Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1261/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. m258 par. 2 pkt. 8  w zw. z art. 210
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 16
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

II SA/ Kr 1261/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 listopada 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2014 r. , znak: [...] przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek radcy prawnego A. M. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej J. Z. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej J. Z. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. M..

Pełnomocnik z urzędu reprezentowała skarżącą na rozprawie przed WSA w dniu 6 listopada 2014 r. W protokole rozprawy brak jest wzmianki o złożonym przez pełnomocnika wniosku o zasądzeniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wraz ze stosownym oświadczeniem.

Natomiast wniosek taki pełnomocnik z urzędu zawarła w piśmie z dnia 2 listopad 2017 r. Brak jest w nim oświadczenia, iż opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

Mając powyższe na uwadze orzekający zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – " Strona traci uprawnienie do żądanie zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów...." . Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu w przepisanym czasie wniosku o zwrot kosztów nie złożyła ani w formie pisemnej ani ustanej, do protokołu rozprawy przed WSA. Wniosek taki wpłynął do sądu w dniu 8 listopada 2017 r., a wiec 3 lata po wydanym w sprawie wyroku z dnia 6 listopada 2014 r. Wniosek ten zawierał istotny brak.

Zgodnie z treścią § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2014 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek pełnomocnika skarżącej nie zawiera takiego oświadczenia.

Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ [...], nie złożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami) w zw. z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ).