Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 759/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1 - 4
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Tomasz Janeczko, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2018r. nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17.06.2016 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę farmy wiatrowej (etap [...]), w zakresie: elektrowni wiatrowej, drogi dojazdowej, placu serwisowo-montażowego, zjazdu, sieci energetycznej średniego napięcia oraz telekomunikacyjnej, na działkach nr ew. [...], położonych w miejscowości [...], gm. [...], powiat [...], woj. [...], o parametrach technicznych określonych w projekcie budowlanym, opracowanym w maju 2016 r., stanowiącym integralną część decyzji. Organ ustalił, że obszar oddziaływania inwestycji, obejmuje działki nr ewid.:

a) [...] - obręb [...],

b) [...] - obręb [...].

c) [...] - obręb [...].

W uzasadnieniu Starosta [...] podał, że w dniu 17.06.2016 r. inwestor [...] Sp. z o.o., złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę farmy wiatrowej (etap [...]), obejmującej elektrownię wiatrową, drogę dojazdową, plac serwisowo-montażowy, zjazd, sieć energetyczną oraz telekomunikacyjną, na dz. nr ewid. [...], w miejscowości [...].

W toku postępowania, zastrzeżenia złożyli właściciele dz. nr [...], zlokalizowanych w m. [...], oraz dz. nr ewid. [...] w m. [...]. Strony wskazały na zbyt bliskie sąsiedztwo planowanej elektrowni z nieruchomościami będącymi ich własnością. Ponadto kwestionowały ustalony obszar oddziaływania obiektu, który ich zdaniem winien obejmować także zabudowaną działkę nr [...] w m. [...], znajdującą się w odległości około 400 metrów od miejsca planowanej inwestycji. Podnieśli, żę miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. został zaskarżony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odniesieniu do tych zastrzeżeń Starosta [...] wskazał, że przedłożony projekt budowlany sprawdzał w zakresie zgodności z prawomocną decyzją o warunkach zabudowy z [...].10.2013r. nr [...], wydaną przez Wójta Gminy [...]. Wnioskodawca uzupełnił projekt budowlany.

Organ uznał, że spełnione zostały wymogi ustawy Prawo budowlane i decyzją z dnia [...] października 2016r. nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę farmy wiatrowej - etap IIIB.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. znak [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W ocenie Wojewody [...], Starosta [...] powinien był sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], a nie decyzją o warunkach zabudowy. Ponadto Wojewoda wskazał, że należy uzupełnić projekt budowlany o dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny oraz, że projekt nie odpowiada wymogom § 3 ust. 1 oraz § 5 i § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego,

Wojewoda zauważył, że inwestycja została podzielona na etapy i pierwszą decyzją powinien być zatwierdzony projekt zagospodarowania całego zamierzenia składającego się z etapu [...]. Integralną częścią pozwolenia na budowę kolejnych etapów inwestycji, będzie wówczas decyzja dotycząca pozwolenia na budowę pierwszego etapu, w części zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego.

Starosta [...] przeprowadził ponownie postępowanie wyjaśniające i ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nieprawomocnym wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2016r. sygn. akt IV SA/ Wa 2189/14 wstrzymał wykonanie Uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014r. Z tej przyczyny postępowanie zostało zawieszone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018r., sygn. akt VII SA/Wa 741/2017, uchylił postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017r. oraz poprzedzającego je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2016r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę farmy wiatrowej (etap [...]).

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 września 2017r. sygn. II OSK 2896/15, uchylił w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2016r. (sygn. akt IV SA/ Wa 2189/14) o stwierdzeniu nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 31 stycznia 2018r. (sygn. IV SA/Wa 2878/17) oddalił skargę Wojewody [...] z dnia [...] września 2014r. na Uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie [...] dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowości [...]. Wojewoda [...] złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku.

Starosta [...] wykonując zalecenia Wojewody [...] wskazane w decyzji z dnia [...] grudnia 2016r. (uchylającej decyzję o pozwoleniu na budowę), postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018r., na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentów i usunięcia nieprawidłowości.

Właściciele działek nr [...] sprzeciwiali się budowie farmy wiatrowej, podnosząc negatywny wpływ farm wiatrowych na zdrowie ludzi i zwierząt, spadek wartości nieruchomości, zmianę charakteru regionu oraz uniemożliwienie zmiany przeznaczenia gruntów.

Odnosząc się do przepisów ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, organ wskazał, że ustawa obowiązuje od dnia 16 lipca 2016 r., zatem weszła w życie po wszczęciu postępowania w tej sprawie. Przepisy ustawy nie dotyczą postępowań w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczętych przed dniem wejścia jej w życie ustawy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 598/17).

Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014r., decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...].02.2014 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...].03.2012 r., zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych wymaganych dokumentów oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wykonanie i sprawdzenie projektu budowlanego przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem wymienionym w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego inwestor przedstawił projekt zagospodarowania terenu, o którym mowa w art. 34 ust 3 pkt 1 dla całego zamierzenia budowlanego.

Stosownie do art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Inwestor złożył wymagane oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane.

Starosta [...] ocenił, że spełnione zostały wymogi wynikające z art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, w tym przez wykazanie, że etap [...] może samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Załączony projekt budowlany odpowiada wymogom z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2018 r., wnieśli – Z. K., G. W., R. W.

Z. K. zarzuciła decyzji Starosty [...] naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania, poprzez wydanie decyzji co do etapu [...], w sytuacji gdy nie został zatwierdzony projekt zagospodarowania zamierzenia składającego się z etapów [...] oraz wydanie decyzji obejmującej działkę położoną w m. [...], co do której wygasła służebność przesyłu oraz brak oceny wpływu inwestycji na środowisko, w tym na lęgowiska błotniaka łąkowego.

G. W. i R. W. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego oraz procesowego przez niezbadanie, czy decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. może być nadal podstawą wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę; niewłaściwe ustalenie obszaru oddziaływania obiektu, pominięcie działki nr [...] obręb [...] stanowiącej własność G. W.; niezbadanie, czy obiekt został zaprojektowany z poszanowaniem uzasadnionych interesów osób trzecich; niezastosowanie art. 15 ust. 3 ustawy z 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z. K., G. W., R. W., od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2018 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej, spółce [...] Sp. z o.o. z s. w [...], pozwolenia na budowę farmy wiatrowej (etap [...]) w zakresie: elektrowni wiatrowej, drogi dojazdowej, placu serwisowo-montażowego, zjazdu, sieci energetycznej średniego napięcia oraz telekomunikacyjnej, na działkach nr ewid. [...], położonych w m. [...] gm. [...], pow. [...], wojew. [...] - utrzymał w mocy decyzję Starosty [...].

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej, w tym projektu zagospodarowania terenu całej inwestycji tj. farmy wiatrowej - etap [...], wskazanie na stronie tytułowej projektu zagospodarowania terenu zakresu całego zamierzenia budowlanego, dopisanie na stronie tytułowej działki nr [...] obręb [...], uzupełnienia spisu zawartości projektu budowlanego o wykaz załączonych do projektu uzgodnień, pozwoleń lub opinii, uzupełnienia dokumentacji o projekt wieży siłowni wiatrowej przeznaczony do wielokrotnego zastosowania, dostosowany do warunków ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienie budowlane, aktualizacji opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także zaświadczeń.

Inwestor uzupełnił dokumentację etapu [...] farmy wiatrowej i opisał dokonane korekty. Wskazał m.in., iż projekt zagospodarowania terenu obejmujący swoim zakresem również etap [...] został zatwierdzony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. Nr [...], udzielającą pozwolenia na budowę etapu [...].

Wnioskodawca uzupełnił projekt budowlany o spis zawartości ze szczegółowym wykazem załączonych do projektu uzgodnień, pozwoleń lub opinii. Projekt wieży siłowni wiatrowej przeznaczony do wielokrotnego zastosowania został umieszczony w tomie 5 projektu budowlanego. Został dostosowany do warunków ustaleń miejscowego planu zagospodarowania terenu przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowalne. Załączone zostały wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia, sprawdzenia i zaświadczenia, stanowiące aktualizację dokumentów, które utraciły ważność. Do każdego z tomów obejmujących wprowadzane zmiany załączone zostały aktualne zaświadczenia o przynależności do izby samorządu zawodowego projektanta i sprawdzającego oraz aktualne oświadczenia o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Zdaniem Wojewody, inwestor spełnił wszystkie obowiązki wynikające z art. 32 ust. 4 i art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, a przedłożona dokumentacja projektowa spełnia wymogi art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Z projektu zagospodarowania terenu wynika całe zamierzenie inwestycyjne obejmuje budowę farmy wiatrowej (etap [...]), w zakresie którego planowana jest budowa elektrowni wiatrowych [...] typ [...] o mocy 2 MW: w etapie [...]; w etapie [...]; w etapie [...] elektrowni wiatrowej oraz w etapie [...] elektrowni wiatrowej, wraz z placami i drogami dojazdowymi oraz sieciami energetycznymi i telekomunikacyjnymi. Elektrownie wiatrowe posiadać będą całkowitą wysokość - 150 m n.p.t., max. wysokość wieży - 105 m n.p.t., ilość łopat - 3.

Farma wiatrowa - etap [...] została zlokalizowana na terenach objętych ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Inwestycja realizowana będzie na fragmentach niezbudowanych działek dotychczas użytkowanych rolniczo. W dalszej odległości od obszarów zainwestowania zlokalizowana jest zabudowa typu zagrodowego oraz tereny leśne. Inwestycja sytuowana jest poza obszarowymi formami ochrony przyrody.

Inwestor przedłożył projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego (wszystkich czterech etapów) wraz z projektem budowlanym drugiego etapu, zatwierdzonym decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r.

Projekt architektoniczno-budowlany etapu [...] jest zgodny z rodzajem i funkcją terenu ustaloną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym prawomocną uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie m.p.z.p. w gminie [...] dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w m. [...].

Na terenie, na którym zlokalizowana została elektrownia wiatrowa plan ustala następujące zasady zagospodarowania:

- funkcja podstawowa - elektrownia wiatrowa,

- funkcja uzupełniająca - obiekty i urządzenia związane z funkcją podstawową oraz urządzenia infrastruktury technicznej,

- zakaz realizacji innych funkcji za wyjątkiem użytkowania rolniczego.

Dla terenów oznaczonych symbolami R1 i R2, objętych obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji, plan ustala jako funkcję podstawową - "tereny upraw rolnych", zaś uzupełniającą - "zabudowa gospodarcza związana z zabudową zagrodową oraz obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, w tym maszty do pomiaru siły wiatru". Plan wyznacza maksymalną wysokość całkowitą elektrowni wiatrowej liczonej od podstawy do maksymalnego wychylenia łopaty wirnika elektrowni wiatrowej - do 175 m (w projekcie budowlanym - 150 m).

Inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71). Sporządzony został raport oddziaływania na środowisko, a Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. ([...]) ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację powyższego przedsięwzięcia. Projekt zagospodarowania terenu farmy wiatrowej zgodny jest z tą decyzją.

W granicach strefy oddziaływania elektrowni wiatrowej (zasięg izofony 45dB) brak jest zabudowy mieszkaniowej. Lokalizacja farmy nie ma wpływu na poziom hałasu na wysokości najbliższej istniejącej zabudowy. Projektowane elektrownie nie emitują elektromagnetycznego promieniowania jonizującego, nie są źródłem emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych.

Projekt budowlany wykonany został zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935). Posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Projekt budowlany zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Dokumentacja projektowa jest kompletna - zawiera oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego oraz aktualne w stosunku do projektu zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 ww. ustawy.

Budowla należy do III kategorii geotechnicznej, zatem zgodnie z przepisami rozporządzeni Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. 2012r., poz. 463 ze zm.) do projektu dołączono opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego.

Inwestor uzupełnił braki projektu budowalnego na etapie postępowania przed pierwszą instancją oraz w nieznacznym zakresie postępowania odwoławczego, dołączając m.in. projekt wieży siłowni wiatrowej oraz aktualne opinie i uzgodnienia oraz oświadczenia projektantów.

Projekt przewiduje możliwość bezpośredniego włączenia infrastruktury wszystkich etapów do stacji transformatorowej 110/30kV, po uprzednim wykonaniu przyłącza energetycznego oraz telekomunikacyjnego. Realizacja przyłącza zostanie poprzedzona zgłoszeniem - art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowalnego.

Inwestycja zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Z. K., G. W. i R. W. organ odwoławczy stwierdził, że nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.

Odpowiadając na zarzut dotyczący wydania decyzji o pozwoleniu na budowę etapu [...] farmy wiatrowej, gdy nie został zatwierdzony projekt zagospodarowania zamierzenia składającego się z etapów [...] - wskazał, że inwestor przedstawił projekt zagospodarowania terenu całej farmy wiatrowej składającej się z czterech etapów w toku postępowania dotyczącego etapu [...], zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. Inwestor wykazał, że etap [...] został zaprojektowany w sposób umożliwiający samodzielne funkcjonowanie, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę farmy wiatrowej zostało poprzedzone decyzją Wójta gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację powyższego zamierzenia budowlanego. Decyzja ta jest wiążąca dla organu administracji architektoniczno-budowlanej. W tej sytuacji organ zobowiązany był tylko do sprawdzenia zgodności projektu budowalnego z tą decyzją.

Organ wskazał, że nie jest w stanie odnieść się do zarzutu podnoszonego przez Z. K. dotyczącego wydania decyzji obejmującej działkę położoną w m. [...], co do której wygasła służebność przesyłu, ponieważ odwołująca nie sprecyzowała której działki dotyczy zarzut.

Odnosząc się do zarzutów G. W. i R. W. dotyczących utraty aktualności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, Wojewoda wskazał, że termin w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może zostać załączona do wniosku o pozwolenie na budowę, wynika z art. 72 ust. 3 i 4 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm., dalej u.o.o.ś.). Choć wskazany przepis wielokrotnie ulegał nowelizacjom to nigdy termin ten nie był krótszy niż 4 lata (obecnie 6 lat). Termin ten liczony jest od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna - do dnia złożenia wniosku.

Decyzja Wójta gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2012 r., natomiast wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony [...] czerwca 2016 r. Tym samym inwestor złożył wniosek w terminie ważności decyzji środowiskowej.

Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji, że działka nr ewid. [...] znajduje się poza obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Działka ta nie będzie podlegać ograniczeniom w zagospodarowaniu.

W ocenie Wojewody [...] nie potwierdziły się również zarzuty dotyczące naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez niezbadanie, czy elektrownia została zaprojektowana i będzie wybudowana z poszanowaniem interesów osób trzecich.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 654 ze zm.), Wojewoda wskazał, że przedmiotowe postępowanie nie jest prowadzone na podstawie przepisów tej ustawy.

Stosownie do art. 13 ust. 3 ww. ustawy postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. Regulacje dotyczące odległości elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego, wymienione w art. 4 ww. ustawy nie mogą znaleźć zastosowania w niniejszym postępowaniu wszczętym na wniosek [...] Sp. z o.o. z 23 grudnia 2015 r.

Zdaniem Wojewody nie potwierdziły się zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 11 k.p.a.

Starosta [...] w sposób prawidłowy poinformował strony o wszczęciu postępowania. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę umożliwił stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Podejmując prawidłowe rozstrzygnięcie organ wprost budował zaufanie obywateli do władzy publicznej.

W zakresie zarzutu dotyczącego spadku wartości działek na skutek wybudowania wiatraków, organ II instancji wskazał, że nie jest to kwestia z zakresu prawa budowlanego i może być przedmiotem postępowania przed sądem powszechnym.

Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2020 r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego;

- art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 roku o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych w zw. z art. 5 ust. 1 tej ustawy w zw. z art. 138 § 2, art. 105 § 1, art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a., w zw. z art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej - poprzez błędne przyjęcie, iż obszar oddziaływania obiektu, będzie co do zasady wyznaczony w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r.,

- art. 28 Prawa budowlanego w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez błędne określenie stron postępowania, bez uwzględnienia osób posiadających działki w odległości odpowiadającej dziesięciokrotnej wysokości wiatraka, pomimo iż budowa elektrowni wpłynie na ograniczenia w budowaniu nowych budynków;

- art. 28 Prawa budowlanego w zw. z art. 4 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, poprzez błędne, określenie stron postępowania, bez uwzględnienia osób posiadających interes prawny, wynikający z ograniczenia zagospodarowania działek leżących w odległości równej lub większej od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli.

II. naruszenie przepisów postępowania, tj.;

- art. 7, art. 12 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak wnikliwego zbadania projektu budowlanego;

- art. 8 k.p.a., poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do państwa i prawa,

- art. 80 i art. 84 k.p.a., poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób dowolny i wybiórczy,

- art. 10 § 1 k.p.a., poprzez uniemożliwienie zapoznania się przez stronę z materiałami postępowania przed wydaniem decyzji,

- art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, błędne wskazanie w sentencji decyzji jako utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., podczas gdy przedmiotem rozważań Wojewody [...] winna być decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 roku;

Skarżąca domagała się uchylenia decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 961) określa odległość, w której mogą być planowane i budowane elektrownie wiatrowe od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa. Odległość ta musi być równa lub większa od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej).

W ustawie o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych brak jest przepisów intertemporalnych regulujących kwestie jej stosowania do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Choć sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie tej ustawy, to krąg stron powinien obejmować osoby posiadające nieruchomości położone we wskazanej ustawą odległości od elektrowni, a nie tylko w odległości zaledwie 400 m od elektrowni.

Rodzaj spornej inwestycji (elektrownia wiatrowa) stwarza uciążliwości dla otoczenia. Organ powinien wziąć pod uwagę hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, zanieczyszczenie powietrza, wody, gleby itp.

Nie można było pomijać przepisów ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych przy ustalaniu kręgu stron postępowania, nawet jeśli dane postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie tej ustawy, gdyż z tym dniem mogą zaktualizować się wynikające z ustawy ograniczenia w zagospodarowaniu (zabudowie) nieruchomości.

Organ w sentencji wskazał, iż zaskarżoną decyzją utrzymuje w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., która nie była faktycznie przedmiotem rozpoznania. Skoro rozstrzygnięcie zawarte w sentencji decyzji jest diametralnie różne od motywów zawartych w uzasadnieniu, to taka decyzja rażąco narusza art. 107 k.p.a.

Lokalizacja elektrowni wiatrowej ze względu na wielość skutków, ich różnorodność i długotrwałość oraz brak jednoznacznego rachunku korzyści powoduje konieczność uwzględnienia przepisów ww. ustawy. Organ nie uwzględnił chociażby oddziaływania akustycznego inwestycji, nie przeprowadził oględzin, zignorował obserwacje ornitologiczne i fakt występowania chociażby siedlisk błotniaka łąkowego, dla którego wiatraki stanowią istotne zagrożenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed wydaniem decyzji o zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę miał obowiązek zbadania zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska, zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz sprawdzenia kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia a także sprawdzenia, czy projekt został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane.

Wojewoda [...] usunął braki postępowania przed organem I instancji i podlegające ocenie dokumenty stały się kompletne - umożliwiały przeprowadzenie kontroli w trybie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Wobec spełnienia wymagań określonych w ust. 1 art. 35 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z projektu zagospodarowania terenu wynikało całe zamierzenie inwestycyjne obejmujące budowę farmy wiatrowej (etap [...]), w zakresie którego planowana była budowa elektrowni wiatrowych [...] typ [...] o mocy 2,0 MW: w etapie [...]; w etapie [...]; w etapie [...] oraz w etapie [...], wraz z placami i drogami dojazdowymi oraz sieciami energetycznymi i telekomunikacyjnymi. Elektrownie wiatrowe posiadać będą całkowitą wysokość - 150 m n.p.t., max. wysokość wieży - 105 m n.p.t., ilość łopat - 3.

Farma wiatrowa - etap [...] została zlokalizowana na terenach objętych ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Inwestycję zaprojektowano na fragmentach niezbudowanych działek dotychczas użytkowanych rolniczo, poza obszarowymi formami ochrony przyrody. W dalszej odległości zlokalizowana jest zabudowa typu zagrodowego oraz tereny leśne.

Inwestor przedłożył projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego (wszystkich czterech etapów) wraz z projektem budowlanym drugiego etapu elektrowni wiatrowej, zatwierdzonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r.

W niniejszej sprawie zastosowanie miał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014r. Był to obowiązujący akt prawa miejscowego, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. II OSK 2236/18 - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2878/17 oddalił skargę kasacyjną.

Projekt architektoniczno-budowlany etapu [...] jest zgodny z rodzajem i funkcją terenu ustaloną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w m. [...].

Na terenie, na którym zlokalizowana została elektrownia wiatrowa plan ustala następujące zasady zagospodarowania:

- funkcja podstawowa - elektrownia wiatrowa,

- funkcja uzupełniająca - obiekty i urządzenia związane z funkcją podstawową oraz urządzenia infrastruktury technicznej,

- zakaz realizacji innych funkcji za wyjątkiem użytkowania rolniczego.

Dla terenów oznaczonych symbolami R1 i R2, objętych obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji, plan ustala jako funkcję podstawową - "tereny upraw rolnych", zaś uzupełniającą - "zabudowa gospodarcza związana z zabudową zagrodową oraz obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, w tym maszty do pomiaru siły wiatru". Plan wyznacza maksymalną wysokość całkowitą elektrowni wiatrowej liczonej od podstawy do maksymalnego wychylenia łopaty wirnika elektrowni wiatrowej - do 175 m (w projekcie budowlanym - 150 m).

Inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71). Został sporządzony raport oddziaływania na środowisko, a Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. ([...]) ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację powyższego przedsięwzięcia. Projekt zagospodarowania terenu farmy wiatrowej zgodny jest z tą decyzją.

W granicach strefy oddziaływania elektrowni wiatrowej (zasięg izofony 45dB) brak jest zabudowy mieszkaniowej. Lokalizacja farmy nie ma wpływu na poziom hałasu w odniesieniu do najbliższej istniejącej zabudowy. Wiatraki nie emitują elektromagnetycznego promieniowania jonizującego, nie są źródłem emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych.

Projekt budowlany wykonany został zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935). Posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Dokumentacja projektowa jest kompletna - zawiera oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego oraz aktualne w stosunku do projektu zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 ww. ustawy.

Budowla należy do III kategorii geotechnicznej, zatem zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. 2012r., poz. 463 ze zm.) do projektu dołączono opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego.

Projekt przewiduje możliwość bezpośredniego włączenia infrastruktury wszystkich etapów do stacji transformatorowej 110/30kV, po uprzednim wykonaniu przyłącza energetycznego oraz telekomunikacyjnego. Realizacja przyłącza zostanie poprzedzona zgłoszeniem - art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowalnego.

Zatem inwestycja zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Ocena wpływu normy intertemporalnej - art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 654 ze zm. w skrócie u.e.w.), na merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania, wszczętego przed wejściem w życie u.e.w., miała decydujące znaczenie dla ustalenia jego prawidłowości, a w dalszej kolejności na zasadność zarzutów skargi.

Celem ustawy z dnia 20 maja 2016 r., było wyeliminowanie konfliktów, uciążliwości i niebezpieczeństw wiążących się z lokalizowaniem elektrowni wiatrowych zbyt blisko zabudowy mieszkaniowej (uzasadnienie do projektu u.e.w. - druk sejmowy nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r.). W związku z tym, jednym z podstawowych, wprowadzonych rozwiązań, było określenie minimalnej odległości budynków mieszkalnych od elektrowni i elektrowni od budynków mieszkalnych, co niewątpliwie wiąże się z ograniczeniem przysługującego właścicielom nieruchomości prawa do ich zagospodarowania.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.e.w. odległość, w której mogą być lokalizowane i budowane:

1) elektrownia wiatrowa - od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, oraz

2) budynek mieszkalny albo budynek o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa - od elektrowni wiatrowej - jest równa lub większa od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej).

Jednocześnie z przepisu art. 15 ust. 2 u.e.w. wynika, że plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują moc. Natomiast art. 15 ust. 4 stanowi, że jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2, przewiduje się lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, przesłanki odmowy przez organ administracji architektoniczno-budowlanej wydania pozwolenia na budowę lub, w przypadku zgłoszenia, wniesienia sprzeciwu, nie stanowi fakt, iż inwestycja ta nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4.

Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych weszła w życie od 16 lipca 2016 r. Zasadą wynikającą m.in. z art. 7 k.p.a. jest, że organ administracji wydaje decyzję, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie jej wydania.

Zastosowanie innych, niż obowiązujące w czasie podejmowania decyzji, przepisów materialnoprawnych jest uzasadnione w sytuacji, gdy zmiana stanu prawnego nastąpiła w toku postępowania, a przepisy przejściowe nakazują podjąć rozstrzygnięcie w oparciu o przepisy dotychczas obowiązujące (Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 812/07 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wprowadzenie tego typu regulacji ma na celu zapewnienie poszanowania wartości konstytucyjnych, w tym zakazu retroakcji, zasady ochrony praw słusznie nabytych, zasady zaufania do państwa i prawa, zasady równości obywateli i sprawiedliwości (wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 15 września 1998 r. sygn. akt 10/98, OTK z 1998 r. Nr 5, poz. 64; z dnia 25 listopada 1997 r. sygn. akt K 26/97, OTK z 1997 r. nr 5-6, poz. 64; z dnia 16 czerwca 2003 r. sygn. akt K 52/02, OTK-A z 2003 r. Nr 6, poz. 54).

Takie rozwiązanie, ustawodawca przewidział w analizowanym art. 13 ust. 3 u.e.w., zgodnie z którym postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. Prowadzenie postępowania na podstawie przepisów dotychczasowych oznacza niestosowanie w tym postępowaniu przepisów "nowych".

Istota stosowania prawa polega na tym, aby dany stan faktyczny przyporządkować hipotezie normy prawnej po to, by zrealizować skutki prawne, jakie dla takiego stanu przypisano w jej dyspozycji. Skutkiem normy intertemporalnej zawartej w art. 13 ust. 3 u.e.w. jest zatem to, że w przypadku, gdy postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej zostało wszczęte przed wejściem w życie u.e.w., to organ administracji architektoniczno-budowlanej, rozpatrując wniosek inwestora pomija wymogi wynikające z art. 4 ust. 1 u.e.w.

W realiach postępowania wszczętego wnioskiem [...] Sp. z o.o. z dnia 17.06.2016 r., oznaczało to, że nawet, jeśli projektowana elektrownia wiatrowa miałaby być zlokalizowana w odległości mniejszej od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, niż dziesięciokrotność wysokości tej elektrowni wiatrowej, to nie mogło skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę.

Mocą art. 13 ust. 3 u.e.w. nowe wymogi "odległościowe" dla lokalizacji elektrowni wiatrowej nie miały zastosowania, co chroni inwestorów, którzy działając w zaufaniu do państwa i prawa, mieli prawo oczekiwać, że ich sytuacja prawna nie pogorszy się (nie zostaną na nich nałożone bardziej rygorystyczne wymogi) w toku postępowania wszczętego wnioskiem złożonym przed wprowadzeniem "surowszego" prawa.

Z przyczyn powyższych kontrolowana decyzja była prawidłowa, a zarzuty skargi okazały się bezzasadne, a częściowo nieadekwatne i niezrozumiałe jak np. rzekomo błędne "wskazanie w sentencji decyzji jako utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., podczas gdy przedmiotem rozważań Wojewody [...] winna być decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 roku".

Również twierdzenie o naruszeniu przepisów art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych w zw. z art. 5 ust. 1 tej ustawy, poprzez błędne przyjęcie, iż obszar oddziaływania obiektu, będzie co do zasady wyznaczony w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r., sformułowany został w niezrozumiały sposób. Jego rozwinięcie w uzasadnieniu skargi pozwala na stwierdzenie, że autor skargi miał w istocie na myśli konieczność zastosowania art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. - w celu ustalenia obszaru oddziaływania projektowanego obiektu.

Skoro jednak przepis ten nie miał zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym, to nie można z jego treści wywodzić skutków materialnoprawnych ani procesowych. Stan prawny sprawy, tworzą nie wszystkie istniejące przepisy, ale przepisy adekwatne - mające zastosowanie. Przeciwne twierdzenie oznaczałoby, że organ musiałby dopuszczać do udziału w postępowaniu strony, które powołują się na brzmienie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016r., by następnie odmówić mocy prawnej z niego - dla tych stron – wynikających, odmówić jego zastosowania.

Nie mógł być też skuteczny zarzut błędnego, określenia kręgu stron postępowania - bez uwzględnienia osób posiadających interes prawny, wynikający z ograniczenia w zagospodarowaniu działek leżących w odległościach wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Powoływanie się na interes prawny innych podmiotów rzekomo pominiętych w postępowaniu, nie mogło być podniesione przez skarżącą, która brała udział w postępowaniu, a zarzut ten przysługuje co do zasady tylko podmiotom pominiętym.

W dalszej kolejności wskazać trzeba, że obowiązek poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, wskazany w art. 5 ust, 1 pkt. 9 Prawa budowlanego dotyczy takich interesów, które mają za podstawę przepis prawa materialnego. O naruszeniu interesu osób trzecich można więc mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy, czego w tej sprawie nie było.

Stosownie do art. 4 ustawy Prawo budowlane, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

Reasumując nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.