Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2299/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 107 par. 1, art. 112
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Dnia 3 października 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2012 roku, sygn. akt III SA/Kr 1820/12 odrzucającego skargę S.G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2012 roku, Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S.G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 19 października 2012 r., natomiast skarga została złożona osobiście w organie II instancji w dniu 20 listopada 2012 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 19 listopada 2012 r. Stosownie zaś do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący uchybił terminowi z powołanego wyżej przepisu wobec powyższego należało na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucić.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł S.G. domagając się jego uchylenia oraz zwrotu kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 58 § 1 pkt 2 i art. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 107 § 1, art. 9 i art. 112 k.p.a. podczas gdy organ w sposób niepełny pouczył skarżącego o terminie do wniesienia skargi, gdyż w pouczeniu nie zawarł wskazówek co do sposobu i zasad liczenia terminu oraz naruszenie art. 3 § 1 w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. i art. 112 k.p.a. poprzez brak zbadania istotnych okoliczności sprawy i brak potraktowania skargi jako złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w sytuacji niekompletnego, a więc błędnego pouczenia przez organ co do terminu wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać między innymi pouczenie o dopuszczalności powództwa lub skargi. Zgodnie zaś z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przez błędne pouczenie należy rozumieć sytuację, gdy organ w sposób niewłaściwy określi tryb wniesienie środka zaskarżenia lub też w sposób niezgodny z przepisami określi termin do wniesienia takiego środka. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej określony został w art. 53 § 1 p.p.s.a. i wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W zaskarżonej decyzji wytłuszczonym tekstem zostało zawarte wymagane prawem pouczenie. Organ poinformował skarżącego o trybie wniesienia skargi oraz o terminie w jakim należy ją złożyć określonym jako "30 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji" (k. 54 akt administracyjnych). Takie określenie terminu jest bez wątpienia sformułowane w sposób poprawny. Jasno określa początek biegu terminu, jak również jego długość. Przyjmując miernik racjonalnego postępowania i przeciętnych możliwości intelektualnych do oceny działań strony informacje udzielone przez organ wydają się być wystarczającymi do poprawnego, terminowego wniesienia środka zaskarżenia. W żaden sposób o poprawności pouczenia nie może decydować okoliczność, że skarżący 30 dniowy termin potraktował jako termin miesięczny, tym bardziej że miesiąc może mieć zarówno 30 dni, jak i dni 31 czy 29 lub 28. Nie można zatem uznać za uzasadniony zarzut naruszenia art. 107 § 1, art. 9 i art. 112 k.p.a., gdyż organ w sposób prawidłowy i pełny poinformował stronę o przysługującym jej prawie do wniesienia skargi. Skoro więc pouczenie nie zawierało błędu to Sąd I instancji nie musiał traktować wniesionego środka jako skargi złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Zatem Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 jako wniesioną po terminie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.