Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1942/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję - art. 64a ppsa
Powołane przepisy: article: art. 136, art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151 a par. 1, art. 64d
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 listopada 2020 r. sprawy ze sprzeciwu R. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz R. K. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

R. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2020 r., nr [...] uchylającej decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2019 r., nr [...], w której orzeczono: w pkt I o zwrocie nieruchomości stanowiącej własność miasta stołecznego [...], położonej w [...], w rejonie ul. [...],[...] i [...] (dawna ul. [...] 303 i [...]), stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, dla której Sąd Rejonowy dla [...] w [...] VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW [...], niepodzielnie na rzecz: J. C. w [...] udziału w prawie własności, H. R. w [...] udziału w prawie własności, R. K. w [...] udziału w prawie własności, K. T. w [...] udziału w prawie własności, M. K. (1) w [...] udziału w prawie w własności, M. K. (2) w [...] udziału w prawie własności, J. K. w [...] udziału w prawie własności; w pkt II o zobowiązaniu: J. C. do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, H. R. do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, R. K. do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, K. T. do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, M. K. (1) do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, M. K. (2) do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, J. K. do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania w kwocie [...] zł, na rzecz miasta stołecznego [...], w terminie 30 dni następujących po dniu, w którym decyzja stanie się wykonalna; w pkt III, że wierzytelność miasta [...] opisana w pkt II wraz z odsetkami podlega zabezpieczeniu, polegającym na ustanowieniu na nieruchomości, opisanej w pkt I, hipoteki na rzecz miasta [...]; w pkt IV o odmowie zwrotu na rzecz A. R. (1) i A. R. (2) nieruchomości, położonej w [...], w rejonie ul. [...],[...] i [...] (dawna ul. [...] 303 i [...]), stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha; i przekazującej sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

Wnioskiem z [...] listopada 2015 r. J. C. - działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik H. R., W. K., S. T., K. T., A. R. (1) i A. R. (2), wystąpiła o zwrot nieruchomości, położonej w [...], stanowiącej dawną działkę nr [...] z obrębu [...], nabytej na rzecz Skarbu Państwa Aktem Notarialnym Repertorium [...] z [...] lipca 1977 r.

Postanowieniem z [...] stycznia 2016 r., nr [...] Prezydent [...], postanowił wyłączyć się z postępowania w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości i przekazał ww. wniosek, do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Wojewodzie [...].

Postanowieniem z [...] lutego 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] wyznaczył jako organ właściwy do załatwienia sprawy zwrotu przedmiotowej nieruchomości, Starostę [...].

Następnie [...] maja 2019 r. wnioski o zwrot przedmiotowej nieruchomości złożyli również: K. T., R. K., M. K. (1), J. K. i M. K.(2).

Aktem Notarialnym Repertorium Nr [...] z [...] lipca 1977 r. nabyto od J. i F. małżonków K., K. i S. małżonków K. oraz od R. i A. małżonków S. nieruchomość, położoną w [...] przy ul. D[...] 303 i [...], stanowiącą działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, dla której Państwowe Biuro Notarialne w [...] prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]. Z treści ww. aktu notarialnego wynika, że zgodnie z decyzją Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu [...] z [...] października 1975 r. nr [...], o lokalizacji inwestycji, przedmiotowa nieruchomość, przeznaczona została pod budowę osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego.

Natomiast z akt sprawy zgromadzonych w toku przeprowadzonego postępowania wynika, że w dacie wywłaszczenia współwłaścicielami nieruchomości, położonej w [...] przy ul. D[...] 303 i K[...], stanowiącej dawną działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, byli: J. K. w [...] udziału w prawie własności, K. K. w [...] udziału w prawie własności oraz R. S. w [...] udziału w prawie własności. Powyższe potwierdza treść Aktu Własności Ziemi z [...] maja 1976 r. nr [...], wydanego przez Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu [...] oraz treść poświadczonego skróconego odpisu księgi wieczystej Kw Nr [...], wydanego [...] kwietnia 1977 r. przez Państwowe Biuro Notarialne w [...].

