Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1737/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. G. i G. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia ostatecznego skargę oddala


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia G. i J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia własnego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa.

2. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] nałożył na inwestora – J. G. obowiązek uiszczenia kary w wysokości 75.000 zł naliczonej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania rozbudowy budynku handlowego z częścią handlowo-usługową znajdującego się na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], z naruszeniem art. 55 ustawy Prawo budowlane.

Po rozpatrzeniu zażalenia J. G. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu powiatowego z dnia [...] marca 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1324/11 oddalił skargę G. G. i J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013 r. II OSK 494/12 oddalił skargę kasacyjną G. G. i J. G. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 października 2011 r.

Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. złożyli J. i J. G.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] odmówił uchylenia własnego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli J. i J. G..

3. W uzasadnieniu postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że J, i J. G. wnieśli pismem z dnia [...] lutego 2014 r. uzupełnionym pismem z dnia [...] marca 2014 r. "o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie Postanowienia PINB w [...]. Nr [...] z dnia [...].03.2011 r. (...) z zastosowaniem przepisów art. 145 Kpa", powołali się na okoliczność, która spełnia przesłankę art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. "wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, jak również nowe dowody istniejące w dniu wydania postanowienia". Jako wypełnienie przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa skarżący wskazali, że "Pan R. C. nie posiadał upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych w rozbudowanym budynku na działce [...] w [...] na podstawie których wydane zostało postanowienie nr [...] z dnia [...].03.2011 r. przez PINB w [...]."

Jak wynika z protokołu organu powiatowego z dnia [...] lutego 2014 r., zawierającego oświadczenie G. G., oraz z pism skarżących z dnia [...] lutego 2014 r. i [...] marca 2014 r. wnioskodawcy dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia w dniu [...] lutego 2014 r. Wniosek o wznowienie postępowania został nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] lutego 2014 r.. a więc przed upływem terminu wskazanego w art. 148 § 1 kpa.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. [...] WINB wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostatecznym postanowieniem [...] WINB z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymującym w mocy postanowienie PINB w [...] z dnia [...] marca 2011 r.

Organ stwierdził, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych sam fakt wznowienia postępowania nie oznacza jeszcze, że w rzeczywistości istnieje jedna z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 kpa i że postępowanie to musi zakończyć się uchyleniem kwestionowanej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. II OSK 2631/11).

Dopiero po wznowieniu postępowania, można przystąpić do merytorycznego zbadania podstaw wznowienia.

Jak wynika z pisma PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz z załączonych upoważnień, w dniu [...] listopada 2010 r. podczas przeprowadzania czynności kontrolnych L. S. dysponował upoważnieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. znak PINB [...]. a R. C. upoważnieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] (odwołanym upoważnieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r.), uprawniającymi m.in. do wstępu do obiektu budowlanego oraz na teren budowy.

Zdaniem organu, wymienione przez skarżących "upoważnienia" jako nowe dowody w sprawie nie wypełniają przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż jako wydane przez organ powiatowy, który wydał postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. nie mogły być nieznane temu organowi. Ponadto upoważnienia wydawane przez organ dla jego pracowników stanowić mogą dowody wewnętrzne danego organu i nie muszą być przechowywane w aktach spraw prowadzonych przez tych pracowników.

Organ wskazał również, że postanowienie [...] WINB z dnia [...] kwietnia 2011 r. podlegało uprzednio ocenie WSA w Warszawie, który w wyroku z dnia 10 października 2011 r. oddalającym skargę na ww. postanowienie wskazał, że "Same zaś czynności kontrolne (których ustalenia stanowią główny materiał dowodowy w sprawie) odbyły sią zgodnie z art. 81 a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego."

Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nie zachodzi przesłanka art. 145 § 1 pkt 5 kpa, ponieważ nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne ani nowe dowody.

Organ stwierdził również, odnosząc się do wniosku skarżących o zbadanie przez grafologa upoważnień L. S. oraz R. C., że w związku z niespełnieniem przesłanki dotyczącej wznowienia postępowania, brak jest podstaw do podjęcia stosownych czynności w danej kwestii, ale skarżącym również przysługuje prawo powzięcia określonych działań, w związku z wątpliwościami dotyczącymi niewiarygodności dokumentu.

4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.

II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron

1. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli J. i G. G. i domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania.

Skarżący zarzucili naruszenie art. 10 § 1 kpa, art. 7 i 77 kpa, oraz art. 9 kpa.

2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

2. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia G. i J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy uchylenia własnego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

3.1. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Stosownie zaś do art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postepowania wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postepowania, przy czym zachowanie tego terminu musi być wykazane przez stronę.

3.2. Z akt sprawy wynika, i wykazał to organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skarżący dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej według nich podstawę wznowienia postępowania w dniu [...] lutego 2014 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania został nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] lutego 2014 r., a zatem z zachowaniem terminu wskazanego w art. 148 § 1 kpa. We wniosku tym skarżący podnieśli, że R. C. nie posiadał w dniu przeprowadzenia kontroli, tj. w dniu [...] listopada 2010 r. stosownego upoważnienia co do możliwości wstępu na teren budowy i obiektu budowlanego, oraz przeprowadzenia czynności kontrolnych, na podstawie których wydane zostało postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...].

Należy jednakże zauważyć, jak słusznie wskazał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - z akt sprawy (pismo PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., załączone upoważnienia) wynika, że w dniu [...] listopada 2010 r. podczas przeprowadzania czynności kontrolnych R. C. legitymował się upoważnieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] uprawniającym m.in. do wstępu do obiektu budowlanego oraz na teren budowy. Również L. S. stosownym upoważnieniem (nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.) dysponował.

Słusznie organ uznał zatem, że wymienione przez skarżących "upoważnienia" jako nowe dowody w sprawie nie wypełniają przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, bowiem jako wydane przez organ powiatowy, który również wydał postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. - nie mogły nie być znane temu organowi.

Zważyć również należy, na co wskazał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że postanowienie [...] WINB z dnia [...] kwietnia 2011 r. podlegało uprzednio ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 10 października 2011 r. oddalającym skargę na to postanowienie wskazał, że "Same zaś czynności kontrolne (których ustalenia stanowią główny materiał dowodowy w sprawie) odbyły sią zgodnie z art. 81 a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego."

Powyższe w sposób nie budzący żadnych wątpliwości oznacza, że nie zachodzi przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, ponieważ nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne ani nowe dowody.

IV. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne.

V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane.

Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.

VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.