Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 712/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "F." Spółki z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 618/15 w zakresie odmowy zmiany postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "F." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 618/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odmówił F. Sp. z o.o. w W. zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 18 maja 2015 r. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] marca 2015 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w jego ocenie w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do zmiany postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że Spółka wskazując, że zapłata kar pieniężnych wynikających z szeregu decyzji, przekracza jej możliwości płatnicze, nie przywołała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji. W istocie argumentacja strony jest tożsama z argumentacją przedstawioną w pierwszym wniosku o skorzystanie z tego rodzaju ochrony tymczasowej. W szczególności WSA zwrócił uwagę na to, że Spółka ponownie odniosła się do swojej kondycji finansowej według stanu na koniec 2013 roku. W aktach sprawy brak jest natomiast danych dotyczących bieżącej sytuacji finansowej Spółki. Jedyna informacja odnosząca się do obecnego stanu finansów skarżącej polega na wskazaniu, że jej przychody w latach 2014-2015 mogą ulec znaczącemu zmniejszeniu, wskutek wygaśnięcia zezwoleń na prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie gier na automatach o niskich wygranych i w salonach gier. Taką informację Sąd I instancji uznał jednak za zbyt ogólnikową i niewystarczającą do oceny sytuacji podatnika.

WSA uznał, że do zmiany postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym Spółki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych i aktualnych danych Spółka nie przedłożyła. Nie można tym samym zweryfikować, czy skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zarówno zaskarżoną decyzją jak również należności wynikających z innych rozstrzygnięć organów podatkowych, a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W zażaleniu na postanowienie F. Sp. z o.o. zaskarżyła to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu zarzucono nieuzasadnioną odmowę wstrzymania wykonania decyzji, w sytuacji przedłożenia do akt dokumentów wskazujących na sytuacje finansową strony oraz realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków jakie może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji (którą wymierzono skarżącej karę w wysokości 80.833 zł), przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy, w tym innych grożących kar pieniężnych, które łącznie wskazują na zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem takiego rozstrzygnięcia jest wykazanie zmiany okoliczności dotyczących wnoszącego o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, która to zmiana warunkuje zaistnienie jednej z przesłanek ochrony tymczasowej.

W niniejszej sprawie w ocenie NSA taka zmiana okoliczności, która uzasadniałaby wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie została wykazana.

Z uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji można skonstatować, że skarżąca nie uzasadniła skutecznie wniosku o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie wykazała w nim nowych okoliczności, które uzasadniałyby wydanie rozstrzygnięcia oczekiwanego przez skarżącą. Spółka jedynie ponownie odniosła się do swojej kondycji finansowej według stanu na koniec 2013 r., zaś jedyna informacja odnosząca się do obecnego stanu finansów skarżącej polega na wskazaniu, że przychody Spółki w latach 2014-2015 mogą ulec znaczącemu zmniejszeniu, wskutek wygaśnięcia zezwoleń na prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie gier na automatach o niskich wygranych i w salonach gier. Sąd I instancji uznał takie informacje za niewystarczające do zobrazowania sytuacji majątkowej Spółki, która to sytuacja, poddana ocenie mogłaby ewentualnie uzasadniać wstrzymanie wykonania kary nałożonej na skarżącą. Tę ocenę Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłową.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 29 lipca 2015 r. Spółka co prawda wskazała informacje dotyczące jej kondycji w 2014 i 2015 r. Z informacji tych wynika, że skarżąca funkcjonuje nadal, a 2014 r. miał zakończyć się dla niej zyskiem w wysokości 436.227,28 zł, zaś pierwszy kwartał 2015 r. – stratą w wysokości 1.893.031,61 zł. Przy czym skarżąca kolejny raz podkreśliła fakt systematycznego wygaszania zezwoleń na punkty gier na automatach oraz salony gier na automatach.

Tego rodzaju okoliczności, co do zasady, mogłyby stanowić ewentualnie argument w sprawie o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Jednak takie gołosłowne, niepoparte wiarygodnymi dokumentami, twierdzenia na etapie zażalenia nie mogą zostać uznane za skuteczne.

Jeszcze raz bowiem należy podkreślić, że strona ubiegająca się o wstrzymanie wykonania decyzji, jako potencjalnie czerpiąca korzyść z dobrodziejstwa tej instytucji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Analogiczne wymogi ciążą na stronie domagającej się zmiany w rybie art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji.

W tej sytuacji NSA podzielił stanowisko Sądu I instancji, że skarżąca nie wykazała, że doszło do zmiany okoliczności, które uzasadniałyby zmianę postanowienia WSA z 18 maja 2015 r.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.