Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 864/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2014 r. sprawy ze skargi Fundacji A w T na rozstrzygnięcie Centrum Przedsiębiorczości z dnia 7 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu skargę oddala.


UZASADNIENIE

Fundacja A z siedzibą w T złożyła do Centrum Przedsiębiorczości ( Instytucji Organizującej Konkurs ) wniosek o dofinansowanie w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw". Schemat C "dotacje dla instytucji otoczenia biznesu" na projekt pod nazwą "[...]".

Na etapie oceny formalnej Fundacja A została wezwana do uzupełnienia wniosku (pismem z dnia 29 listopada 2012 r.), a następnie, po uzupełnieniu, została poinformowana przez organ o pozytywnym wyniku oceny formalnej i przekazaniu wniosku do oceny merytorycznej ( pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. ).

W wyniku pierwszej oceny merytorycznej, wniosek skarżącej Fundacji został odrzucony z powodu nieuzyskania wymaganego minimum 60 % punktów, o czym Centrum Przedsiębiorczości poinformowało pismem z dnia 25 lutego 2013 r.

Fundacja wniosła protest na powyższe rozstrzygnięcie ( pismem z dnia 15 marca 2013 r.), który został uwzględniony ( pismo Dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 12 kwietnia 2013 r.). Uznano, że w ocenie merytorycznej znalazły się uchybienia, w zakresie oceny w ramach kryteriów : Doświadczenie wnioskodawcy oraz Trwałość Projektu, Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, Zakres i specjalizacja usług doradczych – podejście systemowe oraz Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług. Z tego powodu projekt ponownie skierowano do oceny w ramach ww kryteriów.

W wyniku powtórnej oceny merytorycznej wniosek został oceniony negatywnie na etapie właściwej oceny merytorycznej, o czym Centrum Przedsiębiorczości poinformowało pismem z dnia 13 czerwca 2013 r. W wyniku oceny końcowej projekt uzyskał 41 punktów na możliwych 72 punktów, co stanowi 56,94 % maksymalnej liczny punktów.

Na powyższą negatywną ocenę Fundacja wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 27 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 741/13 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ, dokonując oceny projektu w ramach kryteriów nr 2 i nr 5, naruszył art. 26 ust. 1 pkt. 4 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712ze zm., dalej u.z.p.p.r.) nakładający obowiązek zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, oraz art. 31 ust. 1 ustawy wprowadzający wymóg rzetelności i bezstronności tej oceny.

W wyniku ponownego rozpatrzenia protestu, Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości (Instytucji Organizującej Konkurs), pismem z dnia 7 maja 2014 r. [...] poinformował Fundację, że projekt został ponownie oceniony negatywnie na etapie oceny merytorycznej.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano § 19 ust. 1 i § 21 ust. 26 Regulaminu konkursu, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości podał, że w wyniku uwzględnienia protestu wniosek skarżącej został poddany ponownej ocenie merytorycznej w zakresie kryteriów będących przedmiotem protestu. Ocena merytoryczna wniosku przeprowadzona została przez Komisję Oceny Projektów (KOP) złożoną z ekspertów, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz, 712 ze zm.), dalej u.z.p.p.r. , nie będących pracownikami IOK, w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO Uchwałą nr [...] z dnia 22 lutego 2008 r. z póz. zm., które zostały zamieszczone w załączniku nr 4 do Uszczegółowienia RPO na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 listopada 2007 r. z póz. zm. Dyrektor CP wskazał na treść § 21 ust. 26 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym punkty uzyskane z ponownej oceny zastępują punkty uzyskane na etapie wcześniejszej oceny w ocenianych ponownie kryteriach; w przypadkach, w których ponowna ocena w danym kryterium była niższa, niż uzyskana na etapie oceny, w odniesieniu do której wnioskodawca wniósł protest, w mocy utrzymywana jest wyższa ocena tego kryterium. Dyrektor CP podał, że w wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosek skarżącej uzyskał 41 punktów, co stanowi 56,94% maksymalnej liczby punktów, która wynosi 72 punkty. Zgodnie z zapisami rozdziału 1.6. "Opis systemu wyboru projekt ow w ramach RPO" Uszczegółowienia RPO, § 9 ust. 7 lit. a) Regulaminu prac KOP, a także § 19 ust. 32 pkt. 6 Regulaminu konkursu, odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. W ramach konkursu maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 72, zatem warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest uzyskanie co najmniej 44 punktów, w związku z powyższym projekt uzyskał negatywną ocenę na etapie właściwej oceny merytorycznej. W załączeniu przekazano skarżącej Fundacji kserokopie kart oceny merytorycznej w części dotyczącej właściwej oceny merytorycznej, ponownej oceny przeprowadzonej wskutek uwzględnienia przez Sąd skargi w części zawierającej zarzuty dokonanej ponownie oceny w ramach kryterium nr 2 - Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, oraz nr 5 – Analiza potrzeb regionu zakresie świadczenia usług

