Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1337/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par.1 pkt 1, art. 184 w związku z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 140/07 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt. II SA/Gd 140/07, odmówił M. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w jego ocenie sytuacja majątkowa skarżącego nie pozwala na stwierdzenie, iż zostały wypełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa, co uniemożliwia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto Sąd podniósł, że skarżący, wnosząc ponownie o przyznanie prawa pomocy, nie złożył oświadczeń oraz nie przedstawił wszystkich dokumentów, o których przedstawienie był wzywany pismem z dnia 1 sierpnia 2007 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. K. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zamyka mu się drogę do sądu. Ponadto skarżący stwierdził, że Sąd nie poinformował go o rygorze, jaki zostanie zastosowany, jeśli skarżący dokumentów tych nie przedstawi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 246 § 1 ust. 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 27 lipca 2007 r., wysłanym w dniu 1 sierpnia 2007 r., prawidłowo zobowiązał skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, a swoje rozstrzygnięcie oparł na tak zgromadzonym materiale dowodowym.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego, bowiem przedstawione przez niego dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa. Ponadto godzi się zauważyć, że obowiązek udowodnienia, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, spoczywa na nim. Jeżeli skarżący nie przedstawia dokumentów żądanych przez Sąd musi liczyć się z faktem, że Sąd przy wydawaniu orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy oprze się na dokumentach, które znajdują się w aktach sprawy, a te jak to słusznie zauważył Sąd I instancji, nie były wystarczające do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Skarżący wnosząc zażalenie również nie przedstawił tych dokumentów ani nie złożył dodatkowych oświadczeń nie dając Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwości uwzględnienia wniesionego zażalenia.

Ubocznie stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarżący wnosił już o przyznanie prawa pomocy, zaś niezaskarżonym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2007 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Skarżący zaś nie wykazał, aby od wydania tego orzeczenia jego sytuacja majątkowa uległa zmianie.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.