Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 306/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 249a,  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o świadczenia z pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 306/17 oddalił skargę P. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o świadczenia z pomocy społecznej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej.

W dniu 3 stycznia 2018 r. do Sądu wpłynęła sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.

P. P. wnioskiem z dnia 7 lutego 2018 r., złożonym na urzędowym formularzu, ponownie wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

Zgodnie natomiast z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, zgodnie z którym, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Jak wynika ponadto z akt sprawy postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Rozpoznawanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie nowego radcy prawnego stało się więc zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa prawa pomocy została już rozstrzygnięta, a zatem kolejny wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy.

Dodatkowo wskazać należy, że w przypadku, gdy skarżąca ma zastrzeżenia do pracy wyznaczonego z urzędu pełnomocnika lub chce jego zmiany, powinna zwrócić się ze stosownym wnioskiem bezpośrednio do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], gdyż Sąd nie ma możliwości zmiany wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. O wyznaczeniu konkretnej osoby jako pełnomocnika decyduje wyłącznie właściwa korporacja zawodowa, która może również dokonać jego ewentualnej zmiany.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.