Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 136/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Krajowa Rada Komornicza
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1, § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

J. S. wniósł skargę na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z regulacją art. 3 § 2 P.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższego przepisu wynika, iż sąd administracyjny rozpoznaje skargę na bezczynność tylko w przypadkach określonych w 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest bezczynność Komornika Sądowego w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji.

Tymczasem, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 790) komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. Wykonuje on czynności egzekucyjne w sprawach cywilnych oraz inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów (art. 2 ust. 1 ww. ustawy). W myśl art. 3 ust. 1 ustawy, przy wykonywaniu czynności komornik podlega tylko ustawom oraz orzeczeniom sądu. Poprawność działalności komornika podlega nadzorowi formalnemu prezesa sądu rejonowego, przy którym działa komornik (art. 3 ust. 2 ustawy). W zakresie nadzoru prezes sądu rejonowego działa wyłącznie poprzez jednokrotną kontrolę przeprowadzoną w ciągu roku w kancelarii komornika sprawowaną osobiście lub przez wyznaczonego sędziego i przy pomocy księgowego oraz w ramach rozpatrywania skarg i zażaleń niestanowiących przedmiotu rozpoznania sądu w trybie art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego. Prezes sądu rejonowego uprawniony jest, w zakresie nadzoru do żądania od komornika stosownych wyjaśnień i wydawania zarządzeń, których nieprzestrzeganie może stanowić podstawę wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (art. 3 ust. 3 ustawy).

Ponadto, przepis art. 6 ww. ustawy przewiduje możliwość wniesienia skargi na postępowanie komornika niedotyczące czynności egzekucyjnych i nieobjęte nadzorem prezesa sądu rejonowego do organu samorządu komorniczego.

Skarga w sprawie niniejszej opiewająca na bezczynność komornika w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji, nie mieści się zatem w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a sądu cywilnego. Stąd sąd administracyjny nie jest właściwym do jej rozpatrzenia.

Wobec tego wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 P.p.s.a., podlegała odrzuceniu.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

a.bł.