Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 14/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J T na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 805/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J T na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [..] sierpnia 2018 r., nr SKO [..] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J T na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [..] sierpnia 2018 r., nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 listopada 2018 r., zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 123 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. ze skutkiem na dzień 22 listopada 2018 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu minął w dniu 29 listopada 2018 r.

Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu sądowego. W związku z powyższym Sąd I instancji powołując się na treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę.

J T zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem. W piśmie tym wyjaśnił, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu. Podał, że na przełomie listopada i grudnia 2018 r. przeprowadzał się do Piaseczna. W trakcie przeprowadzki sprawdzał w urzędzie pocztowym, czy jest do niego jakaś korespondencja. Pod adresem, na który została wysłana przesyłka nie ma skrzynki pocztowej i listonosz zostawia awiza w drzwiach.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. in principio gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Z art. 70 § 1 p.p.s.a. wynika obowiązek zawiadomienia sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby.

W rozpoznawanej sprawie zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę powołując się na treść art.. 220 § 3 p.p.s.a., ponieważ skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu.

Wezwanie Sądu zostało poprawnie skierowane na adres wskazany przez skarżącego w jego pierwszym piśmie procesowym. W związku z tym, że skarżący nie przebywał pod wskazanym przez siebie adresem doręczenie nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a.

Po upływie siedmiu dni od daty doręczenia Sąd I instancji był uprawniony do odrzucenia skargi.

Skarżący w zażaleniu wskazuje, że podczas przeprowadzki sprawdzał w urzędzie pocztowym, czy jest do niego jakaś korespondencja. Taka argumentacja nie może jednak prowadzić do podważenia prawidłowości stanowiska Sądu I instancji. Skarżący należycie dbając o swoje interesy mógł ustanowić pełnomocnika do doręczeń, albo wskazać taki adres pod którym on sam, albo dorosły domownik, byłby w stanie odebrać przesłaną przez Sąd korespondencję.

Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.