Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1231/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1231/13 w sprawie ze skargi M. K. B. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zameldowania p o s t a n a w i a: odmówić sprostowania wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1231/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę M.K. B., reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. S., w pkt I orzeczenia uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [..] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w sprawie zameldowania. W pkt II wyroku Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie polega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pismem z dnia [...] r. M. K. B., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. S., wystąpił z wnioskiem o sprostowanie "błędu który ‘wkradł się’ do sentencji wyroku w II jego punkcie". Według strony, z zapisu umieszczonego w ww. wyroku wynikałoby, że po jego uprawomocnieniu, zaskarżona decyzja będzie wykonalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 powołanej ustawy). Sąd może również dokonać sprostowania orzeczenia na wniosek strony (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 790/12, opubl. w Lex nr 1221376).

Sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle praktyki orzeczniczej, błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (patrz postanowienie NSA z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I FSK 528/10, opubl. w Lex nr 1329568).

Tego rodzaju omyłki Sąd nie dopatrzył się w wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 r., którego sprostowania domagała się strona skarżąca, upatrująca przyczynę sprostowania orzeczenia, w użytym w pkt II sentencji orzeczenia sformułowaniu "decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku". Sąd pragnie zatem wyjaśnić, że sformułowanie powyższe jest prawidłowe i wynika wprost z art. 152 P.p.s.a., który stanowi, że w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Powołany przepis jest następstwem wprowadzenia dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego. Wyrok wydany przez wojewódzki sąd administracyjny w dniu jego podjęcia nie jest prawomocny. Do czasu uprawomocnienia się nie wywołuje on więc żadnych skutków prawnych (w tym wyrok uwzględniający skargę nie wywołuje do czasu uprawomocnienia się skutków prawnych związanych z utratą mocy wiążącej zaskarżonego aktu lub czynności). W okresie od wydania wyroku do jego uprawomocnienia się uchylony akt lub czynność powinny być wykonywane, mimo że z formalnego punktu widzenia zostały już pozbawione bytu prawnego (patrz komentarz autorstwa M. Jagielskiej do art. 152 P.p.s.a. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Pod redakcją prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego. Wydanie II. Warszawa 2013 r., s. 588 i 590). W tej sytuacji niezbędne jest, aby sąd (do czasu uprawomocnienia się wyroku) określił, czy i w jakim zakresie akt lub czynność nie mogą być wykonywane. Użycie zwrotu, że decyzja nie podlega wykonaniu, "oznacza, że decyzja, nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia, od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uchylający decyzję nie jest jeszcze prawomocny (por. wyrok NSA z dnia z dnia 29 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 591/04, opubl. w ONSAiWSA 2004/2/32, OSP 2005/4/50). Dopiero prawomocny wyrok wywołuje skutek w postaci eliminacji z obrotu prawnego rozstrzygnięć nim uchylonych.

W świetle powyższego, uznać należy, że w sytuacji uwzględnienia skargi M. K. B. i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zastosowana w pkt II orzeczenia instytucja ochrony tymczasowej do czasu uprawomocnienia się wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 r., została użyta zgodnie z zamierzeniem Sądu. Nie doszło tym samym, w przedmiotowym orzeczeniu, do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów.

W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak na wstępie.