Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 93/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 64 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. E..Z.. S. S. Jawnej z siedzibą w O. na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Gminy O. w przedmiocie warunków zabudowy I. zobowiązuje Burmistrza Gminy O. do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 23 kwietnia 2018 r. o wydanie warunków zabudowy dla działki [...] w terminie 2 (dwóch) miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku z aktami sprawy, II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Gminy O. i przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. w pozostałym zakresie skargę oddala, IV. zasądza od Burmistrza Gminy O. na rzecz strony skarżącej kwotę [...]- ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2018 r. do Urzędu Miejskiego Gminy O. wpłynął wniosek M. E..Z.. S. spółka jawna z siedzibą w O. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego w O. na działce [...]

Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Burmistrz Gminy O. wezwał w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.) M. E..Z.. S. sp. j. do uzupełnienia wniosku o:

- 1 egz. kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku kopii mapy katastralnej obejmującej teren przedmiotowej nieruchomości, w skali 1:500 lub 1:1000, wraz z przedstawieniem terenu w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem, nie mniejszej niż 50 m,

- 1 egz. kopii ww. mapy z: 1) precyzyjnym określeniem granic terenu objętego wnioskiem, granicami obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać, naniesionym projektowym zagospodarowaniem (wjazdem, budynkiem, zabudową przewidzianą do rozbiórki),

- przedłożenie dokumentacji przeprowadzonych badań geologiczno-hydrologicznych wskazujących jakie są zasoby podziemne i możliwości jej poboru oraz czy jakość wody pozwala na zaopatrzenie projektowanego budynku mieszkalnego w wodę z ujęcia własnego.

W dniu 4 maja 2018 r. wnioskodawca odpowiedział na wezwanie organu.

Następnie 11 maja 2018 r. obradowała nad wnioskiem Gminna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna w O..

Kolejno w dniu 14 maja 2018 r. Burmistrz O. wystąpił do Starosty [...] w K. o zajęcie stanowiska w sprawie przekazanych badań geofizycznych przez wnioskodawcę.

Postanowieniem z dnia 14 maja 2018 r. Burmistrz O. na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. odmówił wyłączenia K. D. – sekretarza Gminy O. z udziału w niniejszym postępowaniu. W tym samym dniu Burmistrz przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. wniosek strony o wyłączenie go z udziału w postępowaniu.

Pismem z dnia 18 maja 2018 r. Burmistrz O. na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. poinformował wnioskodawcę, iż z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego nie jest możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Jednocześnie organ wskazał, że sprawa zostanie zakończona do dnia 31 sierpnia 2018 r.

Pismem z dnia 24 maja 2018 r. M. E..Z.. S. sp. j. wniosła do SKO w K. ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

W dniu 5 czerwca 2018 r. do Urzędu Gminy O. wpłynęło pismo Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. wyjaśniające kwestie badań geofizycznych.

Dnia 28 maja 2018 r. Prokuratura Rejonowa w K. zwróciła się do Burmistrz O. o wypożyczenie akt sprawy na okres 3 dni. Wraz z pismem z dnia 1 czerwca 2018 r. Burmistrz przesłał Prokuraturze kopię akt.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2018 r. nr [...] SKO w K. odmówiło wyłączenia Burmistrza O. od rozpoznania sprawy.

Z kolei postanowienie z dnia 17 lipca 2018 r. SKO w K. uznało ponaglenie złożone w związku z bezczynnością organu za nieuzasadnione.

Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. Burmistrz O. ponownie wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dokumenty potwierdzające spełnienie warunku zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody poprzez wykazanie istnienia studni na przedmiotowej działce bądź przedłożenie badań geologiczno-hydrologicznych wskazujących jakie są zasoby wody podziemnej i możliwości jej poboru oraz czy jakość wody pozwala na zaopatrzenie projektowanego budynku w wodę z ujęcia własnego.

W dniu 26 lipca 2018 r. M. E..Z.. S. sp. j. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Burmistrza Gminy O. w przedmiocie o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego w O. na działce [...]

W skardze zarzucono naruszenie:

1) art. 7a i art. 8 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie oraz

2) art. 36 § 1 w zw. z art. 35 § 1-3 k.p.a. poprzez błędne zastosowanie polegające na wyznaczeniu terminu załatwienia sprawy bez uzasadnionej obiektywnej przyczyny i celowym wydłużeniu postępowania.

