Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 251/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 2, art. 277, art. 280 par. 1, art. 281
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi H. A. i S. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 319/12 ze skargi H. A. i S. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym H. A. i S. A. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 24 października 2012 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 319/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H. A. i S. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2012 r., nr [...], na mocy której organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 lutego 2012 r., nr [...], oraz nakazał S. A. rozbiórkę budynku gospodarczo-garażowego o wymiarach 4,93 m x 4,25 m, dobudowanego, bez pozwolenia na budowę, do budynku składu opału i muru oporowego na działce nr [...] przy ul. B. [...] w R. - polegającą na rozebraniu jego następujących elementów: pokrycia i konstrukcji dachu, ściany południowej, ściany północnej o długości 1,60 m (stykającej się z budynkiem składu opału), czterech słupów stalowych.

W dniu 10 stycznia 2013 r. H. i S. A. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem w oparciu o art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.).

W skardze tej podnieśli, że dopiero po wydaniu ww. wyroku uzyskali status strony w postępowaniach prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dotyczących:

- budynku mieszkalnego przy ul. C. [...] w R. - nr [...],

- utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R. - nr [...],

- ogrodzenia, muru oporowego i usypania skarpy - nr [...].

Wyjaśnili, że do dokumentów zawartych w aktach dwóch pierwszych z ww. spraw dotarli w styczniu 2013 r., a treść akt trzeciej ze spraw jest im nieznana. Wskazali, że w trakcie postępowania sądowego zakończonego opisanym na wstępie wyrokiem, Sąd nie znał treści tych dokumentów, a skarżący nie mogli podnieść tych okoliczności. Wskazali, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - wydając decyzję z dnia 11 kwietnia 2012 r., pominął fakt, że przedmiotowa inwestycja odbierana była w sposób częściowy, a budowa będąca przedmiotem tej decyzji została zakończona przed 1 stycznia 1995 roku. W trakcie budowy wprowadzono nieistotne odstępstwa od wydanego pozwolenia na budowę dotyczące formy wykonania elewacji. Odstępstwa te zostały zaakceptowane oględzinami z dnia 22 czerwca 1993 r. dokonanymi przez uprawniony organ. W tym stanie rzeczy nie zachodził przypadek samowoli budowlanej. Stwierdzili nadto, że zeznania świadka Z. R., należy ocenić jako niewiarygodne.

Powyższa skarga o wznowienie postępowania została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 30/13, z uwagi na wniesienie jej przed dniem uzyskania przez wyrok z dnia 24 października 2012 r. waloru prawomocności, to jest przed dniem 15 stycznia 2013 r.

W dniu 6 kwietnia 2013 r. H. i S. A. ponownie wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 319/12, również opierając ją na treści art. 273 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ta skarga spowodowała wszczęcie niniejszego postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli argumentację zawartą w skardze z dnia 10 stycznia 2013 r. Wyjaśnili, że do dokumentów (i to nie w całości, tylko w części) znajdujących się w aktach sprawy o numerze [...] (dotyczących budynku mieszkalnego przy ul. C. [...] w R.) oraz o numerze [...] (dotyczących utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R.) dotarli w styczniu 2013 roku, do pozostałych dokumentów natomiast w miesiącach luty - kwiecień 2013 roku. Stwierdzili również, że nie znają całości akt trzeciego postępowania dotyczącego ogrodzenia, muru oporowego i usypania skarpy (nr [...]). Zaznaczyli, że podstawa wznowienia różni się od wskazanej w skardze z dnia 10 stycznia 2013 roku, ponieważ wcześniej nie mieli dostępu do szeregu istotnych dokumentów. W szczególności wskazali, że w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - nr [...] decyzją z dnia 23 listopada 2012 r. nałożono na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach. Natomiast w postępowaniu tego samego organu nr [...] wydano postanowienie nakładające na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w R. przy ul. C. [...]. Podnieśli, że akta tych spraw dotyczą niwelacji terenu, a także muru oporowego, który jest przedmiotem niniejszej sprawy (mają ten mur rozebrać) oraz wskazują na inny przebieg procesów budowlanych, niż to ustaliły organu obu instancji, a w konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. skarżący wnieśli o połączenie do wspólnego rozpoznania niniejszej sprawy ze sprawą z ich skargi (sygn. II SA/Gd 283/13) na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2013 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego z zażalenia skarżących na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 stycznia 2013 r. (akta organu

nr [...]) nakładające na Z. R. obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych polegających na niwelacji terenu i wykonaniu muru oporowego oraz ogrodzenia zrealizowanych samowolnie na działce nr [...] przy ul. C. [...] w R..

W piśmie z dnia 4 września 2013 r. skarżący podnieśli, że wskutek prowadzenia wielu postępowań przez organy nadzoru budowlanego doszło do sytuacji, że elementy jednego obiektu są rozpatrywane jako niezależne elementy drugiego obiektu. Połączenie dowodów ze wskazanych przez skarżących postępowań pozwoli na wyeliminowanie nieścisłości.

Z kolei w piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. stwierdzili, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r. został wydany w oparciu o nieprawdziwe fakty. Sąd rozpatrzył sprawę, która nie została wszczęta. Wskazali, że w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 283/13, ze skargi S. A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 września 2013 r., przedstawiali zdjęcia pokazujące nacisk cokołu na grunt co z kolei powoduje nacisk na obiekt skarżących, którego jednym z elementów jest ściana oporowa wraz ze stalowymi słupami.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu wyrokowi powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie "p.p.s.a." (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.).

Wskazana przez skarżących podstawa skargi to późniejsze wykrycie środków dowodowych - dokumentów, które miały wpływ na wynik sprawy, a których skarżący nie mogli przedstawić w poprzednim postępowaniu z powodu tego, że nie wiedzieli o ich istnieniu.

Zgodnie z treścią art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę o wznowienie postępowania opartą na ww. podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga wniesiona po terminie bądź nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Z art. 281 zd. 1 p.p.s.a. wynika zaś, że na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany.

Z treści skargi o wznowienie postępowania z dnia 6 kwietnia 2013 roku oraz pism skarżących złożonych w toku postępowania sądowego wynika, że istotne, nowe dowody (dokumenty), które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, to - zdaniem skarżących - dokumenty znajdujące się w aktach trzech postępowań prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerami:

- [...] - postępowanie dotyczy budynku mieszkalnego przy ul. C. [...] w R.,

- [...] - postępowanie dotyczy utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R.,

- [...] - postępowanie dotyczy ogrodzenia, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia oraz usypania skarpy na nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R..

W szczególności skarżący wskazali jako nowe dowody następujące dokumenty:

- wydaną w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...] (połączone dwa postępowania – [...] - postępowanie dotyczy budynku mieszkalnego przy ul. C. [...] w R., oraz – [...] - postępowanie dotyczy utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R.), decyzję z dnia 23 listopada 2012 r. o nałożeniu na Z. R. obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach;

- wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...] postanowienie z dnia 15 stycznia 2013 roku nakładające na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w R. przy ul. C. [...].

Dodatkowo wyjaśnili, że szczegółową argumentację przedstawią na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Na wyznaczoną rozprawę jednak nie przybyli, a jedynie złożyli pismo z dnia 6 listopada 2013 r., w którym podnieśli merytoryczne zarzuty dotyczące wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 roku.

W tym miejscu należy podkreślić, że skarga H. A. i S. A. - oddalona prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 319/12, dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2012 r., nr [...], na mocy której organ odwoławczy nakazał skarżącemu S. A. rozbiórkę jedynie ściśle oznaczonej części budynku gospodarczo-garażowego, dobudowanego - bez pozwolenia na budowę, do budynku składu opału i muru oporowego, a zlokalizowanego na należącej do skarżących działce nr [...] przy ul. B. [...] w R. - polegającą na rozebraniu jego następujących elementów: pokrycia i konstrukcji dachu, ściany południowej, ściany północnej o długości 1,60 m (stykającej się z budynkiem składu opału), czterech słupów stalowych.

