Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 734/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35-37
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie: WSA Iwona Kosińska (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 8 marca 2012 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. B. [...], oznaczoną hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] marca 2012 r. M. M. wniósł do Prezydenta [...] o wypłatę na podstawie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]

W dniu [...] listopada 2013 r. M. M. złożył zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy odszkodowania w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Po jego rozpatrzeniu Wojewoda M. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] uznał zażalenie na bezczynność organu za zasadne. Uzasadniając powyższe postanowienie Wojewoda wskazał, że w ramach rozpatrzenia zażalenia może badać jedynie, czy zostały przekroczone terminy wynikające z art. 35 oraz art. 36 kpa. Dokonując analizy nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy Wojewoda stwierdził, że rzeczywiście wystąpiło przekroczenie tych terminów, a pismo informujące stronę o podjętych w sprawie czynnościach oraz planowanym terminie zakończenia sprawy zostało wnioskodawcy wysłane dopiero w dniu 11 grudnia 2013 r., tj. po wpłynięciu zażalenia, co miało miejsce 14 listopada 2013 r. W takim stanie sprawy Wojewoda uznał zażalenie za zasadne i wyznaczył Prezydentowi [...] termin 31 marca 2014 r. jako termin zakończenia sprawy.

Z analizy akt sprawy wynika, że w dniu 25 marca 2014 r. Prezydent [...] pozyskał z Archiwum Państwowego w W. kopie fragmentów ogólnego planu zabudowania [...] dotyczącego przedmiotowej nieruchomości, zidentyfikowanej jako "[...]". Natomiast w dniu 24 kwietnia 2014 r. Archiwum Państwowe poinformowało, że w posiadanych zbiorach nie posiada dokumentów dotyczących decyzji lokalizacyjnych oraz akt dotyczących przejęcia przedmiotowej nieruchomości. W dniu 5 czerwca 2014 r. Biuro Gospodarki Nieruchomościami [...] pozyskało z oddziału Archiwum Państwowego w M. kopie dokumentów dotyczących decyzji lokalizacyjnych o sygn. [...] oraz o sygn. [....]

Pismem z dnia 20 października 2014 r. M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania. Skarżący podniósł, że w sprawie zostało wydane postanowienie Wojewody M. zobowiązujące organ do wydania decyzji we wskazanym terminie, co dotychczas nie nastąpiło.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, informując, że w sprawie są prowadzone czynności dowodowe, mające na celu prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i prawnego wnioskowanej nieruchomości, objętej dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Jednocześnie wskazał, że skarżący został pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. poinformowany o aktualnym stanie sprawy oraz o przewidywanym terminie jej zakończenia (30 kwietnia 2015 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, 12 § 1 i art. 77 § 1 kpa. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy pismem z dnia 8 marca 2012 r. skarżący złożył do Prezydenta [...] wniosek o odszkodowanie za nieruchomość [...] położona przy ulicy [...]. Wniosek niniejszy wpłynął do organu w dniu 9 marca 2012 r. i od tej daty rozpoczął się bieg ustawowego termin załatwienia sprawy. Następnie w dniu 14 listopada 2013 r. M. M. złożył zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy odszkodowania w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Po jego rozpatrzeniu Wojewoda M. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] uznał zażalenie na bezczynność organu za zasadne i wyznaczył organowi dodatkowy termin na załatwienie niniejszej sprawy do dnia 31 marca 2014 r. Pomimo upływu tego terminu organ nie wydał jednak rozstrzygnięcia w sprawie. Z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób bezsporny, że do dnia rozpatrzenia skargi przez Sąd organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżącego w zakreślonym terminie.

Jednocześnie biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku wszczynającego postępowanie (marzec 2012 r.), a także charakter niniejszej sprawy oraz znaną Sądowi z urzędu ilość spraw z zakresu odszkodowań za tzw. nieruchomości dekretowe, Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność obecnie nie miała jeszcze miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy jest okresem wystarczającym, aby rozpoznać wniosek skarżącego w przedmiocie odszkodowania za wskazaną powyżej nieruchomość [...]

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.