Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 401/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi A Sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka A Sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącą karę pieniężną w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww decyzji.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka szczegółowo uzasadniła zarzuty naruszenia prawa materialnego, którego dopuściły się organy obu instancji, wydając zaskarżone decyzje. Zdaniem skarżącej spółki nie do pogodzenia z zasadą państwa prawnego byłoby wykonywanie decyzji obarczonych rażącymi wadami, zwłaszcza gdy ich wykonanie oznacza bezpośrednio niekorzystne dla obywatela skutki finansowe. Ponadto skarżąca spółka podniosła, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji jest zasadne gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej spółce znacznej szkody, ponieważ wykonanie zaskarżonych decyzji naraziłoby spółkę na niepowetowaną szkodę majątkową albowiem wiązałoby się z koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji jej upadłość.

Skarżąca spółka podniosła, że w stosunku do niej zostały wydane liczne decyzje przez Dyrektorów Izb Celnych. Kary w tym wymiarze są wymagalne, a postępowania egzekucyjne wszczęte. Skarżąca przedstawiła wykaz 17 ostatecznych decyzji, z których wynika łączna wysokość kar – 600.000 zł. Zdaniem skarżącej spółki tak duży rozmiar kar skutkować będzie zaprzestaniem realizacji zobowiązań, co doprowadzi do stanu upadłości spółki. Ponadto skarżąca spółka do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartej w skardze, dołączyła bilans aktywów i pasywów spółki za 2015 r. oraz rachunek zysków i strat za 2014 r. i pierwszą połowę 2015 r., z których wynika, że w pierwszych pięciu miesiącach 2015 r., poniosła stratę w wysokości 5 468,87 zł, zaś w poprzednim roku w wysokości 10 304,88 zł.

Dodatkowo skarżąca podniosła, że decyzje w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 89 ustawy o grach hazardowych są uchylane przez sądy administracyjne, a w niektórych sprawach sądy zawieszają postępowanie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne dotyczące konstytucyjności art. 89 ustawy. Wydłuża to okres, w którym mogą nastąpić negatywne skutki dla skarżącej, co tym bardziej uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ppsa o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może również na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ppsa jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudne do odwrócenia skutki, to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do sytuacji materialnej strony jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez uwzględnienia pozostałych, toczących się spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych (por. postanowienia NSA z 30 września 2014 r., II GZ 497/14; z 10 czerwca 2014 r., II GZ 275/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się zatem do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja, wymierzająca skarżącej spółce karę pieniężną w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, podlega wykonaniu i możliwe jest wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka, powołując się na fakt nieosiągania zysków oraz obciążenie licznymi karami egzekwowanymi nałożonymi w innych postępowaniach, wskazała na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Analizując przedłożone przez spółkę dokumenty, odnoszące się do jej aktualnego stanu finansowego i majątkowego wynika, że strata na dzień 31 maja 2015 r. wyniosła 5 468,87 zł, a na koniec 2014 r. -10 304,88 zł. Również bilans spółki na dzień 31 maja 2015 r. wskazuje, że aktywa spółki w kwocie 683,64 zł pokrywają się z kwotą pasywów.

W ocenie Sądu skarżąca spółka uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co świadczy o wystąpieniu przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Jednocześnie Sąd wziął pod rozwagę okoliczność, że względem spółki toczą się liczne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, a łączna suma kar pieniężnych w tych sprawach opiewa na kwotę 600 000 zł.

W niniejszej sprawie Sąd uznał za uzasadnione stanowisko spółki, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w połączeniu z pozostałymi karami, nałożonymi w innych postępowaniach, o których Sądowi wiadomym jest z urzędu, rzutować będzie w sposób istotny na sytuację ekonomiczną skarżącej spółki, co może doprowadzić do utraty przez nią płynności finansowej, a w konsekwencji niemożliwość kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.