Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 814/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

21.12.2009 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21.12.2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, do sprawy skargi M. P., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z [...].08.2009 r. nr [...], wydaną w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, - postanawia – 1) zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych ponad wysokość 60 zł (słownie: sześćdziesiąt złotych), 2) w pozostałym zakresie odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 814/09

Uzasadnienie

M. P. wnioskiem PPF z 17.12.2009 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa o sygn. II SA/Rz 814/09 została wszczęta ze skargi M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydaną w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. Skarga w/w osoby do chwili obecnej nie została rozpoznana przez Sąd. Na 8.01.2009 r. została wyznaczona rozprawa w sprawie sygn. II SA/Rz 814/09. Strona skarżąca opłaciła wpis sądowy należny z tytułu wniesienia skargi do WSA.

Sytuacja majątkowa skarżącej M. P. została wyczerpująco opisana we wniosku PPF. W uzasadnieniu wniosku podkreślono zły stan finansowy skarżącej i jej rodziny. M. P. jest emerytką, ma na utrzymaniu studiującą córkę. Koszty eksploatacji mieszkania oraz koszty utrzymania córki odbierają stronie możliwość pokrycia kosztów sądowych sprawy II SA/Rz 814/09. Wydatki konieczne w skali miesiąca to: czynsz za mieszkanie 529 zł, energia elektryczna 60 zł, telefon 110 zł, opłata czesnego za studia za miesiąc 900 zł. Strona posiada nieruchomość budynkową. Dochody dwuosobowej rodziny stanowi kwota 2100 zł (brutto).

Stwierdzono, co następuje:

W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został ograniczony przez stronę do pełnego zwolnienia od kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków). Wobec tego skarżąca obowiązana jest udowodnić, że wysokość istniejących i przyszłych obciążeń finansowych związanych z ciężarem opłat i wydatków sądowych przekracza zdolności dochodowe rodziny. Innymi słowy, pokrycie tych kosztów spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania koniecznego, czyli możliwości zakupu dóbr i usług o charakterze podstawowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym zostały określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Podany przepis zobowiązuje stronę do wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Treść powołanych unormowań podkreśla wyjątkowy charakter instytucji prawa pomocy.

M. P. w wymaganym przez procedurę sądową stopniu, udowodniła zaistnienie w jej przypadku pozytywnych przesłanek prawa pomocy w zakresie częściowym. Do powyższej konkluzji prowadzi zestawienie dochodów brutto wnioskodawczyni oraz podanych we wniosku wydatków koniecznych. Do tych wydatków wypada zaliczyć wszystkie wyszczególnione we wniosku pozycje, w tym również wydatki na edukację córki skarżącej. Po odjęciu tych wydatków pozostaje kwota stanowczo niewystarczająca dla uiszczenia mogących powstać w przyszłości kosztów sądowych. Nie należy pominąć, iż aktualna pora roku stawia przed rodziną konieczność pokrycia wyższych niż zwykle wydatków zakupu energii oraz ubrań a także przygotowań do świąt. Dochody rodziny określone w łącznej kwocie 2100 zł, są wobec tych wydatków zbyt niskie, aby mogły wystarczyć zarówno dla zachowania poziomu koniecznego utrzymania koniecznego utrzymania dwóch osób fizycznych oraz kosztów postępowania sądowego.

Sytuacja finansowa M. P. nie uzasadnia zwolnienia od kosztów sądowych w pełnej wysokości. Strona posiada stałe dochody oraz zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Poza tym, znaczna część kosztów sądowych została już przez wnioskodawczynię uiszczona w chwili wywiązania się z obowiązku pokrycia wpisu od skargi. Dlatego też, aby zrekompensować budżetowi państwa utratę wpływów spowodowaną przyznaniem prawa pomocy należy wymagać uiszczenia małego ułamka pełnej kwoty przyszłych kosztów sądowych. Z pewnością, nie zagrozi utrzymaniu koniecznemu rodziny P. uiszczenie 60 zł. Pozostałe koszty sądowe, czyli wszelkie opłaty i wydatki ponad granicę 60 zł, zostaną wobec skarżącej M. P. zniesione. Wydanie takiego rozstrzygnięcia znajduje umocowanie w normie art. 245 § 3 i 4 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z przedstawionych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 245 § 3 i 4, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.