Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 685/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1741
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego - tekst jedn.
article: art. 4 ust. 1, art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 220 poz 1414
law: Ustawa z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi D.Ł.– S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany nazwiska oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2015 r. D. Ł.-S. zwrócił się do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w G. (dalej: "Kierownik USC") o zmianę ww. nazwiska noszonego na "C." z pozostawieniem nazwiska rodowego w formie obecnej, wskazując, że tym nazwiskiem posługiwał się do 2010 r. i pod tym nazwiskiem był znany w swoim miejscu zamieszkania.

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w G., działając na podstawie art. 10 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (Dz.U. Nr 220, poz. 1414 ze zm., dalej: "u.z.i.n.") wyraził wnioskodawcy zgodę na zmianę nazwiska noszonego z "Ł.–S." na "C.", wskazując w uzasadnieniu decyzji, że w zakresie pozostawienia nazwiska rodowego jako "Ł.-S." wniosek został rozpatrzony odmownie, ze względu na art. 29 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. 2014, poz. 1741 ze zm., dalej: "P.a.s.c."), wedle którego nazwiskiem osoby, która nie zawarła związku małżeńskiego jest nazwisko rodowe, co wyklucza pozostawienie dotychczasowego nazwiska jako rodowego.

Wskutek rozpatrzenia odwołania wnioskodawcy, decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał ww. decyzję w mocy, wskazując, że pomimo braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu I instancji w części dotyczącej zmiany nazwiska, w świetle art 4 ust. 1 pkt 2 u.z.i.n. takiej zmiany można było dokonać. Odnośnie zaś odmowy pozostawienia nazwiska rodowego, organ odwoławczy wskazał, że żądanie zmiany nazwiska noszonego i jednocześnie pozostawienie nazwiska rodowego w brzmieniu dotychczasowym w sytuacji wnioskodawcy jest niemożliwe. Organ wskazał, że u.z.i.n. nie precyzuje czym jest nazwisko noszone, a czym jest nazwisko rodowe, więc zastosowanie znajdują przepisy P.a.s.c., którego art. 29 wskazuje, że nazwiskiem rodowym jest nazwisko zamieszczone w akcie urodzenia, a nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa lub w akcie zgonu. Nazwiskiem osoby, która nie zawarła związku małżeńskiego jest jej nazwisko rodowe. Nazwiskiem rodowym jest nazwisko wpisane w akcie urodzenia. Nazwisko to jest zależne od nazwiska rodziców, przy czym zasady ustalenia nazwiska dziecka określają art. 88 i 89 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. 2015 poz. 583, dalej: "K.r.i.o."), rozróżniające sytuację dziecka, którego rodzice pozostają w związku małżeńskim oraz dziecka urodzonego poza małżeństwem. Wynikające z równych zdarzeń zmiany nazwiska wpisywane są natomiast do aktu urodzenia, jednakże nie wpływają one na zmianę nazwiska rodowego, bowiem to nadal jest wpisane w akcie urodzenia. Reasumując organ odwoławczy wskazał, że wnioskodawca nie zawierał związku małżeńskiego, a dotychczasowe zmiany jego nazwiska dotyczyły nazwiska rodowego. Również obecna zmiana dotyczy nazwiska rodowego określonego w akcie urodzenia, które jest tożsame z nazwiskiem noszonym przez wnioskodawcę.

Tut. sąd wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 531/15 uchylił decyzję organu II instancji zaskarżoną przez D. C., wskazując w uzasadnieniu, że skoro w świetle art. 7 ust. 1 u.z.i.n. dopuszczalna jest także zmiana nazwiska rodowego, to należało ustalić, czy zgodnie z art. 4 ust. 1 u.z.i.n. istnieją ku temu ważne powody. Jakkolwiek skarżący ich nie wskazał to jednak organ nie był zwolniony od wyjaśnienia tej kwestii, zwłaszcza, że w przeszłości, na wniosek skarżącego kilkukrotnie dokonywano takich zmian, która to okoliczność winna być także przedmiotem oceny.

Skarga kasacyjna wywiedziona przez Wojewodę P., została przez NSA oddalona wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 619/16. Uzasadniając to rozstrzygniecie NSA uznał, że wniosek D. C. oparty został w całości na przepisach u.z.i.n., dlatego materialnoprawne przesłanki tej właśnie ustawy powinny decydować o uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia jego żądania, a nie przepisy P.a.s.c., czy K.r.i.o.

Po ponownym rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, Wojewoda P. decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]uchylił w całości decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego G. z dnia [...] maja 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że organ I instancji dokonał błędnej wykładni art. 7 ust. 1 u.z.i.n., wskazał niepełną podstawę prawną tj. art. 10 u.z.i.n., który normuje sposób złożenia wniosku przez wnioskodawcę oraz art. 12 ust. 1 u.z.i.n., który jest przepisem kompetencyjnym, zamiast art. 4 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 u.z.i.n., który stanowi podstawę prawną do zmiany nazwiska. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy, rozpoznaniu podlegały dwie kwestie - zmiana nazwiska noszonego oraz pozostawienie nazwiska rodowego w brzmieniu dotychczasowym u osoby o stanie cywilnym "kawaler". Tymczasem organ I instancji orzekł wyłącznie o zmianie nazwiska noszonego, jedynie w uzasadnieniu odnosząc się do kwestii odmowy pozostawienia nazwiska rodowego w brzmieniu dotychczasowym, co organ odwoławczy uznał za rażące naruszenie prawa. Formułując zalecenia organ odwoławczy polecił, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu dokonano rozstrzygnięcia, czy żądanie wnioskodawcy zawarte we wniosku można zrealizować w trybie u.z.i.n. oraz czy motywy wskazane przez wnioskodawcę, mieszczą się w materialnoprawnych podstawach uzasadniających dokonanie żądanej przez niego zmiany nazwiska. Celowe zatem będzie wezwanie wnioskodawcy do przedstawienia dokumentów uzasadniających zmianę nazwiska, a następnie dokonanie oceny, czy wskazane przez niego motywy, mieszczą się w pojęciu ważnych powodów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.z.i.n. Sprzeciw wywiedziony przez wnioskodawcę na ww. decyzję, został oddalony wyrokiem tut. sądu z dnia 26 września 2018 r. w sprawie II SA/Bk 447/18.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Kierownik USC wezwał wnioskodawcę do złożenia pisemnych wyjaśnień motywujących złożony przez niego wniosek z dnia [...] kwietnia 2015 r. W odpowiedzi z dnia 24 kwietnia 2018 r. wnioskodawca wskazał, że do uzyskania pełnoletności posługiwał się nazwiskiem "C.". W wieku 18 lat przeszedł na nazwisko "Ł." ze względu na chęć zbliżenia się do rodziny biologicznego ojca, z którym nigdy nie miał więzi rodzinnych, którym to nazwiskiem posługiwał się do 2010 r. kiedy to ponownie zmienił nazwisko na "C.". Wskazał, że nie wie jakimi powodami wówczas się kierował oraz, że wpływ na to mogła mieć choroba psychiczna (osobowość chwiejna emocjonalnie, reakcje dezaptacyjno-sytuacyjne), której leczenie podjął w 2002 r. w P. w B. oraz w szpitalu w C. Wyjaśnił ponadto, że nazwisko "C." to nazwisko rodowe jego babci, używane przez jego matkę biologiczną do 2001 r., kiedy to wyszła za mąż za pana A., zaś pochodzi ona z rodu S., który to fakt został ujawniony [...] października 2009 r. w akcie zupełnym jej urodzenia. Z kolei jego ojciec biologiczny pochodzi z rodu Ł. Ze względu zaś na brak nawiązania pomiędzy jego biologicznymi rodzicami jakiejkolwiek więzi, wnioskodawca chciałby połączyć oba ww. nazwiska, aby nie wywierać negatywnego wpływu na którąkolwiek z rodzin, zaś nosząc nazwisko "C." uważa, że krzywdzi ród ojca biologicznego. Wskazał, że wnioskuje o nazwisko "Ł.-S.".

Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]Kierownik USC, odmówił D. Ł.-S. zmiany nazwiska na "C." i pozostawił nazwisko rodowe w formie obecnej tj. Ł.-S. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca wezwany do wskazania ważnych powodów zmiany nazwiska, nie wypowiedział się co do przedmiotu żądania ani też nie przedłożył żadnych dokumentów, w związku z czym, w świetle art. 4 ust. 1 u.z.i.n., brak było podstaw aby uwzględnić jego wniosek. Organ wskazał ponadto, że z analizy uprzednio składanych przez wnioskodawcę wniosków o zmianę nazwiska oraz tego podlegającego obecnemu rozpatrzeniu wynika, że u ich podłoża leży subiektywne przekonanie wnioskodawcy o powstaniu w ten sposób więzi rodzinnych pomiędzy rodzinami jego rodziców biologicznych, której to okoliczności nie można uznać za ważny powód. Mając zaś na względzie fakt, że w ciągu życia wnioskodawcy kilkukrotnie dokonywał on już zmiany nazwiska, organ ten zwrócił uwagę na potrzebę jego stabilizacji, z uwagi na brak możliwości identyfikowania wnioskodawcy z którymkolwiek z nazwisk oraz spowodowany tym chaos prawny. Z tego też względu organ nie podzielił argumentacji wnioskodawcy, wedle której jest on identyfikowany w środowisku pod określonym nazwiskiem, bowiem w różnych środowiskach jest znany pod kilkoma nazwiskami.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy ww. decyzję, od której odwołanie wniósł D. Ł.-S.. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja o zmianie nazwiska ma charakter uznaniowy, bowiem może zostać wydana z ważnych powodów, które jednak w niniejszej sprawie nie zachodzą. Wojewoda podzielił stanowisko organu I instancji, że takiego powodu nie stanowi subiektywne przekonanie wnioskodawcy o potrzebie zmiany nazwiska ze względu na więzi emocjonalne, które powstają wskutek posługiwania się określonym nazwiskiem. Ponadto Wojewoda wskazał, że uwzględnienie wniosku doprowadziłoby do naruszenia art. 29 ust. 1 P.a.s.c. przez destabilizację systemu prawnego wskutek zmiany nazwiska kawalera i jednocześnie pozostawienie nazwiska rodowego w formie niezmienionej. Organ podkreślił przy tym, że wszystkie dotychczasowe zmiany nazwiska wnioskodawcy dotyczą nazwiska rodowego, które - ze względu na brak zawarcia związku małżeńskiego przez wnioskodawcę - jest równocześnie jego nazwiskiem noszonym.

Skargę na ww. decyzję wniósł do tut. sądu D. Ł.-S., wskazując, że nie zgadza się z jej rozstrzygnięciem oraz wnosząc o jej uchylenie w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

W piśmie procesowym z dnia 28 października 2019 r. ustanowiony skarżącemu z urzędu pełnomocnik podtrzymał stanowisko skarżącego zawarte w skardze, a ponadto sprecyzował jej zarzuty, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego ti.:

1) art. 7 ust. 1 u.z.i.n. przez jego błędną wykładnię sprowadzającą się do uznania, że w przypadku zmiany nazwiska noszonego zmianie ulega także nazwisko rodowe,

2) art. 29 P.a.s.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie zmiany także nazwiska rodowego.

II. przepisu prawa procesowego tj. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), przez jego niezastosowanie i całkowite pominięcie uwag zawartych w prawomocnym wyroku tut. sądu z dnia 21 stycznia 2016 r., II SA/Bk 531/15 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2017 r., II OSK 619/16 - zapadłych na gruncie niniejszej sprawy.

W oparciu o powyższe, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji, podkreślając, że w uzasadnieniu ww. wyroku tut. sądu z dnia 21 stycznia 2016 r., wskazano wprost na art. 7 ust. 1 u.z.i.n., dopuszczający zmianę nazwiska rodowego, którą to okoliczność organy obu instancji pominęły, pomimo związania ww. wyrokiem na mocy art. 153 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie, jest decyzja Wojewody P. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika USC odmawiającą D. Ł.-S. zmiany nazwiska na "C." i pozostawiającą jego nazwisko rodowe w formie obecnej, tj. Ł.-S.. Wydanie obu ww. decyzji poprzedzał prawomocny wyrok tut. sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. wydany w sprawie sygn. akt II SA/Bk 531/15, uchylający zapadłą dnia [...] lipca 2015 r. decyzję Wojewody P. utrzymującą w mocy pierwszą decyzję Kierownika USC z dnia [...] maja 2015 r. wyrażającą wnioskodawcy zgodę na zmianę nazwiska z "Ł.–S.i" na "C.", i jednocześnie wskazującą (w uzasadnieniu) na brak możliwości pozostawienia dotychczasowego nazwiska rodowego, tj. "Ł.–S.". W uzasadnieniu ww. wyroku sąd wskazał, że skoro w świetle art. 7 ust. 1 u.z.i.n. zmiana nazwiska rodowego jest dopuszczalna, to należało ustalić, czy zgodnie z art. 4 ust. 1 u.z.i.n. istnieją ku temu ważne powody, czego organ odwoławczy zaniechał, pomimo, że okoliczność ta winna być przedmiotem oceny.

Z uwagi na art. 153 p.p.s.a., który obliguje nie tylko organy, ale również tut. sąd, do uwzględnienia oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w ww. prawomocnym wyroku (o ile nie uległy zmianie przepisy prawa), rolą sądu obecnie kontrolującego zaskarżoną decyzję, jest przede wszystkim weryfikacja, czy organy w pełni zastosowały się do zawartych w nim zaleceń i wskazań.

Jak wykazała, dokonana przez tut. sąd analiza wydanych w sprawie rozstrzygnięć, organy zastosowały się do powyższych wytycznych, przy czym organ I instancji uzupełnił materiał dowodowy odbierając od skarżącego dodatkowe oświadczenie oraz gromadząc do akt wszelkie zapadłe w prawie skarżącego rozstrzygnięcia dotyczące zmiany jego nazwiska. Na podstawie tak uzupełnionego materiału dowodowego organy poczyniły wyczerpujące ustalenia w kontekście spełnienia przesłanki z art. 4 ust. 1 u.z.i.n., a wydane decyzje, mające charakter uznaniowy, należycie uzasadniły.

Wskazać przy tym należy, że zasady zmiany imienia lub nazwiska na inne imię lub nazwisko oraz właściwość organów administracji publicznej i tryb postępowania w sprawach zmiany imienia lub nazwiska, reguluje u.z.i.n. Art. 4 ust. 1 u.z.i.n. stanowiący podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji wskazuje, że zmiany imienia lub nazwiska można dokonać wyłącznie z ważnych powodów, w szczególności gdy dotyczą zmiany: (1) imienia lub nazwiska ośmieszającego albo nielicującego z godnością człowieka; (2) na imię lub nazwisko używane; (3) na imię lub nazwisko, które zostało bezprawnie zmienione; (4) na imię lub nazwisko noszone zgodnie z przepisami prawa państwa, którego obywatelstwo również się posiada. Przy czym ww. przesłanki nie tworzą katalogu zamkniętego, w związku z czym zmiany imienia lub nazwiska można dokonać także z innego ważnego powodu.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, o zaistnieniu ważnych powodów, które dostatecznie uzasadniają zmianę nazwiska lub imienia, mają decydować nie tylko przesłanki subiektywne, ale również obiektywne. W aspekcie ich oceny w każdej jednostkowej sprawie, pożądane byłoby zrównoważenie pierwiastków subiektywnego i obiektywnego, co oznacza, że wnioskodawca powinien przekonać organ administracyjny, że wskazany subiektywnie przez niego powód zmiany jest na tyle istotny, by władza dokonała tej zmiany, uznając go za istotny obiektywnie. Ważne powody przemawiające za zmianą imienia i nazwiska, nie mogą więc wynikać jedynie z subiektywnego przekonania osoby żądającej zmiany, ale muszą również sprostać zobiektywizowanym i zracjonalizowanym kryteriom ich oceny. Granicą rozważań organów administracji państwowej powinno być więc przede wszystkim ustalenie czy, motywy żądania nie zawierają elementów oczywistej bezzasadności – np. kaprysu lub przekory (por. m.in. wyrok NSA z 22 września 2017 r., II OSK 69/19, Lex nr 2380970).

Mając na uwadze powyższe, tut. sąd podziela stanowisko organów, że podawaną przez skarżącego przyczyną zmiany nazwiska jest jego subiektywne przekonanie o powstaniu więzi rodzinnych wskutek posługiwania się określonym nazwiskiem. W tym kontekście zmiana nazwiska ma zatem dla skarżącego znaczenie wyłącznie emocjonalne, które być może potęgowane jest jego stanem zdrowia psychicznego. Należy przy tym zauważyć, że jak sam skarżący podał w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie wie dlaczego w 2010 r. zmienił nazwisko "Ł." na "C." oraz, że owe zaburzenia mogły mieć wpływ na jego decyzję. Skarżący jest przekonany, że więzi emocjonalne powstają pomiędzy osobami spokrewnionymi przez posługiwanie się określonym nazwiskiem, co w ocenie tut. sądu nie jest ani ważnym powodem dokonania zmiany nazwiska, ani też nie wydaje się być przekonaniem znajdującym realne podstawy. Również argumentacja skarżącego o funkcjonowaniu w środowisku szkolnym pod nazwiskiem "C.", nie stanowi w ocenie sądu ważnego powodu, po pierwsze ze względu na fakt, że skarżący ma obecnie 36 lat, a zatem naukę szkolną zakończył 18 lat temu, a po drugie ze względu na kilkukrotną już zmianę nazwiska przez skarżącego, która doprowadziła do destabilizacji jego sytuacji prawnej.

W tym zaś względzie zauważyć należy, że z odpisu zupełnego aktu urodzenia skarżącego nr [...], wydanego dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, że skarżący urodził się [...] marca 1983 r. pod nazwiskiem C. Wskutek uznania go przez ojca M. Ł. na mocy oświadczenia złożonego dnia [...] marca 1984 r. przed Sądem Rejonowym w B. (sygn. akt [...]), nosił on nazwisko "Ł." do dnia [...] lipca 2002 r., kiedy to wskutek decyzji Starosty B. nr [...]zmieniono mu nazwisko na "C.". Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w C. zmienił skarżącemu nazwisko na "Ł.-S.", którym posługuje się do chwili obecnej. W konsekwencji w ciągu 36 lat skarżący posługiwał się: nazwiskiem "C." w pierwszym roku swojego życia, nazwiskiem "Ł." do osiągnięcia wieku 19 lat, nazwiskiem "C." przez kolejne 8 lat, a obecnie od 9 lat nazwiskiem "Ł.-S.".

Powyższe zmiany doprowadziły do sytuacji, w której sam skarżący nie wie, którym nazwiskiem powinien lub chciałby się finalnie posługiwać, bowiem pomimo sformułowania wniosku (wszczynającego postępowanie) o zamianę nazwiska na "C.", w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. uargumentował on szeroko z jakich powodów chciałby nosić nazwisko "Ł.-S.", a więc nazwisko, którym się posługuje obecnie. Co więcej pismo to skarżący podpisał używając nazwiska "C.", pomimo tego, że w owym czasie nie funkcjonowała już w obrocie prawnym decyzja Kierownika USC z dnia [...] maja 2015 r. wyrażająca zgodę na zmianę nazwiska na "C." (wskutek uchylenia jej przez Wojewodę decyzją z [...] marca 2018 r.). Wskazać również należy na wydruk z programu urzędowego "Źródło" służącego do przetwarzania danych gromadzonych w Systemie Rejestrów Państwowych (k. 244-243 akt administracyjnych), który, pomimo jego wygenerowania w sierpniu 2019 r., zawiera wzmiankę o uchylonej decyzji Kierownika USC z [...] maja 2015 r. oraz nie posiadającą urzędowego źródła informację o zmianie nazwiska skarżącego na "C." datowaną na [...] marca 2018 r. Ponadto, tut. sądowi wiadome jest z urzędu, że inicjując postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 109/19 (dotyczące skargi na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika USC z dnia [...] maja 2018 r.) skarżący, (a także organ odwoławczy), posługiwał się nazwiskiem "C.",– pomimo uprzedniego uchylenia decyzji Kierownika USC zezwalającej skarżącemu na zmianę nazwiska na "C." (przez ten sam organ). Powyższe świadczy o destabilizacji sytuacji prawnej skarżącego, który – jak się wydaje – sam nie może nadążyć za owymi zmianami.

W konsekwencji w ocenie tut. sądu, wskazywane przez skarżącego powody wnioskowanej (kolejnej) zmiany nazwiska, nie są ważnymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.z.i.n., bowiem cechuje je wyłącznie subiektywne przekonanie o potrzebie tej zmiany, (a co więcej wątpliwe – w świetle treści pisma skarżącego z [...] kwietnia 2018 r.). Nie sprostało ono zobiektywizowanym i zracjonalizowanym kryteriom oceny. Ponadto obecne nazwisko skarżącego nie jest ośmieszające albo nielicujące z godnością człowieka, nie zostało bezprawnie zmienione (vide: decyzja Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w C. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]), a sam skarżący nie posiada obywatelstwa innego państwa. Tym samym nie wskazał on żadnego czynnika, który byłby przejawem obiektywnej, zewnętrznej konieczności, czy zasadności używania nowego nazwiska. Zasadnie więc organy obu instancji stwierdziły, że orzeczenie kolejnej zmiany nazwiska wnioskodawcy, naruszyłoby zasadę względnej stabilizacji imion i nazwisk, którą sankcjonuje art. 4 ust. 1 u.z.i.n.

Słusznie przy tym organ odwoławczy uznał, że ze względu na brak zawarcia związku małżeńskiego przez skarżącego, noszone przez niego obecnie nazwisko jest jednocześnie nazwiskiem rodowym w świetle art. 29 ust. 1 P.a.s.c., który zawiera definicję nazwiska rodowego. Wedle tego przepisu nazwiskiem rodowym jest nazwisko zamieszczone w akcie urodzenia, a nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa lub akcie zgonu. Z kolei (co należy podkreślić) nazwiskiem osoby, która nie zawarła związku małżeńskiego, jest nazwisko rodowe.

Tym samym, skoro nazwisko rodowe skarżącego jest nazwiskiem tożsamym z obecnie przez niego noszonym, to brak było podstaw prawnych, aby dokonać samodzielnej zmiany nazwiska rodowego skarżącego, tym bardziej, że wyżej opisane względy i tak przemawiałyby za odmową dokonania takiej zmiany. Na marginesie należy też podkreślić, że ze względu brak zawarcia w u.z.i.n. definicji nazwiska rodowego, należało sięgnąć do definicji tego pojęcia z ww. art. 29 ust. 1 P.a.s.c.. Wskazać przy tym trzeba, że oba ww. akty prawne nie zawierają norm wykluczających się, bowiem pierwsza reguluje zasady zmiany imienia lub nazwiska na inne imię lub nazwisko (a więc danych mających wpływ na treść aktów stanu cywilnego) oraz właściwość organów administracji publicznej i tryb postępowania w sprawach zmiany imienia lub nazwiska; zaś druga zasady i tryb rejestracji stanu cywilnego oraz dokonywania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego. Przy tym zmiany nazwisk dokonane na mocy przepisów u.z.i.n. są ujawniane w rejestrze stanu cywilnego na podstawie odpisów decyzji, mocą których takich zmian dokonano – (vide: art. 4 ust. 2 P.a.s.c. w zw. z art. 13 u.z.i.n.). W konsekwencji akty te pełnią względem siebie rolę uzupełniającą, w związku z czym oba podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa materialnego, uznać należało za bezpodstawne.

Reasumując, kontrola zapadłych w sprawie decyzji, doprowadziła do wniosku o ich zgodności, zarówno z prawem, jak i ze wskazaniami oraz oceną prawną, wyrażonymi w uprzednio zapadłym w niniejszej sprawie wyroku tut. sądu. Dostrzeżone wówczas nieścisłości dowodowe oraz braki w ustaleniach stanu faktycznego, stanowiące oczywiste uchybienia procesowe, zostały obecnie wyeliminowane, co świadczy o bezpodstawności także zarzutu procesowego podniesionego przez pełnomocnika skarżącego. Przeprowadzona analiza oraz zawarta w zaskarżonej decyzji argumentacja, prowadzą bowiem do wniosku o zastosowaniu się przez ten organ do wytycznych zawartych w uprzednio wydanym wyroku tut. sądu. Zgromadzony materiał dowodowy okazał się natomiast wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, bowiem umożliwił poczynienie ustaleń faktycznych, których uprzednio zabrakło. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Zawarto w niej najistotniejsze dla rozstrzygnięcia sprawy konkluzje wynikające z materiału dowodowego oraz dokonano jego oceny zgodnie z zasadami: swobodnej oceny dowodów, prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Wyrazem tego są pisemne motywy zapadłego rozstrzygnięcia, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację, a więc odpowiadające warunkom opisanym w art. 107 § 3 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że ani niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia, ani subiektywne jej przekonanie o wadliwości zaskarżonej decyzji, co więcej nie poparte żadnymi logicznymi argumentami lub dowodami, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi.

Tym samym sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego, lub procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, w związku z czym skargę oddalił na podstawie art.151 p.p.s.a.