Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 719/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 20 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 31 marca 2022 r. nr WI-I.7840.3.33.2021.SA w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 17 marca 2021 r. nr 322/6740./2021 działając na podstawie art. 28, art. 30 b ust. 3, art. 31 a, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 K.p.a. udzielił pozwolenia na rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego przy ul. [...] w Krakowie na działce nr [...] obr. [...] oraz zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze z garażem podziemnym, z zewnętrznymi instalacjami kanalizacji opadowej i sanitarnej na dz. nr [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w Krakowie.

Od tę decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Ł..

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 31 marca 2022 r. nr WI-I.7840.3.33.2021.SA utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego właściwy organ analizuje projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno- budowlany w kontekście jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu), wymaganiami ochrony środowiska, ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; kompletności oraz zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi. Dopiero, gdy inwestor i projektowana inwestycja spełni przewidziane prawem wymogi, organ wydaje decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczących projektu budowlanego określony został w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, który stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a/ ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b/ wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c/ ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3/ kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a/ wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b/ informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, c/ kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d/ oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4/ posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. (...). Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cytowanego powyżej przepisu. Wyjaśnić należy, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1820/17). Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 pb projektant, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie obowiązek ten został dopełniony (str.: 2, tom l projektu budowlanego). W odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 481/10). W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że projektanci w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego posiadali ważne zaświadczenia wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza projektu, w zakresie opisanym w art. 35 pb, pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e pb; zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str.: 7-12, tom II projektu budowlanego). Usytuowanie projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, jest zgodne z przepisami wt, w szczególności § 12, w zakresie usytuowania projektowanego budynku względem granicy sąsiedniej działki budowlanej nr [...] (w odległości 8,30 m od granicy działki) oraz nr [...] (w odległości 7,24 m od granicy tej działki), ponadto § 271 ust. 1 i 2 względem budynku sąsiedniego nr [...] (odległość równa 13,56 m), nr [...] (odległość równa 14,54 m). Oprócz tego § 13 i § 60, dotyczącymi odpowiednio naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz czasu nasłonecznienia tych pomieszczeń. Na terenie objętym wnioskiem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru P. ; zatwierdzony uchwałą Nr C/1532/14 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 marca 2014 r. (Dz.U.2014.2257). Analiza zgromadzonych akt sprawy, w tym projektu budowlanego, pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowa inwestycja jest zgodną z ww. mpzp. Inwestycja ma miejsce w terenie oznaczonym w mpzp, jako jako U/MW.3 - tereny zabudowy terenów usługowych i usługowo-mieszkaniowych wielorodzinnych śródmiejskich. Zamierzenie inwestycyjne polega na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym. Jak wynika z projektu, powierzchnia biologicznie czynna wynosi 425 m2, (w tym: powierzchnia biologicznie czynna na gruncie - 295 m2 - liczona, jako 100%; powierzchnia biologicznie czynna nad garażem -130 m2 - liczona, jako 50% terenu o powierzchni 260 m2); co stanowi 29% terenu inwestycji (uwzględniając działki nr: [...] i 192) i przekracza minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej: 10%, ustalony w § 17 ust. 3 pkt 1 d mpzp. Powierzchnia zabudowy równa 590 m2, stanowiąca 40,3% terenu inwestycji (uwzględniając działki nr: [...] i [...]) mieści się w przedziale ustalonym w § 17 ust. 3 pkt 1f mpzp: wskaźnik powierzchni zabudowy nie mniejszy niż 40% i nie większy niż 60%. Wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 2,0 i mieści się w przedziale ustalonym w § 17 ust. 3 pkt 1 g mpzp: wskaźnik intensywności zabudowy o wartości nie mniejszej niż 1,0 i nie większej niż 2,0. Dla inwestycji składającej się z 45 mieszkań i lokalu usługowego o powierzchni 17,6 m2, przewidziano 55 miejsc postojowych, zapewniając niezbędną ilość miejsc parkingowych (§17 ust. 3 pkt 1e mpzp) przyjętą w § 10 ust. 1 pkt 6, w odniesieniu do funkcji usługowej i mieszkaniowej: b) dla budynków mieszkalnych w zabudowie wielorodzinnej 1,2 miejsca postojowe na 1 mieszkanie, (...) d) dla budynków użyteczności publicznej - handlu: obiekty 2000 m2 pow. sprzedaży i niżej - 30 miejsc postojowych na 1000 m2 pow. sprzedaży, (...) e) dla budynków biur 30 miejsc postojowych na 1000 m2 pow. użytkowej. Wysokość projektowanego budynku wynosi 20,00 m, co mieści się w przedziale określonym w § 17 ust. 3 pkt 1 a mpzp: nie mniejsza niż 13,0 m i nie większa niż 21,0 m. Zaprojektowano dach płaski, co jest zgodne z nakazem zawartym w § 17 ust. 3 pkt 1 c mpzp. Wspólnota Mieszkaniowa Ł. jest właścicielem działki nr [...] i budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] na niej usytuowanego (na podstawie księgi wieczystej KR1 [...]); objętych obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu że: nowa inwestycja uniemożliwi prawidłowe gospodarowanie nieruchomością Wspólnoty wobec ograniczenia możliwości korzystania ze służebności organ odwoławczy stwierdził, że jest on bezzasadny. Wyjaśnił, że księga wieczysta nr [...] [...], założona dla nieruchomości nr [...] - ujawnia w dziale I-SP prawo: bezpłatnej służebności gruntowej polegającej na prawie przechodu i przejazdu istniejącym szlakiem drożnym utwardzonym przez działkę [...] (...) od dz. nr [...] położonej przy ul. [...] przylegającej bezpośrednio do ul. [...] na rzecz każdoczesnych właścicieli działki [...]. Natomiast księga wieczysta nr [...] [...], założona dla nieruchomości nr [...] ujawnia w dziale III prawo: bezpłatnej służebności gruntowej polegającej na prawie przechodu i przejazdu istniejącym szlakiem drożnym utwardzonym przez działkę [...] od dz. nr [...] położonej przy ul. [...] przylegającej bezpośrednio do ul. [...] na rzecz każdoczesnych właścicieli działki [...] obj. kw nr [...]. Wymieniony nr działki należy [...] traktować, jako podany omyłkowo (zamiast [...]). Potwierdza to powołana księga wieczysta nr [...], która w nowym systemie numeracji ksiąg wieczystych nosi numer [...] [...] i potwierdza, że służebność została ustalona na rzecz każdoczesnych właścicieli działki nr [...]. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu (str. 13 tom II), zarówno dojście, jak i dojazd istniejący na działce nr [...] do budynku nr [...] przy ul. [...] nie zostaną zmienione, w następstwie planowanej inwestycji. Teren istniejącego dojazdu do garażu podziemnego budynku nr [...] został nawet wykluczony z zakresu opracowania. Jedyne roboty budowlane przewidziane na działce nr [...] to: niewielki fragment utwardzenia (chodnik) oraz przyłącz c.o., nie objęty niniejszym wnioskiem. Zatem, inwestycja nie ma wpływu na dotychczasowe funkcjonowanie budynku nr [...] przy ul. [...] w kwestiach takich jak: elementy infrastruktury technicznej, w tym droga przeciwpożarowa dla przedmiotowego obiektu, wywóz nieczystości ciekłych oraz serwisowanie przepompowni, odbiór śmieci z wiaty śmietnikowej, czy wyjazd z garażu podziemnego; co zarzuca odwołujący. Należy podkreślić, że odległość między projektowanym budynkiem, a budynkiem na działce nr [...] wynosi 13,56 m. Należy także zaznaczyć, że inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...], nie narusza w żaden sposób prawa własności i nie utrudnia korzystania z sąsiednich nieruchomości, zgodnie z ich społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. W tych okolicznościach, stwierdzić należy, że budynek została zaprojektowany zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 pb, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej, o których mowa w pkt 1 ust. 9 (art. 5 ust. 9 pkt 1 pb). Odpowiadając na zarzut dotyczący braku odpowiedniej ilości miejsc postojowych, a także dojazdu do lokali użytkowych, Wojewoda Małopolski stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak wykazano powyżej dla inwestycji zapewniono odpowiednią ilość - 55-ciu miejsc parkingowych: 49 w garażu i 6 poza budynkiem, czym inwestor spełnił wymóg zawarty w § 17 ust. 3 pkt 1e w zw. z § 10 ust. 1 pkt 6 mpzp. Projektowany lokal użytkowy ma zapewnione miejsce postojowe na terenie inwestycji Odrębny dojazd do lokalu nie jest wymagany, zaś wymagany dojazd do nieruchomości został zapewniony, jak wynika z projektu zagospodarowania terenu. Lokal ma zapewnione odrębne dojście piesze od drogi publicznej. Niezależne od powyższego, istniejąca droga dojazdowa na działce nr [...] jest własnością Inwestora i brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do ograniczania korzystania z tego terenu, za wyjątkiem uprawnienia współwłaścicieli nieruchomości [...]: [...]do korzystania z niej w ramach ustanowionej służebności przejazdu i przechodu. Służebność nie wyklucza jednak możliwości korzystania przez inwestora ze znajdującej się na nieruchomości drogi dojazdowej. Odnosząc