Organ wyjaśnił, że zgodnie z zapisami rozdziału 1.6 "Opis systemu wyboru projektów w ramach RPO" Uszczegółowienie RPO, § 9 ust. 7 lit. a Regulaminu prac KOP, również § 19 ust. 32 pkt 6 Regulaminu konkursu, odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. W ramach przedmiotowego konkursu maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 72, zatem warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest uzyskanie co najmniej 44 punktów.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez Fundację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Fundacja wniosła o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając jej naruszenie:

1. art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r.

2. Art. 26 ust. 1 pkt 4 i art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.

3. § 19 ust. 2 Regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat C "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu", stanowiącego Załącznik nr 1 do Uchwały nr 1180/12 Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012 r. (zwanego dalej Regulaminem konkursu);

4. Kryteriów wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 dla II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat C "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu" stanowiące Załącznik nr 4 do Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 (zwane dalej Kryteriami);

5. § 4 ust. 4 lit. a) i b) oraz § 10 ust. 1 lit. c) i e) Regulaminu prac Komisji Oceny Projektów oceniającej wnioski złożone w ramach II Osi priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 "Gospodarka regionalnej szansy", stanowiącego Załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 11 września 2012 r. (zwanego dalej Regulaminem prac KOP), o którym mowa w § 19 ust. 21 Regulaminu konkursu.

6. Nieuwzględnienie w toku powtórnej oceny merytorycznej wskazań WSA w Krakowie zawartych w wyroku z 27 grudnia 2013 r., a tym samym powtórzenie naruszeń i nieprawidłowości w ocenie wniosku w ramach kryteriów oceny merytorycznej nr 2, w związku z czym zarzucono naruszenie § 10 ust. 1 lit. c i e Regulaminu prac KOP.

7. Naruszenie zasad bezstronności i rzetelności oceny, o których stanowią art. 31 ust. 1 ww ustawy i 4 ust. 4 lit. a i b Regulaminu prac KOP.

8. Rażące naruszenie zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których stanowi art. 26 ust. 2 ww ustawy.

Uzasadniając szczegółowo zarzucone uchybienia w zakresie kryterium - Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu - Fundacja wskazała, że oceniający ograniczyli się tylko i wyłącznie do analizy przychodów wnioskodawcy i w oparciu o subiektywne przesłanki uznali, że ich wzrost nie jest wystarczający do uznania, iż realizacja projektu wpłynie znacząco na poprawę sytuacji wnioskodawcy. Fundacja uznała za sprzeczność to, że z jednej strony uznano, że nie przedstawiła z jakich przesłanek wynika przyjęta liczb podmiotów, które skorzystają z usługi świadczonej w wyniku realizacji projektu i że nie poparto danych własnymi badaniami rynku, a z drugiej - zakwestionowano doświadczenie własne skarżącej. Fundacja zarzuciła, że oceny I i II wskazują wyraźnie na dokonanie ich niezgodnie z Kryteriami, wykraczając poza ich zakres, a także zawierają w wielu miejscach niejasne i pozostające ze sobą w sprzeczności stwierdzenia. Tytułem przykładu skarżąca wskazała, że oceniający nr I odnosił się jeśli chodzi o pozycję konkurencyjną do całości przychodów , uwzględniających dotację z POIG naprzemiennie do wybranych jedynie przychodów, stąd nie do końca jest jasne, które aspekty finalnie wzięto pod uwagę. Ponadto Fundacja zarzuciła, że oceniający oparł ocenę na dodatkowych, niewynikających z Kryteriów aspektach takich jak relacja przychodów wnioskodawcy, a nakłady na projekt. Fundacja wskazała, zarzucając oceniającemu nr 2 tożsamość zarzutów, że zapisy Kryterium nie określają pułapów wartości przychodów przypisanych konkretnej liczbie punktów, natomiast przedmiotem oceny jest całokształt sytuacji finansowo-ekonomicznej wnioskodawcy, oceniony na podstawie zapisów biznesplanu. Z tego biznesplanu właśnie wynika, że dzięki realizacji Projektu sytuacja finansowo-ekonomiczna Fundacji ulegnie poprawie. Organ zdaniem skarżącej Fundacji nie wziął pod uwagę takich czynników jak wzrost jakości świadczonych przez wnioskodawcę usług, dzięki nowoczesnemu zapleczu technicznemu stworzonemu w oparciu o wnioskowaną dotację, wzmocnienie jego pozycji na tle innych IOB, wzrost prestiżu wskutek wprowadzenia do oferty zupełnie nowej usługi o wysokim stopniu kompleksowości i jakości stosownie do potrzeb i możliwości przedsiębiorstw stanowiących grupę docelową usługi.