Następstwo prawne po ww. współwłaścicielach Starosta ustalił na podstawie: 1) postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] Wydział I Cywilny z [...] grudnia 1998 r., sygn. akt [...], że spadek po: J. K. zmarłej [...] października 1998 r. w [...], na mocy ustawy nabyli: mąż F. K. oraz dzieci: córka C. T. i syn Wiesław F. K., po [...] części spadku każde z nich; F. K. zmarłym [...] listopada 1998 r. w [...], na mocy ustawy nabyły dzieci: córka C. T. oraz syn W. K., po [...] części spadku każde z nich; 2) postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] Wydział I Cywilny z [...] listopada 2001 r., sygn. akt [...], że spadek po C. T., zmarłej [...] marca 2000 r. w [...], na podstawie ustawy nabyli: mąż S. T. oraz syn W. T., po [...] części spadku każdy z nich; 3) Aktu Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A nr [...] sporządzonego [...] kwietnia 2016 r. (zarejestrowanego [...] kwietnia 2016 r. w Rejestrze Spadkowym prowadzonym przez Krajową Radę Notarialną pod numerem [...]), że spadek po zmarłym [...] maja 2013 r. W. T., na podstawie ustawy nabył w całości syn K. T.; 4) Aktu Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A nr [...], sporządzonego [...] lutego 2019 r. (zarejestrowanego [...] lutego 2019 r. w Rejestrze Spadkowym prowadzonym przez Krajową Radę Notarialną pod numerem [...]), że spadek po zmarłym [...] czerwca 2018 r. S. T., na podstawie ustawy nabył w całości wnuk K. T.; 5) Aktu Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A nr [...], sporządzonego [...] kwietnia 2017 r. (zarejestrowanego [...] kwietnia 2017 r. w Rejestrze Spadkowym prowadzonym przez Krajową Radę Notarialną pod numerem [...]), że spadek po zmarłym [...] grudnia 2016 r. W. K., na podstawie ustawy nabyli: żona M. K.(1) oraz synowie M. K.(2) i J. K., po [...] części spadku każde z nich; 6) postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] Wydział I Cywilny z [...] maja 2003 r., sygn. akt [...], że spadek po R. S., zmarłej [...] lutego 2003 r. w [...], na podstawie ustawy nabyli: mąż A. S. oraz córki: J. C. i H. R., po [...] części spadku każde z nich; 7) postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] I Wydział Cywilny z [...] lutego 2006 r., sygn. akt [...], że spadek po A. S., zmarłym [...] lipca 2005 r. w [...], na podstawie ustawy nabyły córki: J. C. i H. R., po [...] części spadku każda z nich. Zgodnie z treścią odpisu skróconego aktu małżeństwa Nr [...] z [...] października 2009 r., J. C. obecnie nosi nazwisko C.; 8) postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] Wydział II Cywilny z [...] października 2006 r., sygn. akt [...], że spadek po K. K., zmarłym [...] czerwca 2006 r. w [...], na podstawie testamentu notarialnego z [...] października 2003 r. Rep. A [...], nabył R. K., w całości.

W związku z powyższym organ ustalił, że uprawnionymi do żądania zwrotu przedmiotowej nieruchomości są: J. C., H. R., R. K., K. T., M. K.(1), M. K. (2) i J. K..

Na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 1998 r., nr [...], przedmiotowa nieruchomość stanowi własność miasta [...]. Aktem notarialnym z [...] grudnia 1999 r., Rep. A nr [...], została oddana w użytkowanie wieczyste na lat 99 na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...]. W następstwie powództwa wniesionego przez J. C., H. R., W. K., S. T. i K. T., Sąd Rejonowy dla [...] w [...] II Wydział Cywilny wyrokiem z [...] stycznia 2018 r., sygn. akt [...] ustalił, że umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i ustanowienie hipoteki zawarta pomiędzy Miastem [...] a Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" z siedzibą w [...], w dniu [...] grudnia 1999 r. (Rep. A [...]) jest nieważna, w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] (dawnej działki nr [...] opisanej w księdze wieczystej nr [...]). Następnie Sąd Okręgowy w [...] V Wydział Cywilny Odwoławczy wyrokiem z [...] maja 2019 r., sygn. akt [...] oddalił apelacje Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" od ww. wyroku.

W związku z powyższym działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi aktualnie własność miasta [...] i nie jest obciążona prawem użytkowania wieczystego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...].

Decyzją z [...] grudnia 2019 r., nr [...] Starosta [...] orzekł o zwrocie nieruchomości stanowiącej własność miasta stołecznego [...], położonej w [...], w rejonie ul. [...],[...] i [...] (dawna ul. [...] 303 i [...]), stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, dla której Sąd Rejonowy dla [...] w Warszawie VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW [...], wskazując, że cel wywłaszczenia na działce nie został zrealizowany.

Od ww. decyzji w zakresie punktu orzekającego zwrot nieruchomości i pozostałych dot. zwrotu odwołanie złożył Prezydent [...].

Decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) dalej: "k.p.a.", uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdyż sprawa z wniosku o zwrot przedmiotowej nieruchomości, nie została wyjaśniona w stopniu umożliwiającym rozstrzygnięcie jej zgodnie z prawem. Uznał, że przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w granicach wyznaczonych przez art. 136 k.p.a. nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Wskazał, że kluczowe dokumenty przesadzające w sprawie, tj. zdjęcia lotnicze oraz operat szacunkowy, wpływające zasadniczo na treść rozstrzygnięcia wymagają uzupełnienia

W ocenie organu odwoławczego istnieje, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji.

