Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 75/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 255
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. K.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu.

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku złożył w dniu 25 maja 2018 r. niepodpisany formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie kosztów sądowych

W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką,. Skarżący ma firmę transportową z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 15250 zł netto. Matka jest bezrobotną, nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący posiada oszczędności na rachunkach bankowych w wysokości 1919,50 zł i 10 pojazdów mechanicznych o wartości ponad 5000 zł każdy. Jego matka jest właścicielką domu wielkości 125 m² . Wnioskodawca wykazała jako stałe wydatki i zobowiązania kredyty w wysokości 1916 zł i raty leasingowe w wysokości 12078 zł.

Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2018r. na podstawie art. 257 i art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a" wezwano M. K.do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez własnoręczne podpisanie formularza urzędowego PPF - w terminie 7 dni - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie:

1. zeznania podatkowego M. K.za rok 2017r.,

2. wyciągów z rachunków bankowych w walucie polskiej i obcej należących do M. K.z okresu ostatnich 3 miesięcy.

3. dokumentów potwierdzających zyski albo straty z działalności gospodarczej prowadzonej przez M. K.w 2018 r.

4. dodatkowego oświadczenia, zawierającego dane dotyczące

miesięcznych wydatków na jedzenie, ubrania, opłaty za

media w domu (gaz, energię elektryczną, wodę, śmieci itp.) i inne

niezbędne koszty jego gospodarstwa domowego.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że skarżący odebrał wezwanie w dniu 26 czerwca 2018 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 3 lipca 2018 r.

Wnioskodawca w dniu 3 lipca 2018 r. nadesłał podpisany formularz PPF zawierający te same dane co poprzednio, nie złożył żadnych wyjaśnień i nie nadesłał wymaganych dokumentów.

Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego.

W rozpatrywanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu. Wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Skarżący prowadzi firmę transportową przynoszącą dochód, posiada również oszczędności pieniężne, skorzystał z usług adwokata z wyboru do sporządzenia skargi kasacyjnej. Uiścił wpis sądowy od skargi i opłatę kancelaryjną w wysokości po 100 zł.

Ze względu na, że oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie było niewystarczające do pełnej oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, Referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania wyjaśnień i dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego, dochodów i wydatków (art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w literaturze dotyczącej tego zagadnienia przyjęty został pogląd, że niedopełnienie, nawet w części, obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r. ,sygn. akt I OZ 51/13, LEX nr 1273885). Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, uniemożliwiając tym samym dokonanie wszechstronnej i właściwej oceny jego sytuacji finansowej. Brak właściwego wykonania wezwania referendarza sądowego skutkować musiał odmową przyznania prawa pomocy, wobec niewykazania, że w sprawie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Należy również pamiętać, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W przedstawionej sprawie Referendarz sądowy nie mógł dokonać takiej oceny, gdyż nie posiadał wystarczających informacji i dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową skarżącego.

W światle powyższych okoliczności należało odmówić przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.