Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1227/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Marek Krawczak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi Stowarzyszenia [...] (zwanego dalej: "Stowarzyszeniem", "Stroną" lub "Skarżącym") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (zwanego dalej: "Organem") z [...] kwietnia 2017 r., znak [...], uchylające w całości postanowienie Prezydenta [...] z [...] maja 2016 r., nr [...] i umarzające postępowanie przed Prezydentem [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

[...] maja 2004r. pomiędzy [...] a Stowarzyszeniem [...] z siedzibą w [...]została zawarta umowa nr [...] w sprawie udzielenia dotacji ze środków [...]. Na podstawie postanowień zwartych w umowie [...] zleciło Stowarzyszeniu realizację zadania publicznego w zakresie oświaty dzieci i młodzieży z przeznaczeniem na "[...]". Na ten cel m.st. Warszawa zobowiązało się przekazać dotację w wysokości 29.000 zł.

Dotacja została przekazana 21 maja 2004 r. na podstawie wniosku o przekazanie dotacji z 20 maja 2004 r.

Pismem z 17 grudnia 2004 r. Zastępca Dyrektora Biura Edukacji Urzędu [...] wezwał Stowarzyszenie do zwrotu przekazanych środków finansowych w związku z nierozliczeniem udzielonej dotacji.

Decyzją z [...] marca 2005 r., nr [...] Prezydent [...] zobowiązał Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej [...] maja 2004r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] marca 2006r., znak: [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia na przez organ pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 maja 2006 r., sygn. akt: III SA/Wa 1393/06 odrzucił skargę Prezydenta [...].

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent [...] decyzją z [...] października 2006 r., nr [...] zobowiązał Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej [...] maja 2004r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] września 2007r., znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję z [...] października 2006 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 stycznia 2008r., sygn. akt: V SA/Wa 2695/07 odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...].

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezydent [...] decyzją nr [...] z [...] listopada 2008 r. zobowiązał Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...]udzielenia dotacji ze środków [...]zawartej [...] maja 2004 r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] sierpnia 2009r., znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję z [...] listopada 2008 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 grudnia 2009 r., sygn. akt: V SA/Wa 1656/09 odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...].

Prezydent [...] decyzją z [...] czerwca 2011 r., nr [...] zobowiązał Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej [...] maja 2004 r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami.

Po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] marca 2013 r., znak [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...].

Skargę na to rozstrzygnięcie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...].

Obecnie prawomocnym wyrokiem z 18 czerwca 2014 r., sygn. akt: V SA/Wa 1314/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.

Skargę kasacyjną od tego orzeczenia złożyło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...].

Pismem z [...] października 2015 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...], powołując się m.in. na art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.) – dalej: k.p.a., złożyło wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...] zobowiązującą Stowarzyszenie do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...]udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej [...] maja 2004 r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami.

Postanowieniem z [...] listopada 2015 r., znak [...], utrzymanym w mocy postanowieniem znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. z uwagi na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Natomiast postanowieniem z [...] listopada 2015 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wznowiło, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., postepowanie zakończone decyzją z [...] marca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję z 28 czerwca 2011 r. Z kolei decyzją z [...] listopada 2015 r., znak [...], utrzymaną w mocy decyzją, znak [...], Kolegium na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a odmówiło uchylenia wskazanych decyzji w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji, wskazując na brak zaistnienia przesłanek wznowienia.

Wyrokiem z 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2744/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia od wyroku z 18 czerwca 2014r. , sygn. akt: V SA/Wa 1314/13.

Pismem z 22 kwietnia 2016 r. Stowarzyszenie zwróciło się do Prezydenta m. st. Warszawy m. in. z wnioskiem o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., postępowania zakończonego ww. decyzją Prezydenta [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...] zobowiązującą Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej [...] maja 2004 r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami.

Wskazany wniosek został uzupełniony pismami z 22 kwietnia 2016 r. [oznaczonymi jako Wniosek o: (Uzupełnienie) oraz Wniosek o: (Uzupełnienie II)], w których Stowarzyszenie podkreśliło, że bez własnej winy nie brało udziału w postępowaniu skoro nie było informowane o czynnościach organu odwoławczego, zaś w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności i dowody istniejące w dniu wydania decyzji. a nieznane organom orzekającym.

Wnioski zostały ponowione pismami z 10 czerwca 2016 r. i z 24 czerwca 2016 r., w których Stowarzyszenie wskazało na konieczność wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] marca 2013 r., znak [...] oraz na fakt, iż trwające od 23 kwietnia 2013 r. do 19 maja 2016 r. postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na ww. decyzję z [...] marca 2013 r., znak [...] i skargi kasacyjnej od wyroku z 18 czerwca 2014 r., sygn. akt: V SA/Wa 1314/13 uniemożliwiały rozpatrzenie wniosku o wznowienie postępowania, a tym samym dotychczasowe wnioski Stowarzyszenia zostały złożone z zachowaniem ustawowego terminu wskazanego w art. 148 k.p.a.

