Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 911/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Wójt Gminy P. ustalił S. Ch. (skarżącemu) wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 r. w kwocie [...] zł. W podstawie opodatkowania organ uwzględnił budynki mieszkalne ([...]), budynki pozostałe ([...]) oraz grunty pozostałe o powierzchni ([...]). Podatek rolny organ ustalił stronie na kwotę [...] zł ([...]).

W złożonym odwołaniu podatnik wskazał na niezgodności pomiędzy powierzchnią przyjętych do opodatkowania gruntów, a danymi ujawnionymi w Księdze wieczystej [...]. Strona wskazała, że w przedmiotowej Księdze wieczystej figuruje zapis "Rola, obszar [...] ha" tymczasem organ podatkowy ustalił dla powierzchni [...] m2 oznaczenie symbolem B.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie deklaracji w sprawie podatku od nieruchomości na 2012 r. z dnia [...] r. ustalono, że strona wskazała do opodatkowania (z wyjątkiem zwolnionych) budynki mieszkalne o powierzchni [...] m2, w tym [...] m2 kondygnacji o wysokości od 1,40 do 2,20 m2 i [...] m2 kondygnacji powyżej 2,20 m2. (tak: pkt D.2.1 ) oraz budynki lub ich części pozostałe o wysokości powyżej 2,20 m2 o powierzchni [...] m2 (tak: pkt.D.2.5).

W części deklaracji - Informacje o przedmiotach zwolnionych strona wykazała do zwolnienia powierzchnie [...] m2 budynków położonych na działce nr [...] oraz wiatę o powierzchni [...] m2. Na wezwanie organu podatnik wyjaśnił, że zgodnie z zapisem w Księdze wieczystej obszar oznaczony rola wynosi [...] ha a budynek gospodarczy o powierzchni [...] m2 pochodzi z obmiarów i nakazów płatniczych od [...] r. Nadto strona wyjaśniła, że powierzchnia rolna [...] m2 oraz nieużytek [...]m2 wskazana w deklaracji podatkowej, pochodzi m. in. z decyzji organu podatkowego z 2010 r.

Na podstawie wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] r. dla jednostki rejestrowej oznaczonej symbolem [...], sporządzonego przez Starostwo Powiatowe w Ś., Kolegium ustaliło, że S. Ch. jest właścicielem gruntów o łącznej powierzchni [...] ha, w tym, [...] ha stanowią tereny mieszkaniowe (symbol B). Pozostałe grunty o powierzchni [...]ha stanowią grunty orne i rowy.

Wskazując na podstawy prawne rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że zgodnie treści art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane l) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ podatkowy ustalając podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości uwzględnia w przypadku gruntów - ich powierzchnię ( art. 4 ust. 1 pkt 1), w przypadku budynków lub ich części - powierzchnię użytkową (art. 4 ust. 1 pkt 2) oraz stawkę opodatkowania, uzależnioną od sposobu wykorzystania poszczególnych przedmiotów opodatkowania (art. 5 ust. 1).

Organ podał, że wysokość stawek podatku od nieruchomości określa Rada Gminy w drodze uchwały (art. 5 ust. 1). Zgodnie z pkt 1 lit. c Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2011 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2012 r. (M.P. z 2011 r. Nr 95, poz. 961) stawki uchwalane przez Radę Gminy nie mogą przekroczyć rocznie od gruntów pozostałych - 0,43 zł od 1 m2 powierzchni, od budynków (lub ich części) mieszkalnych - 0,70 zł od 1 m2 powierzchni (tak: pkt 2 lit. a) a od budynków pozostałych kwoty 7,36 zł (tak: pkt 2 lit.e). W § 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a i lit. e uchwały nr XIX/97/2011 Rady Gminy Pruszcz z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości w 2012 roku (Dz. Urz. Wojew. Kuj.-Pom. z 2011 r., Nr 287, poz. 2997), ustalono wysokość stawek podatku od nieruchomości przyjmując odpowiednio stawkę od gruntów - 0,24 zł/m2; od 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych - 0,69 zł oraz budynków pozostałych - 5,20 zł/m2.

Organ wyjaśnił, że zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego a dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, podatek rolny za rok podatkowy wynosi: 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Średnią cenę skupu, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału (ust. 2). Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust. 2, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy (ust. 3). Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 października 2011 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2011 r. (M.P. z 2011 r., Nr 95, poz. 969), średnia cena skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2011 r. wyniosła 74,18 zł za 1 dt. Uchwałą nr XX/103/2011 Rady Gminy Pruszcz z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie ustalenia wysokości podatku rolnego od 1 ha przeliczeniowego w roku 2012 na obszarze gminy, ustalenia warunków zwolnienia od podatku rolnego gruntów, na których zaprzestano produkcji (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2011 r., Nr 295, poz. 3198) w § 1 ustalono, że cena skupu żyta służąca do wymiaru podatku rolnego na 2012 rok wynosi - 49,00 zł za Iq. W konsekwencji podatek rolny wyniósł [...] zł.

Kolegium podniosło, że zgodnie art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r, Nr 136, poz.969) osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2.

Odnosząc się do zarzutu strony nie uwzględnienia przez organ podatkowy danych dotyczących powierzchni wynikających z treści Księgi wieczystej [...] (rola, obszar [...] ha) organ powołał się na przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) stanowiący, iż podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Danymi tymi organ podatkowy jest związany i nie może w trakcie postępowania podatkowego przyjąć innych ustaleń niż wynikające ze wskazanej wyżej ewidencji. Organ podatkowy nie może również samodzielnie ustalać i rozstrzygać o prawidłowości i mocy prawnej dokumentów stanowiących podstawę dokonania wpisów w ewidencji. Przepis art. 22 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nakłada natomiast na właścicieli i osoby władające nieruchomościami obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Kolegium podkreśliło, że zakaz dokonywania w postępowaniu podatkowym ustaleń innych niż wynikające z ewidencji gruntów i budynków wynika także z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych.

Zdaniem Kolegium skoro z urzędowego rejestru gruntów wynika, że działka ma określoną powierzchnię, to organy podatkowe zobowiązane są do uwzględnienia jej przy wymiarze podatku, nawet gdyby faktyczna powierzchnia gruntu różniła się od tej wskazanej w ewidencji. Ewidencja gruntów i budynków jest bowiem urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu administracyjnym, w tym i w postępowaniu podatkowym. Jeżeli więc skarżący kwestionuje zawarte tam dane, najpierw powinien wystąpić o ich zmianę, w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe. Brak też możliwości przeprowadzenia kontroli prawidłowości dokonanych wpisów.

W konsekwencji SKO zgodziło się z ustaleniami organu I instancji dotyczący wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 r. Z ewidencji gruntów wynika, że podatnik jest właścicielem gruntów o łącznej powierzchni [...] ha, w tym, [...] ha stanowią tereny mieszkaniowe (symbol B). Pozostałe grunty o powierzchni [...] ha stanowią grunty orne i rowy. Powierzchnię budynków lub ich części tut. Kolegium ustaliło na podstawie deklaracji podatnika z dnia [...] r., przyjmując do opodatkowania budynki mieszkalne ([...] m2 kondygnacji o wysokości od 1,40 do 2,20 m2 i [...] m2 kondygnacji powyżej [...] zł), budynki pozostałe ([...] zł).

Wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok, ustalono na podstawie §1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a i lit. e uchwały nr XIX/97/20 11 Rady Gminy Pruszcz z dnia 2 grudnia 2011 r., przyjmując odpowiednio stawkę od gruntów - 0,24 zł/m2; od 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych - 0,69 zł oraz budynków pozostałych - 5,20 zł/m2 oraz § 1 uchwały nr XX/103/2011 Rady Gminy Pruszcz z dnia 9 grudnia 2011 r. Łączny wymiar podatku, w zaokrągleniu do pełnego złotego, wyniósł [...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy ponownego rozpatrzenia a także o zasądzenie kosztów postępowania. Podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie wzięło pod uwagę przy rozstrzygnięciu sprawy faktu, że aby podatnik mógł wystąpić o zmianę kwestionowanych danych we właściwej ewidencji, najpierw winien zostać poinformowany o takiej zmianie w formie decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał, że dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków bez zawiadomienia podatnika o toczącym się postępowaniu stanowi naruszenia art. 61 KPA. W tym stanie rzeczy skarżący nie mógł zająć stanowiska w sprawie żywotnie go dotyczącej - zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków, m.in. stanowiącej podstawę do naliczania podatków na rzecz gminy. Wobec powyższego kwestionuje zarówno decyzję podatkową, wydaną przez Wójta Gminy P. na rok 2012, jak również decyzje na rok 2011 z uwagi na fakt, iż wydane zostały z naruszeniem prawa.

