Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1320/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 34, art. 17 ust. 4
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
article: art. 84
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno, Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2007 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] maja 2007 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 233, art. 239 w zw. z art. 14b § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "Op"), Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił zmiany postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w sprawie udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie następującego stanu faktycznego:

W dniu 13 listopada 2006 r. C.P. Sp. z o.o. (zwana dalej "Skarżącą") zwróciła się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z zapytaniem: "czy dochody uzyskane z tytułu odsetek od środków pieniężnych stanowiących kapitał inwestycyjny należy uznać za zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako dochody uzyskane z działalności gospodarczej na podstawie zezwolenia w specjalnej strefie ekonomicznej".

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Skarżąca zamierza podjąć działalność gospodarczą na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej. W tym celu nabyła od gminy S. działki pod zabudowę zakładu przemysłowego produkującego gumy do żucia. Środki pieniężne na inwestycję pochodzą z wpłaty na kapitał zakładowy dokonanej przez udziałowca Skarżącej i są one wydawane zgodnie z poszczególnymi etapami inwestycji. Skarżąca uzyskuje dochód w postaci odsetek od kwot aktualnie nie zaangażowanych w prowadzoną inwestycję. Nie prowadzi żadnej innej inwestycji poza specjalną strefą ekonomiczną ani również innej działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy, Skarżąca argumentowała, że dochody uzyskane z tytułu odsetek od kapitału inwestycyjnego należy uznać za zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej "updop"). Podkreśliła również, że operowanie środkami inwestycyjnymi wynika z potrzeby zapewnienia możliwości swobodnego rozporządzania kapitałem w celu realizacji inwestycji w [...] specjalnej strefie ekonomicznej oraz lokowania środków pieniężnych w sposób bezpieczny i możliwie efektywny. Jedynym bowiem przeznaczeniem zgromadzonych środków, w tym dochodu otrzymanego z odsetek, jest realizacja inwestycji oraz, w dalszej perspektywie, prowadzenie działalności na jej terenie. Na potwierdzenie swojego stanowiska Skarżąca przytoczyła szereg rozstrzygnięć organów podatkowych.

Postanowieniem z [...] lutego 2007 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W jego uzasadnieniu stwierdził, że na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop zwolnione od podatku, są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007r., nr 42, poz. 274; dalej "usse"). Zwolnieniu od opodatkowania podlegają również odsetki, ale tylko te, które są związane z prowadzoną działalnością na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Organ I instancji stwierdził, że dochody uzyskane od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych od środków wpłaconych na podwyższenie kapitału zakładowego Skarżącej, wykraczają poza zakres działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W jego ocenie, uzyskiwanie odsetek od środków własnych zgromadzonych na rachunku bankowym, jest tylko pewną formą wynagrodzenia otrzymanego od banku za możliwość korzystania ze środków przechowywanych na rachunku bankowym.

W zażaleniu Skarżąca wniosła o zmianę powyższego postanowienia, wskazując, że z uwagi ścisły związek lokowanych środków pieniężnych z działalnością prowadzoną w strefie - jest to właśnie rodzaj działalności związany z działalnością strefową, z której dochody korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych. Zdaniem Skarżącej, nie prowadzi ona żadnej rozbudowanej działalności finansowej (inwestycji, spekulacji finansowych), dającą się

wyróżnić dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Przechowuje jedynie posiadane środki pieniężne na rachunku bankowym lub lokuje je na depozytach (overnight lub krótko - i średnio - terminowych max. do 1 roku). W ocenie Skarżącej, jest to sposób przechowywania środków pieniężnych zainwestowanych przez udziałowca, które są stopniowo zużywane na inwestycję w specjalnej strefie ekonomicznej. Spółka bowiem od samego początku, prowadziła, prowadzi i zamierza

prowadzić działalność gospodarczą jedynie w zakresie objętym zezwoleniem strefowym.

Powołaną na wstępie decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił zmiany postanowienia organu I instancji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy ponownie powołał się na art. 17 ust. 1 pkt 34 updop oraz art. 16 ust. 1 usse. Dodatkowo podkreślił, że zgodnie z art. 17 ust. 4 updop zwolnienie, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Podniósł także, że odniesienie do przedstawionych zwolnień przedmiotowych zawiera przepis art. 12 usse, zgodnie z którym dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 usse, przez osoby fizyczne lub osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym ostatnim przepisem podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. W myśl ust. 2 art. 16 usse, zezwolenie określa m.in. przedmiot działalności gospodarczej.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zarówno updop, jak i usse, posługują się pojęciem działalności gospodarczej, które nie zostało w tych ustawach zdefiniowane. Definicję tego pojęcia zawiera natomiast art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 173, poz. 1807 ze zm.; dalej "usdg"). Zgodnie z tym przepisem działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego w niniejszej sprawie, organ II instancji stwierdził, że Skarżąca uzyskała zezwolenie na podjęcie działalności gospodarczej na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej. Jest w nim mowa o produkcji gum do żucia. Skarżąca jeszcze nie podjęła w/w działalności gospodarczej (co sama przyznaje w złożonym wniosku), a jedynie poczyniła pierwsze nakłady inwestycyjne w celu podjęcia strefowej działalności gospodarczej na podstawie uzyskanego zezwolenia. Oznacza to, że Skarżąca jeszcze nie uzyskała dochodu, który mógłby zostać zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., przechowywanie przez Skarżącą otrzymanych środków pieniężnych w depozytach lub na rachunku bankowym, nie można uznać za "działalność gospodarczą prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej", o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Jego zdaniem otrzymany przez Skarżącą dochód z odsetek, stanowi kapitał inwestycyjny i nie może zostać uznany za dochód z prowadzonej działalności gospodarczej na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej.

W kwestii przytoczonego przez Skarżącą we wniosku i w zażaleniu przepisu § 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej Dyrektor Izby Skarbowej w W. zauważył, że przepisu tego nie można interpretować w oderwaniu od przepisów updop. Do uzyskania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy, nie wystarczy jedynie uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy i poczynienie pierwszych wydatków inwestycyjnych. Zgodnie z art. 17 ust. 4 updop, zwolnienie z opodatkowania przysługuję podatnikowi wyłącznie z dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Końcowo organ odwoławczy podkreślił, że wszelkiego rodzaju ulgi podatkowe, jako że stanowią odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP, winny być interpretowane w sposób ścisły. W skardze skierowanej do tutejszego Sądu Skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając rozstrzygnięciu organu II instancji naruszenie:

- art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 updop poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że przychody odsetkowe uzyskiwane ze środków pieniężnych wpłaconych na kapitał zakładowy Skarżącej, a przeznaczonych na inwestycję w specjalnej strefie ekonomicznej, przechowywanych na lokatach i rachunkach lub pożyczonych przez Skarżącą innym osobom, nie stanowią w żadnej części dochodów zwolnionych z opodatkowania w poda6tku dochodowym od osób prawnych,

- art. 14b § 5 Op poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone postanowienie w sytuacji, gdy zażalenie wniesione przez Skarżącą zasługiwało na uwzględnienie.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że organy podatkowe w niniejszej sprawie słusznie dochodzą do wniosku, że zwolnieniu podlegają nie tylko dochody uzyskane z działalności gospodarczej wprost wymienionej w zezwoleniu strefowym, czy też dochody będące bezpośrednio wynikiem tej działalności, lecz również dochody z działalności bezpośrednio związanej (pomocniczej) niezbędnej w kontekście działalności strefowej. Skarżąca i organy podatkowe w inny sposób rozumieją natomiast zakres przedmiotowy takich pośrednio związanych z działalnością strefową, pomocniczych do niej działań przynoszących podatnikowi dochody.

Organy podatkowe uznały bowiem, że odsetki uzyskiwane przez podatników prowadzących działalność strefową, z której dochody podlegają zwolnieniu, mogą korzystać ze zwolnienia na takich samych zasadach. Jednakże wskazują, że zwolnieniu podlegają odsetki od środków lokowanych wyłącznie na rachunkach bieżących związanych z działalnością prowadzoną w strefie.

Zdaniem Skarżącej, nie istnieją jednak przesłanki, aby w tak różny sposób traktować działania podatnika tak do siebie podobne. Skoro bowiem wolne środki podatnik przechowuje z zamiarem bieżącego ich wykorzystywania w działalności strefowej, to nie ma istotnych różnic pomiędzy przechowywaniem ich na rachunku bieżącym albo w innych formach. Kluczowe nie jest także to, czy podlegające przechowaniu środki pieniężne zostały wygenerowane w rezultacie działalności w specjalnej strefie (np. przychody ze sprzedaży wytworzonych tam towarów) czy też uzyskane w inny sposób (np. poprzez wpłatę na kapitał zakładowy spółki w celu finansowania działalności strefowej). Kluczowe jest, czy takie środki pieniężne wykazują rzeczywisty związek z działalnością strefową. Związek taki należy ocenić na podstawie faktów w danej sprawie. Jeżeli nie budzi wątpliwości, że środki pieniężne generujące przychody odsetkowe będą wykorzystane do działalności zwolnionej w specjalnej strefie ekonomicznej, istnienie takiego związku - uzyskanego dochodu z prowadzoną działalnością strefową - nie powinno być podważane. W przedmiotowej sprawie fakt sukcesywnego przeznaczenia wolnych środków na inwestycję (działalność) w specjalnej strefie ekonomicznej jest ewidentna. Pogląd ten nie wynika z subiektywnych deklaracji, ale z obiektywnego faktu, iż Skarżąca nie prowadzi działalności innej, niż związana z terytorium specjalnej strefy ekonomicznej i z dokonywaną tam inwestycją.

W rezultacie istotna jest odpowiedź na pytanie, czy środki pieniężne przeznaczone na sfinansowanie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, a uzyskane jako wpłata na kapitał, w ogóle mogą być zwolnione, tak jak generujące odsetki zwolnione środki pieniężne pochodzące z już prowadzonej działalności strefowej.

Zdaniem Skarżącej odpowiedź na takie pytanie jest twierdząca, gdyż rozstrzygający powinien być faktyczny związek pomiędzy danymi środkami pieniężnymi a działalnością zwolnioną w strefie. W tym przypadku o takim związku decyduje przeznaczenie i faktyczne wykorzystywanie tych środków (w tempie dyktowanym postępami w prowadzeniu inwestycji) przez Spółkę na działalność zwolnioną w specjalnej strefie ekonomicznej.

Ponadto Skarżąca nie zgodziła się z poglądem, jakoby "ścisła" wykładnia przepisów o zwolnieniach i ulgach podatkowych miała oznaczać w praktyce sytuację, gdy w razie istnienia na gruncie wykładni językowej dwóch możliwych, a przez to formalnie równoprawnych rozstrzygnięć, dyrektywa "ścisłej" wykładni nakazywała wybór tego rozwiązania, które jest mniej korzystne dla podatnika. Oczywiście, interpretacja mniej korzystna dla podatnika może okazać się bardziej adekwatną w danym stanie faktycznym. Jednakże nie może istnieć automatyzm takiego wyboru - należy ocenić, czy w danym przypadku rzeczywiście pogląd bardziej korzystny dla podatnika nie znajduje co najmniej równie mocnego uzasadnienia, co pogląd alternatywny, przy uwzględnieniu zasady in dubio pro tributario.

Końcowo Skarżąca stwierdziła, że odsetki uzyskane z różnych form przechowywania wolnych środków przeznaczanych na inwestycją w specjalnej strefie ekonomicznej, a pochodzące z wpłat na kapitał zakładowy, są bezpośrednio związane z działalnością prowadzoną w specjalnej strefie ekonomicznej i korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), do zbadania, czy organy administracji w toku załatwiania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, ani z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie spór pomiędzy Skarżącą a organami podatkowymi sprowadza się do odmiennych interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 updop. W sporze tym, zdaniem Sądu, rację należy przyznać organom podatkowym, które uznały, że przechowywanie przez Skarżącą otrzymanych środków pieniężnych w depozytach lub na rachunku bankowym, nie można uznać za "działalność gospodarczą prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej", o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, a co za tym idzie dochód z odsetek stanowi kapitał inwestycyjny i nie może zostać uznany za dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Formułując powyższą ocenę Sąd miał na uwadze następujące względy.

Powoływane powyżej przepisy zostały zawarte w Rozdziale 4 updop zatytułowanym "Zwolnienia przedmiotowe", co rodzi określone konsekwencje w sferze prawnopodatkowej.

Po pierwsze. Wszelkie przywileje podatkowe, a takimi są zarówno ulgi podatkowe, jak i zwolnienia stanowią odstępstwo od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Przy czym powyższa zasada nie jest jedynie postulatem nauki pod adresem ustawodawcy i organów stosujących prawo, ale ma swoje umocowanie w obowiązującym systemie prawnym, w tym także w Ustawie zasadniczej.

Zgodnie z art. 84 Konstytucji RP "każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie".

W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że skoro zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie prawa podatkowego są odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania), to należy pojmować je ściśle (por. wyrok NSA z 13 stycznia 1994 r. SA/Po 1593/93, "Monitor Podatkowy" 1994, nr 10, s. 313). Oznacza to, że zakres wprowadzonych przywilejów na etapie stosowania prawa należy określać precyzyjnie oraz że zakresu obowiązywania zwolnień przedmiotowych nie można domniemywać ani na korzyść ani na niekorzyść podmiotów, których one dotyczą.

Jednocześnie podkreślić należy, że stosowanie zwolnień – tak jak w niniejszej sprawie – nie może abstrahować od wykładni językowej tekstu prawnego i odbywać się według wykładni celowościowej, rozszerzającej katalog przywilejów podatkowych.

Po drugie. Z tytułu Rozdziału 4 powoływanej ustawy, wynika, że sporne między stronami przepisy, stanowią zwolnienia o charakterze przedmiotowym. Są to zatem zwolnienia określonych rodzajów dochodów, a nie określonych grup podmiotów.

W świetle zatem powyższych rozważań przypomnieć należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 usse, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że ww. preferencje podatkowe ustawodawca obwarował następującymi warunkami:

1) dochody muszą być uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;

2) działalność ta musi być prowadzona na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 usse;

3) wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami;

4) kwalifikując określony dochód osiągnięty na warunkach, o których mowa powyżej (pkt 1-3) należy uwzględnić treść ust. 4-6 art. 17 updop.

Na gruncie niniejszej sprawy istotne jest zastrzeżenie zawarte w ust. 4 art. 17 updop. Przepis ten stanowi bowiem, że zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Jak już wspomniano, Skarżąca występując z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji wskazała, że zamierza podjąć działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W tym celu nabyła od jednostki samorządu terytorialnego działki pod zabudowę zakładu przemysłowego produkującego gumy do żucia. Środki pieniężne na inwestycję pochodzą z wpłaty na kapitał zakładowy dokonanej przez udziałowca Skarżącej i są one wydawane zgodnie z poszczególnymi etapami inwestycji. Skarżąca uzyskuje, dochód w postaci odsetek od kwot aktualnie nie zaangażowanych w prowadzoną inwestycję. Nie prowadzi żadnej innej inwestycji poza specjalną strefą ekonomiczną ani również innej działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika i co nie jest sporne między stronami, że Skarżąca w dacie złożenia wniosku nie prowadziła działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, a jedynie rozpoczęła proces inwestycyjny zmierzający do jej podjęcia. Oznacza to, że Skarżąca nie uzyskuje dochodów z prowadzonej działalności. Dla porządku wskazać należy, że nawet gdyby Skarżąca prowadziła działalność gospodarczą, to i tak nie wszystkie z osiąganych przez nią dochodów objęte byłyby przedmiotowym zwolnieniem. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 4 updop przysługuje ono podatnikowi wyłącznie (podkreślenie Sądu) z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Oznacza to, że krytyki nie wytrzymuje argumentacja Skarżącej, iż nie jest kluczowe to, czy podlegające przechowaniu środki pieniężne zostały wygenerowane w rezultacie działalności w specjalnej strefie (np. przychody ze sprzedaży wytworzonych tam towarów) czy też uzyskane w inny sposób (np. poprzez wpłatę na kapitał zakładowy spółki w celu finansowania działalności strefowej). Taka interpretacja stanowiłaby w istocie odejście od zwolnienia o charakterze przedmiotowym i nadanie mu charakteru podmiotowego. Tymczasem rozwiązanie zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 34 w zw. z art. 17 ust. 4 jest bez wątpienia wyrazem preferencji ustawodawcy dla dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, a nie wszelkich dochodów wygenerowanych przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy ekonomicznej.

W tym stanie rzeczy, nie sposób zatem uznać, że na postawione przez Skarżącą pytanie: "czy dochody uzyskane z tytułu odsetek od środków pieniężnych stanowiących kapitał inwestycyjny należy uznać za zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako dochody uzyskane z działalności gospodarczej na podstawie zezwolenia w specjalnej strefie ekonomicznej", należało udzielić odpowiedzi twierdzącej.

Zdaniem Sądu, fakt, że Skarżąca uzyskuje dochód w postaci odsetek od środków pieniężnych stanowiących jej kapitał inwestycyjny, świadczy jedynie o tym, że prowadzi ona racjonalną gospodarkę polegającą na użyciu czasowo wolnych środków finansowych na powiększenie posiadanych zasobów. Z pewnością jednak, z wyżej wymienionych względów, opisana sytuacja nie pozwala stwierdzić, że powyższe dochody należało traktować jako wolne od podatku.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, które obligowałoby do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł o oddaleniu skargi.