Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 46/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 54 par. 3, art. 149 par. 1-2, art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 13 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe; II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta na rzecz S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie O. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z dnia 18 czerwca 2015r. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014r. poz. 782 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p. W uzasadnieniu wyjaśniono, że pomimo złożenia w dniu 13 maja 2015r. ( data nadania w placówce pocztowej ) wniosku o udostępnienie informacji publicznej, Burmistrz Miasta J. nie odpowiedział na ww. wniosek w terminie przewidzianym przez art. 13 u.d.i.p. Stan bezczynności utrzymywał się do dnia wniesienia skargi. Mając na względzie powyższe strona skarżąca wniosła o:

1. stwierdzenie, że bezczynność Burmistrza Miasta J. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

2. zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 13 maja 2015 r.,

3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W ocenie skarżącego, Burmistrz Miasta J. dopuścił się rażącej bezczynności, biorąc pod uwagę fakt otrzymania przez organ wniosku oraz czas, jaki upłynął od dnia jego doręczenia. Nie bez znaczenia zdaniem skarżącego dla kwalifikacji bezczynności organu jest również okoliczność, że w dniu 28 maja 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał rażącą bezczynność Burmistrza Miasta J. w sprawie zwłoki w udostępnieniu informacji publicznej z innego wniosku skarżącego z dnia 4 stycznia 2015r. ( sygn. akt II SAB/Ke 37/15).

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. przyznał, że nie udostępnił żądanych informacji publicznych w terminie określonym u.d.i.p. z uwagi na przebywanie na dłuższym zwolnieniu lekarskim pracownika zajmującego się sprawami opieki nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywaniem. Natomiast już po wniesieniu skargi przekazano Stowarzyszeniu żądane informacje w dniu 30 czerwca 2015r., poprzez złożenie jej w skrzynce pocztowej Stowarzyszenia, a w dniu 3 lipca 2015r. – drogą elektroniczną. W związku z powyższym organ pozostawił skargę do uznania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1 - 4a.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w art. 35 K.p.a. bądź w innych ustawach i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.

Złożony w niniejszej sprawie wniosek z dnia 13 maja 2015r. (k. 5 akt sądowych) dotyczył udzielenia informacji publicznej w następującym zakresie:

1. ilu rannym zwierzętom ( w tym ofiarom zdarzeń drogowych ) Gmina udzieliła pomocy w 2014 i 2015r. ( z uwzględnieniem gatunku )?;

2. w ilu z takich przypadków skorzystano z pomocy lekarza weterynarii?;

3. jaki był wynik udzielonej pomocy w każdym przypadku;

4. jaki był koszt opieki weterynaryjnej w 2014 i 2015r.?;

5. treści i postaci umowy ( wraz z załącznikami ) na wyłapywanie bezdomnych zwierząt, zawartej w 1999r. pomiędzy Gminną J. a Zakładem Usług Komunalnych w J.

Powyższy wniosek, skierowany do Burmistrza Miasta J., dotarł do adresata w dniu 15 maja 2015r., o czym świadczy podjęcie przez adresata – zgodnie z informacją publikowaną przez pocztę Polską na stronach internetowych (k. 7 akt sądowych).

Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi do Sądu przedmiotowy wniosek nie został przez organ administracji publicznej załatwiony – co oznacza istnienie stanu bezczynności po jego stronie. Tym niemniej, rozpatrując skargę na bezczynność Sąd musi rozważyć, czy po jej wniesieniu nie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania sądowego. Jak wynika bowiem z odpowiedzi na skargę, organ przekazał stronie skarżącej informację poprzez złożenie jej w skrzynce pocztowej Stowarzyszenia w dniu 30 czerwca 2015r., a drogą elektroniczną w dniu 3 lipca 2015r. (k. 16, 17, 18, 19 akt sądowych).

Skarżącej udzielono następujących informacji:

1. Gmina J. udzieliła pomocy rannym zwierzętom w 2014r. – 14 razy ( w tym jednemu kotu, a pozostałe zdarzenia dotyczyły psów), natomiast w roku 2015 roku – 2 razy;

2. z pomocy lekarza weterynarii skorzystano 16 razy;

3. w każdym przypadku nastąpiły zgony zwierząt;

4. koszt opieki weterynaryjnej w 2014 roku wyniósł 17 090,00 zł, natomiast w 2015 roku wyniósł 6 072,00 zł;

5. w załączeniu przedstawiono umowę na wyłapywanie i transport bezdomnych zwierząt, zawartą pomiędzy Gminną J. a Zakładem Usług Komunalnych w J.

Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że udostępnienie przez organ żądanej przez Stowarzyszenie informacji publicznej po wniesieniu do Sądu skargi na bezczynność powoduje, że zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 13 maja 2015r. stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. – o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Wskazać przy tym trzeba, że przesłanie przez Burmistrza Miasta J. żądanych informacji w dniu 30 czerwca i 3 lipca 2015r. nastąpiło zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy P.p.s.a. Jak wynika bowiem z tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Rozpoznając niniejszą sprawę należy mieć jednak na uwadze aktualne brzmienie art. 149 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 1 zdanie pierwsze). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1 zdanie drugie). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony

w postanowieniu NSA z dnia 21 marca 2013r., sygn. akt I OSK 481/13 (LEX nr 1299301), w którym wskazano, że użycie w zdaniu drugim § 1 art. 149 ustawy P.p.s.a. zwrotu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie, z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo, że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.

Za rażące naruszenie przepisów dotyczących terminów rozpatrywania spraw przez organy administracji publicznej można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 grudnia 2013r., sygn. akt I SAB/Wa 525/13, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2014r., sygn. akt IV SAB/Po 126/13, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy ocenie, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, znaczenie będą miały okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu, jego działania w toku rozpoznawania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2013r., sygn. akt I SAB/Wa 415/13).

Mając na względzie powyższe Sąd, rozpoznając niniejszą sprawę w zakresie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, doszedł do przekonania, że organ dopuścił się rażącego jego naruszenia. W tym zakresie wskazać trzeba, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Tymczasem w niniejszej sprawie organ przesłał Stowarzyszeniu odpowiedź na wniosek z dnia 13 maja 2015r. dopiero w dniu 30 czerwca i 3 lipca 2015r. W konsekwencji, mając na uwadze ustawowe terminy załatwiania wniosku o udzielenie informacji publicznej i termin faktycznego jego załatwienia, można dostrzec rażące naruszenie zasad określonych w art. 13 ust. 1 ustawy – a w konsekwencji także art. 7 i 12 § 1 K.p.a. Nie budzi także wątpliwości Sądu naruszenie przez Burmistrza Miasta J. art. 13 ust. 2 ustawy – wobec braku powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia. Ponadto należy zwrócić uwagę, że był to już kolejny wniosek skarżącego złożony do organu, a wiec organ winien dołożyć minimum staranności w terminowym udzieleniu żądanej informacji. Natomiast podana przez organ przyczyna bezczynności - długotrwałe zwolnienie lekarskie - nie mogła usprawiedliwić ponad miesięcznego okresu załatwiania złożonego wniosku. W sytuacji długotrwałego zwolnienia lekarskiego pracownika a więc okoliczności znanej i trwającej przez pewien czas, obowiązkiem organu było tak zorganizowanie pracy urzędu aby uniknąć zarzutu bezczynności organu.

Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w punkcie II wyroku – na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a.

Rozstrzygnięcie o kosztach, zawarte w pkt III orzeczenia, wydano na podstawie art. 201 § 1 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy.

-----------------------

'