Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1507/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej H.Sp. z o.o. z siedzibą w W.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej H.Sp. z o.o. z siedzibą w W.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej H.Sp. z o.o. z siedzibą w W.) – dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 sierpnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu.

W treści skargi Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu Spółka wskazała na istniejące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na obecny stan finansowy Spółki przedwczesne uiszczenie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji lub wykonanie egzekucji z jej majątku niesie za sobą ryzyko utraty przez Skarżącą płynności finansowej, a nawet upadłości Spółki.

W ocenie Skarżącej, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowić będzie ochronę nie tylko interesów Skarżącej, ale także interesu publicznego, gdyż pozwoli uniknąć konieczności poniesienia przez Skarb Państwa kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego.

Zdaniem Skarżącej, nawet orzeczenie uchylające decyzję, po tym jak zostanie wykonana, nie doprowadzi do zniwelowania negatywnych konsekwencji.

Skarżąca wyjaśniła, że nie uchyla się od terminowego uiszczania należności publicznoprawnych, w tym zobowiązań podatkowych, jednakże po nieuwzględnieniu skargi Spółka w przyszłości będzie unikać uiszczania wskazanych należności.

W ocenie Skarżącej istnieją uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04, dostępne, podobnie jak pozostałe powołane orzeczenia sądów administracyjnych, w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/04). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Zdaniem Sądu Skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadniając swój wniosek, Skarżąca ograniczyła się niemal wyłącznie do wskazania stanu finansowego Spółki i ryzyka utraty płynności finansowej. Tymczasem w ocenie Sądu, lakoniczne stwierdzenie strony o grożącej jej utracie płynności finansowej nie znajduje potwierdzania w aktach sprawy. Do wniosku nie załączono bowiem dokumentów mogących uprawdopodobnić wystąpienie wskazanych przez nią skutków wykonania decyzji, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu jej wykonania na dalszą działalność Spółki.

Nie istnieje zatem niebezpieczeństwo tego, że wykonanie decyzji, w realiach przedmiotowej sprawy, prowadziłoby do wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd stwierdził, że Skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. W ocenie Sądu, spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tj. zapłata kwoty 100.801,00 zł wraz z odsetkami w kwocie 3503,00 zł) wiąże się ze stratami dla Skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Natomiast okoliczności powoływane przez Skarżącą Sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości swojej sytuacji finansowej pozwalającej na ocenę, czy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W szczególności Spółka nie przedstawiła żadnych danych dotyczących jej majątku ruchomego i nieruchomego. Brak jest także danych o wysokości ponoszonych przez Spółkę wydatków. Dysponowanie takim danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Spółki, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.

Brak danych odnoszących się do sytuacji majątkowej Skarżącej uniemożliwia Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., wydanego w sprawie II OZ 155/05).

Jakkolwiek Skarżąca w złożonym wniosku nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, niemniej jednak wynika ona z akt sprawy. Do akt postępowania, w związku z ubieganiem się przez Skarżącą o przyznanie prawa pomocy, załączony został wniosek oraz przedłożone przez Skarżącą w toku tego postępowania materiały źródłowe obrazujące jej sytuację finansową. Z analizy tego oświadczenia oraz nadesłanych dokumentów i oświadczeń wynika, że Skarżąca dysponuje środkami pozwalającymi na regulowanie bieżących należności. Powyższe potwierdza również fakt, że Skarżąca w wyniku odmowy przyznania prawa pomocy, uiściła wpis sądowy od przedmiotowej skargi.

Zdaniem Sądu, niewykazanie przez Skarżącą swojej sytuacji finansowej w sposób nie budzący wątpliwości, nie pozwala na dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Ponadto podkreślić należy, że przekonanie strony o zasadności podniesionych w skardze zarzutów, nie jest wystarczającym argumentem aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (FZ 358/04), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, przeświadczenie strony o tym, że decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.

Sąd zauważa ponadto, że każda decyzja administracyjna określająca zobowiązanie podatkowe, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W związku z powyższym skoro Skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej wnioskiem.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.