Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 822/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Wach (spr.), Asesor WSA Marzanna Sałuda, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi P.L. i P.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w jakiej utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o pobraniu odsetek wyrównawczych; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana w części orzekającej o pobraniu odsetek wyrównawczych do czasu uprawomocnienia się wyroku; 4. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 3 czerwca 2008 r., sygn. akt I GSK 704/07 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w K. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gl 1159/06 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

W uzasadnieniu NSA przedstawił następującą argumentację:

Zaskarżonym wyrokiem WSA w Gliwicach po rozpoznaniu skargi P.L. i P.C. uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty długu celnego wraz z odsetkami wyrównawczymi i kwotę podatku od towarów i usług.

Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach organów celnych, które stwierdziły, że zgłoszenie celne z [...]r. zawarte w SAD nr [...] na podstawie, którego objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzone z Niemiec zestawy chłodzące do procesorów komputerów osobistych wyposażonych w elektroniczne układy sterujące jest nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, ponieważ towar winien być klasyfikowany do kodu PCN 8414 59 30 0 obejmującego "pozostałe wentylatory", a nie do kodu PCN 8473 30 10 0 obejmującego "zespoły elektroniczne stanowiące części i akcesoria maszyn objętych pozycją 8471(maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn)". W związku z powyższym, organ celny określił kwotę długu celnego wraz z odsetkami wyrównawczymi oraz kwotę podatku VAT w prawidłowej wysokości.

Uchylając decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest zasadna w części dotyczącej odsetek wyrównawczych. Zgodnie bowiem z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155, poz. 1515), nie pobiera się odsetek wyrównawczych, mimo że kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, w wypadku, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Sąd zwrócił uwagę na to, że skarżący powoływali się na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r., w której stwierdzono, że zestawy chłodzące powinny być klasyfikowane według kodu 8473 50 10 0 i według tego też kodu zgłaszano następne partie importowanych towarów. Podobnej klasyfikacji dokonywał w swoich decyzjach Naczelnik Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. W ocenie Sądu, powyższe oznacza, że skarżący mogli być przekonani, iż dokonywana przez nich i potwierdzona przez organy celne klasyfikacja towaru mogła być uznana za prawidłową. Można zatem stwierdzić, że udowodniono, iż w sprawie wystąpiły szczególne okoliczności uzasadniające podawanie nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym, niewynikające z zaniedbania lub świadomego działania zgłaszających. Ponadto Sąd wyraził pogląd, iż nienaliczenie odsetek wyrównawczych może nastąpić również wtedy, kiedy strona nie uzyskała wiążącej informacji taryfowej, która ma szerszy zakres niż instytucja nienaliczania odsetek wyrównawczych. Powyższe uchybienie w ocenie Sądu I instancji stanowiło naruszenie art. 233 § 1 pkt. 2 lit. a Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, natomiast zarzuty dotyczące błędnej klasyfikacji towaru okazały się niezasadne, ponieważ organy celne zebrały wystarczający materiał dowodowy w sprawie i poddały go wszechstronnej ocenie, którą wyrażono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organy celne nie naruszyły właściwych reguł interpretacyjnych i prawidłowo zaklasyfikowały importowany towar do kodu 8414 59 30, gdyż przy klasyfikacji zestawu chłodzącego należy brać pod uwagę klasyfikację jego elementu istotnego, czyli klasyfikację wentylatora.

W skardze kasacyjnej Dyrektor Izby Celnej w K. zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155, poz. 1515) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz przepisów postępowania jako mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) domagając się zmiany zaskarżonego wyroku, bądź uchylenia go i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ odwoławczy stwierdził, że skoro Sąd uznał, iż skarga okazała się zasadna tylko w części dotyczącej naliczania odsetek wyrównawczych, to powinien był decyzję uchylić w tej części.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuty skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia prawa procesowego zasługiwały na uwzględnienie.

Formułując ten pogląd Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie przedstawił następującą wykładnię prawa:

Utrzymana przez organ odwoławczy decyzja organu I instancji zawiera dwa odrębne rozstrzygnięcia, które oparte są na odmiennej podstawie faktycznej i prawnej. Sąd I instancji podzielił stanowisko dotyczące zastosowanej przez organy klasyfikacji celnej importowanego towaru, która nie została zakwestionowana przez skarżących, ponieważ skargi kasacyjnej nie wnieśli. Sąd I instancji uznał zasadność skargi tylko w części dotyczącej naliczenia odsetek wyrównawczych od należności celnych, uznając brak podstaw do obciążenia nimi wspólników spółki. Stosując się do przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd I instancji powinien był, a czego nie uczynił, zaskarżoną decyzję uchylić w zakwestionowanej części, a więc odnoszącej się do naliczonych odsetek wyrównawczych, nie zaś w całości, jak to miało miejsce, ponieważ w istocie wyeliminowano z obrotu prawnego również tę część decyzji, którą uznano za zgodną z prawem. Zaistniała rozbieżność między sentencją wyroku a jego uzasadnieniem, która nie może być wyeliminowana przez Sąd II instancji w inny sposób, jak tylko przez uchylenie zaskarżonego wyroku, jako zapadłego także z naruszeniem art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił dalej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w analogicznej sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1171/06 wyrokiem z 8 maja 2007 r. uchylił decyzję w części, w jakiej utrzymywała ona w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. w części orzekającej pobranie odsetek wyrównawczych.

Na końcu, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ze wskazanych przyczyn nie rozpoznał skargi kasacyjnej w zakresie dotyczącym odsetek wyrównawczych, dostrzegając jednakże, iż podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów art. 222 § 4 Kodeksu celnego i § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Z przedstawionej powyżej wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w tej sprawie przekazanej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania wynika, iż zasługiwał na uwzględnienie zarzut skargi kasacyjnej opierający się na przepisie art. 174 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ Sąd I instancji naruszył przepisy postępowania, a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stosując się do przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 tej ustawy, Sąd I instancji powinien był, a czego nie uczynił, zaskarżoną decyzję uchylić w zakwestionowanej części, a nie w całości.

Mając na uwadze tę wykładnię Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych, a w pozostałej części skargę oddalił na podstawie art. 151 tej ustawy.

O wstrzymaniu wykonania orzeczono na podstawie jej art. 152, natomiast o kosztach postępowania w trybie art. 200 i art. 206 biorąc pod uwagę, że w znacznej części skarga okazała się pozbawiona podstaw, ponieważ została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu sporu. Koszty te zasądzono z uwzględnieniem wskazanej proporcji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ramach wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie.