Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2508/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono uchwałę I  i II  instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 3 pkt 4, art. 11 ust. 1, art. 33 pkt 7, art. 36 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 5 poz 42
law: Ustawa z dnia 15 grudnia  2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. C. na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia kwalifikacji osoby ubiegającej się o wpisanie na listę członków izby urbanistów 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę z dnia [...] grudnia 2009 r. Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w G.; 2. stwierdza, że uchylone uchwały nie podlegają wykonaniu;


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. C.(dalej też jako "skarżąca", "strona") jest Uchwała Nr [...] Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] grudnia 2010 r., która po rozpatrzeniu odwołania strony utrzymała w mocy uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Północnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w G. w sprawie potwierdzenia kwalifikacji osób ubiegających się o wpisanie na listę członków Północnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w G.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 11 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42. z późn. zm.), w związku z § 44 ust. 2 pkt 1 Statutu Izby Urbanistów oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) - dalej też jako "k.p.a.").

Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia:

W dniu [...] kwietnia 2007 r. Pani M. C. złożyła wniosek o przeprowadzenie postępowania w sprawie potwierdzenia kwalifikacji uprawniających ją do wpisu na listę członków Północnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w G., o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą". Stosownie do przywołanego przepisu, Izba Urbanistów zrzesza osoby, które "posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych o kierunkach innych niż architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin, uzupełnionych studiami podyplomowymi w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną."

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna (zwana dalej "OKK", "organ I instancji") wszczęła postępowanie według norm Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, przyjętego uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. Krajowej Rady Izby Urbanistów. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. odmówiła M. C. potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków Północnej Okręgowej Izby Urbanistów, zwanej dalej "POIU" stwierdzając, że nie posiada ona wymaganego wykształcenia, ale posiada wymagane ustawą doświadczenie zawodowe zdobyte podczas trzyletniej pracy bezpośrednio związanej z gospodarką przestrzenną, jednocześnie informując kandydatkę, że do potwierdzenia kwalifikacji zawodowych konieczne jest zdanie egzaminu.

Od powyższej decyzji M. C. wniosła w terminie odwołanie do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, zarzucając rozstrzygnięciu niewłaściwą ocenę zdobytego wykształcenia.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów, zwana dalej "KKK" rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2007 r., uchyliła uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej POIU z dnia [...] maja 2007 r. w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez OKK POIU z siedzibą w G.. Poza uchybieniami formalnymi prowadzonego postępowania zarzuciła, że oparła się wyłącznie na dokumentach dołączonych przez zainteresowaną do wniosku o wpis na listę członków okręgowej izby, a nie wezwała strony do przedstawienia ewentualnie innych dowodów potwierdzających jej wykształcenie, co powinna uczynić w przypadku zaistniałych wątpliwości.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wezwała kandydatkę do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających zakres tematyczny oraz wykaz godzinowy przedmiotów (gospodarka przestrzenna, teoria samorządu terytorialnego, prawo rolne, prawo ochrony środowiska, prawo administracyjne) - powołanych w piśmie z dnia [...] maja 2007 r. Prodziekana do spraw Nauki Uniwersytetu [...] w B.. Strona złożyła zaświadczenie z Uniwersytetu G. o programie nauczania na kierunku Administracja UG z określeniem liczby godzin poszczególnych przedmiotów podpisane przez Prodziekana wydziału oraz zaświadczenie z Uniwersytetu [...] w B. wymieniające przedmioty, które w obowiązującym programie nauczania realizowały m.in. zagadnienia prawne związane z architekturą urbanistyką lub gospodarką przestrzenną, podpisane przez dyrektora Instytutu Prawa, Administracji i Zarządzania.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna uznając, że przedstawione zaświadczenia nie opisują szczegółowo zakresu tematycznego przedmiotów w nich wymienionych, zwróciła się do strony o uzupełnienie dokumentacji, w tym: rozbudowanie opinii opiekunów praktyki zgodnie z § 10 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, dostarczenie opisu tematycznego przedmiotów wymienionych w zaświadczeniach z Uniwersytetu G. oraz Uniwersytetu [...] w B. Strona ostatecznie przedłożyła uzupełnienia do opinii B. Ż., A. K. oraz M. P., a także zaświadczenie z Katedry Prawa Gospodarczego SGH, że jest uczestnikiem seminarium doktorskiego podpisane przez prof. dr hab. Z. N. oraz zaświadczenie z Zespołu Szkół Budowlanych w B., gdzie uczęszczała w latach 1977-80, wyszczególniające wymiar godzinowy przedmiotów związanych z projektowaniem architektonicznym.

Organ I instancji, w związku z niemożliwością określenia na podstawie posiadanego materiału dowodowego ilości godzin związanych z gospodarką przestrzenną w programie nauczania na studiach wyższych, ponownie zwrócił się do strony o określenie, jakie przedmioty w trakcie studiów były związane z gospodarką przestrzenną z podaniem ich zakresu tematycznego. Z tym samym zapytaniem zwrócił się pismami z dnia [...] marca i [...] kwietnia 2009 r. do Prodziekana ds. Nauki Uniwersytetu [...] i Prodziekana ds. studiów niestacjonarnych Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu G., przy czym odpowiedzi nie otrzymał.

Skarżąca uzupełniła dokumentację o zaświadczenie z [...] Urzędu Wojewódzkiego o zakresie obowiązków pracowniczych, opinię potwierdzającą doświadczenie zawodowe (wcześniej załączoną) A. P., rekomendację członka izby urbanistów J. S. (wcześniej załączoną), dwa powołania na członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na okres kadencji do dnia [...] kwietnia 2013, zaświadczenie kierownika Katedry Prawa Administracyjnego o wysłuchaniu przez kandydatkę w roku akademickim 1998/1999 wykładu "Kontrola realizacji obowiązków z zakresu prawa administracyjnego" w wymiarze 10 godz., zaświadczenie z Uniwersytetu [...], że przedmiot "teoria samorządu terytorialnego (10 h wykładów i 10 h ćwiczeń) uwzględniał zagadnienia związane z architekturą, urbanistyką lub gospodarką przestrzenną, zakres merytoryczny przedmiotu "teoria samorządu terytorialnego"- bez podpisu prowadzącego, zaświadczenie z [...] Uczelni Ekonomicznej podpisane przez Dziekana Wydziału Humanistycznego prof. dr hab. J. W., że w programie zajęć Wyższej Szkoły Pedagogicznej w B. na Wydziale Humanistycznym, kierunku Administracja (3-letnie zaoczne) - obecnie Uniwersytet [...], realizowane były przedmioty: prawo administracyjne (30h wykładów i 15h ćwiczeń), prawo rolne (10 h wykładów i 10 h ćwiczeń), zarys prawa cywilnego (10 h wykładów i 10h ćwiczeń) - które według skarżącej realizowały zagadnienia prawne spełniające wymogi wynikające z przepisu art.5 ust.3 pkt 4 ustawy o samorządach zawodowych, zaświadczenie z Uniwersytetu [...] o tym, że kandydatka jest słuchaczem studiów podyplomowych "Audyt energetyczny budynków i instalacji" w roku akademickim 2008/2009 z podaniem szczegółowego programu studiów podyplomowych.

OKK postanowiła przesłuchać w charakterze świadków opiekunów praktyki odbywanej przez skarżącą: M. P. oraz B. Ż. na okoliczność zasad odbywania praktyki i jej przebiegu, informując o powyższym kandydatkę. W związku z przesłaniem usprawiedliwień o niemożności stawienia się w podanym terminie, przesłuchania obu opiekunek praktyki w terminie [...] lipca 2009 r. nie odbyły się. Organ I instancji powtórnie wezwał w/w osoby w charakterze świadków na dzień [...] września 2009 r. jednocześnie zwracając się do jednej z nich – A. K. o pisemne określenie formy współpracy z kandydatką z podaniem zakresu godzinowego i czasowego. Także zwróciła się do strony o udokumentowanie formy współpracy z opiniującymi.

A. K. w odpowiedzi na w/w pismo potwierdziła współpracę z M. C. informując, że odbywała się na podstawie umowy ustnej, miała charakter wolontariatu i trwała w okresie obowiązywania poszczególnych umów z zamawiającym. Dołączyła kserokopię umów z zamawiającym. Przesłała umowę o dzieło zawartą w dniu [...] listopada 2006 r. w B. z Pracownią Projektową.

W związku z ponownym usprawiedliwieniem nieobecności opiekunek praktyki - nie miały miejsca przesłuchania ich w charakterze świadków. Ostatecznie, po rozmowie telefonicznej ze świadkami organ odstąpił od przesłuchania M. P. i B. Ż. ze względu na podeszły wiek i pogarszający się stan zdrowia, zwracając się do nich z prośbą o pisemne określenie formy współpracy z kandydatką, z podaniem zakresu godzinowego i czasowego. Odpowiedzi zostały nadesłane w dniach [...] i [...] października 2009 r. W dniu [...] listopada 2009 r. odbyło się przesłuchanie strony.

Na podstawie powyższych ustaleń organ I instancji ocenił, że skarżąca posiada wykształcenie wyższe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu G. w zakresie administracji (2-letnie magisterskie) oraz na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w B., na kierunku Administracja (3-letnie licencjackie) uzupełnione studiami podyplomowymi z zakresu gospodarki przestrzennej na Wydziale Architektury Politechniki G., które nie spełnia wymogów art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o samorządach zawodowych. Uznał, że złożonymi dokumentami nie wykazała, że obowiązujący program nauczania realizował 90 godzin z zakresu architektury, urbanistyki, gospodarki przestrzennej. Ocenił, na podstawie oświadczenia strony, że uczelnie nie prowadziły w tamtym okresie wykazów z zakresu problematyki przedmiotów i ilości godzin poszczególnych przedmiotów w programach studiów, w konsekwencji czego trudno określić ile godzin dotyczy programu wymaganego przy przyjęciu do Izby, a przedstawione materiały nie potwierdzają, że program studiów obejmował 90 godzin z zakresu architektury, urbanistyki, gospodarki przestrzennej. Przyznał jednocześnie, że suma godzin przedmiotów wskazanych w pismach z czerwca 2009 r. - jako spełniające wymogi ustawy - wynosi 105. Jednakże stwierdził, że na podstawie tytułów przedmiotów oraz opisu problematyki (zamieszczonej przy niektórych przedmiotach) dotyczyły one głównie zagadnień prawnych nawiązujących w niewielkim stopniu - jeśli w ogóle - do gospodarki przestrzennej.

Zdaniem organu skarżąca nie przedłożyła także wystarczających dokumentów potwierdzających zatrudnienie na zasadach, o których mowa w § 6 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, w trakcie którego zdobywała doświadczenie zawodowe wykonując prace wymienione w § 4 tego Regulaminu. Jedynie umowa o dzieło [...] listopada 2006 r. – [...] marca 2007 r. zawarta z M. P. spełnia wymogi Regulaminu, inne umowy były ustne, a praca wykonywana nieodpłatnie (umowy z p. Ż. zostały sporządzone i zawarte post factum na potrzeby toczącego się postępowania kwalifikacyjnego i stanowią sformalizowanie umowy ustnej z lat 1997, 1999, 2000, co potwierdza pismo p. Ż. z dnia [...].10.2009).

Organ I instancji nie uznał za dokumenty potwierdzające zatrudnienie pod opieką p. K. umów pomiędzy firmą "A W J" W. J. z siedzibą w B., a zlecającym wskazane opracowania planistyczne. Stwierdził, że doświadczenie zawodowe kandydatki zdobywane podczas trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną zostało potwierdzone oświadczeniami dwóch opiekunek, a nie dokumentami. Zatrudnienie etatowe kandydatki - [...] Urząd Wojewódzki Wydział Infrastruktury - nie daje, jego zdaniem, podstaw do zaliczenia go do wymaganego okresu pracy, ponieważ obowiązki tam wykonywane nie są pracami, o których mowa w § 4 Regulaminu.

Ocenił, że w żadnym z trzech wykazów opracowań załączonych do dokumentacji skarżąca nie została wymieniona w składzie autorskim. Wprawdzie w trakcie przesłuchania strona stwierdziła, że w mniemaniu opiekunów praktyki - skoro kandydatka jest wymieniona w tabeli w rubryce dotyczącej roli w zespole autorskim, to nie musi być wymieniona w rubryce dotyczącej składu zespołu autorskiego. Stwierdzenie to uznał za wątpliwe, ponieważ nie jest to powszechna praktyka przy dokumentowaniu opracowań przez kandydatów do POIU i przypadek skarżącej uznał za odosobniony.

Jednocześnie ocenił, że podczas przesłuchania kandydatka, zapytana wprost, czy czuje się przygotowania do samodzielnego projektowania urbanistycznego, odpowiedziała, że robiąc plany zdobędzie doświadczenie pozwalające na ich samodzielne sporządzanie. Na razie zdobywała doświadczenie z urzędu, głównie oglądając i analizując pracę innych urbanistów i oceniając plany pod względem formalnym. Zapytana o opracowanie urbanistyczne z największym samodzielnym udziałem, odpowiedziała że był to MPZP osiedla domów jednorodzinnych w latach 2000-2001 - nie ujęty w wykazie opracowań planistycznych złożonym do POIU.

Reasumując, organ I instancji uznał, że: nie zostało udokumentowane w sposób jednoznaczny, że studia wyższe ukończone przez kandydatkę w obowiązującym programie nauczania realizowały zagadnienia związane z architekturą, urbanistyką lub gospodarką przestrzenną, w wymiarze co najmniej 90 godzin, nie został w sposób zadawalający udokumentowany 3-letni okres pracy związanej z gospodarką przestrzenną wobec oświadczeń opiekunek praktyki zamiast umów lub zaświadczeń o pracy, jak i nie zostało w pełni potwierdzone, a wręcz odwrotnie, że zdobyte przez kandydatkę doświadczenie zawodowe jest wystarczające dla samodzielnego projektowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej oraz kierowania zespołem prowadzącym takie prace.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, zarzucając rozstrzygnięciu niewłaściwą interpretację art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o samorządach zawodowych architektów w zakresie oceny zdobytego doświadczenia zawodowego. Błędnie przyjęła, że wymiar 90 godzin musi dotyczyć zakresu architektury, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej, gdy przepis art. 5 ust. 3 pkt 4 stanowi o 90 godzinach zajęć związanych z architekturą, urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Podnosiła, że organ otrzymał wszelkie wymagane przepisami dokumenty i informacje, które zawarte zostały we wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego. Ponadto zwróciła uwagę, że w uchwale rozstrzygającej po raz pierwszy jej wniosek potwierdzono posiadanie przez nią wymaganego doświadczenia zawodowego zdobytego podczas trzyletniej pracy bezpośrednio związanej z gospodarką przestrzenną. Wówczas organ I instancji uznał je za wystarczające.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną Uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymała w mocy uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Północnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w G. w sprawie odmowy potwierdzenia kwalifikacji osób ubiegających się o wpisanie na listę członków tej Izby. Powołała się w uzasadnieniu na określone w ustawie zadania Izby Urbanistów obejmujące w szczególności prawo weryfikacji kwalifikacji osób zainteresowanych przystąpieniem do samorządu zawodowego (art. 8 pkt 5 ustawy) i przyznane okręgowym komisjom kwalifikacyjnym kompetencje do podejmowania uchwał w sprawie potwierdzenia kwalifikacji osób ubiegających się o wpis na listę członków okręgowych izb urbanistów (art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy), a z drugiej strony definicję słownikową pojęcia "kwalifikacje" wg "Słownika wyrazów obcych" (PWN, Wrocław 2001, s. 288), co oznacza "posiadanie przez kogoś wykształcenia oraz praktycznego przygotowania do wykonywania określonych czynności zawodowych". Uznała, że zakres pojęcia kwalifikacji został zawężony w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy, gdzie wskazano, że praktyczne przygotowanie do zawodu ma polegać na zdobyciu doświadczenia zawodowego w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. Jej zdaniem oznacza to, że osoba ubiegająca się o potwierdzenie kwalifikacji winna wykazać należyte przygotowanie do samodzielnego wykonywania zawodu urbanisty, w tym wykonywania projektów powyższych opracowań. Stąd niezbędna praktyka w interdyscyplinarnym zespole projektowym, uczestniczenie we wszystkich fazach procesu projektowego pod kierunkiem członka Izby Urbanistów (§ 9 ust. 2 i 3 regulaminu). Praca taka powinna być udokumentowana w sposób wskazany w § 8 regulaminu, w szczególności zawartą z projektantem umową o pracę, umową zlecenia, itp. Przyznała, że w zakresie postępowania w sprawach indywidualnych zastosowanie mają, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego - co do zbadania spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek określonych w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy.

Odwołując się do wymogu spełnienia przesłanek przywołanej normy, organ odwoławczy ustalił, podobnie jak organ I instancji, że M. C. ukończyła 3-letnie licencjackie studia na kierunku Administracja na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w B. - obecnie Instytut Prawa, Administracji i Zarządzania Uniwersytetu im. [...] oraz 2-letnie magisterskie studia na kierunku Administracja na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu G.. Wykształcenie uzupełniła studiami podyplomowymi z zakresu gospodarki przestrzennej na Wydziale Architektury Politechniki G.. Ocenił zatem, że skarżąca posiada "dyplom ukończenia studiów wyższych o kierunkach innych niż architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna", a przedmiotem jego badania było ustalenie, czy ukończone studia w "obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin".

Na tę okoliczność strona przedstawiła zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2009 r., podpisane przez prof. dr hab. B. W. (Kierownika Katedry Administracyjnego Prawa Gospodarczego na Wydziale Administracji [...] Uczelni Humanistyczno - Ekonomicznej) i prof. dr hab. J. W. (Dziekana Wydziału Humanistycznego - Uniwersytetu [...]), wskazujące zajęcia z przedmiotów: prawo administracyjne (45 godz.), prawo rolne (20 godz.) i zarys prawa cywilnego (20 godz.), jako realizujące zagadnienia prawne spełniające wymogi wynikające z przepisu art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy. Dołączyła także pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. dr A. C. (Instytut Nauk Politycznych Wydział Humanistyczny Uniwersytetu [...]), podpisane również przez prof. dr hab. J. W. (Dziekana Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu [...]), informujące, że w zakresie przedmiotu ..teoria samorządu terytorialnego" (20 godz.) znajdowały się "sprawy organizacji, zadań i funkcjonowania samorządu terytorialnego w Polsce na poziomie gminy po 1990 roku według obowiązującego wówczas stanu prawnego".

Z pisma z dnia 7 marca 2008 r. dr hab. E. B. (Kierownika Katedry Prawa Administracyjnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu G.) wynika, że w wykładzie "Kontrola realizacji obowiązków z zakresu prawa administracyjnego" (10 godz.), omawiającym "zagadnienia kontroli realizacji obowiązków oraz ich sankcjonowania w trybie egzekucji administracyjnej oraz z a pomocą środków prawa karnego", przywoływano "przykłady niektórych takich obowiązków m.in. z zakresu prawa budowlanego oraz prawa zagospodarowania przestrzennego".

Organ II instancji wskazał, że zagadnienia związane z "architekturą i urbanistyką lub z gospodarką przestrzenną", czyli dwoma kierunkami studiów prowadzonych w szkołach wyższych, zostały wskazane w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz. U. Nr 164, poz. 1166, z późn. zm.). Standardy kształcenia dla kierunku studiów "architektura i urbanistyka" zostały określone w załączniku Nr 5 do rozporządzenia, a standardy kształcenia dla kierunku "gospodarka przestrzenna" - w załączniku Nr 39.

Ocenił, po analizie ramowych treści kształcenia, podstawowych i kierunkowych, na studiach pierwszego i drugiego stopnia na obu kierunkach studiów, że zagadnienia omawiane w ramach przedmiotu "Kontrola realizacji obowiązków z zakresu prawa administracyjnego" nie realizują zagadnień związanych z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Podobnie zagadnienia realizowane w ramach przedmiotu "zarys prawa cywilnego" nie zawierają się w żadnej ramowej treści przedmiotów wskazanych w załącznikach do rozporządzenia.

Uznał natomiast, że przedmiot "prawo administracyjne" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie "prawne uwarunkowania gospodarki przestrzennej i ochrony środowiska" (załącznik Nr 39 - gospodarka przestrzenna, pkt B.4.). Treść tego przedmiotu, omówiona na str. 5 załącznika Nr 39, zawiera "materialne prawo administracyjne dotyczące zagospodarowania przestrzennego, samorządu terytorialnego, użytkowania terenów, ...". Część tej tematyki, w sposób bardziej szczegółowy, była omawiana w ramach przedmiotu "prawo rolne", zgodnie z zakresem wskazanym w zaświadczeniu z dnia [...] czerwca 2009 r., dołączonym przez M. C. Tym samym uznał, że przedmioty te w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną, przez to spełniają warunek określony w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy.

Uznał także, że zakres zagadnień realizowanych w ramach przedmiotu "teoria samorządu terytorialnego" odpowiada treściom ramowym przedmiotu "samorząd terytorialny", o którym mowa w załączniku Nr 39 - gospodarka przestrzenna, pkt B.6. Kształcenie w zakresie samorządu terytorialnego, omówione na stronie 6 załącznika, obejmuje zakres tematyczny opisany w piśmie z dnia 4 czerwca 2009 r" załączonego przez zainteresowaną. Przyjęła, że przedmiot ten w obowiązującym programie nauczania realizuje zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną, przez to spełnia warunek określony w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy.

Oznacza to, że przedmioty: teoria samorządu terytorialnego (20 godz.), prawo administracyjne (45 godz.) i prawo rolne (20 godz.) realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Jednakże wymiar godzinowy tych przedmiotów - 85 godzin łącznie - nie spełnia wymogu określonego w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy - 90 godzin. Zatem, odnośnie pierwszej przesłanki, M. C. nie posiada wykształcenia wskazanego w ustawie - dyplomu ukończenia studiów wyższych innych niż architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin, uzupełnionych studiami podyplomowymi w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej.

Drugą przesłanką potwierdzenia kwalifikacji zawodowych, zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy, jest "doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną". Organ odwoławczy powołał się na art. 33 pkt 7 ustawy, Krajowa Rada Izby Urbanistów określający rodzaje prac związanych z gospodarką przestrzenną i sposób dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do Izby Urbanistów. Na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie Krajowa Rada w dniu 21 marca 2005 r. uchwaliła Regulamin postępowania kwalifikacyjnego. Nawiązując do postanowień art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy, przygotowaniem zawodowym, poza określonym w tym przepisie wykształceniem, jest również trzyletnia praca związana z gospodarką przestrzenną. Zdobyte wykształcenie i praktyka ma pozwolić na samodzielne projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej lub kierowanie zespołem prowadzącym takie projektowanie (art. 6 ust. 1 ustawy). Za takie projektowanie uznaje się opracowywanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Organ odwoławczy powołał się na § 7 ust. 2 regulaminu stanowiący, że do wniosku o wpis na listę członków należy dołączyć "dokumenty potwierdzające wykonywanie przez okres, o którym mowa z art. 5 ust. 3 pkt 3-5 ustawy, pracy związanej bezpośrednio z dokumentowanym doświadczeniem zawodowym". Ocenił, że strona przedłożyła: zaświadczenie [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2007 r., opinię bezpośredniego przełożonego A. P. z dnia [...] lutego 2007 r. Podniósł, że w piśmie z dnia [...] września 2009 r. wyjaśniła, że współpraca z opiekunami praktyki (A. K., B. Ż.) odbywała się na zasadzie umowy nieodpłatnej, w terminach określonych przez zamawiających z opiekunami praktyki. Ponadto powoływała się, że w sposób ciągły i systematyczny wykonuje w ramach pracy w Urzędzie Wojewódzkim nadzór i kontrolę nad uchwalanymi dokumentami planistycznymi. Ustalił, że M. P. opiekun praktyki, przesłała umowę o dzieło zawartą z Pracownią Projektową "[...]" z dnia [...] listopada 2006 r., B. Ż. z pismem z dnia [...] października 2009 r. przesłała "post factum", dla celów informacyjnych, "sformalizowane postanowienia umowy ustnej" zawartej z M. C.

W tym stanie rzeczy, organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca nie udokumentowała w sposób określony w regulaminie, a tym samym w sposób wskazany przez ustawę, swojego doświadczenia zawodowego. Jedynie umowa o dzieło zawarta z Panią M. P. spełnia wymogi regulaminu. Nie uznał za dowód umów zawartych z Panią B. Ż., jako sporządzonych "post factum" na potrzeby tego postępowania, co potwierdziła Pani Z. w piśmie z dnia [...].10.2009 r. Dołączone kopie umów pomiędzy firmą "[...] W. J.", a Zamawiającymi na wykonanie projektów opracowań planistycznych nie potwierdzają udziału w nich odwołującej się.

Organ odwoławczy ocenił, że zatrudnienie w [...] Urzędzie Wojewódzkim, wykazane opinią i zaświadczeniem, nie jest pracą przy wykonywaniu projektów wskazanych wyżej dokumentów planistycznych. Oznacza to, że skarżąca M. C. nie potwierdziła doświadczenia zawodowego zdobytego w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną (art. 5 ust. 3 pkt 4 w związku z art. 33 pkt 7), co oznacza, że nie spełnia przesłanek potwierdzenia kwalifikacji zawodowych uprawniających do wpisania na listę członków Izby Urbanistów, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy.

W skardze do tut. Sądu M. C. zarzuciła Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy' z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 200lr. Nr 5. poz. 42 z późn. zm.) w związku z załącznikiem nr 39 Standardy kształcenia dla kierunków studiów: Gospodarka przestrzenna do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybów tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (§ 1 ust. 2 rozporządzenia - Dz. U. Nr 164. poz. 1166 z późn. zm.) poprzez:

- brak uznania posiadania przez skarżącą wykształcenia wskazanego przywołanym wyżej przepisem

uznania, że przedmiot "zarys prawa cywilnego" w obowiązującym programie nauczania nie realizuje zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną.

brak przeprowadzenia dokładnej analizy ramowych treści kształcenia, podstawowych i kierunkowych na studiach pierwszego i drugiego stopnia na obu kierunkach studiów.

- art. 5 ust. 3 pkt 4 i art. 33 pkt 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Ni 5, poz. 42 z późn. zm.), § 6 pkt 1 i § 8 ust. 1 załącznika Nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005r. w sprawie przyjęcia regulaminu postępowania kwalifikacyjnego poprzez:

uznanie, że skarżąca nie spełnia przesłanek potwierdzenia kwalifikacji zawodowych uprawniających do wpisania na listę członków Izby Urbanistów.

przepisów postępowania:

-art. 6, 7, 8, 10 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 i Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – "k.p.a." w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 200lr. Nr 5 poz. 42 z późn. zm.), w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy - wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości.

Odnosząc się do pierwszej przesłanki zaskarżonej uchwały tj. braku posiadania wykształcenia wskazanego przepisem art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o samorządzie zawodowym wskazała, że z wyliczeń organu odwoławczego wynika, że wymiar godzinowy przedmiotów wynosi 85 godzin łącznie, mniej niż ustawowo określono (tj. co najmniej 90 godzin).Zarzuciła, że Krajowa Komisja Kwalifikacyjna nie zbadała w sposób wyczerpujący zagadnienia dotyczącego jej wykształcenia. Spełnia ona wymóg ustawowego wymiaru godzinowego przedmiotów, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin. Organ odwoławczy nie odniósł się i nie przeanalizował zaświadczenia - wyciągu sporządzonego na podstawie kart egzaminacyjnych studenta, podpisanego przez dr A. P. Prodziekana z Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu G. oraz nie zwrócił się do skarżącej o uzupełnienie akt o podobne zaświadczenie z Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Uniwersytetu [...] w B.. Na podstawie wymienionych dokumentów, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna winna przeprowadzić analizę tych dokumentów w oparciu o treść załącznika nr 39 Standardy kształcenia dla kierunków studiów: Gospodarka przestrzenna, do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz. U. Nr 164, poz. 1166 z późn. zm.).

