Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 481/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art. 3 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1381
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jednolity.
article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: art. 210 par. 1 i par. 4 w zw. z art. 235
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej także: "SKO", "organ odwoławczy", "Kolegium") decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa

(j. t. Dz. U. z 2015, poz. 613 ze zm.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania R. L. (dalej także: "skarżący") od decyzji wydanej przez Burmistrza Gminy Z. (dalej także: "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...] ustalającej skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne za 2016 r. w kwocie [...] zł - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Burmistrz Z. decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. ustalił R. L. zobowiązanie podatkowe z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym od nieruchomości o pow. [...]ha fizycznych ([...] ha przeliczeniowych) na [...] zł i od nieruchomości stanowiącej dom mieszkalny o pow. [...] m2 za 2016 r. w kwocie [...] zł. W odniesieniu do nieruchomości rolnej wskazano, iż nieruchomość ta w części stanowiącej udział 2/3 należy do J. L., zaś w części stanowiącej udział 1/3 do K. S., zaś w administrowana jest przez R. L..

Odwołanie od tej decyzji złożył skarżący. Wskazał, iż nieruchomość rolna należy w całości do jego dziadka J. L., który zmarł w końcu lat 30-tych ubiegłego wieku, zaś K. S. nie posiada żadnego dokumentu, który by potwierdzał jego prawa do udziału 1/3 w tej nieruchomości. Dodał także, iż jest użytkownikiem działek [...]i [...] położonych w S., na które od trzech lat nie otrzymuje decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył przebieg postępowania

w sprawie i przywołał treść art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.

o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.) oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.). Podniósł, iż z zestawienia gruntów Starostwa Powiatowego

w Z. z dnia [...] maja 2012 r. jednostka rejestrowa [...] wynika, że stan prawny nieruchomości nie jest uregulowany, a jako władający na zasadach posiadania samoistnego zostali wpisani J. L. udział 2/3 i K. S. udział 1/3. Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie wypisu z rejestru gruntów, wykazu nieruchomości złożonego i podpisanego przez skarżącego w dniu [...] lutego 2001 r., informacji IN – 1, w której skarżący wykazał do opodatkowania budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2. Przekazane przez skarżącego informacje o użytkowaniu gruntu po nieżyjącym dziadku J. L. i wskazaniu do opodatkowania budynku mieszkalnego o pow. [...] m2 nie były zmieniane. Z dokumentów tych wynika, iż skarżący użytkuje całą działkę i jest posiadaczem samoistnym, budynek mieszkalny postawiony na tej działce jest jego własnością. W tych okolicznościach Kolegium stwierdziło, że stan faktyczny istniejący w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, a kwestię stawek podatkowych w podatku od nieruchomości reguluje art. 5 ust.1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym, że stawki te w 2016r. nie mogą przekroczyć rocznie od budynków mieszkalnych - [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Rada Miejska w Z. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r.(Dz. Urz. Woj. [...] z [...] stycznia 2016 r., poz. 132) określiła stawkę od budynków mieszkalnych - [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Tym samym organ I instancji prawidłowo ustalił podatek od nieruchomości na 2016 r. od budynku mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2 w wysokości [...] zł. SKO stwierdziło jednocześnie, iż w tych okolicznościach faktycznych i prawnych decyzja organu I instancji nie narusza prawa, a dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków wiążą organy podatkowe w zakresie stanu faktycznego ustalanego dla potrzeb postępowania podatkowego.

Kolegium wskazało jednocześnie, iż w wypisie z ewidencji działka nr [...] figuruje na E. L. c. S. i M., a działka nr [...] na L. M. c. A. i H.. W dniu [...] marca 1998 r. skarżący oświadczył, że nie użytkuje tych działek i nie posiada gospodarstwa rolnego,

a K. M. w dniu [...] kwietnia 2004 r. oświadczyła, że użytkuje grunty o pow. [...] ha z poz. E. i M. L. położone we wsi S., po nieżyjącej babci, będzie pobierała nakaz płatniczy i opłacała podatek rolny z ww. gruntów. Działki Nr [...] i Nr [...] stanowią zatem odrębny przedmiot opodatkowania.

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. R.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2016 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż nigdy nie miał żadnych zastrzeżeń co do wymiaru podatku od działki należącej do jego dziadka nr [...]. Wyraził wątpliwość co do okoliczności w oparciu o jakie dokumenty właścicielem 1/3 tej działki jest K. S., skoro według dokumentów użytkownikiem całej działki jest skarżący. Dodał także, iż jest użytkownikiem i spadkobiercą działek nr [...] i nr [...], na które były wystawiane decyzję, ale ich nie otrzymał. Zostały one skierowane co córki skarżącego, co jest niezgodne z prawdą. Dodał, iż był okres, w którym nie użytkował tych działek, ale podatki opłacał. Córka użytkowała działkę po nieżyjącym stryju E. L., ale to jest inna nieruchomość. Podniósł, iż chce otrzymywać decyzje w odniesieniu do działek nr [...] i nr [...], a decyzje wydane dla córki powinny zostać unieważnione. Odnośnie zaś działki nr [...] wnosi o wyjaśnienie na podstawie jakiego dokumentu K. S. jest wskazany jako jej współwłaściciel w 1/3.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) i art. 134

§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym. Nie jest przy tym związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 220 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 j.t. ze zm.; dalej: "O.p.", "Ordynacja podatkowa") od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 O.p.). Zgodnie

z art. 233 § 1 O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo

2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:

a) w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie,

b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów

o właściwości, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji

i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 233 § 2 O.p.).

Jak wynika z treści odwołania będącego przedmiotem rozpoznania przez organ odwoławczy, skarżący zakwestionował decyzję organu I instancji w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2016, kwestionując okoliczność wskazania w tej decyzji K. S. jako posiadającego prawa do wskazanej w tej decyzji nieruchomości w 1/3 części. Dodatkowo wskazał, iż użytkuje działki nr [...] i [...], na które nie otrzymuje decyzji.

Tym samym z treści przywołanych wyżej przepisów Ordynacji podatkowej, wskazujących na uprawnienie organu odwoławczego do objęcia zakresem rozpoznania wskazanej w odwołaniu decyzji i wobec treści odwołania organ odwoławczy

w zaskarżonym rozstrzygnięciu rozpoznał odwołanie skarżącego od decyzji organu

I instancji z dnia [...] lutego 2016 r. ustalającej dla skarżącego łączne zobowiązanie pieniężne za 2016 r. w kwocie [...] zł. W zaskarżonej decyzji wskazał na przyczyny, dla których w decyzji organu I instancji wskazano K. S. jako władającego nieruchomością 1/3 części. Zaskarżona decyzja w tej mierze odpowiada prawu

i znajduje oparcie w dołączonych do akt podatkowych dokumentach.

Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach

i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 716) jeżeli przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym. Powyższa kwestia w tożsamy sposób została uregulowana w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 j.t. ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli grunty znajdują się

w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego ciąży na posiadaczu samoistnym. Jak wynika z twierdzeń skarżącego okoliczność, iż skarżący jest posiadaczem samoistnym nieruchomości objętej decyzją organu I instancji z dnia

[...] lutego 2016 r. nr [...], oznaczonej numerem działki [...] i zabudowanej przez skarżącego nie jest przez R. L. kwestionowana. Skarżący nie kwestionuje też faktu, iż prawidłowe jest skierowanie do skarżącego decyzji, jako podatnika w podatku od tej nieruchomości. Wątpliwości skarżącego co do prawidłowości tej decyzji rodzą jej zapisy dotyczące wskazania uprawnień do niej w 1/3 K. S.. W tej mierze wskazać należy, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 t.j.) podstawę m.in. wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jak wynika z dołączonego do akt podatkowych zestawienia gruntów z dnia [...] maja 2012 r. (potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia, karta 4 akt podatkowych), jak i dołączonego przez skarżącego wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] października 2010 r. (karta 12 akt podatkowych) w odniesieniu do działki nr [...] stanowiącej przedmiot opodatkowania w zaskarżonej decyzji wskazano jako władających: w 2/3 J. L. i w 1/3 K. S.. Organ odwoławczy w sposób nie budzący wątpliwości wyjaśnił, iż zapisy zawarte w decyzji w tej mierze pochodzą z wypisu z rejestru gruntów, zaś w oparciu

o oświadczenie skarżącego z dnia [...] lutego 2001 r. (karta 6 akt podatkowych) skarżący został wskazany jako adresat decyzji i osoba zobowiązana z tytułu podatku rolnego i od nieruchomości w odniesieniu do działki nr [...] i usytuowanego na niej budynku. Jak już wskazano wyżej okoliczność samoistnego posiadania ww. przedmiotów opodatkowania nie jest przez skarżącego kwestionowana i zgodna z jego oświadczeniem z dnia [...] lutego 2001 r. Wyjaśnienie organu odwoławczego co do przyczyn, dla których w decyzji organu I instancji wskazano także K. S. należy zaś uznać za wyczerpujące, albowiem organ podatkowy nie posiada uprawnień do kontroli dokumentów na podstawie których dokonywano zapisów w rejestrze gruntów, prowadzonym przez inny organ.

W tych okolicznościach zaskarżona decyzja została wydana w zgodzie z treścią art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 716), art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 j.t. ze zm.), art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 t.j.) oraz art. 210 § 1 i § 4 w zw. z art. 235 O.p.

Organ odwoławczy wyjaśnił także, iż nieruchomości o numerach [...] i [...] stanowią odrębny przedmiot opodatkowania. Powyższe pozostaje w zgodności z treścią decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...]

w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r., która dotyczy nieruchomości o nr [...] i usytuowanego na niej budynku. Na powyższe wskazują także, twierdzenia skargi, z których wynika, iż decyzje odnośnie działek

o numerach [...] i [...] są kierowane do córki skarżącego, podczas gdy skarżący jest ich użytkownikiem. Z tego względu, wobec okoliczności, iż nieruchomości

o numerach [...] i [...] nie były przedmiotem opodatkowania w zaskarżonej decyzji, a przedmiotem innych rozstrzygnięć brak jest podstaw do odnoszenia się do tych kwestii w niniejszej sprawie.

Z uwagi na powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. zgodnie z treścią wyroku.