Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 485/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 § 1 i 4
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz–Ziętek, Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Bożena Suleja–Klimczyk (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu podatku na rachunek bankowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 2018 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm. - dalej O.p.) oraz innych przepisów powołanych w uzasadnieniu prawnym, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Z. J. (dalej skarżący, podatnik) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z dnia 9 kwietnia 2018 r. w sprawie zwrotu na rachunek bankowy: "nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł w rozbiciu zgodnie ze złożoną deklaracją, tj. kwotę [...] zł w ciągu 60 dni, kwotę [...] zł w ciągu 180 dni od złożenia deklaracji za okresy poprzednich deklaracji jak i obecnej, złożonej w tut. Urzędzie Skarbowym" - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w dniu 13 kwietnia 2018 r. podatnik złożył do Urzędu Skarbowego w S. deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7, w której wykazał:

- kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji (poz. 42 deklaracji) - w wysokości [...] zł;

- kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika (poz. 57 deklaracji) w wysokości [...] zł, w tym:

- w terminie 60 dni (poz. 59 deklaracji) - w wysokości [...] zł;

- w terminie 180 dni (poz. 60 deklaracji) - w wysokości [...] zł.

Ponadto w ww. deklaracji podatnik nie wypełnił poz. 4, to jest nie wskazał miesiąca, za który składa powyższy dokument.

Do tak złożonej deklaracji podatnik załączył pismo z dnia 9 kwietnia 2018 r., w którym wniósł o: "zwrot na mój rachunek bankowy (...) nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł, w rozbiciu zgodnie ze złożoną deklaracją tj. kwotę [...] zł w ciągu 60 dni, kwotę [...] złotych w ciągu 180 dni od dnia złożenia deklaracji za okresy poprzednich deklaracji jak i obecnej, złożonej w tut. Urzędzie Skarbowym"

Pismem z dnia 22 maja 2018 r. organ I instancji poinformował stronę o stwierdzonych nieprawidłowościach w złożonej deklaracji VAT-7. W piśmie tym pouczono podatnika, że w celu usunięcia wskazanych nieprawidłowości należy złożyć w myśl art. 274 § 1 pkt 2 O.p. w terminie 7 dni licząc od dnia następnego po dniu doręczenia ww. wezwania korektę deklaracji podatkowej.

Jednocześnie, odrębnym pismem z dnia 22 maja 2018 r., organ wezwał podatnika do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie za jaki okres wystąpił o zwrot podatku od towarów i usług. W wezwaniu tym organ podatkowy wskazał podatnikowi, że: "Niewyjaśnienie powyższego w określonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia stosownie do art. 169 § 1 O.p.".

Powyższe pisma zostały podatnikowi doręczone w dniu 1 czerwca 2018 r.

W odpowiedzi z dnia 3 czerwca 2018 r. podatnik podał, że cyt.: "w tej chwili nie przebywam w miejscu zameldowania i nie będę mógł się zgłosić osobiście w najbliższym czasie. Należy w tym miejscu nadmienić, iż wszelką dokumentację dotyczącą podatku VAT Urząd Skarbowy w S. jest w posiadaniu a zwłaszcza, za jaki okres. Z. J. nie domagał się wcześniej zwrotu VAT ze względu na okoliczność, iż miał nadzieję, że stan zdrowia polepszy się. Niestety stan zdrowia pogorszył się, dlatego też zostałem zmuszony zwrócić się o zwrot podatku VAT. Urząd Skarbowy otrzymywał co roku rozliczenie VAT-u a zwłaszcza wynikającej z niej nadwyżki, dlatego też uważam, że jesteście Państwo w posiadaniu pełnej dokumentacji. Z. J. skontaktuje się z osobą prowadzącą sprawę w celu wyjaśnienia sprawy, a ponadto, kiedy będzie w miejscu zameldowania zgłosi się osobiście.(...)".

