Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1426/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 17 grudnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy usunięcia 6 punktów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2017 r. skarżący B. K. wniósł do tut. Sądu skargę na odmowę usunięcia 6 punktów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2018 r. tut. Sąd wydał postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 560/18 oddalił żalenie skarżącego na ww. postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności Sąd podkreśla, że w zakresie trybu i terminu wniesienia skargi w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy określone w art. 52 § 3 i 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r. Powołany przepis stosuje się w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r. wobec treści art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935) oraz art. 18 tej ustawy. Art. 17 ust.2 ustawy nowelizacyjnej stanowi, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zgodnie z art. 18 ustawy nowelizacyjnej weszła ona w życie z dniem 1 czerwca 2017r. Skarga skarżącego dotyczy aktu wydanego przed wskazana datą, co uzasadnia zastosowanie tych przepisów w ww. brzmieniu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 3 P.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Jednocześnie zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Mając na uwadze powyższe przepisy Sąd stwierdza, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu. Skarżący zaskarżył akt organu z dnia 17 grudnia 2015 r. o odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Skarżący dowiedział się o wydaniu tego aktu w dniu 13 stycznia 2016 r. (wtedy też mu go doręczono). Od tego czasu miał 14 dni na skierowanie do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nastąpiło to dopiero pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r., a zatem ponad pół roku po upływie terminu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie.

Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nastąpiła pismem z dnia 27 września 2016 r., doręczonym skarżącemu w dniu 10 października 2016 r., a zatem skarga powinna zostać wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. do dnia 9 listopada 2016 r., a nastąpiło to dopiero w dniu 13 listopada 2017 r.

Jednocześnie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został odrzucony postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 lutego 2018 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem NSA z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 560/18.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.