Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 752/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przywrócenie terminu do złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze M. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r, nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

M. L. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wniosła w dniu 6 marca 2014 r. skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas określony. W skardze pełnomocnik skarżącej podała adres do korespondencji: "[...]", [...] L., ul. [...]".

Zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 6 czerwca 2014 r. zostało skierowane na wskazany przez pełnomocnika skarżącej adres i – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - zostało doręczone w dniu 13 maja 2014 r.

Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas określony.

W dniu 13 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie, jednocześnie składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

W uzasadnieniu wniosku podał, że przyczyną uchybienia terminu był brak wiedzy, że otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na 6 czerwca 2014 r. Zawiadomienie to zostało odebrane przez właściciela firmy [...] – B. W., która nie przekazała tej informacji. Pełnomocnik skarżącej posiada z ww. firmą umowę zlecenia na obsługę i przebywa w firmie okazjonalnie w razie zaistnienia takiej potrzeby. O fakcie otrzymania tej korespondencji pełnomocnik dowiedział się w dniu 11 sierpnia 2014 r. Pełnomocnik podniósł, że przywrócenie terminu ma istotne znaczenie dla skarżącej z uwagi na fakt, że w stosunku do cudzoziemki wszczęto procedurę zobowiązującą do powrotu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostało łącznie 5 przesłanek: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I GZ 129/14 dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Według oświadczenia pełnomocnika skarżącej przyczyna uchybienia terminu – brak wiedzy o otrzymaniu zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy – ustała w dniu 11 sierpnia 2014 r., kiedy to dowiedziała się o fakcie otrzymania zawiadomienia o terminie rozprawy. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 13 sierpnia 2014 r. nastąpiło z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Zatem wniosek ten należy rozpoznać merytorycznie.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy także pokreślić, że skarżąca była w postępowaniu sądowym reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i ponosi konsekwencje działania tego pełnomocnika.

W tym miejscu należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (składania skargi). Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien być zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, tj. najpóźniej w dniu 13 czerwca 2014 r.

Pełnomocnik skarżącej podał, że przyczyną uchybienia terminu był brak wiedzy o terminie rozprawy, w związku z niedoręczeniem mu korespondencji skierowanej na adres "[...]", [...] L., ul. [...]". Korespondencję tę odebrała w dniu 15 maja 2014 r. B. W., która – jak wskazał pełnomocnik – jest właścicielem firmy [...]. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie świadczą o braku winy strony. Należy bowiem stwierdzić, że zawiadomienie o rozprawie Sąd skierował na adres wskazany w skardze jako adres do korespondencji pełnomocnika skarżącej, który – jak twierdzi – posiada z ww. firmą "umowę zlecenia na obsługę". Pełnomocnik skarżącej w okresie co najmniej od 13 maja 2014 r. (tj. od daty doręczenia zawiadomienie o rozprawie) do 11 sierpnia 2014 r., kiedy to , jak twierdzi, dowiedział się o zawiadomieniu o rozprawie, prawdopodobnie nie kontaktował się z [...] "[...]".

Biorąc pod uwagę okoliczność, że taki adres podał sam pełnomocnik w skardze i posiada z tą firmą "umowę zlecenia na obsługę", to brak kontaktu przez tak długi okres czasu pomiędzy nim, a ww. firmą w sprawie przychodzącej korespondencji, obciąża pełnomocnika skarżącej. Nie wykazał on bowiem aby brak kontaktu w tej sprawie był spowodowany przeszkodami nie do przezwyciężenia, których nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ponadto należy mieć na uwadze, że zawodowy charakter działań radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód (por. postanowienie NSA z 11 czerwca 2011 r., sygn. akt I FZ 149/14, LEX nr 1469523). Zawodowy pełnomocnik powinien tak zorganizować pracę (w tym przepływ korespondencji), aby w sposób właściwy dbać o interesy strony (mocodawcy). Dlatego też argumentacja o przebywaniu w firmie, której adres wskazał Sądowi jako adres do korespondencji, "okazjonalnie w razie zaistnienia takiej potrzeby", nie świadczy o dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu sprawy swojego mocodawcy.

Podsumowując, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.