Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 454/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2016 r., wydanej w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry – w wysokości 12.000 zł - sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie zagrożeniem dla dalszego jej bytu gospodarczego i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi jej główne źródło dochodów. Brak udzielenia ochrony tymczasowej może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci znacznego utrudnienia prowadzenia działalności gospodarczej, czy wręcz jej zaprzestania. Spółka podkreśliła, że jej sytuacja finansowa nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa, może prowadzić do istotnego zachwiania kondycji finansowej skarżącej. Wymierzenie i wyegzekwowanie kary pieniężnej może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a więc takiego uszczerbku majątkowego, który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Spółka wskazała, że obecnie prowadzonych jest względem niej siedem postępowań o wymierzenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry (łącznie wysokość orzeczonych kar wynosi [...] zł). Wobec spółki wszczęto 427 postępowań w tym przedmiocie których skutkiem, biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie i praktykę decyzyjną organów administracyjnych oraz sądów, będzie wymierzenie kolejnych kar pieniężnych. Oznacza to, że zagrożenie spowodowania znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków jest tym bardziej znaczące, jeżeli będzie oceniane przez pryzmat wszystkich powyższych okoliczności.

W świetle przytoczonych okoliczności, a także mając na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zdaniem spółki, wykonanie decyzji zobowiązującej skarżącą do zwrotu kwoty 12.000 zł, na obecnym etapie postępowania, może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, tym bardziej, że organy celne podjęły już czynności w celu wyegzekwowania wymierzonych spółce kar (w postaci upomnienia).

W ocenie skarżącej trudno zaś przyjąć aby tymczasowa ochrona w takich przypadkach nie była efektywnie możliwa, zwłaszcza że w istocie nakładanie kar na przyjętej przez organy podstawie, polega również na uskutecznianiu przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który stanowi tzw. "regulację techniczną" i jako taki powinien podlegać uprzedniej notyfikacji Komisji Europejskiej. Krajowe organy nie dopełniły tego wymogu, a w związku z czym zakaz określony w tym przepisie nie może być stosowany wobec jednostek i obliguje to sąd krajowy do udzielenia ochrony tymczasowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części.

Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010r., o sygn. akt II FZ 460/10, CBOSA). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, CBOSA).

Spółka nie wykazała we wniosku konkretnych okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej istotną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga, że do wykazania realnej możliwości ziszczenia się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczający sam przedstawiony we wniosku wywód strony. Spółka powinna poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., o sygn. akt GZ 120/04, CBOSA), a w niniejszej sprawie tego nie uczyniła. Spółka w sposób ogólny stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ją na szkodę i doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Wprawdzie podniosła, że względem niej prowadzone są już liczne postępowania, jednakże - co należy podkreślić - nie przedstawiła żadnych dokumentów, które potwierdziłyby lub uprawdopodobniłyby możliwość wystąpienia w jej majątku opisanej powyżej szkody.

W związku z powyższym uznać należy, że na podstawie zawartych we wniosku twierdzeń nie można przyjąć, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to jest, że w sprawie w istocie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast akcentowana przez spółkę kwestia ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji będzie przedmiotem merytorycznego rozpoznania w sprawie i nie może stanowić przesłanki wstrzymania jej wykonania. W niniejszym, wpadkowym postępowaniu ostatnio wskazana kwestia nie mogła być przedmiotem kontroli sądu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.