Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 735/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 69a ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 146 poz 1188
law: Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od wpisu na listę aplikantów adwokackich postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. K. P. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2013 r., którą organ, na podstawie art. 69a ust. 1 w zw. z art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1186 ze zm.) sprzeciwił się wpisowi skarżącego na listę aplikantów adwokackich prowadzonej przez Okręgową Radę Adwokacką w K., dokonanemu uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z dnia [...] października 2013 r.

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), z uwagi na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody w postaci pozbawienia prawa do uczestniczenia w zajęciach szkoleniowych dla aplikantów adwokackich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie – nie każdy wymaga wykonania. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 216).

Inaczej mówiąc, przedmiotem wykonania aktu administracyjnego będzie każde zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów.

Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

Zgodnie z art. 69a. ust. 1 ustawy – Prawo o adwokaturze wpis na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich uważa się za dokonany, jeżeli Minister Sprawiedliwości nie podpisze sprzeciwu od wpisu w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały wraz z aktami osobowymi kandydata.

Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że wykonanie uchwały o wpisie na listę aplikantów adwokackich jest uzależnione od nieskorzystania przez Ministra Sprawiedliwości ze swojego prawa do wniesienia sprzeciwu w formie decyzji administracyjnej.

W niniejszej sprawie zapadła wprawdzie uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z dnia [...] października 2013 r. o wpisie skarżącego na listę aplikantów adwokackich [...] Izby Adwokackiej, jednakże, stosownie do art. 69a ust. 1

ustawy – Prawo o adwokaturze, nie podlegała ona wykonaniu ze względu na wniesienie sprzeciwu przez Ministra Sprawiedliwości.

Mając na uwadze postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt II GZ 150/06, wydanego w podobnej problemowo sprawie, w przedmiocie sprzeciwu Ministra Sprawiedliwości od uchwały w sprawie wpisu na listę adwokatów, zauważył, że gdyby nawet Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości w sprawie sprzeciwu, to i tak uchwała o wpisie na listę adwokatów, jako zakwestionowana tym sprzeciwem, nie podlegałaby wykonaniu, jak to wynika z jednoznacznej regulacji ustawy – Prawo o adwokaturze. Jest to unormowanie szczególne, dające Ministrowi Sprawiedliwości w ramach uprawnień nadzorczych możliwość skontrolowania prawidłowości uchwały samorządu adwokackiego. Z tych względów nieistotne są podniesione przez skarżącego zarzut w postaci pozbawienia prawa do uczestniczenia w zajęciach szkoleniowych dla aplikantów adwokackich.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.