Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 9/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Syta, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. T. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie: wprowadzenia na grunt i zapoznania z przebiegiem granic działek p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. G.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wprowadzenia na grunt i zapoznania z przebiegiem granic sprzedanych mu przez Gminę działek.

Podał, że w dniu 18 lutego 2005 r. kupił od Urzędu Gminy działki oznaczone numerami [...] i [...] położone we wsi K. Działki te w ogłoszeniu o sprzedaży i w ogłoszeniu o przetargu były opisane jako grunt orny o powierzchni [...] ha każda i wycenione jednakowo.

W rzeczywistości na działce nr [...] znajduje się niewielki staw o powierzchni około [...] ha, w związku z tym skarżącego zastanawia, w jaki sposób grunt, który znajduje się pod wodą, mógł zostać wyceniony tak samo jak grunt omy i czy w ogóle rzeczoznawca był na gruncie przeprowadzając jego wycenę.

Jeżeli chodzi o działkę nr [...], to skarżący doszedł do wniosku, że właściciel sąsiedniej działki zajął na własny użytek około 1/3 powierzchni działki nr [...]. Od firmy geodezyjnej skarżący dowiedział się, że jeżeli podczas nabywania działek nie podpisywał żadnego oświadczenia, iż granice kupowanych działek są mu znane i nie ma tego typu zapisu w akcie notarialnym, to może domagać się od urzędu gminy zapoznania na gruncie z przebiegiem granic kupionych działek.

Wójt początkowo przyznał mu rację, jednakże potem twierdził, że nie ma podstaw prawnych do tego, aby urząd gminy na własny koszt wytyczał granice działek, których nie jest właścicielem.

Skarżący wniósł o rozgraniczenie działki nr [...] i działki sąsiadującej nr [...], lecz wójt uzależnił wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego od wskazania przez skarżącego geodety lub wpłacenia zaliczki na poczet kosztów rozgraniczenia w wysokości [...] zł, po czym wyznaczył skarżącemu termin na wpłacenie tej zaliczki.

Wójt wydał decyzję umarzającą postępowanie rozgraniczeniowe, od której skarżący odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Kolegium decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. uchyliło tę decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W następstwie powyższego skarżącego poinformowano, że będzie wszczęte ponownie postępowanie rozgraniczeniowe i że ma wyznaczyć geodetę, a jeżeli tego nie zrobi, to ponownie zostanie wydane postanowienie o ustaleniu zaliczki na poczet kosztów tego rozgraniczenia.

Skarżący zwrócił się kolejnym wnioskiem z dnia [...] lipca 2007 r. do wójta gminy o wprowadzenie na grunt i zapoznanie z przebiegiem granic zakupionych od gminy działek. Jednak i tym razem odpowiedź była odmowna.

W związku z powyższym skarżący zwraca się do sądu z prośbą o wyjaśnienie, czy urząd gminy może sprzedawać grunt tak, że stan faktyczny na gruncie jest inny niż w ogłoszeniu o przetargu i sprzedaży oraz czy sprzedaż może odbyć się bez wprowadzenia na grunt, bez zapoznania z przebiegiem granic sprzedawanych działek i czy czynność ta powinna być udokumentowana protokolarnie.

Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że na prośbę G.T. złożoną w maju 2005 r. o zapoznanie z przebiegiem granic działek zakupionych od gminy w lutym 2005 r. poinformowano stronę, że gmina nie ma możliwości pokrycia kosztów wyznaczenia granicy działek stanowiących jego własność od ponad roku. Granice tych działek mogły być naruszone po sfinalizowaniu sprzedaży. Wyżej wymieniony przed przystąpieniem do przetargu i przed podpisaniem aktu notarialnego nie zgłaszał żadnych wątpliwości co do przebiegu granic nabywanych działek. Gmina nie zatrudnia geodety tj. osoby uprawnionej do wyznaczenia granic, nie stosowała zasady ustalania przebiegu granic dla wszystkich nabywców, tylko w przypadkach wątpliwych zgłoszonych przez kandydata na nabywcę zlecała tę czynność geodecie uprawnionemu. Kosztami tego postępowania był obciążany nabywca.