się do kolejnego zarzutu dotyczącego niespełnienia wymogów dotyczących naturalnego oświetlenia pomieszczeń oraz przesłaniania wynikających z § 13 i § 60 wt, organ odwoławczy stwierdził, że nie znajduje on potwierdzenia w aktach sprawy. Dołączona przez inwestora analiza nasłonecznienia i przesłaniania jednoznacznie wskazuje, że inwestycja spełnia wymogi przewidziane w § 13 i § 60 wt. Należy podkreślić, że temat ten został bardzo szeroko wyjaśniony w materiale dowodowym (str. 7-12 tom II projektu), przez autora projektu i sprawdzony przez mgr inż. aren. A. M., którzy posiadają uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń (w specjalności architektonicznej i którzy złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (str. 2-4 tom l projektu). Badając spełnienie powyższych, przepisów pod uwagę wzięto budynki mieszkalne wielorodzinne: przy ul[...] przy ul. [...], budynek projektowany oraz żłobek mieszczący się w budynku nr [...]. Jak wynika z opracowania w zakresie nasłonecznienia pokoi w przedmiotowych budynkach (str.: 7-9111-12 tom II projektu), inwestycja nie powoduje naruszenia wymagań wynikających z § 60 wt, tj. minimalny czas nasłonecznienia - co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00 - 17.00, określony w ww. przepisie - został zachowany. W każdym mieszkaniu co najmniej 1 pokój ma wymagany czas nasłonecznienia 3 godziny pomiędzy 7.00 -17.00, a w pomieszczeniu lokalu żłobka pomiędzy 8.00 -16.00. Każde mieszkanie w budynku projektowanym ma co najmniej 1 pokój nasłoneczniony przez co najmniej 1,5 godziny, co jest prawidłowe w przypadku budynku zlokalizowanego w zabudowie śródmiejskiej. Analiza nasłonecznienia, określająca rozkład cienia pochodzącego od budynku projektowanego w dniach równonocy w godzinach od 7.00 do 17.00 - jednoznacznie wskazuje, że cień rzucany przez budynek projektowany na działkach nr: [...],[...] - "wędruje" w ciągu doby od zachodniej jego strony, poprzez północną do jego strony wschodniej. Cień ten nie jest w ogóle rzucany w ciągu doby na południowy-zachód, tj. tam gdzie na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. [...] W tych okolicznościach należy podkreślić, że żadna część budynku Wspólnoty odwołującej się - nie jest zacieniana przez budynek projektowany, a zatem jego realizacja nie spowoduje żadnych zmian (ograniczeń) w naturalnym oświetleniu budynku nr [...]. Badając, czy zapewnione jest naturalne oświetlenie pomieszczeń lokali mieszkalnych, wymienionych powyżej budynków, organ oparł się na wysokościach określonych przez projektanta na podstawie §13 ust. 2 wt. Z analizy wynika, że - między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkami usytuowanym w wewnętrznym licu ścian na osi okien pomieszczeń przesłanianych - nie znajdują się odpowiednio przesłaniające część tego samego budynku, ani obiekty projektowane w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania, tj. 12,68 m < 15,30 m i 18,30 m < 22,21 w przypadku budynku ul. [...] oraz 12,43 m < 13,91 m i 18,05 m < 18,11 w przypadku budynku ul. ul. [...] Oznacza to, że odległość pomiędzy ww. budynkami jest dużo większa, aniżeli wysokość przesłaniania - zatem należy stwierdzić - że spełnione są wymagania określone w § 13 wt. Zdaniem organu odwoławczego brak jest podstaw do kwestionowania poprawności przyjętych rozwiązań projektowych (w tym wadliwego oznaczenia rzędnych budynku); w szczególności z uwagi na to, że zostały sporządzone przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia do wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie w specjalności architektonicznej obejmującej projektowanie bez ograniczeń. Organ II instancji wyjaśnił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w świetle art. 35 pb, nie posiada możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu. W przypadku kwestionowania prawidłowości sporządzenia przedmiotowych analiz, odwołujący mieli możliwość dołączenia materiału dowodowego na poparcie swoich tez, tj. np. opracowania sporządzonego przez osobę uprawnioną, z którego wynikałaby odmienna ocena tego zagadnienia. Jednakże odwołująca się Wspólnota Mieszkaniowa Ł. nie wskazała poparła swoich twierdzeń żadnymi dowodami. Zwraca się uwagę, że autor projektu uzupełniał materiał dowodowy przed organem l instancji: wykonano aktualny pomiar w terenie i uszczegółowiono analizę. W celu wyeliminowania jakichkolwiek wątpliwości obniżono wysokość budynku o 20 cm i nieznacznie zmniejszono powierzchnię V-ego i Vl-ego piętra budynku, co skutkowało zmianą jego przekrojów i elewacji. Wprowadzono korekty: analizy (str. 10-10 B tom II) oraz rysunków (str. 43-50A tom lll). Projektant odniósł się też do niewielkiej różnicy w powierzchni terenu inwestycji, który wynikał z wcześniejszego przyjęcia powierzchni geometrycznej, zamiast ewidencyjnej terenu. Naniesiona poprawka nie miała żadnego wpływu na zgodność inwestycji z mpzp w kwestii wskaźników: powierzchni zabudowy, biologicznie czynnej, czy też intensywności zabudowy. Dodatkowo, wyjaśnić należy, że wprowadzone w projekcie budowlanym korekty miały na celu uszczegółowienie materiału dowodowego. Nie wpływają one na zmianę lokalizacji budynku, ani obszaru oddziaływania inwestycji. Nie wniosły nowych dowodów, które miałyby wpływ na ocenę i wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutu odwołania o nieprawidłowym ustalaniu kręgu stron postępowania, poprzez nieuznanie za strony właścicieli poszczególnych lokali Wspólnota Mieszkaniowa Ł. Wojewoda Małopolski stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W sprawie o pozwolenie na budowę, krąg podmiotów uznanych za stronę powinien być ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 pb, będącego normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa. Natomiast przez: obszar oddziaływania obiektu, w myśl art. 3 pkt 20 pb, należy rozumieć: teren wyznaczony przez organ architektoniczno-budowlany w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Znajdowanie się nieruchomości w strefie oddziaływania obiektu, biorąc pod uwagę art. 28 ust. 2 pb, należy rozumieć w ten sposób, iż przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego np. przepisy techniczno-budowlane, z których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Na 1223/07). W niniejszej sprawie, obszar oddziaływania inwestycji został sporządzony przez projektanta zgodnie z art. 20 pkt 1 c pb i zweryfikowany przez organ. Oprócz działek inwestycyjnych nr: [...], [...], [...], zakresem oddziaływania objęto również działki sąsiednie nr: [...], [...], [...]. Właściciele tych nieruchomości byli stronami w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę. W przypadku działki nr [...], należącej do Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] oraz działki nr [...], należącej do Wspólnoty Mieszkaniowej ul[...] stronami postępowania były wyłącznie zarządy tych Wspólnot Mieszkaniowych. W projekcie budowlanym (str. 7-12 tom II projektu), zgodnie z wymogami Rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanych obiektów. Dołączona analiza oddziaływania, sporządzona została w oparciu o m.in. wt. Jednym z kryteriów pod kątem, którego wykonano analizę jest spełnienie § 13 i § 60 wt. Po zapoznaniu się z opracowaniem, organ odwoławczy stwierdził, że zarzut nierzetelnego i nieprawidłowego zbadania wymogów wynikających z § 13 i § 60 wt, nie znajduje potwierdzenia. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, iż w postępowaniu organu l instancji, w sposób prawidłowy dokonano oceny oddziaływania inwestycji na działki sąsiednie. Konsekwencją tego był brak przymiotu strony właścicieli poszczególnych lokali budynków przy ul[...] i ul. [...] w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Analizując akta sprawy Wojewoda Małopolski stwierdził, że bezzasadny jest zarzut odnoszący się do nieprawidłowego posadowienia fundamentów projektowanego budynku, zagrażającego konstrukcji budynku przy ul[...]. Jak wynika z dokumentacji, autor projektu określił, że inwestycja zalicza się do drugiej kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych (str. 6 tom III). Dla potrzeb inwestycji opracowana została: opinia geotechniczna, dokumentacja badań podłoża gruntowego oraz projekt geotechniczny, sporządzone przez uprawnionego geologa (str. 11-16 tom l). Opracowanie w szczególności odnosi się do: budowy geologicznej, warunków hydrogeologicznych, wpływu oraz oceny i prognozy projektowanej inwestycji na środowisko gruntowo-wodne. Tym samy Inwestor spełnił wymagania zawarte w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. Ponadto, opierając się na opinii z 21 listopada 2019 r., wydanej przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie (str. 10 tom l), autor projektu ocenił, że w niniejszym przypadku nie ma obowiązku uzyskania zgody wodnoprawnej (str. 6 tom III). Przy czym warto podkreślić, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do weryfikowania rozwiązań technicznych wynikających z wiedzy specjalistycznej (branżowej) - za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt li OSK 1517/09). Zgodnie z art. 20 ust. 4 pb, projektant do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie obowiązek ten został dopełniony. Autor projektu wyjaśnił również, że: budynek, a zwłaszcza jego części podziemne zostały zaprojektowane w odległościach, które ograniczają wpływ realizacji robót na budynki sąsiednie. Odległość od budynku nr [...] wynosi od 7 do 8 m, od budynku nr [...] - od 7 do 10 m Odległości te zapewniają bezpieczeństwo dla przedmiotowych budynków w czasie prowadzenia prac budowlanych. Przyjęta w projekcie technologia zabezpieczenia wykopu w postaci bariery przeciw filtracyjnej DSM została wybrana w celu uniknięcia zmiany poziomu wód gruntowych na nieruchomościach sąsiednich. Wybrana technologia jest ponadto technologią bezpieczniejszą od innych metod zabezpieczania wykopów, również z uwagi na to, że nie wywołuje drgań i wibracji. Szczegółowa technologia opracowana będzie na etapie opracowania projektów wykonawczych, zgodnie w wymaganiami przepisów prawa. Co więcej, inwestor przy prowadzeniu robót zawsze prowadzi monitoring budynków sąsiednich, (pismo z 19 lutego 2021 r., str. 140 akt organu l instancji).

Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Ł. zarzucając naruszenie:

1/ art. 28 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie przedmiotowego przepisu do ustalenia kręgu stron postępowania;

2/ art. 28 ust. 2 Prawa budowalnego w zw. z art. 3 pkt 20 oraz w zw. z art. 20 pkt 1 ppkt c Prawa budowlanego poprzez uznanie, że organ architektoniczno-budowlany uprawniony jest to ograniczenia kręgu stron postępowania ze względu na samodzielną a to z pominięciem projektanta, kwalifikację obszaru oddziaływania obiektu

3/ art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. poprzez brak uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, pomimo braku doręczenia pism, w szczególności decyzji Organu I instancji pełnomocnikowi ustanowionemu przez Wspólnotę;

4/ art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, pomimo braku zawiadomienia Wspólnoty o zakończeniu postępowania i możliwości zaznajomienia z materiałami sprawy przed wydaniem decyzji przez organ I instancji:

5/ art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia analizy skutków zabudowy działki nr [...] w projektowany sposób na możliwość realizacji służebności przez osoby uprawnione, a także poprzez brak wyjaśnienia zarzutu Wspólnoty co do sprzeczności decyzji organu I instancji z materiałami sprawy oraz sprzeczności w materiałach sprawy, a także poprzez przerzucanie na stronę odpowiedzialności za zbadanie poprawności materiałów sprawy;

6/ art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez brak sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w szczególności w kontekście realizacji służebności przez osoby uprawnione;

7/ art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz c Prawa budowlanego poprzez brak kontroli warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projekcie budowlanym, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych oraz brak sprawdzenia zgodności rozwiązań architektonicznobudowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, w szczególności w zakresie pomiarów i posadowienia fundamentów, monitorowania budynków sąsiednich, ustalenia stosunków wodnoprawnych;

8/ art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie w kręgu stron postępowania właścicieli lokali wyodrębnionych w budynku Wspólnoty, którzy posiadają interes prawny w rozstrzygnięciu wyrażający się w istnieniu: przepisów prawa administracyjnego nakazujących możliwość oddziaływania na lokale wyodrębnione, w szczególności § 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; przepisów prawa cywilnego, które stanowią o ochronie przysługujących im uprawnień ze służebności gruntowej obciążającej nieruchomość, na której zrealizowana ma być inwestycja, w szczególności art. 285 § 1 k.c.;

9/ art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez udzielenie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego, który nie uwzględnia poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich;

10/ art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w związku z art. 285 kodeksu cywilnego poprzez ustalenie obszaru na jakim jest wykonywana służebność niezgodnie z treścią ujawnioną w księdze wieczystej nr [...]

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę dla zamierzenia polegającego na budowie budynku wielomieszkaniowego. Strona skarżąca zarzuca, że organ wadliwie ukształtował postępowanie pod względem podmiotowym (nie wszystkie strony brały w nim udział), oparcie swoich ustaleń wyłącznie o projekt budowlany bez własnych ustaleń zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz brak rozważenia kwestii przysługującej stronie skarżącej służebności przejazdu i przechodu po części terenu objętego zamierzeniem. W ocenie sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) wg. stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.

Z kolei przepis art. 35 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Z kolei przepis art. 35 ust 4 przesądza, żew razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wyżej wskazana regulacja przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami planu miejscowego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy, w przypadku braku miejscowego planu. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organ bada też kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego oraz posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy Prawo budowlane) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust 5 pkt 1).

W ocenie sądu organ kontrolę projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach, w sposób prawidłowy przeprowadził. Organ ocenił mianowicie zgodność projektu budowalnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru P. C. – Z. tak w zakresie dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji jak i parametrów zabudowy. Jak wynika z decyzji przedmiotowa inwestycja to zabudowa wielomieszkaniowa mająca być lokalizowana w obszarze objętym zapisami planu miejscowego w obszarze oznaczonym symbolem U/MW.3 - tereny zabudowy terenów usługowych i usługowo-mieszkaniowych wielorodzinnych śródmiejskich. Lokalizacja inwestycji jest zatem zgodna z przeznaczeniem opisanym w planie. Organ ocenił też zachowanie przez zamierzenie inwestycyjne dopuszczalnego zapisami planu miejscowego wysokości budynku, która zgodnie z tymi zapisami nie może być mniejsza niż 13 m. i nie większa niż 21 m. Wysokość budynku objętego zamierzeniem inwestycyjnym to 20 m. Organ ocenił też zgodność projektu z planem w kwestii powierzchni biologicznie czynnej – wynosić ma 29 % wobec wymaganej planem minimalnej wartości określonej jako 10% oraz powierzchni zabudowy – 40,3 % terenu inwestycji, wobec wymaganego planem wielkości w przedziale 40%-60% a także wskaźnika intensywności zabudowy określonego w planie w przedziale nie mniejszym niż 1,0 i nie większym niż 2,0. Wskaźnik ten w projekcie wynosić ma 2,0. Ocenie organu poddana została też kwestia zbliżenia projektowanego obiektu do obiektów zlokalizowanych na działkach sąsiednich i zachowanie przez zamierzenie wymogów określonych przepisami § 12, § 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 (dalej; rozporządzenie). Organ ocenił także kwestie kompletność projektu a także dostępności terenu inwestycji do drogi publicznej i złożone przez inwestora oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cale budowlane. W ocenie sądu organ nie dopuścił się żadnych uchybień, w zakresie przeprowadzonej kontroli projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego w ramach, jakie zakreśla przepis art. 35 ust 1 ustawy.

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Odnośnie zarzutu, że nie wszystkie uprawnione strony brały udział w tym postępowaniu wskazać należy, iż ugruntowanym w orzecznictwie jest pogląd, że zarzutu tego nie może podnosić inny podmiot niż strona niesłusznie przez organ pominięta. Sąd też nie może takiego zarzutu uwzględnić ani na zarzut ani z urzędu. Dla przykładu można przytoczyć wyrażony w tym przedmiocie podgląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2018 r. II OSK 1837/17 w którym wskazano, iż przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również Sądu Administracyjnego rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do podnoszenia, że podmiot nie wnoszący skargi został pominięty w postępowaniu administracyjnym i z tej przyczyny stosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Podobnie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2006 r. I OSK 911/05; z dnia 17 czerwca 2008 r. II OSK 665/07; z dnia 22 grudnia 2008 r. II OSK 1109/07; z dnia 26 stycznia 2009 r.II OSK 51/08; z dnia 26 maja 2009 r.II OSK 832/08, z dnia 26 stycznia 2009 r. II OSK 51/08, z dnia 18 maja 2010 r.II OSK 796/09, z dnia 14 grudnia 2011 r.II OSK 1886/10.

