Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2746/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2014 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w R. na informację Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 1 października 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez – A. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (zwaną dalej: skarżącą) jest rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji - nr [...] z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie protestu w sprawie wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...] zatytułowanego "[...]" złożonego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, w ramach Działania 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco;

Wnioskiem zarejestrowanym pod numerem [...] skarżąca wystąpiła o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, w ramach Działania 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. (dalej: "[...]") poinformowała skarżącą o negatywnej ocenie złożonego przez nią wniosku z uwagi na brak spełnienia wszystkich obligatoryjnych kryteriów oceny merytorycznej.

[...] wskazała, iż projekt nie spełnił kryteriów:

1) planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (kryterium nr 4);

2) wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia (kryterium nr 6);

3) środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) (kryterium nr 8):

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, skarżąca pismem z 22 kwietnia 2014 r., wniosła protest podnosząc, iż oceniający błędnie wskazali, iż wydatki w ramach kat. RMB zostały niewystarczająco uzasadnione. Wnioskodawca całkowity koszt robót budowlanych wraz z materiałami oparł na podstawie uzyskanych ofert w ramach wynagrodzenia ryczałtowego. Za niezasadny uznano zarzut dotyczący braku uzasadnienia czasochłonności oraz zakresu prac. Skarżąca wyjaśniła, iż szczegółowo wymieniono wszystkie usługi i konieczne prace do wykonania w kat. WNP. Wycena została wykonana w oparciu o najkorzystniejszą zaproponowaną cenę za poszczególne moduły do wykonania. Wskazana została także czasochłonność wykonania każdej poszczególnej usługi. Podniesiono, iż wnioskodawca prawidłowo rozpoznał rynek w zakresie usług programistycznych, oparł swe kalkulacje wybierając najkorzystniejsze złożone oferty a zatem należy uznać, iż wydatki w kat. WNP zawierają właściwe uzasadnienie i ostrożną kalkulację co do ceny. Zwrócono również uwagę, iż projekt jest nietypowy a zatem nie jest możliwe porównanie aplikacji o odmiennych funkcjonalnościach bądź zbieżnych jedynie w niewielkim zakresie. Odnosząc się do zarzutów dotyczących usług w kat. DOR tj. reinżynierii procesów biznesowych, stwierdzono, iż są one enigmatyczne i niepoparte jakimikolwiek argumentami. Wnioskodawca przeprowadził postępowanie ofertowe w zakresie usług reinżynierii procesów biznesowych otrzymując oferty firm programistycznych. Ponadto przedstawiono uzasadnienie wyboru oferty jako oferty przedstawiającej najniższą cenę.

Odnosząc się do oceny kryterium nr 6 wskazano, iż prawidłowo przyjęto, że wdrożenie systemu B2B spowoduje wzrost zysku skoro aplikacja ta usprawni sprzedaż wnioskodawcy oraz usprawni również zamawianie półproduktów na co oceniający w ogóle nie zwrócili uwagi. Wzrost zysku będzie wynikał z jednej strony z szybkości i łatwości wymiany danych a zatem możliwości zwiększenia liczby sprzedawanych obrazów, zwiększenia szybkości realizacji każdego zamówienia oraz atrakcyjnością systemu dla nowych kontrahentów co powiększy grono dotychczasowych odbiorców obrazów.

Rozpatrując powyższy protest, pismem z dnia [...] września 2014 r., Minister Administracji i Cyfryzacji poinformował skarżącą o jego negatywnym rozpatrzeniu.

W uzasadnieniu pisma Minister Administracji i Cyfryzacji podzielił stanowisko [...] odnośnie niekwalifikowaności wszystkich wydatków w projekcie. Wyjaśniono, iż wnioskodawca nie uzasadnił w sposób prawidłowy wydatku w kategorii RMB. Wnioskodawca uzasadnił wydatek przedstawiając dwie oferty, w których podano jedynie cenę ryczałtową za adaptację pomieszczenia serwerowni. Wydatek nie poddaje się jednak ocenie, skoro nie opisano zakresu prac, które mają być wykonane w ramach robót. Wbrew informacji zawartej w proteście w dokumentacji sprawy brak zapytania ofertowego przesłanego do potencjalnych wykonawców, które umożliwiłoby ewentualną ocenę prawidłowości wyceny. Wyjaśnienia zawarte w tym zakresie w proteście nie mogły być wzięte pod uwagę. Instytucja Pośrednicząca (IP) wskazała, iż [...] zasadnie uznała niekwalifikowaność wydatków w kategorii WNP. Żadna z ofert trzech potencjalnych wykonawców nie została uzasadniona w aspekcie pracochłonności, choć zgodnie z instrukcją do Biznes Planu uzasadnienie takie jest wymagane. Planowany system nie odbiega, wbrew twierdzeniom zawartym w proteście, w swoich założeniach od typowego systemu ERP. W ocenie IP, prawidłowe było stanowisko [...] dotyczące braku prawidłowego uzasadnienia wydatków w kategorii DOR. Wnioskodawca oparł wycenę na ofertach potencjalnych wykonawców, jednocześnie jednak żadna z tych ofert nie zawiera uzasadnienia przyjętej pracochłonności. W odniesieniu do wydatków z kategorii PRO wskazano, iż wnioskodawca nie uzasadnił wyboru droższej tablicy informacyjnej i nie podał jej parametrów technicznych. Podobnie nie sposób ocenić prawidłowości wyceny naklejek. Wnioskodawca nie podał ich liczby, ani techniki wykonania.

Odnosząc się do oceny w zakresie kryterium nr 6 wskazano, iż w opisie zawartym w pkt 13 Biznes Planu brak jest podziału na grupy/typy/kategorie kosztów operacyjnych związanych z projektem, który umożliwiałby weryfikację realności planowanego poziomu wskaźnika zysku. Przedstawiona skrótowa kalkulacja wartości docelowej tego wskaźnika oparta jest jedynie na prognozie zysku operacyjnego w 2016r. Prognoza ta obejmuje całą działalność operacyjną wnioskodawcy (nie jest adekwatna dla określenia wartości docelowej tego zysku ograniczonej do efektów projektu) i nie została oparta na analizie zmian wyodrębnionych kategorii kosztów/przychodów związanych z projektem.

W odniesieniu do kryterium nr 8 wskazano, iż w sytuacji, w której duża część wydatków w projekcie jest niekwalifikowalna, w szczególności ze względu na ich nieadekwatny opis, stwierdzić należy, że instytucja oceniająca wniosek nie ma de facto możliwości pozytywnej oceny efektywności projektu.

Powyższe pismo z [...] czerwca 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie zapisów Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG 2007 – 2013 a ponadto naruszenie zapisów Szczegółowego opisu priorytetów PO IG oraz naruszenie art. 30b ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r." oraz naruszenie § 3 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. poz. 412) poprzez błędne zastosowanie co skutkowało błędnym rozstrzygnięciem wniesionego protestu.

W uzasadnieniu skargi Spółka wyjaśniła, iż IP niezasadnie wskazała nie kwalifikowalność wydatków w kategorii WNP. Wnioskodawca w pkt 8 Biznes Planu wskazał w oparciu o jakie dane miało miejsce oszacowanie wartości wydatków. Wnioskodawca dołączył do wniosku zapytania ofertowe potencjalnych wykonawców. W ocenie skarżącej, IP bez żadnych podstaw twierdzi iż wnioskowany projekt ma stworzyć aplikację na tyle prostą iż nie wymaga ona nakładów w wysokości wskazanej we wniosku. Okoliczność iż na rynku istnieją tanie aplikacje typu B2B nie oznacza iż każda z nich odpowiadać będzie wymaganiom wnioskodawcy.

Za nieuprawniony uznano zarzut dotyczący nie kwalifikowalności wydatków na adaptację pomieszczenia na serwerownię. Wnioskodawca przedstawił oferty potencjalnych wykonawców obrazujące ryczałtowe wynagrodzenie za roboty wyspecyfikowane w zapytaniach ofertowych.

Zdaniem skarżącej Spółki IP niezasadnie zakwestionowała wydatki w kategorii DOR. Wskazano, iż system B2B ma rozszerzyć działalność o elektroniczną wymianę danych tj. na pole które dotychczas było stosowane przez wnioskodawcę w ograniczony sposób. W związku z powyższym umowy z kontrahentami wymagają opinii prawnych ponieważ dotyczą aspektów które dotychczas nie były elementem umów z kontrahentami.

W ocenie Spółki, IP niezasadnie zakwestionowała wskaźnik Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej. Wnioskodawca ofertę współpracy na podstawie systemu B2B zamierza skierować do hurtowych odbiorców obrazów. Zatem nie jest istotne iż działalność obejmuje również sprzedaż na rzecz klientów indywidualnych.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż skarga jest niezasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury.

Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Należy zauważyć, iż IP wskazała w odpowiedzi na skargę, że z dniem [...] września 2014 r. nastąpiło wyczerpanie alokacji na Działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG). Stosownie zatem do art. 30i pkt 2 ustawy z.p.p.r. sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę stosownie do art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r.

Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B".

Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.).

W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. poz. 412) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego).

Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.2), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej.

Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści niezwykle istotna jest "Instrukcja wypełnienia wniosku od dofinansowanie", która zawiera zarówno ogólne zasady, jak i szczegółowe wskazówki dotyczące wypełniania poszczególnych części i rubryk wniosku.

W zakresie zasad ogólnych należy wskazać na następujące istotne zapisy:

Regulując wymogi formalne dotyczące przygotowania wniosku o dofinansowanie instrukcja podkreśla, iż "Wniosek powinien zawierać wszystkie wymagane niniejszą Instrukcją informacje umożliwiające dokonanie pełnej oceny pozwalającej na udzielenie wsparcia." (str. 1 Instrukcji) oraz "Rubryki opisowe wniosku o dofinansowanie muszą uwzględniać wszystkie wymagane w danym punkcie informacje wskazane w niniejszej instrukcji. Brak niektórych informacji może prowadzić do negatywnej oceny w odniesieniu do odpowiedniego kryterium merytorycznego. Po złożeniu wniosku o dofinansowanie na żadnym etapie nie ma możliwości uzupełniania lub modyfikowania informacji merytorycznych (w tym danych liczbowych) dotyczących projektu. Projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny (rozbieżne dane) lub niejednoznaczny uniemożliwiają pozytywny wynik oceny merytorycznej" (str. 2 Instrukcji).

Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż nie spełnia on merytorycznych kryteriów obligatoryjnych: planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (kryterium nr 4); wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia (kryterium nr 6); środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) (kryterium nr 8).

Odnosząc się do zarzutu niezasadnego wskazania niekwalifikowalności wydatków w kategorii WNP (wartości niematerialne i prawne) należy uznać, iż jest on niezasadny. Wnioskodawca winien, zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 oraz instrukcją wewnętrzną do pkt 8 Biznes Planu zaprezentować we wniosku wydatki w sposób dostatecznie konkretny i umożliwiający pełną ocenę wszystkich aspektów kwalifikowalności. Brak informacji pozwalających na weryfikację przedstawionego oszacowania wartości wydatków skutkować będzie uznaniem wydatku za niekwalifikowalny. Zasadnie zatem wskazano na braki w uzasadnieniu wydatków WNP w kontekście ich pracochłonności, przeszacowanie stawki wynagrodzenia za godzinę usług oraz brak uzasadnienia dla stworzenia dedykowanego systemu B2B w sytuacji, gdy na rynku dostępne są, wskazane na konkretnych przykładach, tańsze rozwiązania gotowe.

W odniesieniu do wydatków RMB (roboty i materiały budowlane) wyjaśniono, iż brak wskazania planowanych do wykonania robót uniemożliwia ocenę ich kwalifikowalności. Skarżąca Spółka nie wykazała przy tym, iż w pkt 8 Biznes Planu podane zostały informacje dotyczące np. ilości i rodzaju materiałów budowlanych oraz zakresu robót, które uwiarygodniłyby zaproponowaną wycenę za adaptację pomieszczenia na serwerownię.

W ocenie Sądu, mając na względzie brzmienie § 10 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r., IP zasadnie zakwestionowała wydatki w kategorii DOR (usługi doradcze i eksperckie). Z opisu działalności skarżącej, w szczególności relacji z partnerami, wynikało, że współpraca z partnerami zagranicznymi i krajowymi polega m. in. na zawieraniu umów na odległość w formie elektronicznej za pomocą poczty elektronicznej. Jest to zatem bez wątpienia stały element działalności Spółki, co powoduje, ze wydatki w tym zakresie nie mogą być uznane za kwalifikowalne w świetle § 10 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia. Wdrożenie systemu B2B nie spowoduje przy tym, iż dopiero od chwili uruchomienia nowego systemu Spółka będzie zawierać umowy na odległość w formie elektronicznej, skoro umowy takie są już zawierane, a jedynie zautomatyzuje proces wymiany informacji z partnerami.

Odnosząc się do wydatków na promocję projektu zasadnie wskazano na braki w opisie wydatków, które uniemożliwiły ocenę ich kwalifikowalności tj. brak parametrów technicznych tablicy informacyjnej, brak liczby czy techniki wykonania naklejek. Rozstrzygnięcie protestu zawiera również uzasadnienie zakwestionowania wyceny czynności polegającej na wprowadzeniu komunikatu tekstowego informującego o realizacji projektu na stronę wnioskodawcy. Ponadto, IP trafnie zauważyła, iż opis wydatku w pkt 8 Biznes Planu nie odpowiada opisowi w pozycji 10.3 pkt 18c wniosku o dofinansowanie. Jest w nim bowiem mowa o reklamie i promocji projektu, czyli kwestii zupełnie odmiennej niż wypełnienie ciążących na wnioskodawcy obowiązków informacyjnych.

Za nieuprawniony Sąd uznał zarzut wadliwego zakwestionowania wskaźnika Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej. W zaskarżonym rozstrzygnięciu wskazano, iż przy określaniu ww. wskaźnika nie wydzielono z analizy przychodów i kosztów niezwiązanych z projektem. Nie przedstawiono metodologii wyodrębnienia kategorii przychodów i kosztów związanych z projektem. Nie uzasadniono dużych zmian zysku, co podważało realność wskaźnika. Należy zauważyć, iż Spółka prowadzi również działalność detaliczną (o charakterze B2C) nie związaną z systemem B2B, która powinna być wyłączona z kalkulacji dotyczących wartości docelowej wskaźnika Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej.

Z powyższych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Administracji i Cyfryzacji i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.