Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 222/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: par. 16, par. 23 ust. 1, par. 30 ust. 1, par. 29
journal: Dz.U. 2010 nr 15 poz 80
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (sprawozdawca) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż., na podstawie art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. nr 90, poz. 593 ze zm.), § 4, 16, 21 ust. 1 i 2 i § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 15, poz. 80), dalej: rozporządzenie, uznała G. D., zwanego dalej skarżącym, niezdolnym do zawodowej służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego – kategoria "N" w grupie I załącznika nr 1 do rozporządzenia, rozpoznając u niego: 1. padaczkę w wywiadzie (§ 65 pkt 1), 2. erytrocyturię (§ 48 pkt 10), 3. trądzik pospolity (§ 2 pkt 1).

Od powyższej decyzji skarżący odwołał się. W uzasadnieniu podniósł, że decyzja jest dla niego krzywdząca i wniósł o ponowne zbadanie jego stanu zdrowia przez komisję lekarską. Wskazał, że w wieku 13 lat stwierdzono u niego padaczkę pourazową, był leczony i napady ustąpiły po okresie dojrzewania. Dodał, że obecnie nie wymaga leczenia farmakologicznego, bowiem jest osobą zdrową, prowadzi aktywny tryb życia i jest w bardzo dobrej kondycji fizycznej. Pomimo, że nie choruje, okresowo poddaje się kontroli lekarskiej i wykonuje badania. Odnosząc się do stwierdzonego u niego schorzenia, mieszczącego się w zakresie pojęciowym § 48 pkt 10 załącznika nr 1 do rozporządzenia, tj. erytrocyturii, wskazał, że schorzenie jest wyleczalne i został poddany leczeniu antybiotykiem. Dołączył również wyniki badań z prawidłowymi zapisami EEG: z dnia [...] sierpnia 2006 r., z dnia [...] lutego 2004 r., z dnia [...] maja 2008 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz zaświadczenie z dnia [...] września 2011 r. z NZOZ Przychodni Neurologicznej – B. w G. W., w którym stwierdzono brak przeciwwskazań ze strony neurologicznej do podjęcia pracy w zawodzie policjanta.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej, nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia orzeczenia organu I instancji, w związku z czym decyzją z dnia [...] 2012 r., nr [...] utrzymała je w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżący orzeczeniem RWKL w G. W. z dnia [...] marca 1996 r. nr [...] został uznany za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju - kategoria "D", z powodu schorzenia układu nerwowego. W motywach rozstrzygnięcia organ podał, że z dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej wynika, że prawidłowym jest rozpoznanie u skarżącego padaczki pourazowej obecnie w długotrwałym okresie beznapadowym i prawidłowym zapisem EEG niewymagającej leczenia farmakologicznego. Stwierdzone schorzenie, mieści się w zakresie pojęciowym § 65 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia, co jednoznacznie kwalifikuje skarżącego, będącego w grupie I osób badanych, do kategorii "N" - niezdolny jako kandydat do zawodowej służby wojskowej. Organ odwoławczy stwierdził, że materiał dowodowy, w tym dokumentacja medyczna przedstawiona przez skarżącego w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] września 2011 r. oraz wyniki badań EEG potwierdzają długotrwałą remisję napadów choroby z prawidłowymi zapisami EEG, a zatem prawidłowość rozpoznania jak i kwalifikację orzeczniczą wojskowej komisji lekarskiej I instancji.

Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu powyższe orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej we W., podnosząc zarzut błędnych ustaleń faktycznych, poprzez przyjęcie, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej, podczas gdy stan jego zdrowia pozwala mu na pełnienie służby. W uzasadnieniu potwórzył argumentację podniesioną w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2010 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w drodze kontroli działań administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy), a jej zakres obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej; p.p.s.a.). Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.

Wskazać w tym miejscu należy, że kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu kandydata za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, polega na sprawdzeniu prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. W ramach tak pojętej kontroli sądowej orzeczeń wojskowych komisji lekarskich podjętych w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej, sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji orzeczeń wojskowych komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych osoby badanej. Sąd administracyjny nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować danej osoby do innej kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, niż uczyniła to wojskowa komisja lekarska na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich i zebranej dokumentacji lekarskiej.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, wydane w sprawie orzeczenia w przedmiocie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej w niczym nie naruszają prawa.

Z treści wydanych w sprawie orzeczeń wynika, że podstawę prawną zawartego w nich rozstrzygnięcia dotyczącego kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wydane zaś w sprawie przez organ I instancji orzeczenie zostało sporządzone według wzoru stanowiącego załącznik nr 5 do wskazanego rozporządzenia, zgodnie z wymogami § 24 ust. 1 tego rozporządzenia.

Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych nazywanych w przepisach orzeczeniami. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, "Zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją." Do tego rodzaju decyzji odnoszą się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, dalej k.p.a., co oznacza, że w zakresie nieunormowanym przepisami szczególnymi należy stosować przepisy k.p.a., który normuje postępowanie przed organami administracji publicznej, przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych.

Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 15, poz. 80), przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczeniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia. W myśl objaśnień szczegółowych do załącznika nr 1 rozporządzenia, kandydatów do zawodowej służby wojskowej zalicza się do grupy I osób badanych przez wojskowe komisje lekarskie. Załącznik nr 1 do rozporządzenia zawiera szczegółowy wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych. Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich oraz zgromadzonej dokumentacji medycznej. Zgodnie z § 23 ust. 1 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów. Od orzeczenia wydanego w I instancji przysługuje odwołanie do właściwej wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia, o czym stanowi § 29 rozporządzenia. W myśl § 30 ust. 1 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech lekarzy. Zgodnie z ust. 2 w/w przepisu prawa, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że rozpoznane u skarżącego schorzenia zostały ustalone na podstawie poprzedzających wydanie zakwestionowanych orzeczeń badań lekarskich skarżącego oraz dokumentacji medycznej. Zauważyć należy, że skarżący był także badany w trybie odwoławczym w związku z wniesieniem odwołania od orzeczenia wydanego przez organ I instancji. W dniu [...] stycznia 2012 r. wykonano bowiem na zlecenie komisji odwoławczej badania lekarskie, które potwierdziły wystąpienie schorzeń rozpoznanych u skarżącego przez organ I instancji. W ocenie Sądu wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo uznały, w oparciu o wyniki badań i konsultacji lekarskich, że rozpoznanie schorzeń tj. padaczki w wywiadzie oraz erytrocyturii kwalifikuje skarżącego do kategorii "N", tj. niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.

W rozpoznawanej sprawie schorzenie układu nerwowego, jakim jest padaczka pourazowa obecnie w długotrwałym okresie beznapadowym i prawidłowym zapisem EEG niewymagające leczenia farmakologicznego, zgodnie z wykazem chorób zostało zakwalifikowane do § 65 pkt 1 grupa I osób badanych załącznika nr 1 do rozporządzenia. Natomiast rozpoznanie erytrocyturii, zgodnie z wykazem chorób zostało zakwalifikowane do § 48 pkt 10 w grupie I załącznika nr 1 do rozporządzenia. W ocenie Sądu wystąpienie u skarżącego dwóch jednostek chorobowych ujętych w § 65 pkt oraz § 48 pkt 10 stanowiło na podstawie przepisów prawa podstawę do orzeczenia o niezdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego – kategoria "N". Nie zmienia tego rozpoznane schorzenie – trądzik pospolity, które kwalifikuje do kategorii "Z", tj. zdolny do służby wojskowej.

Wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne. Należycie rozważono okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania, ustalone na podstawie niezbędnych badań lekarskich. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci tych badań nie budził wątpliwości. Zdaniem Sądu nie ma podstaw do uznania, że ustalenia dokonane przez organy nie odpowiadają stanowi rzeczywistemu.

Przy czym wskazać należy, że przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna, w tym zaświadczenie lekarskie z dnia [...] września 2011 r. z Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w G. W. oraz wyniki badań EEG: z dnia [...] sierpnia 2006 r., z dnia [...] lutego 2004 r., z dnia [...] maja 2008 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2011 r. potwierdzają prawidłowość rozpoznania jak i kwalifikację orzeczniczą wojskowych komisji lekarskich, a w szczególności rozpoznanie u skarżącego padaczki pourazowej, obecnie w długotrwałym okresie beznapadowym i prawidłowym zapisem EEG, niewymagającej leczenia farmakologicznego.

Z zebranego w sprawie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego wynika, że zaskarżone orzeczenie w pełni znajduje oparcie w wynikach przeprowadzonych badań skarżącego oraz zgromadzonej dokumentacji medycznej. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, by dokonane przez organy obu instancji ustalenia nie odpowiadały stanowi rzeczywistemu. W szczególności zaś nie przedstawił badań przemawiających za inną kwalifikacją orzeczniczą niż dokonana. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, utrzymując w mocy orzeczenie wydane przez organ I instancji, odniósł się do wyników badań przedłożonych przez skarżącego, wykazując trafność rozpoznanych u skarżącego przez organ I instancji schorzeń.

Oceniając pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym rozstrzygnięcie będące przedmiotem zaskarżenia, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu.

W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, podlega oddaleniu, o czym na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono w sentencji wyroku.