Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 320/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 2, art. 30c) ust. 3 pkt 1, art. 30e)
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Szymon Widłak( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w P. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 23 lutego 2010 r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego nr [...] I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, II. zasądza od Zarządu Województwa Wielkopolskiego na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/Sz. Widłak /-/M. Ławniczak /-/M. Górecka


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 lutego 2010 r., nr [...] Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego poinformował wnioskodawcę – spółkę A w P., że zgłoszony przez niego wniosek o dofinansowanie projektu pod tytułem "Rozwój spółki A poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań magazynowo – logistycznych" uzyskał negatywną ocenę formalną i został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium formalnego nr 27: "Spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej".

W powyższej informacji wskazano, że zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Działania 1.2, konkurs nr 07/I/2009 w tabeli wskaźnika produktu (4.1.1.) należy wykazać materialny efekt realizacji przedsięwzięcia mierzony konkretnymi wielkościami, czyli ilość środków trwałych przyjętych dokumentami OT do ewidencji środków trwałych wnioskodawcy w roku wprowadzenia ich do ksiąg rachunkowych. Wartości wskaźników powinny być zatem spójne z kosztami wskazanymi w tabeli 5.1 wniosku o dofinansowanie. W piśmie z dnia 26 stycznia 2010 r. zwrócono wnioskodawcy uwagę, że wskaźniki produktu muszą odzwierciedlać ilości środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wpisanych do ewidencji wnioskodawcy osobnymi dokumentami OT oraz poproszono o zweryfikowanie wielkości wskaźników. Ze względu na ujęcie w kosztach kwalifikowalnych pozycji, które nie kwalifikują się do wsparcia w ramach Działania 1.2 niemożliwa była weryfikacja wielkości wskaźników produktu podczas oceny pierwotnej wersji dokumentu. W skorygowanych dokumentach złożonych w dniu 4 lutego 2010 r. wnioskodawca wyjaśnił, że dokonał weryfikacji wskaźników i wartości wskaźników pozostawił bez zmian. W wyniku oceny poprawionych dokumentów projektowych stwierdzono rozbieżność między ilością środków trwałych wykazanych we wskaźniku produktu (12 sztuk) a ilością środków trwałych wykazanych w tabeli finansowej wniosku o dofinansowanie (10 sztuk). Z uwagi na powyższe stwierdzono niespełnienie kryterium formalnego nr 27 i wskazano, że zgodnie z Regulaminem konkursu (cz. III B pkt 10 lit e) jeżeli wskazany błąd nie zostanie właściwie poprawiony, projekt jest odrzucany i nie podlega dalszej ocenie.

W złożonym proteście wnioskodawca zakwestionował dokonaną ocenę formalną, podnosząc, że na skutek pisma z dnia 26 stycznia 2010 r. dokonał weryfikacji wskaźnika produktu z uwzględnieniem klasyfikacji środków trwałych zgodnej z klasyfikacją rodzajową przyjętą rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30.12.1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. Nr 112, poz. 1317 z późn. zm.) i wskazał, że w ramach planowanej inwestycji ilość środków trwałych wykazanych we wskaźniku produktu wynosi 12 sztuk, a więc pozostaje bez zmian w stosunku do pierwotnie przyjętych wartości. Ponadto wyjaśnił, że wydatek zakup ziemi wraz z budynkiem stanowi dwa środki trwałe przyjęte dwoma dokumentami OT, wydatek modernizacja placu manewrowego oraz dróg wewnętrznych wraz z montażem energooszczędnego oświetlenia stanowi jeden środek trwały przyjęty jednym dokumentem OT, a inwestycja dotycząca placu manewrowego utworzy profesjonalny plac manewrowy, który do tej pory był tylko prowizorycznie utwardzony gruntem. Nadto podniósł, że punkt 5.1 wniosku o dofinansowanie obrazuje procesy inwestycyjne, a nie ilość środków trwałych. Do protestu wnioskodawca załączył tabelaryczne zestawienie środków trwałych uwzględnionych przez niego w pkt 4.1.1 oraz pkt 5.1 wniosku o dofinansowanie.

Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 26 kwietnia 2010 r., nr [...] orzekła o oddaleniu protestu w całości.

W uzasadnieniu orzeczenia Komisja Odwoławcza wskazała, że przedmiotowy projekt podlegał ocenie według kryteriów przyjętych uchwałą Komitetu Monitorującego WRPO nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r. zawartych w Załączniku Nr 1 do Regulaminu Konkursu Nr 07/I/2009 – Kryteria Wyboru Projektów w ramach Działania 1.2 Wsparcie Rozwoju MSP, Schemat I – Projekty inwestycyjne, Etap I – Ocena Formalna. Po weryfikacji skorygowanych dokumentów projektu stwierdzono rozbieżność między ilością środków trwałych wykazanych we wskaźniku produktu a ilością środków trwałych wykazanych w tabeli finansowej wniosku o dofinansowanie, podnosząc że wnioskodawca uwzględnił we wskaźniku produktu modernizację hali produkcyjnej (szt. 1), przebudowę hali magazynowej (szt. 1), modernizację placu manewrowego i dróg wewnętrznych (szt. 1), a zakup ziemi wraz z budynkiem wykazał jako jeden element projektu – nieruchomość zabudowana (szt. 1). Zdaniem Komisji Odwoławczej wnioskodawca powinien przyjąć zgodnie z metodologią ewidencjonowania i przyjmowania dokumentami OT określoną przez siebie w skorygowanej (uzupełnionej) dokumentacji aplikacyjnej wartość wskaźnika produktu dotyczącego nabywanych środków trwałych w wielkości 8. Odnosząc się do argumentacji protestu, Komisja Odwoławcza wskazała, że wyjaśnienie wnioskodawcy, iż nabywana w ramach projektu nieruchomość to grunt oraz budynek – dwa środki trwałe przyjęte OT, nie zostało zawarte w skorygowanej (uzupełnionej) dokumentacji projektu, a jednocześnie podniosła, że zgodnie z tą metodologią wartość przedmiotowego wskaźnika produktu winna wynosić 9, a nie 12 – jak to określił wnioskodawca.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze wnioskodawca wniósł o stwierdzenie, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą WRPO oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący podniósł, że z załączonej do protestu tabeli korelacji pomiędzy danymi zawartymi w tabeli 5.1 wniosku a danymi dotyczącymi planowanych efektów rzeczowych w tabeli 4.1.1. wniosku wynika, że skarżący w ramach środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przyjętych odrębnymi dokumentami OT ujął: grunt (1 szt.), budynek (1 szt.), prasa (1 szt.), walce klejowe (1 szt.), drukarki tagów EPC/RFID (2 szt.), terminale RFID (2 szt.), terminal RFID z GPS (1 szt.), wyposażenie magazynu (1 szt.), modernizacja placu manewrowego oraz dróg wewnętrznych wraz z montażem energooszczędnego oświetlenia (1 szt.), wózek widłowy (1 szt.), razem – 12 sztuk. Tymczasem Instytucja Zarządzająca stwierdziła rozbieżność między ilością środków trwałych wskazanych we wskaźniku produktu a ilością środków trwałych wskazanych w tabeli finansowej wniosku o dofinansowanie, przyjmując, że skarżący uwzględnił we wskaźniku produktu modernizację hali produkcyjnej (1 szt.), przebudowę hali magazynowej (1 szt.) modernizację placu manewrowego i dróg wewnętrznych (1 szt.) oraz podnosząc, że zakup ziemi wraz z budynkiem wykazał jako jeden element projektu. Zdaniem skarżącego ustalenie to jest błędne i świadczy o braku rzetelnej oceny przedstawionych w proteście analiz i uzasadnień. Skarżący podniósł, że od samego początku nie ujmował modernizacji hali produkcyjnej oraz przebudowy hali magazynowej we wskaźnikach produktu, ponieważ stanowi to zwiększenie wartości budynku. Ponadto wyjaśnił, że modernizację placu manewrowego i dróg wewnętrznych ujął jako środek trwały zaliczany do GR 2 wg Klasyfikacji Środków Trwałych, a ziemię i budynek – jako odrębne środki trwałe (grunt GR 0 wg KŚT, budynek GR 1 wg KŚT).

Skarżący zauważył nadto, że Komisja Odwoławcza w uzasadnieniu orzeczenia powołała się na Kryteria Wyboru Projektów w ramach Działania 1.2 Wsparcie rozwoju MSP Schemat I – Projekty inwestycyjne, Etap I – Ocena Formalna, podczas gdy skarżący złożył wniosek o dofinansowanie w ramach Działania 1.2 Wsparcie rozwoju MSP, Schemat III – Projekty inwestycyjne zakładające nabycie i zastosowanie nowych rozwiązań technologicznych. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie zasady szybkiego działania, wskazując że orzeczenie Komisji Odwoławczej wydane na posiedzeniu w dniu 26.04.2010 r. – zgodnie z Procedurą Odwoławczą pkt 30 – powinno zostać przekazane wnioskodawcy w terminie 3 dni roboczych, tymczasem wnioskodawca otrzymał orzeczenie Komisji Odwoławczej w dniu 12.05.2010 r., nadane w dniu 10.05.2010 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Ponadto wskazał, że skarżący – zgodnie z uwagami zawartymi w piśmie Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego z dnia 26 stycznia 2010 r., usunął z wydatków kwalifikowalnych ujętych w pkt 5.1 wniosku koszt nabycia dokumentacji projektowej (2 szt.), zmniejszając tym samym do 10 ilość pozycji w rubryce: koszty kwalifikowalne – środki trwałe, stanowiące przedmiot projektu. Jednocześnie nie zmienił, tj. nie zmniejszył wielkości wskaźnika produktu dotyczącego ilości nabywanych w ramach projektu środków trwałych będących wydatkami kwalifikowalnymi w pkt 4.1.1 wniosku. Skarżący, pozostawiając w niezmienionej wielkości wskaźnik produktu "Liczba nabytych środków trwałych" ujął w jego zakres inne koszty kwalifikowalne (zamiast usuniętych 2 sztuk dokumentacji projektowej), tj. wydatki dotyczące modernizacji lub przebudowy budynków. Tak więc – zdaniem organu, skarżący albo ujął w pkt 4.1.1 wniosku wydatki nie będące środkami trwałymi, albo – co powinien zrobić, nie zmienił wielkości wskaźnika. Wnioskodawca, składając korektę dokumentacji, nie wyjaśnił, dlaczego pozostawił wielkość wskaźnika (12 sztuk) bez zmian. Ponadto, jak przyznał w skardze, do określenia wielkości wskaźnika produktu przyjął wydatki dotyczące modernizacji placu manewrowego i dróg wewnętrznych jako 1 środek trwały. Tymczasem wymienione wydatki nie są nabywanymi nowymi środkami trwałymi, lecz stanowią jedynie podwyższenie wartości istniejącego środka trwałego bądź środków trwałych. Tym samym ilość środków trwałych, jaką ujęto w tabeli 5.1 wniosku nie odpowiada – zdaniem organu, ilości wykazanej we wskaźniku w tabeli w pkt 4.1.1. wniosku, co skutkowało powstaniem niespójności. Ponadto – zdaniem organu, nawet biorąc pod uwagę wyjaśnienia skarżącego dotyczące sposobu wykazywania poszczególnych elementów projektu, i tak nie można przyjąć, że dane zawarte we wniosku są spójne. Skarżący wyjaśnił, że grunt i budynek ujął jako dwa oddzielne środki trwałe, tymczasem z treści pkt 5.1 wniosku wynika, że skarżący wykazał tam grunt i budynek jako jeden środek trwały, tj. nieruchomość zabudowaną.

Na rozprawie w dniu 8 lipca 2010 r. strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 powyższego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej u.z.p.p.r. Stosownie do art. 30 c) ust. 3 tejże ustawy w wyniku rozpoznania skargi wniesionej po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1) bądź oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2).

Dokonując w niniejszej sprawie kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd twierdził naruszenia prawa, skutkujące uwzględnieniem skargi.

Ocena projektów (wniosków) winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 u.z.p.p.r. Powyższe oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem – w przypadku negatywnej oceny formalnej – okoliczności, które spowodowały stwierdzenie niespełnienia poszczególnych kryteriów. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna polega na badaniu, czy dokonana ocena projektu (wniosku) nie narusza powyższych reguł. Sąd nie jest bowiem uprawniony do weryfikacji projektu (wniosku), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu (wniosku) dokonanej przez organy.

W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o dofinansowanie projektu pod tytułem "Rozwój spółki A poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań magazynowo – logistycznych" został zgłoszony w ramach konkursu nr 07/I/2009 Priorytet I: Konkurencyjność przedsiębiorstw, Działanie 1.2 Wsparcie rozwoju MSP. Kryteria Wyboru Projektów dla powyższego projektu zawarte są w Załączniku nr 1 do Regulaminu Konkursu nr 07/I/2009 - Kryteria Wyboru Projektów w ramach Działania 1.2 Wsparcie Rozwoju MSP, Schemat III – Projekty inwestycyjne zakładające nabycie i zastosowanie nowych rozwiązań technologicznych, Etap I – Ocena formalna, a nie – jak wskazała Komisja Odwoławcza w orzeczeniu z dnia 26 kwietnia 2010 r. – w ramach Działania 1.2 Wsparcie rozwoju MSP, Schemat I – Projekty inwestycyjne, Etap I – Ocena formalna, aczkolwiek istotne w niniejszej sprawie kryterium formalne nr 27 – "Spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej" ma jednakowe brzmienie zarówno w ramach Schematu III, jak i Schematu I.

W wyniku przeprowadzonej w niniejszej sprawie oceny formalnej projekt skarżącego uzyskał negatywną ocenę formalną i został odrzucony z powodu niespełnienia powyższego kryterium nr 27: "Spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej" z uwagi na stwierdzoną rozbieżność między ilością środków trwałych wykazanych we wskaźnikach produktu (pkt 4.1.1 wniosku) a ilością środków trwałych wykazanych w tabeli finansowej (pkt 5.1 wniosku).

Zgodnie z Wytycznymi Instytucji Zarządzającej Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 w sprawie kwalifikowalności kosztów w ramach Priorytetu I (z wyłączeniem Działania 1.7) środki trwałe to według ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości z zastrzeżeniem art. 3 pkt 17 tej ustawy rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:

- nieruchomości, w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

- maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,

- ulepszenia w obcych środkach trwałych,

- inwentarz żywy.

Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 4 ustawy o rachunkowości.

Natomiast stosownie do Instrukcji wypełniania wniosku we wskaźnikach produktu (pkt 4.1.1 wniosku) powinny zostać ujęte tylko wydatki kwalifikowalne. Przy czym adaptacja i modernizacja lokali / budynków prowadzi jedynie do zwiększenia ich wartości; dane dotyczące tych czynności nie powinny być przedstawione we wskaźnikach jako odrębne nowe środki trwałe. Natomiast w przypadku budowy nowego budynku poszczególne etapy robót budowlanych (wraz z zakupionymi materiałami budowlanymi) stanowią elementy składowe powstawania obiektu, nie są odrębnymi środkami trwałymi; ich finalną postać stanowi powstały wskutek ich realizacji budynek, który powinien zostać zaewidencjonowany i wykazany we wskaźnikach jako jeden nowy środek trwały. Ponadto wszystkie wartości przestawione we wskaźnikach produktu powinny być spójne z danymi przedstawionymi w części opisowej i finansowej biznes planu.

