Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1403/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-01-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 listopada 2014 r. (data wpływu do Sądu: 17 grudnia 2014 r.) M. W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego e T. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Jednocześnie w skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazując jednakże podstaw faktycznych, które w ocenie strony skarżącej uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05).

Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1132/2007). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.

Tymczasem we wniosku skarżącej brak jest uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca poza wskazaniem na swój zły stan zdrowia i podeszły wiek nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżąca nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne.

Wskazać należy, iż Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi względami kierowała się strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.

Brak uprawdopodobnienia potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków, grożących stronie skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwił pozytywne rozstrzygnięcie wniosku.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd w wyniku przeprowadzonej analizy treści złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznał go za nieuzasadniony, orzekając o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.