Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 396/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 216, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 691/13 ustalające wysokość wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 7 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zażalenie M. W. dotyczy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. I SA/Sz 691/13, ustalającego wpis od skargi w kwocie 1.187 zł.

W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenia powyższego zarządzenia twierdząc, że Sąd pierwszej instancji nie uzasadnił dlaczego ustalił wpis w tak wysokiej kwocie. W szczególności Sąd nie podał w jaki sposób wpis został wyliczony. Skarżący ponadto wspomniał o swej tragicznej sytuacji finansowej, wynikającej ze spłaty kredytów bankowych, dodał, że nie dysponuje środkami finansowymi, które umożliwiłyby mu pokrycie powstałej opłaty sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie jest niezasadne i w związku z tym musi podlegać oddaleniu.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że wniesiona skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 7 maja 2013 r., utrzymującej w mocy orzeczenie określające skarżącemu obowiązek zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) za maj 2010 r. w kwocie 39.556 zł. Przedmiotem zaskarżenia, w sprawie rozpoznawanej, są zatem należności pieniężne i w związku z tym, na podstawie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", wniesiona skarga podlega obowiązkowi uiszczenia wpisu stosunkowego.

Wpis stosunkowy obliczany jest na podstawie § 1 pkt 1-4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2006 r., Nr 45, poz. 322 ze zm.), zwanego dalej "Rozporządzeniem". Wynosi odpowiednio od 1 do 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, która stosownie do treści art. 216 Ppsa odpowiada wartości należności pieniężnej, objętej zaskarżonym aktem.

Warto zauważyć, że skarżący w zaskarżonym zarządzeniu, które zostało mu doręczone, został poinformowany, iż wpis został ustalony na podstawie § 1 pkt 2 Rozporządzenia. Nie jest zatem prawdą, że nie wiedział w jaki sposób wpis został obliczony. Wypada dodać, że Sąd pierwszej instancji nie uzasadnia przyczyn ustalenia wpisu w określonej wysokości lecz podaje podstawę prawną jego wyliczenia. Wysokość wpisu nie jest bowiem zależna od woli Sądu, lecz od charakteru sprawy sądowoadministracyjnej, będącej przedmiotem sądowej kontroli. W przypadku wpisów stosunkowych dodatkowo istotna jest wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, której skarżący był w pełni świadom, podając ją chociażby w złożonej skardze.

Podkreślić należy również, że nie jest rzeczą Sądu w tym postępowaniu wpadkowym oceniać sytuację finansową skarżącego, jak również możliwość uiszczenia przez niego wpisu od wniesionej skargi. Kwestia ta jest bowiem przedmiotem oceny w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy, które to postępowanie skarżący nota bene w sprawie rozpoznawanej również zainicjował.

Reasumując, wpis w sprawie rozpoznawanej, mimo że w odczuciu skarżącego wydaje się wysoki, został obliczony prawidłowo, w oparciu o właściwą podstawę prawną, wskazaną w zaskarżonym zarządzeniu.

Z tego też względu złożone zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.