Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 793/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Joanna Kube (spr.), Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2009 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wypowiedzenia przez żołnierza stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwaną dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wypowiedzenia przez J.K. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej na mocy art. 105 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie w sprawie złożonego przez J.K. w dniu [...] września 2007 r. wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej stało się bezprzedmiotowe wskutek wydania przez Ministra Obrony Narodowej w dniu [...] sierpnia 2007 r. decyzji nr [...] o zwolnieniu go ze służby z dniem [...] października 2007 r. i przeniesieniu z tym dniem do rezerwy z powodu niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję, na podstawie art. 112 pkt 3 oraz art. 115 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.).

Organ przyjął, że złożenie wypowiedzenia nie wstrzymywało wykonania wcześniejszej decyzji w sprawie zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej wydanej na innej podstawie prawnej i w efekcie wypowiedzenie takie było bezskuteczne. Przesądzające w tym względzie było, że wypowiedzenie przez oficera stosunku zawodowej służby wojskowej w dniu [...] września 2007 r. nastąpiło już po doręczeniu mu w dniu [...] czerwca 2007 r. decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2007 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J.K. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Zarzucił organowi kadrowemu nierozpatrzenie złożonego przez niego w dniu [...] września 2007 r. wypowiedzenia stosunku służbowego i naruszenie tym samym przepisu art. 114 ust. 1, art. 118 ustawy pragmatycznej oraz § 7 ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 50, poz. 483).

W ocenie skarżącego, wypowiedzenie przez żołnierza stosunku służbowego powinno mieć pierwszeństwo przed dokonaniem zwolnienia ze służby przez organ.

Zwrócił uwagę, że w grudniu 2006 r. został zapoznany z opinią służbową, w której uzyskał bardzo dobrą ocenę. W prognozie dalszego przebiegu służby przewidziano dla niego stanowisko [...] w Dowództwie Wojsk Lądowych. O zweryfikowaniu prognozy został poinformowany dopiero w dniu [...] czerwca 2007 r. kiedy wręczono mu decyzję zwolnieniową z dnia [...] kwietnia 2007 r. Stwierdził, że gdyby wiedział o powyższym fakcie wcześniej to wówczas złożyłby wypowiedzenie wcześniej. Organ działał biurokratyczne, rażąco niesprawiedliwie, zignorował jego słuszny interes, nie respektując przepisu art. 8 k.p.a.

Skarżący w pismach procesowych z dnia 19 czerwca 2009 r. i z dnia 6 sierpnia 2009 r., podtrzymał zarzuty skargi i zakwestionował stanowisko organu przedstawione w odpowiedzi na jego skargę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a. stanowiący, że w sytuacji gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Należy stwierdzić, że okoliczności rozstrzyganej sprawy wskazują na niewątpliwą bezprzedmiotowość postępowania wywołanego złożonym przez J.K. w dniu [...] września 2007 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, które nie dawało podstawy do zwolnienia ze służby na podstawie art. 118 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organ kadrowy skorzystał bowiem przed dokonaniem przez skarżącego wypowiedzenia z możliwości zwolnienia go ze służby na innej podstawie prawnej i wydał w tym przedmiocie w dniu [...] kwietnia 2007 r. decyzję nr [...], doręczoną skarżącemu w dniu [...] czerwca 2007 r., a następnie utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...].

Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ umarzając przedmiotowe postępowanie nie naruszył art. 114 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ponieważ w dacie dokonania przez żołnierza wypowiedzenia stosunku służbowego pozostawała w obrocie prawnym już decyzja zwolnieniowa z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Nie jest kwestionowane, wyrażone w art. 114 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prawo żołnierza zawodowego do wypowiadania w każdym czasie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny. Jednakże granice korzystania z tego uprawnienia wyznaczają przepisy tej ustawy. Skoro organ skorzystał z możliwości jaką daje mu ustawa w przepisie art. 112 pkt 3 ustawy pragmatycznej i zwolnił żołnierza ze służby wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję, to dokonanie przez żołnierza wypowiedzenia stosunku służbowego po tym fakcie jest nieskuteczne.

Zatem skoro organ miał podstawy do przyjęcia, że dokonane wypowiedzenie stosunku służbowego nie było skuteczne, to zaistniały podstawy prawne do wydania decyzji umarzającej postępowanie w tym przedmiocie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zgodnie z art. 200 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d tej ustawy, skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.