Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 12/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149. art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Burmistrza T. w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew I. zobowiązuje Burmistrza T. do załatwienia wniosków skarżącej o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew z nieruchomości oznaczonych nr (...), (...), (...), (...), ...), (...) obręb R. gmina T. w terminie 2 miesięcy od otrzymania prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Burmistrza T. na rzecz skarżącej kwotę (...) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dnia (...) września 2014 r. Pani J. G., działając przez pełnomocnika, wniosła do Urzędu Miasta T. sześć odrębnych wniosków o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew z nieruchomości oznaczonej geodezyjnie nr (...), (...), (...), (...), (...) i (...), w obrębie miejscowości R., gm. T.

Organ orzekający – Burmistrz T,, połączył sprawy do jednego postępowania oznaczonego numerem (...).

Postanowieniem z dnia (...) października 2014r. organ nałożył na wnioskodawczynię obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska (dalej: RDOŚ) przedmiotowego wniosku, karty informacyjnej przedsięwzięcia, kopii mapy ewidencyjnej obejmującej teren, z którego ma nastąpić usuniecie drzew oraz obszar na który będzie to oddziaływać, informacji o braku planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego obszaru, w celu uzyskania stanowiska organu wyspecjalizowanego w tej sprawie. Organ uznał, iż przedsięwzięcie w postaci wycinki ponad 700 drzew może znacząco oddziaływać na obszary Natura 2000.

RDOŚ postanowieniem z dnia nr (...), rozstrzygnął o nienakładaniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.

Kontynuując postępowanie wstępne, Burmistrz T. pismem z dnia (...) kwietnia 2015r. wezwał pełnomocnika strony, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez przedłożenie:

- mapki ewidencyjnej określającej usytuowanie poszczególnych drzew w stosunku do granic nieruchomości i oznaczenie drzew w terenie, zgodnie ze wskazaniem na mapie, podanie obwodów pni poszczególnych drzew na wysokości 130 cm,

- dokładnych pomiarów poszczególnych, wnioskowanych do usunięcia drzew, wykonanych na wysokości 130 cm od ziemi (co do działki (...)),

- oznaczenie drzew w terenie (nr drzewa wpisanego do wniosku musi pokrywać się z numerem drzewa oznaczonym w terenie).

Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu, pismem z dnia (...) lipca 2014r., organ Instancji, działając na podstawie art. 64 §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (tj. Dz.U. 2013 poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.), zawiadomił stronę, że podania w przedmiocie zezwolenia na wycinkę drzew z ww. działek pozostają bez rozpoznania.

Pismem z dnia (...) lipca 20145r. pełnomocnik J. G. ponowił wniosek o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew z ww. działek. Wyjaśnił, iż zważywszy na zakres wniosku niemożliwe było wykonanie czynności wymienionych w wezwaniu z dnia (...) kwietnia 2015 r. w wyznaczonym przez organ 7-dniowym terminie. Do pisma pełnomocnik załączył dwie mapy ewidencyjne przedmiotowego obszaru.

Burmistrz T., pismem z dnia (...) sierpnia 2015r. wezwał stronę do uzupełnienia w wyznaczonym 7-dniowym terminie wskazanych braków formalnych, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania:

- szczegółowego wykazu ilości drzew wraz z nazwami gatunkowymi i obwodami pni poszczególnych drzew na wysokości 130 cm,

- informację dot. przeznaczenia terenu, na którym rosną drzewa,

- informacje dot. przyczyn zamierzonego usunięcia drzew,

- podanie terminu usunięcia drzew,

- mapkę ewidencyjną określającą usytuowanie poszczególnych drzew w stosunku do granic nieruchomości oznaczonej nr (...).

Uzupełniając braki formalne pełnomocnik strony, pismem z dnia (...) sierpnia 2015r. wyjaśnił, że na załączonych mapach, dla działek oznaczonych nr (...), (...), (...) i (...) wskazano ilość drzew do wycięcia na poszczególnych działkach, określając ich obwody na wysokości 130 cm, nadto dodał, że większość drzew to olsza czarna, z wyjątkiem drzew oznaczonych literą W, które stanowią wierzby. W przypadku działki oznaczonej geodezyjnie (...) pełnomocnik wyjaśnił, że oprócz olszy czarnej, do wycięcia przeznaczone są nieliczne drzewa gatunku topola kanadyjska, jesion wyniosły i dąb szypułkowy. Na działce (...) nie rosną drzewa, zatem nie planuje wycinki na tym obszarze. Pełnomocnik wskazał przeznaczenie terenu objętego wnioskiem, przyczynę oraz termin usunięcia drzew.

Uznając, że przedłożone przez pełnomocnika strony dokumenty nie wypełniają w pełni obowiązków wskazanych w wezwaniu, organ przyjął, że strona w wyznaczonym terminie nie wypełniła obowiązku uzupełnienia braków formalnych podania, w związku z czym, pismem z dnia (...) września 2015r., zawiadomił pełnomocnika strony o pozostawieniu podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.

Pismem z dnia (...) grudnia 2015r. J. G. – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego M. L., wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność Burmistrza T., polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnych w sprawach prowadzonych pod sygn. (...) i pozostawieniu tych spraw bez rozpoznania, pomimo uzupełnienia braków formalnych.

Pismem z dnia (...) grudnia 2015 r. J. G. – reprezentowana przez tego samego profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza T. polegającą na nieprzeprowadzeniu postępowania administracyjnego i niewydaniu decyzji administracyjnych w sprawach prowadzonych pod nr (...) i pozostawieniu tych spraw bez rozpoznania z powołaniem na art. 64 § 2 k.p.a. pomimo usunięcia w terminie braków formalnych wniosków. Skarżąca zarzuciła Burmistrzowi naruszenie przepisów postępowania, w szczególności: art. 35 i 36 k.p.a., art. 12 oraz art. 64 § 2 k.p.a.; wniosła w pierwszej kolejności o uwzględnienie skargi przez organ w całości, a w przypadku nie zastosowania się do tego żądania:

- zobowiązanie Burmistrza do przeprowadzenia postępowania administracyjnego, w tym do merytorycznego rozpoznania wniosków złożonych w sprawie i do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnych w oparciu o zebrany materiał dowodowy;

- stwierdzenie że Burmistrz dopuścił się bezczynności i że bezczynność Burmistrza miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

- orzeczenie o wymierzeniu Burmistrzowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznaniu od Burmistrza na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w tym przepisie,

- zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż pomimo złożenia sześciu osobnych wniosków organ prowadził jedno postępowanie administracyjne w tej sprawie - pod sygnaturą (...). Po przeprowadzeniu w dniu (...).10.2014 r. oględzin drzew na nieruchomościach objętych wnioskami, wnioski zostały skierowane do zaopiniowania przez RDOŚ. Po uzyskaniu stanowiska RDOŚ skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych. Organ wyznaczył 7-dniowy termin do wykonania czynności wymagających dużego nakładu pracy, co spowodowało, że braki zostały usunięte w terminie późniejszym. Spóźnione uzupełnienie braków formalnych wniosków zostało uznane przez organ za zainicjowanie nowego postępowania, pod nowym numerem, w tożsamych sprawach. Organ nie poinformował strony o tym, jak również o tym, które ze zgromadzonych informacji i dokumentów zalicza na poczet nowej sprawy. Skarżąca pismem z dnia (...).08.2015 r. ponownie została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosków. W większości żądane informacje pokrywały się z uprzednio żądanymi. Informacje to zatem były w posiadaniu Burmistrza i zbędnym było ponawianie wezwania co do przeznaczenia terenu, przyczyn usunięcia drzew, terminu ich usunięcia. Z uzasadnienia pisma z dnia (...).09.2015 r. ponadto wynika, że spośród wymogów formalnych za niespełniony organ uznał w zasadzie jeden wymóg – oznaczenia poszczególnych drzew co do gatunku. Z zarzutem tym skarżąca nie zgodziła się i swoją argumentację przedstawiła w piśmie z dnia (...).09.2015 r. Intencją skarżącej nie było wszczęcie nowego postępowania, ale prowadzenie dotychczasowego, tym bardziej, ze w międzyczasie zmieniła się ustawa o ochronie przyrody.

Skarżąca podniosła, że w protokole z oględzin drzew dokonanych w dniu (...).10.2014 r. przez osobę prowadzącą postępowanie, potwierdzone zostały przez nią takie okoliczności, jak: gatunki, ilości i obwody drzew, przeznaczenie terenu i przyczyna usunięcia drzew i krzewów. Co więcej, wszystkie drzewa przewidziane do usunięcia zostały odpowiednio oznaczone w terenie.

Drugą kwestią podnoszoną przez Burmistrza w piśmie z dnia (...).09.2015 r. jako podstawa do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jest wskazanie jako przyczyny usunięcia drzew zahamowania ekspansji pospolitych drzew (samosiewów), co do której to przyczyny Burmistrz zdaje się odnosić krytycznie. W tym zakresie, zdaniem skarżącej, Burmistrz wykracza poza formalną ocenę wniosku i podejmuje próbę merytorycznej jego oceny. Tymczasem do kwestii badanych na tym etapie postępowania powinno należeć jedynie stwierdzenie, czy skarżąca wskazała przyczyny usunięcia drzew. Niedopuszczalne jest pozostawienie wniosku bez rozpoznania z uzasadnieniem, że wnioskodawca wskazał zła przyczynę usunięcia drzew.

W odniesieniu do wniosków o zezwolenie na usunięcie drzew z działek o numerach (...), (...), (...), (...), (...), zadaniem skarżącej wszystkie wymogi ustawowe niezbędne do ich merytorycznego rozpoznania zostały spełnione najpóźniej w dniu 20.08.2015 roku. W tym samym dniu cofnięty został wniosek dotyczący działki o numerze 416/6. Burmistrz powinien zatem przeprowadzić postępowanie administracyjne i zakończyć je wydaniem decyzji administracyjnych. W tej sytuacji pozostawienie wniosków bez rozpoznania stanowi naruszenie art. 64 § 2 k.p.a.

Burmistrz T. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, iż sprawy o sygnaturze (...) nie można rozpatrywać w oderwaniu od sprawy o sygnaturze (...), której wszczęcie nastąpiło z dniem (...).09.2014r. Skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika złożyła w tym dniu 6 formularzy wniosków w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew z wymienionych w nich działek. Z uwagi na fakt, że do sześciu formularzy wniosków załączona została jedna mapka oraz z uwagi na małą czytelność mapki, organ zadecydował objąć wszystkie formularze jedną sygnaturą i rozpatrywać jako jeden wniosek. Kopiowanie załączonej do wniosku mapki powodowałoby pogorszenie i tak słabej jakości obrazu, co dalej powodowałoby utrudnienia w prowadzeniu postępowania.

