Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1903/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6
journal: Dz.U. 1997 nr 101 poz 628
law: Ustawa z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest.
article: art. 25 ust. 11, art. 37 j ust. 3 i 6
journal: Dz.U. 1997 nr 25 poz 128
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Asesor WSA - Lidia Serwiniowska Protokolant Aleksandra Markiewicz Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004 r. przy udziale --- sprawy ze skargi B. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 6 ustawy z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. F. od decyzji Starosty w K. G. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podał, że Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 08.01.2003r. sygn. akt II SA/Wr 1514/2000 stwierdził nieważność decyzji Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...]. Wobec powyższego decyzją z dnia [...]r. nr [...]organ II instancji rozstrzygnął o uprawnieniach strony wynikających z dokonania rejestracji w dniu [...]r. na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, natomiast organ I instancji - Starosta K. decyzją z dnia [...]r. nr [...] rozstrzygnął o uprawnieniach strony w przedmiocie prawa do zasiłku przedemerytalnego opartego na przepisach ustawy z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, odmawiając przyznania B. F. powyższego zasiłku.

W dniu [...]r. B. F. złożył odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu podał, że decyzja Starosty K. została podjęta bez dokonania analizy akt sprawy i rzetelnego ustosunkowania się do przepisów ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. Wyjaśnił, iż zakład pracy tj. PP "A" rozwiązując z nim stosunek pracy do stażu pracy wliczył okresu nauki w szkole przyzakładowej w związku z czym ustalił, że staż przekracza 25 lat, a to daje uprawnienia do zasiłku przedemerytalnego. Ponieważ po dokonaniu rejestracji Urząd Pracy w K. G. określił staż pracy w wymiarze nieprzekraczającym 25 lat, toteż były pracodawca zobowiązał się do ponownego zatrudnienia odwołującego się na okres uzupełniający do 25 lat. Odwołujący się podał dalej, iż nie rozumie z jakich przyczyn mając 25 lat zatrudnienia nie może otrzymać zasiłku przedemerytalnego. Podał, że obecnie ma [...]lat życia, [...] letni okres uprawniający do zasiłku, nie jest w stanie podjąć żadnego zatrudnienia i żaden pracodawca nie wykazuje woli współpracy. Dalej zarzucił, że decyzje wydawane przez organy administracyjne są niehumanitarne, poniżające, a nawet karygodne i skutkują tym, że osoba dotychczas aktywna zawodowo obecnie ma trudności z bieżącym utrzymanie, a wynika to z nieprzemyślanego tworzenia aktów normatywnych. Wskazując na powyższe wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego sprawy.

Rozpatrując odwołanie organ II instancji wskazał, iż bezsporne w sprawie jest, że B. F. dokonał rejestracji w PUP w K. G. w dniu [...]r. nabywając z dniem [...]r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego na okres nieprzekraczający 18 miesięcy. Organ I instancji nie rozstrzygnął wówczas o uprawnieniach strony do zasiłku przedemerytalnego według ustawy z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ponieważ łączny okres uprawniający do zasiłku wyniósł [...] lata, [...] miesięcy i [...]dni, w tym niespełna ponad [...] lata zatrudnienia w szczególnych warunkach, natomiast "ustawa azbestowa" zobowiązywała do wykazania się przez mężczyznę co najmniej 25 letnim okresem uprawniającym do emerytury.

Bezsporne jest i to, że w dniu [...]r. bezrobotny podjął zatrudnienie w PP "A" w L., tj. byłym zakładzie pracy w związku z czym orzeczono wobec niego o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z powodu podjęcia pracy.

Kolejnej rejestracji bezrobotny dokonał w dniu [...]r., przedkładając świadectwo pracy obejmujące okres zatrudnienia od [...]r. do [...]r., przy czym powyższy okres uznany został za zatrudnienie w szczególnych warunkach.

Na podstawie ostatniego oraz poprzednich świadectw pracy ustalono, iż łączny okres zatrudnienia B.F. wzrósł do [...] lat, w tym [...] lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach bądź szczególnym charakterze.

Mając powyższe na względzie decyzją z dnia [...]r. Starosta K. przyznał bezrobotnemu status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w oparciu o art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu na okres nieprzekraczający 18 miesięcy skrócony o poprzedni czas pobierania zasiłku. Zgodnie z powyższym przepisem prawa bezrobotny, który utracił status bezrobotnego (w tym prawo do zasiłku) na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia [...], posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu osoby bezrobotnej.

W dniu kolejnej rejestracji również nie rozpatrzono sprawy bezrobotnego w świetle przepisów ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest albowiem od dnia wejścia w życie owej ustawy podlegała ona wielu zmianom. Zmiany te nie wpływały jednak znacząco na treść art. 6 ustawy określającego prawa osoby pracującej w zakładach, które produkują lub zaprzestały produkcji wyrobów zawierających azbest do nabycia zasiłku przedemerytalnego, bądź od roku 2002 do nabycia świadczenia przedemerytalnego - wynikających z ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązującej w tym brzmieniu od 0 l.0l. 2002r.

Zgodnie z pierwotnym brzmieniem art. 6 w/w ustawy: "osobom spełniającym warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych określone w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997r., Nr 25, poz. 128 z późn. zm.) przysługuje zasiłek przedemerytalny, o którym mowa w art. 37j ust. 3 i 6 tej ustawy, jeżeli jednocześnie:

1. posiadają okres uprawniający do emerytury, w tym co najmniej przez okres 10 lat były zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do niniejszej ustawy,

2. ostatnim pracodawcą były zakłady wymienione w tych załącznikach i stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn dotyczących pracodawcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia jej wejścia w życie."

W związku z kolejną zmianą z dnia 21.01.1999r. ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, art. 6 ust. l stanowił, iż: "osobom spełniającym warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych określone w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997r., Nr 25, poz. 128 z późn. zm.) przysługuje zasiłek przedemerytalny, o którym mowa w art. 37j ust. 3 i 6 tej ustawy, jeżeli posiadają okres uprawniający do emerytury, w tym co najmniej 10 lat były zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3." Ust. 2 stanowił, iż: "do okresu zatrudnienia, o którym mowa w ust. l, zalicza się okresy:

1. zatrudnienia w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 oraz w przedsiębiorstwach powstałych w wyniku przekształcenia, podziału lub połączenia tych zakładów lub w przedsiębiorstwach korzystających z ich majątku do czasu zaprzestania produkcji wyrobów zawierających azbest i oczyszczania tych zakładów z azbestu, nie później jednak niż do 31grudnia 1999r.,

2. zatrudnienia w innych przedsiębiorstwach, jeżeli pracownik był oddelegowany i wykonywał stale pracę na terenie zakładów, o których mowa w pkt l."

Ust. 3 art. 6 określał natomiast, iż prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. l i 2, która w dniu wejścia w życie ustawy była zatrudniona w zakładach wymienionych w ust. 2, a rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy."

Z wyżej przedstawionego stanu prawnego, w szczególności wobec zmiany obowiązującej od 21.01.1999r. oraz w okresie ponownej rejestracji B. F. w Urzędzie Pracy w K. G., tj. w dniu [...]r. wynika, że osobom spełniającym warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku przysługiwał zasiłek przedemerytalny, o którym mowa w art. 37j ust. 3 i 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, o ile były w stanie wykazać okres uprawniający do emerytury w wymiarze co najmniej 25 lat oraz tryb ustania zatrudnienia jako przyczyny dotyczące zakładu pracy.

Organ odwoławczy wskazał, iż z analizy akt bezrobotnego jednoznacznie wynika, że w dniu kolejnej rejestracji, czyli [...]r. przedłożył on świadectwo pracy o zatrudnieniu w PP "A" w okresie od [...]r. do [...]r., tj. przez okres [...] miesięcy i [...] dni, przy czym stosunek pracy ustał z upływem czasu, na który była zawarta umowa - art. 30 § l pkt 4 kp. Wprawdzie łączny staż pracy, a tym samym okres uprawniający do emerytury wzrósł do wymiaru [...] lat, w tym co najmniej [...] lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, niemniej fakt, że rejestracja dokonana została po ustaniu krótkotrwałego zatrudnienia, nadto ustanie zatrudnienia nie wynikało z przyczyn dotyczących pracodawcy zdecydował, że organ I instancji przyznał stronie zasiłek dla bezrobotnych na okres uzupełniający do 18 miesięcy.

W dniu [...]r. Starosta K. podejmując decyzję o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. ponownie ustalił, że B. F. na dzień rejestracji dokonanej w dniu [...]r. nie spełniał warunków art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest aby od dnia [...]r. nabyć prawo do zasiłku przedemerytalnego. Jak wcześniej wskazano przesłankami odmownymi były i obecnie są następujące okoliczności:

- rejestracja dokonana w dniu [...]r. miała miejsce w oparciu o art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - czyli powrót do nabytych uprawnień po ustaniu krótkotrwałego zatrudnienia,

- brak przesłanki dotyczącej szczególnego trybu rozwiązania stosunku pracy z dniem [...]r.,

- wobec podjęcia krótkotrwałego zatrudnienia w PP "A" brak przesłanki co najmniej 10 letniego zatrudnienia w zakładzie azbestowym - o czym stanowi art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest,

- brak podstaw do uwzględnienia trybu zwolnienia z przedostatniego zatrudnienia w PP "A" czyli z dnia [...]r. do zdarzenia z dnia [...]r, albowiem po ustaniu zatrudnienia w dniu [...]r. B. F. dokonał rejestracji do ewidencji osób bezrobotnych i od dnia [...]r. do [...]r. (ponad [...]) figurował jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku wypłacanym za okres od [...]r. do [...]r. w kwocie 120% podstawowej wysokości zasiłku.

W związku z argumentami podniesionymi w odwołaniu organ II instancji wyjaśnia, iż w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu brak jest delegacji ustawowej do podejmowania decyzji o przyznawaniu zasiłków przedemerytalnych wobec trudnej sytuacji materialnej, czy ze względu na stan zdrowia osoby starającej się o takie świadczenie. Również ustawa z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest nie zawiera takiego unormowania. Dodał, że zarówno z zadań z zakresu administracji rządowej realizowanej przez powiaty, jak też z zadań wojewody z zakresu przeciwdziałania bezrobociu nie wynika, aby istniała możliwość ustalania zasiłków, czy innych świadczeń pieniężnych osobom pozostającym w trudnej sytuacji materialnej bez spełnienia warunków wynikających z ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Mając powyższe na względzie organ ten orzekł jak w zaskarżonej decyzji.

W skardze na tę decyzję B. F. domagał przyznania zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r., powołując się na zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawujący zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej uznał, że wydane w sprawie decyzje w niczym nie naruszają prawa. Skarga zatem podlegała oddaleniu.

Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że B. F. dokonał rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. G. w dniu [...]r. nabywając prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego na okres nieprzekraczający 18 miesięcy. Organ I instancji ustalił wówczas łączny okres uprawniający do zasiłku na [...] lata, [...] miesięcy i [...] dni, w tym ponad 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. B. F. nie odwołał się od powyższej decyzji. Stała się ona zatem ostateczna. Rejestracji dokonał po okresie zatrudnienia w PP "A" w L. przez okres od [...]r. do [...]r.

W dniu [...]r. skarżący ponownie podjął zatrudnienie w PP "A" w L., tj. byłym zakładzie pracy w związku z czym decyzją z dnia [...]r. orzeczono wobec niego o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z powodu podjęcia pracy.

Kolejnej rejestracji skarżący dokonał w dniu [...]r., przedkładając świadectwo pracy w PP "A" w L. obejmujące okres zatrudnienia od [...]r. do [...]r., przy czym powyższy okres uznany został za zatrudnienie w szczególnych warunkach. Z przedłożonego świadectwa pracy wynika, że w w/w okresie był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy a stosunek pracy został rozwiązany z upływem okresu, na który umowa o pracę była zawarta - art. 30 § 1 pkt 4 Kodeksu pracy. Na podstawie ostatniego oraz poprzednich świadectw pracy Starosta K. ustalił, że łączny okres zatrudnienia B. F. wzrósł do [...] lat, w tym [...] lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach bądź szczególnym charakterze i decyzją z dnia [...]r. przyznał skarżącemu status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w oparciu o art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz. U. 1997r., Nr 25 , poz. 128 z późn. zm.) na okres nieprzekraczający 18 miesięcy skrócony o poprzedni czas pobierania zasiłku. Zgodnie z powyższym przepisem prawa bezrobotny, który utracił status bezrobotnego, w tym prawo do zasiłku, na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia (...), posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu osoby bezrobotnej. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę D. decyzją z dnia [...]r. nr [...]. Rozpatrując skargę na tę decyzję Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. II SA/Wr 1514/2000 wyrokiem z dnia 8 stycznia 2003r. stwierdził jej nieważność po ustaleniu, że decyzją tą orzeczono nie tylko o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. ale także o prawie strony do zasiłku przedemerytalnego, które to prawo nie było przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie przez organ I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...]r. nr [...] organ II instancji rozstrzygnął o uprawnieniach strony wynikających z dokonania rejestracji w dniu [...]r. na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się prawomocna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Starosty K. z dnia [...]r. nr [...], którą organ ten rozstrzygnął o uprawnieniach strony w przedmiocie prawa do zasiłku przedemerytalnego opartego na przepisach ustawy z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn. zm.), odmawiając przyznania B. F. powyższego zasiłku od dnia [...]r., tj. od dnia następnego po dniu kolejnej rejestracji po okresie zatrudnienia na czas określony w PP "A" w L.. Przedmiotem tej kontroli jest także decyzja organu II instancji podjęta po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od w/w decyzji Starosty K. z dnia [...]r.

