Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2072/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Anna Mierzejewska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agnieszka Cudna, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Szefa Inspektoratu Uzbrojenia z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Wa 2072/15

UZASADNIENIE

Szef Inspektoratu Uzbrojenia decyzją nr [...] z dnia [...] października 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako k.p.a.) w zw. z art. 17 oraz art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. 2014 r., poz. 782 ze zm. dalej jako u.d.i.p.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku Pana K. L., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] maja 2015 r. do Inspektoratu Uzbrojenia (dalej jako "IU") wpłynął wniosek złożony przez Pana K. L., w którym w punktach 13 i 14 zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym "wskazania wszystkich nałożonych na Inspektorat Uzbrojenia kar, grzywien oraz opłat stanowiących sankcję finansową, w rozumieniu art. 18c ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r., Nr 14, poz. 114 ze zm.), w tym na podstawie nieprawomocnych wyroków i decyzji, ze wskazaniem organu lub sądu który karę, grzywnę lub opłatę stanowiącą sankcję finansową nałożył" oraz "przesłania kopii wszystkich protokołów kontroli (w tym kontroli wewnętrznych) przeprowadzonych w pierwszym półroczu 2009 r. w Departamencie Zaopatrywania Sił Zbrojnych".

W odpowiedzi, pismem nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., IU mając na względzie szeroki zakres żądań sformułowanych we wniosku - z uwagi na obszerność dokumentacji, konieczność jej sprawdzenia i przeanalizowania oraz wyboru tylko niektórych dokumentów z całego zasobu dokumentacji zgromadzonych we wnioskowanym okresie, według określonych we wniosku kryteriów - poinformował Wnioskodawcę, iż jego żądanie dotyczy informacji przetworzonej oraz wezwał do wykazania, w terminie 14 dni od daty otrzymania ww. pisma, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W związku z brakiem odpowiedzi we wskazanym terminie, w dniu [...] lipca 2015 r. Szef Inspektoratu Uzbrojenia, wydał decyzję nr [...], w której odmówił udostępnienia informacji publicznej, w zakresie w jakim został on sformułowany w punktach 13 i 14 wniosku z dnia [...] maja 2015 r.

Uzasadniając swoje stanowisko, Szef Inspektoratu Uzbrojenia wskazał, iż wnioskowane przez Pana K.L. informacje należy zaliczyć do kategorii informacji przetworzonych. Podstawą przyjęcia powyższego uznania był fakt, iż podmiot zobowiązany do udostępnienia tych informacji, nie posiada ich na moment wpłynięcia wniosku, zaś ich wytworzenie w oparciu o posiadane zasoby informacyjne, z uwagi na szeroki zakres żądanych informacji wymagający ich zgromadzenia, przekształcenia i wyselekcjonowania a następnie sporządzenia nowego wykazu lub usunięcia informacji konfidencjonalnych, a także z uwagi na konieczność sporządzania wielu kserokopii określonych dokumentów, będzie się wiązało ze znacznym zaangażowaniem środków osobowych, które z pewnością zakłócą normalny tok działania Inspektoratu Uzbrojenia i utrudnią wykonywanie przypisanych mu zadań.

Ponadto Szef Inspektoratu Uzbrojenia podniósł, iż w odniesieniu do informacji przetworzonej ustawodawca' wprowadził szczególną przesłankę jej udostępnienia. Przed udostępnieniem informacji, podmiot zobowiązany powinien sprawdzić, czy udostępnienie informacji w zakresie określonym we wniosku jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". W ocenie organu I instancji, skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. Skuteczne zatem działanie w ramach interesu publicznego wiąże1 się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Ciężar oceny tego, czy wnioskodawca w sposób właściwy wykazał we wniosku istnienie interesu publicznego, spoczywa na podmiocie zobowiązanym, który powinien dokonać oceny zarówno wniosku, jak i zakresu, w jakim wnioskodawca chce uzyskać informację publiczną. Powyższe stanowisko zaprezentował WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 19 grudnia 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wr 47/05 (niepublikowany).

Z uwagi na to, iż Wnioskodawca nie odpowiedział na ww. wezwanie, Organ dokonał samodzielnej analizy sprawy, ustalając, że uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, w przedmiotowym przypadku nie występuje. Podstawą przyjęcia powyższego ustalenia było założenie, iż dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna, ale także, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa. W ocenie organu, nie można przyjąć aby udostępnienie wnioskowanej korespondencji, mogło w jakikolwiek sposób wpłynąć na usprawnienie działania organów państwa.

