Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 207/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono, iż przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 35, art. 36
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 149 § 1, § 1a, § 2, art. 154 § 6, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Łuczaj (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Golat Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 września 2018 r. sprawy ze skargi A. F. na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy [...] postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach 1. stwierdza, że Wójta Gminy [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku A. F. z dnia [...] października 2016 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy [...] postępowania wskazanego w punkcie 1. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Wójta Gminy [...] na rzecz A. F. sumę pieniężną w kwocie 1.000 (jeden tysięcy) złotych; 4. oddala skargę w pozostałej części; 5. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz A. F. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2018 r. A. F., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku A. F. o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Kopalnia kredy piszącej [...] I,, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w miejscowości [...], gmina [...].

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 marca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy.

Wskazując na powyższe A. F. wniósł o:

1. zobowiązanie Wójta Gminy [...] do wydania decyzji w przedmiocie wniosku skarżącego w terminie siedmiu dni od daty doręczenia akt organowi;

2. dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga i stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem przepisów prawa;

3. zobowiązanie Wójta Gminy [...] do podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości;

4. przyznanie mu na podstawie art. 149 § 2 ppsa od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa, bądź wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa;

5. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie i o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Następnie w piśmie datowanym na 7 sierpnia 20118 r. organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o umorzenie postępowania w całości oraz powtórzył wniosek o zwrot kosztów postępowania.

Z kolei w piśmie datowanym na 24 sierpnia 2018 r. skarżący poparł skargę i przedstawione wyżej wnioski za wyjątkiem żądania zobowiązania Wójta Gminy [...] do wydania decyzji w przedmiocie wniosku skarżącego w terminie siedmiu dni od daty doręczenia akt organowi. W tym względzie wniosek został cofnięty wobec wydania przez organ w dniu [...] lipca 2018 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskiem datowanym na 18 października 2016 r. A. F. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Kopalnia kredy piszącej [...] I,, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w miejscowości [...], gmina [...].

Postępowanie w przedmiocie powyższego wniosku toczyło się sprawnie do dnia 16 października 2017 r., kiedy to wpłynęło postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] października 2017 r., nr [...], o uzgodnieniu realizacji zamierzonego przedsięwzięcia i określeniu jego warunków. W postanowieniu tym stwierdzono m.in., że przedmiotowa inwestycja nie będzie oddziaływać na pobliskie ujęcie wód podziemnych, a w szczególności nie spowoduje zanieczyszczenia ujmowanej warstwy wodonośnej i nie wpłynie na jej zasoby.

Pismem z dnia 24 października 2017 r. organ zawiadomił strony postępowania, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz z obawy o bliskie położenie Stacji Uzdatniania Wody od działki nr [...], na której planowane jest ww. przedsięwzięcie, co może mieć negatywny wpływ na zasoby wodne pobliskiego ujęcia wód podziemnych, konieczne jest uzyskanie opinii specjalistycznej wpływu kopalni kredy na wskazaną wyżej Stację. W związku z tym organ przedłużył termin załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 listopada 2017 r..

Następnie pismem z dnia 21 listopada 2017 r., powołując się na tę samą argumentację, organ przedłużył termin załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 grudnia 2017 r..

Podobnie pismem z dnia 21 grudnia 2017 r., również wskazując te same motywy, organ przedłużył termin załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 stycznia 2018 r..

W dniu 4 stycznia 2018 r. A. F. wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłość postępowania.

Kolejnym pismem z 19 stycznia 2018 r. Wójt zawiadomił o ponownym przedłużeniu terminu załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 lutego 2018 r..

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznało zażalenie A. F. na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy [...] dodatkowy miesięczny termin do załatwienia przedmiotowej sprawy. Akta sprawy wraz z powyższym postanowieniem zostały zwrócone Urzędowi Gminy w S. w dniu 29 stycznia 2018 r..

Pismem z dnia 21 lutego 2018 r. Wójt po raz kolejny zawiadomił strony postępowania, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz w związku z trwającymi pracami w zakresie zleconych badań szczegółowych wpływu kopalni kredy na Stacji Uzdatniania Wody w N. - przedłużył termin załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 marca 2018 r..

Pismami z dnia 14 marca 2018 r. A. F. wezwał organ do niezwłocznego wydania decyzji oraz zwrócił się do SKO w S. o ponaglenie Wójta.

Z kolei w dniu 20 marca 2018 r. Wójt ponownie zawiadomił strony postępowania, że z uwagi na trwające prace w zakresie zleconych badań szczegółowych wpływu kopalni kredy na ujęcie wód podziemnych w gminie [...]- przedłużył termin załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 kwietnia 2018 r..

Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznało kolejne zażalenie A. F. na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy [...] dodatkowy miesięczny termin do załatwienia przedmiotowej sprawy. Akta sprawy wraz z powyższym postanowieniem zostały zwrócone Urzędowi Gminy w S. w dniu 4 kwietnia 2018 r..

Pismem z dnia 20 kwietnia 2018 r. Wójt Gminy [...] po raz kolejny zawiadomił strony postępowania, że z uwagi na trwające prace w zakresie zleconych badań szczegółowych wpływu kopalni kredy na ujęcie wód podziemnych w gminie [...]- przedłużył termin załatwienia sprawy wskazując, że nastąpi to do 23 maja 2018 r..

Następne zawiadomienie organ o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy zostało wydane przez Wójta w dniu 22 maja 2018 r.. Organ powołał się na dotychczasowe okoliczności i wskazał, że konieczne jest przedłużenie postępowania do 23 czerwca 2018 r..

Ostatecznie sporządzona została (datowana na kwiecień 2018 r.) opinia hydrologiczna dotycząca wpływu kopalni kredy na ujęcie wód podziemnych w gminie [...] w związku z inwestycją planowaną przez A. F..

W dniu 30 kwietnia 2018 r. A. F., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku A. F. o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Kopalnia kredy piszącej [...] I,, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w miejscowości [...], gmina [...].

W dniu 22 maja 2018 r. organ zawiadomił strony o zakończeniu postępowania wskazując, że wnioski i uwagi mogą być wnoszone w terminie 30 dni od obwieszczenia i z uwagi na to jednocześnie przedłużył zakończenie postępowania, wyznaczając nowy termin na 23 czerwca 2018 r..

Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], Wójt Gminy [...] odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Kopalnia kredy piszącej [...] I,, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w miejscowości [...], gmina [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z art. 3 § 2 pkt 1) i 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: ppsa) wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach decyzji administracyjnych.

Nie ulega wątpliwości, że rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie mieści się we wskazanych wyżej ramach.

Skarżący podniósł m.in., że pomimo powzięcia wątpliwości co do ewentualnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na zasoby wodne pobliskiego ujęcia wód podziemnych już po otrzymaniu postanowienia RDOŚ z dnia [...] października 2017 r., organ dopiero po trzech miesiącach zlecił sporządzenie opinii hydrologicznej, wyznaczając aż czteromiesięczny termin na jej sporządzenie. Aż do dnia wniesienia skargi opinia nie została sporządzona, ani nie przeprowadzono stosownych oględzin, badań czy odwiertów. Ponadto skarżący podniósł, że w sprawie już dawno przekroczone zostały z winy organu ustawowe terminy załatwienia sprawy, co stanowi rażące naruszenie art. 35 § 1 i art. 36 § 1 kpa, ale też zasady praworządności, szybkości postępowania, pogłębiania zaufania obywateli, informowania stron i uczestników postępowania oraz uwzględniania słusznego interesu obywateli i interesu społecznego.

Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów, w pierwszej kolejności odwołać się należy do stosownych regulacji ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: kpa).

W art. 12 kpa wskazano, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1), zaś sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2).

Z kolei art. 35 kpa stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1), niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2), a załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a (§ 4).

Ponadto, zgodnie z art. 36 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia i ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

W świetle powyższych regulacji podzielić należy zarzut skarżącego o przewlekłym prowadzeniu przez organ postępowania administracyjnego z jego wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji.

O ile podzielić należy stanowisko organu, wyrażone już w zawiadomieniu z dnia 24 października 2017 r. o skomplikowanym charakterze sprawy, o tyle tym bardziej nie znajduje żadnego uzasadnienia sposób prowadzenia postępowania w tej sprawie.

W szczególności zgodzić się trzeba ze skarżącym, że skoro wątpliwości Wójta wzbudziła treść postanowienia RDOŚ w zakresie wpływu planowanej inwestycji na zasoby pobliskiego ujęcia wód podziemnych i w związku z tym organ ten dostrzegł potrzebę zasięgnięcia wiadomości specjalnych, to winien to uczynić niezwłocznie. Ze wskazań strony wynika, że zrobił to jednak dopiero 9 stycznia 2018 r., przy czym w aktach brak jest stosownego postanowienia, na co również skarżący zwrócił uwagę. Biorąc zaś pod uwagę treść sporządzonej opinii hydrologicznej, wątpliwości budzi rzekomo zakreślony termin na jej sporządzenie (według wskazań strony – cztery miesiące).

Zwrócić też należy uwagę na fakt, że organ aż ośmiokrotnie przedłużał termin załatwienia sprawy, a i tak ostatni wyznaczony (do dnia 23 czerwca 2018 r.) nie został przez niego dotrzymany.

Nie mniej istotny dla rozstrzygnięcia niniejszej skargi był fakt dwukrotnego uznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zażaleń skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto, co jest szczególnie ważne – Wójt Gminy [...] na zrealizował postanowień SKO w zakresie wyznaczenia mu dodatkowych terminów do załatwienia sprawy.

Zdaniem Sądu, w świetle powyższych okoliczności nie ulega wątpliwości, iż postępowanie administracyjne prowadzone było w sposób zdecydowanie opieszały.

Z art. 149 § 1 wynika, że uwzględniając skargę na bezczynność sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a ppsa, jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei w myśl art. 149 § 2 ppsa, w przypadku, o którym mowa w § 1 sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

W świetle powyższych ustaleń należy przyjąć, że organ dopuścił się zarzucanej mu przez skarżącego przewlekłości, gdyż prowadzenie postępowania w sumie od 18 października 2016 r., a w szczególności od 16 października 2017 r. do wniesienia skargi (w tym przypadku przez sześć i pół miesiąca, zaś do dnia wydania decyzji przez ponad dziewięć miesięcy) nie miało uzasadnienia w przedstawionych okolicznościach. Ponadto nie ulega wątpliwości Sądu, że przewlekłość ta nastąpiła z rażącym naruszeniem cytowanych wyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, przez znaczne przekroczenie maksymalnego terminu do rozpatrzenia wniosku. Jak bowiem zostało to wyżej zauważone, bezskuteczne pozostały ponaglenia i zażalenia strony na niezałatwienie sprawy w terminie (i to pomimo dwóch orzeczeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego), a nawet nie był dotrzymany ostateczny wydłużony termin jej załatwienia. W końcu dopiero w dniu [...] lipca sprawa została rozstrzygnięta.

Sąd uznał jednak, że zbędne jest umorzenie postępowania w przedmiocie wniosku skarżącego o zobowiązanie organu do wydania decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd podzielił poglądy wyrażane w tym przedmiocie w orzecznictwie (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2016 r., I OSK 1621/16 i z dnia 21 kwietnia 2017 r., I OSK 2242/16 – obydwa dostępne w bazie CBOIS), iż wobec aktualnej treści art. 149 § 1 ppsa, uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, gdy po wniesieniu takiej skargi organ załatwi sprawę – nie powoduje potrzeby umarzania postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), gdyż w takiej sytuacji kompetencją sądu adekwatną do tego stanu rzeczy jest kompetencja do stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 ppsa), wprowadzona do porządku prawnego przez art. 1 pkt 40 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r..

