Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1079/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 29
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 28, art. 28b
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich

SENTENCJA

Dnia 4 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2015 roku sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, z późn. zm.,), art. 28, art. 28b ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427 z późn. zm.,), art. 5 i art. 19 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. UE L z dnia 28 stycznia 2011 r.), art. 71 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. (WE) z 2 grudnia 2009 roku, Nr L 316, str. 65 - 112 ), art. 23 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 (WE0, nr 247/2006 (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz. UE z 31 stycznia 2009r. Nr L 030 str. 16-99), § 2 ust. 1 pkt 5, § 13 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40 poz. 329 z późn. zm.,), § 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2010r. w sprawie minimalnych norm (Dz.U. z 2010r. Nr 39 poz. 211) uchylił w całości zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...], nr [...] o ustaleniu J.Z. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w przypadku niepodjęcia działań naprawczych przez rolnika, i odstąpieniu od pomniejszenia kwoty płatności ze względu na fakt, iż kwota pomniejszenia z tego tytułu nie przekraczała równowartości 100 euro i ustalił kwotę nienależnie pobranej płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) wysokości 76,74 zł. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że w przypadku niedokonania zwrotu wskazanej kwoty nienależnie pobranych płatności w terminie 60 dni od daty doręczenia decyzji od kwoty tej naliczane są odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od dnia następującego po upływie terminu 60 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

W dniu 15 maja 2012r. strona złożyła wniosek o przyznanie płatności ONW na 2012 r.

W dniu 11 grudnia 2012r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie przestrzegania wymogów i norm. Stwierdzono, że rolnik nie przeprowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej w terminie lub nie były wypasane zwierzęta. Z tego powodu płatność ONW podlega zmniejszeniu o wyliczoną kwotę 76,74 zł Wobec powyższego decyzją z dnia 27 lutego 2013r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał stronie płatność ONW na 2012r. i odstąpił na podstawie art. 28b ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich od pomniejszenia płatności ONW o powyższa kwotę pod warunkiem wykonania działań naprawczych nakazanych w sentencji tej decyzji tj. przeprowadzenia koszenia łąk i pastwisk lub prowadzenia wypasu zwierząt w okresie wegetacyjnym traw, nie później jednak niż do dnia 31 lipca 2013r.

W dniu 23 listopada 2013r. została przeprowadzona kontrola na miejscu mająca na celu sprawdzenie, czy strona podjęła działania naprawcze. W toku kontroli ustalono, że strona nie zrealizowała działań naprawczych w celu usunięcia niezgodności.

Pismem z dnia 29 stycznia 2014r. Kierownik BP ARiMR w [...] poinformował stronę o możliwości dokonania dobrowolnego zwrotu.

W dniu 16 kwietnia 2014r. Kierownik BP ARiMR w [...] zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranej i poinformował o prawie wynikającym z art. 10 kpa.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności ONW z powodu niepodjęcia działań naprawczych, uzyskanych na podstawie decyzji z dnia 27 lutego 2013r. w wysokości 76,74 zł.

W dniu 29 lipca 2014r. J.Z. złożył wniosek o uzupełnienie decyzji w zakresie rozstrzygnięcia wskazując, że z powyższej decyzji nie wynika do czego został zobowiązany.

Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] wskazując, że rozstrzygnięcie przedmiotowej decyzji – str. 2 jest jednoznaczne.

W dniu 21 sierpnia 2014r. J.Z. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...], w którym wniósł o uchylenie decyzji w części dotyczącej nakazania zwrotu jako nienależnie pobranych płatności, dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia na podstawie załączonych do protokołu kontroli zdjęć, jaki areał kontrolowanej działki objęty był działaniami naprawczymi i udzielenie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków w niniejszym postępowaniu.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w przypadku niepodjęcia działań naprawczych przez rolnika, przyznanych na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia 27 lutego 2013r. w wysokości 76,74 zł. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że w przypadku niedokonania zwrotu wskazanej kwoty nienależnie pobranych płatności w terminie 60 dni od daty doręczenia decyzji od kwoty tej naliczane są odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od dnia następującego po upływie terminu 60 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na podstawie § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) objęte programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (dalej Rozporządzenie) - płatność ONW przyznawana jest rolnikowi jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. l, z późn. zm.). Jedna z norm o której mowa powyżej, wskazana w § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie minimalnych norm, stwierdza, że grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli w przypadku trwałych użytków zielonych z wyjątkiem łąk i pastwisk wymienionych w pkt 2 i 4- okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw."

Zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 nie naruszając przepisów art. 51 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, "zasada wzajemnej zgodności" oznacza zgodność z podstawowymi wymogami w zakresie zarządzania oraz zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o których mowa w art. 50a ust. 1 tego rozporządzenia, oraz minimalnymi wymogami dotyczącymi stosowania nawozów i środków ochrony roślin, o których mowa w art. 51 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia. W odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności stosuje się odpowiednio art. 22 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz art. 2 akapit drugi pkt 2 i 32-37, art. 8, 47,48, 49, art. 50 z wyjątkiem ust. l akapit pierwszy, art. 51 ust.l, 2 i3, art. 52, 53, 54, art. 70 ust.3, 4, 6 i 7 oraz art.71 i 72 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009. (...)".Zgodnie z art. 28b ustawy, zmniejszenia lub wykluczenia, o którym mowa wart. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 1698/2005, nie stosuje się, jeżeli zmniejszenie albo wykluczenie wynosi nie więcej niż równowartość kwoty 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do prowadzenia kont przez agencje płatnicze, deklaracji wydatków i dochodów oraz warunków zwrotu wydatków w ramach EFRG i EFRROW.".

Zgodnie z § 13 rozporządzenia jeżeli na podstawie art. 28b ustawy nie zastosowano zmniejszenia lub wykluczenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009, kierownik biura powiatowego Agencji właściwy w sprawie przyznania płatności ONW podejmuje działania, o których mowa w art. 23 ust. 2 akapit drugi tego rozporządzenia. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w decyzji w sprawie przyznania płatności ONW:

1) podaje się informację o:

a) niezastosowaniu zmniejszenia lub wykluczenia,

b) objęciu stwierdzonej niezgodności działaniami, o których mowa w art. 23 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 73/2009, podejmowanymi przez kierownika biura powiatowego Agencji, w roku następującym po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW;

2) nakazuje się realizację w wyznaczonym terminie określonych działań mających na celu usunięcie stwierdzonych niezgodności.

Zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 73/2009 w przypadku niezastosowania się do wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w jakimkolwiek momencie w ciągu danego roku kalendarzowego (zwanego dalej "danym rokiem kalendarzowym"), i gdy taka niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać rolnikowi składającemu wniosek o pomoc w danym roku kalendarzowym, całkowitą kwotę płatności bezpośrednich, które zostały lub mają zostać przyznane temu rolnikowi po zastosowaniu do niego art. 7, 10 i 11, zmniejsza się lub wyklucza zgodnie z zasadami szczegółowymi określonymi w art. 24.

W zaskarżonej decyzji Kierownik BP w Ł. ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności ONW przyznanych na mocy decyzji z dnia 27 lutego 2013r. w wysokości 76,74 zł. Decyzją nr [...] z dnia 27-02-2013 r. Kierownik BP w Ł. przyznał stronie płatność ONW i nakazał stronie na podstawie § 13 rozporządzenia przeprowadzenie koszenia łąk i pastwisk lub przeprowadzenie wypasu zwierząt w okresie wegetacyjnym traw, nie później jednak niż do 31 lipca 2013 r. i odstąpił na podstawie art. 28b ustawy od pomniejszenia kwoty płatności ONW o kwotę 79,74 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości w zakresie przestrzegania norm i wymogów. W toku prowadzonego postępowania w sprawie przyznania płatności ONW na 2012 r. ustalono bowiem, że rolnik na całej działce rolnej C (JPO TUZ) o powierzchni 0,26 ha, położonej na działce ewidencyjnej nr 50 w obrębie B. naruszył normę N.04.l (rolnik nie przeprowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej w terminie lub nie były na nich wypasane zwierzęta) oraz nie zrealizował działań naprawczych nakazanych decyzją ONW z 2011 r. Decyzja z dnia 27 lutego 2013r. jest ostateczna, co oznacza, że ostateczne stały się także ustalenia stwierdzone podczas kontroli na miejscu w dniu 11 grudnia 2012r. Zarówno od decyzji z dnia 27 lutego 2013r., jak i od raportu z kontroli z dnia 11 grudnia 2012r. strona nie złożyła odwołania. W dniu 23 listopada 2013r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności w wyniku której ustalono, że strona nie wykonała koszenia lub wypasania zwierząt w terminie do 31 lipca 2013r. na działce rolnej C o powierzchni 0,26 ha położonej na działce ewidencyjnej nr 50 w obrębie B. W obrębie całej działki wykonano trzy fotografie z czego pierwsza obrazuje zadrzewienia, a druga i trzecia teren porośnięty roślinnością, nieużytkowany rolniczo. Kierunek wykonywania zdjęć oznaczono na szkicu kontrolnym dołączonym do raportu. Raport z kontroli został doręczony stronie. Strona nie wniosła w toku prowadzonego postępowania zastrzeżeń do ustaleń kontrolnych, pomimo pouczenia w raporcie o takiej możliwości. Wobec powyższego raport z kontroli został uwzględniony i oceniony w sprawie o przyznanie płatności ONW na 2013 r. Sprawa została przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] ostatecznie zakończona decyzją nr [...] z dnia 13 lutego 2014r.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ONW na mocy decyzji z dnia 27 lutego 2013 r. i jest to zupełnie odrębne postępowanie od postępowań w sprawie przyznania płatności ONW na rok 2012 i 2013, które zostały zakończone ostatecznie. Przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kwestia spełnienia przez stronę przesłanek przyznania płatności ONW, a jedynie weryfikacja czy zaistniałą konieczność ustalenia nienależnie pobranej płatności ONW, a jeśli tak to w jakiej wysokości. Tym samym nie może zostać uwzględniony w niniejszym postępowaniu wniosek strony o powołanie biegłego. Taki wniosek strona mogła zgłosić w postępowaniu w sprawie przyznania płatności ONW. Kontrole dotyczyły powierzchni całej działki rolnej C i były przeprowadzone przez upoważnionych pracowników Biura Kontroli na Miejscu w Ł. Strona w przypadku podważania ustaleń kontrolnych miała prawo w postępowaniu w sprawie przyznania płatności ONW zgłaszać odpowiednie dowody na obronę swoich racji.

W przedmiotowej sprawie z powodu niezrealizowania działań naprawczych w terminie do 31 lipca 2013r., do których strona była zobowiązana, kwota w wysokości 76,74 zł, od której pomniejszenia organ odstąpił decyzją nr [...] stała się nienależna. Tym samym należało wszcząć postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranej płatności ONW na mocy decyzji z dnia 27 lutego 2013 r.

Organ podkreślił, że zgodnie z art. 28 ustawy, pomoc i pomoc techniczna, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami określonymi jak dla zaległości podatkowych, chyba że przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisy ustawy stanowią inaczej. Pomocą i pomocą techniczną, pobranymi nienależnie, jest w szczególności pomoc:

1)wypłacona beneficjentowi, który nie wykonuje operacji w całości lub w części lub obowiązków związanych z jej wykonaniem;

2) wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem;

3) wypłacona bez podstawy prawnej lub w wysokości wyższej niż określona na realizację operacji;

4) wypłacona beneficjentowi, który nie wykonuje zobowiązań związanych z przyznaniem pomocy technicznej.

