Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 430/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. art. 3 par. 1, par. 2 pkt 8, 149 par. 1, par. 1a, par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 13
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2021 r. sprawy ze skargi T. N. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1544/19 w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. stwierdza, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywnę w wysokości 1.000 (słownie: jeden tysiąc) złotych; 4. przyznaje T. N. od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad sumę pieniężną w wysokości 1.000 (słownie: jeden tysiąc) złotych; 5. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz T. N. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie przez T. N.(skarżący), jest bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (organ) po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1544/19,

w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. T. N. skierował za pośrednictwem ePUAP do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przekazania skanów dokumentów, tj. wszystkich warunków przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej oraz podpisanych umów

o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej dla zadania pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administracyjnych przez GDDKiA Oddział w G." dla obiektów w m. L., G. oraz U.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działając na podstawie art. 16

w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764) decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] odmówił udostępnienia ww. informacji publicznej.

Organ w uzasadnieniu decyzji powołując się dodatkowo na art. 5 pkt 2 ww. ustawy stwierdził, że podpisana umowa pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w G., a [...] Operator S.A. stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa i nie może być udostępniana osobom trzecim. Ponadto wskazał, że na etapie wyjaśniania treści [...] do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administracyjnych przez GDDKiA Oddział w G.", Oddział udzielił stosownych wyjaśnień pismem z [...] marca 2019 r. w zakresie lokalizacji miejsc przyłączenia do sieci elektroenergetycznej dla obiektów w m. L., G. oraz U. Ww. informacje pochodziły z otrzymanych od [...] Operator S.A. warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej.

T. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na ww. decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Skarżący zarzucił w skardze, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 oraz art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skarżący podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że umowy podpisane pomiędzy GDDKiA Oddział

w G. a [...] Operator S.A. nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa, ponieważ zostały podpisane pomiędzy podmiotami publicznymi, a warunki przyłączeniowe, które stanowią załącznik do ww. umów nie zostały nigdy w całości udostępnione. W piśmie zaś na które wskazuje organ w uzasadnieniu swojej decyzji przepisano jedynie część warunków przyłączeniowych, z których niewiele wynika. Tym samym organ błędnie, dowolnie i niewłaściwie zastosował art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 oraz naruszył art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że w przedmiotowych umowach znajdują się zapisy dotyczące zachowania w ścisłej tajemnicy wszystkich danych technicznych, technologicznych, ekonomicznych, handlowych, prawnych lub organizacyjnych związanych z realizacją umowy a informacje te należy traktować jako tajemnicę przedsiębiorstwa chronioną

w myśl ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, wyrokiem z dnia 22 stycznia 2020 r. sygn.. akt II SA/Wa 1544/19 uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że

w okolicznościach niniejszej sprawy nie zostało w prawidłowy sposób wykazane, że ziściły się warunki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a więc z powołaniem na tajemnicę przedsiębiorcy. W wydanej decyzji Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad naruszył powołany przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, jak również art. 107 § 3 Kpa, gdyż uzasadnienie spełnia warunków w nim określonym, co w zasadzie uniemożliwia ocenę zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę organ zobowiązany jest uwzględnić stanowisko Sądu, w szczególności dokonać prawidłowej wykładni przepisów prawa dotyczących tajemnicy przedsiębiorcy i warunków, w jakich można się na nią powołać w celu ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej. W następstwie zaś tej oceny, organ powinien udostępnić informację zgodnie z wnioskiem, chyba że w sposób jednoznaczny i przekonywujący wykaże, że informacja lub jej część objęta jest tajemnicą przedsiębiorcy, zarówno w aspekcie formalnym jak i materialnym. Wyrok uprawomocnił się w dniu 31 marca 2020 r.

