Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 997/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.9 ust.1 art.10 ust 1 pkt 4, art.41 ust.1 i ust.3, art.42 ust.1, art.120 ust.1 pkt 4, art.120 ust.10 pkt 4.
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A Spółka Jawna z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, marzec, kwiecień, maj, lipiec, listopad i grudzień 2005 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 3.299 (trzy tysiące dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, DECYZJĄ Z 13 GRUDNIA 2010 R., WYDANĄ NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 2 LIT. A) W ZWIĄZKU Z ART. 220 § 2 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. NR 137, POZ. 926 ZE ZM., DALEJ JAKO O.P.), ART. 5 UST. 1, ART. 9 UST. 1, ART. 10 UST. 1 PKT 4, ART. 41 UST. 1 I UST. 3, ART. 42 UST. 1, ART. 109 UST. 3, ART. 120 UST. 1 PKT 4 I UST. 10 PKT 4 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54, POZ. 535 ZE ZM., DALEJ JAKO U.P.T.U.) ORAZ ART. 5, ART. 19 I ART. 22-24 ROZPORZĄDZENIA RADY (WE) NR 1798/2003 Z 7 PAŹDZIERNIKA 2003 R., W SPRAWIE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ W DZIEDZINIE PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ I UCHYLENIA ROZPORZĄDZENIA (EWG) NR 218/92 (DZ.U.UE.L.03.264.1; DALEJ JAKO ROZPORZĄDZENIE 1798/2003), UCHYLIŁ DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 21 CZERWCA 2010 R., NR [...] W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ OKREŚLENIA STRONIE SKARŻĄCEJ "A" M. I A.S. SPÓŁKA JAWNA Z SIEDZIBĄ W C. KWOTY PODATKU NALEŻNEGO Z TYTUŁU WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO NABYCIA TOWARÓW ORAZ KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO Z TYTUŁU POZOSTAŁYCH NABYĆ ZA MARZEC I LISTOPAD 2005 R., I W TYM ZAKRESIE UMORZYŁ POSTĘPOWANIE, ZAŚ W POZOSTAŁEJ CZĘŚCI OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA STYCZEŃ 2005 R., W KWOCIE [...] ZŁ, KWIECIEŃ 2005 R. - [...] ZŁ, MAJ 2005 R. - [...] ZŁ, LIPIEC 2005 R. - [...] ZŁ I GRUDZIEŃ 2005 R. - [...] ZŁ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYPOMNIAŁ, ŻE W WYNIKU PRZEPROWADZONEJ PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI KONTROLI USTALONO, ŻE SPÓŁKA ZAKUPIŁA OD "B" W NIEMCZECH SAMOCHODY UŻYWANE. Z UDZIELONEJ PRZEZ ADMINISTRACJĘ NIEMIECKĄ INFORMACJI WYNIKAŁO, ŻE TRANSAKCJE ZOSTAŁY OPODATKOWANE NA ZASADACH OGÓLNYCH, PODATNIK NIEMIECKI NABYŁ SAMOCHODY UŻYWANE BEZ PODATKU VAT, ZREZYGNOWAŁ Z ZASTOSOWANIA OPODATKOWANIA W SYSTEMIE VAT MARŻA I DOKONAŁ ICH DOSTAWY NA RZECZ SPÓŁKI JAKO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEJ DOSTAWY TOWARÓW, W DEKLARACJI ROCZNEJ ZGŁOSIŁ SPRZEDAŻ JAKO WDT I TAKIE TEŻ DANE PODAŁ W INFORMACJI PODSUMOWUJĄCEJ, NA FAKTURACH SPRZEDAŻY WPISAŁ NUMER VAT SPÓŁKI.

