Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1097/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędzia WSA Adam Lipiński, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia zawodowego awansu nauczyciela dyplomowanego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Wa1097/06

UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 919/05 stwierdził nieważność decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego pani A. G. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...], wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (t. j.: Dz. U. z 2003r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.), [...] Kurator Oświaty odmówił A. G. - nauczycielce języka polskiego w Gimnazjum Nr [...] w L. - nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu organ podał, że skarżąca nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej. W dniu 23 grudnia 2004 r. A. G. wniosła od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Przede wszystkim zwróciła w nim uwagę na nieprawidłowości w pracach komisji kwalifikacyjnej. Na tle zarzutów o nierzetelności Komisji, przestawiła swoje kwalifikacje zawodowe, uzyskane osiągnięcia i dorobek naukowy. W dniu [...] lutego 2005r. Minister Edukacji Narodowej i Sportu, reprezentowany przez Annę Radziwiłł – Podsekretarza Stanu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela, wydał decyzję, mocą której uchylił decyzję [...] Kuratora Oświaty i odmówił nadania A. G. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że A. G. nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej, a dodatkowo od dnia 1 października 2004 r. zatrudniona jest na stanowisku wykładowcy na Wydziale [...] Uniwersytetu im. [...] w L., a więc nie mają do niej zastosowania przepisy dotyczące awansu zawodowego nauczycieli określone w ustawie - Karta Nauczyciela. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Przyznała, że w istocie nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej, niemniej jednak ten powód odmowy nadania stopnia awansu nie jest jedynym w sprawie. Podniesiony przez Ministra drugi powód w jej ocenie, jest nieprawidłowy. Zdaniem A. G., data złożenia wniosku o wznowienie postępowania kwalifikacyjnego ma tutaj decydujące znaczenie. Skoro swój wniosek złożyła w dniu 29 czerwca 2004r., będąc wówczas nauczycielką Gimnazjum, to gdyby komisja kwalifikacyjna zakończyła swoje postępowanie do końca lipca 2004r., wówczas [...] Kurator Oświaty mógłby wydać swoją decyzję jeszcze w sierpniu 2004r., a więc w dacie, kiedy była zatrudniona w Gimnazjum. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie, wskazując na ustalenia faktyczne i prawne, jakie zawarł w wydanej decyzji. Zaznaczył ponadto, że wniosek skarżącej z dnia 29 czerwca 2004r. zawierał braki formalne, które zostały usunięte dopiero w dniu 2 sierpnia 2004 r. Badając akta sprawy Sąd stwierdził, iż nie wynika z nich, że Anna Radziwiłł miała upoważnienie organu do podpisania w jego imieniu decyzji administracyjnej z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], bowiem kompetencji podsekretarza stanu w ramach zakresu czynności (zarządzenie ministra) nie jest tożsame z udzieleniem pełnomocnictwa do działania w imieniu organu w rozumieniu art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.). Ustalenie zakresu obowiązków oznacza jedynie powierzenie i koordynację zadań w ramach struktury urzędu, którego rolą jest obsługa ministra jako organu. Osoba ministra personifikuje organ i tylko wyraźne upoważnienie ministra pozwala na działanie w jego imieniu (m.in. podpisywanie w jego imieniu decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń). Brak takiego upoważnienia narusza przepisy o właściwości i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności wydanego aktu w trybie art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. W związku z tym, uznać należy, że decyzja organu drugiej instancji nie była podpisana przez osobę upoważnioną do wydania decyzji. Tymczasem decyzja administracyjna wydana przez osobę nieposiadającą umocowania do jej wydania jest z mocy art. 156 § 1 pkt 1 Kpa nieważna.

W dniu 30 sierpnia 2005 r. skargę kasacyjną na powyższy wyrok złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Minister Edukacji Narodowej i Sportu podnosząc, że podsekretarz stanu pani Anna Radziwiłł była prawidłowo umocowana do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie objętym sprawą, a samo umocowanie wynikało z zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie zakresu czynności sekretarza stanu i podsekretarzy stanu w MENiS oraz Dyrektora Generalnego MENiS.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 1174/05 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż cyt. wyżej zarządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 17 stycznia 2005 r. jest wystarczającą podstawą do wydania decyzji administracyjnych przez Podsekretarza Stanu w MENiS panią Annę Radziwiłł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przedmiotowej sprawie NSA stwierdził, że Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu pani Anna Radziwiłł była osobą uprawnioną do wydawania decyzji administracyjnej w sprawie. Oznacza to, że ta kwestia nie może być ponownie oceniana przez WSA w Warszawie, a ponieważ w sprawie nie stwierdzono innych okoliczności, które wskazywałyby na to, że decyzja jest dotknięta wadą nieważności sąd działając na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.), wedle którego sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 9b ust. 1 pkt 3 w związku z art. 9 ust. 1 i ust. 1a-3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela. Jak wynika z art. 1 cyt. wyżej ustawy jej zapisy są stosowane do nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych w:

1) publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach oraz zakładach kształcenia i placówkach doskonalenia nauczycieli działających na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.1));

2) zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich oraz rodzinnych ośrodkach diagnostyczno-konsultacyjnych działających na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 109, z późn. zm.2));

3) publicznych kolegiach pracowników służb społecznych.

Powyższy przepis wyraźnie wskazuje, iż tylko pracownicy zatrudnieni w tych placówkach mogą korzystać z uprawnień przewidzianych w Karcie Nauczyciela. Dotyczy to również przywileju ubiegania się o otrzymanie stopnia awansu zawodowego. Potwierdza to także treść art. 9b, który stanowi, iż ubiegać się o stopnie awansu zawodowego mogą jedynie nauczyciele, a więc osoby zatrudnione we wskazanych w art. 1 Karty Nauczyciela jednostkach.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca posiada dyplom ukończenia wyższych studiów magisterskich na kierunku filologia polska, zaświadczenie ukończenia studiów podyplomowych filologii polskiej oraz dyplome doktora nauk humanistycznych. W okresie od 1 września 2001 r. do dnia 31 sierpnia 2004 r. zatrudniona była na stanowisku nauczyciela języka polskiego w Gimnazjum Nr [...] w L. W terminie od dnia 1 września 2001 r. do dnia 31 maja 2004 r. odbyła staż na stopień nauczyciela dyplomowanego i w dniu 28 czerwca 2004 r. otrzymała pozytywną ocenę dorobku zawodowego. Jednak w szkole pracowała do dnia 31 sierpnia 2004 r., a od 1 października 2004 r. jest zatrudniona na stanowisku wykładowcy na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] w L., a zatem pani A. G. nie jest już nauczycielem w świetle przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela. Skarżąca, zatem nie może ubiegać się o nadanie stopnia awansu zawodowego.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.