Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2829/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek  bezWO

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej przy ul. [...] w sprawie ze skargi E. B., G. Z., J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi E. B., G. Z., J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2013r. w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej działki ew. nr [...] o pow. [...] ha o nr [...] o pow. [...] ha, w obrębie [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...].

Wnioskiem z 17 lutego 2014r. skarżący zwrócił się (w imieniu własnym i pozostałych skarżących) do tut. Sądu o wstrzymanie opłaty za użytkowanie wieczyste za rok 2014, w treści uzasadnienia wniosku odnosząc się szczegółowo do kwestii odmowy przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności. Do wniosku załączył odpis aktu notarialnego z [...] maja 1939r.

Zgodnie z zarządzeniem Sądu z 21 lutego 2014r. skarżący został poinformowany, że tut. Sąd nie jest właściwy do rozpoznania wniosku w przedmiocie wstrzymania wskazanej we wniosku skarżącego opłaty.

Wnioskiem z 3 marca 2014r. skarżący ponownie wnieśli o wstrzymanie opłaty za użytkowanie wieczyste za rok 2014, z uwagi na ich zdaniem błędnie jej obliczenie bez uwzględnienia aktualnego operatu szacunkowego. W treści wniosku jego autorzy odnieśli się do naruszenia przepisów proceduralnych w postępowaniu przed organem i braku odszkodowania za sporną nieruchomość przejętą na mocy dekretu z 26 października 1945r. Do wniosku załączyli decyzje o opłacie za użytkowanie wieczyste oraz operat szacunkowy dotyczący spornej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie opłaty za użytkowanie wieczyste nie mógł zostać uwzględniony.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Na gruncie przywołanego brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrócić należy uwagę na dwie istotne kwestie. W pierwszej kolejności, sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, których kontrola należy do jego właściwości. Po wtóre zaś, wstrzymanie możliwe jest jedynie w odniesieniu do aktu lub czynności, które zapadły bądź zostały dokonane w granicach sprawy, której skarga dotyczy.

Opłaty za użytkowanie wieczyste, o których wstrzymanie wnosi skarżący, zostały nałożone na podstawie art. 72 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r., Nr 102, poz. 651 ze zm., dalej oznaczona jako u.g.n.). W orzecznictwie wskazuje się, że opłaty z tytułu użytkowania wieczystego mają charakter cywilnoprawny, a wszelkie spory na tym gruncie są sporami cywilnoprawnymi (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 1570/10, Lex Omega nr 1082661; podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 maja 2011r., sygn. akt I OSK 1252/10, Lex Omega nr 1080920). Logiczną konsekwencją takiego stanowiska jest uznanie, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznania sporów na tle wysokości opłat za użytkowanie wieczyste (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 stycznia 2012r., sygn. akt I OSK 6/12, Lex Omega nr 1120684 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w postanowieniu z dnia 15 marca 2012r., sygn. akt II SA/Łd 112/12, Lex Omega nr 1135761). Skoro kontrola spornych opłat nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ten sąd nie może również orzec o wstrzymaniu wykonania tej czynności.

Sąd przyjął, że skarżący w odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności upatrują powodu dla którego są naliczane – ich zdaniem – podwyższone opłaty za użytkowanie wieczyste. Jednak skarżący nie mogą łączyć tych spraw w prowadzonym postępowaniu, gdyż ustalenie stawki opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego następuje w ramach realizacji uprawnień cywilnoprawnych właściciela nieruchomości obciążonej użytkowaniem wieczystym, a nie w następstwie sprawowania jurysdykcji administracyjnej (tak WSA w Białymstoku w wyroku z 13.11.2007 r., sygn. II SA/Bk 591/07).

Z uwagi na sposób zredagowania przedmiotowego wniosku o wstrzymanie, Sąd rozważył również sytuację, że dotyczy on wstrzymania decyzji o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Jednak nawet w tym przypadku wniosek strony skarżącej i tak podlegałby oddaleniu. Brak jest bowiem w treści jego wskazania okoliczności, które uzasadniałyby możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czyli brak uprawdopodobnienia w nim przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a.