Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 861/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2007 r. sprawy ze skargi H. C., W. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2007r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia W. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] stycznia 2007r., Nr [...], znak: [...], przekazujące do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., zgodnie z właściwością, wniosek W. C. z dnia [...] stycznia 2007r., stanowiący uzupełnienie podania z dnia 24 października 2006r., o wznowienie postępowania w sprawie "samowoli budowlanej dokonanej w L. w budynkach przy ul. Z.j nr [...] i [...] przez Spółkę A. B., J.M., E.F.R. P. S.J." - utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w dniu [...] października 2006r., do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo W. C., które organ wojewódzki potraktował w części jako skargę na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., natomiast w części dotyczącej żądania "uchylenia, unieważnienia i anulowania" decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.: z dnia [...] października 2005r, znak: [...] oraz z dnia [...] czerwca 2006r, znak: [...], wezwał W. C. do sprecyzowania treści żądania.

W piśmie z dnia 15 stycznia 2007r, W. C. wnioskował o skierowanie swojego podania do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., jako wniosku o wznowienie postępowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r, znak: [...], Nr [...], przekazał zgodnie z właściwością wniosek W. C. o wznowienie postępowania w sprawie "samowoli budowlanej dokonanej w L. w budynkach przy ul. Z. nr [...] i [...] przez Spółkę A. B., J.M., E.F.R. P. S.J.".

Na powyższe postanowienie W. C. złożył zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego , domagając się uzupełnienia w/w postanowienia przez uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z

dnia [...] października 2005r., znak: [...] i z dnia [...] czerwca 2006r., [...], (...) wydanie decyzji administracyjnych mających na celu zlikwidowanie skutków samowoli budowlanej, (...) wydanie decyzji o przywróceniu stanu sprzed katastrofy budowlanej.

W wyniku rozpoznania zażalenia zapadło zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W uzasadnieniu tego postanowienia, organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 149 § 1 k.p.a wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji ( art. 150 k.p.a).

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w stosunku do nieruchomości zlokalizowanej przy ul. Z. [...] w L., organ nadzoru budowlanego I instancji wydał trzy rozstrzygnięcia udzielające pozwolenia na użytkowanie części ww. budynku: decyzję nr [...] z dnia [...] października 2005r.,decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r,decyzję nr [...] z dnia [...] października 2006r, które funkcjonują w obrocie prawnym i mają charakter decyzji ostatecznych. W związku z powyższym, organem właściwym do wznowienia postępowań zakończonych w/w ostatecznymi decyzjami jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L..

Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienie, organu pierwszej instancji – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007r, znak: [...], Nr [...], jest prawidłowe , bowiem słuszność tego rozstrzygnięcia usankcjonowana jest wprost dyspozycją art. 150 § 1 Kpa.

Dodatkowo organ wskazał, że pozostałe wnioski zażalenia nie mogą być brane pod uwagę przez organ odwoławczy, gdyż nie stanowią merytorycznych zarzutów odnośnie postanowienia objętego zażaleniem, dotyczącego jedynie przekazania podania zgodnie z właściwością, tym samym pozostają bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , skarżący H. C. i W. C. dochodził uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Skarżący wskazali, że ich pismo z dnia 24 października 2006r., zostało wniesione w jeden dzień po wydaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru

Budowlanego w L., decyzji z dnia [...] października 2006r. o pozwoleniu na

użytkowanie budynku położonego w L. przy ul. Z. [...]. W tym stanie rzeczy rozważania na temat czym jest w/w pismo były zbędne. Skarżący podnieśli, że pismo było odwołaniem w jego części dotyczącej podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku położonego w L. przy ul. Z. [...], a w pozostałej części dotyczącej katastrofy budowlanej i samowoli budowlanej było skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L..

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał co do zasady swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji z tym, że wniósł o odrzucenie skargi. Organ podniósł, że jego postanowienie zostało doręczone w dniu 15 marca 2007r, , skarga została nadana w dniu 16 kwietnia 2007r., czyli po 14 kwietnia 2007r., stanowiącym ostatni dzień terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje .

W ocenie Sądu niniejsza skarga została złożona w terminie. Przepis art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ) stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Postanowienie zostało doręczone w dniu 15 marca 2007r, skarga została nadana w dniu 16 kwietnia 2007r., jednak z zachowaniem w/w terminu , gdy zważyć, że dzień 14 kwietnia 2007r. tj. ostatni dzień terminu przypadł w sobotę. Zgodnie z przepisem art. 57 § 4 k.p.a jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 czerwca 2001 r. sygn. akt FPS 7/00, opublikowanej w ONSA 2001/4/149 stwierdził "jeżeli dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy (art. 129 § 1 i art. 1297 kodeksu pracy w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 1 marca 2001 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy - Dz. U. Nr 28, poz. 301) przypada w sobotę (nieobjętą ustawą z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy - Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.), to dzień ten należy uznać za równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.".

W ocenie Sądu, w świetle powyższej argumentacji, wniosek Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odrzucenie skargi, jest bezzasadny.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie , zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, które miałoby skutkować jego uchyleniem.

Wskazać należy, z zgodnie z przepisem art. 19 k.p.a organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Stosownie do art. 65 § 1 k.p.a jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Powyższa regulacja ma na celu nałożenie na organ administracji publicznej obowiązku kontroli swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej, chroniąc w ten sposób stronę przed skutkami nieznajomości prawa w zakresie m.in. formułowania żądań i kierowania ich do właściwych organów.

Zdaniem Sądu , w toku postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie prawidłowo ustalono, że pismo W. C. z dnia [...] października 2006r, w części dotyczącej żądania "uchylenia, unieważnienia i anulowania" decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.: z dnia [...] października 2005r., znak: [...] oraz z dnia [...] czerwca 2006r, znak: [...]", stanowiło wniosek o wznowienie postępowania w tym zakresie. Wezwany do sprecyzowania treści żądania, W. C. w piśmie z dnia 15 stycznia 2007r, jednoznacznie wskazał wznowieniowy tryb rozpoznania, wcześniej zgłoszonego wniosku.

Podnoszona przez skarżących w niniejszej skardze argumentacja nie przystaje do rzeczywistych okoliczności w sprawie i jako taka nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia .

Zgodnie z przepisem art. 150 § 1 k.p.a organem administracji publicznej właściwym w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Zdaniem Sądu w okolicznościach sprawy tj. w kontekście wniosku skarżącego o "uchylenia, unieważnienia i anulowania" decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.: z dnia [...] października 2005r., znak: [...] oraz z dnia [...] czerwca 2006r, znak: [...], sprecyzowanego

następnie w zakresie trybu wznowienia postępowania - organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że właściwym do jego rozpoznania jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L..

Mając na uwadze powyższą argumentację, Sad orzekł jak w sentencji ,w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).