Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2360/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 128  ust. 1,  ust. 2,  ust. 3
journal: Dz.U. 2011 nr 116 poz 675
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.) Stanisław Marek Pietras Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty 50% uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek za okres zawieszenia w czynnościach służbowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania M. Z. od decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek za okres zawieszenia w czynnościach służbowych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W związku z wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. (sygn. akt II SAB/Go 4/11), którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zobowiązał do rozpoznania wniosku M. Z. z dnia 16 kwietnia 2008 r., decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w K. odmówił wyżej wymienionemu wypłaty 50 % uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek za okres zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia [...] października 2005 r. do [...] stycznia 2008 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. Z. zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 10, art. 77, art. 107 § 1 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego, tj. art. 128 ustawy o Straży Granicznej.

Rozpatrując przedmiotowe odwołanie, Komendant Główny Straży Granicznej w powołanej na wstępie decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. wskazał, że M. Z. decyzją Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] października 2005 r. został zawieszony od dnia [...] października 2005 r. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy w związku z prowadzonym postępowaniem karnym o czyn z art. 158 § 1 k.k. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. organ przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego.

W związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w S. IV Wydział Karny Odwoławczy z dnia [...] stycznia 2008 r., utrzymującym wyrok Sądu Rejonowego IV Wydział Grodzki w S. z dnia [...] września 2007 r. (sygn. akt [...]), Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] zwolnił M. Z. ze służby z dniem [...] marca 2008 r. Po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego od ww. orzeczenia, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyniku złożonej przez M. Z. skargi na powyższą decyzję, wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymany nią w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2008 r. Przyczynę takiego rozstrzygnięcia stanowił wyrok Sądu Najwyższego z dnia [...] lipca 2008 r. (sygn. akt [...]), uchylający wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] stycznia 2008 r. (sygn. akt [...]) i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania.

W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w dniu 3 grudnia 2008 r. do Komendanta Głównego Straży Granicznej wpłynął wniosek M. Z. o gotowości podjęcia służby.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej stwierdził, że od dnia [...] lutego 2009 r. na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2008 r. nastąpiło przywrócenie do służby M. Z. i wyznaczył ww. z dniem [...] kwietnia 2009 r. do dalszego pełnienia służby. Ponowne zwolnienie M. Z. ze służby w Straży Granicznej z dniem [...] czerwca 2009 r. nastąpiło na podstawie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej w związku z wyrokiem skazującym Sądu Okręgowego w S. IV Wydział Karny Odwoławczy z dnia [...] listopada 2008 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] września 2007 r. (sygn. akt [...]).

Skarżący w uzasadnieniu odwołania podniósł, iż w jego przypadku został przywrócony do służby i faktycznie wykonywał czynności od [...] kwietnia 2009 r. Decyzja o jego zwolnieniu została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a okres zawieszenia w czynnościach ustał z mocy prawa w dniu [...] stycznia 2008 r. (w dniu zwolnienia), niewątpliwie w jego sytuacji uzasadnia to przyznanie zawieszonej części uposażenia za okres do [...] czerwca 2007 r. Ponadto podkreślił, iż sytuacja wygląda analogicznie po zmianie ustawy o Straży Granicznej, wprowadzonej nowelą z dnia 13 kwietnia 2007 r.

W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący, na skutek przywrócenia do służby, powinien otrzymać zawieszoną część uposażenia. Organ wskazał, iż bezsporne jest, że w związku z prawomocnym wyrokiem skazującym ustało zawieszenie w czynnościach służbowych. Jednakże zwolnienie M. Z. z dniem [...] marca 2008 r. ze służby w Straży Granicznej na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o Straży Granicznej, w związku z prawomocnym wyrokiem z dnia [...] stycznia 2008 r., powoduje, że nie ma podstaw do przyznania skarżącemu zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych jego podwyżek, wprowadzonych w okresie zawieszenia, zgodnie z przepisem art. 128 ustawy o Straży Granicznej w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 82, poz. 558). Zgodnie z powyższym przepisem, funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. W razie uchylenia lub ustania z mocy prawa zawieszenia w czynnościach służbowych, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia, wprowadzone w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym orzeczeniem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 128 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Okres zawieszenia w czynnościach służbowych nie podlega wliczeniu do okresu służby funkcjonariusza, od którego zależy wysokość uposażenia, wysokość innych świadczeń pieniężnych lub prawo do nich oraz wymiar urlopu wypoczynkowego, a także innych urlopów przysługujących funkcjonariuszowi. Na podstawie art. 128 ust. 3 cyt. ustawy, po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego w sprawie o czyn, stanowiący podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne jego podwyżki, wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym, bądź umorzeniem ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1-3 i 6 Kodeksu postępowania karnego, nawet po zwolnieniu ze służby. Ponadto okres zawieszenia w czynnościach służbowych wlicza się do okresu służby, od którego zależy wysokość lub wymiar należności pieniężnych oraz urlopów wypoczynkowych, a także innych rodzajów urlopów przysługujących funkcjonariuszowi, lub prawo do nich. Wyżej wymienione należności pieniężne wypłaca się wraz z odsetkami ustawowymi za okres zawieszenia w czynnościach na wniosek funkcjonariusza, w terminie miesiąca od otrzymania przez właściwą jednostkę organizacyjną Straży Granicznej pisemnej informacji o prawomocnym zakończeniu postępowania karnego o czyn, stanowiący podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych (art. 128 ust. 5 cyt. ustawy).

Organ stwierdził, że w omawianej sytuacji nie została spełniona żadna z przesłanek z art. 128 ust. 3 cyt. ustawy, albowiem postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem skazującym M. Z. na karę pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby. Zatem należności, o których mowa w art. 128 ust. 5 cyt. ustawy, nie mogą być zrealizowane.

W takim stanie faktycznym brak jest podstaw do wypłaty 50% zawieszonego uposażenia wraz z obligatoryjnymi podwyżkami w okresie zawieszenia, zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 128, zarówno w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r., jak i w aktualnym brzmieniu.

Ponadto w ocenie organu odwoławczego nie zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego.

Skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. Z., zarzucając naruszenie:

- art. 128 ustawy o Straży Granicznej w brzmieniu sprzed 11 czerwca 2007 r. w części dotyczącej zawieszonego uposażenia za okres od dnia [...] października 2005 r. do dnia [...] czerwca 2007 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji o odmowie wypłaty uposażenia w sytuacji, w której w dniu ustania zawieszenia z mocy prawa nie zachodziła żadna z enumeratywnie wyliczonych przesłanek negatywnych, skutkujących odmową przyznania zawieszonej części uposażenia,

- art. 128 ustawy o Straży Granicznej w brzmieniu po 10 czerwca 2007 r. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji wydanie decyzji o odmowie wypłaty zawieszonej części wynagrodzenia w sytuacji, w której w dniu ustania zawieszenia w czynnościach służbowych, tj. w dniu [...] stycznia 2008 r., w obrocie prawnym nie obowiązywał żaden wyrok skazujący dotyczący skarżącego,

- art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie skarżącego prawa do czynnego udziału w toku postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Rozpoznając zarzuty skarżącego należy mieć na uwadze, że M. Z. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego IV Wydziału Grodzkiego w S. z dnia [...] września 2007 r. (sygn. akt [...]) na karę [...], a ponadto wymierzono mu również karę [...].

Wyrokiem Sądu Okręgowego w S. IV Wydziału Karnego Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2008 r. (sygn. akt [...]), utrzymano w mocy ww. wyrok Sądu Rejonowego. Mimo iż wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia [...] lipca 2008 r. (sygn. akt [...]) uchylono ww. wyrok Sądu Okręgowego w S. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, Sąd Okręgowy w S. po ponownym rozpoznaniu sprawy wydał wyrok utrzymujący w mocy wyrok Sądu Rejonowego (wyrok wydano dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie o sygn. akt [...]).

W tej sytuacji musiało nastąpić ponowne zwolnienie M. Z. ze służby. W konsekwencji brak jest podstaw do wypłacenia mu zawieszonej części uposażenia.

Zwolnienie M. Z. z dniem [...] marca 2008 r. ze służby w Straży Granicznej na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o Straży Granicznej, w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] stycznia 2008 r., powoduje, że nie ma podstaw do przyznania skarżącemu zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych jego podwyżek, wprowadzonych w okresie zawieszenia. Jest to zgodne z przepisem art. 128 ustawy o Straży Granicznej w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 82, poz. 558).

Jak słusznie zauważyły organy, w myśl powyższego przepisu funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. W razie uchylenia lub ustania z mocy prawa zawieszenia w czynnościach służbowych, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia, wprowadzone w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym orzeczeniem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

W sprawie nastąpiła ostatnio wskazana przesłanka uniemożliwiająca wypłatę zawieszonej części uposażenia, albowiem M. Z. został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym orzeczeniem sądu.

Zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 128 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Okres zawieszenia w czynnościach służbowych nie podlega wliczeniu do okresu służby funkcjonariusza, od którego zależy wysokość uposażenia, wysokość innych świadczeń pieniężnych lub prawo do nich oraz wymiar urlopu wypoczynkowego, a także innych urlopów przysługujących funkcjonariuszowi. Na podstawie art. 128 ust. 3 cyt. ustawy, po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego w sprawie o czyn, stanowiący podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne jego podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym, bądź umorzeniem ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1-3 i 6 Kodeksu postępowania karnego, nawet po zwolnieniu ze służby.

Tymczasem, jak już wyżej podkreślono, postępowanie karne w sprawie M. Z. zakończyło się jego skazaniem, a wyrok skazujący jest prawomocny. Nie zmienia tego fakt, że Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu wyrok skazujący Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy. Zaktualizowała się zatem przesłanka negatywna otrzymania zawieszonej części uposażenia, o której mowa w art. 128 ust. 3 cyt.

Organ słusznie zatem stwierdził, że w omawianej sytuacji nie została spełniona żadna z przesłanek z art. 128 ust. 3 cyt. ustawy, albowiem postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem skazującym M. Z. na karę pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby. Zatem należności, o których mowa w art. 128 ust. 5 cyt. ustawy, nie mogą być zrealizowane.

W takim stanie faktycznym brak jest podstaw do wypłaty 50% zawieszonego uposażenia wraz z obligatoryjnymi podwyżkami w okresie zawieszenia, zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 128, zarówno w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r., jak i w aktualnym brzmieniu.

Sąd nie stwierdził, aby organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, o których mowa w skardze.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 p.p.s.a.