Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2940/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 25a ust. 1, art. 26a ust. 1, art. 26b ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 127 poz 721
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych: oddala skargę.


UZASADNIENIE

P.C. (dalej: "skarżący") złożył do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "PFRON") wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za wrzesień 2014 r. po upływie terminu przewidzianego w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 241 ze zm.), dalej: "rozporządzenie w sprawie dofinansowania".

Równocześnie, pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżący wystąpił o przywrócenie mu terminu do złożenia ww. wniosku podnosząc, iż opóźnienie było wynikiem błędnej informacji udzielonej przez pracownika infolinii PFRON. W dniu [...] października 2014 r. na infolinii PFRON sprawdzał poprawność przygotowanych do wysłania wniosków i dowiedział się że powinny być wysłane do 25 października 2014 r. Zdziwiło go to, gdyż wcześniej na tej samej infolinii powiedziano, mu że wnioski ma składać tak samo jak za zwrot składek ZUS, czyli do końca miesiąca. Dodał, iż pod koniec września przed podpisaniem umowy z pracownikiem, kilkakrotnie dzwonił na infolinie PFRON, aby dowiedzieć się jak wypełnić wnioski i jakich formalności dopełnić.

Prezes Zarządu PFRON, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. odmówił przywrócenia skarżącemu wnioskowanego terminu.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący ponownie wskazał, iż przyczyną uchybienia terminu była uzyskana telefonicznie od pracownika infolinii PFRON błędna informacja, że cyt. "miał złożyć wniosek tak samo jak o dofinansowanie składek ZUS", tj. jak zrozumiał, do końca października 2014 r. W takim bowiem terminie składał wnioski Wn-U-G. Z kolei w kolejnej rozmowie telefonicznej inny pracownik infolinii PFRON poinformował go, że uzyskana wcześniej informacja jest błędna. Zarzucił też organowi I instancji naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej: "k.p.a.", gdyż mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, powinien pomagać osobom chorym, chcącym aktywizować się społecznie i zawodowo.

Po rozpoznaniu zażalenia Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Zarządu PFRON.

W ocenie organu odwoławczego tłumaczenie strony, że została błędnie poinformowana o terminie składania wniosku nie może zostać uznane za uprawdopodobnienie braku winy w niedochowaniu terminu. Skarżący bowiem zachowując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy, powinien zapoznać się z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, tj. w tym wypadku m.in. rozporządzeniem w sprawie dofinansowania, w którym wskazano termin do złożenia wniosku o takie dofinansowanie. Jest to akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, opublikowany i ogłoszony w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast na organie administracji nie spoczywa obowiązek indywidualnego powiadomienia obywateli o obowiązujących przepisach prawa, które ogłaszane są w ogólnodostępnych publikatorach.

Dalej organ odwoławczy podkreślił, iż w celu weryfikacji twierdzeń strony odnośnie błędnej informacji udzielonej przez pracownika PFRON, wezwał organ I instancji do przesłania nagrań wraz ze stenogramami rozmów telefonicznych prowadzonych przez stronę z pracownikami PFRON w dniach [...] lipca 2014 r., [...] sierpnia 2014 r., [...] sierpnia 2014 r. oraz [...] września 2014 r.. Analiza tych nagrań nie wykazała, by skarżący był informowany o terminie, w którym ma złożyć ww. wniosek o dofinansowanie do wynagrodzeń pracownika niepełnosprawnego. W jednej z rozmów telefonicznych pracownik PFRON udzielił skarżącemu odpowiedzi na pytanie, czy zależność mająca miejsce w refundacji składek na ubezpieczenie społeczne osoby prowadzącej działalność gospodarczą, tj. najpierw zapłata składek, a następnie złożenie wniosku, ma również przełożenie na dofinansowanie, tzn. czy najpierw następuje wypłata wynagrodzenia pracownikowi, a następnie złożenie wniosku. Twierdząca odpowiedź na tak postawione pytania mogła przyczynić się do wyciągnięcia przez stronę nieprawidłowych wniosków odnośnie terminu złożenia dokumentu Wn-D.