Organ wskazał, że dotychczasowe działania Wnioskodawcy jednoznacznie wskazywały, iż żądaniu uzyskania informacji publicznej od IU towarzyszy indywidualny interes Wnioskodawcy, który jako ojciec jednego z pracowników Organu, pozostaje z nim w sporze sądowym.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I Instancji, celem działań Wnioskodawcy było więc nie tylko zdobycie informacji na temat syna (wnioskował o nie w innych wnioskach o dostęp do informacji publicznej) ale także wpływanie na sytuację zawodową syna poprzez występowanie z licznymi zapytaniami w trybie u.d.d.i.p. do instytucji, w której syn jest zatrudniony, celem spowodowania dyskomfortu w miejscu jego pracy. Uzyskanie informacji zarówno na temat kar, grzywien oraz opłat stanowiących sankcję finansową organu jak i pozyskanie dostępu do wszystkich protokołów kontroli poprzednika Organu wiązałoby się, zdaniem Szefa IU, z koniecznością ogromnego nakładu pracy osób w nim zatrudnionych, powodując tym samym destabilizację pracy IU, jak również przełożyć się na negatywną ocenę syna Wnioskodawcy, który stanowi niejako "przyczynę" występowania przez Wnioskodawcę z licznymi zapytaniami.

Takie działania wykraczają poza uprawnienie do żądania uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W stosunku do decyzji zostało wniesione odwołanie. W ww. odwołaniu Pan K. L. podniósł, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, Organ I instancji naruszył następujące przepisy:

- art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. polegający na błędnym oznaczeniu organu oraz błędnym, tj. niepełnym uzasadnieniu decyzji;

- art. 2 ust. 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez ich błędną kwalifikację i uznanie, iż żądane informacje nie spełniają wymogu informacji przetworzonej oraz błędnym przyjęciu, iż informacje żądane we wniosku z dnia [...] maja 2015 r. nie spełniają wymogu szczególnej istotności dla interesu publicznego; oraz

- art. 14 ust. 2 u.d.i.p. poprzez błędne wyznaczenie terminu na wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego konieczność pozyskania wnioskowanych informacji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Szef Inspektoratu Uzbrojenia, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., wskazał, że jak wynika z treści odwołania, Skarżący podnosi, iż Decyzja Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. zawiera błędne oznaczenie Organu, bowiem w zaskarżonej decyzji organ oznaczono jako "Inspektorat Uzbrojenia" a niejako "Szef Inspektoratu Uzbrojenia". Powyższy zarzut nie znajduje uzasadnienia prawnego. W sentencji decyzji wskazano, iż to Szef Inspektoratu Uzbrojenia działając jako Organ w niniejszej sprawie rozstrzyga merytorycznie nadesłany przez Odwołującego wniosek. Również pod treścią decyzji widnieje podpis Szefa Inspektoratu Uzbrojenia [...] A.D., który reprezentuje Inspektorat Uzbrojenia i który jest organem uprawnionym do jej wydania. W tym stanie faktycznym, wskazywanie przez Odwołującego, iż w inny sposób dokonano oznaczenia organu wydającego decyzję, jest co najmniej niesłusznym i całkowicie nieuzasadnionym.

Analizując treść decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. organ stwierdził, iż wszystkie ww. elementy zostały w niej określone prawidłowo. Jak wykazał Organ rozpatrujący sprawę w I instancji, w decyzji wskazano dlaczego zakwalifikowano żądane przez Wnioskodawcę informacje jako informacje publiczne przetworzone, wyjaśniono na czym polega to przetworzenie, powołano czynności i działania oraz obciążenia o charakterze technicznym i osobowym jakie Organ musi ponieść aby uczynić zadość żądaniu Wnioskodawcy - w zakresie kar i wydatków i opłat uiszczanych przez IU organ wskazał, iż: "musiałby wytworzyć nowy wykaz w oparciu o posiadane zasoby informacyjne", "z całego zbioru opłat IU musiałby wyselekcjonować jedynie te, które mieściłyby się w pojęciu kar, grzywien oraz opłat stanowiących sankcje finansowe", "działania te byłyby czasochłonne i wiązać by się musiały ze znacznym zaangażowaniem pracowników merytorycznych’'’', w zakresie zaś informacji dotyczącej przesłania kopii wszystkich protokołów kontroli (w tym kontroli wewnętrznych) przeprowadzonych w pierwszym półroczu 2009 r. w Departamencie Zaopatrywania Sił Zbrojnych wskazano, iż: "część z wnioskowanej informacji została przekazana do archiwum", organ musiałby "przejrzeć obszerny zbiór wszystkich przejętych przez IU dokumentów i wyodrębnić z niego żądane dane lub informacje o tym gdzie one się znajdują", "musiałby przeprowadzić szczegółowe analizy treści posiadanych protokołów kontroli pod kątem występowania w dokumentach informacji konfidencjonalnych", musiałby "dokonać merytorycznej oceny zwartych w nich danych", musiałby "zaangażować pracowników merytorycznych, którzy musieliby oderwać się od przypisanych im zadań i kompetencji".

