Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1261/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), Asesor WSA Piotr Borowiecki, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności producentowi surowca tytoniowego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Syg. akt IV SA/Wa 1261/07

Uzasadnienie

Decyzją nr [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K., na podstawie art.33e ust.1 i 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 roku O organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz runku suszu paszowego[ DZ.U z 2003 roku, nr 223, poz. 2221 z póź. zmianami], dalej jako ustawa o organizacji rynków, w związku z § 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 października 2006 roku w sprawie maksymalnej stawki płatności dla producentów surowca tytoniowego[ DZ.U z 2006 roku, 187, poz. 1384], § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 sierpnia 2006 roku w sprawie współczynnika zabezpieczającego przed wypłatą płatności w nadmiernej wysokości[ DZ.U z 2006 roku, nr 156, poz. 1117] oraz § 1 i 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2006 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz sposobu wypłaty płatności uzupełniającej oraz płatności wyrównawczej producentom surowca tytoniowego[ DZ.U z 2006 roku, nr 221, poz. 1624] przyznał J. K. :

1) płatność za 3 300 kg sprzedanego surowca tytoniowego wyprodukowanego ze zbiorów 2006 roku, w kwocie 15 243,04 zł;

2) odmówił przyznania płatności za 906 kg sprzedanego surowca tytoniowego wyprodukowanego ze zbiorów 2006 roku, w kwocie 4 184,91 zł.

Organ ustalił, że J. K. w dniu 26 lutego 2007 roku złożył do Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. wniosek o przyznanie płatności za sprzedany surowiec tytoniowy w ilości 4 206 kg, dotyczący realizacji umowy [...] z dnia [...] kwietnia 2006 roku. W ramach przeprowadzonej w dniu

[...] .09. 2006 roku kontroli dotyczącej możliwości realizacji wyżej powołanej umowy stwierdzono, że pomimo iż zmierzona powierzchnia na której uprawiany jest tytoń zgadza się powierzchnią podaną w umowie na uprawę, to stan wegetatywny roślin nie pozwoli na wyprodukowanie ilości surowca, takiej jak była zakontraktowana. Szacowany orientacyjny plon na zamierzonej powierzchni może wynieść w granicach od 6,7 do 7,8 tony. Kontrola uzupełniająca przeprowadzona w dniu [...] lutego 2007 roku wykazała, że szacunkowa ilość zebranego tytoniu z roku zbiorów, którego dotyczy kontroli nie przekroczy 7511 kg w odmianie IV.

Plantator złożył w dniu 7 grudnia 2006 roku wniosek na 4211 kg dotyczący umowy [...] z dnia [...] kwietnia 2006 roku, a następnie drugi wniosek w dniu 26 lutego 2007 roku obejmujący 4 206 kg.

W ocenie organu w tak ustalonym stanie faktycznym uzasadnionym jest przyznanie płatności w ramach wniosku z dnia 26 lutego 2007 roku do 3 300 kg surowca tytoniowego. Na pozostałą część surowca tytoniowego płatność zdaniem organu nie przysługuje.

Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożył J. K.

W uzasadnieniu odwołania podnosił, że posiada on na uprawę tytoniu dwie umowy. Tytoń na plantacji obsadzony był odmianą typu Kentucky Makart.

Ilość wyprodukowanego przez niego surowca tytoniowego nie była większa jak w protokole kontroli.

Nadto odwołujący się podnosił, że tytoń był składowany ze wszystkich działek na jednej pryzmie i oddawany nie biorąc pod uwagę protokołu kontroli.

Argumentował, ze protokołu kontroli nie czytał, i nie był świadomy, że musi wywiązać się z umowy i oddać surowiec zgodnie z protokołem kontroli.

Decyzją z [...] kwietnia 2007 roku nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego biorąc za podstawę art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego[ tj. DZ.U z 2000 roku, nr 89, poz.1071 ze zmianami], dalej jako k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania J. K. z dnia 29 marca 2007 roku, od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2007 roku w sprawie częściowego przyznania płatności producentowi surowca tytoniowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy ustalił, że J. K. w 2006 roku zawarł umowy kontraktacji z grupą producentów tytoniu Zrzeszenie Plantatorów [...], w ramach umowy na uprawę tytoniu nr [...] na ilość 1300 kg, grupy odmian III

" tytoń ciemny suszony powietrzem’’ i w ramach umowy nr [...] na ilość

8 800 kg, grupy odmian IV, " tytoń ciemny suszony powietrzem z możliwością dosuszania i wędzenia", zawartych przez tę grupę z przetwórcą surowca tytoniowego F. spółka z o.o. w K.

W dniu 7 grudnia 2006 roku J. K. złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w K. wniosek o przyznanie płatności za 4 211 kg dostarczonego surowca tytoniowego grupy odmiany IV. Ilość i grupa odmian została potwierdzona w zbiorczym zestawieniu i dołączonej fakturze.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności producentowi.

Następnie J. K. w dniu 26 lutego 2007 roku złożył drugi wniosek o przyznanie płatności za ilość 4 206 kg surowca tytoniowego grupy odmian IV. Do wniosku zostały dołączone faktury dokumentujące dokonaną sprzedaż surowca tytoniowego grupy odmian IV oraz zbiorcze zestawienie ilości sprzedanego surowca. Łączna ilość dostarczonego surowca tytoniowego, w ramach umowy na uprawę nr [...], dla grupy odmian IV, wykazana we dwóch wnioskach o przyznanie płatności wyniosła 8 417 kg.

W dniu [...] września 2006 roku na plantacji należącej do producenta została przeprowadzona kontrola przez pracowników organu. Kontroli podlegała zarówno umowa na uprawę tytoniu nr [...], jak i umowa nr [...]. W raporcie z kontroli dotyczącym umowy nr [...] stwierdzono, że stan wegetatywny roślin nie pozwoli na wyprodukowanie ilości surowca zadeklarowanej w umowie, a szacowany plon może wynieść w granicach od 6 700 kg do 7 800 kg. Przedmiotowy raport został zaakceptowany przez J. K.

W dniu [...] lutego 2007 roku została przeprowadzona ponowna kontrola dotycząca wykonania wyżej powołanych umów u producenta. W raporcie z kontroli nr [...] dotyczącym umowy nr [...], zawartej w grupie odmian IV, stwierdzono, że szacunkowa ilość zebranego tytoniu z roku zbioru, którego dotyczy kontrola, pozostała do dostarczenia nie przekroczy 3 300 kg. Do dnia kontroli producent dostarczył 4 211 kg surowca tytoniowego tej kategorii.

Z uwagi na treść raportów organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw aby przyznać dopłaty za ilość surowca przekraczającą 7511 kg, grupy odmian IV.

W złożonym odwołaniu producent podnosił, że ilość wyprodukowanego surowca nie była większa niż ta, która była określona w raporcie z kontroli, jednakże tytoń ze wszystkich działek był składowany na jednej pryzmie i oddawany do skupu.

Zrzeszenie Plantatorów [...] i pierwszy przetwórca tytoniu F. spółka z oo udzielili informacji organowi odwoławczemu, że producent J. K. dostarczył tylko surowiec tytoniowy w ramach umowy zawartej na uprawę nr [...] w ilości 8 417 kg( grupa odmian IV).

Tak więc skoro producent dostarczył tylko surowiec grupy odmian IV, a zgodnie z raportem kontroli uzupełniającej z [...] lutego 2007 roku ilość zebranego surowca tytoniowego tej grupy pozostała do dostarczenia nie powinna przekroczć 3 300 kg.

W związku z tym, że ilość dostarczona przez producenta przekroczyła o 906 kg, ilość możliwą do wyprodukowania, to co do tej ilości płatność, zdaniem organu nie przysługiwała.

Skargę na decyzje organu odwoławczego złożył J. K.

Zaskarżonej decyzji zarzucał:

1) błędy w ustaleniach faktycznych mające wpływ na jej treść w postaci;

a) bezpodstawnego przyjęcia, że ilość dostarczonego przez skarżącego surowca tytoniowego, przekroczyła ilość możliwą do wyprodukowania o 906 kg, gdy tymczasem z załącznika do umowy o uprawę nr [...] wynika, że ilość zakontraktowanego surowca wynosiła, 8 800 kg, a z załącznika do umowy o uprawę nr [...] wynika, że ilość zakontraktowanego surowca wynosiła 1 300 kg tj. łącznie 10 100 kg;

b) bezzasadnego uznania, że okoliczność iż skarżący zapakował w balikach suszonych liści tytoniu, odmiany grupy III i IV, które wynikały z umów kontraktacji nr [...] oraz [...], uniemożliwia przyznanie mu płatności za 906 kg.

