Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 44/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: 246 § 1 pkt 1, art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność organu za nieuzasadnione postanawia przyznać S. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 44/10

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 grudnia 2009 r. S. R. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność organu za nieuzasadnione.

Postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę.

Następnie w dniu 31 marca 2010 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadził działalność gospodarczą, a firma z którą kooperował nie wypłaciła mu należnego wynagrodzenia, w związku z czym – jak podniósł – popadł w długi. Efektem powyższego, jak podnosi dalej skarżący, było załamanie psychiczne oraz choroba układu krążenia. Wyjaśnił także, że ZUS uznał go inwalidą II grupy, a znaczną część pieniędzy przeznacza na leczenie. Wyjaśnił także, że obecnie zamieszkuje u znajomej, z którą jednakże nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Jak wyjaśnił, współfinansuje koszty czynszu i energii elektrycznej na rzecz znajomej u której zamieszkuje.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada własnego domu ani mieszkania, wskazał natomiast na fakt posiadania nieruchomości – działki o powierzchni 1.703 m2. Jedyne stałe dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi dochód z tytułu renty w wysokości 1.105 zł miesięcznie. Skarżący zaznaczył przy tym, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi renta w wysokości 1.105 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Istotne jest w tym względzie również, że jest osobą o orzeczonym stopniu inwalidztwa, co niewątpliwie łączy się z koniecznością ponoszenia dodatkowych środków pieniężnych na leczenie i leki. Skarżący – jak wyjaśnił – ponosi ponadto wydatki związane z zamieszkiwaniem u znajomej, w ramach których pokrywa część kosztów czynszu i kosztów energii elektrycznej na łączną kwotę ok. 130 zł.

Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.