Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1406/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2018r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grup producentów; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2011 r. Marszałek Województwa [...] wydał decyzję nr [...] o wstępnym uznaniu F. Sp. z o.o., jako grupy producentów owoców i warzyw.

W dniu 30 września 2016 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 czerwca 2016 r., tj. za I półrocze piątego roku realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania.

Pismem z dnia 7 października 2016 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR skierował do Skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych.

W dniach 2-17 listopada 2016 r. pracownicy Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR przeprowadzili kontrolę w siedzibie Skarżącej, zakończonej protokołem z dnia 17 listopada 2016 r.

W dniu [...] lutego 2017 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] o przyznaniu Skarżącej pomocy finansowej za 1 półrocze 5 roku realizacji planu dochodzenia do uznania w wysokości 2 579 428,26 zł, która obejmowała:

- pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 118 765,03 zł,

- odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 28 831,82 zł,

- przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 2 460 663,23 zł, z czego pomoc ze środków UE wynosi 1 640 442,15 zł.

W dniu [...] marca 2017 r. Skarżąca złożyła odwołanie od tej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy i prowadzeniem działalności gospodarczej w wysokości 28 831,82 zł.

W dniu [...] maja 2017 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lutego 2017 r.

Powołując się na § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2015 r. poz. 1530, z późn. zm.), (dalej "rozporządzenie z dnia 19 września 2013 r."), organ II instancji wskazał, iż w przypadku przystąpienia producenta spełniającego warunki, o których mowa w § 1 pkt 1, do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, grupa producentów dokonuje stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania, w szczególności poprzez wskazanie informacji dotyczących tego producenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz informacji o powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji za rok poprzedzający rok przystąpienia tego producenta do wstępnie uznanej grupy producentów.

Wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2016 r., poz. 58), wniosek o zmianę Planu Dochodzenia do Uznania, w zakresie przyjęcia nowych członków, należy złożyć w terminie do:

1) końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania lub zmian harmonogramu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy;

2) 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania w przypadku zmian wprowadzanych do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania innych niż określone w pkt 1.

Podniesiono, iż zmiana składu członkowskiego grupy nie stanowi zmiany w harmonogramie realizacji Planu Dochodzenia do Uznania i powinna zostać zgłoszona przez Skarżącą w terminie do 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w Planie Dochodzenia do Uznania, tj. do dnia 31 marca 2016 r.

Skoro Skarżąca złożyła wniosek o zatwierdzenie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w zakresie zmiany składu członkowskiego Grupy w dniu 31 marca 2016 r. to nie dochowała ustawowego terminu na jego złożenie. W związku z powyższym, Dyrektor [...] Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W., decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. odmówił zatwierdzenia zmiany do zatwierdzonego Planu Dochodzenia do Uznania w zakresie zmiany składu członkowskiego grupy.

Organ II instancji wskazał, iż pracownicy Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w dniach 2-17 listopada 2016 r. przeprowadzili kontrolę w siedzibie Skarżącej, która to wykazała, iż pomimo braku zatwierdzenia zmian do Planu Dochodzenia do Uznania w zakresie składu członkowskiego Grupy, produkcja S.B., B.K., M.B., M.B., J.S., A.W., T.K., K.Z. oraz P.M. została ujęta w załączniku nr 1 do wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy finansowej. Organ wskazał, że jak wynika z przeprowadzonej kontroli na miejscu powyżej wymienieni wspólnicy udziałowcy dostarczyli łącznie do Grupy 1 121,0405 kg owoców.

Wyjaśniono, iż zasady wyliczania wartości produktów sprzedanych przez wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw, stanowiące podstawę przyznawania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, zostały określone w art. 50, w związku z art. 42 rozporządzenia nr 543/2011. Jednym z warunków przyznania pomocy finansowej jest zafakturowanie sprzedaży owoców i warzyw na etapie EXW (loco) grupa producentów. Natomiast przy wyznaczaniu wartości produkcji sprzedanej, na podstawie której ustalana jest w. pomoc finansowa, zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia 543/2011, stosuje się art. 50 ust. 1-4 i 7 oraz art. 50 ust. 6 zdanie pierwsze, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, tj. wartość produkcji sprzedanej danej grupy producentów oblicza się na podstawie produkcji samej grupy producentów oraz jej członków będących producentami i obejmuje ona wyłącznie te owoce i warzywa, w odniesieniu do których grupa producentów została wstępnie uznana, oraz do wartości produkcji sprzedanej wlicza się wyłącznie produkcję grupy producentów lub jej członków będących producentami, wprowadzoną do obrotu przez grupą producentów,

Ustalona przez kontrolę na miejscu wartość produktów sprzedanych wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw F. Sp. z o.o. wytworzonych w gospodarstwach jej członków zatwierdzonych w PDU w okresie od dnia 01.01.2016 r. do dnia 30.06.2016 r. tj. za 1 półrocze 5 roku realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, na podstawie wykazu faktur i rachunków, wynosi 2 969 125,65 zł netto, co stanowi równowartość 696 340,3574 euro (wg kursu EBC z dnia 31.12,2015 r. - 1 euro = 4,2639 zł). Mając na uwadze ustalonej wartość produktów sprzedanych w kwocie 2 969 125,65 zł netto oraz limit pomocy finansowej na dany rok realizacji planu dochodzenia do uznania w wysokości 426 390,00 zł netto (równowartość 100 000,00 euro wg kursu z dnia 31.12.2015 r. - 1 euro = 4,2639 zł, wyliczona kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej wynosi 118 765,03 zł i jest o 28 831,82 zł niższa niż wnioskowana kwota w wysokości 147 596,85 zł.

