Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 911/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 57, art. 58 § 1 pkt 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozszerzenie Cmentarza Komunalnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej Gminie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2015 r. Gmina, reprezentowana przez pełnomocnika M.Ż., wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozszerzenie Cmentarza Komunalnego. Wraz ze skargą uiszczono wpis sądowy w wysokości 100 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia oraz wezwano do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem dokumentu pełnomocnictwa udzielonego mu przez Wójta Gminy do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, zakreślając ten sam rygor

i termin. Zobowiązano również pełnomocnika do złożenia, w powyższym terminie, dokumentu potwierdzającego zatrudnienie pełnomocnika w Urzędzie Gminie, iż zalicza się on do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 i 2 ppsa, pod rygorem przyjęcia, iż nie należy do ww. kręgu.

Obydwa wezwania zostały doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki – pracownikowi Urzędu Gminy - w dniu 20 listopada 2015 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi upłynął z dniem 27 listopada 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił wpisu, jak również nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa.

Natomiast w dniu 24 listopada 2015 r. Wójt Gminy złożył do Sądu pismo, w którym cofnął wniesioną w niniejszej sprawie skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "ppsa" oraz czy została prawidłowo opłacona.

Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga czynić powinna zadość wymaganiom pisma

w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). W przypadku, gdy skarga wnoszona jest przez pełnomocnika to do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, o ile pełnomocnik w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 ppsa). Tym samym brak pełnomocnictwa uprawniającego osobę podpisaną pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym bądź sądami administracyjnymi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 ppsa

i podlega uzupełnieniu lub poprawieniu w trybie określonym w tym przepisie. Wówczas Przewodniczący Wydziału wzywa stronę do ich uzupełnienia w terminie

7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z kolei w myśl art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że wezwaniami z dnia [...] listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi i uzupełnienia uiszczonego w niepełnej kwocie wpisu sądowego do skargi oraz pouczony

o konsekwencjach niedokonania tych czynności. Wezwania te zostały doręczone

w dniu 20 listopada 2015 r. i pozostały bez odpowiedzi. Wobec powyższego skarga Gminy obarczona jest brakami formalnymi, uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.

Odnosząc się natomiast do złożonego w przedmiotowej sprawie oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi wskazać należy, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga zawierała braki formalne, tj. brak uiszczonego w całości wpisu sądowego oraz brak pełnomocnictwa do jej wniesienia), jak miało to miejsce

w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (por.

B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606 oraz postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca

2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z przytoczonymi powyżej argumentami, w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi, bowiem zachodziły podstawy do jej odrzucenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych.

W dalszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 230 § 1 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. W przedmiotowej sprawie wraz ze skargą uiszczono kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2 powołanego artykułu). Z uwagi na to, że skarga została odrzucona, w sprawie zaistniały przesłanki do zwrotu kwoty uiszczonej z tego tytułu opłaty.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.