Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1092/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-01-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku "A" sp. z o.o., z siedzibą w K., o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od gier za luty 2012 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podając w oświadczeniu o stanie majątkowym, że jej kapitał zakładowy wynosi 1 000 000 zł, wartość środków trwałych 300 155,92 zł, a za ostatni rok obrotowy odnotowała zysk w wysokości 717 731,90 zł. Z przedmiotowego oświadczenia wynika również, że spółka ma na swoim koncie bankowym kwotę 180 334,29 zł.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych, a niniejsze postępowanie jest jednym z wielu, jakie toczą się przed sądami w całym kraju, tak więc wysokość jej łącznego obciążenia z tytułu kosztów sądowych nie ogranicza się jedynie do kosztów związanych z przedmiotową sprawą.

Niezależnie od powyższego we wniosku zaznaczono, że spółka posiada automaty do gier o niskich wygranych, które ze względu na stopniowe eliminowanie przez organy celne z rynku podmiotów urządzających tego typu gry, nie przedstawiają aktualnie realnej wartości.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 101 zł.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, w zakresie częściowym, może nastąpić, gdy wykaże ona że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu, przyznanie prawa pomocy tej kategorii podmiotom co skarżąca, uzależnione jest od wykazania przez nie braku możliwości wyłożenie środków niezbędnych na pokrycie kosztów postępowania, gdyż tylko wówczas sąd, czy też rozpoznający wniosek referendarz, będzie mógł ewentualnie, działając w ramach przyznanego mu z mocy ustawy uznania, wniosek ten uwzględnić.

Mając na uwadze wynikający z oświadczenia skarżącej jej stan majątkowy należy stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych, związanych z niniejszą sprawą, w której wpis od skargi wynosi 101 zł. Świadczy o tym przede wszystkim fakt, że na swoim rachunku bankowym posiada kwotę 180 334,29 zł, która wielokrotnie przewyższa wysokość kosztów, jakie mogą się wiązać z rozpoznaniem przedmiotowej sprawy.

Niezależnie od powyższego należy również zaznaczyć, że wartość kapitału zakładowego spółki, jak również wartość jej środków trwałych świadczą o tym, że prowadzi ona działalność znacznych rozmiarów, w związku z tym brak jest podstaw do uznania, że konieczność poniesienia tak niewielkich kosztów sądowych, przekracza zakres jej możliwości finansowych.

Argumentem za uwzględnieniem wniosku spółki nie może być też fakt, że skarżąca, zgodnie z jej twierdzeniem, niepopartym żadnymi konkretnymi danymi, jest stroną licznych postępowań sądowoadministracyjnych, gdyż po pierwsze, okoliczność ta nie jest przesłanką przyznania prawa pomocy, a poza tym spółka jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego – przedsiębiorcą prowadzącym swą działalność w celach zarobkowych, z tego też względy koszty prowadzenia spraw sądowych zaliczają się do zwykłych kosztów jej działalności, nie może więc oczekiwać, że zostaną one pokryte ze środków publicznych, co w praktyce oznacza przerzucenie ich na podatników.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.