Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 4/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86, 88, 108
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. rozpatrując odwołanie A Sp. z o.o. w D. (zwanej dalej A lub Spółką), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia [...] r. określającą :

1. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za : styczeń 2008 r. w kwocie [...] zł; luty 2008 r. w kwocie [...] zł; marzec 2008 r. w kwocie [...] zł; kwiecień 2008 r. w kwocie [...] zł; maj 2008 r. w kwocie [...] zł, czerwiec 2008 r. w kwocie [...] zł; lipiec 2008 r. w kwocie [...] zł; sierpień 2008 r. w kwocie [...] zł; wrzesień 2008 r. w kwocie [...] zł; październik 2008 r. w kwocie [...] zł; listopad 2008 r. w kwocie [...] zł; grudzień 2008 r. w kwocie [...] zł;

2. należny podatek podatek od towarów i usług podlegający wpłacie na rachunek urzędu skarbowego z tytułu wystawienia faktur VAT, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT za: styczeń 2008 r. w wysokości [...] zł; luty 2008 r. w wysokości [...] zł; marzec 2008 r. w wysokości [...] zł; kwiecień 2008 r. w wysokości [...] zł; maj 2008 r. w wysokości [...] zł; czerwiec 2008 r. w wysokości [...] zł; lipiec 2008 r. w wysokości [...] zł; sierpień 2008 r. w wysokości [...], wrzesień 2008 r. w wysokości [...] zł; październik 2008 r. w wysokości [...] zł; istopad 2008 r. w wysokości [...] zł;

Organ pierwszej instancji przeprowadził na podstawie postanowienia nr [...] z dnia [...] r. postępowanie kontrolne wobec Spółki w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za rok 2008.

Do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego w opisanym zakresie Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. został wyznaczony (na podstawie art. 10 ust.2 pkt 11 ustawy zdnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej t.j. Dz. U. z 2011 Nr 41, poz. 214 ze zm.) przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej pismem z dnia [...] r. nr [...].

W toku tego postępowania Organ pierwszej instancji ustalił, iż Spółka była zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod pozycją [...] od dnia [...] r. Przedmiotem jej działalności było między innymi: budownictwo, w tym roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, sprzedaż hurtowa paliw stałych, ciekłych, gazowych oraz produktów pochodnych. Według odpisu z rejestru przedsiębiorców wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosiła 200.000 zł, przy czym 160 udziałów o łącznej wartości [...] zł należy do J. H. G. a 240 udziałów o wartości [...] zł stanowi własność K. W.

Nadto organ wskazał, że zarząd Spółki jest jednoosobowy: jego prezesem jest J. G., a do reprezentowania spółki oraz składania oświadczeń woli upoważniony jest samodzielnie każdy z członków zarządu, podkreślił, iż z zapisów w rejestrach zakupów oraz z faktur VAT wynika, że Spółka zajmowała się w 2008 r. obrotem produktami rafinacji ropy naftowej: benzyną bezołowiową 95, olejem opałowym i olejem napędowym oraz usługami budowlanymi.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. w swojej decyzji z dnia [...] r. wskazał, iż według wyjaśnień R. G., który w 2008 roku był prokurentem przedsiębiorstwa A było tylko pośredniczenie w sprzedaży hurtowej paliwa, nie posiadało ono własnych środków transportu ani zbiorników do przechowywania paliwa. Towar do odbiorcy dostarczany był środkiem transportu dostawcy; działalność w tym zakresie polegała na przyjmowaniu lub wysyłaniu zamówień telefonicznych bądź faksowych, odbieraniu lub wystawianiu i dostarczaniu faktur i realizowaniu zapłaty (gotówką lub przelewem).

Organ podniósł, że Spółka nie zawierała umów na sprzedaż produktów naftowych uzgodnień dotyczących zamówień na olej napędowy dokonywano za pomocą faxu lub telefonicznie. Nadto Spółka nie okazała dokumentów przewozowych, certyfikatów jakości, analiz chemicznych, kontraktów, umów handlowych, nie przekazała także uwierzytelnionego spisu z natury produktów rafinacji ropy naftowej, o przesłanie którego zwrócono się pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. Wskazano także, iż działalność gospodarcza A w zakresie obrotu produktami ropopochodnymi prowadzona była w siedzibie Spółki: K., ul. [...] oraz na stacji paliw w P., ul. [...], gdzie dokonywano sprzedaży detalicznej.

Z załączonego aktu notarialnego Rep. [...] wynika, iż stację paliw w P. Kontrolowana Spółka nabyła w dniu [...] roku.

Organ ustalił, iż jedynym dostawcą dla Spółki benzyny bezołowiowej 95 była spółka B sp. z o. o., a 2008 r. zrealizowano łącznie 12 dostaw tego paliwa (razem 58 580 litrów). Spółka B sp. z o. o. potwierdziła dostawy paliwa.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. stwierdził na podstawie faktur VAT i rejestrów zakupu A, że dostawcami oleju opałowego w 2008 roku były następujące firmy :

1. C – L. L. z siedzibą w S. L. L. potwierdził sprzedaż oleju opałowego kontrolowanej Spółce.

2. D s.c. - K. R., R. S. z siedziba w B. K. R. potwierdziła dostawy oleju opałowego. W swoim piśmie poinformowała, iż firma D s.c. obecnie nie istnieje ; przechowywane są tylko dokumenty księgowe. Poinformowała też, że olej opałowy transportowany był przez firmę zewnętrzną, a odbiory odbywały się z bazy E.

3. F – A. M. z siedziba w T. A. M. potwierdziła sprzedaż oleju opałowego Spółce "A" sp. z o. o. Olej ten pochodził z E.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. stwierdził na podstawie zapisów w rejestrze zakupów oraz z faktur VAT wynika, że Spółka "A" sp. z o. o. w 2008 roku nabywała olej napędowy wyłącznie od następujących dostawców:

1. G Sp. z o. o. z siedzibą w T.

2. H sp. z o. o. z siedzibą w C.

3. I ( wcześniejsza nazwa J) Sp. z o. o. w C.

4. K Sp. z o. o. we W.

5. L Sp. z o. o. z siedzibą w P.

6. M Sp. z o. o. z siedzibą w B.

Na podstawie zebranego w niniejszym postępowaniu kontrolnym materiału dowodowego stwierdzono, że Spółka:

w rozliczeniu za : styczeń 2008 r.

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. z siedzibą w T.

• H sp. z o. o. z siedzibą w C.

• M Sp. z o. o. z siedzibą w B

• J (później I) Sp. z o.o. w C.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

Organ pierwszej instacji podniósł, iż w rozliczniu za luty 2008 r. A:

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. z siedzibą w T.

• H sp. z o. o. z siedzibą w C.

• M Sp. z o. o. z siedzibą w B.

• J (później I) Sp. z o.o. w C.

2. zawyżyła podatek naliczony o kwotę [...] zł poprzez ujęcie nadwyżki z poprzedniej deklaracji, podczas gdy organ kontroli skarbowej określił za styczeń 2008 r. zobowiązanie podatkowe

3. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

4. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

W zakresie rozliczenia za miesiąc marzec 2008 r. organ stwierdził:

1. zawyżenie podatku naliczonego obniżającego podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. z siedzibą w T.

• H sp. z o. o. z siedzibą w C.

2. zaniżenie podatku należnego o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżenie podatek należnego o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. ustalił, iż w rozliczeniu za kwiecień 2008 r. Spólka:

zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. w T.

• H sp. z o. o. z siedzibą w C.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

Zdaniem organu pierwszej instancji w rozlicznieniu za maj 2008 r. A:

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. z siedzibą w T.

• H sp. z o. o. z siedzibą w C.

• J (później I) Sp. z o.o. w C.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

Organ stanał na stanowisku, iż w rozliczeniu za czerwiec 2008 r. Spółka:

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. z siedzibą w T.

• J (później I) Sp. z o.o. w C.

• C Sp. z o.o. w P.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

Odnośnie miesiaca lipca 2008 r. Organ stwierdził, iż w rozliczeniu Spółka:

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. w T.

• I (wcześniej J) Sp. z o.o. z siedzibą w C.

• H Sp. z o. o. z siedzibą w C.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

W rozliczniu za sierpień 2008 r. wskazno, iż podatnik:

1. zawyżył podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. w T.

• I (wcześniej J) Sp. z o.o. w C.

• H Sp. z o. o. z siedzibą w C.

• K Sp. z o.o. we W.

2. zaniżył podatek należny o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżył podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

Natomiast w rozliczeniu za wrzesień 2008 r. organ pierwzej instacji wskazał na:

1. zawyżenie podatku naliczonego obniżającego podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. w T.

• I (wcześniej J) Sp. z o.o. C.

• H Sp. z o. o. z siedzibą w C.

• K Sp. z o.o. we W.

2. zawyżenie podatku naliczonego o kwotę [...] zł poprzez ujęcie nadwyżki z poprzedniej deklaracji, podczas gdy organ kontroli skarbowej określił za sierpień 2008 r. zobowiązanie podatkowe

3. zaniżenie podatku należnego o kwotę [...] zł w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

4. zawyżenie podatku należnego o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. w rozliczeniu za październik 2008 r. wskazał, iż A

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zł poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. w T.

• I (wcześniej J) Sp. z o.o. w C.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zl w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

W zakresie rozliczenia za miesiąc listopad 2008 r. organ stwierdził, iż Spółka:

1. zawyżyła podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zl poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. ul. [...],[...] T.

• I /wcześniej J / Sp. z o.o. ul. [...],[...] C.

2. zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zl w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego,

3. zawyżyła podatek należny o kwotę [...] zl w związku z wprowadzeniem do obrotu i rozliczeniem faktur nie dokumentujących rzeczywistej sprzedaży,

W rozliczniu za grudzień 2008 r. wskazno, iż podatnik:

1. zawyżył podatek naliczony obniżający podatek należny o kwotę [...] zl poprzez odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez firmy:

• G Sp. z o.o. w T.

• I (wcześniej J) Sp. z o.o. ul. [...] C.

1.zawyżył podatek naliczony o kwotę [...] zł poprzez ujęcie nadwyżki z poprzedniej deklaracji, podczas gdy organ kontroli skarbowej określił za listopad 2008 r. zobowiązanie podatkowe

2. zaniżył podatek należny o kwotę [...] zl w związku z nieuwzględnieniem w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot podatku akcyzowego.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. ustalił w toku postepowania, iż spółka A:

1. faktycznie nie kupowała w 2008 r. oleju napędowego od wskazanych wyżej dostawców. Olej ten sprzedawany przez kontrolowaną różnym odbiorcom pochodził w rzeczywistości z nieustalonego źródła,

2. faktycznie nie sprzedawała oleju napędowego firmie N A. M. T.,

3. faktycznie nie sprzedawała oleju opałowego spółce "I" (wcześniejsza nazwa "J").

Mając na uwadze poczynione ustalenia organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] r., nr [...] określił A za okres od stycznia do grudnia 2008 r. zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za:

- styczeń 2008 r. w kwocie [...] zł;

- luty 2008 r. w kwocie [...] zł;

- marzec 2008 r. w kwocie [...] zł;

- kwiecień 2008 r. w kwocie [...] zł;

- maj 2008 r. w kwocie [...] zł;

- czerwiec 2008 r. w kwocie [...] zł;

- lipiec 2008 r. w kwocie [...] zł;

- sierpień 2008 r. w kwocie [...] zł;

- wrzesień 2008 r. w kwocie [...] zł;

- październik 2008 r. w kwocie [...] zł;

- listopad 2008 r. w kwocie [...] zł;

- grudzień 2008 r. w kwocie [...] zł;

oraz należny podatek podatek od towarów i usług podlegający wpłacie na rachunek urzędu skarbowego z tytułu wystawienia faktur VAT, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT za:

- styczeń 2008 r. w wysokości [...] zł;

- luty 2008 r. w wysokości [...] zł;

- marzec 2008 r. w wysokości [...] zł;

- kwiecień 2008 r. w wysokości [...] zł;

- maj 2008 r. w wysokości [...] zł;

- czerwiec 2008 r. w wysokości [...] zł;

- lipiec 2008 r. w wysokości [...] zł;

- sierpień 2008 r. w wysokości [...] zł;

- wrzesień 2008 r. w wysokości [...] zł;

- październik 2008 r. w wysokości [...] zł;

- listopad 2008 r. w wysokości [...] zł;

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. podkreślił, iż wobec G Sp. z o. o., H sp. z o. o., K Sp. z o. o., I sp. z o. o. oraz C Sp. z o. o., występujących na fakturach VAT jako dostawcy oleju napędowego dla A były już wcześniej podejmowane czynności sprawdzające rzetelność i prawdziwość przeprowadzonych z ich udziałem transakcji handlowych, w związku z postępowaniami kontrolnymi: nr [...] prowadzonym wobec N, A. M. T., ul. [...],[...] L. (wg faktur VAT znajdujących się w dokumentacji tej firmy spółka A sp. z o. o. była dla niej w 2008 roku głównym dostawcą oleju napędowego), nr [...] prowadzonym wobec A. L. R., ul. [...],[...] B.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż spółki: "G" sp. z o. o., H, sp. z o. o. "K" sp. z o. o., "I" sp. z o. o. oraz "C" sp. z o. o były wg faktur VAT dostawcami oleju napędowego dla spółki "A" sp. z o. o. rzekomo sprzedanego następnie w 2008 roku dla N, przy czym H sp. z o. o. była ponadto także bezpośrednim dostawcą oleju napędowego dla tej firmy.

Zaakcentował nadto, iż w trakcie postępowania kontrolnego prowadzonego wobec A. L. R. stwierdzono, iż wg posiadanych przez niego faktur VAT K Sp. z o. o w 2008 roku wystawiała faktury VAT na sprzedaż ww. oleju napędowego a spółka "I" sp. z o. o. była rzekomym dostawcą oleju napędowego dla Spółki O Sp. z o. o.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż opisane postępowania kontrolne zostały wszczęte w związku z wnioskiem Prokuratury Okręgowej V Wydział Śledczy w O., prowadzącej śledztwo o sygn. akt [...], dotyczące funkcjonowania w okresie od marca 2008 r. do listopada 2008 r. na terenie województw: mazowieckiego, podkarpackiego, warmińsko-mazurskiego, śląskiego i kujawsko - pomorskiego zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw dotyczących zakupu produktów ropopochodnych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy w postaci benzyny do lakierów AP, nafty ochronnej oraz olejów bazowych, ich mieszania w celu zmiany ich przeznaczenia i wprowadzania do obrotu handlowego jako pełnowartościowych paliw silnikowych a także wprowadzania do obrotu odbarwionego oleju opałowego, bez uiszczenia należnego podatku akcyzowego, tj. o czyn z art. 258 § 1 kodeksu karnego.

Organ podniósł, że z materiałów śledztwa sygn. akt [...] wynikało, iż produkty ropopochodne stanowiące wyroby akcyzowe zharmonizowane: benzyny o kodach PKWiU 23.20.13-00.29, 23.20.13-00.21, 23.20.13-00.22 (CN 2710 19 25 i 2710 11 21), nafta ochronna o kodzie PKW i U 23.20.14-00.90 (CN 2710 19 25) i olej bazowy o kodzie PKW i U 23.20.18-01.90 (CN 2710 19 99) pochodzące z P S.A., nabywane były z prowadzonego przez tę P ze składu podatkowego przy ul. [...] w J. przez R Sp. z o.o., z siedziba w K. oraz S Z. W. w J. z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Wskazani nabywcy (spółka R Sp. z o. o., S Z. W.), korzystając ze statusu uprawnionych nabywców dokonujących odsprzedaży tych produktów podmiotom, które winny wykorzystać je do innych celów niż napędowe lub opałowe lub do produkcji paliw silnikowych lub olejów opałowych i będąc zwolnieni od podatku akcyzowego na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5, § 16 ust. 1 i § 16a ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz. U. Nr 72 z 2006 r., poz. 500 ze zm.) w rzeczywistości sprzedawali produkty ropopochodne odbiorcom, którzy wykorzystywali je do napędu pojazdów silnikowych.

Organ zaznaczył, iż znaczna ilość cystern z tymi produktami ropopochodnymi była kierowana do bazy paliw w S. P. dzierżawionej przez N- A. M. T., [...] L., ul. [...], gdzie produkty te zlewano do podziemnych zbiorników, dokonywano ich mieszania i uzyskany produkt sprzedawano różnym odbiorcom jako olej napędowy, unikając uiszczenia należnego podatku akcyzowego.

