Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 170/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lipca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 1962/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2020 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2020 r., Nr [...], w przedmiocie wymeldowania.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL, nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja powyższa została nadana na adres skarżącego i po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do Sądu, gdzie pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 6 lipca 2021 r. (k. 17).

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 1962/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, korespondencja zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została skierowana na błędny adres. Podkreślić należy, że strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne powinna precyzyjnie wskazać adres na jaki spodziewa się doręczania pism z Sądu. Wskazując adres strona bierze na siebie ryzyko, że Sąd uzna za dowód doręczenia zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki jeżeli wskazany na nim adres będzie się pokrywał z podanym przez stronę.

Temu obowiązkowi skarżącego, wynikającemu z art. 56 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a., odpowiada obowiązek sądu prawidłowego zaadresowania przesyłki. Skuteczność zarówno doręczenia właściwego, jak i doręczenia zastępczego, sąd administracyjny może poddawać weryfikacji co do zasady tylko w sytuacji, gdy przesyłka jest prawidłowo zaadresowana do właściwego adresata. W przeciwnym razie sąd dopuszcza się naruszenia art. 65 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II GZ 495/13).

Z akt sprawy wynika, że W. P. w skardze wskazał adres "W., ul. G. [...],[...] K.". Na ten sam adres były wysyłane do skarżącego przesyłki w trakcie postępowania administracyjnego. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny skierował przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na adres ul. G. [...],[...] K. (k. 17 akt sądowych). Zatem adres na wezwaniu nie był kompletny, bowiem pominięto nazwę miejscowości W..

W takiej sytuacji nie można zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że przesyłka została skutecznie doręczona w trybie art. 73 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.