Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1204/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit c, pkt 2 lit b i d,
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi J. K. wynagrodzenie od Skarbu Państwa w kwocie 369 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 69 zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy, ustanawiając mu adwokata, którym wyznaczona została adwokat J. K. Nastąpiło to już po odrzuceniu skargi, co uczyniono postanowieniem z dnia 14 października 2013 r.

Pełnomocnik ten wniósł jednocześnie zażalenie na postanowienie

o odrzucenie skargi kasacyjnej skarżącego od tego ostatniego postanowienia wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej lub opinii o jej bezzasadności oraz opinię o braku podstaw do wniesienia takiej skargi kasacyjnej. Zażalenie zawiera wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały zapłacone ani całości, ani w części.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 568/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wspomniane zażalenie. W końcowym fragmencie uzasadnienia stwierdził, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego należy do Sądu pierwszej instancji.

Powołując się na to postanowienie, pełnomocnik pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. złożył wniosek "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

z urzędu".

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd odrzucił wniosek

o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że termin taki nie został określony przez prawo.

Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461, dalej powoływanego jako "rozporządzenie").

Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5. Stawki minimalne

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 18 ust. 1 znajdującym się w rozdziale 5 rozporządzenia. W pkt 1 tego przepisu wskazano takie stawki za postępowanie przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji,

a w punkcie 2 – w instancji drugiej. Pełnomocnik w niniejszej sprawie, ustanowiony już po zakończeniu postępowania w instancji pierwszej, podejmował czynności, za które, w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, przysługuje wynagrodzenie za instancję drugą, czyli złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – przy czym, uwzględniając stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia

z dnia 30 czerwca 2014 r., przyjąć wypada, że termin, w jakim tego dokonał, nie ma znaczenia dla rozpatrywanego wniosku – oraz zainicjował postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Niemniej stawka opłaty za tę wcześniej wymienioną czynność wymaga uwzględnienia stawki za postępowanie w pierwszej instancji. Otóż § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia należy się za nią wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki za postępowanie w pierwszej instancji, jeżeli, jak w niniejszej sprawie, w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne

w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą 240 zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na decyzję dotyczącą umorzenia zaległości podatkowej, natomiast w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i b mowa jest o sprawach, których przedmiot stanowią odpowiednio należność pieniężna (lit. a), czyli kwestia ustalenia lub określenia wysokości takiej należności, oraz skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b). 75 % tej stawki to 180 zł.

Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia za postępowanie zażaleniowe należy się kwota 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznane wynagrodzenie (opłatę),

tj. łącznie kwotę 300 zł, trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% ( 69 zł).

Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) i d) oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.