Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 52/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006 r. sprawy ze skargi T. i D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie remontu budynku. skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].03.2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. wstrzymał inwestorowi prowadzenie robót budowlanych przy wykonywaniu remontu budynku mieszkalnego - prawej oficyny przy ul.[...] W R. w obrębie klatki schodowej zlokalizowanej przy zadaszonym patio, wykonywanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.

W dalszym toku postępowania organ I instancji ustalił, że przedmiotowy obiekt jest wpisany do rejestru zabytków pod nr rej. [...] z [...].02.1992r.

Z uwagi na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. decyzją Nr [...] z dnia [...].04.2005r. umorzył prowadzone w ramach nadzoru budowlanego postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu powołano się na art. 43 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Odwołanie od w/w decyzji, w ustawowym terminie złożyła Pani A. N., wnosząc o jej uchylenie.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2005r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W ocenie organu odwoławczego art. 43 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nie uprawniał do umorzenia wszczętego postępowania w ramach nadzoru budowlanego.

Organ odwoławczy zgodził się, że Wojewódzki Konserwator Zabytków wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru lub w jego otoczeniu.

Powyższe nie oznacza jednak, zdaniem organu, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdziwszy fakt zaistnienia samowoli budowlanej może nie podjąć działań w zakresie przyznanych mu ustawą Prawo budowlane z 1994r. kompetencji.

Zdaniem organu II instancji, organ, który wszczął postępowanie administracyjne w stosunku do samowolnie wykonanych robót budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków winien to postępowanie kontynuować. Brak jest podstaw do przyjęcia, że przepisy ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wyłączają stosowanie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, zwłaszcza w kontekście art. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

W oparciu o ustawę o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia i nakazy Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wykonania robót budowlanych nie zwalniają z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, w przypadkach określonych przepisami Prawa budowlanego. Wynika to literalnie z dyspozycji art. 36 ust. 8, art. 49 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

T. i D. S. zaskarżając do Sądu decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego podnieśli w skardze ,że zaskarżone orzeczenie jest dla nich niezrozumiałe i nie odnosi się do zarzutów odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał w niniejszej sprawie nieprawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.

Rzeczywiście art. 43 ustawy z dnia 23 lipca 2003r o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U.Nr 162 , poz.1568), nie uprawniał do umorzenia wszczętego postępowania w ramach nadzoru budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdziwszy fakt zaistnienia samowoli budowlanej nie może nie podjąć działań w zakresie przyznanych mu ustawą Prawo budowlane z 1994r. kompetencji.

Organ, który wszczął postępowanie administracyjne w stosunku do samowolnie wykonanych robót budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków winien to postępowanie kontynuować. Brak jest podstaw do przyjęcia, że przepisy w/w ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wyłączają stosowanie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, zwłaszcza w kontekście art. 2 cyt. ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

W oparciu o ustawę o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia i nakazy Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wykonania robót budowlanych nie zwalniają z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, w przypadkach określonych przepisami Prawa budowlanego. Wynika to literalnie z dyspozycji art. 36 ust. 8, art. 49 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Wskazać należy, iż w myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), organem powołanym do likwidacji samowoli budowlanych jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego.

W ocenie Sądu organ II instancji prawidłowo ustalił że , Powiatowy Inspektor naruszył norma określona w art. 105 § 1 Kpa, stanowiąca przesłankę do umorzenia postępowania administracyjnego. Wszczęte przez organ I instancji postępowanie nadzorcze winno być kontynuowane, gdyż stan faktyczny sprawy nie uzasadnia stwierdzenia o braku przedmiotu postępowania, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270), skargę należało oddalić.