunku do niej.

Na marginesie podkreślić należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż tylko w stosunku do skarżącego zostało należycie uprawdopodobnione, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

a.ł.