Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1197/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Służba Bezpieczeństwa
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 ust. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 621
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Janusz Walawski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2014 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na stanowisko służbowe - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją personalną nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., wydaną na podstawie art. 50 ust. 1, art. 52 ust. 1 i 2, art. 53 ust. 1, art. 54 ust. 1 i 3 oraz 89 ust. 3, 4, 4b 4d ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 621, poz. 627. poz. 664), § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stanowisk służbowych w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wymagań w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakie powinni spełniać funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służbowych (Dz. U. Nr 189, poz. 1265) oraz § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. Nr 189, poz. 1266) – funkcjonariusza w służbie stałej W. P., pozostającego w dyspozycji Szefa CBA, z dniem [...] marca 2013 r. przeniósł na stanowisko służbowe [...] w Wydziale [...] Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego w [...]. Z tytułu pełnionej służby ustalił miesięczne uposażenie w wysokości: [..] zł, które na dzień 1 marca 2013 r. składa się z:

1. uposażenia zasadniczego, obejmującego:

a) stawkę uposażenia zasadniczego [...] zł,

b) kwotę [...] zł, stanowiącą 17% stawki uposażeniu zasadniczego z tytułu wysługi lat,

2. premii, w wysokości 10% uposażenia zasadniczego, o którym mowa w pkt 1, tj. kwotę [...] zł.

Do wysługi lat na dzień [...] marca 2013 r. zaliczono 17 lat 9 miesięcy 12 dni. Premię ustalono na okres od dnia [...] marca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. i określono, że wzrasta ona wraz ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi.

Przedmiotowej decyzji, na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż W. P. decyzją personalną Szefa CBA nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. został odwołany z dniem [...] lipca 2009 r. ze stanowiska [...] w [...] Centralnego Biura Antykorupcyjnego i przeniesiony do dyspozycji Szefa CBA bez zmiany składników uposażenia (tzn. uposażenie zasadnicze obejmujące stawkę uposażenia zasadniczego [...] zł, kwotę [...] zł stanowiącą 15% stawki uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat i premię w wysokości 10% uposażenia zasadniczego, tj. kwotę 483 zł).

Przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji Szefa CBA nastąpiło w wyniku odmowy wydania mu przez Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych CBA poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą ściśle tajne.

W związku z upływem czteromiesięcznego okresu pozostawania w dyspozycji, Szef CBA decyzją personalną nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. przeniósł W.P. z dniem [...] listopada 2009 r. na stanowisko [...] w Departamencie [...] CBA ze stawką uposażenia zasadniczego w kwocie [...] zł, kwotę [...] zł stanowiącą 15% stawki uposażenia z tytułu wysługi lat oraz premią w wysokości 1% uposażenia zasadniczego w wysokości [...] zł.

W wyniku wniosku W. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Szef CBA decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję personalną nr [....] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie przeniesienia funkcjonariusza na stanowisko [...] w Departamencie [...] CBA.

Wobec niewyrażenia przez funkcjonariusza zgody na przeniesienie na zaproponowane (po upływie okresu pozostawania w dyspozycji) stanowisko służbowe, Szef CBA działając na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708 z późn. zm.), decyzją personalną nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., zwolnił W. P. ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [....] listopada 2009 r. Podjętą decyzję Szef CBA utrzymał w mocy decyzją nr [....] z dnia [...] stycznia 2010 r.

Powyższe decyzje Szefa CBA stały się przedmiotem dwóch odrębnych skarg skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który rozpoznając je:

- wyrokiem z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 142/10 uchylił zaskarżoną decyzję Szefa CBA nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. oraz decyzję personalną Szefa CBA nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie przeniesienia na stanowisko służbowe;

- wyrokiem z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 482/10 uchylił decyzję Szefa CBA nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz decyzję personalną Szefa CBA nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby.

W wyniku złożenia przez Szefa CBA skarg kasacyjnych od powyższych wyroków Naczelny Sąd Administracyjny:

- wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 90/11 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 142/10;

- wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 77/11 oddalił skargę kasacyjną Szefa CBA od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 482/10.

Organ wskazał, że wyrok sądu administracyjnego uchylający decyzje w sprawie zwolnienia W. P. ze służby wywołuje skutki na przyszłość. Konsekwencją tego jest "reaktywacja" stosunku służbowego z dniem ogłoszenia lub doręczenia wyroku. Podobnie sytuacja przedstawia się w przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji w przedmiocie przeniesienia W. P. na stanowisko służbowe.

Uchylenie powyższych decyzji personalnych skutkuje tym, że W. P. po okresie przebywania w dyspozycji Szefa CBA zostanie przeniesiony na stanowisko równorzędne do stanowiska zajmowanego przed skierowaniem go do dyspozycji.

W związku z przywróceniem do służby funkcjonariusz został skierowany do Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, która orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., zatwierdzonym w dniu [...] lipca 2012 r. uznała W.P. za zdolnego do pełnienia służby związanej z wykonywaniem czynności [...].

Skutkiem stwierdzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 845/10 nieważności decyzji w przedmiocie odmowy wydania W. P. poświadczenia bezpieczeństwa było to, że pierwotne postępowanie sprawdzające zostało ponownie podjęte.

Postępowanie sprawdzające prowadzone w stosunku do funkcjonariusza zakończyło się wydaniem mu w dniu [...] grudnia 2012 r. stosownego poświadczenia bezpieczeństwa, uprawniającym do dostępu do informacji niejawnych o klauzuli "ściśle tajne".

Wobec powyższego, po stronie organu powstał obowiązek ponownego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej przeniesienia W. P. na określone stanowisko służbowe w związku z upływem okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.

Z art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wynika bowiem, że po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesie na to stanowisko, zwalnia się go ze służby.

Dokonany przegląd kadrowy wykazał możliwość przeniesienia W.P., po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA, na równorzędne stanowisko służbowe [...] w Wydziale [...] CBA w [...].

Szef CBA uwzględniając istniejące możliwości etatowe, posiadane przez W. P. kwalifikacje zawodowe (funkcjonariusz legitymuje się wykształceniem średnim, a także kilkunastoletnim doświadczeniem zawodowym jako funkcjonariusz Policji, a następnie CBA) oraz predyspozycje i dotychczasowy przebieg służby uznał, iż zachodzi uzasadniona potrzeba mianowania wymienionego funkcjonariusza na wskazane w rozstrzygnięciu równorzędne stanowisko służbowe w Delegaturze CBA w [...]. Funkcjonariusz o powyższym został poinformowany podczas protokołowanej rozmowy kadrowej.

Organ wskazał, iż przeniesienie na wskazane w rozstrzygnięciu stanowisko służbowe [...] następuje stosownie do katalogu stanowisk służbowych występujących w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, a określonych w załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stanowisk służbowych w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wymagań w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakie powinni spełniać funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służbowych (Dz. U. Nr 189, poz. 1265), przy zastosowaniu stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego na poszczególnych stanowiskach służbowych określonych w tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. Nr 189, poz. 1266).

Ustalenie procentowej wysokości wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat dokonano na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach osobowych funkcjonariusza.

W związku z tym na dzień [...] marca 2013 r. do wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego należy zaliczyć następujące okresy:

- służby w Policji:

od dnia [...] grudnia 1993 r. do dnia [...] marca 2007 r.

[...] lat 4 miesiące 1 dzień;

- służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym:

od dnia [...] kwietnia 2007 r. do dnia [...] listopada 2009 r.;

[...] lata 7 miesięcy 27 dni;

od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] lutego 2013 r.

[...] rok 9 miesięcy 14 dni.

Podjętej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, tożsamy z interesem służby, przejawiający się potrzebą niezwłocznego wykonania prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego polegającego na mianowaniu ww. funkcjonariusza na określone stanowisko służbowe.

