Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 581/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1,  art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1   art. 78  ust. 3, art. 202, 210, 211, 216, 218, 219, 220
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 187  par. 1,  art. 191,  art. 197  par. 1, art. 210  par. 1 i 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 51,  art. 65  ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak, (sprawozdawca), , Protokolant Renata Sawińska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w O. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Na postawie zgłoszenia celnego z dnia [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością F.z siedzibą w O. Ś. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzone z Chin towary określone przy zgłoszeniu celnym jako:

1. zatyczka z tworzywa sztucznego (poz. 1 SAD) - kod TARIC 3926909890;

2. opony rowerowe (poz. 2 SAD) - kod TARIC 4011500000;

3. instrukcje obsługi (poz. 3 SAD) - kod TARIC 4901990000;

4. łańcuch do rowerów (poz. 4 SAD) - kod TARIC 7315890000; -narzędzia (poz.5 SAD) - kod TARIC 8207907800;

5. odblaski i reflektory rowerowe (poz. 6 SAD) - kod TARIC 8512100000;

6. dzwonki rowerowe (poz. 7 SAD) - kod TARIC 8512300000;

7. mocowanie reflektora (poz. 8 SAD) - kod TARIC 8512900000;

8. ramy rowerowe malowane w komplecie z widelcem (poz. 9 SAD) - kod TARIC 8714911019;

9. obręcze rowerowe (poz. 10 SAD) - kod TARIC 8714921000;

10. szprychy (poz. 11 SAD) - kod TARIC 8714929000;

11. piasta przednia, tylna rowerowa (poz. 12 SAD) - kod TARIC 8714931090;

12. tryby rowerowe (poz. 13 SAD) - kod TARIC 8714939090;

13. hamulce rowerowe (poz. 14 SAD) - kod TARIC 8714943090;

14. rączki hamulca, linka hamulca (poz. 15 SAD) - kod TARIC 8714949090;

15. siodełka rowerowe (poz. 16 SAD) - kod TARIC 8714950000;

16. pedały rowerowe (poz. 17 SAD) - kod TARIC 8714961000;

17. mechanizm korbowy (poz. 18 SAD)- Kod TARIC 8714963090;

18. korby rowerowe, wkłady suportu (poz. 19 SAD) - kod TARIC 8714969000;

19. kierownice rowerowe (poz. 20 SAD) - kod TARIC 8714991090;

- błotniki, element do regulacji łańcucha, gryfy, obejma siodła, osłona łańcucha, podpórka

rowerowa, stery rowerowe (poz. 21 SAD) - kod TARIC 8714999099

Po zwolnieniu towaru, służby cele przeprowadziły w siedzibie Spółki kontrolę danych zawartych w ww. zgłoszeniach, w wyniku czego, zakwestionowana została prawidłowość zastosowania kodu CN dla importowanych towarów.

Naczelnik Urzędu Celnego we W. postanowieniami z dnia [...]wszczął z urzędu postępowanie celne i podatkowe zmierzające do określenia prawidłowej klasyfikacji towarowej, określenie kwoty długu celnego oraz prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług.

Po przeprowadzeniu stosownego postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego we W. w dniu [...] wydał decyzję Nr [...] , w której w oparciu o Regułę 2a ORINS, zaklasyfikował cześć towarów w sposób łączny, według kodu CN 8712 00 30 00, jednocześnie zmienił klasyfikację towarową niżej wymienionych części: - dzwonki rowerowe - kod TARIC 8306100000 (dzwonki nie zasilane elektrycznie), -stery rowerowe - kod TARIC 8482109000 (pod tą nazwą zgłoszono faktycznie łożyska rowerowe ),- przekładnie rowerowe w stanie niezmontowanym - kod TARIC 8714963090 (towar zgłoszony pierwotnie jako mechanizm korbowy).

W efekcie organ celny orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego i wezwał stronę do uiszczenia odsetek.

Od powyższej decyzji odwołane wniosła Spółka z o.o. F. zarzucając organowi celnemu naruszenie podstawowych zasad prawa podatkowego, - niewłaściwą wykładnię przepisów, tj. art. 78 ust. 1 i ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 57 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, reguły 2(a) ORINS, art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187, art. 188, art. 191, art. 197, art. 210 §1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa, - dokonywanie subiektywnej oceny materiału dowodowego przez organ celny przy pominięciu oczywistych okoliczności, np. tego, że poszczególne przekładnie mogą być zamontowane tylko w konkretnym typie rowerów, - dokonywanie analizy, ustaleń, wyciąganie wniosków w oparciu o znany materiał dowodowy w sposób całkowicie chybiony, nielogiczny, z pominięciem podstawowych zasad życia codziennego, zaniechanie wyjaśniania stanu faktycznego, wydanie orzeczenia opartego "na założeniu". Nadto odwołująca się spółka zarzuciła: - bezpodstawne przyjęcie przez organ celny, iż zgłoszenie było oparte na nieprawidłowych danych, podczas gdy sam organ celny poprzez przedłużanie postępowania dał wyraz temu, że podstawy decyzji nie są jednoznaczne, - wydanie decyzji w oparciu o stan faktyczny niezgodny z rzeczywistością, - nie uwzględnienie przez organ celny elementarnych zasad montażu rowerów, wymogów rynku i technicznych możliwości połączenia poszczególnych części, - wydanie decyzji w oparciu o przyjęte założenie, przy rezygnacji z powołania biegłego w dziedzinie wymagającej wiedzy specjalistycznej.

Po rozpatrzeniu odwołania Spółki od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją z dnia [...]., Nr [...] utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu swojego orzeczenia organ drugiej instancji wyjaśnił i przytoczył normatywne podstawy i zasady, według których powinna być dokonana prawidłowa klasyfikacja importowanych towarów. W tym zakresie wskazał na załącznik I rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256), w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE Nr 327 z dnia 30 października 2004 r.).

Organ odwoławczy zaznaczył dalej, że taryfa celna zawarta w przywołanym załączniku I, przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega zaś pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogły być brane pod uwagę.

Nomenklatura Scalona obejmuje:

a/ nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego,

b/ wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury, nazwane "podpozycjami CN", w tych przypadkach , gdy określona jest odpowiadająca stawka celna,

c/ przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN.

Ostateczny, wskazywany w zgłoszeniu celnym (w odniesieniu do procedury dopuszczenia do obrotu) kod towaru, to kod TARIC, obejmujący – zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 – dodatkowe podziały wspólnotowe konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia.

Na koniec tej części uzasadnienia organ odwoławczy przytoczył reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS).

Odnosząc przedstawione regulacje i zasady do rozpatrywanej sprawy, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że bezspornie przedmiotem importu były między innymi części umożliwiające zmontowanie roweru. Zaznaczył, że towary te były zgłaszane w tym samym dniu oraz występowały w tej samej dostawie.

Zdaniem organu celnego importowane towary powinny być zaklasyfikowane według Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej nr 2a, zgodnie z którą : "wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego /oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły/, znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym".

Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę, że pierwsza część reguły poszerza zakres brzmienia każdej pozycji w ten sposób, że odnosi się on nie tylko do wyrobu gotowego, lecz także wyrobu niekompletnego lub niegotowego pod warunkiem, że ma on wyraźny charakter wyrobu gotowego lub kompletnego. Natomiast druga część reguły stanowi, że wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane według tej samej pozycji co wyroby zmontowane. Zaznaczył, że Regułę nr 2a ORINS stosuje się również do wyrobów niekompletnych, przedstawionych w stanie niezmontowanym lub zmontowanym z tym zastrzeżeniem, że należy je traktować jako wyroby kompletne lub gotowe zgodnie z pierwszą częścią reguły.

W oparciu o powyższe oraz biorąc pod uwagę stan towaru w dniu zgłoszenia, zwłaszcza zaś fakt, że w jednej dostawie występowały części umożliwiające zmontowanie roweru, oznaczone jednolitym kodem producenta, pozwalającym na skompletowanie roweru w oparciu o instrukcję obsługi, w której uwidocznione zostały oznaczenia kodowe producenta części organ skonstatował, że w świetle przytoczonej reguły importowane części stanowiły rowery w stanie niezmontowanym. Zdaniem organu II instancji importowane towary powinny być zaklasyfikowane do pozycji CN 87 12 00 30 00 obejmującej swoim brzmieniem "rowery dwukołowe, inne niż rowery bez łożysk tocznych"

Dyrektor Izby Celnej nie podzielił stanowiska odwołującej się Spółki, że zgromadzenie części w jednej dostawie nie przesądza, iż z tych części musi powstać gotowy produkt, tym bardziej iż dla firmy montującej rowery oznaczenia kodowe producenta nie mają znaczenia, a część dostaw traktowana jest przez firmę jako zaopatrzenie magazynowe, do wykorzystania w zależności od potrzeb potencjalnego klienta. W opinii organu celnego przyjęcie argumentacji odwołującej się spółki oznaczałoby wprowadzenie zupełnie odmiennych, niż określone w przepisach celnych Wspólnoty Europejskiej, zasad korzystania z taryfy celnej, bowiem taryfikacja uzależniona by była od tego w jaki sposób strona ten towar zdoła faktycznie wykorzystać. Nadto Dyrektor Izby Celnej we W. potwierdził stanowisko organu pierwszej instancji ( nie podzielając zarzutów), że w niniejszej sprawie powoływanie biegłego było zbędne. Zdaniem organu odwoławczego bez znaczenia dla sprawy była kwestia optymalnego skonfigurowania różnych typów rowerów pod kątem zamówienia klienta i zgodnie z wymogami rynku rowerowego w Polsce.

Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż oznaczenia producenta jednoznacznie wskazują na "możliwość" złożenia roweru określonego kodem producenta, a bez znaczenia dla sprawy jest, czy odbiorca złoży rower w takiej konfiguracji jak przewidział to dostawca, czy też z przywiezionych części i części zgromadzonych w magazynie, zechce złożyć rower bardziej odpowiadający klientowi.

Stąd też organ II instancji wywiódł, że przywiezione towary nie stanowiły przypadkowego zbioru części rowerowych, a ich rodzaj i ilość pozwalały na zmontowanie rowerów posiadających zasadniczy charakter wyrobu gotowego.

W końcowej części decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z przepisem art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług "podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło ...". dlatego też w rezultacie prawidłowego ustalenia wysokości długu celnego koniecznym było prawidłowe ustalenie zobowiązania podatkowego powstałego przy imporcie towarów.

Reasumując organ II instancji podkreślił, iż jedynymi zarzutami wysuwanymi przez odwołującą się spółkę wobec przedmiotowej decyzji organu celnego pierwszej instancji były zarzuty związane z niewłaściwym, zdaniem spółki, ustaleniem długu celnego, dodatkowo zaznaczył, iż odwołująca się spółka nie kwestionuje decyzji w zakresie dotyczącym taryfikacji części zaklasyfikowanych inaczej niż "rowery" oraz nie podważała decyzji w zakresie wyliczeń zawartych w uzasadnieniu.

Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Spółka F. żądając uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu, zarzuciła decyzji naruszenia przy sporządzaniu tej decyzji podstawowych zasad prawa podatkowego oraz niewłaściwą wykładnię :

1) - art. 78 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w szczególności ust. 3 tego artykułu, "poprzez całkowicie błędne zastosowanie w tym przypadku , poprzez bezzasadne przyjęcie, że miało miejsce nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane jako podstawa wcześniejszego orzeczenia - Organ celny poprzez kilkukrotne wydłużenia przedmiotowego procesu sprawdzania dokumentów sam dał wyraz , że nie jednoznaczna jest podstawa dla jakiegokolwiek orzeczenia, w ostateczności, mimo iż co najmniej 4 razy gotów był wydać decyzje w tej sprawie , uczynił to za piątym razem , co potwierdza rodzaj skomplikowania materii, którą w ostateczności, wbrew wyjaśnieniom strony, dowolnie uznał organ celny, całkowicie błędne, wbrew jej szczegółowym wyjaśnieniom na ile to było w tym stanie faktycznym możliwe - Organ celny przyjął, że z części tych da się zrobić gotowy produkt –rower",

2) - art. 57 rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12.10.1992 roku z późniejszymi zmianami ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny – "zamiast wyjaśnić okoliczności, poprzestał na stwierdzeniu, że części co do ilości (a nie parametrów technicznych) są "niezmontowanym rowerem" co doprowadziło do orzeczenia do stanu nie zgodnego z rzeczywistym stanem i naruszyło prawo",

3) - art. 191 Ordynacji podatkowej , poprzez nie przyjęcie przez Organ celny zasady swobodnej oceny dowodów ale dokonanie całkowicie dowolnej , z pominięciem elementarnych zasad związanych z montażem rowerów, wymogami rynku, technicznymi możliwościami, a w zasadzie ich braku połączenia poszczególnych części w całość , oparcie się na liczbie części rowerowych ( gdzie sam Organ celny nawet ustalił, że część tzw. "rowerów" , byłaby bez siodełek) a nie na możliwościach dokonania połączeń poszczególnych podzespołów w całość - co nie było możliwe",

4) - art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne – "poprzez błędne zastosowanie , przyjęcie w sytuacji, kiedy dług celny nie istnieje, kiedy jakby wymagalna należność jest pochodną nie zdarzeń gospodarczych, tylko błędnych założeń Organu celnego , do tego bez interpretacji, analizy rzeczywistego przebiegu zdarzeń",

5) - reguły 2(a) ORINS - poprzez zastosowanie jej w sytuacji, w której nie można było z tych części zmontować rowerów, gdyż wykluczały to (a wystarczyłaby jedna z tych przesłanek) zarówno parametry techniczne jak i rodzaje zamówień odbiorców konkretnych a nie takie jakie "zamierzał" montować z tych części organ celny rowerów",

6) - naruszenie art. 210 § 1 pkt. 6 ustawy Ordynacji podatkowej "poprzez wydanie decyzji bez przytoczenia uzasadnienia faktycznego, przy wybiórczej argumentacji, pominięciu w uzasadnieniu wydanej decyzji dowodów zebranych w trakcie postępowania, miedzy innymi wyjaśnień Strony",

7) - art. 120 i 121 Ordynacji podatkowej "ponieważ wydana decyzja narusza powszechnie obowiązujący porządek prawny, podważa zaufanie do Organów celnych, gdyż decyzji nie oparto na faktach, rzeczywistych zdarzeniach gospodarczych, w szczególności rodzaju produkowanych rowerów",

8) - art. 122 ww. ustawy "ponieważ wydana decyzja nie została wydana ani w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał, do tego Organ celny wyciągnął wnioski w sposób całkowicie dowolny",

9) - art. 124 ww. ustawy "ponieważ w wydanej decyzji nie podano przesłanek, na jakich Organ oparł się wydając decyzję , między innymi nie stwierdzono , dlaczego wyjaśnieniom Strony -logicznym, wynikającym ze specyfiki produkcji, branży nie dano wiary, przyjmując za przedmiot rozstrzygnięcia "założenia" Organu celnego"

10) - art. 187 ww. ustawy "ponieważ wydana decyzja nie opiera się na wszechstronnie zebranym materiale dowodowym , z pominięciem istoty produkcji rowerów",

11) - art. 197 par. 1 ww. ustawy, ponieważ organ podatkowy nie ocenił działalności prowadzonej przez Podatnika z uwzględnieniem odmienności w działalności produkcji rowerów",

12) - art. 188 ww. ustawy "poprzez błędną wykładnię tego artykułu i nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w sytuacji, kiedy okoliczności wyprodukowanych rowerów- ich rodzaju, nie wykorzystania części z jednej dostawy dla wyprodukowania jednego roweru była sporna, zagadnienie wymagało wiedzy , wiadomości specjalistycznych a zamiast tego Organ celny poprzestał na założeniu". Nadto skarżąca spółka zarzuciła:

- dokonywanie subiektywnej oceny materiału dowodowego przez organ celny przy pominięciu oczywistych okoliczności, np. tego , że poszczególne przekładnie mogą być zamontowane tylko w konkretnym typie rowerów (np. inne przekładnie są montowane w rowerach górskich, inne w rowerach do jazdy miejskiej - okoliczności całkowicie pominięte przez Organ celny),

- dokonywanie analizy , ustaleń, wyciąganie wniosków w oparciu o znany materiał dowodowy w sposób całkowicie chybiony , nie logiczny , z pominięciem podstawowych zasad życia codziennego , zaniechanie wyjaśniania stanu faktycznego , wydanie orzeczenia opartego "na założeniu".

W uzasadnieniu skargi wskazano na podstawową, zdaniem strony, okoliczność, że części z jednej dostawy nie zostały zużyte do zmontowania kompletnych rowerów bowiem wykluczały to parametry poszczególnych elementów. Skarżąca spółka podkreśliła, że w magazynie znajdują się części różnych typów rowerów, do tego różnych producentów, nadto części są zamawiane w zależności od rodzaju konkretnego zamówienia odbiorcy, wielkości tego zamówienia, możliwości technicznych w zakresie połączenia poszczególnych części, stanu magazynowego, i w końcu możliwości przerobowych spółki. Powyższe okoliczności w opinii skarżącej spółki zostały pominięte przez organy celne, które w miejsce właściwej ich analizy przyjęły błędne założenie.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów Spółki dotyczących braku podstaw do zakwalifikowania importowanych towarów na podstawie reguły 2a ORINS, organ celny wyjaśnił dodatkowo, że nie jest istotne przy przywozie rowerów w stanie niezmontowanym, czy te rowery zostaną w takim stanie faktycznie zmontowane, czy też importer użyje przywiezione części do skompletowania wyrobu w innym zestawie. Organ celny ponownie wskazał, iż skoro sprzedawca dostarczając przesyłkę zawierającą różne części rowerowe przewidział zmontowanie z tych części rowerów o określonym typie, to przy zastosowaniu reguły 2(a) ORINS mamy do czynienia z wyrobem w stanie niezmontowanym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 tej ustawy/.

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne /art. 3 § 1w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm./ – zwana dalej "p.p.s.a." - w tym także na decyzje wydawane przez organy celne.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnych uchybiających prawu materialnemu - jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a./ - jak też rozstrzygnięć dotkniętych wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego /lit.b przywołanego przepisu/, a także wydanych bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy /lit. c ww. przepisu/.

Uwzględniając przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Spór, jaki powstał między stronami niniejszego postępowania, sprowadza się zasadniczo do rozważenia, czy towary deklarowane do odprawy celnej w dniu [...]. o nazwach handlowych :"zatyczka z tworzywa sztucznego", "opony rowerowe", "instrukcje obsługi", "łańcuch do rowerów"", "narzędzia", "odblaski i reflektory rowerowe", "dzwonki rowerowe", "mocowanie reflektora", "ramy rowerowe malowane w komplecie z widelcem", "obręcze rowerowe", "szprychy", "piasta przednia, tylna rowerowa", "tryby rowerowe", "raczki hamulca", "linka hamulca", "siodełka rowerowe", "pedały rowerowe", "mechanizm korbowy", "korby rowerowe", "wkłady suportu", "kierownice rowerowe", "błotniki, element do regulacji łańcucha", "gryfy", "obejma siodła", "osłona łańcucha", "podpórka rowerowa", "stery rowerowe" - w myśl obowiązujących przepisów prawnych – winny być zaklasyfikowane według kodów CN: 39 26 90 98 90, 40 11 50 00 00, 49 01 99 00 00, 73 15 89 00 00, 82 07 90 78 00, 85 12 10 00 00, 85 23 00 00 0, 85 12 90 00 00, 87 14 91 10, 19 87 14 92 10 00, 87 14 92 90 00, 87 14 93 10 90, 87 14 93 90 90, 87 14 94 30 90, 87 14 94 90 90, 87 1495 00 00, 87 14 96 10 00, 87 14 96 30 90, 87 14 96 96 00 0, 87 14 99 10 90, 87 14 99 90 99 jak uznaje strona skarżąca, czy też - jak twierdzą organy celne - właściwym jest kod CN 87 12 00 30 00, obejmujący swoim brzmieniem rowery dwukołowe inne niż rowery bez łożysk tocznych.

Rzecz dotyczy zatem oceny prawidłowości przyjętej przez organ celny klasyfikacji sprowadzonych towarów jako niekompletnych rowerów, w stanie niezmontowanym i zastosowania przez organy administracji Reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS).

Odnosząc się do powyższej kwestii na wstępie uznać należy, że zważywszy na dzień zgłoszenia celnego tj. 30 marca 2006 r. spornych towarów, organy prawidłowo przyjęły za najistotniejszą podstawę normatywną dla dokonywanej klasyfikacji towarowej uregulowania zawarte przede wszystkim w:

1/ rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 ze zm.), powołanymi w dalszych wywodach skrótowo jako WKC;

2/ załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.WE L256 z dnia 1987 r. ze zm), przywoływanego dalej w skrócie jako WTC, w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE Nr 327 dnia 30 października 2004 r.).

W pierwszej kolejności rozważenia wymagały zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, bowiem tylko w sytuacji, kiedy nie ma wątpliwości co do poprawności ustalenia stanu faktycznego ustalonego zgodnie z przepisami dotyczącymi postępowania dowodowego i zasadami tego postępowania określonymi w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jednolity Dz. U. Nr 68, poz. 60 ze zm. zwanej dalej w skrócie o.p.) można dokonać oceny zastosowania przepisów prawa materialnego. W tym miejscu należy zauważyć, iż nie każde naruszenie przepisów procesowych skutkuje uwzględnieniem zarzutów skargi, a jedynie takie naruszenie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd zauważa, ze dokonując ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie na organach ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art.122 o.p.). Rozwinięciem tej zasady jest reguła wyrażona w art. 187 § 1 o.p. Organ podatkowy mianowicie, jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nie można jednak obarczać organu podatkowego (celnego) obowiązkiem nieograniczonego poszukiwania dowodów przemawiających za twierdzeniami podatnika, jeżeli on sam takich dowodów nie wskazuje (zob. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 1999 r., sygn. akt III SA 5688/98, opubl. LEX nr 38711). Podzielić należy również pogląd, iż strona postępowania nie może czuć się zwolniona od współdziałania z organem podatkowym w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodnego, zwłaszcza jeśli nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 249/99, publ. LEX nr 45373). Na uwagę zasługuje przy tym stanowisko, że w pewnych przypadkach, konieczność współdziałania strony w gromadzeniu przez organ celny dowodów, jest uzasadniona stworzeniem odpowiednich warunków dla zgromadzenia przez organy celne pełnych informacji w takich stanach faktycznych, w których bez dostarczenia przez stronę odpowiednich danych, nie ma możliwości ustalenia takich informacji (zob. A. Hanusz "Strony postępowania podatkowego a ciężar dowodu" Przegląd Podatkowy z 2004 r. Nr 9, s.52).

Przenosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż w jego ocenie akta administracyjne sprawy wskazują, że zebrany materiał dowodowy jest kompletny i pozwolił na dokonanie przez organ celny prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Organ oparł swoje orzeczenie na dokumentach pochodzących od skarżącej spółki, która licznymi pismami (z dnia [...]., z dnia [...]., z dnia [...]., z dnia [...]z dnia [...]., z dnia [...].), była wzywana o konkretne wyjaśnienia i ewentualne uzupełnienie akt administracyjnych. Wszystkie wyjaśnienia nadesłane przez skarżącą zostały przez organ w sprawie przeanalizowane i ocenione co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji, która zgodnie z 210 § 4 o.p. zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na którym dał wiarę, oraz przyczyn dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.

Należy wskazać, że z akt administracyjnych wynika , iż przedmiotem importu, objętym jednym zgłoszeniem celnym w dniu [...]były towary określone na fakturze z dnia [...] Nr [...] , pod pozycjami od 1 do 68. Towary zgłoszone były w tym samym dniu w jednej odprawie celnej czyli były umieszczone w tej samej przesyłce. Nadto w przesyłce znajdowały się dodatkowo instrukcje obsługi, a poszczególne części oznaczone były na fakturze [...] oraz [...] . Oznaczenie [...] występowało również w załączonych instrukcjach obsługi. Organy celne ustaliły, że z części oznaczonych przez chińskiego producenta [...]można zmontować 340 sztuk rowerów. Natomiast nadwyżka części w stosunku do której nie występowała w przesyłce dostateczna ilość ram z widelcami została zaklasyfikowana do właściwych dla tych części pozycji w taryfie celnej.

W ocenie Sądu organ prawidłowo, zgodnie z zasadą określoną w art. 191 o.p., ustalił, w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego, że z części wymienionych w zgłoszeniu celnym z dnia 30 marca 2006 r. można zmontować wyrób kompletny – rower. Pośrednio potwierdziła to sama skarżąca spółka, która w piśmie z dnia [...]., poinformowała, że części objęte zgłoszeniem z dnia [...] . zostały wykorzystane do sporej ilości produkowanych przez skarżącą spółkę modeli rowerów, aż do wyczerpania sprowadzonego powyższym zgłoszeniami asortymentu. Dokładniej w piśmie z dnia [...]., wyjaśniła, iż w dołączonej do zgłoszenia celnego z dnia [...]. fakturze wskazano oznaczenie rozmiaru ram 16"/20", 20"/24", 24"/26, co oznacza, jak deklaruje skarżąca, że jest to uniwersalna wysokość ram przeznaczona do rodzaju rowerów dziecięco- młodzieżowych, w przesyłce tej (zgodnie z wyjaśnieniami strony) znajdowały się również odpowiadające ramom inne części rowerowe jak koła i widelce. Z treści powołanych pism wynika więc wprost, że sprowadzone przez skarżącą spółkę części do rowerów są częściami uniwersalnymi pasującymi do różnych typów i wielkości rowerów. Stąd nie można się zgodzić z zarzutem spółki jakoby organy celne wydały orzeczenie oparte na przyjętym z góry "założeniu"

i w sposób nieprawidłowy dokonały analizy materiału dowodowego.

Sąd podkreśla, iż Dyrektor Izby Celnej we W. w sposób logiczny i przekonujący odniósł się do twierdzeń skarżącej spółki, że nie ma możliwości aby rower powstał z elementów znajdujących się w jednej dostawie, gdyż strona realizuje zamówienia różnych typów modeli rowerów, dla różnych odbiorców w zależności od ich potrzeb. Organ II instancji wskazał bowiem, że przyjęcie argumentacji strony prowadziłoby do zasad korzystania z taryfy celnej w sposób sprzeczny z przepisami celnymi Wspólnoty Europejskiej, gdyż taryfikacja towaru uzależniona by była od tego w jaki sposób strona towar wykorzysta. Taka interpretacja spowodowałaby zdaniem Sądu, że stosowanie Reguły 2a ORINS byłoby uzależnione od wyłącznej woli importera. Tymczasem zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1999 r., sygn. akt III RN 104/99 "Nie bez znaczenia dla zastosowania powyższej reguły ma okoliczność, ze Reguła 2a ORINS ma na celu uniemożliwienie podmiotom dokonującym obrotu towarowego z zagranicą uchylania się od wymiaru stawek celnych od wyrobów gotowych, poprzez ich zgłaszanie do odprawy celnej w stanie rozmontowanym"

Sąd nie znalazł podstaw do uznania za zasadne zarzutów naruszenia przez organ celny zasad ogólnych postępowania: zasady praworządności, zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, zasady przekonywania czy zasady prawdy materialnej, wyrażonej odpowiednio w art. 120, art. 121, art.124, art. 122 Ordynacji podatkowej. Organ orzekający zgodnie z wymogiem art. 187 § 1 o.p. w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, co pozwoliło na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. W sprawie nie doszło również do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów wynikających z art.191 o.p. ponieważ, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, odmienna ocena dowodów od oczekiwanej przez skarżącą spółkę nie była dowolna. W opinii Sądu nie ma również podstaw do uznania za zasadny zarzutu naruszenia art. 197 §1 o.p., zgodnie z którym organ może- w przypadku gdy wymagane są wiadomości specjalne- powołać biegłego - osobę dysponującą takimi wiadomościami w celu wydania opinii. Jak wykazano organy celne podjęły wszelkie kroki, które pozwoliły na prawidłowe wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych i ustalenie stanu faktycznego, a zatem nie zachodziła w tej sprawie potrzeba powołania biegłego. Nadmienić przy tym należy, że organy nie kwestionowały w tej sprawie okoliczności, że skarżąca sprowadzała określone w dokumentach odprawy celnej towary. Nie ulega bowiem wątpliwości, że konieczność odwoływania się do specjalistycznej wiedzy rzeczoznawcy występuje jedynie wówczas, gdy mające znaczenie dla procesu taryfikacji cechy charakteryzujące dany towar , nie są możliwe do ustalenia na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca bowiem organy celne dysponowały dokumentacją w pełni pozwalającą na ustalenie, że skarżąca spółka sprowadzała uniwersalne części do rowerów, z których można było zmontować 340 sztuk rowerów czyli rowery w stanie nie zmontowanym (2a ORINS).

Istotnym przy ocenie zarzutu nie powołania w tej sprawie biegłego jest fakt, że skarżąca spółka nie wskazała na jaką okoliczność miałby być powołany biegły, w jakim konkretnym zakresie - istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy - potrzebne były wiadomości specjalne. Należy wyraźnie wskazać że spółka w ogóle nie sformułował ani w postępowaniu przed organem I instancji, ani w postępowaniu odwoławczym wniosku o sporządzenie opinii przez biegłego. Skarżąca spółka jedynie ogólnikowo wyraziła wątpliwości dotyczące odmiennych parametrów poszczególnych części rowerowych znajdujących się, w spornej dostawie, które jej zdaniem uniemożliwiały skonstruowanie z tych elementów rowerów, nie wskazała jednak na czym te różnice polegają i do których części odnoszą się stąd zupełnie nieuzasadniony jest zarzut podnoszony przez spółkę naruszenia art. 188 o.p.

W opinii Sądu organ w tym zakresie mógł więc w ramach swobodnej oceny dowodów uznać, że w sprawie nie ma potrzeby dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Organ miał prawo w ramach zasady prawdy obiektywnej, dysponując zgromadzonymi materiałami w sprawie, w szczególności powołanymi wyjaśnieniami skarżącej spółki do uznania, że strona sprowadziła rowery w stanie niezmontowanym, czemu dał wyraz w prawidłowo, zgodnie z art. 210 § 1 o.p., wydanej decyzji.

Sąd nie dopatrzył się w sprawie również naruszenia przepisów prawa materialnego. Przypomnienia wymaga, że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zaimportowanego towaru przy zastosowaniu Reguły 2a ORINS

Stwierdzić należy, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom, określającym zasady, na których jest oparta, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Jak prawidłowo zaznaczyły również organy celne, klasyfikacja towarowa dokonywana jest z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej /ORINS/, którą to nomenklaturę przyjęto we Wspólnotowej Taryfie Celnej.

Według reguły 1 ORINS, "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych uwag , zgodnie z następującymi regułami."

Z cytowanego unormowania wynikają zatem następujące wnioski: po pierwsze dla przeprowadzenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej najistotniejszego znaczenia nabierają: "brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów", po drugie, pozostałe reguły ORINS (poza 1) mogą znaleźć zastosowanie jedynie przy stwierdzeniu, że nie prowadziłoby to do skutków sprzecznych z brzmieniem samych pozycji i uwag do sekcji lub działów.

Dla klasyfikacji towarowej, dokonanej w niniejszej sprawie przez organy celne, decydujące znaczenie ma reguła nr 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, która stanowi: "Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego /oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły/, znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym". Z treści przytoczonej normy wynika wprost, że zawarte w niej określenie "stanu niezmontowowanego lub niegotowego" znajduje odniesienie nie tylko do artykułu kompletnego lub niegotowego lecz także do towaru uważanego za taki w myśl tej reguły – czyli niekompletnego lub niegotowego - o ile posiada zasadniczy charakter artykułu kompletnego lub gotowego.

W tym miejscu uzasadnienia należy podkreślić, iż z zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli kryteriów decydujących dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu CN i w uwagach do sekcji lub działów, nadto przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji taryfowej, jeżeli jest ono nierozerwalnie związane z tym towarem, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru. Ponadto ETS wskazał na okoliczność, że noty wyjaśniające do CN przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych. Noty te powinny być więc zgodne z postanowieniami CN ( zob. wyrok ETS z 19 kwietnia 2007 r. w sprawie Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH vs. Hauptzollampt Kiel, C-229/06 w: MPCiP 5/2007). Należy też zaznaczyć, że System Zharmonizowany i oparta o niego nomenklatura scalona oraz TARIC posługuje się dwoma podstawowymi kryteriami, materiałem, z którego towar został stworzony oraz FUNKCJĄ LUB PRZEZNACZENIEM UŻYTKOWYM DANEGO TOWARU.- celowe podkreślenie Sądu.

Należy zatem zauważyć, że reguła 2a ORINS wyraźnie określa, iż wyroby niekompletne, jak również wyroby kompletne oraz wyroby znajdujące się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym klasyfikuje się do pozycji obejmującej wyrób kompletny. Oznacza to, że do uznania sprowadzonych części za wyrób kompletny, znajdujący się w stanie nie zmontowanym (rozmontowanym), konieczne jest wykazanie, iż istnieje możliwość zmontowania z tych części wyrobu kompletnego lub gotowego. Zgodnie z wyjaśnieniami do reguły 2a ORINS dla potrzeb zastosowania tej reguły "wyroby przedstawione w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym" oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien być on złożony bądź za pomocą prostych urządzeń do montażu, bądź za pomocą za pomocą nitowania lub spawania pod warunkiem, że zastosowano proste operacje montażowe. Dla zastosowania właściwej pozycji taryfy celnej decydujące znaczenie ma charakter wyrobu tj. posiadania zasadniczych cech wyrobu gotowego lub kompletnego bez względu na to czy znajdowały się w stanie niezmontowanym.

Rozstrzygając w tej sprawie przywołać należy notę wyjaśniającą do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich pozycji 87 12 00 zgodnie, z którą pozycja ta obejmuje niekompletne rowery, które posiadają zasadnicze cechy charakterystyczne kompletnych rowerów (reguła 2a ORINS). Niekompletny rower, zmontowany lub nie ma być klasyfikowany do pozycji 8712, jeżeli, składa się z ramy, widelca i co najmniej dwóch poniższych elementów: - zestawu kół, przekładni korbowej (włączając oś, korbę), - zespołu kierowniczego (włączając kierownicę i wspornik kierownicy),- układu hamulcowego. [wyd. na podstawie art. 9 ust. 1 lit a akapit drugi rozporządzenia Rady EWG Nr 2658/87 z dnia 28 lutego 2006 (Dz, U. C. 50 z 2006 r.)],

Oczywistym jest, że Reguła 2a ORINS pełni rolę pomocniczą , z tego powodu jeśli nomenklatura zawiera zarówno pozycję obejmującą kompletny produkt np. jak w rozpatrywanym przypadku rowery 87 12 oraz części, w tym wypadku części rowerowe 87 14 to ta ostania pozycja odnosi się tylko do takich części, które, jeśli są zmontowane, nie tworzą kompletnego lub niemal kompletnego artykułu. Jeżeli zamontowanie części prowadzi do stworzenia kompletnego artykułu lub produktu mającego zasadniczy charakter artykułu kompletnego, a proces montowania jest na tyle kompleksowy, że części nie mają jeszcze zasadniczego charakteru produktu kompletnego bądź wykończonego - to ma zastosowanie właśnie Reguła 2a (por. Michał Lux w: "Zasady taryfikacji", Monitor Prawa Celnego 6/2006).