W uzasadnieniu decyzji przywołując treść przepisów art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.) dalej: "u.g.n.", Wojewoda stwierdził, że badając przesłanki zbędności przez pryzmat art. 137 ust. 1 u.g.n. należy uwzględnić wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 marca 2014 r., sygn. akt P 38/11. Podał, że zgodnie z sentencją niniejszego wyroku, nie podlegają zwrotowi na rzecz byłych właścicieli te nieruchomości, na których cel określony w decyzji o wywłaszczeniu został zrealizowany przed dniem złożenia wniosku o ich zwrot, niezależnie od tego, czy realizacja inwestycji nastąpiła po upływie 10 lat od chwili wywłaszczenia. Jeśli zaś w dniu złożenia wniosku o zwrot cel wywłaszczenia jeszcze nie został zrealizowany, byli właściciele tych nieruchomości oraz ich spadkobiercy zachowują ustawowe uprawnienie do żądania zwrotu, które im przysługiwało przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z 2003 r. W związku z tym Wojewoda podniósł, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność ustalenia, czy na spornych działkach, przejętych na rzecz Skarbu Państwa, na dzień złożenia wniosku, a nie później niż na [...] września 2004 r., zrealizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Wojewoda dokonał szczegółowej analizy dokumentów na podstawie, których organ I instancji uznał, że cel wywłaszczenia działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] - nie został zrealizowany. Mianowicie wskazał, że z treści aktu notarialnego z [...] lipca 1977 r., Rep. [...], wynika, iż nieruchomość, położona w [...] przy ul. [...] 303 i [...], stanowiąca dawną działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, której obecnie odpowiada m.in. działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji z [...] października 1975 r. nr [...], przeznaczona została pod budowę osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego, na terenie położonym w dzielnicy [...] ograniczonym: od zachodu ul. [...], od północy i wschodu bocznicą Huty [...], od południa ul. [...]. Podał, że jak wynika z treści ww. decyzji o lokalizacji inwestycji wydanej przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu [...], decyzja ta stanowiła aneks do decyzji o lokalizacji inwestycji z [...] czerwca 1974 r. nr [...]. Z treści Kompleksowych wytycznych urbanistycznych, stanowiących integralną część ww. decyzji nr [...], wynika, iż na terenie przedmiotowej lokalizacji oprócz budynków mieszkalnych wielorodzinnych miały zostać wybudowane m.in. 10 letnia szkoła środowiskowa z przedszkolem, tereny sportu szkolnego, przedszkole oraz ogród dziecięcy, tzw. jordanowski. Wskazał, że jak ustalił organ I instancji, co wynika z dokumentów dotyczących budowy Osiedla Górce Mieszkaniowe, które zostały udostępnione Staroście [...] przez Wydział Architektury i Budownictwa dla [...] Urzędu [...] dla terenów objętych decyzjami o lokalizacji inwestycji nr [...] z [...] czerwca 1974 r. i nr [...] z [...] października 1975 r. opracowany został wspólny plan realizacyjny Osiedla [...] - Projekt realizacyjny - ogólny zagospodarowania terenu [...] I i II Przedsięwzięcie, który został zatwierdzony decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego z [...] czerwca 1977 r., znak: [...]. Zgodnie z powyższym planem realizacyjnym teren osiedla mieszkaniowego [...] został podzielony na 6 zadań inwestycyjnych, w tym w ramach Zadania 6, tj. na terenie położonym pomiędzy ulicami [...], [...],[...], a torami kolejowymi, miała zostać wybudowana szkoła - budynek oznaczony nr [...] na planie realizacyjnym wraz z terenami sportu szkolnego - boiska szkolne, bieżnie itp. Następnie decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego nr [...], wydaną [...] września 1979 r. przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu [...], znak: [...], zatwierdzony został Zamienny plan realizacyjny ogólny zagospodarowania terenu inwestycji Osiedla [...], przedsięwzięcie II. Zgodnie z powyższym planem teren nieruchomości, położonej w [...] przy dawnej ul. [...] 303 i [...], stanowi część terenu, na którym miało być realizowane Zadanie 7 - budynek szkoły – budynek nr [...] wraz z terenami sportu szkolnego i terenami zieleni. Zgodnie z planem realizacyjnym zamiennym zmianie uległ jedynie numer zadania, a nie sposób w jaki miał zostać zagospodarowany przedmiotowy teren. Wojewoda podał, że w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Starosta [...] zlecił geodecie uprawnionemu – J. S., wykonanie opracowania geodezyjnego polegającego na oznaczeniu na fragmencie Planu realizacyjnego Ogólnego Zagospodarowania Terenu Osiedla [...], nieruchomości stanowiącej dawną działkę nr [...] z obrębu [...] w powiązaniu z aktualnymi działkami ewidencyjnymi. Zgodnie z powyższym opracowaniem działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], wchodziła w skład terenu przeznaczonego pod realizację Zadnia 6 w osiedlu [...]. W środkowej części przedmiotowej działki ewidencyjnej miał zostać wybudowany budynek szkoły - budynek nr [...], w północnej części miały zostać urządzone tereny zieleni oraz skarpy izolujące teren szkoły od terenu bocznicy kolejowej, zaś na niewielkim jej fragmencie, w części południowej miała zostać zrealizowana zieleń oraz skarpa. Wskazał, że pismem z [...] lutego 2016 r. organ prowadzący sprawę wystąpił do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] o wypożyczenie dokumentów zgromadzonych w sprawie o sygnaturze [...],[...]. Podał, że z dokumentów udostępnionych Staroście [...] przez ww. Biuro wynika, iż nieruchomość, stanowiąca własność R. S., K. K. i J. K., przed dniem wywłaszczenia była niezabudowana i stanowiła grunt użytkowany rolniczo. Z treści informacji umieszczonej [...] czerwca 1981 r. (podpis nieczytelny), w dolnej części pisma Wydziału Architektury, Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z [...] czerwca 1981 r. skierowanego do Dzielnicowego Zespołu Urbanistycznego [...] wynika, iż: " Zgodnie z planem ogólnym miasta zatwierdzonym Uchwałą Nr [...][...][...] z [...] lipca 1969 r. i zmianami do tego planu, teren w rejonie ul. [...] 303 i [...] jest przeznaczony pod ogrody działkowe i uprawy rolne. Do 1985 r. nie przewiduje się zmiany przeznaczenia użytkowania tego terenu.". Podniósł, że z przesłanych dokumentów wynika, iż część nieruchomości będąca przedmiotem niniejszej decyzji, po wywłaszczeniu jej na rzecz Skarbu Państwa, była użytkowana jako ogródki działkowe przez osoby, które w roku 1981 i 1982 uzyskały od Wydziału Architektury, Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu [...] zgodę na wydzierżawienie terenu pod uprawę warzyw i kwiatów bez prawa sadzenia drzew i krzewów wieloletnich oraz wznoszenia obiektów budowlanych. Z dokumentów, o których mowa powyżej wynika także, że [...] lipca 1981 r. zgodę na wydzierżawienie części nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...] 303 i [...], tj. gruntu o łącznej powierzchni [...] ha, z ogólnej powierzchni [...] ha, na okres od [...] kwietnia 1981 r. do [...] września 1981 r., uzyskało 5 osób: tj. W. P., W. W., E. S., T. G. i N. S.. Z treści podania złożonego w ww. sprawie, w dniu [...] maja 1981 r. przez W. W. wynika, iż ostatnią umowę dzierżawy części ww. gruntu (ogródek działkowy o powierzchni [...] ha) uzyskał w 1979 r. W. W., uzyskał również zgodę Wydziału Architektury, Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu [...] na wydzierżawienie przedmiotowej działki na kolejny okres, tj. od [...] kwietnia 1982 r. do [...] września 1982 r. Z treści podania złożonego przez W. P. w dniu [...] czerwca 1981 r., wynika, iż przed 1981 r. część ww. działki - grunt o powierzchni [...] ha, był dzierżawiony przez P. L.. Z treści podań złożonych przez E. S. (w dniu [...] maja 1981 r.) i N. S. (w dniu [...] czerwca 1981 r.), wynika, iż dzierżawiły one grunt o powierzchni [...] ha od 1980 r., zaś z treści podania złożonego przez T. G. w dniu [...] maja 1981 r., wynika, iż zagospodarowała ona działkę o powierzchni [...] ha, ponieważ leżała bezużyteczna. Treść karty inwentaryzacyjnej nieruchomości nr [...], sporządzonej dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha przez komisję inwentaryzacyjną w lipcu 1997 r., stanowiącej integralną część decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 1998 r. nr [...], potwierdza, że ww. działka w dalszym ciągu stanowiła grunt niezabudowany, użytkowany jako "[...]i [...]".

Na podstawie przeprowadzonej analizy Wojewoda stwierdził, że ten materiał dowodowy jest niewystarczający do prawidłowego rozpatrzenia sprawy i orzeczenia o zwrocie nieruchomości.

Zwrócił uwagę, że Starosta wydając rozstrzygnięcie o zwrocie nieruchomości uznał, iż dla odczytania danych z przesłanych zdjęć lotniczych nie ma konieczności zlecania stosownej opinii specjaliście z zakresu fotogrametrii. Podniósł, że organ I instancji stanął na stanowisku, że nie dla każdego odczytania danych ze zdjęcia lotniczego konieczne jest zasięgnięcie opinii biegłego. Wskazał, że Starosta przeprowadził własną analizę zdjęć lotniczych wykonanych: w roku 1980, w dniu [...] maja 1982 r., w dniu [...] maja 1987 r., w dniu [...] lutego 1990 r., w dniu [...] maja 1997 r. i w dniu [...] maja 2005 r., i stwierdził, że potwierdzają one, iż na całym terenie przeznaczonym w planie realizacyjnym II przedsięwzięcia [...] (zarówno w pierwotnym planie, jak również w zamiennym) pod budowę szkoły wraz z terenami sportu szkolnego i terenami zieleni, nie rozpoczęto realizacji żadnej inwestycji. Dopiero na zdjęciu lotniczym wykonanym w [...] sierpnia 2007 r., a więc po upływie 30 lat licząc od dnia wywłaszczenia, na terenie położonym u zbiegu ul. [...],[...] i [...], widoczny jest wydzielony ogrodzeniem fragment nieruchomości wykorzystywany jako zaplecze budowy. Pozostała część nieruchomości objętej roszczeniem o zwrot stanowi teren nieurządzony i w żaden sposób niezagospodarowany. Podał, że w tym miejscu organ badający sprawę wyjaśnia, że nie ma konieczności wykonywania opisu zdjęć, co zdaniem Wojewody jest nie do zaakceptowania, gdyż zdjęcia lotnicze stanowią podstawowy materiał dowodowy, na okoliczność realizacji celu wywłaszczenia. Podkreślił, że w sytuacji, kiedy organ wydaje decyzję o zwrocie, niedopuszczalnym jest przyjęcie jako materiał dowodowy własnych interpretacji, chociażby nawet były one słuszne, dotyczących zagospodarowania nieruchomości stanowiącej przedmiot zwrotu, gdyż taki materiał dowodowy zawsze może budzić wątpliwości, co do jego wiarygodności.

W związku z powyższym zdaniem Wojewody w tej sytuacji, niezbędnym jest uzupełnienie materiału dowodowego o wiadomości specjalne w postaci opisu wykonanego przez biegłego fotogrametrę do zdjęć lotniczych. Przywołując przepisy art. 84 § 1, art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. stwierdził, że w niniejszej sprawie organ I instancji naruszył przepisy procedury administracyjnej, ponieważ materiał zgromadzony w niniejszej sprawie nie jest w pełni wiarygodny i zgromadzony w sposób, który daje podstawę do przyjęcia okoliczności za udowodnione.

Jednocześnie odnosząc się do sporządzonego w toku postępowania przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który określa wartość nieruchomości oraz wartość zwaloryzowanego odszkodowania Wojewoda stwierdził, że dostrzega nieprawidłowości w jego sporządzeniu i są one na tyle istotne, że mogą mieć wpływ na wynik sprawy, zatem stanowią podstawę do uchylenia decyzji.

Wojewoda powołując się na literaturę fachową oraz Powszechne krajowe zasady wyceny (PKZW) tj. Noty interpretacyjnej nr 1 "Zastosowanie podejścia porównawczego w wycenie nieruchomości" (do dowolnego stosowania) wskazał, że przy stosowaniu metody porównywania parami porównuje się nieruchomość wycenianą o znanych cechach, kolejno z nieruchomościami podobnymi, o znanych cenach transakcyjnych i cechach. Wartość określa się poprzez korygowanie cen transakcyjnych ze względu na różnice ocen pomiędzy nieruchomością wycenianą i nieruchomościami podobnymi. Procedura postępowania przy zastosowaniu metody porównywania parami w punkcie 4.2.6. noty podkreśla, iż rzeczoznawca dokonuje "wyboru do porównań z utworzonego zbioru nieruchomości, co najmniej trzech nieruchomości najbardziej podobnych pod względem cech rynkowych do 1 nieruchomości stanowiącej przedmiot wyceny, z ich niezbędną charakterystyką." Podniósł, że w operacie brak jest charakterystyki wybranych do porównań nieruchomości, co może prowadzić do uzasadnionych wątpliwości czy właściwie przyjęta została skala ocen i obliczone poprawki, a tym samym czy prawidłowo określono wartość przedmiotu wyceny. Stwierdził, że biegła w Podstawach metodycznych powołuje się na Powszechne Krajowe Zasady Wyceny (PKZW) w tym Noty interpretacyjne, które nie stanowią podstaw prawnych wykonywania operatu szacunkowego, jednak mogą stanowić podstawy metodyczne jego opracowania, oparte o autorytet organizacji zawodowej (do stosowania jako zasady dobrej praktyki zawodowej i dorobek środowiska). Powołując się na nie w operacie rzeczoznawca powinna wziąć pod uwagę zapisy tam stosowane i według nich wykonać prawidłowo operat.

Wojewoda przedstawił swoją analizę operatu i stwierdził, że biegła przyjmuje rynek z bardzo okrojonego obszaru. Wskazał, że analizą objęła tylko trzy dzielnice [...] tj. [...],[...] i [...]. A jego zdaniem tak określony obszar nie może stanowić miarodajnego rynku. Podniósł, że brak jest ponadto uzasadnienia, które potwierdzało by, iż wybrane nieruchomości jako porównawcze, rzeczywiście stanowią najbardziej podobne do przedmiotu wyceny. Wskazał, że biegła podała tylko 4 transakcje, z których do dalszej pracy przyjęła 3 odrzucając oczywiście tą o najniższej cenie nie podając konkretnego powodu braku podobieństwa do przedmiotu wyceny. Zdaniem organu odwoławczego analiza i charakterystyka rynku nieruchomości ma również na celu ustalenie cech rynkowych, na podstawie których porównuje się nieruchomość szacowaną z nieruchomościami podobnymi. Podał, że przy tak okrojonych danych trudno nie mieć wątpliwości czy prawidłowo określono cechy rynkowe a tym samym wartość tej nieruchomości. Podał, że biegła przyjmuje jedną z cech "powierzchni nieruchomości" i określa jej wpływ na poziomie 25% (wielkość wagi). Cecha ta jest podzielona na dwie oceny dobrą i średnią. Podał także, że jak wynika z założeń do wyceny, to przyjęte do porównań nieruchomości posiadają, wszystkie łącznie z nieruchomością wycenianą oceną na poziomie średnia. Jego zdaniem stwarza to uzasadnioną wątpliwość czy rzeczywiście dana cecha ma jakakolwiek wpływ na wartość nieruchomości skoro żadna z przyjętych transakcji nie różni się tą cechą. Wskazał, że wszystkie posiadają powierzchnię poniżej [...] m2. W ocenie Wojewody opis tej cechy także nie umożliwia zrozumienia uwarunkowań jakie kierowały biegłą przy określaniu wielkości tej cechy. Podniósł, że w tej sytuacji można mieć uzasadnioną wątpliwość, czy powierzchnia ma wpływ na wartość nieruchomości czy nie - brak logiczności, zupełności oraz wiarygodności przyjętych założeń. Budzi wątpliwości, czemu pow. powyżej [...] m2 jest dobra a poniżej tylko średnia.

Na decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2020 r. nr [...] R. K. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie: 1) art. 138 § 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji kasatoryjnej mimo braku ku temu podstaw, tj. nieistnienia w sprawie przesłanek do wydania decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia; 2) art. 84 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne uznanie, że przepis ten powinien mieć w sprawie zastosowanie i że w sprawie wymagane są wiadomości specjalne i udział biegłego celem oceny i ustalenia sposobu zagospodarowania nieruchomości objętej wnioskiem o zwrot, w sytuacji gdy w sposób niebudzący wątpliwości w oparciu o dowody z dokumentów oraz podczas oględzin nieruchomości ustalono, że na nieruchomości objętej wnioskiem o zwrot cel wywłaszczenia nie był i nie został zrealizowany; 3) art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu I instancji bez wskazania przepisów proceduralnych, jakie organ I instancji miałby naruszyć, bez podania sposobu tego naruszenia i skutku na wynik sprawy, w zakresie, w jakim organ II instancji dostrzegał nieprawidłowości sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego. W uzasadnieniu podniósł, że wbrew twierdzeniom organu II instancji zdjęcia lotnicze nie stanowiły podstawowego materiału dowodowego, na którym organ I instancji opierał i na którym należałoby opierać ustalenia w kwestii realizacji celu wywłaszczenia. Wskazał, że podstawowymi i bardzo jednoznacznymi w treści były przede wszystkim dokumenty oraz oględziny z udziałem biegłego geodety i stron, jakie miały miejsce w dniu [...] października 2019 r., które zdecydowanie wyprzedzają w znaczeniu rzeczone zdjęcia. Podkreślił, że Starosta w oparciu o konkretne dokumenty pozyskane z Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] ustalił, że nieruchomość wywłaszczona po wywłaszczeniu jej na rzecz Skarbu Państwa była użytkowana jako ogródki działkowe przez przypadkowe osoby, które w 1981 i 1982 r. uzyskały zgodę na wydzierżawienie terenu pod uprawę warzyw i kwiatów - bez prawa sadzenia drzew i krzewów wieloletnich oraz wznoszenia obiektów budowlanych. Stwierdził, że z dokumentów tych wynika jednoznacznie, że po wywłaszczeniu na przełomie lat 70 -tych i 80-tych działka objęta wnioskiem o zwrot była dzierżawiona pod uprawę warzyw i kwiatów lub też w żaden sposób nie była wykorzystywana. Podniósł, że organ I instancji w oparciu o treść karty inwentaryzacyjnej nr [...] sporządzonej dla działki ewidencyjnej nr [...] przez komisję inwentaryzacyjną w lipcu 1997 r. ustalił, że w dacie tej, działka w dalszym ciągu stanowiła grunt niezabudowany, użytkowany jako "[...] i [...]". Także zdaniem skarżącego odnośnie sposobu zagospodarowania działki nr [...] w późniejszym okresie organ I instancji również dysponował - poza przywoływanymi zdjęciami - dowodami, które w sposób niewątpliwy pozwalały ustalić stan rzeczy istotny z punktu widzenia wyniku sprawy. Niezwykle istotne, w ocenie skarżącego, były oględziny dokonane w dniu [...] października 2019 r., które wykazały, że na części działki nr [...] zrealizowany został niewielki parking. Pozostała część działki, co nie było kwestionowane przez żadną ze stron i co nie budziło najmniejszych wątpliwości, stanowi nieużytek porośnięty typową w takich przypadkach roślinnością trawiastą i krzaczastą, zanieczyszczony typowymi śmieciami, tj. plastikowymi butelkami, puszkami, workami foliowymi itp. Wskazał, że teren działki nr [...] poza obszarem objętym parkingiem nie nosi najmniejszych znamion użytkowania mającego jakiekolwiek gospodarcze uzasadnienie. Nie ma również żadnych dowodów, by w przeszłości teren ten, poza wspomnianym wykorzystaniem pod uprawę warzyw i kwiatów, a więc na zasadzie kontynuacji sposobu wykorzystania byłych właścicieli, był w jakikolwiek sposób zagospodarowany. Skarżący podkreślił, że nie ma zatem żadnych powodów, by rozszerzać w tym zakresie postępowanie dowodowe, skoro dowody, którymi dysponował organ, w sposób nie budzący wątpliwości doprowadziły do jednoznacznych ustaleń.

W ocenie skarżącego zdjęcia lotnicze nie poddają w wątpliwość ustaleń organu I instancji, przeciwnie, potwierdzają to co organ ustalił w oparciu o inne dowody. Zdjęcia te potwierdzają, że przed 2007 r. nie ma śladów zorganizowanego korzystania z działki objętej wnioskiem i potwierdzają, że w dacie [...]v sierpnia 2007 r. na działce widoczny jest wydzielony ogrodzeniem fragment nieruchomości wykorzystywany jako zaplecze budowy. Żadne ze zdjęć nie zawiera w sobie takich treści, których analiza wymagałby udziału biegłego i które to treści mogłyby wpłynąć w jakikolwiek sposób na ustalenia organu I instancji w zakresie sposobu wykorzystania działki w okresie od 1977 r. do 2004 r. Podkreślił, że Wojewoda nie podał nawet z uwagi na jaką treść odnośnie jakich kwestii sprawy i jakich zdjęć zachodzi potrzeba pogłębionej ich analizy z udziałem biegłego.

