Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1575/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.54 §5
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M.Gl na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 3 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] - w związku z zażaleniem wniesionym przez M. G. pismem z dnia 16 maja 2019 r., na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] nr [...] z dnia 8 maja 2019 r. którym uwzględniono skargę na czynność egzekucyjną dotyczącą zajęcia nieruchomości dokonaną na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia 18 września 2018 r. - stwierdził niedopuszczalność ww. zażalenia.

W uzasadnieniu powołał się m.in. na treść art. 54 § 5 u.p.e.a..

Pismem z dnia 9 sierpnia 2019 r. M. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 3 lipca 2019 r..

Skarżąca zarzuciła organowi rażące naruszenie przepisów:

1. art. 134 w związku z art. 144 w związku z art. 62 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1257 ze zm. - dalej k.p.a. - w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 z późn. zm.),

2. art. 54 § 5 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,

3. art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,

- poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Zarzucając powyższe strona wniosła o:

1. uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 3 lipca 2019 r.,

2. zasądzenie od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zawiera ponadto wszystkie składniki postanowienia administracyjnego wymienione w art. 124 § 1 i § 2 K.p.a., w tym zarówno uzasadnienie prawne jak i faktyczne.

Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym sprawy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] zasadnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia z dnia 16 maja 2019 r., ponieważ dotyczy ono postanowienia będącego orzeczeniem, na które nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia.

Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a. rozstrzygnięcia i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowiska w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następują w formie postanowienia. Możliwość zaskarżania postanowień musi wynikać z przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub ustawy - Kodeks postępowania egzekucyjnego. Zażalenie jest zatem środkiem prawnym przysługującym jedynie na rozstrzygnięcia organu administracji zapadające w drodze postanowienia i służącym tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. Z tego względu o zażaleniu należy powiedzieć jako o środku konkretnym, bo służącym na ściśle określone rozstrzygnięcia zapadające wyłącznie w formie postanowień. Przy czym, zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

Stosownie do art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (141 § 2 k.p.a.).

Tym samym ustawodawca przewiduje możliwość zaskarżenia postanowienia w administracyjnym toku instancji tylko w ściśle określonych przypadkach. Jak wynika przy tym z art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Przepisy te znajdują zastosowanie, gdy zażalenie jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych (np. złożenie środka zaskarżenia przez nieuprawniony podmiot) albo z przyczyn przedmiotowych (np. złożenie środka zaskarżenia nieprzewidzianego w ustawie albo złożenie środka zaskarżenia od aktu niezaskarżalnego).

Zgodnie z przepisem art. 54 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (art. 54 § 4 u.p.e.a.). Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 u.p.e.a.). Oznacza to, że na postanowienie o uwzględnieniu skargi na czynność egzekucyjną zażalenie nie przysługuje. W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (art. 54 § 5a u.p.e.a.).

W świetle powyższego, skoro na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 8 maja 2019 r. nie przysługuje zażalenie, wówczas powyższe nie mogło implikować zastosowania środka zaskarżenia w postaci zażalenia, konsekwencją czego jest stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia.

W ocenie Sądu, prawidłowo organ uznał, że skoro z przywołanego wyżej unormowania ustawodawca posłużył się kategorycznym zwrotem "stwierdza", konsekwencją tego jest to, że na organie drugiej instancji ciąży obowiązek wydania postanowienia o takiej treści zawsze, gdy zajdą podstawy niedopuszczalności złożenia środka zaskarżenia oraz uchybienia terminu do dokonania powyższego. Rozstrzygnięcie o takiej treści nie podlega zatem uznaniu organu drugiej instancji. Jednocześnie zważyć należy, iż w konsekwencji przedmiotowego rozstrzygnięcia poza przedmiotem rozpoznania organu pozostawały kwestie podniesione przez w zażaleniu. W orzeczeniu formalnym kończącym sprawę nie ma bowiem możliwości merytorycznego odniesienia się do jej meritum.

Mając to na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie organu jest prawidłowe i nie narusza przepisów prawa wskazanych we wniesionej skardze.

Z tego względu na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

DSz