Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 105/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Danuta Małysz,, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi P. Ś. na decyzję L. Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia rozkazu personalnego i umorzenia postępowania dotyczącego ustalenia uposażenia zasadniczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr X z dnia [...] grudnia 2010 r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania P. Ś. Lubelski Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję nr Y Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] listopada 2010 r., uchylającą rozkaz personalny nr Z Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie ustalenia uposażenia zasadniczego nadkomisarzowi P. Ś. i umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie III SA/Lu 72/10 Komendant Miejski Policji w C. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie uposażenia zasadniczego P. Ś., zakończonego rozkazem personalnym z dnia [..] maja 2008 r. nr Z. Rozkazem tym przyznane zostało P. Ś. z dniem 1 stycznia 2008 r. uposażenie zasadnicze w 6 grupie zaszeregowania w kwocie 2460 zł, przy zastosowaniu mnożnika 1,65. Organ podkreślił, że wydanie rozkazu nr Z było konieczne, ponieważ z dniem 1 stycznia 2008 r, nastąpiły zmiany w uposażeniu policjantów, a ponadto miało na celu ustalenie uposażenia policjantowi przywróconemu do służby. Organ uznał bowiem, że P. Ś. został przywrócony do służby z dniem 13 marca 2008 r. Stanowisko organu było jednak błędne, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 stycznia 2010 r. w sprawie I OSK 235/09. Wcześniej, kolejnym rozkazem nr A, P. Ś. ponownie zwolniony został ze służby, a za cały okres pozostawania poza służbą (od dnia 14 listopada 2007 r. do dnia 13 maja 2008 r.) przyznane zostało mu świadczenie pieniężne. Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie III SA/Lu 72/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił rozkaz personalny nr A. W tej sytuacji organ uznał, że zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku w wymienionej wyżej sprawie za datę przywrócenia P. Ś. do służby uznać należy dzień 6 czerwca 2008 r. W związku z tym rozkazem personalnym z dnia 13 września 2010 r. nr D. L. Komendanta Wojewódzkiego Policji ustalone zostało uposażenie zasadnicze P. Ś. od dnia 6 czerwca 2008 r. oraz przyznane zostało świadczenie za czas pozostawania poza służbą. Spowodowało to z kolei konieczność wyeliminowania rozkazu personalnego nr Z., ustalającego uposażenie od dnia 1 stycznia 2008 r., kiedy P. Ś. pozostawał poza służbą, wydanego przed uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozkazu nr A.

Na decyzję nr X L. Komendanta Wojewódzkiego Policji P. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której domagał się stwierdzenia nieważności bądź uchylenia w całości decyzji organów obu instancji jako niezgodnych z prawem.

Skarżący podniósł, że art. 42 ust. 1 ustawy o Policji z mocy prawa kształtuje przywrócenie do służby na stanowisko równorzędne. Czynność przywrócenia do służby nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Przywrócenie do pracy powoduje, że stosunek służbowy istniejący w chwili zwolnienia ze służby jest kontynuowany.

Skarżący wyjaśnił, że nie odwołał się od rozkazu personalnego nr Z, ponieważ został mianowany na stanowisko specjalisty z zastosowaniem mnożnika 1,65 i przyznał, że decyzja ta stała się ostateczna. Jednocześnie zarzucił jednak, że nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania zakończonego czynnością materialno-techniczną. Wniósł w związku z tym o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił również, że rozkaz nr A dotyczył zwolnienia skarżącego ze służby, natomiast rozkaz nr Z dotyczył uposażenia, a więc obie decyzje miały różny zakres.

Następnie skarżący zarzucił, że Komendant Miejski Policji w C. nie wszczął postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia wysokości uposażenia zasadniczego skarżącego na rok 2008 r., zakończonego wydaniem rozkazu personalnego o nr Z, co w jego ocenie oznacza, że postępowanie to nie miało miejsca, a więc wznowienie postępowania jest bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Z prawidłowych ustaleń organów wynika, że rozkazem personalnym nr B Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] października 2007 r., utrzymanym w mocy przez L. Komendanta Wojewódzkiego Policji rozkazem personalnym nr C., skarżący zwolniony został ze służby w Policji z dniem 13 listopada 2007 r. Oba rozkazy uchylone zostały następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/LU 8/08.

Nie budzi również wątpliwości, że w następstwie wyroku z dnia 13 marca 2008 r. wydany został przez Komendanta Miejskiego Policji w C. w dniu [..] maja 2008 r. rozkaz personalny nr Z, dotyczący zaszeregowania i uposażenia skarżącego od dnia 1 stycznia 2008 r. Komendant Miejski Policji w C. uznał bowiem, że z dniem 13 marca 2008 r. skarżący przywrócony został do służby, a więc konieczne jest ustalenie uposażenia skarżącego zgodnie z nowymi stawkami obowiązującymi od dnia 1 stycznia 2008 r., kiedy skarżący pozostawał poza służbą w wyniku zwolnienia ze służby rozkazem personalnym nr B.

Rozkaz personalny nr Z jest decyzją administracyjną, co wynika wprost z jej treści i powołanych przez organ przepisów. Nieuzasadniony jest zatem zarzut niedopuszczalności wznowienia postępowania z uwagi na brak decyzji administracyjnej w sprawie uposażenia skarżącego po przywróceniu do służby. Ubocznie należy zauważyć, że rozkaz personalny nr Z nie jest decyzją o przywróceniu skarżącego do służby. Bezprzedmiotowe są zatem zarzuty skarżącego odnoszące się do charakteru przywrócenia do służby jako czynności materialno-technicznej.

Prawidłowe jest także stanowisko organów co do konieczności wznowienia postępowania z uwagi na późniejsze przesądzenie wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I OSK 235/09 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie III SA/Lu 72/10, że skarżący nie został przywrócony do służby z dniem 13 marca 2008 r. oraz uregulowanie w związku z tym na nowo kolejnymi rozkazami personalnymi kwestii uposażenia skarżącego oraz przysługującego mu świadczenia pieniężnego za czas pozostawania poza służbą. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, rozkazem personalnym nr D. z dnia 13 września 2010 r. Lubelski Komendant Wojewódzki Policji, uznając, że skarżący przywrócony został do służby z dniem 6 czerwca 2008 r., a nie 13 marca 2008 r., mianował go z dniem 6 czerwca 2008 r. na stanowisko specjalisty Zespołu Dochodzeniowo-Śledczego Wydziału Kryminalnego KMP w C. w szóstej grupie uposażenia zasadniczego w kwocie 2460 zł, przy zastosowaniu mnożnika 1,65 i przyznał świadczenie pieniężne za czas pozostawania poza służbą od dnia 14 listopada 2007 r. do dnia 5 czerwca 2008 r. Tym samym konieczne stało się wznowienie postępowania w sprawie zakończonej rozkazem personalnym nr Z z dnia [..] maja 2009 r., który dotyczył częściowo tego samego okresu, regulował bowiem uposażenie skarżącego od dnia 1 stycznia 2008 r. tak, jakby pozostawał on w służbie w tej dacie.

W wyniku wznowienia postępowania należało w tej sytuacji wyeliminować z obiegu prawnego poprzednią decyzję, dotyczącą ustalenia uposażenia skarżącego z datą, w której - jak o tym orzekł sąd - pozostawał on wciąż poza służbą, a więc bez prawa do uposażenia i umorzyć postępowanie w sprawie. Nie było bowiem podstaw prawnych do orzekania o uposażeniu skarżącego za okres od dnia 1 stycznia 2008 r.

Zaskarżona decyzja nie narusza zatem przepisu art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.

Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.