Skarżący odniósł się również szczegółowo do argumentu Wojewody, że jako przyczynę uzasadniającą uchylenie decyzji organu I instancji wskazał również dostrzeżone nieprawidłowości w sporządzeniu operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości i wartość waloryzowanego odszkodowania podlegającego zwrotowi w związku ze zwrotem nieruchomości. Podkreślił, że operat nie był kwestionowany przez żadną ze stron, tak co do zgodności jego sporządzenia z wymogami formalnymi ujętymi w ustawie o gospodarce nieruchomościami, a przede wszystkim zasadami sporządzania operatu szacunkowego wskazanymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzaniu operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie". Podniósł, że organ II instancji nie wskazuje żadnego przepisu obowiązującego prawa, który biegła mogłaby naruszyć w sposób, który mógłby mieć wpływ na wynik opinii. Nie wskazuje również jakie konkretnie przepisy proceduralne, w jaki sposób i z jakim skutkiem dla wyniku sprawy zostały naruszone przez organ I instancji, które to naruszenie uzasadniałoby uchylenie jego decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że Starosta dokonał waloryzacji odszkodowania podlegającego zwrotowi przy udziale biegłego, mimo braku takiego obowiązku i żadna ze stron wyników opinii nie kwestionowała. Zdaniem skarżącego, jak wynika z art. 154 ust. 1 u.g.n., wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Co zaś tyczy się zarzutu związanego z określeniem przez biegłą obszaru analizowanego w związku z celem operatu, to w ocenie skarżącego sprowadza się on do próby narzucenia biegłej określenia tego rynku w sposób jaki widzi go organ II instancji, choć kompetencje i swobodę w tym zakresie przyznano rzeczoznawcom (art. 150 ust. 5 u.g.n.), którzy obszar (rynek) przyjęty do analizy określają w oparciu o swoje doświadczenie jako rzeczoznawcy majątkowi i posiadaną wiedzę specjalistyczną, przy uwzględnieniu postanowień § 26 rozporządzenia. Podkreślił, że doboru nieruchomości podobnych, określenia obszaru runku lokalnego, jak przyjęcia odpowiedniego przedziału czasowego dokonuje biegły, który oczywiście powinien jedynie uzasadnić dokonane w tym zakresie wybory, tak by można było prześledzić motywy jakimi w swych wyborach kierował się biegły. Nie można jednak biegłemu dawać wytycznych co do kierunku jego prac, doboru nieruchomości, określania obszaru rynku lokalnego bowiem w takiej sytuacji wynikiem prac biegłego nie będzie wartość rynkowa nieruchomości, a tzw. wartość indywidualna, a więc wartość nieruchomości uwzględniająca indywidualne założenia i potrzeby podmiotu zlecającego sporządzenie opinii. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na sprzeciw Wojewoda [...] wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sprzeciw jest uzasadniony.

Na wstępie trzeba wskazać, że w niniejszej sprawie zastosowanie miał stan prawny dotyczący kpa, w wersji obowiązującej do 1 czerwca 2017 r. Na mocy art. 16 w zw. z art. 18 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935) do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1.

Punktem wyjścia do oceny zaskarżonej decyzji jest art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z treścią którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo są zgodne, że dwuinstancyjność w postępowaniu administracyjnym polega na wydaniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym przez organy dwóch różnych instancji. Zasada dwuinstancyjności powoduje, że każdy z organów (najpierw pierwszej, a potem drugiej instancji) przeprowadza postępowanie prowadzone w celu prawidłowego rozpatrzenia sprawy administracyjnej. W postępowaniu administracyjnym przed organem drugiej instancji nie mamy zatem do czynienia jedynie z kontrolą orzeczenia organu pierwszej instancji, ale z prowadzeniem postępowania tak, aby załatwić sprawę co do jej istoty.

Ponadto już z kolejności przepisów zawartych w art. 138 k.p.a. wynika, że zasadą winno być rozstrzyganie sprawy przez organ odwoławczy co do istoty, czyli albo utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji (jeśli jest ona w ocenie organu odwoławczego prawidłowa) lub uchylenie tej decyzji i załatwienie sprawy merytorycznie. Podkreślić należy, że wydanie decyzji kasatoryjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest wyjątkiem od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a zatem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 k.p.a.

Tymczasem w niniejszej sprawie organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2019 r., gdyż – jego zdaniem - kluczowe dowody przesądzające o zasadności roszczenia o zwrot według stanu nieruchomości na [...] września 2004 r., tj. zdjęcia lotnicze wymagały uzupełnienia o opinię biegłego fotogrametry. Z kolei – zdaniem Wojewody – dalszego postępowania wyjaśniającego na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego wymagała ocena prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego, który zawierał wymienione przez organ odwoławczy nieprawidłowości o charakterze istotnym, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd zwraca uwagę, że Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji nie zakwestionował ustaleń i ocen zaprezentowanych w uzasadnieniu decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2019 r. dotyczących stanu przedmiotowej nieruchomości przed wywłaszczeniem, celu wywłaszczenia, stanu realizacji celu wywłaszczenia na [...] września 2004 r. i w okresie późniejszym.

Trafnie uznał Wojewoda [...], że zdjęcia lotnicze zgormadzone w aktach sprawy, szczególnie ich powiększone fragmenty z lat 1997 i 2005 r., miały istotne znaczenie dla oceny stanu realizacji celu wywłaszczenia na spornej nieruchomości.

Sąd nie podziela jednak stanowiska Wojewody [...], że zdjęcia lotnicze, w powiązaniu z innymi dowodami, były niewystarczające do oceny stanu zagospodarowania terenu części nieruchomości nabytej na cel wywłaszczenia (obecnie działki nr [...]) i że zdjęcia te winny być uzupełnione o opinię biegłego do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie fotogrametrii.

