Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 95/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku K. M. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 grudnia 2014 r., nr 72/09/2014, w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności do zwrotu, w wysokości 878,47 złotych - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący, wnioskiem z dnia 27 marca 2015 r., zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Prośbę swą uzasadnił niemożnością poniesienia kosztów przedmiotowej opłaty, w związku z koniecznością ponoszenia wysokich kosztów sądowych, związanych ze sprawą dotyczącą zniesienia współwłasności, która z jego udziałem toczy się od siedmiu lat przed sądem powszechnym.

Wraz ze złożeniem przedmiotowego wniosku skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy, na urzędowym formularzu PPF, wraz z oświadczeniem o stanie rodzinnym i majątkowym. W treści tego drugiego wniosku skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata w sprawie.

Uzasadniając swoje żądanie, w zakresie przyznania prawa pomocy, skarżący podkreślił, że w związku ze sprawą o zniesienie współwłasności, jaka toczy się przed Sądem Rejonowym w T., nie jest w stanie uiścić opłaty kancelaryjnej w niniejszej sprawie, która wynosi 100 zł.

W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a ich łączne dochody z tytułu pobieranych świadczeń emerytalnych wynoszą 3 500,11 zł miesięcznie brutto.

Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek to skarżący wyjaśnił, że wraz z żoną posiada dom o pow. 98,7 m2, a także nieruchomość rolną o pow. 1,35 ha.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Mając na uwadze treść obu złożonych przez skarżącego wniosków o przyznanie prawa pomocy, tj. zarówno tego złożonego na urzędowym formularzu, jak i wniosku sporządzonego w zwykłej formie pisemnej stwierdzić należy, że zachodzi sprzeczność pomiędzy treścią zawartych w obu tych wnioskach żądań. O ile bowiem w tym drugim wniosku skarżący wystąpił jedynie o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej, to we wniosku złożonym na urzędowym formularzu (poz. 4 formularza) zwrócił się generalnie o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie zawodowego pełnomocnika, w osobie adwokata.

Mając na uwadze fakt, że wniosek złożony na urzędowym formularzu, jest dalej idący, przyjąć należy, że skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący nie jest w stanie partycypować w kosztach zainicjowanego przez siebie postępowania sądowoadministracyjnego chociażby w minimalnym zakresie. Wraz z małżonką osiąga on bowiem stały i regularny dochód, z tytułu świadczeń emerytalnych, którego wysokość w ujęciu miesięcznym przekracza kwotę 3 500 zł brutto. Oprócz tego dysponuje majątkiem w postaci nieruchomości, które zadeklarował we wniosku. W tej sytuacji nie sposób jest więc przyjąć, że wymaga on wsparcia ze środków publicznym w pełnym zakresie.

Mając na uwadze sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza treść złożonego przez niego oświadczenia uznać należy, że nie spełnia on również przesłanek uzyskania prawa pomocy, w zakresie częściowym. Ocena taka wynika przede wszystkim z tego, że koszty sądowe w niniejszej sprawie nie są wygórowane (wpis od skargi odpowiada najniższej wysokości wpisu jaki obowiązuje w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. 100 zł) i znajdują pełne i wielokrotne pokrycie w osiąganych przez skarżącego dochodach. Poza tym, jego sytuacja majątkowa jest dobra, jako że oprócz wspomnianych wyżej dochodów z emerytury dysponuje on majątkiem nieruchomym, obejmującym oprócz domu również nieruchomość rolną. W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na to, że skarżący cały czas powołuje się na konieczność ponoszenia kosztów prowadzenia postępowania o zniesienie współwłasności, co jednoznacznie wskazuje, że dysponuje on jeszcze dodatkowym majątkiem, którego to postępowanie bezpośrednio dotyczy, a który nie został przez niego ujawniony w oświadczeniu.

Jeżeli chodzi o konieczność ponoszenia przedmiotowych kosztów uczestnictwa w postępowaniu przed sądem powszechnym, to przede wszystkim zauważyć należy, że skarżący nie sprecyzował o jakie konkretnie koszty mu chodzi oraz jaka jest ich wysokość. Zgodnie zaś z treścią art. 246 P.p.s.a. to wnioskodawca winien wykazać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy. Trudno bowiem domniemywać przedmiotowych okoliczności, z których to wywodzi on pozytywne dla siebie skutki prawne.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym, w związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 orzeczono jak w sentencji.