Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 195/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 53 par 1 i art 54 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1319/11 w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 26 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawiał się następująco:

1. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M.K. z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona skarżącemu w dniu 31 maja 2011 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu upłynął w dniu 30 czerwca 2011 r. Mimo prawidłowego pouczenia w decyzji skarga został wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. Organ pierwszej instancji przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 4 lipca 2011 r. Tę data WSA uznał za datę wniesienia skargi.

2. W skardze kasacyjnej M.K. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając naruszenie:

- prawa procesowego tj. art. 53 ust 1, art. 54 ust 1, art. 58 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) polegające na nieuzasadnionym wskazaniu, że skarga została złożona po upływie trzydziestodniowego terminu co skutkowało jej odrzuceniem,

- prawa materialnego tj. art. 12 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na nieprzekazaniu niezwłocznie do organu właściwego wniesionej przez stronę skargi, skutkujące jej odrzuceniem, jako spóźnionej podczas gdy jej niezwłoczne przekazanie skutkowałoby złożeniem skargi z zachowaniem terminu.

Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wniesiono także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

II. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 powołanej ustawy jednoznacznie stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Dochowanie terminu zakreślonego ww. przepisem, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego bądź za pośrednictwem niewłaściwego organu, sąd ten (bądź organ) jest obowiązany przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania.

W analizowanej sprawie poza sporem jest, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu który wydał rozstrzygnięcie tj. Dyrektora Izby Skarbowej w P. upłynął w dniu 30 czerwca 2011 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o trybie wniesienia środka zaskarżenia, skarga została przesłana do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. - w dniu 30 czerwca 2011 r. Organ ten przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 4 lipca 2011 r. zatem wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu do jej wniesienia.

Za chybiony należało także uznać zarzut naruszenia art. 12 k.p.a. Wnoszący skargę kasacyjną, wskazując na naruszenie tego przepisu przez Sąd, zdaje się zapominać, że sądy administracyjne nie stosują powołanego Kodeksu postępowania administracyjnego, a skoro go nie stosują to nie mają możliwości jego naruszenia. Jednocześnie Sąd podkreśla, że organy podatkowe działają zgodnie z procedurą określoną w ustawie z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i tylko odpowiedni przepis z tej ustawy w połączeniu ze stosownym przepisem Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mógł stanowić prawidłowo sformułowany zarzut skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił stan faktyczny w sprawie i zastosował art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., a zatem Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.