Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1875/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 §1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art.133 §1, art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.28, art.24 ust.4
journal: Dz.U. 1998 nr 137 poz 887
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
article: §3
journal: Dz.U. 2003 nr 141 poz 1365
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Asesor WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z [...] czerwca 2008 r., wniesionej przez M. C. (zwanego dalej: "Skarżącym"), jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – reprezentującego Zakład Ubezpieczeń Społecznych – z [...] maja 2008 r. o nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lutego 2008 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy wraz z odsetkami i kosztami upomnień, w łącznej kwocie [...] zł.

Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Pismem z [...] października 2007 r. Skarżący zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (zwanego dalej: "Zakładem") z wnioskiem o umorzenie należności z tytułu zaległych składek. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że posiada czteroosobową rodzinę, w tym dwóch małoletnich synów. Od dłuższego czasu jest osobą bezrobotną, pozbawioną pracy nie z własnej woli lecz z braku pracy na rynku. Rodzinę utrzymuje tylko jego małżonka. Rodzina Skarżącego posiada małe komunalne mieszkanie (2 pokoje + kuchnia), nie posiada żadnych rezerw finansowych, ani żadnych nieruchomości i ruchomości. W piśmie z [...] października 2007 r. Skarżący dodał, że opiekuje się chorym ojcem wymagającym całodobowej opieki. Podkreślił, iż mimo określonych zarobków małżonki, funkcjonowanie rodziny zapewniają stale pobierane pożyczki – kredyty na zakupy podstawowych sprzętów tylko i wyłącznie poprzez zakupy ratalne. Działalność gospodarczą Skarżący zakończył w maju 2005 r.

Decyzją z [...] lutego 2008 r. Zakład – powołując się na przepis art. 83 ust. 1 pkt 3 oraz art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.; zwanej dalej: "u.s.u.s."), odmówił Skarżącemu umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie [...] zł., tj. z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy wraz z odsetkami i kosztami upomnienia.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że Skarżący obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, która została wyrejestrowana [...] listopada 2005 r. Skarżący aktualnie nie pracuje i nie pobiera świadczeń z Zakładu. Gospodarstwo domowe składa się z czterech osób w dwoje niepełnoletnich dzieci. Dochód gospodarstwa domowego stanowi wynagrodzenie za pracę żony, które w listopadzie 2007 r. wyniosło łącznie [...] zł. brutto, natomiast w grudniu 2007 r. [...] zł. brutto. Ponadto rodzina Skarżącego otrzymuje pomoc finansową od rodziców w kwocie od [...] do [...] zł. miesięcznie. Stałe miesięczne wydatki zostały przez Skarżącego określone na [...] zł. Zakład nie miał informacji aby Skarżący posiadał nieruchomości, czy majątek ruchomy, w tym pojazdy samochodowe. Zakład zwrócił uwagę, iż choć z wniosku wynika, że Skarżący sprawuje opiekę nad chorym 73 – letnim ojcem, co jednak nie zostało udokumentowane.

Zakład mając na uwadze powyższą sytuację Skarżącego stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki umorzenia wynikające z art. 28 ust. 3 u.s.u.s., który umożliwia umorzenie należności z tytułu składek tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Dodatkowo Zakład przeanalizował sprawę także pod kątem umorzenia zadłużenia ze względu na ważny interes osoby zobowiązanej, badając sprawę w kontekście art. 28 ust. 3a u.s.u.s. skonkretyzowanego w § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne z 31 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Analizując przesłanki z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. oraz § 3 ww. rozporządzenia, Zakład stwierdził, iż Skarżący nie wykazał okoliczności, które pozwalałby na umorzenie należności pomimo braku całkowitej nieściągalności ze względu na ważny interes osoby zobowiązanej. Bowiem z uzyskiwanego przez gospodarstwo domowe dochodu w kwocie [...] zł. brutto po poniesieniu koniecznych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych wydatków w kwocie [...] zł., Skarżący może podjąć się spłaty zadłużenia wpłatami własnymi w ramach układu ratalnego. Zakład wskazał, iż z podanych wydatków, jako koniecznych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, nie można uznać wydatków na spłatę kredytu w kwocie [...] zł. oraz opłat za rozmowy telefoniczne w kwocie około [...] zł. Zakład odnosząc się do stwierdzenia Skarżącego, że sprawuje opiekę nad chorym ojcem, zauważył, że ojciec Skarżącego zamieszkuje w K. (woj. [...]). W związku z czym – biorąc pod uwagę odległość – trudno uznać, iż Skarżący sprawuje osobiście opiekę nad niezdolnym do samodzielnej egzystencji ojcem i z tego powodu nie może podjąć zatrudnienia. Zakład zwrócił również uwagę, że rodzaj prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej tj. usługi budowlane, pozwala na stwierdzenie, że Skarżący nie powinien mieć trudności z uzyskaniem pracy, ponieważ obecnie w usługach budowlanych jest zapotrzebowanie na fachowców z doświadczeniem.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...] marca 2008 r. Skarżący stwierdził, że średni miesięczny dochód rodziny to [...] zł., a nie [...] zł., jak błędnie podano w decyzji. Podkreślił, iż koszty rozmów telefonicznych powinny być bezwzględnie wliczone w stałe koszty gospodarstwa domowego, ponieważ są niezbędne w wykonywaniu pracy zawodowej małżonki. Z pożyczek bankowych rodzina Skarżącego zakupiła podstawowy sprzęt AGD i komputer potrzebny w pracy zawodowej małżonki. Skarżący sprawuje opiekę nad chorym ojcem, ponieważ raz w tygodniu dojeżdża do ojca w woj. [...], pomagając chorej matce w opiece nad mężem. Dowozi go do przychodni oddalonej o 10 km od miejsca zamieszkania. Opieka nad ojcem, dziećmi wraz z bardzo niskimi płacami w budownictwie powodują, iż nie pracuje. Pismem z [...] kwietnia 2008 r. Skarżący powiadomił, iż w kwietniu 2008 r. zmarł ojciec małżonki, co pogorszy ich sytuację materialną oraz że poborca podatkowy stwierdził brak jakiegokolwiek możliwości egzekucji z majątku płatnika.

Decyzją z [...] maja 2008 r. Prezes Zakładu – powołując się na przepis art. 83 ust. 4 u.s.u.s. oraz art. 138 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") – utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2008 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powtórzył stan faktyczny i prawny, jak w decyzji z [...] lutego 2008 r. dodatkowo wskazał, iż Skarżący posiada majątek w postaci pojazdu samochodowego. Odnosząc się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazał, że z posiadanych dokumentów wynika, że uzyskiwany przez gospodarstwo domowe Skarżącego dochód wynosił w kwietniu 2008 r. – [...] zł., w marcu 2008 r. – [...] zł., w lutym 2008 r. – [...] zł. i styczniu 2008 r. – [...] zł. Tak więc – zdaniem Prezesa Zakładu – po poniesieniu koniecznych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych wydatków w kwocie [...] zł. Skarżący jest w stanie podjąć się spłaty zadłużenia wpłatami własnymi lub w ramach układu ratalnego. Organ podtrzymał swoją opinię, iż wydatki ponoszone z tytułu spłaty kredytu w kwocie [...] zł. oraz opłaty za rozmowy telefoniczne w kwocie około [...] zł. nie można uznać jako konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Organ zauważył, iż skoro bank przyznał rodzinie Skarżącemu kredyt oznacza to, iż posiadają możliwości płatnicze gwarantujące jego spłatę.

W skardze z [...] lipca 2008 r. uzupełnionej pismami procesowymi z [...] lipca i [...] sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję z [...] maja 2008 r., Skarżący wniósł o jej uchylenie. Skarżący zarzucił, iż organ swym działaniem i odmową umorzenia zaległych należności składkowych działa na szkodę jego rodziny. Zarzucił, że w trakcie postępowania organ nie uwzględnił jego argumentacji oraz dokonał błędnej analizy zarobków brutto małżonki, nie biorąc pod uwagę, iż faktyczny zarobek netto ledwo pokrywa wydatki gospodarstwa czteroosobowej rodziny. Ponadto do analizy sytuacji finansowej rodziny Skarżącego organ wziął wybiórczo zarobki z najlepszych miesięcy małżonki, kiedy otrzymała 13 pensję i nagrody. W opinii Skarżącego błędnie organ podaje w zaskarżonej decyzji, iż nie zaszła ani jedna z przesłanek do umorzenia należności, bowiem pominął podstawę istnienia każdego państwa – rodzinę i jej interes. Dodatkowo zarzucił, iż Zakład z urzędu powinien umorzyć należności przedawnione tj. należności do końca 2002 r., które przedawniają się po 5 latach. Wskazał także, iż prowadzone wobec niego postępowania egzekucyjne było niezgodne z prawem. Zdaniem Skarżącego organ przy rozpatrywaniu sprawy nie wziął pod uwagę ważnego interesu zobowiązanego i jego rodziny.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zakład wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Mając na względzie powyższe, tj. dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, a więc badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności, tak z przepisami k.p.a., jak i z normami prawa materialnego zawartymi w u.s.u.s., oraz w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził istotnych naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 u.s.u.s. należności z tytułu składek, pod którym to pojęciem należy rozumieć składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę (art. 24 ust. 2 u.s.u.s.), mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, która zachodzi w sytuacjach wyliczonych w ust. 3 tego artykułu. W przepisie art. 28 ust. 3 u.s.u.s. ustawodawca wskazał przypadki, w których zachodzi całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Całkowita nieściągalność zachodzi gdy; 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze; 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa; 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienie w postępowaniu egzekucyjnym; 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Wyliczenie zawarte w tym przepisie jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, iż ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie, daje potencjalną możliwość umorzenia tych należności.

Należności z tytułu składek mogą być również umarzane w uzasadnionych przypadkach – pomimo braku stwierdzenia całkowitej nieściągalności – w odniesieniu do należności na ubezpieczenia ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami tych składek na zasadach określonych w rozporządzeniu MGP i PS z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Zgodnie bowiem z przepisami tego rozporządzenia Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku:

1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;

2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;

3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.

Zaznaczenia wymaga, iż w przypadku decyzji w sprawie umorzenia zaległości z tytułu składek ubezpieczeniowych mamy do czynienia z tzw. uznaniem administracyjnym. Prawo wyboru rozstrzygnięcia przysługuje organowi orzekającemu. Może on, ale nie musi umorzyć należności, przy czym nawet stwierdzenie istnienia w sprawie przewidzianych przepisami przesłanek nie obliguje Zakładu do zastosowania ulgi, jaką jest umorzenie należności, oczywiście, gdy inne względy ustawowe przemawiają przeciwko takiemu umorzeniu.

Oceniając sprawę z punktu widzenia powyższych kryteriów należy wskazać, iż w zaskarżonej decyzji trafnie stwierdzono, że żadna z wymienionych przesłanek – dotycząca stanu całkowitej nieściągalności nie zachodzi – bowiem rodzina Skarżącego osiąga dochody z których można prowadzić postępowanie egzekucyjne. Przy czym nie można zgodzić się z zarzutami skargi, iż dochody te zostały błędnie określone w zaskarżonej decyzji. Organ analizując sytuacji finansową wziął pod uwagę dochody rodziny Skarżącego z okresu w jakim było prowadzone postępowanie tj. od listopada 2007 r. do chwili zakończenia postępowania (kwiecień 2008 r.). W okresie tym – jak wynika z akt administracyjnych – dochody brutto kształtowały się tak, jak podano w zaskarżonej decyzji tj.: [...] zł. (listopad 2007 r.), [...] zł. (grudzień 2007 r.), [...] zł. (styczeń 2008 r.), [...] zł. (luty 2008 r.), [...] zł. (marzec 2008 r.) i [...] zł. (kwiecień 2008 r.) plus [...] zł. miesięcznie pomocy finansowej od rodziców. Zatem organ przyjmując aktualne dochody trafnie ustalił stan faktyczny sprawy na dzień wydawania kolejnych decyzji w sprawie. Zdaniem Sądu organ zasadnie przyjął, że dochód Skarżącego i jego małżonki nie daje podstawy do uznania, iż opłacenie zaległych składek pozbawiłoby ich możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Wysokość dochodu rodziny Skarżącego przekracza próg minimum socjalnego (wysokość minimum socjalnego w 2007 r. wynosiła 682,80 zł. na osobę). Zobowiązany nie korzysta z żadnych form pomocy społecznej. Ponadto w wykazywanych wydatkach na niezbędne utrzymanie istnieją pozycje, z których Skarżący może zrezygnować, gdyż nie należą one do niezbędnych potrzeb życiowych jak np. wydatki związane z utrzymaniem telefonów w łącznej wysokości około [...] zł. miesięcznie. Środki te Skarżący może przeznaczyć na spłatę zadłużenia. Organ trafnie wskazał również, że ponoszenie wydatków z tytułu spłaty kredytów, po pierwsze nie można uznać jako konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a po drugie stanowi to o wiarygodności kredytowej rodziny Skarżącego. Ponadto zauważyć należy, iż z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący starał się poprawić swoją sytuację materialną. Nie jest zarejestrowany jako bezrobotny, brak jest dokumentów świadczących o poszukiwaniu przez niego pracy, choć jest osobą młodą ([...] lat) i z akt sprawy nie wynikają żadne przeciwwskazania zdrowotne do podjęcia przez niego zatrudnienia. Tym bardziej, iż z akt sprawy wynika, iż syn Skarżącego (M. [...] lat) uczęszcza do szkoły, a młodszy (D. [...] lat) do przedszkola, a więc dzieci są w wieku nie wymagającym stałej opieki rodziców.