Na wniosek skarżącego o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego, po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji Wójta Gminy o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego, urząd gminy, wykonując zalecenia zawarte w decyzji kolegium, wezwał strony tj. właścicieli działek o spornej granicy do zapoznania się z materiałami w sprawie rozgraniczenia oraz zajęcia stanowiska w sprawie poniesienia kosztów postępowania rozgraniczeniowego.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. urząd gminy ponownie wszczął postępowanie rozgraniczeniowe zewnętrznej granicy działki [...] z działką [...] oraz w tym samym dniu pismem skierowanym do obu stron wyznaczył termin do wskazania geodety uprawnionego do wykonania czynności rozgraniczeniowych.

Na wniosek skarżącego w dniu [...] czerwca 2007 r. urząd gminy wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania rozgraniczeniowego.

W dniu [...] lipca 2007 r. G.T. zwrócił się z prośbą o przeprowadzenie czynności faktycznej polegającej na wprowadzeniu na grunt i zapoznaniu z przebiegiem granic działek [...] i [...]. Urząd gminy udzielił w dniu [...] lipca 2007 r. odpowiedzi negatywnej, nie znajdując podstaw do uwzględnienia prośby. Do dnia [...] maja 2006 r. skarżący nie zgłaszał żadnych wątpliwości co do przebiegu granic, a żadne przepisy nie nakładają z urzędu obowiązku protokolarnego wprowadzenia na grunt kupującego.

Odnosząc się do nowych zarzutów zawartych w tej skardze wcześniej nie zgłaszanych a dotyczących wyceny sprzedawanych działek, Wójt Gminy poinformował, że wyceny dokonał rzeczoznawca majątkowy z uprawnieniami państwowymi, opierając się o aktualny stan ewidencyjny i faktyczny na gruncie tej nieruchomości. Podstawą wyceny było położenie nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy, z którego wynika, że przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W ocenie sądu skarga G.T. do sądu administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wprowadzenia na grunt i zapoznania z przebiegiem granic sprzedanych mu przez Gminę działek - jako wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego - jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe.

W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawą sądowoadministracyjną czyli sprawą podlegającą właściwości sądu administracyjnego jest sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inna sprawa, do której przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych.

Właściwość sądu administracyjnego w zakresie bezczynności organów administracji publicznej wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego paragrafu. Chodzi tu o bezczynność organu w sprawach dotyczących wydania decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zatem merytoryczne rozpatrzenie skargi na bezczynność organu administracji publicznej przez sąd administracyjny jest możliwe wyłącznie w sprawach należących do właściwości sądów administracyjnych, gdy skarga dotyczy bezczynności organu w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.

Skarżący zaskarżył pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wprowadzenia na grunt i zapoznania z przebiegiem granic działek.

W ocenie sądu w świetle powyżej powołanych art. 1 i 3 p.p.s.a. sprawa wprowadzenia na grunt i zapoznania z granicami działki nabywanej od gminy nie należy do sprawy sądowoadministracyjnej.

Przepisy prawa dotyczące sprzedaży nieruchomości gminnych nie przewidują szczególnych instytucji "wprowadzania na grunt" i "zapoznawania z przebiegiem granic" kupującego. Ustawa z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 261 poz. 2603 ze zm.), regulująca m.in. sprzedaż nieruchomości gminnych, nie przewiduje dla kwestii dotyczących zawierania umów sprzedaży nieruchomości gminnych formy decyzji administracyjnej, z wyjątkiem przypadków, gdzie wyraźnie wprowadza przypadki regulowane decyzjami administracyjnymi.

Dochodzenie wprowadzenia na grunt i zapoznania z granicami nabytej działki nie należy do sfery administracji publicznej, a naruszenia w zakresie nabywania nieruchomości gminnych mogą być dochodzone przed sądem powszechnym (art. 2 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Dlatego brak jest podstaw do przyjęcia, że bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wprowadzenia na grunt i zapoznania z granicami działki nabywanej od gminy może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, zatem skarga G.T. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Sąd postanowił nie uwzględnić wniosku skarżącego o odroczenie terminu rozprawy. Wniosek ten nie został udokumentowany.

Z powyższych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.