Podniosła, że w programie zajęć wyższych uczelni, które ukończyła skarżącą znajdowały się inne przedmioty obejmujące zagadnienia, o których mowa w załączniku nr 39 m.in.: przedmiot "gospodarka przestrzenna" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie podstawy gospodarki przestrzennej pkt B.I., przedmiot "statystyka" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie statystyka pkt A.2., przedmiot "socjologia" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie socjologia pkt A.6 i in. Nie zgodziła się z uznaniem przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną, że przedmiot "zarys prawa cywilnego" w obowiązującym programie nauczania nie realizuje zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Przedmiot "zarys prawa cywilnego" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie prawoznawstwo pkt A.8 załącznika nr 39 Standardy kształcenia dla kierunków studiów: Gospodarka przestrzenna do ww. rozporządzenia. Zatem należy uznać, że przedmiot "zarys prawa cywilnego"' w obowiązującym programie nauczania realizuje zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Potwierdza to zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2009 r., podpisane przez prof. Dr hab. B. W. (Kierownika Katedry Administracyjnego Prawa Gospodarczego na Wydziale Administracji [...] Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej).

Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem przepisów art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów w związku z załącznikiem nr 39 Standardy kształcenia dla kierunków studiów: Gospodarka przestrzenna do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybów tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (§ 1 ust. 2 rozporządzenia - Dz. U. Nr 164, poz. 1166 z późn. zm.)

Zarzuciła, że zaskarżona uchwała, została wydana również z naruszeniem wymienionych na wstępie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do zasad zawartych w art. 6, 7 i art. 8 k.p.a. organy administracji zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa i prowadzić postępowanie w taki sposób, aby zostały wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności.

Odnosząc się do drugiej przesłanki zaskarżonej uchwały - uznanie przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną, że skarżąca nie spełnia przesłanek potwierdzenia kwalifikacji zawodowych uprawniających do wpisania na listę członków Izby Urbanistów, oznacza, że organ odwoławczy w tym zakresie naruszył przepisy art. 5 ust. 3 pkt 4 i art. 33 pkt 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r. Nr 5, poz. 42 z późn. zm.), § 6 pkt 1 i § 8 ust. 1 załącznika Nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005r. w sprawie przyjęcia regulaminu postępowania kwalifikacyjnego. Swoje stanowisko oparł przede wszystkim na zapisach załącznika nr 1 do uchwały Nr 13/2005 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego uchwalonego przez Krajową Radę w dniu 21 marca 2005r. Ustalenia organu skarżąca uznała za dowolne wobec braku odniesienia się do wskazanych przesłanek ustawowych, a oparcie analizy przede wszystkim o zapisy załącznika nr 1 do uchwały w sprawie przyjęcia regulaminu. Nie podzieliła poglądu Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej w kwestii braku zawarcia właściwej umowy pomiędzy skarżącą a opiekunami praktyki, jako przesłanki braku posiadania wymaganego doświadczenia zawodowego, bowiem przedmiotowe praktyki wykonywane były między innymi w latach 1997-2005, czyli przed wejściem w życie regulaminu. Tym samym organ ten nie może powoływać się na przepisy nie obowiązujące w danym okresie i uzależniać od powyższego rozstrzygnięcie. Przepisy zawarte w regulaminie przyjętym uchwalą Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005r. nie są prawem powszechnie obowiązującym.

Skarżąca powołała się na regulacje zawarte w przepisie § 6 pkt 1 załącznika nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005r. w sprawie przyjęcia regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, który stanowi, że pomocniczo, jako materiał dowodowy uzupełniający potwierdzający doświadczenie zawodowe zainteresowanego (-ej) mogą być przedstawiane materiały dokumentujące udział w opracowywaniu decyzji. W świetle przywołanego przepisu brak uznania przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną doświadczenia zawodowego skarżącej w ramach wykonywanej przez nią pracy w urzędzie wojewódzkim przy opracowywaniu decyzji (udokumentowane opinią opiekuna praktyki) narusza przywołany przepis.

Potwierdzeniem doświadczenia zawodowego jest również wykonanie nadzoru i kontroli (w imieniu wojewody) nad aktami prawa miejscowego i innymi aktami planistycznymi w zakresie oceny tych aktów wraz z dokumentacją prac planistycznych pod względem ich zgodności z przepisami prawnymi, które to zadania zostały udokumentowane.

Wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Ponadto podniosła, że nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, czym naruszono zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, skarżąca powtórzyła argumentację zaprezentowaną w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej też jako "p.p.s.a.").

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ dopuścił się zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ustawy izba urbanistów, zrzesza osoby, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o samorządach zawodowych.

Oznacza to, że rolą Sądu było zbadanie, czy odmowa potwierdzenia skarżącej kwalifikacji wymaganych od osób ubiegających się o wpis na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów w jest zgodna z przepisami art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o samorządach zawodowych.

I.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła [...] kwietnia 2007 r. do Północnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w G. o przeprowadzenie postępowania potwierdzającego posiadanie kwalifikacji - przewidzianego w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. 2001, Nr 5 poz. 42 ze zm.).

Zauważyć należy, że jednostkami organizacyjnymi samorządu zawodowego urbanistów są: Krajowa Izba Urbanistów oraz okręgowe izby urbanistów. Okręgowe izby tworzą ich członkowie, których przynależność powstaje z chwilą uzyskania wpisu na listę członków okręgowej izby właściwej według miejsca zamieszkania – art. 9 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Organem okręgowych izb jest zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 4 wymienionej ustawy m.in. okręgowa komisja kwalifikacyjna. Do zadań okręgowej komisji kwalifikacyjnej stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy należy przeprowadzanie egzaminu oraz potwierdzanie kwalifikacji osób, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 - 5 ww. ustawy z zastrzeżeniem art. 33 pkt 8.

Wskazać także należy, że zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 4) ustawy z dnia z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) Izby urbanistów zrzeszają osoby, które posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych innych niż określone w pkt 3, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin, uzupełnionych studiami podyplomowymi w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 11 ust. 1 tej ustawy, do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego. Stosownie zatem do podstawowych zasad zawartych w art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 80 i 107 k.p.a. organy administracji państwowej zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa i prowadzić postępowanie w taki sposób, aby zostały wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności a decyzja uzasadniona poprzez wskazanie i wyjaśnienie podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia.

W konsekwencji, zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Katalog środków dowodowych wymienionych w przepisie art. 75 § 1 k.p.a. nie jest katalogiem wyczerpującym, a tym samym środkiem dowodowym mogą być także inne dowody nie wymienione wyraźnie w tym przepisie.

