Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 319/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1, ust. 2, ust. 4, art. 18 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 17
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 28 ust. 1 lit. c
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. P. przyznano S. H. płatności na rok 2010 w łącznej wysokości 34801,05 zł. Powyższe płatności obejmowały jednolitą płatność obszarową w wysokości 21994,58 zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 12806,47 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że producent rolny wnioskował o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do działek rolnych o łącznej powierzchni 39,25 ha. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej stwierdzono rozbieżności pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku jako spełniających wymóg uzyskania płatności, a powierzchnią rzeczywistą uprawniającą do tych płatności. Nieprawidłowości ustalono na podstawie pomiarów powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej. W wyniku dokonanych pomiarów organ ustalił, że w przypadku działki rolnej A o pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 1,90 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,01 ha. W przypadku działki rolnej O z powierzchni zadeklarowanej we wniosku wynoszącej 2,41 ha wykluczono 0,11 ha. Organ wskazał, że konsekwencją wykluczenia z płatności gruntów o łącznej powierzchni 0,12 ha jest pomniejszenie płatności o jakie wnioskował producent rolny. Powyższe zmniejszenia dotyczyły w takim samym zakresie zarówno jednolitej płatności obszarowej, jak również uzupełniającej płatności obszarowej.

W wyniku rozpoznania odwołania S. H. złożonego od powyższego rozstrzygnięcia decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...], wydaną przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w L. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojej decyzji organ drugiej instancji wskazał, że ustalenie gruntów, które kwalifikują się do objęcia płatnościami w ramach systemów wsparcia bezpośredniego następuje w wyniku kontroli administracyjnej, która zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczy zgodności pomiędzy zadeklarowaną we wniosku powierzchnią działek rolnych, a stwierdzoną w wyniku kontroli maksymalną powierzchnią kwalifikowaną do płatności. Płatności przysługują, zatem do powierzchni nie większej niż wyznaczony maksymalny kwalifikowany obszar (PEG).

Organ odwoławczy stwierdził, że kontrola administracyjna złożonego w niniejszej sprawie wniosku wykazała nieprawidłowości w deklaracji powierzchni działek rolnych, w stosunku do danych zawartych w bazie referencyjnej systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych). Zgodnie z systemem informacji geograficznej powierzchnia działek rolnych stwierdzona w wyniku kontroli wyniosła 39,13 ha (powierzchnia zadeklarowana we wniosku to 39,25 ha), co wynikało ze zmniejszenia powierzchni zadeklarowanej we wniosku o 0,12 ha i stanowiło 0,31 % różnicy pomiędzy powierzchnią stwierdzoną w stosunku do powierzchni deklarowanej. Powyższa różnica w powierzchni działek rolnych stwierdzona w oparciu o bazę systemu LPIS wynikała ze zmniejszenia powierzchni działki rolnej A o 0,01 ha oraz działki rolnej O o 0,11 ha. W związku z powyższym jednolita płatność obszarowa została przyznana do powierzchni działek rolnych wynoszącej 39,13 ha. W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych powierzchnia działek rolnych stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej wyniosła podobnie jak w przypadku jednolitej płatności obszarowej 39,13 ha. Do tak ustalonej powierzchni przyznana została uzupełniająca płatność obszarowa. Wyliczenia poczynione w tym przypadku dokonane zostały również w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS i były w swej treści identyczne z dokonanymi na potrzeby przyznania jednolitej płatności obszarowej. W wyniku ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy organ drugiej instancji stwierdził, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w niniejszej sprawie jest prawidłowe i zgodne ze stanem faktycznym ustalonym w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Na powyższą decyzję S. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zaskarżając w części wskazaną decyzję zarzucił jej nie wykrycie prawdy materialnej poprzez pominięcie dowodu polegającego na przeprowadzeniu pomiarów na gruncie o co wnioskował skarżący. Ponadto zarzucono nieuzasadnione przeciąganie w czasie prowadzonego przez Agencję postępowania oraz nieuwzględnienie wniosku skarżącego o przyznanie odsetek ustawowych. Mając na uwadze powyższe zarzuty wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż pomiary spornych powierzchni dokonywane były na podstawie nieaktualnych map satelitarnych, a organ wydający decyzję nie dokonał pomiarów bezpośrednio na gruncie, co zdaniem skarżącego byłoby najlepszym rozwiązaniem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Przedmiotem sprawy jest przyznanie płatności na rok 2010 w zakresie jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej.

W myśl art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.), rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością , jeżeli na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona przez prawo, wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa), - do których została przyznana jednolita płatność obszarowa.

