Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 519/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124b
journal: Dz.U. 2018 poz 121
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w G. na decyzję Wojewody z dnia 12 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 12 czerwca 2018 r., nr [..], którą uchylono decyzję Starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, z dnia 28 czerwca 2017 r., nr [..], i orzeczono o odmowie udzielenia spółce A. zezwolenia na udostępnienie nieruchomości położonej w obrębie C., gmina K., oznaczonej jako działka nr [..], KW nr [..], w celu wykonania czynności związanych z remontem przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej - linii napowietrznej SN 15 kV nr [..]".

Zaskarżona decyzja podjęta została w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia 3 lutego 2016 r. A. wystąpiła do Starosty o wydanie, na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), zwanej dalej u.g.n., decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości gruntowej, położonej w obrębie C., gmina K., działka nr [..], o powierzchni 28,8 ha na okres 6 miesięcy, biegnący od dnia rozpoczęcia prac, w celu wykonania czynności związanych z remontem linii SN-15kV nr [..], to jest wymianą przewodów, służących do przesyłania energii elektrycznej oraz wymianą słupów.

W toku postępowania organ administracji ustalił, że na podstawie umowy darowizny z dnia 22 czerwca 2016 r., Rep. A nr [..], właścicielem przedmiotowej nieruchomości został S. B..

Decyzją z dnia 28 czerwca 2017 r. Starosta zobowiązał właściciela działki nr [..], obręb C., gmina K., do jej udostępnienia w celu wykonania czynności związanych z remontem przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej.

W odwołaniu od powyższej decyzji S. B. wskazał, że planowane przedsięwzięcie nie mieści się w zakresie żadnej z czynności przewidzianych

w art. 124b u.g.n.

W odpowiedzi na odwołanie Spółka A. wskazała, że linia SN-15W nr [..] nie była od 1970 roku remontowana. Linia ta ma być remontowana na całym odcinku.

Rozpoznając odwołanie Wojewoda decyzją z dnia 12 czerwca 2018 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, jednocześnie orzekając o odmowie udzielenia zezwolenia na udostępnienie inwestorowi działki nr [..].

W pierwszej kolejności organ zakwestionował ustalenia Starosty w zakresie spełnienia przesłanki prowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości, które zakończyły się brakiem zgody na udostępnienie terenu. Jak wskazał, do wniosku inwestor załączył pisma skierowane do byłych właścicieli nieruchomości z dnia

15 i 30 października 2015 r. zwierające prośbę o wyrażenie zgody na remont linii przebiegającą nad działką nr [..] oraz odpowiedź właścicieli z dnia 27 października 2015 r., przy czym pismo to nie zawiera jakiegokolwiek podpisu. W związku z tym, że w aktach sprawy znajdowały się wyłącznie kserokopie nadania pism inwestora oraz kopię odpowiedzi właścicieli, które to dokumenty nie mogły stanowić dowodu w sprawie, Wojewoda w dniu 12 marca 2018 r. wezwał Spółkę do przedłożenia oryginałów bądź potwierdzonych za zgodność potwierdzeń odbioru pism skierowanych do właścicieli oraz ich odpowiedzi. Mimo wezwania ww. dokumenty nie zostały przedłożone, wobec czego zdaniem organu nie można jednoznacznie ustalić, czy rokowania zostały przeprowadzone.

Odnosząc się do przedmiotu sprawy Wojewoda uznał, że organ pierwszej instancji niezasadnie zakwalifikował planowane przez inwestora prace jako remont. W tym zakresie wskazał na zawarte w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym, definicje pojęć remont i przebudowa wyjaśniając, że sama wymiana słupów i przewodów energetycznych nie stanowi automatycznie o zakwalifikowaniu danych prac, jako przebudowy, istotne jest bowiem ustalenie, czy w ich wyniku zmianie ulegną parametry techniczne lub użytkowe. W każdym wypadku należy zatem przeanalizować, czy "wyremontowany" obiekt różni się na tyle od pierwotnego, by uzasadniony był wniosek o zmianę jego parametrów, przy czym "parametr" to wielkość charakteryzująca materiał lub element z punktu widzenia jego przydatność, a więc będą to wszelkie wielkości wyrażone w jednostkach miary, czy wagi elementów użytkowych oraz technicznych, takich jak ciężar konstrukcji, czy odporność przeciwpożarowa, które występują w przypadku danego obiektu.

Mając to na uwadze Wojewoda wskazał, że w niniejszej sprawie przeprowadzone prace doprowadzą m.in. do zwiększenia przekroju linii i wysokości słupów z 10 m i 12 m na 12 m, 13 m i 15 m, a taki rezultat prac nie pozwala, w ocenie organu odwoławczego, na przyjęcie, że stanowić one będą remont, a więc odtworzenie stanu pierwotnego. Dojdzie bowiem w tym przypadku do zmiany parametrów obiektu. Jego zdaniem fakt, że parametrem charakterystycznym obiektu liniowego jest długość nie oznacza, że jest to jedyny parametr tego obiektu. Składa się on bowiem zasadniczo z przewodów i konstrukcji wsporczych (słupów) i trudno wymianę tych zasadniczych konstrukcyjnie elementów, które w konsekwencji będą miały inne parametry niż elementy dotychczasowe, traktować jako remont. Ponadto, zauważył, że z opisu prac wynika, że w rzeczywistości planowany jest demontaż całej linii (etapami) i wznoszenie w tym samym miejscu nowego obiektu o zmienionych parametrach (przewody o innym przekroju), co potwierdza stanowisko o zakwalifikowaniu tych robót jako przebudowy lub odbudowy obiektu budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 76, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędne uznanie planowanych prac za przebudowę, a nie remont i błędną argumentację w tym zakresie oraz błędne przyjęcie, że planowane prace doprowadzą do zmiany parametrów linii. Ponadto, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 124b ust. 1 u.g.n., art. 3 pkt 6, 7a i 8 Prawa budowlanego i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez uznanie, że na skutek przeprowadzenia prac parametry linii ulegną zmianie, zatem będzie to inna linia, podczas gdy na skutek przeprowadzenia prac parametry linii nie ulegną zmianie, zatem będzie to ta sama linia, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg, co obecnie, a zatem właściwa kwalifikacja spornych prac to remont linii.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w wyniku prac napięcie linii, jej długość oraz przebieg w żadnym zakresie nie zmienią się w stosunku do aktualnej linii, która wobec wyeksploatowania wymaga remontu. Powyższe wpływa również na pole elektromagnetyczne wytwarzane przez linię, którego moc uzależniona jest od napięcia. W żadnym razie wyremontowanie linii, poprzez zwiększenie jej przekroju nie wpływa na ww. parametry, a jedynie daje możliwość bezpieczniejszego przesłania mocy przez daną linię. Pobór zaś mocy uzależniony jest od odbiorców energii elektrycznej, którzy mogą jej pobierać mniej lub więcej - jednakże przy zwiększonym przekroju powyższe staje się bezpieczniejsze. Nadto, Spółka wskazała, że linia po wykonaniu prac będzie jedynie wykonana w nowszej technologii, która pozwoli jej na większą odporność na zdarzenia losowe – zmianie nie ulegnie też ilość i miejsce posadowienia słupów. Zastosowanie linii i słupów w nowszej technologii zapewni ciągłość i niezawodność zaopatrzenia w energię poszczególnych odbiorców, a zatem będą to prace służące realizacji zadań określonych w prawie energetycznym. Nie dojdzie także do zmiany parametru długości (wydłużenia) linii napowietrznej. Zmiana parametrów technicznych nie zależy, w ocenie strony, od wymiany słupa na słup nowszej generacji, czy też zastąpienia przewodów linii napowietrznej lepszymi o nowszej technologii.

Strona skarżąca zwróciła też uwagę, że planowane prace nie będą polegały na rozbiórce obiektu, a następnie jego wzniesieniu od nowa – mają jedynie na celu odtworzenie stanu pierwotnego linii o tyle, że przy zastosowaniu wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Z uwagi na to, że przedmiotowa linia została posadowiona w roku 1969, to jej remont nie może polegać na zastąpieniu istniejących dotychczas elementów sieci (linii, slupów) dokładnie takimi samymi, jakie istniały w dacie budowy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby uwzględnienie skargi i podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego.

Kontroli legalności poddano w niniejszej sprawie decyzję Wojewody, mocą której uchylono decyzję Starosty z dnia 28 czerwca 2017 r. zobowiązującą właściciela działki nr [..] – S. B., do udostępnienia tej nieruchomości położonej w obrębie C., gmina K. w celu wykonania czynności związanych z remontem przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej – napowietrznej linii SN 15 kV nr [..], i orzekł o odmowie udzielenia zezwolenia na udostępnienie nieruchomości.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć organów obu instancji jest przepis art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), zwanej dalej u.g.n. Przepis art. 124b ust. 1 u.g.n. stanowi, że starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.

Przytoczony przepis umożliwia zobowiązanie właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości w drodze decyzji administracyjnej do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania określonych czynności (związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów), gdy ten nie wyraża na to zgody. Muszą być zatem spełnione łącznie obie te przesłanki – brak zgody i właściwy cel (por. też wyrok WSA w Krakowie z dnia 3 listopada 2015 r., II SA/Kr 846/15, LEX nr 1939336, i wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 31 marca 2017 r., II SA/Rz 1425/16, LEX nr 2278443).

Przepis ten ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy wymienione w nim ciągi i urządzenia nie są częściami składowymi nieruchomości (stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności). Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem skarżąca –A. jest właścicielem urządzeń objętych wnioskiem. Przepis art. 124b u.g.n. daje przedsiębiorstwom energetycznym instrument pozwalający na realizację celów publicznych (wymienionych w art. 6 pkt 2 u.g.n.), których obowiązek realizacji nałożony został na nie m.in. przepisami Prawa energetycznego, co wiąże się z koniecznością utrzymywania zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia odbiorców w paliwa lub energię. Artykuł 124b u.g.n. służyć ma przedsiębiorcy przesyłowemu (energetycznemu), niedysponującemu tytułem prawnym do gruntu, umożliwiając mu dostęp do ciągów, przewodów i urządzeń przesyłowych, którego nie zapewnia mu art. 124 ust. 6 u.g.n. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 października 2017 r., II SA/Po 698/17, LEX nr 2399058).

Wskazanym przepisem wprowadzono specyficzną formę wywłaszczenia, co z kolei w myśl art. 112 ust. 1 i 2 u.g.n. łączyć należy z realizacją celów publicznych. Cele publiczne wymienione zostały w art. 6 u.g.n., a celem, któremu odpowiada art. 124b u.g.n. jest utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Art. 124b u.g.n. wymienia trzy cele, które mogą uzasadniać wydanie wskazanej w nim decyzji, a mianowicie: konserwację, remont lub usuwanie awarii wymienionych w nim ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń. W świetle powyższego, znaczenia tej decyzji należy upatrywać przede wszystkim w podejmowaniu bieżących czynności związanych z utrzymaniem urządzeń, ich konserwacją, usunięciem awarii, remontem bądź koniecznością usunięcia urządzeń nieczynnych. Działania te, w ocenie Sądu, mają charakter krótkotrwały, spontaniczny, stanowiący odpowiedź na aktualne potrzeby techniczne i wymogi bezpieczeństwa w przeciwieństwie do działań zaplanowanych, projektowanych w odniesieniu do całej linii, a nie tylko do jej fragmentu.

Zgodnie z art. art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy obiektu budowlanego. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego pod pojęciem przebudowy

należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, która wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny (por. wyroki NSA: z dnia 8 kwietnia 2011 r., II OSK 610/2010; z 25 stycznia 2008 r., II OSK 1945/2006, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeśli w wyniku przeprowadzonych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont.

Ustalenie, jakiego rodzaju roboty obejmuje złożony przez inwestora wniosek, a zatem, czy jest to remont, czy przebudowa bądź odbudowa w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, stanowi zasadniczy cel postępowania wszczętego przed organem administracji. W niniejszej sprawie zarysował się w tym zakresie spór pomiędzy organem pierwszej instancji, który po stwierdzeniu, że roboty objęte wnioskiem stanowią remont, zobowiązał właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w celu przeprowadzenia czynności w tym zakresie, a organem odwoławczym, który zgłoszony zakres robót ocenił jako przebudowę linii energetycznej niemieszczącą się w zakresie zastosowania normy prawnej wynikającej z art. 124b ust. 1 u.g.n., i w konsekwencji uchylił decyzję organu pierwszej instancji oraz orzekł o odmowie udostępnienia nieruchomości we wskazanym trybie.

W ocenie Sądu, analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie potwierdza prawidłowość stanowiska zajętego przez Wojewodę.

Z dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym przede wszystkim z wniosku inicjującego postępowanie wynika bowiem, że planowane roboty dotyczące istniejącej linii napowietrznej SN 15 kV nr [..] polegać miały na wymianie istniejących przewodów gołych o przekroju 50 mm2 na przewody w osłonie izolacyjnej 70 mm2 oraz wymianę istniejących słupów 130 ÷135, ŻN-10, ŻN-12, ALA-12 na słupy typu E-12, E-13,5, E-15 (wirowane, strunobetonowe). Do wniosku załączono dokument zatytułowany "Wytyczne programowe Modernizacja linii napowietrznej SN 15 kV nr [..]- wymiana przewodów na przewody w osłonie izolacyjnej wraz z podbudową". Z dokumentu tego wynika, że planowany zakres robót obejmować miał wymianę przewodów oraz słupów opisanej linii napowietrznej od stanowiska 101 do stanowiska 144, czyli na całym jej przebiegu. Potwierdza to również pismo skarżącej Spółki z dnia 26 marca 2018 r.

Z powyższych informacji technicznych wynika, że wymianie, w ramach kolejnych etapów inwestycji, podlegać miały dotychczasowe przewody energetyczne na przewody o innym przekroju oraz słupy energetyczne, z tych istniejących o wysokości 10 m i 12 m na nowe słupy o wysokości 12 m, 13,5 m oraz 15 m.

W tej sytuacji zatem pomimo braku zmiany przebiegu linii energetycznej (jej trasy), napięcia czy długości, tak określony zakres prac pozwala zaliczyć planowaną inwestycję jako przebudowę. Przy tym podkreślić należy, że pojęcia tego nie można - w odniesieniu obiektów liniowych - wykładać przez odwoływanie się do orzecznictwa sądowego wypracowanego na gruncie przepisów Prawa budowlanego dotyczącego budynków, czy innych obiektów budowlanych. Skoro więc określone przez inwestora prace mają dotyczyć całej elektroenergetycznej linii napowietrznej SN-15 kV, przy wykładaniu w niniejszej sprawie pojęcia remontu należy mieć na uwadze, że chodzi o szczególne inwestycje, jakimi są niewątpliwie energetyczne linie przesyłowe. W przypadku, gdy w wyniku planowanych prac ma dojść do zmiany któregokolwiek z parametrów technicznych, takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów lub kabli, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego to wówczas nie można mówić o remoncie istniejącej linii elektroenergetycznej (por. wyrok NSA z dnia 11 listopada 2017 r., I OSK 983/17, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, skoro planowane przez Spółkę roboty w sposób jednoznaczny przewidują wymianę przewodów i słupów linii poprzez zmianę przekroju tej linii, typu przewodów oraz wysokości słupów, co wynika z wniosku oraz dołączonej do niego dokumentacji, to nie można w tej sytuacji mówić o pracach remontowych, lecz o przebudowie.

Nie bez znaczenia dla oceny projektowanych robót budowlanych przy linii elektroenergetycznej ma również charakter liniowy tego obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. W świetle tego przepisu linia energetyczna stanowi obiekt budowlany jako całość i z tej perspektywy należało oceniać projektowane prace. Jeżeli zatem roboty budowlane prowadzone są w stosunku do całego obiektu, a tylko realizowane są etapami w stosunku do poszczególnych jego fragmentów, tak jak w niniejszej sprawie w odniesieniu do fragmentu linii zlokalizowanej na działce nr [..], i de facto efektem tych robót będzie demontaż całej linii przesyłowej i zastąpienie jej nowymi elementami, to tym samym nie można takich robót kwalifikować jako remontu, lecz jako przebudowę (podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 15 lutego 2017 r., II SA/Bd 1136/16, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i przewodów nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych, takich jak chociażby zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1509/16, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zmiana któregokolwiek ze wskazanych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowalnego. Podobnie o przebudowie świadczą roboty dotyczące całego obiektu liniowego.

Z charakterystyki przedsięwzięcia dotyczącego linii napowietrznej SN 15 kV nr [..] wynika, że projektowane prace miały być wykonane na całej linii. Obejmują bowiem wymianę w ramach całej linii słupów, włącznie ze zmianą ich wysokości, wymianę przewodów wraz ze zmianą ich przekroju. Skoro roboty na całej linii nie wyczerpują wymogów remontu to nie spełniają ich również roboty na fragmencie linii w ramach jednej działki. Okoliczność, że na działce nr [..] ma dojść jedynie do wymiany przewodów i słupów nie uzasadnia sama w sobie wniosku o remontowym charakterze zamierzenia. Linia energetyczna stanowi obiekt budowlany jako całość i tak należało ją potraktować rozpatrując sprawę. Choć elementem charakterystycznym obiektu liniowego jest jego długość i przebieg, które w sprawie nie uległy zmianie, to jednak nie oznacza to, że mamy do czynienia z remontem i odtworzeniem stanu pierwotnego, albowiem po pierwsze planowane są - jak wskazała to sama skarżąca – roboty budowlane dotyczące całej linii, a nie jej fragmentów, a po drugie w wyniku realizacji zamierzonych robót w ramach całego obiektu liniowego ulegną istotnej zmianie parametry słupów, w tym ich wysokość. W konsekwencji linia będzie charakteryzować się lepszymi parametrami od linii dotychczasowej, w stanie przed wymiana jej elementów konstrukcyjnych. Podkreślić przy tym należy, że projekt modernizacji całej linii energetycznej jest przedsięwzięciem jak najbardziej pożądanym i powodującym wzrost bezpieczeństwa energetycznego regionu, aczkolwiek jego realizacja musi odbywać się w zgodzie z prawem i przy poszanowaniu interesów podmiotów, których prawa mogą w związku z tym ulegać ograniczeniu. Instytucja swoistego wywłaszczenia z art. 124b u.g.n. służyć ma wyłącznie podejmowaniu bieżących robót zachowawczych na elementach sieci i urządzeń przesyłowych, a nie do tego, ażeby przeprowadzać kompleksowe inwestycje obejmujące całą linię energetyczną.

Uwzględniając powyższe nie było podstaw do kwalifikacji określonych we wniosku prac jako remontu, a w konsekwencji do wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b u.g.n. Zmiana parametrów użytkowych obiektu budowlanego będącego obiektem liniowym uzasadniała kwalifikację zamierzonych przez inwestora prac jako mieszczących się w kategorii przebudowy, pozostającej poza hipotezą normy prawnej wynikającej z art. 124b ust. 1 u.g.n. Tylko potrzeba wykonania czynności związanych z konserwacją, remontem lub usuwaniem awarii uzasadnia, w przypadku braku zgody właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby, której przysługuje inne prawo rzeczowe do nieruchomości, wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości.

W świetle powyższego, zarzuty skargi okazały się niezasadne. Nie zdołały podważyć prawidłowości przeprowadzonego przez Wojewodę postępowania, które doprowadziło do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych, właściwej wykładni przepisów u.g.n. oraz ich subsumpcji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.

Sąd orzekał w niniejszej sprawie na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, albowiem wnioskowi organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nie sprzeciwiła się skarżąca Spółka.