Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1139/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono rozkaz personalny I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 108 par. 1, art. 136, art. 145 par. 1 pkt 5, art. 77 par. 1,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1 ust. 1, art. 41 ust. 1 pkt8, art. 41 ust. 2 pkt 8, art. 110 ust. 7 pkt2
journal: Dz.U. 1990 nr 30 poz 179
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit.a, art. 135, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby I. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] nr [...], II. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym Nr [...] Komendant Powiatowy Policji w [...] zwolnił mł. asp. M.W. ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1990 r. o Policji – z uwagi na oczywistość popełnienia przestępstwa uniemożliwiającego pozostawienie go w służbie.

Skarżącemu postawiono zarzut, że w dniu [...] na drodze pomiędzy miejscowościami [...], województwa [...], jako kierujący samochodem osobowym marki [...], nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nienależycie obserwował przedpole jazdy oraz nie dostosował prędkości kierowanego przez siebie pojazdu, jadąc z prędkością niebezpieczną, w wyniku czego nieumyślnie spowodował skutek w postaci śmierci pieszego – A.K., a następnie zbiegł w miejsca zdarzenia, tj. o czyn z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk.

Od powyższego rozkazu personalnego odwołanie wniósł M.W.

Po rozpoznaniu odwołania organ II instancji Komendant Wojewódzki Policji

w [...] rozkazem personalnym z dnia [...] uchylił zaskarżony rozkaz w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Organ odwoławczy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał,

iż przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy należy uzupełnić dotychczas zgromadzony materiał dowodowy.

Postępowanie w tym zakresie wymaga przeprowadzenia postępowania

w znacznym zakresie.

Organ II instancji zwrócił uwagę na notatkę służbową z czynności wyjaśniającej z [...] eksperta Wydziału KWP w [...], w której zostały zawarte informacje, że podczas oględzin samochodu [...] należącego do M.W. stwierdzono na prawej stronie ślady świadczące, że samochód był umyty lub wycierany. Ponadto na prawym błotniku ujawniono wyraźne ślady otarcia lakieru, które mogły pochodzić z kurtki denata.

Dlatego też w celu potwierdzenia bądź zaprzeczenia informacjom o śladach wycierania pojazdu należy przesłuchać w charakterze świadków funkcjonariuszy KWP w [...] oraz KPP w [...], którzy uczestniczyli w oględzinach pojazdu należącego do M.W.. W tym zakresie należy również uzupełniająco przesłuchać I Zastępcę Komendanta Powiatowego Policji w [...], który jako pierwszy widział samochód w dniu [...] r. Podczas przesłuchania nad kom. I.W. należy dążyć do ustalenia, w którym momencie M.W. mógł dowiedzieć się, że ujawnione na miejscu kolizji elementy karoserii pochodzą z samochodu marki [...].

Ponadto organ odwoławczy nakazał uzupełnić materiał dowodowy przesłuchując w charakterze świadka konkubinę M.W. A.P. na okoliczność, do kogo i gdzie jechali, a także jaki był szczegółowy przebieg zdarzeń z [...]r.

Za niezbędne w ocenie organu II instancji należało uznać uzyskanie wyników autopsji z podaniem przyczyn zgonu A.K.. W związku z tym konieczne byłoby wystąpienie do Prokuratury Okręgowej z zapytaniem, czy ustała przyczyna uniemożliwiająca przekazanie pozostałych materiałów z postępowania karnego.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Komendant Powiatowy Policji w [...] rozkazem personalnym Nr [...] zwolnił M.W. ze służby w Policji z dniem [...] z uwagi na oczywistość popełnienia czynu o znamionach przestępstwa z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk – co uniemożliwia jego pozostawanie w służbie.

Na podstawie art. 108 § 1 kpa decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Organ I instancji ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu [...] rowie w odległości ok. [...] m za tablicą oznaczającą miejscowość [...] w kierunku miejscowości [...] (droga [...]) odnaleziono zwłoki mężczyzny. Na miejsce została skierowana grupa dochodzeniowo - śledcza w składzie mł. asp. M.W., asp. J.K., asp. M.C. - technik kryminalistyki. Przybyli na miejsce, jako pierwsi dzielnicowi zastali zgłaszającego, który wskazał miejsce ujawnienia zwłok. U ww. brak było jakichkolwiek oznak życia. Przybyła na miejsce załoga karetki pogotowia stwierdziła zgon mężczyzny z przyczyn nieznanych.

