Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2202/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi Wójta Gminy R. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu


UZASADNIENIE

Dnia 05 sierpnia 2013 r. Wójt Gminy R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...], wymierzające Wójtowi Gminy R. karę w wysokości 7.000 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) za wydanie decyzji z dnia [...] września 2011 r. znak [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na rozbiórce napowietrznej linii niskiego napięcia typu AL. (na długości 504 m), budowie odgałęzienia linii SN typu PAS 70mm2 – (dł. 14 m), budowie kablowej doziemnej linii SN typu EXCEL 3 x 10mm2 na sześciu słupach wirowanych typu E –(dł. 306m), budowie napowietrznej linii niskiego napięcia na wspólnej podbudowie słupowej z linią SN przewodem izolowanym AsXSN 4x70mm2- (dł. 306 m), wraz z przyłączem napowietrznym AsXNSn 4x25m2 – (dł.22 m), budowie nasłupowej stacji transformatorowej typu STSR 12/12-20/250/1 – (1 szt.), budowie doziemnej linii niskiego napięcia kablem typu ZK3/2P – (szt.1) w miejscowości P., gmina R., na terenach nieruchomości oznaczonych numerami geodezyjnymi [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z dnia 17 września 2013 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 280 zł w terminie 7 dni od daty doręczenie odpisu tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis wspomnianego zarządzenia strona skarżąca otrzymała w dniu 23 września 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-13). Termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 30 września 2013 r. Do końca tego dnia Sąd nie odnotowała wpłaty.

Pismem z dnia 1 października 2013r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym 2 października 2013 r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, załączając jednocześnie kserokopię potwierdzenia polecenia przelewu na kwotę 280 zł na konto Sądu z dnia 01 października 2013 r. Z dokumentów finansowych Sądu wynika, że wpłata została zaksięgowana w dniu 1 października 2013 r.( k-15).

Skarżący uzasadniając uchybienie terminu do uiszczenia wpisu wskazał, że przyczyną opóźnienia w zapłacie była nieprzewidziana konieczność niezwłocznego opuszczenia stanowiska pracy przez pracownicę, która miała dokonać przelewu wpisu, z uwagi na ważne sprawy osobiste dotyczące jej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 0, poz. 270 ze zm.), dalej:"p.p.s.a."), Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Według powyższego przepisu konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Stosownie zaś do treści przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast Sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda.

W realiach niniejszej sprawy skarżący powołuje się na nieprzewidzianą konieczność niezwłocznego opuszczenia stanowiska pracy przez pracownicę, która miała dokonać przelewu kwoty wpisu. Powodem takiego zachowania pracownika urzędu były ważne sprawy osobiste dotyczące jego rodziny.

Zdaniem Sądu wskazane okoliczności uchybienia uiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym do tego terminie nie uzasadniają braku winy skarżącego. Z akt sprawy wynika, że informacja o konieczności uzupełnienia braku skargi została przekazana do Urzędu Gminy R. w dniu 23 września 2013 r. Strona miała zatem 7 dni na dokonanie czynności. Uwzględniając czas potrzebny na obieg dokumentów w Urzędzie Sąd uważa, że skarżący miał odpowiednio dużo czasu na zlecenie płatności. Zwlekanie z zapłatą do ostatniego dnia zakreślonego przez Sąd terminu wskazuje na niedochowanie wymaganej staranności przy wykonywaniu swoich obowiązków. Podkreślić należy, że Wójt Gminy, jako organ administracji posiada środki materialne i organizacyjne by sprawnie wykonywać powierzone mu zadania.

Mając jednak na uwadze prawo skarżącego do dokonania czynności w ostatnim dniu terminu do jej dokonania, Sąd rozpatrzył wniosek i poddał analizie wskazany w nim powód zaniechania wpłaty. Sąd twierdzi, że przerzucenie przez Wójta winy za brak przelewu na swojego pracownika, któremu zezwolił on na opuszczenie stanowiska pracy, nie zwalnia go z konsekwencji uchybienia terminowi i nie uzasadnia przywrócenia tego terminu.

Zgodnie z panującym w orzecznictwie poglądem przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem okoliczności podanej przez skarżącego, tj. niedokonanie przelewu na skutek przebywania pracownika poza miejscem pracy w godzinach pracy, nie można uznać za przeszkodę nieusuwalną. Skarżący nie wykazał okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu z przyczyn od niego niezależnych. Okoliczności powyższe świadczą - wbrew twierdzeniom skarżącego - o nie dochowaniu przez niego szczególnej staranności.

W tej sytuacji w ocenie Sądu brak należytej organizacji obsługi finansowo-administracyjnej organu administracji publicznej nie może stanowić okoliczności wyłączającej winę strony. Zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Podkreślić należy, że przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania własnych pracowników skarżącego oraz to, że zaniedbania tych osób, którymi posługuje się on, obciążają ją samą. W tej sprawie negatywnie należy ocenić brak kontroli skarżącego nad funkcjonowaniem jego urzędu i przewidywania skutków podejmowanych decyzji. Jeśli skarżący zgodził się na opuszczenie stanowiska pracy przez pracownika, dlaczego nie dołożył starań by jego zadania w zastępstwie wykonała inna upoważniona do tego osoba.

Sąd podziela zdanie, że podmiot wykonujący zadania publiczne nie dba starannie o swoje interesy, skoro naturalne i przewidywalne uszczuplenia kadrowe urzędu (jak podano we wniosku – pozwolenie na opuszczenie stanowiska pracy przez pracownika) dezorganizują pracę i powodują chaos w wykonywaniu powierzonych mu zadań. Obowiązkiem Wójta jest taki dobór kadry i takie zorganizowanie pracy, aby absencja czy zwolnienie lekarskie pracownika nie paraliżowało pracy całego organu. (por. Postanowienie NSA z dnia 29 listopad 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1184/10; Postanowienie NSA z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FZ 40/11).

W ocenie Sądu, okoliczności na które powoływano się we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, zostały sformułowane i przedstawione jedynie dla uzyskania określonych skutków procesowych. Ich wiarygodność nie może być oceniona pozytywnie wobec wykazanej wyżej sprzeczności z obiektywnymi okolicznościami sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia