Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 363/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72 ust. 2 pkt 21, art. 80
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 19 marca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 28 września 2018 r. o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia "Punkt skupu złomu oraz metali kolorowych" na działce nr [..] położonej w G. przy ul. K. (obręb [...]).

Przedstawiając stan faktyczny sprawy wskazało Kolegium, że wnioskiem z 30 sierpnia 2018 r. K. K. wystąpił o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia, które określił jako "punkt skupu złomu oraz metali kolorowych na terenie działki nr ew. [..] (obr. [..]) w G. przy ul. K., gm. G. ..." W załączonej do wniosku "Karcie informacyjnej przedsięwzięcia" dookreślono, że "Wnioskodawca ... zamierza prowadzić działalność ... w zakresie skupu złomu oraz metali kolorowych bez zbierania sprzętu AGD." (str 5), "Planowana powierzchnia zabudowy przeznaczona pod przedsięwzięcie w postaci parteru istniejącego obiektu szacowana jest na ok. 130m2 oraz powierzchna placu na ok. 300m2." (str. 12), "Na terenie ustawione zostaną dwa kontenery na złom stalowy o pojemności 36m3, które będą przykrywane plandeką zabezpieczającą przed działaniem czynników atmosferycznych. Odpady w zależności od rodzaju będą ważone i segregowane a następnie przeniesione do specjalnego kontenera. Złom kolorowy będzie znajdował się w budynku - magazynie koloru - zamykany. ... Rozładunek i załadunek kontenera z odpadami będzie odbywał się mechanicznie maszynami takimi jak samochód ciężarowy samozaładowczy (hakowiec) wyposażony w dźwig HDS." (str 14).

Stosownie do §3 ust. 1 pkt 88 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się punkty do zbierania lub przeładunku złomu.

Uznało Kolegium, że ze względu na rodzaj planowanego przedsięwzięcia, wymagane jest uzyskanie przez K. K. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Dalej wskazało, że stosownie do art. 80 ust.2 ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. (...).

W związku z powyższym Kolegium zauważyło, że teren planowanego przedsięwzięcia, czyli działka nr [..] położona w G. przy ul. K., obręb [..], objęta jest przepisami uchwały Nr XXXVI/777/13 Rady Miasta z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], a dokładniej rzecz ujmując - w myśl nomenklatury przywołanej uchwały położona jest w strefie M/U31, numer terenu 001, tegoż planu.

Przytaczając obowiązujące dla tej działki przepisy owej uchwały - w zakresie mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia wskazało Kolegium na:

"§3.Oznaczenia literowe lub literowo-cyfrowe dotyczące przeznaczenia terenów ustalone w niniejszym planie. 1. Tereny zabudowy mieszkaniowej: M23 tereny zabudowy mieszkaniowej wszystkie formy.

W terenach zabudowy mieszkaniowej dopuszcza się: 1)usługi spełniające równocześnie poniższe warunki: a)brak kolizji z funkcją mieszkaniową, b)mieszczące się w lokalach użytkowych do 100m2 powierzchni użytkowej, c)dysponujące odrębnym wejściem z zewnątrz lub wejściem z zewnątrz wspólnym z najwyżej jednym mieszkaniem, 2)wybrane budynki zamieszkania zbiorowego, niekolizyjne z funkcją mieszkaniową, np. schronisko socjalne, internat, dom studencki, dom rencistów, dom zakonny, dom dziecka, z wyłączeniem obiektów hotelarskich. 2. Tereny zabudowy usługowej: U33 tereny zabudowy usługowej komercyjne i publiczne: a)z wyłączeniem: -stacji paliw, -warsztatów samochodowych blacharskich i lakierniczych, -stacji obsługi samochodów ciężarowych i autobusów, b)dopuszcza się: -parkingi i garaże dla samochodów osobowych, -salony samochodowe (z serwisem), -małe hurtownie do 2000m2 powierzchni użytkowej, -budynki zamieszkania zbiorowego, -mieszkania integralnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą; 3. Tereny zabudowy mieszanej mieszkaniowo-usługowej: M/U31 tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierające, ustalone w karcie terenu, tereny mieszkaniowe: M23 i usługowe: U33. W karcie terenu można ustalić proporcję między funkcją mieszkaniową a usługową".

"§7. KARTA TERENU OZNACZONEGO SYMBOLEM 001-M/U31 MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO [...] 1. Numer terenu: 001. 2. Powierzchnia terenu: 1,19ha. 3. Przeznaczenie terenu: M/U31 teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierający tereny zabudowy mieszkaniowej M23 i usługowej U33 bez ustalania proporcji między funkcjami z zastrzeżeniem ust.6 pkt 5. 4. Funkcje wyłączone: 1)garaże boksowe; 2)obiekty handlowe o powierzchni sprzedaży powyżej 2000m2; 3)małe hurtownie do 2000m2 powierzchni użytkowej; 4) szpitale, domy opieki społecznej oraz budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży z zastrzeżeniem ust. 11 pkt 3" [Przywołany wyżej ust.6 pkt 5 ma następującą treść: "6.Zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: ...; wymóg lokalizacji usług w parterach od strony ulicy K. (poza granicami planu);". Z kolei przywołany ust. 11 pkt 3 ma następujące brzmienie: "11. Zasady ochrony środowiska i przyrody: ...; 3)możliwość lokalizacji szpitali, domów opieki społecznej lub budynków związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, w przypadku dotrzymania wymaganych dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku z uwzględnieniem stanu zabudowy istniejącej w chwili wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie za budowę oraz uciążliwości ulicy K."].

Dokonując wykładni przytoczonych przepisów uchwały Nr XXXVU777/13 Rady Miasta z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], to Kolegium wyjaśniło, że §3 ust. 1 reguluje teren zabudowy mieszkaniowej - M23, natomiast §3 ust.2 reguluje teren zabudowy usługowej - U33. Wynika to wprost z treści tych przepisów. Tak więc gdy w planie ustanowiony jest teren zabudowy mieszkaniowej - M23 (tylko taki teren), to kwestia usług na tym terenie regulowana jest wyłącznie normami statuowanymi w §3 ust. 1, a dokładniej rzecz ujmując statuowanymi w zdaniu drugim i punkach 1 i 2 ["W terenach zabudowy mieszkaniowej dopuszcza się: 1) usługi spełniające równocześnie poniższe warunki: a)brak kolizji z funkcją mieszkaniową, b)mieszczące się w lokalach użytkowych do 100m2 powierzchni użytkowej, c)dysponujące odrębnym wejściem z zewnątrz lub wejściem z zewnątrz wspólnym z najwyżej jednym mieszkaniem, 2)wybrane budynki zamieszkania zbiorowego, niekolizyjne z funkcją mieszkaniową, np. schronisko socjalne, internat, dom studencki, dom rencistów, dom zakonny, dom dziecka, z wyłączeniem obiektów hotelarskich."]. Z kolei gdy w planie ustanowiony jest teren zabudowy usługowej - U33 (tylko taki teren), to kwestia usług na tym terenie regulowana jest wyłącznie normami statuowanymi w §3 ust.2.

Zastrzegł organ odwoławczy, że w niniejszej sprawie przedmiotem jest działka położona na terenie M/U31, a więc na terenie mieszanym, w skład którego wchodzi zarówno teren zabudowy mieszkaniowej - M23, jak i teren zabudowy usługowej - U33. Stanowi o tym wprost §7 ust.3: "Przeznaczenie terenu: M/U31 teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierający tereny zabudowy mieszkaniowej M23 i usługowej U33". W odniesieniu do takiego terenu mieszanego obowiązują więc przepisy, które regulują zarówno pierwszy, jak i drugi teren, a także przepisy odnoszące się do terenu mieszanego jako całości. Skoro więc teren zabudowy mieszkaniowej - M23 posiada "swoją" regulację usług, to ta regulacja odnosi się do całego terenu mieszanego, a więc usługi na owym terenie mieszanym regulowane są zarówno normami statuowanymi w §3 ust.2 (czyli normami regulującymi teren zabudowy usługowej - U33), jak i normami statuowanymi w §3 ust. 1 zdanie drugie punkty 1 i 2; regulowane są także normami §7 odnoszącego się do terenu mieszanego jako całości, a zwłaszcza w zakresie nas tu interesującym normami ust.4 tegoż §7 - "Funkcje wyłączone".

