Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 440/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114  ust. 1  pkt 1  lit. b
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 440/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia ... 2015 r. znak: ... Starosta C., działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U z 2014 r., poz. 600 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), skierował J. M. na egzamin teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy kat. A, B, C, BE, CE, T w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu ... 2014 r. do Starosty C. wpłynął wniosek Komendy Wojewódzkiej Policji w B. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji J. M., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, C, BE, CE, T nr ..., wydane dnia ... 2014 r. przez Starostę C., w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W dniu ... 2014 r. zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania. W trakcie postępowania strona nie wniosła uwag ani wniosków. Ponadto, organ pouczył stronę, że nie poddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w terminie do dnia ... 2015 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.

Nie zgadzając się z dokonanym rozstrzygnięciem strona złożyła odwołanie wnosząc o wycofanie decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne oraz na egzamin teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy kat. A, B, C, BE, CE, T.

Decyzją z dnia ... 2015 r. Nr ... Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., działając na podstawie art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b) i art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy (...) na badanie psychologiczne, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Jednocześnie, w myśl jej art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b), badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej "badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu" podlega osoba, która przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Organ wyjaśnił, że decyzja wydawana na tej podstawie ma charakter rozstrzygnięcia związanego, co oznacza, że organ kierujący nie ma uprawnienia do rozważania celowości skierowania na badania ze względu na okoliczność otrzymania punktów karnych.

W przedmiotowej sprawie, Komendant Wojewódzki Policji w B. wystąpił do Starosty C. o skierowanie odwołującego na badanie psychologiczne wskazując, że w okresie od ... 2013 r. do dnia ... 2014 r. uzyskał łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji miał obowiązek skierować odwołującego na takie badania, ze względu na kategoryczne sformułowanie przytoczonych przepisów.

Organ wskazał również, że strona powołuje się na odbyty kurs "zmniejszający punkty" w dniu ... 2014 r., a zatem już po przekroczeniu dopuszczalnego limitu 24 punktów w dniu ... 2014 r. Organ wyjaśnił, że ukończenie przez odwołującego kursu po przekroczeniu dopuszczalnego limitu punktów nie mogło odnieść oczekiwanego rezultatu. W ocenie organu odwoławczego decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na ww. decyzję złożył J. M. wnosząc o pozytywne rozpatrzenie sprawy.

Skarżący podkreślił, że skoro przystąpił do kursu zmniejszającego liczbę punktów, to naliczone punkty winny być anulowane. Podkreślił, że jest kierowcą zawodowym i prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137), zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy. Przepis ten należy odczytywać i interpretować w powiązaniu z art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który wskazuje, że ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja oraz, że określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Z zestawienia powyższych norm prawnych wynika jednoznacznie, że czym innym jest prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i dokonywanie w niej odpowiednich wpisów, a czym innym jest prowadzenie postępowania w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Są to dwa różne postępowania, należące do dwóch różnych organów administracji publicznej. Ewidencję kierowców, o której mowa w art. 130 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym prowadzi komendant wojewódzki Policji i tylko ten organ zobowiązany jest do czuwania nad prawidłowością dokonywanych w niej wpisów oraz do usuwania wpisów. Starosta natomiast wydając decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdami na sprawdzenie kwalifikacji, związany jest wnioskiem komendanta wojewódzkiego Policji w tym sensie, że nie posiada kompetencji do zmiany liczby punktów przypisanych temu kierowcy i wskazanych we wniosku komendanta. Taki sposób rozumienia art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ich wzajemnej relacji przedstawiono w sposób klarowny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kwestia ta była już wielokrotnie wyjaśniana w judykaturze. Zagadnienie to jednoznacznie i precyzyjnie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 855/12, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. NSA stwierdził między innymi, że ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania liczby punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Jeżeli jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznej ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności, to kwestia prawidłowości tych wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy, może być rozważana jedynie w sprawie ze skargi na taką czynność (podobnie: wyrok NSA z dnia 13 marca 2013 r. sygn. I OSK 2187/11).

Nie ma żadnych wątpliwości, że skarżący w okresie od ... 2013 r. do ... 2014 r. przekroczył 24 punkty otrzymane na podstawie art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Uzasadniało to złożenie wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji o poddanie go kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy. Jeżeli kierowca za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymał ponad 24 punkty w okresie jednego roku, ustawodawca z góry założył, że w takim wypadku wielokrotne naruszenia przepisów świadczą o utracie kwalifikacji i dlatego taka osoba powinna być poddana ich kontrolnemu sprawdzeniu. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Fakt odbycia przez skarżącego szkolenia, w przypadku, gdy przed jego rozpoczęciem dopuścił się on naruszeń, za które suma punktów przekroczyła 24, nie powoduje zmniejszenia o 6 liczby posiadanych punktów. Przekroczenie przez kierowcę liczby 24 punktów skutkuje obowiązkiem poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji i oznacza niemożność skorzystania ze zmniejszenia liczby punktów w drodze odbycia szkolenia na własny koszt. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W dniu odbycia szkolenia ... 2014 r. skarżący legitymował się dopuszczeniem się naruszeń przepisów ruchu drogowego, za które przepisano mu 25 punktów. Nie mógł zatem skorzystać ze zmniejszenia posiadanych punktów, a zatem organ prawidłowo zastosował w sprawie przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym i skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (podobnie NSA w wyroku z dnia 23 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 1504/13.

Bez wpływu na wynik sprawy, przy naruszeniu przepisów ruchu drogowego, pozostaje trudna sytuacja rodzinna związana z chorobą córki. Przepisy nie przewidują w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy uznaniowości. Organ ma obowiązek kierować się przepisami prawa, a nie względami słuszności.

Z powyższych względów Sąd nie podzielił zarzutów skargi i uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem. Dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.