Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 156/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Obywatelstwo
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 35-36
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi C. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku C. B. z (...) kwietnia 2010 roku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wydanego w niniejszej sprawie wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego C. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SAB/Wa 156/10

Uzasadnienie

Pismem z dnia 30 lipca 2010r. C. B. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku z dnia 22 kwietnia 2010r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w S. z dnia [...] listopada 1975r. w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa części gospodarstwa rolnego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sprawa nie została załatwiona, pomimo, że upłynął ustawowy termin do jej załatwienia. Podniesiono także, że organ naczelny nie poinformował skarżącego o przesunięciu ustawowego terminu i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. Dlatego też skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania orzeczenia rozstrzygającego sprawę.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi wskazując na konieczność zgromadzenia dodatkowych dokumentów dotyczących m.in. aktualnego stanu prawnego działki nr [...].

Wskazano również, że akta sprawy zostały zwrócone z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 czerwca 2010r. Akta zwrócono wraz z prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 27 kwietnia 2010r. sygn. akt IV SAB/Wa 70/10, którym umorzono postępowanie ze skargi C. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi polegającą na nierozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w S. z dnia [...] listopada 1975r. w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa części gospodarstwa rolnego.

W odpowiedzi na skargę organ podał także, iż pismem z dnia 7 lipca 2010r. zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego o ustalenie stanu prawnego działki nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga C. B. zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zakres przedmiotowy skarg i na bezczynność wyznaczają postanowienia art 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym w k.p.a. lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego.

Podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest zatem ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 149 p.p.s.a. uznając skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania decyzji (lub postanowienia) w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SAB 37/00).

W ocenie Sądu analizowana pod kątem zgodności z prawem procesowym skarga na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżony organ - wbrew ustawowemu obowiązkowi ustosunkowania się do wniosku strony skarżącej z dnia 22 kwietnia 2010r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010r.- nie wydał jakiegokolwiek orzeczenia w zakresie żądania ponownego rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 kpa. organ administracji publicznej obowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przy czym w przedmiotowej sprawie możność procedowania przez organ rozpoczęła się w dacie przekazania akt przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 23 czerwca 2010r.

Jak wynika z akt sprawy jedyną czynnością organu do dnia wyrokowania tj. do dnia 18 listopada 2010r. było wystosowanie do [...] Urzędu Wojewódzkiego pisma z dnia 7 lipca 2010r. z prośbą o ustalenie stanu prawnego działki nr [...].

W tej sytuacji należy stwierdzić, że organ naczelny pozostawał w bezczynności.

We wskazanych okolicznościach nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, aby istniały przesłanki do uznania, że organ działał, a okoliczności niezależne od niego spowodowały niemożność zakończenia sprawy i załatwienia wniosku.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie przepisu art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 powołanej ustawy.