Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt 4/II SA/Po 4789/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Powołane przepisy: article: art. 135 ust. 1, art. 138 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz. 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 108 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Skomplikowany charakter ruchu drogowego - który z natury rzeczy wiąże się z zagrożeniem, jego nasilenie i rola czynnika ludzkiego w narastającej fali wypadków /fakty powszechnie znane/, przemawiały za nadaniem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy /art. 138 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. "g" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, rygoru natychmiastowej wykonalności /art. 108 par. 1 Kpa/. Przemawiał za tym nie tylko wzgląd na ochronę zdrowia i życia ludzkiego- uczestników ruchu drogowego, lecz i wzgląd na inny interes społeczny w rozumieniu art. 108 par. 1 Kpa, przejawiający się w konieczności zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Przy wykładni tego przepisu nie sposób pominąć specyfiki art. 135 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym - skoro prawo jazdy w przypadkach enumeratywnie wymienionych w ustawie może niezwłocznie zatrzymać policjant co odpowiada istocie natychmiastowej wykonalności, to może taki rygor nadać decyzji starosta - w warunkach przewidzianych w art. 138 ust. 1 w zw. z art. art. 135 ust. 1 lit. "d" i "g" prawa o ruchu drogowym.

TEZY

Skomplikowany charakter ruchu drogowego - który z natury rzeczy wiąże się z zagrożeniem, jego nasilenie i rola czynnika ludzkiego w narastającej fali wypadków /fakty powszechnie znane/, przemawiały za nadaniem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy /art. 138 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. "g" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, rygoru natychmiastowej wykonalności /art. 108 par. 1 Kpa/. Przemawiał za tym nie tylko wzgląd na ochronę zdrowia i życia ludzkiego- uczestników ruchu drogowego, lecz i wzgląd na inny interes społeczny w rozumieniu art. 108 par. 1 Kpa, przejawiający się w konieczności zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Przy wykładni tego przepisu nie sposób pominąć specyfiki art. 135 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym - skoro prawo jazdy w przypadkach enumeratywnie wymienionych w ustawie może niezwłocznie zatrzymać policjant co odpowiada istocie natychmiastowej wykonalności, to może taki rygor nadać decyzji starosta - w warunkach przewidzianych w art. 138 ust. 1 w zw. z art. art. 135 ust. 1 lit. "d" i "g" prawa o ruchu drogowym.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Stanisława M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 07 listopada 2001 r. (...) w przedmiocie prawa jazdy - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 maja 2001 r. Komendant Wojewódzki Policji w P. zwrócił się do Starosty Powiatowego w W. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji Stanisława M. do kierowania pojazdami objętymi prawem jazdy kategorii: A+B+C+E, bowiem od 22 września 2000 do 8 marca 2001 r. uzyskał 25 punktów za naruszanie przepisów ruchu drogowego (...).

Decyzją z dnia 5 czerwca 2001 r. (...) Starosta Powiatowy w W. na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 114 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./ orzekł o cofnięciu Stanisławowi M. prawa jazdy kategorii A+B+C+E nr (...), wydanego przez Urząd Gminy P. do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji; decyzji na podstawie art. 108 Kpa nadał rygor natychmiastowej wykonalności (...).

Decyzją z dnia 4 czerwca 2001 r. Starosta Powiatowy w W. skierował Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; decyzję tę doręczono Zainteresowanemu dnia 6 czerwca 2001 r., od decyzji tej - mimo prawidłowego pouczenia - S. M. nie złożył odwołania (...).

Decyzją z dnia 12 lipca 2001 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na podstawie art. 138 par. 2 w zw. z art. 8 i art. 81 Kpa, uchyliło decyzję Starosty Powiatowego w W. z dnia 5 czerwca 2001 r. (...) i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł w szczególności, że organ I instancji nie zwrócił uwagi, że wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. stanowił podstawę do wszczęcia postępowania o sprawdzenie kwalifikacji osoby kierującej pojazdem i zakończyło się ono odpowiednim skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Ostateczność tego skierowania wymaga jego wykonania. Niewykonanie tej dyspozycji może stać się podstawą do wszczęcia nowego postępowania- o cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym /w tym przypadku na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 prawa o ruchu drogowym/. By wszcząć takie postępowanie i skutecznie je zakończyć, muszą być dokonane przez organ administracji odpowiednie czynności z uwzględnieniem art. 61 par. 4 i art. 81 Kpa.

Decyzję Starosty z dnia 4 czerwca 2001 r. o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, doręczono Zainteresowanemu dnia 6 czerwca 2001 r., natomiast decyzję z dnia 5 czerwca 2001 o cofnięciu S. M. uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym z uwagi na nie poddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 pkt 1 lit. "b" prawa o ruchu drogowym, doręczono Zainteresowanemu dnia 7 czerwca 2001 r., co eliminowało możliwość wypełnienia obowiązku poddania się sprawdzeniu kwalifikacji przez odwołującego się. Gdyby przyjąć, że merytoryczna decyzja może być uzasadniona, nie można uznać, że wykonano wszystkie czynności, gwarantujące faktyczny udział Zainteresowanego w sprawie. Odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem przekroczyła 24 punkty otrzymane za naruszenie przepisów ruchu drogowego /par. 8 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 kwietnia 1998 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego /Dz.U. nr 52 poz. 329 ze zm./.

Decyzją z dnia 2 sierpnia 2001 r. (...) Starosta Powiatowy w W. na podstawie art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./ orzekł o: 1. zatrzymaniu Stanisławowi M. prawa jazdy kat. A+B+C+E nr (...), wydanego przez Urząd Gminy P. do czasu zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" Prawa o ruchu drogowym; na podstawie art. 108 par. 1 Kpa nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu Starosta wskazał, że w okresie 6 miesięcy - od 22 września 2000 r. do 8 marca 2001 r. - Zainteresowany wielokrotnie naruszył przepisy i zasady ruchu drogowego; suma punktów karnych za te wykroczenia wyniosła 25, co zgodnie z ustawą powoduje zatrzymanie prawa jazdy do czasu poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje. O rygorze natychmiastowej wykonalności Starosta orzekł z uwagi na ochronę życia uczestników ruchu drogowego, które mogłoby być zagrożone.

Decyzją z dnia 2 sierpnia 2001 r. Starosta Powiatowy w W. na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, skierował Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

W wyniku wniesienia odwołania Stanisława M. od decyzji z dnia 2 sierpnia 2001 r.- (...), decyzją z dnia 29 sierpnia 2001 r. (...) na podstawie art. 132 par. 1 Kpa Starosta Powiatowy w W. uchylił w całości decyzję własną z dnia 2 sierpnia 2001 r. - (...), uznając za uzasadnione argumenty i zarzuty podniesione w odwołaniu; wskazał, że po uprawomocnieniu się decyzji będzie wydana nowa decyzja, orzekająca o istocie sprawy /zatrzymaniu prawa jazdy/. Od decyzji tej Zainteresowany nie wniósł odwołania.

Decyzją z dnia 18 września 2001 r. (...) Starosta Powiatowy w W. na podstawie art. 138 ust. 1 i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./ i art. 108 par. 1 Kpa orzekł o:

zatrzymaniu Stanisławowi M. prawa jazdy kat. A+B+C+E wydanego przez Urząd Gminy P. do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./;

- skierował Stanisława M. na egzamin do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego, celem poddania się sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami;

- decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności (...).

Starosta Powiatowy w W. decyzją z dnia 18 września 2001 r. na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, skierował Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

W odwołaniu z dnia 4 października 2001 r. (...) od decyzji z dnia 18 września 2001 r. (...) Stanisław M. wniósł o uchylenie tej decyzji w całości i uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Odwołujący się zarzucił niezgodność z prawem, bowiem została wydana z istotnym naruszeniem przepisów prawa proceduralnego i materialnego. W uzasadnieniu Odwołujący się wskazał w szczególności, że w tej samej sprawie wydano już wcześniej dwie decyzje. Jeśli Starosta w prawomocnej decyzji z dnia 29 sierpnia 2001 r. uznał za zasadne argumenty i zarzuty podniesione w odwołaniu i na podstawie art. 132 par. 1 Kpa uchylił swą decyzję z dnia 2 sierpnia 2001 (...), to w trudnej do zrozumienia sprzeczności z ta decyzją stoi decyzja z dnia 18.09.2001 r. (...).

Kolejnymi decyzjami z dnia 7 listopada 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. orzekło o uprzednio wydanych decyzjach:

A. Decyzją (...) Samorządowe Kolegium na podstawie art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa stwierdziło z urzędu nieważność decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia 2 sierpnia 2001 r. bez numeru, w sprawie skierowania Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu organ wyższego stopnia wskazał, że ostateczną decyzją z dnia 4 czerwca 2001 r. /bez numeru/ Starosta skierował Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami objętymi prawem jazdy kategorii A, B, C, E w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" prawa o ruchu drogowym. Ponieważ organ I instancji wydał kolejną decyzję z dnia 2 sierpnia 2001 r. w owej sprawie, przeto doszło do wydania decyzji w sprawie, która była już uprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną (...).

B. Decyzją (...) Samorządowe Kolegium na podstawie art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa stwierdziło z urzędu nieważność decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia 29 sierpnia 2001 r. (...) w sprawie uchylenia własnej decyzji z dnia 2 sierpnia 2001 r. (...) dotyczącej zatrzymania Stanisławowi M. prawa jazdy.

Stanowisko swe organ wyższego stopnia uzasadnił tym, że decyzja z dnia 29 sierpnia 2001 r. (...) rażąco narusza prawo. Możliwość dokonania przez organ I instancji ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, rozstrzygniętej decyzją nieostateczną tego organu w trybie art. 132 Kpa, związana jest ściśle z zaistnieniem przesłanki materialnej- uznania, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie.

Uwzględnienie w całości odwołania to uwzględnienie co do treści żądania zawartego w odwołaniu oraz uwzględnienie żądania co do zakresu zmiany decyzji /w całości lub w części/. W owej sprawie Starosta nie uznał w całości żądania strony /co musiałoby skutkować uchyleniem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy i umorzeniem postępowania/, lecz rozstrzygnął sprawę merytorycznie w następnej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (...).

C. Decyzją (...) Samorządowe Kolegium na podstawie art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa stwierdziło z urzędu nieważność decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia 18 września 2001 r. bez numeru, w sprawie skierowania Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyższego stopnia podniósł, że ostateczną decyzją z dnia 4 czerwca 2001 r. /bez numeru/ Starosta skierował Stanisława M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami objętymi prawem jazdy kategorii A, B, C, E w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" prawa o ruchu drogowym. Ponieważ organ I instancji wydał kolejną decyzję z dnia 18 września 2001 r. w owej sprawie, doszło zatem do wydania decyzji w sprawie, która była już uprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną (...).

D. Decyzją (...) Samorządowe Kolegium na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa po rozpatrzeniu odwołania Stanisława M. uchyliło decyzję Starosty Powiatowego w W. z dnia 18 września 2001 r. (...). W motywach organ odwoławczy wskazał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja dotyczy spraw uprzednio rozstrzygniętych decyzją ostateczną. O skierowaniu Zainteresowanego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami Starosta orzekł ostateczną decyzją z dnia 4 czerwca 2001 r. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty z dnia 2 sierpnia 2001 r. (...) Samorządowe Kolegium postanowiło tę decyzję utrzymać w mocy, co skutkowało zakończeniem sprawy ostateczną decyzją Kolegium Odwoławczego. Działając z urzędu Kolegium stwierdziło nieważność pozostałych decyzji organu I instancji, wydanych w przedmiotowej sprawie (...).

Żadna z tych decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty nie była przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 par. 3 Kpa/, a decyzja (...) nie była przedmiotem skargi do NSA.

Zaskarżoną decyzją z dnia 7 listopada 2001 r. (...) Samorządowe Kolegium na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania Stanisława M. utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatowego w O. z dnia 2 sierpnia 2001 r. (...).

Organ odwoławczy podniósł, że jedną z przyczyn zatrzymania prawa jazdy jest przekroczenie przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego; zatrzymanie następuje do czasu ustania przyczyny zatrzymania - in casu do zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami /art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. "g" prawa o ruchu drogowym/. Z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 15 maja 2001 r. o sprawdzenie kwalifikacji kierującego pojazdem, Stanisław M. w okresie od dnia 22 września 2000 r. do dnia 8 marca 2001 r. pięciokrotnie naruszył przepisy i zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego, za co naliczono Mu 25 punktów. Wobec przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, decyzja Starosty o zatrzymaniu prawa jazdy znajduje uzasadnienie faktyczne i podstawę prawną w art. 138 ust. 1 prawa o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 10 par. 2 Kpa organy administracji publicznej mogą odstąpić od czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi na ochronę życia uczestników ruchu drogowego spełnia przesłankę art. 10 par. 2 Kpa.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Stanisław M., reprezentowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pełnomocnika będącego adwokatem (...). Stanisław M. domagał się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2001 r. (...), zarzucając jej niezgodność z prawem materialnym i procesowym; naruszanie praw przysługujących Skarżącemu jako stronie postępowania i Jego interesów. Motywując skargę Stanisław M. powołał w szczególności argumenty uprzednio podniesione w odwołaniu z dnia 4.10.2001 r. (...). Naruszenie prawa polega na tym, że zaskarżona decyzja wydana została w tej samej sprawie, która przed wydaniem zaskarżonej decyzji, została uprzednio rozstrzygnięta prawomocną decyzją administracyjną. Rozstrzygnięcia na podstawie art. 132 Kpa dokonał Starosta decyzją z dnia 29.07.2001 r. (...). Starosta uznał, że odwołanie Stanisława M. od decyzji z dnia 2.08.2001 r. zasługuje w całości na uwzględnienie i ową decyzję uchylił. W tym stanie rzeczy brak podstaw prawnych i uzasadnienia dla zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium- tym samym decyzja ta jest wydana z naruszeniem prawa. Argumentacja podana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie jest trafna zarówno co do przytoczonych faktów, jak i wywodu prawnego. Uzasadnienie w części objętej stroną 3 jest niezgodne z prawdą. W sprawie nigdy nie zachodziła i nie zachodzi przesłanka niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia ludzkiego. W toku rozprawy sądowoadministracyjnej Pełnomocnik Skarżącego po naradzie ze Skarżącym oświadczyli, że wolą Skarżącego było jedynie zaskarżenie decyzji z dnia 7 listopada 2001 r. (...) Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (...).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadną.

W doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie wskazuje się, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji administracyjnej wywiera skutek ex tunc /od samego początku/, zatem skutkuje wyeliminowaniem decyzji co do której stwierdzono nieważność, od początku jej wydania /odpowiednio- uzasadnienie wyroku NSA z dnia 21 stycznia 1988- IV SA 859/87- ONSA 1990 Nr 2-3 poz. 25 z glosą T. Wosia - OSP 1991 z. 4 poz. 95; wyrok NSA z dnia 4 maja 1988 r. IV SA 179/88 - GAP 1989 nr 5 str. 43, akceptowane przez A. Wróbla [w:] "Kpa. Orzecznictwo. Piśmiennictwo" Zakamycze 2002 str. 767-768 uw. 13; str. 825 uw. 6/. Skoro zatem Stanisław M. nie zaskarżył decyzji Samorządowego Kolegium, stwierdzających nieważność decyzji Starosty z dnia: 29 sierpnia 2001 r. (...); 18 września 2001- bez numeru; z dnia 2 sierpnia 2001 r. - bez numeru, to nie może /z chwilą, gdy decyzje te stały się ostateczne/ skutecznie podnosić faktu wydania owych unieważnionych decyzji pierwszoinstancyjnych w niniejszym postępowaniu skargowym.

Jedynie na marginesie należy wskazać, że organ II stopnia, stwierdzający nieważność decyzji organu I stopnia na podstawie art. 156 Kpa, działa jako organ nadzoru, a nie jako organ odwoławczy, co skutkuje, że od takiej decyzji stwierdzającej nieważność przysługuje odwołanie w postępowaniu administracyjnym, a nie skarga do Sądu Administracyjnego /postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 1981 r. SA 584/81 - ONSA 1981 Nr 1 poz. 55, akceptowane przez A. Wróbla - op. cit. str. 826 uw. 12/, czy - jak w niniejszej sprawie, gdzie organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 par. 3 Kpa/, a nie - jak omyłkowo pouczono w owych decyzjach o stwierdzeniu nieważności (...) - skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarżący nie kwestionuje faktu ukarania Go w okresie od 22 września 2000 r. do 8 marca 2001 r. 25 punktami za naruszenie przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu, co upoważniało Starostę do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy /art. 138 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. "g" Prawa o ruchu drogowym/. Skarżący nie zwalczał także zapisów w ewidencji w trybie art. 217 i nast. Kpa.

Nie sposób przyjąć, by Skarżący nie miał zapewnionego czynnego udziału w każdym stadium postępowania i nie mógł wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań /art. 10 par. 1 Kpa/, skoro Zainteresowany został dnia 24 maja 2001 r. zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 maja 2001 r. dotyczącego skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w związku z naruszeniem przez Stanisława M. przepisów ruchu drogowego (...); Skarżący składał odwołania z dnia: 19.06.2001 r., 21.08.2001 r. i 4.10.2001 r. (...). Skarżący w postępowaniu administracyjnym występował od 2 lipca 2001 r. w asystencji pełnomocnika- radcy prawnego Jana R., który składał pisma procesowe z dnia: 9.07.2001 r. i 25.10.2001 r. (...). O możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, i zgłoszonych żądań, Stanisław M. został zawiadomiony pismami SKO z dnia: 29.06.2001 r. i 15.10.2001 r. oraz Starosty z dnia 11.09.2001 r. - choć z omyłkowo powołanym art. 73 Kpa - (...). O skuteczności aktywnego działania Skarżącego w postępowania świadczy fakt uchylenia zaskarżonych decyzji I instancji decyzjami Samorządowego Kolegium z dnia: 12.07.2001 r., 7.11.2001 r. - (...) czy decyzją Starosty z dnia 29.08.2001 r.- następnie unieważnioną (...) oraz unieważnienie trzech decyzji I instancji na skutek zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia 4.10.2001 r.

Skarżący, mimo profesjonalnego zastępstwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie wskazuje istotnych skutków, jakie uchybienie art. 10 par. 1 Kpa miałoby wywrzeć na zaskarżoną decyzję.

Wbrew ocenie Skarżącego, skomplikowany charakter ruchu drogowego - który z natury rzeczy wiąże się z zagrożeniem, jego nasilenie i rola czynnika ludzkiego w narastającej fali wypadków /fakty powszechnie znane; odpowiednio - W. Krotowski "Ustawa Prawo o ruchu drogowym" DW ABC 2002 str. 577 uw. 1/, przemawiały za nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności /art. 108 par. 1 Kpa/. Przemawiał za tym nie tylko wzgląd na ochronę zdrowia i życia ludzkiego- uczestników ruchu drogowego, lecz i wzgląd na inny interes społeczny w rozumieniu art. 108 par. 1 Kpa, przejawiający się w konieczności zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Przy wykładni tego przepisu nie sposób pominąć specyfiki art. 135 ust. 1 prawa o ruchu drogowym - skoro prawo jazdy w przypadkach enumeratywnie wymienionych w ustawie może niezwłocznie zatrzymać policjant /co odpowiada istocie natychmiastowej wykonalności decyzji/, to może taki rygor nadać decyzji Starosta- w warunkach przewidzianych w art. 138 ust. 1 w zw. z art. art. 135 ust. 1 lit. "d" i "g" prawa o ruchu drogowym. Zgodne jest bowiem z doświadczeniem życiowym, że policjant częstokroć nie ma w radiowozie komputera pokładowego, pozwalającego ustalić ilości punktów, obciążających konto kierowcy w ewidencji osób naruszających przepisy /art. 130 prawa o ruchu drogowym/.

Mimo zatem, że w postępowaniu doszło do naruszeń przepisów postępowania, nie mogły mieć one istotnego wpływu na wynik postępowania. Skoro zatem zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm., skargę należało oddalić.