Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 304/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska as.sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant ref.-staż. Paweł Grzęda po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006 r. sprawy ze skarg A. D. 1. na postanowienie Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] r. nr [...] 2. na decyzję Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego 1. odrzuca skargę na postanowienie Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] r. nr [...], 2. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Wojskowego Prokuratora Garnizonowego we [...] z dnia [...]r. nr [...] /-/ I.Kucznerowicz /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Popowska


UZASADNIENIE

Ostateczną decyzją Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w O. z dnia [...] r. przyznano kpt. mgr A.D.- Prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w O., dodatek wyrównawczy dla prokuratorów w wysokości różnicy pomiędzy wynagrodzeniem prokuratora powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (dalej w skrócie PJOP) a należnym uposażeniem na zajmowanym stanowisku służbowym. Za okres od [...] r. do [...] r. wysokość dodatku ustalono na kwotę [...] zł miesięcznie, za okres od [...] r. do [...] r. na kwotę [...] zł, a z dniem [...] r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu tej decyzji organ powołał przepis §29 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy (Dz.U. Nr 90 poz. 1005, Dz.U. z 2001 r. Nr 66 poz. 669) oraz wskazał na objęcie przez wnioskodawcę z dniem [...] r. stanowiska asesora oraz z dniem [...] r. stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury. Wysokość dodatku ustalono z uwzględnieniem okresu wysługi lat, której początek biegu organ określił na dzień [...] r., ustalając wyższy dodatek z tego tytułu od miesiąca [...] r.

Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w O., na uposażeniu której znajdowała się Wojskowa Prokuratura Garnizonowa w O., odmówił A.D. wypłaty dodatków wyrównawczych ustalonych powyższą decyzją za okres od [...] r. do [...] r., wydając w dniu [...] r. decyzję nr [...]. W uzasadnieniu tej decyzji Dowódca JW [...] wskazał, iż kwota bazowa przyjęta do obliczenia wynagrodzenia asesora powszechnej jednostki prokuratury zawiera w sobie składki: emerytalną, rentową i chorobowa, pracodawca zatrudniający takiego pracownika obowiązany jest przekazać składki do ZUS, a pracownik otrzymuje wynagrodzenie pomniejszone o naliczone składki. Uznając, iż Wojskowy Prokurator Garnizonowy w O. ustalił dodatek z pominięciem odliczenia wskazanych składek oraz błędnie przyjęto datę zmiany wysokości dodatku za wysługę lat od miesiąca dnia [...], ustalono należny stronie dodatek w wysokości [...] zł brutto za okres od [...] r. do [...] r. oraz [...] zł brutto za okres od [...] r. do [...] r.

Decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w O. A.D. zaskarżył, w wyniku czego Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził jej nieważność, w uzasadnieniu decyzji wskazując, iż w przeprowadzonym przez Dowódcę JW [...] postępowaniu nie ustalono zasadności świadczenia, w tym czy i w jakiej wysokości wnioskodawca otrzymał w [...] roku przedmiotowy dodatek wyrównawczy.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. na podstawie art. 145 §1 k.p.a. i art. 150 §2 k.p.a. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania kpt. mgr A.D. dodatku wyrównawczego w sprawie zakończonej wymienioną decyzją Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w O. z dnia [...] r., do przeprowadzenia postępowania w sprawie wyznaczył Wojskowego Prokuratora Garnizonowego we W., jako dowódcę organu będącego następcą prawnym Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w O. oraz wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji z dnia [...] r. w odniesieniu do okresu od [...] r. do [...] r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż Dowódca JW[...] w O. dokonał sprawdzenia zasadności wypłaty wnioskodawcy dodatku wyrównawczego a następnie odmówił jego wypłaty uznając, iż przyznane świadczenia pozostają w kolizji z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Prokuratora Okręgowego przytoczone okoliczności nakazują uznać, iż w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ wskazał, iż Dowódca JW[...] odmówił wypłaty dodatku, bowiem w przedmiotowym okresie wnioskodawca pełnił służbę wojskową na stanowisku asesora, a dodatek ustalono jako prokuratorowi. Tym samym ustalenia postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w P. pozwalają uznać, że zaszły okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.

Wnosząc zażalenie na powyższe postanowienie A.D. wniósł o jego uchylenie w części dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] r. Podniósł także, iż postanowienie wydano z naruszeniem art. 152 §1 k.p.a. bowiem w sprawie nie wystąpiły istotne dla sprawy nowe okoliczności nieznane organowi w chwili wydania decyzji, a także okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. A.D. wskazał, iż ten brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji wynika z otrzymywania przez innych asesorów prokuratorskich i sądowych w tym samym okresie świadczenia w postaci dodatku prokuratorskiego w wysokości ustalonej w jego przypadku, co wynika także z prawomocnych decyzji administracyjnych oraz decyzji procesowych zapadłych w postępowaniu karnym, tym bardziej że niektóre z tych decyzji dotyczą innych podwładnych prokuratora wydającego postanowienie o wznowieniu postępowania.

Rozpatrując złożone zażalenie w części dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] r. postanowieniem z dnia [...] r. Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelny Prokurator Wojskowy uchylił pkt 3 zaskarżonego postanowienia o wznowieniu postępowania z dnia [...] r.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], podjętą po uchyleniu wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...] oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia właściwej wysługi lat Wojskowy Prokurator Garnizonowy we W. działając na podstawie art. 151 §1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w O. z dnia [...] r. Nr [...] w części dotyczącej przyznania kpt. mgr A.D. dodatku wyrównawczego dla prokuratorów za okres od [...] r. do [...] r. stwierdzając istnienie przesłanek do uznania, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne nieznane organowi, który ja wydał, w postaci "błędnego przyznania tego dodatku jako prokuratorowi w sytuacji, gdy pełnił on wówczas służbę na stanowisku asesora oraz odmowy wypłaty tego dodatku przez Dowódcę JW[...] w O. poprzez uznanie błędnego jego wyliczenia - z pominięciem składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe" (pkt 1 decyzji) oraz działając na podstawie art. 104 §1 k.p.a. i art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (tj. Dz.U. z 1992 r. Nr 5 poz. 18), rozporządzenia MON z dnia 10.10.2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90 poz. 1005), art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. - ustawy budżetowej na rok 2000 (Dz.U. Nr 7 poz. 85), §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 1996 r. w sprawie równorzędności pod względem uposażenia prokuratorów, asesorów i aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. Nr 147 poz. 688) oraz §2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie wynagrodzeń prokuratorów oraz asesorów i aplikantów prokuratury (Dz.U. Nr 52 poz. 622 oraz z 2001 r. Nr 66 poz. 622) przyznał kpt. mgr A.D. w okresie od [...] r. do [...] r. dodatek wyrównawczy dla asesorów w wysokości różnicy pomiędzy wynagrodzeniem asesora PJOP, a należnym uposażeniem [...] zł miesięcznie na zajmowanym stanowisku służbowym, tj. kwotę [...] zł miesięcznie w okresie od [...] r. do [...] r. oraz [...] zł w okresie od [...] r. do [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż przeprowadzone postępowanie wyjaśniające potwierdziło istnienie w sprawie nowych istotnych okoliczności faktycznych nieznanych Prokuratorowi Garnizonowemu w O. w dacie wydania decyzji, tj. niewłaściwego, opartego na błędnych przesłankach, naliczenia dodatku wyrównawczego jako prokuratorowi, podczas gdy strona pełniła służbę w przedmiotowym okresie na stanowisku asesora, co zdaniem organu ustalono w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. Organ odwołał się także do decyzji Dowódcy JW. [...] w O. i wskazanego w jej treści wadliwego ustalenia wysokości dodatku w wyniku pominięcia obowiązku odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Odwołując się do treści przepisów art. 62 ust. 1h i art. 100 ustawy o Prokuraturze oraz rozporządzenia RM z dnia 13.12.1996 r. organ wskazał na konieczność ustalenia należnego dodatku w wysokości pomniejszonej o wskazane składki, tym bardziej, że strona korzysta z uprawnień zawartych w art. 1 ustawy z dnia 10.12.1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 10 poz. 36) i przysługuje jej z budżetu państwa zaopatrzenie emerytalne z tytułu wysługi lat. Zdaniem Prokuratora Garnizonowego we W. strona nabyła prawa do dodatku wyrównawczego dla asesorów liczonego odrębnie z uwagi na wysługę lat za okres od [...] r. do [...] r. oraz od [...] r. do [...] r. Organ przeprowadził szczegółowe wyliczenie wysokości dodatku wyrównawczego przyznanego stronie w rozbiciu na wskazane dwa okresy.

W odwołaniu od powyższej decyzji A.D. wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie postanowienia z dnia [...] r. o wznowieniu postępowania. Wskazując na brak podstaw do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w O. z dnia [...] r. oraz nie wskazanie ich wydanym postanowieniu odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Zdaniem strony w postanowieniu o wznowieniu postępowania powołano się na ujawnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych nieznanych organowi wydającemu decyzję, lecz z uzasadnienia postanowienia nie wynika jaka to miałaby być okoliczność. Zdaniem strony wbrew przepisowi art. 149 §2 k.p.a. organ nie przeprowadził postępowania w zakresie dotyczącym ustalenia przyczyn wznowienia postępowania, jak również nie wykazał istnienia nowych, nieznanych okoliczności, uzasadniających to wznowienie. Odnosząc się do merytorycznej treści decyzji A.D. podniósł, iż organ nie wskazał przepisu prawa, z którego treści wynika, iż uposażeniem porównywalnym z wynagrodzeniem asesorów pjp było uposażenie w wysokości uwzględniającej odliczenie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Zdaniem odwołującego się wydana w sprawie decyzja rażąco narusza prawo - art. 145 §1 pkt 5 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. utrzymał w mocy decyzję I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do przesłanki wznowienia postępowania przewidzianej w art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. oraz braku podstaw do ustalenia należnego stronie dodatku wyrównawczego z pominięciem pomniejszenia jego wysokości o kwotę odliczeń na przedmiotowe ubezpieczenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż wydający decyzję z dnia [...] r. Wojskowy Prokurator Garnizonowy we W. nie mógł znać stanowiska Dowódcy JW [...] w O., wyrażonego w decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wypłaty ustalonych dodatków, a wskazane w postanowieniu o wznowieniu postępowania istnienie przesłanek nieznanych organowi "znalazło odzwierciedlenie w faktach zebranych w przeprowadzonym postępowaniu" - z akt karty ewidencyjnej strony wynika, że dopiero z dniem [...] r. został on wyznaczony na stanowisko prokuratora, z czego wynika, iż dodatek ten w decyzji z dnia [...] r. ustalono w sposób nieprawidłowy. Organ wyjaśnił, iż istotą dodatku wyrównawczego jest zapewnienie żołnierzom pełniącym służbę na stanowisku prokuratora, asesora oraz aplikanta wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury otrzymywanie takiego samego uposażenia, jakie otrzymuje osoba na równorzędnym stanowisku w PJOP, która to zasada zawarta została w art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o Prokuraturze. W świetle powyższego kwota ustalonych pierwotnie dodatków pozostałyby w jaskrawej sprzeczności z wskazanym przepisem.

W skardze do sądu administracyjnego A.D. w całości powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz postanowienia z dnia [...] r. jako naruszających prawo oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący podkreślił, iż w jego ocenie organy rozpatrujące sprawę nie wykazały faktu ujawnienia nowych, nieznanych Wojskowemu Prokuratorowi Garnizonowemu w O. okoliczności, co uzasadniałoby wznowienie postępowania w oparciu o podstawę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Odwołując się do treści uzasadnienia ostatecznej decyzji z dnia [...] r. skarżący podkreślił, iż zarówno początek podjęcia przez niego służby jako żołnierz zawodowy, jak i data objęcia stanowiska prokuratora, zostały w decyzji tej podane. Wskazując na konieczność ochrony decyzji ostatecznych skarżący odwołał się do zasady równości wobec prawa i wyjaśnił, iż na identycznych zasadach, jak w uchylonej decyzji, obliczano i przyznawano dodatki dla asesorów wojskowych zatrudnionych w sądach i prokuraturach garnizonowych w całej Polsce, w tym także w jednostkach podległych organowi II instancji, lecz w tamtych sprawach nie wznawiano postępowań. Skarżący podkreślił także, iż mimo jego wniosków, nie wskazano podstawy prawnej obniżenia porównywalnego wynagrodzenia asesorów PJOP o kwotę składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. W jego ocenie podstawa taka znalazła się dopiero w rozporządzeniu MON z dnia 10.10.2000 r. Skarżący odwołał się także do przepisów podatkowych.

W odpowiedzi na skargę Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. wniósł o jej oddalenie, w całości powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych rozstrzygnięć, w szczególności w zakresie istnienia wskazanych podstaw wznowienia postępowania oraz ustalenia przedmiotowego dodatku z uwzględnieniem obowiązku pomniejszenia o kwoty odpisów na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Zdaniem Prokuratora pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, na mocy której skarżący nabył prawo do dodatku w wysokości nie uwzględniających tych odpisów pozostawałoby w jaskrawej sprzeczności z art. 116 ust. 2 ustawy o prokuraturze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Właściwość rzeczowa sadów administracyjnych, zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270- dalej: ppsa), obejmuje sprawy sądowoadministarcyjne, tj. sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art.1). W art. 3 tej ustawy wskazane jest z kolei, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wydane na podstawie art. 149 §1 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania jest niezaskarżalne, i jako takie nie może zostać zaskarżone do sadu administracyjnego. Kontrolę legalności tego postanowienia sąd administracyjny przeprowadza wyłącznie w ramach postępowania sądowoadministarcyjnego wszczętego w związku z wniesieniem skargi na ostateczną decyzję administracyjną wydaną w sprawie wszczętej tym postanowieniem, co Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę uczynił i co zostanie przedstawione w dalszej części niniejszego uzasadnienia. W świetle powyższego skarga na wskazane postanowienie jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ppsa podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 134 §1 ppsa sąd administracyjny rozstrzyga sprawę w jej granicach, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi. Jednocześnie zgodnie z art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej, m.in. w aspekcie zgodności podjętych rozstrzygnięć z przepisami prawa materialnego oraz procesowego. W przedmiotowej sprawie zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazana zasada oficjalności nakazywała w pierwszej kolejności rozważenie, czy wydając postanowienie o wznowieniu postępowania Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. działał w granicach umocowania zawartego w art. 150 §2 k.p.a. Zgodnie z art. 150 §1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Wyjątkiem od tej zasady jest zaistnienie przyczyny wznowienia postępowania związanej z działalnością tego organu. W takim przypadku, zgodnie z art. 150 §2 k.p.a. o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który jednocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 §2 k.p.a. Tym samym orzekanie w sprawie przez organ wyższej instancji dopuszczalne jest tylko sytuacji, gdy wykaże się związek pomiędzy działaniem organu orzekającego w ostatniej instancji z podstawą uzasadniającą wznowienie postępowania. W rozpatrywanej sprawie w postanowieniu o wznowieniu postępowania z dnia [...] r. Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. argumentował, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, nieznane organowi, który wydał decyzję z dnia [...] r. Tak wskazana podstawa wznowienia postępowania nie uzasadnia rozstrzygania o wznowieniu postępowania przez organ wyższej instancji, nie wskazano bowiem związku jaki istnieje pomiędzy działalnością organu a wskazana podstawą wznowienia. Zważyć należy, iż celem wskazanej w art. 150 §2 k.p.a. dewoluacji kompetencji jest zapewnienie obiektywizmu, bowiem w postępowaniu wznowieniowym ocenie podlegać będzie zarzut niezgodnego z przepisami prawa zachowania organu rozpatrującego sprawę. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. wskazał organ właściwy do przeprowadzenia postępowania wznowieniowego - Wojskową Prokuraturę Garnizonową we W.. Tymczasem z dalszych informacji zawartych w tym postanowieniu wynika, iż Prokuratura ta jest następcą prawnym zlikwidowanej Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w O.. Tym samym Wojskowa Prokuratura Garnizonowa we W., w świetle unormowania zawartego w art. 150 §2 k.p.a., nie może zostać wskazana jako organ właściwy do przeprowadzenia wznowionego postępowania, bowiem jako następca prawny przejęła prawa i obowiązki Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w O., a to zaprzecza zasadzie zapewnienia obiektywnego rozpatrzenia sprawy w aspekcie wskazanej podstawy wznowienia. W tych okolicznościach zaskarżone przez stronę postanowienie o wznowieniu postępowania uznać należy za wydane z naruszeniem art. 150 §2 k.p.a. Konsekwencją wskazanego uchybienia jest wadliwość całego postępowania, w obu jego instancjach.

