Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 502/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-03-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zmieniono postanowienie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 260.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznych; - w zakresie sprzeciwu skarżącego od pkt II postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 502/14 postanawia zmienić pkt II. postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 502/14 poprzez przyznanie [...] K. Ł. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwoty 118 zł (sto osiemnaście złotych) tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. (sygn. akt II SAB/Lu 502/14), w pkt 1. zobowiązał Prezesa Sądu Rejonowego z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, stwierdził w pkt 2., że powyższa bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem i w pkt 3. przyznał radcy prawnemu kwotę wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 listopada 2016 r. (sygn. akt I OSK 2782/15) oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku sądu I instancji.

W dniu [...] r. radca prawny złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, poprzez przyznanie kosztów opłaty w wysokości wynikającej z norm przepisanych oraz udokumentowanych wydatków, na które składają się koszty dojazdu z Lublina do NSA i z powrotem w łącznej kwocie 118 zł.

Referendarz sądowy rozpoznając powyższy wniosek postanowieniem z dnia [...] r. w pkt I. przyznał wnioskodawcy kwotę 147,60 zł tytułem wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i w pkt 2. odmówił zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.

[...] r. radca prawny wniósł pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 502/14". Powyższemu postanowieniu zarzucił:

- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 250 § 1 p.p.s.a., poprzez uznanie, że podniesione, udokumentowane koszty dojazdu pociągiem klasą pierwszą na rozprawę nie były kosztami niezbędnymi;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegających na nieuzasadnionym przyjęciu jakoby koszt podróży pociągiem w klasie pierwszej był kilkakrotnie wyższy od kosztu podróży pociągiem w klasie drugiej na tej samej trasie oraz;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowymi przyjęciu, że pełnomocnik skarżącego musiał podróżować pociągiem klasy pierwszej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że od postanowienia referendarza sądowego przysługuje sprzeciw, a nie zażalenie.

Sąd w sprawie niniejszej przyjął, że pomimo błędnego zatytułowania pisma z dnia [...] r. należy potraktować je jako sprzeciw.

Rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, sąd zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej cyt. jako p.p.s.a.) wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 § 2 p.p.s.a. stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 167a § 2-3 p.p.s.a., że sąd rozpoznający sprzeciw działa jako sąd pierwszej instancji. Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). Zgodnie z § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia (pkt 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu (pkt 2).

Sąd w sprawie niniejszej odnosząc się do wydatków, jakie radca prawny poniósł na potrzeby dojazdu na rozprawę kasacyjną, uznał je za niezbędne i udokumentowane. Jak wynika bowiem z akt sprawy pełnomocnik do wniosku dołączył bilety PKP o łącznej wartości 118 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. sąd zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2017 r. poprzez przyznanie [...] K. Ł. kwoty 118 zł tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.