Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 656/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 11, art. 40 ust. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lutego 2011 r. sprawy ze skargi J. W. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania z urzędu prac geodezyjnych. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie.

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Pismem z dnia 28 czerwca 2007 r. J. W. P. wystąpił do Starosty B. z wnioskiem o podjęcie "czynności prostowania ewidencji gruntów w jego gospodarstwie, na koszt Starostwa". We wniosku tym wskazał, że na skutek sfałszowania ewidencji gruntów nie może otrzymać płatności bezpośrednich od gruntów rolnych i płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach

o niekorzystnych warunkach zagospodarowania. Według uzupełnionego w dniu

9 lipca 2007 r. wniosku, granice działek stanowiących własność wnioskodawcy przebiegają na gruncie w niezmienionym położeniu od 55 lat i są zgodne z Aktami Własności Ziemi. Zmianami należało objąć działki położone w obrębie L. K., gmina J. K.: nr: [...], [...],[...], [...] (z uwagi na zawyżoną powierzchnię i nieprawidłowe położenie); nr: [...] i [...] (z uwagi na zaniżoną powierzchnię i nieprawidłowe położenie); nr: [...], [...], [...] (z uwagi na nieprawidłowe położenie).

Mając powyższe na względzie organ ustalił, iż w odniesieniu do działki oznaczonej numerem[...] w operacie i ewidencyjnym obrębu L. K. taka działka nie występuje, natomiast wnioskodawca wykazany jest w tej ewidencji jako właściciel działek oznaczonych numerami [...] i [...].

W okresie późniejszym, tj. w dniu 21 października 2007 r. wnioskodawca

w piśmie kierowanym do Starosty Powiatu B. podniósł kwestię sfałszowania dokumentacji pomiarowej z 1975 r., dokonanej w trakcie pomiaru granic działek do uwłaszczeń gruntów oznaczonych numerami: [...], [...], co podparł kopią postanowienia Prokuratury Powiatowej w B. z dnia [...] listopada 1999 r. sygn. akt Ds. [...].

Prowadzone w omawianej sprawie postępowanie administracyjne, Starosta B. kończył dwukrotnie decyzjami z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] i z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], odmawiając dwukrotnie wykonania z urzędu prac geodezyjnych mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie, w odniesieniu do działek stanowiących własność wnioskodawcy, położonych w obrębie L. K., gmina J. K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...],[...], [...],[...], [...],[...], [...] , [...], [...],[...], [...] , [...] oraz zmiany powierzchni działek wykazanych w ewidencji gruntów i budynków, oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...],[...], [...],[...], [...],[...], [...], [...]. Od rozstrzygnięć tych decyzji J. W. P. dwukrotnie wnosił odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który po ich rozpatrzeniu decyzjami z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] i z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], uchylał zaskarżone decyzje w całości i sprawę przekazywał do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Kolejną (trzecią) wydaną w tej sprawie decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r.

nr [...] Starosta B. i orzekł o:

1) odmowie wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie, w odniesieniu do działek stanowiących własność J. W. P., położonych w obrębie L. K., gmina J. K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...],[...], [...] , [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz zmiany powierzchni działek oznaczonych nr: [...], [...],[...], [...],[...], [...],[...];

2) przywróceniu zapisów w ewidencji gruntów i budynków obrębu L. K., zgodnego ze stanem wykazanym w dokumentacji pomiaru do uwłaszczeń

z 1975 r., w odniesieniu do działek oznaczonych nr: [...], [...], poprzez zmianę powierzchni działki [...] z dotychczasowej 0,45 ha na 0,52 ha i działki nr [...]

z dotychczasowej 4,02 ha na 3,95 ha, jak również wykazania w części kartograficznej granicy wspólnej dla działek nr [...], [...], zgodnie z danymi pomiaru do uwłaszczeń.

Rozstrzygnięcie to na skutek odwołania wnioskodawcy zostało uchylone

w części (pkt 1 skarżonego rozstrzygnięcia) decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], którą jednocześnie orzeczono w tym zakresie o:

1) odmowie wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków obrębu L. K., gmina J. K., zmian dotyczących granic i powierzchni działek, będących własnością J. W. P., oznaczonych numerami: [...], [...],[...], [...], [...],

2) odmowie wprowadzania w ewidencji gruntów i budynków obrębu L. K., gmina J. K., zmian dotyczących granic działek, będących własnością J. W. P., oznaczonych numerami; [...], [...] i [...].

W pozostałej zaś części (pkt 2 zaskarżonej decyzji) rozstrzygnięcie utrzymano

w mocy.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez J. W. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 276/09 uchylił zaskarżoną decyzję o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty B. z dnia [...] grudnia 2008 r. W jego uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku szczegółowo opisał przeprowadzone postępowanie w tej sprawie w nawiązaniu do obowiązujących przepisów prawa oraz wykazał wady i nieprawidłowości w prowadzonym postępowaniu przez organ I instancji, jak również organ II instancji oraz wydał zalecenia w tej sprawie, które należy uwzględnić przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

Po tym wyroku, Starosta B. wydał nową decyzję w dniu [...] stycznia 2010 r. nr [...], którą orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie, w odniesieniu do działek stanowiących własność J. W. P., położonych w obrębie K. L., gmina J. K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz zmiany powierzchni działek oznaczonych numerami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] Decyzja ta w wyniku rozpatrzenia odwołania J. W. P. została uchylona w całości przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Powodem jej uchylenia był fakt, iż decyzją tą rozstrzygnięto o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie w odniesieniu do działek stanowiących własność J. W. P., położonych w obrębie K. L., gmina J. K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], co było zgodne z zaleceniami zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 sierpnia 2009 r., lecz rozstrzygnięto również o zmianie powierzchni działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] czego w żaden sposób nie uzasadniono. Nie odniesiono się również do sprawy sfałszowania dokumentów z 1975 r. (chodzi o dokumenty z uwłaszczeń gruntów) i nie zajęto stanowiska, jaki to ma wpływ na poprawność wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

Po ponownym rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r.

nr [...], Starosta B. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg i granic z ich położeniem na gruncie, w odniesieniu do działek stanowiących własność J. W. P., położonych w obrębie K. L., gmina J. K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W uzasadnieniu tej decyzji szczegółowo przedstawiono historię i stan prawny działek stanowiących własność skarżącego, położonych w obrębie ewidencyjnym L. K., gmina J. K.. Podano, że dane opisujące przebieg granic działek wymienionych w przedmiotowej decyzji zawiera: dokumentacja pomiaru do założenia ewidencji gruntów, wykonana w 1957 r. przez W. O. P. M. Wydział Produkcyjny w B.; dokumentacja pomiaru do uwłaszczeń, sporządzona w 1975 r. przez Powiatowe Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w B.; dokumentacja z odnowienia ewidencji gruntów, opracowana w latach 1983-85 przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w B.; dokumentacja techniczna z rozgraniczenia działki nr [...] z działkami sąsiadującymi i rozgraniczenia odcinków wspólnych dla działek nr: [...] i [...] (w sprawie rozgraniczenia granic w/w działek zostały wydane postanowienia Sądu Rejonowego w B.: z dnia [...] września 2002 r. sygn. akt [...] - dla działki nr [...]). W oparciu o w/w dokumentacje geodezyjne wykazano w ewidencji gruntów tego obrębu ewidencyjnego granice działek stanowiących własność J. W. P. Uzasadniając zaś przyczynę odmowy wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie, organ powołał się na przepisy obowiązującej ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) stanowiące o braku podstaw do wykonania z urzędu żądanych przez wnioskodawcę prac. Organ zwrócił ponadto uwagę, iż pismem z dnia 16 listopada 2009 r. poinformowano skarżącego, iż rozpatrzenie sprawy dotyczącej aktualizacji operatu ewidencyjnego - chodzi o zmianę powierzchni działek położonych w obrębie L. K., które stanowią własność J. W. P. nastąpi w okresie późniejszym w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu tym należy również wyjaśnić, jaki wpływ na zapisy w ewidencji gruntów i budynków miała okoliczność sfałszowania podpisów na dokumencie z uwłaszczeń gruntów z 1975 r. - chodzi o granice działek nr [...], [...], co potwierdziła Prokuratura Powiatowa w B. w prawomocnym postanowieniu z dnia [...] listopada 1999 r. sygn. akt Ds. [...].

Od tej decyzji J. W. P. wniósł odwołanie do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarżący podniósł, iż uzasadnienie skarżonej decyzji jest powtarzaniem argumentów, które nie są zgodne z prawdą. Stwierdził ponadto, że dane opisujące przebieg granic działek (stanowiących jego własność) zawarte w dokumentach: z założenia ewidencji gruntów z 1957 r., do uwłaszczeń z 1957 r., odnowienia ewidencji gruntów z lat 1983 - 85, rozgraniczeniowych działki nr [...], nie są wiarygodne oraz nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym. Dane opisujące przebieg granic ewidencyjnych jego działek, organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków powinien pozyskać w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych, o czym stanowi

o tym § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia

29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Uważa też, że właściciel gruntów nie może być narażony na straty wynikłe

z "partackich robót" i ponosić kosztów rozgraniczenia. Jego zdaniem w tym przypadku za zasadne byłoby przeprowadzenie z urzędu rozgraniczenia działek stanowiących własność wnioskodawcy, w celu wyeliminowania błędów popełnionych przez organy administracji państwowej, co umożliwia przepis art. 30 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Podał również, iż w sprawie uniemożliwia się mu zapoznanie z całością akt sprawy, w tym w szczególności z częścią opisową

i kartograficzną operatu ewidencji gruntów i budynków - brak części dokumentów.

W wyniku rozpoznania sprawy, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. orzekł

o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej.

Organ wyjaśnił, iż godnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jest jednolitym dla kraju systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji

o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami. Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów

i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), będące przepisem wykonawczym do przywołanej wyżej ustawy w rozdziale 3 zawiera unormowania związane

z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków oraz podaje szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych zawartych w operacie ewidencji gruntów

i budynków. Powołane wyżej przepisy nie dają podstaw prawnych do wykonania

z urzędu prac geodezyjnych mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie, których żąda wnioskodawca.

Odnosząc się zaś do twierdzenia skarżącego, iż dane opisujące przebieg granic działek, będących jego własnością zawarte we wskazanych przez niego dokumentach nie są wiarygodne, organ uznał za nie podparte żadnymi dowodami. Co do propozycji nowego pomiaru granic działek stanowiących własność wnioskodawcy w oparciu o przepis § 37 cytowanego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa stwierdzono, iż przepis ten w tym przypadku nie może mieć zastosowania, gdyż istniejące dokumenty z pomiaru granic działek stanowiących obecnie własność wnioskodawcy są wiarygodne i nie były przez poprzednich ich właścicieli podważane lub zaskarżane. W sprawie zaś wykonania rozgraniczenia w/w nieruchomości poinformowano, iż wykonanie tych prac z urzędu należy do właściwości Wójta Gminy J. K., stosownie do przepisu art. 30 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i tam należy kierować wniosek w tej sprawie. Natomiast odnosząc się do zgłoszonego braku możliwości zapoznania się z całością akt sprawy, w tym w szczególności z częścią opisową i kartograficzną operatu ewidencji gruntów i budynków, tj. oryginalnymi dokumentami z tego operatu stwierdzono, iż zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Na wszystkich dokumentach (szkicach z pomiaru granic, dokumentach z obliczeń powierzchni, mapach) znajdujących się w aktach sprawy są pieczęcie

o zgodności tych dokumentów z oryginałami.

Nie godząc się z w/w decyzją J. W. P. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podniósł, iż jego sprawa trwa już przeszło trzy lata i pomimo wydania pięciu decyzji administracyjnych nadał nie podejmuje się tematu wyjaśnienia skutków sfałszowania dokumentacji z 1975 r., co było również zaleceniem zawartym

w prawomocnym wyroku WSA z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 276/09. Skarżący wniósł o przeprowadzenie weryfikacji danych ewidencyjnych zgodnie

z § 54 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Jego zdaniem należy dokonać pomiaru kontrolnego istniejących punktów granicznych w stosunku do osnowy geodezyjnej, co mogłoby potwierdzić rzetelność i staranność wykonania prac geodezyjnych z instrukcjami technicznymi i stanowić podstawę do podjęcia prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków zgodnie z art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Końcowo wniósł o naprawienie szkód w związku z niewłaściwym działaniem administracji rządowej odpowiedzialnej za prowadzenie ewidencji gruntów i budynków, a także za jakość sporządzonych materiałów przygotowanych przez osoby upoważnione przez te organy.

W odpowiedzi na skargę, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Organ ponownie podkreślił, iż w świetle obowiązujących przepisów, tj. ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, brak jest podstaw do wykonania z urzędu prac geodezyjnych, których domaga się skarżący. Powyższe stanowisko jest zbieżne z poglądem wyrażonym w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 276/09. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ wyjaśnił, iż są one w całości nie zasadne, albowiem sprawy

w nich poruszane nie są materią rozpoznania w niniejszej sprawi, będą natomiast przedmiotem odrębnego postępowania, co wynika z pisma Starosty B.

z dnia [...] listopada 2009 r., które zostało doręczone również skarżącemu. Końcowo organ wyjaśnił, iż sprawa naprawienia szkód w związku z niewłaściwym działaniem administracji rządowej odpowiedzialnej za prowadzenie ewidencji gruntów

i budynków nie należy do właściwości administracji rządowe, lecz do właściwości sądów powszechnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej,

i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd nie posiada natomiast kompetencji do oceny celowości oraz słuszności skarżonego rozstrzygnięcia.

Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.

Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jej wydawania. W szczególności uznać należy, iż organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny zaistniały

w niniejszej sprawie oraz właściwie zastosowały i zinterpretowały przepisy prawa będące podstawą kontrolowanej decyzji.

W przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne toczy się od 2007 r., a wydane w nim rozstrzygnięcie kończące było już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2009 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 276/09 uchylił decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] oraz poprzedzająca jej wydanie decyzję Starosty B. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W tym miejscu wskazać należy, iż wyrok kasacyjny wojewódzkiego sądu administracyjnego powoduje określone konsekwencje dla dalszego postępowania

w konkretnej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 cytowanej ustawy ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Związanie zaś samego sądu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku w razie stwierdzenia braku zastosowania do wskazań w przedmiocie dalszego postępowania. Ocena prawna, o której mowa w powołanym przepisie dotyczy zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak

i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego, natomiast wskazania mają wytyczyć kierunek działalności organu przy ponownym rozpoznawaniu sprawy.

W tym stanie rzeczy podkreślić należy, że organy nadzoru geodezyjnego

i kartograficznego ponownie przeprowadzając postępowanie w sprawie związane były wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia

13 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 276/09. Ustaleniami prawnymi wskazaniami

w tym orzeczeniu związany jest również Sąd orzekający w niniejszym postępowaniu.

W uzasadnieniu zaś wyżej powołanego wyroku, Sąd jednoznacznie wskazał, iż prowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie żądania, w stosunku do którego prawo nie przewiduje władczego rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej powinno być zakończone umorzeniem postępowania administracyjnego w sprawie, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Sąd podkreślił, iż

w konkretnej sprawie dokonana analiza wniosków skarżącego pozwala stwierdzić, iż domaga się on przeprowadzenia prac geodezyjnych, by określić powierzchnie

i położenie jego działek, co po przyjęciu tych prac do zasobu geodezyjnego skutkowałoby wprowadzeniem zmian w ewidencji gruntów. Treść tak ustalonego żądania należy podciągnąć pod obowiązujące normy prawne, przyjmując sposób postępowania przewidziany przepisami prawa. Tymczasem ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240 z 2005 r., poz. 2027 ze zm.) nie przewiduje możliwości wydania decyzji w sprawach wykonania prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie. Powołane wyżej przepisy nie przewidują bowiem obowiązku dokonywania przez starostę czynności technicznej pomiaru gruntu na żądanie stron, w ramach postępowania w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencyjnego. W myśl art. 2 pkt 1 ustawy - projektowanie i wykonywanie pomiarów geodezyjnych, dokonywanie obliczeń, sporządzanie i przetwarzanie dokumentacji geodezyjnej rozumiane są jako, tzw. prace geodezyjne. Stosownie zaś do art. 11 ustawy, prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie

z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac. W myśl art. 12 ustawy, wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów, o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego, w tym również do powiatowego zasobu prowadzonego przez starostów. Art. 42 - 44 ustawy określa osoby uprawnione do wykonywania samodzielnych funkcji w geodezji lub kartografii, w tym także w zakresie wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych (geodetów). Reasumując Sąd stwierdził, iż obowiązujące w przedmiotowej sprawie przepisy nie przewidują obowiązku starosty dokonywania na wniosek osób zainteresowanych (tj. właścicieli gruntów), tudzież zlecania przez starostę na wniosek tych osób - przeprowadzenia pomiarów gruntu. Czynności związane z pomiarem działek stanowią w rozumieniu ustawy, tzw. prace geodezyjne, o których wykonywaniu nie rozstrzyga starosta poprzez wydanie decyzji. W konsekwencji w określonym przez skarżącego zakresie żądania, brak jest podstaw prawnych do orzekania w formie decyzji administracyjnej.

Mając na względzie powyższe, a także analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznać należy, iż organy obu instancji zastosowały się do przedstawionych powyżej zaleceń Sądu, co znalazło swój wyraz w podjętych rozstrzygnięciach. Organy obu instancji w osnowie swoich decyzji orzekły

o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie, w odniesieniu do działek stanowiących własność skarżącego, położonych w obrębie K. L., gmina J. K., oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Uzasadniły to tym, iż w świetle obowiązującej ustawy brak jest podstaw do wykonania z urzędu prac, których żądał skarżący. Organy trafnie wskazały tu na przepis art. 2 pkt 8 w/w ustawy oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), dotyczące zakresu uprawnień organów ewidencyjnych.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi zauważyć należy, iż rozpoznawana obecnie sprawa dotyczy kwestii wykonania z urzędu prac geodezyjnych, mających na celu doprowadzenie do zgodności danych opisujących przebieg granic z ich położeniem na gruncie. Starosta B. prowadzący postępowanie administracyjne w tej sprawie, dokonał bowiem - z uwagi na wielość problemów podnoszonych przez skarżącego - rozdziału tych spraw, o czym poinformowano skarżącego pismem z dnia [...] listopada 2009 nr [...] (k. 204 akt administracyjnych organu I instancji). Z powyższego pisma wyraźnie wynik, iż sprawa dotycząca aktualizacji operatu ewidencyjnego zostanie rozpatrzona w dalszej kolejności, w odrębnym postępowaniu administracyjnym zgodnie ze wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zawartymi w tym zakresie w wyżej powołanym wyroku. Podobnie kwestia fałszowania podpisu w dokumentacji z uwłaszczeń gruntów z 1975 r. i jej wpływ na prawidłowość wpisów w ewidencji gruntów i budynków oraz postępowanie w sprawie wprowadzenia w tej ewidencji zmiany dotyczącej zmian powierzchni działek objętych przedmiotowym postępowaniem administracyjnym zostały wyłączone do odrębnego postępowania i nie były rozpatrywane na obecnym etapie postępowania. Skoro zatem wyżej wspomniane kwestie nie były objęte zakresem postępowania zakończonego decyzja z dnia [...] sierpnia 2010 r., nie mogły być również przedmiotem kontroli Sądu, gdyż ten związany jest granicami sprawy.

Z wyżej wymienionych powodów uznać należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, zgodna jest ponadto z zaleceniami tutejszego Sądu wyrażonymi w prawomocnym wyroku z dnia 13 sierpnia 2009 r.

W niniejszej sprawie nie doszło również do naruszenia przepisów prawa procesowego. Stosownie do treści art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. organy administracji publicznej podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonały jego rzetelnej oceny. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia zasady wyrażonej w art. 10 k.p.a., to jest czynnego udziału strony w postępowaniu.

Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.