Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 256/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D., założyciela Wyższej Szkoły [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej oraz nakazu likwidacji uczelni postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W. D., założyciel Wyższej Szkoły [...], w skardze na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej oraz nakazu likwidacji uczelni, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że "uczelnia nadal posiada wielu studentów - około tysiąca (...), co naraża stronę i społeczność [...] na niepowetowaną stratę".

Organ w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, a ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że jest on całkowicie bezzasadny, bowiem skarżący nie przytoczył konkretnych okoliczności, uprawdopodobniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdził, że nie jest prawdziwe twierdzenie strony, iż uczelnia posiada około tysiąca studentów, ponieważ jak wynika z Zintegrowanego Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym "POL-on", uczelnia na dzień 25 listopada 2016 r. posiadała 55 studentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania.

Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania danego aktu jest przynajmniej uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wskazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej.

Zaznaczyć również należy, że o nieodwracalności skutku, wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia, można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

Dla wykazania – na podstawie art. 61 § 3 cytowanej ustawy – że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony.

Wniosek strony skarżącej, dla uznania jego zasadności, powinien zostać poparty stosowną argumentacją. Uzasadnienie takiego wniosku winno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, strona skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób, który pozwoliłby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Brak przedstawienia dokumentacji, pozwalającej na ocenę sytuacji, w jakiej znajduje się uczelnia, nie pozwoliło Sądowi na ocenę, czy szkoda, na którą powołuje się skarżący we wniosku, ma charakter znaczący, a co za tym idzie, czy spełnia przesłankę ustawową udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazanie przez skarżącego jedynie na okoliczność posiadania przez uczelnię "wielu studentów - około tysiąca", bez poparcia tego stosownymi dokumentami, nie spełnia przesłanki ustawowej, w szczególności w sytuacji zanegowania tego faktu przez organ, który powołując się na dane wynikające z Zintegrowanego Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym "POL-on", stwierdził, że w dniu 25 listopada 2016 r. uczelnia posiadała 55 studentów.

Zaznaczyć należy, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.