Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 441/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Ewa Marcinkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

M. J. wnioskiem z [...] stycznia 2016 r. zwrócił się do Miasta [...] Dzielnica [...] o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącej jego działki, położonej w [...] przy ul. [...] nr [...] obręb [...], w zakresie:

1) od kiedy działka podlegała rezerwacji

2) wielkość rezerwowanej działki

3) kto dokonywał rezerwacji

4) na jakie cele była rezerwowana

5) na podstawie jakich dokumentów

6) czy rezerwacja ta dotyczyła innych dzielnic ([...]) pod trasę "[...]" autostrady [...],[...]obwodnicę [...]

7) czy urząd wyrażał zgody na inne budowy na rezerwowanej działce przy ul. [...] (dotyczy to linii energetycznych, dwóch napowietrznych i linii ziemnej, czy jest to samowola budowlana RWE [...]i PGE [...].

Pismem z 4 kwietnia 2016 r., w imieniu wnioskodawcy zawodowy pełnomocnik, zwrócił się do Miasta [...] Dzielnica [...], w którym wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i udostępnienie całej dokumentacji, dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] Dzielnicy [...].

W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Dzielnicy [...] Miasta [...] pismem z [...] kwietnia 2016 r. poinformował wnioskodawcę, iż w archiwum Wydziału [...] dla Dzielnicy [...] znajdują się tylko szczątkowe niekompletne dokumenty, dotyczące linii energetycznych napowietrznych i ziemnych, które zostały już przekazane wnioskodawcy przy piśmie z [...] lutego 2016 r. Jednocześnie poinformował, że nie posiada informacji o rezerwacji ww. działki oraz, że część wskazanego terenu była przeznaczona pod autostradę [...].

Wskazał też, że na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717), z dniem 1 stycznia 2004 r. utracił moc Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 1992 r. Podał, iż organami, które powinny posiadać dokumentację dot. inwestycji: budowy drogi ekspresowej jest Wojewoda [...], jako organ wydający decyzję i Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, jako inwestor.

W załączeniu przekazał odpowiedź, udzieloną M. J. z dnia [...] lutego 2016 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Miasta [...] Dzielnica [...] M. J. wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji w zakresie dokumentacji, dotyczącej "rezerwowania przez organ jego nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]." w zakresie (pkt 1 skargi):

1) na jakie cele publiczne rezerwowano ww. nieruchomość

2) od kiedy do kiedy (z podaniem daty dziennej) rezerwowano nieruchomość

3) jaki obszar, powierzchnia nieruchomości podany w m2 był rezerwowany z podaniem nr działek wraz z podaniem geograficznym kierunku granic rezerwacji

4) który z planów miejscowego zagospodarowania przestrzennego,

z podaniem daty, numeru decyzji oraz nazwy organu administracyjnego, który go wydał, zapoczątkował rezerwację nieruchomości

Nadto (pkt 2 skargi)

5) dokumentacji dotyczącej urządzeń należących do przedsiębiorców przesyłowych tj. linii energetycznych przebiegających nad ww. nieruchomością w szczególności dokumentacji technicznej i budowlanej dotyczącej ww. linii energetycznych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że wielokrotnie zwracał się do organu o udostępnienie dokumentacji, dotyczącej rezerwowania przez organ jego nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]. Podał, że w związku z faktem, iż organ odmówił mu udostępnienia informacji publicznej pismem z [...] kwietnia 2016 r., [...] kwietnia 2016 r. wezwał organ (Dzielnicę [...]) do usunięcia naruszenia prawa. Pomimo doręczenia tych wezwań organ nie udostępnił żądanej informacji.

Na przedmiotową skargę wpłynęły dwie odpowiedzi na skargę. Pierwsza datowana 30 czerwca 2016 r., sporządzona przez Burmistrza Dzielnicy [...] Miasta [...] (podmiot, który nie był stroną niniejszego postępowania).

W odpowiedzi organ, wnosząc o oddalenie skargi wskazał, że pismem przewodnim z 24 czerwca 2016 r. Urząd Miasta [...]Dzielnica [...] przekazał wg. właściwości wniesioną do Sądu skargę Urzędowi Dzielnicy [...]. Wskazał, że Urząd Miasta [...] Dzielnica [...] udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na zadane pytania i przekazał mu dokumentację, będącą w posiadaniu Urzędu (w dniu [...] lutego 2016 r. oraz [...] kwietnia 2016 r.).

W drugiej, późniejszej odpowiedzi na skargę, sporządzonej przez Urząd Miasta [...] Dzielnica [...], datowanej 2 września 2016 r., organ wnosząc o oddalenie skargi podniósł, że odpowiedzi na skargę udzielił Burmistrz Dzielnicy [...] Miasta [...], zgodnie z właściwością ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

Wyjaśnił, że pismo skarżącego z [...] kwietnia 2016 r., zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", było pierwszym pismem skierowanym do Urzędu Dzielnicy [...], a wcześniejsze pisma z 22 stycznia 2016 r. skarżący skierował do Dzielnicy [...].

Podniósł, iż nieprawdziwe są twierdzenia skarżącego, że wielokrotnie zwracał się do Urzędu Dzielnicy [...] o udostępnienie informacji. Wskazał też, że brak było tym samym podstaw do wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnił, że wszelkie dokumenty związane z nieruchomością skarżącego znajdują się w urzędzie właściwym ze względu na miejsce położenia nieruchomości ([...]), dlatego skarga na bezczynność Dzielnicy [...] została przekazana zgodnie z właściwością do jednostki organizacyjnej Urzędu Dzielnicy [...].

Organ podkreślił, że nie istnieje organ administracji określony przez skarżącego w treści skargi, jako "Miasto [...] Dzielnica [...]". Zgodnie z ustawą z 15 marca 2002 r. o ustroju miasta st. Warszawy – gminą mającą status miasta na prawach powiatu jest m. st. Warszawa (art. 1 ust. 1), a dzielnice są jednostkami pomocniczymi gminy (art. 5 ust. 1). W związku z tym istnieje tylko jeden Urząd m. st. Warszawy (art. 18 ust. 1), a urzędy dzielnic są jednostkami organizacyjnymi Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy wykonującymi zadania lokalne w granicach udzielonych im kompetencji (Regulamin organizacyjny Urzędu m. st. Warszawy, ustalony zarządzeniem Prezydenta m. st. Warszawy nr 312/2007 z 4 kwietnia 2007 r. z późn. zm. – publikowany na BIP). Podał, że Prezydent m. st. Warszawy zarządzeniem nr 5971/2014 z 16 maja 2014 r. uregulował zasady i tryb udostępniania informacji publicznej w Urzędzie m. st. Warszawy (publikowany na BIP). Zgodnie z § 11 ust. 1, § 13 ust. 1, § 15 i § 16 ww. zarządzenia, Rzecznik Informacji Publicznej wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2016 r. bezzwłocznie przekazał zgodnie z właściwością (25 kwietnia 2016 r.) do Burmistrza Dzielnicy [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wniesiona przez M. J. skarga na bezczynność Miasta [...] Dzielnica [...] nie jest zasadna. W sprawie bezsporne jest, iż skarżący swój wniosek informacyjny z [...] stycznia 2016 r. skierował do Dzielnicy [...] w [...], natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] kwietnia 2016 r. (k-79) skierował do innej jednostki organizacyjnej Miasta [...], tj. do Dzielnicy [...].

W odpowiedzi na powyższe wezwanie (z [...] kwietnia 2016 r.) Burmistrz Dzielnicy [...] Miasta [...]po przeprowadzeniu kwerendy i ustaleniu, że do Dzielnicy [..] nie wpłynęły żadne wnioski skarżącego, a wezwanie było pierwszym wnioskiem skarżącego, pismem z 25 kwietnia 2016 r. (k-36) przekazał wniosek skarżącego Burmistrzowi Dzielnicy [...]. W odpowiedzi na wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2016 r., Burmistrz Dzielnicy [...] pismem z [...] kwietnia 2016 r. udzielił stronie skarżącej odpowiedzi w zakresie udostępnienia informacji publicznej w sprawie nieruchomości położonej przy ul. [...].

Skarżący pomimo faktu, iż wniosek informacyjny z [...] stycznia 2016 r. skierował do Dzielnicy [...] i otrzymał odpowiedź na powyższy wniosek od Burmistrza Dzielnicy [...] z niezrozumiałych przyczyn, jako stronę skargi na bezczynność organu, wskazał Dzielnicę [...] (Miasto [...] Dzielnica [...]).

Mając na uwadze, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej z [...] stycznia 2016 r. został wniesiony do jednostki organizacyjnej (Dzielnica [...]), a skarga na bezczynność została wniesiona na inną jednostkę organizacyjną (Dzielnicę [...]), Sąd uznał ją za bezzasadną. Uszło uwadze pełnomocnika strony skarżącej, iż postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej zostało wszczęte w stosunku do Miasta [...]Dzielnicy [...]. Odpowiedzi na powyższy wniosek oraz na wezwanie z [...] kwietnia 2016 r. udzielił Burmistrz Dzielnicy [...].

Natomiast nie zważając na powyższe (być może omyłkowo), skargę wniesiono na bezczynność Miasta [...]Dzielnica [...].

W tej sytuacji Sąd uznał, że w stosunku do innego podmiotu niż podmiot, do którego wniesiono wniosek informacyjny, skierowano skargę do Sądu. Oznacza to, że nie można organowi zarzucić bezczynności w rozpoznaniu wniosku z [...] stycznia 2016 r. oraz z [...] kwietnia 2016 r. (wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Powyższe wezwanie z [...] kwietnia 2016 r. organ – Burmistrz Dzielnicy [...] - zgodnie z § 11 ust. 1 zarządzenia Prezydenta [...] z dnia [....] maja 2014 r. nr [...], przekazał wg właściwości Burmistrzowi Dzielnicy [...], tj. innej jednostce organizacyjnej Miasta [...], właściwej miejscowo. Skoro Burmistrz Dzielnicy [...], nie milczał" i podjął działania zgodne z prawem, w celu rozpoznania wniosku informacyjnego przez Burmistrza [...] – jednostkę właściwą, nie można było uznać, że dopuścił się on bezczynności, o której mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.