W wyniku wymienionych postępowań kontrolnych Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. wydał m. in. następujące decyzje:

wobec A. M. T. decyzję Nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2008 r. ( decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] r.),

wobec A. R. decyzję Nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2008 r. (decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. ),

Organ pierwszej instancji wskazał, że materiały z opisanych postępowań kontrolnych włączono do akt niniejszego postępowania postanowieniem z dnia [...] roku.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. przedstawił szczegółowo postępowanie w sprawie spółek, które figurują na fakturach VAT jako dostawcy oleju napędowego dla A, Podniósł, iż wobec G Sp. z o. o. w dniu 28 lipca 2009 r. zwrócono się do tej Spółki o przesłanie kserokopii faktur VAT dotyczących sprzedaży oleju napędowego dla A sp. z o. o. oraz o nadesłanie stosownych wyjaśnień dotyczących kontaktów handlowych z tą Spółką.

Pismo nie zostało odebrane - na kopercie odnotowano : "nie zastano, awizowano powtórnie". Kolejne pismo również nie dotarło do adresata (na zwrotce tego pisma zanotowano: " adresat wyprowadził się"). Pomimo ustalenia adresu zamieszkania prezesa tej Spółki – S. W. z uwagi na brak z nim kontaktu nie doszło do przesłuchania S. W., nadto przeprowadzenie kontroli spółki G sp. z o. o. również nie było możliwe z uwagi na brak możliwości ustalenia aktualnego miejsca przechowywania dokumentacji księgowej Spółki oraz miejsca przebywania jej prezesa – S. W.

Organ podniósł, iż przy piśmie z dnia 31 maja 2012 r. otrzymano od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. uwierzytelnione kserokopie dokumentów udostępnionych przez Prokuraturę Apelacyjną w L. z akt śledztwa sygn. Akt [...], w tym protokół kontroli sporządzony przez Urząd Celny w K. i zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez członków zarządu spółek G i T, protokoły przesłuchania świadka P. G. oraz podejrzanych : K. W., D. M., P. G., K. W. M., P. A. M. i P. J., a także akt oskarżenia sporządzony w dniu [...] r. przez Prokuraturę Apelacyjną w L. w sprawie [...] przeciwko, m. in. : P. K. ( karanemu czterokrotnie ),

P.i G. ( sześciokrotnie karanemu ) oraz S. W. (dziewięciokrotnie karanemu ), tj. członkom zarządu spółki G sp. z o. o. , oskarżonym m. in. o to, że w 2007 roku brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw związanych z praniem brudnych pieniędzy, wystawianiem nierzetelnych i poświadczających nieprawdę faktur VAT, zmianą przeznaczenia oleju opałowego na olej napędowy oraz przestępstw skarbowych związanych z nieujawnianiem podstawy opodatkowania i nieodprowadzaniem podatku VAT oraz podatku akcyzowego.

Z dokumentacji z Urzędu Celnego w K. wynika, iż w październiku 2008 roku podjęto bezskuteczną próbę przeprowadzenia w spółce G kontroli podatkowej w zakresie podatku akcyzowego za okres od styczna 2006 r. do października 2007 roku. W związku z nieobecnością Kontrolowanego oraz brakiem dostępu do dokumentów spółki kontrolę zawieszono, a na S. W. - prezesa zarządu spółki - nałożona została kara porządkowa za utrudnianie przeprowadzenia kontroli.

Organ wyjaśnił, iż pod wskazanym adresem siedziby spółki G w S. przy ul. [...] znajduje się puste pomieszczenie biurowe - otwierane sporadycznie- wynajęte przez przedstawiciela wskazanego podmiotu. W danym miejscu nie znajdowała się jakakolwiek dokumentacja księgowa i handlowa. Spółka G nie posiadała środków trwałych w postaci: baz magazynowych, środków przewozowych, cystern itd., działalność spółki polega wyłącznie na pośrednictwie w obrocie olejem opałowym i jest dokumentowana poprzez wystawianie faktur a nie dokonywanie rzeczywistego obrotu towarem (...) istnieje uzasadnione podejrzenie, iż spółka G funkcjonuje w "świadomym" powiązaniu z podmiotami o nieustalonej renomie i dużym współczynniku ryzyka prowadzenia czynności w zakresie podejmowanej działalności gospodarczej niezgodnej z prawem. Działalność i funkcjonowanie tego podmiotu może ograniczać się jedynie do wystawiania faktur mających na celu ukrycie faktycznego procederu obrotu paliwami płynnymi bez uiszczenia podatku akcyzowego oraz ukrycie faktycznego przepływu finansowego pomiędzy podmiotami powiązanymi.

Organ pierwszej instancji podkreślił także, iż dokumentów z UC w K. wynika także, że w tamtejszym Urzędzie spółka G nie składała wymaganych zestawień oświadczeń o przeznaczeniu nabywanego oleju opałowego, o których mowa w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego.

Z zeznań pana P. G., przesłuchiwany w charakterze świadka, wynika, iż pracę w spółce G zaproponowali mu w październiku lub listopadzie 2006 roku J. K. oraz

P. S., który podawał się za właściciela i jednocześnie prezesa zarządu tej spółki. W lutym 2007 roku, kiedy prezesem zarządu był pan P. K., został on członkiem zarządu spółki. Większość spraw związanych z działalnością spółki załatwiał z K. oraz z mężczyzną o imieniu M. W spółce zajmował się sprawami bankowymi; z mężczyzną o imieniu P. jeździł do różnych banków na terenie Polski ( w L., B., P. ), w których wpłacał na konto firmy U ze S. tytułem "zapłata za paliwo" pieniądze otrzymane od mężczyzny o imieniu M. P. G. zeznał, że pieniądze wpłacał także na swoje konto, z którego niezwłocznie przelewał pieniądze na konto ww firmy. Stwierdził, że nie zna żadnych szczegółów odnośnie działalności gospodarczej spółki G. Z pracy w tej spółce wycofał się w czerwcu 2007 roku, ponieważ uznał, iż jej działalność może być nielegalna.

Z wyjaśnień P. G. wynika natomiast (protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...]r.), że mężczyzna o imieniu M. ma nazwisko M., a kierował nim jakiś człowiek z S.

Wyjaśnił on min., że dokumentacji księgowej firmy G pan Prokurator nie znajdzie, nie było prowadzonej księgowości, zorientowałem się o tym później, nie było biura księgowego, nie było prowadzonej księgowości. Stwierdził, że na całym tym procederze zarobił [...] zł.

K. M. wyjaśnił (protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...]r.), że działalność polegała na sprzedaży oleju opałowego klientom, którzy wiadomo co z tym robili. Naszym zadaniem było dokumentacyjne zgubienie oleju opałowego. Myśmy ich nazywali po swojemu, byli to P., J., K., M., T., byli jeszcze tacy co kupowali po kącie, nie wiem czy ich ktoś kiedykolwiek widział, nawet K. Był jeden z W., z N. albo z W., ale tych klientów nigdy nie widziałem (...) Nie mam pojęcia gdzie dalej fakturowany był olej opałowy kupowany przez G, szczerze mówiąc wydaje mi się, że nie wiem czy cokolwiek było z tym dalej robione, bo to była taka bardzo dziwna firma".

Organ przywołał także, protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...] r. P. M. J., który wyjaśnił, iż "To, że ja znalazłem się w paliwach to był czysty przypadek. Temat zaczął K., zaproponował mi, że załatwi jakąś firmę z koncesją na obrót paliwami. Wtedy ja nie znałem się na tym w ogóle. Ja w tym czasie nie miałem takiej firmy i nie podejmowałem tego tematu. Wówczas pojawił się Z. G. rozpoznany przeze mnie, przywiózł tego K., nie pamiętam kto przywiózł firmę G, oni to wszystko poukładali, czyli Z. z K. Ja jeździłem z C. do L., byłem jedynie kierowcą. Dostawałem za to [...] do [...] złotych. Jechaliśmy na jakąś stację benzynową, w umówione miejsce przyjeżdżał klient alko też jakiś gość od klienta, dawał nam pieniądze i jechaliśmy do banku wpłacać pieniądze. Tak było codziennie, albo co drugi dzień. Klienci byli różni. Przyjeżdżali różnymi samochodami, ja siedziałem w samochodzie i czekałem, nie interesowałem się tymi osobami, bałem się ich. Dostawałem telefon od K. albo też dostawał taki telefon C. i jechaliśmy w umówione miejsce. Tam odbieraliśmy pieniądze w gotówce. Były to różne kwoty od [...] zł do [...] zł, to zależało od zamówienia. Moim obowiązkiem było zawieźć C. pod bank i dopilnować, żeby on to wpłacił. On zawsze wpłacał pieniądze w banku M. W L., P. i w B. Zdarzało się, że przyjeżdżali z pieniędzmi do nas do K. i wtedy wpłacał pieniądze w S. lub w K. W G nigdy w życiu nie widziałem żadnej faktury, nie pisałem żadnej faktury. Z dokumentacją nie miałem żadnego związku. Z prezesów tej firmy to znałem jedynie S. W., woziłem też kilka razy takiego dziadka o imieniu P., jeździł ze mną z tydzień (...) olej opałowy kupowany przez T był sprzedawany temu A. i D. Oni go odbarwiali i dalej towar ten szedł na [...] jako olej napędowy. Na te dostawy były produkowane przez firmy G i T faktury. Osoby, które kupowały ten produkt miały pełną świadomość, że kupują olej opałowy, odbarwiony. Ja jestem w stanie wskazać stację paliw na trasie do C., w D., przed S. od strony K., w P. T. to te które pamiętam, o których wiem, że trafiał tam olej opałowy po odbarwieniu. Dostawcami tam byli ten A. i D.".

Nadto organ pierwszej instancji wskazał również na protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...] r. P. J. który stwierdził, iż W wystawiała faktury sprzedaży oleju napędowego z G do "A" (...) w przypadku Z i T zakupiony olej opałowy nigdy nie trafiał do tych firm. Faktury sprzedaży oleju opałowego nie były wystawiane i na tym etapie olej opałowy był gubiony. Towar szedł do osób, które odbarwiały go. Następnie telefonicznie dostawałem informację od osób odbarwiających, na jakie firmy mamy wystawić faktury sprzedaży oleju napędowego, a nigdy nie było nawet zakupów napędu robionych przez Z i T. Podejrzewam, że w G było to samo. Tutaj miałem mniejszy dostęp do informacji (...) Chcę podkreślić, że faktur sprzedaży oleju napędowego z firm gdzie działałem było o wiele więcej niż faktur zakupu oleju opałowego przez te firmy na górze.".

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. podkreślił, i przedstawione zeznania oraz wyjaśnienia dotyczące udziału spółki G w procederze odbarwiania oleju opałowego kupowanego m. in. w firmie U ze S. i wprowadzania go do obrotu za pośrednictwem różnych firm znajdują też potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych przez pana K. W. w protokołach przesłuchania go w charakterze podejrzanego z dnia [...] r., [...] r., [...] r., [...] r. oraz [...] r. Organ podniósł, iż z jego wyjaśnień wynika m. in., że miał dostęp do rachunków bankowych spółki G prowadzonych w banku M. oraz B., prezes P. G. był typowym "słupem", a faktycznie spółką tą kierowali mężczyźni o pseudonimach M., M., Z. oraz Z. K., który miał najwięcej do powiedzenia w sprawach spółki.

Wyjaśnił on ( protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...] r.), że "Z. K. to jest taka osoba, która najpierw organizuje ludzi, potem kupuje firmy najczęściej z koncesją na obrót paliwami, a potem handluje olejem opałowym i olejem napędowym i fakturami za ten towar. W tym wszystkim chodzi o to, żeby w takiej firmie, należącej do K. zrobić fikcyjną sprzedaż oleju opałowego kupowanego legalnie w A1, U, B1 a także w N., a następnie zrobić fikcyjną sprzedaż na jakąś firmę słup a z drugiej strony w tej firmie zrobić fikcyjny zakup oleju napędowego, po to, żeby móc wystawić fakturę sprzedaży oleju napędowego za którą już szedł towar w postaci odbarwionego oleju opałowego (....) Jeżeli chodzi o firmę G to prezesów tej firmy znaleźli M. i Z. Z. K. to jedynie kupił tę firmę i dał im klientów którzy kupowali olej opałowy po to, żeby go odbarwić i klientów, którzy kupowali odbarwiony olej napędowy" Organ przywoła także protokół przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. gdzie K. W. stwierdził, iż "Towar z G szedł do tych samych klientów co C1. Wiem tyle, że za czasów C1 towar szedł do P., L. i do S. Ja robiłem przy firmach, które miały księgowość i biura. Takimi firmami były i C1 i D1. Te firmy T, Z, G to były typowe słupy, nie prowadziły księgowości, nie miały biur, mogły co najwyżej wynająć jakieś pomieszczenia na biura".

Organ pierwszej instancji zwrócił uwagę, iż istotne informacje dotyczące spółki G zawierają również dokumenty otrzymane od Dyrektora UKS w K. , tj. decyzje w zakresie podatku od towarów i usług wydane za miesiące od stycznia do czerwca 2006 roku wobec pani R. Z., [...],[...] K., której kontrahentem była spółka G oraz zebrane w trakcie tej kontroli dowody w postaci przesłuchań : A. W., J. K., D. S., K. K., J. K., P. G. oraz protokół konfrontacji pomiędzy P. G. oraz J. K. Wyjaśnił, że podstawą wydania tych decyzji było ustalenie, w oparciu, m. in. o zeznania i wyjaśnienia wymienionych osób, iż faktury VAT dokumentujące nabycie w badanym okresie od spółki G oleju napędowego nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji handlowych i odnoszą się do czynności, które w rzeczywistości nie zostały dokonane.

Dyrektor UKS w O. wskazał na protokół przesłuchania P. G. w charakterze podejrzanego z dnia [...], który stwierdził: "firma G nigdy nie zajmowała się handlem paliwem a była tylko pośrednikiem w jakichś "lewych" transakcjach. Ja, gdy zorientowałem się, że te transakcje są fikcyjne to powiedziałem, że nie będę więcej podpisywał faktur."

Organ zwrócił uwagę, że z zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym - [...] -

( ostatnia aktualizacja z dnia [...] r.) wynika, że spółkę wpisano do rejestru przedsiębiorców w dniu [...] r., członkami zarządu są : O. K. (prezes zarządu ) i P. B.

( wiceprezes zarządu ), a jej siedziba znajduje się w dalszym ciągu w S., ul. [...].

Organ pierwszej instancji również szczegółowo przestawił podjęta działania w zakresie działalności "I" sp. z o. o. Wskazał, że w dniu 28 lipca 2009 r. zwrócono się do Spółki "I" sp. z o. o., ul. [...], w C. o przesłanie stosownych informacji dotyczących wystawianych przez nią faktur sprzedaży oleju napędowego. Spółka nie odebrała tego pisma (na kopercie odnotowano: "adresat wyprowadził się"). Podniósł, że z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 4 września 2009 r. wynika, że Spółka I sp. z o. o. figuruje w rejestrze podatników tego Urzędu, jednakże w 2008 roku nie była zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. W 2008 r. nie odnotowano dokumentów wymiarowych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. poinformował ponadto, że pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. Nr [...] w sprawie tej Spółki przesłano wg właściwości miejscowej do Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S.

W piśmie z dnia 18 września 2009 r. Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. poinformował, że Spółka jest podatnikiem tego Urzędu od dnia [...] r. Ponieważ Spółka nie złożyła zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w związku ze zmianą siedziby i właściwością naczelnika urzędu skarbowego z Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego na Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. nie został otwarty tej Spółce obowiązek w zakresie podatku od towarów i usług. Wezwania wysyłane do Spółki wracały z adnotacją poczty " adresat wyprowadził się".

W sprawie Spółki I sp z o. o. zwrócono się także do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. pismem z dnia 2 października 2009 r., ponieważ wcześniej Spółka miała na terenie działania tego Urzędu swoją siedzibę a ponadto wystąpiono do tej Spółki na adres: L., ul. [...] o przekazanie informacji o dokonanych transakcjach handlowych (pismo z dnia 2 października 2009 r.). Pismo do Spółki wróciło z adnotacją: "adresat wyprowadził się".

Według pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego L. z dnia 3 grudnia 2009 r. Spółka (pod nazwą J) była zarejestrowana w [...] Urzędzie Skarbowym od dnia [...] r. W dniu 12 listopada 2009 r. wysłano pismo do prezesa Spółki – C. P., na jej adres zamieszkania: R., ul. [...]. Pismo wróciło z adnotacją "adresat nieznany".

Organ pierwszej instancji wskazał także, że w dniu 26 listopada 2009 r. zwrócono się pismem do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z wnioskiem o przesłuchanie w charakterze świadka C. P. Z protokołu przesłuchania C. P. wynika, iż była ona prezesem Spółki w okresie od kwietnia do lipca 2008 r., nie wykonywała jednakże żadnych obowiązków i nie świadczyła pracy na rzecz tej Spółki. Nie otrzymywała także żadnego wynagrodzenia z tytułu pełnienia obowiązków prezesa. Z jej zeznań wynika, że nie ma żadnej wiedzy na temat funkcjonowania Spółki I. Jedyna osoba związana ze Spółką i jej znana to D. G. Prezesem została na prośbę tego mężczyzny.

Podniósł, że w dniu 9 kwietnia 2010 r. zwrócono się pismem do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z wnioskiem o przesłuchanie w charakterze świadka pana D. G. - członka zarządu Spółki. W odpowiedzi z dnia 21 kwietnia 2010 r. Urząd ten poinformował o braku możliwości przesłuchania w charakterze świadka D. G., ponieważ pod wskazanym adresem ([...]) nie mieszka on i nie jest tam zameldowany.

Ponadto w piśmie stwierdzono: "informacje napływające do Drugiego Urzędu Skarbowego w R. z urzędów skarbowych z całego kraju wskazują, it szereg spółek z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółek akcyjnych wskazało jako swoją siedzibę adres: [...]. Spółki te łączy osoba pana D. G. - jako udziałowca albo akcjonariusza, który podaje jako miejsce zamieszkania ten właśnie adres. Z ustaleń dokonanych przez pracowników Drugiego Urzędu Skarbowego w R. wynika, ze pod tym adresem znajduje się stary, zaniedbany, drewniany dom mieszkalny, w którym nie jest prowadzona żadna działalność, jak również nikt tam nie mieszka. Ustalono również, że pan D. G. nie złożył w Urzędzie Skarbowym w R. (wg właściwości) zgłoszenia aktualizacyjnego dotyczącego zmiany miejsca zamieszkania na [...] i nie figuruje w rejestrze tego Urzędu

Z załączonej do pisma informacji Urzędu Gminy T., woj. p. wynika, że D. G. s. T., PESEL [...] został wymeldowany z adresu [...] w trybie administracyjnym z dniem 12 maja 2006 r. na podstawie decyzji Wójta Gminy, znak: [...]. Po tym terminie Urząd Gminy otrzymał informację o czasowym zameldowaniu tej osoby w miejscowości Z. [...] (powiat t., woj. [...]) w okresie od 24 maja 2007 r. do 9 lipca 2009 r. W chwili obecnej Urząd ten nie posiada żadnych informacji o miejscu zameldowania lub pobytu D. G.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w dniu 21 listopada 2011 r. otrzymano z Urzędu Kontroli Skarbowej w L. dokumenty związane z tą Spółką, a w szczególności poświadczone za zgodność z oryginałem protokoły przesłuchania w charakterze świadków prezesów jej zarządu: Z. B. z dnia [...] r oraz z dnia [...] r., D. G. z dnia [...] r. oraz E. P. z dnia [...] r. Z zeznań Z. B. wynika, iż prezesem Spółki J była w okresie od listopada 2007 r. do kwietnia 2008 r. Zeznała ona m. in.: "w listopadzie 2007 r. w obecności notariusza w B. podpisałam na prośbą pana D. G. jakiś dokument, po którym wg oświadczenia D. G. zostałam prezesem spółki J. Faktycznie wszystko odbywało się bez mojego udziału (ja siedziałam na korytarzu), a całość załatwiał z notariuszem D. G. Ja złożyłam tylko podpis. Współpraca zakończyła się w kwietniu 2008 roku. Na moje miejsce - z tego co wiem - została powołana jakaś znajoma pana D. G. " Potwierdziła, że była tylko "papierowym prezesem", nie miała żadnego zakresu obowiązków, nie podejmowała żadnych decyzji, nie posiadała udziałów w tej Spółce, nie wie czym się ta Spółka zajmowała i nie ma wiedzy na temat jej kontrahentów.

Organ przywołał także zeznania E. P., która była prezesem Spółki w okresie od kwietnia do końca lipca 2008 roku, zeznała ona, że "właściciel Spółki pan D. G. poprosił mnie o przyjęcie funkcji prezesa spółki I z siedzibą w C. na krótki czas do powrotu "wspólnika" z zagranicy. W tym czasie nie świadczyłam żadnych czynności na rzecz spółki. Byłam "podstawionym prezesem....Ja przez cały okres pełnienia obowiązków prezesa przebywałam w R. i nie jeździłam do siedziby spółki." Zeznała też, iż nie posiadała żadnego zakresu obowiązków, nie podejmowała żadnych decyzji nie wie, gdzie znajduje się siedziba Spółki. Stwierdziła ponadto, iż nie ma żadnej wiedzy na temat współpracy ze Spółką O sp. z o. o. w 2008 roku.

Organ pierwszej instancji podnosił, iż przesłuchany w charakterze świadka D. G. nie przyznał się do wystawiania fikcyjnych faktur VAT. Z protokołu przesłuchania wynika, iż pan D. G. był w zarządzie i w organach stanowiących 55 spółek, m. in. w Spółce I. Stwierdził, że była to Spółka ogólno handlowa, nie przypomina sobie jej kontrahentów, nie pamięta też jaki majątek należał do niej. Ze względu na zbyt długi upływ czasu, nie jest w stanie, jak twierdzi, wskazać źródeł pochodzenia sprzedawanego przez tę Spółkę oleju napędowego.

Organ wskazał, że w dniu 21 listopada 2011 r. otrzymano od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L., prowadzącego postępowania kontrolne wobec kontrahentów tej spółki uwierzytelnione dokumenty przesłane do tego Urzędu pismem z dnia 5 marca 2012 r. przez Prokuraturę Rejonową K. z akt śledztwa [...], tj. kserokopie protokołów przesłuchania świadków : A. W. ( z dnia [...] r.), Z. B. ( z dnia [...] r.), R. R. ( z dnia [...] r. ), M . M. ( z dnia [...] r. ) oraz podejrzanego : A . W. ( z dnia [...] r. oraz [...] r.). Pismo Prokuratury Rejonowej K. zawierało m. in. następujące informacje z ustaleń śledztwa dotyczące spółki J (późniejsza nazwa "I"). Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. wyjaśnił, iż w dniu 31.grudnia 2008 r. zgłosił się do Komendy Wojewódzkiej w K. M . M. - dyrektor d.s. Technicznych i administracyjnych spółki E1, który oświadczył, że jest w posiadaniu porzuconej dokumentacji firmy J sp. z o. o. Przesłuchany w charakterze świadka, zeznał on w dniu [...] r.: "z tego co sobie przypominam to na początku lutego 2008 roku zgłosił się do mnie mężczyzna o nazwisku W. (...) On poprosił mnie o przygotowanie dokumentów dotyczących wynajęcia stacji paliw firmie należącej do pana G. Umowa ta została podpisana w dniu [...] r. Na podpisanie umowy w siedzibie E1 stawili się pan W., pan G. i pani B. To pani B. była osoba podpisującą umowę. Po podpisaniu umowy firma J wyczyściła zbiorniki paliwowe na wynajmowanej od mojej firmy stacji paliw, jednak do dnia dzisiejszego nie podjęła jakiejkolwiek działalności gospodarczej (....)"•

Z uwagi na fakt, iż "I" sp. z o. o. nie płaciła czynszu za wynajem E1 sp. jawna rozwiązała z dniem [...] roku umowę dzierżawy. Zaległość czynszu na dzień rozwiązania umowy wynosiła [...] zł brutto.

Podczas przeszukania w siedzibie spółki J ( C., ul. [...] ) policjanci zabezpieczyli m. in. 2 jednostki centralne komputera oraz 2 kasy fiskalne stanowiące własność spółki

J (późniejsza nazwa I) a także dokumentację związaną z działalnością firm : F1 sp.

z o. o. , G1 sp. z o. o., H1 sp. z o. o. i I1 sp. z o. o., które stanowiły własność pana

D. G. Na podstawie analizy dokonanej przez pana W. T. - biegłego Sądu Okręgowego w K. na zabezpieczonych w C. ul. [...] twardych dyskach spółki J ( późniejsza nazwa "I") stwierdzono, iż nie ma faktur wytworzonych przez tego użytkownika, co oznacza, że na komputerze będącym własnością spółki J nie wydrukowano żadnej faktury VAT sprzedaży. Organ pierwszej instancji stwierdził, że z pisma Prokuratury Rejonowej K. wynika także, iż w dniu [...] r, funkcjonariusze Komendy Wojewódzkiej w K. podczas przeszukania pomieszczeń mieszkalnych M. K.- sekretarki zatrudnionej w spółce J1 sp. z o. o. - znaleźli u niej pieczątki o treści : J sp. z o. o. oraz Pełnomocnik R. R. Przesłuchana na powyższą okoliczność zeznała, że są to pieczątki od znajomych, przy czym przesłuchany w dniu [...] r. R. R. zeznał na początku lat osiemdziesiątych poznałem D. G., który w R. prowadził zakład gastronomiczny, jednakże nigdy nie uczestniczył i nie znał jak też nie miał nic wspólnego z firmą J, I. Stwierdził także , iż nigdy nie był pełnomocnikiem tej firmy oraz nigdy nie podpisywał żadnych dokumentów związanych z firmą J.

Organ pierwszej instancji zwrócił uwagę na zeznania A. W., który przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu [...] r. wyjaśnił : "odnosząc się do zabezpieczonych faktur to wyjaśniam, że faktury H1 są fikcyjne, to znaczy nie otrzymywałem towarów i usług, potrzebowałem ich jedynie jako faktury kosztowe(....) Taka sama sytuacja jest z firmą F1 i I. Wszystkimi tymi firmami zarządzał D. G.- on składał parafki na fakturach, robił to w mojej obecności. "

Dyrektor UKS w O. stwierdził ponadto, iż z zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym – [...] - wynika, że spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością J (później I) wpisano do rejestru przedsiębiorców w dniu [...] r., prezesem zarządu wg rejestru jest w dalszym ciągu pani E. P., a siedziba spółki znajduje się w C., ul. [...]. Dyrektor stanął na stanowisku, iż H sp. z o.o., ul. [...],[...] C., nie dostarczała oleju napędowego do A sp. z o. o., sprzedawanego następnie dla N, jak również nie była bezpośrednim dostawcą oleju napędowego dla N- A. M. T., albowiem pomimo podjęcia szeregu czynności nie uzyskano potwierdzenia, że wystawiane przez tę Spółkę faktury VAT dokumentowały rzeczywiste transakcje.

Organ pierwszej instancji przedstawił szczegółowo działania podjęte w tym zakresie. Wyjaśnił, iż pismem z dnia 4 maja 2009 r. zwrócono się do Dyrektora UKS w K. o przeprowadzenie w trybie art. 13 b ust.2 ustawy o kontroli skarbowej czynności sprawdzających w tej Spółce. Ponadto zwrócono się do tej Spółki o udzielenie stosownych informacji na temat transakcji zawartych z A oraz o przesłanie kserokopii faktur VAT (pismo z dnia 28 lipca 2009 r oraz pismo z dnia 12 sierpnia 2009 r.), jednakże H sp. z o.o. na opisane pisma nie udzieliła odpowiedzi. Kolejne pismo z dnia 02.10.2009 r. wróciło z adnotacją o treści: "adresat nie istnieje pod wskazanym adresem". W dniu 12 października 2009 r. otrzymano informację z Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o braku możliwości przeprowadzenia czynności sprawdzających w tej Spółce z uwagi na brak właściwości miejscowej tego Urzędu, gdyż B. Z. G. - prezes Spółki i jednocześnie jedyna osoba do jej reprezentowania pozostawała w okresie od maja do 24 września 2009r. na świadczeniu rehabilitacyjnym jako niezdolna do pracy, natomiast w dniu [...] r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło uchwały o odwołaniu B. Z. G. z funkcji prezesa zarządu, powołaniu na jej miejsce Z. K., zam, w W. ul. [...] i o przeniesieniu siedziby do W. Według załączonego do tego pisma protokołu zdawczo-odbiorczego (kserokopii protokołu ) z dnia [...] r. dokumentacja Spółki została przekazana panu Z. K.

Organ pierwszej instancji podniósł, iż w dniu 13 października 2009 r. zwrócono się do aktualnego prezesa zarządu Spółki o udzielenie informacji oraz zwrócono się z wnioskiem do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o przesłuchanie w charakterze świadków B. Z. G. oraz członka zarządu Spółki W. S. na okoliczność transakcji z [...] r. Wskazano, że B. Z. G. przesłuchiwana w charakterze świadka nie potrafiła podać w jaki sposób olej napędowy był dostarczany do N, ani też jakie było źródło pochodzenia oleju sprzedawanego przez H sp. z o. o. Również S. S. w swoim zeznaniu nie wskazał dostawców oleju napędowego. Stwierdził, że nie pamięta w jaki sposób paliwo docierało do firmy A sp. z o. o., zeznał, iż "mogło ono być dostarczone transportem dzierżawionym przez naszą firmą, bądź też odbiór mógł nastąpić osobiście przez firmą A, ewentualnie transportem naszego dostawcy".

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w dniu [...] r. kontrolujący podjęli bezskuteczną próbę przeprowadzenia czynności sprawdzających w tej Spółce w trybie art. 13b ustawy o kontroli skarbowej. Nadto Z. K., zam. w W., ul. [...] - nowy prezes Spółki H sp. z o. o. złożył oświadczenie, z którego wynika, iż jest prezesem spółki ale nie wie jakiej, w domu nie ma żadnych dokumentów dotyczących jakiejkolwiek spółki, nie wie gdzie mieści się siedziba spółki i nie są mu znane nazwiska : Z. G. oraz S.

Przesłuchany w charakterze świadka potwierdził, że nie jest w posiadaniu dokumentów Spółki H i nie miał z nimi żadnego związku. Stwierdził, że na protokole zdawczo-odbiorczym nie ma jego podpisu. Potwierdził jednakże, iż jest udziałowcem tej Spółki ale nie płacił za te udziały; ich nabycie było tylko "na papierze". Zeznał, że nie wie czym zajmowała się Spółka w 2008 roku, gdzie jest jej siedziba, czy zmiana zgłoszona została w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz że od chwili podpisania dokumentów u notariusza w S. do chwili obecnej nie miał żadnych kontaktów ani ze Spółką ani też z panią G. Z.

Dyrektor przywołał także ponowne zeznania B. Z. G., która podtrzymała swoje poprzednie zeznania, twierdząc, że Z. K. zapłacił za udziały kwotę zgodną z umową i że osobiście odebrał dokumentację finansową Spółki.

W. S. w swoim kolejnym zeznaniu oświadczył, że Z. K. podpisał protokół przekazania dokumentacji w jego obecności, ale nie wie kiedy fizycznie została ona mu przekazana i że przy ul. [...] już jej nie ma.

W trakcie postępowania kontrolnego dokonano przesłuchań pracowników Spółki H:

B. R., P. D., F. S., E. S., R. K. i A. P.

Organ pierwszej instancji wskazał, przedstawił zeznania pracowników tej Spółki, stwierdził, iż B. R. zeznała, że w Spółce tej była zatrudniona w okresie od 2004 roku do 2009 roku w charakterze księgowej. Stwierdziła, że Spółka prowadziła działalność w zakresie handlu detalicznego i hurtowego paliwami, nie zna jednakże źródeł pochodzenia nabywanych przez Spółkę w 2008 roku paliw, nie pamięta też czy Spółka posiadała w 2008 roku środki transportu. Stwierdza, że Spółka ta w 2008 roku dysponowała zbiornikami znajdującymi się w dzierżawionej stacji paliw, której adresu nie pamięta. Nie pamięta kontrahentów Spółki z 2008 roku.

Nie wie czyimi i jakimi środkami transportu przewożono paliwa do odbiorców a nazwa firmy N –A. M. T., ul. [...] w L. nic jej nie mówi.

P. D. zeznał, że był zatrudniony w Spółce jako przedstawiciel handlowy w latach 2004-2008. Poza siedzibą Spółki w C. przy ul. [...] nie zna innych miejsc prowadzenia działalności. Nie zna też źródeł pochodzenia paliw nabywanych przez Spółkę, a także nie posiada wiedzy na temat posiadanych przez Spółkę środków transportu oraz nie wie czy w 2008 roku dysponowała ona zbiornikami do magazynowania paliw płynnych. Nie wie też w jaki sposób rozwiązana była sprawa dostaw paliwa do odbiorców oraz nie pamięta też nazw i adresów klientów Spółki.

F. S. zeznał natomiast, że był zatrudniony w Spółce H sp. z o. o. w charakterze specjalisty do spraw handlu a do jego obowiązków należało pozyskiwanie odbiorców oleju napędowego. Był odpowiedzialny za organizację i dokumentowanie transakcji handlowych. Działalność Spółki prowadzona była w jej siedzibie , tj. w C., ul. [...]. W 2008 r. nie było innych miejsc prowadzenia działalności. Zeznał, że nie wie, jakie były źródła pochodzenia paliw nabywanych w 2008 roku przez Spółkę. Dostawców załatwiało szefostwo Spółki. W 2008 roku Spółka do transportu paliw wykorzystywała transport obcy. Świadek nie zna danych personalnych kierowców ani też jakie i czyje były to środki transportu. Stwierdza, że były to autocysterny przystosowane do przewozu paliw, nie wie jednakże do kogo one należały. Świadek nie posiada wiedzy na temat dostaw w 2008 roku paliw dla N A. M. T.

E. S. zeznał, iż w opisanej spółce był zatrudniony na umowę o pracę lub umowę o dzieło w okresie od 2004 lub 2005 r do 2007 roku lub do 2008 roku (dokładnie nie pamięta). Do jego obowiązków należało wystawianie faktur VAT. Swoją pracę wykonywał w najmowanym przez spółkę biurze w [...] przy ul. [...]. W siedzibie Spółki nigdy nie był. Faktury wystawiał (od kilkunastu do kilkudziesięciu sztuk miesięcznie) na polecenie telefoniczne pracownika Spółki. Podawano mu dane odbiorcy, cenę i ilość paliwa. Za swoją pracę otrzymywał [...]-[...] zł. Nie kontaktował się z odbiorcami paliwa, wystawione faktury VAT przesyłał pocztą na adres siedziby Spółki. Świadek nie ma wiedzy na temat źródeł pochodzenia paliw, nazw i adresów dostawców, środków transportu i magazynów posiadanych przez H.

Również K. R. zeznał, że nie ma wiedzy, czy spółka H sp. z o. o. dysponowała w 2008 roku zbiornikami na paliwo oraz środkami transportu do przewozu paliw płynnych a także czyimi środkami transportowymi było dowożone paliwo do odbiorców, jak również nazw i adresów dostawców. Nie posiada też wiedzy na temat dostaw paliwa dla N. W Spółce świadek był zatrudniony na umowę o dzieło w latach 2006-2009 na stanowisku przedstawiciele handlowego.

A. P. zeznał natomiast, iż w H sp. z o. o. był zatrudniony w charakterze kierowcy cysterny od grudnia 2008 roku do końca kwietnia 2009 r. Zeznał on, że baza firmy, tj. stacja paliw i magazyn oraz zbiorniki podziemne znajdowały się w W., gdzie była prowadzona sprzedaż detaliczna, natomiast biura Spółki mieściły się w C. Twierdzi, że Spółka zajmowała się na pewno sprzedażą paliw, prowadzoną za pośrednictwem stacji benzynowej zlokalizowanej w W. W grudniu 2008 roku jego praca polegała głównie na konserwacji samochodu; nigdzie nie woził paliwa. W Spółce był jedynym kierowcą. Pan A. P. nie ma wiedzy na temat działalności Spółki w 2008 roku (do grudnia 2008 r.).

Dyrektor wskazał, że w trakcie niniejszego postępowania otrzymano od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. materiały dotyczące Spółki H sp. z o. o. zgromadzone w trakcie postępowań kontrolnych prowadzonych za lata 2007-2008 wobec podatników, których była ona kontrahentem. Dokumenty te, a w szczególności dowody z dokonanych w tych postępowaniach przesłuchań świadków: B. Z. G., W. S., B. R., K. Z., F. S. oraz dowody w postaci przesłuchania przez funkcjonariuszy KWP w K. w sprawie [...],[...] podejrzanego P. S. stanowią w ocenie kontrolujących, potwierdzenie wcześniejszych ustaleń co do nieprawdziwości i nierzetelności wystawianych przez te spółkę faktur VAT dotyczących sprzedaży oleju napędowego.

Organ podkreślił, że B. Z. G. przesłuchiwana jako świadek potwierdziła, że nie pamięta jakie były źródła zakupu paliw sprzedawanych następnie przez spółkę H, nie pamięta szczegółów odnośnie środków do transportu paliw i nazwisk zatrudnionych kierowców. Zeznała, że nie pamięta szczegółów dotyczących transakcji przeprowadzonych z jednym z odbiorców paliw w 2007 roku - K1 a także iż nie wie gdzie znajdują się dokumenty związane z działalnością spółki H sp. z o. o. Również udziałowiec Spółki – S. S. w swoim zeznaniu (protokół przesłuchania świadka z dnia [...] r. ) nie wskazał dostawców oleju napędowego. Odnośnie posiadanych przez Spółkę środków transportowych do przewozu paliw i danych o ich ilości, marek, rodzaju, numerów rejestracyjnych i cech charakterystycznych zeznał: " Mieliśmy samochody w leasingu. Na pewno jeden ciągnik czerwony DAF i beczką o pojemności 18 000 l z układem dystrybucyjnym, dokładnie nie pamiętam numerów. Nie pamiętam też z jakiej firmy były leasingowane. "

B. R. zeznała ( protokół przesłuchania świadka z dnia [...] r.), że nie była upoważniona do wystawiania i podpisywania faktur , nie wystawiała dokumentów magazynowych i nie miała kontaktu z klientami. Zeznała ponadto, iż spółka w 2007 roku nie zatrudniała kierowców ani też nie posiadała pojazdów do przechowywania i przewozu paliw ani też takich pojazdów nie wynajmowała. Nie ma też wiedzy na temat posiadanych przez spółkę baz paliwowych.

Nadto K. Z. zeznała ( protokół przesłuchania świadka z dnia [...] r.), że była pracownikiem działu księgowości w spółce H sp. z o. o. i była upoważniona do wystawiania i podpisywania faktur sprzedaży. Nie pamięta, czy w 2007 roku spółka zatrudniała kierowców. Stwierdziła, że nie pamięta czy w 2007 roku posiadali samochód - cystemę ale na pewno przez jakiś czas taki samochód był leasingowany od firmy L1. Na pytanie : kto odpowiadał za treść faktury sprzedaży taką jak ilość towaru i cena towaru, zeznała : "Ja jedynie pisałam treść faktury, była mi ona narzucona przez Prezesa spółki.

F. S. zeznał ( protokół przesłuchania świadka z dnia [...] r.), że nie pamięta czy spółka zatrudniała jakichś kierowców, raczej byli to kierowcy obcy i że nie ma żadnej wiedzy na temat kontaktów handlowych spółki z K1.

Organ pierwszej instancji zaakcentował, iż zeznania wskazanych świadków odnośnie posiadanych przez spółkę lub dzierżawionych zbiorników paliwowych są rozbieżne. W. S. stwierdził, że dzierżawili od E. G. bazę paliw i stację paliw w W., K. Z. wskazała , że najmowano na pewno magazyny paliw w S. i D.( nie pamięta od kogo były one najmowane ), natomiast F. S. zeznał, że dzierżawiony był zbiornik w D.

Dyrektor przywołał także wyjaśnienia podejrzanego P. S. złożone w sprawie [...],[...] ( protokoły przesłuchania z dnia [...] r., [...] r. oraz [...] r.) dotyczące jego działalności przestępczej polegającej na współudziale w odbarwianiu kupowanego w firmie U ze S. oleju opałowego i wprowadzaniu go do obrotu jako oleju napędowego i tylko w części związane są ze spółką H sp. z o. o.

Organ wskazał, iż P. S. zeznał, że: " w tej chwili nie pamiętam, komu jeszcze dostarczałem odbarwiankę i benzynę. Jak działałem z W. i M. D. oraz z B. to oni mieli również swoich odbiorców, którym sprzedawali odbarwiankę, mogli też sami sprzedawać moim odbiorcom, gdyż znali ich. Wiem, że M. i W. sprzedawali odbarwiankę na faktury z M1, wiem o tym, widziałem taką fakturą m.in. w O. Wiem, że w H pracowała dziewczyna o imieniu A., niska blondynka, która współpracowała z M. O H nie jestem w stanie nic bliżej powiedzieć.

Organ pierwszej instancji zwrócił także uwagę na wyrok Sądu Rejonowego w B. Wydział VII Kamy, Sygn. akt [...] z dnia [...] roku skazujący B. Z. G. na karę grzywny za to, że w okresie od 26 listopada 2008 roku do 6 maja 2009 roku, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w H sp. z o. o. nie wskazała osoby upoważnionej do reprezentowania jej w trakcie kontroli na czas nieobecności oraz nie przedłożyła w wyznaczonym terminie żądanych dokumentów za 2005 rok, wskutek czego udaremniła przeprowadzenie czynności służbowych pracownikom Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. w związku z prowadzoną przez nich kontrolą.

Wyjaśnił, że w trakcie niniejszego postępowania otrzymano także protokół przesłuchania w charakterze świadka P. S. udostępniony przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z akt aktualnie prowadzonego wobec spółki H sp. z o. o. postępowania kontrolnego nr [...], gdzie zeznał on, że: "Spółkę H w C., ul. [...] kojarzę jedynie w kontekście wytwarzania przez tę spółkę dokumentów ulegalniających sprzedaż odbarwionego przez M. D. oleju opałowego. Spółka H wystawiała faktury, w których w treści określono towar jako olej napędowy podczas gdy w rzeczywistości był to odbarwiony olej opałowy lub jakiś inny produkt ropopochodny. Spółki N1 i O1 były to firmy zajmujące się jedynie wystawianiem fikcyjnych faktur na olej napędowy, jednakże ich jedyna działalność polegała na odbieraniu faktur na olej napędowy. Firmy te działały nielegalnie i były powiązane z przestępczością zorganizowaną. Informacje powyższe zdobyłem trudniąc się odbarwianiem oleju opałowego współdziałając z M. D. i V. O.".

Z analizy zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym – [...] - ( ostatnia aktualizacja z dnia [...] r.) wynika, iż spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców w dniu [...] r., jej prezesem zarządu jest w dalszym ciągu Z. G. B. M. a siedziba znajduje się w C., ul. [...].

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. przedstawił dostępną dokumentację związaną z spółką C. sp. z o.o., ul. [...] [...] P. Wyjaśnił, iż w dniu 2 października 2009r. zwrócono się do tej Spółki o przesłanie stosownych wyjaśnień dotyczących kontaktów handlowych ze Spółką A sp. z o. o. Pismo wróciło z adnotacją poczty: " firma wyprowadziła się". Wskazał, że według informacji Urzędu Skarbowego w P. Spółka "C" sp. z o. o. została zarejestrowana w tym Urzędzie na podstawie zgłoszenia identyfikacyjnego NIP-2 i zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R z dnia [...] r. i nie stwierdzono aktualizacji danych Spółki oraz brak jest informacji o jej likwidacji. Według załączonych do pisma kserokopii deklaracji VAT-7 za poszczególne miesiące 2008 roku Spółka wykazała sprzedaż towarów w kwotach : w marcu [...] zł, w kwietniu [...] zł, w czerwcu [...] zł, w lipcu [...] zł, w listopadzie [...] zł. W miesiącach tych wystąpił podatek VAT do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. Natomiast w styczniu, lutym, maju, w sierpniu, we wrześniu i w październiku Spółka nie wykazała żadnej sprzedaży.

Organ pierwszej instancji podniósł, że z pisemnej informacji jedynych udziałowców Spółki: M. Z. oraz R. Z. wynika, iż w dniu [...] r. zbyli swoje udziały na rzecz : M. K., T. S. oraz F. K. i z tym dniem zostali oni odwołani z funkcji członków zarządu Spółki. Do dnia dzisiejszego nie odnotowano zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym. M. Z. i R. Z. poinformowali jednocześnie, iż nie utrzymują żadnych kontaktów z nowymi właścicielami Spółki i nie znają aktualnej jej siedziby.

Wyjaśniono, że w dniu 10 grudnia 2009r. wystąpiono do właściwych Urzędów Kontroli Skarbowej o przesłuchanie nowych udziałowców Spółki. W dniu 11 stycznia 2010r. otrzymano pisemną odpowiedź z Urzędu Kontroli Skarbowej w S. o braku możliwości przesłuchania M. K. Ustalono, iż podany adres ([...], [...] O. ) był adresem jego stałego zamieszkania w okresie od [...]r. do [...]r. a dostępna baza pesel nie zawiera informacji o aktualnym adresie zameldowania opisanej osoby.

Organ przywołał zeznania F. K. w charakterze świadka, gdzie zeznał on, że nie ma żadnej wiedzy na temat działalności Spółki w 2008 roku. Swoje udziały sprzedał w 2006 roku panu T. S., który to zeznał, że był udziałowcem Spółki "C" w okresie od 7 kwietnia 2005 r. do dnia 25 kwietnia 2006r. Swoje udziały oraz nabyte od pana F. K. sprzedał J. L., zam. w C., ul. [...]. Zeznał ponadto, że nie ma żadnej wiedzy na temat działalności Spółki w 2008 roku. Z załączonych przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. dokumentów wynika, że część udziałów pani L. sprzedała pani E. K., zam. w O.

Dyrektor wskazał na zeznania z dnia [...] r. E. K. jako świadka, która to śtwierdziła, że około 5-6 lat temu kupiła wspólnie z panią L. J. udziały w Spółce "C". Oświadczyła, że nie zna szczegółów dotyczących funkcjonowania tej Spółki, a jej pełnomocnik – K. K. zeznał, że pośredniczył przy zakupie udziałów Spółki; transakcja miała miejsce w K. Po około 6 miesiącach od zakupu ( w tym czasie nie prowadzono żadnej działalności) udziały zostały sprzedane przez jego matkę- E. K. oraz panią L. K. K. nie wie komu i za ile sprzedano te udziały. Pan K. zobowiązał się dostarczyć umowę zbycia udziałów, ale nie uczynił tego.

Organ pierwszej instancji podkreślił, iż z analizy zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, iż ostatni wpis (nr 5) dotyczący Spółki "C" sp. z o. o. został dokonany w dniu [...]r. Wskazano w nim siedzibę : P., ul. [...]. W pozycjach : "zarząd" oraz "wspólnicy" figurują: Z. M. oraz Z. R .

W zakresie działalności Przedsiębiorstwa Handlowego "K" sp. z o. o. z siedzibą we W. organ pierwszej instancji stwierdził, iż w dniu 28 lipca 2009 r. zwrócono się do tej Spółki na adres [...] J., ul. [...] o przesłanie stosownych wyjaśnień dotyczących wystawianych przez nią faktur VAT sprzedaży oleju napędowego w 2008 roku, jednakże Spółka nie odebrała tego pisma.

Na kopercie odnotowano: "adresat wyprowadził się". Organ wyjaśnił, iż według informacji uzyskanej z Urzędu Skarbowego w J. Spółka rozliczała się w zakresie podatku od towarów i usług, składając deklaracje VAT-7 do czerwca 2008 roku, a z dniem [...] r. zmieniona została siedziba Spółki na W., ul. [...]. Z przekazanych kserokopii deklaracji VAT-7 wynika, że Spółka ta wykazała w poszczególnych miesiącach 2008 r. następujące kwoty dotyczące dostaw towarów handlowych: w styczniu [...] zł, w lutym [...] zł, w marcu, kwietniu, maju oraz czerwcu [...] zł.

Kolejne pismo na nowy adres Spółki, tj. W., ul. [...] również nie dotarło do adresata. Na zwrotce tego pisma zanotowano: "adresat nieznany".

Dyrektor podniósł, że w dniu 10 listopada 2009 r. wystosowano pismo do prezesa Spółki – Z. U. (wg danych z KRS-u był on jednocześnie jedynym udziałowcem spółki) o udzielenie wyjaśnień na okoliczność dostaw oleju napędowego ( vide : karta 1607 ).Pismo nie zostało odebrane. Wyjaśniono, że w dniu 17 listopada 2009 r. uzyskano od Naczelnika Urzędu Skarbowego W. informację, że Przedsiębiorstwo Handlowe "K" sp. z o. o. nie figuruje w ewidencji tego Urzędu. W dniu [...] r. wpłynęło zgłoszenie aktualizacyjne NIP-2 oraz VAT-R. Z uwagi na braki formalne wysłano wezwanie do ich usunięcia. Spółka nie podjęła tego wezwania. W dniu [...] r. pracownicy tego Urzędu przeprowadzili czynności sprawdzenia adresu: W., ul. [...].

Stwierdzono, iż Spółka "K" sp. z o. o. wynajmowała w 2008 roku pokój o powierzchni [...] m2 w biurowcu przy ul. [...], jednakże nie opłacała czynszu i faktycznie tam nie funkcjonowała.

W dniu 26 listopada 2009 r. zwrócono się pismem ( vide : karta 1619 ) do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z wnioskiem o przesłuchanie w charakterze świadka prezesa Spółki - pana Z. U., do którego jednak nie doszło z uwagi na brak zgłoszenia się na przesłuchanie pomimo dwukrotnie doręczonych wezwań.

Organ pierwszej instancji uznał, że faktury wystawiane przez tę Spółkę dotyczące rzekomych dostaw oleju napędowego dla A Sp. z o. o. (dostawcy paliw dla pani A. T.) w sierpniu 2008 r. (faktura [...] z dnia [...] r., kwota netto [...] zł, kwota podatku VAT [...] zł) oraz we wrześniu (faktura [...] z dnia [...] r., kwota netto [...] zł, kwota podatku VAT [...] zł oraz faktura [...] z dnia [...] r., kwota netto [...] zł, kwota podatku VAT [...] zł) były wystawione przez osobę nieuprawnioną. Faktury te zostały podpisane przez W. K. używającego pieczęci o treści "Prezes Zarządu", a w sierpniu i we wrześniu 2008 r. nie był prezesem zarządu K sp. z o. o. Spółka ta nie złożyła za te miesiące deklaracji VAT - 7 do właściwego Urzędu Skarbowego.

Organ stwierdził, ze w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego otrzymano od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. uwierzytelnione dokumenty dotyczące tej spółki, m. in. umowę zbycia w dniu [...] roku udziałów przez W. K. na rzecz Z. U., decyzję nr [...] z dnia [...] r. określającą "Spółce "K" zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku oraz protokół przesłuchania świadka pana W. K. z dnia [...] r. w którym zeznał on, że po sprzedaży swoich udziałów, tj. w dniu [...] roku nigdy nie był w siedzibie spółki na ul. [...] we W., nie miał kontaktu z jej nowym właścicielem ani też nie współpracował z tą spółką.

Organ wskazał na zapisy w Krajowym Rejestrze Sądowym - [...], z których wynika, że spółkę wpisano do rejestru przedsiębiorców w dniu [...] r., prezesem zarządu jest w dalszym ciągu pan Z. U., a jej siedziba znajduje się we W. przy ul. [...].

W zakresie działalności spółki M sp. z o. o. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. stwierdził, iż pismem z dnia 17 maja 2012 roku wystąpiono do spółki M sp. z o. o. na adres ul. [...], [...] B. o udzielenie informacji o dokonanych w 2008 roku transakcjach handlowych z "A". Pismo nie dotarło do adresata; zostało zwrócone do tut. Urzędu z adnotacją : "adresat nieznany" ( vide : karta 37 ). Kolejne pismo z dnia 25 maja 2012 r. przesłane na adres ul. [...], [...] D. również nie zostało odebrane przez spółkę; na kopercie zwrotnej ( vide : karta 484 ) widnieje zapis : " firma nie istnieje"

Zwrócono się następnie do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. o przesłuchanie w ramach pomocy prawnej A. M., zam. w K., ul. [...], który jak ustalono w Krajowym Rejestrze Sądowym był prezesem spółki i jej jedynym udziałowcem. Czynności tej nie zdołano wykonać, ponieważ ww. nie zgłosił się na przesłuchanie. Organ podkreślił, iż z informacji uzyskanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.

( pismo z dnia 9 sierpnia 2012 r.) wynika, że spółka nie złożyła w 2008 roku żadnych deklaracji VAT-7 i w chwili obecnej nie jest już podatnikiem tego podatku ( została wyrejestrowana z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług).

Z pisma tego wynika również , że spółka M, sp. z o. o. była kontrolowana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. w zakresie podatku od towarów i usług za luty-lipiec, wrzesień -październik i grudzień 2006 roku oraz za miesiące od stycznia do grudnia 2007 roku Organ ustalił, że w 2007 roku spółka M, sp. z o. o. wystawiła [...] faktury VAT dotyczące sprzedaży dla spółki A, sp. z o. o. oleju napędowego w kwocie netto [...] zł, podatek VAT [...] zł.

W trakcie kontroli pracownicy Urzędu Skarbowego w C. nie zdołali skontaktować się z kontrolowana spółką. Stwierdzili, iż pod adresem : B., ul. [...], który to spółka wskazywała na wystawionych fakturach VAT, brak było oznak prowadzenia jakiejkolwiek działalności, spółka ta nie wynajmowała tam żadnych pomieszczeń i nikt z sąsiadów nie słyszał o spółce o nazwie M.

Stwierdzono , że spółka "M", sp. z o. o. mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła w tut. Urzędzie żadnej deklaracji VAT-7 a także nie odprowadziła należnego podatku VAT wykazanego na wystawionych fakturach, wobec czego Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. wydał decyzje w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 roku, w których określił kwoty podatku do wpłaty na podstawie art. 108 ustawy o podatku VAT.

Z zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym – [...] - wynika, że spółkę wpisano do rejestru przedsiębiorców w dniu [...] r., prezesem zarządu jest A. M. a jej siedziba znajduje się w dalszym ciągu w D., ul. [...].

Dyrektor podkreślił, iż na fakturach, na których figurują jako wystawcy opisane podmioty gospodarcze, wykazano rzekomy zakup od tych spółek w łącznej ilości 7 837 284 litrów oleju napędowego, wartości netto [...] zł i w łącznej kwocie VAT - [...] zł, co w poszczególnych miesiącach przedstawia się następująco :

|Miesiąc |Ilość w litrach |Wartość netto w zł |Podatek VAT w zł |

|Styczeń |621 925 |[...] |[...] |

|Luty |666 630 |[...] |[...] |

|Marzec |675 818 |[...] |[...] |

|Kwiecień |805 115 |[...] |[...] |

|Maj |698 780 |[...] |[...] |

|Czerwiec |759 390 |[...] |[...] |

|Lipiec |785 291 |[...] |[...] |

|Sierpień |700 880 |[...] |[...] |

|Wrzesień |781 935 |[...] |[...] |

|Październik |629 580 |[...] |[...] |

|Listopad |470 730 |[...] |[...] |

|Grudzień |241 210 |[...] |[...] |

|Razem |7 837 284 |[...] |[...] |

Organ pierwszej instancji stanął na stanowisku, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ( przedstawionego w protokole z badania ksiąg z dnia [...] r.) wynika jednoznacznie, iż widniejące na fakturach VAT jako dostawcy w 2008 roku oleju napędowego podmioty gospodarcze ( G sp. z o. o., ul. [...], [...] T., H sp. z o. o., ul. [...], [...], C., "I" ( wcześniejsza nazwa J) sp. z o. o., ul. [...], [...] C., "K" sp. z o. o., ul. [...], [...] W., "C" sp. z o. o., ul. [...], [...] P. oraz R1 z o. o. ul. [...], [...] B., NIP : [...] ) faktycznie nie dostarczały tego paliwa Spółce A.

Stwierdzono, ze w trakcie prowadzonych postępowań kontrolnych nie uzyskano żadnych wiarygodnych dowodów, które mogłyby podważać prawdziwość sformułowanej wyżej tezy. Zdaniem organu spółki te nie prowadziły faktycznej działalności gospodarczej a jedynie pozorowały taką działalność, wystawiając faktury VAT, które u nabywców tych faktur miały stanowić pokrycie dostaw z innych źródeł.

Dyrektor zaakcentował, iż zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. ustawy o VAT. Stwierdził, że kotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Organ podkreślił, że z tego prawa, w świetle ustalonego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, Kontrolowana Spółka nie mogła skorzystać, albowiem zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Organ pierwszej instancji uznał, że w świetle cytowanego przepisu podstawowym kryterium pozwalającym na stwierdzenie, że czynności zostały dokonane jest faktyczne wykonanie tych czynności przez podmiot wystawiający faktury. W przedmiotowej sprawie podmioty figurujące jako wystawcy faktur dotyczących rzekomej sprzedaży oleju napędowego faktycznie nie prowadziły w tym zakresie działalności gospodarczej i nie mogły być one dostawcami dla "A" sp. z o.o. tego paliwa, a Spółka ta posłużyła się tymi fakturami w celu pokrycia dostaw oleju napędowego z innych, nieustalonych źródeł.

Ponieważ faktury VAT , na których jako wystawcy opisane podmioty gospodarcze nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych pomiędzy nimi a Spółką "A" sp. z o. o. faktury te nie powinny być ujęte w rejestrach zakupów tej Spółki i uwzględnione w deklaracjach VAT – 7, a podatek naliczony wykazany na tych fakturach nie mógł zatem obniżać jej podatku należnego.

Zdaniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. uwzględniając, wbrew przepisowi art 88 ust. 3a pkt 4 lit a ustawy o VAT, w rozliczeniu podatku od towarów i usług kwoty podatku naliczonego z tych faktur VAT stwierdzających czynności, których nie dokonano, Kontrolowana Spółka zawyżyła ten podatek o następujące kwoty : w styczniu 2008 roku o kwotę [...] zł, w lutym 2008 r. o kwotę [...] zł, w marcu 2008 r. o kwotę [...] zł , w kwietniu 2008 roku o kwotę [...] zł, w maju 2008 r. o kwotę [...] zł, w czerwcu 2008 roku o kwotę [...]zł, w lipcu 2008 r. o kwotę [...] zł, w sierpniu 2008 roku o kwotę [...] zł, we wrześniu 2008 roku o kwotę [...] zł w październiku 2008 r. o kwotę [...] zł, w listopadzie 2008 roku o kwotę [...] zł, w grudniu 2008 r. o kwotę [...] zł.

Organ pierwszej instancji podkreślił, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego nie wynika z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu nabycia towaru lub usługi od podmiotu widniejącego na fakturze, jako sprzedawca. W tym znaczeniu w podatku od towarów i usług nie obowiązuje legalna teoria dowodów. Zatem faktura nie jest absolutnym dowodem zdarzenia gospodarczego, któremu nie można by przeciwstawić innych dowodów. W przypadku powzięcia wątpliwości , co do tego czy faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, organ kontroli skarbowej uprawniony jest do sprawdzenie zgodności faktury z tym zdarzeniem.

W obowiązujących przepisach brak jest podstaw do konstruowania domniemania prawdziwości faktury i wynikającego z niego zwolnienia podatnika z obowiązku współdziałania z organami podatkowymi w zakresie gromadzenia dowodów świadczących o tym, że stwierdzone fakturą czynności były rzeczywiście wykonane. Faktura nie ma również waloru dokumentu urzędowego, z którym Ordynacja podatkowa wiąże takie domniemanie. Organy podatkowe są obowiązane do badania nie tylko wysokości kwoty podatku naliczonego, lecz również walorów formalnych oraz okoliczności, w których doszło do sprzedaży towarów lub usług, co sprowadza się do kontrolowania, czy w istocie faktura stwierdza fakt nabycia towarów lub usług, a więc czy doszło między stronami wskazanymi w fakturze do rzeczywistej operacji gospodarczej.

W ocenie organu w niniejszej sprawie wykazano, że czynności udokumentowane ww. fakturami nie zostały dokonane. Kontrolowana Spółka dysponowała wprawdzie towarem, który sprzedawała w okresie objętym kontrolą, jednakże towar ten nie pochodził od ww. spółek. Pomiędzy stronami wskazanymi na zakwestionowanych fakturach VAT nie doszło do rzeczywistego obrotu olejem napędowym.

Organ pierwszej instancji zaakcentował, że rozstrzygnięcie kwestionujące prawo Kontrolowanej Spółki do obniżenia podatku należnego znajduje swoje oparcie w prawie wspólnotowym oraz w orzeczeniach Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Pismem z dnia 16 lipca 2013 r. strona wniosła odwołanie . Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła, że nie zawiera ona nawet pozorów prawidłowego i pełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Odwołująca stwierdziła ponadto, że wszystkie wnioski i zarzuty jej pełnomocnika zostały zignorowane. Stąd - zdaniem odwołującej zaistniała konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i uzupełnienia dowodów "z pełnym i rzetelnym udziałem skarżącego". Podniosła także, że nie uczestniczyła w czynach zabronionych innych podmiotów, w związku z czym w przedmiotowej sprawie nie występuje solidarna odpowiedzialność za osoby trzecie.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż dokonana analiza materiału dowodowego wykazała, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. wydał decyzję w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, które pozwoliło ustalić fakty zgodnie z rzeczywistością i właściwie je ocenić. Okoliczności dotyczące faktycznego przebiegu transakcji opisanych w kwestionowanych fakturach zostały dostatecznie wyjaśnione na podstawie materiału dowodowego, który został oceniony drobiazgowo, wyczerpująco i z zachowaniem reguł swobodnej oceny dowodów. Uznał, iż organ kontroli skarbowej dokonał oceny znaczenia i wartości poszczególnych środków dowodowych i wpływu udowodnienia jednej okoliczności nad inne według swojej wiedzy, doświadczenia i wewnętrznego przekonania. Rozpatrzono nie tylko poszczególne dowody, ale również ich wzajemne powiązania. Zdaniem organu drugiej instancji w orzeczeniu pierwszoinstancyjnym znalazła pełne odzwierciedlenie zasada swobodnej oceny dowodów, a organ podatkowy przy ocenie zebranego materiału dowodowego kierował się prawidłami logiki i doświadczenia życiowego. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w K. wskazał na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 maja 2009 r. sygn. akt III SA/GI 1273/08, gdzie stwierdzono, iż to "Strona, działając w swym dobrze rozumianym interesie, powinna wykazać dbałość o swoje sprawy przedstawiając konkretne fakty ewentualnie dowody uzasadniające jej twierdzenia". Jeśli tego nie uczyni, musi ponieść negatywne następstwa swojej bierności (por. wyrok NSA z dnia 28 października 1996 r., sygn. akt I SA/Ka 836/95).

Organ odwoławczy zaakcentował, że obowiązujące przepisy proceduralne nie nakładają na organy obowiązku nieograniczonego poszukiwania dowodów potwierdzających rację podatnika. Podatnik chcąc wywieść pozytywny dla siebie skutek powinien współpracować w tym zakresie z organem podatkowym. Jego współpraca nie powinna jednak ograniczać się do niczym nie popartych stwierdzeń, a do przedstawienia dokumentów potwierdzających konkretne fakty. Podkreślił, iż A w toku trwających postępowań nie przedstawiła żadnych dowodów na to, iż sporne faktury dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, przy czym zdaniem organu lakoniczne stwierdzenie zawarte w odwołaniu z dnia 16 lipca 2013 r. o konieczności uzupełnienia dowodów, bez wskazania o jakie dowody konkretnie chodzi, należało uznać wyłącznie za polemikę ze stanowiskiem organu kontroli skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, iż polemika taka, sama w sobie nie dostarcza zaś wystarczających podstaw, ażeby przedmiotowe zarzuty uznać za usprawiedliwione, w szczególności wobec faktu, że nie wnosi ona do sprawy żadnych nowych, dotąd nieznanych okoliczności.

Uznał, że wyniki postępowania odwoławczego okazały się być tożsame z wynikami postępowania przeprowadzonego przed organem pierwszej instancji. Pismem z dnia 28 listopada 2013 r., złożonym w dniu 30 listopada 2013 r. A Sp. z o.o. zaskarżyła przedmiotową decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w K. do WSA w Gliwicach. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła :

- pominięcie strony w trakcie prowadzenia i gromadzenia materiału dowodowego,

- zignorowanie wszystkich wniosków dowodowych i zarzutów zgłaszanych przez Stronę.

W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła zarzut prowadzenia postępowania bez jej udziału , w sposób nierzetelny, niepełny, pozorny, wybiórczo, z pominięciem jej wniosków dowodowych. Zdaniem Strony skarżącej wobec: G Sp.z o.o.:

- organy skarbowe posiadały wiedzę, że dokumenty tej Spółki zostały zabezpieczone przez funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w K., a zatem winny być szczegółowo opisane w uzasadnieniu organów obu instancji jako dowód w sprawie,

-obowiązkiem organów było podanie sygnatur spraw toczących się przed Prokuraturą Okręgową w K. oraz Komendą Wojewódzką Policji w K., a także podanie stanu tych spraw na dzień wydania decyzji,

- nie dokonano analizy dokumentów i dowodów zgromadzonych przez Urząd Celny w K. (sygn. Akt [...]) oraz Izbę Celną w K. Wydział Zwalczania Przestępczości,

- nie podano aktualnego stanu prawnego i faktycznego spraw toczących się przed Prokuraturą Apelacyjną w L. pod sygn. [...] i [...]. Nadto zdaniem Strony skarżącej dowód mogą stanowić jedynie prawomocne orzeczenia sądu stwierdzające ewentualną winę podejrzanego.

A podniosła także, iż organy skarbowe nie przesłuchały prezesa S. W., pomimo że sporządzony przeciwko niemu akt oskarżenia ([...]) zawiera wszystkie jego dane.

W zakresie H Sp. z o.o. skarżąca stwierdziła, że zeznania członka zarządu Spółki B. Z. G. z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. zostały złożone w innych sprawach, podczas gdy jej przesłuchanie winno odbyć się przed organami skarbowymi prowadzącymi postępowanie w sprawie,

- nie wzięto pod uwagę etapu na jakim znajduję się postępowanie o sygn. [...],[...] toczące się przed Komendą Wojewódzką Policji w K.

W opinii skarżącej cytowanie wybiórczo wyjaśnień podejrzanych nie stanowi dowodu w sprawie, gdyż dowód taki mogą stanowić jedynie prawomocne orzeczenia sądu stwierdzające ewentualną winę podejrzanych.

Odnośnie I (J) sp. z o.o. Skarżąca wskazała, iż nie wyjaśniono i zignorowano postępowanie toczące się przed Prokuraturą Rejonową K. (sygn. [...]), w szczególności jego wynik oraz udział w nim skarżącego. Ponownie A stwierdziła, iż cytowanie wybiórczo wyjaśnień podejrzanych nie stanowi dowodu w sprawie, gdyż dowód taki mogą stanowić jedynie prawomocne orzeczenia sądu stwierdzające ewentualną winę podejrzanych. Ponadto zwróciła uwagę, iż nie podano dokładnego okresu pełnienia funkcji członka zarządu E. P., Z. B. oraz D. G. przy jednoczesnym dowolnym i zamiennym mianowaniu tych osób prezesami zarządu bazując jedynie na zeznaniach tych osób zamiast na pełnym wypisie z KRS-u.

W zakresie K Sp. z o.o. Spółka wnosząca skargę stwierdziła, iż zeznania W. K. z dnia [...] r. są niepełne i nierzetelne. Pomimo, że zajmował stanowisko prezesa zarządu Spółki do czerwca 2008 r., został przesłuchany co do okliczności funkcjonowania Spółki po czerwcu 2008 r., a ponadto pomimo ujawnienia adresu zameldowania Z. U. w KRS, brak jest jakichkolwiek informacji o skierowaniu wezwań na ten adres.

Odnośnie C sp. z o.o. Spółka podniosła, że rzetelność ustaleń sprowadza się do zwrotu "powołano nowy zarząd", nie podając jego imiennego składu, ani okresu na jaki został powołany, nadto zdaniem Skarżącej przypisanie F. K. "udziałów", T. S. "udziałowca", a E. K. "kupienie udziałów" jest nieistotne dla sprawy, a całkowitym milczeniem potraktowano M. Z. oraz R. Z.

W zakresie postępowania wobec M Sp. z o.o. Strona skarżąca zwróciła uwagę, iż nie wyjaśniono rozbieżności pomiędzy określeniem adresu Spółki jako "[...] B. ul. [...], a Spółka M z/s D. ul. [...]", ponadto nie wezwano i nie przesłuchano prezesa zarządu Spółki A. M. pomimo ujawnienia w KRS-ie adresu jego zamieszkania. Spółka wskazała na rażące błędy popełnione w sprawie skierowanej wraz z aktem oskarżenia wobec A. M. do Sądu Rejonowego K. ( sygn. Akt [...]), wobec czego "skarżący wnosi o przeprowadzenie dowodu z dokumentów z tych akt."

Zdaniem skarżącej rażące błędy sprowadzają się do:

-kierowania pism na adres podmiotów gospodarczych zamiast na adres zameldowania członków zarządu (prokurentów/udziałowców/) podane w KRS-ie;

przesłuchania osób bez udziału Strony skarżącej,

dokonania transformacji wyjaśnień (zeznań) osób z postępowań karnych przygotowawczych, podczas gdy nie posiadają one żadnego waloru prawnego ani nawet domniemania prawdziwości. Wiarygodność tych wyjaśnień (zeznań) może ocenić niezawisły sąd, przed którym toczą się sprawy

Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, przedstawił mające zastosowanie w sprawie uregulowania prawne oraz orzecznictwo sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości UE.

Organ odwoławczy podkreślił, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że wystawcy spornych faktur tj. G, M Sp. z o.o., H Sp. z o.o., J (I) Sp. z o.o., K Sp. z o.o., C Sp. z o.o. w rzeczywistości nie dokonały sprzedaży towaru w nich wymienionego. Jego zdaniem wynik przeprowadzonego w tym zakresie postępowania pozwolił ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że opisane podmioty faktycznie nie dokonywały żadnej sprzedaży na rzecz Spółki A.

Zaakcentował, że argumentację zawartą w skardze z dnia 28 listopada 2013 r. należy uznać wyłącznie za polemikę ze stanowiskiem organów podatkowych. Podkreślił, iż argumentacja ta w żaden sposób nie odnosi się do meritum sprawy. Stwierdził, że Strona skarżąca nie zadała sobie trudu sformułowania zarzutów dotyczących zarówno przepisów postępowania podatkowego jak i przepisów materialnych ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem organu odwoławczego polemika taka, sama w sobie nie dostarcza zaś wystarczających podstaw, ażeby zarzuty zawarte w skardze uznać za usprawiedliwione, w szczególności wobec faktu, że nie wnosi ona do sprawy żadnych nowych, dotąd nieznanych okoliczności.

Na rozprawie pełnomocnik strony podtrzymał zarzuty podniesione w skardze . Oświadczył iż wobec spółki M postępowanie karne zostało umorzone ze względu na brak znamion przestępstwa. Podniósł, iż uwzględnienia wymaga fakt, iż został ominięty w postępowaniu drugoinstancyjnym .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Niezasadnym jest zarzut pominięcia pełnomocnika w postępowaniu drugoinstancyjnym. W aktach administracyjnych (vide tom I str. 0009) znajduje się pismo sygnowane przez J. G. będącą od dnia stycznia 2007r. Prezesem spółki S1, która po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za 2008r. przez UKS W O. przesłała do Dyrektora UKS w O. pismo, którym to udzieliła pełnomocnictwa dla radcy prawnego S. A., który to został ustanowiony pełnomocnikiem do tejże sprawy. Wskazano w nim jednocześnie, iż wszelką korespondencję należy kierować na adres pełnomocnika Kancelaria Prawnicza [...] K. ul [...]. Dokonując analizy treści pełnomocnictwa udzielonego S. A. nie można podzielić zarzutu skargi i przyjąć, iż obejmowało ono uprawnienie do reprezentacji przed organem odwoławczym. Wprost z niego wynika, iż obejmowało ono uprawnienie do reprezentacji w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez organem kontroli skarbowej w O. Wprawdzie nie można nie zauważyć, iż decyzja Dyrektora UKS w O. z dnia [...]r. została wydana na pełnomocnika, co w świetle umocowania wynikającego z pełnomocnictwa nie było prawidłowe skoro obejmowało jedynie uprawnienie do reprezentacji w postępowaniu kontrolnym. Powyższe uchybienie jednak nie skutkuje utratą praw procesowych strony w postępowaniu gdyż J. G. skorzystała z prawa zakwestionowania decyzji organu I instancji wnosząc od niej odwołanie do organu odwoławczego. W tej sytuacji powyższe uchybienie nie mogło skutkować usunięciem z obrotu prawnego spornej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. 1 p.p.s.a. tylko inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy może uzasadniać usunięcie decyzji z obrotu prawnego. W ocenie Sądu zaistniałe naruszenie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

Przedmiotem sporu jest pozbawienie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie oleju napędowego za okres od stycznia do grudnia 2008r. wystawionych przez G sp. z o.o., T., H sp. z o.o. C., I sp. z o.o, C. ,K sp. z o.o. W., C sp. z o.o. P., M sp. z o.o. B. Zdaniem organów zawyżono podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez w/w dostawców, gdyż w ich ocenie przeprowadzone postępowanie podatkowe wykazało, że faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych pomiędzy stronami wskazanymi w spornych fakturach tj. dokonania zakupu oleju napędowego, a strona nie przedsięwzięła należytych działań jakie pozostawały w jej możliwościach w celu upewnienia się że transakcje w których nie wiążą się z przestępstwem. Innymi słowy nie wykazała należytej staranności w swych działaniach.

Strona zaś zarzuca organom naruszenie przepisów prawa procesowego w zakresie nieprawidłowo, niepełnego, pozornego i wybiórczo przeprowadzonego postępowania dowodowego polegające m.in. na zignorowaniu przesłuchania świadków z udziałem strony skarżącej, dokonanie transformacji wyjaśnień, zeznań osób z postępowań karnych poprzez ich wybiórcze i fragmentaryczne przywoływanie w sytuacji, gdy nie mają one walorów prawnych czy domniemania prawdziwości.

Dlatego też kontrola Sądu z istoty rzeczy koncentrowała się na ocenie prawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego przez organy podatkowego, zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego, który pozwalał im na uznanie, że faktury VAT wystawione w kontrolowanym okresie nie dokumentowały rzeczywistych transakcji. W sytuacji, gdy w skardze zarzucono również naruszenie przepisów postępowania w pierwszej kolejności ocenie należało poddać te zarzuty, gdyż ewentualne naruszenia prawa materialnego mogą podlegać ocenie dopiero wtedy, gdy stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonej decyzji nie nasuwa zastrzeżeń.

Analiza akt przeprowadzonego postępowania podatkowego w kontekście zarzutów skargi doprowadziły Sąd do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszeń przepisów postępowania, które w sposób istotny wpłynęłyby na wynik sprawy. Za nietrafny uznano zarzuty co do wadliwie, nierzetelnie prowadzonego postępowania dowodowego w sprawie, naruszenia wskazanych wyżej przepisów postępowania. W ocenie Sądu, organy podatkowe zgromadziły materiał dowodowy w sposób zgodny z wymogami wynikającymi z art. 122 , art. 187 Ordynacji podatkowej oraz dokonały jego analizy i oceny mieszczącej się w granicach zakreślonych art. 191 Ordynacji podatkowej. Zasadnie także zgodnie z art. 181 Ordynacji podatkowej w myśl którego dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności (...) materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe skorzystały z dokumentów zgromadzonych w postępowaniach karnych. Korzystanie z takich dowodów jest prawnie dozwolone. Jak wskazał NSA w wyroku o sygn. akt I FSK 537/13 z 26.02.2014r. (publ. LEX nr 1491108) "Dopuszczalne jest, aby w postępowaniu podatkowym były wykorzystane dowody i materiały zgromadzone w innych postępowaniach podatkowych i postępowaniach karnych, w konsekwencji powoduje to, że nie istnieje prawny nakaz, aby w toku postępowania podatkowego koniecznym było powtórzenie przesłuchania świadka, który zeznawał w takim postępowaniu. W wyroku zaś WSA w Poznaniu z dnia 20.03. 2014r. sygn. akt III SA/Po 338/13 (publ. LEX nr 1458377) stwierdzono, co skład orzekający w całości podziela iż " Nie istnieje prawny nakaz powtarzania w postępowaniu podatkowym przesłuchania świadka zeznającego uprzednio w postępowaniu karnym. Korzystanie z tak uzyskanych zeznań nie może naruszać zasady czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym. Przyjmuje się natomiast możliwość żądania powtórzenia takiego przesłuchania, ale tylko wówczas, gdy zainteresowana strona wskaże na konkretne istotne okoliczności faktyczne, niezbędne do wyjaśnienia lub sprzeczności w tych zeznaniach w porównaniu z dotychczasowym zebranym materiałem dowodowym. Takowych zaś sprzeczności skład orzekający w sprawie się nie dopatrzył mając na uwadze całość dowodów zgromadzonych w aktach administracyjnych. Także dokonana przez organy podatkowe ocena posiadanych i zgromadzonych dowodów w sprawie skarżącego, nie nosi znamion dowolności. Organy obu instancji wszechstronnie rozważyły zebrany w sprawie materiał i wyprowadziły z niego logiczne wnioski, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, które w pełni odpowiada wymogom art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Wskazały w niej w sposób szczegółowy na podstawie jakich dowodów oraz ustaleń doszły do przekonania, iż transakcje wynikające ze spornych faktur nie miały miejsca pomiędzy stronami wskazanymi w fakturach.

Jako materialnoprawne podstawy rozstrzygnięcia organ prawidłowo wskazał przepisy art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT. Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jest podstawowym przepisem określającym prawo do odliczenia podatku naliczonego. Stosownie do jego treści, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ust. 2 powołanego artykułu wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:1) suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: a) z tytułu nabycia towarów i usług. Z kolei zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Z przytoczonych przepisów wynika, że art. 86 ust. 1 ustawy VAT kreuje fundamentalne prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Prawo to jednak może być realizowane tylko wówczas, gdy faktury odzwierciedlają czynności, które rzeczywiście miały miejsce w obrocie gospodarczym, co wynika z powołanego art. 88 ust. 3a ustawy o VAT. Oznacza to, że podatek naliczony może być odliczony, ale tylko wówczas, gdy wynika z faktur poprawnych formalnie (zawierających wszystkie elementy wskazane w przepisach wykonawczych do ustawy o VAT), jednakże tylko z tych, które potwierdzają rzeczywiście dokonane nabycie towarów i usług w warunkach zgodnych z treścią faktury co do podmiotów uczestniczących w transakcji i jej przedmiotu. Brak nabycia towarów czy usług lub ich nabycie niezgodne z treścią faktury jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Z powyższego wynika, że faktura dokumentująca transakcję, która nie została dokonana (przez co należy rozumieć sytuację, gdy nie została dokonana w ogóle, jak również nie została dokonana pomiędzy podmiotami wskazanymi w treści faktury jako strony transakcji) nie może być uwzględniona w prowadzonej przez nabywcę ewidencji dla celów podatku VAT, gdyż nie odpowiada treści art. 86 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy VAT oraz jako wymieniona w art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a tej ustawy nie może stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast zdaniem Sądu orzekającego organ II instancji wykazał ponad wszelką wątpliwość, że zakwestionowane faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych gdyż czynności i zdarzenia w nich opisane - dostawa oleju napędowego nie zostały dokonane przez w/w dostawców na rzecz strony skarżącej.

Sąd w całości podziela ocenę organów, iż w odniesieniu do transakcji dostaw oleju napędowego udokumentowanych fakturami wystawionymi przez Sp. z o.o. G dostawy oleju napędowego nie pochodziły od tego podmiotu. Jak wynika z materiału dowodowego w aktach zebranego firma G nie uczestniczyła w obrocie gospodarczym, a nawet nie stwarzała pozorów formalnych swego istnienia . Świadczą o tym zgromadzone dowody, analizowane we wzajemnym połączeniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że dowodami mającymi potwierdzać dokonanie dostaw przez Sp. G były faktury VAT. Jednak samo ich jedynie istnienie w zestawieniu z pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami nie potwierdzają faktu dostawy oleju przez ten podmiot. W toku postępowania organy podjęły próbę dokonania czynności kontrolnych. Jak ustalono od [...]r. Spółka figurowała w ewidencji Urzędu Skarbowego w T., wskazując jako adres siedziby i miejsca prowadzenia działalności T., ul. [...]. Jednak w wyniku ustaleń tego Urzędu stwierdzono, iż pod ww. adresem Spółka nie prowadzi działalności, a pomieszczenie, w którym miało znajdować się biuro Spółki zajmuje osoba prywatna. Wysyłane przez Urząd Skarbowy wezwania wracały z adnotacją "adresat wyprowadził się". Spółka zmieniła siedzibę od [...] r. na S., ul. [...] lecz nie dopełniła czynności związanych z aktualizacją zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i NIP-2 i nie zarejestrowała się jako podatnik VAT czynny w tamtejszym Urzędzie. Także również pod tym adresem w S. nie prowadziła działalności. Spółka nie posiadała środków trwałych w postaci baz magazynowych, środków transportu oraz koncesji na obrót i magazynowanie paliw płynnych. Podejmowane próby kontaktu z prezesem Spółki S. W. były bezowocne gdyż korespondencja nie została przez niego odebrana i wróciła z adnotacją "adresat nieznany". Podobnie bezowocne były próby kontaktu ze spółką G pod adresem firmy. O fikcyjności transakcji udokumentowanych fakturami wystawionymi przez ww. podmiot świadczą również zeznania P. J. , K. W., P. G. (przedstawiciela firmy G) W. M. Wynika z nich proceder odbarwiania oleju opałowego kupowanego w firmie T1 ze S., który następnie po odbarwieniu był sprzedawany jako olej napędowy, na sprzedaż którego firma G wystawiała fikcyjne faktury. Z zeznań tych wynika, że firma J. K. wystawiała faktury sprzedaży oleju napędowego z firmy G do firmy S1 Udział Spółki G w procederze odbarwiania oleju opałowego potwierdzają również zeznania K. W., który wyjaśnił, że legalnie zakupiony olej opałowy był fikcyjnie sprzedawany do firmy "słupa", która jednocześnie fikcyjnie dokonywała zakupu oleju napędowego, po to żeby móc wystawić fakturę sprzedaży oleju napędowego, uzyskanego z odbarwienia oleju opałowego. Zeznania P. G., zatrudnionego w firmie G przez J. K. potwierdzają, że działalność firmy G polegała wyłącznie na wystawianiu faktur dotyczących fikcyjnych transakcji gospodarczych związanych z obrotem paliwami płynnymi. P. G. potwierdził, że firma G nie zajmowała się handlem paliwami, a była tylko pośrednikiem w jakiś "lewych" transakcjach. Potwierdzeniem co do oceny, iż Spółka G brała udział w wystawianiu fikcyjnych fakturach nie znajdujących potwierdzenia w rzeczywistych zdarzeniach gospodarczych mogą być także akta sprawy Prokuratury Apelacyjnej w L., która po przeprowadzeniu śledztwa o sygn. [...] w akcie oskarżenia postawiła P. K., P. G. oraz S. W. tj. członkom zarządu Spółki G zarzut, że brali oni udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnienie przestępstw związanych m. in. z wystawianiem nierzetelnych i poświadczających nieprawdę faktur VAT. Powyższe okoliczności jednoznacznie potwierdzą, że faktury wystawione przez G dla A nie dokumentują faktycznych transakcji handlowych pomiędzy podmiotami wymienionymi w ich treści. Oceny tej w żadnym razie nie mogą zmienić zarzuty co do braku analizy dokumentów i dowodów zgromadzonych przez Urząd Celny w K. (sygn. Akt [...]) oraz Izbę Celną w K. Wydział Zwalczania Przestępczości, czy brak podania sygnatur spraw toczących się przed Prokuraturą Okręgową w K. oraz Komendą Wojewódzką Policji w K., oraz wskazania stanu tych spraw na dzień wydania decyzji. Organ wydaje decyzję po dokonaniu oceny na podstawie całego zebranego materiału dowodowego w sprawie, czy dana okoliczność, a zatem fakt transakcji dostaw na rzecz strony skarżącej miał miejsce została udowodniona. W niniejszej sprawie wskazano zarówno w treści spornej decyzji. jak i w treści decyzji organu I instancji dowody w oparciu, o które wysnuto wnioski, iż transakcje między stronami nie miały miejsca jak i to, iż strona skarżąca w relacjach z kontrahentami nie dochowała należytej staranności. Zebrany w sprawie materiał dowodowy szczegółowo omówiony w decyzji był wystarczający do dokładnego wyjaśnienia zaistniałego stanu faktycznego. W tej sytuacji brak omówienia dokumentów zabezpieczonych przez KWP w K. nie jest zasadny. W zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał na okoliczności związane z przestępczą działalnością spółki G wynikające z pisma Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr sprawy [...] stanowiącego zawiadomienie Prokuratury Okręgowej w K. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 54 i art. 73a Kodeksu karnego skarbowego przez ww. podmiot. W odniesieniu zaś do zarzutu nie przesłuchania prezesa firmy S. W. to także stwierdzić należy iż nie jest słuszny. Skoro z całości pozostałych dowodów zebranych w sprawie jednoznacznie wynika stan faktyczny sprawy potwierdzający to, że faktury wystawione przez G dla S1 nie dokumentują faktycznych transakcji handlowych pomiędzy podmiotami w nich wymienionymi bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt nie przesłuchania S. W.

Sąd w całości podziela także ocenę organów, iż w odniesieniu do transakcji dostaw oleju napędowego udokumentowanych fakturami wystawionymi przez H Sp. z o.o. dostawy towaru nie pochodziły od tego podmiotu. W toku postępowania podjęte próby skontrolowania tego kontrahenta nie powiodły się, a także bezskuteczne okazały się próby skontaktowania się w ww. podmiotem. Spółka nie udzieliła odpowiedzi na wysłane przez kontrolujących pismo, które wróciło z adnotacją "adresat nie istnieje pod wskazanym adresem". Spółka nie posiadała jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej swojej działalności w 2008 r., środków transportowych do przewozu paliw ani też odpowiednich zbiorników do ich magazynowania. B. Z.-G. pełniąca funkcję prezesa zarządu Spółki oświadczyła, że nie pamięta, jakie były źródła zakupu paliwa, nie pamięta szczegółów dotyczących środków transportu paliw i nazwisk kierowców. Z kolei powołany w dniu [...] r. na jej miejsce Z. K. wyjaśnił, że nie posiada żadnej dokumentacji firmy H. Z jego zeznań wynika, że jest prezesem jakiejś spółki ale nie wie jakiej, nie wie nawet gdzie mieści się jej siedziba. Sam potwierdził, że jest prezesem tylko "na papierze" i nie ma żadnego kontaktu ze Spółką. Wyjaśnił, iż nie posiada żadnych dokumentów spółki, które to miały mu być przekazane notarialnie. Zeznał w dniu [...]r., iż jest udziałowcem spółki, ale jedynie na "papierze" i nie płacił za udziały. Inny udziałowiec Spółki W. S., nie potrafił wskazać dostawców oleju napędowego. Nie pamięta również w jaki sposób paliwo docierało do firmy A. Z kolei zatrudniona w charakterze księgowej B. R. oświadczyła, iż nie wystawiała i nie podpisywała faktur, nie wystawiała dokumentów magazynowych i nie miała kontaktu z klientami. Według jej wiedzy Spółka nie zatrudniała kierowców, nie posiadała ani nie wynajmowała pojazdów do przechowywania i transportowania paliw. K. Z. pracownik księgowości, oświadczyła, że co prawda wypisywała faktury, lecz ich treść narzucana była przez prezesa Spółki. Z wyjaśnień innych pracowników spółki jak F. S. zatrudnionego w H na stanowisku specjalisty ds. handlu, nie wynika, jakie było pochodzenie paliwa. Paliwo było transportowane obcymi środkami transportu, lecz nie wie do kogo należały, nie zna też nazwisk kierowców. E. S. przedstawiciel handlowy Spółki także nie miał żadnej wiedzy na temat dostawców paliwa, środków transportu, magazynów, które H mogło posiadać w 2008 r. Nie pamięta firm, na które wystawiał faktury. Podobnie R. K. pracownik H nie miał żadnej wiedzy na temat zakupów i dostaw paliwa przez tą firmę. Również materiały dowodowe uzyskane z Komendy Wojewódzkiej Policji w K. dot. firmy N1, która wystawiła dla H faktury na sprzedaż oleju napędowego wskazują, iż zajmowała się ona wprowadzaniem do obrotu gospodarczego odbarwionego oleju opałowego jako oleju napędowego. Przestępczą działalność firmy N1, w której udział brała również firma H potwierdzają zeznania P. S. Z jego zeznań wynika, że firma N1 została założona do celów przestępczych, nie prowadziła legalnego obrotu paliwami, a faktury wystawione przez tą firmę m.in. dla H nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Spółka N1 wystawiała faktury, w których treści określano towar napędowy podczas gdy w rzeczywistości przedmiotem sprzedaży był odbarwiony olej napędowy lub jakiś inny produkt ropopochodny. Oceny o fikcyjności transakcji opisanych fakturami firmy H nie mogą zmienić zarzuty o konieczności przesłuchania B Z.- G. przed organami podatkowymi, nie wyjaśnienia etapu postępowania i udziału strony w sprawie o sygn. akt [...],[...]. Organ na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego ocenia czy dana okoliczność jest w sprawie udowodniona . W tym zaś zakresie organ wskazał w oparciu o jakie dowody i jakie okoliczności, zeznania doszedł do wniosku, iż transakcje dostawy oleju pomiędzy stronami nie miały miejsca. W szczególności w tym zakresie można przywołać –jak już wskazywano - okoliczności stanu faktycznego wynikające z zeznań Z. K. prezesa spółki, B. R. gł. Księgowej, pracowników spółki: P. D. – przedstawiciela handlowego, F. S. specjalisty do spraw handlu, E. S., czy tez fakt braku środków transportu, magazynów posiadanych przez H.

Podobnie podziela Sąd ocenę organów co do nierzetelności transakcji dokumentowanych fakturami wystawionymi przez I. W tym zakresie wskazać należy, iż spółka ta 2008 r. figurowała w rejestrze podatników Urzędu Skarbowego w C., i nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Nie złożyła deklaracji podatkowej za 2008r VAT-7 (vide pismo organu z 04 września 2009r. k 1512). Od [...]r. była podatnikiem Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. jednak miała nie uzupełnione zgłoszenia VAT-R (vide pismo organu z 18 września 2009r. k 1570). Według z kolei informacji nadesłanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego L. Spółka ta była zarejestrowana w [...] Urzędzie Skarbowym od dnia [...] r. (vide pismo z 2 października 2009r k 1580). Trudno nie zauważyć, iż C. P. będąc prezesem Spółki nie wykonywała żadnych obowiązków i nie świadczyła pracy na jej rzecz, a także nie otrzymywała wynagrodzenia z tytułu pełnienia obowiązków prezesa. Nie miała ona żadnej wiedzy na temat funkcjonowania Spółki, a jedyną jej znaną osobą związaną ze Spółkę jest D. G., ponieważ to na jego prośbę została prezesem tej Spółki.

Podjęte próby przesłuchania w charakterze świadka D. G. pod adresem [...] okazały się nieskuteczne gdyż ww. nie mieszka i nie jest tam zameldowany. Z informacji uzyskanych przez organy wynika także iż szereg sp. z .o. o. i akcyjnych ten właśnie adres wskazało jako swoją siedzibę, podczas gdy z informacji przekazanych przez Drugi Urzędu Skarbowego w R. wynika, że pod tym adresem gdzie jest stary zaniedbany drewniany dom mieszkalny, nikt nie miesza i nikt nie prowadzi działalności gospodarczej. Również zeznania Z. B., która tak jak C. P., pełniła funkcje prezesa Spółki I na prośbę D. G., potwierdzają fikcyjnych charakter działalności tej Spółki. Według jej zeznań była tylko "papierowym prezesem", nie miała żadnego zakresu obowiązków, nie podejmowała żadnych decyzji, nie posiadała udziałów w Spółce i nie wie czym się ta Spółka zajmowała. Także w dzierżawionej stacji paliw od firmy E1 nie podjęto działalności, nie płacono czynszu za wynajem w efekcie czego firma E1 rozwiązała umowę dzierżawy. Wskazane ustalenia organów wynikające z dowodów zgromadzonych przez organy w toku postępowania jednoznacznie świadczą o tym, iż fikcyjnymi są transakcje opisane fakturami wystawionymi przez firmę I. W tej sytuacji oceny tej nie mogą zmienić zarzuty nie wyjaśnienia i zignorowania postępowania w sprawie o sygn. akt [...] i udziału w nim strony skarżącej . W zakresie natomiast zarzutu braku podania czasookresu pełnienia funkcji członka zarządu E. P. to jest niezasadny, gdyż w decyzji Organu I instancji wprost podano, iż pełniła ona funkcję prezesa w okresie od kwietnia do lipca 2008r.

Za fikcyjne należy uznać także ustalenia co do dostaw przez Spółkę z o.o. K. Spółka ta nie przesłała kopii faktur i nie udzieliła informacji dotyczących okoliczności związanych z dostawami paliwa dla Spółki A. Pisma te wróciły z adnotacją "adresat wyprowadził się", "adresat nieznany". Pisma Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. nie odebrał także prezes Spółki Z. U. Nie powiodła się również próba jego przesłuchania. Firma K rozliczała się w zakresie podatku VAT w Urzędzie Skarbowym w J., składając deklaracje VAT do czerwca 2008 r., przy czym za okres od kwietnia do maja 2008 r. nie wykazała dostawy towarów i świadczenia usług na terytorium kraju. Z dniem [...] r. nastąpiła zmiana siedziby Spółki na W. ul. [...], przy czym Spółka K nie figuruje w ewidencji tego Urzędu. Ponadto Spółka nie złożyła do Urzędu Skarbowego W. deklaracji dla podatku od towarów i usług z okres od lipca 2008 r. Spółka K w 2008 r. wynajmowała pokój o powierzchni [...] m2 w biurowcu przy ul. [...], jednakże nie opłacała czynszu i faktycznie tam nie funkcjonowała. W zakresie zarzutu co do lakoniczności i nierzetelności zeznań W K., który to był prezesem spółki K do czerwca 2008r oraz powoływania okoliczności wywodzonych z faktu przesłuchania tegoż podczas, gdy był on przesłuchany co do funkcjonowania spółki po czerwcu 2008r., to zarzuty są chybione. Przede wszystkim zauważyć należy, iż W. K. był przesłuchiwany na okoliczności funkcjonowania spółki K w 2007r. (vide protokół przesłuchania świadka k - 0708-0710), a jego zeznania nie były lakoniczne, czy nierzetelne.

Podobnie za zasadną należy uznać ocenę, iż Spółka z o.o. C formalnie jedynie stwarzała pozory istnienia, podczas gdy rzeczywiście nie uczestniczyła w obrocie gospodarczym. Niezasadnym przy tym są zarzuty iż rzetelność ustaleń organu sprowadzała się do zwrotu " podano nowy zarząd nie podając ani jego imiennego składu i czasokresu pełnienia funkcji". W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wprost zostały podane informacje których brak pełnomocnik zarzuca (vide decyzja str. 4057-4058). W odniesieniu do transakcji udokumentowanymi fakturami wystawionymi przez C organy bezskutecznie podejmowały próby potwierdzenia transakcji strony z tym podmiotem. Świadczy o tym fakt podjęcia przez Urząd Kontroli Skarbowej w O. bezskutecznej próby skontaktowania się ze Spółką, gdzie dwukrotnie wysyłane pisma na adres [...] P., ul. [...] wróciły z adnotacją "firma wyprowadziła się". Jednocześnie Spółka C nie złożyła zgłoszenia aktualizacyjnego dotyczącego zmiany adresu z P., ul. [...] na inny adres.

W dniu [...] r. M. i R. Z. zbyli 100 % udziałów w Spółce a nowymi udziałowcami Spółki zostali M. K., T. S. i F. K. Zmian w tym zakresie w KRS nie dokonano . Zarówno F. K. jak i T. S., nie posiadają żadnej wiedzy na temat działalności Spółki. F K. swe udziały zbył T S. w 2006r, który z kolei zbył je J. L. a ta E. K. które także nie znają żadnych szczegółów funkcjonowania Spółki. K. K., który pośredniczył w zakupie udziałów, potwierdził że po zakupie udziałów Spółka nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej. Po sześciu miesiącach od zakupu E. K. i J. L. zbyły swoje udziały, lecz nie wiadomo komu i za ile. Za zasadne dla oceny stanu faktycznego sprawy należało uznać pominięcie istnienia M. Z. oraz R. Z. Wskazane osoby były bowiem udziałowcami spółki w 2005r. zatem ich zeznania, gdy spór dotyczy zdarzeń gospodarczych z 2008r. nie mają jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Co do transakcji ze Spółką z o.o. M, to ta w 2008 r. nie złożyła deklaracji VAT- 7 i została wyrejestrowana z rejestru podatników VAT. Pod adresem B., ul. [...], wskazywanym na wystawionych przez Spółkę fakturach, brak było jakichkolwiek oznak prowadzenia działalności, Spółka nie wynajmowała żadnego pomieszczenia pod tym adresem, a żaden z sąsiadów o niej nie słyszał. A. M., wg zapisów KRS prezes Spółki nie stawił się na wezwanie Urzędu Kontroli Skarbowej we W., a próba skontaktowania się ze Spółką M, pod adresem z KRS – D., ul. [...] zakończyła się niepowodzeniem albowiem wysłane pod ten adres pisma wróciły z adnotacją "firma nie istnieje". Zasadną zatem była ocena organów, iż faktury wystawione przez Spółkę M nie potwierdzają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, gdyż firma ta faktycznie nie prowadziła działalności gospodarczej. Oceny tej w żadnym razie nie mogą zmienić: argument podniesiony na rozprawie, iż wobec Sp. z o.o. M postępowanie karne zostało umorzone ze względu na brak znamion przestępstwa oraz zarzuty skargowe wadliwie prowadzonego postępowania dowodowego, w tym nie wyjaśnieniu rozbieżności w zakresie adresu spółki, nie wezwania i nie przesłuchania prezesa zarządu Spółki A. M. Orzeczenie o umorzeniu postępowania karnego nie jest wiążące dla Sądu po myśli art. 11 p.p.s.a., gdyż tylko ustalenia z prawomocnego wyroku skazującego wiążą sąd. Fakt nie wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy danymi adresowymi firmy M jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro korespondencja organu kierowana na oba adresy w B. oraz D. wróciła z adnotacją, iż adresat jest nieznany, firma nie istnieje. Prezes spółki A. M. wzywany na przesłuchanie gdzie wezwanie kierowano na adres podany w KRS nie zgłosił się na przesłuchanie. Sp. z o.o. M za 2008r. nie złożyła deklaracji VAT z wykazanym do opodatkowania podatkiem od towarów i usług obrotem w tym m.in. z tytułu dostaw oleju na rzecz strony skarżącej. Prowadzone za 2007r. i 2006r. postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług wykazało, iż M wystawiło faktury m.in. na rzecz S1 nie dokumentujące rzeczywistych dostaw oleju co skutkowało wydaniem decyzji w trybie art. 108 ustawy o podatku VAT (vide T-VI str. 1085-1118) .

W ocenie Sądu organy w sprawie wykazały, iż u strony skarżącej wystąpił brak należytej staranności w doborze kontrahentów. To zaś ma istotne znaczenie dla oceny prawa do pomniejszenia podatku należnego o naliczony w kwestionowanych fakturach, co potwierdza orzecznictwo TSUE np. wyroki z 6 lipca 2006 r. w sprawach C-439/04 i C-340/04 oraz z 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11. TSUE w wyroku wydanym w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 wskazał, że aktualne jest jego stanowisko, że tylko gdy podmiot gospodarczy podjął wszelkie działania, jakich można od niego w sposób uzasadniony oczekiwać, w celu upewnienia się, że transakcje w których uczestniczy nie wiążą z przestępstwem czy to w zakresie podatku VAT, czy w innej dziedzinie, może on domniemywać legalności tych transakcji, bez ryzyka utraty prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT. Trybunał nie uznał za sprzeczne z prawem Unii Europejskiej wymaganie, by podmiot przedsięwziął wszelkie działania, jakich można od niego racjonalnie oczekiwać, w celu upewnienia się, że dokonywana przez niego transakcja nie prowadzi do udziału w przestępstwie podatkowym. Jeśli natomiast istnieją przesłanki, by podejrzewać nieprawidłowości lub naruszenie prawa, przezorny przedsiębiorca powinien, zależnie od okoliczności konkretnego przypadku, zasięgnąć informacji na temat podmiotu, u którego zamierza nabyć towary lub usługi, w celu upewnienia się co do jego wiarygodności. Powyższe oznacza, że to organ podatkowy, kwestionujący prawo do odliczenia, zobowiązany jest wykazać, że podatnik w konkretnych okolicznościach faktycznych powinien wiedzieć, że transakcja (transakcje) nie spełnia pewnych standardów handlowych właściwych dla tego typu zdarzeń. W szczególności istotne jest wówczas dochowanie przez przedsiębiorcę należytej staranności w wyborze kontrahentów i sumienności kupieckiej. W kontrolowanej sprawie organ badał kwestię dopełnienia należytej staranności podatnika i dokonał jej oceny, którą Sąd podziela. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że podatnik w kontaktach ze swoim kontrahentem nie wykazał należytej staranności kupieckiej, o czym świadczy: to iż strona w żaden sposób nie sprawdzała wiarygodności swoich dostawców. Pomimo, że jak wynika z faktur zakupu, w omawianym okresie dokonała nabycia 7.837.284 litrów oleju napędowego o łącznej wartości netto: [...] zł, podatek VAT [...] zł, nie zawierała umów na sprzedaż paliwa, a wszystkie uzgodnienia dotyczące zamówień dokonywała telefonicznie lub za pomocą faxu. Nie sprawdzała, czy firmy, z którymi współpracuje posiadają koncesje na obrót paliwami. Z zeznań J. G. pełniącej od stycznia 2007 r. funkcję prezesa Zarządu Spółki A sp. z o.o. wynika, że firma G, od której rzekomo spółka nabywała olej napędowy była jej znana jedynie ze słyszenia. Nie wie czy był to dostawca, czy odbiorca. Nie była nigdy w siedzibie tej firmy, nie wie gdzie się ona mieściła ani też nie zna nikogo z tej firmy. Jak podała handel paliwami należał do zakresu obowiązków prokurenta, stanowisko które od stycznia 2007 r. pełnił jej ojciec – R. G. Ten zeznając w dniu [...] r. wskazał wśród dostawców oleju napędowego takie firmy jak: H, I, G, B, a wśród odbiorców firmę U1. Nie wiedział jednakże w jaki sposób nawiązana została współpraca z firmą H oraz I. Z ww. firmami, jak również z firmą G kontaktował się telefonicznie. Tak też lub za pomocą faksu przesyłane były zamówienia na towar, za który płacono gotówką i przelewami bankowymi. Dokumenty z firmy G przywożone były przez "jakiegoś" pracownika. R. G. zeznał ponadto, że przedstawicielem firmy I jest pan R. R. i to z nim uzgadniane były zamówienia. Jednak zeznania R. G. nie harmonizują z innymi zeznaniami R. R., który zeznał, że nie ma nic wspólnego z firmą I, nigdy nie był jej pełnomocnikiem i nie podpisywał żadnych dokumentów dotyczących tej firmy. Wskazane okoliczności potwierdzają brak szczególnej przezorności skarżącego a tym samym i brak należytej staranności. Ponadto zeznania osób, które "działały" w firmach stworzonych w celu wprowadzenia do obrotu odbarwionego oleju opałowego sprzedawanego jako olej napędowy, jak zeznania P. J. działającego w firmie G, wskazują , iż - "osoby, które kupowały ten produkt miały pełną świadomość, że kupują olej opałowy odbarwiony". Powyższe okoliczności, skala wielkości "zakupów" oleju napędowego jego sprzedaży, częstotliwość transakcji i ich zakres czasowy (faktury wystawiane prawie codziennie) przeczą tezie, iż podatnik nie mógł nie wiedzieć, że bierze udział w oszukańczym procederze.

Niezasadnym jest zarzut dokonywania transformacji wyjaśnień, zeznań osób z postępowań karnych przez organy. Organ takich transformacji nie dokonywał, a przywołane zeznania stanowiły jedynie fragment materiału dowodowego na którym organy się oparły wydając sporną decyzję, co jak wyżej wskazano jest prawem dozwolone. W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się uchybień polegających na kierowaniu pism na adresy osób prawnych i zaniechaniu kierowania pism do członków zarządu spółek z o.o. na adresy ich zamieszkania wynikające z KRS. Zgodnie bowiem z art. 151 O.p. osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 stosuje się odpowiednio. Z powołanej regulacji wynika zatem, iż zasadą jest kierowanie pism osobom prawnym na adresy gdzie mieszczą się ich siedziby, i tak też w sprawie słusznie czyniono.

Zasadnie także w sprawie organy uznały, iż faktury wystawione w 2008r na rzecz N A. T. na sprzedaż oleju napędowego i I na sprzedaż oleju opałowego nie dotyczyły faktycznie dokonanych dostaw, a zatem iż nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organy podatkowe stoją na stanowisku, iż faktury te maja charakter fikcyjny gdyż w ślad za wystawianymi fakturami nie szły dostawy oleju. Stoją na stanowisku, iż w przypadku Spółki S1 prowadzenie działalności gospodarczej nie miało miejsca, a jedynie były podejmowane czynności pozorujące tę działalność, strona natomiast brała udział w obrocie pustymi fakturami VAT w łańcuch firm którego celem było wyłudzenie z budżetu państwa nienależnego zwrotu podatku VAT. W konsekwencji powyższego organy nałożyły na stronę obowiązek zapłaty podatku za okres od stycznia do grudnia 2008r. w trybie art. 108 ustawy o podatku VAT z tego tytułu. Sąd podziela zasadność decyzji podjętą w tym zakresie. Zgodnie z art. 108 ust. 1 i 2 ustawy o VAT - w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Przepis ten stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego i jest on w swojej treści zgodny z regulacją przepisów prawa wspólnotowego z art. 203 Dyrektywy 112. Przepis art. 108 ust. 1 ustawy VAT przewiduje szczególny przypadek samoistnego powstania obowiązku podatkowego wskutek samego wystawienia faktury wykazującej kwotę podatku od towarów i usług. Obowiązek ten przyjmuje de facto postać swoistej sankcji, która polega na tym, iż niezależnie od tego, czy w sprawie zaistniał obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz niezależnie od rozmiarów i konsekwencji podatkowych tego obrotu, każdy wystawca tzw. "pustej" faktury liczyć się musi z koniecznością zapłaty wykazanego w niej podatku. Tak restrykcyjna regulacja wynika ze szczególnej roli faktury we wspólnym systemie VAT, a mianowicie z faktu, że dla podatnika otrzymującego fakturę staje się ona zwykle podstawą do obniżenia podatku należnego, czyli własnego zobowiązania podatkowego, czy wręcz do żądania zwrotu podatku. Innymi słowy, ponieważ w przypadku wystawienia faktury zawierającej wykazaną kwotę podatku, nawet jeżeli faktura taka nie ma odzwierciedlenia w stanie faktycznym, istnieje istotne ryzyko, że adresat takiej faktury potraktuje wykazany w niej podatek jako podatek naliczony podlegający odliczeniu, a władze skarbowe nie wykryją tej nieprawidłowości, zobowiązanie wystawcy faktury do zapłaty podatku bez względu na jego związek z czynnością opodatkowaną stanowi swego rodzaju ograniczenie możliwości dokonywania nadużyć prawa do odliczenia podatku (zob. wyrok w sprawie I SA/Bd 748/10, LEX nr 787307). Niewątpliwie świadczenie, o jakim mowa w art. 108 ust. 1 ustawy VAT stanowi podatek, albowiem zawiera wszelkie konstytutywne cechy podatku, o jakich mowa w art. 6 O. p. Nie jest sporne, że skarżąca wystawiła w okresie od stycznia do grudnia 2008r faktury sprzedaży dla A. T. 2008r. dotyczące zbycia 4.322.324 litrów oleju napędowego oraz faktury sprzedaży nr [...],[...],[...],[...],[...] dla I za okres od sierpnia do listopada 2008r. dot. sprzedaży oleju opałowego. Nie budzi również wątpliwości, że faktura, która nie dokumentuje rzeczywistej sprzedaży między wskazanymi kontrahentami jest prawnie bezskuteczna, gdyż obowiązek podatkowy powstaje co do zasady nie dlatego, że została wystawiona faktura, ale dlatego, że dokonano czynności, która według ustawodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Faktura jest jedynie dowodem zaistnienia zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, a jej treść umożliwia dokonanie obliczenia podatku. W ocenie sądu, organy podatkowe wykazały co zostało w sposób szczegółowy opisany w decyzji organu II instancji na str. 27-35, iż transakcje z w/w podmiotami miały charakter fikcyjny. Aktualnymi w całości pozostają ustalenia opisane w części uzasadnienia co do I, iż firma ta jedynie stwarzała pozory istnienia, a skoro tak to nie mogła nabyć oleju opałowego od strony skarżącej. W zakresie natomiast A. T. materiał dowodowy zgromadzony w sprawie także daje podstawy do przyjęcia, że wystawca spornych faktur S1 nie dokonał dostawy oleju napędowego na jej rzecz w 2008r. Potwierdzają to zeznania J. Z., który opisał mechanizm obrotu fakturowego z udziałem poszczególnych kontrahentów dot. sprzedaży oleju napędowego na rzecz firmy A. T. przez S1 podczas, gdy faktury te miały na celu zalegalizowanie towaru pochodzącego z innych źródeł - z P. Wskazał w szczególności, iż w marcu 2008r. poznał Z W. , który to zaproponował mu możliwość zarobienia poprzez kupno w P produktów ropopochodnych, z których można było zrobić olej napędowy. Wskazał, iż Z. W. kupował produkty ropopochodne, zawieszał akcyzę i sprzedawał dalej firmom W1, R , które to wystawiały faktury na sprzedaż impregnatów do drewna podczas, gdy produkty ropopochodne szły do bazy w S. należącej do J. T., gdzie były mieszane z oryginalnym olejem napędowym, a następnie sprzedawane jako olej napędowy. Fakt fikcyjności faktur firmy S1 potwierdzają zeznania pracowników N: R. K. pracującego w charakterze kierowcy handlowca, który opisał proces mieszania paliwa, jego sprzedaży po niższej cenie gdy odbywała się bez faktury. Także G. K. opisał proceder mieszania produktów ropopochodnych w zbiornikach na terenie bazy w S. Także kierowcy autocystern przewożący towar z P potwierdzili fakt dowozu produktów ropopochodnych do S. pomimo, iż inne były miejsca przeznaczenia wskazane w listach przewozowych. Wskazane zeznania potwierdzają zatem fakt, iż faktury sprzedaży oleju napędowego i opałowego wystawione przez S1 nie potwierdzają rzeczywistej sprzedaży.

Zasadnie także stwierdzono, iż w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług za 2008r. Spółka błędnie nie uwzględniła kwot podatku akcyzowego w łącznej wysokości [...] zł z tytułu sprzedaży oleju napędowego nieustalonego pochodzenia ([...] zł) oraz sprzedaży oleju opałowego ([...] zł). W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Natomiast w myśl ust. 20 tego przepisu w przypadku dostawy przez podatnika towaru podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. określił Spółce za okres od stycznia do grudnia 2008 r. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w w/w kwocie wskazując, iż Spółka nie naliczyła i nie odprowadziła za ww. okres podatku akcyzowego w łącznej kwocie [...] zł od sprzedaży wyrobów akcyzowych oleju napędowego nieustalonego pochodzenia w łącznej ilości 3.519.855,072 litrów oraz sprzedaży w okresie od sierpnia do listopada 2008 r. oleju opałowego w ilości 48.768 litrów wbrew warunkom określonym w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. w sprawie obniżek stawek podatku akcyzowego od oleju opałowego, od którego wcześniej nie została zapłacona akcyza w należytej wysokości. Zatem nie uwzględniając w postawie opodatkowania kwot podatku akcyzowego niezgodnie z art. 29 ust. 20 ustawy o podatku od towarów i usług zaniżyła podatek należny za poszczególne miesiące 2008 r., co oznacza iż prawidłową jest sporna decyzja w zakresie w którym podwyższono podatek należny uwzględniając w podstawie opodatkowania podatek akcyzowy.

Końcowo odnosząc się do wniosku pełnomocnika Spółka co do przeprowadzenia dowodu z dokumentów z akt o sygn. [...] to zgodnie z art. 106 § 3p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zatem prowadzenie dowodu z dokumentów jest możliwe w sytuacji, gdy dowód taki jest niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Zarzuty podniesione w skardze nie są podstawą do przyjęcia, że takie wątpliwości w sprawie istnieją i mogłyby zostać wyjaśnione poprzez przeprowadzenie zawnioskowanych dowodów.

Wobec powyższego na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.

-----------------------

38