Co do zarzutu naruszenia przez organ art. 10 K.p.a przez brak powiadomienia o zakończeniu postępowania i pozbawienia możliwości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. W ocenie sądu jest on niezasadny. W orzecznictwie wykształcił się jednolity pogląd, że skutecznie na ten zarzut może powołać się tylko ta strona która wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2022 r. I OSK 842/19, z dnia 9 czerwca 2022 r. I OSK 841/19, z dnia 14 stycznia 2022 r. I OSK 536/21, z dnia 22 października 2021 r. II OSK 3302/18). Strona skarżąca poza ogólnikowo sformułowanym zarzutem nie wskazała na wystąpienie jakiegokolwiek faktu, o którym mowa wyżej.

Także zarzut wadliwej oceny projektu budowlanego w aspekcie art. 35 ust 1 ustawy jest bezzasadny. Zakres badania projektu budowalnego (aktualnie to projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany) został przez ustawodawcę wyraźnie określony. Ocena przez organ administracji architektoniczno-budowlanej tych projektów poza kryteria wskazane w art. 35 ust 1 ustawy skutkowała by tym, że działanie organu administracji nie miałoby oparcia w przepisach prawa, byłoby to zatem działanie poza kompetencjami organu a więc działanie nielegalne. Wprawdzie w orzecznictwie i doktrynie pojawiały się głosy o istnieniu takiej kompetencji np. badania projektu budowalnego pod względem zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, dotyczyło to jednak sytuacji jaskrawej sprzeczności projektu z tymi przepisami. Pogląd ten ma zresztą charakter wysoce polemiczny, choćby wobec faktu wielokrotnej zmiany przepisu art. 35 ustawy i braku dokonania jakichkolwiek zmian w tym kierunku, co wyraźnie wskazuje na intencję ustawodawcy by organ w tej płaszczyźnie uprawnionych projektantów nie kontrolował. Mało tego, przepis który umożliwiał organowi dokonywać kontroli w tym zakresie – art. 35 ust 2 ustawy, został przez ustawodawcę uchylony. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 lutego 2020 r. II SA/Bk 783/19, iż organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa (poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska). Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu, w zakresie kontroli projektu budowlanego dokonywanej na podstawie art. 35 ust. 1 p.b., oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (tj. uchylony art. 35 ust. 2 p.b.) i stanowiłaby naruszenie kardynalnej zasady związania organów administracji publicznej prawem. Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b.).

Co do kwestii przesłaniania, projekt zagospodarowania działki lub terenu jest w tym zakresie wyjątków szczegółowy. W zakresie przesłaniania organ projekt ten ocenił, i to bynajmniej nie powierzchownie a to, że ocena organu opiera się na projekcie budowlanym jest oczywista. Pozytywna ocena organu nie oznacza bezkrytycznej akceptacji rozwiązań przedstawianych poprzez uprawnionego projektanta w projekcie zagospodarowania działki lub terenu. Rację ma organ, że jeżeli strona w trakcie postępowania przedstawi własne analizy, sporządzone przez osobę mającą w tym przedmiocie uprawnienie, a których wyniki są odmienne od tych zawartych w projekcie, organ jest zobligowany do tych wyników się odnieść. Ponieważ jednak analizy takie nie były przez stronę przedstawione, brak było się do czego odnosić.

W końcu zarzut dotyczący służebności przejazdu i przechodu jaki stronie skarżącej przysługuje względem części działki objętej zamierzeniem. Projekt zagospodarowania działki lub terenu przewiduje na niewielkim fragmencie tej działki budowę chodnika, co nie jest w żaden sposób sprzeczne z treścią służebności, która obejmuje także przechód. Jak wynika z decyzji oraz projektu zagospodarowania działki lub terenu, teren istniejącego dojazdu do budynku nr [...] został wykluczony z zakresu opracowania. W ocenie sądu zatwierdzając projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielając pozwolenie na budowę organ w żaden sposób nie naruszył przepisu art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy.

Mając wyżej wskazane oko0licznosci, sąd na zasadzie art. 150 P.ps.a. orzekł jak w sentencji.