Decyzje powyższe zostały podjęte w oparciu o przepis art. 6 ustawy z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. Zgodnie z jego brzmieniem obowiązującym w dacie ponownej rejestracji bezrobotnego: "Osobom spełniającym warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, określone w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684 i Nr 137, poz. 887), przysługuje zasiłek przedemerytalny, o którym mowa w art. 37j ust. 3 i 6 tej ustawy, jeżeli posiadają okres uprawniający do emerytury, w tym co najmniej 10 lat były zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. (ust.1). Do okresu zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, zalicza się okresy: 1) zatrudnienia w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 oraz w przedsiębiorstwach powstałych w wyniku przekształcenia, podziału lub połączenia tych zakładów lub w przedsiębiorstwach korzystających z ich majątku do czasu zaprzestania produkcji wyrobów zawierających azbest i oczyszczenia tych zakładów z azbestu, nie później jednak niż do 31 grudnia 1999 r., 2) zatrudnienia w innych przedsiębiorstwach, jeżeli pracownik był oddelegowany i wykonywał stale pracę na terenie zakładów, o których mowa w pkt 1. (ust. 2). Prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. 1 i 2, która w dniu wejścia w życie ustawy była zatrudniona w zakładach wymienionych w ust. 2, a rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. (ust. 3)."

Z powyższego przepisu prawa w sposób jednoznaczny wynika, że prawo do zasiłku przedemerytalnego, o jakim mowa w art. 37j ust. 3 i 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przysługuje:

1. osobie, która posiada okres uprawniający do emerytury, w tym co najmniej 10 lat była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do niniejszej ustawy,

2. do okresu zatrudnienia tej osoby, o którym mowa w ust. 1 zalicza się okresy, o jakich mowa w pkt 1) i 2) ust. 2 owego przepisu prawa,

3. osoba ta w dniu wejścia w życie ustawy była zatrudniona w zakładach wymienionych w ust. 2, a rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Z prawidłowych i niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń faktycznych poczynionych przez organy decyzyjne wynika, że skarżący w dacie ostatniej rejestracji był wprawdzie zatrudniony w PP "A" w L., to jest w zakładzie wymienionym w załączniku nr 2 do w/w ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, jednakże rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy lecz z powodu upływu czasu, na który umowa o pracę została zawarta - art. 30 § 1 pkt 4) Kodeksu pracy. Brak przesłanki rozwiązania stosunku pracy z ostatnim pracodawcą z przyczyn dotyczących zakładu pracy czyni bezprzedmiotowym dalsze rozważania dotyczące spełnienia przez skarżącego kolejnych wymienionych we wskazanym przepisie prawa przesłanek, od których spełnienia ustawodawca uzależnił przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, o jakim mowa w art. 37j ust. 3 i 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w oparciu o przepisy w/w ustawy z dnia 19.06.1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest.

Odmowę w tej sytuacji przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego uznać należy za prawidłową. Decyzje zaskarżonej treści w niczym nie naruszają wskazanych wyżej przepisów prawa będących materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia sprawy. Rozpatrując sprawę organy decyzyjne w niczym także nie naruszyły przepisów procedury administracyjnej.

W tej sytuacji skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 wyżej wymienionej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

W związku z podniesionymi w skardze twierdzeniami dotyczącymi trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżącego wskazać należy, że twierdzenia te pozostają bez wpływu na wynik sprawy. Zgodnie bowiem z przepisem art. 7 Konstytucji RP: "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa." Sądy administracyjne natomiast sprawują zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje w zasadzie zgodność zaskarżonego aktu administracji z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami procedury administracyjnej. Sąd nie może oprzeć sprawowanej przez siebie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej, jak też pod względem zgodności z zasadami współżycia społecznego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.