W świetle podniesionych w skardze zarzutów rozważenia wymaga, czy w rozpatrywanej sprawie wystąpiła przyczyna wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w O. z dnia [...] r. Nr [...].

Jako podstawę wznowienia organy obu instancji podały art. 145 §1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z uzasadnienia decyzji I instancji wynika, że za przyczynę tę uznano ujawnienie nowej istotnej dla sprawy okoliczności faktycznej, a mianowicie wskazanego w uzasadnieniu decyzji Dowódcy JW. [...] w O. z dnia [...] r. ustalenia kwot żądanego przez skarżącego dodatku wyrównawczego w oparciu o kwotę bazową wynagrodzenia prokuratorów oraz wadliwego ustalenia daty nabycia prawa do wypłaty wyższego dodatku stażowego.

Należy jednocześnie zauważyć, iż ujawnienie wymienionych okoliczności faktycznych organy obu instancji wyprowadzają z treści decyzji z dnia [...] r., w której w istocie dokonano odmiennej oceny prawnej okoliczności faktycznych wskazanych w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. Jak słusznie skarżący wskazał, wydając powyższą decyzję Wojskowy Prokurator Garnizonowy w O. ustalił i dał temu wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji, iż początek wysługi lat skarżącego A.D. datuje się na [...] r., w dniu [...] r. objął stanowisko asesora prokuratury wojskowej, a z dniem [...] r. stanowisko prokuratora. Akta administracyjne rozpatrywanej sprawy nie zawierają co prawda odpowiednich aktów powołania oraz karty ewidencyjnej skarżącego, jak również jego wniosku o przyznanie przedmiotowych dodatków z dnia [...] r. lecz zważyć należy, iż zostały one skompletowane od etapu złożenia przez skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dowódcy JW [...] w O. z dnia [...] r. Tym samym nie można argumentować, iż wydając w dniu [...] r. decyzję Wojskowy Prokurator Garnizonowy w O. nie ustalił, w oparciu o wskazane dokumenty, okoliczności faktycznych, które następnie powołał w uzasadnieniu tej decyzji i które stanowiły, względnie powinny stanowić, podstawę do ustalenia żądanych dodatków wyrównawczych. W ocenie Sądu wskazane jako podstawa wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją okoliczności faktyczne były znane Wojskowemu Prokuratorowi Garnizonowemu w O. w chwili wydania tej decyzji. Zmiana polega na ocenie prawnej tych okoliczności.

W postępowaniu wznowieniowym organ I instancji, a następnie organ odwoławczy uznały, że zgromadzone w przeprowadzonym postępowaniu dokumenty nakazują ustalić kwoty dodatków wyrównawczych w okresie od [...] r. do [...] r. z uwzględnieniem pomniejszenia kwot odpisów na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. W istocie więc organy dokonały odmiennej oceny dowodów, które były znane już w dniu wydania decyzji pierwotnej, to zaś nie może uzasadniać wznowienia postępowania. Co prawda z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. wynika, że samoistną podstawę wznowienia stanowi ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, ale nie może to dotyczyć sytuacji, w której takie okoliczności faktyczne są wyprowadzane z odmiennej oceny prawnej dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną (por. wyrok NSA z 24.07.1997 r. sygn. I SA/Łd 674/96). Natomiast okoliczność, że w decyzji z dnia [...] r. doszło do błędnego ustalenia kwot dodatku wyrównawczego, w oparciu o znany organowi materiał dowodowy, lecz z pominięciem potrącenia kwot składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oznacza, że ustalono wysokość przedmiotowych świadczeń z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa.

W toku postępowania badano również prawidłowość naliczenia wysługi lat skarżącego, lecz błędne ustalenie daty wzrostu dodatku z tytułu wysługi lat nie zostało wskazane jako przesłanka wznowienia postępowania. Wskazać nalewży, iż również ta okoliczność nie może zostać uznana za podstawę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wydając decyzję z dnia [...] r. Wojskowy Prokurator Garnizonowy w O. miał wiedzę co do daty rozpoczęcia przez stronę służby w Wojsku ([...] r.), a z treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] r. wynika, iż ustalenia kwoty dodatku wyrównawczego dokonano z pominięciem treści § 8 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 2000 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników nie będących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek - Dz.U. Nr 24 poz. 299), zgodnie z którym zmiana wysokości dodatku za wysługę lat asesora PJOP następuje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, którym pracownik nabył prawo do dodatku lub wyższej stawki dodatku. Skoro w decyzji z dnia [...] r. ustalono wysokość dodatku z uwzględnieniem wyższej wysługi lat od dnia [...] r., to również nastąpiło to z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Postępowanie wznowieniowe jest kontynuacją postępowania zakończonego wydaniem decyzji w trybie zwykłym, stąd w celu ustalenia, kiedy strona została zatrudniona, należało zapoznać się z aktami tego postępowania, a dopiero po ustaleniu, iż organ powyższego nie ustalał, rozważyć możliwość przeprowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego. Treść decyzji z dnia [...] r. pozwala uznać, iż w tym zakresie organ prawidłowo ustalił stan faktyczny - że strona była zatrudniona od dnia [...] r. oraz, że stanowisko prokuratora objął od dnia [...] r. Natomiast ustalając stawki dodatku wyrównawczego z pominięciem potrącenia kwot odprowadzanych w przypadku asesorów PJOP na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz z naruszeniem przepisów wskazanego rozporządzenia Wojskowy Prokurator Garnizonowy w O. doprowadził do oczywistej sprzeczności decyzji z obowiązującymi przepisami prawa. W świetle powyższego rozważenia wymacza, czy ocena skutków społeczno-gospodarczych stawek nieprawidłowo ustalonego dodatku wskazuje na niemożność ich zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Organy obu instancji na te okoliczności wskazywały, lecz nie uwzględniły, iż są one kwalifikowane jako rażące naruszenie prawa - niezastosowanie przepisu prawa obowiązującego oraz błąd subsumpcji.

W ocenie Sądu również nieustosunkowanie się organu II instancji do podniesionej w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] r. zasady równości wobec prawa stanowi naruszenie art. 7, 77 oraz 107 k.p.a. Na powyższe strona wskazuje w skardze.

Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzje oraz poprzedzająca ją decyzję Wojskowego Prokuratora Garnizonowego we W. z dnia [...] r. Nr [...]. Żądanych kosztów postępowania Sąd nie zasadził, bowiem postępowanie w sprawie jest wolne od wpisu, a strona nie przedłożyła do zamknięcia rozprawy zestawienia kosztów poniesionych.

Rozpoznając ponownie sprawę Wojskowy Prokurator Okręgowy w P. rozważy możliwość wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w O. z dnia [...] r., mając na uwadze dorobek orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko doktryny prawa dotyczące rażącego naruszenia prawa oraz wskazaną przez stronę zasadę równości wobec prawa w związku z twierdzeniem o wypłacaniu dodatków wyrównawczych innym asesorom wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w wysokości nie pomniejszonej o kwoty odprowadzanych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. W przypadku uznania, iż w sprawie brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. przekaże sprawę Wojskowemu Prokuratorowi Garnizonowemu we W. celem rozważenia zasadności wznowienia postępowania. Na tym etapie koniecznym będzie ustalenie, czy i w jakiej wysokości skarżący otrzymał dodatek wyrównawczy za przedmiotowy okres, na co wskazywał Dowódca Wojsk Lądowych w decyzji z dnia [...] r.

/-/ I. Kucznerowicz /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ B. Popowska

Za nieobecnego sędziego

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak

jf