Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1271/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 i 34
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi R. W. i J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2007r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla GDDKiA pozwolenia na budowę autostrady [...][...] – [...] na odcinku węzeł [...] – węzeł [...] od km 44+900.00 do km 51+400.00 nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W decyzji tej wskazano, iż wniosek spełniał warunki niezbędne do wydania pozwolenia, zaś inwestycja leży w interesie społecznym, co uzasadniało wydanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności.

W wyniku postępowania odwoławczego GINB decyzją z dnia [...] maja 2008r. [...] uchylił zaskarżone pozwolenie w części dotyczącej nadania mu rygoru natychmiastowej wykonalności, utrzymującej w mocy decyzję w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu decyzji, powołując art. 35 ust. 1 pkt 1 – 4 i art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego GINB stwierdzi, że inwestor przedstawił dokumenty wymagane do wydania pozwolenia na budowę, projekt zagospodarowania terenu był zgodny przepisami, zaś projekt budowlany zawierał wymagane opinie i uzgodnienia co obligowało organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jedynie wydanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o pozwoleniu rażąco naruszyło art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego co spowodować musiało uchylenie decyzji w tej części.

Skargę sądową na powyższą decyzję wnieśli R. W. i J. W. domagając się jej uchylenia wraz z decyzją poprzedzającą. Skarżący zarzucili naruszenie art. 10 § 1 kpa. (organ pozbawił ich możliwości zapoznania się z aktami i zgłoszenia żądań) i naruszenie przepisów z uwagi na wydanie pozwolenia bez wymaganego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (orzekanie przez Wojewodę na podstawie niekompletnego materiału).

W ocenie skarżących zaniechanie Wojewody poprzez nieopublikowanie stosowanego ogłoszenia o wszczęciu postępowania w sprawie autostrady [...][...] – [...] bezpodstawnie pozbawiło skarżących możliwości czynnego udziału w postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga nie podlega uwzględnieniu, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Za chybiony należy uznać zarzut skargi o pozbawieniu skarżących możliwości czynnego udziału w postępowaniu, skoro postępowanie odwoławcze prowadzone było w wyniku ich odwołania od decyzji o pozwoleniu na budowę, a organ nie odmówił im prawa do żądania weryfikacji tej decyzji.

Jak wynika z materiału sprawy i co podkreślił organ I instancji, po otrzymaniu wniosku GDDKiA o wydanie pozwolenia na budowę autostrady [...][...] – [...] od km 44+900 do km 51+400, Wojewoda [...]i zawiadomił o wszczęciu przedmiotowego postępowania na drodze obwieszczenia w urzędach gminy i prasie lokalnej tj. w Gazecie Wyborczej zamieszczono obwieszczenie w dniu 12 września 2007r., zaś w Urzędzie Gminy [...] w dniach 12 – 27 września 2007r. i w Urzędzie Gminy [...] w dniach 12 września 2007r.

Obwieszczenie ogłoszone w powyższy sposób przeczy zarzutowi o naruszeniu art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. nr 80, z 2003r., poz. 721).

Z zapisu tego nie wynika, aby organ miał obowiązek zamieszczenia obwieszczenia w kilku lokalnych gazetach, tym bardziej, że obwieszczenie te znajdowało się w Urzędzie Gminy [...], a więc tam gdzie zlokalizowane są nieruchomości skarżących, zaś rzeczą organu administracji jest wybranie takiego sposobu ogłoszenia, aby zapewnić jego skuteczność. W ocenie Sądu informacja zamieszczona w lokalnej gazecie i właściwym Urzędzie Gminy zabezpiecza skuteczne poinformowanie zainteresowanych, zaś fakt prenumeraty innej lokalnej gazety przez skarżących nie może być podstawą do uznania nieprawidłowości obwieszczenia dokonanego przez organ wojewódzki. Tak wiec Sąd nie podziela stanowiska skarżących o obowiązku zamieszczenia ogłoszenia w kilku a przynajmniej w dwóch gazetach lokalnych, bowiem sformułowanie "prasa lokalna" nie oznacza wszystkich miejscowych gazet.

Za chybiony należy też uznać zarzut naruszenia wymogu posiadania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko poprzez jego brak przy wydawaniu pozwolenia. Jak wynika z akt sprawy w dacie wydawania pozwolenia istniała w obrocie prawnym decyzja Wojewody [...] z [...] listopada 2006r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady [...][...] – [...] Decyzja ta istnieje też nadal, bowiem wniosek skarżącego o stwierdzenie jej nieważności spotkał się z odmową organu nadzorczego, a skarga sądowa na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2008r. o odmowie stwierdzenia nieważności w/w decyzji została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008r. w sprawie IV SA/Wa 388/08. Nie można więc przyjąć trafności zarzutu, że organ administracji wydał pozwolenie na podstawie niekompletnego materiału, z naruszeniem art. 11 ustawy z 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska.

Mimo trafności zarzutu o błędnym przyjęciu przez organy, iż decyzja Wojewody [...] z [...] kwietnia 2005r. o pozwoleniu wodnoprawnym była ostateczna, a więc zaistnieniu uchybienia w postępowaniu o pozwolenie na budowę autostrady, które uwzględniało decyzję nieostateczną, stwierdzić należy, że ostateczną decyzją Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2009r. rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2005r. utrzymane zostało w mocy, a zatem potwierdzona została prawidłowość rozstrzygnięcia merytorycznego w zakresie pozwolenia wodoprawnego, które było brane pod uwagę w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Do nietrafnych należy zaliczyć zarzuty podniesione w piśmie z dnia 5 października 2009r. mającym być uzupełnieniem skargi. Aczkolwiek zaskarżona decyzja nie zawiera zapisu wskazującego nieruchomości będące w obszarze oddziaływania autostrady [...], to jednak brak tego zapisu nie jest tak istotnym uchybieniem, które mogłoby powodować uchylenie decyzji.

Co do kwestii podniesionej przez skarżących, a dotyczącej obiektów tymczasowych na terenie obejmującym budowę autostrady, to z decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych nie wynika, aby obiekty takie miały powstać, a jeżeli nawet zostały postawione, na co powołuje się skarżący, to nie może być to zarzut do samej skarżonej decyzji, bowiem zorganizowanie placu budowy i jego zaplecza nie stanowi wprost o konieczności postawienia obiektów tymczasowych w rozumieniu Prawa budowlanego, istnieją bowiem także inne obiekty niż określone w Prawie budowlanym.

Podniesiony zarzut braku powtórnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisk nie jest trafny. W czasie wydawania przedmiotowych decyzji obowiązująca ustawa Prawo ochrony środowiska, nie przewidywała wydawania powtórnej oceny oddziaływania na środowisko, powoływana przez skarżących nowa ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku, dopuszczająca ponowną ocenę oddziaływania w odniesieniu do niektórych kategorii przedsięwzięć, pochodzi z daty 3 października 2008r., a więc z daty późniejszej niż skarżone decyzje. Decyzje wydawane w niniejszej sprawie oparte były na przepisach obowiązujących przed wejściem w życie nowej ustawy z 3 października 2008r. odnoszącej się do działań organów podejmowanych po dacie jej wejścia w życie. Z kolei przywołane przez skarżących wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczą konkretnych spraw i nie są wiążące w niniejszej sprawie.

Mają powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i skargę jako bezzasadną oddalił na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).