Postanowienie NSA, sygn. akt II ONP 3/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 285h par. 1, art. 285 f par. 1 i 3, art. 285 l, art. 175 par. 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Miron (spr.) sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 822/10 oddalającego skargę kasacyjną D. K. i T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Lu 129/09 w sprawie ze skargi D. K. i T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 822/10 oddalił skargę kasacyjną D. K. i T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Lu 129/09 w sprawie ze skargi D. K. i T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Przy piśmie z dnia 16 sierpnia 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie pismo T. K. z dnia 3 sierpnia 2018 r. W piśmie tym, skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, T. K. wniósł o wzruszenie prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 822/10. Wskazał, że wydane w tej sprawie prawomocne wyroki jak i decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] oparte były o czyn przestępczy w postaci sfałszowania egzemplarza dokumentacji technicznej pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 129/09 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał powyższą skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 822/10 temu Sądowi jako właściwemu w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku podlega odrzuceniu.

Przedmiotowa skarga jest kolejną skargą T. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 822/10. Poprzednia skarga T. K. (oraz D. K.) o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. wyroku została odrzucona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2014 r. sygn. akt II ONP 3/14, ponieważ została sporządzona przez podmiot do tego nieuprawniony, tj. osobiście przez skarżących – bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, a ponadto została wniesiona po upływie ustawowego terminu.

Kolejna skarga T. K. z dnia 3 sierpnia 2018 r. obarczona jest licznymi brakami formalnymi niepodlegającymi uzupełnieniu (także tożsamymi z tymi wskazanymi w ww. postanowieniu z dnia 30 maja 2014 r.), które skutkują odrzuceniem skargi.

Zgodnie z art. 285f § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesioną z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 285h § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 285e § 1, jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 285f § 1 p.p.s.a. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie 2 lat od dnia jego uprawomocnienia się. Kwestionowany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny od dnia jego wydania, a więc od 11 maja 2011 r., zatem termin do wniesienia skargi o stwierdzenie jego niezgodności z prawem upłynął z dniem 11 maja 2013 r. Skarga T. K. z dnia 3 sierpnia 2018 r. niewątpliwie została wniesiona po upływie tego ustawowego terminu.

Stosownie do art. 175 § 1 w związku z art. 285l p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego bądź inną osobę wymienioną w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skargę sporządziła osobiście strona – T. K., który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.

Skarga T. K. z dnia 3 sierpnia 2018 r. – oprócz oznaczenia orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego dotyczy – nie spełnia także żadnego z pozostałych wymogów konstrukcyjnych przewidzianych dla tego środka w art. 285e § 1 p.p.s.a., przede wszystkim brak jest jednoznacznego oznaczenia pisma jako środka prawnego z art. 285a p.p.s.a. i żądania stwierdzenia niezgodności z prawem wyroku z dnia 11 maja 2011 r. oraz powołania podstaw skargi mających oparcie w art. 285a § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 w związku z art. 285f § 1 i 3 oraz art. 285l w związku z art. 175 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.