Z uwagi na fakt, że podatnik nie usunął braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług z dnia 9 kwietnia 2018 r. (data wpływu do organu podatkowego: 13 kwietnia 2018 r.) oraz nie złożył stosownej korekty deklaracji VAT-7, organ I instancji postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 169 § 1 pkt 1 i § 4 O.p. pozostawił ww. wniosek bez rozpatrzenia.

W dniu 15 listopada 2018 r. do organu wpłynęło zażalenie z dnia 4 listopada 2018 r. złożone drogą elektroniczną (ze skrytki platformy ePUAP: [...]), w którym podatnik wniósł o zmianę postanowienia lub skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem pełnej analizy wynikającej ze złożonej comiesięcznej deklaracji VAT od 1996 r.

Rozpoznając sprawę po wniesieniu zażalenia organ odwoławczy przytoczył treść art. 168 § 1 i § 2 O.p. dotyczącego wymogów jakie winno spełniać podanie

Dodał, że w myśl § 3a ww. przepisu, podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno:

1) być uwierzytelnione przy użyciu mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;

2) zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru;

3) zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie.

Stosownie do § 3b ww. przepisu, jeśli podanie, o którym mowa w § 3a, nie zawiera adresu elektronicznego, organ podatkowy przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego ( ... ).

Organ wyjaśnił, że pod pojęciem "adres elektroniczny" trzeba rozumieć adres elektroniczny w systemie teleinformatycznym, służącym do obsługi doręczeń, za pomocą którego urząd może doręczyć dokumenty elektroniczne. W przypadku, gdy organ podatkowy wykorzystuje do doręczeń pism system ePUAP jako "adres elektroniczny" należy rozumieć adres skrytki użytkownika ePUAP.

Zgodnie z dyspozycją normy prawnej zawartej w art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Braki formalne podania wypełnia osoba wnosząca to podanie, niezależnie od tego czy jest ona jednocześnie osobą, której żądanie zawiera podanie, osobą ją reprezentującą czy też pełnomocnikiem takiej osoby (vide: wyrok WSA w Kielcach z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 593/16).

W judykaturze akcentuje się, że braki, o których mowa w art. 169 § 1 ww. ustawy, należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, jak również pełnomocnictwa. Wszystkie one podlegają uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, a zatem nienadania mu dalszego biegu w postępowaniu. Jednak, aby mogło dojść do usunięcia braku formalnego podania, należy dokonać stosownego wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku. W zależności więc od tego, czy podmiot zastosuje się do tego wezwania, czy też nie usunie stwierdzonego przez organ braku, dojdzie do nadania podaniu dalszego biegu, ewentualnie do pozostawienia go bez rozpatrzenia.

Jak wskazał organ, w dniu 13 kwietnia 2018 r. podatnik przesłał do organu podatkowego deklarację VAT-7 za 2017 r., (bez sprecyzowania okresu za jaki jest składana) oraz wykazując w niej kwotę do zwrotu bezpośredniego w wysokości [...] zł, w tym: w terminie 60 dni kwotę [...] zł, a w terminie 180 dni kwotę [...] zł.

Organ odwoławczy przywołał w tym miejscu przepis art. 99 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.- dalej u.p.t.u.), zgodnie z którym podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym miesiącu, z zastrzeżeniem (...) mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Ponadto organ zauważył, iż stosownie do art. 87 ust. 5a u.p.t.u., w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe.

Pismem z dnia 22 maja 2018 r. (doręczonym 1 czerwca 2018 r.) wezwano podatnika do wskazania okresu, którego dotyczy deklaracja VAT-7 za 2017 r. oraz złożony wraz z nią wniosek o zwrot podatku od towarów i usług. Dodatkowo pismem z tej samej daty, powołując treść ww. przepisu art. 87 ust. 5a ww. ustawy organ podatkowy wezwał podatnika do złożenia - w myśl art. 274 § 1 pkt 2 O.p. - korekty ww. deklaracji VAT-7.

W związku z tym, że podatnik nie skorygował powyższej deklaracji VAT-7 oraz nie wskazał okresu, którego dotyczy wniosek o zwrot podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji VAT-7 za 2017 r., w ocenie organu odwoławczego organ I instancji zasadnie pozostawił powyższy wniosek bez rozpatrzenia.

Treść pisma podatnika w odpowiedzi na wystosowane wezwania nie wyjaśnia bowiem w żaden sposób jakiego okresu dotyczy złożona przez podatnika deklaracja VAT-7, jak również wniosek o zwrot podatku od towarów i usług. Twierdzenie podatnika zacytowane powyżej nie może być potraktowane jako wskazanie organowi podatkowemu okresu, za jaki żąda się zwrotu bezpośredniego podatku od towarów i usług. Z kolei, ustawa o podatku od towarów i usług nie przewiduje rocznego rozliczenia tego podatku, tak więc bez wątpienia strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku z dnia 9 kwietnia 2018 r. Stąd też ww. wniosek należało pozostawić bez rozpatrzenia.

Z treści zażalenia z dnia 4 listopada 2018 r. wynika, że podatnik posiadał wiedzę o obowiązku comiesięcznego rozliczania podatku od towarów i usług w terminie do 25 - tego następnego miesiąca, a pomimo to złożył deklarację VAT-7 za 2017 r. i nie skorygował ww. błędu na wezwanie organu. Z kolei, w wezwaniu tym, pouczono podatnika, że nie zastosowanie się do tegoż wezwania spowoduje pozostawienie wniosku o zwrot podatku bez rozpatrzenia. Trudno więc uznać, że postanowienie organu narusza prawa konstytucyjne oraz podatkowe strony. Poza tym podatnik nie określił, które jego zdaniem prawa konstytucyjne oraz podatkowe zostały w niniejszej sprawie naruszone. Do tak postawionych zarzutów, nie można zatem ustosunkować się w sposób merytoryczny.

Kolejny zarzut podatnika dotyczy błędnego adresu strony na postanowieniu z dnia [...]. Podatnik poinformował przy tym, że nie przebywa pod adresem zameldowania i wskazał adres poczty mailowej, pod który należy przesyłać

kierowaną do niego korespondencję.

Odnosząc się do powyższego organ zauważył, że we wniosku z dnia 9 kwietnia 2018 r. (data wpływu do organu 13 kwietnia 2018 r.) podatnik podał adres do korespondencji: [...] M. ul. [...]. Ponadto, poczta mailowa nie spełnia wymogów bezpieczeństwa oraz nie gwarantuje, że wysłana w ten sposób korespondencja zostanie odebrana przez uprawnioną do tego osobę, dlatego też organ I instancji prawidłowo przesłał ww. postanowienie na wskazany przez podatnika adres do korespondencji. Ww. zarzut należało więc uznać za nieuzasadniony.

Składane przez stronę raz do roku deklaracje dla podatku od towarów i usług VAT-7 nie stanowią - wbrew temu co twierdzi strona - "pełnej dokumentacji" podatnika.

W tym miejscu organ podkreślił, że podatnik swoim postępowaniem naruszył przepis art. 99 u.p.t.u., zgodnie z którym, podatnicy są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne lub kwartalne, w zależności od wyboru formy opodatkowania.

Odnosząc się natomiast do pozostałej argumentacji podatnika zawartej w zażaleniu w kwestii wypłacania milionów złotych "mafiom Vatoskim" oraz złożenia skargi w 2014 r. "na ręce Prezydenta Miasta S." organ zwrócił uwagę, że nie dotyczy ona rozpatrywanej sprawy i nie może podlegać rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł, że postanowienie narusza jego prawa konstytucyjne jak i też prawo podatkowe. Złożył również wniosek o zwolnienie go z ponoszenia kosztów sądowych w całości od powyższej skargi ze względu na ciężką sytuację finansową oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego a który to będzie go reprezentował w/w sprawie.

W pierwszej kolejności podniósł, że wszelkie pisma kierowane do Urzędu Skarbowego jak i też do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach były wysyłane przez skarżącego ze skrzynki użytkownika ePUAP, który to profil był potwierdzony przez Urząd Skarbowy stosownym numerem identyfikacyjnym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, iż deklaracja VAT-7 za 2017 rok była złożona bez sprecyzowania okresu, co zdaniem strony nie jest zgodne z prawdą, ponieważ była to deklaracja podtrzymująca wcześniejsze składane deklaracje, które to deklaracje wskazywały, że istnieje nadpłacony podatek VAT tylko z tą różnicą, że skarżący nie wnosił o wypłatę -zwrot Vat-u.

Według strony niezrozumiałym jest fakt, że pomimo prawidłowo składanych deklaracji do Urzędu Skarbowego w S. organ nie posiada dokumentacji lub unika jej przedstawienia dlatego też podatnik zwrócił się o to, aby Urząd Skarbowy w S. przedstawił pełną dokumentację składanych deklaracji VAT-u z jego firmy, która to działalność była prowadzona od 1996 roku.

Skarżący nadmienił, iż wszelką dokumentację dotyczącą podatku VAT organ podatkowy posiada, a zwłaszcza, za jaki okres. Podatnik był zobowiązany do co miesięcznego rozliczenia VAT-u do 25 każdego miesiąca następnego, o czym wiedział i nie musi w chwili obecnej być pouczany o takim obowiązku. Dokonywał co miesiąc rozliczenia VAT poprzez składanie deklaracji podatkowej, co powinno być odnotowane w systemie Urzędu.

Ze względu na okoliczność, iż urzędnik Miasta S. stwierdził, że system w sprawie działalności handlowej miał wady, podatnik złożył skargę w 2014 roku na ręce Prezydenta Miasta S., lecz ten uznał się za niewłaściwego do rozpatrzenia skargi i sprawę skierował do Ministra Gospodarki RP, o czym organ podatkowy był poinformowany. Były rząd nie dokonał żadnej analizy skargi i jak to mówią "ani be ani me ani kukuryku, bo miał daleko zwykłego obywatela", dlatego też podatnik składał deklarację VAT na koniec każdego roku obrachunkowego, aby nikt mu nie zarzucił, że nic o Vacie nie wiedziano. Pomimo tego stwierdza się, że VAT nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie należy się i jest to niezrozumiałe. Jak widać obywatel, który nigdy nie domagał się zwrotu podatku VAT jest równie traktowany jak zwykły złodziej, który wyłudzał podatek VAT.

Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o zmianę postanowienia z uwzględnieniem pełnej analizy dokumentacji wynikającej ze składanej comiesięcznej deklaracji Vat od 1996 r., ponieważ nikt do tej pory nie pofatygował się do jej analizy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie ma zastosowania.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia według powyższych kryteriów, Sąd stwierdził, że postanowienie organu odwoławczego nie narusza prawa.

W niniejszej sprawie sporna pozostaje prawidłowość pozostawienia bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 1 i § 4 O.p. wniosku skarżącego z dnia 9 kwietnia 2018 r. (data wpływu do organu – 13 kwietnia 2018 r.) o zwrot podatku VAT w wysokości [...] zł - częściowo w terminie 60 dni, a częściowo w terminie 180 dni, złożonego wraz z deklaracją VAT-7. Zgodnie bowiem 87 ust. 5a u.p.t.u. w przypadku, gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Jak wskazał organ, strona nie uzupełniła braków wniosku w sprawie zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym, które jego zdaniem determinowały nadanie sprawie dalszego biegu, tj. nie wskazała okresu, za jaki żądała zwrotu podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, pismem z dnia 22 maja 2018 r. (doręczonym 1 czerwca 2018 r.) skarżący został wezwany w trybie art. 169 § 1 O.p. do uzupełniania braków wniosku poprzez wskazanie okresu, którego dotyczy wniosek o zwrot ww. podatku, w terminie określonym we wskazanym przepisie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Jednocześnie, pismem z tego samego dnia organ podatkowy wezwał stronę do złożenia korekty deklaracji podatkowej VAT-7 (nadesłanej wraz z wnioskiem o zwrot podatku), w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w tej deklaracji w poz. 4,59 i 60. Z treści powołanego w wezwaniu przepisu wynika bowiem konieczność złożenia umotywowanego wniosku o zwrot podatku naliczonego nad należnym wraz z deklaracją podatkową.

W tym miejscu wskazać należy, że instytucja "podania", którym niewątpliwie jest również wniosek o zwrot podatku VAT, uregulowana została w art. 168 O.p. Na podstawie § 1 i § 2 tego artykułu podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia, wnioski) mogą być wnoszone pisemnie lub ustnie do protokołu, a także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (§ 1). Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych (§ 2).

Według art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że braki, o których mowa w tym przepisie należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, jak również pełnomocnictwa. Wszystkie one podlegają uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, a zatem nienadania mu dalszego biegu w postępowaniu (por. np. wyrok WSA W Gliwicach z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 753/16). Wskazuje się również, że wymagania co do wskazania żądania wyznacza przedmiot postępowania albo innej czynności w toku postępowania. Brak ten, gdy nie zostanie usunięty, powoduje bezskuteczność wniesionego podania. W takim zakresie, w jakim przepisy prawa materialnego lub przepisy prawa procesowego opierają postępowanie podatkowe na zasadzie skargowości, uzależniając je od złożenia przez stronę żądania, treść tego żądania wyznacza przedmiot postępowania (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa - komentarz, Wyd. Unimex" Wrocław 2008, s. 699).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy przyznać należy rację organowi, że pismo strony z dnia 9 kwietnia 2018 r. nie czyniło zadość wymogom podania w zakresie, w jakim odnosiło się do treści żądania.

W rozpatrywanej sprawie organ wezwał zatem skarżącego do usunięcia braków wniosku, jednak skarżący w stosownym terminie nie uzupełnił wskazanych braków. Zauważyć przyjdzie, że zarówno treść wezwania jak i przewidziany rygor, o którym mowa w art. 169 § 1 O.p. były wystarczająco precyzyjne i nie budziły wątpliwości skarżącego. W piśmie z dnia 3 czerwca 2018 r. (wpływ do organu 6 czerwca 2018 r.) stanowiącym odpowiedź na wystosowane wezwanie stwierdził on jedynie, że wszelka dokumentacja dotycząca jego firmy w zakresie podatku VAT znajduje się w posiadaniu organu a zatem brak jest podstaw do uzupełnienia wniosku. Skarżący wskazał nadto, że skontaktuje się z osobą prowadzącą sprawę w celu jej wyjaśnienia. Stanowisko to podtrzymał zarówno w zażaleniu jak i w skardze podnosząc, że organ posiada wszelką dokumentację dotyczącą podatku VAT, "a zwłaszcza za jaki okres".

W ocenie Sądu, podatnik był w stanie wykonać nałożony obowiązek. Istotne dla skutecznego zakreślenia żądania wniosku jest bowiem jest jednoznaczne określenie granic i przedmiotu żądania. W myśl art. 99 ust. 12 u.p.t.u. podstawą rozliczenia podatku od towarów i usług jest deklaracja. Jednocześnie we wniosku skarżący powołał przepis art. 87 ust. 6 u.p.t.u. oraz wskazał, że kwoty podatku naliczonego zostały wcześniej w całości zapłacone. Zatem - zdaniem Sądu - informacja co do okresu, za jaki skarżący żądał zwrotu podatku miała zasadnicze znaczenie, a organ miał uzasadnione wątpliwości co do zakresu żądania, których skarżący nie wyjaśnił. Skutkiem nieusunięcia braków podania w terminie było pozostawienie podania bez rozpoznania w formie postanowienia, na które przysługiwało zażalenie (art. 169 § 4 O.p.).

Podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej sprawy było wyłącznie postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, dlatego też pozostała argumentacja skargi nie ma znaczenia dla dokonanej oceny tego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.