Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 104/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47  § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 30 maja 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1539/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia B. J. na postanowienie z dnia 1 lutego 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia B. J. i J. J. oraz odrzucenia zażalenia B. J. w sprawie ze skargi C. F., B. J. i J. J. jako następców prawnych C. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r., I SA/Kr 1539/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie B. J. (zwanej dalej skarżącą) na postanowienie z dnia 1 lutego 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia B. J. i J. J. oraz odrzucenia zażalenia B. J. w sprawie ze skargi C. F., B. J. i J. J. jako następców prawnych C. J.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2013 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r.

Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na lakoniczne brzmienie pisma,

w którym skarżąca domagała się zobligowania urzędów do przestrzegania prawa, zarządzeniem z dnia 31 marca 2017 r. została wezwany on do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez:

- precyzyjne wskazanie zaskarżonego postanowienia, ponieważ w dniu 1 lutego 2017 r. zostały wydane dwa postanowienia,

- wskazanie, czy skarżąca wnioskuje o zmianę, czy uchylenie zaskarżonego postanowienia,

- uzasadnienie wniesionego zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W odpowiedzi skarżąca wskazała, że przedmiotem zaskarżenia były obydwa zapadłe rozstrzygnięcia. Ustosunkowując się natomiast do pozostałej części wezwania stwierdziła, że uchylenie i zmiana postanowienia wynika z ustawy więc wniosek jest zbędny oraz powołała się ogólnikowo na bliżej nieokreśloną zmianę przepisów prawnych.

Mając treść powyższego na uwadze i uwzględniając brzmienie art. 194 § 3

w związku z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.), które to przepisy nakazują, by zażalenie czyniło zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierało wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia, sąd I instancji odrzucił zażalenie, gdyż skarżąca – mimo wezwania - braku formalnego nie uzupełniła. Odpis postanowienia

o odrzuceniu zażalenia skarżącego wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia

w terminie 7 dni został doręczony skarżącej w dniu 6 czerwca.

2. W dniu 13 czerwca 2017 r. na powyższe postanowienie wpłynęło zażalenie B. J., w którym wskazała ona, że organy podatkowe nieprawidłowo zakwalifikowały działkę jako podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Działka ta bowiem od 1913 r. była zaklasyfikowana jako rolna, znajdują się na niej fundamenty po barakach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne i dlatego podlega oddaleniu.

3. Brak formalny pisma ma określone konsekwencje. Jeżeli pismo nie zawiera uzasadnienia to adresat pisma (sąd) nie wie, co strona zarzuca. To powoduje, że sąd nie wie, w jaki sposób ma je potraktować i jak rozpoznać. Postępowanie ma charakter sformalizowany. Sądowi nie wolno samodzielnie precyzować intencji strony; nie wolno sądowi niczego dopowiadać, co nie wynika z treści pisma. Ustawodawca - mając na uwadze, że strona, niereprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, może nie być wystarczająco precyzyjna – wprowadził instytucję wezwania do uzupełniania braków formalnych. Niewątpliwie jest to pomoc dla strony, bowiem sąd dokładnie wskazuje stronie, co strona powinna uzupełnić, poprawić. Jeżeli strona nie uzupełnia i nie poprawia pisma, czyli nie uzupełnia braku formalnego w wyznaczonym terminie – sąd nie wzywa strony po raz kolejny, tylko kończy sprawę. Ma to za zadanie dyscyplinowanie strony i zapobiega przewlekaniu postępowania w nieskończoność.

Bez wątpienia w wyznaczonym terminie braki formalne pisma nie zostały usunięte. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.- zwanej dalej: p.p.s.a.). Skoro postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r., I SA/Kr 1539/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącej, którego braków ta nie uzupełniła w terminie - działanie sądu było zgodne z przepisem, a zatem prawidłowe.

Należy również wskazać, że sąd I instancji postanowieniem odrzucił zażalenie, zatem w ogóle nie rozpoznał go merytorycznie. Podnoszenie zatem

w zażaleniu na to postanowienie argumentów związanych z klasyfikacją działki jest bezcelowe bowiem w postępowaniu tym rozpoznawana jest tylko jedna kwestia – czy sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie, którego braków nie uzupełniono

w terminie. Jak wyżej wskazano, sąd I instancji postąpił prawidłowo, gdyż ustawa nakazuje odrzucić takie pismo.

4. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.