Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 685/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. - M. na pismo Wojewody Wielkopolskiego z dnia 3 czerwca 2016 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych).


UZASADNIENIE

Wojewoda Wielkopolski pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] odpowiedział na wniosek M. P. - M., reprezentowanej przez adwokata i wskazał, że nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania nadzorczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr [...] Burmistrza Gminy i Miasta Tuliszków z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół im[...] w [...].

M. P. - M., reprezentowana przez adwokata pismem z dnia [...] lipca 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na ww. pismo Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2016 r., uznając je za decyzję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak substratu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem jej przedmiot nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.

Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym, że może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a., tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nadto przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być bezczynność, ale polegająca wyłącznie na niewydaniu decyzji lub postanowienia, niedokonaniu czynności materialno – technicznej lub niewydaniu pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi może być także od dnia 15 sierpnia 2015 r. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).

Podkreślić zatem należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest inne niż wyżej opisane działanie organu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a.) lub inna niż wyżej opisana bezczynność ewentualnie przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 – 9 p.p.s.a.).

Zdaniem Sądu, żądanie sformułowane w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. (k. [...]akt adm.) nie wymagało od organu nadzoru (Wojewody Wielkopolskiego) wydania aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a. (w szczególności decyzji administracyjnej) albo też wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podejmowanych w ramach postępowania administracyjnego uregulowanego w k.p.a., Ordynacji podatkowej lub ustawach, do których te dwa akty prawne mają zastosowanie (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).

Utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że postępowanie nadzorcze w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy (uregulowane w przepisach art. 90 – 92 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2016 r poz. 446, zwanej dalej jako "u.s.g.") prowadzi się zawsze z urzędu, a nie na wniosek.

Należy wskazać, że decyzję o celowości zastosowania środka nadzoru odnośnie konkretnej uchwały lub zarządzenia organu gminy pozostawiono wyłącznej kompetencji wojewody jako organowi nadzoru nad samorządem terytorialnym. O tym zatem, czy wojewoda wyda rozstrzygnięcie nadzorcze decyduje tylko i wyłącznie on sam, zaś wnioski zawierające żądanie wydania takiego rozstrzygnięcia mogą być jedynie sygnałem, zwróceniem mu uwagi na ewentualne nieprawidłowości podjętej uchwały lub zarządzenia. Nie mogą one jednak "przymusić" Wojewody do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Nadto rozstrzygnięcie nadzorcze nie jest decyzją administracyjną, postępowanie nadzorcze nie jest postępowaniem jurysdykcyjnym w rozumieniu k.p.a. prowadzonym w indywidualnej sprawie, a pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w odniesieniu do konkretnej uchwały lub zarządzenia nie jest ani rozstrzygnięciem nadzorczym, ani żadną inną formą działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a. czy pkt 9 tego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2015 r., I OSK 962/15 oraz z dnia 22 października 2010 r., I OSK 1755/10, jak też postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2015 r., II SA/Bk 517/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz vide G. Jyż, Z. Pławecki, A. Szewc "Samorząd gminny. Komentarz" ABC 2010, tezy 3 i 4 do art. 91 u.s.g.). A jeśli tak, to nie można skutecznie domagać się wydania przez organ nadzoru decyzji administracyjnej w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, bowiem takich decyzji prawo nie przewiduje.

Na marginesie wskazać można, że w u.s.g. wyraźnie uregulowano kwestie zaskarżalności aktów kończących postępowanie nadzorcze prowadzone na podstawie art. 90 – 92 u.s.g. Może się ono zakończyć rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdzającym nieważność uchwały lub zarządzenia lub stwierdzającym, że zostały wydane z naruszeniem prawa (art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g.) – i tylko te rozstrzygnięcia podlegają kontroli sądu administracyjnego. Do złożenia skargi uprawnione są wyłącznie gmina lub związek międzygminny, których uprawnienie, interes prawny lub kompetencje zostały naruszone (art. 98 ust. 3 u.s.g.).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że skarga na pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w odniesieniu do zarządzenia złożona w sprawie niniejszej podlega odrzuceniu, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.