Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 573/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2001 r. odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej słuchu u Z. R.

W piśmie z dnia 18 lutego 2005 r. Z. R. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. Do wniosku załączył wyrok Sądu Pracy z dnia [...] sierpnia 2004 r. i opinię lekarską biegłego sądowego.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 145 § 1 kpa, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego – odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] grudnia 2001 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2001 r., którą odmówiono stwierdzenia choroby zawodowej słuchu u Z. R.

W uzasadnieniu organ podał, że we wniosku - mimo wezwania w trybie art. 10 kpa - nie wskazano żadnych nowych okoliczności faktycznych, ani nie przedstawiono nowych dowodów istniejących w dniu wydania kwestionowanej decyzji, które jednocześnie nie znane były inspekcji sanitarnej. Załączony do wniosku o wznowienie wyrok Sądu Pracy z dnia [...] sierpnia 2004 r. wraz z protokołem przebiegu rozprawy z dnia [...] sierpnia 2004 r. oraz opinia biegłego lekarza nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. Główny Inspektor Sanitarny działając na na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z. R. – utrzymał w mocy w/w decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] czerwca 2005 r.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji, gdyż wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r., a nie były znane organowi wydającemu tę decyzję, a zatem nie przedstawił dowodów, które spełniałyby warunki określone w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Opinia biegłego lekarza wydana dla Sądu Pracy oraz wyrok Sądu Pracy z dnia [...] sierpnia 2004 r. zostały wydane już po wydaniu decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. Ponadto ani ta opinia, ani wyrok Sądu nie są wiążące dla organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. złożył Z. R., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Zdaniem skarżącego z przedstawionych przez niego dowodu wynika, iż w sprawie zostały ujawnione nowe okoliczności faktyczne tj. w chwili wydawania decyzji odmawiającej choroby zawodowej choroba ta faktycznie wystąpiła. W konkluzji skargi Z. R. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i wznowienie postępowania w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga Z.R. nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] czerwca 2005 r. nie naruszają prawa.

Zauważyć trzeba, iż w/w decyzje wydane zostały w nadzwyczajnym trybie postępowania jakim jest tryb wznowienia postępowania administracyjnego. Postępowanie to jest postępowaniem szczególnym stanowiącym odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnych określonej w art. 16 kpa i dochodzić w nim można wyeliminowania z obiegu prawnego ostatecznych decyzji dotkniętych wadami wyczerpująco wyliczonymi w art. 145 § 1 kpa.

Jedną z podstaw wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa jest ujawnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji ostatecznej nie znanych organowi, który wydał tę decyzję. Podkreślić należy, iż przepis ten wymaga kumulatywnego spełnienia wymienionych przesłanek tj. nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto okoliczności te i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane.

Wobec powoływania się w niniejszej sprawie przez skarżącego na istnienie nowych faktów i dowodów podkreślenia wymaga, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że nowe dowody określane są jako takie dowody, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający dowodami tymi nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). Natomiast przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego.

Z. R. jako nowe okoliczności i dowody mające stanowić przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego wskazał opinię sądowo – lekarską Biegłego Sądowego specjalisty laryngologa dr med. J. L., wyrok Sądu Rejonowego – Sądu Pracy z dnia [...] sierpnia 2004 r. sygn. akt [...] oraz protokół rozprawy z dnia [...] sierpnia 2004 r. Biegły lekarz w wymienionej opinii stwierdził m.in., że stopień uszczerbku narządu słuchu u powoda pozostaje w niewątpliwym związku przyczynowym z wieloletnim zatrudnieniem w środowisku hałasu ponadnormatywnego i niezaprzeczalnym faktem jest, że wskutek tegoż hałasu – pomimo stosowania ochronników – ujawniły się zmiany degeneracyjne aparatu przewodzeniowo – odbiorczego obu uszu.

Powołana przez skarżącego opinia biegłego lekarza nie zawiera co prawda daty, ale z akt sprawy wynika jednoznacznie, że została ona sporządzona na podstawie badań przeprowadzonych w marcu 2004 r., a złożona do Sądu w dniu 16 kwietnia 2004 r. Bezspornym jest więc że sporządzona została po wydaniu przez właściwe organy rozstrzygnięć w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu - u Z.R.

Wbrew twierdzeniom skargi stwierdzić więc trzeba, iż przedstawione przez skarżącego w/w "nowe dowody" nie są dowodami, które istniały w dniu wydania decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. tj. w dniu [...] grudnia 2001 r. jak i w dniu wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. tj. w dniu [...] października 2001 r. Nie mogły być więc one uznane za nowe dowody i okoliczności faktyczne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Podkreślić należy także, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, iż za nowe okoliczności i dowody nie można uznać wydanych w późniejszym czasie opinii biegłych lub aneksów do tych opinii (zob. np. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., I SA 1788/99, LEX nr 75514).

Ponadto wskazać trzeba, iż biegły z listy sądu powszechnego nie jest uprawniony do orzekania choroby zawodowej. Zgodnie z § 7 ust. 1, 2, 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych jednostkami organizacyjnymi właściwymi do rozpoznawania chorób zawodowych są poradnie chorób zawodowych, kliniki chorób zawodowych, oddziały chorób zawodowych wchodzące w skład odpowiednich zakładów społecznej służby zdrowia, akademii medycznych lub instytutów naukowo – badawczych, a w odniesieniu do pracowników kolejowych – oddziały i poradnie medycyny pracy kolejowej służby zdrowia, szpitale oraz inne jednostki organizacyjne zakładów społecznej służby zdrowia uprawnione do rozpoznawania określonych chorób zawodowych wyznaczone przez terenowy organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego o właściwości szczególnej do spraw zdrowia i opieki społecznej. Wymienione jednostki organizacyjne po dokonaniu oceny stanu zdrowia badanego zobowiązane są przesłać orzeczenie lekarskie w sprawie choroby zawodowej wraz z posiadaną dokumentacją właściwemu inspektorowi sanitarnemu, który jako organ I instancji orzeka w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zarówno Główny Inspektor Sanitarny jak i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. prawidłowo przyjęły w swych rozstrzygnięciach, iż w sprawie niniejszej nie występuje żadna z przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 kpa, w szczególności prawidłowo uznały, że skarżący nie wskazał istotnych dla sprawy nowych faktów lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji ostatecznej, nieznanych organowi, które to nowe fakty lub dowody spełniałyby warunki określone w art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.