Od powyższej decyzji W.P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zwrócił się do Szefa CBA o zmianę decyzji personalnej nr [...] wydanej w dniu [...] marca 2013 r., poprzez:

1. przeniesienie na stanowisko służbowe: [...] w jednostce organizacyjnej CBA mającej siedzibę w W.,

2. zaliczenie do wysługi lat okresu od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] maja 2011 r. oraz od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] marca 2013 r.

bądź, ewentualnie uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy w zaskarżonym zakresie.

W ocenie funkcjonariusza, po okresie dyspozycji winien on zostać przeniesiony na stanowisko równorzędne do zajmowanego przed dniem [...] lipca 2009 r. również pod kątem miejsca (miejscowości) pełnienia służby.

Ponadto, zdaniem strony, do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wysokości uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat należy również zaliczyć okres trwania postępowań sądowych i sądowo-administracyjnych – tj. od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] maja 2011 r. oraz okres od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] marca 2013 r.

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją nr [....] z dnia [...] kwietnia 2013 r., utrzymał w mocy decyzję personalną nr [...] z dnia [...] marca 2013 r.

Organ wskazał, iż zgodnie z treścią przepisu art. 58 ustawy o CBA, po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach.

Natomiast podstawę faktyczną wydania kwestionowanej decyzji stanowiło oświadczenie funkcjonariusza, w którym wyraził on zgodę na przeniesienie na zaproponowane stanowisko służbowe: [...] w Wydziale [...] CBA w [...] ze stawką uposażenia w wysokości [...] zł oraz premią w wysokości 10% uposażenia zasadniczego.

Tym samym uznać należy, iż przeniesienie funkcjonariusza po upływie pozostawania w dyspozycji Szefa CBA na stanowisko: [...] było w pełni uzasadnione i nastąpiło zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

Organ nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, iż zaproponowane stanowisko służbowe nie jest równorzędne w stosunku do stanowiska zajmowanego przed dniem 3 lipca 2009 r. Stanowisko, na które z dniem [...] marca 2013 r. został przeniesiony funkcjonariusz jest stanowiskiem tożsamym pod względem nazwy, jak również należnego uposażenia w stosunku do stanowiska służbowego zajmowanego poprzednio. Jednakże dalsze rozważania w kwestii równorzędności stanowisk są bezprzedmiotowe, bowiem w obecnym stanie prawnym, wynikającym z uchylenia rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego (Dz. U. Nr 190, poz. 1404) i wydania przez Prezesa Rady Ministrów w dniu 26 marca 2012 r. nowego rozporządzenia w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji (Dz. U. z 2012 r., poz. 344), nie można już wyprowadzić wniosku, iż funkcjonariusz po upływie okresu pozostawania w dyspozycji, może zostać przeniesiony wyłącznie na stanowisko równorzędne do stanowiska zajmowanego przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa CBA.

Organ podkreślił, iż o tym, że przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 90/11 wykładnia w art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, zgodnie z którą pojęcie: "określone stanowisko służbowe" oznaczało: "stanowisko służbowe równorzędne do stanowiska zajmowanego przed przeniesieniem do dyspozycji", decydowała treść § 3 nieobowiązującego już rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego i zawarta tam dyrektywa, iż przy odwołaniu ze stanowiska i przeniesieniu do dyspozycji Szefa CBA należy rozważyć również potrzeby ewentualnego mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe. Przepis § 2 ust. 2 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji nie zawiera przymiotnika "równorzędne", W konsekwencji powyższego, w obecnym stanie prawnym należy uznać, iż funkcjonariusz po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA może zostać przeniesiony na stanowisko służbowe, które nie będzie stanowiskiem równorzędnym do poprzednio zajmowanego stanowiska.

Decyzja personalna nr [...] w sprawie przeniesienia na stanowisko: [...] w Wydziale [...] Del. CBA w [...] została wydana w dniu [...] marca 2013 r., i przy jej ocenie mają już zastosowanie przepisy nowego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji.

Również z brzmienia § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji wynika, iż stanowisko, na które zostanie przeniesiony funkcjonariusz po okresie pozostawania w dyspozycji, powinno być stanowiskiem innym (różnym) np.: w zakresie miejsca pełnienia służby, czy rodzaju wykonywanych obowiązków służbowych, od stanowiska poprzednio zajmowanego. Tożsamą dyrektywę zawierał § 3 uchylonego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

Ponadto wskazał, że Szef CBA, jako przełożony wszystkich funkcjonariuszy CBA, ma prawo do kształtowania polityki kadrowej w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz w jej ramach, uwzględniając słuszny interes służby, decydować o obsadzie stanowisk służbowych. Stosunek służbowy funkcjonariusza CBA ma charakter administracyjno-prawny i w odróżnieniu od stosunku pracy brak w nim cech równości stron. W związku z powyższym, Szef CBA ma prawo do jednostronnego i władczego kształtowania treści tego stosunku, działając w oparciu o kompetencje określone w pragmatyce służbowej.

Tym samym mianowanie funkcjonariusza na stanowisko: [...] w Wydziale [...] CBA w [...] było w pełni uzasadnione, gdyż wynikało z konieczności zabezpieczenia słusznego interesu służby.

Za niezasadne uznano również stanowisko strony odnośnie konieczności uwzględnienia do wysługi okresu przypadającego od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] maja 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami wydanymi w dniu [...] maja 2011 r. uchylił (a nie stwierdził nieważność) decyzję personalną nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie przeniesienia na stanowisko: "[...]" w Departamencie [...] CBA oraz decyzję personalną nr [....] z dnia [...] listopada 2009 r. dotyczącą zwolnienia ze służby w CBA. Uchylenie decyzji – w przeciwieństwie do stwierdzenia jej nieważności – wywołuje skutek wyłącznie na przyszłość (ex nunc), zatem ponowne nawiązanie stosunku służbowego nastąpiło w dniu [...] maja 2011 r. i od tego dnia może być liczona wysługa lat z tytułu służby w CBA. Przytoczone przez stronę orzeczenia: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt III UZP 1/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 1998 r., sygn. akt II SA/Kr 2202/97 są nietrafione, gdyż dotyczą rozstrzygnięć podejmowanych w wyniku stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a nie jej uchylenia.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niezaliczenia do wysługi lat okresu służby od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] marca 2013 r. wskazać należy, iż okres ten został zaliczony. Wysługa lat wskazana w uzasadnieniu decyzji, a wynosząca 1 rok 9 miesięcy 14 dni odnosi się do okresu przypadającego od dnia [...] maja 2011 r. do [...] marca 2013 r. Wskazanie, jako daty granicznej, dnia [...] lutego 2013 r. stanowi oczywistą pomyłkę pisarską i zostanie sprostowane w przewidzianym przez przepisy prawa trybie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W.P. zarzucił powyższej decyzji Szefa CBA naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (tekst jednolity Dz. U. 2012 r., poz. 621 ze zm.) w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.);

2. art. 89 ust. 3 ustawy o CBA w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezes Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach oraz wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat (Dz. U. Nr 89, poz. 1266 ze zm.);

poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;

A także naruszenie przepisów postępowania, z których to naruszeń każde mogło mieć istotny wynik sprawy:

- art. 6 K.p.a. w zw. z art. 12 § 1 i 2 K.p.a. poprzez nieprzestrzeganie terminów do załatwienia sprawy;

- art. 6 K.p.a. w zw. z art. 15 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 K.p.a. poprzez brak ponownego rozpoznania sprawy;

- art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktyczngo i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,

- art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, w razie stwierdzenia rażącego naruszenia prawa wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż wedle oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w tej sprawie wyrażonych w orzeczeniach zarówno Sądu I instancji, jak i NSA, wydanych w sprawach w przedmiocie przeniesienia na stanowisko służbowe i zwolnienia ze służby – organ winien przenieść skarżącego na stanowisko [...], jako stanowisko równorzędne z zajmowanym przed przeniesieniem skarżącego do dyspozycji Szefa CBA.

