Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1081/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zwiazku z art. 197 par. 2, art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 206/09 odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I. R. na postanowienie Wojewody P. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego robót budowlanych do właściwego organu postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 206/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym I. R. w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody P. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego robót budowlanych do właściwego organu.

Wnioskiem z [...] 2009 r. I. R. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

W wyniku rozpoznania sprzeciwu I. R. od postanowienia z dnia 25 września 2009 r. oddalającego wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2009 r., na podstawie 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej, wynikająca z jej oświadczeń, wskazuje jednoznacznie, że skarżąca jest w stanie nie tylko ponieść niezbędne koszty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ale także koszty związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

W ocenie Sądu, stałe źródła utrzymania skarżącej i jej siostry (renta po mężu w wysokości 2.126 zł miesięcznie) oraz posiadany znaczny majątek w postaci domu o powierzchni 110 m2, mieszkania o powierzchni 72 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1144 m2 nie uzasadniają niemożności poniesienia przez skarżącą kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. R. W jego uzasadnieniu podtrzymała wcześniejszą argumentację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Art. 246 § 1 p.p.s.a. wprost nakłada na stronę obowiązek wykazania, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania /przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym/ lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny /przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym/.

Skarżąca I. R., nie wykazała okoliczności, które są niezbędne do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rodzina skarżącej ma stałe źródło utrzymania w wysokości 2.126 zł miesięcznie oraz majątek nieruchomy.

Skarżąca nie dołożyła wszelkich starań, by w pełny sposób przedstawić swoją sytuację materialną i wykazać, że wniosek przez nią złożony jest zasadny. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, skarżąca wnioskując o przyznanie prawa pomocy nie załączyła m.in. stosownej dokumentacji potwierdzającej przytoczone we wniosku okoliczności dotyczące np. niepełnosprawności siostrzenicy, czy przewlekłej choroby siostry. W związku z powyższym nieuzasadnione jest przekonanie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.