Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 714/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. sprawy ze skargi W. T. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącego W. T. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2004 r. (znak :[...]) Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust.4 i art.36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm. - obecnie tj. Dz.U. z 2006 r. nr.156 póz. 1118 -zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) po rozpoznaniu wniosku Zarządu Gospodarki Komunalnej w K., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę parkingu dla samochodów osobowych na 76 miejsc postojowych wraz z infrastrukturą techniczną w zakresie przyłącza kabla oświetleniowego, przełożenia kabla energetycznego, odwodnienia powierzchni parkingu i przyległych chodników na działkach nr 165, 166/1, 118/24, 166/2, 118/56, 269/4, 164 i 167 obr. [...] w K.

Odwołanie W. T. nie zostało uwzględnione i Wojewoda M. decyzją z dnia [...] 2004 r. (znak:[...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje.

1/ przedmiotowa inwestycja znajduje się w obszarze, który w okresie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu posiadał miejscowy plan zagospodarowania terenu, który ustalał dla tego terenu przeznaczenie pod Obszar Mieszkaniowo-Usługowy o symbolu M2U. W obszarze tym dopuszczane była lokalizacja urządzeń komunikacyjnych w tym również parkingów. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji WZiZT. Przedłożony projekt budowlany jest kompletny i posiada niezbędne opinie i uzgodnienia jak również został wykonany przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Przyjęte w projekcie rozwiązania nie naruszają wymogów wynikających z decyzji WZiZT, a Inwestor wykazał się posiadaniem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

2/ odnosząc się do odwołania wskazano, że:

- zarzut dotyczący braku udziału w postępowaniu administracyjnym, a w szczególności nie doręczeniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania jest nieuzasadniony bowiem w aktach sprawy znajduje się dowód, iż zawiadomienia dokonano ale odwołujący się pomimo awizowania w dniu[...]2004 r., pisma nie odebrał,

- zarzut dotyczący pozbawienia dojazdu do działki odwołującego się w związku z zabudową działki nr 166/1 i 166/2 jest również nieuzasadniony. Z akt sprawy nie wynika, iż działki te są obciążone służebnością na rzecz odwołującego się, nie ma więc ograniczeń w zagospodarowaniu działek a przedmiotem niniejszego postępowania nie może być zagadnienie dotyczące regulacji dojazdu do działek odwołującego się, gdyż tego rodzaju sprawy należą do kompetencji sądów powszechnych.

- analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że przedmiotowa inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie przewidzianym w art. 5 Prawa Budowlanego z 1994 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył W. T. zarzucając:

- naruszenie przepisów prawa budowlanego tj. m.in. art. 5 pkt 9 oraz art. 32,

- naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. m.in. art. 44 w zw. z art. 10 kpa, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc w uzasadnieniu, że:

- działki o numerach 166/1,166/2, 118/24 na których planowana jest realizacja wskazanej inwestycji zostały wywłaszczone na konkretny cel określony w decyzji o wywłaszczeniu tj. na poszerzenie pasa startowego lotniska. W związku ze zmianą przeznaczenia wywłaszczonych gruntów pod lokalizację inwestycji w postaci poszerzania pasa startowego lotniska, utraciła moc decyzja o lokalizacji inwestycji, a wskazany cel nie został zrealizowany a skarżący domaga się zwrotu części działek nr 166 obecnie 166/1, 166/2 i 118/24 , w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami albowiem nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia,

- podjęcie realizacji inwestycji na wywłaszczonych działkach o numerach 166/1 i 166/2 pozbawia skarżącego dojazdu do działki nr 118/57 a jest to jedyny dojazd z drogi publicznej do działki nr 118/57. Podstawową zasadą Prawa budowlanego jest projektowanie, budowanie, użytkowanie i utrzymywanie obiektów budowlanych w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich,

- bezzasadne jest stanowisko organu, iż na obecnym etapie postępowania brak jest ograniczeń w zagospodarowaniu działek jako, że z akt sprawy nie wynika , iż działki te nie są obciążone służebnością na rzecz skarżącego. Zasada ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich jest interpretowana szeroko i uwzględnia swoim zakresem także przyszłe uzasadnione interesy osób trzecich, które w wyniku podjęcia realizacji inwestycji przez inwestora mogą zostać ograniczone. Domaganie się przez skarżącego ochrony swoich interesów w sytuacji gdy obecnie toczy się postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu działek w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami na których ma być realizowana inwestycja jest w pełni uzasadnione,

- brak jest pełnej jasności co do sytuacji prawnej posiadania przez inwestora prawa do terenu na cele budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 11 prawa budowlanego przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Dokonując wyboru miejscowości i konkretnego terenu pod inwestycję, inwestor musi uzyskać prawo do określonego terenu.

Tymczasem na obecnym etapie rozpoczętej działalności inwestycyjnej, sporna jest kwestia własności nieruchomości oznaczonej działkami nr 166/1.166/2,118/24.

- brat skarżącego – M. T., został pozbawiony czynnego udziału w całym toku postępowania, a zatem od chwili wszczęcia postępowania do jego zakończenia decyzją. Pozbawienie go czynnego udziału w toku prowadzonego postępowania jako strony zainteresowanej zwrotem wywłaszczonych działek na których ma być realizowana inwestycja naruszyło w pełni uzasadniony jego ważny interes, albowiem nie miał wpływu nie tylko na ustalenie stanu faktycznego ale także na stosowanie norm prawa materialnego i proceduralnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd

rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu l instancji naruszają prawo, aczkolwiek nie można podzielić jej wszystkich zarzutów.

Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę parkingu dla samochodów osobowych wraz z infrastrukturą techniczną w zakresie przyłącza kabla oświetleniowego, przełożenia kabla energetycznego, odwodnienia powierzchni parkingu i przyległych chodników na działkach nr 165, 166/1, 118/24, 166/2, 118/56, 269/4, 164 i 167 obr. 7 przy ul. H. w K. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji mówi się, że "Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji WZiZT' i, że "Przyjęte w ww. projekcie rozwiązania nie naruszają wymogów wynikających z decyzji WZiZT'. W aktach sprawy znajduje się decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego z dnia [...]2001 r, ale ustala ona warunki dla dz.ewid. 165,166,118/24,118/56 i 269/4, nie wspomina ona o dz.ewid. 164 i 167 które zostały objęte decyzja o pozwoleniu na budowę. Nad tą kwestią organ przechodzi do porządku dziennego jak również nie wyjaśnia skąd w pozwoleniu na budowę jest mowa o dz.ewid. 166/1 i 166/2 skoro w decyzji o ustaleniu wzizt mówi się o dz.ewid. 166. Jeżeli taka zmiana jest wynikiem podziału - to należało to wyjaśnić i wskazać, że dz.ewid. 166 odpowiada dz.ewid. 166/1 i 166/2.

Nie można podzielić stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skoro z akt sprawy nie wynika aby dz.ewid. 166/1 i 166/2 były obciążone na rzecz dz.ewid. 118/57 stosowną służebnością to nie ma ograniczeń w zagospodarowaniu tych działek a przedmiotem postępowania nie może być zagadnienie dotyczące regulacji dojazdu do działek odwołującego się, gdyż tego rodzaju sprawy należą do kompetencji sądów powszechnych.

Z akt sprawy można wysnuć wniosek, że dz.ewid. 166/1 i 166/2 stanowiły własność Gminy K., i można domniemać, że były terenem który można określić jako publiczny a z oświadczenia stron wynikało, że jedyny dojazd do dz.ewid. 118/57 prowadził właśnie przez dz.ewid. 166/1 i 166/2 które stanowiły drogę a wybudowanie parkingu z uwagi na powstały krawężnik i jego poziom dojazd ten został zlikwidowany ( zob. protokół rozprawy z dnia[...]2007 r.). Obowiązkiem organów administracji architektoniczno-budowlanej jest czuwanie nad tym aby projekt zapewniał poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich w szczególności w zakresie dostępu do drogi publicznej ( art. 5 ust.1 pkt. 9 Prawa Budowlanego z 1994 r.).

Wprawdzie z dołączonych do akt sprawy decyzji może wynikać, że postępowanie w sprawie zwrotu dz.ewid. 166/1, 166/2 i 118/24 zostało zakończone decyzją odmawiającą zwrotu ale skarżący i uczestnicy postępowania twierdzą, że takie postępowanie w trybach nadzwyczajnych jeszcze się toczy. Obowiązkiem orzekających organów było odniesienie do podniesionych zarzutów. Zaskarżona decyzja nad tymi zarzutami przechodzi do porządku dziennego zadowalając się stwierdzeniem, że inwestor "wykazał się również posiadaniem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". To wykazanie to oświadczenie K. K. o posiadaniu tego prawa oparte o wypisy z rejestru gruntów.

Nietrafny jest zarzut skargi, że M. T. został pozbawiony czynnego udziału w postępowania, z akt sprawy wynika, że był zawiadomiony o wszczęciu postępowania a czy strona będzie brała czynnie udział w postępowaniu zależy od jej woli.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 135 i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Z uwagi na wykonanie decyzji i wybudowanie parkingu zbędne było orzekanie w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonywania (art. 152 p.o.p.s.a).