Spółka zaskarżyła powyższą decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie a także uchylenie poprzedzającej ją decyzję organu I instancji w zaskarżonym zakresie oraz o zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy,

1) art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu oraz § 1 i § 2 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. w związku z art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.); dalej: "k.p.a." i art. 80 k.p.a., poprzez przyjęcie przez organ II instancji wprost za organem I instancji, że w przedmiotowym postępowaniu zachodziły przesłanki odmowy przyznania wstępnie uznanej grupie producentów pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 16.136,36 zł, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania wynika, że strona skarżąca dopełniła materialnoprawnych wymogów przewidzianych obowiązującymi przepisami prawa, postępując przy tym w zaufaniu i zgodnie z przekazywanymi instrukcjami organu, oraz w sposób zgodny z obowiązującą dotąd praktyką organu, spełniając przy tym wszelkie niezbędne kryteria dla uzyskania pomocy finansowej również w zakresie objętym odmową;

2) art. 7 i 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. nieprawidłowe ustalenie w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, że:

a) jedynie zatwierdzenie przez Dyrektora Oddziału Terenowego ARR zmiany planu polegającej na przyjęciu nowego członka należy uznać za potwierdzenie przeprowadzenia przez Dyrektora Oddziału Terenowego ARR weryfikacji, że nowoprzyjęty członek grupy producentów spełnia kryteria producenta określone w ww. przepisach krajowych oraz UE oraz czy wniosek został złożony w terminie wynikającym z przepisów, a w związku z tym organ nie uzyskał potwierdzenia spełnienia przez nowo dodanych udziałowców spółki ww. kryteriów umożliwiających ich przyjęcie do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw, mimo że owo przyjęcie na członków tej grupy nastąpiło zgodnie z treścią obowiązującej umowy spółki, oraz w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa obligującymi grupę do zgłoszenia powyższych zmian,

b) skarżąca błędnie nie dokonała wyłączenia wartości dostaw i sprzedaży produktów dostarczonych do grupy przez producentów zgłoszonych jako nowi członkowie grupy, ale zdaniem organu - nie zatwierdzonych przez Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w W. - pomimo tego, że w świetle obowiązujących przepisów prawa i zapisów w umowie spółki stali się oni pełnoprawnymi członkami grupy już z chwilą podpisania notarialnego oświadczenia o objęciu udziałów w spółce,

c) skarżąca nie dochowała staranności w jak najwcześniejszym wystąpieniu ze zmianą planu polegającą na przyjęciu członka, pomimo tego, iż - niezależnie od przepisów technicznych ograniczających ramy czasowe dokonania deklaratywnego zgłoszenia zmiany w planie uwzględniających objęcie udziałów w spółce przez nowych członków - przystąpienie nowych członków do grupy nastąpiło w sposób prawidłowy, a spółka miała obowiązek zgłoszenia tego faktu niezależnie od daty, w jakiej to nastąpiło, czyli także w przypadku, gdyby zgłoszenie było "zbyt późne" z punktu widzenia art. 5 ust. 1 ustawy o rynku owoców i warzyw,

d) skarżąca nie była uprawniona do zaliczenia do wartości produktów sprzedanych, na podstawie której wyliczana jest wysokość pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, dostaw od nowo przyjętych producentów owoców i warzyw zrealizowanych od dnia, w którym zostali oni przyjęci na członka tejże grupy, pomimo iż - w oparciu o obowiązującą regulację prawną - przyjęcie to nastąpiło zgodnie ze statutem lub umową spółki, co - zdaniem organu wyrażonym w innym miejscu uzasadnienia decyzji - stanowi o możliwości dokonania ww. zaliczenia w poczet produkcji sprzedanej zgłoszonej do objęcia pomocą finansową,

e) oprócz przesłanek wskazanych w korespondencji e-mail z dnia 11.02.2014 r., aby można było wliczyć wartość produktów dostarczonych do grupy przez wspólników F. Sp. z o.o.: Pana S.B., Pana M.B., Pana M.B., Pana B.K., Pana T.K., Pana P.M., Pana J.S., Pana A.W., Pana K.Z., to niezbędne było uzyskanie zatwierdzenia tych zmian w zakresie liczby członków Grupy w planie dochodzenia do uznania Grupy, co stanowi potwierdzenie zmiany praktyki organu w tym zakresie, skoro informacja e- mailowa z dnia 11.02.2014 r. pochodząca od urzędnika organu nie zawierała wskazania dodatkowych wymogów, a wręcz byłą zbieżna z dotychczasową praktyką organu, której to zmiany praktyki organ w uzasadnieniu decyzji już nie wyjaśnia, ograniczając się do pośredniego wywodzenia powyższego wniosku z innych, ogólnych przepisów, które w żaden sposób nie potwierdzają owego kierunku działania organu;

3) art. 7 i 77 § 1 kpa i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 106 § 1 k.p.a. w zw. z art. 8 i 107 § 3 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. poprzez pominięcie przy wydawaniu rozstrzygnięcia dowodu w postaci pozytywnej opinii nt. proponowanych zmian w planie dochodzenia do uznania obejmujących zgłoszenie nowych członków grupy, wydanej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w W. na rzecz skarżącej, która to opinia w dostatecznym stopniu potwierdzała fakt weryfikacji, czy nowoprzyjęci członkowie grupy producentów spełniają wszystkie kryteria określone dla członka grupy producentów a ponadto - przez brak wykazania w treści uzasadnienia skarżonej decyzji powodu niewzięcia pod uwagę ww. dowodu;

4) art. 8, art. 9 w zw. z art. 11 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na:

a) zawarcie w nim twierdzeń wzajemnie sprzecznych, m.in. w zakresie - z jednej strony twierdzenia, że o możliwości zaliczenia dostaw od nowo przyjętych producentów owoców i warzyw do wartości produktów sprzedanych, na podstawie której wyliczana jest wysokość pomocy finansowej, decyduje fakt i moment ich przyjęcia na członków tejże grupy, zgodnie z jej statutem lub umową spółki, a z drugiej strony - uzależnia ów skutek materialno-prawny od dokonania czynności o charakterze deklaratoryjnym, tj. formalnego wprowadzenia zmiany planu dochodzenia do uznania, polegającej na uzyskaniu zatwierdzenia zmiany planu dochodzenia do uznania -przyjęcia nowego członka do grupy - przez właściwego dyrektora oddziału terenowego ARR,

b) niewyjaśnieniu w sposób jasny i precyzyjny podstawy prawnej nakładania na grupę dodatkowego, nieprzewidzianego przepisami prawa obowiązku dopełnienia dodatkowych, formalnoprawnych obowiązków, o jakich mowa w pkt a powyżej, co uniemożliwia właściwe odniesienie się do treści przytoczonych przez organ argumentów, przy jednoczesnym poprzestaniu na wywodzeniu istnienia owego obowiązku pośrednio z przepisów nie dotyczących go wprost, których to treść nie pozwala na wysnuwanie tak daleko idących, dowolnych w swej treści wniosków,

c) Nieodniesienie się przez organ II instancji do zarzutów odwołania z uwagi na to, iż nie znane są organowi okoliczności, do których nawiązuje Strona, choć dotyczą one faktów znanych organowi z urzędu z racji przeprowadzania analogicznych procedur w związku z rozpatrywaniem wcześniej składanych przez Skarżącą wniosków dot. przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej,

d) Nieodoniesienie się przez organ I instancji do zarzutów odwołania z uwagi na to, iż - jak wskazuje organ II instancji - niezrozumiałym jest również zarzucanie organowi wprowadzania dodatkowych restrykcji niż te określone przepisami prawa, choć Skarżąca przedstawiła swoje stanowisko w tej kwestii w treści uzasadnienia swojego odwołania, i ponawia je także w niniejszej Skardze;

5) naruszenie art. 9 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i nieuwzględnienie faktu wprowadzania skarżącej w błąd w drodze przekazywania sprzecznych informacji i instrukcji postępowania (organ nie neguje treści informacji mailowej przekazanej Stronie przez urzędnika w odpowiedzi na zapytanie o skuteczność aktu przyjęcia do grupy nowych członków, a jedynie wskazuje, że była ona niepełna), co powoduje niepewność skarżącej w zakresie prawidłowości jej działań i uniemożliwia realizację uprawnień przysługującej jej na podstawie obowiązujących przepisów, oraz wprowadza iluzję równego traktowania podmiotów uczestniczących w obrocie prawnym (inne traktowanie w takim samym stanie faktycznym), do czego jednak organ II instancji odniósł się w sposób pobieżny, bez pogłębionej analizy problemu, z jednoczesną próbą "przerzucenia" skutków niekompetencji pracowników organu na zawodowy charakter działalności Skarżącej, który pociąga za sobą zwiększony zakres wymagań, a z pominięciem faktu działania przez Skarżącą w zaufaniu do organów publicznych;

6) naruszenie art. 9 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. w zw. z § 1 pkt 4 lit. d rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. poprzez niejednolite, a przez to niewłaściwe stosowanie przepisów prawa materialnego przez organ w stosunku do skarżącej przejawiające się tym, że organ w takich samych okolicznościach faktycznych dokonywał odmiennej interpretacji tych samych przepisów prawa, przez co skarżącej dotychczas przyznawano wnioskowaną pomoc finansową także w skarżonym zakresie, a w niniejszej sprawie odmówiono jej przyznania, choć obowiązujące przepisy nie nakładają na organ obowiązku wprowadzania dodatkowych restrykcji w stosunku do podmiotów ubiegających się o pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w związku z przyjęciem do grupy nowych członków, tj. uzależniania skutków zaistniałych zdarzeń materialnoprawnych (przyjęcie nowych członków grupy zgodnie z zapisami umowy spółki) od "kolejnego stopnia" weryfikacji spełnienia kryteriów nowo przyjętych członków przez Dyrektora Oddziału Terenowego ARR - równoznacznej z zatwierdzeniem zmiany planu w tym zakresie, choć § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. - wbrew stanowisku organu-nie odnosi się do wymagań określonych w odrębnych przepisach, o jakich mowa w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, ale traktuje w tym przypadku o normach prawnych m.in. Kodeksu spółek handlowych, rzutujących na kształt umów i statutów spółek;

7) naruszenie art. 7 i 8 w zw. z art. 9 kpa w zw. z art. 9 ust. 1 pkt. 3 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w ten sposób, że organ II instancji w całości podziela stanowisko organu I instancji, czym sankcjonuje wewnętrzną zmianę praktyki organu administracji oraz stosowanie odmiennej interpretacji {a co za tym idzie - także subsumcji) obowiązujących przepisów prawa materialnego, co w konsekwencji obecnie uniemożliwia skarżącej efektywną realizację planu dochodzenia do uznania z uwagi na odmowę przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w sytuacji, gdy organ winien w całości uwzględnić wniosek skarżącej i przyznać grupie pomoc finansową także w zaskarżonym zakresie, w związku z dopełnieniem przez Skarżącą wymaganych prawem obowiązków o charakterze materialnoprawnym;

8) naruszenie art. 107 § 2 i 3 k.p.a. poprzez dowolność w wydaniu decyzji odmownej w skarżonym zakresie, przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji, z którego nie wynika dlaczego ten sam stan faktyczny i prawny uzasadnia różne decyzje w analogicznych sytuacjach, do którego to zarzutu organ II instancji nie odnosi się z uwagi na jego "niezrozumienie",, a także poprzez brak wskazania podstawy prawnej uzasadniającej odmienne stanowisko organu w niniejszej sprawie oraz wskazanie, iż decyzja organu znajduje swoje źródło "wprost" w treści obowiązujących przepisów prawa - przy jednoczesnym braku ich określenia i wyłącznie pośrednim, całkowicie dowolnym wywodzeniu stanowiska organu z grupy przepisów o charakterze ogólnym, z których nie sposób wywieść - nawet pośrednio - dodatkowego obowiązku uzyskania deklaratywnego zatwierdzenia przez właściwego dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego zmiany planu, polegającej na przyjęciu członka do grupy;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) oraz ust. la w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. poprzez ich błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że skarżąca nieprawidłowo ujęła we wniosku o przyznanie pomocy z dnia 30 września 2016 r. zakup produktów pochodzących od producentów, którzy nie zostali zatwierdzeni jako członkowie grupy przez właściwego dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego, co skutkowało błędnym ich zastosowaniem przez organ oraz odmową uwzględniania wniosku w zaskarżonym zakresie, podczas gdy uzyskanie ww. "zatwierdzenia" jest czynnością o charakterze deklaratywnym i nie ma wpływu na uznanie za nowych członków grupy producentów przyjętych w zgodzie z aktualną treścią umowy spółki;

2) § 1 pkt 4 lit. b oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. oraz art. 50 ust. 1 i 6 w zw. z art. 42 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. L 157 z 15.6.2011, s. 1), poprzez niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy z treści ww. przepisów wynika jednoznacznie, że producent może przystąpić do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw (o ile spełni właściwe warunki) w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, a więc na każdym jego etapie i w dowolnej chwili jego realizacji, o ile przyjęcie do wstępnie uznanej grupy producentów następuje w zgodzie z treścią umowy spółki (co miało miejsce w niniejszej sprawie), a grupa producentów w takim przypadku jest zobligowana do dokonania stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania, co też uczyniła Skarżąca, i co nie jest kwestionowane przez organy obu instancji, a mimo to odmówiono jej uwzględnienia do wartości produktów sprzedanych (w oparciu o którą kalkulowana jest wysokość pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy i prowadzeniem działalności administracyjnej) produkcji nowoprzyjętych członków grupy z uwagi na przekroczenie czasu deklaratywnego zgłoszenia tego faktu, choć obowiązek ten w praktyce ogranicza faktyczny czas wprowadzania takich zmian do planu dochodzenia do uznania, co jest nie tylko sprzeczne z celami i funkcjami działania tego rodzaju grup, ale w istocie przeczy założeniom przyświecającym organom Unii Europejskiej;

2) art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie przez organ, że zmiana zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania polegająca na uwzględnieniu w treści planu informacji dotyczących nowych członków (producentów), którzy przystąpili do grupy, jest zmianą inną niż określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, w konsekwencji czego zastosowano w niniejszym przypadku art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, co skutkowało przyjęciem, że strona zobligowana była do złożenia wniosku o wydanie decyzji w zakresie ww. zmiany w terminie 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego oraz że - w związku z tym - nie dochowała ww. terminu, podczas gdy art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy nie ma zastosowania dla uwzględnienia w treści planu danych informacyjnych dotyczących nowych członków, bowiem do tego typu zmian należy stosować § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r., stanowiący lex specialis w stosunku do art. 5 ust. 1 ww. ustawy, a wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w zakresie takiej zmiany o charakterze informacyjnym nie jest ograniczone żadnym terminem;

4) pkt 30 preambuły rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 wprowadzającego zasadę zezwalania grupie na wprowadzenie zmian w pianie dochodzenia do uznania, celem umożliwienia grupie producentów lepszego spełnienia warunków uznania, poprzez bezpodstawną odmowę zatwierdzenia proponowanych zmian mających wpływ na kryteria uznania, w związku z (niepozostającym w faktycznym związku) faktem dokonania przez organy błędnej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organy orzekające w sprawie i uznaje je za własne. Sąd potwierdza również prawidłowość zastosowanych przez organy przepisów prawnych.

Przepisy unijne zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz. U. L 299 z 16.11.2007, s. 1) przewidywały poza uznawaniem organizacji producentów owoców i warzyw również wstępne uznanie takich grup w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE w dniu 1 maja 2004 r. lub później, lub które są położone w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu, lub na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1405/2006, grupy producentów mogą być tworzone jako podmiot prawny lub jasno określone części podmiotów prawnych z inicjatywy rolników uprawiających co najmniej jeden produkt sektora owoców i warzyw lub produkty tego sektora przeznaczone wyłącznie do przetworzenia, w celu uzyskania decyzji o uznaniu ich za organizacje producentów. Takie grupy producentów mogą skorzystać z okresu przejściowego w celu spełnienia wymogów niezbędnych do uznania ich za organizacje producentów zgodnie z art. 122. W celu zakwalifikowania grupy przedstawiają one właściwemu państwu członkowskiemu podzielony na etapy plan dochodzenia do uznania, którego zatwierdzenie sygnalizuje początek okresu, o którym mowa w akapicie drugim, i stanowi wstępne uznanie. Okres przejściowy nie może przekraczać pięciu lat. 2. Przed zatwierdzeniem planu uznawania państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich zamiarach i ich przewidywanych następstwach finansowych."

W tym samym rozporządzeniu w art. 103a przewidziano: "Artykuł 103a Pomoc dla grup producentów.

W trakcie okresu przejściowego dopuszczonego zgodnie z art. 125e państwa członkowskie mogą przyznać grupom producentów sektora owoców i warzyw utworzonych w celu ubiegania się o uznanie ich za organizacje producentów:

a) pomoc mającą na celu wsparcie tworzenia się tych organizacji i ułatwienie im działalności administracyjnej;

b) pomoc bezpośrednią lub za pośrednictwem instytucji kredytujących na pokrycie części inwestycji wymaganych do uzyskania decyzji o uznaniu i określonych w planie dochodzenia do uznania, o którym mowa w art. 125e ust. 1 akapit trzeci."

Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. a), podlega zwrotowi przez Wspólnotę zgodnie z przepisami, które powinna przyjąć Komisja, dotyczącymi finansowania takich środków i obejmującymi progi, pułapy oraz zakres finansowania przez Wspólnotę.

Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. a), ustalana jest dla każdej grupy producentów na podstawie wartości produkcji tej grupy wprowadzonej do obrotu i wynosi w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku:

a) odpowiednio 10%, 10%, 8%, 6% i 4% wartości produkcji wprowadzonej do obrotu w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub później;

b) odpowiednio 5%, 5%, 4%, 3% i 2% wartości produkcji wprowadzonej do obrotu w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu, lub na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1405/2006 z dnia 18 września 2006 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego(163).

Te wartości procentowe mogą być zmniejszone w zależności od wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przekraczającej ustalony próg. Do dopłat wypłacanych grupie producentów w danym roku można zastosować określony pułap."

Pomimo, iż rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 zostało w dniu 1 stycznia 2014 r. zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. L 347 z 20.12.2013, s. 671) to jednak w odniesieniu do skarżącej nadal obowiązywało rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w myśl art. 231 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 stanowiącego: "wszystkie programy wieloletnie przyjęte przed dniem 1 stycznia 2014 r., po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia nadal podlegają stosownym przepisom rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, aż do wygaśnięcia tych programów."

W dniu 7 czerwca 2011 r. Komisja UE wydała rozporządzenie wykonawcze nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. L 157 z 15.6.2011, s. 1). W art. 36 wymienionego rozporządzenia wskazano, że "podmiot prawny lub jasno określona część podmiotu prawnego przedkłada plan uznawania, o którym mowa w art. 125e ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym podmiot ma główną siedzibę", a w ust. 2 wskazano, że to państwa członkowskie określają:

"a ) kryteria minimalne, które podmiot prawny lub jasno określona część podmiotu prawnego musi spełniać, aby móc przedłożyć plan uznawania;

b) zasady sporządzania projektów oraz zasady dotyczące treści i wdrażania planów uznawania;

c) okres, w którym były członek organizacji producentów ma zakaz wstępowania do grupy producentów po wystąpieniu z organizacji producentów w zakresie produktów, w odniesieniu do których dana organizacja producentów została uznana; oraz

d) procedury administracyjne w odniesieniu do zatwierdzania, monitorowania i realizacji planów uznawania;

e) przepisy w celu uniknięcia sytuacji, w której producent korzysta z pomocy unijnej dla grup producentów przez okres dłuższy niż 5 lat."

W kolejnym przepisie art. 37 ustalono, co projekt planu uznawania przynajmniej obejmuje:

"a) opis sytuacji wyjściowej, w szczególności w odniesieniu do liczby członków będących producentami, z uwzględnieniem wszystkich szczegółowych informacji dotyczących członków, produkcji, w tym wartości produkcji sprzedanej, marketingu i infrastruktury, którą dysponuje grupa producentów, w tym infrastruktury będącej w posiadaniu poszczególnych członków grupy producentów;

b) proponowaną datę rozpoczęcia realizacji planu oraz okres jej trwania, który nie przekracza pięciu lat; oraz

c) działania i inwestycje, jakie należy zrealizować w celu uzyskania uznania.

Inwestycje, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), nie obejmują inwestycji wymienionych w załączniku Va."

Zgodnie z art. 38 rozporządzenia nr 543/2011 właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzje w przedmiocie zatwierdzenia planów uznawania, w tym według ust. 3 pkt c decyzję o odrzuceniu planu "w przypadku gdy odnośne podmioty prawne lub jasno określone części podmiotów prawnych ubiegające się o wstępne uznanie za grupy producentów spełniają już kryteria uznania za organizację producentów." Właściwy organ państwa członkowskiego powiadamia też Komisję do dnia 1 lipca danego roku o decyzjach w sprawie wstępnie zaakceptowanych planów uznawania i skutkach finansowych tych planów (art. 38 ust. 4), a po określeniu współczynników przydziału, o których mowa w art. 47 ust. 4 akapit drugi (Łączne wydatki na wkład unijny w pomoc określoną w art. 103a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie przekracza 10 000 000 na rok kalendarzowy. Na podstawie powiadomień, o których mowa w art. 38 ust. 4, Komisja ustala współczynniki przydziału oraz określa łączny możliwy wkład Unii na państwo członkowskie w ciągu roku na podstawie tych współczynników. Jeśli w dowolnym roku łączna kwota wynikająca z powiadomień, o których mowa w art. 38 ust. 4, nie przekracza maksymalnej kwoty wkładu Unii, współczynnik przydziału ustala się na poziomie 100%. Wkład Unii jest przyznawany zgodnie ze współczynnikiem przydziału, o którym mowa w akapicie drugim. W odniesieniu do planów uznawania, o których nie powiadomiono zgodnie z art. 38 ust. 4, nie przyznaje się wkładu Unii. Kurs walutowy stosowany w odniesieniu do wkładu Unii na państwo członkowskie jest ostatnim kursem opublikowanym przez Europejski Bank Centralny przed datą przewidzianą w art. 38 ust. 4), właściwy organ państwa członkowskiego zapewnia zainteresowanym grupom producentów możliwość zmiany lub wycofania ich planów uznawania. W przypadku gdy grupa producentów nie wycofa swojego planu, właściwy organ ostatecznie akceptuje taki plan z zastrzeżeniem zmian, które właściwy organ może uznać za niezbędne (art. 38 ust. 5).

W przepisie art. 39 dotyczącym realizacji planów uznawania, wskazano: "Realizacja planu uznawania zostaje podzielona na okresy roczne rozpoczynające się dnia 1 stycznia. Państwa członkowskie mogą zezwalać grupom producentów na dzielenie tych okresów rocznych na okresy półroczne.

W pierwszym roku realizacji zgodnie z proponowaną datą, o której mowa w art. 37 lit. b), plan uznawania rozpoczyna się:

a) dnia 1 stycznia po dacie jego zatwierdzenia przez właściwy organ państwa członkowskiego; lub

b) pierwszego dnia kalendarzowego po dacie jego zatwierdzenia.

W każdym przypadku pierwszy rok realizacji planu uznawania upływa dnia 31 grudnia tego samego roku.

2. Państwa członkowskie ustanawiają warunki, na jakich grupy producentów mogą występować z wnioskami o wprowadzenie zmian do planów w trakcie ich realizacji. Do powyższych wniosków załącza się niezbędne dokumenty uzupełniające.

Państwa członkowskie określają warunki, na jakich można wprowadzać zmiany do planów uznawania w trakcie okresu rocznego lub półrocznego bez uprzedniego zatwierdzenia ich przez właściwy organ państwa członkowskiego. Powyższe zmiany kwalifikują się do objęcia pomocą tylko w przypadku, gdy grupa producentów niezwłocznie poinformuje o nich właściwy organ państwa członkowskiego.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzję w sprawie zmian do planów w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wprowadzenie zmian, po rozpatrzeniu dostarczonych dowodów. Jeżeli w ustalonym terminie nie zostanie podjęta decyzja odnośnie do wniosku o wprowadzenie zmian, wniosek uważa się za odrzucony. Państwa członkowskie mogą ustanowić krótszy termin."

W art. 41 ust. 1 zastrzeżono, że działalność główna grupy producentów związana jest z koncentracją podaży i wprowadzaniem do obrotu produktów swoich członków, w odniesieniu do których została wstępnie uznana.

Dalej w przepisie art. 43 ust. 1 dotyczącym finansowania planów uznania wskazano, iż stawki pomocy, o której mowa w art. 103a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zmniejsza się o połowę w stosunku do wartości produkcji sprzedanej przekraczającej 1.000.000 EUR. Zgodnie z ust. 2 pomoc, o której mowa w art. 103a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, dla każdej grupy producentów podlega rocznemu limitowi wynoszącemu 100.000 EUR. W art. 43 ust. 3 wskazano, iż pomoc, o której mowa w art. 103a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jest wypłacana: w ratach rocznych lub półrocznych na zakończenie każdego okresu rocznego lub półrocznego realizacji planu uznawania lub w ratach obejmujących część okresu rocznego, jeżeli plan rozpoczyna się w trakcie okresu rocznego lub jeżeli uznanie zostaje udzielone na podstawie art. 125b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przed zakończeniem okresu rocznego. W takim przypadku pułap, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zostaje proporcjonalnie obniżony.

Natomiast w art. 44 dotyczącym pomocy na inwestycje niezbędne w celu uzyskania uznania wskazano, że inwestycje związane z realizacją planów uznawania, o których mowa w art. 37 lit. c) niniejszego rozporządzenia, na które przyznano pomoc zgodnie z art. 103a ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, są finansowane proporcjonalnie do ich wykorzystania co do produktów członków grupy producentów, w odniesieniu do których udzielono jej wstępnego uznania. Z pomocy unijnej wyklucza się inwestycje, które mogłyby zakłócić konkurencję w odniesieniu do innych rodzajów działalności gospodarczej grupy producentów. Inwestycje mogą być realizowane w gospodarstwach indywidualnych lub w obiektach producentów będących członkami grupy producentów, pod warunkiem że przyczyniają się do osiągnięcia celów określonych w planie uznawania. W razie wystąpienia z grupy producentów któregoś z członków państwa członkowskie zapewniają odzyskanie inwestycji lub jej wartości końcowej, w przypadku gdy jej okres amortyzacji jeszcze nie upłynął.

Przywołane przepisy prawa unijnego na co trafnie zwrócono uwagę w uzasadnieniu wyrok z dnia 16 listopada 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 2868/16 wskazują cel wstępnego uznania grupy producenckiej, jak ważni są producenci, czyli członkowie tej grupy, ich produkcja i jej wielkość oraz jak ważne jest wprowadzenie do obrotu tej produkcji dla wielkości uzyskania pomocy unijnej. Zastrzeżono możliwość uzyskania pomocy unijnej przez jednego producenta tylko przez okres 5 lat. Przepisy wskazują też na zakres regulacji uzupełniającej przypisanej do ustanowienia przez państwa członkowskie. W obu regulacjach (unijnych i krajowych) stanowi się o zatwierdzanych planach dochodzenia do uznania (PDU) i możliwości ich zmiany.

Przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011 wskazywały na warunki uznania grupy za organizację producentów owoców i warzyw. Jednym z nich było ustalenie, iż podmiot ten nie zajmuje dominującej pozycji na danym rynku, chyba że jest to niezbędne do wykonania celów art. 33 Traktatu (art. 19 ust. 2 w zw. z art. 125b ust. 1 lit. g). W art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 wskazano dodatkowo, że państwa członkowskie określają podmioty prawne właściwe dla swojego terytorium, które muszą spełniać warunki art. 125b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w świetle krajowych struktur prawnych i administracyjnych. Państwa członkowskie mogą przyjmować przepisy uzupełniające dotyczące uznawania organizacji producentów i w odpowiednich przypadkach ustanawiają przepisy dotyczące jasno określonych części podmiotów prawnych w celu stosowania art. 125b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007".

Według treści art. 125b ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 państwa członkowskie uznają za organizacje producentów w sektorze owoców i warzyw wszelkie podmioty prawne lub jasno określone części podmiotów prawnych, które wystąpiły o takie uznanie, pod warunkiem że: mają za cel stosowanie przyjaznych dla środowiska zasad uprawy, technologii produkcji i zasad gospodarki ściekami, w szczególności w celu ochrony jakości zasobów wody, gleby i krajobrazu oraz zachowania lub stymulacji różnorodności biologicznej, oraz przestrzegają wymogów określonych w art. 122 i 125a i są w stanie odpowiednio to udowodnić; posiadają minimalną liczbę członków i wytwarzają minimalną wielkość lub wartość - którą mają określić państwa członkowskie - zbywalnej produkcji oraz są w stanie odpowiednio to udowodnić; istnieją wystarczające dowody na to, że są one w stanie właściwie prowadzić swoją działalność, zarówno pod względem ram czasowych, jak i skuteczności i koncentracji dostaw; w tym celu państwa członkowskie mogą określić, które z produktów lub grup produktów wymienionych w art. 122 lit. a) ppkt (iii) powinny wchodzić w zakres działania organizacji producentów; skutecznie umożliwiają one swoim członkom uzyskanie wsparcia technicznego w zakresie stosowania przyjaznych dla środowiska metod uprawy; w razie potrzeby skutecznie zapewniają one swoim członkom środki techniczne umożliwiające zbiór, magazynowanie, pakowanie i wprowadzanie do obrotu ich produktów; zapewniają one właściwe zarządzanie swoją działalnością handlową i księgowością; oraz nie zajmują one dominującej pozycji na danym rynku, chyba że jest to niezbędne do wykonania celów art. 33 Traktatu.

Zgodnie z art. 125b ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/207 państwa członkowskie: w okresie trzech miesięcy od złożenia przez organizację producentów wniosku i wszystkich stosownych dokumentów potwierdzających, podejmują decyzję dotyczącą uznania organizacji producentów; w regularnych odstępach czasu przeprowadzają kontrole, aby upewnić się, czy organizacje producentów spełniają wymogi określone w niniejszym rozdziale, a w przypadku niespełnienia tych wymogów lub nadużyć dotyczących przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu nakładają kary na te organizacje i, jeśli to konieczne, wycofują ich uznanie; raz na rok powiadamiają Komisję o każdej decyzji dotyczącej uznania, odmowy lub wycofania uznania.

Tym samym na poziomie przepisów unijnych wymagane było wydanie decyzji państwa członkowskiego o zatwierdzeniu PDU lub zmian do niego. Z zacytowanych wyżej przepisów wynikała też cykliczność przyznawania pomocy finansowej na działania przewidziane w PDU, w okresach ustalonych przez państwo członkowskie według zastrzeżeń zawartych w przepisach prawa unijnego. Płatności miały dotyczyć "pokrycia części inwestycji wymaganych do uzyskania decyzji o uznaniu i określonych w planie dochodzenia do uznania, o którym mowa w art. 125e rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007.

Przepisy prawa unijnego uzupełnione zostały prawem krajowym. Uzupełnienie to pozostało w zgodzie z treścią regulacji unijnych i zawarte zostało w ustawie o organizacji rynków owoców i warzyw oraz w rozporządzeniu wykonawczym (wydanym na podstawie art.8 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy) obowiązującym w 2011 r., tj. w dacie uzyskania przez skarżącą decyzji nr 99/11 z dnia 9 listopada 2011r. wydanej przez Marszałka Województwa [...] o wstępnym uznaniu grupy producentów owoców i warzyw, skarżącej w grupie produktów "owoce" i grupie produktów "warzywa" oraz o zatwierdzeniu PDU, realizowanego w latach 2012 – 2016, a także w później zmienionym nowym rozporządzeniu z 2013r. Wymienione rozporządzenia wykonawcze to rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r. Nr 5, poz. 27) oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. o tym samym tytule (Dz. U z 2015 r. poz. 1530, z późn. zm.) obowiązujące w dacie orzekania. Oba wymienione akty wykonawcze w § 2 przewidywały niezbędne zapisy w PDU, w tym dotyczące informacji nie tylko o planowanych inwestycjach. W planach dochodzenia do uznania koniecznym konieczne jest zawarcie informacji zawierającej wykaz producentów owoców i warzyw wchodzących w skład podmiotu zrzeszającego producentów owoców i warzyw z pełnymi ich danymi ewidencyjnymi a także zawierającej informację o powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji, dotyczące roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o wstępne uznanie - na podstawie oświadczeń złożonych przez każdego z producentów owoców i warzyw wymienionego w wykazie.

Stosownie do § 2 ust.3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013r. w przypadku przystąpienia producenta, spełniającego warunki, o których mowa w § 1 pkt 1, do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, grupa producentów dokonuje stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania, w szczególności poprzez wskazanie informacji dotyczących tego producenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz informacji o powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji za rok poprzedzający rok przystąpienia tego producenta do wstępnie uznanej grupy producentów.

W art. 2 ustawy przewidziano zarówno wydanie decyzji o wstępnym uznaniu grupy za organizację producentów jak i wydanie decyzji o zatwierdzeniu PDU oraz decyzji o zatwierdzeniu zmian do PDU. W art. 2a, 2b i 3b przewidziano realizację PDU oraz prowadzenie rejestru wstępnie uznanych grup producentów z wpisem określonych danych, w tym co do zatwierdzonego PDU i zatwierdzonych zmian do niego oraz danych określających liczbę członków wstępnie uznanej grupy producentów. W art. 5 ustawy uregulowano terminy i warunki konieczne do zachowania celem skutecznego dokonania zmian w zatwierdzonym PDU.

W niniejszej sprawie zgodnie z wnioskiem z 30 września 2016 r. o przyznanie pomocy finansowej grupie producentów owoców i warzyw wstępnie uznanej do dnia 4 kwietnia 2012 r. na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2016, tj. za I półrocze piątego roku realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wartość produktów sprzedanych netto wynosiła 3 689 921,34 zł, a wyliczona kwota pomocy finansowej wynosiła 147 596,85 zł. Przeprowadzona przez organ I instancji weryfikacja akt sprawy wykazał, że w okresie objętym wnioskiem Skarżąca skupiła produkty również od osób, które nie były jej członkami, tj. nie uwzględnionych w zatwierdzonym Planem Dochodzenia do Uznania czyli S.B., B.K., M.B., M.B., J.S., A.W., T.K., K.Z. oraz P.M.

Ustalona przez kontrolę na miejscu wartość produktów sprzedanych wytworzonych w gospodarstwach członków Grupy zatwierdzonych w PDU w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2016 r. na podstawie wykazu faktur i rachunków wynosi 2 969 125,65 zł netto. Mając na uwadze tę wartość oraz limit pomocy finansowej na dany rok realizacji planu dochodzenia do uznania, wyliczona kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem Grupy i prowadzeniem działalności administracyjnej prawidłowo została pomniejszona o 28 831,82 zł.

Do wartości produktów sprzedanych na podstawie której wyliczana jest wysokość pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, można zaliczyć dostawy od producenta owoców i warzyw zrealizowane od dnia, w którym został on przyjęty na członka tejże grupy, zgodnie z jej statutem lub umową spółki.

Jeśli grupa producentów przyjęła do składu członkowskiego nowego producenta, może do wartości produkcji sprzedanej, zgłoszonej do objęcia pomocą finansową, wliczyć sprzedaż pochodzącą od nowego członka, dostarczoną do grupy przez członka od dnia jego przyjęcia do grupy, jeśli przed wydaniem decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej grupa producentów załączy do wniosku zatwierdzoną przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego zmianę planu, polegającą na przyjęciu ww. członka grupy. Zatwierdzenie przez dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego zmiany planu, polegającej na przyjęciu nowego członka, należy uznać za potwierdzenie przeprowadzenia przez Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego weryfikacji, że nowo przyjęty członek grupy producentów spełnia kryteria producenta określone w ww. przepisach krajowych oraz UE oraz czy wniosek został złożony w terminie wynikającym z przepisów.

Przed przyznaniem pomocy finansowej organy powinny dokonać weryfikacji, czy nowo przyjęty członek grupy producentów spełnia definicję producenta określoną dla członka, tym sam czy zostały zatwierdzone zmiany planu polegające m. in. na przyjęciu nowego członka grupy, którego produkcję grupa producentów wliczyła do wartości produkcji sprzedanej zgłoszonej do objęcia pomocą finansową we wniosku o przyznanie pomocy finansowej.

W wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2868/16 (nieprawomocnym) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę Spółki na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego (obecnie Prezesa Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa) z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] utrzymującą częściowo w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie zatwierdzenia zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wskazał, iż PDU oraz jego zmiany muszą być zatwierdzane stosowną decyzją, chyba że przepisy szczególne wyłączają taką konieczność. Również w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca złożyła w dniu 31 marca 2016 r. do Dyrektora OT ARR wniosek o zatwierdzenie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wraz z pozytywną opinią Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. Proponowana zmiana polegała m. in. na przyjęciu do grupy tych samych dziewięciu nowych członków.

W powołanym wyroku WSA w Warszawie zgodził się ze stanowiskiem organu, że zgłoszona zmiana dotyczyła istotnych zmian w PDU z punktu widzenia celów wstępnego uznania jej za grupę producentów owoców i warzyw oraz konieczności monitorowania zmian w PDU przez organ krajowy aby nie doszło do zaburzeń, o których mowa w przepisach unijnych jak również w przepisach krajowych.

Należy wskazać, iż zgodnie z art. 5 ustawy wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie zmiany PDU składa się w określonych terminach, tj. w terminie do:

1) końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania lub zmian harmonogramu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy;

2) 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian wprowadzanych do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania innych niż określone w pkt 1.

Przedmiotowy wniosek powinien zatem być złożony najpóźniej 30 września 2015 r. Składając wniosek w dniu 31 marca 2016 r. skarżąca nie dochowała więc ustawowego terminu na podjęcie tej czynności.

W art. 5 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw ustawodawca wyraźnie wskazał terminy na składanie wniosków dotyczących wydania decyzji w przedmiocie zmiany PDU. Sąd uznał, że podnoszony przez skarżącą zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Zdaniem Sądu prawidłowo przyjęto określony w art. 5 powyższej ustawy tryb i termin do składania wniosku o zatwierdzenie zmian do zatwierdzonego PDU ustalając, że jest to tryb postępowania kończący się wydaniem decyzji przez Dyrektora OT ARR oraz że z racji na charakter zmiany wniosek o wydanie decyzji powinien być złożony w terminie 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana.

Przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r., nie jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw. Jego wprowadzenie oznacza jedynie, że ustawodawca przewidział przepis szczególny w zakresie dostosowania planu do stanu faktycznego polegającego na ujęciu informacji w zakresie nowo przyjętych członków i okresu, za który powyższe informacje są składane. Powyższe rozumienie przepisu oznacza, że nieuprawnione byłoby żądanie przez organ od wszystkich członków grupy informacji w zakresie powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, kierunków ich dystrybucji za rok poprzedzający rok złożenia zmiany do PDU, gdyż powyższe informacje w stosunku do dotychczasowych producentów zostały już raz złożone na etapie składania wniosku o wstępne uznanie grupy za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o wstępne uznanie. Szczególność przepisu polega na obowiązku przedstawieniu tych informacji tylko przez nowo przyjętych producentów, za rok poprzedzający założenie zmiany do PDU. Z powyższej regulacji, zdaniem Sądu, nie można wyprowadzić wniosku o wyłączeniu, zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali, stosowania w tym zakresie ogólnego przepisu ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw wskazującego termin na złożenie wniosku.

Zdaniem Sądu, przepisy rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. prawidłowo zostały powołane w podstawie prawnej decyzji obu orzekających w sprawie organów. Ponadto organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu decyzji, jak należy rozumieć ich treść, jak również wykazał znaczenie "specjalności" § 2 ust. 3 tego rozporządzenia w odniesieniu do treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw.

Sąd nie stwierdził również aby stosowane w sprawie przepisy prawa krajowego naruszały w jakikolwiek sposób regulacje unijne, w tym pkt 30 preambuły rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, ponieważ, jak wyjaśniono powyżej, odmowa zatwierdzenia zmian w PDU nie była bezpodstawna.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów postępowania, które w sposób istotny mogłyby wpłynąć na wynik sprawy jak też nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, które wpłynęłoby na wynik sprawy. Organy obu instancji zastosowały się do zasad prowadzenia postępowania zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły zgromadzony materiał dowodowy oraz dokonały jego prawidłowej oceny w oparciu o całokształt materiału dowodowego, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcia decyzji organu I instancji oraz organu II instancji zawierały opis wziętego pod uwagę materiału dowodowego, podawały podstawę prawną decyzji oraz wyczerpująco je uzasadniały.

W tych warunkach uznając skargę za niezasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.