Dlatego też, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ppsa, należało orzec jak w punkcie 1. sentencji.

Rozważając natomiast kwestię objętą normą art. 149 § 1a ppsa, należy mieć na względzie znaczenie pojęcia "rażącego naruszenia prawa" w rozumieniu ustawy z 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1169).

W wyroku z dnia 31 stycznia 2006 r., I OSK 883/05 (LEX nr 299873), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na stopniowanie naruszeń prawa: od "zwykłego", przez "naruszenie mające istotny wpływ na wynik sprawy", aż po "rażące naruszenie prawa" konstatując, że rażące naruszenie prawa stanowi kwalifikowaną formę naruszenia prawa, a utożsamianie tego pojęcia z każdym naruszeniem prawa nie jest słuszne. Ponadto w judykaturze podkreśla się, że o rażącym naruszeniu prawa decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze, tj. skutki, które wywołuje decyzja.

Ze względu na dokonane ustalenia i powołane wyżej wywody oraz biorąc pod uwagę okres jaki upłynął pomiędzy złożeniem przez stronę wniosku (zwłaszcza zaś od 16 października 2017 r.), a wniesieniem przez nią skargi w niniejszej sprawie i wydaniem przez organ decyzji merytorycznej - nie ulega wątpliwości Sądu, że przewlekłość ta nastąpiła z rażącym naruszeniem cytowanych wyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z tym w punkcie 2. orzeczono na podstawie art. 149 § 1a ppsa.

Odnosząc się do zgłoszonego w skardze żądania przyznania stronie od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa, bądź wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa wskazać należy, że z jednej strony uprawnienia sądu w tym względzie mają charakter fakultatywny, z drugiej zaś art. 149 § 2 ppsa skonstruowany został na zasadzie alternatywy. Zauważyć przy tym należy, że zasadniczym celem wymierzenia grzywny jest niejako skuteczne przymuszenie organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Skoro zaś w niniejszej sprawie w dniu [...] lipca 2018 r. doszło do wydania merytorycznej decyzji, to upadły racje stosowania tego środka dyscyplinującego.

Z kolei za zasadny uznany został wniosek o przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej.

Art. 154 § 6 ppsa stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2018 r. (M. P. z 2018 r. poz. 187) wynika, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2017 r. wyniosło 4.271,51 zł. Wobec tego, dziesięciokrotność tego wynagrodzenia to 42.715,10 zł, zaś połowa tej kwoty to 21.357,55 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz z jednej strony żądanie A. F. przyznania mu sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości (21.357,55 zł), z drugiej zaś brak jakiegokolwiek uzasadnienia takiej wysokości - Sąd uznał, że właściwą kwotą będzie suma w wysokości 1.000 zł i dlatego też orzekł jak w punkcie 3. wyroku.

W konsekwencji skarga dalej idąca, tj. co do żądania wyższej sumy pieniężnej lub wymierzenia organowi grzywny - podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł w punkcie 4. sentencji na podstawie art. 151 ppsa. Orzeczenie w tym względzie dotyczy też zobowiązania Wójta Gminy [...] do podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości, bowiem ani art. 149 ppsa, ani żaden inny przepis prawa nie daje Sądowi możliwości wyrokowania w zakresie tak sformułowanego żądania.

O kosztach postępowania w punkcie 5. orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ppsa. Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącego kwotę składa się wpis od skargi (100 zł) - ustalony na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynagrodzenie jego pełnomocnika procesowego (480 zł) - ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.) oraz opłata skarbowa uiszczona od pełnomocnictwa (17 zł).

.

.