Właściwość i tryb ustalania kwot pomocy i pomocy technicznej, pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości, są określone w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, chyba że przepisy wydane na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 lub pkt 3 stanowią inaczej. Pomoc i pomoc techniczna wypłacone beneficjentowi, który nie wykonał w całości lub w części operacji lub obowiązków związanych z jej wykonaniem, lub zobowiązań związanych z przyznaniem pomocy technicznej, nie podlegają zwrotowi w przypadku wystąpienia co najmniej jednej z kategorii siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.Urz.UE.2006.L.368.15.), lub w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 lub pkt 3." Zgodnie z art. 29 ustawy o ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych, przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej

- następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Przepis ust. 1 stosuje się również do podmiotów niebędących stronami postępowania w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej, które nienależnie lub nadmiernie pobrały środki publiczne, o których mowa w ust. 1. Właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. l, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1. O ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych organ, o którym mowa w ust. 2, może rozstrzygnąć również w decyzji w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1. Jeżeli kwota nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych, która została ustalona w decyzji, o której mowa w ust. 3, nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego dla danego funduszu Unii Europejskiej zgodnie z odrębnymi przepisami, kwota przyznanych płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1, jest wypłacana w wysokości pomniejszonej o ustaloną kwotę nienależnie lub nadmiernie pobraną; przepisu ust. 10 nie stosuje się. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051, z późn. zm.) oraz art. 28a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.). W przypadku, o którym mowa w ust. 4, odwołanie od decyzji nie wstrzymuje jej wykonania. Do należności, o których mowa w ust. l, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. póz. 749, z późn. zm.), z wyjątkiem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności, z tym że termin, o którym mowa w art. 47 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, wynosi 60 dni.

Zgodnie z art. 5 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011, w przypadku dokonania nienależnej płatności beneficjent zwraca odnośną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust, 2. Odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez beneficjenta wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia. Stosowana stopa odsetek obliczana jest zgodnie z przepisami prawa krajowego, ale nie jest niższa niż stopa procentowa stosowana na mocy przepisów krajowych przy odzyskiwaniu kwot. Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności.

Organ odwoławczy stwierdził, że płatność w wysokości 76,74 zł wraz z pozostałą kwotą przyznanych płatności ONW z wniosku na 2012 r. została przekazana stronie na rachunek bankowy w dniu 20 marca 2013 r. Płatność nie została dokonana na skutek pomyłki organu. Odstąpienia od pomniejszenia płatności ONW o kwotę 76,74 zł dokonano pod warunkiem zrealizowania przez stronę działań naprawczych. Nie zachodzi tu sytuacja opisana w art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 regulująca możliwość odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranej. Płatność w wysokości 76,74 zł w związku z niewykonaniem przez stronę określonego warunku stała się zatem nienależna i podlega zwrotowi. Na podstawie art. 29 ust. 7 ustawy o Agencji, do kwoty nienależnie pobranych środków publicznych, ustalonych zaskarżoną decyzją, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. póz. 749, z późn. zm.), z wyjątkiem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności, z tym że termin, o którym mowa w art. 47 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, wynosi 60 dni. Zgodnie z art. 56 § l i § 3 Ordynacji podatkowej, stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym ze stawka ta nie może być niższa niż. 8%. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski.". Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz obniżonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych (obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności) stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosiła 10 % kwoty zaległości w stosunku rocznym. Doręczenie stronie decyzji w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności, skutkuje obowiązkiem zwrotu ustalonej kwoty nienależnie pobranych środków publicznych wraz z odsetkami, naliczonymi od dnia doręczenia ww. decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności.

Organ l instancji niepoprawnie sformułował rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 29 Ustawy o ARiMR Kierownik BP rozstrzyga o ustaleniu kwoty nienależnie pobranej w decyzji. Nie należy jednak zapominać, że kwota nienależnie pobrana podlega zwrotowi wraz z odsetkami. Rozstrzygnięcie (osnowa decyzji) musi być sformułowane w taki sposób, aby nie było wątpliwości, czego ono dotyczy, jakie uprawnienia zostały przyznane lub jakie obowiązki zostały na stronę nałożone. Rozstrzygnięcie powinno być zatem sformułowane precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. W sprawie nie ma jednak konieczności przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego wobec powyższego na mocy art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i rozstrzygnął sprawę co do istoty.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazał, że przyjmując rozstrzygnięcie zaprezentowane w zaskarżonej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] przyjął za udowodnione nierzetelne ustalenia kontroli z dnia 23 listopada 2013r. stwierdzającej niepodjęcie działań naprawczych. Podkreślił, że z załączonej do protokołu kontroli dokumentacji fotograficznej wynika, że zgłoszony do dopłat obszar 0, 26 ha został wykoszony, zaś uwidoczniona na zdjęciu niewykoszona część działki nie była objęta wnioskiem o przyznanie płatności. Ponadto na jednym ze zdjęć uwidoczniono niewykoszoną działkę należącą do sąsiada.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2015r. sędzia sprawozdawca polecił wykonać kserokopię decyzji nr [...] z dnia 27 lutego 2013r. z akt sprawy III SA/Łd 16/15 i załączyć do akt niniejszej sprawy. Skarżący wniósł bowiem skargę do WSA w Łodzi w dwóch sprawach. Decyzja nr [...] z dnia 27 lutego 2013r . została wszyta do akt administracyjnych sprawy III SA/Łd 16/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Oceniając zaskarżoną decyzję według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd nie znalazł dostatecznych podstaw do wyeliminowania kwestionowanego rozstrzygnięcia ze zbioru legalnych aktów administracji publicznej, albowiem organy rozpatrujące sprawę nie dopuściły się naruszenia prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, jak też nie uchybiły regułom proceduralnym w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, z późn. zm.,), art. 28, art. 28b ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427 z późn. zm.,), art. 5 i art. 19 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. UE L z dnia 28 stycznia 2011 r.), art. 71 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. (WE) z 2 grudnia 2009 roku, Nr L 316, str. 65 - 112 ), art. 23 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 (WE0, nr 247/2006 (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz. UE z 31 stycznia 2009r. Nr L 030 str. 16-99), § 2 ust. 1 pkt 5, § 13 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40 poz. 329 z późn. zm.,), § 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2010r. w sprawie minimalnych norm (Dz.U. z 2010r. Nr 39 poz. 211).

Przechodząc do meritum sprawy należy podnieść, że spór w przedmiotowej sprawie nie dotyczy wykładni przepisów prawa materialnego. Zasadnicza kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości działań organów w zakresie ustaleń faktycznych wykonania przez skarżącego nakazów pokontrolnych i ich skutków, będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego organy niezasadnie zarzucają mu brak wykonania działań naprawczych polegających na niewykoszeniu ewentualnie niewypaseniu łąki znajdującej się na działce ewidencyjnej nr 50 w B.

W tym kontekście należy wskazać, że w decyzji z dnia 27 lutego 2013r. nr [...] skarżący został poinformowany o konsekwencjach niepodjęcia przez rolnika działań naprawczych w terminie określonym w powyższej decyzji (tj, w terminie do dnia 31 lipca 2013r. ), polegających na odzyskaniu wyliczonej kwoty 76,74 zł pomniejszenia płatności z tytułu nieprzestrzegania norm oraz wymogów dla płatności ONW (strona 3 decyzji z dnia 27 lutego 2013r.). Oznacza to, że skarżący przyjął do wiadomości i miał świadomość konsekwencji wynikających z niezastosowania się do zaleceń (nakazu) podjęcia określonych działań naprawczych w zakresie usunięcia stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości, o których mowa w sentencji powyższej decyzji, we wskazanym w tej decyzji terminie. Decyzja ta, co należy podkreślić jest decyzją ostateczną, strona nie wnosiła od niej odwołania, ani skargi do sądu. W niniejszym postępowaniu prawidłowość tej ostatecznej decyzji oraz wyliczona w niej kwota pomniejszeń nie podlega więc ocenie Sądu.

Spór dotyczy wykonania zalecenia przeprowadzenia koszenia łąk i pastwisk lub przeprowadzenia wypasu zwierząt w okresie wegetacyjnym traw, nie później niż do 31 lipca 2013r. Kontrola wykonania powyższego nakazy została przeprowadzona w dniu 23 listopada 2013r. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono raport z kontroli. W obrębie całej działki wykonano trzy fotografie z czego pierwsza obrazuje zadrzewienia, a druga i trzecia teren porośnięty roślinnością, nieużytkowany rolniczo. Kierunek wykonywania zdjęć oznaczono na szkicu kontrolnym dołączonym do raportu. Raport z kontroli został doręczony stronie. Strona nie wniosła w toku prowadzonego postępowania zastrzeżeń do ustaleń kontrolnych, pomimo pouczenia w raporcie o takiej możliwości.

Mając na uwadze ustalony w sprawie stan prawny i faktyczny zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącego, że wykonał nałożony na niego obowiązek naprawczy.

W tym miejscu podkreślić należy, że ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w stosunku do reguł określonych w K.p.a., modyfikuje w sposób istotny obowiązki organu właściwego do wydawania decyzji i pozycję strony postępowania. W szczególności organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 21 ust.2 pkt 2 ustawy), co wskazuje na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 K.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 K.p.a. Ponadto organ nie z urzędu, a na wniosek strony udziela jej niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków (art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy). Również jedynie na żądanie strony zapewnia jej czynny udział w postępowaniu. (art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy). Nie stosuje się w tym postępowaniu art. 81 K.p.a., co oznacza, że można oprzeć rozstrzygnięcie na dowodach, co do których strona się nie wypowiedziała. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 21 ust. 3 ustawy). Powyższe w kontekście ustaleń organów i braku przeciwdowodów ze strony skarżącego nie pozwala na uwzględnienie skargi i postawienie organom zarzutu naruszenia prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie. Podkreślić należy, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Skarżący nie będąc w stanie udowodnić wykonania w zakreślonym terminie nałożonych na niego mocą decyzji z dnia 27 lutego 2013r. obowiązków, tym samym nie może uwolnić się od zapłaty nienależnie pobranych kwot. Organy mają zaś obowiązek egzekwowania zachowań zgodnych z przepisami, bowiem do ich obowiązków należy kontrola działań uzasadniających przyznanie płatności.

W tym stanie sprawy, należy zaakceptować stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, bowiem organy nie popełnił nieprawidłowości w swoim działaniu. Skarżącemu przekazano bezpośrednio kopię raportu z kontroli. Nie wniósł on do niego żadnych zastrzeżeń. Podniesione podczas rozprawy sądowej w dniu 18 lutego 2015 r. zarzuty co do rzetelności urzędników, nie mogą zostać uwzględnione, wobec braku zakwestionowania wyników raportu.

W tym miejscu godzi się przypomnieć, iż na okoliczność ustalenia czy producenci spełniają warunki do przyznania wnioskowanej pomocy ustawodawca przewidział kontrole na miejscu i wizytacje w miejscu, stanowiąc jednocześnie, że z czynności kontrolnych osoba je przeprowadzająca sporządza raport. Świadczą o tym przepisy art. 30 ust. 1 i art. 31 ustawy z 7 marca 2007 r., o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...). Natomiast, zgodnie z art. 30 ust. 2 tej ustawy, Agencja płatnicza może powierzyć przeprowadzanie kontroli jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi. Do określenia w drodze rozporządzenia tych warunków ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw rozwoju wsi (art. 32 pkt 2 ww. ustawy).

Wydane na tej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 maja 2007 r., w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 101, poz. 685) szczegółowo określa warunki organizacyjne, kadrowe i techniczne jednostek organizacyjnych, którym przeprowadzanie kontroli może być powierzone.

Z powyższych przepisów wynika, że kontrole na miejscu w niniejszej sprawie były nie tylko prawnie możliwe, ale także, że musiały być przeprowadzona przez osoby do tego fachowo przygotowane - tj. posiadające nie tylko odpowiedni sprzęt, ale również niezbędną wiedzę. Nie wymagały zawiadomienia, ani udziału w nich producenta natomiast sporządzone z tej kontroli raporty musiały być doręczone. Raport z kontroli z 23 listopada 2013r., został doręczony przesyłka poleconą i nie spotkał się z zastrzeżeniami strony, czego strona nie kwestionowała. Przepis art. 31 ust. 8 ww. ustawy przewiduje, że w przypadku, gdy podmiot kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport. W wyroku z 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 492/07 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił znaczenie dowodowe protokołu kontroli w sprawach dotyczących wniosku producenta o przyznanie płatności. Wskazał, iż o wadze dowodu z protokołu kontroli świadczy fakt, że kontrole przeprowadzane mogą być tylko przez określone podmioty. Dowodom tym, właśnie z racji przeprowadzania kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) i bezstronne, co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności. Podkreślić należy, że do raportu załączono trzy fotografie z czego pierwsza obrazuje zadrzewienia, a druga i trzecia teren porośnięty roślinnością, nieużytkowany rolniczo. Kierunek wykonywania zdjęć oznaczono na szkicu kontrolnym dołączonym do raportu.

Godzi się podnieść, że w świetle obowiązujących przepisów prawa, w tym postępowaniu (kontrolnym) Agencja nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodu. To na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu, zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Właściwe brak zastrzeżeń na etapie postępowania przed organami bez wskazania konkretnych dowodów na poparcie ich zasadności, nie mogło odnieść zamierzonego skutku. W tej sytuacji wobec bierności dowodowej skarżącego organ administracji słusznie przyjął dowód z przeprowadzonej kontroli na miejscu jako wystarczającą podstawę do rozstrzygnięcia.

W tym miejscu należy dodatkowo podkreślić, że sporządzony raport z kontroli z dnia 23 listopada 2013r. był również podstawą określenia zmodyfikowanych płatności ONW na rok 2013. Jak wynika z zaskarżonej decyzji (strona 3 decyzji), również decyzja z dnia 13 lutego 2014r. przyznająca skarżącemu płatność ONW na 2013r., uwzględniająca wyniki kontroli z dnia 23 listopada 2013r. jest ostateczna wobec jej niezaskarżenia przez stronę. Reasumując skarżący został poinformowany w decyzji z dnia 27 lutego 2013r. o konieczności podjęcia we wskazanym w tej decyzji terminie działań naprawczych, pod rygorem odzyskania kwot wypłaconych na mocy powyższej decyzji, o które nie pomniejszono wypłaty, a które zostały wyliczone w związku z wykazanymi nieprawidłowościami. Skarżący nie kwestionował ustaleń przedmiotowej decyzji i zapadłego rozstrzygnięcia. Decyzja stała się ostateczna. Zaskarżona decyzja jest więc tylko konsekwencją ustalenia, że skarżący nie wywiązał się z nałożonego na niego nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w postaci wykoszenia lub wypasania łąk, co zostało stwierdzone w toku kontroli, której wyników skarżący nie kwestionował i w żaden sposób nie podważył wiarygodnymi dowodami. Organy wykazały również, że w sprawie nie zachodzi żaden z przypadków usprawiedliwionego odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranych płatności. Postępowanie organów uzasadnia art. 71 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 w związku z art. 28 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w związku z art. 29 ust. 1,2 i 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zaskarżona decyzja organu odwoławczego spełnia wymogi dotyczące uzasadnienia faktycznego i prawnego. W uzasadnieniu faktycznym powołano się na raport z prawidłowo przeprowadzonej w świetle obowiązujących przepisów prawa kontroli na miejscu, zaś w uzasadnieniu prawnym wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa unijnego i krajowego. Z treści uzasadnienia nie można wyciągnąć takich wniosków do jakich doszedł skarżący i przedstawił je w skardze, że powodem uchylenia przez organ odwoławczy decyzji Kierownika BP ARiMR w [...] i orzeczenia co do istoty sprawy w trybie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa., był fakt przyjęcia za udowodnione nierzetelnych ustaleń kontroli z dnia 23 listopada 2013r. stwierdzającej niepodjęcie działań naprawczych. Analiza zaskarżonej decyzji uzasadnia twierdzenie, że powodem uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji był jedynie fakt, że rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek naliczanych od zwracanej kwoty znalazło się w decyzji organu pierwszej instancji poza sentencją (w uzasadnieniu). Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że kompletność rozstrzygnięcia wymagała wskazania w sentencji decyzji obowiązku zwrotu nienależnie pobranej płatności wraz z odsetkami, a w okolicznościach przedmiotowej sprawy prawidłowe sformułowanie sentencji umożliwiał tryb z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

D.Cz.