W konsekwencji powyższego wniosek o ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci "punktu do zbierania ... złomu" ("Punktu skupu złomu oraz metali kolorowych"), a więc dla działalności usługowej należy analizować w świetle wszystkich tych przepisów regulujących usługi na mieszanym terenie M/U31.

Podkreśliło Kolegium, że kwalifikuje planowane przedsięwzięcie do funkcji usługowej, albowiem ze względu na jego skalę (dwa kontenery na placu na złom stalowy oraz parter budynku o powierzchni ok. 130m2 na złom kolorowy), istotą tego przedsięwzięcia jest zbieranie złomu, czyli pozyskiwanie złomu od dostawców niejako detalicznych, a nie jego magazynowanie/składowanie (Kolegium odniosło się tym wyjaśnieniem do przyjętej przez organ I instancji kwalifikacji przedmiotowego przedsięwzięcia jako mieszczącego się w funkcji "składowo-magazynowe, ale już nie "usługowej" uznając taka kwalifikację za błędną).

Dalej zauważył organ odwoławczy, że w uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji dokonał niejako analizy w świetle przepisów regulujących teren zabudowy usługowej - U33 (§3 ust.2) i w świetle przepisów regulujących teren mieszany (§7 ust.4), przywołując wyłączone rodzaje usług na tych terenach. Organ I instancji przyjął, że niezależnie od powyższych wyłączeń, zgodnie z §7 ust. 14 ww. uchwały przedmiotowy teren objęty został granicami rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej, dla którego zaplanowano działania związane z uporządkowaniem i przebudową istniejącego zainwestowania w celu poprawy wizerunku oraz funkcjonalności użytkowania tego terenu, a przede wszystkim w celu uzyskania nowego zainwestowania o wysokim standardzie. Planowane przez inwestora wprowadzenie funkcji "punktu skupu złomu", nie poprawi wizerunku przedmiotowego terenu i nie stanowi zainwestowania o wysokim standardzie. Zdaniem organu I instancji planowane przedsięwzięcie ma znamiona "funkcji składowo-magazynowej" (bez względu na sposób magazynowania i składowania), która nie mieści się w definicji funkcji usługowej zdefiniowanej w §3 ww. uchwały i tym samym stanowi naruszenie funkcji dopuszczonej w planie na dz. nr [...] obr. 64. Planowana funkcja nie mieści się również w definicji funkcji mieszkaniowej, a co za tym idzie należy uznał organ I instancji planowaną funkcję za niezgodną z ustaleniami obowiązującego na przedmiotowym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Stwierdziło Kolegium, że organ I instancji nie dokonał analizy okoliczności sprawy w świetle przepisów regulujących teren zabudowy mieszkaniowej M23, a dokładniej rzecz ujmując w świetle norm regulujących usługi na takim terenie, co należało uczynić po pierwsze i przede wszystkim. Mianowicie §3 ust. 1 rzeczonej uchwały stanowi w zdaniu drugim i punkach 1 i 2, że "W terenach zabudowy mieszkaniowej dopuszcza się: 1) usługi spełniające równocześnie poniższe warunki: a) brak kolizji z funkcją mieszkaniową, b) mieszczące się w lokalach użytkowych do 100m2 powierzchni użytkowej, c) dysponujące odrębnym wejściem z zewnątrz lub wejściem z zewnątrz wspólnym z najwyżej jednym mieszkaniem, 2) wybrane budynki zamieszkania zbiorowego, niekolizyjne z funkcją mieszkaniowe, np. schronisko socjalne, internat, dom studencki, dom rencistów, dom zakonny, dom dziecka, z wyłączeniem obiektów hotelarskich.".

W załączonej do wniosku "Karcie informacyjnej przedsięwzięcia" wskazano, że planowane przedsięwzięcie obejmować będzie parter istniejącego obiektu o pow. ok. 130m2 oraz plac o powierzchni 300m2. Budynek przeznaczony jest na złom kolorowy, natomiast na placu znajdować się będą dwa kontenery na złom stalowy (vide: przytoczone wyżej fragmenty "Karty ..."). Wynika więc z tego, że planowane przedsięwzięcie po pierwsze nie mieści się w całości "w lokalu użytkowym", jak wymaga tego § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b rzeczonej uchwały, a po drugie ów lokal nie jest "lokalem użytkowym do 100m2 powierzchni użytkowej". Innymi słowy planowane przedsięwzięcie nie spełnia dwóch przesłanek prawnych statuowanych w tymże §3 ust. 1 pkt 1 lit. b uchwały Nr XXXVI/777/13 Rady Miasta z dnia 28.03.2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], w konsekwencji czego nie jest możliwe ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, i konstatacji tej nie może zmienić argumentacja skarżącego, która stanowi wprost polemikę z argumentacją organu I instancji.

Podzielając stanowisko Prezydenta Miasta o kolizji planowanego przedsięwzięcia z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ odwoławczy utrzymał decyzję pierwszoinstancyjną w mocy.

Skargę wniósł K.K. zarzucając naruszenie:

- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a.,

* art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

* art. 80 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,

a w konsekwencji niesłuszne i niezgodne z prawem odmówienie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów. Domaga się skarżący wyeliminowania z obrotu prawnego obu wydanych w sprawie rozstrzygnięć.

W uzasadnieniu skargi zakwestionował skarżący uznanie przez organ I instancji, że planowana przez niego działalność mieści się w pojęciu funkcji składowo-magazynowej.

Zauważył skarżący, że w treści uchwały - w § 3 ust. 2 dopuszczone są wszelkie rodzaje działalności usługowej, a wyłączona jest tylko możliwość prowadzenia działalności w zakresie stacji paliw, warsztatów samochodowych blacharskich i lakierniczych, stacji obsługi samochodów ciężarowych i autobusów. W żadnej części uchwały nie ma ograniczeń w prowadzeniu działalności mogącej wpływać na środowisko naturalne poza zapisami § 3 ust 2 lit a) tejże uchwały. Wyłączenie dotyczy działalności związanych z emisjami do otoczenia związków mogących mieć negatywny wpływ na zdrowie i stan środowiska m.in. farb lakierniczych, rozpuszczalników, a także działalności związanych ze znacznym ruchem pojazdów ciężarowych. Dopuszczone są za to w lit b) usługi znacznie przekraczające swą uciążliwością punkt gromadzenia odpadów - takie jak salony samochodowe z serwisem.

Zaznaczył skarżący, że gdyby zgodnie ze stanowiskiem organu odwoławczego uznać, iż istotą obszaru mieszanego jest brak granicy pomiędzy zabudową mieszkaniową a usługową i dla całej strefy obowiązują normy wymienione zarówno w § 3 ust. 1 (normy dla strefy mieszkaniowej M23) w § 3 ust. 2 (normy dla strefy usługowej) a także ograniczenia wymienione w § 7, wniosek należało analizować w świetle wszystkich wyżej wymienionych przepisów regulujących usługi. W przypadku, gdy jak udowodniono powyżej planowana działalność mieści się w funkcji usługowej opisanej w § 3 ust. 2 organ I instancji winien przeprowadzić analizę, czy nie ma przeszkód do wydania decyzji w świetle zapisów § 3 ust. 1 - czy nie jest ona sprzeczna z "regulacją" usług w strefie M23. Taka analiza nie została przeprowadzona, a przynajmniej brak jej śladu w skarżonej decyzji, co potwierdza uzasadnione obawy o naruszenie - art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Przeprowadzenie takiej analizy w oparciu o zapisy Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (punkty 6,7,10,11,18), z treści której jasno wynika, iż działalność nie powoduje uciążliwości i nie ma negatywnego wpływu na środowisko, prowadziłoby do konstatacji, że planowana działalność nie jest sprzeczna z normami dla strefy mieszkaniowej wyznaczonymi w § 3 ust. 1.

Odnosząc się do przytoczonych zapisów planu dotyczących objęcia terenu granicami rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej podał skarżący, że zapis § 7 pkt 14 planu odnosi się do przebudowy istniejącej i wprowadzenia nowej zabudowy mieszkaniowo-usługowej, co nie jest przedmiotem złożonego wniosku i zostało opisane w Ewentualnych wariantach przedsięwzięcia (pkt. 8 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia). Wybrany wariant nie wiąże się z przebudową lub wprowadzeniem nowej zabudowy, a jedynie z wykorzystaniem istniejącej substancji, tak więc trudno mówić tu działaniu sprzecznym z zapisami uchwały. Zamieszczenie tego zapisu w uzasadnieniu decyzji jasno obrazuje, że organ nie przeprowadził analizy Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, a także pozostałego zgromadzonego materiału dowodowego. Poza tym działalność w zakresie warsztatu ślusarskiego i produkcji ogrodzeń oraz innych elementów stalowych jest prowadzona na działce od 1970 r., a dla działalności tej materiały czerpane były z surowców wtórnych, co zostało udowodnione przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym przy odwołaniu z 8 maja 2015 r. protokołem znajdującym się w aktach sprawy.

Dowodem na nieprzeprowadzenie właściwej analizy materiału dowodowego przez organ, jest zdaniem skarżącego również fakt, iż rozstrzygnięcie oraz całe uzasadnienie decyzji organu I instancji opiera się na piśmie Wydziału Urbanistyki i Architektury z 26 września 2018 r. Świadczy to w ocenie skarżącego o tym, że opinia ta nie została przez organ skonfrontowana z pozostałym materiałem dowodowym i poddaje w wątpliwość prawidłowość przeprowadzonego postępowania i podjętego rozstrzygnięcia.

Skarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2019 r. powtarza w całości argumentację organu I instancji, co winno prowadzić do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Zdaniem skarżącego w sprawie nie występuje przesłanka sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o której mowa w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, a organ przy wydaniu decyzji oparł się na opinii niezgodnej z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie rozpoznało całego materiału dowodowego, oparło swą decyzję na błędnej i "prawotwórczej" opinii Wydziału Urbanistyki Architektury i Ochrony Zabytków, która jest sprzeczna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego naruszając jednocześnie przepisy k.p.a., ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

Odnosząc się do podniesionego przez organ II instancji argumentu przekroczenia powierzchni lokalu (wniosek o prowadzenie w parterze budynku o pow. ok. 130m2 przy dopuszczalnej w planie miejscowym maksymalnej pow. lokalu usługowego 100m2), stwierdził skarżący, że organ I instancji lub organ II instancji powinien wezwać wnioskodawcę do złożenia wyjaśnienia lub korekty wniosku, ze względu na funkcjonalną możliwość wydzielenia z powierzchni parteru budynku lokalu o powierzchni nieprzekraczającej 100 m2. Takie podejście organów I i II instancji do wnioskodawcy przeczy zasadzie zaufania do organów władzy publicznej.

W piśmie z 9 stycznia 2020 r. skarżący w nawiązaniu do protokołu z interwencji w Biurze Rozwoju z 27 listopada 2019 r. ponownie zakwestionował stanowisko o niezgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 – j.t. ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – j.t.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona prawa w stopniu prowadzącym do jej uchylenia.

Przedmiotem skargi K. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 marca 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 28 września 2018 r. o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego pod nazwą "Punkt skupu złomu oraz metali kolorowych" na działce nr [..] położonej w G. przy ul. K. (obręb [...]).

W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że na podstawie art. 72 ust. 2 pkt 21 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.), zwanej u.d.i.ś., zezwolenie na zbieranie odpadów i ich przetwarzanie wydawane na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia o odpadach wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Stosownie do treści art. 80 ust. 2 u.d.i.ś., właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, dla publicznych urządzeń służących do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dla inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, dla inwestycji w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku realizowanych na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku oraz dla inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego realizowanych na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych.

Ze względu na to, że przedmiotowa inwestycja nie należy do katalogu zwolnionych z obowiązku wykazania zgodności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły ocenę przedsięwzięcia w zakresie zgodności z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem.

W przepisach art. 80 ust. 2 u.d.i.ś. określone zostały przesłanki wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach związane z oceną lokalizacji przedsięwzięcia w zgodzie z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Przesłanki te określone są pozytywnie, tzn. wskazują warunki, których spełnienie jest konieczne do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zezwalających na realizację przedsięwzięcia. Wynika z nich, że regułą jest konieczność stwierdzenia zgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (ust. 2). Zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest w świetle art. 80 ust. 2 u.d.i.ś. kryterium podstawowym oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Postanowienia obowiązującego planu mają charakter wiążący dla decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Konsekwencją zaś stwierdzenia sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zwolnienie organu prowadzącego postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (zob. też K. Gruszecki, Komentarz do art. 80 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Lex/el. 2013).

