Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 247/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi J.F. na pismo Starosty N. z dnia 10 stycznia 2006 r. znak [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie zatrzymanego dowodu rejestracyjnego postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącemu J.F. wpis w wysokości 200 (dwustu) złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2005 r. J.F. złożył do Starosty N. podanie o wydanie dowodu rejestracyjnego samochodu osobowego marki N. o numerze [...], zatrzymanego przez policję ze względu na brak prawej lampy przeciwmgielnej. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że brak takiej lampy nie może być przyczyną zatrzymania dowodu rejestracyjnego.

Pismem z dnia 14 listopada 2005 r. organ wezwał skarżącego do dostarczenia zaświadczenia z przeprowadzonych badań technicznych pojazdu stwierdzającego usunięcie przyczyny zatrzymania przedmiotowego dokumentu.

Skarżący w piśmie z dnia 29 listopada 2005 r. ponawiając żądanie wydania dokumentu stwierdził, że organ nie ma podstaw prawnych do domagania się przedstawienia dowodu usunięcia przyczyny zatrzymania dowodu rejestracyjnego a w piśmie z dnia 13 grudnia 2005 r. ponownie stwierdził, że nie przedłoży dokumentu dotyczącego badań technicznych pojazdu i wezwał organ, aby wydał "orzeczenie merytoryczne kończące pierwszą instancję".

Pismem z dnia 2 stycznia 2006 r. z powołaniem się na art. 52 § 4 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegające na bezczynności w sprawie rozpoznania podania o wydanie przedmiotowego dokumentu.

Jednocześnie pismem noszącym datę 2 stycznia 2005 r., skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z powołaniem się na art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, na "nie załatwienie przez Starostę N. w ustawowym terminie wniosku o wydanie" przedmiotowego dokumentu.

Organ pismem z dnia 10 stycznia 2006 r. powołując się na art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego przesłał do skarżącego pismo nazwane "Informacja w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku w sprawie wydania zatrzymanego dowodu rejestracyjnego", informujące, że w związku z nie uzupełnieniem wniosku z dnia 9 listopada 2005 r. w zakresie wynikającym z wezwania z dnia 14 listopada 2005 r., wniosek pozostawia bez rozpoznania. W piśmie zostało zawarte pouczenie o możliwości złożenia skargi na naruszenie prawa przez organ administracji publicznej polegające na bezczynności organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Ponadto pismem z dnia 12 stycznia 2006 r. organ przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. zażalenie skarżącego z dnia 2 stycznia 2006 r.

Pismem z dnia 16 stycznia 2006 r. skarżący zwrócił się do organu o sprecyzowanie, której lampy nie posiadał samochód. Z kolei pismem z dnia 18 stycznia 2006 r. z powołaniem się na przepis art. 35 i następne kodeksu postępowania administracyjnego, skarżący zwrócił się do organu o załatwienie sprawy wydania przedmiotowego dokumentu oraz o wskazanie, w jaki sposób brak lampy przeciwmgielnej zagraża bezpieczeństwu lub porządkowi w ruchu.

Organ pismem z dnia 2 lutego 2006 r. zawiadomił skarżącego, że akta sprawy przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N.

J. Fryźlewicz złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "na pismo Starosty N. zatytułowane "Informacja" z dnia 10.01.2006, doręczone 12.01.2006r.", wnosząc o nakazanie Staroście N. zwrócenie zatrzymanego dowodu rejestracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazał na bezpodstawność zatrzymania przedmiotowego dokumentu oraz naruszenie przez organ przy wydaniu zaskarżonego pisma art. 64 §2 kodeksu postępowania administracyjnego, z uwagi na brak podstawy prawnej żądania przedstawienia przez organ zaświadczenia ze stacji diagnostycznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.

W orzecznictwie sądowym pojawiały się wątpliwości, co do formy posługiwania się unormowaniem zawartym w art. 64 kodeksu postępowania administracyjnego. Zostały one wyjaśnione w uchwale III ZP 11/00 składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2000 r. (OSNP 2000/19/702) o następującym brzmieniu: "Pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 kpa podania o wszczęcie postępowania nie wymaga wydania decyzji administracyjnej". W końcowym fragmencie jej uzasadnienia podkreślono, że w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej - gdy zarzuca ona organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności - skarga na podstawie art. 17 ustawy o NSA z zachowaniem trybu określonego w art. 34 tej ustawy. W aktualnym stanie prawnym kwestie dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu regulują przepisy art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 37 kpa.

Ponadto skarga służy na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawy, co do istoty. Przypadki, w których wydaje się takie postanowienia, muszą wskazywać wyraźnie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego zarówno, gdy idzie o rozstrzygnięcie, co do istoty sprawy, jak i o prawie zażalenia, co wynika z art. 123 § 2 kpa i art. 141 § 1 kpa. W sytuacji pozostawienia podania bez rozpoznania, przepisy art. 64 kpa nie przewidują wydania postanowienia w ogóle, a zatem żadnego z tych, które wymienia art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co skutkowałoby prawem ich zaskarżenia do sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2001 r. I SA 244/00, LEX 75536).

W niniejszej sprawie organ pismem z dnia 10 stycznia 2006 r. powiadomił skarżącego o pozostawieniu na podstawie art. 64 § 2 kpa jego podania bez rozpoznania, na które to pismo wniesiona została skarga do sądu administracyjnego. W takiej sprawie na podstawie powyżej wskazanych przepisów, skarga do sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego też orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Wobec odrzucenia skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczyła, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało zwrócić skarżącemu z urzędu cały uiszczony wpis. Dlatego orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.