Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1284/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. P. i M. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanowił: odmówić adwokatowi K. O. przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2006 r. oddalono skargę H. P. i M. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.

W dniu 15 listopada 2006 r. skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. odmówiono skarżącym zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznano adwokata z urzędu.

Wyznaczony w sprawie adwokat K. O. wniósł w dniu 14 sierpnia 2007 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2008 r. sygn. akt II GSK 405/07oddalił powyższą skargę kasacyjną.

Adwokat K. O. przy piśmie z dnia 27 sierpnia 2007 r. przesłał fakturę VAT na kwotę 878,40 zł, wskazując, iż obejmuje ona wynagrodzenie za pomoc prawną z urzędu świadczoną na rzecz skarżących H. P. i M. P. w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku w przedmiotowej sprawie. Pismo to zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie

ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie natomiast z § 20 powyższego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W przedmiotowym przypadku wniosek złożony przez adwokata K. O. o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawiera wymaganego oświadczenia o braku zapłaty żądanych kosztów, w związku z czym jako nieuzasadniony, podlega oddaleniu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 14 października 1998 r. (sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63) "oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata lub radcy prawnego nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (...). Należy podkreślić, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie 130 k.p.c."

Powyższe stanowisko zostało w pełni zaakceptowane przez doktrynę, np.: J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2008, s. 606; podobnie H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 768; a także M. Niezgódka-Medek /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Zakamycze, Kraków 2005, s. 615.

Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.