Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 791/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Dnia 30 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 roku sprawy ze skargi E. i L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. z [...] 2006 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] wydaną w dniu [...] 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania E. i L. W. od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku blacharsko - lakierniczego na działkach [...] położonych w L. gm. B., orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem tego rozstrzygnięcia uczyniono uchybienie natury proceduralnej, a mianowicie stwierdzenie, iż pomimo obowiązku wynikającego z art. 61 § 4 K.p.a. organ prowadzący postępowanie nie zawiadomił stron o jego wszczęciu i tym samym pozbawił ich możliwości czynnego udziału w tym postępowaniu, co stanowi rażące naruszenie art. 10 § 1 K.p.a.

W wyniku ponownego rozpoznania wniosku Wójt Gminy B. decyzją nr [...] z dnia [...] 2006 r. znak: [...], działając na podstawie art. 54, art. 59 ust. 1, art. 60 i art. 86 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80. poz. 717 z późno zm.) ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego budynku blacharsko - lakierniczego na działkach nr ew. [...] położonych w L. oraz określił warunki zabudowy dla projektowanej inwestycji podane w załącznikach: graficznym nr 1 i 3 oraz opisowym nr 2 do niniejszej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, iż dla wnioskowanej inwestycji, zgodnie z postanowieniami Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Starosty B. wnioskodawca sporządził raport oddziaływania na środowisko. Na podstawie raportu sporządzono projekt decyzji o warunkach zabudowy, który został uzgodniony z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym oraz ze Starostą B. Ponadto dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego wykonano analizę zabudowy terenu sąsiadującego w granicach obszaru analizowanego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy zagospodarowania terenu. Wyniki analizy przedstawiono w załączniku nr 3 i w formie opisowej - w załączniku opisowym nr 2, w punkcie dotyczącym warunków wymagań ochrony kształtowania ładu

1

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

przestrzennego. Stwierdzono, iż zamierzenie inwestycyjne spełnia wymogi art. 61 ust. 1 - 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Od powyższej decyzji E. i L. W. odwołali się podnosząc, iż prowadzone przez organ I instancji postępowanie narusza podstawowe zasady zawarte VI kodeksie postępowania administracyjnego, a mianowicie: zasadę udzielania informacji, zasadę wysłuchania stron postępowania oraz zasadę prawdy obiektywnej. Ponadto zarzucono, iż zaskarżone rozstrzygnięcie jest niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji w postaci wolnostojącego zakładu blacharsko - lakierniczego na działkach [...] jest sprzeczne z art. 5 pkt 1 ppkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst - Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późno zm.). Zdaniem odwołujących warunki określone w tym przepisie, odnoszące się do konieczności projektowania i budowania zamierzonej inwestycji w sposób zgodny z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich nie zostały spełnione, ponieważ immisje jakie emituje zakład tego typu (zarówno immisje gazów i pyłów czy hałasu) wpływają w sposób znaczny na obniżenie standardu życia na sąsiadujących nieruchomościach, a co najistotniejsze, mogą znacząco przyczynić się do pogorszenia stanu zdrowia osób stale przebywających w najbliższej okolicy zakładu. Wskazano ponadto, iż budynek blacharsko - lakierniczy nie spełnia żadnych warunków dostosowania do otaczającej go zabudowy w postaci domów mieszkalnych jednorodzinnych, przez co nie jest spełniona jedna z pozytywnych przesłanek wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy, która warunkuje pozytywne rozpatrzenie wniosku w sprawie, a mianowicie zbadanie planowanej inwestycji pod kątem zapewnienia przez nią formy architektonicznej dostosowanej do krajobrazu i otaczającej zabudowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniesionego odwołania orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podniesione w odwołaniu żądanie uchylenia decyzji z przyczyn proceduralnych nie jest zasadne, bowiem organ zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu, a zatem zostały wykonane postanowienia Kolegium zawarte w decyzji z [...] 2005r., nr [...]. Stwierdzono przy tym, iż podnoszone zarzuty merytoryczne odnoszą się do drugiego etapu postępowania administracyjnego, ponieważ decyzja o warunkach zabudowy w żadnym przypadku nie przesądza o możliwości realizacji wnioskowanej inwestycji. Zwrócono także uwagę, że inwestor może rozpocząć prace budowlane jeżeli

2

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, wydaną w myśl przepisów prawa budowlanego i z uwzględnieniem warunków określonych w załączniku nr 2 do wydanej decyzji z dnia [...] 2006 r. Nr [...], znak:[...] o ustaleniu warunków zabudowy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy E. i L. W. zakwestionowali prawidłowość rozstrzygnięcia organu odwoławczego i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niegodnej z prawem poprzez naruszenie przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie prawa materialnego. W pierwszej kolejności skarżący zarzucili zaskarżonemu orzeczeniu braki w zakresie prawidłowego uzasadnienia decyzji administracyjnej, bowiem pominięto w nim część zarzutów zarówno odnoszących się do błędów proceduralnych, jak zarzutów odnoszących się do prawa materialnego. Podobnie też jak w odwołaniu zarzucono decyzji wydanej przez Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r., że została wydana w wyniku postępowania administracyjnego, które było prowadzone z rażącymi naruszeniami zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności zasady udzielania informacji (art. 9 K. p.a.), zasady wysłuchania stron postępowania (10 § 1 K.p.a.), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.). Ponadto wskazano na brak ustosunkowania przez organ odwoławczy do zgłoszonych w odwołaniu zarzutów naruszenia art. 5 pkt 1 ppkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane odnoszącego się do konieczności projektowania i budowania zamierzonej inwestycji w sposób zgodny z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich jak też planowania projektowanej inwestycji pod kątem zapewnienia przez nią formy architektonicznej dostosowanej do krajobrazu i otaczającej zabudowy. Skarżący wskazują też, że jednorodzinny dom mieszkalny został przez nich zbudowany na działce nr [...] w oparciu o przekonanie, że zarówno ta działka, jak i działki sąsiednie, w tym działka nr [...], są przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną, co wynikało bezpośrednio z obowiązującego dla tego obszaru planu zagospodarowania przestrzennego. Fakt, iż plany te przestały obowiązywać nie powinien być, ich zdaniem, wykorzystywany do wydawania przez organy samorządu terytorialnego pochopnych decyzji administracyjnych, które zezwalając na realizowanie różnych inwestycji, niekoniecznie zgodnych ze wcześniejszymi planami, nie tylko stanowią naruszenie ogólnych zasad współżycia społecznego ale również ingerencję w najbardziej elementarne zasady, na których powinno być budowane państwo prawa.

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

'I/V odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie, powołując się na szczegółowe, merytoryczne uzasadnienie swojego stanowiska zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podkreślono, iż podnoszone żądanie uchylenia decyzji z przyczyn proceduralnych jest nieuzasadnione, bowiem organ zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu a zarzuty merytoryczne odnoszą się do drugiego etapu postępowania administracyjnego, jakim jest decyzja o pozwoleniu na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga została uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Nie może zatem wkraczać w uprawnienia organów administracji orzekając bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Sąd nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności, stwierdzić należy, iż decyzja ta uchybia prawu. Należy jednak podkreślić, że uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nastąpiło na skutek uchybień stwierdzonych przez Sąd z urzędu, zgodnie bowiem z unormowaniem zawartym wart. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sad rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Punktem wyjścia dla należytego zrozumienia zasadności podjętego

rozstrzygnięcia należy uczynić prawidłową interpretację właściwych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż decyzja o warunkach zabudowy zagospodarowania terenu jest decyzją administracyjną w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, przy czym tryb sporządzenia i treść tej decyzji zostały unormowane w sposób szczególny przepisami

4

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Inaczej rzecz ujmując, do decyzji o warunkach zabudowy mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego z wyłączeniami lub modyfikacjami określonymi w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym.

Analiza akt niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, iż przedmiotowa inwestycja nie jest objęta ustaleniami obowiązującego planu miejscowego zagospodarowania w zvviązku z czym orzekające w sprawie organy obu instancji słusznie uznały, że wniosek strony winien być objęty regulacją przepisu art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003 r. Stanowi on bowiem, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy.

Wydanie pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy uzależnione jest jednak od kumulatywnego spełnienia przesłanek określonych przepisem art. 61 ust. 1 cyt. wyżej ustawy. Zgodnie z tym przepisem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa wart. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy odgrywa regulacja przewidziana przepisem art. 61 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, poprzez który ustawodawca wprowadził konieczność spełniania przez wnioskodawcę kryterium tzw. dobrego sąsiedztwa. Chodzi bowiem o to, by projektowany obiekt pod względem funkcjonalnym

5

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

nie odbiegał od funkcji już istniejącej w sąsiedztwie zabudowy, przy czym szczegółowe zasady dotyczące ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z § 3 ust. 1 cyt. rozporządzenia, wyznacza się wokół działki, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków wymienionych wart. 61 ust. 1 - 5 w/w ustawy. Przeprowadzona w ten sposób analiza, składająca się z części tekstowej i graficznej, zgodnie z § 9 cyt. rozporządzenia stanowi załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

Analiza akt sprawy pod kątem przytoczonej wyżej podstawy prawnej pozwala stwierdzić, iż w bezpośrednim sąsiedztwie w stosunku do analizowanej inwestycji, działki nie są zabudowane. Nie niweczy to jednak możliwości uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, gdyż pojęcie sąsiedztwa - jak przyjmuje się zgodnie w judykaturze i orzecznictwie, należy rozumieć szeroko. Jednak dla prawidłowej oceny przedmiotowej decyzji konieczne jest ustalenie, czy organ dokonując analizy, wyciągnął prawidłowe wnioski dotyczące istniejącego ukształtowania ładu przestrzennego. VVeryfikując akta sprawy pod tym kątem, stwierdzić należy, że nie została przeprowadzona analiza opisowa, która mogłaby stanowić punkt odniesienia do oceny wniosków zawartych w części opisowej decyzji. Zawiera ona bowiem określone stwierdzenia, lecz aby mogły one stanowić podstawę do własnej weryfikacji prawidłowości wniosków, konieczna jest szczegółowa analiza takich cech jak funkcja obiektów w obszarze analizowanym, cech zabudowy, itd. z akt sprawy wynika wprawdzie, że w obszarze analizowanym znajdują się obiekty związane z produkcją zniczy czy też mebli, lecz brakuje ustaleń dotyczących określenia ich funkcji. Jak wynika z nomenklatury, którą posługuje się prawodawca w rozporządzeniu z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589), w procesie wydawania decyzji o warunkach zabudowy operuje się m.in. pojęciem zabudowy usługowej i zabudowy produkcyjnej, co stanowić winno jasną wskazówkę dla organu rozstrzygającego w zakresie funkcji określonych obiektów. Zgodnie bowiem z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jednym z warunków koniecznych do wydania decyzji o warunkach zabudowy, jest

6

Sygn. akt li SA/Sd 791/06

spełnienie wymagania co do kontynuacji funkcji. Niezbędne jest zatem dokonanie ustaleń, czy zakład produkujący meble czy znicze spełnia takie same funkcje co przewidywany zakład blacharsko - lakierniczy.

Dla badania prawidłowości wydanej przez organ decyzji konieczne jest też ustalenie, czy wyniki analizy pozwalają na stwierdzenie, że w obszarze analizowanym można ustalić ciągłość w zakresie kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Stwierdzenie w decyzji, że możliwe jest usytuowanie obiektu dwukondygnacyjnego o dachu dwu lub wielospadowym z nachyleniem od 10 - 30°, linii zabudowy określonej na 6 m od granicy działki, wobec braku opisu obiektów stanowiących punkt odniesienia, które powinny znaleźć się w analizie będącej podstawą wniosków zawartych w załączniku do decyzji, nie pozwala na dokonanie vvłasnej weryfikacji wydanej w sprawie decyzji.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wprawdzie zaskarżona decyzja zawiera niezbędne elementy, które muszą być brane pod uwagę, jednak nie można jej zweryfikować, z uwagi na brak analizy, o której mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. W aktach sprawy występuje bowiem analiza graficzna, natomiast brakuje analizy opisowej funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu vv zakresie warunków, których mowa wart. 61 ust. 1 - 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia chronionego interesu osób trzecich, stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uznanie zważywszy, iż każdy etap postępowania zmierzającego do realizacji inwestycji zawiera inny zakres ochrony interesów osób trzecich. Na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy przeprowadzana jest analiza uciążliwości związanych z usytuowaniem określonego obiektu budowlanego. W przypadku gdy wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wymaga uprzedniego przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy, to także na tym, etapie konieczne jest przeprowadzenie analizy wpływu konkretnych zjawisk na zdrowie mieszkańców sąsiednich działek. Nie ulega wątpliwości, że inwestycja polegająca na budowie zakładu blacharsko - lakierniczego oddziałuje na środowisko. Stwierdzono to wydając zaskarżoną decyzję, jednak skutki stąd wynikające dla osób trzecich będą badane na późniejszym etapie postępowania.

7

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

Nie sposób również polemizować z zarzutami skargi związanymi z "rzekomą" postawą pracownika urzędu gminy, który odmawiał przyjęcia określonych dowodów w sprawie, tudzież wprowadzał w błąd stronę. Podkreślić należy, że składanie wniosków dowodowych w postępowaniu nie jest uzależnione od "zgody" pracownika urzędu. Strona może wystąpić z takim żądaniem na każdym etapie postępowania vvyjaśniającego, wystarczy tylko, że będą spełnione przesłanki określone w przepisie art. 78 § 1 K.p.a. Jednak ocena spełnienia tych przesłanek należy do organu administracyjnego, który dokonuje merytorycznej ich weryfikacji, a więc oceny ich przydatności dla ustalenia stanu faktycznego. Ponadto, zgodnie z zasadą pisemności postępowania administracyjnego, organ administracji załatwia sprawę w formie pisemnej - wszelkie ustne opinie nie mogą być uznane za wiążące.

Nieuzasadniony jest również zarzut braku czynnego udziału stron w prowadzonym postępowaniu czy też naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Trzeba zważyć, że postępowanie w sprawie toczy się powtórnie, na skutek uprzedniego orzeczenia organu odwoławczego kierującego sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi właśnie na uchybienia związane z zapewnieniem stronom czynnego udziału w sprawie. Ponownie przeprowadzone postępowanie administracyjne nie zawiera już przywołanej wadliwości; strony zostały prawidłowo zawiadomione o toczącym się postępowaniu i poszczególnych jego fazach (przeprowadzono m.in. rozprawę administracyjną, na którą skarżący jednak nie przybyli).

Ustalenie, że inwestycja może znacząco oddziaływać na środowisko oznacza zgodnie z art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902), konieczność uzyskania przed wydaniem pozwolenia na budowę decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. W tych okolicznościach to właśnie ten etap postępowania będzie wymagał analizy zagrożeń dla środowiska, komfortu życia i zdrowia mieszkańców sąsiednich działek. Załączony przez wnioskodawcę raport oddziaływania na środowisko, nie przesądza o nieobiektywnym i fałszywym jego charakterze. Nie zamyka też drogi do polemiki z jego ustaleniami na etapie ubiegania się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Podkreślenia również wymaga, iż istotnie wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie przesądza ostatecznie o możliwości zrealizowania inwestycji, jednak należy mieć na względzie, że przepis art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza poważne ograniczenia w zagospodarowywaniu przestrzeni pozbawionych planu miejscowego, stanowiąc ingerencję w prawo własności nieruchomości i wolność zabudowy. Powyższe koresponduje także z art. 6 ust. 2 pkt 1

8

Sygn. akt II SA/Bd 791/06

cyt. ustawy, z którego wprost wynika, że możliwość zagospodarowania terenu przez podmiot posiadający do niego tytuł prawny podlega, w przypadku braku planu, warunkom ustalonym w decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja o warunkach zabudowy nie ma więc charakteru zabraniającego lub nie realizację określonej inwestycji, lecz stanowiąc podstawę do jej rozpoczęcia, odnosi się do głównych aspektów przesądzających w ogóle o dopuszczalności takiej inwestycji w konkretnych uwarunkowaniach faktycznych danej sprawy.

Z uwagi jednak na wcześniejsze uchybienia dotyczące nieweryfikowalnej analizy opisowej warunków zabudowy i zagospodarowania działki należy stwierdzić, że zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzająca je decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.