Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2212/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J. U., A. S., V. T. – prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą I. s. c. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2006 r., [...], działającego w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. wniosku firmy L. S.r.l, S., W. przeciwko J. U., A. S., V. T. – I. s.c. w W., o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...], na podstawie art. 164 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.) oraz art. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5 poz. 17 z późn. zm.) w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, unieważniono prawo z rejestracji znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...].

W uzasadnieniu przypomniano, że dnia [...] czerwca 2000 r. firma I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. będąca reprezentantem w Polsce w. firmy L. S.r.l., S., W., oraz firma L. S.r.l., S., W. (dalej wnioskodawca) wystąpiły do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego (w sprawie [...]) o unieważnienie prawa z rejestracji słowno-graficznego znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...], zarejestrowanego w dniu [...] czerwca 2000 r., z pierwszeństwem od dnia [...] września 1999 r., na rzecz firmy J. U., A. S., V. T. – I. s.c., z siedzibą w W. dla towaru w klasie 3 (wyroby kosmetyczne i inne wyroby o charakterze kosmetycznym).

Za podstawę swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art. 29, art.8 pkt 1, art.9 ust.1 pkt 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych.

Wnioskodawcy upatrywali swój interes prawny w żądaniu unieważnienia przedmiotowego prawa w tym, że sporny znak narusza ich prawa wyłączne wynikłe ze zgłoszenia dnia [...] marca 1999 r. znaku towarowego GUAM, do którego na mocy art. 11 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych firmie I. służyło wcześniejsze pierwszeństwo do uzyskania ochrony prawnej.

Wnioskodawca wskazał, że znak "Guam" pochodzi od nazwiska Guagliumi -agenta reklamowego w. firmy L. oraz słów "alghe marine" oznaczających morskie wodorosty.

Podobieństwo obu znaków uzasadniał dominującym w obu znakach jednakowym elementem słownym "Guam", stanowiący w spornym znaku także dominujący element graficzny.

Decyzją z [...] lutego 2001 r. ([...]) Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego unieważnił prawo z rejestracji słowno-graficznego znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...]w oparciu o przepisy art. 29, art. 8 pkt 1 i art. 9 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych.

Uprawnione wniosły odwołanie na powyższą decyzję do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym, które zostało przekazane jako skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, że została ona wydana z naruszeniem prawa i bez dostatecznie wnikliwej analizy materiału dowodowego. Skarga została rozpoznana ostatecznie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt. VI SA/Wa 293/05, uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o wadliwe podstawy prawne, gdyż art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, stanowiący o niedopuszczalności zarejestrowania znaku sprzecznego z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie mógł być zastosowany w rozpatrywanej sprawie, bowiem organ wcale nie twierdził, że znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest ze względu na swoją treść sprzeczny z prawem lub zasadami współżycia społecznego, zaś okoliczności związane z jego rejestracją lub używaniem nie mają znaczenia z punktu widzenia tego przepisu. Również art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych - w dacie wydawania decyzji nie mógł być zastosowany, bowiem znak wnioskodawcy (GUAM) nie był jeszcze znakiem zarejestrowanym i nie mógł być przeciwstawiony znakowi skarżących (POLSKI GUAM JADWIGA JK). Fakt, że wnioskodawca korzystający z przywileju pierwszeństwa wynikającego z art. 11 ustawy o znakach towarowych miał interes prawny, aby wystąpić z żądaniem unieważnienia znaku zarejestrowanego z naruszeniem prawa, dawał mu tylko legitymację do wystąpienia z takim żądaniem, jednak wskazane przez wnioskodawcę podstawy prawne unieważnienia nie miały zastosowania w sprawie. Zasadny jest też zarzut naruszenia przez organ art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa, gdyż organ nie rozważył w dostatecznym stopniu dowodów, a w szczególności Urząd Patentowy nie zbadał kwestii czy istotnie skarżące korzystają z pierwszeństwa przewidzianego art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, czy też ich wniosek o rozszerzenie ochrony w trybie Porozumienia Madryckiego został złożony później niż wniosek wnioskodawcy o rejestrację tj. później niż [...] marca 1999 r., a także z uwagi na brak uzasadnienia co do podstaw faktycznych i prawnych podjętego rozstrzygnięcia.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy w niniejszym postępowaniu organ powinien wziąć pod uwagę, że w sprawie istnieje już nowy stan faktyczny polegający na tym, że oba przeciwstawiane sobie znaki są zarejestrowane, co stwarza konieczność ponownego przeanalizowania wskazanej przez wnioskodawców podstawy prawnej z art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych i rozważenia, czy znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest podobny do zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem znaku GUAM. Nie powinien przy tym pominąć prawomocnych ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy [...] w sprawie [...] i Sąd Apelacyjny [...] w sprawie [...].

Organ powinien przeanalizować też komu, na jakiej podstawie i od jakiej daty służy pierwszeństwo do rejestracji znaku w świetle art. 1 ust. 2 i art. 4 ust. 2 Porozumienia Madryckiego w związku z art. 4 Konwencji Paryskiej.

Na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. pełnomocnik wnioskodawcy wyjaśnił, że jedynym wnioskodawcą w sprawie jest obecnie firma L. S.r.l., S., W., jako uprawniona z prawa ochronnego na znak towarowy GUAM nr [...] z pierwszeństwem od [...] marca 1999 r. oraz z rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r. i z pierwszeństwem w. od [...] maja 1995 r., uznanej w Polsce decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2005 r., na dowód powyższego przedkładając świadectwo ochronne na znak towarowy GUAM nr [...] oraz wyciąg internetowy rejestracji międzynarodowej na znak towarowy GUAM nr [...] z bazy [...] z tłumaczeniem przysięgłym i informacją Urzędu Patentowego o uznaniu tej rejestracji w Polsce. Podtrzymał też podstawy prawne unieważnienia, w tym także podstawę z art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.