Generalną zasadą jest, że postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wszczyna się na żądanie strony, która składa wniosek o przyznanie płatności. Z art. 18 ust. 1 ustawy wynika bowiem, że płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności (art. 7 ust. 4 ustawy). Decyzje określające wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej wydawane są w oparciu o dane podmiotowe i przedmiotowe podane we wniosku.

Art. 30 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy przewiduje kontrolę administracyjną wniosków o przyznanie płatności. Weryfikację informacji podanych przez wnioskodawcę przeprowadza się stosownie do przepisów unijnych, w tym między innymi rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. UE.L. z 2009 r. Nr 30, str. 16). Rozporządzenie to określa w art. 17, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych) przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładność kartografii w skali 1:10000.

Stosownie do treści art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. UE.L. z 2009 r. Nr 316, str. 65) kontrole administracyjne pozwalają na wykrywanie nieprawidłowości, które dotyczą zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy. Inaczej mówiąc, celem kontroli jest ustalenie, czy wskazane we wniosku grunty kwalifikują się do objęcia płatnościami w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Kontrola polega na porównaniu danych dotyczących poszczególnych działek rolnych podanych we wniosku, w tym powierzchni działek rolnych, z danymi znajdującymi się w systemie identyfikacji działek rolnych.

Wystąpienie z wnioskiem o płatności obszarowe obliguje więc organ do przeprowadzenia kontroli wniosku i zawartych w nim informacji przez wnioskodawcę.

W niniejszej sprawie skarżący nie zgadza się z wynikami kontroli administracyjnej dotyczącej działki nr [...], w ramach której znajduje się działka rolna A (JPO) i A1 (UPO) oraz działek nr [...] i [...], na których położona jest działka rolna O (JPO) i O1 (UPO). We wniosku o przyznanie płatności skarżący zadeklarował, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 1,90 ha, działki nr [...] – 1,21 ha, a działki [...] – 1,20 ha, natomiast w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono powierzchnię 1,89 ha dla działki nr [...], 1,16 ha dla działki nr [...], 1,14 ha dla działki [...].

Powierzchnia działek rolnych skarżącego kwalifikowana do płatności została ustalona w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009.

W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie administracyjne nie budzi wątpliwości, bowiem organ oparł się na prawidłowych pomiarach powierzchni PEG spornych działek – przy użyciu ortofotomapy.

Istotne znaczenie ortofotomapy jak dowodu w postępowaniu dotyczącym przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie powinno budzić wątpliwości, gdy weźmie się pod uwagę uregulowania aktualnie obowiązującego Rozporządzenia nr 73/2009 dotyczące Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZiK). Elementem tego systemu jest bowiem system identyfikacji działek rolnych (LPIS), który zgodnie z art. 17 ww. Rozporządzenia ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych, a korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych o odpowiednim standardzie gwarantującym dokładność.

Obszar działek ewidencyjnych skarżącego kwalifikowany do płatności bezpośrednich został ustalony w oparciu o ortofotomapy cyfrowe zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). W zakresie działki ewidencyjnej nr [...], na której wydzielone są dwie działki rolne A i A1, organ ustalił, że ich powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wynosi 1,89 ha ha, a nie jak zadeklarowano we wniosku o przyznanie płatności 1,90 ha. Natomiast w zakresie działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], na których wydzielone są działki rolne O i O1, ich powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wynosi odpowiednio 1,16 ha i 1,14 ha, a nie jak zadeklarowano we wniosku – 1,21 ha i 1,20 ha.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności jest ustalana corocznie na podstawie dostępnego materiału sprawy, a pojęcie działki rolnej nie musi być tożsame z pojęciem działki ewidencyjnej. Ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także powierzchnia działek rolnych, a więc działek faktycznie użytkowanych rolniczo, może się zmieniać w czasie niezależnie od danych ewidencyjnych zawartych w rejestrze gruntów. Powierzchnia ewidencyjna działki to jej powierzchnia całkowita, natomiast powierzchnia działki rolnej obejmuje tylko obszar faktycznie użytkowany rolniczo (utrzymany w dobrej kulturze rolnej). Działka rolna i działka ewidencyjna to zupełnie odrębne pojęcia, służące innym celom. Działka rolna to zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Działka ewidencyjna zaś to wyodrębniony geodezyjnie obszar ujawniony w ewidencji gruntów i budynków.

Podsumowując stwierdzić należy, że organ ustalił istotne w sprawie fakty, a postępowanie prowadzone było z zachowaniem zasad postępowania. Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, czy też materialnych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.