Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 667/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 13 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Asystent sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi T.H. i A.H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., na podstawie art. 97 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej kpa, podjął z urzędu postępowanie administracyjne z wniosku A.H. i T.H. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntu położonego w Ł. przy ul. A 111 w obrębie [...], oznaczonego jako działka nr 3/20 o powierzchni 3154 m2.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wskazanej wyżej nieruchomości do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Miasto Ł. z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 roku własności przedmiotowej nieruchomości, na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 roku Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.).

W związku z ostateczną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...], która utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Miasto Ł. wyżej wskazanej nieruchomości, Prezydent Miasta Ł. stwierdził, iż ustała przyczyna zawieszenia postępowania i postanowił o jego podjęciu.

Na powyższe postanowienie A.H. i T.H. wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., podnosząc iż domagają się wydania decyzji w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Po rozpatrzeniu zażalenie, postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 97 § 2, art. 123 i art. 144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji wskazując, iż Prezydent Miasta Ł. po ustaniu przyczyny zawieszenia zasadnie postanowił o jego podjęciu. Odnosząc się do żądania odwołujących się dotyczącego wydania decyzji przekształcającej prawo użytkowania wieczystego w prawo własności Kolegium stwierdziło, iż nie jest organem uprawnionym do wydawania decyzji w tym zakresie.

W dniu 16 czerwca 2007 roku A.H. i T.H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. W skardze strony wniosły o zbadanie merytorycznej strony działania organu I instancji oraz wskazały, iż nie rozumieją powstałych w toku sprawy wątpliwości odnoszących się do ustalenia prawa własności przedmiotowej nieruchomości.

W dniu 13 września 2007 roku na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skarżący poparli wniesioną skargę oraz oświadczyli, iż intencją wniesienia skargi była chęć doprowadzenia do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanego aktu).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – powoływanej dalej jako p.p.s.a.. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod względem zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził aby zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie rozważań wskazać należy, iż przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest legalność wyłącznie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Zatem na tym etapie postępowania nie mogą być rozważane zarzuty skarżących dotyczące merytorycznego załatwienia sprawy. Pozostają one bowiem bez wpływu na ocenę postanowienia w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 97 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.

Powyższe oznacza, iż organ z urzędu obowiązany jest do sprawdzenia, czy ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, a w razie ich ustania ma obowiązek podjęcia postępowania. Skutkiem prawnym podjęcia postępowania jest jego dalsze prowadzenie, w konsekwencji merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Organ administracji nie ma podstaw prawnych do wydania decyzji merytorycznej, kończącej postępowanie administracyjne w danej sprawie, jeżeli wpierw nie podejmie - w drodze postanowienia - zawieszonego wcześniej postępowania.

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż postępowanie z wniosku skarżących o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntu położonego w Ł. przy ul. A 111, postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] zostało zawieszone do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Miasto Ł. prawa własności powyższej nieruchomości. Nie budzi wątpliwości, iż postępowanie to zostało zakończone ostateczną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Miasto Ł. wyżej wskazanej nieruchomości. Tym samym należy podzielić stanowisko organów administracji, iż wobec ostatecznej decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] ustała przyczyna zawieszenia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżących z dnia [...], co spowodowało konieczność jego podjęcia.

Podjęcie postępowania oznacza, iż w obecnym stanie prawnym brak jest przeszkód prawnych do niezwłocznego i merytorycznego załatwienia wniosku stron o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wskazanej wyżej nieruchomości. Mając na względzie, iż motywem działania skarżących jest chęć doprowadzenia do merytorycznego rozpoznania sprawy, stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie pierwszoinstancyjne są dla nich korzystne, gdyż powodują uruchomienie biegu postępowania, w którym, organy administracji publicznej mają obowiązek merytorycznego załatwienia ich sprawy.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji