Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 971/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 lipca 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 718/21 o odrzuceniu skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 718/21, odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej w sprawie przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, jednocześnie pouczając, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 czerwca 2021 r. (ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 16 akt sądowych wynika, że odbiór korespondencji potwierdził E. R., czyli upoważniony pracownik kancelarii pełnomocnika skarżącej). Zakreślony w wezwaniu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 21 czerwca 2021 r. (poniedziałek). Z tego względu Sąd Wojewódzki orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", zaś stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł o zwrocie uiszczonego od niej wpisu.

Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, postulując jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie, podczas, gdy przesłanka do odrzucenia skargi nie zachodzi, gdyż skarżący nigdy nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, a co za tym idzie nie zaczął biec termin do uzupełnienia takich braków i w związku z tym nie można przyjąć, aby braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w przesyłce pocztowej odebranej przez E. R. (pracownika kancelarii) w dniu 14 czerwca 2021 r. (przesyłka nr [...], dot. sprawy II SA/Sz 718/21) nie znajdowało się zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych. W przesyłce tej znajdowały się tylko dwa pisma: pismo zatytułowane "doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę" z dnia 9 czerwca 2021 r. oraz odpowiedź na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 czerwca 2021 r. Dalej wskazano, że kancelaria pełnomocnika skarżącej prowadzi rejestr przesyłek przychodzących i w sprawie II SA/Sz 718/21 i II SA/Sz 719/2 nie odnotowano doręczenia ww. wezwania. Podkreślono również, że pełnomocnictwo umocowujące pełnomocnika procesowego do działania przed sądami administracyjnymi, jak i odpis skarżącej z KRS (aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa) znajdowały się już w aktach sprawy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które stanowią część akt sprawy w Sądzie pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej w sprawie przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, jednocześnie pouczając, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka sądowa zawierająca pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 czerwca 2021 r. (k.16 akt Sądu pierwszej instancji). W tym miejscu zauważyć należy, że na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. korespondencji, w rubryce "Rodzaj przesyłki", znajduje się zapis: "wezwanie, odpis odp. na skargę.". Wynika z tego jednoznacznie, że wysłane tą przesyłką zostało zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i odpis odpowiedzi na skargę.

Wskazać również należy, że dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru powinny one być traktowane indywidualnie (por. postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, LEX nr 40125). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru ta okoliczność wynikała. Adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia.

Wszystkie te wymagania zostały zachowane przy doręczeniu w dniu 14 czerwca 2021 r. pełnomocnikowi skarżącej Spółki ww. przesyłki. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W paragrafie 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Podkreślić zatem należy, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r. sygn. akt III CZ 51/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 189). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawdą. Pełnomocnik strony odbierając przesyłkę (lub inna upoważniona do tego osoba), powinien był sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości, co do zgodności treści opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru z zawartością przesyłki, pełnomocnik postępując racjonalnie i z należytą starannością, winien zawiadomić sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, czego nie uczynił. Okoliczność braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie była przez pełnomocnika strony kwestionowana po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu skargi przez Sąd I instancji.

Powyższe okoliczności – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – przekonują do wniosku, że przesyłka została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Zatem zawierała prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, którego pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykonał. Uzasadniało to wydanie zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło.

Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych nie wypełnia dyspozycji z art. 37 § 1 zd. pierwsze oraz art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie może być traktowane jako skuteczne złożenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej w sprawie przed sądem. Wyjaśnić należy, że obecne brzmienie art. 46 § 3 P.p.s.a. wprowadzone zostało przez art. 1 pkt 12 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Przed wspomnianą nowelizacją, przepis ten stanowił, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa – nie zawierał zatem sprecyzowania "przed sądem", co było źródłem niejasności przy stosowaniu tego przepisu i wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Aktualne brzmienie wskazanego przepisu nie nasuwa już jednak żadnych wątpliwości, co do tego, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt I OZ 906/18, LEX nr 2774774). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że dokument pełnomocnictwa nie został złożony przy pierwszym piśmie wnoszonym do sądu (skardze), a zatem pełnomocnik nie może powoływać się na istnienie pełnomocnictwa w aktach administracyjnych sprawy. Złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a.