Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 363/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par 1 pkt 1, art. 250 par 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 23 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant pomocnik sekretarza Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 roku sprawy ze skargi M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi S. B. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł., ul. [...] kwotę 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M. S. z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. po rozpatrzeniu odwołania M. S. od decyzji Starosty [...]z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu D., gm. B. w zakresie działki nr 134/1, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 520 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

W piśmie z dnia 15 września 2015r. M. S. wystąpiła do Starosty [...] z wnioskiem o wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu D., gmina B. zmian polegających na poszerzeniu działki oznaczonej nr 134/1.

Pismem z dnia 2 października 2015r. Starosta [...] wezwał wnioskodawczynię w trybie art. 63 § 2 K.p.a. do sprecyzowania w terminie 7 dni treści pisma z dnia 15 września 2015r., tj. wskazania, czy pismo to należy traktować jako wniosek o dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wskazała, że pismo z dnia 15 września 2015r. należy potraktować jako wniosek o dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wniosła o przywrócenie stanu pierwotnego granic, tj. przed uwłaszczeniem i zobowiązała się do wykazania prawidłowej granicy na gruncie.

Pismem z dnia 16 października 2015r. Starosta [...] wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia w terminie 7 dni, od dnia doręczenia pisma dokumentów będących podstawą żądanej zmiany, pod rygorem wydania decyzji na podstawie posiadanego przez organ materiału dowodowego. Jednocześnie poinformowano stronę, na podstawie jakich dokumentów, zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wykazuje się przebieg granic działek ewidencyjnych.

W piśmie z dnia 21 października 2015r. M. S. złożyła po raz kolejny wyjaśnienia odnośnie zmiany przebiegu granic nie przedstawiając żadnych dokumentów będących podstawą zgłoszonego żądania.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu D., gm. B. w zakresie działki nr 134/1.

Od powyższej decyzji M. S. złożyła odwołanie, w którym podniosła, że podstawą żądania zmian jest brak 133 m2 działki o nr 134/1 wynikających z przesunięcia granic przez geodetę przy okazji odpisania działki synowi w 2010r. Wskazała, że z aktu notarialnego zakupu przedmiotowej działki wynika, że powierzchnia działki wynosi 3 morgi czyli 16 800 m2. Natomiast w Akcie Własności Ziemi wystawionym przy uwłaszczeniu została podana powierzchnia 16 710 m2. Zdaniem skarżącej winę za stwierdzone nieprawidłowości ponoszą urzędnicy zatrudnieni w Starostwie Powiatowym w B..

Decyzją z dnia [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że podstawę wpisów w ewidencji gruntów i budynków stanowi art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, które obejmuje informacje dotyczące gruntów, czyli dane dotyczące ich położenia, granic, powierzchni oznaczenia ksiąg wieczystych, jak również dane określające właściciela gruntów. Zgodnie natomiast z § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 1034), dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, a aktualizacja operatu technicznego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia). Dane podmiotów będących właścicielami poszczególnych działek ewidencyjnych, mogą być zmieniane na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 22 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne przy czym dokumenty te muszą stanowić o tytule własności, a dokumentacja geodezyjno - kartograficzna musi pozwalać na identyfikację działek, których one dotyczą.

Z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznaczne, że pomiędzy stronami istnieje spór o linię graniczną, a potwierdzeniem powyższej okoliczności jest toczące się przed Sądem Rejonowym w B. pomiędzy M. S. i R. i D. małż. K. postępowanie w sprawie o sygn. akt [...] o wydanie nieruchomości. Ponadto kolejnym wskazującym na istnienie konfliktu granicznego dowodem jest skierowane przez W. i R. małż. M. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismo z dnia 22 marca 2016 r. wyrażające sprzeciw na przeprowadzenie postulowanej przez skarżącą zmiany.

Organ odwoławczy podzielając stanowisko Starosty [...] podkreślił, że skarżąca nie przedstawiła żadnych nowych noszących walor aktualności dokumentów, na podstawie których można by było dokonać aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i budynków, a z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że w zakresie granic działki nr 134/1 został zdiagnozowany spór w zakresie przebiegu jej granicy. Informacji we wskazanym zakresie również nie zawiera przekazane przez skarżącą pismo z dnia 14 marca 2016r., w którym kolejny raz wskazała na występujące nieprawidłowości dotyczące poprawności ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków granicy działki nr 134/1 i osoby odpowiedzialne za nieprawidłowości.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca podtrzymując dotychczasową argumentację wskazała, że nie zgadza się na potwierdzenie stanu przyjętego do podziału działki nr 134, a winę za stwierdzone jej zdaniem nieprawidłowości w zakresie powierzchni działki ponoszą urzędnicy zatrudnieni w Starostwie Powiatowym w B.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 9 września 2016r. skarżąca wniosła o naprawę błędu (oszustwa) dokonanego przez urzędnika i geodetę polegającego na przesunięciu granicy działki i pozbawieniu jej 133 m działki.

W dniu 12 września 2016r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej, w którym wskazała m.in., że zdecydowała się wycofać skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) dalej -p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

e.o.