Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 46/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. K. i H. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim decyzją z dnia [...], nr [...], umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy przez W. L. zbiornika do przechowywania zboża typu "BIN" w S. przy ul. [...]. Podstawę prawną wydania decyzji stanowił przepis art. 105 K.p.a. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w trakcie postępowania, które wszczęte zostało z urzędu, przeprowadzona została kontrola w dniu 4 września 2006 r., w trakcie której stwierdzono istnienie legalnie pobudowanego zbiornika oraz dokonano ustaleń w zakresie jego konstrukcji, posadowienia oraz lokalizacji. Inwestor – W. L. – okazał decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 1 czerwca 2006 r. wraz z dokumentacją projektową, zawiadomienie o zakończeniu budowy z dnia 8 sierpnia 2006 r. oraz protokół z badań okresowych "Pomiary rezystancji uziemia i instalacji odgromowych" dla silosu zbożowego BIN (z dnia 27 lipca 2006 r.). W związku z powyższym, mając na uwadze ww. dokumentację projektową zatwierdzoną przez Starostę Krapkowickiego oraz ustalenia dokonane w trakcie kontroli, organ uznał, iż sporny obiekt zrealizowany został zgodnie z pozwoleniem budowlanym a zakończenie robót przyjęte zostało bez sprzeciwu. Stwierdził ponadto, iż przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877), regulują jedynie (w § 8) lokalizację silosów do przechowywania zboża o pojemności 100 ton, podczas gdy silos, którego dotyczy postępowanie ma pojemność 60 ton. Dodatkowo odnosząc się do pytań złożonych do protokołu organ zaznaczył, iż wydawanie pozwoleń budowlanych nie należy do jego kompetencji.

W odwołaniu od decyzji H. i M. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako niezgodnej z prawem, bądź ewentualnie o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji odwołujący zarzucili naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 1d Prawa budowlanego. Organowi I instancji zarzucili niedopełnienie obowiązków związanych z dokonaniem ustaleń w zakresie postępowania o wydanie pozwolenia oraz "związanych ze sprawdzeniem i przedłożeniem zgody Ministra Infrastruktury na postawienie spornego obiektu w granicy nieruchomości".

Decyzją z dnia [...], nr [...], Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygnięcie, w oparciu o materiał dowodowy, organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania w zakresie legalności. Wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim jest właściwy w sprawach związanych z przyjęciem zawiadomienia o rozpoczęciu robót budowlanych, prowadzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej, pozwolenia na użytkowanie oraz utrzymania obiektów budowlanych. W tym zakresie, wydanie decyzji załatwiającej sprawę co do istoty jest możliwe wówczas, gdy w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzone zostanie naruszenie powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Wskazany organ władny jest bowiem rozstrzygać jedynie wówczas, jeżeli istnieje przedmiot postępowania, tj. sprawa wymagająca rozstrzygnięcia indywidualnie określonego interesu strony, zaś jego brak musi skutkować, stosownie do art. 105 § 1 K.p.a., umorzeniem postępowania. Ponadto organ podkreślił, iż bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. W niniejszej sprawie, organ odwoławczy uznał, iż nie zachodzą przesłanki do dalszego prowadzenia postępowania z zakresu nadzoru budowlanego, z uwagi na posiadanie przez W. L. ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wskazał ponadto, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim nie jest organem właściwym do wzruszenia decyzji o pozwoleniu na budowę, a jej ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego może nastąpić przez inne uprawnione organy administracji publicznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, H. i M. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów procesu. Powołując przepisy art. 80 ust. 2 oraz art. 83 ust. 1 i art. 84 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) skarżący wskazali, iż do zadań organów nadzoru budowlanego należy między innymi kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego oraz kontrola działania organów administracji architektoniczno - budowlanej, poprzez badanie prawidłowości postępowania administracyjnego przed tymi organami oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień, a ponadto o stwierdzonych nieprawidłowościach winien informować organ wyższego stopnia. Kwestionując prawidłowość decyzji o pozwoleniu na budowę silosu, skarżący wskazali, iż w ich ocenie do przedmiotowego obiektu winien znajdować zastosowanie § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877), a ponadto sporna budowla zaliczana jest do strefy zagrożenia wybuchem, zgodnie z pkt 2 załącznika do wskazanego rozporządzenia oraz rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563). Skarżący wskazali, iż są właścicielami działki, która sąsiaduje z działką inwestora i znajduje się w obszarze oddziaływania spornej budowli. Dlatego też, w ich ocenie decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została z naruszeniem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Zdaniem skarżących, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego posiada uprawnienia do wzruszenia ostatecznej decyzji. Zasygnalizowali, iż zgodnie z treścią art. 61 § 2 K.p.a., może on także, biorąc pod rozwagę ważny interes strony, wszcząć z urzędu postępowanie w sprawach, w których przepis prawa wymaga wniosku strony. To zaś, w ocenie skarżących, uprawnia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do podjęcia działań w zakresie wznowienia postępowania w sytuacji, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Skoro jednak w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie rozważył kwestii podjęcia z urzędu działań celem usunięcia wskazanych nieprawidłowości, zdaniem skarżących skargę uznać należy za zasadną.

