Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2240/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: § 11, § 17 ust 2, § 18 ust 1, § 19 ust 1, § 22 ust 1, § 23 ust 2
journal: Dz.U. 2015 poz 761
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant specjalista Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi P. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w części dotyczącej określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga P. S. (dalej: "orzekany", "skarżący") na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. (dalej "CWKL", "organ odwoławczy") z dnia [...] października 2018 r. nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisja Lekarska w Z. (dalej: "RWKL", "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2918r. nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

RWKL w dniu [...] lipca 2918 r., po przeprowadzeniu postępowania orzeczniczego, wydała orzeczenie nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej przez P. S. W pkt 8 orzeczenia Komisja rozpoznała u skarżącego następujące schorzenia:

(A) powodujące niezdolność do służby wojskowej – [...] (§ 74 pkt 2 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. poz. 761 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 3 czerwca 2015 r.";

(B) współistniejące - [...] (§ 2 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r.);

RWKL orzekła, iż skarżący jest trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej - [...] (kategoria N - Zał. 1, Grupa II).

Stwierdziła nadto, że ww. schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (Dz. U. Nr 62, poz. 567 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 31 marca 2003 r.". Zaliczyła orzekanego do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od lipca 2018 r. oraz nie zaliczyła go do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku lub choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze.

Uznała także, iż skarżący jest częściowo niezdolny do pracy i wyznaczyła termin badania kontrolnego na lipiec 2020 r.

W uzasadnieniu orzeczenia RWKL wskazała w szczególności, że związek schorzeń ustalono na podstawie dokumentacji w postaci: notatki z konsultacji psychologicznej z dnia [...] lipca 2018 r., opinii służbowej, notatki - meldunku z dnia [...] maja 2018 r., zleconych przez Komisję konsultacji specjalistycznych.

W dniu [...] sierpnia 2018 r. P. S. wniósł odwołanie od ww. orzeczenia RWKL z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], podnosząc, iż w związku z nałożeniem się wielu stresujących sytuacji życiowych doszło u niego do nagłego załamania nerwowego. W związku z powyższym skarżący wniósł o dokonanie ponownej oceny jego stanu zdrowia.

Orzeczeniem z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., działając na podstawie § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 24 sierpnia 2012 r.", § 7 pkt 1 oraz § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia CWKL wskazała, iż P. S. pełni służbę wojskową od dnia [...] stycznia 2014 r., początkowo w [...], a od dnia [...] maja 2014 r. w [...] w M. - obecnie na stanowisku [...]. W dniu [...] kwietnia 2018 r. ww. został skierowany przez Szefa Sztabu JW Nr [...] w M. do RWKL w Z. w celu określenia przydatności do pełnienia zawodowej służby wojskowej na zajmowanym stanowisku; w uzasadnieniu skierowania powołano się na polecenie Dowódcy. Zarówno w skierowaniu, jak i w dokumentacji z jednostki wojskowej nie podano żadnego rozpoznania, wskazano jednak, że kierowany do komisji żołnierz skarg nie zgłasza, wypadki neguje, brak jest dokumentacji medycznej do wglądu. Do skierowania dołączono kserokopię druku ZUS ZLA z dnia [...] maja 2018 r. - zwolnienie lekarskie od dnia [...] maja 2018 r, wystawione w NZOZ [...]s.c. w M..

CWKL wskazała, że w aktach sprawy znajduje się kserokopia notatki z konsultacji psychologicznych z dnia [...] lipca 2018 r., w której ze względu na zachowanie żołnierza podczas ćwiczeń rotacyjnych w 2015 r. (wykazywał objawy dysocjacyjne, możliwość kontaktu z nim była utrudniona, odpowiedzi na zadawane pytania były niespójne i niezrozumiale, nie umiał określić przyczyn swojego zachowania ani jakie są jego objawy, zgłaszał przeświadczenie o zmowie wobec swojej osoby, naciski i presję wzrokową) oraz widoczne aktualnie zachowanie podobne do ówczesnych, psycholog - konsultant dowódcy ds. profilaktyki psychologicznej zwrócił się o wnikliwe badanie psychologiczne i psychiatryczne. W ww. notatce wskazano, że badany starał się o przyjęcie do służby w jednostce wojskowej w S., ale nie przeszedł badań w Wojskowej Pracowni Psychologicznej w G.

Wobec powyższego, RWKL zleciła badania i konsultacje niezbędne do ustalenia stanu zdrowia orzekanego, w tym konsultację psychologiczną i psychiatryczną. W konsultacji psychologicznej z dnia [...] lipca 2018 r. zwrócono się o nadesłanie opinii służbowej i psychologicznej z Jednostki Wojskowej. W opinii służbowej za okres: [...] kwietnia 2018 r. - [...] lipca 2018 r. dowódca kompanii zaopatrzenia JW [...] wskazał, że [...] P. S. dał się poznać jako osoba wyjątkowo mało komunikatywna, z wielkim trudem nawiązująca kontakt z przełożonymi jak i żołnierzami w pododdziale, co powoduje sytuacje konfliktowe z kolegami z kompanii, a codzienne funkcjonowanie powoduje u żołnierza ogromny stres, nie jest on w stanie samodzielnie wywiązywać się z postawionych zadań służbowych, często ma problemy z ich właściwym zrozumieniem, błaha codzienna sytuacja wywołuje u niego stan psychiczny, w którym żołnierz nie jest w stanie wykonywać jakiegokolwiek zadania służbowego, po czym udaje się do lekarza rodzinnego i przebywa na zwolnieniu lekarskim. Analogiczne sytuacje i trudności w funkcjonowaniu powtarzają się praktycznie codziennie przy każdym postawieniu zadania. Wobec ww. zachowania żołnierz został skierowany do RWKL.

Dokumentacja zawiera również meldunek dowódcy kompanii zaopatrzenia do Dowódcy [...] z dnia [...] maja 2018 r. dotyczący sytuacji z udziałem [...] P. S.

Konsultacja psychiatryczna z dnia [...] lipca 2018 r. wykazała, że orzekany: "Wymaga leczenia i diagnostyki na Oddziale [...]. Dgn. ostra reakcja na stres, obserwacja w kierunku zaburzeń psychotycznych. Aktualnie niezdolny do pracy".

Uwzględniając powyższe dane, RWKL po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania orzeczniczego i zleceniu stosownych badań i konsultacji niezbędnych do oceny aktualnego stanu zdrowia orzekanego, ustaliła rozpoznane jednostki chorobowe oraz stopień upośledzenia ustroju - jak w zaskarżonym orzeczeniu.

Zdaniem CWKL, Komisja I instancji wydała orzeczenie zgodnie z obowiązującymi przepisami, w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu orzeczniczym.

Rozpoznane przez RWKL schorzenia zostały stwierdzone u skarżącego na podstawie dokumentacji leczenia, przeprowadzonych badań, specjalistycznych konsultacji, zaś skarżący nie załączył do wniesionego odwołania innej, dodatkowej dokumentacji świadczącej od odmiennym stanie faktycznym. Ponadto, zidentyfikowane u skarżącego [...] obejmują inne zaburzenia psychiczne [...] nie rokujące poprawy, które wymagają dalszej diagnostyki i leczenia.

W ocenie CWKL, Komisja I instancji zasadnie uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej oraz prawidłowo zaliczyła go do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, albowiem schorzenie powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej pozostaje bez związku ze służbą wojskową, a warunki służby wojskowej nie przyczyniły się do ujawnienia tegoż schorzenia.

W dniu [...] grudnia 2018 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. orzeczenie CWKL z dnia [...] października 2018r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie oraz przywrócenie do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W motywach skargi skarżący przedstawił w obszerny sposób swoje dotychczasowe przeżycia związane z sytuacją rodzinną, które w jego ocenie przyczyniły się do pogorszenia stanu zdrowia.

Wskazał, iż po śmierci ojca, od dnia [...] kwietnia 2018 r. rozpoczął zawodową służbę wojskową w [...]Brygadzie [...]. Na początku dobrze wykonywał powierzone mu zadania. Pogorszenie stanu zdrowia nastąpiło na skutek nadmiernego wysiłku fizycznego i przeforsowania organizmu w czasie upalnego lata. Ta sytuacja spowodowała, że nie mógł skupić się na nauce, źle wykonywał rozkazy co skutkowało dalszym, nieodpowiednim zachowaniem. Z tego powodu poddał się indywidualnie badaniom szpitalnym, jednak tam nie przyjęto żadnych jego wyjaśnień i usprawiedliwień. Skarżący zaznaczył, że uważa się za osobę zdrową, nie przyjmuje żadnych leków. Chciałby otrzymać szansę na przywrócenie do zawodowej służby wojskowej aby godnie służyć ojczyźnie.

Do skargi skarżący załączył następujące dokumenty: zaświadczenie lekarskie z dnia [...] listopada 2018 r., kserokopie: zaświadczenia lekarskiego z NZOZ [...] s.c. w M., karty informacyjnej leczenia szpitalnego, orzeczenia nr [...], orzeczenia nr [...], oceny służbowej z dnia [...] października 2014 r., oceny służbowej za okres od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r., zaświadczenia o ukończeniu służby przygotowawczej, orzeczenia psychologicznego nr [...], świadectwa ukończenia technikum i świadectwa dojrzałości, świadectwa ukończenia szkolenia podstawowego, dyplomu szkolnego, prawa jazdy.

W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Dokonując oceny przedmiotowej sprawy w świetle powyższych kryteriów, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga na orzeczenie CWKL w W. z dnia [...] października 2018 r., utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. w części dotyczącej związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa - jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.

Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04 (publ. CBOSA), wskazać należy, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, określające ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2015 r., poz. 827 ze zm.) czy ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.). Orzeczenia tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego.

Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby, ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego oraz inwalidztwa - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie administracyjnym pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99; publ. OSNP 2000/5/167). Analogiczne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (publ. ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń m.in. dla celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego) stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził NSA w powołanym wyżej wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04.

W niniejszej sprawie, jak wynika z treści skargi oraz stanowiska skarżącego przedstawionego na rozprawie w dniu 17 czerwca 2018 r., P. S. zaskarżył w całości orzeczenie CWKL z dnia [...] października 2018 r. a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd obowiązany był stwierdzić niedopuszczalność skargi w ww. zakresie i ją odrzucić.

Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL z dnia [...] października 2018 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. w części dotyczącej określenia zdolności P. S. do zawodowej służby wojskowej, Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie jest merytorycznie nieuzasadniona.

Podstawę orzekania w niniejszej sprawie przez wojskowe komisje lekarskie stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.).

Zgodnie z § 11 ww. rozporządzenia przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczaniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia.

W myśl § 17 ust. 1 rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9, tj. dokumentów dołączonych do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego, w szczególności na podstawie odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego, informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich, historii chorób leczenia szpitalnego, karty badań profilaktycznych i okresowych, książki zdrowia żołnierza zawodowego, akt postępowania powypadkowego.

Przepis § 18 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności: (1) rozpoznanie, (2) ustalenie kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z zawodową służbą wojskową (§ 19 ust. 1).

Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (§ 22 ust. 1). CWKL rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2).

Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Sąd administracyjny nie jest więc władny, aby rozważać kwestie medyczne (por. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17; z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14; publ. CBOSA).

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził uchybień w postępowaniu zakończonym wydaniem orzeczenia CWKL z dnia [...] października 2018 r.

Komisja I instancji dokonała bowiem prawidłowej kwalifikacji rozpoznania określonego w punktach 8.1 i 8.2 do odpowiednich paragrafów załącznika nr 1 (Grupa II obejmująca żołnierzy zawodowych) do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r., zaś zaliczenie skarżącego do kategorii N - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym. Również CWKL zasadnie uznała, że zaskarżone orzeczenie Komisji I instancji odpowiada prawu. Podejmując rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia CWKL należycie uzasadniła swe stanowisko.

Z akt sprawy wynika, że na skutek przeprowadzonych badań i konsultacji rozpoznano u skarżącego "[...]" i prawidłowo zakwalifikowano to schorzenie do § 74 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Do § 74 pkt 2 kwalifikuje się inne zaburzenia psychiczne [...] nierokujące poprawy, gdyż zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do tego paragrafu i punktu kwalifikowane są przypadki z rozpoznaniami nieujętymi od § 66 do § 73 - skarżący bowiem wymaga dalszej diagnostyki i leczenia w [...]. Grupie II odpowiada kategoria N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Rozpoznane schorzenie (powodujące niezdolność do służby wojskowej) zostało ustalone na podstawie dokumentacji z leczenia, przeprowadzonych badań i konsultacji specjalistycznych zleconych w ramach postępowania orzeczniczego RWKL, przy czym na etapie postępowania przed Komisją I i II instancji skarżący nie dołączył żadnej dodatkowej dokumentacji, która mogłaby świadczyć o innym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że w konsultacji psychologicznej z dnia [...] lipca 2018 r. zwrócono się o przekazanie opinii służbowej i psychologicznej z Jednostki Wojskowej. W opinii służbowej za okres: [...] kwietnia 2018 r. - [...] lipca 2018 r. przełożony skarżącego wskazał, że dał się on poznać jako osoba wyjątkowo mało komunikatywna, z wielkim trudem nawiązująca kontakt z przełożonymi jak i żołnierzami w pododdziale, co powoduje sytuacje konfliktowe z kolegami z kompanii. Codzienne funkcjonowanie powoduje u żołnierza ogromny stres, na skutek czego nie jest on w stanie samodzielnie wywiązywać się z postawionych zadań służbowych, często ma problemy z ich właściwym zrozumieniem, błaha codzienna sytuacja wywołuje u niego stan psychiczny, w którym nie jest w stanie wykonać jakiegokolwiek zadania służbowego. Analogiczne sytuacje i trudności w funkcjonowaniu powtarzają się u żołnierza praktycznie codziennie przy każdym postawieniu zadania.

