Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 241/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: odrzucono skargę, zwrócono wpis
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi F. B. na bezczynność Rektora [...] w K. w przedmiocie w udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 20 września 2020 r. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

F. B. (dalej: skarżący) wnioskiem z dnia 2 września 2020 roku nadanym na skrzynkę elektroniczną Rektora Uniwersytetu [...] w K., zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi pytania wskazane we wniosku:

1. czy próba skontaktowania się z autorami prac magisterskich pod jednobrzmiącym tytułem "Porównanie przydatności do uprawy z rozsady gniazdowej kilku odmian ustalonych i mieszańców heterozyjnych cebuli", czyli B. W. (AR K. 1991) i W. D. (AR K. 1992) się powiodła, a jeśli się nie powiodła z braku aktualnego adresu, to czy skontaktowano się z pracownikami Uniwersytetu [...] w K., którzy byli ich kolegami z roku, czyli w przypadku mgr B. W. prof. dr hab. inż. D. G., a w przypadku mgra W. D. z prof. dr hab. inż. R. B. celem uzyskania takich adresów? Jeśli nie skorzystano z ich pomocy w tej sprawie, to dlaczego? Jeśli zaś taka próba skontaktowania się z autorami prac magisterskich się powiodła, to czy dzięki temu odtworzono teksty ich prac dyplomowych i włączono je do zbiorów bibliotecznych Uniwersytetu? Jeśli tak, to gdzie są one dostępne do wglądu?

2. Jakie uregulowania własne [...] im. H. K. w K. nakładały na tę uczelnię obowiązek gromadzenia prac dyplomowych absolwentów studiów magisterskich przed 20 września 2000 roku i w szczególności dotyczyły absolwentów Wydziału [...] tej uczelni w latach 1969-2000? a także o przysłanie skanów tych uregulowań.

3. Kto i kiedy, z podaniem imienia i nazwiska oraz tytułu służbowego i naukowego oraz dokładnej daty, podjął decyzję o tym, aby prace magisterskie absolwentów Wydziału [...] im. H. K. w K. zostały przekazane z Biblioteki Wydziału [...] tej uczelni do katedr, w których je wykonywano? Wniesiono o przysłanie skanu tej decyzji.

4. Jaki jest aktualny stan inwentaryzacji prac magisterskich absolwentów Wydziału [...] im. H. K. w K. dla lat 1969- 2000 w Archiwum Uniwersytetu [...] w K.? Ile z tych prac zaginęło w rozbiciu na poszczególne lata studiów, z podaniem liczby absolwentów dla tych roczników i liczby zaginionych prac magisterskich?

W szczególności wniesiono o odpowiedź na pytania:

a. Czy dla rocznika 1991 oprócz wzmiankowanej wyżej pracy magisterskiej B. W. zaginęły jakieś inne prace magisterskie i ile ich było?

b. Czy dla rocznika 1992 oprócz wzmiankowanej pracy magisterskiej W. D. zaginęły jakieś inne prace magisterskie i ile ich było?

Udzielona w piśmie z dnia 14 września 2020 roku odpowiedź Rektora nie usatysfakcjonowała skarżącego, stąd wniósł skargę na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 6 maja

2021 roku, sygn. akt II SAB/Kr 37/21 w punkcie I zobowiązał Rektora Uniwersytetu [....] w K. do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku skarżącego F. B. zawartego w punkcie 4 pisma z dnia 2 września 2019 roku (oczywista omyłka pisarska – z uzasadnienia wyroku wynika, że chodziło o wniosek z 2 września 2020 roku) – w terminie 14 dni, w punkcie II i III stwierdził że Rektor Uniwersytetu [....] w K. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie IV w pozostałej części skargę oddalił; w punkcie V zasądził organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrok ten został doręczony organowi w dniu 2 sierpnia 2021 roku.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2021 roku Rektor Uniwersytetu [....] w K. wezwał skarżącego do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej wskazanej w punkcie 4 wniosku z dnia 2 września 2020 roku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący w piśmie z dnia 10 września 2021 roku wyjaśnił, że Uniwersytet [....] w K. jest uczelnią publiczną, finansowaną z budżetu państwa. Z tej przyczyny, każdy obywatel i w szczególności każdy absolwent bądź pracownik tej uczelni ma prawo wiedzieć czy uczelnia ta wykazuje należytą troskę o archiwizowanie i udostępnianie zainteresowanym prac dyplomowych swoich absolwentów. W dalszej treści pisma skarżący opisał okoliczności w jakich dowiedział się o nieprawidłowościach w tym względzie w odniesieniu do prac magisterskich Wydziału [...] w K. (obecnie Wydział [...] Uniwersytetu [...] w K.).

W odpowiedzi w dniu 20 września 2021 roku Rektor Uniwersytetu [....] w K. wystosował do skarżącego pismo o następującej treści:

Aktualny stan inwentaryzacji prac dyplomowych absolwentów Wydziału [...] między 1969 a 2000 rokiem, opiera się o kilka pomocy ewidencyjnych. Stanowią je: Księga inwentarzowa z lat 1978-2000, karty katalogowe oraz wpisy do bazy REPO (od 2016 r.), gdzie również wstecznie kataloguje się prace dyplomowe. Ze względu na prowadzone prace remontowo-budowlane w obiekcie archiwum uczelnianego prace inwentaryzacyjne są wstrzymane do czasu zakończenia remontu.

Aktualnie, ze względu na prowadzone prace remontowo-budowlane w obiekcie archiwum uczelni niemożliwym jest ustalenie liczby prac zarchiwizowanych, ewentualnie prac zaginionych.

Na podstawie Inwentarza z lat 1978-2000 oraz Księgi jubileuszowej Uczelni z 2003 roku, we wskazanych rocznikach było a) 1991 - 118 absolwentów oraz 104 prace; b) 1992 - 65 absolwentów, 64 prace. W zbiorach Archiwum Uczelni, wg wpisów z bazy REPO, które powstały w oparciu o w/w inwentarz oraz aktualne wpływy z jednostek WBiO, zachowało się 33 prace z 1991 r. oraz 20 z 1992.

W piśmie z dnia 13 października 2021 roku skarżący wskazał, że odpowiedź z dnia 20 września 2021 roku nie stanowi pełnej, dokładnej i wiarygodnej odpowiedzi na pytania zawarte w punkcie 4 i zażądał udostępnienia takiej informacji względnie wydania decyzji odmownej.

Wobec dalszej bierności Rektora Uniwersytetu [....] w K. F. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność tego organu w sprawie jego wniosku z dnia 2 września

2020 roku.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

- art 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

- art 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną

jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż

przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji

nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek,

- art 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje także uprawnienie do uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego,

- art 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej.

Skarżący domagał się:

1. zobowiązania organu do zgodnego z prawem załatwienia wniosku z dnia 2 września 2020 roku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni;

2. dopuszczenia dowodu z akt sprawy II SAB/Kr 37/21 w Wojewódzkim Sądzie

Administracyjnym w K. na okoliczność, że wyrokiem z dnia 6 maja

2021 roku Sąd ten zobowiązał Rektora Uniwersytetu [....] w K. do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku skarżącego F. B. zawartego w punkcie 4 pisma z dnia 2 września 2019 roku (oczywista omyłka pisarska, chodzi o pismo z dnia 2 września 2020 roku) - w terminie 14 dni.;

3. zasądzenia kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [....] w K. wniósł o oddalenie skargi. W ocenie organu, wskazane powyżej informacje stanowiły informację publiczną udostępnioną zgodnie z treścią pkt 4 wniosku z 2 września 2020 roku. Dalsze zadawanie pytania o te same informacje, nie wymagało dalszej reakcji ze strony Uniwersytetu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 roku, poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przypadek o którym mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej.

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem sprawa bezczynności Rektora Uniwersytetu [...] w K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 września 2020 roku została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2021 roku, sygn. akt II SAB/Kr 37/21. Sąd uznał, że w kontrolowanej sprawie w zakresie pytań nr 1-3 wniosku, organ udzielił informację w takim zakresie, w jakim ją posiadał, czym uczynił zadość wymogom w/w przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej zatem oddalono w tym zakresie skargę orzekając jak w pkt IV wyroku. Natomiast w zakresie pkt nr 4 wniosku Sąd stwierdził, że błędne jest stanowisko skarżonego organu, iż skoro informacja publiczna, w tym zakresie jest informacją przetworzoną, a wnioskodawca nie ma interesu publicznego, to organ zwolniony jest od wydania decyzji. Organ kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną, o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej, powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Wobec nie uczynienia zadość temu obowiązkowi, w pkt I i II sentencji wyroku Sąd uznając, iż skarżony organ dopuścił się bezczynności zobowiązał go na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do wydania aktu lub dokonania czynności w zakresie pkt 4 wniosku z dnia 20 września 2020 roku w terminie 14 dni.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2021 roku, sygn. akt III OSK 3030/21 wyraził pogląd, że kwestia związana z nieprawidłową realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po wydaniu prawomocnego wyroku zobowiązującego do załatwienia tego właśnie wniosku w sposób wyraźnie wskazany w wyroku, nie może być przedmiotem kolejnej skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu tego samego wniosku. W sytuacji, gdy bezczynność organu została już stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu, wszczynanie kolejnego postępowania sądowego w tym samym przedmiocie jest niedopuszczalne i godzi w zasadę powagi rzeczy osądzonej. Przysługującym wnioskodawcy środkiem prawnym w sytuacji, gdy organ pomimo zobowiązującego go do działania prawomocnego wyroku w dalszym ciągu unika realizacji obowiązku nałożonego w tym wyroku, jest skarga składana w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd uwzględniając skargę w tym przedmiocie ocenia czy po wydaniu wyroku organowi nie wykonującemu tego wyroku można zarzucić trwanie w bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania, a także czy stwierdzona bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ po wydaniu wyroku miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. To właśnie skarga z art. 154 § 1 p.p.s.a. pozwala Sądowi na ocenę, czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny lub w dalszym ciągu przewlekle prowadzi sprawę.

Sąd w pełni podziela przedstawione wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. Niewykonaniem wyroku jest takie działanie organu po zwrocie akt przez sąd administracyjny, które pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku. Skarżący nie zgadzając się ze sposobem w jaki organ załatwił jego wniosek z dnia 20 września

2020 roku może wnieść zatem skargę na niewykonanie wyroku, poddając tym samym kontroli sądu dalsze procedowanie organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

O zwrocie wpisu od skargi na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.