Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 217/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia NSA Anna Żak ( spr.), Sędzia WSA Dorota Chobian,, Protokolant Referent stażysta Katarzyna Tuz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 grudnia 2006r. sprawy ze skargi M.W. i T.W. wspólników spółki cywilnej- Zakład Utylizacyjny w S. na decyzję Lekarza Weterynarii z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności nadzorowanej i skreślenie z rejestru powiatowego lekarza weterynarii oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 217/06

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii na podstawie art. 4 ust. 3 i art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. 2004 r. nr 69 poz 625), i przepisów Rozporządzenia (WE) Nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi - zwane dalej Rozporządzeniem, stwierdził spełnienie wymagań weterynaryjnych przez Zakład Utylizacyjny s.c. T. i M.W. dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie zbierania, i przewozu ubocznych produktów zwierzęcych nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi (zakład kategorii 3)

Natomiast decyzją nr [...] z dnia [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii na podstawie wskazanych wyżej przepisów stwierdził spełnienie wymagań weterynaryjnych przez Zakład Utylizacyjny s.c. T. i M. W. dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie zbierania i przewozu ubocznych produktów zwierzęcych nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi (zakład kategorii 3) oraz zatwierdził środki transportu drogowego do prowadzenia tej działalności. Decyzja ta zawierała pouczenie, że zatwierdzenie ulega natychmiastowemu zawieszeniu jeśli warunki na których zostało przyznane nie będą spełniane.

Decyzje te stały się ostateczne.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii w oparciu o art.4 ust.3,art.8 ust.1 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz w/w rozporządzenia WE nakazał Zakładowi Utylizacyjnemu s.c T. i M.W. doprowadzenie działalności do zgodności z decyzjami Nr [...] z dnia [...] i [...] z dnia [...] oraz zakazał magazynowania i przekazywania surowca do innego zakładu przetwórczego. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że przeprowadzone przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w dniach 1 lutego, 13 maja i 6 czerwca 2005 r. kontrole wykazały, iż Zakład Utylizacyjny s.c. T. i M. W. nie tylko zbiera i przetwarza surowiec kategorii 3, ale również go magazynuje i przekazuje do innego zakładu przetwórczego, co jest sprzeczne z w/w decyzjami. Taka forma działalności jest przypisana zakładowi pośredniemu kategorii 3, a takim zakładem - przedmiotowy zakład nie jest. Ponadto stwierdzono, że zakład ten nie posiada stosownych magazynów z kontrolowaną temperaturą, które są niezbędne by przechowywać materiał kat.3 przeznaczony do produkcji materiałów paszowych dłużej niż 24 godziny. Narusza to przepisy rozporządzenia WE no 1774/2002 Parlamentu europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002r. ustanawiające przepisy zdrowotne związane z ubocznymi produktami zwierzęcymi nie przeznaczonymi do spożycia przez ludzi.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625) oraz rozporządzenia WE zakazał współwłaścicielom Zakładu Utylizacyjnego s.c. T. i M. W., dalszego prowadzenia działalności w zakresie zbierania i przetwarzania ubocznych produktów zwierzęcych nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi i skreślił podmiot z rejestru prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji wniesione przez T. i M. W. Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...], na podstawie art. 138 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że przeprowadzone przez Powiatowego Lekarza Weterynarii kontrole wykazały, iż Zakład Utylizacyjny s.c. T. i M. W. nie tylko zbiera i przetwarza surowiec kategorii 3 ale również go magazynuje i przekazuje do innego zakładu. Tymczasem nie miał on na taką działalność stosownych zezwoleń i nie spełniał wymagań weterynaryjnych dla tego rodzaju działalności określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego z dnia 3 października 2002 r. Nr 1774/2002 ustanawiającym przepisy zdrowotne związane z ubocznymi produktami zwierzęcymi nie przeznaczonymi do spożycia przez ludzi, gdyż nie miał stosownego zaplecza magazynowego i transportowego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji poinformował, że bezzasadny jest zarzut strony, iż nie została ona wezwana do usunięcia uchybień, bowiem taki charakter miała decyzja z dnia [...]. Pomimo to, skarżący nie zaprzestali niezgodnej z prawem działalności, a w wyniku kolejnych kontroli, Powiatowy Lekarz Weterynarii stwierdzał dalsze uchybienia, o czym skarżący byli informowani.

Ustosunkowując się do zarzutu, iż zgodnie z pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego, możliwe jest przekazywanie i przetransportowywanie materiałów w terminie 24 godzin, organ stwierdził, że Rozporządzenie to nie zawiera takiego zapisu. Jeśli chodzi o zarzut, że ich działalność jest wpisana do rejestru działalności gospodarczej w Urzędzie Gminy i nikt nie może w nią ingerować, organ II instancji stanął na stanowisku, że każda działalność musi być zgodna z przepisami prawa materialnego, które określają warunki jej prowadzenia. Takimi przepisami są ustawa z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz Rozporządzenie Nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego. Chcąc prowadzić działalność w zakresie magazynowania i przekazywania innym zakładom utylizacyjnym odpadów kategorii 1, 2 i 3, zakład winien uzyskać zezwolenie na taką działalność po spełnieniu określonych warunków. Przepisy te określają również działania organu w przypadku niezastosowania się strony do obowiązujących przepisów.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli M. i T.W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucili, że twierdzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii, iż nie jest dopuszczalne przetransportowywanie surowca do innego zakładu nie mają oparcia w aktualnie obowiązującym prawie. Przepisy Unii Europejskiej pozwalają bowiem na taki transport w odpowiednich warunkach w terminie 24 godzin jeżeli zakład nie posiada specjalistycznej chłodni. Wnoszący skargę podkreślili również, że powszechną praktyką jest przekazywanie nadwyżek surowca w zależności od istniejących mocy produkcyjnych do innych zakładów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej ppsa.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, będącej przedmiotem skargi /art. 145 § 1 ppsa/.

W myśl decyzji Nr 31/2004 z dnia 11 października 2004 r. Zakład Utylizacyjny s.c. T. i M.W. został zatwierdzony jako zakład przetwórczy kategorii 3. Definicję tego typu zakładu zawiera Załącznik nr 1 pkt. 14 do Rozporządzenia zgodnie z którym jest to zakład, w którym przetwarza się surowiec kategorii 3 na białko zwierzęce i inne produkty przetworzone, które mogą zostać wykorzystane jako składnik paszy. Z definicji tej wynika, że zakład przetwórczy kategorii 3, nie może przechowywać /magazynować/ a następnie transportować nadwyżek skupionego przez siebie surowca do innych zakładów. Sortowaniem, zamrożeniem lub czasowym przechowywaniem w celu przewiezienia dalej do ostatecznego miejsca przeznaczenia nieprzetworzonego surowca zajmują się natomiast jak wynika z definicji zawartej w Załączniku nr 1 pkt. 12 Rozporządzenia tylko i wyłącznie zakłady pośrednie kategorii 3, w którym nieprzetworzony surowiec kategorii 3 sortuje się i /lub dzieli i/ lub zamraża lub poddaje głębokiemu zamrożeniu w blokach i / lub czasowo przechowuje w celu przewiezienia go dalej do ostatecznego miejsca przeznaczenia. Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 3 Rozporządzenia także tymczasowy przeładunek lub przechowywanie surowców kategorii 3 odbywa się wyłącznie w zakładach pośrednich kategorii 3.

Tak więc, uregulowania Rozporządzenia w tej materii są stanowcze i nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. Wyraźnie rozdzielają one zakres prowadzonej działalności polegającej na przetwarzaniu surowca oraz zakres prowadzonej działalności polegającej na magazynowaniu i transporcie. Dlatego stwierdzić należy, że organy orzekające w sprawie trafnie ustaliły, że przechowywanie i przekazywanie surowca do innych zakładów przez skarżącego, co w sprawie było okolicznością bezsporną, było niezgodne z warunkami zawartymi w decyzjach z dnia 11 października 2004 i z dnia 4 lutego 2005 r. oraz Rozporządzeniem albowiem tę formę działalności mogą prowadzić tylko zakłady pośrednie kategorii 3.

Po stwierdzeniu wymienionych naruszeń wymagań weterynaryjnych, w zgodzie z art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. 2004 r. nr 69 poz 625), Powiatowy Lekarz Weterynarii nakazał usunięcie stwierdzonych uchybień. Decyzja ta stała się ostateczna. Ponieważ skarżący nie zastosował się do nakazu określonego w wymienionej decyzji, zgodnie z dyspozycją art. art. 9 ust.1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt Powiatowy Lekarz Weterynarii zakazał mu prowadzenia działalności nadzorowanej i skreślił go z rejestru.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego który twierdzi, iż przepisy wspólnotowe dopuszczają przetransportowywanie surowca do innego zakładu w odpowiednich warunkach, w terminie 24 godzin, w sytuacji gdy zakład nie posiada specjalistycznej chłodni, należy zgodzić się z organem odwoławczym, iż Rozporządzenie takiego przepisu nie zawiera. Wprawdzie w załączniku Nr II do Rozporządzenia w rozdziale VI punkcie 2 jest mowa o tym, że nieprzetworzony surowiec kategorii 3 przeznaczony do produkcji składników paszowych lub karmy dla zwierząt domowych musi być przewożony w formie schłodzonej lub zamrożonej, o ile nie będzie przetwarzany w ciągu 24 godzin od chwili wyruszenia w drogę, to przecież przepis ten określa jedynie sposób transportu surowca który nie zostanie przetworzony w ciągu 24 godzin od chwili wyruszenia w drogę (taki surowiec musi być przewożony w formie schłodzonej lub zamrożonej). W żaden natomiast sposób nie można z jego treści wyinterpretować zezwolenia dla zakładu przetwórczego kategorii 3, na transport nieprzetworzonego surowca, czy to od innego zakładu przetwórstwa, czy też do zakładu posiadającego specjalistyczną chłodnię. Nadto pokreślenia wymaga, że skarżący miał zgodę na transport surowca z miejsca jego pozyskana do swojego zakładu.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że organ orzekł zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokonał prawidłowych ustaleń, a podjęta przez niego decyzja nie budzi wątpliwości co do zgodności z prawem.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.

-----------------------

4