Uprawnione z rejestracji podniosły kwestię wcześniejszego używania oznaczenia GUAM przez p. U., która w 1995 r. dawała do badania preparat pod tą nazwą. Zakwestionował także podobieństwo porównywanych znaków oraz dowody rejestracji międzynarodowej [...].

Urząd Patentowy po rozpatrzeniu wszystkich materiałów w sprawie i wysłuchaniu pełnomocnika wnioskodawcy na rozprawie, zważył co następuje.

Stosownie do przepisów art. 164 ustawy Prawo własności przemysłowej - prawo z rejestracji znaku towarowego może być unieważnione, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego rozpatruje Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego. Natomiast zgodnie z art. 315 ust. 3 powołanej ustawy ustawowe warunki wymagane do uzyskania rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji. Ponadto przy ponownym rozpatrzeniu sprawy w niniejszym postępowaniu organ jest związany prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt. VI SA/Wa 293/05, a w szczególności jego prawną oceną sprawy i zaleceniami dla organu.

W przedmiotowej sprawie znak towarowy POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...] został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] września 1999 r., tj. w okresie obowiązywania cyt. wyżej ustawy o znakach towarowych. Ustawa ta będzie więc stanowić podstawę prawną oceny ustawowych wymogów rejestracji spornego znaku towarowego.

W świetle przytoczonego powyżej wyroku interes prawny wnioskodawcy w domaganiu się unieważnienia przedmiotowego prawa ochronnego na znak towarowy POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...] nie budzi wątpliwości, z uwagi na fakt, że wnioskodawca korzystający z przywileju pierwszeństwa wynikającego z art. 11 ustawy o znakach towarowych miał interes prawny, aby wystąpić z żądaniem unieważnienia znaku zarejestrowanego z naruszeniem prawa (co zostało przesądzone w/w wyrokiem sądowym), a obecnie także interes ten wynika z okoliczności, że sporny znak narusza prawa wyłączne wnioskodawcy z prawa ochronnego na znak towarowy GUAM [...] z pierwszeństwem od [...] marca 1999 r. oraz na znak towarowy GUAM z rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r. i z pierwszeństwem w. od [...] maja 1995 r., uznanej w Polsce decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2005 r.

Jeżeli chodzi o wskazane podstawy prawne unieważnienia, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt. VI SA/Wa 293/05, przesądził, że art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych stanowiący niedopuszczalność zarejestrowania znaku sprzecznego z prawem lub zasadami współżycia społecznego nie mógł być zastosowany w sprawie niniejszej, bowiem organ wcale nie twierdził, że znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest ze względu na swoją treść sprzeczny z prawem lub zasadami współżycia społecznego, zaś okoliczności związane z jego rejestracją lub używaniem nie mają znaczenia z punktu widzenia tego przepisu i ocena ta zobowiązuje Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego w niniejszym postępowaniu.

Natomiast biorąc pod uwagę, że w sprawie istnieje już nowy stan faktyczny polegający na tym, że wszystkie przeciwstawiane sobie znaki są zarejestrowane, co stwarza konieczność ponownego przeanalizowania wskazanej przez wnioskodawców podstawy prawnej z art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych i rozważenia, czy znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest podobny do zarejestrowanych z wcześniejszym pierwszeństwem znaków GUAM wnioskodawcy (znak towarowy GUAM nr [...] z pierwszeństwem od [...] marca 1999 r. oraz znak towarowy GUAM z rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r.) Urząd Patentowy RP zważył, co następuje.

Zarzut naruszenia przepisu art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych, który stanowi, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, jest zasadny.

W przedmiotowej sprawie bezsporna jest zarówno tożsamość towarów (artykuły o charakterze kosmetycznym), jak i tego, iż w porównywanych znakach występuje jednakowy element słowny GUAM, napisany identyczną czcionką jak oznaczenie Guam w znaku wnioskodawcy GUAM nr [...]. Element ten w spornym znaku jest dominujący wizualnie ze względu na jego ekspozycję w znaku (centralne położenie i czcionka dużo większa od czcionki pozostałych elementów słownych), a także ze względu na silną jego zdolność odróżniającą w stosunku do pozostałych elementów słownych, oznaczających jedynie kraj pochodzenia i popularne imię "Jadwiga". Ten element wyróżniający spornego znaku jakim jest element słowny GUAM, którym posługuje się także wnioskodawca w swoich znakach GUAM z wcześniejszym pierwszeństwem, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów sugerując powiązanie uprawnionych z wnioskodawcą.

Należy także podkreślić, iż według prawomocnych ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy [...] w sprawie [...] i Sąd Apelacyjny [...] w sprawie [...] uprawnione wykorzystywały zarejestrowany w W. znak GUAM na oznaczanie swoich produktów kosmetycznych, korzystając z renomy wnioskodawcy w celu pozyskania klientów dla swoich produktów, które mogą być traktowane (przez odbiorców) jako "polska* odmiana oryginalnych kosmetyków, przy czym bez znaczenia są różnice pomiędzy znakami stosowanymi przez strony, bowiem w obu znakach - stosowanym przez uprawnione i przez wnioskodawcę - istotne znaczenie ma słowo "guam".

Urząd Patentowy ustalił też, iż pierwszeństwo do rejestracji znaku GUAM w świetle art. 1 ust. 2 i art. 4 ust. 2 Porozumienia Madryckiego w związku z art. 4 Konwencji Paryskiej przysługuje L. S.r.l., S. W. na podstawie rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 i z pierwszeństwem w. od [...] maja 1995 r., uznanej w Polsce decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2005 r., natomiast uprawnione nie korzystają z żadnego pierwszeństwa przewidzianego art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż przepis ten nie ma zastosowania do rozszerzenia ochrony ze zgłoszenia w Polsce, a ponadto ich wniosek o rozszerzenie ochrony w trybie Porozumienia Madryckiego, według ich oświadczenia, został złożony później niż wniosek wnioskodawcy o rejestrację tj. później niż [...] marca 1999 r.

