Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 305/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 2 art. 61 art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Marzenna Linska - Wawrzon Sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak Asesor WSA: Anna Klotz (spr.) Protokolant: Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 29 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Izydora C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stanu technicznego budynku oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy


UZASADNIENIE

II SA/Bd 305/04

UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071, z poźn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2004r. znak: [...] nakazującą Izydorowi C. usunięcie w terminie do dnia [...] 2004r. stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym wielorodzinnym budynku mieszkalnym z częścią usługową, zlokalizowanym w R. przy ul. [...].

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego opierając się na wynikach kontroli wielorodzinnego budynku mieszkalnego z pawilonem handlowym w R., ul. [...], przeprowadzonej w dniu [...] 2004r. ( protokół kontroli utrzymania obiektu budowlanego nr [...]) nakazał w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia powyższej decyzji organu I instancji naprawę instalacji elektrycznej w piwnicy oraz uzupełnienie na klatce schodowej, wymianę instalacji wodociągowej w piwnicy, usunięcie nieszczelności w przewodach kominowych, zabezpieczenie odkrytej studzienki wodomierzy, usytuowanej bezpośrednio za zbiegiem schodów w piwnicy, uzupełnienie ubytków w podłodze i stopniach na klatce schodowej oraz podeście wejściowym do budynku mieszkalnego, zamontowanie na klatce schodowej brakujących poręczy przyściennych, zabezpieczenie drewnianej konstrukcji więźby dachowej w zakresie spełnienia wymagań klasy odporności ogniowej. Ponadto w punkcie drugim rozstrzygnięcia powyższej decyzji organ nakazał przeprowadzenie okresowej kontroli: stanu technicznego urządzeń gazowych, instalacji elektrycznej - po jej wymianie i uzupełnieniu, przewodów kominowych - po usunięciu nieszczelności. Jednocześnie zobowiązał właściciela budynku do przedłożenia w organie protokołu z kontroli w terminie do [...] 2004r.

W punkcie trzecim rozstrzygnięcia nakazał w/ wym. przedłożenie w terminie do [...] 2004r. jednego egzemplarza oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest.

Organ I instancji jako materialno-prawną podstawę do wydania decyzji, wskazał art. 66 i 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity: Dz. U z 2003r. Nr 207, poz. 2016). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. podkreślił w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że adresatem decyzji jest właściciel lub zarządca obiektu, który zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane ma obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 tejże ustawy.

Organ powołał się również na art. 70 ust.1 ustawy Prawo budowlane zgodnie z którym właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na którym spoczywają obowiązki w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych lub umowach, są obowiązani w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem.

Organ stwierdził, że skarżący nie usunął nieprawidłowości wynikających z protokołu badania instalacji elektrycznej oraz opinii kominiarskiej nr [...] z dnia [...] 2004r.

Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. skarżący wniósł odwołanie. Zarzucił organowi bezpodstawne powołanie się na art. 70 ust. ustawy Prawo budowlane. Z uwagi na uszkodzone kominy oraz instalację wodną i elektryczną do wymiany, zażądał wydania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji o zakazie użytkowania spornego budynku.

Organ odwoławczy nie przychylił się do żądań skarżącego zawartych w odwołaniu i [...] decyzją z dnia [...] 2004r. utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji.

Organ w uzasadnieniu powołał się na protokół oględzin budynku sporządzony z przeprowadzonej przy współudziale stron i skarżącego kontroli w dniu [...] 2004r. oraz przeglądy: kominiarski z dnia [...] 2004 r. i [...] 2004r. oraz elektryczny i budowlany z dnia [...] 2004r. Uznał, że budynek znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Organ powołał się w uzasadnieniu na treść art. 61. art. 62 i art. 66 ustawy Prawo budowlane. Przywołał zasady użytkowania budynku, które obowiązany jest przestrzegać właściciel lub zarządca budynku, a które zawarte są w art. 5 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy powołał się również, przy wyjaśnianiu motywów rozstrzygnięcia na to, że właściciel budynku mieszkalnego wielorodzinnego winien przestrzegać również inne przepisy dotyczące użytkowania budynku, które wynikają z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836) szczególnie odnosząc się do instytucji remontu, zawartej w tych przepisach.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się również do żądania skarżącego dotyczącego wydania decyzji o zakazie użytkowania obiektu budowlanego. Organ powołał się na treść art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. Stwierdził, że zakaz użytkowania obiektu budowlanego, do czasu stwierdzonych nieprawidłowości może organ wydać, gdy zachodzi taka potrzeba. Przy czym właściciel budynku zobowiązany jest zapewnić na ten czas lokatorom lokal zamienny. W tym miejscu organ powołał się na art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( Dz. U. Nr 71, poz. 733)

Wyjaśnił również, że nakaz opróżnienia całości lub części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, wydaje organ gdy grozi on bezpośrednio zawaleniem, co wynika z art. 68 Prawa budowlanego, lecz przypadek ten nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował również skarżącego o skutkach wynikających z przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w sytuacji niewykonania nakazu organu.

W skardze do Sądu Izydor C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Żądanie sprecyzował w dniu rozprawy do protokołu.

Uważa, że Sąd powinien wydać zakaz użytkowania budynku. W jego przekonaniu decyzja jest wadliwa, a pozostawanie lokatorów w budynku stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia. W piśmie skierowanym do Sądu w dniu [...] 2004r. załączył protokół sporządzony przez mistrza kominiarskiego Zakładu Kominiarskiego nr [...] z datą sporządzenia [...] 2004r. Dokument ten poddaje pod ocenę Sądu w rozpatrywanej sprawie.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne - art.3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153,poz 1270 z póżn. zm.)- dalej: P.p.s.a.

Sąd analizując treść skargi w rozpatrywanej sprawie miał wątpliwości co do określenia, żądania skarżącego, gdyż skarżący w uzasadnieniu skargi zwrócił się do Sądu o poczynienie pewnych ustaleń, zmierzających do rozstrzygnięcia przez Sąd o zakazie użytkowania budynku stanowiącego własność skarżącego. Również z pism skarżącego skierowanych do Sądu, a zwłaszcza z pisma z dnia z dnia [...] 2004r. wynikało, że Izydor C. domaga się aby posiedzenie Sądu odbyło się, jak to określił w treści powyższego pisma:

" (...) w swojej skardze napisałem wyraźnie o co mi chodzi tj. o wstrzymanie użytkowania budynku ze względu na zły stan techniczny budynku czego nie uczynił P.I.N.B. w R. i W.I.N.B. w B. (...)".

W dniu rozprawy do protokołu skarżący podtrzymał skargę, stwierdził, że decyzja zaskarżona jest wadliwa i wniósł o wstrzymanie użytkowania budynku.

Z uwagi na brak wyraźnego sprecyzowania przez skarżącego zarzutów przeciw zaskarżonej decyzji i żądań odnośnie rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, sprawa została zbadana w pełnym zakresie.

Z treści art.134 § 1 w/cyt. ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy.

Przy kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa. Z treści postanowień zawartych w art. 66 Prawa budowlanego wynika, że przepis ten ma na celu umożliwić doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu odpowiadającego wymogom bezpieczeństwa a także normom technicznym i estetycznym, a nie służyć likwidacji zasobów budowlanych.

Postanowienie art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego należy interpretować zawężająco. Zgodnie z doktryną niedopuszczalne jest zakazanie użytkowana części obiektu budowlanego, której stan techniczny lub sposób użytkowania nie spełniają przesłanek art. 66 ust. 1 i pkt. 2 Prawa budowlanego ( np. zakazanie użytkowania sprawnej samodzielnej części hali magazynowej w sytuacji gdy jeden z jej oddzielnych elementów niewpływajacych na funkcjonowanie pozostałych części wymaga napraw technicznych)"-komentarz do art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - S. Szuster, Lex/el 2003.

Przekładając powyższe na rozpatrywaną sprawę, w ocenie Sądu brak było dowodów, które wskazywałyby na zły stan techniczny budynku w tym stopniu aby groziło to zagrożeniem dla życia i zdrowia ludzkiego.

Sam skarżący w pismach procesowych domaga się jedynie zakazu użytkowania budynku w pomieszczeniach zajmowanych przez lokatorów, pomija natomiast milczeniem część usługową , która stanowi z mieszkaniami całość budynku.

Zagrożenie dla życia, czy zdrowia ludzkiego nie wynikało ani z protokołu kontroli przeprowadzonej przez organy nadzoru , ani też z opinii kominiarskiej załączonej do akt administracyjnych jako dowód w spawie w toku postępowania administracyjnego. W protokole nr [...] z dnia [...] 2004r. z okresowej kontroli przewodów kominowych: dymnych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych nie stwierdzono w stanie technicznym zagrożenia dla życia lub zdrowia. Również w protokole nr [...] z dnia [...] 2004r., z którym kontrolowany został zapoznany, brak jest stwierdzenia o wspomnianym powyżej zagrożeniu.

Niewątpliwie stwierdzony został w powyższej dokumentacji zły stan techniczny budynku, ale z zaleceniami do usunięcia uszkodzeń przez skarżącego.

W tym duchu organy nadzoru budowlanego rozstrzygnęły sprawę, nakładając tym samym na Izydora C. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym z częścią usługową, zlokalizowanym w R. przy ul. [...].

W świetle powyższego nakazanie skarżącemu przez organy nadzoru usunięcie nieprawidłowości znajduje swoje poparcie w przepisach Prawa budowlanego, gdyż w art. 61 ustawy określone zostały obowiązki dla właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2.

Otóż w art. 5 ust. 2 powyższej ustawy postanowiono, iż obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, takimi jak :

1) spełnienie wymagań podstawowych dotyczących:

a) bezpieczeństwa konstrukcji,

b) bezpieczeństwa pożarowego,

c) bezpieczeństwa użytkowania,

d) odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska,

e) ochrony przed hałasem i drganiami,

f) oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród;

2) warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie:

a) zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz, odpowiednio do potrzeb, w energię cieplną i paliwa, przy założeniu efektywnego wykorzystania tych czynników,

b) usuwania ścieków, wody opadowej i odpadów;

3) możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego;

4) niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich;

5) warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;

6) ochronę ludności, zgodnie z wymaganiami obrony cywilnej;

7) ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorską;

Z brzemienia powyższych przepisów jasno wynika kto jest zobowiązany do zapewnienia należytego stanu budynku.

Odnosząc się do żądań skarżącego odnośnie nakazania organom nadzoru budowlanego wydania decyzji zakazującej użytkowanie budynku ze względu na jego zły stan techniczny, Sąd wyjaśnia, że nie posiada ku temu uprawnień, gdyż właściwość Sądu administracyjnego sprowadza się do kontroli legalności zaskarżonych decyzji, a powyższe żądanie należy do właściwości organów nadzoru budowlanego.

Natomiast oceniając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., to w ocenie Sądu rozstrzygnięcia tych organów są zgodne z prawem.

Konstrukcja art. 66 ustawy Prawa budowlanego, a więc przepisu materialno- prawnego do rozpoznania niniejszej sprawy wyraźnie wskazuje, w jakich sytuacjach organ obligatoryjnie obowiązany jest orzec o nakazie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania obowiązku ( art. 66 ust 1 Prawa budowlanego - w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1)jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo 2)jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo 3)powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku.)

Przepis wskazuje w ust. 1 pkt 2 na sytuacje, gdy budynek jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia.

Przy spełnieniu co najmniej jednej z przesłanek wymienionych w ust. 1 organ ma obowiązek w drodze decyzji wydać nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Natomiast ust. 2 art. 66 ustawy Prawo budowlane jest przepisem fakultatywnym, zgodnie z którym organ może, ale nie musi orzec o zakazie użytkowania obiektu.

Zgodnie z brzmieniem art. 66 ust. 2 powyższej ustawy "W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości ".

W ocenie Sądu stwierdzone w trakcie postępowania administracyjnego uszkodzenia zostały ocenione przez organ jako ubytki, które można naprawić i usunąć. Stąd też, przy takim stanie rzeczy przedwczesne byłoby zakazanie użytkowania obiektu, skoro uszkodzenia są naprawialne.

Odnosząc się natomiast do protokołu [...] z dnia [...] 2004r. z zakresu okresowej kontroli przewodów kominiarskich sporządzonego przez mistrza kominiarskiego Patryka B., Sąd wyjaśnia skarżącemu, że dokument ten nie podlega sądowej kontroli, gdyż Sąd bada legalność decyzji zaskarżonej na dzień jej wydania. Kontrola obejmuje ocenę dowodów, które posłużyły do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Powyższy protokół jest natomiast nowym dowodem sporządzonym w dacie po wydaniu zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa przy sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Z tego też względu uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz.1270 ).