Ponadto, po zakwalifikowaniu powyższych informacji jako informacji publicznych przetworzonych, Organ przywołał okoliczności faktyczne uzasadniające dlaczego udostępnienie informacji publicznej w niniejszej sprawie nie spełnia przesłanek szczególnej istotności dla interesu publicznego, wyjaśnił dlaczego samodzielnie dokonał tego typu oceny, wskazał dlaczego uznał, iż udostępnienie wnioskowanej korespondencji, nie mogło w jakikolwiek sposób wpłynąć na usprawnienie działania organów

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 2 ust. 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez ich błędną kwalifikację i uznanie, iż żądane informacje spełniają wymogi informacji przetworzonej organ wskazał, iż w opinii Szefa Inspektoratu Uzbrojenia zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji publicznej przetworzonej zostało dokonane w sposób prawidłowy. Pomimo tego, iż Ustawodawca nie określił definicji legalnej pojęcia informacja przetworzona", czynności zakwalifikowane przez Szefa Inspektoratu Uzbrojenia jako konieczne do podjęcia działań zmierzających do udostępnienia Wnioskodawcy żądanej informacji, spełniają wszystkie przesłanki, na jakie wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, próbujące zdefiniować i określić ww. pojęcie. Powołując się na poglądy doktryny i orzecznictwa Organ prawidłowo wywiódł, że z informacją przetworzoną mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, zaś jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych, w efekcie czego powstaje nowy, czyli przetworzony dokument.

Szef IU podkreślił, iż zgadza się również z zakwalifikowaniem żądania zawartego w pkt 14 wniosku z dnia [...] maja 2015 r. jako informacji publicznej przetworzonej. Jak wynika z najnowszego orzecznictwa prezentowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, zakwalifikowanie żądanych przez Wnioskodawcę informacji jako informacji publicznych przetworzonych, nie zawsze utożsamiane być musi z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać także, np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy" (wyrok NSA w Warszawie z dnia 5 marca 2015 r. I OSK 865/14).

Jak wynika z powyższego, art. 3 ust. 1 u.d.i.p. nie pozwala na zawężenie rozumienia pojęcia informacji przetworzonej tylko do informacji Jakościowo nowej", a wręcz przeciwnie przytoczone orzecznictwo wskazuje, iż z informacją przetworzoną, mamy do czynienia również wówczas, gdy jej udostępnienie połączone jest z koniecznością podjęcia szeregu działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań.

Organ podzielił stanowisko zajęte przez Szefa IU w I instancji, iż dotychczasowe działania Wnioskodawcy nie dają podstaw do twierdzenia, iż wnioskodawca mógłby podjąć działania zmierzające do wykorzystania zebranych informacji dla potrzeb realizacji interesu publicznego. Pomimo możliwości wskazania na tego typu intencje, wnioskodawca nie podjął także próby wykazania, iż w przypadku niniejszej sprawy stanowisko to mogłoby ulec zmianie.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A.L. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie organu do udzielenia informacji oraz zasądzenie kosztów.

Decyzji zarzucił naruszenie art. 2 ust 2, art. 3 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 107 kpa oraz art. 8 , 107 § 3 kpa w zw. z art. 16 ust 2 udip, art. 10 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według powyższego kryterium wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż akt ten odpowiada prawu.

Podstawę materialną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 ustawy, podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższego przepisu Inspektorat Uzbrojenia bez wątpienia należy do podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej.

Przechodząc natomiast do analizy charakteru żądanej we wniosku informacji, należy odwołać się do treści art. 1 ust. 1 ustawy, który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Innymi słowy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych rozumianych jako działalność organów władzy publicznej oraz samorządów, osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, komunalnym lub Skarbu Państwa. Przepis art. 6 ustawy zawiera przykładowy katalog informacji oraz danych które podlegają reżimowi ustawy. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydująca jest zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji.

W orzecznictwie za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do Władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r., IV SA/Po 652/07, LEX nr 460751). Takie też stanowisko wyrażono w wyrokach WSA w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. II SAB/Lu 19/06 (LEX Nr 236231), WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r., sygn. IV SA/Wa 221/04 (LEX Nr 146742) oraz postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 r" sygn. II SAB/Bk 36/08 (LEX Nr 146742).

Przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, że udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4, w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach (lit. c) oraz o majątku, którym dysponują (lit. f). Natomiast art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy stanowi o udostępnieniu informacji publicznej o majątku publicznym, w szczególności o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych.

W świetle tych kategorii wskazywana przez skarżącego informacja bez wątpienia stanowi informację publiczną.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest natomiast to, czy żądana przez skarżącego informacja jest informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz czy w sprawie zaistniała przesłanka "szczególnej istotności dla interesu publicznego" warunkująca udostępnienie takiej informacji.

W ocenie Sądu, zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko Inspektoratu Uzbrojenia należy uznać za prawidłowe.

Informacja publiczna przetworzona, w odróżnieniu od informacji prostej czyli takiej, której zasadnicza część nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, jest informacją jakościową nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (por. wyroki NSA: z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1737/11, publ.: LEX nr 1149235, z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11, publ.: LEX nr 1135982). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zbioru posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca. Zbiór takich informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów (por. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ.: LEX nr 1068557, z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133).

Jak wynika z treści wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2015 r. domaga się on informacji publicznej w zakresie dotyczącym "wskazania wszystkich nałożonych na Inspektorat Uzbrojenia kar, grzywien oraz opłat stanowiących sankcję finansową, w rozumieniu art. 18cust 1 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz.U. z 2005 r., Nr 14 , poz. 114 ze zm.), w tym na podstawie nieprawomocnych wyroków i decyzji, ze wskazaniem organu lub sądu który karę grzywny lub opłatę stanowiącą sankcję finansową nałożył oraz przesłania kopii wszystkich protokołów kontroli w tym kontroli wewnętrznych przeprowadzonych w pierwszym półroczu 2009 r w Departamencie Zaopatrzenia Sił Zbrojnych.

Biorąc pod uwagę obszerny zakres żądanej informacji, jak również zważywszy na oświadczenie podmiotu zobowiązanego, że informacji spełniających kryteria określone we wniosku podmiot ten nie posiada, nie sposób nie przyznać racji argumentacji organu, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Przygotowanie bowiem informacji zgodnej z wnioskiem strony, którym podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej jest związany, wymagałoby pozyskania danych w oparciu o materiały źródłowe, przeanalizowania tych danych i sporządzenia zestawień zgodnych z wnioskiem strony. Wykonanie wskazanych czynności spowodowałoby skupienie się pracowników na przygotowaniu żądanej informacji publicznej, utrudniając wykonywanie bieżących zadań w ramach pełnionych obowiązków pracowniczych.

W świetle powyższego, zdaniem Sądu, uzasadnione jest stanowisko podmiotu zobowiązanego, że czynności niezbędne do przygotowania żądanej informacji, a więc selekcja wielu danych o charakterze prostym, analiza tych danych oraz zestawień wyczerpuje definicję informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wymaga bowiem na tyle istotnego nakładu czasu i zaangażowania pracowników, że z całą pewnością nie pozostawałoby to bez wpływu na bieżącą realizację zwykłych zadań podmiotu zobowiązanego. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, że żądana informacja stanowi informację prostą.

Skarżący, wzywany pismem do wykazania, że jej żądanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, istnienia owego szczególnego interesu niewątpliwie nie wykazał, bowiem nie zareagował na wezwanie organu twierdząc, że wnioskowana informacja ma charakter informacji prostej.

Zdaniem Sądu, w świetle zapisów ustawy o dostępie do informacji publicznych, uzyskanie informacji służących kontroli społecznej nad wydatkowaniem środków publicznych jest możliwe bez konieczności wykazywania "szczególnie istotnego interesu publicznego", o ile informacje te nie stanowią informacji przetworzonych. Dopiero w takim przypadku, zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, konieczne jest wystąpienie tej przesłanki, co jednak w niniejszej sprawie nie zostało przez stronę wykazane.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.