Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 876/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "x" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w likwidacji z siedzibą w J na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

"x" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w likwidacji z siedzibą w J została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 13 grudnia 2013 r.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P wydał w dniu [...] r. decyzję o odmowie stwierdzenia nadpłaty od podatku od czynności cywilnoprawnych, której adresatem była "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji.

Po rozpoznaniu odwołania Spółki Dyrektor Izby Skarbowej w P decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Adresatem decyzji organu odwoławczego była "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony - radcy prawnemu w dniu 15 maja 2014 r.

Pismem z dnia 14 czerwca 2014 r. "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję organu II instancji.

W piśmie z dnia 28 lipca 2014 r. (odpowiedź na wezwanie Sądu) jako strona skarżąca wystąpił P K, były wspólnik powyższej spółki. W uzasadnieniu pisma powołano się, że zgodnie z podziałem majątku polikwidacyjnego spółki P K przypadła wierzytelność z tytułu zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ( umowa z dnia 29 listopada 2013 r. ). Tak więc jako były wspólnik likwidowanej spółki osobowej oraz nabywca powyższych wierzytelności w majątku zlikwidowanej spółki posiada interes prawny w niniejszym postępowaniu jak również prawo do występowania jako strona postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest istnienie po stronie skarżącej zdolności sądowej. Zgodnie z art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zdolność sądowa osoby prawnej to zdolność do występowania przed sądami administracyjnymi jako strona ( jako podmiot postępowania sądowoadministracyjnego ). Oznacza ona rzeczywiste istnienie jednostki oznaczonej jako strona procesowa ( T. Woś i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 165 ). O tym, czy jakaś struktura organizacyjna korzysta z przymiotu osobowości prawnej decydują odpowiednie regulacje prawne. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku spółki z o. o. spółki komandytowej jej wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego oznacza definitywne ustanie jej bytu prawnego.

Przedmiotowa spółka została wykreślona z rejestru z dniem 13 grudnia 2013 r. W dacie złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych "x" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w likwidacji istniała, ale decyzje organów I i II instancji zostały zaadresowane na podmiot nieistniejący w dacie ich wydawania. Ponadto skarga do tutejszego Sądu również została wniesiona w imieniu spółki nieistniejącej, czyli nie posiadającej zdolności sądowej.

Skarga była wniesiona przez radcę prawnego pismem z dnia 14 czerwca 2014 r. w imieniu Spółki wykreślonej z KRS z dniem 13 grudnia 2013 r. (data uprawomocnienia się wykreślenia z KRS to dzień 28 grudnia 2013 r. – k. 42 akt sądowych). W skardze wskazywano jako stronę skarżącą wyłącznie spółkę. Były wspólnik, były komandytariusz zlikwidowanej spółki - P K wystąpił w charakterze skarżącego dopiero w piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2014 r. Do tego pisma załączono pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu T P, przez P K w dniu 24 lipca 2014r. (k. – 27 i k. – 40 akt sądowych).

P K uznał się za stronę skarżącą jako były wspólnik spółki, któremu zgodnie z podziałem majątku polikwidacyjnego spółki przypadła wierzytelność z tytułu zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ( umowa z dnia 29 listopada 2013 r. ).

P K wywodzi swoje uprawnienie powołując się na wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 642/09, orzeczenia.nsa.gov.pl, jednak dotyczy on innego stanu faktycznego. W sprawie tej doszło bowiem do wniesienia skargi przez byłych wspólników spółki jawnej wykreślonej z rejestru przedsiębiorców, ale wykreślenie z rejestru nastąpiło dopiero po wydaniu decyzji przez organ II instancji. NSA uznał istnienie interesu prawnego byłych wspólników spółki do wniesienia skargi. Skarżący wnieśli skargę w imieniu własnym i z zachowaniem terminu.

W niniejszej sprawie skarga zawarta w piśmie z dnia 14 czerwca 2014 r. została wniesiona wyłącznie w imieniu Spółki ( a nie również w imieniu P K ). W dacie sporządzenia i wniesienia skargi "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji z siedzibą w J była już jednak podmiotem nieistniejącym. Nie posiadała ona wobec tego zdolności sądowej warunkującej możliwość zaskarżenia danego aktu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Również w uzasadnieniu skargi brak jakiejkolwiek informacji o P K i jego prawie do występowania w sprawie w charakterze strony.

W tym stanie rzeczy, w opinii Sądu należało orzec o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) i dlatego Sąd postanowił jak w sentencji.