Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1706/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA /del/ Anna Lechowska Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant: ref. stażysta Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. S. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala


UZASADNIENIE

SA/Rz 1706/01

U z a s a d n i e n i e

Burmistrz Miasta [...], decyzją z dnia [...] marca 2000 roku nr [...] działając na podstawie art. 1 ust. 2, art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 15, poz. 139 z 99 r. / oraz art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku A. S.A. Oddział w R. z dnia 12 sierpnia 1999 roku , na podstawie Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] "Aktualizacja 1995" uchwalonego przez Radę Miejską Uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 1991 r. opublikowaną w Dzienniku urzędowym Województwa [...] Nr 20,poz. 166 z dnia 06.12.1991r. u s t a l i ł warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na modernizacji i rozbudowie obiektów istniejącej na terenie działki nr ewid. 131/4 położonej przy ul M. w J. stacji paliw płynnych ( obejmuje budowę budynku stacji paliw płynnych, budynku myjni samochodowej, zadaszeń nad dystrybutorami i dystrybutorów, parkingi oraz architekturę techniczną niezbędną do funkcjonowania stacji paliw płynnych )

p o d w a r u n k i e m:

- dostosowania się do ustaleń wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

- opracowania projektu budowlanego spełniającego wymogi określone w ustawie Prawo budowlane, składającego się z projektu zagospodarowania terenu opracowanego na aktualnym podkładzie geodezyjnym i projektu architektoniczno – budowlanego uwzględniającego zalecenia wynikające z oceny oddziaływania na środowisko i warunki określone przez powiatowego Inspektora sanitarnego i rzeczoznawcę BHP,

- doprowadzenia mediów technicznych do obsługi inwestycji przez nawiązanie do istniejących sieci uzbrojenia terenu w porozumieniu z poszczególnymi użytkownikami, m.in. odprowadzenie wód opadowych z terenu dróg, placów i parkingu należy rozwiązać do istniejącej kanalizacji deszczowej znajdującej się na działce inwestora, po ich oczyszczeniu,

- uwzględnienia uzasadnionych interesów osób trzecich zgodnie z art. 5 ustawy – Prawo budowlane,

- linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone zostały na załączniku graficznym,

- termin ważności decyzji określono na dzień 31 grudnia 2001 roku.

Decyzja wydana została w oparciu o

- ocenę oddziaływania na środowisko opracowaną przez Biuro Usług Ekologiczno–Inżynierskich [...] oraz

- postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].01.2000 roku.

Powiatowy Inspektor Sanitarny zaopiniował pozytywnie, zgodnie z wnioskiem, projekt modernizacji i zabudowy stacji paliw, stwierdzając m.in, że ścieki bytowo gospodarcze odprowadzane będą do kanalizacji miejskiej, a ścieki technologiczne / z myjni samochodowej / pozostaną w obiegu zamkniętym i będą oczyszczane w instalacji stanowiącej standardowe wyposażenie myjni – t.j. osadnik wielokomorowy. Część zużytej wody – 10-20% odprowadzana będzie do kanalizacji, a czyste wody deszczowe i wody z podjazdów do dystrybutorów paliw odprowadzane będą do kanalizacji miejskiej.

Od decyzji odwołała się P. B. współwłaścicielka sąsiedniej działki nr ewid. 131/3. Zarzuciła, że w 1978 roku jej rodzina została wywłaszczona z nieruchomości , której dotyczy inwestycja i nie cała nieruchomość została wykorzystana zgodnie z celem wywłaszczenia. Nadto dodała, że nie wszyscy zainteresowani zostali powiadomieni o wydanej decyzji.

Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 40 ust. 1,3 i 4 pkt. 2 ustawy z 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 roku Nr 15, poz. 139 z póz. zm. ), oraz art. 17 pkt 1,art. 7,art. 77 par. 1 i art. 138 par. 2 k.p.a. decyzją z dnia [...] lipca 2000 roku nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Kolegium odwoławcze uzasadniło decyzję tym, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy terenu został sporządzony przez osobę, która nie wykazała, że ma prawo reprezentowania spółki. Nadto z uwagi na to, że wnioskowana inwestycja należy do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wymaga uzgodnienia ze starostą i inspektorem sanitarnym / par. 2 pkt. 8 lit. ł Rozporządzenia Ministra Ochrony , Środowiska , Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 14 lipca 1998 r./ .

Pismem dnia 11 sierpnia 2000 roku skierowanym do Urzędu Miasta, B. S.A. uzupełnił wniosek o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na rozbudowę istniejącej stacji paliw poprzez złożenie wypisu z rejestru handlowego spółki "B. S.A. oraz aktualny wyciąg z księgi wieczystej. Nadto wyjaśniono, że B. jest prawnym następcą A. S.A .

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Burmistrz Miasta, skierował do Starosty [...] wniosek w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy istniejącej stacji paliw, Starosta postanowieniem z dnia [...] października 2000 roku nr [...] ,działając na podstawie :

- art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 o zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 /

- art. 68 ust. 6 ustawy z 31 stycznia 1980 o ochronie i kształtowaniu środowiska / Dz. U. z 1994 nr 93 poz. 196 /

- par. 2 pkt 8 lit. ł oraz par. 3 Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 / Dz. U. nr.93 poz. 589/

- art. 106 k.p.a

p o s t a n o w i ł uzgodnić w zakresie ochrony środowiska warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie i budowie nowych obiektów na terenie istniejącej stacji paliw płynnych w J. przy ul. M., pod warunkiem realizacji i eksploatacji inwestycji zgodnie z oceną oddziaływania na środowisko.

Uzasadniając postanowienie Starosta stwierdził, że analiza stanu prawnego oraz dokumentacja dostarczona przez wnioskodawcę jednoznacznie wykazały, że przy właściwej realizacji i eksploatacji inwestycji nie będzie ona stwarzać zagrożeń dla otaczającego środowiska. W ramach inwestycji przewidziano przedsięwzięcia minimalizujące ujemny wpływ na środowisko. , jak hermetyzacja procesów napełniania zbiorników magazynowych, laminowanie ich od strony wewnętrznej, wykonanie szczelnej nawierzchni na terenie stacji oraz urządzenia do oczyszczania wód opadowych z terenu stacji .Przewidziano też system monitoringu wód podziemnych i gruntu.

Zażalenie na postanowienie wniosła współwłaścicielka sąsiedniej działki nr 131/3, A. K. przez pełnomocnika R. S. Zarzuciła, że faktycznym wnioskodawcą jest osoba fizyczna, a nie A. Nadto, z decyzji nie wynika na czym ma polegać rozbudowa istniejącej stacji paliw. Zarzuciła też, że w istniejącej stacji dokonano podwyższenia terenu, co podczas opadów powoduje, że woda spływa na sąsiednie parcele i zatruwa środowisko. Zarzuciła również, że stacja paliw usytuowana jest zbyt blisko Rafinerii i rzeki W. Podniosła też, że grunt pod stację paliw został jej zabrany przez wywłaszczenie przeprowadzone niezgodnie z prawem , w związku z czym zwróciła się do Starostwa Powiatowego o zwrot wywłaszczonego, a częściowo niezagospodarowanego przez A. gruntu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2001 roku sygn. [...] po rozpatrzeniu zażalenia A. K. u c h y l i ł o zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniło swoją decyzję tym, że decyzje w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska naturalnego, właściwy organ wydaje po uzgodnieniu ze starostą i powiatowym inspektorem sanitarnym. Uzgodnienie to podejmowane jest na podstawie oceny oddziaływania na środowisko sporządzonej przez biegłego z listy wojewody. W aktach sprawy nie ma dokumentów potwierdzających, czy autorzy "oceny oddziaływania inwestycji na środowisko" są takimi biegłymi. . Również z akt sprawy nie wynika, w jaki sposób organ ustalił krąg osób, którym postępowaniu przysługuje rola strony. Wymienione uchybienia Kolegium uznało za istotne w stopniu uniemożliwiającym merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta, Starosta postanowieniem z dnia [...].02.2001 r. nr [...] uzgodnił w zakresie ochrony środowiska warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie i budowie nowych obiektów na terenie istniejącej stacji paliw płynnych w J. Rozpatrując wniosek Starosta uwzględnił wskazane przez organ odwoławczy kierunki postępowania. W szczególności:

- przedłożył na piśmie uwierzytelnioną kopię świadectwa wydanego przez Wojewodę [...] potwierdzającego kwalifikacje i uprawnienia biegłego w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko zamierzonej inwestycji,

- w związku z zarzutem A. K., przewidziano odprowadzanie wód opadowych z terenu dróg, placów i parkingów , po ich oczyszczeniu do istniejącej na działce inwestora kanalizacji deszczowej,

- w celu zapobieżenia przedostawaniu się produktów ropopochodnych do gruntu przewidziano uszczelnienie zbiorników magazynowych metodą laminowania ścian wewnętrznych, wykonania szczelnych nawierzchni na terenie stacji, a również sieć monitoringu wód podziemnych i gruntu pozwalających na wykrywanie skażenia środowiska., zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami.

Postanowieniem z dnia [...].02.2001 roku nr [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny dla powiatu [...] ponownie zaopiniował pozytywnie projekt modernizacji i zabudowy istniejącej stacji z następującymi zastrzeżeniami :

- przedłożenia do zaopiniowania projektu architektoniczno – budowlanego,

- wprowadzenia monitoringu zarówno wód podziemnych, jak i gruntów w cyklu 6-cio miesięcznym przez 1 rok od chwili uruchomienia zmodernizowanej stacji w kierunki ropopochodnych i metali ciężkich,

- wyposażenia stacji w dwa ustępy dla podróżnych.

Ustalił, że ścieki bytowo - gospodarcze odprowadzone będą do kanalizacji miejskiej, a ścieki technologiczne pozostaną w obiegu zamkniętymi i będą oczyszczane w instalacji stanowiącej standardowe wyposażenie myjni /osadnik wielokomorowy/. Część zużytej wody oraz czyste wody deszczowe odprowadzane będą do kanalizacji.

Burmistrz Miasta decyzją z dnia [...] marca 2001 roku nr [...], po ponownym rozpatrzeniu wniosku "B. S.A. Oddział [...], na podstawie Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] "Aktualizacja 1995" uchwalonego przez Radę Miejską uchwałą nr [...] z dnia [...] września 1991 opublikowaną w dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr 20, poz. 166 z dnia 06.12.1991r. u s t a l i ł warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla "B." dla inwestycji polegającej na rozbudowie i budowie nowych obiektów na terenie istniejącej na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...] przy ul. M. w J. stacji paliw płynnych, z następującym zakresem robót: budynek stacji paliw płynnych, budynek myjni samochodowej, zadaszenia nad dystrybutorami i dystrybutory, parkingi oraz infrastruktura techniczna niezbędna do funkcjonowania stacji paliw płynnych.

Warunki są następujące:

1. Warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego :

działka oznaczona nr. ewid. 131/4 leży w kompleksie terenów oznaczonych symbolem E 11 KS " Teren usług komunikacji, adaptacja istniejącej stacji paliw oraz teren warsztatów szkoły samochodowej" . Przylegająca od strony południowej do w/w działki ulica M. / oznaczona na planie 0 29 Z 2/1 / posiada następujące oznaczenia : " ulica, minimalna odległość linii zabudowy od krawężnika jezdni 30 m. minimalna odległość linii zabudowy od krawężnika jezdni – 30 m. Szerokość jezdni – 7 m. .

2. Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych:

opracowanie projektu budowlanego spełniającego wymogi określone w ustawie – Prawo budowlane oraz w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 03 listopada 1998 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego , który będzie się składał z projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno budowlanego wraz z uzgodnieniami Zespołu Dokumentacji Projektowych, Powiatowym Inspektorem Sanitarnym i Starostwem Powiatowym.

3. Warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji:

działka ewid. 131/4 jest uzbrojona w podstawowe sieci infrastruktury podziemnej, dlatego doprowadzenie poszczególnych mediów technicznych do obsługi inwestycji należy rozwiązać w nawiązaniu do istniejących sieci uzbrojenia terenu ,-

- doprowadzenie energii elektrycznej – uzgodnienie z Zakładem Energetycznym

- doprowadzenie wody – uzgodnienie z Rafinerią [...].

- zrzut ścieków sanitarnych i technologicznych z myjni samochodowej należy rozwiązać do lokalnego bezodpływowego osadnika ścieków z, uwagi na brak na tym terenie miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej.

Teren inwestycji został oznaczony na załączniku graficznym do decyzji symbolami ABCD.

Termin ważności decyzji określono na dzień [...] grudnia 2002 roku.

Od decyzji odwołała się R. S. działająca imieniem A. K. Odwołanie uzasadniła tym, że grunt, na którym stoi obecna stacja paliw został wywłaszczony w 1978 roku na rzecz Skarbu Państwa, pozostawiając tylko wąski pas gruntu z dostępem do drogi głównej. Podnosi także, że złożyła podanie o zwrot wywłaszczonego gruntu. Zarzuciła, że koncern naftowy tylko firmuje osobę fizyczną, która stara się nabyć stację paliw w drodze prywatyzacji. Zakwestionowała również opinie wydane przez rzeczoznawców, oparte jej zdaniem na przewidywaniach, a nie na stanie faktycznym. Poruszyła także kwestię odprowadzania ścieków na jej grunt i do rzeki W., zarzucając jednocześnie niezgodność postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego z zaskarżoną decyzją w zakresie odprowadzania ścieków / postanowienie dotyczy odprowadzania ścieków do kanalizacji miejskiej, a w decyzji jest mowa o bezodpływowym osadniku ścieków. Zakwestionowała też podaną linię zabudowy, która wynosi tylko 20 m a nie 30 m, jak podano w decyzji i zwróciła uwagę na to, że za jakiś czas infrastruktura / np. myjnia/ stanie się barem lub restauracją i w ten sposób osoba starająca się o budowę osiągnie swój cel.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2001 roku Nr [...] u t r z y m a ł o w mocy zaskarżoną decyzję, działając na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 2 i art. 43 ustawy z 7 lipca 1994 o zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. 1999 nr 15, poz. 139 / oraz art. 17 pkt 1, art. 138 par. 1 pkt 1 k.p.a.

Odpowiadając na zarzuty odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestia wywłaszczenia nieruchomości w 1978 roku nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi bowiem prawa do terenu i nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Natomiast prawdą jest, że w postanowieniu Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] lutego 2001 roku jest mowa o odprowadzeniu ścieków do kanalizacji miejskiej, a w zaskarżonej decyzji ustalono, że odbywać się to będzie do bezodpływowego osadnika ścieków. Jednak kwestia ta została wyjaśniona przez organ I instancji, w porozumieniu z Powiatowym Inspektoratem Sanitarnym. Strony, powiadomione w dniu 24 października 2000 roku o prawie zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, miały możliwość zapoznania się z tymi ustaleniami. Nadto szczegóły rozwiązań technicznych zawarte będą w projekcie budowlanym, który inwestor zobowiązany będzie przedłożyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Odnośnie linii zabudowy Kolegium wyjaśniło, że działka inwestora przylega do drogi oznaczonej symbolem 0 29 Z 2/1, dla której to drogi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustala minimalną linię zabudowy 30 m.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła imieniem własnym i A. K. jej córka, R. S. zarzucając nierówne traktowanie podmiotów gospodarczych, naruszenie przepisów o bezpieczeństwie ekologicznym, co jest sprzeczne z art. 20 i 74 Konstytucji R.P. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że:

- stacja paliw znajduje się zbyt blisko rzeki i Rafinerii [...] przez co zagraża katastrofą ekologiczną;

- dokumenty w imieniu inwestora podpisała osoba, która nie ma uprawnień do

"podpisywania" zobowiązań powyżej 50.000 zł ;

- opinie rzeczoznawców w sprawie rozbudowy stacji i badania gruntu są oparte na przewidywaniach dotyczących przyszłości,, a nie na istniejącym stanie faktycznym. Nie badano zanieczyszczenia jej gruntu położonego wokół stacji mimo, że i wszystkie ścieki są odprowadzane na jej działkę,

- w postanowieniu Powiatowego Inspektora Sanitarnego , przy stwierdzeniu, że ścieki będą odprowadzane do kanalizacji miejskiej – wykreślono słowo " miejskiej"

- zakwestionowała linię zabudowy ustalonej w decyzji.

Poza tym powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi , podniosło co następuje:

podstawą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie plan przewiduje lokalizację stacji paliw w określonym miejscu. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu bez znaczenia jest to, w jakim trybie właściciel terenu uzyskał do niego prawo. Nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy teza, że B. nie jest zainteresowany inwestycją i że działa w imieniu jakiejś osoby fizycznej. W imieniu inwestora w przedmiotowej sprawie występuje pełnomocnik legitymujący się stosownym pełnomocnictwem.

Ocena oddziaływania na środowisko dotyczy inwestycji projektowanej, a nie istniejącej, stąd opinie i ocena opierają się na przewidywaniach, a nie na stanie faktycznym. Zaskarżona decyzja dotyczy inwestycji planowanej, a wszelkie rozwiązania techniczne będzie musiała zawierać dokumentacja, którą inwestor będzie musiał złożyć wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone / a do takich należy niniejsza sprawa / podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dokonując w ramach postępowania sądowo - administracyjnego kontroli zaskarżonego aktu, Sąd bada jego zgodność z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że B. S.A., jako następca prawny "A." S.A. jest użytkownikiem wieczystym działki o nr ewidencyjnym 132/4 położonej w J. , obręb nr [...], której właścicielem jest Skarb Państwa./ odpis z Kw nr [...] - w aktach sprawy /.

Decyzją z dnia [...] lipca 1978 roku Naczelnik Miasta [...] po rozpoznaniu wniosku przedsiębiorstwa "A." i po przeprowadzeniu rozprawy wywłaszczeniowo- odszkodowawczej , orzekł o wywłaszczeniu w/w nieruchomości jako niezbędnej pod budowę stacji benzynowej, na rzecz Skarbu Państwa.

Zgodnie ze zaktualizowanym miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta J. zatwierdzonym przez Radę Miejską uchwałą nr [...] z dnia [...] września 1991 roku ( opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr 20, poz. 106 z 6 grudnia 1991 roku ) w/w działka, położona przy ul. M. w J. leży w terenie oznaczonym symbolem E 11 KS z następującymi ustaleniami: "Teren usług komunikacji, adaptacja istniejącej stacji paliw oraz teren dla warsztatów szkoły samochodowej". Wobec takich ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu, zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie i budowie nowych obiektów stacji paliw na tym terenie jest zgodne z ustaleniami planu.

Dla planowanej inwestycji, jako należącej do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska w rozumieniu przepisu par. 2 pkt 8 lit. ł Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 / Dz. U. Nr 93, poz. 589/, konieczne było sporządzenie i dołączenie do wniosku oceny oddziaływania na środowisko, sporządzonej przez biegłego z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. / art. 41. ust. 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 o zagospodarowaniu przestrzennym/Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139/. Przepis art. 35 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej , w zmienionym art. 41 ust. 2a nakłada na inwestora obowiązek załączenia do wniosku oceny oddziaływania inwestycji na środowisko , sporządzonej przez biegłego z listy wojewody. Z akt sprawy wynika, że biegli, którzy sporządzili ocenę oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji posiadają odpowiednie uprawnienia, potwierdzone świadectwami wydanymi przez Wojewodę [...].

Przepis art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się po uzgodnieniu z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym. Zmieniony przepis art. 40 ust. 4 pkt 2 nakłada też na inwestora obowiązek takiego uzgodnienia ze starostą i Powiatowym Inspektorem Sanitarnym.

Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została uzgodniona ze Starostą [...] /ostateczne postanowienie z [...] lutego 2001 roku nr [...]/ oraz z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym /ostateczne postanowienie z [...] lutego 2001 roku nr [...].

Przedmiotem zarzutów stawianych w toku postępowania przez strony była kwestia dotycząca odprowadzania ścieków i wód opadowych z terenu stacji paliw. Istotnie, w tej materii występowały pewne rozbieżności, niemniej jednak rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, przewidujące odprowadzanie ścieków do bezodpływowego osadnika ścieków posiada dostateczne uzasadnienie faktyczne. Jego podstawę stanowi bowiem postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2001 roku, w którym stwierdzono, że wody z podjazdów do dystrybutorów paliw z rejonu spustów paliw do zbiorników odprowadzane będą do kanalizacji. W pojęciu kanalizacji mieści się niewątpliwie urządzenie w postaci bezodpływowego osadnika ścieków. A zatem zarzut bezpodstawnego, nie znajdującego oparcia w treści uzgodnienia z Państwowym Inspektorem Sanitarnym określenia warunków odprowadzania ścieków nie jest uzasadniony.

Należy dodać, że zarówno Starosta [...], jak i Państwowy Inspektor Sanitarny wypowiadali się w sprawie dwukrotnie. Kolejne uzgodnienia różnią się nieznacznie pomiędzy sobą, bowiem w międzyczasie miała miejsce modyfikacja wniosku, bowiem w związku z nie wyrażeniem zgody przez Rafinerię [...] na odprowadzanie ścieków do jej kanalizacji, konieczne było alternatywne rozwiązanie. Ostateczne więc uzgodnienia uwzględniają możliwości techniczne możliwe do zastosowania na przedmiotowym terenie, przynajmniej do czasu wybudowania kanalizacji miejskiej w tej części miasta.

W związku z tym Sąd , po dokonaniu oceny zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie doszedł do przekonania, że oba orzeczenia podjęte w tej sprawie odpowiadają przepisom regulującym wydawanie decyzji o ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.

Przepis art.43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 roku stanowi, że nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stosując się do tego przepisu, organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie i budowie nowych obiektów stacji paliw płynnych na działce nr 131/4 w J., skoro miejscowy plan zagospodarowania terenu przewiduje tu lokalizację dla tego typu inwestycji.

Inwestor spełnił wszystkie przewidziane przepisem art. 41 tej ustawy wymagania i przedłożył kompletną dokumentację, w tym oceną oddziaływania inwestycji na środowisko.

Zarzut skargi, że osoba występująca imieniem inwestora nie ma uprawnień do "podpisywania" zobowiązań ponad 50.000 zł jest zdaniem Sądu bezzasadny. Działanie w imieniu inwestora, polegające na złożeniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie stanowi bowiem zaciągnięcia zobowiązania mającego określoną wartość pieniężną.

Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/ uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł, jak w sentencji.