Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2114/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą z dnia 21 grudnia 2010 r. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...]dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] o wydaleniu ww. cudzoziemca z terytorium RP, skarżący J. S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.

Swój wniosek uzasadnił tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywrzeć szereg negatywnych skutków wobec niego. Podniósł, że opuściła go żona wraz z nowo narodzonym dzieckiem. Podkreślił, iż na drodze sądowej biedzie ustalone prawo opieki nad dzieckiem. Wskazał, że chce pojednać z małżonką a gdyby to było nie możliwe przeprowadzić sprawę rozwodową, a wydalenie z kraju uniemożliwi mu udział w. postępowaniu o ustalenie władzy rodzicielskiej lub ewentualnym postępowaniu rozwodowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania.

Decyzją której dotyczy wniosek jest decyzją, która nadaje się do wykonania i mieści się w ramach niniejszego postępowania.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i stwierdzenia, że brak jest przesłanek dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu.

Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.