Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 823/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 i 3, art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011r. na rozprawie sprawy ze skargi A.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją – rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu odwołania A. S. od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...], określającego A. S. prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień ponownego przyjęcia do służby na 0% stawki uposażenia, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na tę decyzję A. S. zarzucił naruszenie art. 101, 107 ust. 1 i 3 ustawy o Policji, § 4 ust. 1 pkt 5, § 5 ust. 1 – 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, art. 1 ustawy z dna 20 lipca 1990r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy, art. 6 pkt 2 ustawy o społecznym ubezpieczeniu rolników oraz art. 6, 75 – 78 i 80 kpa i domagał się w związku z tym uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przeprowadzenia szeregu dowodów.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że z uwagi na to, że obie decyzje dotyczące ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego były przedwcześnie wydane, bowiem w sprawie nie przeprowadzono wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została przez ten organ w całości uwzględniona. Komendant wskazał, że konieczne było uchylenie decyzji organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 kpa, bowiem nie została wyjaśniona istota postępowania w przedmiocie ustalenia prawa do wzrostu uposażenia, gdyż organy autorytatywnie przyjęły, że uczeń nie może pracować w gospodarstwie rolnym. Do odpowiedzi na skargę została dołączona decyzja – rozkaz personalny nr 1892 z 7 grudnia 2011r., którą Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 54 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił swoją decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Na rozprawie skarżący cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący cofnął skargę (pkt 1), a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). W niniejszej sprawie zachodzą obie te podstawy. Zarówno bowiem A. S. cofnął skargę, jak i postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na uchylenie przez ego Komendanta Wojewódzkiego Policji na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji, a także utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Mając powyższe na uwadze postępowanie w sprawie na podstawie wyżej powołanego art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. podlegało umorzeniu.