Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 882/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r. J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] o wymeldowaniu skarżącego z miejsca stałego pobytu.

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 13 września 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Ponadto, wezwano skarżącego do nadesłania odpisu skargi. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącemu w dniu 14 października 2016 r.

W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nadesłał odpis skargi oraz wniósł o zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata ze względu na jego ciężką sytuację zdrowotną oraz materialną.

Mając na uwadze powyższe, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 października 2016 r., wezwano skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu 3 listopada 2016 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nadesłał wypełniony formularz. W związku z powyższym pismem z dnia 22 listopada 2016 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 2 grudnia 2016 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący przedłożył część dokumentacji.

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie brakiem uprawdopodobnienia przez skarżącego wysokości ponoszonych wydatków.

W terminie do złożenia sprzeciwu na ww. postanowienie referendarza sądowego, skarżący pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. wskazał, że prosi jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych ponieważ nie ma możliwości pożyczenia 100 zł. Ponadto, skarżący wskazał, że jedynie Sąd Rejonowy w C. może wskazać wysokość jego zadłużenia ponieważ on jej nie zna.

Mając na uwadze treść wniosku, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 7 lutego 2017 r., skarżącemu wysłano urzędowy formularz o przyznanie prawa pomocy w związku ze zmianą zakresu wniosku.

Po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu skarżący nadesłał wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niemniej jednak pismem z dnia 15 marca 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez udokumentowanie wysokości wydatków, aktualnej wysokości zarobków oraz aktualnej wysokości zadłużenia – w terminie 7 dni, pod rygorem nienależytego wykazania przez stronę istnienia przesłanki uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, określonej w art. 246 p.p.s.a.

W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący wskazał w piśmie z dnia 31 marca 2017 r. wysokość ponoszonych wydatków, wskazując jednocześnie, że nie zna wysokości swego zadłużenia oraz, że kserokopie dokumentów zobowiązuje się dosłać w terminie 7 dni. W przesyłce nadanej w dniu 7 kwietnia 2017 r. skarżący przesłał kserokopie dokumentów świadczących o uzyskiwanym przez niego dochodzie oraz fakturę za telefon.

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie brakiem uprawdopodobnienia przez skarżącego wysokości ponoszonych wydatków, za wyjątkiem opłat za telefon. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 5 maja 2017 r.

Pismem z dnia 12 maja 2017 r., wniesionym w terminie do złożenia sprzeciwu, skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz podkreślił, że informację o wysokości jego zadłużenia posiada Sąd Rejonowy w C. oraz komornik sądowy zatem Sąd powinien się do nich zwrócić o taką informację.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 maja 2017 r., wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy jego pismo stanowi sprzeciw na ww. postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2017 r. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 5 czerwca 2017 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący w piśmie z dnia 12 czerwca 2017 r. potwierdził, że jego pismo jest sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego. Równocześnie skarżący wniósł o umorzenie postepowania.

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2017 r.

Wobec powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, z pouczeniem, że zażalenie nie przysługuje. Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie uznano za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 25 sierpnia 2017 r.

Skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.