Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 30/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.240par. 1 pkt 5 i 7,
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant p.o. asystent sędziego Agnieszka Banach, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lutego 2008r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] . nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia[...] . nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...]. nr [...] wydaną dla J.P. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji SKO z dnia[...] . nr SKO [...]

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że pismem z dnia 21 marca J.P. wniósł do SKO wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr SKO [...] z dnia [...] r. Kolejnym pismem z dnia 2 lipca 2007 r. wskazał, iż w jego ocenie w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który ją wydał oraz że decyzja została wydana na podstawie innej decyzji, która została następnie uchylona lub zmieniona w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił decyzje budowlane jako niezgodne z obowiązującymi przepisami, a skutkowały one obciążeniem jego budynku podatkiem ustalonym wg stawki jak za budynek pozostały. W przypadku wydania prawidłowej decyzji przez Burmistrza Miasta i Gminy K. od samego początku stawka od budynku byłaby jak dla budynku mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] nr [...] SKO odmówiło uchylenia decyzji ostatecznej SKO z dnia[...] . nr SKO [...] wydanej w sprawie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji znak: [...] i w to miejsce orzekającej o opodatkowaniu składników nieruchomości położonej w [...] ulica [...] :

-grunt związany z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni 2473 m2

( stawka 0,53 / m2)- 1.310,69 zł,

-grunt pozostały o powierzchni [...] m2 ( stawka 0,05 /m2)- 365,05 zł,

-budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2 ( stawka 14,20 /m2)-6063,40 zł,

-budynki pozostałe o powierzchni [...] m2 ( stawka 5,30 /m2)-1452.20 zł,

-garaże o powierzchni [...] m2 ( stawka 5,30 /m2)- 270,30 zł,

-budowle o wartości 69.903,00 -2% wartości- 1398,06 zł,

łącznie wymiar podatku wyniósł 9550,30 zł,

Utrzymując powyższą decyzje w mocy organ wskazał, że przedstawione przez stronę argumenty nie wpływają na dotychczasową ocenę prawną możliwości wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] . Wydając w tym dniu orzeczenie reformatoryjne organ przyjął do opodatkowania budynku administracyjno-socjalnego stawkę jak dla budynków pozostałych opierając się na protokole z przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 5 września 2002r. kontroli. Wykazała ona m.in., że budynki służące prowadzonej działalności gospodarczej wraz z częścią gruntu odgrodzone są od pozostałej części działki, na której zostały wybudowane dwa nowe budynki. Kontrola ujawniła, że garaż jest wykorzystywany przez żonę zobowiązanego, a budynek admistracyjno-socjalny jest użytkowany jako mieszkalny. Grunt, na którym są posadowione te budynki jest odgrodzony od pozostałej części nieruchomości. Ponadto ustalono, że podatnik do powierzchni gruntu związanego z działalnością gospodarczą przyjął część działki o pow. [...] m2 (wg rysunku wykonawczego i inwentaryzacji ogrodzeń) oraz część działki przeznaczonej na pas drogowy o pow. [...] m2, która stanowi utwardzony wjazd do firmy. Pozostała część gruntu o pow. [...] m2 wg oświadczenia właściciela jest wykorzystywana do celów prywatnych. W czasie kontroli nie stwierdzono, aby w nowo wybudowanych budynkach była prowadzona działalność gospodarcza. W związku z tym organ uznał, że przyjęcie, że sporne budynki są związane z działalnością nie jest do pogodzenia z zasadami państwa praworządnego i nie przyjęło za właściwe opodatkowanie spornego budynku stawkami przewidzianymi dla tzw. budynków mieszkalnych. O prawnym charakterze wybudowanego w 2001 r. budynku przesądziły dokumenty stanowiące akta sprawy (decyzja w sprawie udzielenia pozwolenia użytkowania budynku administracyjno-socjalnego wraz z przyłączami oraz wiaty magazynowej, decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r., pismo Starostwa Powiatowego Wydział Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej w [...] znak: [...] z dnia [...] r.).

Dalej organ wyjaśnił, że wydanie przez wyroku WSA w Kielcach z dnia 21 września 2005r., wbrew stwierdzeniom J.P. , nie stanowi nowego dowodu o jakim mowa w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, mogącego mieć znaczenia dla ustalenia stawki podatku dla budynku administracyjno-socjalnego. W sprawie nie zaszła również przesłanka wznowienia postępowania dotycząca wydania decyzji na podstawie decyzji administracyjnej, która została następnie uchylona lub zmieniona w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Organ wyjaśnił, że ustawodawca w art. 240 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa mówiąc o "innej decyzji lub orzeczeniu" miał na myśli akt administracyjny lub sądowy, który stanowi szeroko rozumianą podstawę prawną, a nie faktyczną wydania decyzji podatkowej. Oznacza to, że bez tej "innej decyzji lub orzeczenia sądu" nie byłoby podstaw do wydania decyzji podatkowej. Wymiar zobowiązania podatkowego za rok 2004 dla zobowiązanego nie był uzależniony od innego rozstrzygnięcia sądowego lub administracyjnego. Decyzja ustalająca warunki zabudowy polegające na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku administracyjno-socjalnego na budynek mieszkalny nosi datę [...] r. W oparciu o powyższą decyzję, J.P. w dniu [...] dokonał zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku administracyjno-socjalnego.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył J.P. , wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał na konieczność uchylenia decyzji ostatecznej nr SKO nr [...] w pozycji -budynki pozostałe na -budynki mieszkalne i zastosowania odpowiedniej stawki podatkowej. Skarżący podniósł, że decyzje podatkowe w zakresie stawki dotyczącej spornego budynku zostały podjęte w oparciu o decyzje budowlane uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ( wyrok o sygn. akt II SA/Ke 246/05). W ocenie skarżącego, zarówno Urząd Miasta i Gminy[...] , jak i SKO [...] w swoich decyzjach powołują się na brak zmiany stanu prawnego budynku (zmiana sposobu użytkowania) jako podstawy do zastosowania odpowiedniej stawki podatkowej. Wydają przez to bezprawne decyzje budowlane uniemożliwiające tą zmianę i automatycznie opodatkowują budynek według znacznie wyższej stawki.

Następnie skarżący wskazał, że stwierdzenie SKO[...] , że wymiar zobowiązania podatkowego za rok 2004 dla zobowiązanego nie był uzależniony od innego rozstrzygnięcia sądowego lub administracyjnego jest sprzeczne z twierdzeniem organu w którym uznał, że analizując akta sprawy nie przyjęto za właściwe opodatkowanie spornego budynku stawkami przewidzianymi dla tzw. budynków mieszkalnych. W ocenie strony jest oczywiste, że w tych aktach nie było pozytywnej decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany sposobu użytkowania, były natomiast negatywne decyzje budowlane UMG [...] ([...] z[...] .) i SKO ([...] z[...] ) i to było podstawą wyższego opodatkowania. Wskazał, że również w decyzji podatkowej na 2004r., UMG ([...] z[...] .) również uzależnia zmianę stawki podatkowej od decyzji administracyjnej.

Skarżący zarzucił, że takim postępowaniem SKO nie przestrzega art. 6, 7 i 9 kpa. Wskazał, że zarówno kpa jak i ustawa Ordynacja podatkowa jednoznacznie mówią o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przypadku gdy została ona wydana w oparciu o inną decyzję (w tym przypadku budowlaną-dla skarżącego negatywną) która została uchylona przez Sąd. Wskazał również, że Urząd Miasta i Gminy [...] zmienił swoją decyzję ostateczną w zakresie stawki podatkowej od spornego wcześniej budynku za 2005r na stawkę jak za budynki mieszkalne .

W dalszej części uzasadnienia J.P. zakwestionował dokonaną przez SKO interpretację art. 240 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa, traktującą definicję decyzji jako szeroko rozumianą podstawę prawną. Jak wskazał skarżący, z przepisów kpa zawartych w rozdziale 7 jednoznacznie wynika, że decyzje dotyczą konkretnej sprawy .

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, podlegają one uchyleniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a.)

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja SKO odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że instytucja wznowienia postępowania jest trybem nadzwyczajnym mającym na celu stworzenia prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzja podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.). Postępowanie wznowieniowe nie może być wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Nie jest to bowiem kontynuacja postępowania zwykłego. Toczy się ono w zawężonych ramach, tylko w zakresie oceny czy zachodzą przesłanki określone w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA W-wa z 15 lutego 2007r. sygn. akt II FSK 278/06 LEX nr 307527).

Ze złożonego przez J.P. wniosku o wznowienie postępowania wynika, że podnosi on istnienie dwóch przesłanek stanowiących podstawę postępowania (choć nie wskazanych przez skarżącego wprost), a mianowicie że:

1/ wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję;

2/ decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.

Pierwsza z wymienionym podstaw wznowienia postępowania została opisana w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. O zaistnieniu tej podstawy można mówić tylko wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione cztery następujące przesłanki:

a) wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody;

b) są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygniecie

c) nie były znane organowi, który wydał decyzję,

d) istniały w dniu wydania decyzji.

Przesłanek tych nie spełnia okoliczność zmiany przeznaczenia budynku na mieszkalny. Przeznaczenie takie nastąpiło dopiero po dacie wydania decyzji w tym przedmiocie, tj. po[...] . Tym samym okoliczność przeznaczenia budynku na mieszkalny nie istniała w dniu wydania decyzji ustalającej podatek, tj. 1 kwietnia 2005r. Powyższe oznacza, że nie zaszła przesłanka o jakiej mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Nie wznawia się bowiem postępowania w wyniku wystąpienia nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, które powstały po wydaniu decyzji ostatecznej (por. wyrok NSA W-wa z dnia 19 grudnia 2002r. sygn. akt III SA 282/01 Biul.Skarb. 2004/1/22).

Odnośnie drugiej ze wskazanych przez skarżącego przesłanek należy wyjaśnić, że "inna decyzja lub orzeczenie", o których mowa w art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej oznacza akt administracyjny lub sądowy, który stanowił szeroko rozumianą podstawę prawną, a nie faktyczną wydania decyzji podatkowej. Oznacza to, że bez tej "innej decyzji lub orzeczenia sądu" nie byłoby podstaw do wydania decyzji podatkowej. Chodzi więc o rozstrzygniecie jakiejś sprawy lub pojedynczej kwestii, zawarte w decyzji administracyjnej lub w orzeczeniu sądowym, wydanych w odrębnej i samodzielnej sprawie, stanowiące istotny fakt prawotwórczy w następnej, już w innej sprawie podatkowej w sytuacji, gdy albo w ogóle nie mogłaby być wydana decyzja podatkowa, albo nie mogłaby być wydana decyzja określonej treści, bez stanu prawnego lub faktycznego, ukształtowanego albo stwierdzonego wcześniejszym rozstrzygnięciem administracyjnym lub sądowym innej, odrębnej sprawy. Zmiana bądź uchylenie decyzji administracyjnej albo orzeczenia sądowego powoduje, że od określonej daty albo odpada istotny dla późniejszej sprawy fakt prawotwórczy, albo zmienia się jego treść. Tylko w tych wypadkach zachodzi podstawa do ponownego rozpatrzenia sprawy podatkowej co do jej istoty ( por. uzas. uchwały 5 sędziów NSA z 9 listopada 1998r., OPK 4/98 ONSA 1999, nr 1, poz.13).

W związku z powyższym należy podkreślić, że uchylona przez WSA w Kielcach wyrokiem z dnia 21 września 2005r. decyzja z dnia 24 marca 2004r. odmawiająca ustalenia warunków zabudowy, wbrew twierdzeniom skarżącego nie była rozstrzygnięciem, od którego zależało wydanie decyzji o wymiarze podatku od nieruchomości. Rozstrzygnięciem takim nie była również decyzja z dnia [...] ustalająca warunki zabudowy. W decyzjach tych nie znajdowały się żadne prawotwórcze fakty, które mogłyby mieć wpływ na wydanie decyzji z dnia [...] ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za 2004r. Okoliczności istniejące w dniu wydania tej decyzji świadczyły bowiem jednoznacznie, że w okresie, za który wymierzono podatek, przedmiotowy budynek nie był budynkiem mieszkalnym. O okolicznościach tych stanowiła dokumentacja zgromadzona w sprawie przesądzająca o prawnym charakterze wybudowanego w 2001r. budynku (decyzja w sprawie udzielenia pozwolenia użytkowania budynku administracyjno-socjalnego wraz z przyłączami oraz wiaty magazynowej, decyzja Starosty [...] nr BP. [...] z dnia [...] pismo Starostwa Powiatowego Wydział Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej w [...] znak: [...] z dnia [...] r.). O fakcie, że budynek nie był mieszkalnym w okresie, za który wydana decyzja z dnia[...] . świadczą również podjęte przez J.P. starania o zmianę sposobu jego użytkowania, zakończone wydaniem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia[...] . w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku administracyjno- socjalnego na budynek mieszkalny. Należy zatem stwierdzić, że uchylenie przez WSA w Kielcach niekorzystnej dla J.P. decyzji nie miało znaczenia dla możliwości opodatkowania nieruchomości i budynku na niej posadowionego za 2004r. Uchylenie decyzji powodowało jedynie wydanie decyzji z dnia[...] ., ze skutkiem zmiany przeznaczenia budynku od momentu jej wydania.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że prawidłowe było uznanie przez SKO, że nie zaszły wskazane przez J.P. przesłanki wznowienia postępowania, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5) i 7) Ordynacji podatkowej. Należy w tym miejscu nadmienić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdowała wymieniona tu ustawa, a nie kodeks postępowania administracyjnego. Dlatego bezzasadne są podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia przez organ art. 6, 7 i 9 kpa.

Skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.