Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 205/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 35, 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lenart asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi K. R.-M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości [...] 1) zobowiązuje Prezydenta W. do wydania orzeczenia w sprawie wniosku S. D. z dnia 30 marca 1999 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...], w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2) zasądza od Prezydenta W. na rzecz K. R.-M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. R. – M. po raz kolejny zarzuciła Prezydentowi W. bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku S. D. z dnia 30 marca 1999 r. dotyczącego ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] (dawniej [...]) ozn. hip. "[...]".

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r., po rozpatrzeniu zażalenia K. R. – M. na bezczynność Prezydenta W., zobowiązało ten organ do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku z dnia 30 marca 1999 r. w terminie do dnia 31 sierpnia 2006 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. organ pierwszej instancji zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu stwierdzenia nabycia spadku po jednej ze stron postępowania J. B. Postanowienie to zostało uchylone przez organ drugiej instancji, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] lutego 2007 r. organ pierwszej instancji poinformował Sąd, że postanowieniem z tego samego dnia (czyli [...] lutego 2007 r.) nr [...] Prezydent W. ponownie zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu przedstawienia prawomocnego stwierdzenia nabycia spadku po zmarłej w trakcie postępowania administracyjnego M. W. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w dniu [...] maja 2007 r. nr [...] uchyliło to postanowienie, a sprawa zawieszenia przekazana została do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że "w przedmiotowej sprawie zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania ze względu na wystąpienie przesłanki określonej w art. 97 § 1 pkt 4 kpa." jednakże z powodu nieprawidłowego zastosowania art. 100 § 1 kpa i nałożenia na stronę obowiązku, który już wcześniej został przez nią wykonany, a także stwierdzonych uchybień w doręczeniach, zaskarżone postanowienie z powodu "istotnych naruszeń proceduralnych" musi zostać uchylone, a sprawa zawieszenia przez organ pierwszej instancji z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa ponownie rozpatrzona.

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny sprawy, wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I SAB/Wa 11/07 oddalono skargę K. R. – M. z dnia 15 stycznia 2007 r. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku z dnia 30 marca 1999 r. z uwagi na fakt, iż na dzień rozpatrywania przez Sąd skargi na bezczynność tego organu trwało postępowanie administracyjne dotyczące ponownego rozpatrzenia zawieszenia przez organ pierwszej instancji z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, a sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po M. W. zawisła przed właściwym Sądem Rejonowym. Z akt sądowych sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 22/06 (ze skargi K. R. – M. z dnia 17 stycznia 2006 r. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku z dnia 30 marca 1999 r.) wynika, że sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po M. W. została zakończona postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. (sygn. akt [...]).

W związku z prawomocnym zakończeniem sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 22/06, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2008 r. przesłano do organu odpis prawomocnego postanowienia odrzucającego skargę wraz uzasadnieniem oraz zwrócono organowi akta administracyjne sprawy.

W odpowiedzi na przedmiotową skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie z uwagi na fakt, iż akta administracyjne przedmiotowej sprawy znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w związku z toczącym się postępowaniem wszczętym ze skargi K. R. – M. na bezczynność organu (sygn. akt I SAB/Wa 22/06) i w związku z tym organ nie może wydać decyzji w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 35 § 1 i 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Artykuł 37 § 1 K.p.a. stanowi zaś, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ, do którego wpłynęło takie zażalenie, jeżeli uzna je za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości, co wynika z § 2 cytowanego artykułu.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż w sprawach dotyczących rozpoznawania skarg na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka, biorąc za podstawę stan rzeczy (prawny i faktyczny) istniejący w chwili zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie orzeczenia, a nie w chwili złożenia skargi (por. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 29/96, niepubl., wyrok NSA z dnia 16 września 1998 r. sygn. akt IV SAB 37/97, niepubl.). Celem skargi na bezczynność nie jest bowiem samo stwierdzenie, iż organ administracji pozostawał w bezczynności, lecz spowodowanie ustania stanu bezczynności. Podkreśla to art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym w wyroku Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy może tylko zobowiązać organ administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Odnosząc powyższe do stanu niniejszej sprawy należy wskazać, iż powoływanie się przez organ w odpowiedzi na skargę na fakt, że ze względu na zawisłą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawę o sygn. akt I SAB/Wa 22/06 nie zostały zwrócone do organu akta administracyjne dotyczące przedmiotowej nieruchomości, jest na obecnym etapie postępowania (tj. w chwili zamknięcia rozprawy) nieuzasadnione i nieznajdujące odzwierciedlenia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Otóż należy podkreślić, iż zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2008 r. (w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 22/06) akta administracyjne przedmiotowej sprawy zostały zwrócone do organu. Następnie - w odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 18 lutego 2008 r. w niniejszej sprawie - powyższe akta zostały przekazane z powrotem Sądowi dopiero w dniu 7 kwietnia 2008 r. Zatem biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż akta administracyjne były w posiadaniu organu przez okres dwóch i pół miesiąca i jedyną wzmianką świadczącą o podejmowaniu jakichkolwiek czynności przez organ w tym okresie są dwa pisma z dnia 7 kwietnia 2008 r., znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. W pierwszym z nich organ zwrócił się z prośbą do Wydziału Planowania Miejscowego Biura Architektury i Planowania Przestrzennego o wydanie opinii urbanistycznej o przeznaczeniu przedmiotowego gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zaś w drugim poinformował strony postępowania administracyjnego o konieczności zgromadzenia całości dokumentacji, w tym powołanej opinii urbanistycznej. Należy podkreślić, że pisma te są datowane na dzień 7 kwietnia 2008 r., a więc na dzień, w którym akta zostały przesłane do Sądu. Zatem przed dokonaniem tej czynności, tj. przez okres blisko dwóch i pół miesiąca organ nie poczynił żadnych kroków zmierzających do rozpoznania merytorycznie sprawy. W związku z powyższym należy uznać, że zawarty w skardze zarzut bezczynności organu z uwagi na niezałatwienie przedmiotowej sprawy w przewidzianym ustawowo terminie zgodnie z treścią art. 35 K.p.a. jest uzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.