Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2432/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie umorzenia jednorazowej należności oraz opłat rocznych za trwałe wyłączenie z produkcji gruntu rolnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Dnia 24 września 2013 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej [...] w W. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2013 r. sygn. [...] uchylająca w całości decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] odmawiającą Burmistrzowi H. umorzenia jednorazowej należności w kwocie 10.938,30 zł oraz opłat rocznych w kwocie 1573,83 zł płatnych przez okres 10 lat, począwszy od 2013 r. za trwałe wyłączenie z produkcji gruntu rolnego położonego w obrębie ewidencyjnym [...] o pow.0,0600 ha, stanowiącego część działki nr [...] i umarzającą wskazane należności i opłaty.

Wraz ze skargą Prokurator złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi albowiem przewidziany dla niego termin upłynął w dniu 26 sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu powyższego wniosku Prokurator podniósł, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi albowiem wniosek Marszałka Województwa [...] na podstawie, którego został poinformowany o konieczności wniesienia skargi został dostarczony w dniu 23 sierpnia 2013 r. piątek. Czas niezbędny na zajęcie stanowiska w sprawie i podjęcie jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego spowodowało uchybienie terminu. Ponadto wskazuje na okoliczność, że niniejsza sprawa została z uwagi na miejsce położenia nieruchomości, jak się okazało później, błędnie skierowana według właściwości do Prokuratury Okręgowej w S. W wyniku jej zwrotu w dniu 18 września 2013 r., po uprzednim rozstrzygnięciu sporu o właściwość, możliwe stało się skierowanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec powyższego, jak wskazuje skarżący, 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany, gdyż przyczyna uniemożliwiająca złożenie skargi ustała w dniu 18 września 2013 r. Złożenie wniosku i skargi nastąpiło w dniu 24 września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 0, poz. 270 ze zm.), dalej:"p.p.s.a."), Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Według powyższego przepisu konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Stosownie zaś do treści przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast Sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa sądowego kryterium braku winy wiąże się generalnie z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest bowiem możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a dopełnienie danego obowiązku musi stać się praktycznie niemożliwe z powodu określonej przeszkody nie do przezwyciężenia. Brak winy w uchybieniu terminowi istnieje więc tylko wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zalicza się m. in. chorobę (w tym nagłą chorobę) uniemożliwiającą wyręczenie się drugą osobą.

Strona winna przy tym uprawdopodobnić (a nie udowodnić) brak swojej winy w uchybieniu terminowi, czyli uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała praktycznie aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. m. in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 333-339).

W ocenie Sądu Prokurator uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wniosek Marszałka Województwa [...] o wystąpienie ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego otrzymał w dniu 23 sierpnia 2013 r. – ostatni pracujący dzień tygodnia (k-60 akt administracyjnych). Z wnioskiem zapoznał się w tym samym dniu, i dysponując kserokopią akt sprawy zajął stanowisko. Pismem z dnia 26 sierpnia 2013 r. przekazał sprawę według właściwości do Prokuratora Okręgowego w S. uznając, że sprawy administracyjne należą do zakresu działania tej jednostki organizacyjnej prokuratury, na której obszarze mieści się nieruchomość. Zdaniem Prokuratora w tym momencie z uwagi na stwierdzenie niewłaściwości, nastąpiła przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie. Okoliczność ta trwała do dnia rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy Prokuraturą Okręgową [...] w W. a Prokuraturą Okręgową w S. pismem Prokuratury Apelacyjnej w L. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] otrzymanym w dniu 18 września 2013 r.

Rozstrzygając spór wskazano, że to Prokuratura Okręgowa [...] w W. jest jednostką miejscowo właściwą do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie, a dokonane przekazanie akt sprawy było nie zasadne. Zaważyło na tym błędne powiązanie art. 21 k.p.a. z § 383 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 marca 2010 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2010 r. Nr 49, poz. 296). Z treści § 383 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia wynika wprost, że sprawy, w których Prokurator inicjuje postępowanie przed sądem administracyjnym oraz bierze udział w tym postępowaniu, z uwagi na ochronę praworządności, a w szczególności, gdy naruszenie prawa lub bezczynność organu narusza interes Rzeczypospolitej Polskiej lub interes społeczny (§ 382 ust.1 rozporządzenia),należą do zakresu działania prokuratury rejonowej lub prokuratury okręgowej, na których obszarze właściwości wszczęto albo powinno być wszczęte postępowanie administracyjne.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu Prokurator dołożył wszelkich starań by sprawę załatwić w sposób rzetelny i nie dopuścił się zaniedbań, co wyklucza jego winę w uchybieniu terminu a tym samym czyni wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za uzasadniony. Sąd uważa, że Prokurator działał prawidłowo i racjonalnie. Najpierw Prokurator ocenił wniosek Marszałka Województwa [...] i przyjął, że uzasadnienie wniosku daje podstawę do wniesienia skargi. Dalej doszedł do przekonania, że nie jest jednak właściwą jednostką organizacyjną Prokuratury by wnieść przedmiotową skargę. Przekazał ją według właściwości do jednostki w S. Wystąpił spór o właściwość. Jak się później okazało z gruntu poprawne działanie było oparte o błędne podstawy prawne. Kiedy sprawa trafiła ponownie do Prokuratury Okręgowej [...] w W. odpadła przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w przepisanym dla niej terminie. W związku z powyższym w trybie przewidzianym w art. 87 p.p.s.a. przed upływem terminu 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniósł wniosek i skargę w dniu 24 września 2013 r.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia