Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 469/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 612  Sprawy geodezji i kartografii
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr/ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant ref. staż. Dorota Wolak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. i S. J., W.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2002 r Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu ewidencji gruntów i wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków I Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...].10.2001 r Nr [...] w części dotyczącej działki Nr 1105 stanowiącej własność Z. i S. J. oraz działki Nr 1347, 570, 893 stanowiącej własność W.J. II Zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej W. J. kwotę 30 zł /trzydzieści złotych/ na rzecz skarżących Z. i S. J. solidarnie kwotę 98 zł /dziewięćdziesiąt osiem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] stycznia 2002 roku Nr [...] działając na podstawie art.138 § l pkt l oraz § 2 k.p.a. i art. 20, ust. l i 2 oraz art. 7 b ust. 2, pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. Nr 100 z 2000r., póz. 1086) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, póz. 454) - po rozpatrzeniu odwołań:

1. A. W., zam. [...],

2. Z. i S. J., zam. [...]

3. M. S. zam. [...]

4. A. K. zam. [...]

5. M. B. zam. [...]

6. W. J. zam. [...]

od decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.200Ir. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków dla obrębu O., gm. O.,

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w punktach 5.3, 5.4, 5.8, 5.11 dotyczących działek Pani A. K. W. J., M. B. i Państwa Z. i S. J. oraz uchylił w punkcie 5.1 dotyczącym działki nr 1479 A. W. oraz w punkcie 6.13 dotyczącym działki nr 650 M. S. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że decyzją z dnia [...].10.2001 r. Nr [...] Starosta orzekł ;

- w pkt I zatwierdzenia projektu modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków dla obrębu O., gm. O. natomiast w pkt III w/w decyzji orzekł o wprowadzeniu zmian do dotychczasowego operatu ewidencji gruntów i budynków.

Od tej decyzji odwołali się:

1/ A. W. kwestionując procedurę związaną z prowadzonymi pracami geodezyjnymi powołuje się na dane zawarte w Księdze Wieczystej Nr [...] i nie zgadza się na nową powierzchnię swojej działki nr 1479- aktualny (dotychczasowy 1234).

Podważa przebieg granicy między działką własną a działką stanowiącą drogę gminną i żąda przywrócenia stanu ewidencyjnego swojej działki sprzed odnowienia operatu ewidencji gruntów obrębu O.

2/ Z. i S. J. wnieśli o uchylenie w/w decyzji i nie zgadzają się z pomniejszeniem powierzchni działki nr 1105 - o 36m2 od stanu dotychczasowego. Ponadto podważają procedurę związaną z wydaniem zaskarżonej decyzji i uważają że nie brali czynnego udziału w całym postępowaniu administracyjnym.

3/ M. S., wnosi zastrzeżenia do wykazanego na mapie ewidencyjnej przebiegu granicy swojej działki nr 650 - (dotychczasowy 578) z działką nr 652 stanowiącą własność T. K. oraz kwestionuje nowo obliczoną jej powierzchnię pomniejszoną o 1152m2. Ponadto podnosi iż nie uczestniczył w pomiarach geodezyjnych związanych z ustaleniem granic działek na gruncie.

4/ A. K. nie wyraża zgody na powierzchnię własnej działki nr 1194-a (dotychczasowy 1122) wynoszącą 0,1747ha, gdyż została pomniejszona od powierzchni wykazanej w operacie ewidencyjnym sprzed odnowienia ewidencji gruntów.

5 / M. B. w oparciu o starą mapkę geodezyjną żąda przywrócenia na mapie ewidencyjnej przebiegu granicy między działką własną o numerze 114 - (dotychczasowy 214) a działką sąsiednią nr 115.

6/ W. J. potwierdzając uczestnictwo podczas pomiarów geodezyjnych związanych z. odnowieniem ewidencji gruntów i odmowę wskazania przebiegu granic własnych działek na gruncie nie zgadza się z przebiegiem granic działek nr nr 893, 570 i 1347 - ( dotychczasowe 1028, 280, 1357 ), twierdząc iż powierzchnia ich uległa zmniejszeniu kosztem włączenia ich powierzchni do działek sąsiednich.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym ustalono, że w celu dostosowania istniejącej ewidencji gruntów obrębu O. gm. O. do systemu informatycznego prowadzenia ewidencji gruntów i budynków i przejścia na komputerowe zbiory danych zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami § 35 ust. l pkt l i ust. 2 oraz § 40 ust. l i 2 rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 158, póz. 813) dokonano modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków.

W myśl przepisów § 39 ust. l i 2 powołanego wyżej rozporządzenia projekt operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów założonej ewidencji budynków obrębu O. w dniach 5.03.2001r. do 20.03.200Ir. był wyłożony do wglądu zainteresowanych stron celem zapoznania się i złożenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń.

Organ I instancji rozpatrzył zgłoszone uwagi i zastrzeżenia a po przeprowadzeniu kontroli technicznej całości dokumentacji tworzącej operat ewidencji gruntów i budynków, wydaną decyzją zatwierdził operat opisowo - kartograficzny obrębu O.

Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutów złożonych przez w/w w swoich odwołaniach z przyczyn następujących i tak;

1/ zarzuty Z. i S. J. dotyczyły powierzchni działki nr 1105 wykazanej w odnowionym operacie ewidencyjnym . Ustalono, że S. J. w trakcie pomiaru granic działki podpisał protokół ustalenia jej granicy. Ustalony na gruncie stan działki wykazany został w odnowionym operacie ewidencyjnym.

2/ zarzuty A. K. dotyczyły przebiegu granicy pomiędzy działkami 1194 a 1193. Ustalono, że podczas czynności ustalania przebiegu granicy tych działek w/w w dniu 20.09.2000r. własnoręcznym podpisem potwierdziła w protokole granicznym, że granica między działką nr 1194 a działką nr 1193 jest sporna, natomiast przebieg pozostałych granic działki jest zgodny. W tym stanie faktycznym została pouczona, że przebieg granicy spornej może być ustalany przy udziale wszystkich zainteresowanych stron np. w postępowaniu rozgraniczeniowym na koszt i wniosek zainteresowanych i dopiero uzyskane orzeczenie rozgraniczeniowe będzie stanowiło podstawę do wprowadzenia zmian w istniejącym operacie ewidencji gruntów.

3/ Zarzuty M. B. dotyczyły przebiegu granicy jej działki nr 114 z działką nr 115 . Analiza materiału dowodowego wykazała, że stan ewidencyjny działki nr 114 jest zgodny ze stanem faktycznym na gruncie, a pomiar jej granic został wykonany w oparciu o trwałe ogrodzenie. Powierzchnia działki nr 114 będąca pochodną jej granic w odnowionym operacie ewidencyjnym wynosi 0,3593ha i jest zgodna z powierzchnią obowiązującą w operacie ewidencyjnym sprzed odnowienia operatu ewidencyjnego.

4/ Zarzuty W. J. dotyczyły przebiegu granicy wzdłuż jej działki nr 893/ 1028/ . Wyjaśniono, że podczas ustalania przebiegu granic na gruncie nie wskazała ich i nie podpisała protokołu granicznego. Wobec czego granicę działki nr 893 (1028) przyjęto według stanu prawnego ustalonego podczas postępowania rozgraniczeniowego z działkami nr 1029 - Gminy O. i 1030 – P. Z., przeprowadzonego w 1991r. Wówczas strony zainteresowane zawarły akt ugody mający moc ugody sądowej.

Przebieg granic pozostałych działek nr 570 i 1347 na mapie ewidencyjnej wykazano według stanu dotychczasowej ewidencji gruntów.

Zatem zmiana powierzchni tych działek nie nastąpiła w wyniku zmiany przebiegu ich granic ale z dokładniejszych obliczeń przeprowadzonych podczas odnowienia ewidencji gruntów.

Reasumując powyższe należy uznać, że odwołania wyżej wymienionych osób nie znajdują uzasadnienia.

Natomiast rozpatrując odwołania Pani A. W. i Pana M. S. organ II instancji uznał , że zasługują na uwzględnienie z przyczyn następujących ;

1/ A. W. do prowadzonych czynności związanych z ustaleniem przebiegu granic mimo prawidłowego wezwania nie zgłosiła się. Granice działki nr 1479 (1234) zostały zamierzone zgodnie ze stanem użytkowania, widocznym na gruncie oraz wskazanym przez właściciela działki sąsiedniej nr 1478.

W wyniku rozpatrzenia zastrzeżeń złożonych na projekt operatu ewidencji gruntów i budynków Komisja w dniu 4.04.2001r. nie uwzględniła zgłoszonego przez ojca A. W. zastrzeżenia na wykazane na mapie ewidencyjnej załamanie granicy od strony drogi oznaczonej numerem 1546 i postanowiła pozostawić bez zmian kwestionowaną powierzchnię działki nr 1479, uzasadniając to wykonanym pomiarem geodezyjnym według stanu istniejącego na gruncie.

Porównanie dotychczasowej mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 z mapą ewidencyjną sporządzona w wyniku odnowienia operatu ewidencyjnego wsi O. wykazało iż przebieg granicy działki nr 1479 - A. W. z działką nr 1546 stanowiącą drogę gminną jest rozbieżny, a kwestionowana różnica w powierzchni działki nr 1479 wynika ze zmiany przebiegu pasa drogowego.

Zatem bez nawiązania przebiegu granic na mapie do stanu rzeczywistego na gruncie organ I instancji nie mógł stwierdzić o prawidłowości wykazania na mapie granicy działki nr 1479 z działką nr 1546.

W tej sytuacji biorąc pod uwagę zarzuty A. W., że powierzchnia jej działki została wliczona i włączona do powierzchni drogi, zachodziła konieczność przeprowadzenia na gruncie z udziałem zainteresowanych stron dodatkowego postępowania i zbadania zarzutów dotyczących powierzchni działki nr 1479.

2/ M. S. w swoim odwołaniu podniósł, iż nieobecność jego oraz sąsiada – T. K. jako właściciela działki nr 652 spowodowała niewłaściwe ustalenie przebiegu granicy ich działek i wykazania jej na mapie ewidencyjnej i domagał się wykazania przedmiotowej granicy zgodnie z dotychczasową mapą ewidencji gruntów.

Analiza dotychczasowej mapy ewidencyjnej ze stanem w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów wykazała znaczną rozbieżność w przebiegu granicy między tymi działkami oraz zmianę ich konfiguracji. Ponadto w zgromadzonych przez organ I instancji dokumentach brak jest protokołu sporządzonego w wyniku rozpatrzenia zastrzeżeń złożonych przez M. S.

W tej sytuacji skoro w ewidencji gruntów winna być wykazana powierzchnia rzeczywista wynikająca z granic faktycznego władania, zatem zachodzi konieczność przeprowadzenia na gruncie z udziałem zainteresowanych stron dodatkowego postępowania wyjaśniającego.

Wobec stwierdzenia, że postępowanie administracyjne organu I instancji dotyczące nieruchomości A. W. i M. S. zawiera uchybienia istotne należało uchylić z przyczyn podanych w tej części decyzję.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący ;

1/ Z. i S. J. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2001 roku oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego.

Zarzucili zaskarżonym decyzjom rażące naruszenie prawa a w szczególności;

- art. 1 Protokołu Nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1052 r ? Dz.U z 1995 r Nr 36 poz. 175/

- art. 7, 9, 21 i 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

- art. 112- 127 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami / Dz.U Nr 2000r.poz.543 ze zm/

- art. 6, 6, 8, 9, 10 § 1 11, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 k.p.a. ,

- §§ 36, 37, 38 ust. 1 i 2 40 ust. 3 , 42 ust. 1 i 3 , 46 ust. 2 pkt 2, 82 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 290 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gurtów i budynków / DZ.U Nr 39 poz. 454/,

- § 38 ust. 1 i 2, 39 ust. 2 , 40 ust. 2 rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia

- 1996 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków .

W uzasadnieniu skargi wskazali, że organ I instancji w podstawie prawnej wskazał nie obowiązujące przepisy prawa tj. rozporządzenie Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz.U z 1996 r z Nr 158 poz. 813 / tym samym naruszył przepisy art. 7 Konstytucji i art. 6 i 7 k.p.a.

Przepisy w/w rozporządzenia zostały naruszone w szczególności ;

- § 38 ust. 1 i 2 przez przyjęcie, że dopuszczalne jest ustalenie przebiegu granicy z pominięciem treści istniejącej dokumentacji geodezyjnej ,

- § 39 ust. 2 przez doręczenie zawiadomienia nie zawierającego pouczenia o których mowa w pkt 3 i 5 w/w przepisu,

- § 40 ust. 2 przez przyjęcie, że cele modernizacji obejmują również możliwość weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie de facto ich zmianę

- Naruszenie przepisów postępowania poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy w ocenie skarżących nastąpiło w tym momencie kiedy wykonawca stwierdzając ,że droga gminna znajduje się na terenie prywatnym winien wstrzymać dalsze czynności i wezwać przedstawiciela gminy czego nie uczynił .

- decyzja I instancji jest sama w sobie sprzeczna , gdyż w podstawie prawnej powołuje przepis § 39 ust. 5 uchylonego rozporządzenia który dotyczy założenia ewidencji / § 34 –39 / natomiast w swojej treści mówi o zatwierdzeniu modernizacji gruntów / § 40 – 42 /. Takie działanie organu powoduje naruszenie art. 11 i 107 k.p.a.

Dowolne ustalenie stanu faktycznego sprawy, nie ustosunkowanie się do przedłożonego dowodu tj. mapy zasadniczej terenu działki nr 1298/1 w skali 1 ; 500 brak należytego uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji uzasadnia zarzut naruszenia przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.

W dalszej części skargi powołano przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku, które w ocenie skarżących zostały naruszone. Przystąpienie do wytyczenia granicy działki skarżących nr 1105 z pominięciem treści mapy w/w, brak prawidłowego zawiadomienia o czynnościach ustalania przebiegu granic, nieuwzględnienie faktu, że działka skarżących stanowi współwłasność małżeńską i wymagana jest zgoda obojga małżonków czyni w/w decyzję wadliwą.

Dodatkowo wskazali, że zastrzeżenia do danych ewidencyjnych przedstawionych w projekcie operatu opisowo- kartograficznego winien rozpoznać starosta natomiast w/g treści decyzji zrobiła to komisja, która takiego uprawnienia nie posiadała..

Wprawdzie w decyzja organu II instancji powołuje przepisy aktualnego rozporządzenia niemniej jednak organ odwoławczy sprawdzając legalność decyzji organu I instancji sprawdzał ją w/ g nieobowiązujących przepisów prawa..

Wg decyzji działka nr 1298/1 o pow. 0.18 ha odpowiada działce nr 1105 o pow. 0.1764 ha. Różnica w powierzchni działki o 36 m kw nie wynika z niedokładności pomiarów, lecz wskutek przesunięcia granicy na niekorzyść skarżących. W ocenie skarżących takie działanie organu stanowi zabieg pozaprawny w celu utworzenia drogi gminnej z pominięciem przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami .

2/ W. J. nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i cyt." przywrócenie jej stanu na gruncie w./g stanu prawnego z 1961 roku ". Dodatkowo wyjaśniła, że nie podpisywała, żadnej ugody w sprawie rozgraniczenia. Do skargi dołączyła kopię z mapy pomiaru z lat 1961 , oraz pismo Wojewody [...] z dnia 5.10.1998 r,

zaświadczenie PBN w L. z dnia 26.04.1989 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga zarówno Z. i S. J. oraz W. J. zasługuje na uwzględnienie

Wyjaśnienia wymaga, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/

Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z tekstu decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...].10.2001 roku Nr [...] wynika, że organ prowadził postępowanie administracyjne w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków dla obr. O. gmina O. na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17.12.1996 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz.U Nr 158 poz. 813/ .