W odpowiedzi na skargę Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów i argumentacji skarżących organ podał, iż prawo do wzruszenia decyzji ostatecznych posiadają organy wyższego stopnia w rozumieniu przepisów K.p.a. Zgodnie zaś z treścią art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego, organem wyższego stopnia w stosunku do starosty w sprawach administracji architektoniczno- budowlanej jest wojewoda. Dodatkowo organ podał, iż zgodnie z art. 84b Prawa budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego posiada wprawdzie uprawnienia do dokonywania kontroli działalności organów administracji architektoniczno - budowlanej tj. starostów, jednakże zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 9 października 2002 r., w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania kontroli działania organów administracji architektoniczno- budowlanej oraz wzoru protokołu kontroli i sposobu jego sporządzania, czynności kontrolne mają charakter kompleksowy i przeprowadzane są okresowo w ramach kontroli planowych. W trybie tym, nie przeprowadza się zatem kontroli w sprawach jednostkowych, wynikających z bieżącej działalności organu.

Pismem z dnia 7 lutego 2007 r., skarżący uzupełnili skargę, podnosząc zarzut naruszenia przez organy I i II instancji przepisu art. 84 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Wnieśli o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickiego do przedłożenia protokołu kontroli wykonania obowiązku – nakazu rozbiórki przechowali na zboże typu BIN, wynikającego z decyzji, z dnia 6 sierpnia 2004 r., nr [...]. Wnieśli również o przesłuchanie ich na okoliczność "nie wykonania w całości obowiązku rozbiórki". Wyjaśnili, iż inwestorzy sporny zbiornik przestawili na drugą stronę posesji bez demontażu betonowej płyty, a zatem nie wykonali w całości rozbiórki. Skarżący zasygnalizowali, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy dla spornego obiektu wydana została dopiero 15 września 2005 r.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi, uczestnicy postępowania W. i I. L., w piśmie procesowym z dnia 11 marca 2007 r., obszernie wyjaśnili, iż sporny zbiornik wybudowany został legalnie oraz, że nie stanowi zagrożenia przeciwpożarowego dla nieruchomości będącej własnością M. i H. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie odnotować należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest bowiem wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania aktu.

Przedmiotem niniejszego postępowania swądowoadministracyjnego była decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość, w sprawie zgłoszonej samowoli - budowy zbiornika na zboże. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała jednak, iż odpowiada ona przepisom prawa.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 105 § 1 K.p.a., jednakże dla oceny kwestionowanego rozstrzygnięcia, rozważania należało dokonać w pierwszej kolejności, w oparciu o regulacje wynikające z ustawy, z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), bowiem zgłoszona została przez skarżących samowola budowlana obiektu, co spowodowało wszczęcie postępowania administracyjnego przez organy nadzoru budowlanego w zakresie legalność wykonanych robót budowanych przy realizacji spornej inwestycji - silosu zbożowego typu BIN o pojemności 60 ton. W tym miejscu odnotować należy, iż dla zapewnienia zgodności działalności budowlanej z porządkiem prawnym, powyższa ustawa wprowadza nadzór organów administracji publicznej nad działalnością budowlaną. Jednocześnie kompetencje i zadania w zakresie szeroko rozumianego nadzoru w sferze budownictwa rozdzielone zostały pomiędzy dwa odrębne i niezależne od siebie piony administracji publicznej, tj. pomiędzy organy administracji architektoniczno - budowlanej i organy nadzoru budowlanego. Stosowanie do art. 80 Prawa budowlanego zadania administracji architektoniczno - budowlanej, wykonują starosta, wojewoda i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaś zadania z zakresu nadzoru budowlanego powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zakres zadań oraz kompetencje organów tak administracji architektoniczno - budowlanej, jak i nadzoru budowlanego uregulowane zostały w rozdziale 8 Prawa budowlanego. Zgodnie z przepisami regulującymi kompetencje tych organów w procesie inwestycyjnym, podkreślić zatem przyjdzie, iż do właściwościowości rzeczowej organów nadzoru budowlanego, która określona została w art. 83 Prawa budowlanego, należą zasadniczo działania z zakresu inspekcji i kontroli przestrzegania prawa w procesie budowlanym i w zakresie utrzymania obiektów budowlanych. Do wyłącznej kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej należą natomiast sprawy dotyczące wydawania pozwoleń na budowę wymaganych w procesie inwestycyjnym. Jak stanowi bowiem art. 82 Prawa budowlanego, organy administracji architektoniczno - budowlanej są właściwe w sprawach określonych w ustawie i niezastrzeżonych do właściwości innych organów. Przepisy dotyczące pozwolenia na budowę nie wskazują natomiast organu właściwego w tym zakresie, co oznacza, iż sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę, na mocy art. 82 Prawa budowlanego, należą do wyłącznej kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej.

Uwzględniając powyższe wskazać przyjdzie, iż zgodnie z art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. W myśl art. 84a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, obejmuje ona między innymi kontrolę zgodności wykonania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Kontrola przeprowadzana w trybie art. 84a ust. 1 pkt Prawa budowlanego, wykonywana jest w sprawach indywidualnych z zakresu wykonywania robót budowlanych. W ramach tej kontroli organy nadzoru budowlanego uprawnione są do podejmowania działań w zakresie kompetencji określonych w art. 83 Prawa budowlanego, które służą zapewnieniu zgodności działalności budowlanej z porządkiem prawnym. Zauważyć jednak należy, iż określający zakres właściwości, przepis art. 83 Prawa budowlanego, nie przyznaje organom nadzoru - w ramach kontroli określonej w art. 84 a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego - kompetencji do podejmowania działań w zakresie weryfikacji decyzji wydawanych w procesie inwestycyjnym przez inne organy, w tym przez organy administracji architektoniczno - budowlanej, w oparciu o które prowadzone były roboty budowlane. Podejmując w indywidualnej sprawie działania kontrolne w zakresie legalności robót budowlanych, organy nadzoru budowlanego nie są zatem uprawnione do podejmowania rozstrzygnięć w odniesieniu do decyzji wydanych przez organy administracji architektoniczno – budowlanej, w tym również w przedmiocie pominięcia skarżących przy wydaniu pozwolenia na budowę. W związku z tym, zarzut skargi dotyczący braku dokonania w postępowaniu nadzorczym, weryfikacji decyzji o pozwoleniu na budowę, w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, jest bezprzedmiotowy.

Zaznaczyć przy tym można, iż w szczególności upoważnienie do dokonania przez organy nadzoru budowlanego weryfikacji decyzji organów administracji architektoniczno - budowlanej, w ramach postępowania dotyczącego legalności robót budowlanych, nie wynika z przepisu art. 84 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Określona w tym przepisie kontrola skonkretyzowana bowiem została w art. 84 b Prawa budowlanego, zgodnie z którym stanowi ona tzw. kontrolę kompleksową działalności organów administracji publicznej. Tryb przeprowadzania tej kontroli określony został w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 9 października 2002 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania kontroli działania organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz wzoru protokołu kontroli i sposobu jego sporządzania (Dz. U. Nr 179, poz. 1494 ), które wydane zostało na mocy upoważnienia zawartego w art. 84b ust. 4 Prawa budowlanego. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego rozporządzenia, przez postępowanie kontrolne, o którym mowa w rozporządzeniu, rozumieć należy czynności podejmowane przez upoważnione osoby w ramach prowadzonej przez nie kontroli, mające na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie działalności podmiotów kontrolowanych, rzetelne jego udokumentowanie i dokonanie oceny kontrolowanej działalności.

Zauważyć ponadto przyjdzie, iż wprawdzie w ramach kontroli stosowania przepisów prawa, organy nadzoru budowlanego realizują określone w art. 84a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, kompetencje dotyczące badania prawidłowości postępowania przed organami administracji architektoniczno - budowlanej oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień, jednakże nie posiadają one w tym zakresie uprawnień do rozstrzygania w sprawach należących do właściwości organów administracji architektoniczno - budowlanej. O ile bowiem, konsekwencją działań organów nadzoru budowlanego podejmowanych w granicach kompetencji określonych w art. 84a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego - stosownie do art. 84b ust. 3 Prawa budowlanego - może być wzruszenie decyzji wydawanych w procesie budowlanym przez organy administracji architektoniczno - budowlanej, o tyle do dokonania weryfikacji tych decyzji, poprzez stwierdzenie ich nieważności lub uchylenie nie są uprawnione organy nadzoru budowlanego. Jak stanowi przepis art. 84b ust. 3 Prawa budowlanego, w przypadku ustalenia przez organy nadzoru budowlanego zaistnienia okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania albo stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organy administracji architektoniczno - budowlanej, weryfikacja decyzji może zostać dokonana przez właściwe organy administracji architektoniczno- budowlanej.

