Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 175/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 255 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 kwietnia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 12.000 zł. Wpis od skargi to 400 zł.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że mieszka u mamy i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką oraz małoletnią córka i małoletnim synem. Wskazał, że posiada: grunty rolne o pow. 3,95 ha, las o pow. 1,05 ha, trzy samochody dostawcze oraz 30 kajaków, koparko-ładowarkę oraz sklep spożywczy o pow. 150 mkw. Skarżący podał również, że jego brat prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 11 ha. Dochód netto rodziny wnioskodawca określił na kwotę około 5.516 zł średniomiesięcznie. Koszty utrzymania rodziny określił na kwotę 2.780 zł, do których zaliczył ratę kredytu (2.500 zł), opłaty za media (30 zł) oraz ubezpieczenia (3000 zł rocznie). Zaznaczył, że jego dochody obciąża kredyt w wysokości 65.000 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego wnioskodawca wyjaśnił, że nie pobiera i nie płaci alimentów na małoletnie dzieci, bo "żyje w wolnym związku i dobrowolnie łoży na ich utrzymanie około 2.000 zł miesięcznie". Podał jednocześnie, że nie wykaże kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego, gdyż "mieszka u mamy na jej gospodarstwie domowym".

Skarżący zaznaczył, że przeciwko niemu toczą się postępowania egzekucyjne, lecz nie wykazał, aby były one skuteczne i w jakim zakresie. Wartość szacunkową gruntów rolnych i posiadanych pojazdów określił na około 140.000 zł (grunty rolne - 60.000 zł, samochody - 80.000 zł). Oświadczył, że "zysk z ziemi to około 8.000 zł rocznie". Ponadto udokumentował, że: z działalności gospodarczej realizuje przychód na poziomie 161.223,73 zł średniomiesięcznie (w okresie od 01 stycznia 2016 roku do końca marca 2018 roku przychód wyniósł 4.353.040,86 zł), pobiera płatności rolnicze (2.314,45 zł w 2017 roku) oraz posiada zobowiązania kredytowe (55.948 zł). Do pisma załączył wyciąg z własnego rachunku bankowego oraz wyciąg z rachunku bankowego B. T. B. S..C. E. O..

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżący nie wykazał, że poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania (około 700 zł) spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie będzie ona w stanie zapewnić sobie i członkom rodziny minimum warunków socjalnych.

Przychody wnioskodawcy tylko z prowadzenia działalności gospodarczej kształtują się na poziomie prawie 2.000.000 zł rocznie. Na koszty prowadzenia działalności gospodarczej wnioskodawca wydatkuje średniomiesięcznie kwotę 158.498,47 zł. Wobec brak dowodów na skuteczność stosowania środków egzekucyjnych uznać należało, że wskazane wartości określają, wolne od egzekucji, pozostające w dyspozycji wnioskodawcy, środki finansowe przeznaczane na prowadzenie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca posiada zdolność kredytową pomimo, że podnosi fakt prowadzenia przeciwko niemu postępowań egzekucyjnych, a ze środków pozyskanych z kredytu poszerza zakres prowadzonej działalności gospodarczej. Zasada równoważnego traktowania własnych powinności finansowych nakazuje zatem przyjąć, że w ten sam sposób, kredytem/pożyczką, skarżący może sfinansować koszty prowadzonego postępowania sądowego.

Podsumowując wskazać należy, że środki zaangażowane w prowadzenie działalności gospodarczej mogą zostać uszczuplone na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym, a ujemny wynik z prowadzenia działalności gospodarczej nie usprawiedliwia zwolnienia od kosztów sądowych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.