Pismem znak [...] z dnia [...] marca 2020 r., organ zwrócił się do skarżącego z pismem o potwierdzenie, czy podtrzymuje swój wniosek

o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ zdaniem organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej stał się bezprzedmiotowy, bowiem organ udostępnił skarżącemu warunki przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej, zaś umowy z [...] Operator S.A., z uwagi na klauzulę tajemnicy przedsiębiorstwa zostały wyłączone.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r., skarżący cofnął swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie warunków przyłączeniowych dla lokalizacji G.

i L. jednak podtrzymał wniosek w pozostałym zakresie, tj. o udostępnienie warunków przyłączeniowych dla lokalizacji U. oraz kopii umów na wykonanie przyłączy do sieci energetycznej podpisanych przez Organ z [...]Operator SA dla obiektów w m. L., G. oraz U.

W związku z powyższym GDDKiA Oddz. w G. w dniu [...] marca 2020 r. wystąpiła do [...] - Operator SA z zapytaniem czy Operator podtrzymuje zapisy o bezpieczeństwie i poufności danych zawartych w umowie w zakresie warunków przyłączeniowych w m. U.

Pismem znak [...] z dnia [...] marca 2020 r. Organ zawiadomił skarżącego, że nie jest w stanie udzielić informacji publicznej w ustawowym terminie i przekaże ją skarżącemu najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od złożenia wniosku.

Pismem znak [...] z dnia [...] maja 2020 r. Organ zawiadomił skarżącego, że nadal nie jest w stanie udostępnić skarżącemu informacji publicznej i zrobi to niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedzi z [...] Operator SA.

W dniu [...] września 2020 r.[...] - Operator S.A. przesłała do GDDKiA Oddz. w G., pismo z którego wynika, że informacje o które zwrócił się wnioskodawca stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa [...] - Operator S.A. W piśmie tym szczegółowo uzasadniono powyższe stanowisko.

T.N. wniósł w dniu [...] marca 2021 r. skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez przekroczenie terminów załatwienia sprawy, tj. pozostawanie przez niego w bezczynności. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu i niezałatwienia w terminie sprawy,

w tym z rażącym naruszeniem prawa, a także wniósł o zobowiązanie organu

do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku

i o nałożenie na organ grzywny w wysokości 5.000 złotych. W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął podniesiony zarzut.

W dniu [...] marca 2021 r. organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w zakresie przekazania skanów dokumentów, tj. warunki przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej oraz podpisane umowy o przyłączenie

do sieci elektroenergetycznej dla zadania pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administrowanych przez GDDKiA Oddział w G." dla obiektu w m. U. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wystąpił do [...]-Operator S.A. pismem z zapytaniem, czy Operator podtrzymuje zapisy o bezpieczeństwie i poufności danych w umowie w zakresie warunków przyłączeniowych w m. U. Zdaniem organu, spółka przez długi okres czasu nie udzielała odpowiedzi, dlatego też w dniu [...] maja

2020 r. organ wystąpił do skarżącego z informacją o braku odpowiedzi od [...] Operator S.A. w sprawie wprowadzonych zapisów w umowie o przyłącze do sieci elektroenergetycznej. Jak wskazuje organ, [...]-Operator S.A. dopiero w dniu [...] września 2020 r. pismem nr [...] przysłała do organu swoje stanowisko z informacją o podtrzymaniu zapisów o bezpieczeństwie i poufności danych

w umowie w zakresie warunków przyłączeniowych w m. U.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] kwietnia 2021 r. organ wniósł o oddalenia skargi w całości, a z ostrożności procesowej o niewymierzanie grzywny w razie uwzględnienia skargi.

W ocenie organu brak jest po jego stronie bezczynności i uporczywego nieudzielenia informacji publicznej. Ciąg chronologiczny, wskazany w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2021 r. podjętych przez organ czynności wskazuje na staranność

w zakresie udzielenia odpowiedzi skarżącemu, jak i rzetelność realizowania zapisów umowy, jaką organ podpisał z [...]-Operator S.A. i którą jest związana.

Organ pismem z dnia [...] marca 2020 r. wystąpił do [...] OPERATOR S.A.

o zajęcie stanowiska co do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa co do treści umowy

o przyłączenie do sieci energetycznej [...] z [...] lutego 2019 r. Jednakże, wobec wystąpienia zdaniem organu zwłoki spółki w udzieleniu odpowiedzi, organ pismem z dnia [...] maja 2020 r. znak [...] powiadomił o tym skarżącego

i wskazał również na zawieszenie terminów dla rozpoznania wniosku w związku z art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0VID-19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tj. Dz.U. 2020, poz.374). Pismem z dnia

[...] czerwca 2020 r. znak [...] organ ponownie wezwał Spółkę

do udzielenia żądnych w piśmie z dnia [...] marca 2020 r. wyjaśnień, co do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Spółka pismem z dnia [...] września 2020 r. wskazała organowi, że informacje o których udostępnienie zwrócił się wnioskodawca, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy [...] OPERATOR S.A., podlegają ochronie i nie powinny zostać ujawnione.

Zdaniem organu, nie mogło dojść do udzielenia informacji skarżącemu i wydania żądanych dokumentów bez stanowiska [...]-Operator S.A., albowiem organ naraził by się tym na sankcje prawne. Organ nie ponosi też winy za pracę [...]-Operator S.A.

i brak udzielenia żądanych odpowiedzi przez długi okres czasu.

Organ wskazał, że podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2932/16, iż "Na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis sposobu wykonywania usługi, jej koszt) oraz formalny (wola utajnienia danych informacji). Pojęcie tajemnica przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa, której definicję zwiera art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, ale w niektórych sytuacjach tajemnica przedsiębiorcy może być rozumiana szerzej".

W umowach zawartych przez organ z [...]-Operator S.A. w G. na wykonanie przyłączy elektroenergetycznych w m. G., L. i U. znajdują się zdaniem organu zapisy dotyczące zachowania w ścisłej tajemnicy wszystkich danych technicznych, technologicznych, ekonomicznych, handlowych, prawnych lub organizacyjnych związanych z realizacją umowy, przy czym informacje te należy traktować jako tajemnicę przedsiębiorstwa chronioną w myśl ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Organ wskazał, że rzeczywiście nie wydał decyzji niezwłocznie po pozyskaniu odpowiedzi od [...] Operator S.A., aczkolwiek zdaniem organu zwłoka nie była rażąca

i nie wynikała z uporczywości, czy nierzetelności organu. Sytuacja epidemiologiczna panująca w kraju związana z COVID-19, praca w systemie hybrydowym (w tym praca zdalna), liczne zachorowania pracowników organu miały zdaniem organu utrudniać organizację pracy, w tym m.in. szczegółowe śledzenia korespondencji przychodzącej

i udzielanie odpowiedzi na pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana

w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę

na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu, tj. w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służą odwołanie bądź zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przedmiotem skargi skarżący uczynił "bezczynność" organu w ww. sprawie

po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia

2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1544/19.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceniając powyższe okoliczności Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.

Jak wynika z akt sprawy odpis sentencji prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1544/19

z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi wpłynęły do organu 31 lipca 2020 r.

Zgodnie z art. 12 Kpa., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie.

W niniejszej sprawie organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniosku

i ewentualnego wydania decyzji z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.) dalej u.d.i.p. W sprawie nie jest sporne, że Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jest organem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz to, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informacje publiczną.

Zasada szybkości postępowania zawarta jest w art. 13 u.d.i.p., zgodnie z którym udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż

w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w wypadku jeżeli informacja publiczna nie może być udzielona we wskazanym terminie organ powiadamia o tym wnioskodawcę wskazując nowy termin w jakim udostępni informację publiczną nie dłuższy jednak niż dwa miesiące o dnia złożenia wniosku.

Podkreślić należy, że samo informowanie o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko wówczas, gdy organ w ogóle nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, ale także wtedy, gdy nie załatwia sprawy w terminach ustawowych.

Przyjmując nawet, że sprawa ta miała charakter szczególnie skomplikowany, jest bezsporne, że organ nie zakończył w ustawowym terminie ponownego postępowania administracyjnego po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1544/19. Postępowanie administracyjne nie zostało zakończone rozstrzygnięciem administracyjnym także do dnia wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu w tej sprawie, a zatem skarga była zasadna w dniu jej wniesienia. Bezspornie zatem organ dopuścił się bezczynności. Okoliczność, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wydał w wyniku rozpatrzenia wniosku decyzję [...] marca

2021 r., czyli przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, nie zmienia ustalenia Sądu w tym zakresie. Wydanie rozstrzygnięcia po wniesieniu skargi na bezczynność organu powoduje jedynie, że Sąd nie ma już podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku z [...] kwietnia 2019 r. r. Powyższa okoliczność nie czyni natomiast w stanie faktycznym tej sprawy skargi na bezczynność bezzasadną.

W świetle powyższego bezsporne jest, że organ pozostawał w bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1544/19.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd stwierdza, czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Analiza sprawy, po wyroku uchylającym wcześniejszą decyzję organu, wskazuje, że organ podjął następujące działania:

- w dniu [...] marca 2020 r. wystąpił do [...] -Operator S.A. z zapytaniem czy Operator podtrzymuje zapisy o bezpieczeństwie i poufności danych zawartych w umowie w zakresie warunków przyłączeniowych w m. U.

- w dniu [...] marca 2020 r. organ zawiadomił skarżącego, że nie jest w stanie udostępnić skarżącemu informacji publicznej w ustawowym terminie i przekaże ją najpóźniej w terminie dwóch miesięcy.

- w dniu [...] maja 2020 r. ponownie poinformowano stronę o przedłużeniu terminu.

- w dniu [...] września 2020 r. Organ wszedł w posiadanie stanowiska [...]-Operator S.A. co do możliwości udostępnienia danych żądanych przez skarżącego w zw.

z treścią art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i mimo to nie podjął przez blisko 7 miesięcy żadnych działań w sprawie.

Sąd wziął pod uwagę, iż w analizowanym przypadku doszło do naruszenia przepisów o terminach załatwiania spraw. Jednak w realiach niniejszej sprawy były to terminy przekroczone znacznie, stąd Sąd stwierdził, że bezczynność była rażąca. Przy ocenie charakteru bezczynności organu (rażąca czy nierażąca), Sąd miał na uwadze fakt, że od dnia 31 lipca 2020 r. organ mógł rozpatrzeć wniosek skarżącego a jednak z tym zwlekał.

Sąd uznał, że wniosek skarżącego o nałożenie na organ grzywny i zasądzenie sumy pieniężnej jest uzasadniony.

Nałożona grzywna ma na celu zdyscyplinowanie organu i zapobieżenie

na przyszłość dopuszczeniu się przez organ bezczynności.

Z art. 149 § 2 P.p.s.a. wynika, że suma pieniężna jest jednym z dwóch (obok grzywny) środków o charakterze finansowym, które mogą być orzeczone w razie uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a decyzja o ich zastosowaniu, w tym wybór konkretnego środka (grzywna, suma pieniężna albo oba te środki łącznie) należy do sądu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 1314/16 i z 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1506/16, z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1695/16 i z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1685/17, dostępne j.w.). Suma pieniężna stanowi szczególnego rodzaju zadośćuczynienie za stan bezczynności organu (postanowienie Naczelnego Sadu administracyjnego z 19 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 705/16, dostępne j.w.), ma zrekompensować, przynajmniej w pewnej mierze, uszczerbek jakiego doznała strona skarżąca na skutek bezczynności lub przewlekłego działania organu administracji. Przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w kwocie 1.000 złotych rekompensuje w ocenie Sądu okres oczekiwania na załatwienie sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a w zw. z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie

1 wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku wydano na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. Wobec stwierdzenia rażącego naruszenia prawa zaistniały podstawy do nałożenia na organ grzywny i przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, na mocy art. art. 149 § 2 P.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 P.p.s.a..