Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1464/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak, Sędziowie W. Jarzębowski, B. Klimowicz (spr.), Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2003 r. K. L. zwrócił się do Izby Skarbowej w Ł. o udzielenie informacji o wysokości nienależnie pobranego podatku za 1996 r. oraz terminu wypłaty - w związku z ostateczną decyzją Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 t. Pismo to na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) zostało przekazane Urzędowi Skarbowemu Ł.-W. w Ł. W kolejnym piśmie z dnia 2 kwietnia 2003 r. K. L. wskazał, że wysokość nadpłaty w podatku dochodowym za 1996 r. wynosi 1.191,93 zł.

Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy Ł.-W. stwierdził nieistnienie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r.

Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania podatnika decyzją z dnia [...] utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Urząd Skarbowy Ł.-W. decyzją z dnia [...] określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym za rok 1996 w kwocie 3.082,20 zł a Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 maja 2000 r. w sprawie I S.A./Łd 646-647/98 uchylił powyższą decyzję Izby Skarbowej w Ł. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Izba Skarbowa w Ł decyzją z dnia [...] uchyliła w części decyzję Urzędu Skarbowego Ł.-W. z dnia [...] i obniżyła wysokość zobowiązania za 1996 r. do kwoty 2.559,10 zł.

W wyniku tej decyzji Urząd Skarbowy Ł.-W. dokonał odpisu kwoty 523,10 zł, którą zwrócono podatnikowi wraz z odsetkami w dniu 24 marca 2001 r.

Decyzja Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 9 października 2002 r. uchylił rozstrzygnięcie organu II instancji. W dalszym toku postępowania Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia [...] uchyliła w całości decyzję organu I instancji z dnia [...]. W związku z uchyleniem w całości tej decyzji powstał stan prawny, jaki był przed wszczęciem postępowania podatkowego przez Urząd Skarbowy Ł.-W. a rozliczenie podatku dochodowego za 1996 r. następuje na podstawie złożonego przez podatnika rozliczenia rocznego PIT-30, gdzie wykazano kwotę podatku należnego w wysokości 2.938,10 zł. W tym stanie faktycznym nadpłatę stanowi różnica między podatkiem wynikającym z decyzji Urzędu Skarbowego (2.559,10) a podatkiem wynikającym z zeznania (2.938,10 zł). Ponieważ Urząd Skarbowy po wydaniu przez Izbę Skarbową w Ł. decyzji z dnia [...] obniżającej wysokość zobowiązania za 1996 r. z kwoty 3.082,20 do kwoty 2.559,10 zwrócił podatnikowi kwotę 523,10 zł wraz z odsetkami zasadne jest stanowisko, że za rok 1996 nie występuje nadpłata podatku dochodowego. Podatnik nie złożył też skorygowanego zeznania podatkowego za 1996 r., z którego by wynikała inna wysokość podatku dochodowego za ten rok.

W skardze do sądu administracyjnego K. L. wniósł o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Skarżący podnosi, że postępowanie organów skarbowych jest niezgodne z wyrokiem NSA z dnia 9 października 2002 r. Organy podatkowe nie rozstrzygnęły też wniosku podatnika o wypłatę odsetek od kwoty 379 zł od dnia 1 maja 1997 r. i nie ustosunkowały się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, a w szczególności zarzutu naruszenia art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Stanowisko Izby Skarbowej odnoszące się do wniosku podatnika z dnia 2 kwietnia 2003 r. nie ma uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zdaniem skarżącego organy skarbowe 6-letnim celowym działaniem niezgodnym z prawem uchylają się do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym za 1996 r. i wypłaty odsetek od kwoty 379 zł za okres od 1 maja 1997 r. do 14 listopada 2000 r. Skarżący już w kwietniu 2001 r. zwracał się z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, a także ponawiał te żądania w kolejnych pismach. Organy podatkowe nie wzięły pod uwagę art. 29 ust. 2 i 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych a zgodnie z tymi przepisami nadpłata podatku nastąpiła już w dniu złożenia zeznania rocznego za 1996 rok jak i w wyniku zapłaty podatku na podstawie następnie uchylonej decyzji. Postępowanie organów podatkowych było przewlekłe i nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do tych organów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2003 r. skarżący podtrzymał żądania skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało ocenić, iż organy podatkowe zasadnie przyjęły, że brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. Jest poza sporem, że w złożonej deklaracji za 1996 r. podatnik wykazał kwotę podatku należnego w wysokości 2.938,10 zł. Zgodnie z art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W końcowym rezultacie taka decyzja nie została wydana w niniejszej sprawie. Po kolejnym wyroku NSA OZ w Łodzi z dnia 9 października 2002 r. w sprawie I S.A./Łd 2243-2244/00 Izba Skarbowa bowiem decyzją z dnia [...] uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego Ł.-W. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok. Decyzja Izby Skarbowej z dnia [...] została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i poza uchyleniem decyzji organu I instancji nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (lub umorzenia postępowania pierwszej instancji). Skarga podatnika na powyższą decyzję została jednak odrzucona postanowieniem sądu z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie I S.A./Łd 137-138/03. Ostatecznie więc z obrotu prawnego zostały wyeliminowane wszystkie decyzje w przedmiocie podatku dochodowego K. L. za 1996 r. Nie jest też sporne, że podatnik do dnia 6 maja 2004 r. nie złożył korekty pierwotnej deklaracji PIT-30 za 1996 r. W tej sytuacji organy podatkowe prawidłowo oceniły, że brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. i to zarówno na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) jak i na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (t.j. Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.).

Podatnik zdaje się reprezentować pogląd, że nadpłata powstała już w chwili złożenia zeznania rocznego za 1996 r. Jednakże w zeznaniu tym podatnik wykazał kwotę podatku należnego w wysokości 2.938,10 zł, ostatecznie uiścił z tego tytułu kwotę 2.559,10 zł (na podstawie decyzji Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] która następnie została uchylona wyrokiem NSA z dnia 9 października 2002 r.), nie istnieje deklaracja ani decyzja, z której wynikać ma zobowiązanie podatkowe w niższej wysokości. Kwota uiszczonego przez skarżącego podatku nie mogła więc być uznana za kwotę nadpłaconych lub nienależnie uiszczonych podatków w rozumieniu art. 29 ust. 1 cyt. ustawy o zobowiązaniach podatkowych w związku z art. 330 ustawy Ordynacja podatkowa. Zresztą nawet w wypadku przyjęcia, że nadpłata powstała w 1997 r. (dniu złożenia zeznania rocznego) to zgodnie z art. 29 ust. 4 powołanej ustawy o zobowiązaniach podatkowych nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie 3 lat licząc od końca roku, w którym powstała.

Kwestia oprocentowania kwoty 379 złotych (różnicy pomiędzy sumą 2.938,10 a 2.559,10) została rozstrzygnięta w innym postępowaniu i nie podlega kognicji Sądu w rozpoznawanej sprawie.. Należy zauważyć, że wniosek dotyczący stwierdzenia nadpłaty zmierza w istocie do weryfikacji decyzji wymiarowych w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r., ale taka weryfikacja nie jest możliwa w tym postępowaniu.

Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.

jz/