Ponadto Kolegium Orzekające UP uznało w świetle okoliczności sprawy za bezprzedmiotowe ewentualne, nieudowodnione wcześniejsze używanie oznaczenia GUAM przez p. U. Urząd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania przedłożonych dowodów rejestracji międzynarodowej [...], w postaci wyciągu internetowego rejestracji międzynarodowej na znak towarowy GUAM nr [...] z bazy [...] z tłumaczeniem przysięgłym i informacją Urzędu Patentowego o uznaniu tej rejestracji w Polsce.

Skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP złożyły uprawnione żądając na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo Własności Przemysłowej oraz na podstawie art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270),

uchylenia w/w decyzji w całości jako niezgodnej z prawem i zebranym materiałem dowodowym. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie następujących przepisów prawa materialnego |oraz proceduralnego, a w szczególności naruszenie art.6, 7 i 8, 77 §1 oraz 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez nieobiektywne rozpoznanie sprawy i nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, podjęcie wadliwej decyzji niezgodnej ze stanem faktycznym.

W uzasadnieniu przypomniano, że sprawa o unieważnienie przedmiotowego znaku towarowego była rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył zalecenia dla organu - Urzędu Patentowego RP, którymi to zaleceniami organ jest związany. Jednym z zaleceń sądu było ustalenie interesu prawnego wnioskodawcy. Jednakże wnioskodawca –L. nie wskazał swego interesu prawnego. Natomiast rozpoznający sprawę Urząd Patentowy stwierdził na stronie 5 uzasadnienia do decyzji wiersze 8 - 10 od góry "w świetle przytoczonego wyroku interes prawny wnioskodawcy nie budzi wątpliwości". Zatem Urząd Patentowy zastąpił stronę, przy czym to zastępstwo strony w ustaleniu interesu prawnego odbyło się bez żadnego dowodu. Czyli Urząd Patentowy RP rozpoznając ponownie niniejszą sprawę ponownie nie okazał się bezstronny, naruszając w ten sposób postanowienia art.6, 7 i 8 KPA.

Kolejnym zaleceniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było przeanalizowanie podstawy prawnej wskazanej przez wnioskodawców, to jest art. 9 ust. 1 pkt.1 ustawy o znakach towarowych. Także i w tym miejscu Urząd Patentowy nie rozpoznał sprawy bezstronnie, bowiem nie dokonał żadnej analizy w tej materii jedynie stwierdził, iż "zarzut naruszenia art.9 ust.1 pkt.1 ustawy o znakach towarowych jest zasadny" (uzasadnienie do decyzji str.6 wiersze 5-9 od góry). Dlatego też należy uznać, że i tego zalecenia Wojewódzkiego Sądu Urząd Patentowy nie wykonał.

Następne zalecenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczyło rozważenia podobieństwa znaków. Realizując to zalecenie Urząd Patentowy ograniczył się jedynie do lakonicznych stwierdzeń, nie wykonując żadnych porównań począwszy od porównania wykazów towarów, dla których te znaki zostały zastrzeżone, poprzez wielostronną analizę porównawczą obu znaków. Jak podaje literatura dotycząca analizy podobieństwa znaków, podobieństwo należy rozważyć względem co najmniej siedmiu kryteriów, w skład których wchodzi m. in. podobieństwo pod względem znaczeniowym, podobieństwo wizualne i podobieństwo słuchowe. Analizy takiej nie dokonał wnioskodawca, bowiem ograniczył się tylko do gołosłownych stwierdzeń, zaś rozpoznający tę sprawę Urząd Patentowym jednostronnie powtórzył za wnioskodawcą te gołosłowne stwierdzenia. Miarą staranności postępowania, które "dowodowym" było jedynie z nazwy, niech będzie stwierdzenie, iż znak zawiera "popularne imię Jadwiga" (str. 6, w. 17- 18), sugerując przypadkowość wyboru tego właśnie imienia, tymczasem jest to imię jednej ze Skarżących- J. U., owszem, popularne, ale wybrane przecież nieprzypadkowo. Dlatego też należy uznać, że i tego zalecenia Wojewódzkiego Sądu Urząd Patentowy nie wykonał.

Dalszym zaleceniem Wojewódzkiego Sądu było przeanalizowanie prawomocnych ustaleń Sądu Okręgowego [...] i Sądu Apelacyjnego [...]. Według tego zalecenia należało przeanalizować obydwa wyroki pod kątem, jakie ustalenia dokonały obydwa sądy i jaki związek z niniejszym postępowaniem mają te prawomocne ustalenia. Jedyne ustalenie sądów przytoczone przez Urząd Patentowy dotyczy tego, iż uprawnione wykorzystywały zarejestrowany w W. znak GUAM, przy czym brak jest informacji, jaki związek z niniejszą sprawą ma to ustalenie. Dlatego też należy uznać, że i tego zalecenia Wojewódzkiego Sądu Urząd Patentowy nie wykonał.

Podejmując decyzję w niniejszej sprawie Urząd Patentowy był zobowiązany do przestrzegania zasad określonych w kpa., a w szczególności zasad zawartych w art. 77 i 107 kpa. Jednakże z tej decyzji i załączonego uzasadnienia wynika, iż Urząd Patentowy zupełnie pominął argumenty i dowody przedstawione przez stronę uprawnioną z rejestracji przedmiotowego znaku (skarżącą w niniejszej sprawie). Z uzasadnienia do decyzji można by odnieść wrażenie, iż strona uprawniona ze znaku nie wnosiła żadnych pism i nie zabierała głosu na rozprawie, nie przedstawiając żadnych argumentów. Jednakże § 3 art.107 wyraźnie określa iż, uzasadnienie do decyzji powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowych. W uzasadnieniu sporządzonym przez Urząd Patentowy brak jest jakiejkolwiek wzmianki, dlaczego Urząd Patentowy odmówił wiarygodności dowodowi dotyczącego wcześniejszego używania znaku na terytorium Polski przez uprawnionych z rejestracji znaku, co jest istotne dla niniejszej sprawy.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu przypomniano, iż w kwestionowanej decyzji Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego w oparciu o przepisy art. 164 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej oraz art. art.9 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej unieważnił prawo ochronne na znak towarowy POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...].

Urząd stwierdził, że w sprawie istnieje już nowy stan faktyczny polegający na tym, że wszystkie przeciwstawiane sobie znaki są zarejestrowane, co stwarza konieczność ponownego przeanalizowania wskazanej przez wnioskodawców podstawy prawnej z art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych i rozważenia, czy znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest podobny do zarejestrowanych z wcześniejszym pierwszeństwem znaków GUAM wnioskodawcy (znak towarowy GUAM nr [...] z pierwszeństwem od [...] marca 1999 r. oraz znak towarowy GUAM z rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r.). Odnosząc się do tej kwestii Urząd Patentowy zważył co następuje.

Zarzut naruszenia przepisu art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych, który stanowi, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, jest zasadny.

W przedmiotowej sprawie bezsporna jest zarówno tożsamość towarów (artykuły o charakterze kosmetycznym), jak i tego, iż w porównywanych znakach występuje jednakowy element słowny GUAM, napisany identyczną czcionką jak oznaczenie Guam w znaku wnioskodawcy GUAM nr [...]. Element ten w spornym znaku jest dominujący wizualnie ze względu na jego ekspozycję w znaku (centralne położenie i czcionka dużo większa od czcionki pozostałych elementów słownych), a także ze względu na silną jego zdolność odróżniającą w stosunku do pozostałych elementów słownych, oznaczających jedynie kraj pochodzenia i popularne imię "Jadwiga". Ten element wyróżniający spornego znaku jakim jest element słowny GUAM, którym posługuje się także wnioskodawca w swoich znakach GUAM z wcześniejszym pierwszeństwem, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów sugerując powiązanie uprawnionych z wnioskodawcą.

W skardze zarzucono Urzędowi Patentowemu naruszenie prawa materialnego oraz proceduralnego, tj. art. 6, 7, 8, 77 i 107 kpa poprzez nieobiektywne rozpoznanie sprawy i nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz podjęcie wadliwej decyzji niezgodnej ze stanem faktycznym.

Skarżący nie podaje jakie przepisy prawa materialnego naruszył Urząd, ani w czym konkretnie dopatruje się naruszenia art. 6, 7, i 8 kpa. Natomiast naruszania przepisów art. 77 i 107 kpa skarżący dopatruje się w rzekomym pominięciu przez Urząd argumentów i dowodów przedstawionych przez uprawnione ze spornego znaku, w szczególności odnośnie wcześniejszego używania znaku na terytorium Polski przez uprawnione.

Ponadto, zdaniem skarżącego, Urząd nie wykonał zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r. odnośnie ustalenia interesu prawnego wnioskodawcy, przeanalizowania wskazanej podstawy prawnej, tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, rozważenia podobieństwa znaków oraz uwzględnienia ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy [...] w sprawie [...] i Sąd Apelacyjny [...] w sprawie [...].

Ustosunkowując się do zarzutów merytorycznych podniesionych przez skarżącego Urząd Patentowy informuje, że nie podziela tych zarzutów uznając je za bezpodstawne, a zaskarżoną decyzję za prawidłową, ponieważ skarżący nie podniósł w skardze żadnych nowych okoliczności, które mogłyby spowodować zmianę wcześniej zajętego przez Urząd Patentowy stanowiska, lecz ustosunkował się do zaskarżonego orzeczenia uznając jedynie, że Urząd Patentowy nie wykonał zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r. Ponadto należy zauważyć, że skarżący nie wskazuje naruszenia konkretnych przepisów prawa materialnego, a zarzuty naruszenia konkretnych przepisów prawa procesowego są ogólnikowe i bezzasadne.

W szczególności przepisy art. 77 i 107 K.p.a. nakazują organowi rozpatrzenie i ustosunkowanie się do wszystkich dowodów i faktów w sprawie, co Urząd uczynił. Natomiast wobec braku jakichkolwiek dowodów przedstawionych przez uprawnione ze spornego znaku, w szczególności odnośnie wcześniejszego używania znaku na terytorium Polski przez uprawnione, Urząd nie mógł się do nich ustosunkować, a więc twierdzenie skarżącego jest sprzeczne ze stanem faktycznym.

Podobnie sprzeczne ze stanem faktycznym jest twierdzenie skarżącego, że Urząd nie wykonał zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r., gdyż Urząd zalecenia te wykonał skrupulatnie.

Odnośnie ustalenia interesu prawnego wnioskodawcy Urząd Patentowy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy w niniejszym postępowaniu wskazał, iż był związany prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt. VI SA/Wa 293/05, a w szczególności jego prawną oceną sprawy i zaleceniami dla organu.

W świetle przytoczonego powyżej wyroku interes prawny wnioskodawcy w domaganiu się unieważnienia przedmiotowego prawa ochronnego na znak towarowy POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...] nie budzi wątpliwości, z uwagi na fakt, że wnioskodawca korzystający z przywileju pierwszeństwa wynikającego z art. 11 ustawy o znakach towarowych miał interes prawny, aby wystąpić z żądaniem unieważnienia znaku zarejestrowanego z naruszeniem prawa (co zostało przesądzone w/w wyrokiem sądowym), a obecnie także interes ten wynika z okoliczności, że sporny znak narusza prawa wyłączne wnioskodawcy z prawa ochronnego na znak towarowy GUAM nr [...] z pierwszeństwem od [...] marca 1999 r. oraz na znak towarowy GUAM z rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r. i z pierwszeństwem w. od [...] maja 1995 r., uznanej w Polsce decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2005 r. Zawodowy pełnomocnik, jakim jest rzecznik patentowy powinien wiedzieć, że w świetle powołanego wyroku i okoliczności faktycznych organ musiał uznać interes prawny wnioskodawcy, przy czym przepisy nie wymagają, aby organ opierał się w swym ustaleniu wyłącznie na wskazaniach wnioskodawcy (lub ich braku).

