Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 729/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2005 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2005.

W dniu [...] doręczono, pod nieobecność Z. K., jej dorosłemu domownikowi (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki) -wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez określenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wyznaczony termin kończył się - stosownie do uregulowania z art. 83 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - z upływem dnia [...] Strona skarżąca dotychczas nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby to nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Z akt sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał dorosły domownik strony skarżącej. Dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu [...], należy uznać za skuteczne.

Stosownie do treści art. 215 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Natomiast wedle art. 216 tej ustawy, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.

Po myśli art. 230 § 1 powołanej ustawy procesowej od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m. in. od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 233 ustawy zawiera delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. Przepisy wydanego na powyższej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. n2 221, poz. 2193) wskazują, że kwota należnego w niniejszej sprawie wpisu stosunkowego jest zależna od wartości przedmiotu zaskarżenia, którym w niniejszej sprawie jest kwota łącznego zobowiązania pieniężnego skarżącej. Należy bowiem wskazać, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K.W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2005.

Przepis art. 220 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, iż sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.

Podnieść też trzeba, że skoro cytowany wyżej przepis art. 215 § 1 ustawy do podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje skarżącego, to nie są władni do określenia tej wartości ani strona przeciwna ani Sąd. Na mocy art. 218 ustawy procesowej przewodniczący uprawniony jest jedynie do sprawdzenia podanej przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli nasuwa ona uzasadnione wątpliwości.

W świetle powołanych przepisów przyjąć należy, iż bez wskazania przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia nie ma możliwości ustalenia należnego wpisu (jako opłaty skarbowej) i wezwania strony do uiszczenia tej opłaty. W konsekwencji brak podania przez skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia powoduje, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Brak ten ma zatem charakter braku formalnego i podlega usunięciu na podstawie art. 49 ustawy procesowej.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Strona skarżąca dotychczas nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, chociaż z akt sprawy wynika, iż stosowne wezwanie skutecznie doręczono Z. K. w dniu [...].

W ocenie Sądu także gdyby przyjąć, że brak w omawianym zakresie jest brakiem w skutkach równoznacznym z nieuiszczeniem należnej opłaty (por. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 24 września 1999 r. sygn. akt I CZ 115/99, LEX nr 50729) - skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł jak w sentencji.