Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 280/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej przy udziale Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 3506/21 w przedmiocie odrzucenia skargi J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 marca 2021 r., nr 550000/71/130479/2021/RDZ-B7/2 w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 3506/21 odrzucił skargę J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu elektronicznie 24 marca 2021 r. Natomiast skarga została sporządzona 21 maja 2021 r. i w tym też dniu złożona osobiście w siedzibie Wydziału Obsługi Klientów i Korespondencji III Oddziału ZUS w Warszawie.

Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, żądając rozpoznania skargi. W uzasadnieniu podał, że 24 marca 2021 r. złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją z 23 marca 2021 r. Podał, że decyzją z 19 maja 2021 r., utrzymano w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji i skarżący na tę właśnie decyzję wniósł skargę do sądu administracyjnego.

Pismem z 26 stycznia 2022r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców złożył zawiadomienie o wstąpieniu do toczącego się postępowania na prawach przysługujących prokuratorowi, wraz z zajęciem stanowiska w sprawie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i w miarę potrzeby rozpoznanie sprawy. W przypadku przekazania akt sprawy z zażaleniem do NSA, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." termin na wniesienie skargi wynosi trzydzieści dni od doręczenia decyzji. Skarga złożona z uchybieniem terminu podlega – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – odrzuceniu.

W tej sprawie nie budzi wątpliwości to, że zaskarżeniu do sądu podlegała decyzja z 23 marca 2021 r., bo tak skarżący określił przedmiot skargi. Decyzja ta została doręczona skarżącemu 24 marca 2021 r., wobec tego wniesienie skargi 21 maja 2021 r. nastąpiło z uchybieniem terminu. W tej sytuacji zasadnie Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę na to, że termin procesowy przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter zawity – jest nieprzekraczalny, ale może podlegać przywróceniu, jeżeli skarżący wykaże że uchybienie to nastąpiło bez jego winy.

Wbrew stanowisku prezentowanemu przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców nie ma podstaw do tego, by uznać, że skarżący zachował termin na wniesienie skargi. Nie można też przyjąć, że przedmiotem skargi była decyzja organu z 19 maja 2021 r., wydana w wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do takiego wniosku nie prowadzi lektura jednoznacznej treści skargi. Tylko niepewność w tym zakresie obligowałaby Sąd pierwszej instancji do wezwania skarżącego do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.