Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 38/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 86; art. 87 par 1, par 2 i par 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

10 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia I. odmówić Z. S. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; II. zwrócić Z. S. 100 (sto) złotych, uiszczone tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Z. S. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem z [...] kwietnia 2020 r. skarżący został bezskutecznie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

W związku z powyższym postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. Sąd odrzucił skargę (k. 18 akt sąd.).

Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, żądając jego uchylenia. W piśmie zawierającym zażalenie skarżący zamieścił również alternatywne żądanie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący uiścił jednocześnie wpis od skargi w kwocie 100 zł (k. 32 akt sąd.).

Postanowieniem z 14 października 2020 r., wydanym w sprawie I OZ 690/20, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego, uznając, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. NSA podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uznał skuteczność doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd odwoławczy wskazał, że na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającego wezwanie ustalono, że awizowanie przesyłki nastąpiło w dniach [...] i [...] maja 2020 r., a zatem upływ siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił [...] czerwca 2020 r. Zdaniem NSA, ponieważ skarżący nie uzupełnił w tym terminie braku fiskalnego skargi, prawidłowo Sąd pierwszej instancji ją odrzucił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł jedynie, że "nie nastąpiło uchybienie terminu na uzupełnienie braków skargi – bowiem próba doręczenia pisma zawierającego zarządzenie w tej sprawie nie wywołała skutków prawnych" (k. 27 akt sąd.).

Nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący w ten sposób nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Podniesione we wniosku okoliczności nie świadczą o tym, że skarżący uchybił terminowi bez własnej winy. Przeciwnie, konsekwentnie twierdził, że nie uchybił terminowi do uzupełnienia braku fiskalnego skargi z uwagi na nieskuteczność doręczenia wezwania.

W konsekwencji powyższego podlega zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. – jako spóźniony – uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w kwocie 100 zł.

Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.