W sytuacji, gdy plan miejscowy nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ ma obowiązek wobec braku zgodności z planem wydać decyzję odmowną, bez dalszego badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 196/13; z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 829/11; z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1240/11, dostępne w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Także zwraca się uwagę w orzecznictwie, że po stwierdzeniu sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwolniony jest organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (tak w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2628/11; z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2546/12 dostępne w CBOSA).

Przedstawione poglądy sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje.

Kontynuując rozważania w tej kwestii sąd zauważa, że organ odwoławczy dokonując oceny zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązany jest do szczegółowej analizy wszystkich postanowień planu mających zastosowanie do konkretnej inwestycji. Ustalenie, że występuje sprzeczność z postanowieniami obowiązującego planu nie może budzić wątpliwości. Zatem takie ustalenie winna poprzedzać wnikliwa analiza i interpretacja całokształtu postanowień planu, zarówno jego postanowień ogólnych, jak i postanowień szczegółowych odnoszących się do poszczególnych jednostek planistycznych. Zwrócić też trzeba uwagę, w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (zob. wyrok z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2106/13, dostępny w CBOSA), że nie jest rolą organu administracji rozstrzygającego w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań, ani wojewódzkiego sądu administracyjnego kontrolującego legalność decyzji w tym przedmiocie, ani tym bardziej Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę kasacyjną, ocena normy planistycznej, która jest podstawą stwierdzenia zgodności z lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli normy aktu planistycznego są niejasne, nieprecyzyjne, bądź ze sobą sprzeczne, to należy je kwestionować wzywając organ uchwałodawczy gminy do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wnosząc skargę do sądu administracyjnego. Wadliwość tego typu nie uprawnia jednak do wykładni przepisów aktu prawa miejscowego w sposób oczywiście odbiegający od ich literalnego znaczenia – poprzez dopisanie treści normatywnej, której nie ustanowił lokalny prawodawca.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy mamy do czynienia z rzetelną i całościową analizą postanowień planu, których treść nie budzi wątpliwości organów procedujących w sprawie ani sądu wojewódzkiego. Organ odwoławczy kompleksowo scharakteryzował planistyczne uwarunkowania planowanego przedsięwzięcia uwzględniając postanowienia zarówno ogólne, jak i szczegółowe właściwe dla działki nr [...], przewidziane w obowiązującym dla tego terenu miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Sądu planowana inwestycja godzi w ustalenia zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Taka ocena determinowała negatywne decyzje organów obu instancji.

Podziela Sąd przyjęcie, że dla działki [...] w G. obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 28 marca 2013 r. nr XXXVI/777/13 (Dz.Urz. Woj. z 2013 r., poz. 2081). Działka znajduje się na terenie M/U31 oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierający tereny zabudowy mieszkaniowej M23 i usługowej 33 bez ustalenia proporcji między funkcjami.

W tym miejscu wskazać należy na oczywistą wadliwość przyjęcia przez organ I instancji planowanego przez skarżącego przedsięwzięcia jako noszącego znamiona funkcji składowo-magazynowej, która jest niedopuszczalna na terenie M/U31. Niesłusznie organ I instancji w taki sposób zakwalifikował przedsięwzięcie pomijając całkowicie niewielką skalę składowania odpadów w ramach planowanej działalności na działce nr [...]. Według karty informacyjnej przedsięwzięcia składowanie miałoby się odbywać w dwóch kontenerach przykrytych plandeką, a w istocie dostawcami złomu byłyby osoby fizyczne. Wadliwość tę dostrzegł organ odwoławczy i prawidłowo zakwalifikował planowaną działalność do funkcji usługowej, która plasuje się jako dopuszczalna na terenie M/U31.

Prawidłowo także dokonał organ odwoławczy weryfikacji rodzaju przedsięwzięcia z przepisami odnoszącymi się do zabudowy mieszkaniowej M23, zabudowy usługowej U33 oraz do terenu mieszanego jako całości M/U31.

Wspomniany plan miejscowy stanowi w §3 stanowi, że oznaczenia literowe lub literowo - cyfrowe dotyczące przeznaczenia terenów ustalone w niniejszym planie.

