Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1137/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. ustanowić skarżącemu adwokata; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Składając wniosek o doręczenie odpisu wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Uzasadniając wniosek, podkreślił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, pełnoletnim synem i z trzema córkami, w tym jedną małoletnią. Według wniosku dochód rodziny ogranicza się do otrzymywanego przez wnioskodawcę zasiłku chorobowego w wysokości 843,17 zł, z kolei wydatki, obejmujące koszty utrzymania domu i kwotę 100 zł przeznaczoną na zakup lekarstw, wyliczono na sumę 787,50 zł.

Referendarz sadowy wezwał skarżącego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie licznych dokumentów źródłowych, m.in. wyciągów

z wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez niego i przez osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym.

Wykonując wezwanie, wnioskujący nadesłał – w większości w formie kserokopii lub wydruków – następujące dokumenty: umowę najmu lokalu, wezwanie z dnia 6 maja 2013 r. do zapłaty związanej z tym lokalem zaległej należności za grudzień zeszłego roku, załącznik do bliżej nieokreślonego wniosku o wpis do KRS podpisany przez organ celny, zgodnie z którym skarżący nie wykonał wezwania

z dnia 14 czerwca ubiegłego roku do zapłaty należności głównej w kwocie

2.946,82 zł, kilka rachunków dotyczących bieżącego utrzymania z odręcznymi adnotacjami, iż rachunki te zostały opłacone, zaświadczenie o wysokości zasiłku wypłaconego skarżącemu (w kwietniu bieżącego roku wypłacono mu kwotę

1140,82 zł), zeznania podatkowe za ubiegły rok złożone przez skarżącego, przez jego pełnoletnie dzieci i jeszcze przez dwie osoby, których nie wymieniono we wniosku (w zeznaniu skarżącego wykazano jedynie przychody otrzymywane

z ubezpieczenia społecznego), książkę przychodów i rozchodów, zawierającą informacje o braku obrotu na przestrzeni kilku miesięcy, dokument z dnia

20 października 2010 r. zatytułowany jako "Potwierdzenie informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej", umowę, na podstawie której skarżący

w zeszłym roku zakupił samochód za cenę 800 zł, zaświadczenia potwierdzające, że małżonka i pełnoletnie dzieci skarżącego są osobami bezrobotnymi, zaświadczenie

o wcześniejszym zatrudnieniu jednej z jego córek, trzy decyzje z maja bieżącego roku o przyznaniu małżonce skarżącego świadczeń z pomocy społecznej,

m.in. zasiłku celowego na zakup żywności w kwocie 450 zł, oraz wyciągi

z rachunków bankowych. W tym ostatnim zakresie przedłożono wyciągi z: rachunku należącego do małżonki skarżącego (dokumentuje on przelewy na inny rachunek tej osoby, z którego wyciągu nie przedstawiono, w kwietniu bieżącego roku wynoszące łącznie 590 zł, oraz dokonywane przez nią wpłaty gotówkowe, które we wspomnianym miesiącu wyniosły w sumie 1970 zł; odnotowuje on też wzajemne przelewy pomiędzy tym rachunkiem a rachunkami należącymi do dwóch pełnoletnich córek skarżącego),rachunku jednej z jego pełnoletnich córek (wynika z niego, że osoba ta ma jeszcze jeden rachunek, z którego wyciągu nie nadesłano – w kwietniu bieżącego roku córka skarżącego dokonała na ten rachunek trzech przelewów na łączną kwotę 400 zł), rachunku syna skarżącego oraz dwóch rachunków należących do osoby, której nie wymieniono we wniosku.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.

Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie wykazał, iż w jego sytuacji zachodzi przesłanka do uwzględnienia jej żądania

w całości. Analiza nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych, tj. dokonywanych przelewów oraz – zwłaszcza wpłat gotówkowych dokonywanych przez jego małżonkę (w kwietniu ich suma wyniosła 1970 zł ) – dowodzi bowiem niezbicie, że do dyspozycji wnioskodawcy i osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym pozostają środki większe niż te zadeklarowane we wniosku. Wyciągi te odnotowują przy tym także przelewy na takie rachunki bankowe należące do wspomnianych osób, z których wyciągów nie przedłożono (chodzi o co najmniej trzy rachunki: jeden należy do małżonki skarżącego, dwa pozostałe do jego córek). W konsekwencji podkreślić wypada, że wezwania referendarza sądowego zostało w rozpatrywanym zakresie wykonane wybiórczo, skoro zobowiązywało ono stronę do przedstawienia wyciągów z wszystkich rachunków. Skarżący nie wyjaśnił zatem tych wszystkich wątpliwości, które miały być rozwiane za pomocą tego wezwania. Nie udowodnił zwłaszcza, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych w sprawie – skądinąd najniższych znanych procedurze sądowoadministracyjnej – w tym wpisu od ewentualnej skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r., mającego taką samą wysokość jak wpis od skargi, który skarżący na wezwanie przecież uiścił, nie domagając się wówczas przyznania prawa pomocy.

Skargę kasacyjną sporządzić może jednak tylko pełnomocnik profesjonalny,

a w ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia takiego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To zaś, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym, według art. 245 § 3 P.p.s.a., m. in. ustanowienie adwokata lub innego zawodowego pełnomocnika. Do wniosku, że w stosunku do wnioskodawcy przesłanka ta zachodzi, prowadzi wzgląd przede wszystkim na to, iż wszyscy pełnoletni członkowie jego rodziny są obecnie bezrobotni i korzystają z pomocy społecznej. Nadto działalność gospodarcza skarżącego istotnie nie jest obecnie wykonywana, a on sam od dłuższego czasu otrzymuje zasiłek chorobowy. Pozwala to na rozstrzygnięcie na jego korzyść przynajmniej części wątpliwości, jakie budzą jego oświadczenia i materiał dowodowy nadesłany w trakcie postępowania.

Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.