Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1246/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Ministra Spraw wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu J. R. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r. odrzucono skargę J. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia

J. R., reprezentowany przez radcę prawnego R.W., złożył skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, natomiast w dniu 3 marca 2010 r. złożył do Sądu na sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z przedmiotowej skargi.

W uzasadnieniu wniosku (rubryka 5 PPF) skarżący podał, iż prowadzi działalność gospodarczą, i pobiera emeryturę ale nie posiada żadnych środków finansowych i korzysta z pomocy rodziny .

Z zawartych we wniosku informacji wynikało, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym razem z dwoma synami. Skarżący wskazywał iż pobiera emeryturę w wysokości 930 zł brutto miesięcznie, ponosi stratę z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Żona oraz jeden z synów skarżącego nie pracuje, natomiast drugi syn uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1200 zł brutto miesięcznie. Ponadto skarżący podnosił, iż ciążą na nim zobowiązania wobec ZUS i urzędu skarbowego w kwocie 500.000 oraz zobowiązania związane ze spłatą kredytów w kwocie 10.000 zł

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 marca 2010 r. wezwano reprezentującego skarżącego pełnomocnika procesowego do nadesłania w terminie 14 dni:

a) zeznania podatkowego skarżącego za rok 2009, ewentualnie zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie,

b) dokumentów wskazujących wysokość dochodów uzyskanych przez skarżącego w roku bieżącym (w zależności o formy opodatkowania np. ostatni PIT-5, kopie księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów),

c) ostatniego przekazu pocztowego świadczenia emerytalnego skarżącego, ewentualnie ostatniej decyzji określającej wysokość uzyskiwanych świadczeń emerytalnych,

d) zaświadczenia właściwego urzędu pracy o posiadaniu przez żonę skarżącego oraz syna skarżącego S. statusu bezrobotnego (oraz ewentualnego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych),

e) przedstawienia zaświadczeń pracodawcy syna skarżącego G. potwierdzających wysokość wynagrodzenia miesięcznego określonego we wniosku o przyznanie prawa pomocy,

f) dokumentów potwierdzających wskazane przez skarżącego w rubryce 11 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zadłużenie wobec ZUS i urzędu skarbowego oraz posiadane przez skarżącego kredyty,

g) wyciągów i wykazów z posiadanych przez skarżącego oraz jego żony i synów rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

h) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania, oraz innych obciążeń.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. wniósł o przedłużenie terminu do wykonania wezwania do dnia 30 kwietnia 2010 r. . Pismem z dnia 27 kwietnia 2010 r. poinformowano skarżącego o przedłużeniu terminu do wykonania wzmiankowanego wezwania, o 7 dni licząc od dnia doręczenia omawianego pisma. Pismo zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 30 kwietnia 2010 r.

Skarżący żądanych dokumentów nie przedstawił, nie udzielając również żadnych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. 2, Warszawa 2006 s. 504).

W niniejszej sprawie skarżący wskazał we wniosku, iż przebywa we wspólnym gospodarstwie z niepracującą synem i żoną, drugi z synów uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1200 zł brutto miesięcznie, natomiast on sam prowadzi działalność gospodarczą nie uzyskując z niej dochodów, oraz pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 930 zł brutto miesięcznie. Ponadto wskazał na ciążące na nim zobowiązania wobec ZUS i urzędu skarbowego oraz zobowiązania związane ze spłatą kredytów bankowych. Jednakże nienadesłanie przez skarżącego na wezwanie Sądu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, w szczególności dokumentów potwierdzających dochody skarżącego oraz wskazujących sytuację finansową synów i żony skarżącego i dokumentujących wskazane we wniosku zobowiązania skarżącego, uniemożliwia dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Podkreślić bowiem należy, iż jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest jej stan majątkowy. "Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest obowiązkiem sądu, jeśli osoba ta wykazała, że spełnia przesłanki z art. 246 § 1" (H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 631). "Instytucja zwolnienia od kosztów stanowi w istocie pomoc państwa dla osób które, ze względu na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny" (tak na gruncie przepisów k.p.c. J. Gudowski /w:/ T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze", tom 1, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 290 i cytowane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Skoro zatem jest to pomoc państwa, Sąd musi ustalić, czy ubiegający się o przyznanie prawa pomocy, wypełnia ustawowe przesłanki przyznania tejże pomocy państwa, co nie jest możliwe w przypadku niewykazania stanu majątkowego skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.