Zdaniem Sądu zdjęcia te i ich powiększone fragmenty, dotyczące roku 1997 i lat następnych są dobrej jakości. Analiza tych zdjęć, zwłaszcza w powiązaniu z załącznikami graficznymi do decyzji z 1977 r. i 1979 r. zatwierdzających plan realizacyjny osiedla [...] – przedsięwzięcie II (zadanie 6, a później 7), załącznikiem graficznym do opinii geodezyjnej J. S., wynikami oględzin spornego terenu z 2019 r., pokazuje, że teren obecnej działki nr [...] (pierwotnie o charakterze rolniczym), według stanu na [...] września 2004 r. i w okresie późniejszym, nie był wykorzystany na realizację pierwotnego celu jego nabycia (wywłaszczenia) przez Skarb Państwa, tj. budowę infrastruktury osiedla [...] – przedsięwzięcie II, a konkretnie pod budowę i urządzenie budynku szkoły nr [...] wraz z infrastrukturą szkolną, skarp i zieleni.

Z akt sprawy wynika, że w 2004 r. teren ten nie był w żaden sposób zagospodarowany pod zorganizowane mieszkaniowe (wielorodzinne) budownictwo osiedlowe. Stanowił niezabudowany teren pokryty roślinnością, nieurządzoną wedle jakiejkolwiek koncepcji projektowej. Wybudowany po 2005 r. parking był wynikiem realizacji innej inwestycji budowlanej, niż ta wynikająca z aktu notarialnego z 1977 r., decyzji lokalizacyjnych z 1974 r. i 1975 r. oraz decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego z 1977 r. i 1979 r. Budowa parkingu na części działki nr [...] była następstwem decyzji nr [...] z 2005 r. o pozwoleniu na budowę poprzedzonej projektem budowlanym, która z kolei była wydana w oparciu o decyzję nr [...] z 2004 r. o warunkach zabudowy, zmienioną decyzją nr [...] z 2005 r.

Zdaniem Sądu przedwczesne było uznanie przez Wojewodę [...], że sporządzony na użytek niniejszej sprawy operat szacunkowy zawierał istotne wady, uniemożliwiające wykorzystanie tego dowodu w postępowaniu administracyjnym.

Sąd zwraca uwagę, że zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym. Trzeba też mieć na uwadze, że organ administracji ocenia wartość dowodową opinii biegłego w aspekcie jej zgodności z przepisami prawa. Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Poza sporem jest to, że żadna ze stron postępowania nie kwestionowała operatu szacunkowego z września 2019 r. i Wojewoda [...] nie wskazał konkretnych naruszeń przepisów prawa względem tej wyceny (wynikających z u.g.n., czy z rozporządzenia).

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ odwoławczy miał wątpliwości, co do prawidłowości operatu w aspekcie jego zgodności ze standardami zawodowymi (notą interpretacyjną), czy też miał wątpliwości dotyczące merytorycznych analiz i założeń biegłego w zakresie: charakterystyki nieruchomości porównawczych, przyjętej skali ocen i wyliczonych poprawek, analizy i charakterystyki rynku właściwego, prawidłowości przyjętych istotnych cech rynkowych i ich gradacji.

W takiej sytuacji Wojewoda [...] winien zastosować art. 136 k.p.a. i wystąpić do rzeczoznawcy majątkowego o przedłożenie pisemnych wyjaśnień w opisanych wyżej kwestiach. Biegły powołany w postępowaniu administracyjnym winien mieć możliwość złożenia wyjaśnień, czy nawet uzupełnienia operatu szacunkowego.

Wobec tego Sąd uznał, że Wojewoda [...] wadliwie przyjął, że organ I instancji naruszył art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie i że tym samym uzasadnione było zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. Zdaniem Sądu w opisanej wyżej sytuacji organ odwoławczy miał możliwość skorzystania z art. 136 k.p.a. celem wyjaśnienia podniesionych kwestii dotyczących waloru dowodowego operatu szacunkowego. Wojewoda [...] nie wykazał, że prowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w oparciu o art. 136 k.p.a. okaże się niewystarczające i że należy uchylić zaskarżoną decyzję oraz przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Trzeba zwrócić uwagę, że organ I instancji zgromadził w sprawie obszerny materiał dowodowy. W sposób niebudzący wątpliwości ustalił przy pomocy licznych, wiarygodnych dowodów zagadnienia istotne z punktu widzenia wyniku sprawy.

Wobec tego nieuzasadnione było uchylenie decyzji Starosty i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu uzupełnienia materiału dowodowego o wiadomości specjalne w postaci opisu wykonanego przez biegłego fotogrametrę do zdjęć lotniczych. Przedwczesne było też uznanie operatu szacunkowego za nieprawidłowy, bez umożliwienia rzeczoznawcy majątkowemu odniesienia się do podnoszonych przez organ zarzutów.

Zatem Sąd uznał, że organ II instancji naruszył w istotny sposób art. 138 § 2 kpa, ponieważ wadliwie przyjął, że zdjęcia lotnicze bez opisu fotogrametry są nieprzydatne do oceny realizacji celu wywłaszczenia na spornej nieruchomości, a także poprzez to, że nie zastosował w sprawie art. 136 k.p.a. do wyjaśnienia swych wątpliwości przy udziale biegłego. Naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] weźmie pod uwagę zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Organ odwoławczy wyjaśni przy udziale biegłego, czy operat szacunkowy jest nadal aktualny w świetle art. 156 ust. 4 u.g.n. Jeżeli biegły potwierdzi aktualność operatu szacunkowego wówczas organ wyjaśni z udziałem biegłego wątpliwości dotyczące wyceny przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151a § 1 w zw. z art. 64d § 1 i art. 64e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej wyżej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).