Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1588/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
oddalono skargę w pozostałym zakresie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant: referent sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na Uchwałę Nr XLI/815/2018 Rady Gminy Chełmiec z dnia 8 marca 2018 roku w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Chełmiec IV" w Gminie Chełmiec I. stwierdza nieważność § 9 zaskarżonej uchwały oraz załącznika nr 3 do uchwały; II. w pozostałym zakresie skargę oddala; III. zasądza od Gminy Chełmiec na rzecz Wojewody Małopolskiego kwotę 480,00 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Nr XLI/815/2018 Rady Gminy Chełmiec z dnia 8 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Chełmiec IV" w Gminie Chełmiec.

Skarżący wniósł o stwierdzenie jej nieważności w części, tj. w zakresie § 6 ust. 5 i ust. 6 oraz § 9 w całości oraz załącznika nr 3 pn "Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Chełmiec IV" w Gminie Chełmiec - wieś M. , część działki nr [...]", a nadto o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przewidzianych

Skarżący zarzucił istotne naruszenie prawa, w tym w szczególności: art. 9 ust. 4, art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) w zakresie zgodności ustaleń planu miejscowego z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełmiec. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy poprzez modyfikację ustawowych definicji sposobu mierzenia intensywności zabudowy oraz powierzchni biologicznie czynnej.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda Małopolski podał, że Rada Gminy Chełmiec podejmując przedmiotową uchwałę w sprawie zmiany planu miejscowego "Chełmiec IV", obejmującego tereny w miejscowości K. i M. stwierdziła zgodność projektu planu z ustaleniami studium Gminy Chełmiec. Jednak zdaniem strony skarżącej brak jest zgodności przedmiotowego planu miejscowego w części objętej załącznikiem nr 3 do zaskarżonej uchwały ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełmiec, przyjętym uchwałą nr LX/223/98 Rady Gminy Chełmiec z dnia 23 kwietnia 1998 r., w zakresie obszaru obejmującego działkę ewidencyjną nr [...] klasy RV, o pow. 1,41 ha położoną w miejscowości M., przedstawioną na załączniku nr 3 do zaskarżonej uchwały.

Na wyrysie ze Studium zamieszczonym na załączniku nr 3 do uchwały, w legendzie zawarto zapis o treści: "cały obszar- Strefa pogórza o urozmaiconej rzeźbie - dominacja rolnictwa i osadnictwa, wskazany rozwój rekreacji; Tereny rolne - ewentualna zabudowa dopuszczona w obrębie istniejącej zabudowy na ściśle określonych warunkach".

Natomiast zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Chełmiec kwestionowany teren znajduje się (zgodnie z rozdziałem 3.2 "Strefy ekologiczne chronione przed zainwestowaniem") w strefie rolno-leśno zadrzewionej o wysokich wartościach ekologicznych i krajobrazowych, chronionych przed zainwestowaniem (ewentualne zagospodarowanie podporządkowane ochronie krajobrazu na ściśle określonych warunkach). Ponadto obszar ten znajduje się w wyznaczonym przez Studium strefie pogórza o urozmaiconej rzeźbie i warunkach przyrodniczych (dominacja rolnictwa i osadnictwa – wskazany rozwój rekreacji).

Z porównania zapisów zamieszczonych na wyrysie ze Studium sporządzonym do omawianej zmiany planu i zacytowanego powyżej tekstu zaczerpniętego ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełmie, wynika, że teksty zamieszczone w legendzie wyrysu, nie zostały w całości zacytowane zgodnie z obowiązującym Studium Gminy Chełmiec (tekst i rysunek), jak również oznaczenie graficzne opisane jako: Tereny rolne - ewentualna zabudowa dopuszczona w obrębie istniejącej zabudowy na ściśle określonych warunkach nie występuje w legendzie rysunku Załączniku nr 2 do uchwały nr LX(339)98 Rady Gminy Chełmiec z dnia 23 kwietnia 1998 r. (z późn. zm.) pt.: Kierunki zagospodarowania przestrzennego - polityka przestrzenna. Tymczasem w zaskarżonym planie miejscowym dla obszaru znajdującym się w strefach chronionych przed zainwestowaniem, dla których w kierunkach rozwoju obszarów przyrodniczych wskazano rozwój rekreacji, w uchwale wyznaczono tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Dopuszczenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w terenach dla których studium dopuszcza tylko zabudowę rekreacyjną jest oczywistą sprzecznością pomiędzy uchwalonym planem, a obowiązującym studium.

Skarżący Wojewoda podkreślił, że długość kwestionowanej działki ewidencyjnej nr [...] (1,41 ha), mierzonej od działki nr [...] wynosi ok. 110 m, szerokość działki wynosi ok. 180m. Wprawdzie w północnej części działki nr [...] znajduje się istniejąca zabudowa i ze względu na duże rozmiary działki styka się bezpośrednio z wyznaczonym w Studium obszarem wskazanym pod zabudowę, jednakże jak wynika z rysunku, kwestionowany teren MN otoczony jest lasami i terenami rolnymi, i graniczy z jednej strony z terenem BlMMN/o. Ponadto nowy teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną powierzchniowo jest większy od terenu z którym graniczy. Mając na uwadze znaczną powierzchnię działki nr [...], trudno uznać jako "korektę" zmianę terenu rolnego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

W odniesieniu do drugiego zarzutu Wojewoda wskazał, że uchwalając przedmiotową uchwałę naruszono art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez modyfikację sposobu mierzenia intensywności zabudowy oraz powierzchni biologicznie czynnej zawartych w aktach wyższego rzędu. W ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 15 ust 2 pkt 6 zdefiniowano w sposób opisowy pojęcia intensywności zabudowy oraz powierzchni biologicznie czynnej. I tak przez pojęcie:

- maksymalnej i minimalnej intensywności zabudowy rozumie się wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej,

- minimalny udział procenty powierzchni biologicznie czynnej liczy się w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej.

Tymczasem w zaskarżonym planie (akcie prawa miejscowe będącego w hierarchii aktów prawnych aktem niższego rzędu w stosunku do ustawy) w § 6 ust. 5 ustalono, że intensywność zabudowy mierzy się w stosunku do powierzchni działki, w § 6 ust. 6 ustalono, że powierzchnię biologicznie czynną liczy się w odniesieniu do powierzchni działki, czym zmodyfikowano znaczenie pojęć, które zostały już zdefiniowane w aktach wyższego rzędu czym w konsekwencji naruszono zasady sporządzania planu miejscowego.

Określając w planie miejscowym maksymalną i minimalną intensywność zabudowy, wykorzystywany w tym celu parametr "powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej" (art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) powinien uwzględniać takie rozumienie powierzchni całkowitej zabudowy jaka wynika z ustawy, a nie tworzyć własnych definicji zdefiniowanych już pojęć.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Chełmiec wniósł o oddalenie skargi. Organ argumentował, że organ nadzoru w stosunku do w/w uchwały nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego, w związku z tym uchwala została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego.

Organ podniósł, że pismem znak: [...] z dnia 14 grudnia 2018r. odpowiedział na wątpliwości Wydziału Prawnego i Nadzoru dotyczące zgodności części działki nr [...] ze Studium i wyjaśnił, że teren objęty planem nr 3 obejmuje swoim zasięgiem istniejącą zabudowę oraz styka się bezpośrednio z wyznaczonym w Studium obszarem wskazanym pod zabudowę do ograniczonego rozwoju. W miejscowym planie teren przylega bezpośrednio do terenów różnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła. Natomiast zgodnie z częścią tekstową Studium dla powyższego terenu obowiązuje również zapis cyt.: "STUDIUM określając generalne zasady zagospodarowania przestrzennego obszaru całej gminy i poszczególnych jej fragmentów nie precyzuje szczegółowych ustaleń dotyczących przeznaczenia poszczególnych działek oraz warunków ich zabudowy i dopuszcza możliwość korekt w rozgraniczeniach poszczególnych terenów na etapie opracowywania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, lecz pod warunkiem nie naruszenia obligatoryjnych innych istotnych ustaleń Studium". Na podstawie powyższych zapisów dopuszczających zagospodarowanie z podporządkowaniem ochronie krajobrazu oraz położenie w strefie "2" o dominacji osadnictwa nie stwierdzono naruszenia ustaleń Studium opracowanego w 1998 r. z późn. zm.