W stosunku do Skarżącego nie ma także zastosowania § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, ponieważ w sprawie sytuacja o jakiej mowa w tym przepisie nie zachodzi. Bowiem Skarżący nie jest przewlekle choroby, ani nie sprawuje opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, która to opieka pozbawiałoby go możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Sprawowanie jednodniowej opieki w tygodniu nad chorym ojcem przesłanek powyższego przepisu nie wypełnia.

Sąd nie neguje faktu, iż Skarżąca znalazła się w dość trudnej sytuacji materialnej, tym niemniej podkreśla, że instytucja umorzenia składek jest zastrzeżona dla sytuacji szczególnie drastycznych z którą nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Sąd nie mógł uwzględnić zarzutu, iż wadliwie oceniona została przez organy sytuacja Skarżącego. Ustalenia i wnioski, jakie przy wydawaniu decyzji poczyniono mieszczą się w ramach prawem przewidzianych, tak z punktu widzenia prawa procesowego, szczególnie zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), jak i prawa materialnego. Brak istnienia przesłanek zawartych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych oraz w ww. rozporządzeniu uniemożliwiał umorzenie zaległych należności.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zaległości (sprzed 2002 r.) Sąd wyjaśnia, iż z dniem 1 stycznia 2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 241, poz. 2074). Na podstawie art. 1 pkt 9 tejże ustawy przepis art. 24 ust.4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych otrzymał nowe brzmienie, zgodnie z którym należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne przedawniają się po upływie 10 lat. Termin ten rozpoczyna bieg od dnia, w którym należności stały się wymagalne. Zgodnie z orzecznictwem, zmiana art. 24 ust. 4 u.s.u.s. ustanawiająca dziesięcioletni okres przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne nie ma zastosowania do należności przedawnionych przed tym dniem (v. wyrok SN I UK 232/04 z 5 kwietnia 2005 r. OSNP 2006/1-2/26). W stosunku do tych należności zastosowanie mają przepisy obowiązujące przed tą datą, czyli zgodnie z pierwotnym brzmieniem przepisu art. 24 ust. 4 u.s.u.s., zgodnie z którym należności uległy przedawnieniu po upływie 5 lat, a w przypadku przerwania biegu terminu przedawnienia ( w związku z odroczeniem terminu opłacenia należności, rozłożenia na raty, podjęciem innej czynności zmierzającej do ściągnięcia należności, jeżeli o tej czynności został powiadomiony dłużnik), po upływie 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. W niniejszej sprawie zaległe należności dotyczą okresu od listopada 2001 do października 2005 r. A zatem do tych należności mają zastosowanie przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2003 r. ustalające 10 letni okres przedawnienia, ponieważ względem tych należności termin przedawnienia nie upłynął przed 1 stycznia 2003 r., tj. datą wejścia w życie cyt. powyżej ustawy.

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, iż wniosek o umorzenie należności składkowych może być ponawiany i każdorazowo podlega ocenie organu rentowego – Zakładu. W przypadku zmiany stanu faktycznego potwierdzonego nowymi dowodami Skarżący może ponownie wystąpić do Zakładu z wnioskiem o umorzenie należności i wówczas ponownie sprawa umorzenia będzie rozstrzygana przez organ. Wydanie bowiem decyzji w przedmiocie umorzenia należności nie korzysta z tzw. powagi rzeczy osądzonej.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.