Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 10/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
658
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Odrzucono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.), Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędzia NSA Małgorzata Miron, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. O. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2020 r., II OPP 10/20 oraz o uzupełnienie uzasadnienia tego postanowienia oddalającego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 14/20 ze skargi A. O. na bezczynność i przewlekłość Rady Miasta i Gminy w M. w przedmiocie podjęcia uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej postanawia: 1. oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia, 2. odrzucić wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 września 2020 r., II OPP 10/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 14/20 ze skargi A. O. na bezczynność i przewlekłość Rady Miasta i Gminy w M. w przedmiocie podjęcia uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej.

W piśmie z dnia 10 października 2020 r. skarżący wniósł o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2020 r., II OPP 10/20 w następujący sposób:

- na podstawie art. 12 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokuratury i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, aby Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnił, dlaczego nie rozpoznał sprawy co do istoty w zakresie bezczynności WSA we Wrocławiu, wskazując, że WSA we Wrocławiu otrzymał skargę na bezczynność Gminy dnia 1 kwietnia 2020 r. oraz do dnia ogłoszenia postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, tj. do dnia niniejszego żądania WSA nie rozpoznał skargi. Dalej - jak wskazuje NSA w uzasadnieniu - rozpoznanie sprawy następuje w trybie poza procesowym, tj. bez wyznaczenia posiedzenia jawnego;

- poprzez wskazanie postawy prawnej zwolnienia WSA we Wrocławiu z wykonania obowiązku rozpoznania skargi w terminie dwóch miesięcy, co nakazuje art. 16 ust.1 pkt 2 specustawy mieszkaniowej, gdy termin ten został zachowany przez NSA (data skargi 20 lipiec 2020 r. - postanowienie 16 wrzesień 2020 r.), dalej wskazanie terminu rozsądnego wykonania obowiązku, który następuje poza postępowaniem procesowym. Na dzień niniejszego żądania termin ten wynosi 6 miesięcy, a od dnia wniesienia wniosku 12 miesięcy (12 lat, licząc rok 2010 wniesienia projektu budowlanego do Gminy M.);

- poprzez pisemne pouczenie, jakie kroki skarżący może podjąć - jako osoba występująca bez adwokata – aby przeciwdziałać zaniechaniu WSA we Wrocławiu w rozpoznaniu skargi z dnia 1 kwietnia 2020 r. wbrew obowiązkowi szybkiego załatwienia sprawy przewidzianemu w art. 7 p.p.s.a;

- poprzez "wykreślenie z uzasadnienia stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie postępowania Gminy M., co dla skargi dotyczącej zaniechania, zaniedbania wykonania obowiązku przez WSA we Wrocławiu wskazanego powyżej w przytoczonych przepisach wykonawczych nie ma znaczenia, wskazując, że Gmina nie wykonała obowiązku, a WSA nie przymusił do wykonania obowiązku organu, działając wspólnie i w porozumieniu na szkodę materialną skarżącego, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem przyzwolił na takie działanie".

Skarżący wniósł również o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o zwrot wpisu sądowego w wysokości 200 zł w związku oddaleniem skargi na przewlekłość postępowania, pod groźbą skierowania sprawy na drogę cywilną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W odniesieniu do wniosku skarżącego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2020 r. o zwrot skarżącemu wpisu od skargi na przewlekłość postępowania, wskazać należy, iż zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75) uwzględniając lub odrzucając skargę, sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę. W tej sprawie skarga na przewlekłość postępowania została oddalona, zatem brak było podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu uiszczonej opłaty od tej skargi. Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie podlegał oddaleniu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Brzmienie cytowanych przepisów jednoznacznie wskazuje na to, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku lub postanowienia, a nie jego uzasadnienie. Zatem wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Pogląd powyższy jest powszechnie akceptowany w doktrynie i orzecznictwie (por. postanowienia NSA: z 10 marca 2008 r., II OZ 1361/07, z 5 grudnia 2014 r., I OSK 2369/14, z 23 kwietnia 2015 r., I OSK 1903/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2020 r. stanowi w istocie polemikę z treścią tego rozstrzygnięcia. Należy przypomnieć, że postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i nie przysługuje od nich środek odwoławczy.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., odrzucił wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia.