Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3154/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca – P. - złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r.

Pismo Skarżącej, w dniu 11 października 2016 r., zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..

Pismem z 13 października 2016 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż przesyłka zawierająca skargę została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej pracownika kancelarii. O fakcie wystąpienia powyższej przesyłki pełnomocnik Skarżącej dowiedział się w dniu 12 października 2016 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącej stwierdził, że nie można mu przypisać winy w uchybieniu terminu, ponieważ dołożył on wszelkich starań, by poprawnie skonstruowana skarga została wniesiona w terminie, wynikającym z daty doręczenia decyzji organu drugiej instancji, tj. najpóźniej w dniu 5 października 2016 r. Skarga została ostatecznie wniesiona w dniu 4 października 2016 r. Jedynie błąd w postaci wadliwego zaadresowania samej koperty skutkował tym, że skarga nie dotarła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z zachowaniem 30- dniowego terminu. Pełnomocnik Skarżącej podkreślił, że sama skarga zawierała poprawne oznaczenie, do jakiego organu należy ją skierować. Błąd w postaci wpisania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stanowił oczywistą omyłkę pisarską, która przydarzyła się pomimo zachowania szczególnej staranności i dbałości o należyte prowadzenie sprawy. Do wniosku pełnomocnik Skarżącej dołączył odpis skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej ,,ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, str. 333). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08).

Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do jego złożenia. Z oświadczenia pełnomocnika Skarżącej, zawartego w treści wniosku, wynika, iż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z pisma informującego o jej przekazaniu do organu, doręczonego pełnomocnikowi w dniu 12 października 2016 r. Wobec powyższego sporną okolicznością jest jedynie, czy strona skarżąca zawiniła uchybieniu terminowi.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącej jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi wskazał błędne zaadresowanie koperty przez pracownika kancelarii profesjonalnego pełnomocnika. Błąd ten polegał na tym, że pracownik zaadresował kopertę zawierającą skargę zamiast do organu, którego decyzja była przedmiotem skargi, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zdaniem Sądu podniesiona okoliczność nie może jednak świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Potwierdza to również bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt II OZ 1223/16, z dnia 6 maja 2016 r. I FZ 94/16, z dnia 9 marca 2016 r. II FZ 789/15, z dnia 14 listopada 2014 r. II OZ 1195/14, z 9 stycznia 2013 r., I OZ 958/12, 1 czerwca 2016 r. II OZ 565/16, 20 maja 2016 r. II GZ 474/16, 30 marca 2016 r. II OZ 301/16, 12 lutego 2016 r. II GZ 111/16, 10 grudnia 2015 r. II GZ 847/15. Zgodnie z tym ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, błędy popełnione przez pracowników podległych profesjonalnemu pełnomocnikowi strony należy oceniać jako błędy pełnomocnika. Nieprawidłowe zaś zaadresowanie koperty przez pracownika pełnomocnika i w konsekwencji przesłanie skargi bezpośrednio do sądu, a nie do organu, świadczy o niedołożeniu należytej staranności, stanowi błąd, za który pełnomocnik, i tym samym strona, ponosi winę (por. np.: postanowienia NSA: z 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 183/11; z 16 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 433/10; z 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II FZ 166/05). Prawidłowe wskazanie w treści skargi organu administracji, za pośrednictwem którego pełnomocnik zamierzał wnieść skargę, nie oznacza, iż została ona wniesiona prawidłowo.

Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2009, s. 257-258; postanowienia NSA z: 8 października 2013 r., II GZ 549/13; 3 października 2013 r., I FZ 410/13; 1 października 2013 r., II OZ 833/13; 25 września 2013 r., I OZ 828/13, cbosa). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z 10 września 2010 r., II OZ 849/10, cbosa). Taka nadzwyczajna sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Skoro więc art. 86 § 1 ppsa wydanie postanowienia o przywróceniu terminu uzależnia od braku winy strony w jego uchybieniu, to w stanie niniejszej sprawy nie było podstaw do przywrócenia Skarżącej terminu do wniesienia skargi.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.