Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 800/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 57 § 3, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 815/17 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Zarządzeniem z dnia 25 października 2017 r. o sygn. VIII SA/Wa 815/17 Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wezwał D. M. (dalej: skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 25 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

2. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym zawarła wniosek o jego uchylenie. W uzasadnieniu wyjaśniła, że dochodzone w postępowaniu egzekucyjnym należności są nienależne. Podkreśliła, że wniosła do WSA w Warszawie jedną skargę, którą Sąd ten rozdzielił na dwie odrębne sprawy.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pierwszą kwestią wymagającą rozważenia jest zasadność rozdzielenia wniesionej skargi na dwie odrębne sprawy, co podważała skarżąca we wniesionym zażaleniu. W sytuacji zaskarżenia w jednym piśmie więcej niż jednego aktu (skarżący zaskarżyli dwie decyzje) art. 57 § 3 p.p.s.a. przewiduje obligatoryjnie zarządzenie przez przewodniczącego rozdzielenia tych skarg. Obowiązek przewodniczącego rozdzielenia skarg ma charakter wtórny wobec wniesienia skargi. Oznacza to, że skarżący może wnieść skargę jednym pismem, organ natomiast może sporządzić jedną odpowiedź na skargę dotyczącą kilku zaskarżonych aktów, czynności, przejawów bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania i jednym pismem przesłać te dokumenty do sądu. Rozdzielenie skarg następuje dopiero po wpłynięciu skargi do sądu, jest czynnością o charakterze biurowym i technicznym.

W świetle art. 57 § 3 p.p.s.a. czynność rozdzielenia skarg była uzasadniona. Skarżąca wprawdzie wniosła jedną skargę, jednak przedmiotem zaskarżenia uczyniła dwa odrębne postanowienia Dyrektora IAS: jedno w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, drugie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Nie może jednak umknąć uwadze, że po rozdzieleniu spraw Sąd ma możliwość ich połączenia w celu łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Z możliwości połączenia spraw WSA w Warszawie jednak dotychczas nie skorzystał.

Należy przy tym zauważyć, że połączenie spraw ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia, natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (skarg). Kwestia ta jest od dawna ugruntowana w orzecznictwie sądowym (por. postanowienia NSA: z dnia 7 grudnia 2008 r., II GSK 633/08; z dnia 8 maja 2007 r., I FSK 457/07, z dnia 4 października 2006 r., .............? – orzeczenia są dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Niemniej jednak połączenie spraw do ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie uzasadniałoby zmniejszenia obciążenia finansowego strony poprzez pobranie tylko jednego wpisu od spraw, ponieważ w każdej z nich powinna być pobrana stosowna kwota. Skarżąca zatem i tak byłaby zobowiązana do uiszczenia wpisu od każdej ze skarg.

3.2. Przechodząc do kwestii prawidłowości ustalenia wysokości wpisu w rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM). W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł.

3.3. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wywiodła zażalenie na postanowienie Dyrektora IAS w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, dlatego właściwy jest wpis stały. Tym samym, Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo postąpił wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami.

3.4. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a.