Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1577/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę. skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] marca 2006 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową w parterze od ul. [...], podpiwniczonego,

IV kondygnacyjnego z poddaszem użytkowym, z garażami w podpiwniczeniu wraz z elementami zagospodarowania działki nr [...], położonej przy ulicy [...] w [...].

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że dołączony do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia i sprawdzenia, został sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Projekt zagospodarowania działki dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z warunkami decyzji nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy. Inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nadto organ podał, że planowana inwestycja jest zgodna z wymaganiami określonymi w przepisach techniczno-budowlanych, a jej obszar oddziaływania nie przekracza granic działki inwestora.

Odwołanie od tej decyzji złożyła E. G. współwłaścicielka sąsiedniej nieruchomości podnosząc, że nie została właściwie zawiadomiona o wszczęciu postępowania, nie doręczono jej decyzji, nie odniesiono się do zarzutów jakie zgłaszała. Zdaniem odwołującej się powstający budynek, nawet w przypadku obniżenia gruntu, będzie miał większą wysokość i swoimi gabarytami naruszy ład przestrzenny gminy i nie będzie spełniał zasady dobrego sąsiedztwa.

Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda [...] decyzją znak [...][...]wydaną dnia [...] lipca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa w zw. z art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Z projektu zagospodarowania terenu inwestycji objętej kontrolowaną decyzją wynika, że planowany budynek będzie znajdował się 6m od granicy z działką, której współwłaścicielem jest odwołująca się i 17,85m od budynku znajdującego się na tej działce.

Zostały zachowane również warunki określone w § 12 i § 13 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.), regulujące zacienienie budynków i odległości od granic sąsiednich działek.

Wobec tego uznając, że E. G. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę – uznając, że odwołanie nie pochodzi od strony organ umorzył postępowanie odwoławcze.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. G..

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji skarżąca podniosła, że współwłaściciele sąsiadujących z działką przy ul. [...] nieruchomości zawiadomieniami wywieszonymi na klatkach schodowych budynków zostali powiadomieni o wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku o pozwolenie na budowę.

Pismem z dnia [...].03.2006 r. skarżąca została poinformowana o wydaniu decyzji – pozwolenie na budowę i pismo to doręczono w dniu 23.03.2006 r., z którego treści wynikało w sposób jasny rozstrzygnięcie organu, posiadające pieczątkę organu, który wydał decyzję oraz podpis urzędnika – skarżąca potraktowała jako doręczenie jej decyzji.

Zdaniem skarżącej ma ona przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, ponieważ jest właścicielką udziału w sąsiedniej nieruchomości i właścicielką lokalu w znajdującym się na niej budynku.

Skarżąca podkreśliła, ze realizacja planowanej inwestycji prowadzi do ograniczeń w zagospodarowaniu działki sąsiedniej, której jest ona współwłaścicielką.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] lipca 2006 r., którą umorzył on postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r., wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę, uznając iż odwołanie wniósł podmiot nie będący stroną w tym postępowaniu.

Podstawę prawną w/w decyzji stanowi art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Stosownie do jego treści organ odwoławczy może zakończyć postępowanie wydając decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. Będzie to miało miejsce m.in. w sytuacji, gdy organ odwoławczy w toku postępowania ustali, że wnoszący odwołanie nie jest stroną.

Wskazać należy, że przesłanką decydującą o przymiocie strony postępowania administracyjnego, stosownie do treści art. 28 kpa, jest interes prawny, wykazany przez podmiot ubiegający się o uczestnictwo w postępowaniu.

Jednakże krąg podmiotów uprawnionych do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę został odmiennie uregulowany przez przepis szczególny, tj. art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Przepis ten w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 lipca 2003 r. za stronę postępowania o pozwoleniu na budowę uznaje jedynie inwestorów oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, będącego przedmiotem tego postępowania.

Art. 3 w/w ustawy zawierający słowniczek pojęć ustawy, w pkt 20 stwierdza, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu, na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu.

Komentarz Prawa budowlanego Edwarda Radziszewskiego (wydawnictwo prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, teza 7 do art. 3 pkt 2) jako przykłady terenu wyodrębnionego na podstawie odrębnych przepisów podaje obszar ograniczonego użytkowania w rozumieniu art. 135 prawa o ochronie środowiska, otulina obszaru chronionego na podstawie przepisów o ochronie przyrody, strefy ochronne ujęć wody itp.

Zważywszy, iż poza w/w nielicznymi wyjątkami nie zostały wyznaczone obszary oddziaływania obiektu budowlanego, opierając się na powyższym przepisie należałoby przyjąć, iż stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę byłby wyłącznie inwestor. Taki pogląd jest nie do przyjęcia. Wynikałoby z niego bowiem, iż obszary oddziaływania obiektu w praktyce dotyczyć będą jedynie inwestycji objętych w rozporządzeniu w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.

W pewnych przypadkach każda inwestycja może powodować negatywne skutki dla właścicieli sąsiednich nieruchomości, np. poprzez ograniczenie możliwości zabudowy ich działki.

Sąd administracyjny przyjął, iż za obszar oddziaływania obiektu należy uznać obszar określony dla projektowanego obiektu budowlanego w chwili wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu, na podstawie jego rodzaju i charakterystyki.

W każdym przypadku do organów administracji architektoniczno-budowlanej należy zakreślenie tego obszaru i wskazanie stron tego postępowania.

Właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową, aby uzyskać status strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę muszą wskazać konkretny przepis, przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości, wprowadzone ze względu na powstanie w sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego.

Wymogi powyższe spełniły organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie. Decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r. wyznaczyła obszar oddziaływania projektowanego obiektu ograniczając go wyłącznie do działki inwestora. Dlatego też organ prawidłowo ustalił, że odwołującej się nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu w przedmiotowej sprawie, gdyż skarżąca nie wykazała by działka, w której jest właścicielką udziału i mieszkania w znajdującym się na niej budynku, znajdowała się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji.

Należy mieć na uwadze, że w zasadzie każda inwestycja powoduje pewne uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów.

Jednakże podnoszone przez właścicieli nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową dolegliwości nie mogą być uznane za ograniczenie w możliwości zagospodarowania ich działek, gdy usytuowanie spornego obiektu jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Wobec powyższych ustaleń, organ odwoławczy uznając, że rozpoznanie odwołania od decyzji organu I instancji wniesione przez E. G. stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak przymiotu strony wnoszącej odwołanie, prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze.

Wobec tego, że w ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.