W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne prowadzone było w przedmiocie legalności budowy zbiornika na zborze. Dokonując oceny działań organów nadzoru budowlanego w tym zakresie, uznać należało iż prawidłowo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie krapkowickim wszczął w niniejszej sprawie z urzędu postępowanie kontrolne w zakresie zgodności budowy z przepisami prawa budowlanego. Skoro bowiem, odnośnie przedmiotowej budowy złożone zostało przez skarżących zawiadomienie o wybudowaniu obiektu budowlanego z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, stosownie do art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego obowiązany był do przeprowadzenia kontroli legalności wykonanych robót. Jako prawidłowe, uznać również należy działania podejmowane przez organ w ramach przeprowadzonego postępowania kontrolnego. Stosownie do art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego, organ dokonał bowiem czynności kontrolnych i na podstawie dokonanych ustaleń wydał decyzję.

Jednocześnie stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie organ prawidłowo zrealizował obowiązek w zakresie kontroli legalności budowy. W przeprowadzonym postępowaniu kontrolnym zbadał bowiem czy budowa wykonana została zgodnie z przepisami prawa budowlanego, w tym: czy odpowiada warunkom technicznym, czy inwestycja jest zgodna z dokumentacją projektową i decyzją o pozwoleniu na budowę. Zauważyć przy tym należy, iż słusznie orzekające organy uznały, iż do obiektu budowlanego, którego dotyczyło postępowanie, nie znajdują zastosowania warunki techniczne określone w § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich użytkowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 887). Z powołanego przepisu jednoznacznie bowiem wynika, iż określa on warunki techniczne jedynie dla silosów na zboże o pojemności powyżej 100 ton, podczas gdy objętość spornego silosu wynosi 60 ton.

Ponieważ w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż budowa zrealizowana została zgodnie z przepisami prawa budowlanego, na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i jednocześnie inwestor dopełnił obowiązku dokonania zgłoszenia zakończenia robót we właściwym organie uznać należało, iż wybudowanie spornego obiektu nie stanowiło samowoli budowlanej i nie narusza przepisów prawa. Stosowanie do tego, wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nie istniały podstawy do wydania przez organ nadzoru merytorycznego rozstrzygnięcia, w zakresie kompetencji określonych w art. 83 Prawa budowlanego, mającego na celu zapewnie zgodności budowy z przepisami prawa.

Tym samym przyjąć należało, iż organy prowadzące postępowanie, w myśl art. 105 § 1 K.p.a., prawidłowo umorzyły postępowanie w niniejszej sprawie. Stosownie do regulacji art. 105 § 1 K.p.a. odnotować wszak przyjdzie, iż przepis ten nakłada na organy administracji publicznej obowiązek umorzenia postępowania, w każdym przypadku, gdy postępowanie administracyjne, bez względu na przyczynę jest bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a., oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego co skutkuje tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Zachodzi ona zatem zawsze wtedy, gdy brak jest przedmiotu postępowania. Przedmiotem tym jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 1998 r., sygn. akt II SA 70/98, System Informacji Prawnej LEX nr 43205; wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3439/02, System Informacji Prawnej LEX nr 156962). Jeżeli więc żądanie strony nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracji publiczne, postępowanie administracyjne wszczęte na podstawie takiego żądania, jako bezprzedmiotowe, winno ulec umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., bez względu na przyczyny, z powodu których strona wystąpiła z wnioskiem o wszczęcie postępowania (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 1990 r., sygn. akt II SA 1240/89, ONSA 1990/1/16). Bez znaczenia przy tym jest to, iż bezprzedmiotowość ujawniła się dopiero w toku prowadzonego postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne było bezprzedmiotowe właśnie z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Skoro bowiem, w toku postępowania ustalono, iż sporny obiekt wybudowany został zgodnie z przepisami prawa budowlanego, organ nie był uprawniony do podejmowania w sprawie dotyczącej legalności budowy, merytorycznych rozstrzygnięć. W zakresie kompetencji organów nadzoru budowlanego, określonych w art. 83 Prawa budowlanego, mieści się bowiem wydawanie merytorycznych rozstrzygnięć jedynie w przypadkach stwierdzenia naruszenia przepisów prawa w procesie inwestycyjnym. Ustalenie zatem w toku postępowania wyjaśniającego, iż budowa prowadzona była na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i zgodnie z warunkami w niej zawartymi, skutkuje to bezprzedmiotowością postępowania przed organami nadzoru budowlanego, w zakresie zgłoszonej przez skarżących samowoli budowlanej spornego zbiornika.

Odnotować także wypada, skoro na rozprawie skarżący podnosili, iż przedmiotowa sprawa, jak wykazano wyżej, nie dotyczyła wykonania obowiązków wynikających z decyzji z dnia 6 sierpnia 2004 r., poprzedzających wydanie pozwolenia na budowę spornego zbiornika z dnia 1 czerwca 2006 r.

Skoro zatem, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe uznać należało, iż zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.

Wobec powyższego należało, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalić skargę.