Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 250/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia darowizny środków pieniężnych postanawia: odmówić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z 21 grudnia 2012 r. Skarżący – B. P. złożył skargę

na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r.

w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od

spadków i darowizn z tytułu nabycia darowizny środków pieniężnych. W skardze

zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

" Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), po

przekazaniu Sądowi skargi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten

Sąd.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd

ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta

jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku

złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być starannie uzasadniony.

Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich

dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Konieczne

jest wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj.

zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania

trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub

uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do

przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia

Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr

564208) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w interesie strony

leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by

powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek

z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi

dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające wskazanie, że okoliczności

przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występują w

sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a

dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Skarżący jedynie na wstępie skargi wskazał, że wnosi o wstrzymanie

zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanym wniosku nie ma jednak żadnego

uzasadnienia które pozwoliłyby Sądowi ocenić jego zasadność. O spełnieniu

przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy

zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która

nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego

świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie

rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi

utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być

zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia

dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu

i zdrowiu {por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.).

Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody"

lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz

bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest

możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających

wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Skoro zatem Skarżący nie wykazał, że w sprawie zachodzi realna możliwość

zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania

trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony

tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania

decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że

przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności

skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004

r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu

wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę

merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji

z naruszeniem przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił

wstrzymania zaskarżonej decyzji