P.C. zaskarżył ww. postanowienie Ministra do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie:

1) § 5 ust. 4 rozporządzenia w sprawie dofinansowania w zw. z art. art. 58 § 1 k.p.a. poprzez nieuzasadnione uznanie, że błędne pouczenie go przez pracownika PFRON o terminie złożenia wniosku nie stanowi wystarczającej okoliczności uprawdopodobniającej brak jego winy w uchybieniu terminu,

2) prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygniecie (tj. art. 138 k.p.a.) poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy postanowienia, które powinno zostać uchylone.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.

Zdanie strony organy same sobie zaprzeczają. Z jednej bowiem strony twierdzą, że nie powinien kierować się pouczeniami pracowników PFRON (pomimo, iż funkcją tych usług jest informowanie o czynnościach w sprawach PFRON), a z drugiej same wskazują, że "osoby uczestniczące w obrocie prawnym powinny wykazać się aktywnością w ustalaniu swojej sytuacji prawnej (między innymi poprzez wsparcie fachowych doradców)". Jego postępowanie w tej sprawie właśnie na tym polegało, dlatego też uważa, że nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego pouczenia. Zaznaczył, iż z powodu złego stanu zdrowia trudniej jest mu odnajdywać się w otaczającej rzeczywistości i liczył na pomoc pracowników organu. Obarczanie go odpowiedzialnością za oparcie się na informacji pozyskanej z wyspecjalizowanej infolinii, skierowanej do niepełnosprawnych, traktuje jako nadużycie ze strony organów.

Skarżący zarzucił też naruszenie art. 7 k.p.a., zgodnie z którym organ powinien mieć na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. PFRON powinien zatem pomagać osobom chorym, chcącym aktywizować się społecznie i zawodowo. Natomiast w jego sprawie PFRON działa przeciwko osobie niepełnosprawnej, nie bacząc na jego ogromne zaangażowanie zdrowotne i finansowe, na chęć pracy i aktywnego funkcjonowania w społeczeństwie. Z tego powodu niepełnosprawny pracodawca, oraz niepełnosprawny pracownik pozostali bez pracy.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2016 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi i ponownie podkreślił, że Wniosek Wn-D za wrzesień 2014 r. złożył zgodnie z informacjami otrzymanymi od pracownika infolinii. Dodał, iż od ponad roku co miesiąc składał wniosek Wn-G o dofinansowanie składek ZUS do końca każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni. Dlatego powyższe słowa pracownika infolinii mógł zrozumieć tylko jednako i wniosek złożył [...] października, a nie do [...] października. Inaczej wysłałby wniosek przed [...] października bo nie miał ku temu żadnej przeszkody.

Dalej skarżący powołał się na pismo Zastępcy Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] czerwca 2015 r. w którym napisano mu, że w rozmowach w dniach [...] lipca 2014 r., [...] sierpnia 2014 r. i [...] sierpnia 2014 r., oraz [...] września 2014 r. które odsłuchano w PFRON, nie poruszano kwestii terminu składania wniosku o dofinansowania do wynagrodzeń pracownika niepełnosprawnych. Natomiast w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. PFRON stwierdził, że "strona nie podała ani godziny rozmów z pracownikami PFRON co uniemożliwia odsłuchanie rozmów". W ocenie strony jest to kłamstwo, gdyż z wcześniejszego pisma PFRON wynika, że daty i godziny rozmów były temu organowi znane. Uważa za mało prawdopodobne, że w powyższych rozmowach nie zapytał o termin złożenia wniosku. Ponadto po ilości jego telefonów widać dopełnienie należytej staranności, a nie dopuszczenie się niedbalstwa jak twierdzi Minister.

Zdaniem skarżącego organy również rażąco przekroczyły ustawowe terminy do załatwienia jego sprawy, tj. PFRON o 280 dni, a Minister o 365 dni. Dopiero po skardze na bezczynność z dnia [...] sierpnia 2016 r. organ II instancji rozpoznał zażalenie. Łącznie organy przekroczyły terminy o 645 dni.

Wyznaczony skarżącemu pełnomocnik z urzędu, w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r., potrzymał wszystkie jego wnioski i zarzuty. Dodał, że organy poczyniły błędne ustalenia stanu faktycznego sprawy, tj. okoliczności dotyczące zasadności wniosku o przywrócenie terminu nie zostały wyjaśnione w stopniu pozwalającym na dokonanie oceny stosownych ustawowych przesłanek. Zdaniem pełnomocnika należało ponownie przeprowadzić dowód z zarejestrowanych rozmów skarżącego z pracownikiem infolinii PFRON odbytych w dniach [...] lipca, [...] i [...] sierpnia oraz [...] września 2014 r. celem ustalenia, czy rzeczywiście konsultant infolinii pouczył skarżącego, że przedmiotowy wniosek składa się "tak jak w ZUS", czyli że pouczenie było na tyle niejasne i co najmniej dwuznaczne, że skarżący mógł je odnieść również do terminu złożenia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r. , poz. 1066 j.t. ze zm.), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 j.t. ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 p.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organy orzekające w sprawie i uznaje je za własne. Sąd potwierdza również prawidłowość zastosowanych przez organy przepisów prawnych.

Spór w sprawie sprowadza się do kwestii czy skarżący został wprowadzony w błąd przez pracowników PFRON, udzielających informacji podczas rozmów telefonicznych, na okoliczność daty złożenia wniosku w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, przez co nie mógł przy dochowaniu należytej staranności wnieść wniosku we właściwym czasie. Skarżący powołuje się na rozmowy telefoniczne z lipca, sierpnia i września 2014r. z ww. pracownikami i podnosi, iż w ich trakcie pouczono go o potrzebie złożenia wniosku o dofinansowanie do wynagrodzenia zatrudnionego pracownika niepełnosprawnego "tak jak" składa się wniosek w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych, czyli w sprawie zwrotu własnych składek.

Analiza akt administracyjnych, w tym stenogramów rozmów telefonicznych z dnia [...] lipca, [...] i [...] sierpnia oraz [...] września 2014r., nie potwierdza podniesionych argumentów skarżącego.

W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z art. 25 a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w wersji obowiązującej na datą składania wniosków skarżącego ( obecnie Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 j.t. ze zm., dalej ustawa o rehabilitacji) Fundusz refunduje osobie niepełnosprawnej wykonującej działalność gospodarczą obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe do wysokości odpowiadającej wysokości składki, której podstawą wymiaru jest kwota określona w art. 18 ust. 8 oraz w art. 18a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.), z zastrzeżeniem ust. 1a, ( pozostającym bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy). Refundacja jest dokonywana na wniosek zainteresowanego podmiotu. Wniosek mógł być składany drogą elektroniczną na urzędowym formularzu zgodnie z wersją wówczas obowiązującego art. 25d ust.4 ustawy o rehabilitacji w zw. z § 2 i załącznikiem nr. 1 rozporządzenia Ministra pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009r. w sprawie refundacji składek na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych (obecnie Dz. U z 2016r. poz. 1758 j.t.).

Wymieniony wniosek był oznaczony symbolem WN-U-G i był składany do ostatniego dnia miesiąca, następującego po miesiącu, w którym upłynął termin do opłacenia składek ( § 6 ust.1 rozporządzenia). Formularz wniosku na pierwszej stronie, w pierwszym akapicie informował o podstawach prawnych wniosku oraz pouczał o konieczności jego złożenia do ostatniego dnia miesiąca, następującego po miesiącu, w którym upłynął termin do opłacenia składek.

Skarżący prowadzi działalność gospodarczą w postaci Studia grafiki komputerowej i jako osoba niepełnosprawna korzysta z refundacji obowiązkowych składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Skarżący składał wnioski WN-U-G drogą elektroniczną, a prowadzona działalność gospodarcza wskazuje, że swobodnie porusza się w programach komputerowych.

Z ustaleń organu wynika, że skarżący dzwonił na infolinię PFRON w dniach [...] lipca, [...] i [...] sierpnia oraz [...] września 2014r. Natomiast ze stenogramów tych rozmów wynika, że zamierzał zatrudnić pracownika niepełnosprawnego i ustalał w jakich warunkach będzie mu się należało dofinansowanie do wynagrodzenia zatrudnionego pracownika niepełnosprawnego. Pytał o zatrudnienie pracownika, potem o pół etatu pracowniczego, o dokumenty mające poświadczać niepełnosprawność pracownika, o okoliczność czy musi nastąpić wypłata wynagrodzenia pracowniczego aby móc wnioskować o dofinansowanie. W żadnej z tych rozmów nie pytał o termin składania przedmiotowego wniosku, nie padło też takie stwierdzenia ze strony pracownika PFRON. Ze stenogramu z dnia [...] lipca 2014r. wynika natomiast pouczenie udzielone mu na okoliczność, że pełne informacje o warunkach ustawowych dofinansowania znajdzie na stronie internetowej Funduszu. Skarżący pytał tylko czy zwrot takiego dofinansowania dostanie w następnym miesiącu po wypłaceniu wynagrodzenia podobnie "jak wtedy wpierw opłacam tak jakby ten ZUS". W tej materii uzyskał potwierdzenie ale pracownik dalej informował go, że wynagrodzenie musi być wypłacone na konto bankowe albo za pośrednictwem poczty aby było stosowne potwierdzenia. Informował go też, " że wypełnia dokumenty na naszych drukach pobranych ze strony internetowej. Przejrzy sobie Pan te druki i jak będą jakieś pytania to wtedy prosiłabym się zgłosić, my wtedy konkretnie odpowiemy". Ze stenogramu rozmowy z dnia [...] sierpnia 2014r. wynika, że pracownik informował skarżącego, że w odniesieniu do refundacji składek obowiązuje druk WN-U-G a w przypadku dofinansowania druk WN-D oraz że są to trochę inne wnioski. W odpowiedzi skarżący stwierdził, że teraz ma te wnioski otwarte ale konkretne pytania dotyczyły elementu zachęty w ramach zatrudniania nowego pracownika. Pracownik mówił aby składać wnioski z załącznikami w terminie. Odpowiadał na pytanie o czas realizacji wniosku o wypłatę dofinansowania – " w ciągu 25 dni od daty wpływu poprawnego wniosku". W ostatnim stenogramie w odpowiedzi na informacje skarżącego, że chciałby zatrudnić osobę niepełnosprawną pracownik PFRON dyktował jakie dokumentu należy wysłać. Mówił, że będzie to wniosek WN-D, drugi formularz to INF-D-P, trzeci INF-O-PP. Na koniec stwierdził, " Tzn. sprawdzi Pan jak.. czy będzie Pan w stanie dokumenty wypełnić, jeżeli będą jakieś pytania to proszę się z nami skontaktować". Odpowiedzią było " Dobrze, no mam nadzieję, że sobie poradzę".

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 26a ust.1 ustawy o rehabilitacji pracodawcy przysługuje ze środków Funduszu miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego, o ile pracownik ten został ujęty w ewidencji zatrudnionych osób niepełnosprawnych, o której mowa w art. 26b ust. 1. Dalej zgodnie z art. 26c ust.1 tej ustawy pracodawca, o którym mowa w art. 26a, składa Funduszowi miesięczne informacje o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych oraz wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania za dany miesiąc. Zgodnie z delegacją zawartą w art. 26c ust. 1 ustawy Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał w dniu 9 stycznia 2009r. rozporządzenie w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ( Dz. U z 2014r. poz. 241 j.t. ze zm.), obowiązujące w dniu składania wniosku przez skarżącego. Zgodnie z treścią § 1 rozporządzenie określiło : "1) szczegółowe warunki udzielania oraz tryb przekazywania miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, zwanego dalej "dofinansowaniem";2) terminy składania i wzory: a) miesięcznej informacji o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych, z uwzględnieniem pracowników, u których stwierdzono chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub epilepsję, oraz pracowników niewidomych, zwanej dalej "informacją",

b) wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania za dany miesiąc, zwanego dalej "wnioskiem", wraz z danymi i dokumentami załączanymi do wniosku;

3) wymogi, jakie muszą spełniać pracodawcy, przekazując dokumenty w formie elektronicznej przez teletransmisję danych."

Przepis § 4 wskazał, że określa wzory: "1) informacji, o symbolu INF-D-P, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia; 2) wniosku, o symbolu Wn-D, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia".

Natomiast w świetle § 5 ust. 1 "Pracodawca składa wniosek wraz z informacją w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą".

Druk WN-D ( załącznik nr.1 rozporządzenia) na stronie pierwszej w pierwszym akapicie zawierał informację o podstawie prawnej dofinansowania oraz informował, że wniosek należy złożyć w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy.

W powyższych warunkach sąd nie dopatrzył się błędu w ustaleniach faktycznych organu, tym samym nie dopatrzył się wprowadzenia skarżącego, przez pracowników PFRON, w błąd w odniesieniu co do daty złożenia wniosku w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Nie ulega wątpliwości w sprawie, że wniosek taki został złożony przez skarżącego w dniu [...] października 2014r., a więc z uchybieniem terminu. Towarzyszył mu wniosek o przywrócenie terminu, w którym skarżący powoływał się wyłącznie na działanie pod wpływem ww. błędu. W skardze i pismach procesowych skarżący jedynie polemizuje z ustaleniami organu. Wnioskuje o ponowna analizę stenogramów rozmów bezzasadnie oczekując przyjęcia zasadności jego argumentacji.

Zgodnie z § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia, obowiązującego w dacie składania wniosku przez skarżącego, termin do składania wniosku w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych przywraca się na prośbę pracodawcy, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Tożsamy zapis znalazł się w § 4 ust. 4 rozporządzenia obowiązującego w dacie orzekania organu I instancji, tj. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2014r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ( Dz. U z 2014r. poz.1988) oraz w § 4 ust.4 rozporządzenia obowiązującego w dacie orzekania organu odwoławczego, tj. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 czerwca 2016r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ( Dz. U. z 2016r. poz. 951).

W przedmiotowej sprawie nie można stwierdzić aby uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Wymieniona przesłanka oznacza, że osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz to, że przyczyna uchybienia terminowi była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

W niniejszej sprawie nie można stwierdzić aby skarżący został błędnie pouczony co do daty składania przedmiotowego wniosku. Nie można też stwierdzić, iż przy otrzymanych pouczeniach, w tym odesłaniach do zapoznania się i zastosowania odpowiedniego, wskazanego druku umieszczonego na stronie internetowej PFRON, nie mógł on złożyć przedmiotowego wniosku w terminie. Podczas oceny należy mieć na uwadze, iż skarżący pracuje na komputerze, w programach informatycznych. To w programie informatycznym , dostępnym w internecie, zostały umieszczone stosowne druki wniosku zawierające pouczenie dotyczące terminu jego złożenia.

Mając powyższe na uwadze sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów postępowania, które w sposób istotny mogłyby wpłynąć na wynik sprawy jak też nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, które wpłynęłoby na wynik sprawy. Mimo, że ma racje skarżący, iż postępowanie administracyjne prowadzone było w sposób przewlekły, to jednak okoliczność ta nie wpłynęła na wynik sprawy.

W tych warunkach uznając skargę za niezasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.