W dniu [...] do Komendanta Powiatowego Policji w [...] insp. Z.A. wpłynął raport sporządzony przez mł. asp. M.W. - detektywa Referatu Operacyjno-Rozpoznawczego Wydziału Kryminalnego KPP w [...]. W raporcie zameldował, iż w dniu [...] około godziny [...] na drodze [...] jechał wraz z konkubiną A.P. oraz córką M.W. prywatnym samochodem marki [...]. W pewnym momencie z prawej strony jezdni wtargnęła na drogę zwierzyna najprawdopodobniej sarna, w wyniku czego doszło do zderzenia. Z uwagi na fakt, iż w pojeździe znajdowała się jego [...] roczna córka, która zaczęła płakać oraz konkubina, która była przestraszona sam wysiadł z pojazdu. Stwierdził uszkodzenia prawej przedniej części pojazdu. Następnie wsiadł do pojazdu i powrócił do [...]. Samochód pozostawił w garażu przy ul. [...]. W dniu następnym tj. [...] w godzinach rannych udał się do garażu, celem oszacowania strat oraz wynikłych z kolizji uszkodzeń. Podczas pobytu w garażu skaleczył prawy kciuk odłamkiem szkła. Samochód od chwili pozostawienia go w garażu nie był użytkowany przez nikogo. Około godziny [...] udał się do Komendy Powiatowej Policji w [...], gdzie pełnił dyżur zdarzeniowy. Jak zameldował w dniu [...] cały dzień, do godzin wieczornych przebywał wraz z konkubiną oraz córką u rodziny konkubiny, gdzie pojechał swoim samochodem. Do domu powrócili około godziny [...] samochodem należącym do niego, lecz jechała nim szwagierka H.P., ponieważ on spożywał alkohol. W dniu tym jeszcze oglądali telewizję. Raport sporządził z uwagi na fakt prowadzonego postępowania w sprawie wypadku śmiertelnego, gdzie sprawca nie jest ustalony. Ponieważ miał kolizję ze zwierzyną i będzie naprawiać samochód nie chce, aby Komendant dowiedział się od właścicieli sklepów lub warsztatów o zakupywaniu przez niego części do naprawy.

W dniu [...] po sporządzeniu Raportu przez mł. asp. M.W. grupa dochodzeniowo - śledcza w składzie I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w [...] nadkom. I.W., Naczelnik Wydziału Kryminalnego asp. sztab. D.C., prokurator Prokuratury Rejonowej G.T., technik kryminalistyki asp. W.W., mł. asp. R.A. dokonali oględzin miejsca kolizji wskazanej przez mł. asp. M.W.. Podczas oględzin zabezpieczono odłamki szkła i tworzywa sztucznego oraz wykonano zdjęcia.

Prokurator G.T. wydał w dniu [...] postanowienie

o zasięgnięciu opinii biegłego z Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzki Policji w [...] - pracowni badań genetycznych. W dniu [...] o godzinie [...] na stacji diagnostycznej w [...] specjalista pracowni badań biologii KWP w [...] kom. I.S. w obecności asp. sztab. D.C. - Naczelnika Wydziału Kryminalnego KPP [...], st. asp. W.W. - technika kryminalistyki KPP w [...] i st. asp. K.Z. - funkcjonariusza WK KPP [...], jako protokolanta dokonała oględzin samochodu osobowego marki [...] należącego do mł. asp. M.W.. Podczas oględzin, które zakończono o godzinie [...] zabezpieczono [...] śladów oraz wykonano [...] naświetleń klatek negatywu. W dniu [...] G.T. prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] po zapoznaniu się w materiałami postępowania w sprawie Ds. [...] wydał postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu osoby podejrzanej z możliwością zatrzymania do 48 godzin w związku z istniejącą obawą utrudniania postępowania, a zwłaszcza zacieraniem śladów przestępstwa, jak i koniecznością przeprowadzenia czynności procesowych z udziałem mł. asp. M.W.. W dniu [...] wpłynęło do Komendanta Powiatowego Policji w [...] pismo z Prokuratury Rejonowej w [...], informujące o przedstawieniu policjantowi M.W. w dniu [...] zarzutu o to, że w dniu [...] na drodze pomiędzy miejscowościami [...], województwa [...], jako kierujący samochodem osobowym marki [...] nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nienależycie obserwował przedpole jazdy oraz nie dostosował prędkości kierowanego przez siebie pojazdu, jadąc z prędkością niebezpieczną, w wyniku czego nieumyślnie spowodował skutek w postaci śmierci pieszego – A.K., który zmarł wskutek doznanych obrażeń ciała, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia, tj. o czyn z art. 177§2 kk w zw. art. 178 §1 kk.

Podczas przesłuchania M.W. nie przyznał się on do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień oraz udzielenia odpowiedzi na zadawane mu pytania. W dniu [...] Prokuratura Rejonowa w [...] skierowała wniosek do Sądu Rejonowego w [...] o zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. W dniu [...] Sąd Rejonowy w [...] rozpatrzył wniosek Prokuratury Rejonowej w [...] wydając Postanowienie II Kp 671/09 w którym na podstawie art. 249 § 1 kpk, art. 250

§ 1, 2 kpk, art. 258 § 2 kpk, art. 257 § 2 kpk postanowił zastosować wobec M.W. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania

na okres [...] miesięcy tj. od [...] zastrzegając, iż środek ten ulegnie zmianie z chwilą złożenia nie później niż w terminie [...] dni poręczenia majątkowego w kwocie [...] złotych. W dniu [...] Pani A.P. (konkubina M.W.) wpłaciła w Sądzie Rejonowym w [...] poręczenie majątkowe. O godzinie [...] został on zwolniony z Pomieszczeń dla Osób Zatrzymanych w Komendzie Powiatowej Policji w [...].