Co do oceny nr II skarżąca wskazała, że sprowadzanie kwestii konkurencyjności do terytorialnej skali działania stanowi naruszenie nie tylko zapisów Kryteriów, ale także wskazań Sądu w uzasadnieniu wyroku z 27.12.2013 r. Według skarżącej zasięg projektu jest ściśle uzasadniony jego specyfiką i zapotrzebowaniem, które potwierdza analiza przeprowadzona dla konkretnego obszaru. Skarżąca stwierdziła, że wbrew twierdzeniu organu, iż brak jest w dokumentach aplikacyjnych danych, w oparciu o które oparto założenia co do liczby podmiotów, które skorzystają z usługi wdrożonej w ramach Projektu – w zapisach biznesplanu Fundacja przedstawiła źródła danych służących do wskazania liczby odbiorców oferowanej usługi a także szczegółowo opisała sposób ich wyliczenia. Między innymi zapisano, że z usługi w trybie ciągłym skorzysta 54 MŚP rocznie, a liczba ta wynika z możliwości lokalowych oraz danych własnych dotyczących zainteresowania i zapotrzebowania przedsiębiorców na konkretne warianty usługi planowanej do wprowadzenia. Fundacja zarzuciła, że oceniający niezasadnie uznał, iż w tym zakresie nie wystarczające jest odwoływanie się do własnych badań rynkowych, podczas gdy dokumentacja konkursowa w żadnym punkcie nie precyzuje, że wnioskodawca powinien przedstawić dane pozyskane przy zastosowaniu określonych narzędzi badawczych. Odnosząc się z kolei do uwag dotyczących poziomu cen usług przedstawionych w biznesplanie nieodbiegających od poziomu cen rynkowych na obszarze realizacji Projektu skarżąca zarzuciła, że jest ona lakoniczna i nie sposób zinterpretować do czego i w jaki sposób się odnosi. Dla oceniającego informacja ta stanowiła uzasadnienie oceny, że wysokie nakłady na realizację Projektu nie przełożą się na znaczną poprawę konkurencyjności. Skarżąca zwróciła uwagę, że to nie nakłady na Projekt, a realizacja jego celów mają przełożyć się na poprawę konkurencyjności wnioskodawcy.

Odnośnie do kryterium nr 5 – "Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług" skarżąca zarzuciła, że występuje niezgodność dokonanej oceny ze stanowiskiem IZ przedstawionym w rozstrzygnięciu protestu z dnia 12 kwietnia 2013 r. jak i niezgodność z zaleceniami WSA w Krakowie. Wskazano, że przywołany już w ramach kryterium nr 4 Klaster Przemysłowy (KP) świadczy usługi zbliżone do usługi, którą zamierza oferować wnioskodawca, przy czym nie wykazano, na czym owo "zbliżenie" usługi polega, jak również nie udowodniono, że wnioskodawca miał obowiązek poddać analizie potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług podmioty wskazane przez KOP (KP). Zdaniem strony skarżącej analiza otoczenia konkurencyjnego została przeprowadzona przez wnioskodawcę w sposób rzetelny i prawidłowy z uwzględnieniem tylko i wyłącznie tych instytucji, które z uwagi na zakres działalności i warunki udostępniania swojego zaplecza/świadczenia usług, można uznać za potencjalnie konkurencyjne. Skarżąca podniosła też, że kwestionowanie przez jednego z oceniających doświadczenia wnioskodawcy nie tylko nie zostało poparte konkretnymi argumentami, ale też pozostaje w sprzeczności z zakresem specjalistycznej wiedzy przedstawionej przez stronę skarżącą.