Tymczasem doszło do przeniesienia skarżącego na stanowisko co prawda [...], jednak w Delegaturze CBA w [...] (poprzednio skarżący zajmował stanowisko [...] CBA w [...]) w Wydziale [...] (poprzednio skarżący zajmował stanowisko [...]).

Porównanie zakresów obowiązków i odpowiedzialności skarżącego funkcjonariusza nie pozwala na uznanie, że doszło do przeniesienia na stanowisko równorzędne z poprzednio zajmowanym.

Skarżący nie zgodził się z organem, iż z przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji, nie wynika obowiązek przeniesienia na stanowisko równorzędne. Wskazał, iż w czasie wydawania decyzji o jego przeniesieniu obowiązywało rozporządzenie Prezes Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji CBA (Dz. U. Nr 190, poz. 1404), którego § 3 stanowił, iż dokonując przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji, uwzględnia się dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza, posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe oraz predyspozycje, jak również istniejące możliwości etatowe i potrzeby ewentualnego mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe. Zatem dokonując przenoszenia do dyspozycji, Szef CBA winien kierować się wyznaczeniem właśnie stanowiska równorzędnego, wobec uchylenia decyzji i wyznaczenia stanowiska inspektora i decyzji o zwolnieniu ze służby. Ponadto skarżący zauważył, iż rozporządzenie z dnia 26 marca 2012 r. weszło w życie z dniem 12 kwietnia 2012 r., zaś wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 482/10 i II SA/Wa 142/10 zostały ogłoszone w dniu 21 października 2010 r. i z tym dniem decyzje zostały uchylone. Wyrażone w nich oceny i wskazania co do dalszego postępowania odnosiły się do przepisów ustawy o CBA, tj. do art. 58 ust. 3 w zw. z art. 61 ust. 1 § 2, nie zaś do § 3 powołanego wyżej rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. Zatem wobec braku dokonania przez ustawodawcę zmiany art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, organ miał obowiązek przenieść skarżącego na stanowisko równorzędne, czego nie uczynił.

W ocenie skarżącego doszło również do naruszenia art. 89 ust. 3 ustawy o CBA w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach oraz wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat (poprzez odmowę zaliczenia wysługi lat za okres od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] maja 2011 r. Naruszenie tych przepisów miało wpływ na wynik sprawy poprzez przyznanie zmniejszonej stawki uposażenia z tytułu wysługi lat.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie Szefa CBA stanowisko zaproponowane skarżącemu po okresie pozostawania w dyspozycji spełnia wszystkie kryteria jakimi charakteryzuje się stanowisko równorzędne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 90/11, uchylenie przez Sąd I instancji decyzji Szefa CBA w przedmiocie przeniesienia W. P. na stanowisko [...] w Departamencie [...] CBA pozostawia organowi swobodę w podjęciu decyzji w tym zakresie, z tym jednak zastrzeżeniem, że organ zobowiązany jest uczynić to zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Oznacza to, że Szef CBA uprawniony jest do przeniesienia wymienionego funkcjonariusza na określone stanowisko służbowe, o jakim mowa w art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, musi to być jednak stanowisko równorzędne do zajmowanego przez funkcjonariusza przed skierowaniem do dyspozycji Szefa CBA.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego takie rozumienie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA potwierdza treść § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA. Stosownie do § 3 rozporządzenia, dokonując przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji uwzględnia się dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza, posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe oraz predyspozycje, jak również istniejące możliwości etatowe i potrzeby mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe. Inne stanowisko służbowe, o jakim mowa w rozporządzeniu, to stanowisko równorzędne do zajmowanego przed skierowaniem do dyspozycji Szefa CBA.

Uchylenie przez WSA w Warszawie decyzji personalnych w przedmiocie przeniesienia W. P. na stanowisko [...], a w dalszej kolejności jego zwolnienie ze służby skutkowało reaktywowaniem stosunku służbowego wymienionego i przeniesieniem decyzją personalną nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. z tym dniem na stanowisko służbowe [...] w Wydziale [...] CBA w [...].