Skarżąca spółka wniosła zarazem o stwierdzenie przewlekłości postępowania i bezczynności Burmistrza Gminy O. ; stwierdzenie, że przewlekłość i bezczynność miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązania Burmistrza Gminy O. do rozpatrzenia w krótkim terminie wniosku w sprawie o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy; w przypadku orzeczenia o przewlekłości i bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa - o przyznanie od Burmistrza na rzecz skarżącej spółki sumy pieniężnej w wysokości jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów. Spółka wystąpiła także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

M. E..Z.. S. sp. j. podniosła, że [...] kwietnia 2018 r. na jej wniosek jako właściciela przedmiotowej działki zostało wszczęte postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zdaniem skarżącej późniejsze wezwanie organu (z dnia [...].04.2018 r.) do uzupełnienia braków formalnych wniosku po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania było sprzeczne z obowiązującym prawem. Mimo to spółka złożyła wymagane przez organ dokumenty. W odpowiedzi zaś organ powiadomił o niemożności załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wyznaczył termin załatwienia sprawy do 31 sierpnia 2018 r. Skarżąca podkreśliła, że organ nie przedstawił jakie fakty, czy dowody muszą być dodatkowo wyjaśniane, nie wyjaśnił też dlaczego przekroczył dwumiesięczny termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. Skarżąca podała, że w dniu 24 maja 2018 r. wystąpiła z ponagleniem do SKO w K., jednakże organ ten postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r. uznał ponaglenie za nieuzasadnione. Zdaniem skarżącej rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest błędne, albowiem organ nie odpowiedział na zarzut braku uzasadnienia wydłużenia terminu załatwienia sprawy.

Dalej skarżąca wskazała, że Burmistrz O. związany był terminami określonymi w art. 35 k.p.a. Powinien przy tym działać w myśl zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 12 k.p.a. Zdaniem spółki wyznaczenie bez podania przyczyn tak odległego, bo do 31 sierpnia 2018 r. terminu załatwienia sprawy jest rodzajem kary nałożonej na wnioskodawcę. Bezczynność organu może wskazywać, że nie chce, aby w tej lokalizacji powstały budynki mieszkalne. Takie jednak działanie ze strony Burmistrza nie ma umocowania w przepisach prawa i jednocześnie stanowi naruszenie art. 36 § 2 k.p.a. Przyczyny zwłoki organu mogą zaś mieć tylko charakter obiektywny, powinny zostać określone precyzyjnie, by pozwolić stronie, organowi wyższego stopnia, czy sądowi na kontrolę ich zasadności. Skarżąca wskazała, że na dzień 25 lipca 2018 r. w aktach sprawy nie ma żadnego dokumentów świadczących, by organ podjął jakiekolwiek czynności wyjaśniające. W okresie ponad 2 miesięcy od daty zawiadomienia o wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenia sprawy Burmistrz nie podjął żadnych czynności wyjaśniających.

Nadto skarżąca podniosła, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7a oraz art. 8 § 2 k.p.a., gdy Burmistrz O. w choć nie ma do tego podstaw prawnych w sposób ciągły i uporczywy odmawia spółce określonych praw, nie rozstrzygając na korzyść strony.

Odpowiadając na skargę Burmistrz Gminy O. wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu nie pozostaje on w bezczynności, bowiem dążył do merytorycznego załatwienia sprawy. Wskazał, że pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia wniosku o stosowne dokumenty, w tym geologiczno-hydrologiczne. Następnie spółka wniosła o wyłączenie pracownika organu oraz zawiadomienie prokuratora o niniejszym postępowaniu. Dalej wskazano, że Burmistrz wyznaczył termin posiedzenia Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, która uznała za konieczne zwrócić się do Starosty [...] o zajęcie stanowiska w zakresie prawa geologicznego i górniczego. W tym celu pismem z dnia 14 maja 2018 r. zwrócono się do Starosty [...]. Tego samego dnia akta sprawy wraz z wnioskiem o wyłączenie organu przekazano do SKO w K.. Postanowieniem wydanym też dnia 14 maja 2018 r. Burmistrz odmówił wyłączenia pracownika z udziału w postępowaniu. Następnie pismem z dnia 18 maja 2018 r. poinformowano stronę o niemożności załatwienia sprawy w terminie i przewidzianym terminie załatwienia sprawy do 31 sierpnia 2018 r. Pismem zaś z dnia 21 maja 2018 r. zawiadomiono Prokuraturę Rejonową w K. o rozważenie zasadności wstąpienia do sprawy. Po złożonym 24 maja 2018 r. ponaglenia Burmistrz O. pismem z 1 czerwca 2018 r. przekazał akta do SKO w K., które postanowieniem z 18 czerwca 2018 r. uznało ponaglenie za niezasadne. W konsekwencji Burmistrz pismem z dnia 17 lipca 2018 r. ponownie wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o dokumenty potwierdzające spełnienie warunku zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody. W odpowiedzi z 2 sierpnia 2018 r. skarżący nie dostarczył wymaganych dokumentów, a jedynie kopię wyników badań geofizycznych bez oryginalnych podpisów. Dlatego ponownie pismem z 8 sierpnia 2018 r. wezwano stronę do uzupełnienia wniosku, powołując się na przepisy art. 52 z w. z art. 64 i art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.p.z.p.

Mając powyższe na względzie Burmistrz O. zważył, że nie pozostawał w bezczynności, bowiem występował do innych organów o opinię oraz prowadził inne postępowania z wniosku skarżącej (o wyłączenie organu, o wyłączenie pracownika, ponaglenie, zawiadomienie Prokuratury). Tym samym zdaniem organu dążył on do merytorycznego rozpatrzenia sprawy działając w granicach prawa. Przedłużenie zaś procedury wynika z ciągłych wniosków inwestora.

W piśmie procesowym z 8 września 2018 r. skarżąca nie podzieliła stanowiska organu, że jego zwłoka spowodowana była licznymi wnioskami strony. Wskazano, że obowiązek wystąpienia o opinię lub uzgodnienie musi wynikać z przepisów prawa, w niniejszej sprawie taki obowiązek nie występował. Podkreślono, że Starosta nie posiada kompetencji do stwierdzenia spełnienia wymogów prawa w dokumentacji będącej załącznikiem do wniosku. Zwrócenie się więc o stanowisko tego organu nosi znamiona działania pozornego. Zdaniem skarżącej przeczy tezie organu o dążeniu do merytorycznego rozpoznania sprawy fakt pozostawienia sprawy bez rozpoznania z uwagi na braki formalne. Pominięto zaś fakt, że pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. Burmistrz O. powiadomił stronę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania powołując jedynie art. 64 § 2 k.p.a. Organ nie wydał zatem merytorycznego rozstrzygnięcia, pomimo, że merytorycznie oceniał złożone dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Odnosząc się do okoliczności sprawy zauważyć należy, że pismo informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu. Kontrola tej czynności materialno-technicznej następuje natomiast w ramach skargi na bezczynność organu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, pozostawienie nieuzasadnione podania (wniosku) bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje - na zasadach ogólnych - skarga do sądu administracyjnego (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., I OPS 2/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z uwagi na to, że skarga została wniesiona do Sądu po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu wyższego stopnia uznać należy, że spełniony został warunek formalny, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie, mimo upływu terminów określonych w art. 35 k.p.a., organ niewątpliwie nie załatwił sprawy, bowiem nie wydał decyzji, o którą ubiegała się skarżąca spółka. Jest to okoliczność niesporna, choć organ stoi na stanowisku, iż nie dopuścił się bezczynności, albowiem wzywał kilkukrotnie wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy, a odpowiedzi strony, które otrzymywał, nie spełniały jego oczekiwań, co – zdaniem organu – uzasadniało pozostawienie wniosku o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.

W związku z powyższym zauważyć raz jeszcze należy, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie wyklucza zarzutu milczenia organu i nie zawsze oznacza zasadność skargi na nierozpatrzenie sprawy w ustawowym terminie. Zależy to od tego, czy organ miał rzeczywiste podstawy do powołania się na ten przepis. Art. 64 § 2 k.p.a., stanowi, iż jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w piśmiennictwie zgodnie wskazuje się, iż wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma, wynikających ze ściśle określonych przepisów prawa określających te wymogi. W powyższym przepisie chodzi zatem o uzupełnienie braków formalnych podania, wynikających z braku w nim elementów wymaganych przepisami prawa. Organ administracji nie może wykorzystać trybu określonego w tym przepisie do merytorycznej oceny złożonego podania oraz jego załączników (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94 oraz z dnia 26 września 2017 r., II OSK 1071/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem tylko wtedy, gdy przepis prawa ustanawia wprost określone wymogi co do składanego podania, organ może żądać ich spełnienia i uzupełnienia pisma (podania) o brakujące elementy. Żądając usunięcia określonych braków formalnych pisma (podania) należy jednoznacznie wskazać te braki, wskazując jednocześnie podstawę prawną owych wymogów formalnych pisma (podania). Pozostawienie podania bez rozpoznania, dokonane z naruszeniem art. 64 § 2 k.p.a., nie daje podstaw do uznania skargi na bezczynność organu za nieuzasadnioną (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 2006 r., I OSK 869/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, w wypadku, gdy organ pozostawia podanie bez rozpoznania, osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej bezpodstawność tego stanowiska i nieuprawnione zaniechanie wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania, przysługuje na ogólnych zasadach skarga na bezczynność organu.

