Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3246/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz radcę prawnego -


UZASADNIENIE

Skarżący – W. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego dochody w 2012 r. drastycznie spadły. Aktualnie jedynym jego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.500 zł brutto. Skarżący oświadczył, że nie posiada już oszczędności, a uzyskiwane dochody nie pozwalają na regulowanie opłat za prowadzenie sprawy i skuteczną obronę. Z oświadczeń Skarżącego wynika również, że nie posiada on żadnego majątku i prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe.

W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień Skarżący nadesłał zaświadczenie o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia za pracę, ponownie wskazując, że jest to jego jedyny dochód. Oświadczył, że nie pobiera żadnych świadczeń ani zasiłków. Nie posiada rachunku bankowego. Wskazał, że jego miesięczny dochód netto wynosi 1.116,86 zł, a wydatki 1.100 zł (koszt zakwaterowania w pokoju 400 zł, jedzenie 500 zł inne wydatki tj. odzież, komunikacja, prasa 200 zł).

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Utrzymuje się on jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.100 zł netto. Osiągany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącego. Skarżący nie posiada oszczędności, ani żadnego majątku. Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.

W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej Skarżącego.

Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.