W WYSTAWIONYCH FAKTURACH VAT SKARŻĄCA POTWIERDZIŁA, ŻE PRZEDMIOT DOSTAWY ZOSTANIE PRZEMIESZCZONY PRZEZ GRANICĘ WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWĄ, PODATEK NALEŻY UIŚCIĆ W KRAJU PRZEZNACZENIA. ORGAN ADMINISTRACJI NIEMIECKIEJ WSKAZAŁ, ŻE BRAK WYMAGANEJ INFORMACJI DO ZWOLNIENIA Z OPODATKOWANIA NA FAKTURZE NIE PROWADZI DO ODMOWY ZWOLNIENIA. PODATNIK NIEMIECKI OMYŁKOWO ZANIEDBAŁ SKREŚLENIA WIDOCZNEJ NA RACHUNKACH INFORMACJI "OPODATKOWANIE W SYSTEMIE VAT MARŻA". W KONSEKWENCJI FAKTURY VAT POWINNY ZOSTAĆ UJĘTE W REJESTRZE WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWYCH NABYĆ TOWARÓW ORAZ W REJESTRZE ZAKUPÓW W KWOTACH WYNIKAJĄCYCH Z PRZELICZENIA KWOTY ZAKUPU WG KURSU EUR Z DNIA WYSTAWIENIA FAKTURY ORAZ Z UWZGLĘDNIENIEM WYSOKOŚCI PODATKU NALICZONEGO VAT WG STAWKI 22%.

ORGAN ODWOŁAWCZY PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, KTÓRY STWIERDZIŁ, ŻE SPÓŁKA BYŁA ZOBLIGOWANA DO UJĘCIA W EWIDENCJACH ORAZ WYKAZANIA W DEKLARACJACH VAT-7 ZA STYCZEŃ, LUTY, MARZEC, KWIECIEŃ, LISTOPAD I GRUDZIEŃ 2005 R., KWESTIONOWANYCH TRANSAKCJI JAKO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO NABYCIA TOWARÓW. SPRZEDAŻ PRZEDMIOTOWYCH SAMOCHODÓW W KRAJU WINNA ZOSTAĆ OPODATKOWANA PRZEZ SPÓŁKĘ NA ZASADACH OGÓLNYCH, WEDŁUG STAWKI VAT 22% W ROZLICZENIU ZA MIESIĄC, W KTÓRYM DANA SPRZEDAŻ MIAŁA MIEJSCE. Z ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO WYNIKAŁO, ŻE SKARŻĄCA NABYŁA PRZEDMIOTOWE SAMOCHODY UŻYWANE W CELU DALSZEJ ODSPRZEDAŻY, A ZATEM DO WYKONYWANIA CZYNNOŚCI OPODATKOWANYCH. TYM SAMYM UZASADNIONE BYŁO STWIERDZENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, ŻE SPÓŁKA MIAŁA PRAWO DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z FAKTUR DOKUMENTUJĄCYCH WDT.

SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU WNIOSŁA SPÓŁKA, ŻĄDAJĄC UCHYLENIA DECYZJI OBU INSTANCJI. PEŁNOMOCNIK SPÓŁKI ZA NIEUZASADNIONE UZNAŁ STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE ZE SPORNYCH FAKTUR NIE WYNIKAŁO "JEDNOZNACZNIE", ŻE NIE ZACHODZIŁO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NABYCIE TOWARÓW.

AUTOR SKARGI WSKAZAŁ, ŻE W STOSUNKU DO WSZYSTKICH SPORNYCH POJAZDÓW NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYDAŁ ZAŚWIADCZENIE O BRAKU OBOWIĄZKU UISZCZENIA PODATKU Z TYTUŁU PRZYWOZU POJAZDÓW NABYWANYCH Z TERYTORIUM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO INNEGO NIŻ TERYTORIUM KRAJU. ZGODNIE Z ART. 105 U.P.T.U., DO WNIOSKU DOŁĄCZONO UMOWĘ LUB FAKTURĘ ORAZ INNE DOKUMENTY, Z KTÓRYCH JEDNOZNACZNIE WYNIKAŁO, ŻE NIE ZACHODZIŁO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NABYCIE TOWARÓW.

W OCENIE PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEJ W MOMENCIE SKŁADANIA WNIOSKÓW ORGAN PODATKOWY MIAŁ WIĘKSZE "MOŻLIWOŚCI SPRAWDZAJĄCE" NIŻ PODATNIK I W RAZIE JAKICHKOLWIEK WĄTPLIWOŚCI POWINIEN ODMÓWIĆ WYDANIA ZAŚWIADCZENIA, CZEGO JEDNAK NIE UCZYNIŁ. OZNACZA TO, ŻE WYDAJĄC ZAŚWIADCZENIA ORGAN PODATKOWY DOKONAŁ OCENY JEDNOZNACZNOŚCI ZAPISÓW NA FAKTURACH ZAKUPU. TYM SAMYM W SPRAWIE DOSZŁO DO NARUSZENIA ART. 121 O.P., POPRZEZ WYPROWADZENIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI WZAJEMNIE WYKLUCZAJĄCYCH SIĘ WNIOSKÓW NA PODSTAWIE TYCH SAMYCH DOKUMENTÓW (SPORNYCH FAKTUR ZAKUPU). W MOMENCIE WYDANIA ZAŚWIADCZENIA OKAZANE DOKUMENTY ZOSTAŁY BOWIEM PRZEZ ORGAN WYDAJĄCY ZAŚWIADCZENIE OCENIONE JAKO POTWIERDZAJĄCE W SPOSÓB JEDNOZNACZNY, ŻE NIE DOSZŁO DO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO NABYCIA POJAZDÓW, PODCZAS GDY W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NA PODSTAWIE TYCH SAMYCH DOKUMENTÓW TEN SAM ORGAN DOSZEDŁ DO WNIOSKÓW PRZECIWNYCH.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 5 KWIETNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 130/11 ODDALIŁ SKARGĘ.

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI UZNAŁ ZA NIETRAFNY WSKAZANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEJ SPÓŁKI ZARZUT NARUSZENIA ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE ZE SPORNYCH FAKTUR VAT NIE WYNIKA "JEDNOZNACZNIE", ŻE ZAKUP POJAZDÓW UŻYWANYCH PRZEZ SPÓŁKĘ NIE STANOWIŁ WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO NABYCIA TOWARÓW, W SYTUACJI GDY ORGAN PODATKOWY WYDAŁ ZAŚWIADCZENIE VAT-25, O KTÓRYM MOWA W ART. 105 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54, POZ. 535 ZE ZM.), DALEJ: USTAWA O VAT. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ZAŚWIADCZENIE VAT-25 O BRAKU OBOWIĄZKU UISZCZENIA PODATKU Z TYTUŁU PRZYWOZU NABYWANYCH Z TERYTORIUM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO INNEGO NIŻ TERYTORIUM KRAJU POJAZDÓW, KTÓRE MAJĄ BYĆ DOPUSZCZONE DO RUCHU, ZOSTAŁO WYDANE NA PODSTAWIE PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ SPÓŁKĘ DANYCH.

SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE SKORO STAN FAKTYCZNY W SPRAWIE OKAZAŁ SIĘ INNY NIŻ WYKAZANY PRZEZ SPÓŁKĘ WE WNIOSKU, ORGAN PODATKOWY MIAŁ PRAWO WYDAĆ DECYZJĘ OKREŚLAJĄCĄ W TRYBIE ART. 21 § 3 I ART. 207 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.). DO URZĘDU SKARBOWEGO WPŁYNĄŁ FORMULARZ SC AC, Z KTÓREGO WYNIKA, ŻE "B" W NIEMCZECH, BĘDĄCA KONTRAHENTEM SPÓŁKI, WYKAZAŁA DOSTAWY WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NA RZECZ POLSKIEGO NABYWCY W KWOTACH WYŻSZYCH NIŻ UCZYNIŁ TO POLSKI PODATNIK NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO.

PODATNIK NIEMIECKI NABYŁ POJAZDY UŻYWANE BEZ PODATKU VAT, ZREZYGNOWAŁ Z ZASTOSOWANIA OPODATKOWANIA W SYSTEMIE VAT MARŻA I DOSTARCZYŁ POJAZDY JAKO WDT NA RZECZ SPÓŁKI DO POLSKI. ZGŁOSIŁ SPRZEDAŻ TYCH POJAZDÓW JAKO WDT W DEKLARACJI ROCZNEJ I ODPOWIEDNIO PODAŁ JE W INFORMACJI PODSUMOWUJĄCEJ. NA FAKTURACH SPRZEDAŻY WPISAŁ WAŻNY NUMER VAT POLSKIEGO NABYWCY, ZAŚ NABYWCA POTWIERDZIŁ NA FAKTURACH, ŻE WYMIENIONY PRZEDMIOT DOSTAWY ZOSTANIE PRZEMIESZCZONY PRZEZ GRANICĘ WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWĄ, A PODATEK NALEŻY UIŚCIĆ W KRAJU PRZEZNACZENIA.

SĄD WSKAZAŁ, ŻE W SPRAWIE MAMY DO CZYNIENIA Z SYTUACJĄ GDY PODATNIK NIEMIECKI DOSTAWĘ POTRAKTOWAŁ JAKO WDT, ZAŚ STRONA NIE DOKONAŁA ROZLICZENIA Z FISKUSEM W RAMACH WNT, A ZASTOSOWAŁA INSTYTUCJĘ OPODATKOWANIA W SYSTEMIE VAT MARŻA, CHOCIAŻ POSIADANA DOKUMENTACJA I WŁASNE OŚWIADCZENIE TAKIEJ MOŻLIWOŚCI NIE UZASADNIAŁA.

ODMAWIAJĄC PRZYZNANIA SKARŻĄCEJ UPRAWNIENIA OPODATKOWYWANIA W SYSTEMIE VAT MARŻA ORGANY PODATKOWE SŁUSZNIE WSKAZAŁY, ŻE PRZEDŁOŻONE PRZEZ SPÓŁKĘ DOKUMENTY NIE POTWIERDZAJĄ "JEDNOZNACZNIE", TJ. W SPOSÓB DOPUSZCZAJĄCY TYLKO JEDNĄ MOŻLIWĄ INTERPRETACJĘ, ŻE ZAGRANICZNY KONTRAHENT OPODATKOWAŁ DOSTAWĘ PRZEDMIOTOWYCH SAMOCHODÓW UŻYWANYCH NA ZASADACH VAT MARŻA.

ZA UZNANIEM KWESTIONOWANYCH TRANSAKCJI ZA DOSTAWY WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE PRZEMAWIAŁY TAKŻE OKOLICZNOŚCI WSKAZANE W INFORMACJI NIEMIECKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ, W ŚWIETLE KTÓRYCH NIEMIECKI KONTRAHENT TRANSAKCJE WYNIKAJĄCE Z FAKTUR VAT OPODATKOWAŁ NA ZASADACH OGÓLNYCH ORAZ ŻE ODSPRZEDANE SPÓŁCE POJAZDY UŻYWANE NABYŁ UPRZEDNIO BEZ PODATKU VAT I JEDNOCZEŚNIE ZREZYGNOWAŁ Z ZASTOSOWANIA OPODATKOWANIA W SYSTEMIE VAT MARŻA, A NADTO DOSTARCZYŁ STRONIE POJAZDY JAKO WDT.

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI PODKREŚLIŁ, ŻE NA KWESTIONOWANYCH FAKTURACH VAT WPISANY ZOSTAŁ NUMER VAT UE SPÓŁKI, KTÓRA POTWIERDZIŁA NA FAKTURACH VAT, ŻE PRZEDMIOT DOSTAWY ZOSTANIE PRZEMIESZCZONY PRZEZ GRANICĘ WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWĄ, Z INFORMACJĄ, ŻE PODATEK VAT NALEŻY UIŚCIĆ W KRAJU PRZEZNACZENIA.

ZDANIEM SĄDU, W USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY ORGANY PODATKOWE PRAWIDŁOWO UZNAŁY, ŻE WYSTAWIONE PRZEZ NIEMIECKIEGO KONTRAHENTA SPÓŁKI KWESTIONOWANE FAKTURY VAT NIE SPEŁNIAJĄ WARUNKU, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 4 USTAWY O VAT BRAK W NICH BOWIEM JEDNOZNACZNEJ INFORMACJI O OPODATKOWANIU VAT MARŻA. WSKAZANO, ŻE ZARÓWNO PRZEPISY NIEMIECKIEJ USTAWY O PODATKU OBROTOWYM, TAK JAK I PRZEPISY PRAWA KRAJOWEGO, WYKLUCZAJĄ OPODATKOWANIE W SZCZEGÓLNEJ PROCEDURZE VAT MARŻA W PRZYPADKU NABYCIA TOWARU NA ZASADZIE WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEJ DOSTAWY.

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WYWIÓDŁ, ŻE SKORO PRAWIDŁOWO ORGANY PODATKOWE USTALIŁY, ŻE DOSTAWY ZAKUPIONYCH PRZEZ SPÓŁKĘ SAMOCHODÓW UŻYWANYCH I UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE ZAKWESTIONOWANYCH FAKTUR VAT ZOSTAŁY OPODATKOWANE W NIEMCZECH PRZEZ ZAGRANICZNEGO KONTRAHENTA JAKO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWA DOSTAWA TOWARÓW TO TRAFNIE ORGANY PODATKOWE UZNAŁY, ŻE NABYCIE ICH PRZEZ SPÓŁKĘ STANOWIŁO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NABYCIE TOWARÓW, KTÓRE NALEŻAŁO OPODATKOWAĆ W POLSCE PODATKIEM VAT.

SKARGĘ KASACYJNĄ OD POWYŻSZEGO WYROKU ZŁOŻYŁ PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZASKARŻAJĄC ORZECZENIE W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W SZCZEGÓLNOŚCI:

- ART. 151 W ZWIĄZKU Z ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), DALEJ: P.P.S.A. W ZWIĄZKU Z ART. 121, ART. 122, ART. 124, ART. 180 § 1, ART. 181, ART. 187, ART. 187, ART. 191, ART. 210 § 1 PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE PRZEZ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI, ŻE ORGAN PODATKOWY:

- PROWADZIŁ POSTĘPOWANIE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH,

- PODJĄŁ NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO,

- WYJAŚNIŁ PRZESŁANKI, KTÓRYMI KIEROWAŁ SIĘ PRZY WYDANIU DECYZJI,

- W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY PRZEPROWADZIŁ POSTĘPOWANIA DOWODOWE, GROMADZĄC PRZY TYM WSZYSTKIM NIEZBĘDNE DOWODY, DOKONAŁ WŁAŚCIWEJ OCENY ZEBRANYCH DOWODÓW I NIE PRZEKROCZYŁ SWOBODNEJ ICH OCENY KONSEKWENCJĄ CZEGO BYŁO DOKONANIE PRAWIDŁOWYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH,

- W SPOSÓB PRAWIDŁOWY UZASADNIŁ DECYZJĘ.

ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA NARUSZENIE PRZEZ SĄD WYMIENIONYCH PRZEPISÓW P.P.S.A. POLEGAŁO NA TYM, ŻE SĄD ODDALIŁ SKARGĘ W SYTUACJI, GDY OBOWIĄZKIEM SĄDU BYŁO STWIERDZENIE NARUSZENIA PRZEZ ORGAN WYMIENIONYCH PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRE TO NARUSZENIE MOGŁO MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, KONSEKWENCJĄ CZEGO POWINNO BYĆ UWZGLĘDNIENIE SKARGI POPRZEZ UCHYLENIE ZASKARŻONYCH DECYZJI.

AUTOR SKARGI KASACYJNEJ WNOSIŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI ORAZ SKIEROWANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ ZASĄDZENIE NA RZECZ STRONY SKARŻĄCEJ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA KASACYJNEGO.

W UZASADNIENIU WSKAZANO, ŻE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ZGODNIE Z ZASADĄ POGŁĘBIANIA ZAUFANIA DO ORGANÓW - ORGAN POWINIEN STRONIE WYJAŚNIĆ DLACZEGO WYDAJĄC ZAŚWIADCZENIA VAT - 25 UZNAŁ, ZE ZAŁĄCZONE DO WNIOSKÓW O JEGO WYDANIE DOKUMENTY (FAKTURY) W OCENIE ORGANU WSKAZYWAŁY, ŻE NIE ZACHODZIŁO W TYM PRZYPADKU WĘWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NABYCIE TOWARÓW, A W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM JUŻ TE SAME FAKTURY NIE WSKAZYWAŁY TEGO JEDNOZNACZNIE (A WRĘCZ PRZECIWNIE WSKAZYWAŁY ZDANIEM ORGANU NA SYTUACJĘ ODWROTNĄ).

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ PEŁNOMOCNIK DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI KASACYJNEJ I ZASĄDZENIE KOSZTÓW WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYROKIEM Z 4 LIPCA 2012 R., W SPRAWIE I FSK 1367/10 UZNAŁ, ŻE SKARGA KASACYJNA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, W ZWIĄZKU Z CZYM UCHYLIŁ WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA.

W SZCZEGÓLNOŚCI ZA UZASADNIONY UZNAŁ ZARZUT SKARGI KASACYJNEJ NARUSZENIA PRZEZ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C P.P.S.A., W ZW. ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRE W OCENIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. SKARŻĄCY BOWIEM, JAK ZASADNIE ZDANIEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZWRÓCIŁ UWAGĘ AUTOR SKARGI KASACYJNEJ, WNOSZĄC O WYDANIE ZAŚWIADCZENIA VAT-25 ZAŁĄCZYŁ TE SAME FAKTURY, KTÓRE PRZEDSTAWIŁ W TRAKCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W OCENIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO TRAFNIE PRZY TYM WSKAZAŁ, IŻ TRUDNO UZNAĆ, ŻE DOKONANIE PRAWIDŁOWEJ OCENY PRZEZ ORGAN PODATKOWY PRZY WYDAWANIU ZAŚWIADCZENIA CZY ZAPIS NA FAKTURZE W SPOSÓB JEDNOZNACZNY WSKAZUJE, ŻE NIE MAMY DO CZYNIENIA Z WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWYM NABYCIEM BYŁO NADMIERNIE ZAWIŁE I NIEMOŻLIWE DO OKREŚLENIA W SPOSÓB PRAWIDŁOWY. PRZEPISY ORDYNACJI PODATKOWEJ UMOŻLIWIAJĄ BOWIEM ORGANOWI WYDAJĄCEMU ZAŚWIADCZENIE PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO.

PONOWNIE ROZPATRUJĄC SPRAWĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST ZASADNA.

NA WSTĘPIE PRZYPOMNIEĆ NALEŻY, ŻE NA MOCY ART. 190 P.P.S.A. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY PRZY PONOWNYM ROZPOZNANIU DANEJ SPRAWY JEST ZWIĄZANY WYKŁADNIĄ DOKONANĄ PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZARÓWNO W ZAKRESIE PRAWA MATERIALNEGO, JAK I PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA.

PRZYSTĘPUJĄC DO OCENY ZASADNOŚCI SKARGI KIERUJĄC SIĘ TREŚCIĄ WSKAZANEGO WYŻEJ PRZEPISU, SĄD PRZYPOMNIAŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 306A ORDYNACJI PODATKOWEJ, ORGAN PODATKOWY JEST OBOWIĄZANY WYDAĆ ZAŚWIADCZENIE, JEŻELI CHODZI O POTWIERDZENIE FAKTÓW ALBO STANU PRAWNEGO, WYNIKAJĄCEGO Z PROWADZONEJ PRZEZ TEN ORGAN EWIDENCJI, REJESTRÓW LUB Z INNYCH DANYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W JEGO POSIADANIU. ORGAN PODATKOWY, PRZED WYDANIEM ZAŚWIADCZENIA, MOŻE WIĘC PRZEPROWADZIĆ W NIEZBĘDNYM ZAKRESIE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE. STOSOWNIE DO ART. 306C. ORGAN MOŻE ODMÓWIĆ WYDANIA ZAŚWIADCZENIA.

W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NIE ULEGA NAJMNIEJSZEJ WĄTPLIWOŚCI, ŻE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI WYDAJĄC ZAŚWIADCZENIE VAT-25 UZNAŁ, ŻE PRZEDSTAWIONE PRZEZ SKARŻĄCĄ DOKUMENTY W SPOSÓB JEDNOZNACZNY WSKAZUJĄ, ŻE NIE ZACHODZIŁO W TYM PRZYPADKU WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NABYCIE TOWARÓW, BO GDYBY TAK NIE BYŁO, ORGAN ODMÓWIŁBY WYDANIA ZAŚWIADCZENIA.

WSKAZUJĄC NA WYRAŻONY W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO POGLĄD, ŻE ZGODNIE Z ZASADĄ POGŁĘBIENIA ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH, ORGAN PODATKOWY POWINIEN STRONIE WYJAŚNIĆ DLACZEGO WYDAJĄC ZAŚWIADCZENIA VAT-25 UZNAŁ, IŻ ZAŁĄCZONE DO WNIOSKÓW O JEGO WYDANIE DOKUMENTY (FAKTURY) W OCENIE ORGANU PODATKOWEGO WSKAZYWAŁY JEDNOZNACZNIE, ŻE NIE ZACHODZIŁO W TYM PRZYPADKI WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWE NABYCIE TOWARÓW, A W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM JUŻ TE SAME FAKTURY NIE WSKAZYWAŁY TEGO JEDNOZNACZNIE, A WRĘCZ PRZECIWNIE WSKAZYWAŁY ZDANIEM ORGANU, NA SYTUACJĘ ODWROTNĄ.

NALEŻY PRZY TYM ZGODZIĆ SIĘ, ŻE KWESTIA POWYŻSZA W TRAKCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NIE ZOSTAŁA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI W OGÓLE WYJAŚNIONA. ZA NIEWYSTARCZAJĄCE NALEŻY BOWIEM UZNAĆ STWIERDZENIE, ŻE WYDAWAŃ ZAŚWIADCZENIA VAT-25 SŁUŻĄ DO CZEGOŚ INNEGO I MUSZĄ BYĆ WYDAWANE ZGODNIE WNIOSKIEM STRONY, BOWIEM Z TREŚCI WYDANYCH ZAŚWIADCZEŃ WYNIKAŁO, ŻE STRONA SKARŻĄCA Z TYTUŁU CZYNNOŚCI DOKONANYCH W RAMACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, NIE JEST ZOBOWIĄZANA DO ZAPŁATY PODATKU VAT. POWYŻSZE STWIERDZENIE W ZAŚWIADCZENIE WYKLUCZAŁO UZNANIE PRZEZ ORGAN PRZEDMIOTOWYCH CZYNNOŚCI ZA WEWNĄTRZ-WSPÓLNOTOWĄ DOSTAWĘ SAMOCHODÓW I ZWIĄZANY Z NIĄ OBOWIĄZEK PODATKOWY W TYM PODATKU.

PONADTO, NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE ORGAN PODATKOWY NIE PRZEPROWADZIŁ WOBEC ZAŚWIADCZEŃ VAT-25 PRZECIWDOWODU W ZAKRESIE ZGODNOŚCI Z PRAWDĄ OŚWIADCZENIA ORGANU ZAWARTEGO W OŚWIADCZENIU STOSOWNIE DO ART. 194 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKORO WYDANO ZAŚWIADCZENIE VAT-25, POBRANO ZA NIE OPŁATĘ, TO CO NAJWYŻEJ MOŻNA JE W ODPOWIEDNIM TRYBIE ZMIENIĆ, A NIE OGRANICZAĆ SIĘ DO TWIERDZENIA, ŻE JEST WYDAWANE W INNEJ SPRAWIE.

ZDANIEM SĄDU NALEŻY PODZIELIĆ POGLĄD, ŻE ZAŚWIADCZENIE VAT-25 JEST ZAŚWIADCZENIEM UPRAWNIAJĄCYM, ALBOWIEM WYWOŁUJE SKUTKI W SFERZE PRAWNEJ PODMIOTÓW PODATKOWYCH. W TAKIM ZAŚ PRZYPADKU - NA CO WSKAZAŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY - ZAŚWIADCZENIU ORGANU WYDANEMU PODATNIKOWI PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG O BRAKU OBOWIĄZKU UISZCZENIA PODATKU VAT NALEŻAŁOBY PRZYPISAĆ TAKIE SAME SKUTKI JAKIE WYWOŁUJE WYDANA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ INTERPRETACJA INDYWIDUALNA.

ZWAŻYWSZY, ŻE - POWTARZAJĄC ZA WYDANYM W NINIEJSZEJ SPRAWIE WYROKIEM PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY - W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE PODATNIK DZIAŁAŁ (ZGODNIE Z ZASADĄ ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH NIE MOŻNA Z TEGO POWODU STAWIAĆ MU ZARZUTÓW NARUSZENIA PRZEPISÓW USTAWY O VAT I KWESTIONOWAĆ DEKLAROWANYCH ZE WZGLĘDU NA TREŚĆ WYDANYCH PRZEZ ORGAN PODATKOWY ZAŚWIADCZEŃ KWOT PODATKU VAT DO ZAPŁATY.

UZNAJĄC, ŻE SKARGA MA USPRAWIEDLIWIONE PODSTAWY, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) I ART. 152 P.P.S.A. ORZEKŁ, JAK W PKT 1 I 2 WYROKU.

ORZEKAJĄC O KOSZTACH NA PODSTAWIE ART. 200 I 205 P.P.S.A. SĄD UWZGLĘDNIŁ KOSZTY WYNAGRODZENIA PEŁNOMOCNIKA (ADWOKATA) W KWOCIE 2.400 ZŁ, KOSZTY OPŁATY SKARBOWEJ OD PEŁNOMOCNICTWA (17 ZŁ), KOSZTY DOJAZDU W KWOCIE 448 ZŁ ORAZ WPIS W KWOCIE 434 ZŁ.

DSZ