Skarżąca zarzuciła ponadto, że oceniający sprowadził jej usługi tylko i wyłącznie do najmu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie oraz przedstawiając przyczyny, dla których zarzuty skargi uznać należy za nieuzasadnione. Zdaniem organu skarga w istocie swojej jest polemiką ze stanowiskiem asesorów przedstawionym w ponownej ocenie wniosku aplikacyjnego, co uzasadnia wniosek o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych należy ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 712, poz. 712 z póz. zm.), dalej u.z.p.p.r. Regulacją wynikającą z przepisu art. 30 c poddano kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu, dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego, zawierającego wniosek o dofinansowanie. Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 30 e u.z.p.p.r. przewiduje, że w zakresie nieuregulowanym odmiennie w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera szczególne uregulowania dotyczące sposobu rozstrzygnięcia sądu administracyjnego – art. 30c ust. 3 i ust. 5, a także wskazuje, że zaskarżona do sądu administracyjnego informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej traktowana jest, jako akt nie będący decyzją administracyjną, ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. (art. 30g, 30e). Jak wynika z powyższego, w postępowaniu wszczętym wniesieniem skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., sąd administracyjny może kontrolować zgodność z prawem zaskarżonej informacji o negatywnym wyniku rozpatrzenia protestu. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi, ponieważ u.z.p.p.r. nie wyłączyła stosowania przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, a w razie jej uwzględnienia, sąd, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekaże jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, co oznacza, że instytucja ta będzie zobowiązana do ponownej oceny wniosku na takim etapie, na jakim złożono skargę. Instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.).

Dokonana na powyższych zasadach kontrola zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Centrum Przedsiębiorczości prowadzi do uznania, że skarga nie jest uzasadniona,

Na wstępie przypomnieć wypada, że sprawa jest przez tutejszy Sąd rozpatrywana po raz drugi, a co za tym idzie Sąd, a wcześniej organ, jest związany wydanym w dniu 27 grudnia 2012r. wyrokiem stwierdzającym, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo. Równocześnie Sąd przesądził, że nie wszystkie zarzuty podlegają uwzględnieniu, a jedynie część zarzutów, dotyczących dokonanej ponownie ( w wyniku uwzględnienia protestu) oceny w ramach kryterium nr 2 – Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projekt, oraz kryterium nr 2 – Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług.

Analiza oceny w ramach kryterium nr 2 doprowadziła do uwzględnienia przez Sąd zarzutu, że z przyjętych kryteriów jaki i z komentarza nie wynika aby ocena wzrostu konkurencyjności wnioskodawcy miała być dokonana wyłącznie na podstawie wzrostu terytorialnego zasięgu jego działania . Sąd uznał , ż wzrost terytorialnego zasięgu świadczenia usług może być jednym z istotnych czynników decydujących o wzroście konkurencyjności, równoważnym z innymi elementami odniesienia, natomiast z wytycznych nie wynika , aby oprócz badania obecnej i prognozowanej sytuacji ekonomiczno – finansowej wnioskodawcy, przy ocenie w ramach kryterium nr 2 należało szczególnie uwzględnić ten czynnik. Zdaniem Sądu wzrost konkurencyjności może nastąpić w obrębie dotychczasowego zasięgu działania. Sad zwrócił także uwagę , że skoro ekspert uznał za niejasny sposób obliczenia stopy wzrostu, to KOP powinna zgodnie z § 19 pkt.30 Regulaminu wezwać ( jednokrotnie ) do złożenia wyjaśnień. Nie wiadomo też, czy wspomniana " niejasność " miała wpływ na obniżenie punktacji.

Odnośnie natomiast do oceny w ramach omawianego kryterium dokonanej przez kolejnego eksperta, w dniu 25. 05.2013 r. stwierdzić należy, że co do subkryterium pierwszego nie odpowiada ona prawu. Jest ona całkowicie lakoniczna. Wynika z niej, że ekspert, oceniając zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu wziął pod uwagę wyłącznie dane dotyczące wzrostu wartości przychodów Wnioskodawcy i wynik tej oceny przełożył wprost na brak wzrostu zasięgu działania Wnioskodawcy. Z oceny tej nie wynika, aby ekspert brał pod uwagę wytyczne wynikające uzasadnienia/komentarza. Uzasadnia to zdaniem Sądu uznanie, że oceniający pominął szczegółowe zapisy biznesplanu dotyczące obecnej i prognozowanej sytuacji finansowo-ekonomicznej Wnioskodawcy. Uzasadnienie dokonanej oceny było, zdaniem Sądu, wynikiem nie dość wnikliwego badania danych zawartych w dokumentacji konkursowej.

Odnośnie zasadności zarzutów skargi dotyczących oceny projektu w ramach kryterium nr 5 – Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług Sąd stwierdził, że w tym zakresie projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb grupy odbiorców a ocena tych potrzeb ma być dokonana na podstawie badań rynku.

W ramach tego kryterium komentarz przewiduje możliwość wystawienia przez ekspertów trzech rodzajów ocen, podlegających odrębnej punktacji: przypadku

- "wnioskodawca nie przedstawił rzetelnej analizy potrzeb rynku" - nie przewidziano przyznania punktów,

- "analiza nie uwzględnia wszystkich aspektów związanych ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę lub oferta Wnioskodawcy powiela usługi dostępne na rynku"- przyzna się od 1 do 2 punktów,

- "przedstawiona analiza jest szczegółowa i wiarygodna oraz wynika z niej zapotrzebowanie na usługi oferowane przez Wnioskodawcę"- przyzna się od 3 do 4 punktów.

Wynika stąd, że w przypadku przyznania ocen 2 lub 3 pozostaje jeszcze możliwość różnicowania ilości punktów, wymaga precyzyjnego uzasadnienia , w sposób uwzględniający zasadę przejrzystości ( taką opinię poprzednio wyraziła IRP - Instytucja Rozpatrująca Protest )

Uwzględniając protest, IRP stwierdziła brak precyzyjnego uzasadnienia obniżenia punktacji w ramach tego kryterium, oraz uznała, że wbrew zaskarżonej ocenie dokumentacja projektowa zawiera analizę rynku lokalnego dokonaną z uwzględnieniem badań europejskich, krajowych i własnych Wnioskodawcy. Ekspert oceniający projekt w dniu 3 czerwca 2013 r. uznał, że w zakresie przedmiotowego kryterium: a) analiza nie uwzględnia wszystkich aspektów związanych ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę, b) oferta Wnioskodawcy powiela usługi dostępne na rynku. Uzasadniając stanowisko a) ekspert uznał za nieprawdziwe i podważające rzetelność analizy twierdzenie Wnioskodawcy, iż region tarnowski nie posiada w porównaniu do regionów konkurencyjnych pewnych narzędzi do kojarzenia biznesu (nie wymieniono jakich), jednak nie poparł tego stanowiska żadnymi konkretnymi danymi świadczącymi o nieprawdziwości twierdzeń przedstawionej przez Wnioskodawcę analizy. Ekspert nie uzasadnił także, z jakiego powodu wyodrębnił okoliczność braku analizy powierzchni biurowej w T i uznał, że należy ocenić ją negatywnie. Analiza powierzchni biurowej nie została wymieniona w komentarzu jako odrębna okoliczność, decydująca o wielkości punktacji w ramach tego kryterium. Także brak analizy oferty Klastra Przemysłowego stanowiła wg eksperta okoliczność decydującą o nie uwzględnieniu w analizie wszystkich aspektów związanych ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę. W ocenie Sądu , skoro jak przyznaje ekspert - podmiot ten świadczy usługi "zbliżone" a nie takie same jakie proponuje Wnioskodawca, to nie można uznać, że usługi te "powiela". W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że określenie "powiela" użyte w komentarzu oznacza, że proponuje usługi takie same. Z uzasadnienia oceny nie wynika więc, z jakiego powodu ekspert przyznał jeden a nie dwa punkty. Uwagi dotyczące braku analizy powierzchni biurowej oraz działalności KP dotyczyły także oceny sporządzonej przez drugiego eksperta. Uzasadnienie tej oceny zawierało, zdaniem Sądu, sprzeczność, ponieważ ekspert uznał, że KP świadczy usługi "podobne" do planowanych przez wnioskodawcę, po czym stwierdził, że oferta Wnioskodawcy "pokrywa się" z usługami już dostępnymi na rynku. Pojęcie te jednak nie są tożsame. Niezrozumiałe i błędne jest stwierdzenie eksperta, że doświadczenie wnioskodawcy nie może zostać poddane ocenie pod względem merytorycznym, czy metodologicznym. Jak wynika z przedmiotu oceny poszczególnych kryteriów, doświadczenie Wnioskodawcy było elementem ocenianym wyłącznie w ramach kryterium nr 1 "Doświadczenie wnioskodawcy oraz trwałość projektu". Natomiast w ramach omawianego kryterium nr 5 brak zastrzeżenia, iż przedstawiona analiza nie może opierać się na danych wynikających z doświadczenia własnego Wnioskodawcy.

Co do pozostałych zarzutów skargi dotyczących oceny w ramach kryteriów nr 4 i 6 Sad uznał je za nieuzasadnione. Dokonane oceny w ramach kryterium nr 4 uwzględniają wytyczne zawarte w komentarzu i zostały w sposób jasny i klarowny uzasadnione, łącznie z uzasadnieniem obniżenia punktacji w przypadku subkryterium pierwszego i nie przyznaniem punktu za subkryterium trzecie przez pierwszego eksperta (ocena z 3 . 06. 2013r.). Natomiast z uzasadnienia oceny wystawionej przez drugiego eksperta jasno wynika, z jakich przyczyn przyznano łączną ocenę dwóch punktów. Także ocena w ramach kryterium nr 6 "Gotowość projektu do realizacji" została przeprowadzona zdaniem Sądu prawidłowo. Sytuacja, w której pozwolenie na budowę wydane zostało na rzecz założyciela Fundacji czyli osobę fizyczną a nie na rzecz Fundacji, uniemożliwia rozpoczęcie realizacji inwestycji przez Fundację i wymaga podjęcia czynności celem uzyskania przeniesienia pozwolenia na skarżącą. Eksperci wskazali i uzasadnili, z jakiego powodu przyznali w ramach przedmiotowego kryterium po 3 punkty. Maksymalną liczbę punktów może otrzymać tylko projekt posiadający wszystkie niezbędne do rozpoczęcia realizacji inwestycji dokumenty.

Przechodząc do oceny wypełnienia przez organ dokonujący ponownej oceny projektu, obowiązków wynikających z art. 153 p.p.s.a., Sąd dokonując analizy zarzutów skargi, stosownie do przepisu art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., może kierować się wyłącznie kryterium zgodności z prawem przeprowadzonej oceny projektu, natomiast nie może nie jest uprawniony do wnikania w kwestie słuszności ocen, które z natury swej taki element zawierają.

Rozpoznając skargę w ramach tak określonych kompetencji, oraz w granicach zakreślonych przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., jako przesądzoną należy uznać kwestię zgodności z prawem oceny dokonanej w ramach tych kryteriów, co do których Sąd wypowiedział się w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 grudnia 2013r ( j.w. ), uznając, że przeprowadzona ocena w tym zakresie jest prawidłowa. Natomiast centrum uwagi stanowi analiza kontrolowanego postepowania z punktu widzenia spełnienia przez organ dyspozycji art. 153 p.p.s.a., statuującego związanie organu ocena prawną i wskazaniami wyrażonymi w orzeczeniu sądu. Analiza ta nie maże jednak naruszać podstawowej zasady kontroli przez sąd administracyjny, zawartej w wyżej powołanym art.30c ust.1 u.z.p.p.r. Oznacza to ,jak już wspomniano, że Sąd nie jest uprawniony do orzekania o trafności przeprowadzonych ocen, a jedynie o przeprowadzeniu procedury oceny projektu na etapie merytorycznej oceny właściwej, zgodnie z prawem, a w szczególności z poszanowaniem zasady przejrzystości, realizację której zapewnić mają kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO wspomnianą wyżej uchwałą nr [...] z dnia 22 lutego 2008r.

Mając na uwadze to, czy wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku tut . Sądu z dnia 27 lutego 2013r. zostały uwzględnione w sposób i w stopniu pozwalający na stwierdzenie spełnienia wymogu zgodności z prawem ( legalności) przeprowadzonej oceny projektu, należy podkreślić, że uzasadnienie ocen zostało poszerzone o argumentację pozwalającą na uznanie, że oceny dokonano w zgodzie z przyjętymi kryteriami.

W szczególności w ramach kryterium nr 2, przy ocenie konkurencyjności wnioskodawcy wyeliminowany został aspekt zasięgu terytorialnego, jako miernika konkurencyjności. Przyjęcie, że miernikiem wzrostu konkurencyjności jest przewidywana wielkość przychodu mieści się w ramach omawianego kryterium, a polemika skarżącego polega na zaprezentowaniu własnej oceny, zakładającej, że skoro regulamin nie określa obligatoryjnej wartości przychodu, od której uzależnione jest przyznanie maksymalnej ilości punktów, to zaprezentowana argumentacja oceniającego wykracza poza przyjęte kryterium. Ocenie podlegała pozycja wyjściowa wnioskodawcy i odbiorców w stosunku do pozycji po realizacji projektu, co zdaniem skarżącej nie może być analizowane w kategoriach stosunku nakładów na projekt do przewidywanych przychodów. Stanowiska tego podzielić nie można, bowiem argumentacja oparta na relacji wysokości nakładów do planowanych dochodów, jest obiektywna , racjonalna, pozostająca w zgodności z przyjętymi kryteriami.

Nie stanowi naruszenia przyjętego kryterium zarzut, ze strony oceniających , dotyczący oparcia analizy rynku o doświadczenie własne, nie poparte choćby badaniami własnymi rynku, np. z użyciem ankiet. Niewątpliwie doświadczenie własne jako podstawa przeprowadzonej analizy rynku jest metodą uprawnioną i dopuszczalną, ale w porównaniu do np. badania rynku choćby poprzez ankiety , jest obarczone większym subiektywizmem, co uzasadnia obniżenie punktacji.

W zakresie oceny odnoszącej się do kryterium 2 – analiza potrzeb regionu – oceniający poszerzając uzasadnienie tej oceny wskazali na kompleksowość oferowanej usługi, przyznając, że istotnie nie można mówić o jej powieleniu przez wnioskodawcę, jednakże jedynym dodanym elementem do już istniejących na rynku ofert jest objęcie ofertą także wynajmu powierzchni biurowych, a zakres planowanych usług najmu powiela ofertę innego podmiotu funkcjonującego na analizowanym rynku ( Klastra Przemysłowego). W tym zakresie nie można przyjąć, iż kompilacja tych usług daje na tyle nową ich jakość, że stanowi ona o stworzeniu oferty nie istniejącej na ryku. Z tego powodu analiza potrzeb rynku powinna być odniesiona także do takich aspektów funkcjonowania [...] rynku, jak np. wynajem biur i sal konferencyjnych, wyposażania tych pomieszczeń, i oferowanych przez inne podmioty cen za tego rodzaju usługi.

Stanowisko oceniających w tym zakresie jest wyrazem dążenia do obiektywizmu, a co za tym idzie do realizacji zasady przejrzystości. Polemika z tym poglądem w istocie zmierza do ograniczenia tej zasady i artykułuje partykularne interesy oraz subiektywne przekonania Wnioskodawcy. Tak ukształtowanej polemiki Sąd działając w ramach przyznanych mu kompetencji, nie jest władny merytorycznie ocenić, dlatego zarzuty skargo nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Sąd nie dokonuje oceny własnej projektu, a jedynie może odnieść się do dokonanych już ocen, czy nie zostały przeprowadzone z naruszeniem prawa.

Na koniec należy przypomnieć stanowisko tut. Sadu dotyczące pozycji procesowej Centrum Przedsiębiorczości z siedzibą w K, przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 grudnia 2013r. Sąd w aktualnie orzekającym składzie stanowisko to podziela w całej rozciągłości, a fakt uprawomocnienia się w/w wyroku przesadza o związaniu tym poglądem.

Z przedstawionych wyżej powodów należy uznać, że w niniejszej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, w szczególności z normą wynikającą z art. 26 ust. 1 pkt. 4 i ust. 2 u. z. p.p. nakładającą obowiązek zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, oraz art. 31 ust. 1 ustawy stanowiącym wymóg rzetelności i bezstronności tej oceny. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględnił poprzednie wskazania Sądu w sposób wystarczający do sformułowania powyższego wniosku.

Z tego względu na podstawie art. 30c ust. 3 pkt. 2 u. z.p.p . skargę oddalono.