Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 577/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 08 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Starosta [...] udzielił [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako Wnioskodawca) zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako [...], stanowiącej własność P. W. (dalej jako Skarżący), w celu ukończenia modernizacji linii elektroenergetycznej, na obszarze działki opisanym w decyzji i wyznaczonym na załączniku graficznym do decyzji. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

Od opisanej decyzji Skarżący, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł odwołanie. Pełnomocnik, z ostrożności procesowej wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Wojewoda Wielkopolski odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawodowy pełnomocnik zaskarżył ww. postanowienie Wojewody Wielkopolskiego, w całości. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i uznanie, że odwołanie zostało wniesione w terminie, albo przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i w obu przypadkach rozpoznanie odwołania od decyzji Starosty. Nadto pełnomocnik zawarł w skardze wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości. Uzasadniając wniosek pełnomocnik napisała, że Wojewoda Wielkopolski powinien wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej odwołaniem decyzji, ponieważ wykonanie decyzji będzie miało dla Skarżącego nieodwracalne skutki.

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. Wojewoda Wielkopolski odmówił wstrzymania postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz odmówił wstrzymania wykonania decyzji Starosty o zajęciu części nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższego wynika, że art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dopuszczalność wstrzymania w postępowaniu w sprawie ze skargi na akt o charakterze procesowym wykonania decyzji merytorycznej organu I instancji nie jest w orzecznictwie jednolicie oceniana ze względu na odmienne interpretowanie zawartego w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia "w granicach tej samej sprawy" (por. np. postanowienia NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 138/12 i z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2602/12 oraz odmienne stanowisko w postanowieniach NSA z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2683/12 i z dnia 7 sierpnia 2013r. sygn. akt I OZ 674/13; orzeczenia dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej: "CBOSA"). Sąd rozpoznając niniejszy wniosek przyjmuje, że w ramach przedmiotowego postępowania dotyczącego rozstrzygnięcia o charakterze procesowym, odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, możliwe jest objęcie zakresem wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia organu I instancji (por. np. stanowisko zawarte w postanowieniu WSA w Poznaniu z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 853/13, podzielone przez NSA w postanowieniu z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 1057/13; CBOSA).

Decyzja pierwszoinstancyjna, mocą której Starosta [...] udzielił Wnioskodawcy zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, ma przymiot wykonalności. W konsekwencji sąd administracyjny jest władny wstrzymać jej wykonanie, i to nawet w sytuacji, gdy organ wyższej instancji uważa, że postępowanie odwoławcze nie powinno się toczyć, bo np. odwołujący nie posiadają przymiotu strony postępowania administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 14.12.2005 r., sygn. akt II OZ 1256/05 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8.07.2013 r., sygn. akt II SA/Kr 687/13 zob. CBOSA; R. Sawuła, Wstrzymanie wykonania rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym, Przemyśl–Rzeszów 2008, s. 374) – oczywiście pod warunkiem, że spełnione zostaną ustawowe przesłanki udzielenia wnioskowanej ochrony tymczasowej.

Przechodząc do oceny zasadności złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania należy wskazać, że zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, a wstrzymanie wykonalności decyzji jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa.

Strona winna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty ocenia, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty w istocie nie został uzasadniony. Pełnomocnik skoncentrowała się na wykazaniu wadliwości postanowienia. Tymczasem merytoryczne zarzuty skargi nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania aktu, i to aktu wydanego w granicach sprawy.

Pełnomocnik użyła wprawdzie zwrotu, że wykonanie zaskarżonej odwołaniem decyzji będzie miało dla Skarżącego nieodwracalne skutki, ale ich nie wskazała ani nie uzasadniła. Tym samym odstąpiła od wykazania Sądowi, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez Sąd.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.