Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 716/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "D." Spółki z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

:

"D." Spółka z o.o. z siedzibą w [...] pismem z dnia [...]r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]r. nr [...], w którym orzeczono o uznaniu za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że przytoczone w treści skargi okoliczności wskazują na "liczne zaniedbania SKO, bezczynność organu I instancji oraz SKO w zakresie wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu ustalenia zobowiązanego, naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również ustawy Kodeks postępowania administracyjnego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że skarżąca spółka skierowała wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do organu, wobec złożenia go w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a.", jednakże w sytuacji nierozpoznania przedmiotowego wniosku przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, rozpoznanie takiego wniosku po przekazaniu skargi pozostaje w gestii Sądu.

Przepis art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. Przesłanką uwzględnienia wniosku w tym zakresie jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania danego aktu (czynności).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, Lex Polonica Nr 402363).

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanego

w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.

Zaskarżony akt nie posiada atrybutu wykonalności i jako taki nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Postanowienie to jest bowiem rozstrzygnięciem, które nie nadaje stronie jakichkolwiek uprawnień, ani też nie ustala obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Ponadto wskazać należy, że skoro nie kreuje ono żadnego węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu, to tym samym nie może stworzyć zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i art. 61 § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.