Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 777/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2014 roku postanawia: 1. przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie powyżej 500 zł /słownie: pięćset złotych/; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 10 sierpnia 2016 r., skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Do wniosku strona skarżąca dołączyła: odpis bilansu oraz rachunku zysków i strat sporządzonych za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r.; wyciągi z rachunków bankowych za okres od 1 maja do 31 lipca 2016 r.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i wydatków w całości lub w części następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.).

Na podstawie oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz dołączonych do niego dokumentów, referendarz sądowy ustalił, co następuje:

kapitał zakładowy spółki wynosi 5.000 zł, spółka nie posiada środków trwałych, w bilansie za 2015 r. wykazała zysk netto o wartości 1.454,44 zł (przychód spółki wyniósł 2.845 zł), na rachunkach bankowych nie posiada środków (na dzień 31 lipca 2016 r. ich salda były ujemne i wynosiły 22,72 zł oraz 66,60 zł), zobowiązania spółki wynoszą łącznie 9.757.362,49 i przewyższają należności, które wynoszą 757.765 zł (z czego należności z tytułu podatków oraz ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych stanowią kwotę 626.298 zł).

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka nie jest w stanie uiścić w całości kosztów sądowych powstałych na tym etapie postępowania, które kształtuje uzupełnienie wpisu sądowego od skargi w kwocie 7.077 zł (w dniu wniesienia skargi, tj. 15 stycznia 2016 r. skarżąca spółka uiściła tytułem wpisu kwotę 500 zł – k. 2).

Odnosząc się do pozostałej części żądania skarżącego referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka nie wykazała, aby w przyszłości nie miała dostatecznych środków na partycypowanie, choćby w niewielkim stopniu, w kosztach sądowych, które powstaną w niniejszym postępowaniu w przyszłości. W ocenie referendarza sądowego wbrew twierdzeniom skarżącej spółki ma ona realne możliwości, aby zgromadzić środki na ten cel.

Zauważyć należy, że skarżąca spółka uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł, jak również miała środki, aby uiścić wpis od zażalenia w kwocie 100 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Co więcej, spółka pomimo podnoszonej trudnej sytuacji finansowej nadal prowadzi działalność gospodarczą, posiada także należności inne aniżeli publicznoprawne w kwocie 171.000 zł.

Należy także zwrócić uwagę na możliwość pozyskania przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością środków finansowych w szczególny sposób, jakim jest zobowiązanie się wspólników do dopłat, których uchwalenie dopuszczalne jest także w okresie likwidacji spółki (art. 275 § 3 Kodeksu spółek handlowych). Dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki. Celem zaś dopłat jest przekazanie środków finansowych przez wspólników na dofinansowanie prowadzenia działalności gospodarczej, w tym również na opłacenie niezbędnych kosztów sądowych. W sytuacji zatem, gdy spółka nie dysponuje środkami pieniężnymi niezbędnymi do opłacenia takich koniecznych wydatków, jej udziałowcy mają możliwości prawne wesprzeć finansowo utworzony przez nich podmiot prawa, poprzez dofinansowanie działalności spółki nie tylko w formie udzielania pożyczek przez udziałowca. Dopłaty mogą być wykorzystane także na pokrycie kosztów sądowych w sprawach prowadzonych przez spółkę (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 701/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.