Dodatkowo skarżący podał, że Wójt Gminy P. dokonał zmian w wysokości podatku rolnego w stosunku do ok. 20% mieszkańców. Pozostali płacą podatek w niezmienionej wysokości, co oznacza że za ziemię tej samej klasy płacona przez nich stawka podatku jest wielokrotnie niższa aniżeli płacona przeze stronę i niektórych jej sąsiadów. W ocenie skarżącego takie nierówne naliczanie podatków można uznać za naruszenie art. 32 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku powiadomienia podatnika o dokonanych zmianach w ewidencji gruntów i budynków Kolegium wyjaśniło, że w przypadku aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonywanej w trybie czynności materialno-technicznej nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Brak jest również regulacji szczególnych, które przewidywałyby obowiązek informowania właścicieli nieruchomości chociażby o dokonanej zmianie w zapisach ewidencji gruntów. Kolegium dodało, że § 49 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie przewiduje obowiązku zawiadomienia o dokonanych zmianach właścicieli lub władających nieruchomościami, jeżeli nie są podmiotami zgłaszającymi wprowadzane zmiany. Przepis ten bowiem zobowiązuje jedynie do powiadamiania osób i jednostek organizacyjnych, na których wniosek lub zgłoszenie zmiana została wprowadzona, co w przypadku aktualizacji dokonywanej w oparciu o nadesłane przez sądy lub organy administracji dokumenty oznacza powinność powiadamiania tylko tych organów.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego dokonania zamian w wysokości podatku rolnego jedynie w stosunku do części mieszkańców Kolegium stwierdziło, że zarzut ten nie ma bezpośredniego związku z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji i organowi trudno jest się odnieść do ww. kwestii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości kontrolując działalność administracji publicznej, stosując kryterium legalności.

Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie :

• prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

• prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

• lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, o którym mowa w zacytowanych wyżej przepisach.

Istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie obciążyły skarżącego podatkiem od nieruchomości, stosując jako podstawę zapisy wypisu z rejestru gruntów mimo, że w Księdze Wieczystej Nr [...]prowadzonej przez Sąd dla tej nieruchomości, działka ta ma charakter gruntów ornych.

Podstawą rozstrzygnięcia organów stanowił wypis z rejestru gruntów z dnia

[...] r. dla jednostki rejestrowej oznaczonej symbolem [...], sporządzonego przez Starostwo Powiatowe w Ś., z którego wynika, że skarżący jest właścicielem gruntów o łącznej powierzchni [...] ha, w tym [...] ha stanowią tereny mieszkaniowe (symbol B). Pozostałe grunty o powierzchni [...] ha stanowią grunty orne i rowy.

W tym miejscu należy wskazać, że Sąd za podstawę swego rozstrzygnięcia przyjmuje stan faktyczny i prawny, istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie jest to dzień [...] r., co oznacza, że Sąd nie bierze pod uwagę czynności stron, dokonanych po tej dacie.

Dodatkowo należy wskazać, że ocenie Sądu podlega wyłącznie decyzja określająca podatek od nieruchomości za rok 2012. Dlatego pismo strony z dnia [...] r., w którym skarżący zarzuca organom nieprawidłowości

w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym podatku od nieruchomości za rok 2011, w niniejszym postępowaniu nie może być wzięte pod uwagę.

W opinii strony dla prawidłowego ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości winien być brany wypis z KW, a nie zapisy z ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem strony skarżącej, organy wprowadzając zmiany w ewidencji winny zawiadomić o tym fakcie stronę, aby mogła interweniować, w sytuacji gdy się z taką zmianą nie zgadza. Takie działanie organów, zdaniem strony stanowi naruszenie art. 61 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) dalej w skrócie kpa. tj. zasady skargowości i zasady oficjalności w zakresie wszczęcia postępowania.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. W sprawie ma zastosowanie przede wszystkim ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 cyt. ustawy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane takie jak grunty i budynki lub ich części; budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają natomiast ( ust. 2) użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;

2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;

3) użytkownikami wieczystymi gruntów;

Ustawodawca w art. 4 ust. 1 postanowił, że podstawę opodatkowania stanowi:

1) dla gruntów - powierzchnia;

2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa.

Szczególne znaczenie ma również ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm. ) dalej w skrócie zwana pgk, a w szczególności jej przepis zawarty w art. 21 który stanowi wprost, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią m.in. podstawę wymiaru podatku. W opinii Sądu przepis art. 21 nie wymaga dalszej wykładni, gdyż zapis ten jest czytelny i nie powinien budzić wątpliwości. Przez podstawę wymiaru podatku należy rozumieć zarówno określenie przedmiotu opodatkowania, zaliczenie do właściwej stawki podatkowej, jaki i objęcie określonych gruntów zwolnieniem od opodatkowania.

Zatem twierdzenie strony, że zapis w Kw winien stanowić podstawę do określenia podatku od nieruchomości nie może się ostać. Należy dodać, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego,

o którym jest mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60, ze zm.), zwana dalej Op. Zgodnie z treścią tego przepisu – zapisy te stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Na poparcie ww. stanowiska należy przywołać bogate orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego vide wyrok NSA dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie II FSK 1040/10, w którym NSA sformułował następującą tezę: "Dane z ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p.".

Zatem skoro w przedmiotowej sprawie organy podatkowe były związane ww. danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, to oznacza również, że nie były uprawnione do poczynienia własnych ustaleń – tym bardziej, że ustalenia te były zgodne z istniejącym stanem prawnym. Co więcej, dane te mają rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów, w przypadku wątpliwości. W tym miejscu należy przywołać wyrok NSA, jaki zapadł w dniu 18 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1042/10 "Wydanie przez organ podatkowy decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości z pominięciem odniesienia się przez ten organ do danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków spełnia przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji określoną w art. 247 § 1 pkt 3 Op., a mianowicie wydanie decyzji z rżącym naruszeniem prawa - art. 21 ust. 1 p.g.k."

Należy przyznać stronie rację, że czynności organu podatkowego dotyczące ustalenia przedmiotu opodatkowania w podatku rolnym oraz podatku od nieruchomości, stanowią odstępstwo od ogólnego modelu postępowania dowodowego w postępowaniu podatkowym. Postępowanie to doznaje istotnego ograniczenia, co jednak nie zwalnia od stosowania obowiązujących w sprawie przepisów.

Reasumując Sąd stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie porównanie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z zapisami w ewidencji gruntów budynków było wystarczającą podstawą do dokonania prawidłowego wymiaru.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 61 Kpa poprzez brak zawiadomienia strony o zmianach w ewidencji gruntów i budynków należy wskazać, że zmiany w ewidencji są wprowadzane w dwojaki sposób. W przypadku, gdy zmiana następuje w oparciu o informację skierowaną do starosty (udokumentowane zgłoszenie) wprowadzenie takich zmian stanowi czynność materialno – techniczną i w tym trybie, wbrew stanowisku strony, nie stosuje się kpa. Natomiast w przypadku, gdy starosta wyda decyzję wprowadzającą zmiany, to zgodnie z art. 61 § 4 kpa o takiej zmianie organy mają obowiązek zawiadomienia właściciela gruntu.

Jeżeli skarżący kwestionuje zawarte tam dane, najpierw powinien wystąpić o ich korektę w trybie przewidzianym w ustawie z 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych.

Skoro na dzień wydania decyzji tj. na dzień [...] r. nie wprowadzono takich zmian to zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 Nr 153, poz.1270 ze zm. ) skargę oddalił.

E. Kruppik – Świetlicka I. Najda – Ossowska D. Dudra