Z dniem [...] rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...]nr [...] mł. asp. M.W. został zawieszony w obowiązkach policjanta na okres [...] miesięcy. Następnie rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji nr [...] okres zawieszenia został przedłużony do czasu ukończenia postępowania karnego. Jednocześnie zwrócono się do Prokuratury Rejonowej

z prośbą o udostępnienie, potwierdzonych za zgodność z oryginałem, materiałów z prowadzonego przeciwko mł. asp. M.W. śledztwa, celem wykorzystania ich w postępowaniu administracyjnym. Ma ono ustalić, czy zachodzą przesłanki do zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, tj. oczywistość popełnienia czynu o znamionach przestępstwa, co uniemożliwia pozostawienie go w służbie. Ze względu na fakt, iż akta przekazano do Prokuratury Okręgowej w [...], tam też przekazana została prośba o udostępnienie części materiałów śledztwa. Pismem z dnia [...] wyrażono zgodę na wykorzystanie części materiałów uzyskanych w trakcie postępowania prokuratorskiego do postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym w dniu [...] Komendant Powiatowy Policji wszczął wobec mł. asp. M.W. postępowanie administracyjne, celem stwierdzenia zasadności zwolnienia go ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, tj. z uwagi na popełnienie czynu o znamionach przestępstwa, którego popełnienie jest oczywiste i uniemożliwia pozostanie policjanta w służbie. W toku prowadzonego postępowania zebrano materiał dowodowy, który pozwolił w ocenie Komendanta Powiatowego Policji ustalić ponad wszelką wątpliwość, iż samochód którym kierował mł. asp. M.W. brał udział w zdarzeniu drogowym, w którym uczestniczył również A.K.. Dowodzi tego opinia nr [...] w której stwierdzono, iż wśród zabezpieczonego podczas oględzin w dniu [...] samochodu marki [...], należącego do M.W. materiału biologicznego znajdują się próbki tożsame z materiałem genetycznym pochodzącym od denata A.K. Oznacza to, że pojazd ten uczestniczył w wypadku ze skutkiem śmiertelnym, który miał miejsce w dniu [...].

W związku z zaleceniami organu odwoławczego zawartymi w rozkazie personalnym z dnia [...] uzupełnił materiał dowodowy dokonując przesłuchania świadków D.C., W.W., K.Z., I.G. oraz A.W. (zd. P.)

o czym skarżący i jego pełnomocnik A.W. zostali powiadomienie. Nadto świadkowie M.K. i I.D. w celu wyjaśnienia lub zaprzeczenie informacjom zawartym w notatce służbowej z [...] r. iż podczas oględzin pojazdu marki [...] stwierdzono na stronie ślady świadczące, że samochód był umyty lub wycierany.

Podczas przesłuchania w dniu [...] D.C. zeznał,

że w dniu [...] brał udział w oględzinach samochodu marki [...], należącego do M.W.. W trakcie tych oględzin Pani biegła z zakresu biologii sumowała, że samochód mógł być umyty. Spowodowane to było faktem, że samochód został przez nią spryskany środkiem chemicznym. Badając samochód podczerwienią stwierdziła, że samochód jest zamazany.

Z zeznań kolejnego świadka M.K. funkcjonariusza Wydziału Kontroli KWP w [...], który brał udział w oględzinach samochodu należącego do M.W. wynika iż na samochodzie, z jego prawej części widać było ślady, jakby ktoś próbował go czyścić, czymś przecierać. W dalszej części zeznał, iż podczas oględzin w garażu samochód nie był wycierany, a kiedy wysechł na połowie samochodu, tylko z jednej strony widoczne były ślady przecierania.

Natomiast świadek I.D., która jest zatrudniona

w Laboratorium Kryminalistycznym w Pracowni Biologii, zeznała, że brała udział

w oględzinach samochodu marki [...]. Jak podaje jednym z jej zadań podczas tych oględzin było odnalezienie śladów biologicznych, które mogłyby świadczyć o kontakcie ze zwierzęciem, tj. krew, sierść, tkanka zwierzęca. Z zeznań tego świadka wynika jasno, że nie ujawniła żadnych włókien na powierzchni zewnętrznej samochodu przypominających sierść zwierzęcą. Jednocześnie Pani I.D zeznała, iż na samochodzie widoczne były zabrudzenia związane z jego użytkowaniem. Był pokryty kurzem. Po wyschnięciu dach i jego lewa strona od strony kierowcy były pokryte jednolitą warstwą brudu. Natomiast na przedniej masce samochodu mniej więcej do połowy maski dzielącej samochód na dwie połowy widoczne były w tym kurzu ślady przetarcia, które wyglądały tak, jakby ktoś użył szmaty, żeby je wytrzeć.

Ponadto organ I instancji podał, że w materiałach uzyskanych z Prokuratury Okręgowej w [...] znajduje się między innymi Protokół nr [...] z badania hemogenetycznego dowodów rzeczowych, przeprowadzonego w Zakładzie Medycyny Sądowej PAM w [...]. Z opinii wydanej po tym badaniu wynika, iż stwierdzono profil DNA A.K.:

- w dowodowych śladach zabezpieczonych podczas oględzin samochodu [...] w dniu [...] z fragmentu substancji koloru [...] ujawnionego pod kloszem [...] reflektora, w odległości [...] cm od prawej krawędzi zderzaka

(ślad Nr [...]),

* w dowodowych śladach zabezpieczonych podczas oględzin samochodu [...] w dniu [...] z wewnętrznej krawędzi błotnika w części przedniego kierunkowskazu (ślad Nr [...]) i pomiędzy wycieraczką przedniej szyby przedniej [...] a uszczelką gumową (ślad Nr [...]),

* w dowodowych śladach zabezpieczonych podczas oględzin samochodu [...] w dniu [...] z zeskrobin z pokrywy maski silnika (ślad Nr [...]), co dowodzi,

że powyższe ślady pochodzą właśnie od A.K.

Ponadto w aktach prokuratorskich sprawy znajduje się również Protokół

nr [...] badania identyfikacyjnego włosów przeprowadzonego w Zakładzie Medycyny Sądowej PAM w [...]. Z opinii wydanej po tym badaniu wynika, iż:

- dowodowe włókno [...]zabezpieczone ze zderzaka samochodu [...] (podczas oględzin w dniu [...] r.) wykazuje cechy podobne (kolor, faktura, grubość, rodzaj splotu) do nitek pochodzących ze spodni A.K.,

- dowodowe włókno ([...]) zabezpieczone (podczas oględzin samochodu [...] w dniu [...] r.) z karoserii pojazdu - uszczelka przedniej szyby w górnej części wykazuje cechy podobne (kolor, faktura, grubość, rodzaj splotu)

do nitek pochodzących z ocieplacza A.K..

Zarówno ślady DNA A.K., jak i włókien z jego ubrań, zabezpieczone podczas przeprowadzanych oględzin znajdują się w miejscach trudnodostępnych. Mało więc prawdopodobne jest, aby znalazły się w nich w inny sposób, jak na skutek bardzo silnego uderzenia.

W ocenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] podczas prowadzenia czynności zmierzających do ustalenia faktycznego przebiegu zdarzeń z udziałem M.W. nie znaleziono najmniejszych dowodów, potwierdzających jego wersje o zderzeniu ze zwierzyna leśną. Z oględzin pojazdu jednoznacznie wynika, że na powierzchni pojazdu nie znaleziono śladów zwierzyny leśnej, co potwierdzają zeznania I.D. Dowodzi to staranności w trakcie wykonywania czynności i badania wszelkich możliwych hipotez zdarzenia. Jednakże zebrany materiał, a w szczególności kilkakrotnie przeprowadzane oględziny pojazdu, nie pozwalają zdaniem organu mieć najmniejszych wątpliwości, iż samochód M.W. nie uczestniczył w zdarzeniu drogowym z udziałem zwierzyny leśnej. Ten sam materiał dowodzi jednak bezsprzecznie, iż samochód M.W. brał udział w zdarzeniu drogowym z udziałem A.K.

Brak śladów zwierzyny leśnej na samochodzie M.W., w zestawieniu z dowodami z zeznań świadków M.K. oraz I.D.,

z których wynika, iż samochód ten był wycierany, stanowią kolejny dowód na udział M.W. w zdarzeniu drogowym innym niż to, o którym pisał

w raporcie.

Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy organ uznał,

że mł. asp. M.W. dopuścił się zarzucanego mu czynu.

Komendant Powiatowy Policji w [...] przywołał treść art. 25 ust. 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. zgodnie z którym służbę w Policji może pełnić obywatel polski o nieposzlakowanej opinii, niekarany, korzystający z pełni praw publicznych, posiadający, co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotów jest się podporządkować. Ponadto zgodnie z art. 27 ust. 1 tej ustawy przed podjęciem służby policjant składa ślubowanie według następującej roty: "Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków policjanta, ślubuję: służyć wiernie Narodowi, chronić ustanowiony Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawny, strzec bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, nawet z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję pilnie przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej, przestrzegać dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych. Ślubuję strzec tajemnicy państwowej i służbowej, a także honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej."

Zdaniem organu Policja, jako umundurowana i uzbrojona formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego (art. 1 ust. 1 ustawy o Policji) jest jedną z instytucji, która dysponuje bardzo dolegliwymi dla obywatela środkami realizacji władztwa państwowego. Jej szczególna rola społeczna, zhierarchizowana struktura, wymaga od funkcjonariuszy szczególnej dyscypliny i zachowana zasad etyki zawodowej, a także dla jej skutecznego i prawidłowego działania, bezwzględnego przestrzegania norm prawa oraz innych norm i zasad obowiązujących w życiu społecznym. Przeciwdziałanie odmiennym zachowaniom ma stanowić fundament do budowy zaufania do Policji w opinii publicznej, zwłaszcza, że wiele uprawnień przyznanych tej formacji pozwala na ingerowanie w sferę wolności i praw obywatelskich. Wobec powyższego należy uznać, że prawdopodobieństwo popełnienia przez mł. asp. M.W. zarzucanego mu czynu rzutuje na przymioty dobrego policjanta, a w szczególności na nieposzlakowaną opinię.

Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji Komendant Powiatowy Policji w [...] orzekł jak w rozkazie.

Od powyższego rozkazu personalnego odwołanie do organu II instancji wniósł pełnomocnik M.W., A.W. zarzucając mu:

1) niewłaściwe zastosowanie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, poprzez uznanie,

iż zwolnienie skarżącego ze służby w Policji uzasadnione jest oczywistością popełnienia czynu o znamionach przestępstwa, podczas gdy w toczącym postępowaniu karnym nie jest jeszcze wydany prawomocny wyrok, który przesądzałby o winie skarżącego oraz naruszenie

1) przeprowadzenia czynności określonych w art. 136 kpa celem stwierdzenia nieprawidłowego toku prowadzenia postępowania administracyjnego, dotyczącego odwołującego się, przez Komendanta Powiatowego Policji w [...]

2) art. 108 § 1 kpa., poprzez nadanie rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności, bez wskazania jakiejkolwiek rzeczywistej okoliczności uzasadniającej występowanie w sprawie interesu społecznego, który powodowałby konieczność nadania mu przedmiotowego rygoru, a jednocześnie błędne utożsamianie pojęcia ważnego interesu służby z interesem społecznym.

W związku z tym wniosła o uchylenie zaskarżonego rozkazu w całości

i wstrzymanie jego natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik skarżącego podniosła,

iż w przedmiotowe sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do zwolnienia skarżącego ze służby, a wskazywane przez organ I instancji przyczyny są niewystarczające do podjęcia decyzji o takiej treści. Twierdzenie organu instancji, iż mł. asp. M.W. brał udział w zdarzeniu drogowym innym niż to, o którym pisał w raporcie jest dla niego krzywdzące z uwagi na to, iż skarżący składając raport Komendantowi Powiatowemu nie podejrzewał, że zdarzenie to będzie miało jakikolwiek związek ze śmiertelnym potrąceniem A.K..

Dalej pełnomocnik odwołującego się wskazała, że w aktach postępowania brak jest jednoznacznego stwierdzenia, ze strony Komendanta Powiatowego Policji, jakoby eliminował przeniesienie śladów przez mł. asp. M.W. na pojazd marki [...]. Do "przeszczepienia podwójnego" mikrośladów mogło dojść w trakcie wykonywania przez skarżącego czynności służbowych w miejscu odnalezienia zwłok mężczyzny, z którymi miał bezpośredni kontakt.

W ocenie skarżącego powoływanie się przez Komendanta Powiatowego

na materiały dowodowe i opinie w nich zawarte jest przedwczesne, albowiem należy również uwzględnić inne okoliczności tego zdarzenia m. in. wyżej wymienione.

Nadto powołując się na protokół z sekcji zwłok A.K. strona wyraziła przypuszczenie, że zdarzenie drogowe mogło powstać z winny pokrzywdzonego a nie przez nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez skarżącego, czego organ I instancji nie wziął pod uwagę, a może

to być istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Rozpoznając odwołanie Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym z dnia [...] utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy.

Ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji w zaskarżonym rozkazie personalnym organ odwoławczy przyjął jako własne i przywołał je w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu. Ponadto organ odwoławczy powołując się na materiał dowodowy zebrany w postępowaniu karnym wskazał, że w dniu [...] grupa dochodzeniowo - śledcza w składzie I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w [...] nadkom. I.W., naczelnik Wydziału Kryminalnego asp. szt. D.C. asp. W.W. i mł. asp. R.A. zgodnie z poleceniem Prokuratora G.T. z Prokuratury Rejonowej przeprowadziła oględziny wskazanego przez M.W. miejsca kolizji na drodze wyjazdowej z [...] w kierunku miejscowości [...]. Następnie funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w [...] wspólnie ze specjalistą z zakresu badań biologicznych Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] przeprowadzili oględziny pojazdu marki [...] należącego do M.W.. Podczas tej czynności zabezpieczono [...] śladów kryminalistycznych. Na podstawie postanowienia [...] prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] w dniu [...] o godz. [...] policjanci KPP w [...] dokonali zatrzymania M.W., którego następnie przewieziono do PdOZ KWP w [...]. Ślady zabezpieczone podczas oględzin pojazdu marki [...] wraz z materiałem porównawczym pobranym od M.W. i A.K. przekazano do Laboratorium Kryminalistycznego KWP w [...] w celu przeprowadzenia badań genetycznych. W opinii kryminalistycznej wydanej w dniu [...] wykonujący badania stwierdzili, iż dwa wyizolowane ślady DNA (nr [...]) są zgodne z profilem DNA wyznaczonym dla A.K. W jednym z zabezpieczonych śladów (nr [...]) stwierdzono profil DNA niepełny z obecnością alleli mających swoje odpowiedniki w profilu DNA wyznaczonym dla A.K., natomiast z kolejnego śladu (nr [...]) wyizolowano mieszaninę DNA pochodzącą co najmniej od dwóch osób. W mieszaninie tej stwierdzono obecność alleli mające swoje odpowiedniki w profilach DNA wyznaczonych dla M.W. oraz A.K.

Na podstawie zebranego materiału dowodowego w dniu [...] r. prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] ogłosił M.W. zarzut o to, że w dniu [...] na drodze pomiędzy miejscowościami [...] (województwo [...]), jako kierujący samochodem osobowym marki [...], nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nienależycie obserwował przedpole jazdy oraz nie dostosował prędkości kierowanego przez siebie pojazdu, jadąc z prędkością niebezpieczną, w wyniku czego nieumyślnie spowodował skutek w postaci śmierci pieszego – A.K., który zmarł wskutek doznanych obrażeń ciała, tj. oderwania prawej dolnej kończyny na wysokości stawu biodrowego, licznych złamań kości długich, pęknięcia i stłuczenia wątroby, pęknięcia i stłuczenia serca, złamania kręgosłupa, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia, tj. o czyn z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk.

Podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego M.W. nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, odmówił składania wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na zadawane pytania.

Postępowanie przygotowawcze w tej sprawie przejęła do prowadzenia Prokuratura Okręgowa w [...]. W dniu [...] grupa dochodzeniowo - śledcza pod kierownictwem prokuratora D.K. i przy udziale biegłego z zakresu badań genetycznych przeprowadziła ponowne oględziny miejsca ujawnienia zwłok A.K. na drodze wyjazdowej z [...] w kierunku miejscowości [...] oraz miejsca wskazanego przez M.W., gdzie miało dojść do kolizji ze zwierzyną na drodze wyjazdowej z [...] w kierunku miejscowości [...]. Podczas tych oględzin w miejscu wskazanym przez M.W. na poboczu drogi wyjazdowej w kierunku miejscowości [...] ujawniono i zabezpieczono [...] ślady w postaci odłamków szkła oraz fragmenty elementów z tworzywa sztucznego które zabezpieczono i oznaczono numerami od [...]. Z kolei w miejscu ujawnienia zwłok na poboczu drogi wyjazdowej w kierunku miejscowości [...] ujawniono i zabezpieczono [...] śladów, wśród których znajdowały się elementy z tworzywa sztucznego oraz szkło. Ślady te oznaczono numerami od [...]. Ponadto w czasie czynności oględzin we wskazanych miejscach użyto psa służbowego do przeszukania terenu i pomieszczeń, rozpoznawania i wyszukiwania-zwłok ludzkich. Przeszukanie w miejscu wskazanym przez M.W. na poboczu drogi wyjazdowej w kierunku miejscowością [...] nie wykazało obecności śladów biologicznych ludzkich oraz zwierzęcych. Natomiast podczas przeszukania pobocza drogi wyjazdowej w kierunku miejscowości [...] gdzie ujawniono zwłoki A.K. psy oznaczyły obecność zapachu najprawdopodobniej materiału ludzkiego biologicznego pozostającego na powierzchni lub w glebie.

Zgodnie z decyzją prokuratora prowadzącego śledztwo zabezpieczone ślady przekazano do pracowni badań mechanoskopijnych Laboratorium Kryminalistycznego KWP w [...], gdzie przeprowadzono badania porównawcze z elementami pojazdu marki [...] należącego do M.W.. W wyniku przeprowadzonych badań ustalono, iż ślad oznaczony nr [...] (oznaczenie [...]) ujawniony w miejscu wskazanym przez M.W. oraz ślad nr [...] (oznaczenie [...]) ujawniony z miejsca gdzie odnaleziono zwłoki A.K. pochodziły z pojazdu marki [...]. Stwierdzono również, iż ślady oznaczone nr [...] najprawdopodobniej pochodziły z zabezpieczonego pojazdu marki [...].

W toku prowadzonego śledztwa prokurator zlecił przeprowadzenie uzupełniających oględzin pojazdu marki [...] zabezpieczonego od M.W.. Ślady zabezpieczone w ramach tych czynności w dniach [...] wraz z zabezpieczonymi podczas oględzin pojazdu w dniu [...] (bezpośrednio po zgłoszeniu zdarzenia przez M.W.), a także elementy pojazdu zabezpieczone podczas oględzin w dniu [...] z miejsca wskazanego przez M.W. na poboczu drogi [...], jak również odzież zabezpieczoną od denata A.K. przekazano celem przeprowadzenia badań hemogenetycznych do Zakładu Medycyny Sądowej Pomorskiej Akademii Medycznej w [...]. Biegli wydający opinię stwierdzili, iż w dowodowych śladach zabezpieczonych podczas oględzin samochodu marki [...] w dniu [...] z fragmentu substancji koloru beżowego ujawnionego pod kloszem prawego reflektora, w odległości [...] cm od prawej krawędzi zderzaka i w dowodowych śladach zabezpieczonych podczas oględzin samochodu marki [...] w dniu [...] r. z wewnętrznej krawędzi błotnika w części przedniego kierunkowskazu i pomiędzy wycieraczką przedniej szyby po stronie prawej, a uszczelką gumową, stwierdzono profil DNA A.K. Ten sam profil DNA stwierdzono również w dowodowych śladach zabezpieczonych podczas oględzin samochodu [...] w dniu [...]. z zeskrobin pobranych z pokrywy maski silnika.

Ponadto w Zakładzie Medycyny Sądowej Pomorskiej Akademii Medycznej

w [...] przeprowadzono morfologiczne i hemogenetyczne badanie identyfikacyjne zabezpieczonych włosów i włókien. Podczas oględzin przeprowadzonych metodą laboratoryjną z zagłówka kierowcy (zabezpieczonego

w dniu [...] w ramach oględzin pojazdu marki, [...]) biegli na tylnej jego części ujawnili nie widoczny gołym okiem ślad - plamę. Poddano go badaniu, które wykazało obecność mieszaniny nakładających się markerów DNA M.W., pojedyncze markery występujące w profilu DNA A.K., oraz pojedyncze markery nie występujące u żadnego z nich. Podczas tych badań biegli stwierdzili również, że włókno (zabezpieczone podczas oględzin w dniu [...] r.) ze zderzaka samochodu marki [...] wykazuje cechy podobne (kolor, faktura, grubość, rodzaj splotu) do nitek pochodzących ze spodni A.K., natomiast włókno ujawnione w dniu [...] r. w górnej części szyby pod uszczelką gumową wykazuje cechy (kolor, faktura, grubość, rodzaj splotu) podobne do nitek pochodzących z ocieplacza kurtki A.K.

Organ odwoławczy przytoczył również treść zeznań świadków M.K., I.W., J.K, D.C., W.W. i K.Z. na okoliczność zdarzenia ujawnienia śladów na samochodzie skarżącego, jego wyjaśnień i zachowania się przed znalezieniem zwłok w i trakcie oględzin miejsca zdarzenia.

W trakcie postępowania w charakterze podejrzanego M.W. odmówił składania zeznań, podobnie jak jego pełnomocnik żona A.W.

Biorąc pod uwagę ustalenia organu I instancji oraz własne Komendant Wojewódzki Policji w [...] uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do jednoznacznego ustalenia, iż w dniu w dniu [...] r. M.W. jadąc swoim samochodem marki [...] na drodze [...] spowodował wypadek w wyniku, którego A.K. poniósł śmierć. Uciekł on również z miejsca zdarzenia. Jego zachowanie nosi znamiona przestępstwa z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk.

W szczególności zwrócił uwagę, iż na pojeździe należącym do skarżącego zabezpieczono materiał biologiczny A.K.. Umiejscowienie tego materiału, przy jednoczesnym braku śladów pochodzenia odzwierzęcego wskazuje jednoznacznie na potrącenie A.K. Wykluczył natomiast całkowicie wersję przedstawioną jako linię obrony przez M.W. Ponadto wskazał, że odnalezienie na miejscu ujawnienia zwłok części pochodzących z samochodu M.W. również potwierdza uczestnictwo wymienionego w tym wypadku. Dodatkowo organ zaznaczył iż na samochodzie należącym do M.W. ujawniono włókna, które po zbadaniu przez biegłych zostały zidentyfikowane jako pochodzące z odzieży A.K.. Organ II instancji zauważył, iż pomimo podjęcia przez M.W. próby zatarcia dowodów przestępstwa poprzez usunięcie śladów ze swojego pojazdu, jak również podrzucenie części swojego samochodu na innej drodze, to zgromadzone w sprawie materiały nie pozostawiają wątpliwości co do jego sprawstwa.

Organ odwoławczy powołując się na przepisy o ruchu drogowym

w szczególności art. 3 ust. 1 oraz art. 19 ust. 1 stwierdził, że w warunkach panujących w dniu [...] w sytuacji kiedy jest brak chodnika, zapadający zmrok, bliskość miejscowości skarżący kierując samochodem marki [...] nie dochował obowiązujących zasad w wyniku czego doszło do potrącenia A.K.

W ocenie organu II instancji powyższe okoliczności uzasadniają zwolnienie policjanta ze służby w trybie art. 41 ust. 2 pkt. 8 ustawy o Policji. Zgodnie z brzmieniem tego artykułu stosunek służbowy może zostać rozwiązany w razie popełnienia przez funkcjonariusza czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeśli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie. W świetle zgromadzonych przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] dowodów wydaje się bezsporne, że M.W. dopuścił się zarzucanego mu czynu. Podniesiony zarzut rozstrzygania o winie przed prawomocnym orzeczeniem sądu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postępowanie karne toczy się niezależnie

od prowadzonego równolegle postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia

ze służby w Policji. Oczywistość dokonania czynu zabronionego może być stwierdzona nie tylko na podstawie prawomocnego wyroku skazującego, lecz również na podstawie całokształtu oceny konkretnego zdarzenia, przy czym organ orzekając nie dokonuje oceny zdarzenia w kontekście odpowiedzialności karnej, a jedynie w zakresie odpowiedzialności służbowej policjanta.

Według organu głównym aspektem nie pozwalającym na pozostawienie skarżącego w służbie jest ucieczka z miejsca zdarzenia, nieudzielnie pomocy poszkodowanemu, brak jakiejkolwiek woli w wyjaśnieniu sprawy i zacieranie śladów przestępstwa.

Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie pełnomocnik skarżącego – żona A.W.

W skardze wniosła o:

1) uchylenie rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] z uwagi na zaistnienie przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, oraz naruszenie prawa materialnego określonego w przepisach ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zmianami), zwanej dalej ustawą o Policji, oraz stwierdzenie niewłaściwego zastosowania art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, w związku z uznaniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], że zwolnienie skarżącego ze służby w Policji, uzasadnione jest oczywistością popełnienia czynu o znamionach przestępstwa, w sytuacji dalszego kontynuowania śledztwa i uznania przez instytucje wymiaru sprawiedliwości konieczności powołania kolejnych biegłych i wykonania dodatkowych ekspertyz, z uwagi na uznanie przez sąd, iż zgromadzony materiał dowodowy jest niekompletny,

2) stwierdzenie naruszenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] postanowień art. 110 ust. 7 pkt 2 ustawy o Policji, w związku z przesłaniem

do skarżącego wraz z rozkazem personalnym nr [...], rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] o odmowie wypłacenia nagrody rocznej, uznając za oczywiste, że skarżący popełnił czyn o znamionach przestępstwa.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że sposób oceny przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] zebranego materiału dowodowego, świadczy

o wybiórczej, a nie o swobodnej ich ocenie. Podkreśliła, iż organ II instancji, całość uzasadnienia do zaskarżonej decyzji, opracował w oparciu o zasady procesu karnego, nie przywiązując zbytniej uwagi do ich znaczenia. Zapadłe rozstrzygnięcie oparto przede wszystkim na dowodach poszlakowych, posiłkując się zeznaniami świadków, które mimo wszystko przemawiają na korzyść skarżącego.

