Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 91/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6292 Przymusowy zarząd państwowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron, Asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności 1. zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949 roku o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem "L.", wł. P. O. P. w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz skarżącego M. P. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M. P. pismem z dnia 18 maja 2007r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Gospodarki w rozpoznaniu sprawy o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem (...) w W, wł. P. P..

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w marcu 2004r. złożył do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr (...) Ministra Leśnictwa z dnia (...) kwietnia 1950r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstwa (...), P. O. W.. Postanowieniem z dnia (...) września 2004r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazał Ministrowi Gospodarki wniosek skarżącego wraz z aktami sprawy celem zbadania w trybie art. 156 kpa zasadności wydania zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949r., gdyż z akt sprawy wynikać miało, iż młyny wchodzące w skład przedsiębiorstwa (...), P. O. W. stanowiły równocześnie składnik przedsiębiorstwa (...) w W., wł. P. P..

Skarżący podniósł również, iż w przeciągu dwóch lat od przekazania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi niezbędnych dokumentów, Minister Gospodarki nie wydał decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem (...) w W. wł. P. P.. Ponadto Minister Gospodarki pozostaje bezczynny w zakresie obowiązku określonego w art. 36 kpa nie informując o przewidywanym terminie zakończenia sprawy oraz o przyczynach zwłoki.

Pismem z dnia 13 kwietnia 2007r. skierowanym do Ministra Gospodarki M. P. wniósł o poinformowanie go stosownie do obowiązku nałożonego na organ administracji w art. 36 kpa o terminie załatwienia sprawy oraz o przyczynach blisko trzyletniej zwłoki w załatwieniu sprawy.

Pismem z dnia 25 maja 2007 roku. nr (...) Biuro Oceny Legalności Decyzji Nacjonalizacyjnych Ministerstwa Gospodarki

poinformowało skarżącego, iż przyczyną zwłoki w załatwieniu sprawy była bezczynność wnioskodawcy, który nie udokumentował swoich praw spadkowych oraz zaniechanie pracownika ministerstwa w związku z wiadomością o śmierci właścicieli przedmiotowego przedsiębiorstwa. Następnie postanowieniem z dnia (...) czerwca 2007r. Minister Gospodarki zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kpa, powołując się na brak zgłoszenia do postępowania następców prawnych zmarłych właścicieli przedmiotowego przedsiębiorstwa. Pismem z dnia 12 czerwca 2007 roku skarżący wskazał następców prawnych zmarłych właścicieli przedsiębiorstwa oraz nadesłał odpisy postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku. W związku z powyższym Minister Gospodarki postanowieniem z dnia (...) czerwca 2007r. podjął zawieszone postępowanie. Jednocześnie Minister Gospodarki postanowieniem z tej samej daty (...) czerwca 2007r. zakreślił przedmiot postępowania administracyjnego prowadzonego przed Ministrem Gospodarki stosownie do wniosku P. P. i A. P. z dnia 15 września 1990r., jako dotyczący sprawy stwierdzenia nieważności:

* zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem (...) w W., wł. P. P..

* orzeczenia Ministra Leśnictwa z dnia (...) lutego 1952r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo - odbiorczego przedsiębiorstwa: (...)O. P., W. - w części dotyczącej nieruchomości położonej w W. przy ul. (...), na której zorganizowane było przedsiębiorstwo PN. (...), stanowiącej własność P. i A. P..

Minister Gospodarki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

W uzasadnieniu organ podniósł, iż w przekazanych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi aktach, oprócz informacji o śmierci P. P. i A. P., brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o przystąpieniu do postępowania spadkobierców zmarłych, oprócz wzmianki o odebraniu korespondencji adresowanej do zmarłych przez M. P.. Nadto ani z treści postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) września 2004 roku, ani z akt sprawy nie wynikało, by M. P. składał jakikolwiek wniosek, a ponadto żaden ze spadkobierców nie został uwzględniony w rozdzielniku

przedmiotowego postanowienia, z czego można wywnioskować, iż żaden ze spadkobierców zmarłych nie przystąpił do postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Z bezczynnością organu administracji publicznej rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 kpa, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu leżącą po stronie organu.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie istnieje stan bezczynności Ministra Gospodarki, polegający na nie załatwieniu sprawy po przekazaniu jej Ministrowi Gospodarki przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia (...) września 2004r.

W niniejszej sprawie należy podkreślić, iż organ podjął pierwsze czynności w sprawie dopiero 7 maja 2007r. (pismo adresowane do Archiwów Państwowych w Poznaniu oraz jego Oddziałów w P. i G. z prośbą o sprawdzenie zasobów archiwów pod katem przedmiotowego postępowania), a więc po złożeniu przez skarżącego pisma z wnioskiem o wskazanie przyczyny zwłoki oraz terminu załatwienia sprawy. Następnie zawiesił postępowanie dopiero po złożeniu w dniu 18 maja 2007r. przez skarżącego skargi na bezczynność organu. Bezspornym jest również, że organ do dnia wyrokowania przez Sąd 30 października 2007r., pomimo podjęcia w dniu 22 czerwca 2007r. zawieszonego postępowania nie wydał rozstrzygnięcia, ani nie podał przyczyny zwłoki oraz nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie istnieje stan bezczynności Ministra Gospodarki, gdyż "organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności

w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usuniecie przeszkody w wydaniu decyzji. /vide wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r. I SAB 60/99 OSP 2000/6/87/.

Reasumując powyższe, wobec niezałatwienia przez organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., skargę należało uznać za zasadną i zobowiązać organ do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami; administracyjnymi.