Czyli aby uznać sprowadzone części za wyrób kompletny w stanie nie zmontowanym (rozmontowanym) i wymierzyć cło jak za wyrób gotowy, należy wykazać, że istnieje możliwość zmontowania z tych części wyrobu mającego zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego i tak właśnie było w rozpoznawanej sprawie.

W celu odniesienia się do pozostałych zarzutów skargi przypomnienia wymaga przepis art. 51 ustawy Prawo celne, który stanowi, że organy celne w drodze decyzji, określają kwotę należności wynikającą długu celnego powstałego na podstawie art. 202-205, art. 210, art. 211 i art. 216 WKC, a także niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego, gdy istnieją podstawy do jej zaksięgowania retrospektywnego na podstawie art. 220 WKC. W myśl tego ostatniego przepisu, jeżeli kwota wynikająca z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 WKC lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowanie kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie retrospektywne).

W rozpoznawanej sprawie, kontrola postimportowa wykazała, że przedmiotem importu były rowery w stanie niezmontowanym, czego strona nie wykazała w zgłoszeniu celnym. Skoro więc organy celne w wyniku odpowiednich czynności wyjaśniających wykazały, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, zastosowanie znaleźć musiał art. 78 ust. 3 WKC. Przepis ten zobowiązuje organy celne do podjęcia działania w celu uregulowania zaistniałej sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane którymi dysponują. W rezultacie, mając na względzie wskazane wcześniej przepisy WKC, zasadnym stało się wydanie decyzji o zarejestrowaniu kwoty długu celnego, w trybie omawianego przepisu.

W skardze postawiony został również zarzut naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, poprzez zobowiązanie Spółki do uiszczenia odsetek za zwłokę od kwoty długu celnego.

Przywołany przepis zawiera wyjątek od ogólnej zasady poboru odsetek określając jednocześnie przesłanki w których zasada ta znajduje zastosowanie. Co istotne, obowiązek ich wykazania spoczywa na dłużniku – stronie postępowania. Inaczej rzecz ujmując, to na Spółce spoczywała ciężar dowodu, że w niniejszej sprawie, zaistniały "szczególne okoliczności, niewynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania" podania nieprawdziwych lub niekompletnych danych w zgłoszeniu celnym. Zauważyć należy, że przywołany przepis nie określa, jakie okoliczności należy uznać za "szczególne", dające podstawę do uznania, że taki wyjątek zaistniał. Tym niemniej, w sposób precyzyjny ustawodawca wskazuje, że owe okoliczności nie mogą wynikać z zaniedbania dłużnika, ani jego świadomego działania.

Przepis powyższy znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wcześniej wykazano, organy celne dowiodły, że dla importowanych towarów należało zastosować inny kod CN niż przyjęty przez Spółkę , a w konsekwencji inną stawkę celną. W tych okolicznościach powstaje do rozważenia wątpliwość, czy mamy do czynienia z przesłankami uzasadniającymi zastosowanie wyjątku od obowiązku pobrania przez organ celny odsetek.

W ocenie Sądu, organ celny trafnie uznał, że za taką okoliczność nie można uznać samego przekonania Spółki co do prawidłowości zastosowanej przez nią klasyfikacji. Oceny prawidłowości działania strony skarżącej należy dokonywać, mając na względzie nie tylko obowiązujące przepisy prawa, ale również profesjonalny charakter prowadzonej przez nią działalności, który niewątpliwie zaostrza ocenę zachowania reguł staranności.

Wobec powyższego należy zaznaczyć, że na podmiocie dokonującym zgłoszenia ciąży nie tylko obowiązek dołączenia wszelkich dokumentów, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną (art. 62 ust. 2 WKC), ale także zgłaszający odpowiada za prawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu, jak również dołączonych do niego dokumentów. Strona w zgłoszeniu celnym podała zaś nieprawidłowe dane odnośnie spornych towarów nie wykazując ich jako rowery. Nieprawidłowość ta wynikała z naruszenia obowiązujących przepisów regulujących zasady klasyfikacji, przez niezastosowanie reguły 2a ORINS. Jak słusznie zauważyła strona przeciwna, reguła ta stanowi element obowiązującego porządku prawnego i strona dokonująca klasyfikacji towarowej powinna się regułą tą bezwzględnie kierować. Jeżeli przy tym zważy się, że mamy do czynienia z podmiotem, który prowadzi określoną profesjonalną działalność, nie sposób podzielić, stanowiska skarżącej, że dokonana przez nią klasyfikacja wynikała z braku wątpliwości i przekonania odnośnie przypisania towaru do określonych kodów, a nie była wynikiem świadomego nieprzestrzegania reguł.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, ze nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia art. 57 WKC .

Reasumując wobec nie stwierdzenia przez Sąd uchybień, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak również wobec faktu, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie działając na podstawie art. 151 przywołanej ustawy, należało skargę oddalić.