Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 454/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
658
Hasła tematyczne: Stopnie i tytuły naukowe
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 65 poz 595
law: Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Jacek Fronczyk (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi J.T. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2012 r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2012 r. (data stempla pocztowego) J.T. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] maja 2012 r., w którym zwrócił się do Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów o podjęcie stosownych czynności w trybie art. 145, art. 154, art. 155, art. 156, art. 161 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w celu niezwłocznego zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu mu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych. Skarżący podniósł, że dotychczasowy przebieg postępowania przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów wskazuje na wiele rażących uchybień, co wymaga podjęcia czynności w celu ich wyeliminowania z porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym – usunięcia orzeczeń Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów o odmowie zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu stronie stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych.

Udzielając odpowiedzi na skargę, Prezes Rady Ministrów wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż J.T. domaga się w trybie procedury sądowoadministracyjnej zobowiązania organu do podjęcia czynności legislacyjnych, które jednak nie mają charakteru prawnych form działania organu administracji publicznej w indywidualnej sprawie, bowiem nie stanowią ani aktów, ani czynności, które podlegałyby kontroli sądu administracyjnego. Oceniana pod tym kątem ewentualna bezczynność nie może zatem mieścić się w ramach działalności z zakresu administracji publicznej. Dlatego też skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2012 r., precyzującym skargę, jak również w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2013 r. J.T. podtrzymał zarzuty i twierdzenia, jakie zawarł w skardze, wnosząc o jej uwzględnienie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym opłat sądowych i kosztów korespondencji, argumentując przy tym, że Prezes Rady Ministrów pozostaje w zwłoce, bowiem – pomimo monitów – nie podjął żadnych czynności nadzorczych, zmierzających do usankcjonowania niezgodnego z prawem procedowania przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 1-4a i pkt 8 ww. ustawy).

W rozpoznawanej sprawie zarzut bezczynności skierowany pod adresem Prezesa Rady Ministrów dotyczy nierozpatrzenia wniosku J.T. z dnia [...] maja 2012 r., w którym zwrócił się on do Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów o podjęcie stosownych czynności w trybie art. 145, art. 154, art. 155, art. 156, art. 161 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w celu niezwłocznego zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu mu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych. Wbrew twierdzeniom Prezesa Rady Ministrów, zakres żądania skarżącego wcale nie dotyczy podjęcia czynności legislacyjnych w procesie tworzenia prawa powszechnie obowiązującego, co – gdyby tak było – w rzeczy samej musiałoby skutkować odrzuceniem wniesionej skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, jako że sąd administracyjny nie kontroluje tego rodzaju działań organu administracji publicznej. Treść wniosku wskazuje natomiast, że skarżący, domagając się usunięcia uchybień w postępowaniu przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów, zmierza do wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczeń Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów o odmowie zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu mu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych, wskazując na podstawy prawne regulujące tryby nadzwyczajne, służące wzruszaniu decyzji administracyjnych. Tego rodzaju zamierzenia strony są prawnie dopuszczalne, wszak istniejąca możliwość weryfikowania i eliminowania z obrotu prawnego wadliwych decyzji uprawnia zainteresowany podmiot do wystąpienia ze stosownym wnioskiem do organu, którego działania w tej mierze strona oczekuje. W aspekcie podnoszonego zarzutu bezczynności przy jego ocenie istotne jest zatem, czego dotyczy przedmiot żądania i czy organ ma prawny obowiązek uczynienia mu zadość. Z bezczynnością organu mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje czynności na skutek wniosku strony, będąc do tego zobowiązanym.

Dokonując analizy wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2012 r. pod tym kątem, należy zauważyć, że adresatem tego wniosku nie jest Prezes Rady Ministrów, lecz Przewodniczący Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, co świadczy, że to czynności Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów oczekuje w sprawie skarżący, jako tych podejmowanych w trybie administracyjnym, ze skargą do sądu administracyjnego włącznie, nie zaś czynności Prezesa Rady Ministrów. W rozpoznawanej sprawie Sąd ocenia zasadność zarzutu bezczynności, jaki został podniesiony wobec Prezesa Rady Ministrów. Jednak zarzut ten nie jest trafny, gdyż wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2012 r. został skierowany do Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Oceny tej nie zmienia fakt przesłania powyższego wniosku do wiadomości również Prezesowi Rady Ministrów, celem podjęcia stosownych czynności, gdyż istotna jest treść żądania, które podlega realizacji jedynie przez adresata wniosku, którym w rozpoznawanej sprawie jest reprezentujący Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów jej Przewodniczący. Z kolei oczekiwanie przez stronę, że Prezes Rady Ministrów skłoni Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów do podjęcia korzystnego dla niej rozstrzygnięcia, ewentualnie, że w ramach działalności nadzorczej podejmie czynności dyscyplinujące, nie może wpływać na ocenę zasadności skargi na bezczynność w niniejszej sprawie, gdyż rozpoznawanie skarg obywatelskich, wnoszonych w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a tak należy kwalifikować przesłanie także Prezesowi Rady Ministrów rzeczonego wniosku, w ogóle wyłączone jest spod kognicji sądów administracyjnych.

Zgodnie z brzmieniem art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. nr 65, poz. 595 ze zm.), Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów działa przy Prezesie Rady Ministrów i w zakresie wydawanych przez siebie decyzji pełni funkcję centralnego organu administracji rządowej. Żaden przepis prawa nie przyznaje Prezesowi Rady Ministrów uprawnień do podejmowania władczych rozstrzygnięć w zakresie orzeczeń Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, także w kwestii zastosowania nadzwyczajnych trybów wzruszania decyzji wydanych przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Właściwym organem w przedmiotowych sprawach jest bowiem – z mocy ww. art. 33 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki – tylko Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów. W tym kontekście istotny jest fakt, iż z udzielonej przez Prezesa Rady Ministrów odpowiedzi na skargę wynika, że przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów toczy się postępowanie z wniosku skarżącego w przedmiocie wzruszenia decyzji Centralnej Komisji w jednym z trybów nadzwyczajnych, co świadczy o realizowaniu przez Centralną Komisję żądań zawartych we wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2012 r. i wyklucza zarzut bezczynności Prezesa Rady Ministrów.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.