Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 785/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt. III SA/Kr 530/17 oddalające wniosek K. J. o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner w sprawie ze skargi K. J. na pismo Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] marca 2017 r. [...] w przedmiocie skargi na działanie organu postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt. III SA/Kr 530/17 (dalej postanowienie z 16 stycznia 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K. J. o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner w sprawie ze skargi K. J. na pismo Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] marca 2017 r. [...] w przedmiocie skargi na działanie organu.

Sąd I instancji wskazał, że K. J. (dalej skarżący) w piśmie z 14 października 2017 r. [winno być 9 sierpnia 2017 r.] wniósł o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner w związku ze stronniczością, co wynika z szeregu spraw i decyzji podejmowanych w sprawach skarżącego wnoszonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (k. 101 akt III SA/Kr 530/17).

Sędzia NSA Krystyna Kutzner dnia 21 grudnia 2017 r. złożyła oświadczenie, zgodnie z którym nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), uzasadniające wyłączenie jej od rozpoznania przedmiotowej sprawy (k.104 akt III SA/Kr 530/17).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy - z urzędu. Skarżący nie wykazał również w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwość co do bezstronności ww. sędziego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania wadliwie i nieobiektywnie nie jest przesłanką wystarczającą do jego wyłączenia (postanowienie NSA z 5.9.2008 r. I OZ 665/08, cbosa). Powołanie się przez skarżącego na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w których w jednej sprawie stwierdzono przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygnaturze akt I OPP 15/17, a w drugiej uchylono zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia (sygn. akt I OZ 1331/17) nie powoduje wątpliwości co do bezstronności sędziego w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy.

Wojewódzki Sąd przywołał ostatnio wydane postanowienie z 1.12.2017 r. I OZ 1739/17, w którym Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd tut. Sądu w kwestii oddalenia wniosku o wyłączenie ww. sędziego, w sprawie z innej skargi skarżącego w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (sygn. akt III SAB/Kr 2/17). W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przesłanką wyłączenia sędziego nie może być wyłącznie subiektywne odczucie skarżącego co do celowości złożonego wniosku. Jak podkreślił, odnosząc się do oświadczenia złożonego przez sędziego NSA Krystynę Kutzner o braku podstaw prawnych wymienionych w art. 19 ppsa do wyłączenia jej od orzekania w tejże sprawie, w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (NSA powołał swoje wcześniejsze postanowienia z: 12.3.2012 r. I FZ 147/12; 9.10. 2013 r. II OZ 851/13; 24.10.2014 r. I OZ 754/14).

Powołując art. 18 i art. 19 ppsa Sąd I instancji orzekł jak w sentencji (k. 111-114 akt III SA/Kr 530/17).

Od postanowienia z 16 stycznia 2018 r. skarżący wywiódł zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 18 § 1 ppsa. Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (k. 121-122 akt III SA/Kr 530/17).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ocenił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego wskazanego przez skarżącego (ani w zakresie regulowanym w art. 18 ppsa ani w zakresie określonym w art. 19 ppsa). Przedstawione przez skarżącego okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia z wydanych rozstrzygnięć w innych sprawach skarżącego. Przeświadczenie strony co do braku bezstronności sędziego w związku z wydaniem w innej sprawie orzeczenia nieodpowiadającego jej oczekiwaniom nie stanowi jednak przesłanki uzasadniającej wyłączenie. Co jednak najważniejsze, sędzia, o wyłączenie którego wnioskował skarżący, nie orzekał w niniejszej sprawie, a jedynie podejmował czynności Przewodniczącego Wydziału.

Sędzia NSA Krystyna Kutzner złożyła oświadczenie, w którym oświadczyła, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie jej od orzekania w sprawie III SA/Kr 530/17. Skarżący nie wskazał i nie udowodnił, by zachodziły przesłanki, podważające wiarygodność oświadczenia sędziego.

Skarżący nie pierwszy raz stara się o wyłączenie wymienionego sędziego. Poprzednie próby również nie przyniosły spodziewanego przez skarżącego rezultatu (postanowienie NSA z: 1.12.2017 r. I OZ 1730/17; 1.12.2017 r. I OZ 1728/17; 7.12.2017 r. I OZ 1766/1; 7.12.2017 r. I OZ 1767/17; 30.1.2018 r. I OZ 1914/17; 15.3.2018 r. I OZ 231/18; 23.3.2018 r. I OZ 285/18; 24.4.2018 r. I OZ 390/18; 20.6.2018 r. I OZ 580/18) mimo, że jak wynika ze wskazanych orzeczeń, zostały oparte na tożsamej podstawie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.