Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 950/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant - sekr. sąd. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi (...) Sp. z o.o. w B. (dalej jako: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") jest decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako: "Prezes Zarządu PFRON", lub "organ"), z dnia (...) marca 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu z dnia (...) października 2018 r. w zakresie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzenia osoby niepełnosprawnej za miesiąc czerwiec 2018 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

Strona przekazała za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wniosek Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za miesiąc czerwiec 2018 r,

W formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie i rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie dalej jako: "formularz Inf-oPP" dołączonym do wniosku Wn-D za miesiąc czerwiec 2018 r. wnioskodawca oświadczył w części A pkt 6, że należy do kategorii małych przedsiębiorstw.

W ww. formularzu Inf-oPP Skarżąca w części dotyczącej informacji wymaganych na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 nie złożyła oświadczeń wskazujących na znajdowanie się w trudnej sytuacji.

Prezes Zarządu PFRON stwierdził jednakże, że Skarżąca może znajdować się w trudnej sytuacji ekonomicznej, bowiem analiza przesłanego sprawozdania finansowego za 2017 r. wykazała, że ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat oraz wartość zobowiązań i rezerw na zobowiązania przewyższyła wartość aktywów ogółem spółki.

Organ poinformował Stronę o prowadzonym postępowaniu administracyjnym za miesiąc czerwiec 2018 r. mającym na celu ustalenie sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy. Jednocześnie organ wezwał Stronę do przedstawienia następującej dokumentacji:

- bilansu oraz rachunku zysków i strat sporządzonych na dzień 30 czerwca 2018 r.,

- aktualnych zaświadczeń o niezaleganiu z ZUS i US,

- informacji czy strona utraciła zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych w czasie przekraczającym 3 miesiące (wg art. 11 ust. 1a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 2344 ze zm., dalej jako "Prawo upadłościowe"),

- informacji czy zobowiązania pieniężne przekraczają wartość majątku strony i czy stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający 24 miesiące (wg art. 11 ust. 2 - 5 Prawa upadłościowego),

- listy płac wraz z potwierdzeniem wypłaty wynagrodzenia dla pracownika niepełnosprawnego zgłoszonego do SODiR za miesiąc czerwiec 2018 r.,

- deklaracji ZUS P DRA/RCA dotyczących składek płaconych od wynagrodzeń za miesiąc czerwiec 2018 r. wraz z potwierdzeniem opłacenia zadeklarowanych kwot składek,

- potwierdzenia opłacenia zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń za czerwiec 2018 r.

W odpowiedzi na wezwanie organu Strona przedstawiła żądaną dokumentację. Jednocześnie poinformowała, że nie posiada opóźnień w wykonywaniu swoich zobowiązań pieniężnych, które przekraczają trzy miesiące oraz że zobowiązania nie przekraczają majątku spółki. Ponadto Strona wskazała, że w spółce nie występuje ujemna skumulowana kwota przekraczająca połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Należności przysługujące spółce wynoszą 758 823,64 zł.

Zdaniem Strony, nie są to należności niemożliwe do ściągnięcia, a jedynie środki, na które spółka oczekuje ze względu na długie terminy płatności występujące w branży, którą spółka się zajmuje.

W związku z analizą przedstawionych danych finansowych i informacji dotyczących sytuacji ekonomicznej spółki na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc czerwiec 2018 r., która wykazała, że strona spełniła przesłankę przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji wynikającą z art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014, decyzją z dnia (...) października 2018 r. Prezes Zarządu PFRON odmówił wypłaty dofinansowania do wynagrodzenia za czerwiec 2018 r.

Od powyższej decyzji Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia (...) marca 2019 r. Prezes Zarządu PFRON utrzymał w mocy decyzję własną z dnia (...) października 2018 r. w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzenia osoby niepełnosprawnej za miesiąc czerwiec 2018 r.

Organ zwrócił uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji pomoc ze środków Funduszu (w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać stronie udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną.

Zdaniem Prezesa Zarządu PFRON, zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie ma fakt, iż organ bada, czy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej na dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy - wskazuje to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362 t. j.) zgodnie, z którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia. Poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu złożenia wniosku nie ma wpływu na dokonane rozstrzygnięcie.

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością należy uznać za znajdującą się w trudnej sytuacji ekonomicznej w przypadku, gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego.

Odnosząc się do argumentów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia (...) listopada 2018 r. Prezes Zarządu PFRON podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania organ uznał oświadczenia strony zawarte w piśmie z dnia (...) sierpnia 2018 r. stwierdzające, że spółka nie posiada opóźnień w wykonywaniu swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, które przekraczają trzy miesiące oraz że zobowiązanie pieniężne nie przekraczają majątku strony.

Jednakże z przedstawionego przez stronę bilansu sporządzonego na dzień (...) czerwca 2018 r. wynika, że kapitał zakładowy spółki stanowił 30 000,00 zł. Ujemna skumulowana kwota na dzień 30 czerwca 2018 r. wyniosła - 85 469,56 zł (strata z lat ubiegłych wykazana na dzień 30 czerwca 2018 r. + bieżący zysk wykazany na dzień 30 czerwca 2018 r.) i stanowiła 284,90 % wartości kapitału zakładowego spółki. Oznacza to, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc czerwiec 2018 r. ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat.

Ponadto organ podkreślił, że analiza finansowa spółki na podstawie przedstawionych dokumentów finansowych sporządzonych zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości wykazała wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Z przepisów art. 2 pkt 18 ww. rozporządzenia wynika wprost definicja przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej. W związku z powyższym Prezes Zarządu PFRON stwierdził, że pojęcie to nie jest definiowane w sposób uznaniowy, a w oparciu o obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego do stosowania których zobowiązane są organy administracji publicznej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że co prawda przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 nie precyzują w jaki sposób ma być dokonywana ocena sytuacji ekonomicznej (algorytmu wyliczenia wartości) wnioskodawców ubiegających się o pomoc publiczną, zawierają natomiast przepisy (art. 2 pkt 18) definiujące pojęcie "przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji".

Prezes Zarządu PFRON zauważył, iż dokonując wykładni tych przepisów, w tym odwołując się do rozumienia w ekonomii przedstawionych w tych przepisach pojęć jak np. kapitał subskrybowany, można wprowadzić algorytm potrzebny do ustalenia czy strona na dzień złożenia wniosku Wn-D znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu tych przepisów. Zatem w ocenie organu sposób wyliczenia wartości subskrybowanego kapitału, skumulowanych strat i jego stosunku do kapitału zarejestrowanego, w sytuacji braku definicji tych pojęć w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014 jest prawidłowy, a przepis art. 2 pkt 18 lit a) ww. rozporządzenia Komisji nie budzi wątpliwości.

Prezes Zarządu PFRON zaznaczył, iż zgodnie z ustawą o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 395 ze zm.) środki własne przedsiębiorstwa rozumie się jako kapitał własny (inaczej aktywa netto), tj. majątek (aktywa) jednostki pomniejszony o jej zobowiązania (art. 3 ust. 1 pkt 29 ustawy). Ponadto zgodnie z art. 36 ust. 1 ww. ustawy o rachunkowości, kapitały własne ujmuje się w księgach rachunkowych z podziałem na ich rodzaje i według zasad określonych przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy o utworzeniu jednostki.

Organ wskazał, iż pojęcie rezerw (i wszystkich innych elementów uznanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zastosowane w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 odnosi się do pozostałych, poza kapitałem podstawowym, kapitałów własnych spółki, tj. kapitału zapasowego, kapitału z aktualizacji wyceny oraz pozostałych kapitałów rezerwowych. W związku z powyższym zakumulowane straty spółki można pomniejszyć o wartość posiadanych przez spółkę kapitałów zapasowych, rezerwowych i z aktualizacji wyceny.

W przekazanym do organu bilansie na dzień 30 czerwca 2018 r. kapitały, które mogłyby zmniejszyć zakumulowane straty spółki (...) Sp. z o. o. (z aktualizacji wyceny, pozostałe kapitały rezerwowe) wykazane zostały w kwocie 0,00 zł, natomiast kapitał zapasowy przyjął wartość ujemną tj. - 156 846,69 zł. Stąd ujemna skumulowana strata spółki przekroczyła połowę subskrybowanego kapitału zakładowego.

W związku z powyższym Prezes Zarządu PFRON stwierdził, że podnoszone przez Stronę argumenty nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia wobec jednoznacznych ustaleń co do spełnienia przesłanki z art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014, co uniemożliwia wypłatę miesięcznego dofinansowania za czerwiec 2018 r.

Pismem z dnia (...) maja 2019 r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Prezesa Zarządu PFRON wnosząc o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości decyzji organu na gruncie obu instancji. Ponadto, Skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 48a ust. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 511 ze zm.; dalej: "ustawa o rehabilitacji") poprzez uznanie, iż skarżąca Spółka jest podmiotem znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej, w sytuacji w której sytuacja ekonomiczna Spółki jest bardzo dobra, a przeciwne stwierdzenie wynika jedynie z analizy bilansu oraz rachunku zysków i strat Spółki, sporządzonego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości obowiązującymi w działalności gospodarczej Spółki,

II. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że Spółka w momencie składania wniosku o dofinansowanie za miesiąc czerwiec 2018 r. znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu PFRON wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Pismem procesowym z dnia (...) lipca 2019 r. Spółka wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci załączonych do pisma kserokopii: przykładowej umowy wykorzystywanej w prowadzone działalności, noty obciążeniowej oraz oświadczenia o kompensacie - na okoliczność wykazania pozostawania kapitału pochodzącego z kaucji w aktywach majątkowych spółki. Ponadto spółka odniosła się do odpowiedzi na skargę organu, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w motywach skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy - czy to prawa materialnego, czy postępowania - sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem sporu jest decyzja Prezesa Zarządu PFRON z dnia (...) marca 2019 r. w sprawie odmowy Skarżącej wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za czerwiec 2018 r.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że przy stosowaniu przepisu art. 26a ustawy o rehabilitacji (określającym przesłanki nabycia przez pracodawcę uprawnienia do otrzymania omawianego dofinansowania) oraz przy jego wykładni należy mieć na uwadze treść przepisów unijnych zezwalających na udzielanie tego rodzaju pomocy przepisami krajowymi. Wykładnia przepisów krajowych powinna być zgodna z wykładnią przepisów unijnych. Wypłacanie podmiotom gospodarczym dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych stanowi bowiem pomoc publiczną, która co do zasady jest niedozwolona. Niektóre rodzaje pomocy publicznej zostały jednak uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem i jako takie dozwolone. Są to rodzaje pomocy, do których zastosowanie mają regulacje ujęte w rozporządzeniu nr 651/2014.

W ramach art. 26a ust. 9a pkt 1 ustawy o rehabilitacji przewidziano odmowę wypłaty dofinansowania w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 48a ust. 3 ustawy o rehabilitacji. Przepis art. 48a ust. 3 pkt 1 stanowi, że pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Wymieniony przepis odsyła wprost do stosowania rozporządzenia nr 651/2014. Rozporządzenie nr 651/2014 w art. 1 ust. 4 pkt c dotyczącym zakresu stosowania wprost stanowi, że "niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do (...) c) pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi".

Rozporządzenie nr 651/2014 w art. 2 pkt 18 określa kryteria trudnej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy. Zgodnie z tym przepisem "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji", w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, oznacza przedsiębiorstwo, w którym ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG, a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne.

Wymaga też wyjaśnienia, że Prezes PFRON bada, czy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej według danych na dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy. Skoro bowiem pomoc publiczna w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych wiąże się z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu, to prawo do tej pomocy jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc jest udzielana, jeżeli od tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę pomocy. Potwierdza to treść art. 33 rozporządzenia nr 651/2014. W myśl art. 33 ust. 1 tego rozporządzenia pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 TfUE i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TfUE, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.

W ust. 2 art. 33 ww. rozporządzenia wskazano, że za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w danym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego. Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014 intensywność pomocy nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych. Zatem pomoc dotyczy pokrycia wskazanej części kosztów kwalifikowanych, jako kosztów płacy, poniesionych w konkretnym okresie zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego przy spełnieniu w tym okresie warunków prawem przewidzianych. Tak też stanowi przepis art. 2 pkt 28 rozporządzenia nr 651/2014 wskazując w definicjach, że "data przyznania pomocy" oznacza dzień, w którym beneficjent nabył prawo otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym.

Powyższe stanowisko jest podzielane w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych (wszystkie orzeczenia dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), np. w wyroku NSA z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II GSK 765/12 wskazującym na taką wykładnię co do daty stosowanych przepisów. Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 464/14, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 3594/15.

W wyroku z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 2078/12, NSA uznał, że sytuacja ekonomiczna pracodawcy jest badana na datę złożenia poprawnie wypełnionego i kompletnego wniosku, a poprawa sytuacji po tej dacie nie ma znaczenia dla oceny spełniania warunków uprawniających do otrzymania dofinansowania.

W ocenie sądu organ prawidłowo ustalił w sprawie, że dokumentacja finansowa Spółki sporządzona na dzień złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania wprost wskazuje na trudną sytuację spółki w rozumieniu przesłanki opisanej w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

Z przedstawionego przez stronę bilansu sporządzonego na dzień 30 czerwca 2018 r. wynika, że kapitał zakładowy spółki stanowił 30 000,00 zł. Ujemna skumulowana kwota na dzień 30 czerwca 2018 r. r. wyniosła - 85 469,56 zł (strata z lat ubiegłych wykazana na dzień 30 czerwca 2018 r. + bieżący zysk wykazany na dzień 30 czerwca 2018 r.) i stanowiła 284,90 % wartości kapitału zakładowego spółki. Oznacza to, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc czerwiec 2018 r. ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat.

Oznacza to, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc czerwiec 2018 r. ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Tym samym, zdaniem Sądu, organ prawidłowo uznał, że strona jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej zgodnie z art. 2 pkt 18 lit a) rozporządzenia nr 651/2014.

Nadto należy podkreślić, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53 poz. 312 ze zm.) wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, informacji dotyczących swojej sytuacji ekonomicznej, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Sprawozdanie finansowe składa się z bilansu, rachunku zysków i strat, informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia (art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości; Dz. U. z 2018 poz. 395 ze zm.).

Na podstawie tych dokumentów organ ocenia, czy Spółka nie jest "przedsiębiorstwem zagrożonym" w rozumieniu rozporządzenia nr 651/2014. Tym samym oparcie się przez organ na danych z bilansu spółki na dzień 30 czerwca 2018 r. było prawidłowe, a zarzut przeprowadzenia analizy sytuacji ekonomicznej skarżącej w oparciu o bilans i rachunek zysków i strat nie zasługiwał na uwzględnienie.

Skarżąca nie może skutecznie powoływać się na wyrok NSA z 8 listopada 2017 r. sygn. akt II GSK 1199/16 jako uzasadniający jej stanowisko w rozpatrywanej sprawie. We wskazanym wyroku NSA nie zgodził się, że utworzenie rezerwy jest utratą kapitału ze względu na to, że kapitał ten pozostaje w dyspozycji przedsiębiorcy. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, jak trafnie stwierdził organ w oparciu o analizę bilansu sporządzonego na dzień 30 czerwca 2018 r., kapitał rezerwowy określony został na kwotę 0,00 zł co oznacza, że jego wartość nie mogłaby w ogóle zmniejszyć zakumulowanych strat skarżącej.

Poza tym zasadniczo odmienny jest charakter rezerw, rozumianych jako kapitał pozostający w dyspozycji danego przedsiębiorcy, oraz otrzymywanych przez Skarżącą kaucji w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, które wg. skarżącej pod koniec wynajmu pojazdu zaliczane są na poczet ceny pojazdu, ewentualnie na poczet należnych kar umownych. Z tych względów nie można przyjąć, by powołany powyżej wyrok NSA wydany został w analogicznych do rozpatrywanej sprawy okolicznościach faktycznych i prawnych i by wyrok ten mógł przemawiać na korzyść skarżącej. Tym samym powołane i załączone do pisma procesowego z (...) lipca 2019 r. dokumenty dotyczące poboru przez skarżącą kaucji z tytułu najmu pojazdu i jej rozliczenia na poczet kar umownych nie mogły doprowadzić do uwzględnienia skargi.

W ocenie Sądu, prawidłowo organ utożsamia pojęcie "subskrybowany kapitał zakładowy" o jakim mowa w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014 z kapitałem zakładowym (podstawowym) spółki. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca posługuje się określeniem "subskrybowany kapitał zakładowy" oraz "kapitał zakładowy" co przemawia za tym, że ustawodawca unijny stanowi o kapitale zakładowym. Należy także wskazać, że zgodnie z art. 163 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577; dalej: "ksh") wymogiem powstania spółka z o.o. jest zawarcie umowy spółki, wniesienie przez wspólników wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, a w razie objęcia udziału za cenę wyższą od wartości nominalnej, także wniesienia nadwyżki, z uwzględnieniem art. 158 § 11, powołanie zarządu, ustanowienie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli wymaga tego ustawa lub umowa spółki oraz wpis do rejestru. Przepisy ksh określają wymogi związane ze zgłoszeniem spółki z o.o. do sądu rejestrowego, wśród nich jest wymóg określenia wysokości kapitału zakładowego oraz wniesienia pełnych wkładów przez wszystkich wspólników na poczet kapitału zakładowego – a więc objęcia udziałów, co podlega rejestracji (art. 166 i 167). I chociaż rozporządzenie nr 651/2014, nie zawiera definicji "subskrybowany kapitał zakładowy", to zdaniem Sądu nie można pomijać okoliczności związanych z koniecznością posiadania zarejestrowanego kapitału zakładowego stanowiącego wkłady objęte przez wspólników. Należy wskazać w tym miejscu, że zgodnie ze słownikiem Dobry słownik pl. pojęcie słowa "subskrypcja" oznacza np. abonować, prenumerować, zadeklarować (również zobowiązać się do zakupu i dokonania zapłaty). W związku z tym uznanie, że subskrybowany kapitał zakładowy oznacza w istocie kapitał zakładowy, jest całkowicie uzasadnione i zgodne z treścią art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia 651/2014.

Reasumując, powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, że organ, wydając zaskarżoną decyzję, w żaden sposób nie naruszył przepisów prawa materialnego. Prezes PFRON zebrał i rozpatrzył całość materiału wymaganego do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, który potwierdził, iż na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie skarżąca znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej. Nie można więc przyjąć, że w sprawie doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i wysnucia przez organ błędnych wniosków. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa. Tym samym, w realiach niniejszej sprawy, pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za miesiąc czerwiec 2018 r. nie mogła być udzielona, a zatem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Mając powyższe na względzie i uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze jak również naruszenia innych przepisów, które to naruszenie uzasadniałoby uwzględnienie skargi, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.