1.Tereny zabudowy mieszkaniowej: M23 tereny zabudowy mieszkaniowej - wszystkie formy; W terenach zabudowy mieszkaniowej dopuszcza się:

1) usługi spełniające równocześnie poniższe warunki:

a) brak kolizji z funkcją mieszkaniową,

b) mieszczące się w lokalach użytkowych do 100 m2powierzchni użytkowej,

c) dysponujące odrębnym wejściem z zewnątrz lub wejściem z zewnątrz wspólnym z najwyżej jednym mieszkaniem,

2) wybrane budynki zamieszkania zbiorowego, niekolizyjne z funkcją mieszkaniową, np.: schronisko socjalne, internat, dom studencki, dom rencistów, dom zakonny, dom dziecka, z wyłączeniem obiektów hotelarskich.

2.Tereny zabudowy usługowej: U33 tereny zabudowy usługowej komercyjne i publiczne:

a) z wyłączeniem:

– stacji paliw,

– warsztatów samochodowych blacharskich i lakierniczych,

– stacji obsługi samochodów ciężarowych i autobusów,

b) dopuszcza się:

– parkingi i garaże dla samochodów osobowych,

– salony samochodowe (z serwisem),

– małe hurtownie do 2000 m2powierzchni użytkowej,

– budynki zamieszkania zbiorowego,

– mieszkania integralnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą;

3.Tereny zabudowy mieszanej mieszkaniowo-usługowej: M/U31 tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierające, ustalone w karcie terenu, tereny mieszkaniowe: M23 i usługowe: U33. W karcie terenu można ustalić proporcję między funkcją mieszkaniową a usługową

Jednocześnie plan miejscowy stanowi w § 7 ust. 4 odnoszącym się do karty terenu oznaczonego symbolem 001-M/U31 jakie funkcje zostały wyłączone:

1) garaże boksowe;

2) obiekty handlowe o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2;

3) małe hurtownie do 2000 m2powierzchni użytkowej;

4) szpitale, domy opieki społecznej oraz budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży z zastrzeżeniem ust. 11 pkt 3.

Powyżej zacytowane przepisy stanowią kompleksową regulację w kwestii możności lokalizacji nowych funkcji zabudowy na terenie działki skarżącego nr [...] w G. Jednocześnie zaznaczyć należy, że skarżący może korzystać w dalszym ciągu z aktualnego sposobu zagospodarowania działki, jedynie nie może wprowadzić nowego sposobu zagospodarowania w postaci punktu skupu złomu oraz metali kolorowych.

Wracając do oceny zgodności przedsięwzięcia z zapisami planu w zakresie regulacji M23 to w ocenie Sądu punkt skupu złomu i metali kolorowych nie jest zgodny z funkcją mieszkaniową i nie ma znaczenia na jakiej powierzchni użytkowej w lokalu byłby ten punkt prowadzony. Planowana realizacja punktu zbierania złomu i innych odpadów łączy się immanentnie z gromadzeniem i składowaniem odpadów, to tego rodzaju usługi należy kwalifikować jako usługi zakłócające funkcję mieszkaniową i tym samym niedopuszczalne do realizacji na działce nr [...]. Powszechne jest stanowisko w orzecznictwie, że prowadzenie skupu złomu zalicza się do usług uciążliwych, co powoduje, że taka działalność nie ma prawa bytu na działce przewidzianej do realizacji funkcji mieszkaniowej. W zakresie braku rozważenia kolizji planowanego przedsięwzięcia z funkcją mieszkaniową Sąd uznaje kontrolowane decyzje za wadliwe w zakresie sporządzonych uzasadnień..

Dokonując oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z regulacjami dotyczącymi jednostek planistycznych U33 oraz M/U31 to potencjalny punkt skupu złomu i metali kolorowych nie jest przez plan zakazany.

Jednak, jak już wyżej wskazano działalność na działce nr [...], musi być zgodna z warunkami wskazanymi w planie miejscowym dla każdej jednostki oddzielnie. Wobec kolizji z dopuszczalnymi funkcjami dla terenu M23 nie jest możliwe wydanie pozytywnej decyzji.

W konsekwencji powyższego zarzuty skargi okazały się bezpodstawne, a badając sprawę z urzędu w granicach rozpatrywanej sprawy Sąd nie stwierdził uchybień mogących powodować konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Dlatego tez na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona.