Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 786/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 64 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1987
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - tekst jedolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie : WSA Magda Froncisz WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : starszy referent sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2019 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 24 kwietnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie wykreślenia z urzędu z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego P. S. kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia 14 stycznia 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach w związku z art. 104 K.p.a. orzekł o wykreśleniu z urzędu z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami P. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. S. Transport Towarowy. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że decyzją z dnia 16 maja 2012 r. zostało udzielone zezwolenie P. S. na transport odpadów. W decyzji określono kody i rodzaje odpadów innych niż niebezpieczne dopuszczone do transportu na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej. Stosownie do zapisów tego zezwolenia transport nie mógł powodować zagrożenia ani uciążliwości dla środowiska. Ponadto odpady miały być transportowane przy uwzględnieniu właściwości odpadów, a także z zachowaniem wymagań określonych w przepisach (Prawo o ruchu drogowym, Ustawa o transporcie drogowym). Odpady w postaci ciekłej lub półpłynnej (osady, szlamy) transportować należało w zamkniętych pojemnikach lub beczkach, a odpady w postaci sypkiej (pylistej), samochodami o nadwoziu zamkniętym lub posiadającym zabezpieczenie ładunku w postaci plandek, dodatkowo przy zachowaniu warunku, że załadunek odpadów będzie utrzymywany poniżej górnej krawędzi burty. Dodatkowo pracownicy będący przy załadunku, transporcie i rozładunku odpadów mieli mieć zapewnione warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, a także środki ochrony osobistej. Zgodnie z treścią tej decyzji za nadzór właściwego załadunku (rozładunku) odpadów, a także kontrolę szczelności skrzyni ładunkowej odpowiadał P. S.. Zapisy decyzji zobowiązywały P. S. do prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów, a także nie naruszania przepisów obowiązującego prawa. Termin obowiązywania tej decyzji określono na dzień 16 maja 2022 roku. Prezydent Miasta K. w dniu 22 stycznia 2018 r., po wniosku o ocenę realizacji warunków zezwolenia nadesłaną przez Prokuraturę Rejonową K. , wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia ww. zezwolenia na transport odpadów. Wszczęcie postępowania jest skutkiem zdarzenia, które miało miejsce w dniu [...] mają 2017 r. w miejscowości [...], podczas którego z zaparkowanego samochodu ciężarowego należącego do P. S. nastąpił wyciek odpadów płynnych. Przewożone odpady pochodziły z firmy [...] Sp. z o. o. z siedzibą w S., z którą P. S. ma podpisaną umowę nr [...] na odbiór - unieszkodliwianie, transport odpadów. Organ I instancji w nawiązaniu do złożonego wniosku o wpis do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami z dnia 21 marca 2018 r., dokonał wpisu do ww. rejestru, nadając P. S. Transport Towarowy indywidualny numer rejestrowy ([...]) oraz zawiadomił go o tym fakcie. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 233 ust. 1 ustawy o odpadach decyzja o transporcie odpadów wydana P. S. straciła ważność w momencie uzyskania wpisu do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, o którym mowa art. 49 ust. 1 tej ustawy. W związku z powyższym, czyli utratą ważności decyzji na transport odpadów z dnia 16 maja 2012 roku, Prezydent Miasta K. wydał decyzje z dnia 26 kwietnia 2018 roku, mocą której w całości umorzono postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia decyzji z dnia 16 maja 2012 r. Pismem z dnia 20 lipca 2018 r. Prokuratura Rejonowa K. złożyła wniosek do organu I instancji o wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie stwierdzenia podstaw do wykreślenia P. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. S. Transport Towarowy z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami wobec rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych przepisami ustawy o odpadach. Organ I instancji zawiadomieniem z dnia 16 sierpnia 2018 roku wszczął z urzędu postępowanie administracyjne. Następnie organ I instancji zwrócił się do szeregu podmiotów o nadesłanie wszelkiej dokumentacji dotyczącej zdarzenia z dnia [...] maja 2017 r, na terenie miejscowości [...], gdzie doszło do wycieku odpadów płynnych z zaparkowanego samochodu ciężarowego należącego do P. S.. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji opisał otrzymane dowody. W szczególności podniósł, iż pismem z dnia 5 listopada 2018 r. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej przesłał "dokumenty uzupełniające" dotyczące działań ratowniczych przeprowadzonych przez specjalistyczną grupę ratownictwa chemiczno-ekologicznego. Organ I instancji podniósł także, iż przeprowadził dowód z akt postępowania przygotowawczego prowadzonego w Prokuraturze K. . Organ ustalił, iż w dniu [...] maja 2017 roku na terenie stacji paliw [...] w miejscowości [...] w województwie [...], z naczepy typu wywrotka (wanna) nr rej. [...] przymocowanej do samochodu ciężarowego marki [...] o nr rej. [...], w której znajdowały się odpady, doszło do niekontrolowanego wycieku substancji płynnej o barwie ciemnej (substancja kapała z tylnej części burty); a wokół samochodu był uciążliwy zapach. Transport odpadów wykonywał P. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P. S. Transport Towarowy. Odpady zostały załadowane około godziny 9:30 w firmie [...] Sp. z o. o. w S., w celu przewozu do firmy [...] Sp. z o. o. w C.. Powyższe zostało potwierdzone dokumentem przewozowym materiałów innych niż niebezpieczne nr [...] z dnia [...] maja 2017 r., wskazującym kod odpadu 17 09 04 określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów, jako "zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu inne niż wymienione w 170901,1709 02 i 17 09 03" o masie 25 540 kg netto. W dokumencie tym zawarta została klauzula "Nadawca stwierdza, że ww. materiał(y) jest(są) dopuszczony(e) do przewozu zgodnie z przepisami i nie podlegają przepisom ADR. A jego(ich) opakowanie jest zgodne z przepisami". Ponadto w polu "Podpis i pieczęć" widnieje jedynie pieczątka, bez podpisu nadawcy. Przed przyjazdem do przejmującego odpady samochód został zaparkowany około godziny 10:30 na parkingu stacji paliw [...] w [...]. Około godziny 10:40 P. S. odjechał z miejsca zdarzenia samochodem osobowym. Z uwagi na zgłoszenie telefoniczne przez osoby postronne, w związku z zaobserwowanym wyciekiem substancji, powiadomione zostały następujące służby: Straż Pożarna, Policja, Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. oraz Inspekcja Transportu Drogowego, co wynika z informacji ze zdarzenia nr [...]. Przybycie pierwszego podmiotu odnotowano we wspomnianym dokumencie o godzinie 11:48.P. S. po wezwaniu na miejsce zdarzenia wylegitymował się "dokumentem przewozowym materiałów innych niż niebezpieczne nr [...] z dnia [...] maja 2017 r., w którym w pozycji "nazwa przewożonego materiału" wpisano: "17 09 04 Zmieszane odpady z budowy". Ponadto w celu uniemożliwienia wycieku substancji dokręcił rygiel w naczepie. Organ I instancji podniósł, że P. S. nie potrafił wyjaśnić skąd pochodziła substancja płynna w odpadach budowlanych (protokół przesłuchania strony postępowania sporządzony w dniu [...] kwietnia 2018 r. w siedzibie Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K.). Stosownie do treści Informacji ze zdarzenia nr [...] przekazanej przez Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w K. wraz z pismem z dnia 15 października 2018 roku, organ I instancji uzyskał dane dotyczące m. in.: opisu przebiegu działań ratowniczych. Został wykonany pomiar stężenia substancji niebezpiecznych za pomocą urządzenia pomiarowego Tetra-3. Na podstawie otrzymanego przez marszałka województwa w dniu 5 listopada 2018 r. uzupełnienia do pisma znak: [...] uzyskano informację o działaniach ratowniczych przeprowadzonych przez specjalistyczną grupę ratownictwa chemiczno-ekologicznego. Według tego dokumentu Jednostka Ratowniczo - Gaśnicza Nr 6 dokonała pomiaru i próby identyfikacji przy użyciu spektrometru Mobil IR oraz First Defender. Badania wskazały na substancję podobną do związków, które są stosowane w środkach ochrony roślin. Informacja o działaniach ratowniczych przeprowadzonych przez specjalistyczną grupę ratownictwa chemiczno-ekologicznego wskazuje nazwę zidentyfikowanej w transportowanych odpadach substancji - Karate Zeon 050 CS, Nr UN: 3082 (środek ochrony roślin - odpad niebezpieczny). Ponadto na degradacyjny wpływ na środowisko naturalne substancji wykazanej w transportowanych odpadach zwrócił również uwagę członek grupy JRG S. (protokół przesłuchania świadka w KPP K. z dnia [...] grudnia 2017 r.). Informacja o działaniach ratowniczych przeprowadzonych przez specjalistyczną grupę ratownictwa chemiczno - ekologicznego (SGRCh-E) przekazana przez Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej wraz z pismem z dnia 5 listopada 2018 roku, znak: [...] dostarcza m. in.: dane dotyczące: a/ rozpoznania zagrożenia (chemiczne i ekologiczne), b/ identyfikacji substancji (Karate Zeon 050CS, Nr UN: 3082 (środek ochrony roślin), c wyniku pomiaru wskazanego przez przyrząd Mobile-IR (pochodne związków organicznych (w tym alkohole). W dokumencie tym wskazano, że w działaniach ratowniczych likwidujących (ograniczających) zagrożenie dla zwierząt, środowiska i mienia, w których wzięli udział eksperci ds. prognozowania zagrożeń wskazano na alkoholowy zapach, pochodzący z substancji wyciekającej z naczepy. Zgodnie z ww. informacją w transportowanych przez P. S. odpadach znajdowały się składniki, które mogą powodować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, a wyciekająca substancja zawierała środek ochrony roślin. Zgodnie z protokołem kontroli rozpoczętej w dniu [...] maja 2017 roku transportowane odpady zostały zwrócone do firmy [...] Sp. z o. o. w S. i rozładowane na hali. Kontrola wykazała m. in. naruszenie warunków decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 16 maja 2012 roku. Organ I instancji stwierdził naruszenie wskazanej wyżej decyzji w części dotyczącej rodzajów odpadów przewidziane do transportu, sposobu i środków transportu, dodatkowych warunków prowadzenia transportu odpadów oraz prowadzenie ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów. W szczególności Organ I instancji wskazał, iż niedopuszczalne było wykonywanie transportu wykrytego w odpadach środka ochrony roślin Karate Zeon 050 CS. P. S. nie udzielono bowiem pozwolenia na wykonywanie transportu odpadów niebezpiecznych. Organ I instancji wskazał także, iż wykonując usługę transportu P. S. zobowiązany był do posiadania wiedzy m. in.: na temat kodu oraz rodzaju transportowanych odpadów. Było to niezbędne do rozpoznania właściwości, jakimi charakteryzuje się odpad, co miało na celu wybór odpowiedniego środka transportu oraz jego zabezpieczenia zgodnie z wymaganiami zawartymi w decyzji Prezydenta Miasta K. znak: [...] Treść zebranego materiału dowodowego wskazuje na nieznajomość rodzaju transportowanych odpadów. P. S. poinformował, że wybierając naczepę kierował się doświadczeniem i wiedział jakie odpady przewozi. Zeznał, że nie wiedział skąd pochodzi ciecz w transportowanych odpadach budowlanych, których masa to blisko 26 ton. Reasumując organ I instancji stwierdził transport odpadów w dniu zdarzenia, bez wymaganego zezwolenia obejmującego odpady, które ze względu na swoje szkodliwe właściwości powodują zagrożenie dla środowiska i ludzi, dopuszczenie do niekontrolowanego wycieku substancji niebezpiecznej dla środowiska w trakcie transportu odpadów, niewłaściwy nadzór załadunku odpadów, niewłaściwe zabezpieczenie skrzyni ładunkowej będące główną przyczyną niekontrolowanego wycieku toksycznej substancji negatywnie odziaływującej na ludzi i środowisko, niewykonanie obowiązku prowadzenia uproszczonej ewidencji odpadów z zastosowaniem jedynie karty przekazania odpadów. Naruszenia te zdaniem organu I instancji należy zakwalifikować jako rażące i będące podstawą do wykreślenia P. S. z rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy o odpadach.

Od tej decyzji P. S. wniósł odwołanie wskazując, że błędnie zastosowano art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy i wykreślono z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami. Zdaniem odwołującego zdarzenie z dnia [...] maja 2017 r. jakie miało miejsce na stacji benzynowej w miejscowości [...] było jednostkowe i incydentalne. Odwołujący podniósł także, iż ustawa o odpadach zawierała przepis przejściowy, który obowiązywał podczas zdarzenia z dnia [...] maja 2017 r. Na mocy tych przepisów regulacje ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach stosuje się do wydawania zezwoleń na transport odpadów, zmiany zezwoleń i ich cofania do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy. Utworzenie tego rejestru nastąpiło w dniu 24 stycznia 2018 r., zaś organ I instancji wpisał P. S. na jego wniosek do tego rejestru w dniu [...] kwietnia 2018 r. P. S. podniósł także, iż stanowiący podstawę prawną przedmiotowej decyzji art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy przewiduje sankcję surowszą od przewidzianej w art. 30 ust. 1 i 2 poprzednio obowiązującej ustawy. Odwołujący zarzucił organowi I instancji, iż nie nastąpiło wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, a ustalenia faktyczne zostały dokonane w sposób wadliwy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 24 kwietnia 2019 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie budzi wątpliwości, że zdarzenie z dnia [...] maja 2017 r., które miało miejsce w [...] spowodowało zagrożenie dla powietrza, gleby i spowodowało uciążliwość poprzez zapach, a więc naruszone zostały przesłanki przewidziane w art. 16 ust. 1 i 2 ustawy. Transport odpadów powinien odbywać się w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować odpady. W dniu [...] maja 2017 r. nastąpił wyciek substancji niebezpiecznej oraz emisja substancji do środowiska. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż nastąpiło naruszenie art. 24 ust. l ustawy. Transport odpadów niebezpiecznych odbywa się z zachowaniem przepisów obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych. W przedmiotowej sprawie przewożony był m. in. ładunek niebezpieczny, środek ochrony roślin, który ma "degradacyjny wpływ na środowisko naturalne". Transport przedmiotowego ładunku był dokonywany w sposób nie uwzględniający przepisów obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych. Sam dokument przewozu opiewał na materiały inne niż niebezpieczne. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż nastąpiło naruszenie art. 24 ust. 2 ustawy. Biorąc pod uwagę opisane wyżej nieprawidłowości, ich liczbę nie budzi wątpliwości, iż naruszenia te mają charakter rażący i w skutek tego powodują wykreślenie P. S. z właściwego rejestru.

Na tę decyzje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł P. S. zarzucając naruszenie:

1/ art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w zakresie zastosowania w/w przepisu (elementem hipotetycznego stanu faktycznego normy) objęte są okoliczności faktyczne, zdarzenia, które miały miejsce przed utworzeniem rejestru i wpisem podmiotu do rejestru (podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami) i które były przedmiotem postępowania na podstawie przepisów dotyczących posiadanego na ten czas przez skarżącego zezwolenia na transport odpadów tj. art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach w zw. z art. 233 ustawy o odpadach, podstawę zastosowania sankcji przewidzianej w tym przepisie może stanowić naruszenie obowiązków nie określonych w ustawie o odpadach, co w konsekwencji doprowadziło do jego błędnego zastosowania i wykreślenia P. S. z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami pomimo braku po stronie skarżącego rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy, to jest powtórnego stosowania sankcji w oparciu o tożsamy stan faktyczny na podstawie regulacji o surowszym (niż norma znajdująca zastosowanie w chwili zaistnienia zarzucanego naruszenia) charakterze;

2/ art. 7 i art. 8 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, dokonanie błędnej (dowolnej), a nie swobodnej oceny dowodów i poczynienie przez organ - Samorządowe Kolegium Odwoławcze - w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych, nieuprawnionych i nieopartych w materiale dowodowym ustaleń faktycznych, polegających na stwierdzeniu, że skarżący: w dniu [...].05.2018 r. realizował transport ładunku niebezpiecznego, środek ochrony roślin, który ma "degradacyjny wpływ na środowisko naturalne" w sposób nie uwzględniający przepisów obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych; w dniu [...] maja 2017r. nastąpił wyciek substancji niebezpiecznej oraz emisja substancji do środowiska; zdarzenie z dnia [...] maja 2017 roku, które miało miejsce w [...]

spowodowało zagrożenie dla powietrza, gleby i spowodowało uciążliwość

poprzez zapach; i uznanie powyższych za rażące nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach, co w rezultacie doprowadziło do bezzasadnego wykreślenia skarżącego z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami pomimo braku po stronie skarżącego rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach;

3/ art. 7 i art. 8 w związku z art. 81 a § 1 K.p.a. poprzez zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej w postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem jest odebranie stronie uprawnień, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady uwzględnienia słusznego interesu strony i zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej;

4/ art. 8 i art. 11 w związku z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem reguł wynikających z art. 107 § 3 K.p.a.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...]

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest decyzja o wykreśleniu z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami. W ocenie organu zdarzenie, jakie miało miejsce w dniu [...] maja 2017 r. w miejscowości [...], kiedy to doszło do wycieku z zaparkowanego pojazdu należącego do skarżącego substancji podobnej do związków stosowanych w środkach ochrony roślin, ziściło przesłankę o której mowa w art. 64 ust 1 pkt 3 ustawy o odpadach tj. stwierdzenie rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach – skarżący trudni się transportem odpadów. W ocenie sądu materiał zgromadzony przez organy administracyjne nie daje podstaw do takiej oceny.

Zgodnie z dyspozycja art. 64 ust 1 pkt 3 ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.(dalej; ustawa). marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia podmiotu z rejestru w przypadku stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy. Norma, jaka wynika przytoczonego przepisu wydaje się łatwa do odkodowania. Marszałek Województwa ma kompetencję do wykreślenia podmiotu z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, jeżeli stwierdzi, iż podmiot, który w takim rejestrze bazuje dopuścił się nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach, przy czym muszą być to nieprawidłowości rażące. Ustawa pojęcia rażącego naruszenia przepisów oczywiście nie definiuje, dlatego posiłkowo dla odczytania normy wynikłej z tego zapisu można posłużyć się terminem rażącego naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 156 K.p.a. W przedmiocie tym orzecznictwo wypracowało stanowisko, zgodnie z którym o rażącym naruszeniu prawa można mówić jeżeli ma ono charakter oczywisty a jego skutki nie dają się zaakceptować w demokratycznym państwie prawa. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 14 marca 2012 r. II OSK 2525/10 poza wyżej wskazanymi cechami, mowa też o naruszeniu racji ekonomicznych lub gospodarczych.

Oczywiście, czym innym jest naruszenie prawa a czym innym naruszenie przepisów – pierwsze dotyczy wad stosowania prawa, drugie działania niezgodnego z przepisami prawa, tym jednak fakt, że ustawa posługuje się w tym przepisie terminem "rażąco" upoważnia sąd do stwierdzenia, że zamieszczenie go nie było przypadkowe i ma swoje znaczenie dla oceny czy zaistniały stan faktyczny uzasadnia stosowanie normy, jaka wynika z w/w przepisu. Tak więc w ocenie sądu o rażącym naruszeniu przepisów ustawy o odpadach można mówić, jeżeli dany podmiot postąpił w sposób oczywiście sprzeczny z zapisami ustawy a skutki tego działania (z powodów gospodarczych, społecznych, majątkowych) nie mogą być tolerowane przez organy praworządnego państwa.

W ocenie sądu organy obu instancji nie wykazały, że sytuacja taka ziściła się w niniejszej sprawie. Poza faktem, zaistnienia wycieku substancji z naczepy samochodu należącego do skarżącego, organy w zasadzie nie wykazały niczego. Nie pobrano próbki wycieku, nie przeprowadzono badania rodzaju cieczy, która wyciekła ani ustalono, jaka była jej ilość, nie wskazano wiarygodnie, że wyciekła ciecz był groźna dla środowiska. Podstawowych ustaleń w sprawie organ dokonał w oparciu o przesłuchanie w charakterze świadków dwóch osób uczestniczących w zabezpieczaniu zdarzenia w tym członka grupy ratownictwa chemiczno-ekologicznego. W oparciu o zeznania tego ostatniego organ ustalił, że wyciekła substancja ma degradacyjny wpływ na środowisko. Podkreślić przy tym należy, iż poza faktem przynależności do tej grupy ratownictwa chemiczno-ekologicznego fachowość analiz, jakie świadek dokonał (tj. iż wyciekła substancja to faktycznie Karate Zeon 050CS oraz, że substancja ta - środek ochrony roślin ma degradacyjny wpływ na środowisko) organ nie poddał ocenie. Organ nie wskazał, dlaczego, z dwóch przenośnych spektrometrów o nazwach First Defender i Mobil IR tylko ten ostatni zidentyfikował wyciekłą ciecz i jaka jest w takiej sytuacji wiarygodność odczytu. Organ wiarygodnie nie wyjaśnił, w oparciu o jakie dowody uznał, że substancja o nazwie Karate Zeon 050CS (dostępny w sprzedaży internetowej środek owadobójczy, przeznaczony do zwalczania szkodników gryzących i ssących w roślinach rolniczych, sadowniczych, warzywnych) jest niebezpieczny dla środowiska i jaka faktycznie ilość tej substancji wyciekłą do ziemi przed umieszczeniem w miejsce wycieku wiadra budowlanego, do którego według ustaleń organu I instancji wyciekło 2 litry płynu. Podkreślenia wymagam, że świadkowie w oparciu o zeznania których, organy obu instancji ustaliły stan faktyczny co do szkodliwości owej substancji, mieli zdania odmienne. P. K. (K. 70 akt adm.) zeznaje, że "Te substancje, które wykazały przeprowadzone badania mają degradacyjny wpływ na środowisko naturalne", przy czym świadek nie wyjaśnił na czym polega ten degradacyjny wpływ środowisko, środka powszechnie używanego w sadownictwie. Drugi z przesłuchanych świadków R. R. zeznaje (k. 69 akt.adm.) "ciecz kapała, to był mały wyciek", "do wiaderka przez ok. godzinę tej substancji nakapało tak tylko na dnie" (według organu I instancji wycieku do wiaderka było 2 litry – co jest sprzeczne z tym fragmentem zeznania) "obszar wycieku tej substancji wynosił ok. 20 cm." "nie jestem w stanie powiedzieć jaka ilość tej substancji wsiąkła w powierzchnię jak my przyjechaliśmy to substancja ta kapała rzadko", "wykonano pomiar stężenia substancji niebezpiecznych za pomocą urządzenia pomiarowego będącego w wyposażeniu samochodu gaśniczego za pomocą którego zbadano m. in. poziom tlenu, tlenku węgla, wybuchowość. Badania nie wykazały żadnego zagrożenia.

W ocenie sądu w oparciu o takie dowody trudno uznać, iż skarżący rażąco naruszył przepisy ustawy o odpadach w szczególności art. 24 ust 1 ustawy, na który to przepis wskazuje organ II instancji a który stanowi, iż transport odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować odpady, w tym zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7. W szczególności organy obu instancji nie wykazały, aby w sposób oczywisty skarżący naruszył zasady ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi a skutki tego zdarzenia nie mogą być tolerowane przez organy praworządnego państwa. Wskazać bowiem należy, iż wyciek substancji był niewielki, pochodził jak się wydaje – bo organy tego precyzyjnie nie ustaliły - z rozszczelnienia zaworu w naczepie przewożącej odpady i jak ustala organ II instancji (str. 4 decyzji) "ponadto (skarżący) w celu uniemożliwienia wycieku substancji dokręcił rygielek w naczepie". Skoro zdarzenie polegające na wycieku substancji, zakończone zostało "dokręceniem rygielka" zdarzenie to nie jawi się jako szczególnie groźne. Sama zaś szkodliwość wyciekłej substancji – powszechnie dostępnego środka ochrony roślin przy uwzględnieniu niewielkiej ilości tego wycieku budzi wątpliwości sądu, a z całą pewnością organ tej okoliczności nie wyjaśnił opierając się o jednozdaniową wypowiedz świadka, który sam siebie określił jako specjalista jednostce JRG 6 K. (K 70 akt adm.). Organ nie wyjaśnił jakiej dziedziny specjalistą jest świadek.

Tym samym organy obu instancji dopuściły się naruszenia art. 7 K.p.a. który to przepis stanowi, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ocenie sądu organy naruszyły także art. 77 § 1 K.p.a.- organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W postępowaniu nie został bowiem zgromadzony materiał dowodowy wystarczający, by uznać go za wyczerpujący a wnioski jakie z tego materiału wywodzą organy w ocenie sądu mają charakter dowolny. Tego typu postępowanie narusza zasadę praworządnością – nie można bowiem uznać, że organy podjęły wystarczające czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Jak wskazuje art. 80 K.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Reguła ta została także naruszona. Organ orzekł bowiem na podstawie materiału dowodowego niewystarczającego do wydania tego typu rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.