Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 556/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyłączenie sądu - art. 20 §4 ustawy PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. z dnia 16 października 2015 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 lipca 2015 r. P. S. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia skarżącego na postanowienie Ośrodka Pomocy Społecznej [...] nr[...].

W uzasadnieniu złożonej skargi P. S. wyjaśnił, że do dnia jej złożenia Kolegium nie wydało żadnej rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Przywołał treść przepisów art. 35 i 36 kpa, które w ocenie skarżącego organ notorycznie narusza. Poinformował, że pismem z dnia 7 lipca 2015 r. wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa, wnosząc jednocześnie o niezwłoczne wydanie decyzji bądź postanowienia w przedmiotowej sprawie i przesłanie pisma wyjaśniającego przyczyny opóźnienia zgodnie z art. 36 kpa. Zauważył, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze notorycznie nie przestrzega terminów do załatwiania spraw, w których on jest stroną.

W tej sytuacji skarżący wniósł o wyznaczenie Kolegium terminu do załatwienia sprawy oraz wymierzenie grzywny za nieprzestrzeganie terminów i notoryczne naruszanie art. 35 i 36 kpa. W ocenie skarżącego ilość spraw oczekujących w Kolegium nie jest powodem do nieprzestrzegania terminów. Jednocześnie skarżący nie wyraził zgodny na rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania lub oddalenie skargi oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zgodnie z obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. brzmieniem art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (pkt 4). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Po nowelizacji art. 119 ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) zgoda stron na rozpatrzenie skargi na bezczynność organu nie jest wymagana.

Zgodnie z treścią art. 149 § 1 sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się także, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej kontrola sądu sprowadza się zatem do sprawdzenia, czy rzeczywiście organ pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi administracji nie można zarzucić bezczynności, polegającej na naruszaniu terminów załatwienia sprawy wyznaczonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie złożona skarga dotyczył bezczynności organu odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], którym organ sprostował z urzędu, w trybie art. 113 § 1 kpa, oczywistą omyłkę pisarską w decyzji tego organu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...].

Jak wynika z akt sprawy, na postanowienie organu I instancji w dniu 1 czerwca 2015 r. złożone zostaje przez skarżącego zażalenie, w którym wskazał, że postanowienie organu I instancji zostało wydane niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W jego ocenie, pomyłka pisarska, o której mowa w postanowieniu, nie cechuje się oczywistością. Skarżący zarzucił organowi I instancji błędne zastosowanie art. 113 § 1 kpa. Jak wynika z akt sprawy oraz wyjaśnień Kolegium zawartych w odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznało zażalenie skarżącego i postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Powyższe oznacza, że nie tylko na dzień orzekania, ale już na dzień wniesienia skarg, tj. 13 lipca 2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności na skutek wydania powołanego wyżej postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r., które doręczone zostało skarżącemu w dniu 10 lipca 2015 r., co potwierdza podpis skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy.

Skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dacie rozpoznawania sprawy przez Sąd, a nawet w dacie wniesienia skargi na bezczynność załatwiło już w trybie administracyjnym sprawę poprzez wydanie odpowiedniego orzeczenia administracyjnego, to uznać należy, że organ II instancji nie pozostawał w bezczynności ani w momencie wnoszenia skargi, ani tym bardziej w momencie wyrokowania przez Sąd. Ponadto z zestawienia daty wpływu zażalenia skarżącego do organu I instancji (1 czerwca 2015 r.) i daty jego rozpoznania przez Kolegium ([...] czerwca 2015 r.) wynika, że postępowanie zażaleniowe prowadzone było w zgodzie z art. 35 § 3 kpa, który nakłada na organ obowiązek załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym w terminie miesięcznym. W tej sytuacji uznać należy, że wniesiona skarga na bezczynność organu II instancji jest całkowicie bezzasadna.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.