Zarówno z treści ww. decyzji, jak i uzasadnienia wyroku z dnia 24 października 2012 r., a także z odpowiedzi na skargę złożonej przez organ w zakończonej tym wyrokiem sprawie o sygn. II SA/Gd 319/12, wynika jednoznacznie, że mylnie skarżący przyjmują, jakoby na podstawie tej decyzji mieli rozebrać mur oporowy. Decyzją tą - co wynika wprost z jej treści, nie objęto bowiem muru oporowego stanowiącego ścianę wschodnią przedmiotowego budynku, a tym bardziej muru oporowego znajdującego się na sąsiedniej działce zlokalizowanej przy ul. C. [...] w R., stanowiącej własność Z. R. (którego to muru dotyczy wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...] postanowienie z dnia 15 stycznia 2013 roku).

Mylnie zatem również skarżący wywodzą, że postępowania nadzoru budowlanego dotyczące robót budowlanych wykonanych na należącej do Z. R. nieruchomości zlokalizowanej przy ul. C. [...] w R. (oznaczone numerem [...] - połączone dwa postępowania – nr [...] - dotyczące budynku mieszkalnego przy ul. C. [...] w R., oraz – nr [...] - dotyczące utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R., a także trzecie postępowanie nr [...] - dotyczące ogrodzenia, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia oraz usypania skarpy na nieruchomości położnej przy ul. C. [...] w R.) w jakikolwiek sposób mogą dotyczyć sprawy zakończonej kwestionowanym wyrokiem.

W szczególności w żaden sposób za nowe dowodu w sprawie, o jakich mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., nie można uznać wskazywanych przez skarżących rozstrzygnięć organów tj. wydanej w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...] decyzji z dnia 23 listopada 2012 r. o nałożeniu na Z. R. obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach, jak i wydanego w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...] postanowienia z dnia 15 stycznia 2013 roku nakładającego na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w R. przy ul. C. [...]. Orzeczenia te bowiem nie tylko, że dotyczą robót budowlanych wykonanych na innej nieruchomości niż nieruchomość skarżących, to zostały wydane już po dacie wydania wyroku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 319/12, tj. po dniu 24 października 2012 roku.

Ponadto z akt sprawy II SA/Gd 319/12 wynika (vide k. 39 - 40), że już w toku postępowania sądowego zakończonego wydaniem ww. wyroku, skarżący powoływali się na ww. postępowania nadzoru budowlanego. Skarżacy złożyli bowiem pismo z dnia 1 października 2012 roku, w którym wskazali, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadzi trzy postępowania o numerach: [...], [...] oraz [...]; podali przedmiot tych postępowań, a także wskazali na szereg dokumentów znajdujących się w tych aktach, a świadczących o dokonanej przez Państwo R. - w ich ocenie - samowoli budowlanej. Stwierdzili również, że ustalenia tam dokonane mają pod względem merytorycznym istotne znaczenie również dla tej sprawy. Zarzucili, tak jak w przedmiotowej skardze o wznowienie postępowania, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 103 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, pomijając przy tym całkowicie fakt, że przedmiotowa inwestycja odbierana była w sposób częściowy, co potwierdza m.in. dziennik budowy - tom I i dokonane w nim wpisy oraz załączniki. Stwierdzili, że powyższe potwierdza, iż budowa obiektu będącego przedmiotem decyzji rozbiórkowej została w zakończona przed 1 stycznia 1995 roku. Stwierdzili również, że logicznym jest, iż w trakcie budowy m.in. kierownik budowy miał prawo wprowadzać nieistotne odstępstwa od wydanego pozwolenia na budowę; takie odstępstwo to określona forma wykonania elewacji zaakceptowana np. oględzinami z dnia 22 czerwca 1993 roku dokonanymi przez uprawniony organ. Natomiast prace ujęte w tomie II dziennika budowy były następstwem pożaru i dotyczyły jedynie dachu. W tym stanie rzeczy nie można mówić o samowoli budowlanej. Podnieśli, że tę argumentację potwierdza również materiał dowody znajdujący się w aktach ww. postępowań. Ich zdaniem "wykazałoby to oczywistą absurdalność ustaleń PINB, dowiodłoby niewiarygodności zeznań składanych np. przez pana R. oraz stronniczości urzędnika. Potwierdziłoby to w pełni ich racje i tym samym zasadność złożonej skargi."

W ocenie Sądu treść ww. pisma pozwala uznać, że akta toczących się postępowań nadzoru budowlanego, wskazane we wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej, w chwili wydawania wyroku w sprawie II SA/Gd 319/12 nie były nieznanym Sądowi i stronie skarżącej dowodem, na który strona nie mogła powołać się w tym postępowaniu. Wprost przeciwnie - strona się na te dokumenty powołała, wskazując Sądowi wydającemu wyrok w sprawie o sygn. II SA/Gd 319/12, że w jej ocenie są one istotne. Ponadto z treści tego pisma wynika, że w skardze o wznowienie postępowania skarżący powtarzają zarzuty merytoryczne dotyczące poczynionych przez organy nadzoru budowlanego ustaleń w sprawie, nie wskazują zatem żadnych nowych okoliczności sprawy.

Należy również podkreślić, że skarżący już raz wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 24 października 2012 roku, składając skargę o wznowienie postępowania w dniu 10 stycznia 2013 roku. Porównanie treści tej skargi ze skargą obecnie rozpoznawaną pozwala stwierdzić, że jedynym nowym dowodem w sprawie, który według skarżących jest istotny, a o którym nie było mowy w poprzednio wniesionej skardze, jest postanowienie z dnia 15 stycznia 2013 roku, wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...], którym organ nałożył na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w R. przy ul. C. [...], a które - jak to już podniesiono powyżej, zostało wydane po dacie kwestionowanego wyroku.

W tym miejscu należy przypomnieć, że skargę o wznowienie postępowania opartą na wskazanej przez skarżących podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie skarżący o toczących się postępowaniach nadzoru budowlanego (wskazanych w skardze o wznowienie postępowania) wiedzieli już w czasie trwania postępowania sądowego, którego wznowienia się domagają. Ponadto w styczniu 2013 roku wnieśli już raz skargę o wznowienie postępowania, opartą co do zasady na tych samych podstawach co obecnie kontrolowane skarga. Jedynym nowym dowodem wskazanym przez skarżących dopiero w skardze z dnia 6 kwietnia 2013 roku było omówione powyżej postanowienie. Co do zasady zatem skargę o wznowienie postępowania z dnia 6 kwietnia 2013 roku należało uznać za spóźnioną. Natomiast nowe podnoszone w niej okoliczności, jak już wskazano powyżej, w istocie nie stanowiły takich środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Jak słusznie wyjaśnił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt

I OSK 44/10 (Baza Orzeczeń LEX nr 599926), brakiem ustawowej podstawy wznowienia postępowania jest nie tylko sytuacja, gdy skarga w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisach Działu VII p.p.s.a., ale również gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia.

Ponadto podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 237 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowo-administracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2004 roku, sygn. OSK 446/04, ONSAiwsa z 2005 roku, nr 1, poz. 13).

Z uzasadnienie skargi i pism skarżących złożonych w toku postępowania sądowego nie wynika aby skarżący wykryli w okresie od 6 stycznia 2013 roku do 6 kwietnia 2013 roku, nowe środki dowodowe, czy też nowe okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności - jak to wykazano powyżej, warunku tego nie spełnia przywołane przez nich postanowienie z dnia 15 stycznia 2013 roku, wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod numerem [...]. Poza tym, że postanowienie to zostało wydane po zakończeniu postępowania, którego wznowienia skarżący się domagają, to nie stanowi ono ani dowodu w ww. sprawie, ani też okoliczności faktycznej, która mogłaby mieć wpływ na jej wynik. Ponadto z treści pisma skarżących z dnia 1 października 2012 roku - przytoczonego powyżej (vide k. 39 – 40 akt sprawy II SA/Gd 319/12) wynika, że już w toku postępowania sądowego zakończonego wydaniem kwestionowanego wyroku, skarżący powoływali się na wskazywane w skardze o wznowienie postępowania akta postępowań nadzoru budowlanego. Są to zatem dowody powołane w poprzednim postępowaniu

– zakończonym wyrokiem z dnia 24 października 2013 roku, które - w ocenie Sądu - nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania.

W konsekwencji należy stwierdzić, że jakkolwiek skarżący formalnie powołali ustawową podstawę wznowienia postępowania, to jednak w rzeczywistości przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nie występuje.

Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 281 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.

Sąd zwrócił skarżących uiszczony wpis od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.