Po uzyskaniu opinii RDOŚ, która wpłynęła w dniu (...) marca 2015r. w dniu (...).04.2015r., skarżąca na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni. Organ wyjaśnił, iż w ten sposób spełnione zostaną wymogi wynikające z art. 83 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody (w brzmieniu przed nowelizacją). Stwierdzono, że:

1. Załączona do wniosku mapka nie określa usytuowania drzew w stosunku do granic nieruchomości (art. 83 ust. 4 pkt 8) i dotyczy to wszystkich podanych we wniosku działek i drzew;

2. Obwody pni drzew podane są w sposób niemożliwy do przyjęcia, zwłaszcza w odniesieniu do działki o numerze ewidencyjnym (...), przykład: 16 (20-60), 116 (20-80) - można się tylko domyślać, że chodzi o 16 sztuk drzew o obwodach pni mierzonych na wysokości 130cm od 20cm do 60cm oraz 116 sztuk drzew o obwodach pni mierzonych na wysokości 130cm od 20cm do 80cm. We wniosku należy podać obwód pnia każdego drzewa wnioskowanego do usunięcia (art. 83 ust. 4 pkt 4).

3. Podczas wizji w terenie wykonanej w dniu (...).10.2014r. drzewa przeznaczone do usunięcia nie były oznaczone, co uniemożliwiało identyfikację drzew w terenie, a tym samym odniesienie się indywidualnie do każdego z drzew przez organ.

Uzupełnienie wniosku przez skarżącą wpłynęło do organu w dniu (...) czerwca 2015r. Do akt sprawy przekazano 2 sztuki arkusza map (format A1-1 sztuka i format A0-1 sztuka). Uzupełnienie braków wpłynęło do organu po 79 dniach od doręczenia pisma, co ustalono w wyniku reklamacji usług pocztowych.

Mając powyższe na uwadze pismem z dnia (...) lipca 2015r. skarżąca została powiadomiona, że z powodu nieusunięcia braków we wniosku, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, sprawa została pozostawiona bez rozpoznania.

W dniu (...) lipca 2015r. do Burmistrza T. wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym zwraca się o ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia (...) września 2014r. o sygnaturze (...). Do pisma skarżąca dołączyła dwie mapy ewidencyjne bez jakichkolwiek zaznaczeń. Burmistrz T. rozważywszy sprawę postanowił przychylić się do pisma i przedkładając interes strony postanowił potraktować to pismo jako nowy wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew z działek o numerach ewidencyjnych (...), (...), (...), (...), (...),(...).

Analizując całość zebranych akt w sprawie (...) w połączeniu ze sprawą (...) organ wyjaśnił, iż był w posiadaniu następujących informacji:

1/ Imię, nazwisko i adres właścicela nieruchomości - znany.

2/Tytuł prawny władania nieruchomością - potwierdzeniem kopia aktu notarialnego. 3/ Nazwa gatunku drzewa - jak wynikało z wniosku z dnia (...) września 2014r. oraz z oględzin drzew z dnia (...) października 2014r.: olcha czarna (mylnie nazwana szarą), dąb szypułkowy, jesion wyniosły, topola kanadyjska (mylnie nazwana białą), wierzba sp., bez czarny. Z mapy dostarczonej do Urzędu Miejskiego T. w dniu (...) czerwca 2015r. (przy uzupełnieniu wniosku) nie wynika żadna informacja dotycząca gatunków drzew.

4/ Obwód pnia drzewa mierzonego na wysokości 130cm - rozważanie wcześniejsze wykazało, że obmiary drzew podane we wniosku z dnia (...) września 2014r. są niemożliwe do przyjęcia. Zaznaczyć tez należy, że we wniosku z dnia (...) września 2014r. do usunięcia wnioskowanych jest 776 sztuk drzew ww. gatunków, a na mapach dostarczonych w dniu (...) czerwca 2015r. doliczyć się można 782 sztuk drzew, niewiadomych gatunków. W tej kwestii występuje zatem ewidentna niespójność informacji, które wymagają wyjaśnienia.

5/ przeznaczenie terenu, na którym rośnie drzewo - we wniosku z dnia (...) września 2014r. Skarżąca nie wskazała jednoznacznie przeznaczenia terenu, na którym rośnie poszczególne drzewo, nie można tego również odczytać z załączonej pierwotnie mapki. Pośrednio przy opisie przyczyny zamierzonego usunięcia drzew można wywnioskować, że drzewa rosną na terenie łąk, rowu, roli, pastwiska, lasu. Potwierdza ten fakt przeprowadzona przez organ analiza map z własnych zasobów organu oraz mapy dostarczone przez Skarżąca w dniu (...) czerwca 2015r. Brak jest jednak w dalszym ciągu informacji o przeznaczeniu terenu, na którym rośnie drzewo w odniesieniu do poszczególnych drzew.

6/ przyczynę i termin zamierzonego usunięcia drzewa - przyczyna usunięcia drzew została podana we wniosku z dnia (...) września 2014r.:

• przywrócenie terenu do użytkowania rolniczego, utrudnienia przepływu wody, odtworzenie rowu,

• utrudnienia w użytkowaniu działek,

• pozbycie się drzew obumarłych,

• zmniejszanie, poprzez ekspansję drzew, powierzchni użytków rolnych. Przyczyna podana została ogólnie dla wszystkich wnioskowanych do usunięcia drzew. Termin zamierzonego usunięcia drzew został podany we wniosku z dnia (...).09.2014r. i zawiera się w okresie od (...).11.2014r. do (...).03.2018r., co wymaga korekty.

7/ wielkość powierzchni, z której zostaną usunięte krzewy - nie dotyczy,

8/ rysunek lub mapka, określająca usytuowanie drzewa w stosunku do granic nieruchomości - z wniosku złożonego w dniu (...)3.09.2014r. taka informacja nie wynika. Z map dostarczonych w dniu (...).06.2015r. odczytać można rozmieszczenie drzew w terenie, na poszczególnych działkach. Nie wiadomo, o które drzewa chodzi - brak nazewnictwa gatunków drzew. Ponadto brak jest mapki, z zaznaczeniem drzew dla działki o numerze ewidencyjnym (...).

Mając to na uwadze organ ponownie wezwał Skarżącą na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania, poprzez dostarczenie następujących materiałów:

1. szczegółowego wykazu ilości drzew wraz z nazwami gatunkowymi drzew i obwodami pni poszczególnych drzew (mierzone na wysokości 130cm);

2. przeznaczenie terenu, na którym rosną drzewa;

3. przyczynę zamierzonego usunięcia drzewa;

4. termin zamierzonego usunięcia drzew;

5. mapkę ewidencyjną określającą usytuowanie poszczególnych drzew w stosunku do granic nieruchomości, wymienionych we wniosku dla działki numer (...);

Uzupełnienie wniosku, które wpłynęło do organu prowadzącego postępowanie w dniu (...) sierpnia 2015r. i nie zawierało wszystkich żądanych informacji oraz w niektórych punktach sprzeczne z informacjami wcześniej podanymi.

Zdaniem organu strona połączyła rozpatrywanie dwóch wniosków, choć z punktu widzenia Kodeksu postępowania administracyjnego są to dwa odrębne wnioski, które za każdym razem już w momencie składania powinny spełniać wymogi formalne zawarte w art. 83 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody. Dostarczone mapki, do zamkniętej już sprawy (...), wskazują na lokalizację drzew oraz zawierają nadaną przez wnioskodawczynię numerację, lecz na mapkach nie ma oznaczenia gatunków drzew, co uniemożliwia organowi ustalenie ilości poszczególnych gatunków drzew. Uzupełnienie wniosku przez stronę, polegające na podaniu informacji, że "oprócz olszy czarnej, wnioskuję do wycięcia nieliczne drzewa topoli kanadyjskiej, jesionu wyniosłego i dębu szypułkowego" jest niewystarczające. Brak jest jednak w dalszym ciągu informacji o przyczynie usunięcia drzew w odniesieniu do poszczególnych drzew.

Organ wyjaśnił, iż w art. 83 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody ustawodawca wskazał na konieczne składniki wniosku o wydanie zezwolenia, a w pkt 6 tego artykułu określił, że wniosek koniecznie powinien zawierać przyczynę zamierzonego usunięcia drzew. Przyczyna ta powinna przy tym być określona dla każdego z drzew (dopuszczalne jest wskazanie kilku drzew, jeżeli przyczyna ich usunięcia jest identyczna). Z kolei zezwolenie na wycięcie drzew może nastąpić jedynie, gdy przyczyna taka zostanie przez organ uznana za przyczynę ważną, uzasadniającą rezygnację z przewidzianej ustawą ochrony drzew (wyrok WSA w Gliwicach z 25.03.2013r., II SA/GI 1021/12, LEX nr 1437347). Uzyskanie przez wnioskodawczynię postanowienia RDOŚ, w którym nie nałożono na wnioskodawczynię obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 nie oznacza, że organ wydający decyzję w sprawie usunięcia drzew jest zobowiązany do wydania decyzji pozytywnej. Norma art. 83 ustawy o ochronie przyrody nie określa żadnych szczegółowych przesłanek określających przypadki, które obligują organ administracji do udzielenia zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, bądź do odmowy jego wydania. Stąd organ administracji, działając w granicach uznania administracyjnego, winien wobec tego rozważyć, które spośród prawnie dopuszczalnych rozstrzygnięć jest w danym wypadku celowe. Oceniając materiał dowodowy w sprawie organ stwierdził, że nie jest możliwe uznanie wniosku za uzupełniony, gdyż zbyt wiele informacji jest niejasnych i niespójnych. W tej sytuacji, zgodnie z 64 § 2 k.p.a., zawiadomieniem z dnia (...) września 2015 r. organ poinformował stronę, iż pozostawił wniosek z dnia (...) lipca 2015r. bez rozpoznania. Wobec powyższego brak jest podstaw do stawiania zarzutu bezczynności.

Pismem procesowym z dnia (...) marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej odniosła się do argumentacji zawartej w odpowiedzi Burmistrza T. na skargę. W pierwszej kolejności zwróciła uwagę, że na dostarczonych Burmistrzowi mapkach (2 egz. w aktach sprawy), zostały uwidocznione działki o numerach ewidencyjnych (...) , (...), (...), (...), (...) (w odniesieniu do działki o numerze (...) wniosek został cofnięty), na których rosną drzewa objęte wnioskami skarżącej. Na każdej z tych działek oznaczono punktami (kropkami) poszczególne drzewa przeznaczone do usunięcia, a przy każdym z punktów (oznaczających dane drzewo) wpisano kolejny numer porządkowy. Odpowiednim numerem porządkowym zostało też oznaczone dane drzewo w terenie (oznaczenie drzew w terenie nastąpiło po wizji lokalnej).

W odniesieniu do każdej z działek na mapie obok obrysu danej działki, sporządzone zostało odręczne zestawienie zawierające numer porządkowy danego drzewa i obwód pnia tego drzewa mierzonego na wysokości 130 cm. Dodatkowo w zestawieniach tych przy niektórych numerach porządkowych drzew znajduje się adnotacja "W", oznaczająca iż dane drzewo należy do gatunku wierzba. Po ostatnim numerze porządkowym z zestawienia (numerze ostatniego drzewa z danej działki) można ustalić ilość drzew na danej działce objętych wnioskiem).

Na wspomnianych mapkach w odniesieniu do każdej z działek i ich poszczególnych części oznaczone jest przeznaczenie (całej działki lub jej poszczególnych części). W związku z tym, że poszczególne drzewa są zaznaczone (punktami) na tej samej mapie, z łatwością można ustalić na jakim terenie rośnie każde poszczególne drzewo. W ten sam sposób można ustalić usytuowanie każdego poszczególnego drzewa w stosunku do granic nieruchomości.

Tym samym, każde poszczególne drzewo objęte wnioskami skarżącej zostało oznaczone w terenie określonym numerem, a ponadto jego lokalizacja została pod tym samym numerem zaznaczona na mapie, przez co możliwe jest określenie jego usytuowania w stosunku do granic nieruchomości ,a także określenie przeznaczenia terenu, na jakim ono rośnie (na mapie jest bowiem oznaczone przeznaczenie terenu). Na tej samej mapie w zestawieniu można odnaleźć (po numerze porządkowym) dane drzewo i odczytać obwód jego pnia mierzonego na wysokości 130 cm.

Odnosząc się następnie do poszczególnych obligatoryjnych elementów wniosku skarżąca podniosła, że:

a) nazwy gatunkowe drzew - na dostarczonych przez Skarżącą mapkach zostały oznaczone (literą "W") konkretne drzewa, o konkretnym numerze porządkowym z gatunku wierzba; jak wynika z pisma Skarżącej z dnia (...).08.2015 roku - pozostałe drzewa to olcha czarna. Zatem co do drzew na działkach oznaczonym numerami: (...), (...), (...),(...) znany jest gatunek każdego poszczególnego drzewa objętego wnioskiem. Ewentualne wątpliwości mogą dotyczyć jedynie działki o numerze (...), jednakże są one tak nieznaczne, że mogły przy odrobinie dobrej woli organu ulec wyjaśnieniu (tymczasem stały się pretekstem do pozostawienia bez rozpoznania wszystkich wniosków Skarżącej).

b) Szczegółowy wykaz ilości drzew wraz z nazwami gatunkowymi w powiązaniu z obwodami pni poszczególnych drzew - wszystkie informacje wymagane przez ustawę o ochronie przyrody zostały zawarte na dostarczonych przez Skarżącą mapkach i uzupełniającym piśmie z dnia (...).08.2015 roku; ustawa o ochronie przyrody nie przewiduje dodatkowego wymogu formalnego, jakim jest sporządzenie wykazu. Skarżąca nie miała zatem obowiązku go spełnić i nie mogło to być podstawą odmowy rozpoznania wniosków;

Ilość drzew, obwód pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm - na dostarczonych przez Skarżącą mapkach są sporządzone, w odniesieniu do każdej z działek osobno, odręczne zestawienia zawierające numer porządkowy danego drzewa i obwód pnia tego drzewa mierzonego na wysokości 130 cm; Po ostatnim numerze porządkowym z zestawienia (numerze ostatniego drzewa z danej działki) można ustalić ilość drzew na danej działce objętych wnioskiem). Należy podkreślić, że naniesienie i oznaczenie numerem porządkowym każdego poszczególnego drzewa na mapce i w terenie oraz sporządzenie (na mapce) zestawień drzew z ich numerami i obwodami zostało dokonane po złożeniu wniosków, wizji lokalnej i wezwaniu do usunięcia braków formalnych wniosków i miało na celu właśnie uzupełnienie i sprecyzowanie danych zawartych we wnioskach (o co postulował sam organ). W tych okolicznościach powoływanie się przez Burmistrza na niezgodność danych pomiędzy wnioskiem a dalszymi dokumentami złożonymi przez Skarżącą celem jego doprecyzowania i uzupełnienia jest niezrozumiałe;

Informacja o przeznaczeniu terenu, na którym rośnie drzewo w odniesieniu do poszczególnych drzew - przeznaczenie terenu, na którym rośnie każde poszczególne drzewo objęte wnioskami jest możliwe - w tym celu wystarczy ustalić lokalizację danego drzewa na dostarczonej przez Skarżącą mapce i odczytać z niej przeznaczenie terenu, na którym to drzewo rośnie;

Przyczyna usunięcia drzew w odniesieniu do poszczególnych drzew zostały podane w piśmie Skarżącej uzupełniającym braki formalne z dnia (...).08.2015 roku; skoro przyczyny były takie same dla wszystkich drzew, nie było potrzeby powoływać ich w odniesieniu do każdego z drzew z osobna. Z kolei ocena tego, czy wskazane przyczyny rzeczywiście uzasadniają usunięcie drzewa jest już przedmiotem postępowania merytorycznego.

