Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 8/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, ust. 2, art. 6 ust. 1, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 2, art.. 10 ust. 1, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 3 par. 2 pkt 4, 4a, 8, art. 149, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 3 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA: Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi Stowarzyszenia zwykłego A z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola A w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. w dniu 7 stycznia 2012 roku skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr [...] Integracyjnego z Oddziałami Specjalnymi w Z.

Zarzucając, że organ nie udostępnił żądanej informacji w ustawowym terminie, skarżące stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie obowiązku strony przeciwnej do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, wymierzenie organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

W uzasadnieniu skarżące stowarzyszenie podniosło, że e-mailem z dnia 20 grudnia 2011r. skierowało na adres e-mailowy organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej wyjaśniając, że realizując projekt "Przyjazny urząd, przyjazne państwo" sprawdza, jak jednostka obsługuje obywateli na odległość z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych. Dlatego na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskowało o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1/ Czy jednostka posiada stronę podmiotową BIP? Jeśli tak, prosimy o podanie bezpośredniego linku do tej strony.

a/ od kiedy jednostka posiada stronę podmiotową BIP? Prosimy podać dokładną datę uruchomienia strony.

2/ Kiedy kierownik jednostki dopełnił obowiązków, o których mowa w rozdziale 4 ww. rozporządzenia? Prosimy o podanie dokładnej daty.

3/ Czy kierownik jednostki sporządza kopie bezpieczeństwa, o których mowa w § 18 rozporządzenia?

a/w jaki sposób kierownik jednostki sporządza kopie bezpieczeństwa?

4/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o statusie prawnym lub formie prawnej.

5/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o organizacji jednostki.

6/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o przedmiocie działalności i kompetencjach.

7/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o organach i osobach sprawujących w jednostce funkcje i ich kompetencjach.

8/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o majątku i budżecie jednostki.

9/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw.

10/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie podano informacje o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych.

11/ Prosimy o podanie bezpośredniego linku do podstrony BIP jednostki, gdzie zamieszczono dokumentację przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających.

12/ Ile od 1 stycznia 2009 r. jednostka prowadziła naborów na stanowiska urzędnicze?

a/ jakie to były stanowiska?

b/ jaki był termin składania dokumentów w odniesieniu do każdego naboru?

c/ w jaki sposób kierownik jednostki może udowodnić dopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 13 ustawy o pracownikach samorządowych?

d/ w jaki sposób kierownik jednostki może udowodnić dopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 15 ww. ustawy?

3/ Ile od 1 stycznia 2009 r. jednostka prowadziła postępowań przetargowych?

a/ odpowiednio do każdego postępowania prosimy podać dokładną datę umieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w Biuletynie Informacji Publicznej jednostki oraz dokładną datę upływu terminu składania ofert,

b/ jeżeli nie umieszczano informacji w Biuletynie Informacji Publicznej - w jaki inny sposób w odniesieniu do każdego postępowania kierownik jednostki może udowodnić dochowanie terminu, o którym mowa w art. 42 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych?

14/ Kto w jednostce odpowiada za aktualizację strony podmiotowej BIP? Prosimy o imię, nazwisko i funkcję tej osoby.

15/ W jakich terminach od 1 stycznia 2009 r. dokonywano nowelizacji statutu jednostki?

a/ w odniesieniu do każdej nowelizacji prosimy podać datę umieszczenia zmienionych treści na stronie podmiotowej BIP.

Stowarzyszenie w pytaniu 1/ wyraziło opinię, że na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej strony podmiotowe BIP prowadzone są w formie odrębnych stron WWW. Dlatego wniosek dotyczy podania linku do strony podmiotowej BIP jednostki, nie strony Urzędu Miasta Z.

Następnie skarżące stowarzyszenie stwierdziło, iż otrzymało wprawdzie odpowiedź, lecz nie była to odpowiedź na skierowane do organu pytania. W odpowiedzi na pytanie o link do własnej strony BIP organu zostało skierowane na stronę www.bip.gov.pl, wobec czego nie jest w stanie dociec, czego tak naprawdę dotyczą odpowiedzi na pytania o to, od kiedy jednostka posiada stronę podmiotową BIP oraz kiedy kierownik jednostki dopełnił obowiązków, o których mowa w rozdziale 4 rozporządzenia. Odpowiedź na pytanie o sporządzanie przez kierownika jednostki kopii bezpieczeństwa, o których mowa w § 18 rozporządzenia dotyczy Urzędu Miasta Z., nie zaś skarżonego organu. W odpowiedzi na pytania 4 – 11 otrzymało linki na podstrony domeny www.bip.gov.pl. które oczywiście nie działają. Na pytania 12 – 15 odpowiedzi udzielono. Nie jest w stanie dociec, czego dotyczą daty podane w odpowiedzi na pytanie 15a w świetle odpowiedzi na pytanie 1.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr [...] Integracyjnego z Oddziałami Specjalnymi w Z. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr [...] Integracyjnego z Oddziałami Specjalnymi w Z. podniósł, że wniosek o udzielenie informacji publicznej został wysłany e-mailem w dniu 20 grudnia 2011r. Organ nie posiada elektronicznej skrzynki podawczej. Wiadomość została odczytana w dniu 21 grudnia 2011r., zatem w tym dniu skutecznie dotarła do adresata i mógł się on zapoznać z jej treścią. Ustawowy czternastodniowy termin do udzielenia informacji publicznej rozpoczął bieg od dnia 22 grudnia 2011r. W ustawowym terminie w dniu 3 stycznia 2012r. organ udzielił skarżącemu stowarzyszeniu odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku z dnia 20 grudnia 2011r. (data umieszczenia w systemie informatycznym) mimo faktu, iż większość informacji będących przedmiotem wniosku, została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, a w myśl art. 10 ust. 1 ustawy, na wniosek udostępniana jest informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie. Udzielenie odpowiedzi nastąpiło na każde pytanie, dokładnie w żądanej przez skarżącego formie – poprzez podanie linku do podstrony BIP jednostki zawierającej konkretną informację oraz poprzez przesłanie odpowiedzi pocztą elektroniczną na adres e-mail skarżącego stowarzyszenia. Mimo udostępnienia żądanych informacji na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej w dniu 7 stycznia 2012r. (data wprowadzenia do systemu informatycznego), skarżące stowarzyszenie skierowało na skrzynkę e-mailową organu skargę na jego bezczynność. Organ zapoznał się z jej treścią w dniu 9 stycznia 2012r.

Zdaniem organu celem skarżącego stowarzyszenia nie jest uzyskanie informacji publicznej, ale wykazanie, iż posiadana przez organ strona Biuletynu Informacji Publicznej nie jest zgodna z przepisami prawa. Strona BIP organu jest bowiem podstroną Urzędu Miasta Z. Zdaniem organu taka forma jest uzasadniona polityką oszczędności oraz rozwagi w wydatkowaniu pieniędzy publicznych. Po uruchomieniu strony BIP, tj. po dniu 24 sierpnia 2009r. Najwyższa Izba Kontroli przeprowadzała kontrolę w Urzędzie Miasta Z. Sprawdzano również stronę BIP Urzędu, na której znajdują się informacje o organie i NIK nie zgłosił w tym zakresie żadnych zastrzeżeń. W zakresie, w jakim skarżące stowarzyszenie wnosi o stwierdzenie obowiązku organu do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, skarga winna ulec oddaleniu, jako niezasadna, albowiem organ udzielił informacji zgodnie z wnioskiem.

Także żądanie ukarania organu grzywną jest całkowicie nieuzasadnione. Z uzasadnienia skargi natomiast można wywnioskować, iż w istocie jest to skarga na sposób utworzenia i prawidłowości prowadzenia BIP, a zatem jest to skarga niedopuszczalna i jako taka powinna ulec odrzuceniu bez rozstrzygania in meriti. Skarga na bezczynność organów administracji należy bowiem do właściwości sądów administracyjnych wyłącznie w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Brak natomiast właściwości sądów administracyjnych w zakresie kontroli działania legalności organów administracji w innych przypadkach bezczynności.

Ponadto we wskazanym zakresie skarżące stowarzyszenie nie dysponuje interesem prawnym do wniesienia skargi. Zamieszczanie określonych informacji publicznych w publikatorze w określony sposób nie jest działaniem podejmowanym w interesie indywidualnym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jest to dbałość o interes publiczny i nie może być identyfikowana z interesem prawnym na gruncie art. 50 § 1 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr [...] Integracyjnego z Oddziałami Specjalnymi w Z. w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej powoływanej jako u.d.i.p.