Organ wskazał dalej, że Rada Gminy Chełmiec na wniosek wójta, między innymi w celu wyeliminowania powyższych wątpliwości podjęła (na tej samej sesji co zmiana planu) uchwałę Nr XLI/832/2018 z dnia 8 marca 2018 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełmiec". Procedura opracowania nowego Studium dla całej gminy jest obecnie na etapie końcowym. Projekt Studium był już wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 2 do 24 września 2019r. i do przedmiotowego terenu nie wniesiono żadnej uwagi. Obecnie projekt Studium jest ponownie wyłożony do publicznego wglądu do dnia 19 grudnia 2019 r., ale dotyczy innych terenów niż omawiana działka. Przewiduje się przedłożenie projektu Studium do uchwalenia w miesiącu styczniu 2020r.

Wskazano ponadto, że tereny objęte planem nr 3 w M. i przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną "MN" są uwzględnione w projekcie nowo opracowywanego Studium jako tereny zabudowy mieszkaniowej (w tym zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej), oznaczone symbolem "M", co w konsekwencji prowadzi do niekwestionowanej zgodności zmiany planu ze Studium.

A zatem wójt podjął wystarczające kroki aby doprowadzić m. innymi omawianą zmianę planu do zgodności z prawem. W takiej sytuacji w najbliższym czasie będzie obowiązywać nowe Studium a zmiana planu dla cz. działki nr [...] w M. będzie całkowicie zgodna z ustaleniami Studium.

W odniesieniu do mierzenia wskaźnika intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej poinformowano, że Rada Gminy Chełmiec podjęła uchwałę w sprawie zmiany miejscowego planu w zakresie zapisów zawartych w § 6 pkt 5 i pkt 6 tekstu uchwały dotyczącej tych wskaźników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przepisy te korespondują z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie Dz. U. z 2020 r. poz. 713, dalej: u.s.g.), który przewiduje, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie legitymowany jest m.in. organ nadzoru na podstawie art. 93 ust. 1 u.s.g.

Wobec tego, że skarga dotyczy uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy przywołać również art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie Dz. U. z 2020 r. poz. 293, dalej: u.p.z.p.), zgodnie z którym istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Zasady sporządzania planu miejscowego rozumiane są jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy dotyczące m.in. zawartych w akcie planistycznym ustaleń. Pojęcie zasad sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego należy wiązać ze sporządzaniem aktu planistycznego, a więc zawartością aktu planistycznego (częścią tekstową, graficzną i załącznikami), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej. Natomiast tryb postępowania odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia studium, czy też planu miejscowego począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium lub planu, a skończywszy na uchwaleniu studium lub planu (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1037/17).

Kontrolując zaskarżoną uchwałę z uwzględnieniem powyższych zasad Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa poza granicami skargi, natomiast podniesiony przez Wojewodę Małopolskiego zarzut okazał się częściowo zasadny, co skutkowało koniecznością stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części opisanej w punkcie I sentencji wyroku.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie były następujące regulacje miejscowego planu Chełmiec IV: § 6 ust. 5 i ust. 6, a także § 9 w całości wraz z częścią graficzną stanowiącą załącznik nr 3 pt. "Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Chełmiec IV" w Gminie Chełmiec - wieś M., część działki nr [...]".

Sąd wskazuje w tym miejscu, że § 6 uchwały brak jednostek redakcyjnych stanowiących ustępy. Przepis § 6 składa się z mniejszych jednostek redakcyjnych, ale są nimi punkty. Wobec tego należało stwierdzić, że przepis § 6 pkt 5 uchwały określa wskaźniki intensywności zabudowy rozumiane jako "wskaźniki powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki". Przepis § 6 pkt 6 uchwały określa minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni działki. Obowiązek określenia powyższych parametrów wynika z art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p., w którym wymieniono m.in. maksymalną i minimalną intensywność zabudowy rozumianą jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, a także minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej.

Niewątpliwie, zasady prawidłowej legislacji wymagają zgodności aktu niższej rangi z aktem wyższej rangi, z czym wiąże się m.in. zakaz modyfikowania pojęć ustawowych w aktach niższej rangi. W odniesieniu do przedmiotowej uchwały dostrzec jednak wypada, że zaskarżony miejscowy plan jest planem "punktowym", odnoszącym się do trzech, stosunkowo niewielkich obszarów, co do których przewiduje się zabudowę (vide: rozdział 3 uchwały określający przeznaczenie terenów MN/U, Uz, MN). W tej sytuacji ewentualna wątpliwość wynikająca z nieprecyzyjnego przeniesienia pojęć ustawowych na grunt miejscowego planu może zostać usunięta w drodze wykładni. Wobec tego Sąd uznał, że wskazane naruszenie nie ma w okolicznościach sprawy waloru istotnego naruszenia zasad sporządzania planu, w konsekwencji nie uwzględnił skargi w tym zakresie.

Skarga zasługiwała natomiast na uwzględnienie w zakresie § 9 uchwały oraz załącznika nr 3 do tej uchwały. W § 9 ust. 1 uchwały wyznaczono na działce nr [...] położonej w M. tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczone symbolem MN jako podstawowe przeznaczenie terenu. W § 9 ust. 2 określono przeznaczenie dopuszczalne, jako: 1) budynki gospodarcze, garaże, 2) zieleń urządzona, 3) obiekty małej architektury, wiaty, altany, 4) uzbrojenie terenu. W § 9 ust. 3 ustalono, że przy lokalizacji budynków obowiązuje zachowanie odległości od terenów leśnych w wielkości zgodnej z przepisami szczególnymi. Załącznik nr 3 stanowi rysunek planu obejmujący działkę nr [...] w M. w zakresie objętym ustaleniami uchwały.

W nawiązaniu do powyższego podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 1 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem. Z kolei art. 20 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że przeznaczenie działki nr [...] w M. pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (teren oznaczony w planie symbolem MN) narusza ustalenia obowiązującego w dacie uchwalenia zmiany planu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełmiec. Z wyrysu ze Studium wynika, że teren oznaczony w planie miejscowym symbolem MN położony jest w obszarze oznaczonym jako tereny rolne, symbol R. Tereny te zalicza się do stref ekologicznych, chronionych przed zainwestowaniem, dopuszczając ewentualne zagospodarowanie podporządkowane ochronie krajobrazu. Sąd podziela stanowisko skarżącego Wojewody, że zmiana przeznaczenia części działki nr [...] nie może być potraktowana jako "korekta" przeznaczenia w Studium, ze względu na jego charakter kierunkowy. Jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 czerwca 2020 r. dotyczącej innej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełmiec (sygn. akt II SA/Kr 96/20, orzeczenia.nsa.gov.pl; podobnie w wyroku WSA w Krakowie w wyroku z 11 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1589/19) z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. wynika obowiązek kontynuacji tożsamych kierunków i zasad zagospodarowania terenu ustalanych ogólnie w studium, a podlegających sprecyzowaniu w planie miejscowym. Plan miejscowy nie może wprowadzić zmian w zakresie kierunków i zasad zagospodarowania określonych w studium, a jedynie ma doprecyzować te zasady i to w taki sposób, aby nie doprowadzić do ich zmiany lub modyfikacji. A zatem jeśli w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy określa się m.in. kierunki zmian w przeznaczaniu terenów rolnych, to gmina w ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium. Inne przeznaczenie konkretnego terenu w planie miejscowym, niż przeznaczenie przyjęte w studium, jest kwalifikowane jako istotne naruszenie prawa (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.), zwłaszcza gdy przeznaczenie terenu w planie jest całkowicie odmienne od ustalonego w studium, jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wobec powyższego należało uznać, że zaskarżona uchwała narusza art. 9 ust. 4, art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. w zakresie § 9 oraz załącznika nr 3 do uchwały.

Sąd zaznacza na koniec, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miała znaczenia okoliczność, że w Gminie Chełmiec jest opracowywane nowe studium, w którym tereny oznaczone w zaskarżonym planie miejscowym symbolem MN będą kierunkowo przeznaczone w nowym studium jako tereny zabudowy mieszkaniowej oznaczone symbolem M, ani też podjęcie uchwały zmieniającej zaskarżone postanowienia miejscowego planu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 28 ust. 1 u.p.z.p., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. W pozostałym zakresie, w punkcie II sentencji wyroku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.s. – skargę oddalił. O kosztach postępowania orzeczono w pkt III sentencji, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.