Dostarczone mapki pozwalają na ustalenie usytuowania każdego poszczególnego drzewa w stosunku do granic działki; zarzut Burmistrza, iż na podstawie mapki trudno dociec jakiego gatunku są poszczególne drzewa na niej zaznaczone jest bezpodstawny skoro art. 83 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody przewiduje, że rysunek lub mapa mają określać jedynie "usytuowanie drzewa w stosunku do granic nieruchomości budowlanych istniejących lub budowanych na tej nieruchomości", a gatunek poszczególnych drzew można określić na podstawie innych dostarczonych przez skarżącą materiałów.

Ponadto podniesiono, że pozaprawny argument o małej czytelności dołączonej do wniosków mapki nie jest wystarczający do połączenia spraw do łącznego prowadzenia i rozpoznania. Wygoda organu administracji, polegająca na prowadzeniu jednego zamiast pięciu postępowań nie może odbywać się kosztem strony postępowania administracyjnego, tak jak to ma miejsce w niniejszym postępowaniu, gdzie ewentualne braki jednego w wniosków, dotyczącego działki o numerze (...) w zakresie określenia gatunków drzew, skutkowały pozostawieniem bez rozpoznania wszystkich wniosków złożonych przez Skarżącą. Gdyby każdy wniosek był rozpatrywany przez organ osobno, tak jak to powinno mieć miejsce, wspomniane braki mogłyby co najwyżej skutkować odmową rozpoznania jednego.

Zdaniem skarżącej Burmistrz z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a. nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Pomimo, iż skarżąca uzupełniła braki formalne wniosków, pozostawił je wszystkie bez rozpoznania w sytuacji, gdy do uzupełnienia została co najwyżej kwestia doprecyzowania gatunków nieznacznej ilości drzew na działce o numerze (...).

Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu 16 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymała skargę i jej zarzuty. Do akt sprawy pełnomocnik złożyła kserokopię postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2016r., podnosząc, że organ ten uznał zażalenie skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczył Burmistrzowi T. termin dwumiesięczny na jej załatwienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje;

Skarga okazała się zasadna.

W myśl przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami – dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność wniesiona została w związku z wnioskiem skarżącej Spółki o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew i krzewów oraz pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania w oparciu o przepis art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13 na pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie ww. przepisu przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Zgodnie z art. art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zarzut bezczynności w realiach przedmiotowej sprawy dotyczy Burmistrza T., a więc organu, do którego właściwości należy rozpatrzenie przedmiotowego wniosku o wydanie zezwolenia na wycinkę drzew.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, ponadto w § 3 art. 35 k.p.a., ustawodawca stanowi, że "załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania(...)". O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie kreślonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 k.p.a.).

Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. warunkiem wniesienia skargi na bezczynność było wniesienie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, co w rozpatrywanym przypadku miało miejsce. Przed wniesieniem przedmiotowej skargi pełnomocnik strony skarżącej wniósł do organu wyższej instancji (SKO) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza T. SKO postanowieniem z dnia (...) stycznia 2016 r. zażalenie to uznało za uzasadnione.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż przepisy p.p.s.a. nie uzależniają wniesienia skargi na bezczynność od rozpoznania przedmiotowego zażalenia, jak również od upływu określonego czasu od jego wniesienia. Wskazać również należy, iż przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia (por. postanowienie NSA z 22.02.2012 r. sygn. akt I OSK 207/12 – dostępny na stronach internetowych NSA: Baza orzeczeń).

Tym samym uznać należało, że przedmiotowa skarga wniesiona z zachowaniem wymogu określonego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.

Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Skarga na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania, ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.

Przeprowadzając ocenę sprawy zważyć należy, że w rozpatrywanej sprawie do merytorycznego rozpatrzenia sprawy nie doszło, bowiem wniosek strony skarżącej pozostawiony został bez rozpoznania. Organ uznał, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, co skutkowało zastosowaniem art. 64 § 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sytuacji, gdy podanie nie czyni zadość innym (niż wymienione w § 1 tegoż artykułu) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przepis ten dotyczy wyłącznie formalnych braków pisma, innych niż wskazane w § 1 art. 64 k.p.a., do których stosownie do treści art. 63 § 2 i 3 k.p.a. – należą: określenie żądania, podpis strony, jeżeli działa przez pełnomocnika – dołączenie pełnomocnictwa oraz wymagania wskazane w przepisach szczególnych. Art. 64 § 2 k.p.a. dotyczy zatem wyłącznie formalnych braków pisma, których nieusunięcie nie pozwala na nadanie temu pismu – wnioskowi biegu. Nie dotyczy natomiast okoliczności, które organ uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. W rozpatrywanym przypadku w piśmie z dnia (...).09.2015 r. jako podstawa do pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest wskazanie jako przyczyny usunięcia drzew zahamowania ekspansji pospolitych drzew (samosiewów), co Burmistrz zakwestionował. Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, iż w tym zakresie Burmistrz wykracza już poza formalną ocenę wniosku i podejmuje próbę merytorycznej jego oceny. Ocena, czy podane przyczyny uzasadniają uzyskanie wnioskowanego zezwolenia na usunięcie drzew powinna nastąpić dopiero po dopuszczeniu wniosku do rozpoznania i powinna być wyrażona w decyzji administracyjnej.

Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że pierwsze wnioski w sprawie wycinki drzew z terenu poszczególnych działek wpłynęły do organu orzekającego dnia (...) września 2014r. Organ połączył je do wspólnego rozpatrzenia, co z uwagi na powierzchnię działek objętych poszczególnymi wnioskami oraz ilość drzew przewidywanych do wycinki uznać należy za działanie niecelowe i jak wynika z akt sprawy, niekorzystne dla strony. W realiach przedmiotowej sprawy zasadnym było rozpatrywanie odrębnie każdego z złożonych przez skarżącą wniosków, tym bardziej, że RDOŚ zaopiniował wnioski całościowo, zatem kwestię potencjalnego wpływu przedsięwzięcia na środowisko już rozstrzygnięto.

Organ następnie stwierdził, że wnioski nie czynią zadość wymogom art. 83 ust.4 ustawy o ochronie przyrody i wezwał stronę do ich uzupełnienia w brakującym zakresie. W ocenie Sądu na tym etapie wezwanie było uzasadnione, bowiem wnioski w istocie nie zawierały wszystkich dokumentów i danych, o których .mówi ww. przepis ustawy. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych wniosków organ doręczył pełnomocnikowi skarżącej dnia (...).04.2015r. - wyznaczony terminy uzupełnienia braków upłynął zatem dnia (...).04.2015r. Z akt sprawy wynika, iż do dnia (...).07.2015r. braki nie zostały w żaden sposób uzupełnione, bez podania jakichkolwiek przyczyny. Po bezskutecznym upływie terminu organ orzekający, zgodnie z pouczeniem, pozostawił wnioski bez rozpoznania, o czy zawiadomił stronę pismem z dnia (...).07.2015r.

Oceniając powyższe Sąd podziela stanowisko organu, że sprawy z wniosków strony z dnia (...) września 2014 r. w przedmiocie zezwolenia na wycinkę drzew nie mogły być merytorycznie rozstrzygnięte, a więc zasadnie zostały zakończone na etapie wstępnym, poprzez pozostawienie podań bez rozpoznania. Jeżeli bowiem na podstawie przepisu art. 64 §2 k.p.a., strona była skutecznie wezwana do uzupełnienia wniosku o wskazane załączniki lub dane i któregoś z tych załączników nie dołączyła, to zgodnie z pouczeniem, sprawę należy pozostawić bez rozpoznania. Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia następuje w drodze czynności materialno-technicznej, na podstawie której organ nie rozstrzyga o uprawnieniach czy obowiązkach wynikających wprost z ustawy, a objętych żądaniem wnoszącego podanie, nie potwierdza ich ani nie zaprzecza ich istnieniu, a jedynie informuje stronę, że nie rozpozna jej sprawy na podstawie wniesionego podania, ponieważ ta w terminie nie uzupełniła wskazanych braków. W takiej sytuacji zarzut niezałatwienia sprawy w terminie na tym etapie jest niezasadny.

Pismem z dnia (...) lipca 2015r. pełnomocnik strony wniósł ponownie o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew z przedmiotowych nieruchomości skarżącej. Jednocześnie, w opinii Sądu, w piśmie tym zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia (...) września 2014 r. argumentując, iż zważywszy na zakres koniecznych do wykonania czynności, wyznaczony przez organ 7-dniowy termin był niemożliwy do dotrzymania. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż termin o jakim stanowi przepis art. 64 § 2 k.p.a., jest terminem procesowym, przywracalnym, do którego odnosi się art. 58 k.p.a. (tak: wyrok NSA o/z w Poznaniu z dnia 8 czerwca 1995 r. sygn. SA/Po 490/95 (Lex nr 26812). W rozpatrywanym przypadku organ uznał, że wniosek z dnia (...).07.2015 r. jest wnioskiem w nowej sprawie i nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku z (...).10.2014 r., co jednakże wymagało uprzedniego dopytania pełnomocnika skarżącej, czy w istocie taki wniosek złożył, a wówczas konieczne było rozpatrzenie takiego wniosku. Tym samym przedwczesne jest rozstrzyganie, na obecnym etapie, czy mamy do czynienia z nowym wnioskiem oraz na podstawie jakich przepisów postępowanie ma być przeprowadzone.

Na skutek ponownego wezwania przez organ o uzupełnienie braków wniosku, pełnomocnik strony uzupełnił braki, jednak w ocenie Burmistrza T. w materiale uzupełniającym brakowało oznaczenia gatunków drzew przeznaczonych do usunięcia na działce nr (...). Nadto strona nie sprecyzowała przyczyn usunięcia drzew, odrębnie dla każdego z nich, wskazując jedynie ogólnie na cztery przyczyny: -usuniecie drzew obumierających, uschniętych i powalonych, odzyskanie terenów użytkowanych rolniczo, -zahamowanie ekspansji gatunków pospolitych, utrudnienia w użytkowaniu gruntów. Z tych przyczyn wniosek z (...) lipca 2015r. został pozostawiony bez rozpoznania.

Działanie organu w tym zakresie uznać należy za przedwczesne. Z akt sprawy wynika bowiem, że strona uzupełniła braki wniosku w zakresie informacji dot. przeznaczenia terenu, na którym rosną drzewa i podała termin ich usunięcia. Podała też wykaz drzew wraz z nazwami gatunkowymi i obwodami pni poszczególnych drzew na wysokości 130 cm rosnących na działkach: - nr (...) (ogółem 259 drzew, w tym olsza czarna - 240 szt. i wierzba - 19 szt.), - nr (...) (ogółem 130 drzew, w tym olsza czarna - 129 szt. i wierzba - 1 szt.), - nr (...) (ogółem 167 drzew - wszystkie gat. olsza czarna) , - nr (...) (ogółem 151 drzew - wszystkie gat. olsza czarna). Natomiast dla działki nr (...) strona określiła, że 75 drzew przeznaczonych do wycinki większość to drzewa gat. olsza czarna i nieliczne drzewa gat. topola, jesion i dąb. Niewątpliwie ta ostatnia informacja jest niewystarczająca. Wymienione braki zostały ponadto oznaczone na mapach nieprecyzyjnie i zbyt ogólnikowo. Strona określiła przyczyny zamierzonego usunięcia tak dużej ilości drzew, nie podając, która z czterech wymienionych przyczyn odnosi się do jakich drzew. Sąd, zważywszy na rygoryzm jaki wprowadza ustawa o ochronie przyrody, podziela stanowisko, iż organ nie może domniemywać rzeczywistych powodów zamierzenia strony, powinny one zostać wskazane wprost w odniesieniu do każdego drzewa. W realiach przedmiotowej sprawy, gdy strona skarżąca zamierza usunąć wszystkie drzewa z każdej z wymienionych we wnioskach działek, wystarczające było wyjaśnienie tej kwestii poprzez wezwanie strony do złożenia uzupełniających wyjaśnień w trybie art. 50 § 1 k.p.a, który stanowi, że organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w planowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. To samo dotyczy innych, wymienionych przez organ, braków wniosków. W tym miejscu należy również podzielić stanowisko pełnomocnika skarżącej, iż żądanie przez organ przedstawienia szczegółowych wykazów jest żądaniem za daleko idącym.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż wskazane okoliczności badanej sprawy nie potwierdzają, aby zastosowanie przez organ sankcji w postaci pozostawienia podania bez rozpoznania było prawidłowym sposobem zakończenia postępowania o udzielenie pozwolenia na wycinkę drzew. Sankcja ta odnosi się bowiem do takich braków formalnych wniesionego podania, które przewidują jego prawną bezskuteczność, a więc niemożność w ogóle wszczęcia postępowania administracyjnego, co na etapie badanej sprawy nie występuje. Choć z uwagi na rozmiar planowanego przedsięwzięcia, sposób udokumentowania konieczności wycięcia drzew mógł zostać uznany za niewystarczający i nie wszystkie drzewa na działce nr (...) zostały oznaczone co do gatunku, to dla wyjaśnienia tych kwestii, jak wyżej wskazano należało podjąć czynności w trybie art. 50 §1 k.p.a., które w konsekwencji powinny doprowadzić do merytorycznego zakończenia sprawy. W konsekwencji, organ powinien prowadzić dalej postępowanie i zakończyć je wydaniem decyzji merytorycznej, a nie ustawieniem podania bez rozpoznania.

Do dnia rozpoznawania sprawy przez Sąd organ nie wydał merytorycznej decyzji, co nakazuje uznać, że skarga na bezczynność była uzasadniona. Stąd na mocy art. 149 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku, zobowiązując skarżony organ do wydania decyzji w terminie 2 miesięcy od otrzymania prawomocnego wyroku.

W przedstawionych okolicznościach nie można jednakże uznać, że stwierdzona bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz, że ziściły się przesłanki do wymierzenia grzywny w oparciu o przepis art. 149 §2 p.p.s.a., czemu Sąd dał wyraz w punkcie II sentencji wyroku. Sąd miał na uwadze, iż organ podejmował czynności mające na celu nadanie biegu wnioskowi, a pozostawienie podania bez rozpoznania wynikało z błędnej wykładni przepisów. Sąd miał nadto na uwadze, że wniosek dotyczył znaczącej ilości drzew i krzewów, co pozwala podzielić stanowisko organu co do charakteru sprawy i stopnia jej skomplikowania. Przedłużające się postępowanie nie było zatem spowodowane całkowitym zaprzestaniem działań ze strony organu, które można by określić jako oczywiste i rażące. Mając powyższe na względzie Sąd na postawie art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł, że bezczynność Burmistrza T. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku). Konsekwencją uznania, że w sprawie nie mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa jest brak możliwości wymierzenia organowi grzywny.

O zwrocie kosztów postępowania (pkt III wyroku) postanowiono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do tych przepisów przyznano skarżącej poniesione przez nich koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.), na które złożyły się: uiszczony wpis - 100 zł oraz opłata od pełnomocnictwa - 17 zł. Tytułem wynagrodzenia radcy prawnego zasądzono kwotę 240 zł.