Odnośnie przeanalizowania wskazanej podstawy prawnej, tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych Urząd podał, iż w sprawie istnieje już nowy stan faktyczny polegający na tym, że wszystkie przeciwstawiane sobie znaki są zarejestrowane, co stwarza konieczność ponownego przeanalizowania wskazanej przez wnioskodawców podstawy prawnej z art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych i rozważenia, czy znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest podobny do zarejestrowanych z wcześniejszym pierwszeństwem znaków GUAM wnioskodawcy (znak towarowy GUAM nr [...] z pierwszeństwem od [...] marca 1999 r. oraz znak towarowy GUAM z rejestracji międzynarodowej [...] z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r.) i uznał zarzut naruszenia przepisu art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych za zasadny.

Podobnie, Urząd rozważył kwestię podobieństwa znaków wskazując, iż w przedmiotowej sprawie bezsporna jest zarówno tożsamość towarów (artykuły o charakterze kosmetycznym), jak i tego, iż w porównywanych znakach występuje jednakowy element słowny GUAM, napisany identyczną czcionką jak oznaczenie Guam w znaku wnioskodawcy GUAM nr [...]. Element ten w spornym znaku jest dominujący wizualnie ze względu na jego ekspozycję w znaku (centralne położenie i czcionka dużo większa od czcionki pozostałych elementów słownych), a także ze względu na silną jego zdolność odróżniającą w stosunku do pozostałych elementów słownych, oznaczających jedynie kraj pochodzenia i popularne imię "Jadwiga". Ten element wyróżniający spornego znaku, jakim jest element słowny GUAM, którym posługuje się także wnioskodawca w swoich znakach GUAM z wcześniejszym pierwszeństwem, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów sugerując powiązanie uprawnionych z wnioskodawcą.

Ponadto Urząd wskazał, iż według prawomocnych ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy [...] w sprawie [...] i Sąd Apelacyjny [...] w sprawie [...] uprawnione wykorzystywały zarejestrowany w W. znak GUAM na oznaczanie swoich produktów kosmetycznych, korzystając z renomy wnioskodawcy w celu pozyskania klientów dla swoich produktów, które mogą być traktowane (przez odbiorców) jako "polska" odmiana oryginalnych kosmetyków, przy czym bez znaczenia są różnice pomiędzy znakami stosowanymi przez strony, bowiem w obu znakach - stosowanym przez uprawnione i przez wnioskodawcę - istotne znaczenie ma słowo "guam". Tak więc, Urząd uwzględnił ustalenia zawarte w w/w wyrokach.

W tej sytuacji, wobec braku stosownych dowodów na tę okoliczność, zarzuty skarżącego, iż Urząd nieobiektywnie rozpoznał sprawę, nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz podjął wadliwą decyzję niezgodną ze stanem faktycznym, mają jedynie charakter zwykłego pomówienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK nr [...].

W dniu 22 sierpnia 2001 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), zwana dalej p.w.p. W związku z powyższym, zgodnie z treścią art. 315 p.w.p. do praw w zakresie znaków towarowych istniejących w dniu wejścia w życie ustawy Prawo własności przemysłowej stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ww. ustawy nie stanowią inaczej. Taka sytuacja zachodzi w omawianej sprawie, gdyż przedmiotowy znak towarowy POLSKI GUAM JADWIGA JK uzyskał rejestrację z pierwszeństwem od dnia [...] września 1999 r., a zatem w okresie obowiązywania ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. z 1985 r. Nr 5, poz. 17 ze zm.), zwanej dalej u.z.t. Wobec powyższego zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed dniem 22 sierpnia 2001 r. ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Zatem przepisami stanowiącymi podstawę do oceny zdolności rejestracyjnej spornego znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK są przepisy wspomnianej już ustawy o znakach towarowych (u.z.t.). Należy tu również zwrócić uwagę na pogląd prezentowany w orzecznictwie, że z mocy art. 315 ust. 2 p.w.p. do skutków prawnych zdarzeń, które nastąpiły w czasie obowiązywania u.z.t., stosuje się przepisy tej ustawy, a nie przepisy p.w.p. (por. wyrok SN z dnia 20 grudnia 2001 r., sygn. II CKN 1440/00, niebubl). Powyższe wywody potwierdza także doktryna, w której prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym po wejściu w życie nowej ustawy (p.w.p.), poprzednio obowiązujące przepisy (u.z.t.) mają zastosowanie do oceny ważności prawa nabytego pod ich rządem, skutków czynności prawnych dotyczących znaków towarowych dokonanych w czasie ich obowiązywania oraz skutków naruszenia, o ile nastąpiło w tym czasie (U. Promińska, pub. Przegląd Prawa Handlowego 2004/1/21).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że podstawą orzekania w przedmiotowej sprawie jest art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t.

Zgodnie treścią stanowiącego w przedmiotowej sprawie podstawę orzekania art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.

