Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 15/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1 art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata K.S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł ([...]), w tym kwotę [...] zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę [...] zł ([...]), stanowiącą 23% podatku VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 15/15 (doręczonym skarżącej w dniu 16 października 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M.T.

W piśmie z dnia 19 października 2015 r. skarżąca złożyła wniosek

o ustanowienie adwokata. Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 15/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił skarżącej adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła w dniu 18 stycznia 2016 r. adw. K.S. pełnomocnikiem skarżącej

w sprawie.

W dniu 26 stycznia i 16 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej zapoznała się z aktami sprawy o sygn. akt I SAB/Sz 15/15, a w dniu 22 lutego 2016 r. (data nadania) złożyła do Sądu skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 15/15 odrzucającego skargę na bezczynność. Pełnomocnik złożyła w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części. W dniu 23 marca 2016 r. adw. K.S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 2 maja 2016 r. sygn. akt I SAB/Sz 15/15 WSA w Szczecinie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt II GSK 3467/16 skargę kasacyjną oddalił.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

W przypadku adwokatów zagadnienie to od 1 stycznia 2016 r. co do zasady normuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1801, dalej: "rozporządzenie").

Przedmiotem sprawy jest bezczynność organu w postępowaniu egzekucyjnym.

W tego rodzaju sprawach opłata maksymalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 480 złotych.

W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, tj. w niniejszej sprawie [...] zł.

Treść § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§4 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie stosownego wynagrodzenia według stawek określonych w powołanych wyżej przepisach rozporządzenia w wysokości [...] zł (1/2 kwoty [...] zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 ww. rozporządzenia).

Uwzględniwszy wysokość ww. opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia oraz obowiązek podwyższenia jej o kwotę podatku od towarów i usług (wynoszącego 23 %) uznać należało, że pełnomocnikowi skarżącej należy się wynagrodzenie w kwocie [...] zł.

W związku z powyższym referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz cytowanych powyżej przepisów postanowił jak w sentencji.