Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 74/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5 ppsa
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Wojewody z dnia 29 listopada 2017 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, skarżąca D. D. zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca wyjaśniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki związane z tym, że są tam jej rzeczy osobiste i pod przedmiotowym adresem, z którego została wymeldowana, w dalszym ciągu zarejestrowana jest jej działalność gospodarcza, co wymusza konieczność otrzymywania dokumentacji i korespondencji. Ponadto brak wstrzymania zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącą możliwość wejścia i przebywania w lokalu, a co za tym idzie możliwość interwencji policji wobec niej jako osoby niezameldowanej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W niniejszej sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się wprawdzie na przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże nie przedstawiła rzeczowych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności Sąd miał na uwadze, że decyzja o wymeldowaniu – co do zasady – nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest bowiem aktualizacja danych ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez Sąd w niniejszej sprawie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01, OTK-A 2002/3/34; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 24 października 2013 r., sygn. akt II OZ 914/13; 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 976/13; 9 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1146/13 i 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1189/13).

Odnosząc się do argumentów skarżącej podniesionych w uzasadnieniu zgłoszonego wniosku Sąd uznał, że są one nietrafne. Z informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą "E.-B." Międzynarodowy Transport Osobowo-Towarowy – D. D. , a miejscem wykonywania działalności jest ul. [...], 21-010 Ł., który to adres jest tożsamy z miejscem jej zamieszkania (pod którym skarżąca zameldowana była na pobyt stały). Strona nie wykazała przy tym, by tylko pod wskazanym adresem mogła być odbierana kierowana do niej korespondencja. Jednocześnie wymaga zwrócenia uwagi, że nie ma podstaw, aby możliwość sprawnego funkcjonowania jako przedsiębiorcy wiązać wyłącznie z faktem zameldowania na pobyt stały. Zameldowanie – jak wskazano wyżej – ma wyłącznie potwierdzać pobyt danej osoby w określonym lokalu.

Mając na uwadze charakter zaskarżonej decyzji, Sąd stoi na stanowisku, że wskazane okoliczności nie przesądzają o realnym i konkretnym niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co skutkuje nieuwzględnieniem wniosku.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w postanowieniu.