Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 101/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. na bezczynność Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w S. w przedmiocie wszczęcia postępowania wyjaśniającego p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 czerwca 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 22 lipca 2015 r., R.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w S. w przedmiocie wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący nigdy nie był zameldowany w lokalu przy ul. [...] w K. będącym w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i organ ten niesłusznie żąda od niego zapłaty czynszu i innych należności za używanie lokalu na podstawie art. 6881 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.).

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Regionalny w S. w odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że ww. lokal mieszkalny został przyznany matce skarżącego w 2003 r. na podstawie umowy najmu. Zgodnie z tą umową skarżący był uprawniony do stałego zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu i był w nim zameldowany. Z tego względu, w myśl art. 6881 kc zgodnie z którym za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące w nim osoby pełnoletnie organ uznał, że R.R. ponosi odpowiedzialność za powstałe zadłużenie. W dniu 8 października 2007 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wysłał do skarżącego wezwanie do zapłaty należności, a w dniu 19 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w K. wydał nakaz zapłaty o sygn. [...] zasądzający m. in. od skarżącego kwotę w wysokości [...] zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. Skarżącemu, zgodnie z art. 502 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U z 2014 r. poz. 101 ze zm.) przysługiwało prawo wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty w terminie dwóch tygodni, z czego nie skorzystał. W tej sytuacji wierzyciel wystąpił o stwierdzenie prawomocności nakazu zapłaty, a następnie sprawę skierował do komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. Pismem z dnia 15 stycznia 2009 r. R.R. udowodnił, że nie przebywał w lokalu z którym związane jest roszczenie, jednak nakaz zapłaty uprawomocnił się i wiąże strony, sąd który go wydał, inne sądy, organy państwowe i organy administracji publicznej (art. 365 § 1 kpc) i Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie może zmienić tego orzeczenia. W związku z tym, R.R. odpowiada za należności objęte nakazem zapłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Ze skargi i dołączonych do niej dokumentów, a także z odpowiedzi na skargę wynika, że skarga dotyczy braku działań Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Trenowy w S. w sprawie dotyczącej egzekucji komorniczej należności związanych z lokalem mieszkalnym, w którym skarżący był zameldowany. Zatem spór dotyczy niewłaściwego wywiązywania się przez wynajmującego i dorosłych domowników z obowiązków najemcy. Prawa i obowiązki osób zamieszkujących w lokalach pozostających w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej reguluje ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r. poz. 746). Zgodnie z art. 29a tej ustawy, do osób innych niż żołnierze zawodowi, które zajmują lokale mieszkalne będące w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. W myśl art. 6881 kc za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie.

W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie występuje, ponieważ sprawa objęta skargą nie ma charakteru administracyjnego, ale cywilny. Dotyczy roszczeń ze stosunku najmu lokalu mieszkalnego.

Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwości sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej dochodzenia należności od osoby nie będącej żołnierzem zawodowym z tytułu najmu lokalu nie przewidują też przepisy szczególne. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w takiej sprawie nie przysługuje.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.