Przepis art. 75 § 1 k.p.a. nakłada na organ administracji publicznej obowiązek dopuszczenia jako dowodu nie tylko środków dowodowych wymienionych w zdaniu drugim tego przepisu. Z brzmienia tego przepisu wynika, że przez pojęcie dowodu należy rozumieć także inne dowody niewymienione wyraźnie w tym przepisie. Art. 75 § 1 k.p.a. nie zawiera zamkniętego katalogu środków dowodowych dopuszczalnych w postępowaniu dowodowym, lecz że jest to jedynie wyliczenie przykładowe.

W ocenie Sądu, na gruncie niniejszej sprawy, o ile organ rozpoznający wniosek strony sam rezygnuje z przeprowadzenia dowodów bezpośrednich, czyli przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, z uwagi na ich stan zdrowia uniemożliwiający osobiste przybycie do siedziby organu, to brak jest podstaw do potraktowania pisemnych oświadczeń tych świadków, złożonych na te same okoliczności, na które miał być przeprowadzony dowód z ich zeznań - w kategoriach dowodów niewiarygodnych.

Takiej ocenie należy zarzucić dowolność, bowiem brak jest podstaw do uznania, że sprawa została należycie wyjaśniona, co stanowi naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 75, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które może mieć wpływ na wynik sprawy.

Co do zasady bowiem, dokument prywatny stanowi w postępowaniu administracyjnym (nie inaczej niż w postępowaniu cywilnym) dowód tego, że osoba, która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Dokumenty prywatne wprawdzie stanowią jedynie zupełny dowód na to, że zawarte w nich oświadczenia pochodzą od wystawcy, lecz nie przesądzają o zgodności zawartych w nich twierdzeń ze stanem faktycznym. Jednakże rezygnacja z inicjatywy organu z przeprowadzenia dowodu osobowego i zweryfikowania prawdziwości oświadczeń złożonych przez świadków na piśmie, nie może – wobec braku innych podstaw – do zakwestionowania wiarygodności oświadczeń złożonych na piśmie. Należy bowiem podkreślić, że wiarygodność złożonych oświadczeń - pośród innych dokumentów - winna być oceniania tak samo, jak innych dowodów w sprawie, czyli w całokształcie materiału dowodowego, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów określoną w art. 80 k.p.a.

Wątpliwości Sądu budzi prawidłowość oceny dokonanej przez organ, przedstawionych przez skarżącą dokumentów, które zdaniem komisji kwalifikacyjnej nie stanowiły wystarczającego dowodu na odbycie niezbędnej praktyki, co przesądziło o odmowie potwierdzenia kwalifikacji zawodowych. Organ swoje stanowisko oparł przede wszystkim na zapisach regulaminu postępowania kwalifikacyjnego uchwalonego przez Krajową Radę w dniu 21 marca 2005r.

Ustalenia organu w przedstawionym zakresie Sąd uznał za dowolne. Należy mieć na względzie, że powołana na wstępie ustawa o samorządach zawodowych w art. 5 ust. 3 w sposób jasny wskazuje przesłanki, jakie ma spełnić osoba ubiegająca się o wpis na listę członków Izby Urbanistów. Organ nie odniósł się do wskazanych przesłanek ustawowych, analizując jedynie zapisy regulaminu. Tymczasem podstawę do wydania decyzji trzeba wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego, regulamin zaś stanowi jedynie przepisy prawa wewnętrznego regulujące tryb postępowania kwalifikacyjnego w ramach stosownych delegacji.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku dnia 23 sierpnia 2006 r. w sprawie II OSK 1046/05 "Powierzenie ustawą samorządom zawodowym architektów, techników budownictwa i urbanistów załatwiania ściśle określonych spraw z dziedziny administracji publicznej (nadawania uprawnień budowlanych) daje organom tych samorządów tylko takie uprawnienia, jakie ściśle określa ustawa, przy czym normy ustawowe muszą być stosowane w sposób ścieśniający, nie jest możliwe dokonywanie wykładni rozszerzającej przepisów, ustalających kompetencje w tym zakresie. Organy samorządu zawodowego (korporacji) nie pełnią bowiem co do zasady zadań publicznych. Jeżeli ustawa o samorządach zawodowych w art. 33 pkt 6 powierza Krajowej Radzie Izby uchwalenie regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego, organ ten na podstawie ustawowego upoważnienia może podjąć uchwałę ustalającą taki regulamin, który jednak nie może zawierać wykładni przepisów ustawowych." (LEX nr 266431).

Na gruncie niniejszej sprawy, na mocy art. 33 pkt 7) ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów Krajowa Rada Izby kieruje działalnością samorządu zawodowego między Krajowymi Zjazdami, a w szczególności: uchwala regulamin określający sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5, rodzaje prac związanych z gospodarką przestrzenną i sposób dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do izby urbanistów.

Należy jednak podkreślić, że uprawnienie do określenia sposobu dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do izby urbanistów nie umożliwia stosowania wykładni rozszerzającej art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

W podstawie prawnej na którą powołuje się skarżąca, jako źródło dochodzonych uprawnień, art. 5 ust. 3 pkt 4 cyt. ustawy racjonalny ustawodawca, w odróżnieniu od pkt 3 rozróżnia dwa stany faktyczne w zakresie programów studiów. O ile w pkt 3) istnieje wymóg posiadania "dyplomu ukończenia studiów wyższych o kierunkach architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną", to w pkt 4) wymaga posiadania "dyplomu ukończenia studiów wyższych innych niż określone w pkt 3, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin, uzupełnionych studiami podyplomowymi w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną".

Oznacza to, że program nauczania innych studiów niż określone w pkt 3 winien realizować "zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną" w wymiarze co najmniej 90 godzin. Realizacja w programie nauczania "zagadnień związanych" z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną nie oznacza i nie jest tym samym co stricte kierunek przedmiotu: architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna. Nie można pominąć, że skarżąca ukończyła studia podyplomowe o kierunku gospodarka przestrzenna, zatem ma wykazać realizację na "studiach wyższych innych" programu nauczania, który zawiera "zagadnienia związane", a nie ściśle ukierunkowane.

O ile organ co do zasady prawidłowo przyjął, że przedmiotem jego badania było ustalenie, czy ukończone studia w "obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin", to już przy badaniu tej przesłanki dokonuje nadinterpretacji określenia ustawowego "zagadnienia związane" poprzez bezpodstawne wymaganie by przedmioty o kierunku: architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna zawarte były w programie ukończenia studiów wyższych innych niż określone w pkt 3.

Z powyższych względów słuszny jest zarzut skarżącej co do naruszenia art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r. Nr 5. poz. 42 z późn. zm.) w związku z załącznikiem nr 39 Standardy kształcenia dla kierunków studiów: Gospodarka przestrzenna do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybów tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (§ 1 ust. 2 rozporządzenia - Dz. U. Nr 164. poz. 1166 z późn. zm.) poprzez brak uznania posiadania przez skarżącą wykształcenia wskazanego przywołanym wyżej przepisem, a w szczególności uznania, że przedmiot "zarys prawa cywilnego" w obowiązującym programie nauczania nie realizuje zagadnienia związanego z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Słusznie zarzuca zatem, że organ nie przeprowadził dokładnej analizy ramowych treści kształcenia.

Należy przyznać rację skarżącej, że uznany wymiar godzinowy przedmiotów wynoszący 85 godzin łącznie, czyli mniej niż ustawowo wymagane co najmniej 90 godzin, wadliwie nie uwzględnia jej wykształcenia w oparciu o treść załącznika nr 39 Standardy kształcenia dla kierunków studiów: Gospodarka przestrzenna, do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz. U. Nr 164, poz. 1166 z późn. zm.). Organ nie wyjaśnił dlaczego nie uwzględnił podnoszonych przez skarżącą istotnych okoliczności, że w programie zajęć wyższych uczelni, które ukończyła skarżąca znajdowały się inne przedmioty obejmujące zagadnienia, o których mowa w załączniku nr 39. M.in.: przedmiot "gospodarka przestrzenna" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie podstawy gospodarki przestrzennej pkt B.I., przedmiot "statystyka" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie statystyka pkt A.2., przedmiot "socjologia" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie socjologia pkt A.6 i in.

W szczególności wadliwa interpretacja wymogu realizacji "zagadnień związanych z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną doprowadziła do błędnej oceny, że przedmiot "zarys prawa cywilnego" w obowiązującym ją programie nauczania nie realizuje zagadnień związanych z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną. Należy bowiem zauważyć, że przedmiot "zarys prawa cywilnego" obejmuje zagadnienia, o których mowa w przedmiocie prawoznawstwo pkt A.8 załącznika nr 39. Wymienia on bowiem w treści kształcenia m.in. "Podstawy prawa cywilnego". Okoliczność ta została przez organ pominięta, bowiem wadliwa interpretacja ustawy doprowadziła bowiem do wadliwej oceny dowodu jakim jest zaświadczenie z dnia 8 czerwca 2009 r., podpisane przez prof. dr hab. B. W. (Kierownika Katedry Administracyjnego Prawa Gospodarczego na Wydziale Administracji [...] Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej), które potwierdza okoliczność zrealizowania w zakresie objętym zaświadczeniem zagadnienia związanego z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną.

Już tylko ten fakt oznacza, że spełniony został wymóg ustawowego wymiaru godzinowego przedmiotów, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin. zatem trafny jest zarzut skarzącej, że organ odwoławczy nie odniósł się i nie przeanalizował zaświadczenia - wyciągu sporządzonego na podstawie kart egzaminacyjnych studenta, podpisanego przez dr A. P. Prodziekana z Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu G. oraz nie zwrócił się do skarżącej o nadesłanie zaświadczenia z Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Uniwersytetu [...] w B., które to dowody winny być ocenione w oparciu o treść załącznika nr 39 Standardy kształcenia (...).

2.

Odnosząc się do drugiej przesłanki i nie uznania przez organ odwoławczy posiadania doświadczenia zawodowego zdobytego w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną, także nie można zaakceptować dokonanej przez organ oceny stanu faktycznego.

Po pierwsze, potwierdzenie kwalifikacji przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną w oparciu o podstawę prawną rozstrzygnięcia nie oznacza, że organ dokonuje samodzielnej oceny umiejętności wnioskodawcy poprzez jakość zdobytego doświadczenia, czyli de facto, poprzez własną ocenę umiejętności kandydata i nie uznanie zdobytych kwalifikacji. Taka zaś tendencja wynika ze słusznego co do zasady stwierdzenia w uzasadnieniu, że "zdobyte wykształcenie i praktyka ma pozwolić na samodzielne projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej lub kierowanie zespołem prowadzącym takie projektowanie (art. 6 ust. 1 ustawy). Nawet jeśli przyjąć za organem, że "za takie projektowanie uznaje się opracowywanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym)", to ocena organu w ramach potwierdzenia kwalifikacji z art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy ma na celu ocenę, czy kandydat wykazał posiadane doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. W tym zakresie zmierzać mają ustalenia stanu faktycznego.

Niewątpliwie art. 33 pkt 7 ustawy upoważnia Krajową Radę Izby Urbanistów do określenia rodzajów prac związanych z gospodarką przestrzenną i sposób dokumentowania przegotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do Izby Urbanistów, celem wykazania "doświadczenia zawodowego zdobytego w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną" o której mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy.

Na rozprawie przed Sadem został złożony statut Polskiej Izby Urbanistów i uchwała z 11 maja 2007 r. Nr 12/VI/2007 Krajowego Zjazdu Izby Urbanistów

Na podstawie upoważnienia zawartego w uchwale z 11 maja 2007 r. Nr 12/VI/2007 Krajowy Zjazd Izby Urbanistów uchwalił regulamin Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej i okręgowych komisji kwalifikacyjnych Izby Urbanistów, w którym dopatrzeć się można dwóch uregulowań dotyczących postępowania kwalifikacyjnego:

- upoważnienia dla okręgowej komisji kwalifikacyjnej – w § 15 pkt 6 regulaminu, która "w ramach postępowań, o których mowa w pkt 1 przeprowadza rozmowy z osobami ubiegającymi się o wpis na listę członków samorządu zawodowego urbanistów w celu oceny uzyskanego doświadczenia zawodowego oraz związku wykonywanej pracy z gospodarką przestrzenną";

- upoważnienia dla Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej – w § 17 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 do przeprowadzania w postepowaniu odwoławczym na żądanie strony lub z urzędu dodatkowego postepowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie bądź zlecenia ich przeprowadzenia organowi I instancji.

Organ w zaskarżonej decyzji powoływał się na uchwalony przez Krajową Radę Izby Urbanistów w dniu 21 marca 2005 r. Regulamin postępowania kwalifikacyjnego, który określa wymogi udokumentowania doświadczenia zawodowego, który nie został dołączony do akt postępowania ani administracyjnego, ani sądowego. Natomiast w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy powołał się na § 7 ust. 2 tego regulaminu stanowiący, że do wniosku o wpis na listę członków należy dołączyć "dokumenty potwierdzające wykonywanie przez okres, o którym mowa z art. 5 ust. 3 pkt 3-5 ustawy, pracy związanej bezpośrednio z dokumentowanym doświadczeniem zawodowym". Ocenił, że strona przedłożyła: zaświadczenie [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2007 r., opinię bezpośredniego przełożonego A. P. z dnia [...] lutego 2007 r., a także wykazywała współpracę z opiekunami praktyki (A. K. i B. Ż.) odbywaną na zasadzie umowy nieodpłatnej, w terminach określonych przez zamawiających z opiekunami praktyki oraz powoływała się prowadzony w ramach pracy w urzędzie wojewódzkim nadzór i kontrolę nad uchwalanymi dokumentami planistycznymi.

O ile M. P. opiekun praktyki, przesłała umowę o dzieło zawartą z Pracownią Projektową "[...]" z dnia [...] listopada 2006 r., którą organ uznał jako spełniającą wymogi regulaminu, o tyle nie uznał doświadczenia uzyskanego na podstawie umowy ustnej, potwierdzonego przez B. Ż. pismem z dnia [...] października 2009 r. przez nadesłanie "sformalizowanych postanowień umowy ustnej" zawartej z M. C., jako dokumentujących "post factum" twierdzenia skarżącej.

Organ powołał się przy tym na wymogi udokumentowania doświadczenia w sposób określony w regulaminie, do którego ustanowienia upoważnia ustawodawca. Ponadto nie uznał dołączonych kopii umów pomiędzy firmą "[...] W. J.", a Zamawiającymi na wykonanie projektów opracowań planistycznych, bowiem nie potwierdzają one udziału w nich skarżącej. Także nie uznał doświadczenia wynikającego z zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim, wykazane opinią i zaświadczeniem, ponieważ nie stanowi ono pracy przy wykonywaniu projektów wskazanych wyżej dokumentów planistycznych.

Budzi jednak zastrzeżenia Sądu prawidłowość oceny wykazywanego przez skarżącą doświadczenia poprzez współpracę z opiekunami praktyki (A. K. i B. Ż.), odbywaną przed uchwaleniem regulaminu, na zasadzie niesformalizowanej umowy nieodpłatnej, w terminach określonych przez zamawiających z opiekunami praktyki. W ocenie Sądu, fakt potwierdzenia jej na piśmie przez B. Ż. pismem z dnia [...] października 2009 r. może być oceniony jedynie w kategoriach potwierdzenia tej okoliczności na piśmie. Okoliczność wykonywania pracy na podstawie niesformalizowanej umowy nieodpłatnej nie została zakwestionowana przez organ co do zasady. Nie uznanie jej zostało oparte wyłącznie na podstawie materialnej wynikającej z regulaminu, który nie stanowi źródła prawa. Takim źródłem są Konstytucja RP, ustawy i wydane na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenia.

Skoro oprócz przepisów ustawowych, organy przywołały przepisy zawarte w Regulaminie postępowania kwalifikacyjnego, przyjętego powołaną uchwałą Krajowej Rady Izby Urbanistów nr 13/2005 z dnia 21 marca 2005 r., które nie są prawem powszechnie obowiązującym, to ich obowiązkiem było dołączenie do akt sprawy tego Regulaminu. Nie jest bowiem możliwa sądowa kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu, jeśli przepisy brane pod uwagę przy ocenie stanu faktycznego sprawy zawarte są także w innych normach prawa niż powszechnie obowiązujących, a nie zostały złożone w toku postępowania.

Było to tym bardziej konieczne, że skarżąca zarzuciła naruszenie § 6 pkt 1 i § 8 ust. 1 załącznika Nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005r. w sprawie przyjęcia regulaminu postępowania kwalifikacyjnego wskazując, że stanowi on, że pomocniczo, jako materiał dowodowy uzupełniający potwierdzający doświadczenie zawodowe zainteresowanego (-ej) mogą być przedstawiane materiały dokumentujące udział w opracowywaniu decyzji. W świetle przywołanego przepisu zarzuciła brak podstaw do nie uznania przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną doświadczenia zawodowego skarżącej w ramach wykonywanej przez nią pracy w urzędzie wojewódzkim przy opracowywaniu decyzji (udokumentowane opinią opiekuna praktyki). Oznacza to, że zarzuty naruszenia regulaminu nie poddają się kontroli. Organ nie złożył bowiem podstawy prawnej, która nie jest dostępna w publikatorach, na podstawie której opiera zakaz dokumentowania doświadczenia, o które ubiega się skarżąca na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy, na podstawie doświadczenia nabytego z kontrolowania projektów innych osób.

W tej sytuacji należy przyznać racje skarżącej, ze ustalenia organu są dowolne wobec braku odniesienia się do wskazanych przesłanek ustawowych, a oparcie analizy przede wszystkim o zapisy załącznika nr 1 do uchwały w sprawie przyjęcia regulaminu. Oznacza to, że zaskarżona decyzja została wydana w zakresie tej przesłanki z naruszeniem art. 6, 7, 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie.

Organy administracji państwowej działają bowiem na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa). Oznacza to działanie w oparciu o obowiązującą normę prawną, prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy, niewadliwe dokonanie subsumcji oraz prawidłowe ustalenie następstw prawnych. Dotyczy to zastosowania zarówno normy prawa materialnego, jak i normy prawa procesowego (wyrok NSA z 24.01.01 r., sygn. akt II SA 55/00, LEX nr 75523J. Z kolei z zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. W celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a..

Dokonując analizy akt sprawy, stwierdzić należy, iż organ odwoławczy wydając zaskarżone orzeczenie nie dopełnił obowiązków wynikających z treści powołanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Niniejszy wyrok Sądu nakłada na organ administracji obowiązek wszechstronnego rozpatrzenia sprawy i dokonania pełnej oceny wszystkich wskazanych wyżej przez Sąd istotnych jej aspektów, zgodnie z art. 7, 77 § 1, art. 80 i 107 §3 k.p.a. Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, dla ustalenia ustawowo wymaganych przesłanek obowiązany jest, na mocy art. 153 p.p.s.a do uwzględnienia wskazań odnoszących się do oceny kwalifikacji, natomiast w zakresie wskazań dotyczących postępowania winien dopuścić wszelkie dokumenty i zaświadczenia dostarczone przez stronę skarżącą i dokonać ich oceny ponownie, pod kątem wymaganego doświadczenia zawodowego. Winien również wezwać skarżącą do przedstawiania dokumentów, wymaganych przez inny akt prawa, niż powszechnie obowiązujący, o ile na jego wymogi się powołuje, a które w jego ocenie stanowiłyby dowód wykonywanej pracy związanej z gospodarką przestrzenną i wypełniające jednocześnie ustawowe przesłanki uzasadniające potwierdzenie kwalifikacji. Organ dopełni obowiązku, o którym mowa w art. 10 § 1 k.p.a., zaś w przypadku nie uwzględnienia dowodów, wyjaśni stronie przyczyny ich nieuwzględnienia.

O ile organy w swoim rozstrzygnięciu chcą powoływać się na przepisy zawarte w regulaminie przyjętym uchwałą Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005r., które nie są prawem powszechnie obowiązującym, to ich obowiązkiem będzie dołączenie do akt sprawy tego regulaminu. Niemniej jednak organ zobowiązany będzie do przeprowadzenia ponownie całego postępowania weryfikacyjnego w oparciu o podstawę wskazaną przez stronę, bowiem pod kątem art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy organ jest zobowiązany ocenić zgromadzoną dokumentację mając na uwadze, że ocena dowodów musi uwzględniać zasadę określona w art. 75 k.p.a.

Co istotne bowiem, przepisy regulaminu, wydanego na mocy upoważnienia ustawowego nie mogą wyłączać normy ustawowej jaka jest art. 75 k.p.a. Mając na względzie wytyczne zawarte w wyroku i ocenę dowodów przedłożonych zarówno na wniosek jak i zebranych z urzędu, organ ponownie oceni posiadane przez skarżącą kwalifikacje zawodowe podkreślone we wniosku.

Ujawnione naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia spowodowały uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt a i c p.p.s.a. Ponadto na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd orzekł jak w pkt II wyroku.