Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 855/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 w zw. z art. 206
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2016 r. sprawy ze skargi M.P. oraz małoletnich: A.P. i B.P., reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie na rzecz skarżących M.P. oraz małoletnich: A.P. i B. P., reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego M.P. zwrot kosztów postępowania w wysokości 1457 (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych.


UZASADNIENIE

Skarżący M.P. oraz małoletni: A.P. i B.P., reprezentowani przez przedstawiciela ustawowego M.P. wnieśli do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 maja 2016r., w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie informując, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), uwzględnił skargę skarżących w całości uchylił zaskarżoną do Sądu decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie.

Organ przedłożył jednocześnie decyzję z dnia 22 lipca 2016r., nr [...] uwzględniającą skargę w całości i uchylającą zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia 23 maja 2016r. oraz decyzję organu I instancji nr [...] z dnia 17 lutego 2015r. i umarzającą postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5, Warszawa 2012, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06).

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, decyzją z dnia 22 lipca 2016r., nr [....] Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił skargę w całości i wyeliminował zaskarżony akt administracyjny wraz z decyzją organu I instancji z obrotu prawnego w całości i umorzył postepowanie, czym uczynił zadość żądaniu strony skarżącej. Tym samym niniejsze postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, uznać należy za bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania sądowego (pkt 1 sentencji).

Na wysokość kwoty zwrotu kosztów postępowania złożyły się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego będącego doradcą podatkowym, w kwocie 1440 zł.

W kwestii wysokości wynagrodzenia pełnomocnika biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 1 339 804 zł oraz treść § 3 ust. 1 pkt 1) lit. g) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r., Nr 31, poz. 153 r.) wynagrodzenie to powinno wynieść 7200 zł.

Nie mniej jednak Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Orzekający w sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 2 września 2016 r., sygn. akt II OZ 903/16 zgodnie z którym "(...) uznanie, że zaistniał uzasadniony przypadek pozwalający na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, nie jest uzależnione od konieczności częściowego uwzględnienia skargi. Ustalenie, czy w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek, zależy od swobodnej oceny sądu. Stosując art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd działa w sposób uznaniowy, przy czym jego ocena musi jednak uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie."

Przy miarkowaniu kosztów należnych stronie od organu w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego Sąd uwzględnił okoliczność, że skarżący – reprezentowani każdorazowo przez doradcę podatkowego M.K. – wnieśli do tut. Sądu pięć tożsamych w treści skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do września 2004 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, które zostały zarejestrowane pod sygn. akt od I SA/Kr 851/16 do 855/16. Oceniając zawartość skarg przez pryzmat wkładu pracy pełnomocnika Sąd stwierdza, że argumentacja skarg nie zawierała polemiki z obszernym stanowiskiem organów podatkowych, zawartym w zaskarżonych decyzjach, ale sprowadzała się do postawienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Natomiast cała aktywność pełnomocnika sprowadzała się do napisania i wniesienia skarg do sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu wymienione wyżej przesłanki dawały podstawę do zastosowania art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 686/16).

Argumentując zasadność odstąpienia od zasądzania zwrotu kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika ponad kwotę 1440 zł Sąd wyjaśnia, że z uwagi na różne wartości przedmiotu zaskarżenia we wszystkich ww. pięciu sprawach, należne pełnomocnikowi wynagrodzenie, na podstawie cyt. wyżej rozporządzenia, wynosiło: w niniejszej sprawie i w sprawach o sygn. akt I SA/Kr od 852/16 do 854/16 - po 7200 zł, a w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 851/16 – 2400 zł. Tymczasem Sąd doszedł do przekonania, że z uwagi na tożsamość treści wszystkich pięciu skarg wniesionych w niniejszej sprawie oraz w sprawach o sygn. akt od I SA/Kr 851/16 do I SA/Kr 854/16 pełnomocnik skarżących włożył rzeczywisty wysiłek w napisanie jednej skargi, która została następnie czterokrotnie powielona. W związku z tym zasadnym było przyznanie skarżącym od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika kwoty w wysokości 1440 zł do każdej z pięciu spraw. Pięciokrotność tej kwoty daje bowiem sumę 7200 zł, co zgodnie z § 3 ust. 1 pk1 lit. g stanowi minimalne wynagrodzeni doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200 000 zł.

Mając powyższe na uwadze Są orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 w zw. z art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.