Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2182/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Honorata Łopianowska, Protokolant referent stażysta Anna Barska, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie : ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ("SKO"), zaskarżoną decyzją z [...] marca 2017 r., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. w sprawie wymiaru dla J.A. podatku od nieruchomości za 2015 r.

Skarżący w sprawie P.A., pismem z 16 maja 2017 r., przekazanym do Sądu przez SKO jako skarga na decyzję SKO, wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na śmierć J.A.

Sąd, pismem z 16 kwietnia 2018 r., wezwał Skarżącego o wykazanie – w terminie siedmiu dni – że jest następcą prawnym J.A., który był stroną postępowania podatkowego. Pismo to doręczono 4 maja 2018 r. (zpo w aktach sprawy).

Skarżący wyjaśnił, że postępowanie spadkowe jest w toku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 139, dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Wskazać należy, że po wniesieniu skargi, sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W szczególności sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi

(por. postanowienie NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, CBOSA). W związku z powyższym, legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego, kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 212 i nast.).

W rozpatrywanej sprawie należy wziąć pod uwagę zakres praw, w które wstąpił Skarżący po J. A. w wyniku śmierci tego ostatniego. W szczególności, z oświadczeń Skarżącego wynika, że postępowanie spadkowe dopiero toczy się, zaś Skarżący nie był stroną postępowania o podatek od nieruchomości, co sam podkreśla w piśmie złożonym do SKO. Fakt ten wynika wprost z treści zaskarżonej decyzji i dostrzega to również – w przeciwieństwie do SKO – również Skarżący, który w piśmie z 16 maja 2017 r. sam wnosi "o umorzenie postępowania administracyjnego w całości" z uwagi na śmierć J. A., która nastąpiła [...] lipca [...] r.

Skarżący, co Sąd zasygnalizował powyżej, nie wykazał, pomimo wezwania SKO (pismo z 6 czerwca 2017 r., akta administracyjne sprawy) i Sądu (wezwanie z 16 kwietnia 2018 r., akta sądowe sprawy), że jest następcą prawnym w sprawie. Pismo, w którym wyjaśnia, że postępowanie jest w fazie przygotowawczej i nie posiada jeszcze sygnatury, nie może służyć jako podstawa do badania jego interesu prawnego w sprawie, ponieważ zgodnie z art. 1025 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) domniemywa się, że dopiero osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą. Z tych przyczyn skarga, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia