Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 898/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2005 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2005 roku nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 5, 6, 8, 14, 87 ust.. 4, 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym /tekst jednolity: Dz.U. z 2004r., nr 204, poz. 2088 oraz lp. 1.1.4. załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...]o nałożeniu na P. B. kary pieniężnej w wysokości 3000.00 złotych.

W ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w przedmiotowej sprawie zaszły przesłanki do uznania, iż w chwili kontroli doszło do naruszenia przepisów prawa

w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie taksówką transportu osób.

Podczas kontroli drogowej, w dniu [...] listopada 2004 roku, P. B. wykonywał działalność gospodarczą, w ramach transportu drogowego osób taksówką, pojazdem marki [...] o nr rej. [...]. Znajdował się bowiem na postoju TAXI, na Osiedlu [...] w K.. W trakcie kontroli okazał licencję nr [...], która została mu udzielona na pojazd marki [...] o nr rej. [...]. Dodatkowo przedstawił kserokopie złożonych w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta K. dokumentów: wniosek o zmianę danych licencji oraz oświadczenie złożone do Urzędu Komunikacji UM K. Licencja uprawniająca do wykonywania przewozów kontrolowanym pojazdem została odebrana przez skarżącego po dniu kontroli i została dokonana z dniem [...] listopada 2004 roku. Tym samym, zdaniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, P. B. wykonywał transport drogowy osób taksówką bez wymaganej licencji. Zgodnie z art. 87 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie licencję wydaną zgodnie

z art. 4 ustawy, w tym m. in. na określony pojazd. Konsekwencją naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania licencji jest nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy w związku z lp. 1.1.4. załącznika do ustawy.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył P. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego dochował on należytej staranności, występując we właściwym terminie o zmianę treści licencji, po zmianie samochodu. Nie może on ponosić ujemnych konsekwencji w zwłoce, w dokonaniu przez Urząd zmian w posiadanej licencji. To, że w chwili kontroli, w posiadanej licencji figurował inny pojazd nie oznacza, iż wykonywał działalność gospodarczą bez licencji. Takie twierdzenie jest nieprawdziwe. Zmiany wpisu dokonano po dniu kontroli, zachowując datę udzielenia licencji, jak i numer licencji tudzież numer boczny pojazdu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie.

Na zasadzie art. 33 § 2 p.p.s.a. sąd dopuścił do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Zrzeszenie Transportu Prywatnego w K. albowiem sprawa dotyczy jej statutowej działalności.

Zrzeszenie Transportu Prywatnego w K. poparło skargę i argumenty w niej zawarte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sadów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem materialnymi i przepisami procesowymi nie zaś kryteriów słusznościowych. Zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r., poz. 1270 z późniejszymi zmianami/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad skarga

nie zasługuje na uwzględnienie a podniesione w niej zarzuty nie są trafne. Zaskarżona decyzja, zdaniem sądu, nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym /Dz.U z 2004r., nr 204. poz. 20088, w brzmieniu z daty decyzji ostatecznej/ podjęcie

i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji

na wykonywanie transportu drogowego, zwanego dalej "licencją". Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar,

o czym stanowi art. 6 ust. 1 i 4 ustawy. Powyższa regulacja ustawowa oznacza, iż licencja na taksówkowe przewozy osób ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Licencji

na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się nie tylko przedsiębiorcy,

ale jest ona udzielana na określony pojazd. Uprawnienie do wykonywania przedmiotowej działalności gospodarczej obejmuje więc podmiot wskazany w licencji, ale i uprawnia go do wykonywania przewozów konkretnym pojazdem w niej wskazanym.

Z ustaleń poczynionych przez oba organy, niesprzecznych z zebranym materiałem dowodowym wynika, iż skarżący wykonując przedmiotową działalność gospodarczą nie posiadał odpowiedniej licencji. W czasie kontroli okazał udzieloną licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na inny pojazd aniżeli ten, którym faktycznie prowadził działalność gospodarczą. Słusznie więc została nałożona na niego kara pieniężna. Skarżący nie spełniał bowiem wymogu określonego art. 5 ust. 1 ustawy.

Odpowiednia licencja oznacza, iż obejmuje ona określonego w niej przedsiębiorcę

i określony pojazd. Nie spełnia tego wymogu licencja poza treścią uprawnienia w niej określonego. Sprzeczność między jej treścią, a zaistniałym stanem faktycznym oznacza wykonywanie przewozów taksówkowych bez wymaganej licencji. W dniu kontroli skarżący nie dysponował uprawnieniem wymaganym przepisami ustawy. Nie zmienia oceny zaistniałego zdarzenia fakt, iż skarżący dopełnił wymogu przewidzianego art. 14 ustawy.

Taki był jego obowiązek. Brak w ustawie jakiegokolwiek przepisu prawnego nakazującego uwzględnienie przez organy kontrolujące przyczyn braku wymaganej licencji, w tym czas oczekiwania na tzw. "twardy dowód rejestracyjny". Ubocznie tylko należy zauważyć,

iż nie ma przeszkód prawnych, aby na podstawie czasowego dowodu rejestracyjnego zmienić treść licencji. Odmienna praktyka nie znajduje uzasadnienia prawnego. Dla niniejszej sprawy ta okoliczność nie ma znaczenia. Wymóg posiadania odpowiedniej /aktualnej/ licencji,

a właściwie brak takowej przy wykonywaniu przewozów taksówkowych osób oznacza powstrzymanie się przez przedsiębiorcę od jego wykonywania na czas zmiany treści licencji. Wykonywanie przewozów taksówkowych mimo braku odpowiedniej licencji skutkować musiało nałożeniem kary pieniężnej. Zmiana treści licencji, w tej sprawie, objęła przecież dane zawarte w licencji, jej przedmiot, a więc jej integralny składnik.

Z braku uzasadnionych podstaw, skargę jako niezasadną sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.