Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 9/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55 § 1 i § 2, art. 154 § 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wymierzenie A. Sp. z o.o. z/s w [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć A. Sp. z o.o. z/s w [...] grzywnę w wysokości 500 zł /słownie: pięćset złotych/, II. zasądzić od A. Sp. z o.o. z/s na rzecz A. K. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 11 grudnia 2019 r. (data wpływu do Sądu – 16 grudnia 2019 r.) A.K. (dalej: "Skarżący", "Wnioskodawca") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie A Sp. z o.o. z/s w [...] (dalej również jako "Spółka"; "Organ") grzywny za nieprzekazanie w terminie ustawowym Sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz o zasądzenie na jego rzecz od Organu zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadniając wniosek podał, że w dniu 30 września 2019 r. wniósł za pośrednictwem Organu do WSA w Rzeszowie skargę na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej. Wyjaśnił, że skargę doręczono na adres Organu w dacie 3 października 2019 r., zatem powinna być ona przesłana do WSA najdalej w dniu 18 października 2019 r. Pomimo upływu ustawowego terminu, skarga nie została przekazana do rozpoznania przez Sąd, co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Z ostrożności procesowej, gdyby okazało się, że skarga do Sądu dotarła, Skarżący podał, że przedmiotowy wniosek i tak zasługuje na uwzględnienie z uwagi na dyscyplinująco-represyjno-prewencyjny charakter grzywny. W takim przypadku będzie ona stanowiła sankcję za uchybienie ustawowemu terminowi i tym samym naruszenie prawa Skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie.

Wezwany o udzielenie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny i nadesłanie skargi A.K. wraz z odpowiedzią na skargę i kompletną dokumentacją, Organ dnia 4 czerwca 2020 r. (data nadania w placówce pocztowej) nadesłał pismo przewodnie z dnia 3 czerwca 2020 r. przy którym dołączył następujące dokumenty: skargę na bezczynność z 11 grudnia 2019 r., wyjaśnienie z 3 czerwca 2020 r., kopię pisma wysłanego do A.K. oraz potwierdzenie nadania. Dokumenty te zostały dołączone do akt sprawy o sygn. II SAB/Rz 36/20 ze skargi A.K. na bezczynność A Sp. z o.o. z/s w [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jako zasadny został przez Sąd uwzględniony.

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl zaś art. 54 § 2 w/w ustawy, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast według art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. - zwana dalej: "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Oznacza to, że obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu.

Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 w/w ustawy nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Sąd po zbadaniu znajdujących się w aktach sprawy dowodów zarówno niniejszej sprawy jak również sprawy o sygn. II SAB/Rz 36/20, dotyczącej skargi A.K. na bezczynność Spółki, nie miał wątpliwości, iż Spółka naruszyła przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p., bowiem nie przekazała w ustawowym terminie do Sądu skargi A.K. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zawnioskowanej pismem z dnia 28 lipca 2019 r.

Nie podlega kwestii, iż Organ był zobligowany do przekazania skargi w terminie określonym w przepisach u.d.i.p.. Spółka wyjaśniła w piśmie z dnia 3 czerwca 2020 r., kierowanym do WSA do sprawy o sygn. II SAB/Rz 36/20, że jest przedsiębiorcą bez majątkowego udziału Skarbu Państwa czy też jednostki samorządu terytorialnego. Jednakże jest również z podmiotem administracji w znaczeniu funkcjonalnym, bowiem dysponuje majątkiem publicznym w formie dopłat do biletów ulgowych. Spółka w piśmie z dnia 17 września 2020 r. potwierdziła bez wątpliwości, że jest podmiotem wykonującym zadania publiczne w rozumieniu przepisów u.d.i.p., posiada uprawnienia do otrzymywania z budżetu Państwa dopłat do przewozów w rozumieniu art. 8a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz.U. z 2018 r. poz. 295). Te cechy aktywności Spółki wpisują się w zakres normy art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Wobec tych okoliczności Spółka jest niewątpliwie podmiotem zobligowanym do przekazania do Sądu skargi na bezczynność dotyczącą wniosku o dostęp do informacji publicznej.

Z dokumentu nadesłanego przez skarżącego w postaci wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej o nazwie "Śledzenie przesyłek" wynika bezsprzecznie, że skarga na bezczynność została nadana 30 września 2019 r. i została doręczona Spółce już 3 października 2019 r. Natomiast do Sądu skarga ta wpłynęła na skutek jej opóźnionego przekazania dopiero w dniu 5 czerwca 2020 r. (data nadania 4 czerwca 2020 r.) wraz z wyjaśnieniami udzielonymi przez Spółkę oraz aktami sprawy. Potwierdza to prezentata WSA zamieszczona na nadesłanej przez Organ skardze i odpowiedzi na skargę zarejestrowanej pod sygn. II SAB/Rz 36/20. Okoliczności te nie są kwestionowane przez żadną ze stron. Zestawienie powyższych dat wskazuje, że Organ dopuścił się oczywistego i jednocześnie znacznego przekroczenia 15-dniowego terminu, wyznaczonego przepisem art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Wobec tak oczywistego naruszenia ustawowego terminu na przekazanie skargi na bezczynność, Sąd zadecydował o wymierzeniu Organowi grzywny, ponieważ odstąpienie od jej wymierzenia przeczyłoby przypisanym tej instytucji funkcjom. Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę to, że skarga została przekazana do Sądu z ewidentnie rażącym uchybieniem przepisów u.d.i.p. oraz to, że Spółka zareagowała dopiero na skutek dwukrotnego wezwania Sądu o nadesłanie skargi, odpowiedzi oraz pełnej dokumentacji sprawy. Z pewnością Spółki nie tłumaczy nieznajomość prawa, bowiem jest to podmiot, który z uwagi na wykonywane funkcje publiczne winien znać obowiązuje regulacje prawe. Te okoliczności zadecydowały o wysokości wymierzonej Organowi grzywny w kwocie 500 zł.

Ponieważ Organ nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku i ustalone w sprawie okoliczności w pełni odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 154 § 6 p.p.s.a., to Sąd uznał wniosek za uzasadniony, i wymierzył Organowi w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości 500 zł.

Natomiast o zwrocie kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty postępowania przed WSA złożył się wpis uiszczony od złożonego wniosku w kwocie 100 zł.