Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1141/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 stycznia 2010r., nr ... w sprawie ze skargi kasacyjnej D. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 14 listopada 2016r. sygn. akt IV SA/Wa 1669/16 w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 18 kwietnia 2016 r. nr ... w przedmiocie nałożenia obowiązku przekazania odpadów postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 stycznia 2010r., nr ...


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 listopada 2016r., sygn. akt IV SA/Wa 1669/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 18 kwietnia 2016 r. nr ... w przedmiocie nałożenia obowiązku przekazania odpadów.

W skardze kasacyjnej z dnia 20 stycznia 2017r. D. Z. wniósł o wstrzymanie wykonania "decyzji I instancyjnej Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 stycznia 2010r., nr ..."

Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 18 kwietnia 2016 r., nr ... Na mocy tej decyzji Główny Inspektor rozpatrzył wniosek D. Z., w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, znak: ... z 20 stycznia 2010 r. W wyniku rozpoznania wniosku Główny Inspektor uchylił własną decyzję z 20 stycznia 2010 r., w zakresie nałożenia na skarżącego obowiązku przekazania odpadu w postaci uszkodzonego pojazdu marki: L., o numerze identyfikacyjnym nadwozia: ..., do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub do przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów oraz orzekł o nałożeniu na skarżącego obowiązku przekazania odpadów o kodzie 16 01 22 w postaci: błotnika przedniego lewego, drzwi przednich lewych, zderzaka przedniego, lampy reflektorowej, zawieszenia koła przedniego lewego (wahacz oraz amortyzator), podłużnicy przedniej lewej ramy nośnej ze wspornikiem, pochodzących z uszkodzonego pojazdu marki: L., o numerze identyfikacyjnym nadwozia: ., do przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub przetwarzania odpadów o ww. kodzie. Organ określił, że obowiązek może być wykonany za pośrednictwem przedsiębiorcy posiadającego decyzję właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów o kodzie 16 01 22. Ponadto utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 20 stycznia 2010 r. w pozostałym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 18 kwietnia 2016 r., nr ... wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Jak wskazano powyżej, w skardze kasacyjnej z dnia 20 stycznia 2017r. D. Z. wniósł o wstrzymanie wykonania Decyzji I instancyjnej Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 stycznia 2010r., nr ...

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że Decyzja I Instancyjna, która jest w obrocie i zawiera rygor natychmiastowej wykonalności, mogłaby ulec wykonaniu. Decyzją tą organ administracyjny nałożył na skarżącego obowiązek przekazania sprowadzonego samochodu marki L. do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów. Nałożony na skarżącego obowiązek, organ wywiódł z domniemanego uznania pojazdu za odpad. Z racji faktu, iż Skarżący nie zgadza się z powyższą kwalifikacją - toczy się niniejsze postępowanie przed Naczelnym Administracyjnym. Skarżący wskazał, iż pojazd objęty postępowaniem, stanowi pojazd o unikatowych właściwościach. Jest to limuzyna marki L., której zakup nie jest możliwy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym, w przypadku pozytywnego dla Skarżącego rozstrzygnięcia przez NSA postępowania z niniejszej skargi - Skarżący nie miałby możliwości nabycia pojazdu wprost odpowiadającego indywidualnym właściwościom pojazdu będącego przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu a ewentualna wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla Skarżącego. Nastąpiłaby więc sytuacja, w której brak byłoby możliwości odwrócenia skutków wykonania decyzji, które mogłyby być uznane przez Naczelny Sąd Administracyjny za błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12).

Zauważyć należy, iż z konstrukcji powyższego przepisu wynika, iż postępowanie w sprawie udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej dotyczy, co do zasady, możliwości wstrzymania zaskarżonej decyzji do sądu, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiotem skargi kasacyjnej jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 18 kwietnia 2016 r., nr ... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 8 sierpnia 2016 r. wstrzymał wykonanie ww. decyzji. W dniu 14 listopada 2016r. zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję.

W związku z nadaniem decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, akt ten (decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 20 stycznia 2010r., nr ...) może wywołać skutki w odniesieniu do skarżącego. Z tego też względu konieczna jest ocena przytoczonej przez skarżącego argumentacji.

W decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 20 stycznia 2010 r. organ nałożył na skarżącego obowiązek przekazania odpadu – pojazdu L. do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W ocenie Sądu, należy podzielić stanowisko skarżącego, że wykonanie nałożonego decyzją ww. obowiązku spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a w razie ewentualnego uwzględniania skargi, ochrona udzielona stronie w postępowaniu sądowoadministracyjnym miałaby charakter iluzoryczny. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677).

Mając na względzie przedstawioną przez skarżącego argumentację (możliwość utraty obiektu będącego przedmiotem postępowania, tj. samochodu marki L.) stwierdzić należy, że na skutek możliwości wykonania decyzji organu I instancji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

1