Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 60/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano do rozpoznania NSA
Powołane przepisy: article: Art. 59 par. 1 w zw. z art. 15 par. 11 pkt 4 i art. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezydenta Miasta K o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta K a Prezydentem Miasta G postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta K a Prezydentem Miasta G w sprawie administracyjnego postępowania egzekucyjnego tytułów wykonawczych: [...] - dot. M. K., zam. w G, ul. P i [...] - dot. M. B., zam. w G, ul. S.

W uzasadnieniu wniosku Prezydent Miasta K wskazał, że postanowieniem z dnia 4 października 2013 r., znak: [...] Prezydent Miasta G stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał ww. tytuły wykonawcze do Prezydenta Miasta K.

Powyższe tytuły wykonawcze wystawione zostały w związku z nieuiszczeniem grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej, na osoby które nie zamieszkują na terenie Gminy Miejskiej K, a na terenie objętym właściwością miejscową Prezydenta Miasta G.

W uzasadnieniu swego stanowiska Prezydent Miasta G powołał się na przepisy art. 19-22 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Zgodnie z art. 19 § 2 tej ustawy właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ. Prezydent Miasta G, poddając analizie zapisy art. 19 § 2 ustawy stwierdził, iż wynika z nich wprost, ze organ jednostki samorządu terytorialnego jest właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej wyłącznie "własnych" należności pieniężnych - to jest takich, dla których sam jest wierzycielem - a zatem do należności, dla których ustalania lub określania i pobierania właściwy jest ten sam organ (czyli prezydent miasta jest organem właściwym jedynie do przeprowadzenia egzekucji na podstawie wystawionych przez niego samego tytułów wykonawczych).

Przedstawiając powyższe argumenty Prezydent Miasta G uznał, że nie może podejmować żadnych działań egzekucyjnych, ponieważ nie jest organem właściwym do prowadzenia egzekucji w powyższych sprawach. Na potwierdzenie prawidłowości takiego stanowiska przywołał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2013r., sygn. II FW 2/13.

Prezydent Miasta K, kwestionuje stanowisko Prezydenta Miasta G zauważając, że w sprawie ustalania właściwości rzeczowej oraz miejscowej organów egzekucyjnych nie nastąpiła zmiana przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zmieniała się natomiast interpretacja tych przepisów przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a.

W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Prezydentem Miasta K a Prezydentem Miasta G, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym w sprawie prowadzenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych [...] - dot. M. K., zam. w G, ul. P i [...] - dot. M. B., zam. w G, ul. S.

Zgodnie zaś z przywołanymi regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Dlatego też, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia