Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 2188/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 284
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Z. S.A. w K. w likwidacji o wstrzymanie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 160/12 w sprawie ze skargi Z. S.A. w K. w likwidacji o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 160/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. S.A. w K. w likwidacji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 821/10 w sprawie ze skargi Z. S.A. w K. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 marca 2010 r. nr od [...] do [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1999 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt: I FSK 160/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. S.A. w K. w likwidacji (dalej: "spółka", "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt: I SA/Kr 821/10 na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 marca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1999 r.

W dniu 23 grudnia 2013 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga spółki o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powołanym wyżej, prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej spółka zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania tego wyroku wskazując jako podstawę prawną art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). W ocenie strony wykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego grozi powstaniem po stronie skarżącej niepowetowanej szkody. W uzasadnieniu spółka argumentowała, że w zakresie zobowiązań podatkowych będących przedmiotem niniejszego postępowania prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Postępowanie to prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego zostało podjęte po zawieszeniu na skutek wydania zaskarżonego niniejszą skargą wyroku. W ramach prowadzonej egzekucji nastąpiło zajęcie wierzytelności skarżącej z rachunków bankowych oraz zajęcie należących do strony udziałów w spółce A. sp. z o.o. Zdaniem skarżącej, egzekucja z udziałów w spółce z o.o. stwarza ryzyko powstania po stronie skarżącej niepowetowanej szkody, gdyż realizacja egzekucji może doprowadzić do pozbawienia strony własności zajętych udziałów, a więc do wywołania nieodwracalnych skutków prawnych w sferze jej własności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 284 P.p.s.a. wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednakże w razie uprawdopodobnienia, iż zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia.

Mając na uwadze treść powyższego przepisu podkreślić należy, że złożenie skargi o wznowienie postępowanie nie powoduje, że zaskarżony wyrok przestaje być prawomocny i na jego wykonanie ma wpływ samo wniesienie skargi o wznowienie. To dopiero wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia w ramach tak rozpoczętego postępowania i uprawdopodobnienie grożącej skarżącemu niepowetowanej szkody daje podstawy do zastosowania przez sąd instytucji z art. 284 P.p.s.a. Uprawdopodobnienie to ciężar spoczywający na osobie, która z powołanych twierdzeń wywodzi skutki prawne. Co do zasady uprawdopodobnienie nie może się opierać na samych twierdzeniach strony, ponieważ jest to pewnego rodzaju środek zastępczy i nie daje pewności, lecz tylko prawdopodobieństwo, co do twierdzeń strony o określonym fakcie. Dlatego też Sąd przy ocenie problematyki z tego zakresu musi się opierać na jakimś wskazanym przez stronę materiale, który pozwalałby mu zająć określone stanowisko w sprawie (por. J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego i powołane tam postanowienia NSA z 7 maja 2008 r., sygn. akt: I OZ 310/08, z 29 września 2010 r., sygn. akt: II FSK 1260/10, z 21 lutego 2011 r., sygn. akt: I FSK 790/10).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spółka nie uprawdopodobniła, że zachodzą przesłanki wynikające z art. 284 P.p.s.a.

Podkreślenia wymaga, że skarżący we wniosku wprawdzie ogólnie zaznaczył, że prowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. egzekucja stwarza realne ryzyko powstania po stronie skarżącej niepowetowanej szkody, jednakże w żaden sposób nie skonkretyzował okoliczności, które – w jego ocenie – miałyby na tle przedmiotowej sprawy przemawiać za zasadnością wstrzymania wykonania orzeczenia. Nie jest bowiem w tym względzie wystarczające samo twierdzenie skarżącego, że egzekucja z udziałów w spółce z o.o. wywoła nieodwracalne skutki prawne w sferze własności spółki, tym bardziej, że nie wyjaśnił jakiego rodzaju niepowetowaną szkodę spowoduje w realiach niniejszej sprawy pozbawienie własności tych udziałów. Nie ulega bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wątpliwości, że zajęcie udziałów w spółkach handlowych i wynikające z tego konsekwencje w sferze majątkowej stanowią normalne następstwo prowadzonej egzekucji, które same w sobie nie mogą stanowić wystarczającej przesłanki do zastosowania tej szczególnej regulacji przewidzianej w art. 284 P.p.s.a.

W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzasadnienie wniosku mające przemawiać za zasadnością wstrzymania wykonania orzeczenia sprowadzało się jedynie do ogólnych sformułowań nieuprawdopodobnionych jakimikolwiek okolicznościami faktycznymi, wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 284 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.