Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 204/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na czynność Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu wniosku z dnia 21 sierpnia 2014 r. o wyminę dokumentu prawa jazdy ze względu na zmianę nazwiska oraz adresu zamieszkania, decyzją dnia [...] r., nr [...] Starosta [...] wydał K. K. nowy dokument prawa jazdy, ograniczając jego termin ważności zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600 ze zm.).

W wyniku odwołania K. K. od ww. decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano przede wszystkim, że art. 18 ust. 1 i 2 pkt 2 powołanej ustawy, nie stanowi podstawy do wydania decyzji administracyjnej, gdyż wydanie nowego dokumentu prawa jazdy jest czynnością materialno-techniczną, a zatem decyzja w niniejszej sprawie została wydana bez podstawy prawnej. Dodatkowo zwrócono uwagę na sposób poddania kontroli czynności materialno-technicznej starosty podjętej w oparciu o przepis art. 18 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy.

Pismem z dnia 12 grudnia 2015 r. K. K. wezwała Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa w postaci ograniczenia czasu ważności uprawnień do kierowania pojazdem kat. B, przyznanych w 2006 r. i do wydania dokumentu prawa jazdy zgodne ze stanem przed wydaniem uchylonej decyzji.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Starosta [...] w piśmie z dnia [...] r., oznaczonym numerem [...] wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, dokument prawa jazdy wydawany jest na czas określony ustawowo, w zależności od kategorii prawa jazdy na 5 lub 15 lat, co stanowi ogólne i jednocześnie bezwzględne ograniczenie. Dodatkowo organ powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., który wskazał m.in. że zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanej ustawy wszystkie dokumenty prawa jazdy według nowego wzoru mają ściśle określony termin ważności. Nie tracą jednak bezterminowego charakteru uprawnienia.

W dniu 29 stycznia 2015 r. K. K. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe pismo Starosty [...] z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżonemu pismu zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie przepisów prawa, który ma bezpośredni istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień w całości, nakazanie prowadzenia postępowania zgodnie z zasadami prawa oraz wydanie decyzji zgodnie z prawem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi przez sąd administracyjny poprzedza analiza, czy mieści się ona w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Zakres ten został całościowo unormowany w art. 3 § 2, art. 3 § 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. i obejmuje między innymi skargi: na decyzje administracyjne, na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne niż określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z treści wniesionej przez skarżącą skargi jednoznacznie wynika, że wniesiona ona została na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], które stanowiło odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 12 grudnia 2014 r.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana zawiadomić starostę o utracie tego dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, a także o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia. Na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku zmiany stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zawartych w dokumencie prawa jazdy, starosta wydaje, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, nowy dokument pod warunkiem zwrotu dokumentu wymagającego zmiany danych, o czym stanowi już art. 18 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy.

Przywołane regulacje, które w swej treści expressis verbis odnoszą się do dokumentu, nie mogą budzić jakiejkolwiek wątpliwości co do tego, iż swym zakresem zastosowania obejmują one jedynie dokument prawa jazdy, który zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, stwierdza posiadanie przez określony podmiot uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy – określonej kategorii (por. art. 6 u.k.p.), a nie prawo podmiotowe w postaci uprawnienia do kierowania pojazdem mechanicznym określonego rodzaju (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Po 848/13, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, iż art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami nie stanowi podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej. Wydanie nowego dokumentu prawa jazdy jest bowiem czynnością materialno-techniczną, sprowadzającą się w swej istocie do fizycznej wymiany dokumentu stanowiącego dowód posiadania przez określoną osobę uprawnienia do kierowania pojazdami danego rodzaju, która ma służyć przede wszystkim celom dowodowym (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.k.p.).

Omawiana czynność faktyczna (materialno-techniczna) podjęta w oparciu o przepis art. 18 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy może zostać poddana kontroli w ramach regulacji przewidzianej w art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1995 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 595) – w dalszej części - u.s.p. Zgodnie z tą regulacją przepisy art. 87 u.s.p. stosuje się odpowiednio, gdy organ powiatu nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Przepis ten odwołuje się do regulacji zawartych w art. 87 u.s.p., zgodnie z którymi każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1).

Reasumując w sytuacji, w której czynność faktyczną podjętą w oparciu o art. 18 ust. 2 pkt. 2 powołanej ustawy, polegającą na wydaniu nowego dokumentu prawa jazdy z uwagi na zmianę ujętych w nim danych, narusza prawa osób trzecich, w tym w szczególności prawa osoby której przysługuje uprawnienie do kierowania pojazdami stwierdzone tym dokumentem, osoba ta może, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżyć tę czynność do sądu administracyjnego.

Analizując zasady i tryb zaskarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia którym strona dowiedziała się lub mogła dowiedzieć o podjęciu aktu lub dokonaniu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie jest zatem instytucją postępowania administracyjnego, lecz obligatoryjnym wymogiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już jedynie znaczenie dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi.

W związku z faktem, że skarżąca wyraźnie wskazała, że przedmiotem jej skargi jest pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], stanowiące w istocie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzić należy, że zaskarżone pismo nie mieści się w żadnej z wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-8, art. 3 § 3 i art. 4 P.p.s.a. kategorii aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a tym samym wniesiona skarga podlega odrzuceniu.

Podkreślić jednak należy, że nawet gdyby za przedmiot skargi uznać, czynność materialno-techniczną wydania dokumentu prawa jazdy, to zdaniem Sądu wniesiona skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Zgodzić się należy z organem, że czynność wydania dokumentu prawa jazdy miała miejsce w dniu [...] r. Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na ww. czynność było wystąpienie przez skarżącą do Starosty [...] w terminie 14 dni od dnia wydania dokumentu z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten upływał bezskutecznie w dniu 23 września 2014 r. Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca wystąpiła z wezwaniem dopiero w dniu 15 grudnia 2014 r. (data wpływu do organu), a zatem uznać należało, że nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.