Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1263/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2 i art. 136
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 13 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2010 roku sprawy ze skargi R. I. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2009 roku, Nr [...] Prezydent Miasta W. orzekł o zameldowaniu na pobyt stały R. I. w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W.

W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta W. stwierdził, że fakt zamieszkiwania R. I. w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. potwierdziły oględziny lokalu oraz informacja Komendy Rejonowej Policji [...].

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." podnosząc zarzut, że podany w uzasadnieniu stan faktyczny odbiega

od rzeczywistości. Zdaniem Spółdzielni Państwo I. są rzadko widywani na terenie

budynku Spółdzielni.

Decyzją z dnia [...] października 2009 roku, Nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] W. z dnia [...] września 2009 roku i przekazał sprawę Prezydentowi do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało w niewystarczającym stopniu i nie zostały wyjaśnione wszystkie ważne dla sprawy okoliczności.

W ocenie Wojewody na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów Prezydent Miasta W. nie dowiódł w sposób jednoznaczny i bezsporny, że R. I. koncentruje swoje życie i chce przebywać w lokalu w lokalu, w którym chciałby zameldować się na pobyt stały. W ponownym postępowaniu, zdaniem Wojewody organ I instancji winien wyjaśnić, czy lokal [...] przy ul. [...] w W. stanowi miejsce, w którym R. I. posiada centrum życiowe, to jest przyjmuje wizyty członków rodziny, spożywa posiłki, stale tam przebywa, nocuje. W tym celu nieodzowne będzie, zdaniem Wojewody, przesłuchanie bezstronnych świadków, np. mieszkańców budynku przy ul. [...] w W., przeprowadzenie wywiadu środowiskowego przez funkcjonariuszy Policji, przeprowadzenie kontroli meldunkowej oraz przeprowadzenie rozprawy administracyjnej.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył R. I. podnosząc zarzut, iż interpretacja zebranych w sprawie dowodów dokonana przez organ odwoławczy jest dowolna i w efekcie

Sygn. akt IV SA/Wa 1263/10

doprowadziła do wydania błędnej decyzji o uchyleniu rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.

Skarżący podniósł, iż twierdzenia przedstawiciela Spółdzielni nie wniosły do sprawy nic nowego poza twierdzeniami, iż jest rzadko widywany w lokalu nr [...]. Zdaniem skarżącego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie budzi wątpliwości i potwierdza fakt jego zamieszkiwania w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. W tej sytuacji przeprowadzanie nowych dowodów, w ocenie skarżącego, mija się z celem.

Skarżący stwierdził, iż w sprawię nie ma bezstronnych świadków, gdyż toczy spór o zapłatę równowartości rynkowej opuszczonego przez niego lokalu i w razie przegranej Spółdzielni wszyscy spółdzielcy odczują konieczność uiszczenia zapłaty na jego rzecz. Jeśli organ odwoławczy uznał, że istnieje konieczność przesłuchania świadków, to mógł to uczynić, w ocenie skarżącego, w trybie art. 136 k.p.a., aby nie przedłużać postępowania.

Nadto skarżący stwierdził, że zarówno Spółdzielnia Budowlano Mieszkaniowa "G." jak wyodrębniona z niej Spółdzielnia "N." nie rozliczyły się z nim z ceny sprzedaży mieszkania, z którego został wyeksmitowany.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego jest decyzja kasatoryjna rolą sądu jest dokonanie oceny czy organ wydający decyzję nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 138 § 2 k.p.a.

Zasadnie zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ pierwszej instancji dokonując ustaleń faktycznych oparł się na zeznaniach skarżącego (k - 6, 27, 62, 83

Sygn. akt IV SA/Wa 1263/10

wynikach wywiadu Policji (k - 21) oraz wynikach oględzin mieszkania (k - 24). Skarżący jest zainteresowany w potwierdzeniu faktu pobytu w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. co winno skutkować przeprowadzeniem dowodów pozwalających na weryfikację jego twierdzeń. Dowodem takim nie może być wywiad Policji, gdyż jak wynika z jego treści fakt pobytu skarżącego w mieszkaniu potwierdziła jego żona. Dowodem weryfikującym twierdzenie skarżącego nie mogą być również wyniki oględzin lokalu. Okoliczność, iż znajdują się w nim rzeczy skarżącego nie oznacza, że skarżący przebywa w nim z zamiarem stałego pobytu. Oceny przydatności dowodowej materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dokonanej przez organ II instancji nie można więc uznać za dowolną.

W sprawie przesłuchany został tylko jeden świadek niezwiązany ze skarżącym (k - 65). Treść zeznań tego świadka wskazuje, iż pobyt skarżącego w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. może być pobytem pozorowanym. W budynku, w którym znajduje się przedmiotowy lokal znajdują się też inne lokale i osoby w nich mieszkające winny zostać przesłuchane. Pozwoli to ocenić wiarygodność twierdzeń skarżącego, iż przebywa w lokalu z zamiarem stałego pobytu oraz stanowiska Spółdzielni, że skarżący przebywa tam jedynie sporadycznie. Ustalenia danych tych osób oraz ich przesłuchanie, w którym skarżący ma prawo uczestniczyć wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Przeprowadzanie tego postępowania przez organ odwoławczy w trybie art. 136 k.p.a. byłoby zaprzeczeniem zasady dwuinstancyjności. Organy administracji winny zapoznać się także z materiałem dowodowym zgromadzony w aktach postępowań cywilnych. Mogą się bowiem znajdować w nich dowody pozwalające na weryfikację twierdzeń skarżącego. Skarżący wskazał w skardze, że toczy spór cywilny ze Spółdzielnią "N.". Nadto na rozprawie przedstawiciel Spółdzielni stwierdził, że w Sądzie Rejonowym [...] toczy się sprawa o sygn. akt [...] o eksmisję skarżącego, w której to sprawie skarżący podaje jako adres dla korespondencji L.

Twierdzenie skarżącego, iż w sprawie nie ma bezstronnych świadków jest twierdzeniem dowolnym i nieuzasadnionym. Okoliczność, iż skarżący toczy proces ze Spółdzielnią "N." nie oznacza, że proces ten skarżący wygra, a Spółdzielcy będą musieli uiszczać na jego rzecz jakiekolwiek świadczenia.

Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż zarówno Spółdzielnia Budowlano Mieszkaniowa "G." jak wyodrębniona z niej Spółdzielnia "N"

Sygn. akt IV SA/Wa 1263/10

nie rozliczyły się z nim z ceny sprzedaży mieszkania, z którego został wyeksmitowany nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest rolą organów administracji orzekających w sprawie o zameldowanie rozstrzyganie o zasadności roszczeń skarżącego związanych ze sprzedażą jego lokalu.

Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.