Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 824/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
określono , że zaskarżona uchwała nie może być wykonywana

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędzia WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2013 r. sprawy ze skargi M.Z. i J.Z. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Kr 824/13 '

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...].10.2012 r. (znak:[...] ) wydaną na podstawie art. 80 ust. 2 pkt l w zw. z art 83 ust. l i art. 66 ust. l pkt l i 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, a także art. 104 K.p.a. - nakazał M.Z. oraz J.Z. usunąć stwierdzone nieprawidłowości w budynku mieszkalnym jednorodzinnym o numerze [...] , zlokalizowanym na działkach nr [...] i [...] w Ż. , poprzez wykonanie następujących robót budowlanych:

1. wylewki zbrojonej o grubości 15 cm;

2. wymianę dwóch rzędów podwaliny z bali wokół budynku, na uprzednio wykonanej izolacji przeciwwilgociowej z dwóch warstw papy na lepiku;

3. uzupełnienie gliną ubytków na łączeniach belek, na zewnątrz i wewnątrz budynku;

4. uzupełnienie ubytków w pionie kominowym przez otynkowanie zaprawą cementową lub klejową;

5. wykonanie obróbek blacharskich wokół komina i ścian szczytowych;

6. wykonanie podbitek od strony drogi w miejsce spróchniałych belek stropowych wychodzących na zewnątrz;

7. wymianie belki stropowej i powały w sieni;

8. wymianie dwóch belek stropowych w komórce -pierwszego i drugiego od strony wschodniej wraz z powałą w komórce;

9. wymianie złamanej krokwi w ścianie szczytowej od strony wschodniej w połaci południowej dachu w terminie do 31 lipca 2013 r.

Wskazano przy tym w decyzji, że roboty należy wykonać zgodnie z ekspertyzą pod nazwą "Ekspertyza techniczna budynku mieszkalnego właściciel: Pan: J.Z. Lokalizacja: działka nr ew. [...] i [...] położona w Ż. , ul. [...] opracowaną przez mgr inż. T.S. posiadającego uprawnienia budowlane do oceniania i badania stanu technicznego obiektów budowlanych. Sentencja opisanej decyzji organu I instancji zawierała także zastrzeżenie, że roboty budowlane należy wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

W uzasadnieniu decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. podał, że pismem z dnia 21.09.2009 r. J.Z. zwrócił się do organu nadzoru budowlanego "o stwierdzenie stanu technicznego i wyłączenia z użytkowania budynku położonego w Z. przy ul. [...] albowiem budynek jest w złym stanie technicznym.

W dniu 23.10.2009 r. organ I instancji przeprowadził oględziny wskazanego budynku, w wyniku których ustalił, że jest to budynek drewniany, parterowy, z dachem dwuspadowym i pokryciem dachówką ceramiczną. W obiekcie tym znajdują się dwa mieszkania. Nadto ustalono, że jest to budynek stary, na którym widoczne są ślady korozji biologicznej. Niektóre belki ssą przegnite, a także załamane. W przyziemiu belki są spróchniałe. Ościeżnica drzwiowa do mieszczenia gospodarczego jest spróchniała. Widoczne są zacieki w korytarzu oraz w narożniku mieszkania znajdującego się od strony zachodniej. Belka stropowa w korytarzu jest obniżona. W mieszkaniu od strony wschodniej widoczne jest także zaniżenie belek wewnętrznych (stropowych) w stosunku do zewnętrznych. Miejscowo widoczne są obsunięcia dachówek. Na podstawie tych ustaleń organ stwierdził, że stan techniczny budynku budzi wątpliwości i postanowieniem z dnia 04.11.2009 r. nałożył na właścicieli obiektu obowiązek przedłożenia "ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] w Z. ze wskazaniem, czy nie zachodzi konieczność wyłączenia obiektu z użytkowania oraz wskazaniem robót koniecznych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami (...)". W dniu 16.12.2009 r. J.Z. przedłożył opracowanie pod nazwą: Ekspertyza techniczna budynku mieszkalnego Lokalizacja: [...] działki nr [...] i [...] (...)" opracowaną przez J.H. . W dokumencie tym stwierdzono, że stan techniczny budynku jest zły. Organ podał, że ze wskazanej ekspertyzy nie wynikało jednoznacznie, czy sporny budynek grozi zawaleniem i czy należy wykonać jego rozbiórkę. Nadto organ dostrzegł rozbieżności we wnioskach opinii J.H. , wobec czego zlecił wykonanie ekspertyzy nowemu biegłemu – T.S. . Z ekspertyzy tej wynika, że część budynku, w której znajduje się spiżarnia i komórka grozi zawaleniem. W dniu 04.11.2010 r. przeprowadzono oględziny spornej nieruchomości, które potwierdziły zły stan wskazanej wyżej części budynku. Te ustalenia były podstawą decyzji z dnia 7.12.2010 r., którą nakazano opróżnić część budynku mieszkalnego (spiżarnię i komórkę). Decyzja ta została uchylona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 13.01.2011 r. W wyniku uzupełnienia materiału dowodowego sprawy organ I instancji decyzją z dnia 9.12.2011 r. nakazał wyłączenie z użytkowania wskazanej wyżej części budynku (komórki i spiżarni). Także ta decyzja została uchylona przez organ odwoławczy (decyzją z dnia 23.02.2012 r.). W dniu 9.08.2012 r. organ I instancji przeprowadził oględziny budynku. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalono, że konstrukcja tego budynku jest uszkodzona, a zatem znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Ten stan może zagrażać życiu lub zdrowiu oraz bezpieczeństwu mienia. Ze znajdującej się w aktach ekspertyzy wynika natomiast, że wykonanie robót budowlanych może spowodować doprowadzenie przedmiotowego budynku do odpowiedniego stanu technicznego. Rodzaj i charakter tych robót, nalazł wyraz w sentencji decyzji PINB z T. z dnia 9.10.2012 r.

Rozpoznając odwołanie od opisanej decyzji wniesione przez M.Z. oraz J.Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 26.04.2013 r. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, zmieniając jedynie termin wykonania obowiązków nałożonych tą decyzją. Organ odwoławczy wskazywał w uzasadnieniu, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 66 ust. l pkt l i 3 Pr. budowlanego, zgodnie z którym: w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo (...) jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku".

Zdaniem organu odwoławczego, zebrany materiał dowodowy w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazuje, że obiekt będący przedmiotem postępowania t.j. budynek mieszkalny jednorodzinny znajdujący się na działkach nr [...] i [...] w Ż. jest w nieodpowiednim stanie mogącym powodować zagrożenie życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Jest to fakt bezsporny, niepodważany także w odwołaniu. Organ I instancji pozyskał od stron opracowanie (ekspertyzę techniczną) dotyczącą spornego budynku sporządzoną przez J.H. . Autor powyższego opracowania wskazując na istniejące nieprawidłowości oraz zagrożenia dla zdrowia i życia użytkowników uznał że: "należy bezzwłocznie podjąć działania zmierzające przede wszystkim do zaprzestania użytkowania budynku, wykonania zabezpieczenia elementów konstrukcji budynku przed awarią a następnie przystąpić do rozbiórki budynku". PINB w T. zlecił wykonanie dodatkowej oceny na koszt osoby zobowiązanej gdyż ocenił, że materiał dowodowy znajdujący się w w/w opracowaniu jest niewystarczający, bowiem nie było jasne stwierdzenie autora ekspertyzy, w jakim celu należy zabezpieczać konstrukcję, skoro należy ją później rozebrać. Również zabrakło określenia, które elementy konstrukcji budynku należy zabezpieczyć przed awarią i w jaki sposób to należy zrobić Pozyskane opracowanie pod nazwą: Ekspertyza techniczna budynku mieszkalnego (...)" autorstwa T.S. z października 2010 r., wskazuje m.in. na konieczność wykonania robót wskazanych w sentencji decyzji organu I instancji.

Organ odwoławczy podał, że opracowanie stanowiące załącznik do zaskarżonej decyzji zostało opracowane przez osobę dysponującą odpowiednią wiedzą i doświadczeniem, zaś organ I instancji dokonał oceny tego opracowania, zgodnie z art. 80 Kpa i trafnie uznał, że brak jest podstaw do kwestionowania tej oceny technicznej obiektu.

Podkreślono także, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w trakcie prowadzonego postępowania dokonywał także oględzin spornego budynku, w trakcie których nie stwierdzono, aby całość budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] w Z. była w stanie bezpośrednio grożącym zawaleniem.

W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 4 lipca 2011 r. stwierdzono m.in..: "Od strony południowej załamane są 2 stragarze w narożniku południowo-wschodnim, przy pomieszczeniu komórki (...). Przy ścianie szczytowej wschodniej krokiew od strony południowej nadłamana (...) W najgorszym stanie technicznym jest narożnik południowo-wschodni budynku (komórka): załamanie tragarzy, ubytki powały, załamanie krokwi (...)". Organ odwoławczy wskazał, że powyższe ustalenia są podstawą do nałożenia obowiązków wymienionych 8-9 zaskarżonej decyzji.

