Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 472/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 par.1, art. 63 par. 2, art. 98 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie płatności na zalesianie za 2014 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] r. o nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpoznaniu zażalenia P.M. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie płatności na zalesianie za 2014 rok, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

4 sierpnia 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wpłynął, nadany przesyłką pocztową w dniu 31 lipca 2014 r. "Wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie rok 2014" P. M., który nie zwierał żadnych załączników.

Dnia 21 sierpnia 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wpłynęła, nadana przesyłką pocztową w dniu

20 sierpnia 2014 r., zmiana do wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie za rok

2014 P.M.. Jako załącznik przedłożono: zaświadczenie

o liczbie hektarów przeliczeniowych, oświadczenie byłego współwłaściciela działki oraz dokument potwierdzający własność lub współwłasność gruntów przeznaczonych do zalesienia, tj. Akt notarialny - umowa sprzedaży z dnia [...] r. (Rep. A nr [...]).

Dnia 26 sierpnia 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w Ł. wpłynęła kolejna zmiana tego wniosku. Jako załącznik do wniosku złożone zostało zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o wysokości dochodów. Dodatkowo, P. M. dołączył wniosek o zawieszenie postępowania dotyczącego "tego wniosku", wskazując na niezakończenie planu zalesienia wykonywanego przez Nadleśnictwo.

Dnia 22 września 2014 r., wystosowano do P. M. wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku Nr [...] Wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 7 października 2014 r. W terminie określonym w wezwaniu P. M. nie uzupełnił braków formalnych wniosku.

Dnia [...] roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Ł. wydał P.M. postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Jako podstawę odmowy organ I instancji wskazał brak wszczętego postępowania, które mogłoby być zawieszone w myśl art. 98 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej, w skrócie K.p.a.). Postanowienie to zostało skutecznie doręczone w dniu 30 października 2014 r.

7 listopada do Biura Powiatowego ARiMR w Ł. wpłynęło zażalenie P.M. na postanowienie z dnia [...] r. zawierające wniosek o jego uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

i przekazanie sprawy organowi I instancji w celu dalszego postępowania.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wskazanego zażalenia.

Uzasadniając swoje stanowisko Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził,

po przytoczeniu stosownych przepisów, że wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie z dnia 30 lipca 2014 r. (data nadania) nie czynił zadość wszystkim wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, a co za tym idzie nie spełniał wymogów formalnych. Zasadnie więc organ I instancji, mając na względzie zgłoszone żądanie zawieszenia postępowania, wezwał Wnioskodawcę, pismem z dnia 17 września 2014 r., do usunięcia braków formalnych wniosku stosownie do przepisu art. 64 § 2 K.p.a.

Pomimo skutecznie doręczonego wezwania, Strona w terminie 7 dni nie uzupełniła braków formalnych, a co za tym idzie postępowanie z wniosku z dnia 31 lipca 2014 r. nie mogło zostać uznane jako wszczęte w myśl art. 61 § 1 K.p.a.

Tak więc, jak podkreślił Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Ł., w myśl art. 98 § 1 K.p.a., nie mógł zawiesić postępowania, które nie zostało wszczęte.

Bez znaczenia, w ocenie organu II instancji, jest zarzut podnoszony przez Wnioskodawcę, że wezwanie do braków formalnych zostało wysłane po "2 miesiącach i siedmiu dniach". Jak wynika bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego P. M. dopiero pismem z dnia 19 września 2014 r. wystąpił z wnioskiem o wykonanie planu zalesienia, który został wykonany w dniu

23 października 2014 r., a wiec po upływie terminu na uzupełnienie braków formalnych.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako wydanego z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na treść zaskarżonego postanowienia.

W obszernym uzasadnieniu skargi wskazano, że obowiązkiem organu pierwszej instancji było merytoryczne rozpoznanie wniosku o przyznanie płatności na zalesiane poprzez wydanie decyzji odmawiającej przyznania tej pomocy lub uwzględnienie wniosku Skarżącego. W skardze podkreślono bowiem, że w dniu 26 sierpnia 2010 r. złożono, równocześnie z wnioskiem o zmianę pierwotnego wniosku, wniosek o zawieszenie postępowania wskazując w nim na niezakończenie sporządzenia planu zalesiania (chociaż o sporządzenie planu zalesiania Skarżący wystąpił dopiero w dniu 19 września 2014 r.). A zatem, w dacie orzekania w przedmiocie złożonego wniosku o zawieszenie postepowania, tj. 16 października 2014 r. powinnością organu pierwszej instancji było wniosek o zawieszenie postępowania uwzględnić. Nadto, w ocenie Skarżącego, skoro organ uznał, że były podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, to nie powinien było orzekać w przedmiocie wniosku o zawieszeniu postępowania. Skoro jednak w tym przedmiocie orzekł, to tym samym uznał, że nastąpiło wszczęcie postępowania. Orzekanie bowiem w przedmiocie zawieszenia postępowań administracyjnych jest dopuszczalne tylko w postępowania wszczętych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Po zbadaniu sprawy, w granicach tak określonej kognicji, Sąd uznał,

że zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z [...] r. nie narusza przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, jak też przepisów postępowania w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się też innych wskazanych w art. 145 p.p.s.a. przesłanek powodujących potrzebę wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia

z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.), dalej, w skrócie K.p.a.,

w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 - Zażalenia, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

26 sierpnia 2014 r. P. M. w związku ze złożeniem wniosku dotyczącego przyznania pomocy na zalesianie za 2014 r., złożyły wniosek

o zawieszenie tego postępowania.

W myśl art. 98. § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Powyższe oznacza, że zawieszeniu podlegać może jedyne wszczęte postępowanie.

Zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Za datę wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 K.p.a.).

W myśl art. 63 § 2 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych.

Przepisy szczególne, o których mowa w art. 63 § 2 K.p.a., w przypadku wniosków

o pomoc na zalesianie określone zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" Objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 48, poz. 390 ze zm.).

Zgodnie z § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia wniosek o pomoc, poza elementami podania określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera:

1) numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) dane niezbędne do ustalenia wysokości pomocy;

3) termin wykonania zalesienia;

4) informację o powierzchni gruntów w poszczególnych klasach gleboznawczych;

5) informację o załącznikach;

6) oświadczenie o:

a) powierzchni działek ewidencyjnych,

b) sposobie użytkowania gruntów przeznaczonych do zalesienia;

7) informację o powierzchni całkowitej gospodarstwa rolnego;

8) oświadczenia i zobowiązania związane z pomocą na zalesianie

Dodatkowo, zgodnie z § 9 ust. 5 pkt 1 do wniosku o pomoc dołącza się kopię planu zalesienia, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez nadleśniczego, który sporządził ten plan.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy na zalesianie z dnia 30 lipca 2014 r. (data nadania) niewątpliwie nie czynił zadość wszystkim wymaganiom ustalonym w wymienionym przepisie prawa (braki dot. § 9 ust. 3 pkt 2-7 oraz ust. 5 pkt 1), a co za tym idzie nie spełniał wymogów formalnych. Zasadnie więc organ pierwszej instancji, mając na względzie zgłoszone żądanie zawieszenia postępowania, wezwał Wnioskodawcę, pismem z dnia 17 września 2014 r., do usunięcia braków formalnych wniosku stosownie do przepisu art. 64 § 2 K.p.a.

W niniejszej sprawie zatem jako datę wszczęcie postępowania można było przyjąć, zgodnie z art. 61 § 3 K.p.a., dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie, jeżeli wniosek ten czyniłby zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa (art. 64 § 2 K.p.a.). Wniosek ten nie spełniał jednak tych wymagań, a więc termin ten liczony jest od daty usunięcia braków formalnych, bowiem wszczęcie postępowania administracyjnego może spowodować tylko żądanie strony niedotknięte brakami formalnymi, w konsekwencji stanowić podstawę zawieszenia postępowania w myśl art. 98 § 1 K.p.a.

Pomimo skutecznie doręczonego wezwania, Skarżący w terminie 7 dni nie uzupełnił braków formalnych, a co za tym idzie postępowanie z jego wniosku z dnia

31 lipca 2014 r. nie mogło zostać uznane jako wszczęte w myśl art. 61 § 1 K.p.a.

Tak więc, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Ł. w myśl art. 98. § 1 K.p.a. nie mógł zawiesić postępowania, które nie zostało wszczęte.

Podkreślenia wymaga więc, w świetle zarzutów skargi, niebudząca w sprawie wątpliwości okoliczność, że zawiesić można jedynie toczące się postępowanie.

Z tego względu odmowa zawieszenia postępowania jest w pełni uzasadniona i nie można podzielić zarzutu, że stanowi ona o niekonsekwencji organu, czy też o tym,

że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte.

Judykatura wielokrotnie już wyraziła pogląd, że "wydanie postanowienia

o zawieszeniu postępowania, które nie zostało wszczęte, stanowi rażące naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a." (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2008 r.,

VII SA/Wa 220/06, opubl. na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodzić także należy się z organem odwoławczym, że bez znaczenia jest zarzut podnoszony przez Skarżącego, że wezwanie do braków formalnych zostało wysłane po "2 miesiącach i siedmiu dniach". Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, P. M. dopiero pismem z dnia 19 września 2014 r. wystąpił z wnioskiem do Nadleśnictwa o wykonanie planu zalesienia, który został wykonany w dniu 23 października 2014 r., a więc po upływie terminu na uzupełnienie braków formalnych.

Mając na uwadze, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony zaś

w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie

w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji