Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 356/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art. 249 a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez tutejszy Sąd postanowieniem z [...] lipca 2018 r.

Jak wynika z uzasadnień powyższych orzeczeń, zasadniczym powodem nieuwzględnienia wniosku była odmowa udostępnienia danych co do sytuacji finansowej [...] skarżącej.

W związku z tym skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 797 zł.

W odpowiedzi ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie powtarzając oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach.

Z kolei w odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń strona powtórzyła, że nie prowadzi z [...] wspólnie gospodarstwa domowego, ma z nim ustanowioną rozdzielność majątkową i posiadają odrębne adresy zameldowania. Zwróciła uwagę na treść przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dotyczących rozdzielności majątkowej ustanowionej w małżeństwie i powołała orzeczenie Sądu Najwyższego o sygn. akt II URN 56/95, w którym wskazano, że "ocena, czy osoba pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym zależy od okoliczności konkretnego przypadku, przy czym sam fakt wspólnego zamieszkiwania nie może tu mieć decydującego znaczenia [...]. Cechami charakterystycznymi dla prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego może być udział i wzajemna ścisła współpraca w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu, niezarobkowanie i pozostawanie w związku z tym na całkowitym lub częściowym utrzymaniu osoby, z którą się gospodarstwo domowe prowadzi, a wszystko to dodatkowo uzupełnione cechami stałości, które tego typu sytuację charakteryzują".

Opierając się na powyższym stanowisku SN, strona podkreśliła, iż należy przyjąć, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a sytuacja majątkowa jej [...] powinna pozostawać bez wpływu na ocenę zasadności zwolnienia jej od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, w sprawie na obecnym etapie postępowania zastosowanie znalazł art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W niniejszej sprawie, na etapie uiszczenia wpisu od skargi, wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych został już raz rozpoznany w oparciu o tożsamy stan faktyczny. Skarżąca wprawdzie złożyła kolejny wniosek, nie powołała jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, na podstawie których byłoby możliwe ponowne zbadanie jej możliwości płatniczych.

Zdaniem referendarza, merytoryczne rozpoznanie takiego samego wniosku na podstawie tożsamych okoliczności jest aktualnie w niniejszej sprawie zbędne.

Kwestia rozdzielności majątkowej ustanowionej między [...] i jej znacznie w procedurze rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy była już wyjaśniana dokładnie skarżącej zarówno w postanowieniu referendarza sądowego, jak i Sądu.

Na marginesie jedynie zauważyć należy, że orzeczenie SN powołane przez skarżącą zostało wydane w oparciu o całkowicie odmienny stan faktyczny i prawny – sprawa dotyczyła ubezpieczeń pracowniczych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.