Mając na uwadze treść powyższego przepisu należy stwierdzić, że przedmiotowy znak towarowy POLSKI GUAM JADWIGA JK został przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 3, tj. wyroby kosmetyczne, żele i balsamy do ciała, preparaty wyszczuplające, kredki, produkty do pillingu, szampony, odżywki, balsamy do włosów, wody toaletowe, dezodoranty, perfumy, lakiery do paznokci, lakiery do włosów, pudry, fluidy, depilatory, mleczka kosmetyczne, szminki, mydła, lotiony, tusze, farby do włosów. Wnioskodawca będący uprawnionym z rejestracji znaku towarowego GUAM również przeznaczył niniejszy znak do oznaczania towarów w klasie 3, tj. wyroby kosmetyczne do pielęgnacji skóry i włosów. Sąd podzielił stanowisko organu wskazujące, że zachodzi podobieństwo towarów, dla których zostały przeznaczone przeciwstawione znaki, gdyż zakres ochrony znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK pokrywa się z zakresem ochrony znaku GUAM. Można wręcz stwierdzić, że zachodzi w tym przypadku identyczność towarów do których oznaczania przeznaczone są oba porównywane znaki. Oceniając zaistniałą sytuację należy stwierdzić, że tak określony zakres ochrony znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK obejmuje towary objęte wyłącznym prawem wnioskodawcy w omawianej klasie 3 klasyfikacji nicejskiej. W związku z tym należy uznać, iż wykaz towarów znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK pokrywa się z zakresem towarów znaku GUAM.

Porównując oba znaki towarowe, Sąd stanął na stanowisku, że znak POLSKI GUAM JADWIGA JK jest podobny do znaku GUAM do tego stopnia, iż w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Wynika to z podobieństwa obu znaków towarowych w każdej z badanych w tym przypadku płaszczyzn. Oba oznaczenia są znakami słowno-graficznymi.

W praktyce orzeczniczej, jak również w doktrynie wykształcono szereg reguł specjalnych, według których ustala się prawdopodobieństwo w ramach różnych rodzajów znaków. Jedna z powszechnie przyjętych reguł stanowi, że podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd, a zatem można mówić o podobieństwie uzasadniającym postawienie zarzutu naruszenia prawa do znaku oryginalnego. Sprawdzanie podobieństwa powinno więc prowadzić do obiektywnego bilansu podobieństw i różnic, a ich sumę należy odnieść do przeciętnej uwagi rozsądnego kupującego. Dla oceny podobieństwa fonetycznego ma znaczenie liczba sylab, ich brzmienie oraz akcent. Podobieństwo wizualne ocenia się z punktu widzenia liczby słów bądź liter w ogóle, liczby słów bądź słów takich samych, ich kształtu, układu jak i koloru. Taka sama liczba sylab, minimalne różnice wizualne i wyraźne współbrzmienie fonetyczne podwyższają ryzyko pomyłki. Znaki zawierające elementy obrazowe (graficzne) są oceniane przede wszystkim na płaszczyźnie wizualnej. Znak obrazowy wypełnia funkcję odróżniającą przez określony układ wielu elementów. Zmiana jednego z nich lub nawet kilku z nich rzadko prowadzi do zmiany prezentacji. Dlatego należy ustalić, który z elementów ma znaczenie istotnie odróżniające. Istnienie nawet dużej liczby odmiennych szczegółów, przy zachowaniu identyczności lub podobieństwa elementu odróżniającego nie uzasadnia uznania braku podobieństwa. Zatem nawet duża liczba odmiennych szczegółów nie wyłącza ryzyka pomyłki. W przypadku, gdy żaden element nie może być uznany za charakterystyczny, należy brać pod uwagę formę prezentacji jako całość. Ewentualne podobieństwo dwóch porównywanych znaków będzie wówczas wynikiem przeważającej sumy elementów podobnych. Nie można wykluczyć również przypadków zdominowania przez znak słowny pozostałych elementów składających się na całość obrazu. Jeśli uwagę kupującego przyciąga właśnie słowo, a otoczenie znaku słownego ma znaczenie wtórne, ocena podobieństwa z innym naśladującym go znakiem powinna koncentrować się przede wszystkim na porównaniu oznaczeń słownych (Praca zbiorowa pod red. T. Szymanka, Naruszenia praw na dobrach niematerialnych, Polska Izba Rzeczników Patentowych 2001, str. 95-97).

Oba porównywane znaki, tj. POLSKI GUAM JADWIGA JK oraz GUAM są oznaczeniami słowno-graficznymi. Pierwszy z wymienionych znaków charakteryzuje się tym, iż na białym tle jest umieszczony stylizowany napis "polski", a pod nim znajduje się stylizowany napis "GUAM". Pod tym napisem znajduje się ramka zakreślona dwoma liniami, której kształt przypomina wybrzuszony u góry i dołu owal. Wewnątrz ramki znajduje się rysunek przedstawiający zarys leżącej na plecach kobiety. Poniżej jest umieszczony stylizowany napis "JADWIGA", a pod nim zachodzące na siebie litery "J" i "K", nad którymi według zgłoszenia znajduje się rysunek stylizujący koronę drzewa. Przeciwstawiony znak towarowy charakteryzuje się tym, że widnieje stylizowany napis "GUAM". Należy stwierdzić, że w oznaczeniu POLSKI GUAM JADWIGA JK głównym elementem charakterystycznym dla tego znaku jest napis "GUAM". Zajmuje on centralne i eksponowane miejsce w ww. znaku, skupiając uwagę potencjalnego odbiorcy, co powoduje, że pozostałe elementy oznaczenia stają się mniej czytelne i odbiorca nie przykłada do nich tak dużej wagi jak do opisywanego napisu "GUAM". W związku z tym należy wskazać, że pozostałe elementy takie jak napis "polski", "JADWIGA", "JK", i inne elementy o charakterze czysto graficznym odgrywają rolę drugoplanową, a zatem nie przykuwają uwagi odbiorcy w sposób pozwalający mu odróżnić oba porównywane oznaczenia. W efekcie nie pełnią one funkcji odróżniającej w stosunku do przeciwstawionego znaku "GUAM". W tym wypadku napis "polski", w którym występuje mniejsza czcionka oraz tzw. "małe" litery pełni funkcję przymiotnika określającego główny element znaku "GUAM". Należy wskazać, że ma tu też znaczenie fakt, iż "napis "polski" jest powszechnie używanym słowem określającym narodowość, które ze względu na swoją pospolitość nie przykuwa uwagi odbiorców w takim stopniu jak napis "GUAM", który ma mocniejszą moc oddziaływania na odbiorcę, gdyż kojarzy się z wyspą o takiej samej nazwie. W takiej sytuacji także element słowny "JADWIGA" nie ma mocy odróżniającej, gdyż jest to popularne imię żeńskie, które nie przykuwa uwagi odbiorców. Powyższe stwierdzenia dotyczą również pozostałych elementów omawianego znaku. Sąd nie podzielił w tym przypadku zarzutu strony skarżącej, dotyczącego faktu, że organ nie wziął pod uwagę, iż element słowny "JADWIGA" został wybrany nieprzypadkowo, ponieważ jest to imię jednej ze skarżących. Powyższa informacja nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie, gdyż potencjalny odbiorca nie jest w stanie ustalić genezy użycia w znaku tego elementu i w związku z tym nie będzie to miało wpływu na jego postrzeganie przy porównywaniu obu znaków towarowych. W związku z tym, porównując oba znaki należy zwrócić uwagę na determinujący element znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK, tj. napis "GUAM" i zbadać jego podobieństwo względem przeciwstawionego oznaczenia "GUAM". Należy wskazać, iż w obu oznaczeniach "GUAM" jest pisany taką samą stylizowaną czcionką za pomocą tzw. "dużych" liter. W związku z tym zachodzi niebezpieczeństwo, że odbiorca porównując oba znaki może błędnie uznać, iż towary nimi oznaczone pochodzą od tego samego przedsiębiorstwa lub są ze sobą w jakikolwiek sposób powiązane.

W płaszczyźnie fonetycznej wprawdzie w znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK wymawia się cztery słowa, to jednak również i na tej płaszczyźnie decydujące znaczenie ma wymawiane słowo "GUAM", które identycznie brzmi z wymową słowa "GUAM" użytego w przeciwstawionym znaku. Wymowa pozostałych słów nie będzie już miała większego znaczenie, gdyż tak jak na płaszczyźnie graficznej, charakterystycznym głównym elementem jest wymawiane słowo "GUAM". Należy zatem stwierdzić, że istnieje identyczne fonetyczne brzmienie głównego elementu znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK w stosunku do przeciwstawionego znaku "GUAM". Mając na uwadze powyższe porównanie należy stwierdzić, że omawiane drugoplanowe elementy oznaczenia POLSKI GUAM JADWIGA JK nie neutralizują dużego podobieństwa obu znaków wynikającego z przeprowadzonej powyżej analizy porównawczej na poszczególnych płaszczyznach. Należy tu przypomnieć, że do przyjęcia podobieństwa dwóch oznaczeń wystarcza w zasadzie ich zbieżność na jednej z omawianych płaszczyzn.

Podobieństwo obu porównywanych znaków zachodzi w takim stopniu, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mogłoby wprowadzić w błąd odbiorców towarów, co do ich pochodzenia. Ryzyko konfuzji ocenia się z punktu widzenia kupującego średnio rozważnego, dokładającego przy kupnie staranność wymaganą przez elementarną ostrożność, który nie ma w tym samym czasie dwóch znaków przed oczyma. Jest to zasada powszechnie respektowana we wszystkich porządkach prawnych i często wypowiadana przez sądy. Konieczne jest więc odwołanie się do pamięciowego obrazu znaku, gdyż w praktyce prawie nigdy nie dochodzi do rzeczywistego zestawienia dwóch oznaczeń. W przedmiotowej sprawie uzasadnione jest stwierdzenie, że takim elementem, który zapisze się w pamięciowym obrazie znaku u odbiorców będzie napis "GUAM" charakterystyczny dla obu porównywanych znaków.

Podsumowując rozważania w tej kwestii można więc stwierdzić, że ryzyko wprowadzenia w błąd jako przesłanka naruszenia prawa do znaku towarowego jest wypadkową podobieństwa towaru i znaku ujmowaną z perspektywy średnio rozważnego kupującego (Patrz: Praca zbiorowa pod red. T. Szymanka, Naruszenia praw na dobrach niematerialnych, Polska Izba Rzeczników Patentowych 2001, str. 98-99). W przedmiotowej sprawie stopień podobieństwa znaków i towarów jest tak znaczny, że tak rozumiany kupujący z pewnością nie dostrzeże różnic, bądź nawet stwierdzając ewentualne jakiekolwiek różnice, ze względu na różnorodne okoliczności mimo wszystko przypisze towarom tak oznakowanym wspólne pochodzenie. Ciężar dowodu ryzyka pomyłki w ww. materii obciąża uprawnionego do znaku. Nie musi on wykazywać wystąpienia pomyłki. Wystarczy udowodnienie niebezpieczeństwa jej wystąpienia (Patrz: Praca zbiorowa pod red. T. Szymanka, Naruszenia praw na dobrach niematerialnych, Polska Izba Rzeczników Patentowych 2001, str. 99). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zostało należycie i dostatecznie wykazane, że występuje co najmniej niebezpieczeństwo ww. pomyłki, co słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji. Należy stwierdzić, iż stopień podobieństwa porównywanych znaków towarowych i oznaczanych nimi towarów daje podstawy do uznania, że istnieje niebezpieczeństwo (ryzyko) wprowadzenia w błąd odbiorców, co do ich pochodzenia.

Sąd nie podzielił zarzutu strony skarżącej dotyczącego niewskazania przez wnioskodawcę interesu prawnego. Należy podnieść, że oba porównywane oznaczenia są zarejestrowane, tj. zostało udzielone na nie prawo z rejestracji. W przedmiotowej sytuacji interes prawny wnioskodawcy wynika z przepisów ustawy p.w.p. Zgodnie z treścią art. 164 p.w.p. prawo ochronne (dawniej prawo z rejestracji) na znak towarowy może być unieważnione w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. W tym przypadku interes prawny wnioskodawcy wynika z faktu, że uzyskał on pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji znaku towarowego, o czym mówi art. 11 u.z.t. W związku z tym zgodnie z treścią art. 13 u.z.t. przedsiębiorstwo, na którego rzecz został zarejestrowany znak towarowy, nabywa wyłączne prawo używania znaku w obrocie gospodarczym na całym terytorium państwa dla towarów objętych rejestracją. Mając powyższe na uwadze należy podnieść, że w sytuacji, gdy nastąpi udzielenie prawa z rejestracji wobec znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, to wówczas podmiot, który dysponował pierwszeństwem do uzyskania prawa z rejestracji ma interes prawny wystąpić z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji udzielonego dla później zgłoszonego oznaczenia. W przypadku gdyby nie było takiej możliwości i ww. uprawniony z tytułu pierwszeństwa nie miałby interesu prawnego aby wystąpić w przedmiotowej sprawie z wnioskiem o unieważnienie spornego znaku to wówczas zapis wspomnianego art. 11 i 13 u.z.t. oraz 164 p.w.p. pozostałby martwy, a uprawniony zostałby pozbawiony praw przysługujących mu na mocy wspomnianych ustaw, tj. u.z.t. oraz p.w.p.

W kwestii dotyczącej pierwszeństwa znaku należy wskazać, że na przeciwstawiony znak GUAM zostało udzielone prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] marca 1999 r. oraz na znak GUAM z rejestracji międzynarodowej z datą wyznaczenia Polski [...] maja 1999 r. i z pierwszeństwem w. od dnia [...] maja 1995 r., uznanej w Polsce decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2005 r. Natomiast sporne oznaczenie POLSKI GUAM JADWIGA JK zostało zarejestrowane z datą pierwszeństwa na dzień [...] września 1999 r., a więc z datą późniejszą niż data pierwszeństwa, od której liczy się uzyskanie prawa ochronnego dla przeciwstawionego znaku GUAM.

Należy wskazać, że podstawowe znaczenie dla postępowania w omawianej sprawie mają daty pierwszeństwa do uzyskania wspomnianego prawa dla obu porównywanych oznaczeń. W związku z tym, pierwszeństwo przyznaje się uprawnieniu, które powstało wcześniej, a więc prawu z rejestracji oznaczenia GUAM. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wobec braku dowodów przedstawionych przez uprawnionego ze spornego znaku, nie jest zasadny zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organ prawdy obiektywnej poprzez ocenę zdolności rejestrowej znaku POLSKI GUAM JADWIGA JK bez uwzględnienia faktu jego wcześniejszego używania na terytorium Polski. W związku z tym w przedmiotowym postępowaniu Urząd Patentowy dokonując oceny zdolności rejestrowej znaku zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. jest zobowiązany do zbadania zdolności rejestrowej znaku w dacie jego zgłoszenia ze względu na jego podobieństwo do znaku chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem. W związku z tym ocena zdolności rejestrowej oznaczenia POLSKI GUAM JADWIGA JK dokonywana na podstawie art. 9 ust.1 pkt 1 u.z.t. jest ograniczona w czasie i dotyczy dnia zgłoszenia spornego znaku. Dlatego nieudowodniony zarzut wcześniejszego używania spornego znaku nie ma w takiej sytuacji znaczenia.

W postępowaniu dotyczącym unieważnienia prawa z rejestracji na oznaczenie POLSKI GUAM JADWIGA JK, Sąd nie podzielił również zarzutu strony skarżącej, że organ nie przeanalizował prawomocnych ustaleń Sądu Okręgowego [...] w sprawie [...] i Sądu Apelacyjnego [...] w sprawie [...]. Należy wskazać, że Urząd Patentowy analizując powyższe wyroki, słusznie podniósł okoliczność, iż strona skarżąca wykorzystywała zarejestrowany w W. znak GUAM na oznaczanie swoich produktów kosmetycznych, korzystając z renomy wnioskodawcy w celu pozyskania klientów dla swoich produktów, które mogą być traktowane przez potencjalnych odbiorców jako polska odmiana oryginalnych kosmetyków GUAM. W wyroku Sądu Apelacyjnego [...]ponadto podniesiono, że bez znaczenia są podnoszone przez uprawnionego ze znaku spornego różnice pomiędzy porównywanymi oznaczeniami, gdyż istotne znaczenie ma słowo "Guam". Kolejnym faktem potwierdzonym przez omawiany wyrok jest to, że produkty wnioskodawcy oznaczone znakiem "GUAM" zostały wcześniej wprowadzone na rynek niż uczyniła to strona skarżąca używając spornego oznaczenia. Należy stwierdzić, że powyższe ustalenia Sądu Apelacyjnego [...] mają związek z przedmiotem postępowania w sprawie unieważnienia znaku towarowego POLSKI GUAM JADWIGA JK. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stanął na stanowisku, iż organ należycie przeanalizował powyższe okoliczności i uwzględnił wyniki tej analizy w swoim rozstrzygnięciu, czego wyrazem jest treść zaskarżonej decyzji, która powołuje się m.in. również na ww. ustalenia.

Sąd analizując powyższe stwierdzenia stanął na stanowisku, że organ wydał zaskarżoną decyzję zgodnie z przepisami prawa materialnego i nie dopuścił się uchybień formalnoprawnych w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy również stwierdzić, że organ wykonał zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynikające z jego wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r. (sygn. akt VI SA/Wa 293/05) uwzględniając stan faktyczny istniejący w chwili wydawania zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2006 r.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.