Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1508/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W treści skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną decyzję A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podała, że balansuje na granicy wypłacalności i utraty płynności finansowej, która może prowadzić do jej upadłości.

W treści dokumentów załączonych do skargi spółka wywiodła, że jej zaległość w podatku akcyzowym wynosi łącznie 116.630 zł, sytuacja na rynku, na którym funkcjonuje, uległa znacznemu pogorszeniu na skutek zmniejszenia popytu na jej produkty oraz obniżenia marż, prowadząc do spadku rentowności spółki. Podała, że jej zobowiązania z tytułu kredytów, pożyczek i umów leasingu wynoszą aktualnie łącznie 12.586.078 zł i przewyższają wartość jej aktywów, stanowiących zabezpieczenie jej długu. W konsekwencji spółka zmuszona była zaciągnąć pożyczki od swoich wspólników na łączną kwotę 6.000.000 zł. Wskazała również wnioskująca strona łączną kwotę swoich zobowiązań publicznoprawnych w lipcu 2013 r. – 287.284 zł.

W pierwszym półroczu roku 2013 wnioskująca spółka wypracowała zysk w kwocie 76.250, 96 zł, przy przychodzie w kwocie 10.681.268,92 zł oraz realizuje inwestycje krótkoterminowe o wartości 225.866,60 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjny zostało uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administra-cyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W ustawie tej, a mianowicie w art. 61, unormowane zostało postępowanie w sprawie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Adresatem normy prawnej wynikającej z § 2 art. 61 ustawy procesowej są organy podatkowe, natomiast adresatem normy prawnej odkodowanej z § 3 art. 61 tej samej ustawy jest sąd administracyjny. Drugie ze wskazanych uregulowań stanowi jedyną podstawę prawną, którą sąd administracyjny uwzględnia przy rozpoznawaniu takiego wniosku o zastosowanie reżimu suspensywności.

W myśl przepisu art. 61 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami admi-nistracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepi-sem art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.

Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwala na uniknięcie wywołania po stronie podatnika niekorzystnych skutków decyzji w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wyżej powołane uregulowanie uzależnia zastosowanie wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia reżimu suspensywności od zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia ustawowo określonych skutków. W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł przesłanki z przytoczonego wyżej przepisu art. 61 § 3 powołanej na wstępie ustawy. Sąd ocenił przedstawione przez wnioskodawcę oraz wynikające z akt sprawy okoliczności w świetle treści art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz kierując się zasadami doświadczenia życiowego i logiki. W rezultacie uznał, że takie niebezpieczeństwo nie może powstać po stronie skarżącej spółki na skutek wyegzekwowania od niej kwoty zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca mimo wykazywania spadku rentowności prowadzonej działalności gospodarczej, wzrostu zadłużenia i perspektywy utraty płynności finansowej realizuje kolejne zakupy inwestycyjne, przeznaczając na nie środki pieniężne oraz wypracowuje zysk, które mogłaby wykorzystać na zapłatę należności podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd stwierdził, że po stronie skarżącej spółki nie mogą wystąpić negatywne skutki wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jest ona w stanie uzyskać konieczne w tym celu środki pieniężne w ten sam sposób, w jaki wygenerowała środki w celu realizacji inwestycji.

W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako nieuzasadniony nie podlegał uwzględnieniu.

Na marginesie wskazać trzeba, że niedopuszczalna jest sytuacja, w której – tak jak to jest w rozpoznawanej sprawie - podatnik dokonuje zakupów inwestycyjnych na dużą skalę i jednocześnie faktycznie tłumaczy tym nieregulowanie należności podatkowych.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.