Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 235/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 217 §, ART. 218 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Michał Sułkowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi W.L. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga W. L. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r., w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Skarga złożona została w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2021 r. (data wpływu do organu -[...]września 2021 r.) W. L. (zwany dalej: skarżący, wnioskodawca), zwrócił się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w N. (zwany dalej: K[...]OSG, organ I instancji) o wydanie zaświadczenia o: 1) przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. oraz 2) pełnieniu służby bezpośrednio w charakterze sapera w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., ewentualnie od dnia 4 kwietnia 2011 r. do dnia 28 listopada 2013 r.

W zakresie punktu 1 wniosku organ I instancji przekazał wniosek zgodnie z właściwością Zastępcy Dyrektora Biura Ochrony Informacji Komendy Głównej Straży Granicznej Kierownikowi Archiwum Straży Granicznej w S..

Postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. K[...]OSG, działając na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 oraz art. 219 w związku z art. 123-126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, zwana dalej: k.p.a.) i w związku z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz.U, z 2018 r. poz. 2373, ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem), orzekł o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w ramach prowadzonego postępowania o wydanie wnioskowanego zaświadczenia, przeprowadzono szereg czynności, w tym w szczególności dokonano przeglądu teczki akt osobowych wnioskodawcy, zwrócono się do innych komórek Straży Granicznej, w tym do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, Archiwum Straży Granicznej, Komendanta Placówki Straży Granicznej w K..

W wyniku przeprowadzonych czynności ustalono, że w okresie objętym wnioskiem, tj. od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r. skarżący pełnił służbę w Placówce SG kat. II w K. w Zespole Interwencji Specjalnych na stanowiskach: referent, kursant, kontroler oraz starszy kontroler. Rozkazem personalnym K[...]OSG nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., skarżący został zwolniony ze służby w Straży Granicznej z dniem 31 maja 2018 r. W okresie od dnia 4 kwietnia 2011 r. do dnia 14 kwietnia 2011 r. ukończył szkolenie specjalistyczne z zakresu rozpoznania minersko–pirotechnicznego oraz w okresie od dnia 7 października 2013 r. do dnia 20 listopada 2013 r. ukończył szkolenie specjalistyczne z zakresu działań minersko-pirotechnicznych i nabył uprawnienia do wykonywania tych działań.

Na podstawie teczki akt osobowych skarżącego ujawniono (w szczegółowych zakresach obowiązków i uprawnień sporządzonych dla stanowisk zajmowanych przez ww.) zapisy takie jak: "realizacja zadań z zakresu interwencji, rozpoznania i neutralizacji pirotechnicznej" (k. 145-146,167-168, 185-186), realizacja zadań z zakresu interwencji pirotechnicznej zgodnie z posiadanymi uprawnieniami" (k. 218-219), "realizacja zadań z zakresu czynności pirotechnicznych zgodnie z posiadanymi uprawnieniami" (k. 234-235). Przeprowadzona analiza akt osobowych nie ujawniła jednak dokumentów potwierdzających pełnienie przez wnioskodawcę służby w warunkach określonych w § 3 pkt 5 rozporządzenia w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r.

Analiza dokumentacji ujawniła protokoły z przeprowadzonych rozpoznań minersko-pirotechnicznych, z których wynika, że skarżący wchodził w skład zespołów przeprowadzających takie rozpoznania (rozpoznania prowadzone na skutek otrzymania sygnałów o potencjalnym zagrożeniu). Ujawniono również protokoły z przeprowadzonego rozpoznania pirotechnicznego oraz protokoły z przeprowadzonego rozpoznania minersko-pirotechnicznego środka transportu, które dotyczą w szczególności przeprowadzenia rozpoznania w zakresie rutynowych kontroli w związku z wizytami VIP - m.in. obejmujące m.in. pas startowy, drogi kołowania, salonik VIP, pojazdy (rozpoznanie prewencyjne). Odnosząc powyższe do

obowiązujących przepisów wewnętrznych (instrukcji dotyczących prowadzenia działań pirotechnicznych i minersko-pirotechnicznych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej) organ ustalił, że rozpoznania, których celem jest zlokalizowanie miejsca podłożenia materiału wybuchowego lub urządzenia wybuchowego oraz określenia stopnia zagrożenia, są działaniami mającymi na celu lokalizowanie oraz rozpoznawanie materiałów wybuchowych lub urządzeń wybuchowych, o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia. Natomiast rozpoznanie prewencyjne (patrole, rutynowe kontrole obiektów i środków transportu, w tym kontrole przed wizytą VIP), obejmujące czynności zapobiegawczo-ochronne, mające na celu wykluczenie zagrożenia, samo w sobie nie spełnia przesłanek § 3 pkt 5 rozporządzenia.

K[...]OSG podał, iż na podstawie zebranych w sprawie dokumentów ustalono, że w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] lutego 2009 r. nie ujawniono żadnych dokumentów wskazujących, że skarżący brał udziału udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap.

Pierwszym przypadkiem wystąpienia przesłanki, określonej § 3 pkt 5 rozporządzenia, jest udział wnioskodawcy w rozpoznaniu pirotechnicznym w dniu [...] marca 2012 r. (protokół nr [...]z rozpoznania minersko-pirotechnicznego). Analiza dokumentów za okres od dnia [...] marca 2012 r. od dnia [...] marca 2013 r. wykazała 4 protokoły, z których wynika, że skarżący wchodził w skład zespołów, prowadzących rozpoznania, których celem było lokalizowanie lub rozpoznawanie materiałów wybuchowych lub urządzeń wybuchowych (w dniach: [...] marca, [...] czerwca, [...] października 2012 r. oraz [...] lutego 2013 r. - łącznie 4 dni). Ponadto, za powyższy okres ujawniono 5 protokołów obejmujących tzw. rozpoznanie prewencyjne. W związku z tym organ I instancji stwierdził, że w analizowanym okresie nie został spełniony warunek określony w § 3 pkt 5 rozporządzenia (tj. brania udziału w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - co najmniej przez 12 dni w ciągu roku).

W okresie od dnia [...] marca 2013 r. do dnia [...] sierpnia 2013 r. ujawniono 5 protokołów obejmujących tzw. rozpoznanie prewencyjne, a w okresie od dnia [...] sierpnia 2013 r. do dnia [...] listopada 2013 r. ujawniono 4 protokoły obejmujące tzw. rozpoznanie prewencyjne. W okresach tych wnioskodawca również nie pełnił więc służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.

W konsekwencji K[...]OSG ocenił, że w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r. nie wystąpiły przesłanki określone w § 3 pkt 5 rozporządzenia, w związku z tym brak było podstaw do wydania zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie służby w Straży Granicznej w tym okresie jako służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej.

W zażaleniu złożonym na powołane postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i wydanie wnioskowanego zaświadczenia.

Wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r., Komendant Główny Straży Granicznej (zwany dalej: KGSG, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia po przedstawieniu specyfiki postępowania o wydanie zaświadczenia, organ odwoławczy wskazał, iż w wyniku podjętych czynności organ I instancji prawidłowo ustalił, że w teczce akt osobowych byłego funkcjonariusza nie znajdują się dane, pozwalające na wydanie mu zaświadczenia o żądanej treści. We wnioskowanym przez skarżącego okresie nie spełnił on przesłanki określonej w § 3 pkt 5 rozporządzenia.

W skardze złożonej na powołane postanowienie do sądu administracyjnego skarżący wniósł o jego uchylenie w całości jak i poprzedzającego go postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wydanym rozstrzygnięciom zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, niżej wymienionych przepisów:

1. § 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2018 r., poprzez przekazanie przez K[...]OSG postępowania o wydanie skarżącemu wnioskowanego zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej, zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby tj. o pełnieniu przez wnioskodawcę przedmiotowej służby w okresie od dnia 1 września 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., do właściwości innego organu administracji Straży Granicznej Informacji Komendy Głównej Straży Granicznej Kierownika Archiwum Straży Granicznej z siedzibą w S., co stanowi uchylanie się ww. organu od rozstrzygnięcia sprawy co istoty, a także stanowi naruszenie zasady praworządności, zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasady dochodzenia prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz zasady świadomości i kultury prawnej obywateli;

2. nie wydanie zaświadczenia, o wydanie którego wnosił we wniosku z dnia 31 sierpnia 2021 r., tj. zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby w okresie od dnia 1 września 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., oraz o uchylenie się ww. organu od rozstrzygnięcia sprawy co istoty;

3. § 3 pkt 5 rozporządzenia poprzez odmowę wydania mu zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej w charakterze sapera, ewentualnie poprzez odmowę wydania zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie przez niego służby w Straży Granicznej, jako służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej, na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 2 lit. c u.z.e.f., tj. zaświadczenia o pełnieniu przedmiotowej służby w okresie: od dnia 1 września 2008 r. do dnia 28 listopada 2013 r., ewentualnie od dnia 4 kwietnia 2011 r. do dnia 28 listopada 2013 r.;

4. art. 10 ustawy zmieniającej poprzez przekazanie przez K[...]OSG postępowania o wydanie wnioskodawcy wnioskowanego zaświadczenia, o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby tj. o pełnieniu przez wnioskodawcę przedmiotowej służby w okresie od dnia 1 września 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., do właściwości innego organu administracji Straży Granicznej - Zastępcy Dyrektora Biura Ochrony Informacji Komendy Głównej Straży Granicznej Kierownika Archiwum Straży Granicznej z siedzibą w S., co stanowi uchylanie się ww. organu od rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a także stanowi naruszenie zasady praworządności, zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasady dochodzenia prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz zasady świadomości i kultury prawnej obywateli; niewydanie przez K[...]OSG wnioskodawcy zaświadczenia, o wydanie którego wnosił we wniosku z dnia 31 sierpnia 2021 r., tj. zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby w okresie od dnia 1 września 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., oraz o uchylenie się ww. organu od rozstrzygnięcia sprawy co istoty;

5. art. 107 § 3 k.p.a. przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

6. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez nierozpatrzenie sprawy dostatecznie wnikliwie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego tj. pobieżną i wybiorczą, a tym samym dowolną ocenę dowodów;

7. art. 217 § 2 pkt 1 i 2, art. 218 § 1 i 2 k.p.a., poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania o wydanie zaświadczenia, o żądanej treści, a także zaniechanie przed wydaniem zaświadczenia, obowiązku przeprowadzenia, w koniecznym zakresie, postępowania wyjaśniającego, w którym to postępowaniu istniał obowiązek zapoznania się z teczką akt osobowych wnioskodawcy, a także obowiązek zapoznania się z dokumentacją będącą w zasobach archiwalnych Placówki Straży Granicznej w B., dokumentującą służbę pełnioną przez funkcjonariuszy Grupy Kontroli Pirotechnicznej i Bezpieczeństwa w Komunikacji Międzynarodowej Placówki Straży Granicznej w Placówce Straży Granicznej w B., oraz postępowania wyjaśniającego przed wydaniem wnioskodawcy zaświadczenia o pełnieniu przez wnioskodawcę służby - pełnionej w charakterze sapera, na podstawie postanowień § 3 pkt 5 rozporządzenia ewentualnie o wydanie wnioskodawcy zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie przez wnioskodawcę służby w Straży Granicznej, jako służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej, na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 2 lit. c u.z.e.f., tj. zaświadczenia o pełnieniu przedmiotowej służby w okresie: od dnia 1 września 2008 r. do dnia 28 listopada 2013 r., ewentualnie od dnia 4 kwietnia 2011 r. do dnia 28 listopada 2013 r.

W uzasadnieniu złożonej skargi skarżący szczegółowo omówił przytoczone zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację, wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga musiała zostać oddalona.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń regulują przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym.

Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Stosownie zaś do art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające fakty lub stan prawny, wynikający z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.).

Sąd podkreśla, że zaświadczenie nie jest aktem administracyjnym, ponieważ nie jest oświadczeniem woli, lecz oświadczeniem wiedzy. Zaświadczenie potwierdza urzędowo istnienie określonego stanu prawnego lub faktów, a przy jego pomocy organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzygając jednak żadnej sprawy (v. Z. Kmieciak: "Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalenia i weryfikacji jego treści", Państwo i Prawo 2004/10/58). Zaświadczenie nie ma charakteru prawotwórczego, nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Wprawdzie w doktrynie przyjmuje się, że do postępowania w sprawach zaświadczeń mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a., w tym przepisy o dowodach, to jednak - z uwagi na treść art. 218 § 1 i § 2 k.p.a. - organ nie ma obowiązku wydawania zaświadczeń na podstawie wszystkich dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

Postępowanie wyjaśniające w sprawie o wydanie zaświadczenia może być przeprowadzone jedynie w koniecznym zakresie, regulacja ta modyfikuje zasady postępowania dowodowego, ustalone w k.p.a. Występujący w tym przepisie zwrot "w koniecznym zakresie" wyraźnie wskazuje na ograniczenie ram postępowania dowodowego w stosunku do zakreślonych w art. 75 - 86 k.p.a. Postępowanie wyjaśniające, prowadzone na podstawie art. 218 § 2 k.p.a., polega bowiem na zbadaniu stanu faktycznego i prawnego z wykorzystaniem środków dowodowych, jednakże nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie usunięcia wątpliwości co do znanych, bo już istniejących, faktów lub praw.

Postępowanie wyjaśniające, prowadzone zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a., musi odnosić się do faktów i okoliczności, wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów, czy zbiorów danych innego rodzaju. Organ może wydać jedynie takie zaświadczenie, którego treść wynika z posiadanych dokumentów, niedopuszczalne jest natomiast tworzenie na potrzeby wydania danego zaświadczenia nowych dokumentów, lub prowadzenie na przykład przesłuchania świadków.

W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy prawidłowo ustaliły, iż skarżący nie spełnia przesłanek zastosowania wobec niego przepisu § 3 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1611). Zgodnie z jego treścią, emeryturę podwyższa się o 1 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - co najmniej przez 12 dni w ciągu roku; za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera - pirotechnika lub pirotechnika.

Treść tego przepisu, ustalona w brzmieniu pierwotnym tekstu Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2005 r. Nr 86, poz. 734) do dnia ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia, tj. do dnia 10 września 2020 r., nie ulegała zmianie.

Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego, przedstawione do akt sprawy akta administracyjne, zawierające karty zakresu jego obowiązków i uprawnień, oraz dokumenty, obrazujące przebieg jego służby oraz zadania wykonywane w okresie objętym wnioskiem, nie potwierdziły, że co najmniej 12 razy w każdym roku, objętym wnioskiem, wykonywał opisane wyżej czynności.

Z akt osobowych wynika co prawda, że skarżący realizował zadania "z zakresu interwencji, rozpoznania i neutralizacji pirotechnicznej " (TAO-karty 145-146,167-168, 185-186); "z zakresu interwencji pirotechnicznej zgodnie z posiadanymi uprawnieniami" (TAO - karty 218-219); "z zakresu czynności pirotechnicznych zgodnie z posiadanymi uprawnieniami" (TAO - karty 234-235). Brak jednak potwierdzenia, iż wykonywał je co najmniej 12 razy w każdym roku.

W okresie od dnia 1 września 2008 r. do dnia 1 lutego 2009 r. nie ujawniono żadnych dokumentów wskazujących, że skarżący brał udziału udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap. Pierwszym przypadkiem wystąpienia przesłanki określonej § 3 pkt 5 powołanego rozporządzenia był udział skarżącego w rozpoznaniu pirotechnicznym w dniu 10 marca 2012 r. Od dnia 10 marca 2012 r. od dnia 9 marca 2013 r. skarżący wchodził w skład zespołów prowadzących rozpoznania, których celem było lokalizowanie lub rozpoznawanie materiałów wybuchowych lub urządzeń wybuchowych łącznie 4 dni. Ponadto, w tym okresie 5-krotnie miało miejsce tzw. rozpoznanie prewencyjne. Razem daje to 9 dni, zamiast co najmniej 12 dni w ciągu roku.

W okresie od dnia 10 marca 2013 r. do dnia 14 sierpnia 2013 r. ujawniono 5 protokołów obejmujących tzw. rozpoznanie prewencyjne, a w okresie od dnia 15 sierpnia 2013 r. do dnia 28 listopada 2013 r. ujawniono 4 protokoły obejmujące tzw. rozpoznanie prewencyjne. Również zatem w tym okresie skarżący nie spełnił przesłanek wyżej cytowanego przepisu.

Zatem w okresie objętym wnioskiem nie wystąpiły przesłanki określone w § 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur, w związku z czym prawidłowo odmówiono wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Straży Granicznej w tym okresie jako służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej z art. 15 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.

Podsumowując Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie są prawidłowe, a zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego nie zasługują na uwzględnienie. Niezasadne są również podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak już bowiem wywiedziono wyżej, postępowanie dowodowe przy rozpoznawaniu wniosku o wydanie zaświadczenia ma bardzo ograniczony zakres. Organy nie mogą prowadzić pełnego postępowania dowodowego, mogą oprzeć się tylko na dokumentacji, istniejącej w aktach osobowych oraz innych, posiadanych przez siebie dokumentach, dotyczących rodzaju oraz ilości wykonywanych przez skarżącego czynności, opisanych w powołanych wyżej przepisach.

Poza zakresem kontroli Sądu znajdują się kwestie dotyczące organizacji i zakresu działania poszczególnych jednostek i komórek organu, na podstawie których akta osobowe skarżącego w określonym zakresie podlegały kwerendzie w Archiwum Straży Granicznej w S. Wydane w ich wyniku orzeczenia mogą być przedmiotem odrębnej kontroli.

Sąd zdaje sobie sprawie z rozczarowania skarżącego wydanymi w jego sprawie postanowieniami, ale postępowanie o wydanie zaświadczenia nie może służyć do prowadzenia postępowania dowodowego dla ustalenia charakteru służby i okresów jej pełnienia, celem uzyskania podwyższenia emerytury. W tym zakresie bowiem właściwe są organy emerytalne, od których decyzji służy odwołanie do sądu powszechnego, mającego szeroką kognicję do prowadzenia postępowania dowodowego.

Mając na uwadze powołane okoliczności, działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze z.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.