Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 822/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i par 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. H., M. Z., M. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z skargi O. H., M. Z., M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. O.H., M. Z., M. N. złożyły skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] , którą to utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. ustalające na rzecz Spółki A. . z o.o. z siedzibą w [...] warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę na działce nr [...] położonej przy Al. [...] w S. budynku mieszkalnego [...] z garażem dla samochodów osobowych w kondygnacji piwnic oraz zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną.

W piśmie z dnia [...] r. skarżące wniosły o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje :

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że wniosek stron skarżących, pomimo wyraźnego wskazania, że dotyczy wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, należało potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Powyższe jest konsekwencją okoliczności, że decyzja organu odwoławczego utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. i jako akt ostateczny podlega wykonaniu.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie przedmiotem decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania jest ustalenie warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem dla samochodów osobowych w kondygnacji piwnic oraz zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć bowiem tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295).

Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.

W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest już pogląd, który podziela tutejszy Sąd, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie mieści się

w katalogu decyzji nadających się do wykonania (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09, publ. LEX nr 552936). Pomimo tego, że decyzja ustalająca warunki zabudowy może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę, to decyzja taka nie może bowiem powodować skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż takie skutki mogą wystąpić jedynie wskutek wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. postanowienia NSA z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 639/11, publ. LEX nr 1083863; z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt II OSK 1088/08, publ. LEX nr 597132; z dnia 27 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 828/08, publ. LEX nr 527765). Decyzja ustalająca warunki zabudowy, jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego, daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno- budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków (postanowienia NSA z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OZ 275/11, publ. LEX nr 1082015; z dnia 20 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 713/10, publ. LEX nr 663801).

W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stąd orzeczono na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. jak w sentencji.