Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 20/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: dz. 55 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6, art. 200 w zw. z art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1800
law: Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia O. z siedzibą w J. o wymierzenie Wójtowi Gminy S. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy S. grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie ustawowym skargi Stowarzyszenia O. z siedzibą w J. z dnia 16 stycznia 2017 r. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; 2. zasądzić od Wójta Gminy S. na rzecz Stowarzyszenia Obrony Zwierząt z siedzibą w J. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2017 r. Stowarzyszenie O. z siedzibą w J., reprezentowane przez adwokata, złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy S. grzywny za nieprzekazanie w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 16 stycznia 2017 r. (data wpływu do organu 19 stycznia 2017 r.) na bezczynność Wójta Gminy S. w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

W przesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie piśmie z dnia 26 maja 2017 r. Wójt Gminy S. udzielił skarżącemu Stowarzyszeniu O. z siedzibą w J. informacji z zakresie pytań, z którymi skarżące stowarzyszenie wystąpiło do organu we wniosku z dnia 24 września 2016 r. Jednocześnie, organ wskazał, że nieterminowe załatwienie sprawy wynikało z okresowej niesprawności systemu ePUAP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następujące.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

W świetle przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a., organ zobowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Natomiast, jeśli chodzi o skargi rozpatrywane na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 - dalej także: "u.d.i.p.") termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (vide: art. 21 pkt 1 u.d.i.p.).

Należy zauważyć, że w związku z wprowadzeniem pośredniego trybu wnoszenia skarg do wojewódzkich sądów administracyjnych ustawodawca przewidział w procedurze sądowoadministracyjnej instytucję mającą na celu zdyscyplinowanie organów uchylających się od obowiązku przekazania skargi.

Otóż, jak stanowi przepis art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd - na wniosek skarżącego - może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

W tym miejscu, należy zauważyć, że zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2017 r. (M.P. z 2017 r., poz. 183) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2016 r. wyniosło 4.047,21 złotych.

Przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. instytucja wymierzenia grzywny ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu wypełnienie przezeń obowiązków procesowych, o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Obok funkcji dyscyplinującej polegającej na przymuszeniu organu do przesłania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, grzywna pełni także funkcję represyjną. Jest ona uzasadniona potrzebą ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a którego realizacja napotyka przeszkodę w razie niedopełnienia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Instytucja wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni też funkcję prewencyjną, bowiem ukaranie organu służy także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości.

Przechodząc do oceny okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, wskazać należy, że skarga Stowarzyszenia O. z siedzibą w J. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 19 stycznia 2017 r., a zatem podmiot ten zobowiązany był do przesłania sądowi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę nie później niż do dnia 3 lutego 2017 r. Tymczasem, organ do dnia podjęcia przez Sąd niniejszego rozstrzygnięcia nie przekazał do tut. Sądu skargi Stowarzyszenia O. z siedzibą w J. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Oznacza to, że organ w dalszym ciągu pozostaje w zwłoce w przekazaniu ww. skargi.

W tej sytuacji, uznać należy, że takie działanie organu wpływa bez wątpienia na termin rozpoznania sprawy ze skargi Stowarzyszenia O. z siedzibą w S. przez Sąd i ogranicza możliwość realizacji przez ten podmiot jego konstytucyjnego prawa do sądu.

Dodatkowo, należy zauważyć, że organ w sposób bardzo lakoniczny wyjaśnił przyczyny zwłoki, powołując się na okresową niesprawność systemu ePUAP. Niemniej jednak, organ nie wyjaśnił szerzej powyższej okoliczności, w szczególności nie wskazał, na czym polegała rzekoma niesprawność systemu, jak długo wspomniana niesprawność występowała oraz nie załączył żadnych dokumentów potwierdzających powyższą okoliczność.

W konsekwencji, uznać należy, że wskazane powyżej okoliczności przesądzają o zasadności wniosku strony skarżącej o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., albowiem organ nie wykonał obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy w ustawowym terminie 15 dni, określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, określając wysokość grzywny, miał na uwadze, że organ do dnia podjęcia przedmiotowego rozstrzygnięcia nie nadesłał skargi Stowarzyszenia O. z siedzibą w J. na swoją bezczynność, a zatem nie wykonał ciążącego na nim ustawowego obowiązku i w dalszym ciągu pozostaje w zwłoce.

W ocenie Sądu, wysokość nałożonej grzywny jest więc adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia i powinna być wystarczająca do zdyscyplinowania organu, który po pierwsze wykona niezwłocznie swój obowiązek i prześle do Sądu przedmiotową skargę na bezczynność, zaś w przyszłości - mając świadomość konsekwencji naruszenia ciążących na nim obowiązków - zapewni prawidłowe wykonywanie obowiązków nałożonych na organy administracji publicznej.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. - orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Orzekając z kolei o kosztach postępowania sądowego, Sąd miał na względzie przepisy art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., co w konsekwencji dało podstawę do zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kwoty 100 złotych uiszczonej przez stronę skarżącą tytułem wpisu od wniosku. Jednocześnie, uwzględniając regulację prawną wyrażoną w przepisach art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), Sąd obciążył organ obowiązkiem zwrotu stronie skarżącej kwoty 480 złotych tytułem poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego.