Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 733/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 29, ust. 1 i 3,
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77, art. 107 par. 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2015r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Reginy Górnisiewicz sprawy ze skargi J. C. i S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegających szkodom uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 czerwca 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, po rozpatrzeniu odwołania J. C. i S. C. od decyzji Wójta Gminy M. z dnia 5 lutego 2015r. w przedmiocie zakłócenia stosunków wodnych na gruncie, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Pismem z dnia 31 maja 2010r. J. i S. C. wystąpili do Wójta Gminy M. z wnioskiem o interwencję w sprawie nawożenia ziemi na działkę [...] przez jej właściciela D. C. Organ I instancji po przeprowadzonych oględzinach zlecił mgr inż. S. S. wykonanie "Ekspertyzy dotyczącej ewentualnego zakłócenia spływu wód powierzchniowych na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w Masłowie Pierwszym". W ekspertyzie biegły wskazał, że na działkę nr [...] została nawieziona ziemia w celu podwyższenia przedmiotowej działki. Wzdłuż granicy działki nr [...] z działką [...] wykonany został rów odwadniający o wymiarach: szerokość dna 0,5 m., nachyleniu skarp 1-1, średnia głębokości 0,5 m. Przedmiotowym rowem okresowo odpływają wody powierzchniowe z działek położonych powyżej. Poniżej działki [...] istnieje naturalna dolina, którą woda odpływa w kierunku cieku naturalnego. Natomiast działka [...] stanowi zabudowaną posesję, z której wody powierzchniowe odpływają w kierunku wykonanego na działce nr [...] rowu odwadniającego. Nawieziona ziemia na działkę nr [...] spowodowała znaczne przewężenie doliny. W związku z tym biegły sprawdził przepustowości wykonanego przez właściciela działki nr [...] rowu odwadniającego. Biegły w opracowaniu zwrócił uwagę na fakt, że w czasie przepływów wezbraniowych przedmiotowy rów może ulegać destrukcji, w związku z czym zalecił ubezpieczenie dna rowu płytami betonowymi o wymiarach 50x50x7 cm na podsypce z pospółki warstwą grubości 10 cm, skarpy rowu proponuje się ubezpieczyć płytami ażurowymi typu krata na geowłókninie 200, po uprzednim złagodzeniu nachylenia skalp 1:1,5.

Wniosek był przedmiotem orzekania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K., które decyzją z dnia 12 lipca 2012r. uchyliło decyzję Wójta Gminy M. z dnia 7 lutego 2012r. stwierdzającą, że nie doszło do zakłócenia stosunków wodnych przez właścicieli działki [...] w stosunku do działki nr [...] oraz zobowiązującą małż. C. do wykonania ubezpieczenia rowu odwadniającego w terminie do 31 grudnia 2012r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Kolegium wskazało wówczas na konieczność uzupełnienia opinii, albowiem biegły nie ustalił, czy sam fakt podwyższenia terenu na działce nr ewid. [...] spowodował zakłócenie dotychczasowych stosunków wodnych na spornym terenie, a w szczególności czy podwyższenie terenu nie spowodowało, że nastąpił zwiększony spływ wody na działkę skarżących, skupił się jedynie na ustaleniu czy parametry rowu odwadniającego zlokalizowanego na działce [...] zlokalizowanego przy granicy z działką [...] pozwalają na odprowadzenie wody z działek położonych wyżej.

Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławczym w Kielcach, decyzją z dnia 28 lutego 2014r. uchyliło decyzję Wójta Gminy M. z dnia 28 października 2013r. w przedmiocie nie stwierdzenia zakłócenia stosunków wodnych przez właścicieli działki [...] w stosunki do działki nr [...] oraz zobowiązującej małż. C.ch do wykonania ubezpieczenia rowu odwadniającego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wskazało wówczas, że przedłożony dokument (K. 176) nie odpowiada wymogom, o jakich mowa w kodeksie postępowania administracyjnego. Uzupełniona opinia jest lapidarna, albowiem biegły ograniczył się do stwierdzenia, że podwyższenie terenu na działce nr ewid. [...] nie spowodowało zakłócenia stosunków wodnych, a wykonany rów u podnóża skarpy podwyższonego terenu gwarantuje swobodny przepływ wody. Stwierdzenie biegłego nie jest poparte żadną argumentacją, natomiast ostatnie stwierdzenie w kontekście załączonej przez stronę skarżąca dokumentacji fotograficznej nasuwa wiele wątpliwości.

Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji zlecił biegłemu dr F. P. opracowanie opinii wodnoprawnej uzupełniającej, dotyczącej zmian stosunków wodnych na gruntach podniesionych nasypem ziemnym niekontrolowanym na działce położonej w [...] nr ewid, [...] ze szkodą dla gruntów sąsiednich działki nr ewid. [...] . Głównym celem opinii było wykazanie, w jakim stopniu zmiany stosunków wodnych na działkach [...] oraz [...] szkodliwie wpływają na grunty działki nr [...] . Biegły ten w dniu 6 października 2014r. przedłożył dokument w postaci opinii wodnoprawnej.

Decyzją z dnia 5 lutego 2015r. Wójt Gminy M. zobowiązał właścicieli działek nr [...] i nr [...] K. i D. małż. C. do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, tj. "wykonania na długości 10 m (koło studni) poszerzenia koryta potoku do 80 cm wyprofilowania skarp do nachylenia 1:1,5. Skarpy nasypu należy umocnić płytami ażurowymi na geowłókninie 200".

Odwołanie od w/w decyzji złożyli J. i S. małż. C., podnosząc, że organ I instancji nie orzekł o zobowiązaniu K. i. D. C. do wykonania właściwego odwodnienia od strony północnej nasypu i w dalszej konsekwencji dopiero poszerzenia i wzmocnienia koryta potoku od strony zachodniej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 30 czerwca 2015r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji i wskazało, że podstawę prawną prowadzonego postępowania stanowi art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.). W myśl ust. 1 tego przepisu właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich, odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Stosownie do ust. 2 art. 29 na właścicielu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Zgodnie zaś z art. 29 ust. 3 - jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.

Organ podał, że istotą postępowania wyjaśniającego w sprawie wszczętej w trybie przytoczonych przepisów ustawy Prawo wodne jest ustalenie związku przyczynowego pomiędzy działaniami właścicieli nieruchomości a zmianą stanu wody na gruncie - w sposób powodujący szkodę dla gruntów sąsiednich. Wystąpienie przesłanek należy w prowadzonym postępowaniu wykazać poprzez skorzystanie ze środków dowodowych o jakich mowa w art. 75 kpa, który stanowi, że jako dowód można dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Oceniając sporządzoną przez biegłą F. P. opinię, Kolegium uznało ją za fachową, rzetelną, sporządzoną na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego. Zdaniem Kolegium, stanowi ona wiarygodny dowód w przedmiotowej sprawie. Z opinii wodnoprawnej wynika, iż właściciel działki nr ewid, [...] podniósł teren swojej działki, użytkowanej wcześniej jako łąka, nasypem ziemnym niekontrolowanym w latach 2010-2013. Wysokość skarpy wynosi 1,7 do 2,0 m w części południowo - wschodniej. Wykonanie nasypu spowodowało zmianę ukształtowania powierzchni, zmianę użytkowania gruntów i przesunięcie koryta potoku oraz wyłączenie tych gruntów z zalewów wezbrań powodziowych potoku i podtopień. Część koryta potoku poniżej nieczynnej studni kręgowej na działce nr [...] została poszerzona ze skarpami nieutrwalonymi płytami ażurowymi o nachyleniu 1:1,5 w roku 2014. Utrzymanie takiego stanu zmiany stosunków wodnych stwarza większe zagrożenie powodziowe na działkach sąsiednich 33/6 i [...] .

W ocenie organu, zgodnie ze wskazaniami biegłego dr. F. P. właściciele działek nr ewid. [...] i [...] K. i D. C. zobowiązani są do wykonania na swoim gruncie urządzeń zapobiegających szkodom. Szkody związane są z wezbraniami powodziowymi, w czasie których wody potoku, znajdującego się w granicy działek nr [...] i [...] , zalewają grunty przyległe na działkach nr [...] i [...]. Zagrożona jest także rozmyciem skarpa na lewym brzegu potoku (działka nr [...] ). W związku z czym wykonać należy na długości 10 m (koło studni) poszerzenia koryta potoku do 80 cm wyprofilowania skarp do nachylenia 1:1,5. Skarpy nasypu należy umocnić płytami ażurowymi na geowłókninie 200. Poszerzenie i udrożnienie koryta spłaszczy falę powodziową, ograniczy zasięg podtopień na działkach nr ewid. [...] , [...] i [...] , a tym samym usunie skutki naruszenia stosunków wodnych przez nasyp.

Kolegium uznało, iż w przedmiotowej sprawie doszło do spełnienia przesłanek warunkujących zastosowanie art. 29 ustawy Prawo wodne. Ustalone bowiem zostało, iż doszło do podniesienia terenu działki nr ewid, [...] , a niekontrolowany spływ wód powierzchniowych powoduje szkodę dla właścicieli gruntów sąsiednich, nastąpiła zmiana naturalnego kierunku spływu wód, istnieje adekwatny związek przyczynowo skutkowy pomiędzy dokonanymi zmianami a szkodą wynikająca ze spływu wód.

Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczących odwodnienia działki od strony północnej, Kolegium na tę chwilę nie widzi podstaw do uzupełnienia opinii o taki środek zapobiegawczy i wykonania dodatkowych prac. Biegły określił zakres czynności, które jego zdaniem winny skutkować prawidłowym uregulowaniem stosunków wodnych na gruncie. Celem art. 29 ustawy Prawo wodne jest zapewnienie niepogorszonego stanu stosunków wodnych na gruncie i zakaz ingerencji w faktyczny stan wód na gruntach, jeżeli może to szkodliwie oddziaływać na grunty sąsiednie, nie zaś regulacja stosunków wodnych na danym terenie (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Ke-51/11).

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2015r. wnieśli J. C. i S. C., wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skarżący zarzucili, że największy problem związany z nasypem wykonanym przez małż. C. istnieje od strony północnej przedmiotowego nasypu, gdyż tu zatrzymuje się woda spływająca z góry i z braku możliwości dalszego spływu cofa się na ich posesję zalewając jej znaczną część, o czym wielokrotnie informowali organ. Zgodnie z zaskarżoną decyzją małż. C. zobowiązani zostali do wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom, tj. wykonanie poszerzenia koryta potoku, wyprofilowania skarp i ich wzmocnienia płytami ażurowymi od strony zachodniej. Skarżący wnieśli o zobowiązanie małż. C. do wykonania właściwego odwodnienia od strony północnej nasypu i w dalszej konsekwencji dopiero wykonania poszerzenia i wzmocnienia koryta potoku od strony zachodniej, podnosząc że najwłaściwszym byłoby przeniesienie wykonanego rowu o co najmniej 3 metry w stronę wschodnią. Jest to element najistotniejszy w przedmiotowej sprawie, gdyż zgodnie z tym co zauważył w swej opinii biegły szkody na działce skarżących nr [...] związane są ze spływem wód opadowych z wyższych partii zbocza i zatrzymaniem ich na skutek utworzenia nasypu na działce nr [...] (małż. C.).

Dlatego skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż na chwilę obecną nie ma potrzeby analizy kwestii odwodnienia działki małż. C.ch od strony północnej. Woda z uwagi na ukształtowanie terenu nie może bezpośrednio spłynąć do koryta potoku w części zachodniej i dlatego też w związku z brakiem właściwego odwodnienia w części północnej nasypu wraca na ich posesję, co zwiększa zagrożenie powodzią i podtopienia oraz powoduje całkowite wyłączenie z użytkowania znacznej części ich działki, co obrazuje dokumentacja fotograficzna.

Skarżący podnieśli, że biegły jasno i wyraźnie stwierdził w opinii, iż przez działkę małż. C.ch przebiegało koryto potoku. W wyniku działań przeprowadzonych na działce nr [...] bieg koryta został zmieniony, a tym samym dokonano zmiany stosunków wodnych na omawianym terenie z niekorzyścią dla ich działki. Biegły stwierdził, że nie istnieje możliwość przywrócenia stanu poprzedniego (a tym samym rodzi się pytanie kto jest odpowiedzialny za zaistniałe naruszenie biegu wód, kto wyraził na to zgodę?) i dlatego małż. C. mają wykonać urządzenia zapobiegające szkodom, co potwierdziło również w swojej decyzji Kolegium Odwoławcze. Powstaje zatem pytanie w jakim terminie i kto będzie nadzorował wykonanie postanowień Kolegium Odwoławczego a co najistotniejsze kiedy małż. C. wykonają czynności zmierzające do prawidłowego uregulowania stosunków wodnych na gruncie. Ponadto, w związku z zaleganiem wody na posesji powstaje fetor, który jest naturalną konsekwencją zalegania zatrzymanej wody, tworzenia się mokradeł.

Skarżący zwrócili uwagę, że w opinii biegłego na której bazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczono, iż nie wolno zmieniać stosunków wodnych, jeżeli zmiany te służą innym celom niż ochrona przyrody. Być może częściowo problem powstał dlatego, że podczas sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego działek w M. nr [...] oraz sąsiadujących nie umieszczono wszystkich oznaczeń wynikających z Uchwały nr XLV/346/2010 Rady Gminy w Masłowie jak chociażby oznaczenia WS - tereny wód płynących, które na tym terenie wydaje się niezbędne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Prokurator Prokuratury Okręgowej w Kielcach, która przystąpiła do sprawy na podstawie art. 8 p.p.s.a. przyłączyła się do skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie ocenia ich pod względem słuszności i celowości. Sąd na mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany granicami skargi, a jedynie zakresem rozstrzygnięcia objętego decyzją. Oznacza to, że jest władny uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które przytoczyła strona skarżąca.

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U.2012r.145 t.j.) zwanej dalej ustawą. Z treści tego przepisu wynika, że niedozwolona zmiana stanu wody na gruncie może polegać zwłaszcza na zmianie kierunku odpływu znajdującej się na gruncie właściciela gruntu wody opadowej i kierunku odpływu ze źródeł, która zawsze wiąże się z wywołaniem szkody dla gruntów sąsiednich (ust. 1 pkt 1 art. 29). Zakaz obejmuje także odprowadzanie wód i ścieków na grunty sąsiednie; bez względu na to, czy odprowadzenie to stanowi źródło szkody, ma on charakter bezwzględny (ust. 1 pkt 2 art. 29). Pojęcie "stanu wody na gruncie" oznacza pewien stan faktyczny, niekoniecznie związany z prawnie uregulowanymi sposobami korzystania z wód i istniejący niezależnie od jego ujawnienia w urządzeniach rejestrujących określone stany faktyczne lub prawne nieruchomości, jak księgi wieczyste, czy ewidencja gruntów. Spowodowanie przez właściciela zmiany stanu wody na gruncie, dające organom podstawę do zastosowania sankcji, o jakich mowa w art. 29 ust. 3 tej ustawy, to takie działanie właściciela lub innych osób na jego gruncie, które ingeruje w naturalny stan wody na danym terenie związany z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi i hydrologicznymi.

Zmiany stanu wód spowodowane przez właściciela nieruchomości, które pociągają za sobą szkodliwe skutki dla nieruchomości sąsiednich, zostały powiązane z sankcją nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub zbudowania urządzeń zapobiegających szkodom (ust. 3 art. 29). Konstrukcja przepisu pozwala przyjąć, że przywrócenie do stanu poprzedniego jest środkiem subsydiarnym, tj. takim, który należy zastosować, gdy nie ma możliwości wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, albo gdy z okoliczności sprawy wynika, iż ich wykonanie nie zapobiegnie szkodliwym wpływom na grunt sąsiedni.

Istotą rozstrzygnięcia na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy jest stwierdzenie przesłanek określonych przepisem art. 29 ust. 1. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, mogą w drodze decyzji nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (art. 29 ust. 3). Ustalenie zaś, że nie występują przesłanki określone w art. 29 ust. 1 powinno doprowadzić do wydania decyzji o odmowie przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie lub zbudowania urządzeń zapobiegających szkodom w postępowaniu wszczęty na wniosek.

W sprawie niniejszej organy orzekające oparły swoje rozstrzygnięcie na "opinii wodnoprawnej dotyczącej zmian stosunków wodnych na gruntach podniesionych nasypem ziemnym niekontrolowanym na działce położonej w M. nr ewid. [...] ze szkodą dla gruntów sąsiedniej działki nr ewid. [...] " sporządzonej dnia 6 października 2014r. przez F. P., biegłego w postępowaniach wodnoprawnych.

Z opinii tej wynika, że obszar objęty opinią położony jest w M., gm. M., na południowych stokach góry Wiśniówka (456m n.p.m.) i obejmuje tereny działek nr ewid. [...] , [...], [...] i [...] . Właścicielami działki nr ewid. [...] są skarżący S. i J. C., właścicielami działek [...] i [...] są D. C. i K. C., zaś działki nr ewid. [...] S. N. i S. N.. Działki położne są w zlewni cieku (potoku) bez nazwy, który przepływa przez M. Pierwszy i uchodzi do Zlewu Cedzyna na rzece Lubrzance. Potok ma swoje źródlisko na działkach nr ewid. [...] . W M. dla tego potoku przyjęto nazwę M. Potok ten w odcinku źródliskowym płynie przez grunty działek o nr ewid. [...] w płytkim korycie w szerokiej płaskodennej dolinie z mokradłami użytkowanymi jako łąki.

Biegły stwierdził, że na graniczących ze sobą działkach [...] (skarżących) i [...] i [...] (uczestników C.ch) naturalna dolina potoku (przed wykonaniem nasypu na działce [...] ) wraz ze zwiększeniem spadku zwęża się. Stok wzniesienia na północ od działki [...] jest silnie nachylony o spadku powyżej 8 stopni (14%), co sprzyja szybkiemu powierzchniowemu spływowi wód opadowych i roztopowych. Spływ powierzchniowy wody skutkuje erozją gleby (bruzdowanie), silnym spełzywaniem gruntu i osuwaniem. Jest to teren zagrożony ruchami masowymi ziemi. Przez działkę małż C.ch nr [...] przebiegało koryto potoku. Tereny położone w strefie przykorytowej były "zalaniem" wodami powodziowymi i podtopieniami.

Bezspornym jest, że D. C. podniósł teren swojej działki nr [...] , użytkowanej wcześniej jako łąka, nasypem ziemnym niekontrolowanym w latach 2010-2013. Wysokość skarpy nasypu stanowiącej nowy brzeg koryta potoku wynosi 1,7 do 2,0m w części południowo-wschodniej. Jak ustalił organ, na podstawie opinii biegłego F. P., wykonanie nasypu spowodowało zmianę ukształtowania powierzchni, zmianę użytkowania gruntów i przesunięcie koryta potoku oraz wyłączenie tych gruntów z zalewów wezbrań powodziowych potoku i podtopień. Ponadto część koryta potoku poniżej nieczynnej studni kręgowej (Sb) na działce C.ch nr [...] została poszerzona ze skarpami nieutrwalonymi płytami ażurowymi o nachyleniu 1:1,5 w roku 2014. Utrzymanie takiego stanu zmiany stosunków wodnych stwarza większe zagrożenie powodziowe na działce skarżącej Nr [...] i działce Nogalskich nr 33/6.

Z treści opinii biegłego organ wywiódł, że nie istnieje możliwość przywrócenia stanu poprzedniego. W tej sytuacji należało rozważyć potrzebę zbudowania urządzeń zapobiegających szkodom (ust. 3 art. 29). Szkody na działce skarżących [...] związane są z wezbraniami powodziowymi, w czasie których wody potoku, znajdującego się w granicy działek [...] i [...] zalewają grunty przyległe na działkach [...] i [...]. Szkodą jest ograniczenie w użytkowaniu części tej działki z powodu utrzymującego się przez kilka dni (w zależności od temperatury powietrza) zastoiska wody i mokradła. Zagrożona jest także rozmyciem skarpa na lewym brzegu potoku (działka [...] ).

W tym celu, w decyzji z dnia 5 lutego 2015r. Wójt Gminy M. zobowiązał właścicieli działek nr [...] i nr [...] K. i D. małż. C. do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, tj. "wykonanie na długości 10 m (koło studni) poszerzenia koryta potoku do 80 cm wyprofilowania skarp do nachylenia 1:1,5. Skarpy nasypu należy umocnić płytami ażurowymi na geowłókninie 200".

W ocenie Sądu, nałożone obowiązki są nieprecyzyjne, nie określają przede wszystkim na jakiej działce mają być one wykonane, w której części działki. Biegły stwierdził (str. 16), że "po powodzi w maju 2013 koryto potoku w części południowo-wschodniej, na długości 25m zostało poszerzone do 80 cm i wyprofilowano skarpy do nachylenia 1:1,5 (Fot. 4 i 5)". Nie wiadomo, który odcinek koryta ma być teraz poszerzony. Skarżący wywnioskowali, że chodzi o odcinek od strony zachodniej, jednak w ich ocenie największy problem związany z nasypem wykonanym przez małż. C.ch istnieje od strony północnej przedmiotowego nasypu, gdyż tu zatrzymuje się woda spływająca z góry i z braku możliwości dalszego spływu cofa się na ich posesję zalewając jej znaczną część, o czym wielokrotnie informowali.

Organ, ani biegły nie odnieśli się do wniosku skarżących o zobowiązanie małż. C. do wykonania właściwego odwodnienia od strony północnej nasypu, czyli od strony południowej ich działki nr [...] i w dalszej konsekwencji dopiero wykonania poszerzenia i wzmocnienia koryta potoku od strony zachodniej działki [...] .

W ocenie Sądu, zarzut skarżących jest zasadny, bowiem opinia biegłego tego problemu nie rozwiązuje. Stwierdzenie organu, że na chwilę obecną nie ma potrzeby analizowania kwestii odwodnienia działki C.ch od strony północnej, bez głębszej analizy i podania konkretnych argumentów oznacza, że decyzja została podjęta z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 4 k.p.a. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie był wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że sprawa była już dwukrotnie uchylana przez organ odwoławczy z powodu kwestionowania opinii poprzedniego biegłego, a w ocenie Sądu orzekającego również opinia biegłego P. F. nie odnosi się w pełni do istniejącego w sprawie problemu. Skoro bowiem zostało w sprawie wykazane, że na skutek podniesienia terenu działki [...] przez jej właściciela D. C. poprzez wykonanie nasypu ziemnego nastąpiła zmiana ukształtowania powierzchni, przesunięcie koryta potoku, czyli zmiana stanu wody na gruncie w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy, powodująca zagrożenie powodziowe, zastoiska wody i mokradła na działce skarżących nr [...] , ograniczenia w użytkowaniu tej działki, to wnikliwego rozważenia wymaga w jaki sposób należy zastosować art. 29 ust. 3 ustawy, dokładnie uzasadnić potrzebę wykonania konkretnych urządzeń zapobiegających szkodom, wywołanym wykonaniem w/w nasypu. W opinii mowa jest o potrzebie wykonania również przez skarżących pewnych czynności (otworów w ogrodzeniu), podczas, gdy skarżący twierdzą, że przed wykonaniem nasypu istniejące na ich działce ogrodzenie, nie mające betonowej podmurówki, nie stanowiło przeszkody w spływie wody z terenów wyżej położnych, nie zatrzymywało wody.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.