Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 757/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę /-/ St.Małek


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] lutego 2002r. na podstawie przepisu art. 37 § 2 kpa po rozpatrzeniu zażalenia I.S. postanowiło zobowiązać Burmistrza Miasta K. do niezwłocznego podjęcia czynności zmierzających do zakończenia postępowania scaleniowo-podziałowego w rejonie ulic [...] i [...].

W uzasadnieniu wyjaśniono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z [...] grudnia 1999r. stwierdziło brak podstaw prawnych do wniesienia przez E. i I. S. zażalenia na bezczynność Burmistrza i Zarządu Miasta K. Decyzja ta została utrzymana w mocy rozstrzygnięciem Kolegium z [...] marca 2000r. (art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i § 4 kpa). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 listopada 2001r. w sprawie II SA/Po 839/00 stwierdził nieważność decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż zażalenie zainteresowanej strony na niezałatwienie sprawy jest zasadne, o czym świadczy fakt niepodejmowania przez organ administracji żadnych czynności przez rok 2000 i 2001.

I. S. wniósł skargę argumentując, iż Kolegium nie odniosło się do obowiązku organu administracyjnego wynikającego z art. 156 § 2 i art. 160 § 1, § 3, § 4 oraz art. 37 § 1, § 2 i art. 38 kpa.

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 przepisów wprowadzających ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271) – sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 37 § 2 kpa.

Na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Organ taki, uznając zażalenie za zasadne obowiązany jest do określenia czynności związanych z niezałatwieniem sprawy w terminie.

Zażalenie, o którym wyżej mowa, jest zażaleniem odrębnym od przewidzianego w art. 141-144 kpa. Nie jest ono bowiem wnoszone jako środek zaskarżenia postanowienia, lecz służy kwestionowaniu przekroczenia terminu załatwienia sprawy.

Na postanowienie wydane w powyższym trybie, w świetle powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stronie nie służy więc skarga do sądu administracyjnego. Zainteresowany może jedynie wnieść skargę na bezczynność organu administracji. Warunkiem skutecznego jej wniesienia jest wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 kpa.

Z tych powodów postanowiono, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji.

/-/ St.Małek