Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 378/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 378/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej, ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy.

Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. I.K. zakwestionowała prawidłowość i zgodność z prawem powyższego wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r. Zarzuciła, że organy orzekające w sprawie oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie przyjęły, jakoby jej córka, udając się do pracy za granicę, zmieniła miejsce stałego zamieszkania.

Pismo to z uwagi na zawarte w nim zarzuty skierowane przeciwko rozstrzygnięciu kończącemu postępowanie w sprawie oraz tezom jego uzasadnienia, zostało zakwalifikowane jako skarga kasacyjna od wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej w skrócie p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być także sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).

Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w powyższym przepisie. Przymus adwokacko-radcowski wprowadzony wskazanym przepisem wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie przez stronę. Przymus ten sprowadza się zatem do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. pod rygorem jej odrzucenia. Pod pojęciem sporządzenia skargi, należy przy tym rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie wymienioną w art. 175 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, którego nie można usunąć w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. W oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. W odniesieniu do braków skargi kasacyjnej określonych w przepisach art. 175 i art. 176 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, nie wzywając do ich usunięcia.

Pogląd ten został zaaprobowany w orzecznictwie sądowym gdzie stwierdzono, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421).

W niniejszej sprawie skarżąca nie posiadając kwalifikacji, o których mowa w art. 175 p.p.s.a., sporządziła skargę kasacyjną samodzielnie. Tym samym skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem wskazanego przepisu, przez co nie można jej było nadać dalszego biegu. W konsekwencji skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Jednocześnie Sąd uznał za niecelowe wzywanie strony do uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na braku własnoręcznego podpisu pod jej treścią (skarżąca nadesłała bowiem ostatnią stronę skargi odbitą przez kalkę, zamiast jej oryginału, opatrzonego własnoręcznie złożonym podpisem). Nawet gdyby skarżąca nadesłała egzemplarz skargi własnoręcznie podpisany, a więc brak ten o charakterze usuwalnym zostałby wyeliminowany, skarga nadal byłaby obarczona opisanym wyżej nieusuwalnym brakiem polegającym na sporządzeniu jej przez osobę nieuprawnioną w rozumieniu art. 175 p.p.s.a., przez co Sąd nadal byłby obowiązany do jej odrzucenia.