Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 218/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z M na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O z dnia 13 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 893/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Z M na decyzję Dyrektora W –M Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O z dnia [...] października 2014 r., nr [..] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w O zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 marca 2015 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Z M na decyzję Dyrektora W –M Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O z dnia [...] października 2014 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r. odrzucił skargę Z M na decyzję Dyrektora W – M Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O z dnia [...] października 2014 r., ponieważ mimo prawidłowego pouczenia, strona nie uiściła należnego wpisu od skargi. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 10 lutego 2015 r.

Strona zwróciła się w dniu 25 lutego 2015r. (data nadania) o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Sąd stwierdził, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony i podlega odrzuceniu. Skarżąca deklaruje, że przyczyna uchybienia terminu ustała w momencie zapoznania się z motywami postanowienia WSA w O z dnia 30 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi. Skoro odebrała ona orzeczenie w dniu 10 lutego 2015 r., to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 17 lutego 2015 r. Strona zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 25 lutego 2015 r. Powyższe nastąpiło z ośmiodniowym uchybieniem terminu, zatem wniosek podlegał odrzuceniu.

Z M złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w trybie autokontroli na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego, w tym o kosztach zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu Z M zarzuciła naruszenie:

1. art. 73 § 2 i § 4 p.p.s.a. polegające na bezkrytycznym przyjęciu, że w sprawie spełniono warunki formalne, umożliwiające uznanie wezwania do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty sądowej za skutecznie doręczone w trybie zastępczym (a w konsekwencji uznanie, że wniesienie opłaty sądowej w sprawie nastąpiło z naruszeniem terminu zakreślonego przez Sąd) w sytuacji, w której skarżąca występując do Sądu I instancji z pismem z dnia 25 lutego 2015 r. co najmniej istotnie uprawdopodobniła brak możliwości przyjęcia skutecznego doręczenia w trybie zastępczym, a to wobec wadliwego działania operatora publicznego – tym samym wskazując, że faktycznie nie rozpoczął biegu termin usunięcia braków fiskalnych skargi;

2. art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie, przejawiające się w przyjęciu, że skarżąca winna była wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu (i jednocześnie uiścić wymaganą opłatę) nie później niż do dnia 17 lutego 2015 r., i w konsekwencji:

3. art. 88 p.p.s.a. poprzez uznanie, że wniosek skarżącej jest wnioskiem spóźnionym i podlega odrzuceniu, podczas gdy skarżącej nie przekazano żadnej informacji o nadejściu korespondencji z Sądu , zawierającej wezwanie do usunięcia braków fiskalnych skargi, co czyni niemożliwym uznanie, że przedmiotowe wezwanie doręczono w trybie zastępczym – a w konsekwencji czyni koniecznym przyjęcie, że nie rozpoczął w istocie biegu termin do uzupełnienia braku fiskalnego, tym samym skutkując koniecznością uznania, że braki fiskalne zostały uzupełnione skutecznie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O jest zgodne z prawem. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść do sądu w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym – art. 88 p.p.s.a.

Należy zgodzić się z argumentacją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O, który uznał, że wniosek skarżącej podlegał odrzuceniu, gdyż został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu na jego złożenie. Bezsporne jest, że skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu z postanowienia o odrzuceniu skargi, które zostało jej doręczone w dniu 10 lutego 2015 r. (karta nr 21 akt sądowych). Tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Ostatnim dniem tego terminu był 17 lutego 2015 r., a wniosek skarżącej został nadany 25 lutego 2015 r., a więc po terminie. W związku z powyższym podlegał odrzuceniu.

Powyższej oceny nie zmienia argumentacja powołana w zażaleniu. Skarżąca podnosi bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało jej skutecznie doręczone. W niniejszej sprawie przedmiotem rozważań jest jednak tylko kwestia terminowości złożenia wniosku o przywrócenie terminu i w konsekwencji rozstrzygnięcia, czy zasadnie Sąd I instancji odrzucił ten wniosek. Ocena prawidłowości doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu i w konsekwencji zasadności odrzucenia skargi przez WSA, nie jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Niewykluczone, że przy doręczeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu mogły nastąpić nieprawidłowości (zostanie to wyjaśnione w postępowaniu reklamacyjnym) – skarżąca mogła nie otrzymać wezwania, ale bezspornie w dniu 10 lutego 2015 r. z postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedziała się o tym, że nie uiściła w terminie wpisu od skargi. Skoro powzięła wiedzę o tym fakcie 10 lutego 2015 r., to nic nie stało na przeszkodzie, aby w ustawowym terminie 7 dni złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym zakresie nie usprawiedliwia jej przywołana okoliczność, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało jej doręczone. Fakt ten będzie brany pod uwagę przy rozpoznaniu wniesionego przez skarżącą środka zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi.

W świetle tego co powiedziano wyżej zasadnie Sąd I instancji uznał, że wniosek o przywrócenie terminu jako złożony po upływie 7-dniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. podlega na mocy art. 88 p.p.s.a. odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.