Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 471/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: sprostowano uzasadnienie postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 156,166 w zw. z art. 258
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 lutego 2012r. Nr. [....] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów p o s t a n a w i a sprostować uzasadnienie postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2012r. II SA Kr 471/12 wydanego w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w ten sposób, iż na str. 1 uzasadnienia, wiersz 7 od góry - słowa " przewlekłe schorzenia" zastąpić słowem "inwalidztwo I grupy", oraz na str. 3 uzasadnienia, wiersz 1 i 2 od góry, słowa - "dodatkowych obciążeniach budżetu domowego w formie wydatków na specjalistyczne leczenie" wykreślić.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2012r.sygn. akt II SA/Kr 471/12 wydanym w przedmiocie wniosku J.W. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych, zwolniono wnioskodawcę w całości od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 13 czerwca 2012r. skierowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wskazał, iż nieprawdziwe są fakty przytoczone w uzasadnieniu tegoż postanowienia, jakoby swój wniosek uzasadniał między innymi istnieniem przewlekłych schorzeń ( str. 2 wiersz 8 od góry ) oraz tym, że ponosi wydatki na specjalistyczne leczenie tych schorzeń ( str. 3 wiersz 2 od góry ).

Zgodnie z przepisem art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) można z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia jak i uzasadnienia ( vide T. Woś

" Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487 ).Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie ( art. 166 ppsa ). Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku czy postanowienia. Wykładnia gramatyczna wskazanego przepisu wskazuje, iż wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami ( patrz: B. Dauter,B. Gruszczyński, A. Kabat, M.Niezgódka – Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze 2005r.s.359).

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową mającą na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 maja 2012r. dostrzeżono niedokładności w stosunku do danych zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

I tak , na stronie 1 uzasadnienia postanowienia, wiersz 7 nadmieniono, iż skarżący domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi m.innymi na przewlekłe schorzenia, a w konsekwencji – iż ponosi koszty specjalistycznego leczenia z tym związane ( strona 3 uzasadnienia, wiersz 1 i 2 ). Tymczasem skarżący w swoim wniosku nie użył sformułowania, iż jest osobą przewlekle chorą, natomiast wskazał, iż nie pracuje z powodu inwalidztwa I grupy.

Stąd też należało zastąpić słowa "przewlekłe schorzenia" słowem "inwalidztwo I grupy", natomiast słowa "dodatkowe obciążenia budżetu domowego w formie wydatków na specjalistyczne leczenie" wykreślić.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia , na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166, 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).