Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 641/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 34 , art 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: oraz par 13 , 36 , 60
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

II SA/Kr 641/22 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lipca 2022 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia 28 marca 2022 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 28 marca 2022 r. znak WI-I.7840.23.16.2021.SM orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Bocheńskiego z dnia 18 listopada 2021 r. znak AB.6740.1.870.2021 o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym wraz z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacyjną, elektryczną, centralnego ogrzewania, gazową oraz zewnętrznymi instalacjami: elektryczną, gazową, kanalizacji sanitarnej do szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe, kanalizacji deszczowej do zbiornika na wody opadowe na działce ewidencyjnej nr [...] przy ulicy [...] w obrębie ewidencyjnym [...]], w jednostce ewidencyjnej [...]. W uzasadnieniu decyzji organ streścił przebieg postępowania w sprawie. Wskazano także, że na mocy przepisów zawartych w art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, został ograniczony wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki. W uzasadnieniu decyzji organ zbadał zgodność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą nr [...] (Dz.Urz.Woj.Małop. [...] r.), stwierdzając zgodność planowanej do realizacji inwestycji z obowiązującym planem. Stwierdzono także, że inwestycja nie jest zaliczona do żadnej kategorii przedsięwzięć określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839 - tekst jednolity), w związku z czym nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ zbadał zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, które zostały opisane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie obowiązującym na dzień złożenia wniosku. W konkluzji stwierdził, że projektowany budynek spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Konkluzja ta znajduje odzwierciedlenie w rozważaniach prowadzonych na s. 5-10 znajdującej się w aktach sprawy decyzji organu II instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się także do zarzutów odwołania z dnia 2 grudnia 2021 r. złożonego przez skarżącą Panią A. C., jak również zawartych w uzupełnieniu do odwołania z dnia 21 grudnia 2021 r. złożonego przez pełnomocnika skarżącej, a dotyczących ustalenia kręgu stron postępowania i ich udziału w postępowaniu przed organem I instancji, przesłania przez Starostę Bocheńskiego pierwszego zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 30 września 2021 r., znak: AB.6740.1.870.2021 tylko Inwestorom, a nie wszystkim ustalonym stronom postępowania, jak również kwestii dotyczących immisji i przedstawionych zarzutów wynikających z przepisów prawa cywilnego.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła A. C. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego K. P.. W skardze zarzucono:

1. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm., dalej "p.b."). w zw. z § 32 uchwały nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] (Dz. Urz. Woj. Małop. [...], dalej "MPZP [...]") poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bowiem w związku z faktem, iż inwestycja obejmuje budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym, projekt powinien być sprawdzany jako jedna bryła, do której zastosowanie znajdują przepisy MPZP [...] jedynie w zakresie budowy domów jednorodzinnych, a co za tym idzie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dopuszczalna wysokość garażu wynosi 10 m, podczas gdy z przepisów MPZP [...] wynika, iż zamierzenia takie nie powinny być sprawdzane jako jedna bryła, a rozdzielnie przy czym zgodnie ustaleniami MPZP [...] dla terenu zabudówy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej na rysunku planu symbolem 10MN maksymalna wysokość budynku garażowego może wynieść 6,0 m, a zgodnie z projektem planowana wysokość garażu wynosi 7,3 m;

2. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 33 ust. 1 zd. 2 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy projekt budowlany nie obejmuje zamierzenia budowlanego jako całości, tj. nie obejmuje wykonania przyłączy do nowo budowanego obiektu (przyłącza wody i gazu mają być realizowane według odrębnego opracowania), podczas gdy projekt nowo budowanego obiektu powinien obejmować całość zamierzenia budowlanego, w tym jego części składowe i to w takiej postaci, by mógł on być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem;

3. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku kompletności projektu budowlanego polegającej na braku wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, bowiem projekt budowlany zawiera warunki wydane przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...] dnia 7 lipca 2020 roku (znak pisma: MPWiK/148/2020), których okres ważności wynosił 12 miesięcy, które straciły ważność z dniem 8 lipca 2021 roku, czyli przed sporządzeniem projektu budowlanego (tj. 10 września 2021 roku), ponadto dotyczyły one działki o nr [...], a nie działki o numerze [...], a także oświadczenie o warunkach przyłączenia do sieci gazowej obiektu budowlanego wydane dnia 13 lipca 2020 roku przez Polską Spółkę Gazownictwa zostało wydane dla działki o numerze [...];

4. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w zw. z §36 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm., dalej: "warunki techniczne") poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, bowiem z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu wynika, iż bezodpływowy szczelny zbiornik ścieków bytowych oraz zbiornik na wodę deszczową znajdują się w odległości od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt łudzi, a także od granicy działki sąsiedniej mniejszych niż dozwolone przez warunki techniczne;

5. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b. w zw. z § 4 pkt 5 MPZP [...] poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegającej na wysunięciu lica zewnętrznej nadziemnej ściany wznoszonego budynku przed nieprzekraczalną linię zabudowy;

6. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w zw. z §13 warunków technicznych poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, polegającej na błędnym uznaniu, iż przedmiotowe zamierzenie budowlane umożliwia normalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na podstawie błędnie sporządzonej linijki słońca, która zakłada, iż projektowany budynek posiada wysokość niższą (8,30 m + 0,80 cm = 9,10 m) niż wskazana w projekcie budowlanym (9,5 m), a ponadto braku wyznaczenia na linijce słońca w płaszczyźnie poziomej ramion kąta 60°, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna domu w budowie, znajdującego się na działce nr [...];

7. naruszenie art. 138 §1 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zapewnienia dostępu obiektu do drogi publicznej, gdyż zgodnie z projektem budowlanym dostęp do drogi publicznej zapewniony został przez drogę wewnętrzną, do której inwestor nie legitymuje się żadnym tytułem prawnym;

W skardze wskazano także na naruszenie przepisów postępowania, a to poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji niewłaściwego ustalenia kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przez organ I instancji, polegające na uznaniu za strony jedynie właścicielek działek o nr ewid. [...], [...], podczas gdy projekt budowlany wyznacza teren oddziaływania na teren działek nr [...], [...], [...], [...], [...], a co za tym idzie właściciel działki nr [...] oraz nr [...] powinien również zostać uznany za stronę postępowania i brać udział w postępowaniu. Ponadto zarzucono naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji brak umożliwienia im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności z prawem skarżonej decyzji stwierdza, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji w przedstawionym powyżej stanie faktycznym stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 t. prawo budowlane (dalej jako p.b.).

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje konieczność legitymowania się przez inwestora pozwoleniem na budowę dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym wraz z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacyjną, elektryczną, centralnego ogrzewania, gazową oraz zewnętrznymi instalacjami: elektryczną, gazową, kanalizacji sanitarnej do szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe, kanalizacji deszczowej do zbiornika na wody opadowe na działce ewidencyjnej nr [...] przy ulicy [...] w obrębie ewidencyjnym [...]], w jednostce ewidencyjnej [...]

W art. 34 p.b. określone zostały wymogi formalne projektu budowlanego. W powołanym przepisie wskazano m.in., że zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zakres i treść projektu budowlanego powinna uwzględniać warunki ochrony przeciwpożarowej. Dokonując oceny projektu budowlanego pod względem formalnym stwierdzić należy, że został on sporządzony przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami (załączniki 1-8 projektu budowlanego z dnia 10 września 2021 r.). Analiza zawartości opracowania prowadzi do wniosku, że zostały w nim ujęte wszystkie elementy określone w art. 34 ust. 3 p.b.

W myśl art. 35 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c)ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3)kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.

Zgodnie z powołanym powyżej przepisem sprawdzeniu podlega także dołączenie wymaganych przepisami prawa opinii, pozwoleń i sprawdzeń o oświadczeń, posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych.

Badanie skarżonej decyzji wykazało, że formalnie organ II instancji uczynił zadość wymaganiom wynikającym z art. 35 p.b. Jako, że zarzuty skargi kwestionują merytoryczne ustalenia organu w tym zakresie w pierwszej kolejności należy odnieść się do tych zarzutów skargi.

W skardze zarzucono sprzeczność rozstrzygnięcia z ustaleniami § 32 uchwały nr [...]MPZP [...] poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji braku zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zamierzenia takie jak w przedmiotowej sprawie nie powinny być sprawdzane jako jedna bryła, a rozdzielnie, przy czym zgodnie ustaleniami m.p.z.p [...] dla terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej na rysunku planu symbolem 10MN maksymalna wysokość budynku garażowego może wynieść 6,0 m, a tymczasem zgodnie z projektem planowana wysokość garażu wynosi 7,3 m.

W ocenie tut. Sądu zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. Z załączonego projektu budowlanego wynika, że planowane zamierzenie inwestycyjne to budynek mieszkaniowy jednorodzinny z garaże dwustanowiskowym. Analiza projektu obiektu kubaturowego prowadzi do wniosku, że garaż ten jest włączony w bryłę budynku mieszkalnego (rys. 2, 3 i 4 projektu budowlanego). Nie jest kwestionowany fakt, że teren inwestycji położony jest w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 10MN, dla którego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zostały określone w § 32 m.p.z.p. Zgodnie z powołanym przepisem dla terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonego na rysunku planu symbolem 10MN ustala się w pkt 3 lit. e wysokość zabudowy:

–mieszkaniowej do 10,0 m w przypadku dachów dwuspadowych lub wielospadowych oraz do 8,0 m w przypadku dachów płaskich,

–gospodarczej, garażowej i innej towarzyszącej zabudowie mieszkaniowej do 6,0 m.

Dla przedmiotowego budynku wyznaczono wysokość budynku mieszkalnego z garażem liczoną od poziomu terenu przy wejściu głównym na poziomie 9, 5 m. Rację ma organ II instancji stwierdzając, że takie rozwiązanie jest zgodne z planem, mając na względzie rozwiązania projektowe wynikające z przedłożonego projektu budowlanego, a w szczególności okoliczność, że projekt budynku obejmuje jedna bryłę powiązaną konstrukcyjnie i funkcjonalnie. Nie sposób zatem przyjąć, że garaż dwustanowiskowy w przedmiotowej sprawie stanowi zabudowę towarzyszącą, o której mowa w § 32 ust. 3 lit e tiret drugie m.p.z.p.

Odnosząc się do zarzutu niekompletności projektu budowlanego z uwagi na brak objęcia nim wykonania przyłączy wody i gazu, które maja być realizowane według odrębnego opracowania tut. Sąd stwierdza, co następuje. Bezsprzecznie z projektu wynika, że przyłącze elektryczne i gazowe oraz wodne mają być realizowane według odrębnego opracowania (rysunek 1 projektu). Bezsprzecznie z akt sprawy wynika także, że w terenie inwestycji bądź jego bliskości znajdują się odpowiednie przyłącza, gwarantujące możliwość zapewnienia dostaw wody, gazu i elektryczności dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego (projekt zagospodarowania terenu w skali 1:500, rys. 1 projektu budowlanego). W obecnie obowiązującym stanie prawnym można zatwierdzić projekt budowlany budynku i udzielić pozwolenia na jego budowę, w sytuacji, gdy projekt ten nie zawiera przyłączy. Przy budowie budynku zdefiniowanego w art. 3 pkt 2 p.b., przyłączy nie zalicza się do jego części składowych. Wynika to z art. 3 pkt 9 p.b., który zalicza przyłącza do urządzeń budowlanych definiowanych jako urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pozwolenie na budowę budynku, nie musi więc obejmować przyłączy, które nie są jego częścią składową. (zob. wyrok NSA z 18 lutego 2013, sygn. II OSK 896/12, wyrok WSA w Warszawie z 16 stycznia 2020 r. VII SA/Wa 2028/19).

Rozpatrując zarzut braku aktualności oświadczeń dotyczących warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i gazowej wyjaśnić należy, co następuje. Bezsprzecznie warunki techniczne wydane przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...] z dnia 7 lipca 2020 r. oraz Polską Spółkę Gazownictwa utraciły ważność przed sporządzeniem projektu budowlanego. Dodatkowo rzeczywiście w oświadczeniu Polskiej Spółki Gazownictwa wpisana jest działka ewidencyjna o numerze [...] zamiast [...]. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji wyjaśniono, że warunki umożliwiające budowę przyłącza do sieci gazowej istniały w dniu wydania oświadczenia, ze względu na charakterystykę sieci gazowej, nie uległy zmianie do dnia opracowania projektu budowlanego. Jeśli chodzi o błędny nr działki inwestycyjnej wskazany w omawianym oświadczeniu jako [...], tut. Organ stwierdza, że być może jest to tylko błąd pisarski lub PSG S.A dysponowało starszymi mapami gdyż według wydruku mapy z SIP Gminy Miasta [...] znajdującej się na str. 26 akt organu I instancji, wynika, że teren na którym położona jest działka Inwestycyjna nr [...] stanowił całość z działkami sąsiednimi i oznaczony był jako działka nr [...]. Można zatem wysnuć wniosek, że działka o nr [...] została podzielona i z niej została wyodrębniona działka Inwestycyjna o nr [...]. Wyjaśnienia te należy uznać za wystarczające, aby stwierdzić brak wpływu tego uchybienia na wynika sprawy. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności także w świetle projektu budowlanego nie budzi wątpliwości, że faktycznie istnieją techniczne możliwości przyłączenia zamierzenia inwestycyjnego do odpowiednich sieci, przy czym – jak już zaznaczono – przyłączenie do sieci elektrycznej, gazowej i wodnej będzie realizowane według odrębnego opracowania. Wobec tego, jakkolwiek co do zasady warunki techniczne o możliwości przyłączenia do sieci, powinny być aktualne, jednak mając na względzie wskazane powyżej okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy brak wpływu tego uchybienia na jej wynik.

Odnosząc się do zarzutu niezgodnego z prawem umiejscowienia bezodpływowego szczelnego zbiornika ścieków bytowych tut. Sąd zważył, co następuje. Stosownie do § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako rozporządzenie w.t.) w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m3 powinny wynosić co najmniej:

1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej;

2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m.

Analiza projektu budowlanego prowadzi do wniosku, że przedmiotowe odległości zostały zachowane. Według projektu zagospodarowania terenu bezodpływowy zbiornik ścieków bytowych znajduje się w odległości 2 m od działki sąsiedniej oraz 10 m od drzwi zewnętrznych wejściowych. Nie stwierdzono zatem w tym zakresie naruszenia prawa.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 4 pkt 5 m.p.z.p. polegającego na wysunięciu lica zewnętrznej naziemnej ściany wznoszonego budynku przed nieprzekraczalna linię zabudowy tut. Sąd zważył co następuje. Stosownie do § 4 pkt 5 m.p.z.p. przez nieprzekraczalna linię zabudowy należy rozumieć wyznaczone na rysunku planu linie, przed które nie może być wysunięte lico zewnętrznej nadziemnej ściany wznoszonego budynku, z dopuszczeniem wysunięcia przed nie na głębokość do 1,5 m gzymsów, balkonów, loggii, wykuszy, zadaszeń nad wejściami, pochylni i schodów zewnętrznych. W przedmiotowej sprawie niekwestionowanym jest fakt nieznacznego przekroczenia. Mając na uwadze skalę mapy przedstawiającej projekt zagospodarowania terenu, przekroczenie to jest na tyle nieznaczne (mniejsze, niż dopuszczalna wartość 1, 5 m, o której mowa w przepisie, ok. 0, 5 m), tak iż pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

Odnosząc się do zarzutu błędnie sporządzonej linijki słońca tut. Sąd zważył, co następuje. W projekcie budowlanym znajduje się rysunek przedstawiający linijkę słońca. Wynika z niego, że zgodnie z § 60 rozporządzenia w.t. pomieszczenia mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 700-1700. Z projektu budowlanego wynika, że warunek ten jest spełniony przez dłuższy okres czasu niż minimalny wymagany, bowiem cień na działce [...] pojawia się dopiero o godz. 13, a budynek w narożu osiąga dopiero o godz. 15. Odnosząc się do spełnienia warunku, o którym mowa w § 13 rozporządzenia w.t. stwierdzić należy, że w projekcie budowlanym na s. 9 uwzględniono, że na działce [...] powstaje dom jednorodzinny w odległości od wspólnej granicy z rozpatrywaną posesją [...], odległość przesłaniania dla okna o dolnym poziomie parapetu 80 cm wynosi 8, 30 m, zatem przy w/w wskazanej odległości (większej od 8, 30 m) przesłanianie nie następuje. Tym samym nie stwierdza się w tym zakresie zarzutów naruszenia prawa mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do zarzutu braku dostępu do drogi publicznej stwierdza się, co następuje. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że zamierzenie inwestycyjne posiada dostęp do drogi publicznej (drogi krajowej nr [...]) przez ul. [...], która jest drogą wewnętrzną ogólnodostępną. Przypomnieć należy, że dostęp do drogi publicznej może być bezpośredni albo pośredni. Pośredni dostęp realizowany jest przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej (art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W tym stanie rzeczy zarzut okazuje się nieuzasadniony.

Za niezasadny uznać należy także zarzut nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania. Jak zasadnie wyjaśnił organ II instancji projektowany budynek oddalony jest od granicy niezabudowanej działki o nr [...] o około 29 m, zatem projektowany budynek nie będzie wprowadzał żadnych ograniczeń w razie zabudowy tej działki. W związku z tym nie zachodzi konieczność uznania właściciela tej działki za stronę postępowania przed organem administracji architektoniczno-budowlanej. Natomiast działka o nr [...] jest działką drogową i choćby z racji na jej charakter, przy zachowaniu wymogów m.p.z.p. nie znajduje się w obszarze oddziaływania.

Nie potwierdził się także zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. Skarżąca w postępowaniu przed organem I, jak i II instancji brała aktywny udział w postępowaniu przedkładając pisma i składając odwołanie od decyzji organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania odwoławczego nie było prowadzone dodatkowe postępowanie dowodowe. W ocenie tut. Sądu nie stwierdza się, aby brak możliwości udzielenia odpowiedzi przez skarżącą na pismo inwestorów z dnia 16 listopada 2021 r. miał istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrola skarżonej decyzji w pozostałym zakresie nie wykazała naruszeń prawa. Zauważyć należy, że decyzja organu odwoławczego jest dobrze umotywowana, zawiera odniesienie się do zarzutów odwołania i dokonuje kompleksowej oceny projektu budowlanego z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego. Jak wynika z przeprowadzonego przez tut. Sąd badania wytknięte powyżej uchybienia pozostają bez wpływu na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec o oddaleniu skargi.