W aktach sprawy znajduje się również meldunek dowódcy kompanii zaopatrzenia do Dowódcy [...] z dnia [...] maja 2018 r. dotyczący sytuacji na pododdziale z udziałem skarżącego.

Z kolei w wyniku konsultacji psychiatrycznej z dnia [...] lipca 2018 r. stwierdzono, iż skarżący: "Wymaga leczenia i diagnostyki na Oddziale [...]. Dgn. ostra reakcja na stres, obserwacja w kierunku zaburzeń psychotycznych. Aktualnie niezdolny do pracy".

Zgodzić należy się ze stanowiskiem CWKL zawartym w odpowiedzi na skargę, iż w załączonych do skargi dokumentach lekarskich: zaświadczeniu lekarskim ze Szpitala [...] w M. z dnia [...] listopada 2018 r. z rozpoznaniem: zaburzenia [...], obserwacja w kierunku [...], oraz kserokopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego w Szpitalu [...] w M. - leczony od dnia [...] sierpnia 2018r. do dnia [...] października 2018 r. - z rozpoznaniem: zaburzenia [...], obserwacja w kierunku [...], w pełni zostało podtrzymane rozpoznanie schorzenia skarżącego. Rozpoznanie to, jak wskazała CWKL, wymaga diagnostyki i leczenia na szczeblu POZ (lekarz rodzinny, lekarz psychiatra, lekarz psychiatryczny), zaś obowiązkiem komisji lekarskiej jest wyłącznie rozstrzygnięcie - w oparciu o przepisy ww. rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. - o przydatności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej, co prawidłowo uczyniła RWKL w Z.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe. Rozpoznane schorzenia zostały prawidłowo zakwalifikowane do przytoczonych powyżej paragrafów załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r.

Ponadto CWKL przedstawiła zebrany w sprawie materiał dowodowy, rozważyła również jego moc dowodową, a w konsekwencji doszła do przekonania, że spełnione zostały przesłanki zastosowania danej normy w sprawie. Stan faktyczny sprawy nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia, bowiem organ rozważył wszystkie okoliczności sprawy niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Obszerne uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia odzwierciedla stanowisko organu.

Jak już wyżej wskazano, CWKL może (fakultatywnie) przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r.). Jednakże w ocenie Sądu, z racji na materiał dowodowy zgromadzony przed Komisją I instancji oraz ww. dokumentację załączoną do skargi, brak jest podstaw aby czynić CWKL skuteczny zarzut nieskorzystania z ww. uprawnienia.

Mając na względzie uprawnienie wynikające z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd przeprowadził dowód uzupełniający z dokumentacji złożonej na rozprawie. Stwierdził jednak, że dokumenty te nie mogły mieć wpływu na zaskarżone orzeczenie, bowiem zostały one wystawione po dacie jego wydania. Wiążący dla Sądu jest natomiast stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie orzekania przez organ. Jeżeli na moment orzekania wyniki badań skarżącego stwierdzały ewidentnie występowanie konkretnego schorzenia powiązanego z określoną kategorią (N), to istniały podstawy do orzeczenia, że jest on niezdolny do zawodowej służby wojskowej (por. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 25 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1921/14; z dnia 26 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1186/17; publ. CBOSA). Ponadto zaznaczyć należy, że stwierdzenia w orzeczeniach psychologicznych z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] oraz nr [...] o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku [...], nie można utożsamiać ze zdolnością do zawodowej służby wojskowej na tym stanowisku.

W świetle powyższego uznać należy, że zaskarżone orzeczenie CWKL w W., utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w Z. z dnia [...] lipca 2018r., kwalifikujące skarżącego jako trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, nie narusza prawa. Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie - jak w pkt 2 sentencji wyroku.