Materialnoprawną podstawę wydania tej decyzji stanowił art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, zgodnie z którym po upływie okresu pozostawania w dyspozycji, funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby.

Skarżący przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa CBA pełnił służbę na stanowisku [...], o którym mowa w § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stanowisk służbowych w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wymagań w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakie powinni spełniać funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służbowych (Dz. U. Nr 189, poz. 1265). Na przeniesienie na stanowisko [...] w Wydziale [...] CBA w [...] funkcjonariusz wyraził zgodę. Nie jest kwestionowane, iż wynikające z tego stanowiska należne uposażenie odpowiada pobieranemu na stanowisku zajmowanym poprzednio. Zaproponowane skarżącemu stanowisko służbowe jest stanowiskiem merytorycznym w Wydziale [...] CBA w [...], zaś zakres wynikających z niego obowiązków i odpowiedzialności funkcjonariusza określi kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA. Powyższe stanowisko spełniało, w ocenie Sądu, kryteria wskazane w przepisie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA. Miejsce pełnienia służby zostało określone za zgodą funkcjonariusza w innej miejscowości, co było podyktowane potrzebami służby.

Zarzut, iż stosownie do oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji, jak i NSA – organ winien był przenieść skarżącego na stanowisko [...], jako stanowisko równorzędne z zajmowanym przed przeniesieniem (było to stanowisko [...] CBA w [...]), nie jest uzasadniony. Działanie takie prowadziłoby bowiem do przeniesienia funkcjonariusza w istocie na tożsame stanowisko służbowe.

Podejmując decyzję organ powołał się na przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji, który w swojej treści nie zawiera już wskazania mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe. Zmiana w tym zakresie stanu prawnego, czyni niezasadnym zarzut naruszenia przez organ art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć należy, iż to właśnie treść przepisu § 3 nieobowiązującego już rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA wskazywała, w ocenie Sądów, na takie rozumienie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, iż inne stanowisko służbowe, o jakim mowa w rozporządzeniu, to stanowisko równorzędne do zajmowanego przed skierowaniem do dyspozycji CBA.

W ocenie Sądu nie doszło także do naruszenia art. 89 ust. 3. ustawy o CBA w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach oraz wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat (Dz. U. Nr 189, poz. 1261 ze zm.), poprzez pominięcie przez organ zaliczenia do wysługi lat okresu od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] maja 2011 r. W tym przedmiocie spór dotyczy kwestii, czy przypadku reaktywacji stosunku służbowego, zaliczeniu do służby powinien podlegać okres od uprawomocnienia się wyroku uchylającego decyzję o zwolnieniu ze służby jak przyjmuje organ, czy też od daty jego wydania.

Decyzja Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia W. P. ze służby w CBA została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 482/10.

Skarga kasacyjna Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego od powyższego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 77/11 i z tym dniem wyrok WSA uchylający rozkaz personalny o zwolnieniu stał się prawomocny. Zatem dopiero na skutek prawomocnego wyroku uchylającego decyzję o zwolnieniu skarżącego ze służby doszło do "reaktywowania" stosunku służbowego, albowiem tylko prawomocny wyrok wywołuje skutki prawne, wiążące strony postępowania oraz sąd, który wydał orzeczenie, a także inne sądy i inne organy (art. 170 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zaliczeniu do wysługi lat podlegał więc okres od dnia [...] maja 2011 r., co też zaliczono.

Podniesiony w skardze zarzut przewlekłości postępowania w przedmiocie przeniesienia skarżącego na stanowisko służbowe, w przedmiotowej sprawie, nie może odnieść skutku. Ponadto, jak wskazuje organ, nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż postępowanie sprawdzające prowadzone w stosunku do skarżącego na podstawie ustawy o ochronie informacji niejawnych, zakończyło się dopiero w dniu [...] grudnia 2010 r.

W tym stanie rzeczy, nie podzielając zarzutów zawartych w skardze oraz uznając, iż organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.