Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 501/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Protokolant: ref. staż. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2006r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej o d d a l a s k a r g ę /-/ K. Wolna-Kubicka /-/ M. Kosewska /-/ M. Górecka WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] działając na podstawie:

- art.98 a ust1, art.148 ust.1-3 ustawy z dnia 21.08.1997r o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. Nr 261 z 2004 r. poz. 2603 z późn. zm.),

- uchwały Nr XIX 272/2004 Rady Miejskiej O. z dnia 27.04.2004 r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości,

- art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 98 poz. 1071 z późn. zm.),

Prezydent Miasta O. ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...]zł należną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości nr ewidencyjny [...] z arkusza 1 obręb [...] o pow. 7537 m2 zlokalizowanej przy ul. [...], będącej własnością Spółki "A" z o.o. ul. [...] R.. Ponadto orzekł, że opłata winna zostać uiszczona na rzecz Gminy Miasto O. w terminie 14 dni, licząc od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna oraz, że w przypadku zwłoki w zapłacie będą naliczone odsetki ustawowe.

W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że w dniu [...].07.2005r decyzją nr [...] został zatwierdzony projekt podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] z arkusza 1 obręb [...] o pow. 7537 m2 zlokalizowanej przy ul. [...]. W wyniku dokonanego podziału geodezyjnego działki nr [...] powstały następujące nieruchomości gruntowe :

- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 1 obręb [...] o pow. 600m2 zlokalizowana przy ul. [...],

- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 1 obręb [...] o pow. 600m2 zlokalizowana przy ul. [...].

W świetle art. 98 a ust.1, ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami uchwały Nr XIX 272/2004 Rady Miejskiej O. z dnia 27.04.2004 r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości powstał obowiązek wniesienia na rzecz Gminy Miasto O. jednorazowej opłaty w wysokości 40% wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału. Wartość nieruchomości gruntowej przed i po podziale geodezyjnym została oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowego. Wysokość opłaty adiacenckiej wyliczono w następujący sposób:

Wartość nieruchomości przed podziałem- działka nr [...]:[...]zł

Wartość nieruchomości po podziale:

działka nr [...] : [...]zł

działka nr [...] : [...]zł

Wzrost wartości nieruchomości powstałych wyniku podziału: [...] zł

Opłata adiacencka stanowiąca 40% wzrostu wartości nieruchomości: [...]zł

Od decyzji tej Spółka "A" z o.o. wniosło odwołanie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania odwołujący zarzucił naruszenie przez organ I instancji przepisu art. 98 a ust2, ustawy z dnia 21.08.1997r o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się przy podziale nieruchomości dokonywanym niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Jego zdaniem sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie , ponieważ z dniem 1.01.2004r miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu przestał obowiązywać , a podział został dokonany w istocie w celu wydzielenia działki budowlanej. Sytuacja ta uregulowana jest w art. 95 ustawy. W chwili zatwierdzenia projektu podziału działki [...] była ona zabudowana budynkiem mieszkalnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2006r utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podniosło, m.in., że wbrew twierdzeniu odwołującego sporna nieruchomość nie była dzielona w oparciu o przepis art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja podziałowa została bowiem wydana w oparciu o postanowienie z dnia [...]05.2005 opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału.

Spółka "A" z o.o. wniosła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi oprócz dotychczasowych zarzutów podniosło, iż zgodnie z art. 95 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej. W związku z tym, że na spornym terenie trwała budowa domu mieszkalnego podział został dokonany w celu wydzielenia działki budowlanej, co oznacza, że zgodnie z art. 98 a ust.2 w/w ustawy opłaty adiacenckiej nie nalicza się.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, oprócz dotychczasowych argumentów podnosząc, iż decyzja podziałowa stanowiąca podstawę naliczenia opłaty adiacenckiej została wydana na podst. art. 96 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wobec czego w sprawie mają zastosowanie przepisy art. 98 a ust.1 w/w ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 98a ust 1. ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego, który wniósł opłaty roczne za cały okres użytkowania tego prawa, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić, w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 50 % różnicy wartości nieruchomości. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Przepisy art. 144 ust. 2, art. 147 i art. 148 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

Przepis ust 2 tego artykułu stanowi, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się przy podziale nieruchomości dokonywanym niezależnie od ustaleń planu miejscowego.

Z art. 95.pkt.7 wynika, iż niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej;

Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. (art. 93. 1. i art. 94 ust.1 cyt. ustawy)

Jak wynika z decyzji z dnia [...].07.2005 r. nr [...] zatwierdzającej projekt podziału spornej nieruchomości, przed jej wydaniem Prezydent Miasta O. postanowieniem z dnia [...].05.2005r pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału tej nieruchomości. Oznacza to, iż wbrew twierdzeniu skarżącego podział ten nie nastąpił w trybie art. 95 pkt. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Art. 93 ust 4 ustawy stanowi bowiem, iż zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. Gdyby więc skarżący złożył wniosek o podział nieruchomości w trybie art. 95 pkt. 7 ustawy tj. w celu wydzielenia działki budowlanej taka opinia nie byłaby potrzebna. Sformułowanie zawarte w przepisie art. 95 ustawy "niezależnie od ustaleń planu miejscowego" należy też rozumieć inaczej niż rozumie to skarżący. Przepis ten nie dotyczy bowiem podziałów dokonywanych w przypadku braku planu miejscowego ale znajduje zastosowanie nawet pomimo istnienia takiego planu.

Nie można zgodzić się też ze stwierdzeniem skarżącego, że podział spornej nieruchomości został dokonany w istocie w celu wydzielenia działki budowlanej tj. w trybie art. 95 pkt 7 ustawy. Gdyby bowiem tak było to zgodnie z § 2. ust 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2004 r.) we wniosku do Prezydenta o podział nieruchomości, o których mowa w art. art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, skarżący winien wskazać cel dokonania podziału nieruchomości. Gdyby więc chodziło o wydzielenie działki budowlanej nie byłoby wówczas potrzeby zasięgania opinii w trybie art. 93 ust 4 ustawy. Ponadto jak wynika z wypisu z rejestru gruntów dołączonych do decyzji podziałowej zarówno dzielona działka nr [...] jak i nowoutworzone w wyniku podziału działki [...] i [...] oznaczone są symbolem – Bp, co zgodnie z § 68 ust 3 pkt. 4 Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z dnia 2 maja 2001 r.) oznacza zurbanizowane tereny niezabudowane. Sam fakt, że na jednej z wydzielanych działek trwała budowa nie oznacza, iż działka ta była działką budowlaną, w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt.3a tej ustawy pod pojęciem działka budowlana - należy rozumieć zabudowaną działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce.

Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) skargę oddalić.

/-/ K. Wolna-Kubicka /-/ M. Kosewska /-/ M. Górecka

za nieobecnego sędziego

/-/ M. Kosewska

D.W.d