Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 67/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia ustanowić dla skarżącej adwokata.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 22 września 2016 r., złożonym na obowiązującym urzędowym formularzu PPF, skarżąca – R. R. wniosła o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu stwierdziła: "Utrzymuję się z niewielkiej emerytury, którą w całości przeznaczam na własne utrzymanie. Nie jestem w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie." Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a jej emerytura wynosi miesięcznie "[...]" netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wykazała: "egzekucja komornicza "[...]", lekarstwa, wyżywienie, koszty korespondencji i wyjazdów."

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W warunkach niniejszej sprawy zauważyć należy, że postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, odmówił uwzględnienia jej wniosku z uwagi na niezastosowanie się przez nią w pełni do wezwania w trybie art. 255 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej od tego postanowienia, postanowił zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniósł, że nadesłane przez nią dokumenty w toku uzupełniającego postępowania wyjaśniającego w zakresie prawa pomocy, jak też wyjaśnienia zawarte w sprzeciwie i dokumenty do niego dołączone pozwalają na stwierdzenie, iż obecnie skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. Skarżąca utrzymuje się bowiem z niewysokiej emerytury, z której zaspokaja jedynie podstawowe potrzeby. Wprawdzie z akt sprawy wynika, że została ona eksmitowana z lokalu, którego dotyczy zaskarżona decyzja o wymeldowaniu, ale zamieszkuje w innym miejscu i z tego tytułu także musi ponosić koszty. W konsekwencji Sąd uznał, że zaistniały przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że z uwagi na uprzednie zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych, jedynymi kosztami postępowania, do których uiszczenia zobowiązana jest skarżąca w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku, są koszty związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że nie jest ona w stanie ponieść również tych kosztów bez uszczerbku koniecznego dla niej utrzymania. Wskazać należy, że jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura, z której jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 kwietnia 2016 r. zaspokaja ona jedynie podstawowe potrzeby. Uznać tym samym należy, że skarżąca nie dysponuje środkami pieniężnymi, które mogłaby przeznaczyć na sfinansowanie kosztów postępowania związanych z ustanowieniem adwokata, a nie posiada ona również majątku, który umożliwiałby pozyskanie środków pieniężnych na ten cel.

W konsekwencji, za zasadne uznano ustanowienie dla skarżącej adwokata i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.