Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2275/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,  art. 61 par. 3,  art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie decyzji sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z 28 lipca 2010 r. S. sp. z o.o. z/s w N. (dalej "Skarżąca", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2010 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pozostawienie zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym spowoduje ujemne skutki finansowe. Ponadto Skarżąca podniosła, że z racji wielości sporów z organem celnym istnieje realne niebezpieczeństwo braku stabilności finansowej firmy, nie wyłączając nawet jej likwidacji.

Pismem z 3 grudnia 2010 r. Skarżąca uściśliła argumentację przemawiająca w jej ocenie za zasadnością wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podniosła, że

w chwili obecnej toczy się piętnaście postępowań sądowych w przedmiocie kontroli decyzji administracyjnych wydanych przez organy celne, w których Spółka jeszcze przed rozpoznaniem zasadniczego przedmiotu sporu obciążona została znaczną kwotą w związku z koniecznością uiszczenia wpisów sądowych w kwocie ok. 1.500 w każdej ze spraw, co miało bezpośredni wpływ na jej kondycję finansową i prawidłowe funkcjonowanie prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji jak i będących również na etapie sądowej kontroli decyzji współistniejących, z których wynika obciążenie na kwotę ponad 600.000 zł, spowoduje nieodwracalne skutki finansowe i pociągnie za sobą ujemne skutki społeczne. Podniosła, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może w krótkim czasie doprowadzić do zwolnień pracowników i innych niekorzystnych zdarzeń,

w szczególności w postaci realnego wzrostu kosztów związanych z dalszym funkcjonowaniem Spółki czy też realnego niebezpieczeństwa braku stabilności finansowej firmy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływana jako p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zawartych

w skardze zarzutów, ponieważ przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Stąd też wskazane w skardze okoliczności uzasadniające w ocenie Skarżącej uchylenie zaskarżonej decyzji nie mogą być uwzględnione na obecnym etapie postępowania.

Przystępując do interpretacji powołanego art. 63 § 3 p.p.s.a. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych

w powołanym powyżej przepisie prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie jednej

z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych

w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przedstawiony wyżej pogląd

i stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawarła twierdzenia, których nie uzasadniła w sposób dostateczny. Stwierdziła jedynie, iż z racji wielości sporów z organem celnym istnieje realne niebezpieczeństwo braku stabilności finansowej Spółki, nie wyłączając nawet jej likwidacji. W związku z powyższym, zdaniem Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji jak i będących również na etapie sądowej kontroli decyzji współistniejących, z których wynika obciążenie na kwotę ponad 600.000 zł, spowoduje nieodwracalne skutki finansowe i pociągnie za sobą ujemne skutki społeczne. Skarżąca nie powołała natomiast żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). We wniosku brak jest natomiast jakichkolwiek danych, które umożliwiłyby Sądowi ocenę aktualnej sytuacji materialnej Skarżącej, jej możliwości płatniczych, w postaci chociażby bilansu spółki czy też innych dokumentów finansowych, które pozwoliłyby zweryfikować zasadność podniesionych w uzasadnieniu wniosku twierdzeń. W świetle powołanych wyżej orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego takie dane i informacje są niezbędne, z uwagi na to, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie.

Bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla Skarżącej, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi.

Skoro zatem Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

Na marginesie, Sąd zauważa, że niewykonywanie decyzji ostatecznych organów jest stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego (zob. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. II zmienione, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 152). Ustawodawca określił wyraźnie w art. 61 § 1 p.p.s.a., że wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania aktu lub czynności.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.