2) naruszenie prawa materialnego :

a) treści art.32, art.33 i nast. W związku z art.1 ust.1 pkt. 2 ustawy o organizacji rynków w związku z treścią rozporządzenia WE nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, poprzez bezpodstawne uznanie, że skarżący nie nabył z mocy prawa do przewidzianej w/w płatności za całość dostarczonego surowca tytoniowego;

b) treści art.33 d ustawy o organizacji rynków poprzez uznanie, że ilość zakontraktowanego surowca tytoniowego, określonego w umowie o uprawę przewidzianej w tych przepisach, została zmieniona w trakcie trwania jej obowiązywania;

c) treści § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2006 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz sposobu wypłaty uzupełniającej oraz płatności wyrównawczej producentom surowca tytoniowego poprzez uznanie, że skarżącemu nie należy się w całości płatność przewidziana w tym paragrafie, mimo że spełnił warunki od których zależy jej uzyskanie.

Wskazując na powyższe uchybienia skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcie co do meritum, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi J. K. podnosił, że organ który wydał zaskarżoną decyzję niesłusznie uznał, że skarżący przekroczył możliwą do wyprodukowania ilość surowca tytoniowego o 906 kg.

Z treści załącznika do umowy o uprawę nr [...], zawartej na grupę odmian IV, wynika, ze ilość zakontraktowanego surowca wynosiła 8 800 kg, a z załącznika do umowy o uprawę nr [...], zawartej na grupę odmian III wynika, że ilość zakontraktowanego surowca wynosiła 1 300 kg tj. łącznie 10 100 kg. Oba wnioski producenta obejmowały zarówno tytoń zarówno należący do III, jak i IV grupy. Sposób pakowania tytoniu, wynikał jedynie z zasad klasyfikacji, a nie z treści umów. Zatem niedopuszczalna jest odmowa przyznania płatności za dostarczony surowiec w ilości 906 kg, tylko z tego powodu, że został on zapakowany w sposób nieprawidłowy. Skarżący powoływał się na raporty kontroli z których wynika, że zebrana z upraw skarżącego grupa odmian jest zgodna z zadeklarowaną w umowie uprawy tytoniu. Nadto z tych protokołów wynika, że skarżący dostarczył surowiec tytoniowy w ilości i odmianie zgodnie zgodnej z umowami nr [...] oraz nr [...]. Zawarta zaś w raportach określona orientacyjnie ilość plonu, nie odpowiada wcale ilości zakontraktowanego surowca, dlatego niezrozumiała jest postawa organu odwoławczego, który kategorie te uznał za tożsame.

Skarżący w dalszej części skargi podnosił, że z treści zawartych przez niego umów wynika, że jest zobowiązany dostarczyć łącznie 1 100 kg surowca tytoniowego.

Z treści tych umów nie wynika w jaki sposób powinny być pakowane i dostarczane liście suszonego tytoniu. Obowiązek osobnego pakowania poszczególnych gatunków wynika z klasyfikacji tytoniu, która nie stanowiła i nie stanowi integralnej części umowy.

Pozbawienie skarżącego na tej podstawie płatności, która mu się należy z mocy prawa, zgodnie z treścią art. 33 ustawy o organizacji rynków jest niedopuszczalne i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Również z treści rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 stycznia 2006 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz sposobu wypłaty płatności uzupełniającej oraz płatności wyrównawczej producentom surowca tytoniowego, nie wynika również w jaki sposób powinien być zapakowany i dostarczany surowiec tytoniowy. Skarżący spełnił wszystkie wszelkie przewidziane w tym rozporządzeniu szczegółowe warunki uzyskania płatności, czego dowodem są m.in. raporty z kontroli, a mimo to nie przyznano mu płatności w pełnej wysokości.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga J. K. nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi

art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ DZ.U nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. [ DZ.U nr 153, poz.1270, ze zmianami] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności.

Jak stanowi przepis art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów skargi w zakresie naruszeń przepisów postępowania, skutkujących błędnym ustaleniem stanu faktycznego, ponieważ dopiero na tle prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych można prawidłowo zastosować przepisy prawa materialnego.

[ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2003 roku, I SA/Łd 764/03].

Wbrew zarzutom skargi należy uznać iż organ administracji publicznej zgodnie z wymogami art. 77 § 1 i art.80 k.p.a. zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy.

Nie wystąpiła również sprzeczność istotnych ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału. Taka sprzeczność występuje gdy powstaje dysharmonia pomiędzy materiałem zgromadzonym w sprawie, a konkluzją do jakiej dochodzi organ na podstawie tego materiału.

Taka sprzeczność występuje gdy :

a) z treści materiału wynika co innego niż przyjął organ;

b) gdy pewnego dowodu zebranego nie uwzględniono przy ocenie;

c) gdy organ przyjął pewne fakty za ustalone, mimo że nie zostały one w ogóle lub są niedostatecznie potwierdzone;

d) gdy organ uznał pewne fakty za nie udowodnione, mimo że były ku temu podstawy;

e) ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub regułami logicznego wnioskowania.

Zdaniem sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego organ prawidłowo ustalił, że dostarczył on tylko surowiec tytoniowy grupy odmian IV. Przede wszystkim wynika to ze złożonych przez niego wniosków o przyznanie płatności z grudnia 2006 roku i z lutego 2007 roku, gdzie jednoznacznie wskazuje, że dostarczył on surowiec odmian IV w związku z zawartą umową nr [...]. Potwierdziło to również Zrzeszenie Plantatorów [...] oraz pierwszy przetwórca tytoniu F. spółka z oo. Tak więc twierdzenia skarżącego o tym, ze dostarczył również surowiec tytoniowy odmian III nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym i stanowi polemikę z prawidłowymi ustaleniami organu. Raporty z kontroli przeprowadzanej u producenta mają obrazować tylko prawdziwość danych zawartych w umowie ze stanem faktycznym na gruncie. Nie wynika z nich jakie odmiany i w jakiej ilości dostarczył producent surowca tytoniowego.

Naruszenie prawa materialnego może nastąpić w dwojaki sposób: poprzez błędna jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Pierwszy sposób naruszenia prawa materialnego polega na mylnym zrozumieniu treści zastosowanego przepisu. Naruszenie prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie, to kwestia prawidłowego odniesienia normy prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego z hipotezą odnośnej normy prawnej i poddanie tego stanu ocenie prawnej na podstawie treści tej normy( por. wyrok Sądu Najwyższego z 2 .04.2003 roku, I CKN 160/01 ; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 .02.2006 roku, II CSK 101/05).

Skarżący zarzuca naruszenie przepisów art. 32 , art.33 i następnych w związku z art.1 ust.1 pkt 1 ustawy o organizacji rynków oraz § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 23 listopada 2006 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz sposobu wypłaty płatności uzupełniającej oraz płatności wyrównawczej producentom surowca tytoniowego.

Przywołany przepis art. 32 stanowi, że płatność uzupełniająca, o której mowa w art.1 ust.1 pkt 2, zwana dalej "płatnością’’ przysługuje producentowi surowca tytoniowego za ilość surowca tytoniowego :

1) wyprodukowanego na działce rolnej, której całość lub część jest położona w rejonie uprawy tytoniu;

2) dostarczonego pierwszemu przetwórcy, w ramach umowy na uprawę tytoniu, spełniającej warunki określone w art.33d.

Tak więc płatność przysługuje tylko za surowiec tytoniowy wyprodukowany przez producenta na działce zgodnie z umową na uprawę tytoniu. Prezes Agencji Rynku Rolnego biorąc za podstawę przepis art.33g ust. 1 pkt 3 i ust.5 ustawy o organizacji rynków przeprowadził u skarżącego, jako producencie surowca tytoniowego dwie kontrole( w dniach [...] września 2006 roku i [...] lutego 2007 roku ), w zakresie prawdziwości danych zawartych w umowach na uprawę tytoniu.

W wyniku przeprowadzonych kontroli sporządzono raporty z których wynikało, że w ramach umowy nr [...], odmian IV producent będzie w stanie w ramach tej umowy wyprodukować łącznie 7 511 kg surowca tytoniowego.

Możliwości produkcyjne producenta , które zostały ocenione przez kontrolerów, nie zostały w żaden sposób zakwestionowane przez skarżącego. W swoim odwołaniu twierdził, że nie przekroczył tej ilości, a część sprzedanego surowca była z grupy odmian III, w ramach umowy nr [...].

Tak więc za płatność za dostarczony surowiec odmian IV ponad ilość 7 511 kg się nie należała ponieważ surowiec ten nie mógł pochodzić z działki skarżącego.

W związku z tym gdy organ ustalił, że producent sprzedał surowiec tytoniowy, który nie mógł być wyprodukowany przez niego w ramach danej umowy, to zasadnie odmówił w tym zakresie przyznania dopłat. Na legalność zaskarżonej decyzji nie miało wpływu również to, że skupujący surowiec tytoniowy przyjął całość dostarczonego towaru.

Tak więc za nietrafny należy uznać zarzut skarżącego naruszenia przepisów prawa materialnego art.32, art.33 ustawy o organizacji rynków i §1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2006 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz sposobu wypłaty uzupełniającej oraz płatności wyrównawczej producentom surowca tytoniowego poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów.

Z tych względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.