W/w decyzja poprzedzona została postępowaniem prowadzonym po dniu 30.09.1999 roku tj.w czasie, kiedy brak było rozporządzenia wykonawczego do prawa geodezyjnego i kartograficznego, na podstawie którego prowadzić można było czynności związane z opracowaniem operatu opisowo- kartograficznego. Z treści samem decyzji wynika natomiast ,że zastrzeżenie do projektu operatu opiniowała komisja powołana przez starostę, podczas gdy rozporządzenie kompetencje te pozostawia w gestii starosty.

Organ odwoławczy rozpoznając odwołania między innymi Z. i S. J., W. J. wprawdzie powołał przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, póz. 454/ lecz, nie oceniał czynności według cytowanych przepisów lecz w/g przepisów Rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17.12.1996 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz.U Nr 158 poz. 813/ czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji .

Rozporządzenie w/w utraciło moc prawną w dniu 1.10.1999r. Wynika to z art. 105 ustawy z dnia 13.10.1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, póz. 872). Powołany przepis brzmi następująco: "Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienionych ustawą kompetencyjną nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 1999r., zachowują moc dotychczasowe akty wykonawcze, o ile nie są sprzeczne z ustawami".

Ustawa kompetencyjna z dnia 24.07.1998r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (Dz.U. Nr 106, póz. 668), w art. 60 pkt 22 lit. b nadała nowe brzmienie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17.05.1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, upoważniając ministra właściwego do spraw administracji publicznej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi do określenia w drodze rozporządzenia sposobu zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowego zakresu informacji objętych tą ewidencją, sposobu i terminu sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych tą ewidencją, a także rodzajów budynków, które nie będą wykazywane w ewidencji.

Rozporządzenie z dnia 17.12.1996r. było wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 26 ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego, które zostało zmienione powyższą ustawą kompetencyjną.

Z tego względu art. 105 ustawy z dnia 13.10.1998r. (Dz.U. Nr 133, póz. 872) obejmuje rozporządzenie z dnia 17.12.1996r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Na podstawie delegacji ustawowej zamieszczonej w ustawie kompetencyjnej, zostało wydane rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, póz. 454), które weszło w życie z dniem 2.06.2001r.

Oznacza to, że w okresie 1.10.1999 - 1.06.2001r., nie było przepisów wykonawczych określających procedurę związaną z prowadzeniem czynności procesowych w sprawach między innymi modernizacji ewidencji gruntów i zakładania ewidencji budynków.

Ustawa z dnia 17.05.1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz.U. z 2000r., Nr 100, póz. 1086) nie zawiera przepisów procesowych określających tok czynności w tego rodzaju sprawach.

Prowadzenie postępowania administracyjnego na podstawie przepisów procesowych zamieszczonych w akcie prawnym, który utracił moc prawną jest naruszeniem prawa przez organy orzekające w tej sprawie skutkujące uchyleniem decyzji obu instancji.

Podstawę prawną do wydania decyzji przez starostę w przedmiocie założenia ewidencji gruntów i budynków stanowił przepis § 42 ust.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, póz. 454), zaś właściwym organem do rozpatrywania uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych przedstawionych w projekcie operatu opisowo – kartograficznego został starosta.

Prowadząc ponownie postępowanie odnośnie sporządzenia operatu opisowo – kartograficznego w części dotyczącej ustalenia granic działek należących do skarżących, organ I instancji powtórzy czynności procesowe, w oparciu o rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków zapewniając przy tym stronom czynny udział w postępowaniu .

Stwierdzone w/w uchybienia dały podstawę Sądowi do uchylenia decyzji obu instancji stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy .

Wobec przedłożenia przez skarżących Z. i S. J. spisu kosztów związanych z przybyciem do Sądu , Sąd zasądził koszty w tym zakresie stosownie do art. 205 § 1 i 3 tej ustawy oraz art. 13 dekretu z dnia 26.10.1950 r o należnościach świadków , biegłych i stron w postępowaniu sądowym / DZ.U z 1950 r Nr 49 poz. 445/.