Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 146/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 82 ust. 5, art. 83 ust. 1 pkt 3 i 4
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Mieczysław Markowski, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi E. S. J. na decyzję P. Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji szkół niepublicznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. Kuratorium Oświaty, decyzją z dnia [...].12.2015 o nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...].09.2015 o wykreśleniu z ewidencji szkół niepublicznych N. P. P.-P. C. P. i R. B. [...]. Podstawą materialnoprawną decyzji był przepis art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 07.09.1991 o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 Nr 256, poz. 2572 ze zm.).

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

W dniu 01.09.2015 E. S. J. złożyła wniosek do Starostwa Powiatowego w S. o wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych P. P.-P. C. P. i R. B. [...]. Do wniosku załączyła umowę najmu lokalu z dnia 31.08.2015, zawartą z Zakładem Doskonalenia Zawodowego w B., podpisaną przez D. P. jako przedstawiciela wynajmującego lokal przy ulicy P. w S. Wnioskująca wskazała adres w/w lokalu jako miejsce prowadzenia działalności.

W dniu 15.09.2015 Starosta S. wydał zaświadczenie Nr [...] o wpisie szkoły do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, gdzie zamieszczono adres (siedzibę) placówki – ulica P., S. a datę rozpoczęcia działalności: 01.10.2015.

W dniu 23.09.2015 Starosta Powiatowy w S. uzyskał informację od Prezesa Zarządu ZDZ (pismem z dnia 21.09.2015), że umowa najmu lokalu z dnia 31.08.2015 jest nieważna, ponieważ p. D. P. podpisując tę umowę w imieniu ZDZ w B. nie posiadał takich uprawnień.

W związku z powyższym, Starosta S. wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie wykreślenia wpisu placówki, o czym powiadomił E. S. J.

W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania, pismem z dnia 29.09.2015 E. S. J. poinformowała Starostę, że miejscem prowadzenia zarejestrowanej placówki nie jest ulica P., lecz ulica C. w S. Podała, że adres placówki zmienił się, zanim umowa najmu weszła w życie, gdyż lokal przy ulicy P. nie spełniał określonych wymogów, o czym wnioskodawczyni zawiadomiła organ "niniejszym pismem". Do pisma z dnia 29.09.2015 zostały załączone: oświadczenie wnioskodawcy z dnia 28.09.2015 o wynajmie lokalu przy ulicy C. od dnia 01.09.2015, decyzja o warunkach zabudowy wydana na rzecz D. M. wraz z projektem zagospodarowania terenu i fragmentem mapy ewidencyjnej.

Decyzją z dnia [...].09.2015 Starosta S., działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie oświaty, dokonał wykreślenia, z dniem 30.09.2015 z ewidencji szkół i placówek niepublicznych N. P. P.-P. C. P. i R. B. [...] z siedzibą przy ulicy P. w S. Organ stwierdził, że wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych został dokonany z naruszeniem prawa poprzez wprowadzenie w błąd organu przez wnioskodawczynię, która złożyła wniosek o wpis do ewidencji w dniu 01.09.2015, załączając umowę najmu, sporządzoną dnia 31.08.2015 z naruszeniem prawa.

W wyniku odwołania od powyższej decyzji Starosty S., P. Kurator Oświaty decyzją z dnia [...].12.2015 utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty (zwanej dalej: ustawą), zgłoszenie placówki do ewidencji powinno zawierać miejsce jej prowadzenia odpowiadające warunkom lokalowym, zgodnym z odrębnymi przepisami. Wnioskodawczyni wskazała taki lokal, we wniosku, mieszczący się pod adresem: ulica P. w S. Natomiast w piśmie z dnia 29.09.2015 przyznała, że w/w lokal nie spełniał wymogów, a więc od dnia 01.09.2015 wynajęła lokal przy ul. C. w S.

Zdaniem organu, wnioskodawczyni poświadczyła nieprawdę we wniosku z dnia 01.09.2015 twierdząc, że lokal przy ul. P. spełnia wymagania z art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy, a lokalu tego faktycznie nie zajęła pod deklarowaną działalność. Organ stwierdził, iż przepis art. 83 ust. 2 ustawy stanowi o wykreśleniu placówki z ewidencji w terminie określonym w decyzji, co jest równoznaczne z likwidacją szkoły lub placówki. Wskazany termin wykreślenia – 30.09.2015 przez organ I instancji był prawidłowy, bowiem decyzja Starosty nie podlegała wykonaniu z urzędu, aż do chwili wydania decyzji, w trybie odwoławczym, przez organ II instancji.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, E. S. J. zarzuciła decyzji:

- rażące naruszenie art. 82 ust. 2 pkt 4 ustawy polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, iż zmiana siedziby placówki po jej zarejestrowaniu miała wpływ na ocenę prawidłowości postępowania rejestracyjnego;

- rażące naruszenie art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy poprzez błędne przyjęcie, że doszło do dokonania wpisu z naruszeniem prawa;

- naruszenie art. 8 ust. 2 i art. 178 ust. 1 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad: zaufania do Państwa i stanowiącego przezeń prawa w sprzeczności z zasadą państwa demokratycznego;

- rażące naruszenie art. 83 ust. 2 ustawy, poprzez ustalenie, jako niedopuszczalnej, daty likwidacji placówki na dzień 30.09.2015;

- naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich czynności dowodowych koniecznych dla wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Skarżąca wniosła o: uchylenie decyzji obu instancji, umorzenie postępowania i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieni skargi, skarżąca wskazała na niewłaściwą interpretację, przez organy, art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy, bowiem skarżąca wskazała Staroście w piśmie z dnia 29.09.2015 inną siedzibę placówki z uwagi na brak odpowiednich warunków pod pierwotnym adresem, co powinno konwalidować uchybienie. Tymczasem organy nie zajęły się wyjaśnieniem, czy rzeczywiście pierwotny lokal nie spełniał wymogów wynikających z przepisów prawa i w jakim zakresie. Do zmiany siedziby placówki doszło już po jej zarejestrowaniu, a więc (zdaniem skarżącej) organ powinien potraktować pismo z dnia 29.09.2015 jako wniosek o dokonanie zmiany wpisu w ewidencji placówek niepublicznych.

Nadto, skarżąca zarzuciła określenie terminu likwidacji placówki (30.09.2015) jako terminu nierealnego, nieadekwatnego do przepisu art. 16 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę, P. Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi należy podkreślić, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 poz. 1647 ze zm.) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprawując tę kontrolę w zakresie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd uwzględnia skargę, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1-3 w/w ustawy). Kontrola sądu administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretowały i nie naruszyły zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.

Nadto, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w tak określonej kognicji, Sad stwierdził, że skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 07.09.1991 o systemie oświaty (obecnie: tj. Dz. U. z 2015, poz. 2156) wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w przypadku "dokonania wpisu z naruszeniem prawa". Chodzi więc o każde naruszenie prawa, bez względu na charakter tego naruszenia.

Wbrew twierdzeniom skargi, materiał dowodowy zebrany w sprawie jest kompletny, klarowny, przejrzysty i nie wymagał uzupełnienia. Organy nie naruszyły art. 7 k.p.a.

Istotą postępowania było ustalenie, na czym polegało naruszenie prawa w momencie dokonywania wpisu do ewidencji szkół niepublicznych, zawnioskowanej przez skarżącą N. P. P.-P. C. P. i R. B. [...].

W ocenie Sądu, rację należy przyznać organowi II instancji twierdzącemu, że skarżąca podała we wniosku nieprawdziwe dane wskazując adres placówki – ulica P. w S. a dodatkowo lokal wskazany nie spełniał warunków wymaganych przepisami prawa w myśl art. 83 ust. 2 pkt 3 ustawy. W ten sposób organ ewidencyjny został wprowadzony w błąd przez skarżącą.

Sama skarżąca przyznała w/w okoliczności w piśmie z dnia 29.09.2015, skierowanym do Starosty już po wszczęciu postępowania o wykreśleniu palcówki z ewidencji. Skarżąca podała, że adres prowadzenia działalności zmienił się zanim umowa najmu weszła w życie.

Natomiast z oświadczenia skarżącej z dnia 28.09.2015 wynikało, iż jest najemcą lokalu, na potrzeby prowadzenia placówki, od dnia 01.09.2015, przy ulicy C.

Zatem skarżąca, dołączyła do wniosku z dnia 01.09.2015 (data wpływu do organu) nierzeczywistą umowę najmu lokalu z dnia 31.08.2015, skoro już w dacie złożenia wniosku była (jak twierdzi) najemcą lokalu przy ulicy C. a nie przy ulicy P.

Zdaniem Sądu, wprowadzenie w błąd organu rejestrującego w przedmiocie adresu prowadzenia placówki i wymogów lokalowych pod tym adresem, już w dacie złożenia wniosku o rejestrację było niewątpliwe, bo wynikało z wyjaśnienia samej skarżącej.

Słusznie zauważył P. Kurator Oświaty w uzasadnieniu swojej decyzji, iż skarżąca, w momencie składania wniosku, naruszyła przepis art. 83 ust. 2 pkt 3 ustawy i to było przyczyną wykreślenia placówki z ewidencji, nie zaś przedłożenie nieważnej umowy najmu lokalu przy ulicy P. z dnia 31.08.2015, na co powołał się organ I instancji.

Organ administracji nie jest upoważniony do oceny ważności zawartej czynności prawnej (w tym przypadku umowy z dnia 31.08.2015 zawartej przez skarżącą z przedstawicielem ZDZ D. P.), a zatem nie może posłużyć się zarzutem nieważności, skoro okoliczność ta nie została wykazana odpowiednim orzeczeniem sądu powszechnego.

Natomiast Sąd podziela, w całej rozciągłości wywody organu odwoławczego, który dokonał właściwej wykładni przesłanki "naruszenia prawa", oceniając prawidłowo stan faktyczny niniejszej sprawy w świetle art. 83 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi tak w odniesieniu do zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego. Słusznie też organy nie uznały pisma skarżącej z dnia 29.09.2015 jako wniosku o zmianę siedziby placówki. Art. 82 ust. 5 ustawy stanowi, że osoba prowadząca placówkę jest obowiązana zgłosić organowi w ciągu 14 dni zmiany w danych zawartych w zgłoszeniu, powstałe po wpisie do ewidencji.

Przepis ten nie mógł mieć zastosowania, skoro prawidłowo ustalono, iż zmiana adresu i lokalu była pozorowana w momencie wpisu do ewidencji i nie nastąpiła po jego wpisie (tj. po 15.09.2015). Nadto, pismo skarżącej z dnia 29.09.2015 nie było samoistnym zgłoszeniem zmian, lecz jej wyjaśnieniem związanym z toczącym się postępowaniem administracyjnym.

Sąd nie zgadza się również z zarzutem wadliwości określenia, w decyzji, terminu wykreślenia placówki z ewidencji. Przepis art. 83 ust. 2 ustawy nie precyzuje wymogów co do ustalenia terminu wskazując ogólnie: Wykreślenie z ewidencji następuje w drodze decyzji, w terminie określonym w decyzji ..." Wskazanie przez organ I instancji terminu – 30.09.2015 – nie było więc sprzeczne z prawem, a zważywszy nieostateczność decyzji oraz fakt, że działalność placówki miała rozpocząć się 01.10.2015 – termin był realnym do zaniechania podjęcia działalności. Niezrozumiałym dla Sądu jest zarzut naruszenia art. 16 § 1 k.p.a., podniesiony w uzasadnieniu skargi.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.-