W świetle powyższego ocena formalna w zakresie dokonanym przez organ w niniejszej sprawie, sprowadzająca się do stwierdzenia niespójności informacji zawartych w dokumentacji projektowej z uwagi na stwierdzoną rozbieżność między ilością środków trwałych wykazanych we wskaźnikach produktu (pkt 4.1.1 wniosku) a ilością środków trwałych wykazanych w tabeli finansowej (pkt 5.1 wniosku) powinna zatem zawierać wyjaśnienie, jakie konkretnie środki trwałe uwzględnione w wydatkach kwalifikowalnych w tabeli finansowej wniosku (pkt 5.1) i w jakiej liczbie oraz na jakiej podstawie (ze wskazaniem właściwej regulacji prawnej i dokumentacji aplikacyjnej) należało uwzględnić we wskaźnikach produktu (pkt 4.1.1.wniosku). Tymczasem informacja z dnia 23 lutego 2010 r. w ogóle nie zawiera takiego wyjaśnienia, ograniczając się jedynie do stwierdzenia rozbieżności między ilością środków trwałych wykazanych we wskaźniku produktu – 12 sztuk a ilością środków trwałych wykazanych w tabeli finansowej – 10 sztuk. Powyższego uchybienia nie "naprawia" w orzeczeniu z dnia 26 kwietnia 2010 r. Komisja Odwoławcza, która oddalając protest wnioskodawcy, stwierdza, że wartość wskaźnika produktu dotyczącego nabywanych środków trwałych winna wynosić 8, również nie określając jakie środki trwałe wynikające z dokumentacji aplikacyjnej zostały przyjęte dla określenia tej wartości. Komisja Odwoławcza nie ustosunkowuje się przy tym do stanowiska zawartego w zaskarżonej informacji, w której prawidłową wartość tego wskaźnika określono na 10 sztuk. Ponadto przyjmuje, że wnioskodawca w sposób nieprawidłowy uwzględnił we wskaźniku produktu "modernizację hali produkcyjnej" oraz "przebudowę hali magazynowej" bez żadnego uzasadnienia dla takiego stanowiska, a w szczególności bez odniesienia się do twierdzeń wnioskodawcy zawartych w proteście, że powyższe pozycje nie zostały przez niego uwzględnione we wskaźniku produktu. Komisja Odwoławcza nie zajmuje również jednoznacznej oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy, że zakup nieruchomości zabudowanej winien być uwzględniony jako dwa odrębne środki trwałe, a tym samym dwa wskaźniki produktu, tj. zakup gruntu oraz budynku.

Powyższe wskazuje, że dokonana w niniejszej sprawie ocena formalna wniosku, która skutkowała jego odrzuceniem, została dokonana z naruszeniem art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Nie zawiera ona bowiem wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia dla stwierdzonego niespełnienia kryterium formalnego nr 27. Powyższe uniemożliwia również Sądowi pełną kontrolę legalności dokonanej oceny formalnej wniosku. Kontrola sądowoadministracyjna w niniejszej sprawie nie dotyczy bowiem samego wniosku, lecz ogranicza się jedynie do dokonanej przez organ oceny wniosku. Należy także dodać, iż powyższych uchybień nie sanuje dodatkowa argumentacja organu podniesiona w odpowiedzi na skargę, ponieważ wyczerpujące uzasadnienie stanowiska organów winno znajdować pełne odzwierciedlenie w treści oceny dokonanej przez organy, a odpowiedź na skargę nie może być traktowana jako jej uzupełnienie.

Odnośnie zarzutu nieterminowego doręczenia skarżącemu odpisu orzeczenia Komisji Odwoławczej, należy zauważyć, że zgodnie z pkt 30 Procedury Odwoławczej Dyrektor Biura Obsługi Funduszy zawiadamia wnioskodawcę o sposobie rozstrzygnięcia protestu, przesyłając odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej w terminie 3 dni roboczych, z zastrzeżeniem punktu 32, od daty wpływu orzeczenia Komisji Odwoławczej. Natomiast w myśl punktu 32 Procedury Odwoławczej w przypadku stwierdzenia, że orzeczenie Komisji Odwoławczej posiada braki formalno – prawne, Dyrektor Biura Obsługi Funduszy zwraca orzeczenie Komisji Odwoławczej Przewodniczącemu Komisji Odwoławczej celem usunięcia wskazanych braków, określając termin nie dłuższy niż 5 dni roboczych od dnia otrzymania przez Dyrektora Biura Obsługi Funduszy orzeczenia Komisji Odwoławczej; w takim przypadku czynności, o których mowa w punkcie 30, Dyrektor Biura Obsługi Funduszy wykonana w terminie 3 dni od daty przekazania przez Przewodniczącego Komisji Odwoławczej poprawionego orzeczenia Komisji Odwoławczej. W świetle zaś wyżej przywołanych zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów wynikających z art. 26 u.z.p.p.r., wskazane jest, aby Dyrektor Biura Obsługi Funduszy, przesyłając odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej, wykazał zachowanie powyższych terminów.

Przy ponownej ocenie wniosku organ zastosuje się więc do wskazań wynikających z powyższych rozważań.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie 1 sentencji wyroku na podstawie art. 30 c) ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 30 e) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

/-/ S. Widłak M. Ławniczak /-/ M. Górecka

za nieobecnego sędziego

/-/ S. Widłak