Prawo do uzyskania informacji zagwarantowane jest w Konstytucji RP. W myśl jej art. 61 ust. 1 prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne i w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnosząca się do tych podmiotów (np. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, LEX nr 78062). Informacja publiczna dotyczy sfery faktów.

Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Wobec powyższego nie można mieć wątpliwości, że po pierwsze - Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr [...] Integracyjnego z Oddziałami Specjalnymi w Z. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a po drugie - informacje, których domagało się skarżące Stowarzyszenie, miały charakter informacji publicznej.

Przykładowy katalog informacji publicznych, podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Wskazuje on m.in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach.

Udzielenie informacji publicznej jest czynnością materialno techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w tym zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8, zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają przepisy tejże ustawy.

Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno technicznej - udzielenia informacji publicznej - takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.

W przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Dlatego też skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (vide: postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08).

Wnioskodawca zwrócił się o udzielenie szeregu informacji dotyczących działania strony internetowej i Biuletynu informacji Publicznej prowadzonych przez przedszkole. W mailu z dnia 3 stycznia 2012 roku znalazła się odpowiedź na każde z zadanych w dniu 20 grudnia 2011 roku pytań. Oznacza to po pierwsze, że dyrektor przedszkola nie uchybił czternastodniowemu terminowi, o którym stanowi art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Po drugie organ w istocie udzielił odpowiedzi na każde z zadanych pytań, podając m.in. dane strony, datę jej utworzenia, informację o prowadzeniu wskazanych w pytaniu postępowań, naborów na stanowiska etc. Potwierdza tę okoliczność załączony do akt (k.20-21) wydruk odpowiedzi.. Tym samym organ nie pozostaje w bezczynności.

Jeżeli wnioskodawca zwraca się o wskazanie adresu strony internetowej, to jej podanie jest wystarczającym udzieleniem informacji publicznej w tym zakresie.

Jest to o tyle istotne, że w sprawie ze skargi na bezczynność sąd orzeka według stanu na dzień wyrokowania. Wynika to z istoty możliwych rozstrzygnięć. W razie potwierdzenia zarzutu bezczynności sąd zobowiązuje do wydania aktu lub dokonania czynności (art. 149 p.p.s.a.), co staje się bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zobowiązany taki akt wydał bądź dokonał prawem przewidzianej czynności. Tak jest w rozpoznawanej sprawie, skoro w dniu rozprawy, jak oświadczył pełnomocnik organu, strona internetowa zawierała wnioskowane informacje.

Należy również uwzględnić treść art. 7 i 10 omawianej ustawy.

Na mocy art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze:

1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej,

2) udostępniania na wniosek zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art. 10 i 11.

Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 ustawy, na wniosek udostępniana jest informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie

Z cytowanych przepisów wynika, że ustawodawca przeciwstawił obydwa sposoby udzielania informacji, w tym sensie, że udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego w trybie właśnie art. 10 ust. 1 u.d.i.p. (vide wyrok WSA w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2005r., w sprawie sygn. akt II SA/Gd 436/05, ONSAiWSA 2006/6/161, oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2010r., w sprawie sygn. akt II SAB/Wa 58/10, LEX nr 674723). Takie uregulowanie uzasadnione jest także tym, że nie jest celowe ponowne udostępnianie informacji publicznej udostępnionej już w Biuletynie, skoro umożliwia to kopiowanie tej informacji, jej wydruk, przesłanie oraz przeniesienie na odpowiedni powszechnie stosowany nośnik informacji, czyli możliwość przetwarzania jej tymi wszystkimi sposobami, które z woli ustawodawcy, wyrażonej w art. 12 ust. 2 ustawy, ma umożliwić podmiot udostępniający informację publiczną.

Należy przy tym pamiętać, że wniosek o udzielenie informacji publicznej nie może zmierzać do kwestionowania żądanych informacji, nie może być próbą nawiązania polemiki. Wniosek ma dotyczyć faktów, nie może być środkiem do ich kwestionowania.

Sposób prowadzenia BIP nie podlega kognicji sądu. W orzecznictwie sądowym nie budzi bowiem wątpliwości, że za czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczyłaby uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., nie można uznać samego sposobu utworzenia i prawidłowości prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej. Nie istnieje bowiem norma prawa powszechnie obowiązującego, która przyznawałaby stronie niniejszego postępowania uprawnienie do tego, aby domagać się od organu określonego sposobu prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej. Nie jest zatem dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu polegającą na takim sposobie prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej, który jest przez stronę postępowania uznawany za nieprawidłowy (postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2005r., I OSK 1210/05, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 października 2008 r., II SAB/Łd 40/08).

Niezależnie od powyższych uwag w ocenie sądu nie jest uchybieniem prowadzenie przez organy przedszkola miejskiego BIP na stronie internetowej urzędu miasta, któremu to urzędowi podlega. Przepis art. 9 ust. 2 u.d.i.p. zobowiązuje m.in. podmioty wykonujące zadania publiczne do tworzenia własnych stron Biuletynu Informacji Publicznej. Nie oznacza to, że takie strony nie mogą powstać jako podstrony, zwłaszcza, gdy chodzi o jednostki budżetowe urzędu miasta. Takie ulokowanie nie niweczy bowiem celu utworzenia BIP, jakim stosownie do art. 8 ust.1 u.d.i.p. jest powszechne udostępnianie informacji publicznej. Za takim wnioskiem przemawia też racjonalne odczytanie powyższych przepisów, na co wskazuje też interpretacja zawarta w piśmie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z marca 2009 roku do Prezydenta Miasta Z. (k.10 akt sprawy). W piśmie tym MSWiA wskazuje, że podmioty wymienione w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. tworzą własne strony BIP, jednak w przypadku podległych urzędom miasta jednostek o niskich dochodach budżetowych strona BIP może funkcjonować jako podstrona tegoż urzędu. W takiej sytuacji organ uprawniony był do traktowania interpretacji zawartych w piśmie jako wykładni odautorskiej twórcy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 stycznia 2007 roku w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej. (Dz.U.2007.10.68). Przede wszystkim jednak należy przyjąć w świetle wcześniejszych rozważań, że sposób prowadzenia BIP nie podlega kontroli sądu zwłaszcza w toku postępowania ze skargi na bezczynność.

W realiach niniejszej sprawy, wobec prowadzenia przez organ BIP nie ma przesądzającego znaczenia, czy organ udzielił dodatkowo odpowiedzi na pytania związane z treścią BIP. Skoro obowiązek udostępnienia informacji publicznej jest wypełniany przez prowadzenie Biuletynu, co wyłącza konieczność udzielenia informacji w innym trybie, organ nie dopuścił się bezczynności. W takiej sytuacji skarga podlega oddaleniu w trybie art. 151 p.p.s.a. a nie odrzuceniu.

Natomiast fakt, że wnioskodawca nie jest usatysfakcjonowany otrzymaną informacją, kwestionuje niektóre z udzielonych odpowiedzi nie zmienia faktu, że organ (dyrektor przedszkola) w m zakresie nie pozostawał w bezczynności. Należy przy tym pamiętać, że wniosek o udzielenie informacji publicznej nie może zmierzać do kwestionowania żądanych informacji, nie może być próbą nawiązania polemiki. Wniosek ma dotyczyć faktów, nie może być środkiem do ich kwestionowania.

Jak trafnie zauważa organ (dyrektor przedszkola), istota skargi sprowadza się w gruncie rzeczy do kwestionowania przez skarżące Stowarzyszenie sposobu prowadzenia strony internetowej. Wynika to także wprost z uzasadnienia skargi, w której wskazano, że celem podjętych działań – zwrócenia się do szeregu jednostek budżetowych w Z. o dane stron internetowych, sposobu prowadzenia Biuletynu informacji Publicznej było sprawdzenie "obsługiwania obywateli przez jednostkę na odległość". Jak wskazano wcześniej, te kwestie nie podlegają kontroli sądu w tym postępowaniu

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd oddalił skargę jako pozbawioną podstaw prawnych. Wobec niezasadności skargi na bezczynność bezprzedmiotowe staje się żądanie wymierzenia organowi grzywny.

Na marginesie wskazać można, że podnoszony przez organ zarzut braku interesu skarżącego stowarzyszenia w uzyskaniu żądanych informacji jest pozbawiony podstaw prawnych, bowiem stosowanie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Skoro więc nie jest dopuszczalne badanie interesu prawnego w żądaniu dostępu do informacji publicznej, to także nie może być mowy konieczności posiadania interesu prawnego w inicjowaniu postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego dla skontrolowania legalności udzielenia tego dostępu.

A.D.