Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1418/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 245 ust. 1 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 134 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1615
law: Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia del. WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 779/17 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 779/17 oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie prawa ochronnego na znak towarowy.

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że dnia [...] września 2010 r. A. Sp. k. (obecnie A. Sp. z o.o.) zgłosiła znak towarowy BLACK TIGER przeznaczony do używania w klasach: 05, 06, 14, 16, 20, 21, 28, 30, 32, 33, 35, 42 i 45. Po przeprowadzeniu badań Urząd Patentowy RP stwierdził, że zgłoszony znak towarowy jest podobny do zarejestrowanych pod numerami: CTW [...] wspólnotowego znaku "TOP TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] wspólnotowego znaku "TIGER TEAM" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., [...] wspólnotowego znaku "GOLDEN TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., [...] wspólnotowego znaku "Tiger-Power" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] wspólnotowego znaku "FRUCHT-TIGER" z pierwszeństwem od [...] września 2004 r., CTM [...] wspólnotowego znaku "GREEN TIGER" z pierwszeństwem od [...] sierpnia 2004 r., CTM [...] wspólnotowego znaku "GUARANA’ TIGER" z pierwszeństwem od [...] listopada 2004 r., CTM [...] wspólnotowego znaku "TIGER TIGER UNLEASH THE TASTE" z pierwszeństwem od [...] grudnia 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER POWER" z pierwszeństwem od [...] marca 2005 r., CTM [...] znaku "FLYING TIGER" z pierwszeństwem od [...] czerwca 2008 r., CTM [...] znaku "Black Tiger" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "Tiger Hill" z pierwszeństwem od [...] marca 2007 r., CTM [...] znaku "RUSSIAN TIGER" z pierwszeństwem od [...] sierpnia 2008 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] grudnia 2004 r., CTM [...] znaku "PARTY TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] grudnia 2008 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER TIGER" z pierwszeństwem od [...] lutego 2005 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] kwietnia 2008 r., CTM [...] znaku "BLACK TIGER" z pierwszeństwem od [...] marca 2010 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] listopada 2004 r., CTM [...] znaku "TIGER OF SWEDEN" z pierwszeństwem od [...] grudnia 2008 r., CTM [...] znaku "TIGER OF SWEDEN" z pierwszeństwem od [...] grudnia 2005 r., CTM [...] znaku "TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., CTM [...] znaku "BLACKTIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r. oraz CTM [...] znaku "TIGER LINES" z pierwszeństwem od [...] maja 2009 r., zarejestrowanych na różne podmioty.

Następnie Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. odmówił udzielenia prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy BLACK TIGER zgłoszony pod numerem [...]

Po rozpatrzeniu wniosku spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy organ decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., działając m.in. na podstawie art. 245 ust. 1 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., poz. 1410 ze zm., powoływanej dalej jako p.w.p.) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1615) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że fakt podobieństwa i jednorodzajowości towarów i usług objętych zgłoszeniem jest bezsporny z uwagi na przynależność przeciwstawnych znaków do tych samych klas. Następnie ocenił, że porównywane znaki są podobne w warstwie słownej, fonetycznej i znaczeniowej przy odmiennej warstwie wizualnej z uwagi na zastosowanie w znaku zgłoszonym i w kilku znakach zarejestrowanych rozwiązania graficznego, przy czym znaki przeciwstawione to oznaczenia słowne i słowno-graficzne, co wyklucza możliwość porównania warstwy wizualnej. Zdaniem organu, użyte w znakach dodatkowe elementy słowne dla przeciętnego odbiorcy mają przede wszystkim charakter opisowy, a nie wskazujący na konkretnego przedsiębiorcę. Z uwagi na powyższe odbiorcy, mając styczność z porównywanymi oznaczeniami, mogą uznać, że każde z nich jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego.

