Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 648/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6, art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział l w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. i A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

l SA/Łd 648/14

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r. A. R. i J. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału l z dnia 23 maja 2014 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 262 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został doręczony w dniu 28 maja 2013 r. (k. 13-14 akt sądowych).

W piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. A. R. sformułowała wniosek o zawieszenie postępowania przed sądem administracyjnym z uwagi na śmierć w dniu 15 kwietnia 2014 r. małżonka – J. R.. Do pisma dołączono kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu. Skarżąca poinformowała ponadto, że w dniu 3 czerwca 2014 r. został złożony do sądu wniosek o stwierdzenie nabycia spadku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, od skargi pobiera się wpis, zaś według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

W analizowanej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało odebrane przez A. R. w dniu 28 maja 2014 r., a zatem termin do jego wykonania rozpoczął swój bieg z dniem 29 maja 2014 r., a zakończył w dniu 4 czerwca 2014 roku. Mimo upływu tego terminu skarżąca nie uiściła wpisu, a zatem złożona skarga zawiera wadę fiskalną uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu.

Nieusunięcie w zakreślonym terminie powyższego braku, skutkuje odrzuceniem skargi. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie zawiesił postępowania z powodu śmierci J. R., ponieważ z akt sądowych, a w szczególności nadesłanej przez A. R. kserokopii odpisu skróconego aktu

zgonu wynika, iż J. R. zmarł w dniu 15 kwietnia 2014 r., więc przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga jest datowana na dzień 17 kwietnia 2014 r., natomiast na kopercie zawierającej skargę, skierowanej do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. widnieje stempel pocztowy z datą 30 kwietnia 2014 r., a więc 16 dni po śmierci J. R..

Zgodnie z art. 25 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa).

Należy wskazać, że w dniu wniesienia skargi (30 kwietnia 2014 r.) J. R. nie mógł być stroną postępowania, ponieważ zmarł 14 kwietnia 2014 r. W konsekwencji z dniem śmierci utracił zdolność sądową. Skoro zatem skarga do sadu administracyjnego została złożona po utracie przez J. R. zdolności do występowania przed sądem, to należało uznać ją za niedopuszczalną.

Z powyższego wynika, że skargę J. R. należało odrzucić z uwagi na jej niedopuszczalność, na podstawie art. 58 § 1 pkt6 p.p.s.a.

Natomiast skarga A. R. podlega odrzuceniu na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.

J.R.