Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2276/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1386/12 odrzucającego skargę J. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie wycofania produktu z obrotu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1386/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie wycofania produktu z obrotu.

Sąd wskazał, że J. P. w dniu 16 kwietnia 2012 r. osobiście złożył w siedzibie organu - Głównego Inspektora Sanitarnego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. (znak [...]) w przedmiocie wycofania produktu z obrotu.

Zaskarżoną decyzję organ doręczył pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia i wskazał, że skarga została złożona w siedzibie organu osobiście przez skarżącego w dniu 16 kwietnia 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie jej kwestionowania. Strona skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi.

Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 marca 2012 r. Tym samym bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się dla skarżącego w dniu 13 marca 2012 r., a upłynął w dniu 11 kwietnia 2012 r. Sąd podał, że z akt sprawy wynika także, że J. P. wniósł skargę osobiście do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył J. P., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając:

I. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżącego prawa do rozpoznania jego sprawy przez niezależny i niezawisły sąd na skutek błędnego ustalenia istotnych faktów, polegającego na przyjęciu, że skarga została wniesiona przez skarżącego osobiście do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., podczas gdy pismo zawierające skargę zostało nadane 11 kwietnia 2012 r., a więc przed upływem terminu, w polskim urzędzie pocztowym za potwierdzeniem odbioru (który faktycznie nastąpił 16 kwietnia 2012 r.)

II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga nie została wniesiona w ciągu 30 dni od dnia doręczenia decyzji organu administracji i w konsekwencji błędne odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia;

2. art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie jego treści wobec przyjęcia, że skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., podczas gdy faktycznie została ona nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2012 r., a więc poprzez podzielenie nieprawidłowego stanowiska Głównego Inspektora Sanitarnego, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data odbioru pisma, a nie nadania w urzędzie pocztowym.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi kasacyjnej – dowodu nadania i doręczenia pisma oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W rozpatrywanej sprawie decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2012 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2012 r. Termin do wniesienia skargi na decyzję upływał zatem z dniem 11 kwietnia 2012 r. Jak wynika z potwierdzenia nadania przesyłki (k – 45 akt WSA), skarga została wniesiona w dniu 11 kwietnia 2012 r., a więc w terminie. Wskazać należy, że – jak słusznie podniesiono w skardze kasacyjnej - Sąd błędnie przyjął, że skarżący złożył skargę osobiście do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., podczas gdy faktycznie została ona nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2012 r.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem żaden z przepisów p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zasądzenia bądź zwrotu kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi.