Wyrok NSA oz. w Katowicach, sygn. akt II SA/Ka 2800/01
NSA oz. w Katowicach
Data orzeczenia: 2003-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
article: art. 47
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Teza: Niezgodność zamierzeń inwestycyjnych wynikających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z wniosku o pozwolenie na budowę powinna skutkować decyzja o odmowie wydania pozwolenia na budowę /co do inwestycji określonej przedmiotowo inaczej niż w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu/.

TEZY

Niezgodność zamierzeń inwestycyjnych wynikających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z wniosku o pozwolenie na budowę powinna skutkować decyzja o odmowie wydania pozwolenia na budowę /co do inwestycji określonej przedmiotowo inaczej niż w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu/.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jolanty K. na decyzję Wojewody Ś. z dnia 13 kwietnia 2001 r. (...) w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę - oddala skargę.


UZASADNIENIE

W uwzględnieniu wniosku Jolanty K., wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta D.-G. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm. - zwanej dalej prawem budowlanym/ decyzją z dnia 23 stycznia 2001 r. (...) zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na budowę kawiarni na działkach nr 34/1, 34/3 i 34/4, k.m. 6 w D.-G. przy ul. B. /z równoczesną rozbiórką garażu/. Jednocześnie decyzją tą nałożono na inwestorkę obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie objętego pozwoleniem obiektu budowlanego. Decyzja nie zawiera uzasadnienia.

W odwołaniu od tej decyzji Zbigniew G. jako właściciel sąsiedniej nieruchomości zarzucił, że została ona wydana po utracie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania oraz z naruszeniem określonych w niej warunków odnośnie ochrony interesów osób trzecich, w części dotyczącej ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje i zakłócenia elektryczne. Nie określono przede wszystkim jakie urządzenia elektryczne zostaną zainstalowane w pomieszczeniach budynku kawiarni. Nie "zadbano też o należytą izolacyjność akustyczną ścian budynku". W pierwszej kolejności nie wzięto jednak pod uwagę, że projektowana kawiarnia "stanowić będzie wyraźny dysonans w funkcji istniejącego otoczenia, którą jest zabudowa jednorodzinna". Nie uwzględniono także uciążliwości dla otoczenia imprez okolicznościowych, które będą organizowane w kawiarni, co zdaniem odwołującego się wynika z funkcji pomieszczeń kawiarni i ich wielkości.

Po rozpoznaniu tego odwołania Wojewoda Ś. zaskarżoną decyzją z dnia 13 kwietnia 2001 r. (...) z powołaniem się na treść art. 138 par. 2 Kpa uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta D.-G. z dnia 4 lutego 2000 r. (...) o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczyła zamierzenia p.n. pizzeria - budynek gastronomiczny. Wydanie w oparciu o tak ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pozwolenia na budowę inwestycji p.n. "kawiarnia" jest zatem niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy, która to zgodność powinna istnieć zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "b" prawa budowlanego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego inwestorka Jolanta K. zarzuciła, że Wojewoda Ś. dowolnie przyjął, iż zachodzi niezgodność zamierzenia inwestycyjnego określonego w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu /"pizzeria - budynek gastronomiczny"/ oraz we wniosku o pozwolenie na budowę i w decyzji organu I instancji /"kawiarnia"/. Działalność gastronomiczna obejmuje bowiem jej zdaniem również prowadzenie kawiarni jako jednego z rodzajów tej działalności. Budynek kawiarni jest zatem "w pojęciu urbanistycznym" budynkiem gastronomicznym. W konsekwencji wniosła o uchylenie ww. decyzji Wojewody, która uniemożliwia jej realizację planów mających na celu zapewnienie warunków zarobkowania.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja pomimo niedostatecznego uzasadnienia odpowiada zdaniem Sądu co do zasady obowiązującemu prawu. W pierwszej kolejności należy podzielić zdaniem Sądu stanowisko organu odwoławczego o niezgodności objętego pozwoleniem na budowę zamierzenia inwestycyjnego z określeniem takiego zamierzenia wynikającego z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W konsekwencji zasadnie stwierdził Wojewoda, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem treści art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a" prawa budowlanego. W sytuacji gdy w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przeznaczenie projektowanego budynku zostało jednoznacznie sprecyzowane jako "pizzeria - budynek gastronomiczny" to warunki te nie mogły stanowić podstawy wydania pozwolenia na budowę budynku o innym przeznaczeniu jakim niewątpliwie jest budynek kawiarni. Nie ulega bowiem wątpliwości i nawet skarżąca tego nie podnosi, że "kawiarnia" to nie "pizzeria". Nie ma przy tym istotnego znaczenia akcentowana w skardze okoliczność /pomijając już trafność przedstawionej w tym względnie przez skarżącą argumentacji/ czy prowadzenie kawiarni jest jak prowadzenie pizzerii, wykonywaniem działalności gastronomicznej. Zgodnie bowiem z treścią art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Do warunków tych zalicza się niewątpliwie rodzaj inwestycji dla których zostały one ustalone /art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym/. Nadto odnośnie tej kwestii należy ogólnie jedynie stwierdzić, że z wielu względów różne mogą być wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich w przypadku funkcjonowania kawiarni w porównaniu z takimi wymogami dotyczącymi funkcjonowania pizzerii.

Niezgodność zamierzeń inwestycyjnych wynikających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z wniosku o pozwolenie na budowę powinna skutkować decyzja o odmowie wydania pozwolenia na budowę /co do inwestycji określonej przedmiotowo inaczej niż w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu/. Co do zasady Wojewoda Ś. powinien zatem oprzeć swoje rozstrzygnięcie na treści art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa. W sytuacji jednak gdy decyzja organu I instancji z naruszeniem treści art. 107 par. 1, par. 3 i 4 Kpa nie zawiera uzasadnienia a z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych nie wynika aby przed jej wydaniem zapewniono udział w prowadzonym postępowaniu wszystkim zainteresowanym, oparcie rozstrzygnięcia organu odwoławczego na treści art. 138 par. 2 Kpa nie narusza zdaniem Sądu obowiązującego prawa.

Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.