Postanowieniem z [...] maja 2016 r., nr [...] Prezydent [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r., znak [...], utrzymującą w mocy ww. decyzję Prezydenta [...] z 28[...] czerwca 2011 r., nr [...] wskazując na złożenie wniosku po upływie miesięcznego terminu wskazanego w art. 148 k.p.a. oraz brak zaistnienia nowych istotnych okoliczności w sprawie.

Zażalenie na to postanowienie złożyło z zachowaniem 7 dniowego terminu Stowarzyszenie. Zarzuciło brak zapewnienia Stronie udziału w sprawie oraz wadliwe ustalenie złożenia wniosku po upływie miesięcznego terminu.

Obecnie zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło w całości postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...]odmawiające wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2011r., nr [...], zobowiązującą Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej w dniu [...] maja 2004r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami i umorzyło postępowanie przed Prezydentem [...]w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Kolegium wskazało, że postępowanie w sprawie zwrotu dotacji zostało zakończone ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...]. Tym samym właściwe w sprawie rozpatrzenia wniosku strony o wznowienie postępowania było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], a nie Prezydent [...].

Stowarzyszenie złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na to rozstrzygnięcie

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło m.in. naruszenie zasad ogólnych k.p.a., błędną interpretację przepisów prawa materialnego i proceduralnego, brak rozpatrzenia odwołań Strony, rozpatrywanie spraw przez ten sam skład orzekający.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że kwestionowane rozstrzygnięcie zostało podjęte wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i nie jest obarczone wadami uzasadniającymi wznowienie lub wadami nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy podkreślić, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 z późn. zm.), oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i odpowiada prawu.

Rozpatrując przedmiotową sprawę należy przede wszystkim zaznaczyć, że wznowienie postępowania regulowane przez art. 145 - 152 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem jest przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Wznowienie postępowania stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym zapadła, było dotknięte poważną kwalifikowaną wadą, wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1. art. 145a §1 i art. 145b k.p.a.

Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji. Natomiast stosownie do art. 149 § 1 i 2 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie zaś z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Z przedstawionych przepisów wynika więc wprost, że o ile wniosek o wznowienie postępowania składa się do organu I instancji, o tyle właściwym do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania jest już organ, który wydał w sprawie decyzję ostateczną.

Jak wskazano wcześniej postępowanie w sprawie zwrotu dotacji zostało zakończone ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...]. Tym samym właściwym w sprawie rozpatrzenia wniosku Strony o wznowienie postępowania było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], a nie Prezydent [...].

Z tych przyczyn postanowienie Prezydenta [...] z [...] maja 2016 r., nr [...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r. znak [...] jest wadliwe. Z uwagi zaś na wszczęcie postępowania w tym przedmiocie przez organ niewłaściwy w sprawie rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia o wznowienie postępowania, należało je umorzyć.

W tej sytuacji Sąd stoi na stanowisku, że w kontrolowanym orzeczeniu Organ prawidłowo zastosował przepis art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. uchylając w całości postanowienie Prezydenta [...] z [...] maja 2016 r., nr [...] i umarzając postępowanie przed Prezydentem [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Wyjaśnić ponadto należy, iż stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd zawsze związany jest granicami sprawy, w której skargę wniesiono i nie może wkraczać swoimi ocenami prawnymi w sprawę inną niż ta, która była przedmiotem postępowania przed organami administracji. Sprawę rozpatrywaną przez Sąd określa Skarżący, wskazując konkretny akt (decyzję, postanowienie, interpretację), którego skarga dotyczy. Skarżący wyraźnie wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z [...] kwietnia 2017 r., a zatem przedmiotem kontroli Sądu była legalność wydania tego postanowienia.

W tak zakreślonych granicach sprawy Sąd nie mógł ani badać i orzekać o zasadności decyzji administracyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanych w 2009 i 2013 r., sygn. [...] z [...] sierpnia 2009 r. oraz decyzji z [...] marca 2013 r., nr [...] oraz [...], ani też oceniać działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego i sądów na przestrzeni lat 2009, 2013, 2016 i 2017. Zarzuty wymienione na stronie 4 skargi nie dotyczą bowiem treści zaskarżonego postanowienia z [...] kwietnia 2017 r.

Żaden z argumentów skargi nie wskazuje na wadliwość kontrolowanego przez Sąd postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Mając na względzie przedstawione argumenty należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.