Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1038/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie: p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi W. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta S. na podstawie art.149 § 3 kpa w związku z art.145 § 1 pkt.5 kpa i art.155 kpa w związku z art.11 ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół/Dz.U. nr 154 poz. 1793/ odmówił wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej zasiłku przedemerytalnego zakończonego decyzja ostateczną nr [...] z dnia [...] i odmówił zmiany tej decyzji.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż decyzją nr [...] z dnia [...] przyznano W. A. zasiłek przedemerytalny w wysokości 120%. Od decyzji tej nie zostało złożone odwołanie. Obecnie W. A. złożyła wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art.145 § 1 pkt.5 kpa powołując się na to, że w innej sprawie przy takiej samym stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 30 października 2001r. wydał wyrok korzystny dla skarżącej. O wyroku tym W. A. dowiedziała się w dniu 15 stycznia 2002r. a więc nie został zachowany termin do wznowienia postępowania określony w art.148 § 1 kpa. W związku z czym organ administracji odmówił wznowienia postępowania. Jednocześnie wniosek o wznowienie postępowania został potraktowany jako wniosek o zmianę decyzji w trybie art.155 kpa. Wniosek ten został rozpatrzony odmownie gdyż organ administracji nie podzielił poglądu wyrażonego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2001r. Mając to na uwadze organ administracji odmówił zmiany decyzji z dnia [...].

Od wymienionej decyzji odwołanie złożyła W. A. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. Wnosiła o uchylenie decyzji i zmianę wysokości zasiłku przedemerytalnego.

Decyzją nr [...] z dnia [...]. Wojewoda [...] na podstawie art.6c ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu/Dz.U. nr 6 z 2001r. poz.56 z późn. zm./, art.138 § 2 i 3 w związku z art.148 § 1 i 2, art.149 § 3, art.155 i art.156 § 1 pkt.2 kpa uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż decyzją Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] W. A. uzyskała prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120% kwoty zasiłku zaś w dniu 21 lutego 2002r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji.

Zgodnie z art.148 §1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji państwowej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W. A. dowiedziała się o treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II S.A./Łd 2006/99 w dniu 15 stycznia 2002r. zaś wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 21 stycznia 2002r. czyli zachowany został termin o którym mowa w art.148 § 1 kpa. Niezasadna jest więc zaskarżona decyzja w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania z uwagi na niezachowanie terminu określonego w art.148 § 1 kpa.

W ocenie organu odwoławczego brak jest również podstaw do rozważania możliwości zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] na podstawie art.155 kpa. Przepis ten przewiduje, iż decyzja ostateczna , na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej , który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia , jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i w doktrynie prawa administracyjnego dominuje pogląd, że podstawową przesłanką stosowania art.155 kpa jest "zgoda strony" na zmianę decyzji. Zgoda ta nie może być ani dorozumiana ani domniemana. Powinna być udzielona wprost i wyraźnie przez stosowne oświadczenie złożone organowi administracji państwowej. Jej brak lub wadliwość prowadzi do rażącego naruszenia prawa. Treść wyrażonej zgody stanowi bowiem granicę dozwolonych zmian.

Z akt nie wynika, aby W. A. wyraziła zgodę na zmianę decyzji z dnia [...]. Zastosowanie przez organ administracji I instancji trybu postępowania przewidzianego w art.155 kpa było niezasadne. Wniosek o wznowienie postępowania nie może być traktowany jako zgoda na zmianę decyzji.

Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania i postępowanie w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w trybie art.155 kpa są to dwa różne nadzwyczajne tryby weryfikacji decyzji ostatecznej, które nie mogą ze sobą konkurować. Każdy z tych trybów postępowania ma na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwość. Tryby te nie mogą być więc stosowane zamiennie. Naruszenie wyłączności stosowania określonego trybu postępowania stanowi rażące naruszenie prawa, będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji. Niedopuszczalny jest również zbieg trybu weryfikacji decyzji dotkniętej kwalifikowaną wadą z trybem weryfikacji decyzji prawidłowej. Ten ostatni tryb może być podjęty tylko po zakończeniu trybu weryfikacji decyzji dotkniętej wadą kwalifikowaną. Organ I instancji postąpił wbrew tej zasadzie, jednocześnie odmawiając wznowienia postępowania i odmawiając zmiany decyzji, na podstawie art.155 kpa. Mając to na uwadze organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania we właściwym trybie postępowania.

Na wymienioną decyzję w dniu 5 lipca 2002r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła W. A.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż organ odwoławczy nie odniósł się do meritum sprawy zawartej w odwołaniu. W szczególności pominął treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2001r. w sprawie II S.A./Łd 2006/99. Pogląd wyrażony w tym wyroku uzasadnia przyznanie skarżącej zasiłku przedemerytalnego wysokości 160% kwoty zasiłku. Organy administracji naruszyły przepisy art.7,8, 9 i 159 § 1 kpa oraz art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. W konkluzji skarżąca wnosiła o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego w podwyższonej wysokości.

Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta S. na podstawie art.151 § 1 pkt.1 kpa odmówił uchylenia własnej decyzji nr [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu stwierdzono, iż nie występuje żadna z przesłanek do wznowienia postępowania określona w art.145 § 1 kpa a w szczególności nie występują nowe okoliczności faktyczne w sprawie. Decyzję tę doręczono W. A. w dniu 20 lipca 2002r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art.161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli:

1./skarżący skutecznie cofnął skargę

2./ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania

3./ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie w sprawie ze skargi W. A. stało się bezprzedmiotowe.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego W. A. zaskarżyła decyzję Wojewody [...] z dnia [...], którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] i przekazano sprawę organowi administracji I instancji do ponownego rozpoznania. Po złożeniu skargi do sądu postępowanie administracyjne nadal się toczyło. W wyniku tego postępowania decyzją z dnia [...] Prezydent S. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...]. Decyzja ta została doręczona W. A. i mogła ona złożyć od niej odwołanie zaś w przypadku wydania przez organ II instancji niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia mogła je zaskarżyć do sądu. Skoro zatem po wydaniu zaskarżonej decyzji wydana została nowa decyzja w przedmiocie wniosku skarżącej o wznowienie postępowania to postępowanie w rozpoznawanej sprawie stało się bezcelowe. Bezprzedmiotowe jest bowiem postępowanie dotyczące oceny legalności decyzji z dnia [...] skoro wydano później nową decyzję dotyczącą wniosku o wznowienie postępowania i W. A. mogła ją zaskarżyć.

Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art.161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.