W rozpatrywanej sprawie dla oceny zasadności skargi podstawowe znaczenie ma to, czy wniosek o ustalenie warunków złożony przez Spółkę M. E..Z.. S. sp.j. był wystarczający do wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego.

Zgodnie z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. I tak, zgodnie z art. 52 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora. W myśl art. 52 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.z.p. wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać:

1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000;

2) charakterystykę inwestycji, obejmującą:

a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów,

b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w formie opisowej i graficznej,

c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko.

Z powyższego wynika m.in. iż część opisowa wniosku o ustalenie warunków zabudowy powinna zawierać określenie zapotrzebowania na wodę, a także określenie "innych potrzeby w zakresie infrastruktury technicznej". Powołany przepis nie wymaga załączenia do wniosku dokumentacji potwierdzającej istnienie lub projektowanie tej infrastruktury, nakłada natomiast na wnioskodawcę obowiązek opisania planowanej inwestycji ze wskazaniem zapotrzebowania na wodę jaką ze sobą ona niesie oraz wskazanie jakie potrzeby z zakresu infrastruktury technicznej związane są z tą inwestycją.

Informacje te są istotne dla merytorycznej oceny wniosku, stanowią bowiem podstawę do ustalenia, czy planowane zamierzenie spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia szeregu, wymienionych w tym przepisie warunków, do których zalicza uzbrojenie terenu wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W świetle art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, jeżeli istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Z kolei art. 61 ust 5 u.p.z.p. przewiduje, że warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem.

Zdaniem Sądu rację ma strona skarżąca, że skoro art. 52 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. nie przewiduje obowiązku załączenia do wniosku dokumentów wskazujących na istnienie lub projektowanie uzbrojenia terenu w tym udowadniających istnienie ujęcia wody (studni), to brak jest podstaw do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie takiej dokumentacji w trybie art. 64 § 2 k.p.a.

Kwestia zagwarantowania stosownego uzbrojenia terenu, w tym zapewniającego pokrycie wskazanego we wniosku zapotrzebowania na wodę, jest ustalana w trakcie merytorycznej oceny wniosku pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z zasadami stosowanymi przy czynnościach dowodowych – Dział II, Rozdział 4 K.p.a. – które to czynności są wykonywane w ramach wszczętego postępowania administracyjnego. Jakkolwiek ustalenie, czy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, może wymagać przeprowadzenia stosownych czynności dowodowych, m. in. dowodu z dokumentów (patrz art. 61 ust. 5 u.p.z.p. ), to jednak dokumenty te nie stanowią obligatoryjnego elementu wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

Innymi słowy informacje, o które zwrócił się organ do wnioskodawcy w pismach z dnia 26 kwietnia i 8 sierpnia 2018 r., nie dotyczyły braków formalnych jego wniosku, a kwestii merytorycznych, które miały wpływ na merytoryczne rozpoznanie i załatwienie wniosku. Nie uprawniało to zatem organu do pozostawienia wniosku o wydanie wnioskowanych warunków zabudowy bez rozpoznania.

W tej sytuacji uznać należało, iż organ bezzasadnie pozostawił podanie skarżącej spółki bez rozpoznania, tym samym dopuścił się naruszenia art. 35 k.p.a. oraz bezczynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 p.p.s.a. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał zatem skarżony organ do wydania stosownego aktu (pkt I sentencji wyroku). Ustalając termin, w którym organ powinien rozpoznać sprawę, Sąd miał na względzie jej charakter (przedmiot) oraz m.in. wynikający z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązek przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p.

Należy podkreślić, iż niniejsze orzeczenie Sądu nie przesądza o treści rozstrzygnięcia organu, to jest pozytywnym bądź negatywnym załatwieniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd zobowiązany jest też stwierdzić, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy organowi zarzutu takiego postawić nie można. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W niniejszej sprawie stwierdzona bezczynności wynikała niewłaściwego odczytania przez organ treści art. 64 § 2 k.p.a. i jego zastosowania (pkt II sentencji wyroku).

W związku z powyższym brak też podstaw do przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a., zatem wniosek w tym zakresie Sąd oddalił (pkt III sentencji wyroku).

Pozostałe wnioski i żądania skargi nie znajdują podstawy prawnej w art. 149 P.p.s.a.

O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. (pkt IV sentencji wyroku) mając na uwadze wysokość uiszczonego wpisu od skargi w kwocie [...]zł.

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a.