Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 357/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 659/17 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 659/17 pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r. w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że postanowieniem tut. Sądu z dnia 2 czerwca 2017 r. odrzucono skargę [...] – dalej: skarżąca lub spółka - z uwagi na nieusunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi oraz z uwagi na nieuszczenie wpisu sądowego od skargi.

W dniu 21 czerwca 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia ww. uzupełnień. Jednocześnie skarżąca złożyła odpis z KRS potwierdzający, że osoba, która podpisała skargę była do tego upoważniona.

Zarządzeniem WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez uiszczenie kwoty 2000 zł tytułem wpisu sądowego od skargi - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy orzeczeniem z dnia 14 lutego 2018 r.

W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r., wezwano ją do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 2000 zł - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 29 czerwca 2018 r. W zakreślonym terminie brak formalny wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie został usunięty, skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadniając pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi WSA w Warszawie podkreślił, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła spółka, wnosząc o jego zmianę. Skarżąca wskazała, że odmowa przyznanie jej prawa pomocy w sprawie została dokonana z naruszeniem art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 . o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Minister Inwestycji i Rozwoju w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.

Pismem z 7 grudnia 2018 r. skarżąca wniosła replikę na odpowiedź organu na zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że na obecnym etapie postępowania kontroli sądowej podlega prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc to, czy wydane zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania jest zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z przepisów tych wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, aby mógł podlegać ocenie przez Sąd I instancji, musi spełniać szereg wymogów, w tym m.in. wnioskodawca powinien uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu oraz jednocześnie dokonać spóźnionej czynności. Ponadto, aby Sąd mógł stwierdzić, czy wniosek o przywrócenie terminu jest złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, wnioskodawca powinien także wskazać datę ustania tej przyczyny.

W rozpoznawanej sprawie, skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dopełniła uchybionej czynności. Chodzi tu o brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2000 zł. W związku z tym Sąd I instancji na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 29 czerwca 2018 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął 6 lipca 2018 r. (piątek). W tym terminie wniosek nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem, w związku, z czym – zdaniem NSA – Sąd I instancji prawidłowo pozostawił go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

Okoliczności przedstawione w zażaleniu, dotyczące odmowy przyznania spółce prawa pomocy w sprawie została dokonana z naruszeniem art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 . o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie mogą już na tym etapie odnieść oczekiwanego przez stronę skutku, nie podważają, bowiem prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg określonego w art. 220 p.p.s.a. terminu do uiszczenia wpisu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.