Organ wskazał, że przy podobieństwie oznaczeń bierze się pod uwagę oznaczenie i jego datę zgłoszenia, tj. pierwszeństwa. Posiadanie praw do nawet najstarszego oznaczenia krajowego ze słowem "Tiger" nie gwarantuje uzyskania prawa ochronnych na kolejne znaki z tym elementem słownym, gdyż kolejne znaki towarowe nie mogą powodować ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. UP zaznaczył, że przeszkodą dla udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy jest każde, przynajmniej podobne oznaczenie przeznaczone do sygnowania przynajmniej podobnych towarów lub usług, jeżeli ich wspólne używanie mogłoby rodzić ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

UP wyjaśnił także, że przepis art. 134 ust. 1 p.w.p. nie gwarantuje automatycznego uzyskania prawa ochronnego na nowo zgłoszony znak towarowy, o czym świadczy użycie w jego treści zwrotu "nie wyklucza", który z prostej wykładni semantycznej oznacza, że Urząd Patentowy w procedurze zgłoszeniowej, rozpatrując oznaczenie, nie może odmówić mu rejestracji ze względu na posiadanie już przez zgłaszającego prawa do zbieżnego oznaczenia wcześniejszego, jednakże w żaden sposób nie wyklucza badania takiego znaku pod względem wymaganych przesłanek rejestracyjnych. Zdaniem organu, w sprawie nie wystąpiły szczególne okoliczności przemawiające za udzieleniem prawa ochronnego na zgłoszony znak podobny, gdyż wpływu na możliwość rejestracji spornego znaku nie ma fakt, że był on długotrwale używany i uzyskał status znaku powszechnie znanego, jako że są to przesłanki nieznane art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skardze A. Sp. z o.o. zarzuciła organowi m.in. pominięcie faktu, że jest ona uprawniona do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] oraz do wcześniejszego znaku powszechnie znanego TIGER, a także błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w szczególności przez wadliwą wykładnię przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Zdaniem skarżącej, posiadanie przez nią prawa ochronnego na znak towarowy BLACK TIGER z pierwszeństwem od [...] listopada 2003 r., a zatem wcześniejszego niż znaki towarowe przeciwstawione, a także jego intensywne używanie w obrocie gospodarczym na terenie Polski, eliminuje ryzyko konfuzji. Jednocześnie spółka nie zgodziła się, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, że legitymuje się prawem do znaku powszechnie znanego TIGER i od 2004 r. wprowadzała do obrotu napoje energetyczne, oznaczając je elementem słownym TIGER.

Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), Sąd I instancji stwierdził, że organ zasadnie dokonał badania znaku, jaki został zgłoszony/zarejestrowany, a nie tego w jaki sposób występuje on na rynku, a twierdzenia skarżącej o konieczności badania znaków "in concreto" w niniejszej sprawie nie mogły być uwzględnione.

Sąd I instancji uznał, że Urząd Patentowy RP, dokonując szczegółowej oceny porównywanych znaków towarowych, tj. spornego oznaczenia słowno-graficznego BLACK TIGER oraz przeciwstawionych znaków słownych z wcześniejszym pierwszeństwem, zasadnie stwierdził, uwzględniając całościową ocenę podobieństwa tych oznaczeń, że są one podobne, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Ze względu na powtarzalność warstwy słownej tj. słowa "TIGER" we wszystkich omawianych znakach organ zasadnie stwierdził wysokie podobieństwo obu znaczeń i uznał, że odbiorcy mogą zostać wprowadzeni w błąd.

W ocenie Sądu I instancji, skarżąca nie wykazała, że słowo TIGER, z uwagi na wielość zarejestrowanych znaków zawierających taki element słowny o ograniczonej dystynktywności, posiada obecnie słabą moc odróżniającą. WSA uznał, że element słowny TIGER nie ma charakteru ogólnoinformacyjnego, nie jest oznaczeniem stricte opisowym w odniesieniu do towarów, dla oznaczania których został zarejestrowany, a więc może spełniać prawidłowo funkcję odróżniającą.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ art. 134 p.w.p., Sąd I instancji zauważył, że przepisy p.w.p. nie przewidują, że uprawniony do znaków podobnych korzystających już z ochrony automatycznie otrzymuje prawo ochronne na nowo zgłoszony znak. Innymi słowy o pierwszeństwie prawa ochronnego na znak decyduje pierwszeństwo jego zgłoszenia (art. 123 p.w.p). W przedmiotowej sprawie wszystkie z przeciwstawionych znaków są wcześniejsze od zgłoszonego oznaczenia BLACK TIGER ([...]), zaś art. 134 p.w.p. nie jest przepisem wyłączającym zastosowanie przesłanek wynikających z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w każdym przypadku.

W skardze kasacyjnej A. Sp. z o.o., wnosząc o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zarzuciła naruszenie: przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj:

a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. w zw. z art. 7 i 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez oddalenie skargi, podczas gdy zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona gdyż UP RP, rozstrzygając sprawę, naruszył wskazane przepisy postępowania poprzez pominięcie szeregu istotnych okoliczności sprawy, w tym faktu że zgłaszający znak BLACK TIGER zgłoszony pod numerem [...] jest uprawniony do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] oraz faktu, że skarżący/zgłaszający jest uprawniony do wcześniejszego znaku powszechnie znanego TIGER, oraz okoliczności współistnienia wielu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony, co wpływa na potencjalną dystynktywność tego oznaczenia,

b. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki i odmowę udzielenia ochrony zgłoszeniu z elementem TIGER [...], podczas gdy uprzednio skarżącemu udzielono takich praw do znaków BLACK TIGER [...] i WILD TIGER,

c. art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, podczas gdy decyzja Urzędu Patentowego obarczona jest wadliwościami, które winny skutkować jej uchyleniem, polegającymi na wadliwym przeprowadzeniu postępowania poprzez pominięcie następujących okoliczności: faktu, że zgłaszający znak BLACK TIGER [...] jest uprawniony do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] oraz faktu, że skarżący jest uprawniony do wcześniejszego znaku powszechnie znanego TIGER, braku wyjaśnienia jak fakt współistnienia wielu znaków z elementem TIGER wpływa na dystynktywność tego oznaczenia,

d. art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, podczas gdy decyzja Urzędu Patentowego obarczona jest wadliwościami, które winny skutkować jej uchyleniem, polegającymi na wadliwej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz art. 134 p.w.p.,

e. art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi przy braku przesłanek pozwalających stwierdzić legalność decyzji Urzędu Patentowego RP,

f. art. 151 p.p.s.a. polegające na jego zastosowaniu w niniejszej sprawie w sytuacji gdy nie istniały przesłania do oddalenia skargi,

g. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku przyczyn, dla których WSA nie odniósł się w ogóle do zagadnienia pierwszeństwa znaków unijnych, które weszły automatycznie do polskiego porządku prawnego, nie wyjaśnił przyczyn dla których dodatkowe okoliczności, takie jak powszechna znajomość znaku towarowego czy posiadanie praw do wcześniejszego znaku podobnego na rzecz tego samego przedsiębiorcy, nie mają znaczenia przy ocenie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, nie wyjaśnił przyczyn, dla których przyjął, że art. 134 należy interpretować w ten sposób, że pierwszeństwo zgłoszenia decyduje o pierwszeństwie znaku, pomijając brzmienie przepisu, który dopuszcza rejestrację podobnego lub identycznego znaku wcześniejszego na rzecz tego samego przedsiębiorcy, poprzez brak odniesienia się do braku wyjaśnienia przez UP RP, jak fakt współistnienia wielu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony wpływa na potencjalną dystynktywność tego oznaczenia, poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku polegający na lakonicznym stwierdzeniu, że przepis art. 134 nie znajduje zastosowania zaś ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd stanowi prostą wypadkową podobieństwa znaków i towarów, podczas gdy jest to zwyczajne powtórzenie przepisu a nie wyjaśnienie.

Skarżąca postawiła również zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj.:

a. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r., mających zastosowanie w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwej wykładni przesłanki "ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd" polegające na błędnym przyjęciu, że przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców nie należy brać pod uwagę innych czynników aniżeli podobieństwo znaków i towarów lub usług, poprzez błędne przyjęcie, że przy ocenie przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd nie ma znaczenia wcześniejsze używanie znaku na rynku i/lub posiadanie wcześniejszych praw do znaku towarowego podobnego,

b. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w sprawie zachodzi przesłanka ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, a w konsekwencji odmowę udzielenia prawa ochronnego do znaku towarowego BLACK TIGER [...],

c. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r., mających zastosowanie w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwej wykładni przesłanki "ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd" poprzez przyjęcie, że element słowny TIGER nie ma zdaniem Sądu charakteru ogólnoinformacyjnego, podczas gdy brak ogólnoinformacyjnego charakteru nie eliminuje faktu, że z uwagi na wielość znaków z elementem TIGER zmniejszony jest zakres ochrony znaków z tym elementem a zatem wpływa na przesłankę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd,

d. art. 153 p.w.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r., mających zastosowanie w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p., poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, polegające na zakwestionowaniu przez organ praw do znaków towarowych z elementem TIGER (BLACK TIGER, WILD TIGER) nabytych przez skarżącego, a udzielonych decyzjami tego samego Urzędu Patentowego RP i ograniczeniu ich zakresu w sytuacji uznania w skarżonej decyzji, że znak towarowy BLACK TIGER narusza prawa do znaków przeciwstawionych i w konsekwencji odmowy udzielenia mu żądanej ochrony,

e. art. 134 ust. 1 p.w.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r., mających zastosowanie w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że o pierwszeństwie prawa ochronnego na znak towarowy decyduje pierwszeństwo jego zgłoszenia podczas gdy przepis dopuszcza rejestrację znaków podobnych lub identycznych późniejszych na rzecz tego samego przedsiębiorcy legitymującego się prawami do wcześniejszych znaków podobnych lub identycznych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że Sąd I instancji nie odniósł się do podnoszonej w skardze okoliczności, że organ nie wyjaśnił, jak fakt współistnienia tylu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony wpływa na potencjalną dystynktywność tego oznaczenia. Zdaniem skarżącej, okoliczność współwystępowania dużej liczby znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony wpływa na przesłankę ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd, zmniejszając zakres ochrony tych znaków przed znakami podobnymi.

Organ nie skorzystał z uprawnienia do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i podlega oddaleniu.

Skarżonym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji podzielił ocenę Urzędu Patentowego, iż zgłoszony przez skarżącą Spółkę znak słowno – graficzny BLACK TIGER nie może uzyskać prawa ochronnego ze względu na przeszkodę rejestrową, o której mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i chronione z wcześniejszym pierwszeństwem podobne i identyczne znaki wspólnotowe przeznaczone do oznaczania identycznych i podobnych towarów, co stwarza po stronie odbiorców ryzyko konfuzji co do pochodzenia towarów znakami tymi oznaczonych. Nadto, jak stwierdził WSA, przepis art. 134 ust. 1 p.w.p. nie daje uprawnionemu do znaków podobnych, korzystających już z ochrony, do automatycznego otrzymania prawa ochronnego na kolejny podobny znak.

Powyższy pogląd Sądu I instancji próbuje zwalczać skarga kasacyjna w oparciu o zarzuty naruszenia zarówno przepisów postępowania, jak też przepisów prawa materialnego. Stanowisko skarżącego kasacyjnie sprowadza się do dwóch kwestii, a mianowicie twierdzenia, iż wskutek błędnej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Sąd doszedł do błędnego wniosku odnośnie do zaistnienia przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, przy czym zasadnicze znaczenie ma, zdaniem skarżącej kasacyjnie Spółki, przepis art. 134 ust. 1 p.w.p., który powinien zostać zastosowany ze względu na posiadane przez tę Spółkę prawa ochronne do znaków identycznych i podobnych.

Dokonując oceny wyroku z perspektywy zarzutów kasacyjnych w pierwszym rzędzie należy odnieść się do najdalej idącego zarzutu naruszenia przez WSA art. 141 § 4 p.p.s.a. Wskazanym przepisem ustawodawca określił jakim konstrukcyjnym wymogom odpowiadać ma prawidłowo sporządzone uzasadnienie wyroku. Objaśniając sens i znaczenie owej normy, można powiedzieć, że uzasadnienie orzeczenia służy wyjaśnieniu powodów wydania rozstrzygnięcia określonej treści i powinno być tak sporządzone, aby umożliwiać stronom postępowania oraz sądowi kasacyjnemu – na wypadek wniesienia skargi kasacyjnej – prześledzenie rozumowania sądu, które do tego doprowadziło. Podnoszone w ramach podstawy kasacyjnej wskazanej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przez sąd art. 141 § 4 cyt. ustawy tylko wówczas może zostać uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, jeśli zawarta w uzasadnieniu relacja jest niepełna, niejasna, niespójna lub zawierająca innego rodzaju wadę, która nie pozwala na dokonanie kontroli kasacyjnej (por. wyroki NSA: z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt II GSK 1349/14, z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt I GSK 191/13, z dnia 13 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 1696/11; CBOSA) albo też nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r. sygn. akt II FPS 8/09; publ. ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz. 39).

Sporządzone przez Sąd I instancji uzasadnienie omawianego przepisu nie jest obciążone żadną z wymienionych nieprawidłowości, natomiast zwięzłość wypowiedzi Sądu co do zarzutu skargi naruszenia skarżoną decyzją art. 134 ust. 1 p.w.p. nie może uzasadniać uchylenia wyroku już tylko z tego powodu, że uznające za niezasadny zarzut skargi, stanowisko Sądu jest w tej kwestii czytelne i niewątpliwe. Z kolei brak wypowiedzi Sądu I instancji w kwestii związanej ze znakami wspólnotowymi i ich prawem pierwszeństwa, w związku z wejściem do krajowego porządku prawnego z dniem akcesji, należy oceniać w kontekście zarzutów postawionych w skardze, a te sprowadzają się do kontestowania wprowadzenia znaków wspólnotowych na rynek krajowy "bez badania przesłanek ich rejestrowalności" oraz wadliwej oceny organu co do wcześniejszego pierwszeństwa tych znaków w relacji ze znakiem TIGER. Należy stwierdzić, że po pierwsze, nie jest dopuszczalne uchylenie wyroku z powodu naruszenia przepisu prawa procesowego, jeśli naruszenie nie wykazuje zależności istotnego wpływu naruszenia na wynik sprawy, a tak należy ocenić brak wypowiedzi Sądu I instancji w tej części. Po drugie zaś, ocena zawartej w skardze negacji poglądu Urzędu Patentowego, odnośnie do wcześniejszego pierwszeństwa znaku TIGER w stosunku do przeciwstawionych znaków unijnych, znalazła wyraz w wyszczególnieniu wszystkich zarejestrowanych z wcześniejszym pierwszeństwem znaków wspólnotowych, które WSA uznał za znaki przeciwstawione i poddaniu ich ocenie w kontekście przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Ocena ta poddania została krytyce w pozostałych zarzutach kasacyjnych, natomiast podważanie jej w trybie zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a nie może znaleźć usprawiedliwienia.

Niezasadne są wszystkie pozostałe zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku (jak i zaaprobowanej przez WSA decyzji Urzędu Patentowego), Sąd nie pominął żadnych istotnych okoliczności sprawy, w szczególności nie można mu skutecznie postawić zarzutu, że pominął prawo skarżącej Spółki do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] i nie odniósł się do tej kwestii. Brak jest też podstaw, a by stwierdzić, że naruszony został art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 133 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. w sposób, o którym mowa w pkt b) petitum skargi kasacyjnej.

W dalszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przez błędną jego wykładnię. Zarzut nie jest niezasadny, bowiem ani Sąd I instancji, ani Urząd Patentowy nie wyrazili odmiennego od przedstawionego w kasacji stanowiska tzn. że rejestracja znaku towarowego jest - w świetle przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. - niedopuszczalna tylko wówczas, gdy istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Jak wynika z uzasadnienia tego zarzutu kasacyjnego, skarżąca nie zgadza się z dokonaną przez WSA i organ oceną istnienia tej przesłanki i podnosi swoje prawo do pierwszego zgłoszonego i chronionego znaku BLACK TIGER [...].

Zasadą wynikającą z treści art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest, że za niedopuszczalne należy uznać udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli w jego wyniku mogłoby powstać prawo pokrywające się w części lub w całości z prawem do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem, a zbliżenie to powodowałoby ryzyko zaistnienia konfuzji co do pochodzenia towarów oznaczonych danym znakiem i tym samym uniemożliwiałoby wypełnienie przez znak funkcji identyfikacji towaru. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie zostało ponad wszelką wątpliwość wykazane, że prawem ochronnym na terenie Polski objęte jest, poza należącym do skarżącej Spółki znakiem BLACK TIGER [...] z najwcześniejszym pierwszeństwem, 30 wyszczególnionych w uzasadnieniu wyroku oraz decyzji podobnych znaków wspólnotowych, utworzonych z udziałem słowa TIGER lub wyłącznie z użyciem tego słowa, dla towarów identycznych lub podobnych. Ta okoliczność nie jest skargą kasacyjną kontestowana, oceny wymaga jedynie pogląd Sądu oraz organu, że pierwszy należący do A. Sp. z o.o. znak BLACK TIGER [...], w stwierdzonych okolicznościach sprawy, nie usprawiedliwia udzielenia ochrony kolejnemu znakowi tej Spółki z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Jak trafnie stwierdził organ, co zaakceptował Sąd I instancji, o pierwszeństwie prawa ochronnego do danego znaku, tu – znaku BLACK TIGER [...], decyduje data zgłoszenia tego znaku, nie zaś identycznego znaku skarżącej Spółki ,zarejestrowanego od 2003 r. pod nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przesłanki braku zdolności rejestrowej, z powodu zaistnienia przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., badane są w odniesieniu do znaku zgłoszonego, przy czym w sytuacji, gdyby zostały one spełnione wyłącznie w odniesieniu do pierwszego znaku skarżącej, wówczas organ winien rozważyć zastosowanie art. 134 ust. 1 p.w.p. Jednak jeśli przeszkody udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, o których mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. istnieją ze względu na inne znaki podobne lub identyczne z wcześniejszym pierwszeństwem, tak jak to miało miejsce w kontrolowanej przez WSA sprawie, odwołanie się zgłaszającego znak do przynależnego mu podobnego znaku najwcześniej chronionego i powołanie na art. 134 ust. 1 p.w.p. nie może przynieść oczekiwanego skutku. Nie zniesie bowiem ani tego, że znaki zgłoszony i przeciwstawione są podobne lub identyczne, ani tego że przeznaczone są do oznaczania identycznych lub podobnych towarów, a w związku z tym, że towary znakami takimi oznaczone nie będą przez odbiorców identyfikowane z pochodzeniem tych towarów lub będą identyfikowane błędnie. Z omówionych względów zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 p.w.p. należało uznać za niezasadny.

W stwierdzonym stanie rzeczy, a więc przy mocnym zbliżeniu porównywanych znaków na dwóch płaszczyznach, a więc zarówno co do ich identyczności i podobieństwa, jak i podobieństwa i identyczności towarów, do oznaczania których znaki zostały przeznaczone, wniosek w odniesieniu do istnienia ryzyka konfuzji odbiorców tak oznaczonych towarów jawi się jako oczywisty. Taka ocena Sądu I instancji jest prawidłowa i nie narusza art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., przy czym sąd kasacyjny nie stwierdził, aby naruszona została zasada dokonywania kompleksowej oceny ryzyka konfuzji, o czym zdecydowało identyczność i podobieństwo znaków oraz towarów i co musiało wykluczyć możliwość udzielenia ochrony zgłoszonemu znakowi.

Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 153 p.w.p., stwierdza, iż zarzut ten nie doczekał się, wbrew dyspozycji art. 176 § 1 pkt 2) p.p.s.a., uzasadnienia, co czyni jego ocenę przez sąd kasacyjny niemożliwą z racji zasady związania podstawami skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z art. 183 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.