Odnośnie do zarzutów strony odwołującej się wskazano, że zgodnie z treścią art. 4 pkt l ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007r. Nr 19 póz. 115 ze zm.) przez pojęcie pasa drogowego należy rozumieć cyt: "wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą". Zgodnie z informacją pozyskaną od pracownika Urzędu Miejskiego w Ż. , Gmina Ż. nie posiada uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z analizy kopii mapy zasadniczej (karta [...] akt PINB) wynika, że budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania nie leży między liniami granicznymi działki drogowej, tylko na działkach nr [...] i [...] . Wobec powyższego prowadzenie robót mających na celu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku nie wymaga wyrażenia zgody przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. w świetle art. 38 ust. 2 ustawy o drogach. Uzgodnienia z Zarządem Dróg Wojewódzkich w K. może wymagać jedynie ewentualne czasowe zajęcie części pobocza lub pasa drogowego wynikające z wybranej technologii prowadzenia robót. Nadto wskazano, że wykonanie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, nałożonego skarżoną decyzją doprowadzi obiekt do odpowiedniego stanu technicznego.

Decyzja organu odwoławczego zawiera także pouczenie, że jeżeli właściciel obiektu zamierza rozebrać budynek, to powinien wystąpić ze stosownym wnioskiem do organu administracji architektoniczno-budowlanej - Starosty T.

Skargę do sądu administracyjnego na opisaną wyżej decyzję MWINB w K. z dnia 26.04.2013 r. wnieśli M.Z. oraz J.Z. . Skarżący domagali się uchylenia wskazanej decyzji, zarzucając przy tym naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6, 107 par. l i par. 3 Kpa oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 4 pkt l ustawy z dnia 21.03.1885 o drogach publicznych - poprzez pominięcie faktu wystawania dachu budynku i ewentualnego orynnowania nad drogę wojewódzką nr [...] K.Z. przez Ż. I W. Domagano się także wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podano, że nałożone na skarżących obowiązki są nierealne do wykonania oraz "oderwane od rzeczywistości". Wskazano pkt 2 decyzji organu I instancji nakazujący wymienić podwalinę z bali wokół budynku na uprzednio wykonanej izolacji przeciwwilgociowej - i podano, że nie można wymienić tej części budynku, bowiem jej w rzeczywistości nie ma. Dodano, że z żadnego z zebranych w sprawie dowodów nie wynika aby wokół budynku istniała podwalina z bali drewnianych, która podlega wymianie, zatem zdaniem skarżących należy uznać, że organy nie wskazały faktów uznanych za udowodnione (art. 107 par. 3 Kpa). Zauważono, że orzekające organy nie dowiodły, że narożnik budynku nie wchodzi w drogę wojewódzką nr [...] w rozumieniu art. 4 pkt l ustawy o drogach publicznych. Jedynym dowodem świadczącym o odległości spornego budynku od krawędzi drogi jest Ekspertyza techniczna J. H. , z której wynika, że budynek jest ustawiony od strony zachodniej w odległości 0,75 m., a od strony wschodniej w odległości 1,15 m. od krawędzi jezdni asfaltowej. Podkreślono, że zarządca drogi ustawił znaki drogowe przy obu narożnikach domu ostrzegające o zachodzeniu okapu budynku w przestrzeń nad drogą. Zwrócono także uwagę na pominięcie w decyzji odniesienia się do zarzutów odwołania (dot. braku racjonalności wymiany podwaliny z bali wokół budynku, nieuwzględniania przy nakładaniu obowiązków faktu braku rowu odwadniającego, braku chodnika między domem a drogą).

Podkreślono, że wykonanie robót określonych w decyzji organu I instancji nie ma uzasadnienia ekonomicznego, gdyż lokalizacja budynku przy krawędzi jezdni powoduje ciągłe zalewanie go wodami spływającymi z drogi, których nie ma gdzie odprowadzić. Poniesione w związku z tym nakłady finansowe i tak nie przyniosą spodziewanych efektów względem budynku, bowiem jest on ciągle poddawany działaniu wód i śniegu spływających z drogi.

W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko.

Postanowieniem z dnia 25.07.2013 r. sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] .04.2013 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 9.10.2012 r. nie są prawidłowe, wobec czego podlegają uchyleniu.

Punktem wyjścia do przyjętej przez sąd oceny niniejszej sprawy jest treść inicjującego kontrolowane postępowanie administracyjne wniosku J.Z. z dnia 21.09.2009 r. W piśmie tym wnioskodawca żądał od organów nadzoru budowlanego

twierdzenia stanu technicznego i wyłączenia z użytkowania budynku położonego w Ż. [...] ". Wniosek ten J.Z. uzasadniał okolicznością, iż sporny budynek jest w złym stanie technicznym. Podkreślenia zatem wymaga, że przedmiot analizowanej sprawy administracyjnej wyznaczony został cytowanym powyżej żądaniem, zgłoszonym przez wnioskodawcę organowi nadzoru budowlanego. Wskazany sposób określenia przez J.Z. przedmiotu postępowania administracyjnego, obligował więc Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. do rozpatrzenia tego żądania w granicach określonych przez wnioskodawcę w piśmie z dnia 21.09.2009 r. W związku z powyższym, przedmiotem uwagi organu nadzoru budowlanego winna być przede wszystkim ocena, czy w ogóle dopuszczalna jest możliwość żądania przez właściciela budynku - od organów nadzoru budowlanego, aby te wypowiedziały się co do stanu technicznego budynku (jako samodzielnego postępowania, niezależnego od innych postępowań). Nadto rolą organu było odniesienie się do zasadności wniosku o wyłączenie z użytkowania budynku przy ul. [...] w Ż. . Ta ocena winna nastąpić po przeprowadzeniu stosownego postępowania w sprawie. Odnośnie pierwszego ze wskazanych zagadnień należy wskazać, że w tym zakresie postępowanie winno być uznane za bezprzedmiotowe, albowiem ustawa z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623 ze zm.) w ogóle nie przewiduje możliwości prowadzenia postępowania dotyczącego stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego stanu technicznego budynku, bez związku z innym postępowaniem. Co się zaś tyczy drugiej ze wskazanych kwestii, to uznać należy, iż organ winien merytorycznie ocenić zasadność wniosku o wyłączenie z użytkowania budynku. O wyłączeniu z użytkowania budynku mówi art. 68 Prawa budowlanego. Zatem, wystąpienie przesłanek przewidzianych w tym przepisie winno być przedmiotem uwagi i oceny organów nadzoru budowlanego. W myśl powyżej wskazanego przepisu należało przede wszystkim ustalić, czy istnieje potrzeba opróżnienia spornego budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, wobec bezpośredniej groźby jego zawalenia. Jeżeli zatem, po przeprowadzeniu postępowania okazałoby się, że przesłanki te występują, organ winien dać temu wyraz w sentencji rozstrzygnięcia (decyzji). Tymczasem, mimo jasnej treści wniosku J.Z. z dnia 21.09.2009 r. i zakreślonego nim zakresu i przedmiotu postępowania administracyjnego, organ nadzoru budowlanego nakazał wnioskodawcy wykonanie w budynku przy ul. [...] w Ż. Szeregu czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych w tym budynku nieprawidłowości.

Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano przepis ar. 66 ust. l pkt l i 3 Prawa budowlanego. Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Uznać zatem należy, że orzekając na podstawie ostatnio powołanego przepisu, organ nie odniósł się w ogóle do treści wniosku skarżącego z dnia 21.09.2009 r., który zainicjował kontrolowane postępowanie, orzekając przy tym, poza granicami sprawy wyznaczonej tym wnioskiem. Należy więc wskazać, że obowiązkiem organu było w pierwszej kolejności rozpatrzenie sprawy wywołanej wnioskiem J.Z. , zaś po rozpatrzeniu tej sprawy, nie było przeszkód aby organ wszczął już z urzędu postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego spornego budynku, jeżeli uznałby to za zasadne i konieczne. W związku z powyższą konstatacją, zauważenia wymagają także następujące kwestie.

Po pierwsze, kwestia dokonanych w sprawie ustaleń odnośnie stanu technicznego przedmiotowego budynku. Jak wynika z zaskarżonych decyzji, nałożone na skarżącego obowiązki wykonania określonych robót budowlanych miały podstawę w wynikach opinii mgr inż. T.S. sporządzonej w październiku 2010 r. (k. [...] opinii). W dokumencie tym stwierdzono, że część budynku (sień, kuchnia, pokój oraz druga kuchnia) są w złym stanie technicznym ale nie stwarzają zagrożenia dla ludzi i mogą być dalej wykorzystywane, po wykonaniu zleconych prac. Nadto autor opinii stwierdził, że część budynku w której znajduje się komórka oraz spiżarnia - nadaje się do rozbiórki. Zauważyć przy tym należy, że w dniu 10.10.2011 r. T.S. sporządził opinię uzupełniającą (k. [...] .) z której wynika, że "przed sezonem zimowym należy wyłączyć z użytkowania cały budynek ze względu na realne zagrożenie życia jego mieszkańców". Rozbieżności wynikających z powyższych opinii, jak również z tych opinii i wcześniejszej ekspertyzy J.H. , nie wyjaśniły orzekające w sprawie organy, opierając wydane w sprawie rozstrzygnięcie wyłącznie na wynikach opinii z października 2010 r., a pomijając całkowicie wnioski wynikające z opinii uzupełniającej z dnia 10.10.2011 r. Przesądza to o naruszeniu art. 7 i art. 77 par. l K.p.a. oraz narusza zasady prawidłowego sporządzania uzasadnienia decyzji (art. 107 par. 3 K.p.a.), w szczególności w zakresie powinności wskazania przez organ faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Po drugie, nie jest zrozumiałe, dlaczego wobec zawartego w opinii z października 2010 r. zalecenia "rozbiórki komórki i spiżami" organ nałożył na właściciela budynku obowiązki, których zakres odnosił się także do tej części budynku, która winna zostać rozebrana. Dotyczy to w szczególności wymiany dwóch rzędów podwalmy z bali wokół budynku oraz wykonania wylewki zbrojonej. Zauważyć też przy okazji należy, że wykonanie takich robót, musiałoby się wiązać z podniesieniem spornego budynku. Nie zbadano przy tym, czy mając na uwadze stan budynku, jest technicznie możliwe i dopuszczalne wykonanie takiego zabiegu.

Po trzecie, nakładając określone obowiązki na właściciela nieruchomości, organ nie miał w ogóle na uwadze oświadczeń składanych w sprawie przez J.Z. , a dotyczących zamiaru rozebrania budynku (k. [...]). Nie jest bowiem prawidłowym działaniem organu administracji nakładanie w decyzji obowiązku wykonania kosztownych robót budowlanych względem budynku, który miałby zostać rozebrany.

Odnieść należy się także do kwestii usytuowania spornego budynku względem drogi wojewódzkiej nr [...] . Ze znajdujących się na k. 8, k.44, k. 45, k.46, k. 47 a.s. fotografii wynika, że przedmiotowy budynek znajduje się w skrajni drogowej wymienionej drogi. Świadczy o tym umieszczony przy budynku znak drogowy. Zgodnie z par. 53 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, póz. 430) skrajnią drogi jest wolna przestrzeń, która powinna być zachowana nad drogą. Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r. póz. 260 ze zm.) przebudowa lub remont obiektów budowlanych lub urządzeń występujących w pasie drogowym, które nie są związane z gospodarką drogową lub obsługą ruchu, wymaga zgody zarządcy drogi, a w przypadku gdy planowane roboty są objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, również uzgodnienia projektu budowlanego. Zgodnie z art. 4 pkt l pasem drogowym jest wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Z powyższych przepisów wynika wniosek, że przestrzeń nad gruntem na którym zlokalizowana jest drogą, będzie pasem drogowym. Przestrzeń ta, powinna być, co do zasady wolna, gdyż stanowi ona skrajnię drogi wg par. 53 powołanego wyżej rozporządzenia. Skoro więc, ze znaku umieszonego przy spornym budynku wynika, że ingeruje on w skrajnię drogi, zatem uznać trzeba, że znajduje się on także w pasie drogowym. To zaś przesądza, stosownie do art. 38 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, że remont przedmiotowego budynku wymaga, wbrew stanowisku organu odwoławczego, zgody zarządcy drogi.

Ponownie prowadząc postępowanie organ będzie miał na uwadze jego zakres wyznaczony wnioskiem J.Z. z dnia 21.09.2009 r. W tym celu rzeczą organu będzie jednoznacznie i pewne ustalenie, czy w sprawie występują przesłanki, o których stanowi art. 68 Prawa budowlanego. Niezbędne będzie ustalenia stanu technicznego spornego budynku. W zależności od poczynionych ustaleń i ich wpływu na prowadzone postępowanie, organ rozważy także możliwość i celowość wszczęcia z urzędu postępowania mającego na celu ewentualne usunięcie stwierdzonych w budynku nieprawidłowości.

Mając na uwadze dostrzeżone wadliwości kontrolowanego postępowania, sąd działając na podstawie art. 145 § l pkt l lit c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26.04.2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Na podstawie art. 152 powołanej ustawy, sąd w pkt II wyroku określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.