Skarżący wskazał, że w omawianej sprawie karnej, która stała się podstawą wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym, sąd zadecydował o konieczności uzupełnienia materiału dowodowego Z dokonanych nieoficjalnych ustaleń wynika, ze sąd stwierdził niekompletność materiału dowodowego. Pojawiły się także poważne sprzeczności w rekonstrukcji przebiegu zdarzenia. Sąd uznał za niezbędne przeprowadzenie dodatkowych czynności procesowych i ekspertyz, stąd całość prowadzonego śledztwa powtórnie wróciła do prokuratury.

Zdaniem strony skarżącej okoliczność będąca podstawą zwolnienia ze służby

w Policji skarżącego, może być stwierdzona jedynie w drodze ewentualnego prawomocnego wyroku skazującego, wydanego w postępowaniu sądowym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji, stosownie do art. 1 § 2 ustawy

z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), tj. według kryterium zgodności z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa, doprowadziła Sąd do uznania, że skarga M.W. zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną wydania kwestionowanego rozkazu personalnego zwalniającego M.W. ze służby w Policji stanowi art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, policjanta można zwolnić ze służby w przypadku popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie. Skorzystanie z możliwości zwolnienia policjanta na tej podstawie prawnej ma niewątpliwie charakter decyzji uznaniowej. Podjęcie rozkazu personalnego w trybie art. 41 ust. 2 pkt 8 musi być uargumentowane wystąpieniem łącznie dwóch przesłanek - oczywistości popełnienia czynu o znamionach przestępstwa (przestępstwa skarbowego), która to okoliczność dodatkowo uniemożliwia pozostanie policjanta w służbie.

Zdaniem Sądu, w oparciu o ustalony stan prawny i materiał dowodowy, zebrany w sprawie w skardze zarzut, że popełnienie zarzucanego M.W. czynu określonego w art. 177 § 2 w zw. z art. 178a § 1 kk, polegającego na spowodowaniu wypadku drogowego w wyniku, którego nastąpiła śmierć innej osoby i sprawca wypadku zbiegł z miejsca zdarzenia, nie ma charakteru oczywistego w rozumieniu art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji.

Przesądzając o istnieniu oczywistości popełnienia czynu o znamionach przestępstwa należy działać w sposób wyjątkowo rozważny. Aby mówić o oczywistości określonego zdarzenia, musi ono mieć charakter obiektywny tak by dla każdego nie budziło wątpliwości, iż dany czyn został przez sprawcę popełniony. W orzecznictwie przyjmuje się, że o oczywistości popełnienia czynu przestępczego można mówić w sytuacji w której nie nasuwający wątpliwości stan faktyczny pozwala na pewne stwierdzenie, kto dopuścił się tego czynu.

Ocena konkretnego zdarzenia nie powinna pozostawiać wątpliwości

co do wyniku ewentualnego postępowania karnego (por, wyrok NSA z 14 maja 2003 r., sygn. akt II SA 963/02.

Od wymienionego w art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy faktu "oczywistości popełnienia przestępstwa" należy odróżnić sytuacje, w których organy Policji w oparciu swobodną ocenę materiału dowodowego, nawet przeprowadzoną zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 77 § 1 kpa, i być może trafną, dojdą do przekonania, iż policjant popełnił przestępstwo. Oczywistość popełnienia przestępstwa winna być jednak niewątpliwa - bezsporna, niewymagająca od organu np. prowadzenia szczegółowego wnioskowania opierającego się, czy to na poszlakach, domniemaniach, dowodach pośrednich lub na wyniku przeprowadzenia głębokiej analizy sprzecznych i zarazem mogących budzić wątpliwości zeznaniach świadków zdarzenia.

Ze zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego wynika, że M.W. po przedstawieniu mu zarzutu, konsekwentnie negował fakt popełnienia zarzucanego mu czynu.

Na skarżącego jako sprawcę zarzucanych mu przestępstw organ wskazuje

po przeprowadzeniu analizy zebranego w postępowaniu karnym materiału dowodowego.

Organ w szczególności powołał się na protokół oględzin samochodu należącego do skarżącego oraz opinie wydana na podstawie badań genetycznych, z których wyinterpretował fakt, iż M.W. dopuścił się zarzucanego mu czynu.

W trakcie postępowania administracyjnego w skutek uchylenia przez Organ II instancji Komendanta Wojewódzkiego Policji rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego w [...] został uzupełniony materiał dowodowy, który miał wyjaśnić wątpliwości organu zmierzające

do ostatecznego wyjaśnienia sprawy.

W ocenie Sądu istnienie konieczności uzupełnienia materiału dowodowego zezwalającego do wykazania, że to skarżący popełnił czyn o znamionach przestępstwa, już wskazuje na brak oczywistości popełnienia przestępstwa.

Fakt zwrócenia sprawy w postępowaniu karnym przez Sąd do prokuratury celem uzupełnienia materiału dowodowego (przeprowadzenie dodatkowych ekspertyz, powołania kolejnych biegłych) również wzmacnia przekonanie Sądu administracyjnego, że nie można uznać, iż zarzucony skarżącemu czyn ma charakter oczywisty.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wobec mającego wpływ na wynik sprawy naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji, polegającego na zasadnym uznaniu "oczywistości" popełnienia przez M.W. zarzucanego mu przestępstwa z art. 177 § 2 w zw. z art. 178 kk,

na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 135 i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.

Sąd nie zajmował się kwestią zarzutu określonego w punkcie 2 skargi bowiem dotyczy ona innego rozkazu personalnego niż zaskarżony.