Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 933/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólotowego samochodu p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2012 roku D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólotowego samochodu.

W skardze, skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych i zwolnienie od kosztów postępowania, zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, iż ma na utrzymaniu dwoje dzieci i żonę, a prowadzona przez niego działalność gospodarcza (zakład blacharstwo budowlane) generuje straty. Zapłata podatku wraz z należnymi odsetkami w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i tym samym doprowadzi do utraty głównego źródła utrzymania jego rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270) –[ zwaną dalej w skrócie- p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zauważyć należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA dnia 28 września 2011r., sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie NSA z dnia z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).

Analizując pod tym względem argumentację zaprezentowaną przez stronę w toku niniejszego postępowania wpadkowego uznać w ocenie Sądu należy, że skarżący nie wykazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zaznaczyć, że z rozpatrywanego wniosku wynika, iż niekorzystnych dla siebie następstw wykonania zaskarżonej decyzji skarżący upatruje w utracie zatrudnienia, stanowiącego główne źródło utrzymania jego rodziny. Skarżący wskazał, iż na jego utrzymaniu pozostaje żona i dwoje dzieci. Wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez zapłatę należnego podatku (w kwocie 4.661 zł) spowoduje konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i doprowadzi do utraty głównego źródła utrzymania jego rodziny. Argumentując w ten sposób skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów (oprócz zeznań o wysokości osiągniętego dochodu za lata 2010-2011 i wyciągu z firmowego rachunku bankowego za okres od 13 lipca 2012r. do 14 listopada 2012r. złożonych na potrzeby postępowania prowadzonego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy) na poparcie swych twierdzeń.

W ocenie Sądu brak jest we wniosku konkretnych informacji przede wszystkim na temat wysokości ponoszonych przez skarżącego wydatków (tj. stałych miesięcznych opłat (wydatków) związanych z utrzymaniem czteroosobowej rodziny). Z treści wniosku (oraz dokumentów złożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy) nie wynika ponadto, jakie dochody (lub straty) ponosi żona skarżącego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Brak natomiast dokumentu potwierdzającego generowanie straty z tytułu prowadzonej przez żonę skarżącego działalności gospodarczej nie pozwala na weryfikację twierdzenia skarżącego. Ogólnikowość wniosku we wskazanym zakresie nie pozwala Sądowi na zweryfikowanie, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a - jak już wskazano wyżej - ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej stronie. Stąd też uznać należy, że brak jest w aktach sprawy danych uprawniających do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wskazać jednak należy, iż postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Podkreślić również raz jeszcze należy, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezawierający informacji wystarczająco precyzyjnych do stwierdzenia wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwiał uwzględnienie wniosku skarżącego.

Z powyższych względów Sąd uznał, że strona nie wykazała w wystarczającym stopniu istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.

a.ł.