Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 34/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 720/07, w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 sierpnia 2007 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 720/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił B. S. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 sierpnia 2007 r., nr (...), odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jego zdaniem infekcja dróg oddechowych (przypadająca na ostatnie dni terminu do wniesienia skargi - 18 - 28 luty 2007 r.) nie jest chorobą uniemożliwiającą stronie podjęcie jakichkolwiek działań, celem dotrzymania terminu, to jest np.: poproszenie o pomoc w nadaniu skargi domownika, sąsiada, kogoś z rodziny, osobę kontaktującą się w tym czasie ze skarżącą np. w celu zrobienia zakupów (zakładając, że przez cały ten czas skarżąca nie mogła wychodzić z domu).

W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 5 grudnia 2007r. skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, że zawarte w jego uzasadnieniu twierdzenie, iż mogła ona upoważnić osobę do złożenia w jej imieniu skargi są niczym nieuzasadnione. Ponadto stwierdziła, że Sąd nie był uprawniony do kwestionowania i oceny przedłożonego zaświadczenia lekarskiego oraz jej stanu zdrowia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (art. 87 p.p.s.a.).

Jak wynika z przywołanych przepisów przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, uprawdopodobnienie braku winy, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu było od niej niezależne. Choroba skarżącej (w ostatnich dniach terminu do wniesienia skargi) nie stanowiła przeszkody uniemożliwiającej podjęcie czynności procesowej. Przyjmując, jak twierdzi skarżąca, że podczas leczenia zobowiązana została przez lekarza do przebywania w domu, należy stwierdzić, że nie oznacza to tym samym braku możliwości nadania przesyłki w urzędzie pocztowym. Mogła bowiem jak, zasugerował Sąd pierwszej instancji, skorzystać z pomocy domownika, sąsiada, rodziny. Mając na uwadze fakt, że przez czas choroby, tj. od 18 września do 28 września 2007 r. skarżąca nie wychodziła z domu, należy przyjąć, że musiała korzystać z pomocy osób trzecich, np. w celu zrobienia zakupów spożywczych. Zatem miała możliwość za ich pośrednictwem nadania przesyłki w urzędzie pocztowym.

Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.