Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 585/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 106 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 26 ust. 2, art. 29 ust. 4, art. 30 c) ust. 3 pkt 2, art. 31 ust. 1;
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska – Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w P. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 5 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r., nr [...] Zastepca Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego poinformował spółkę A w P., że zgodnie z Regulaminem konkursu nr 09/I/2010 dla Osi Priorytetowej I "Konkurencyjność przedsiębiorstw", Działanie 1.6 Rozwój sieci i kooperacji, realizowanego w ramach WRPO na lata 2007-2013, przyjętym uchwałą Zarządu Województwa Wielkopolskiego Nr 3707/2010 z dnia 26 marca 2010 r., projekt zgłoszony przez spółkę pt. "Zachodni Klaster Tworzyw Sztucznych [...] w D. – porozumienie na rzecz wspólnego rozwoju regionu i biznesu" został poddany ocenie merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów, która zakończyła się wynikiem negatywnym. W wyniku oceny merytorycznej pod kątem spełniania kryteriów merytorycznych przyjętych przez Komitet Monitorujący uchwałą nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r. (zmienionych w dniu 29 maja 2008 r., 29 września 2008 r., 11 grudnia 2008 r., 6 marca 2009 r., 25 września 2009 r., 19 lutego 2010 r.) projekt uzyskał łącznie 40,5 pkt, co stanowi 58,69 % maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania. Zgodnie z regulaminem konkursu projekty, które otrzymały mniej niż 60% maksymalnej do uzyskania liczby punktów, zostają odrzucone i nie podlegają dalszej ocenie.

W uzasadnieniu wskazano, że w ocenie ekspertów wskaźniki wykazane we wniosku w nieznacznym stopniu wpłyną na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników Działania 1.6, w związku z czym za kryterium nr 3 Osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników działania projekt uzyskał 2 punkty. W momencie złożenia projektu 16 podmiotów tworzyło sieć powiązań - w rezultacie przyznano maksymalną liczbę punktów za ocenę kryterium nr 4 Liczba podmiotów, tworzących sieć/kooperację/powiązania (w momencie złożenia wniosku). Za kryterium nr 5 Wstępując do sieci/powiązania/kooperacji przedsiębiorca odniesie korzyść przyznano 4,5 punktu na 9 możliwych, ponieważ wskazane przez wnioskodawcę korzyści dla przedsiębiorstw wstępujących do klastra nie są dostatecznie sprecyzowane i posiadają ogólną formę, brakuje wskazania konkretnego kręgu odbiorców. Wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych wyników badań lub weryfikacji znajomości grupy docelowej, wobec czego za kryterium nr 6 Znajomość potrzeb grupy docelowej - przedsiębiorców wchodzących w skład sieci/powiązania/kooperacji projekt otrzymał 5 punktów na 12 możliwych. W ramach projektu nie przedstawiono konkretnych działań jak również przedmiotu współpracy pomiędzy jednostkami naukowymi. W związku z powyższym za kryterium nr 7 Realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami projekt otrzymał 5 punktów na 12 możliwych. W wyniku realizacji projektu nastąpi nawiązanie współpracy z ponad czterema podmiotami, co wpłynęło na uzyskanie 9 punktów za kryterium nr 8 Nawiązanie współpracy z jednostką badawczo-rozwojową, jednostką administracji samorządowej lub innym podmiotem lokalnym, regionalnym, organizacją pozarządową, stowarzyszeniem branżowym. Działania promocyjne zostały przedstawione w dość ograniczony sposób, brak wskazania konkretnych działań. Stwierdzono ogólnie, iż promocja będzie prowadzona wśród podmiotów gospodarczych, instytucji otoczenia biznesu i jednostek samorządu terytorialnego - w rezultacie za kryterium nr 9 Wpływ działań założonych w projekcie na promocję sieci/powiązania/kooperacji przyznano 3 punkty na 6 możliwych.

W proteście wnioskodawca zarzucił dokonanie oceny w sposób powierzchowny, przejawiający się w szczególności w pobieżnej analizie dokumentacji aplikacyjnej, co – zdaniem skarżącego stanowi naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i czego konsekwencją było przyznanie rażąco niskiej liczby punktów za kryteria nr nr 3, 5, 6, 7 i 9.

W ramach kryterium nr 3 – wnioskodawca, przywołując zapisy zawarte w pkt 3.6 wniosku o dofinansowanie (czynniki ilościowe i czynniki jakościowe) oraz w załączniku nr 3 do uszczegółowienia – Tabela wskaźników produktu i rezultatu na poziomie działania, podniósł, że zgłoszony projekt wpłynie na osiągnięcie zakładanych wskaźników w sposób strategiczny. W ramach kryterium nr 5 i 6, w których zdaniem wnioskodawcy istotą jest wykazanie korzyści z przystąpienia do powiązania kooperacyjnego i znajomości grupy docelowej – wnioskodawca zarzucił, że oceniający nie zapoznali się w sposób rzetelny z treścią dokumentacji aplikacyjnej, gdyż jego zdaniem w dokumentacji tej w sposób szczegółowy wykazano wyniki badań grupy docelowej. Powołał się w tym zakresie na zapisy studium wykonalności zamieszczone na s. 18 (Model badania) oraz dalsze zapisy studium wykonalności – korzyści dla przedsiębiorcy wynikające z wstąpienia do sieci/ powiązania / kooperacji, w których zdaniem wnioskodawcy w sposób wyczerpujący wskazano korzyści, jakie uzyskają uczestnicy powiązania kooperacyjnego w związku z uczestnictwem w powiązaniu i realizacją przedmiotowego projektu i zdaniem wnioskodawcy będą to korzyści "znaczne". Dla potwierdzenia powyższego wnioskodawca przytoczył dalsze zapisy studium wykonalności – "Ocena planowanego przedsięwzięcia pod kątem uzyskanych korzyści". Wnioskodawca zakwestionował także stwierdzenie Komisji Oceny Projektów w zakresie braku dostatecznego sprecyzowania korzyści dla przedsiębiorstw wstępujących do klastra i sformułowania tychże korzyści w sposób ogólny, przytaczając dalsze zapisy studium wykonalności (tabela – kategoria celu), w której – zdaniem wnioskodawcy w sposób wyczerpujący przedstawił kategorię celu i szczegółowy sposób jego realizacji oraz korzyści i obszary doskonalenia, jakie będą odnosiły się do uczestników klastra, klastra i regionu. Odnośnie kryterium nr 6 wnioskodawca podniósł, że wbrew ocenie Komisji badania w zakresie potrzeb podmiotów tworzących powiązanie zostały przeprowadzone, a ich wyniki wyartykułowane w dokumentacji aplikacyjnej. Odnośnie kryterium nr 7 wnioskodawca wskazał, że wbrew stwierdzeniu Komisji Oceny Projektów w dokumentacji aplikacyjnej (zapisach studium wykonalności, które przytoczył) wskazał konkretne działania i przedmiot współpracy, a mianowicie: opracowywanie nowych technologii, produktów i ich komercjalizacji, a także praktyczne staże i wymiana kadr pracowników naukowych w firmach i pracowników firm w przedsiębiorstwach. Ponadto z dalszych zapisów studium wykonalności wynika zdaniem wnioskodawcy, że przedmiot współpracy z jednostkami naukowymi będzie się sprowadzał do osiągnięcia celu polegającego na bieżącej, ścisłej i wieloaspektowej współpracy podmiotów w ramach klastra i otoczeniem oraz świadczeniu usług wzajemnych, doskonaleniu, komplementaryzmu i substytucyjności usług. Wnioskodawca podniósł też, że w dokumentacji aplikacyjnej wykazał, w jaki sposób realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy pomiędzy jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji a przedsiębiorstwami. Ponadto wnioskodawca podniósł, że współpraca ze wskazanymi jednostkami naukowymi (Politechnika [...] i Uniwersytet [...]) jest już realizowana, przy czym tylko w przypadku Uniwersytetu [...] współpraca ta jest sformalizowana (pisemne porozumienie). Odnośnie kryterium nr 9 wnioskodawca podniósł, że wskazał w sposób konkretny, że promowanie powiązania i idei klastra jest ważnym i integralnym elementem działań w ramach projektu, przywołując zapisy punktu 3.5 wniosku o dofinansowanie oraz zapisy studium wykonalności, z których zdaniem wnioskodawcy wynikają konkretne działania promocyjne, polegające na udziale w targach branżowych, wizytach studyjnych w przedsiębiorstwach, udziale w dniach przedsiębiorczości akademickiej, prowadzeniu seminariów, szkoleń i warsztatów dla potencjalnych członków klastra. Wnioskodawca zarzucił, że Komisja Oceny Projektów w sposób nierzetelny przeprowadziła analizę materiału aplikacyjnego, w rezultacie czego dostrzegła jedynie ogólne i niektóre spośród ujętych w tej dokumentacji działań promocyjnych.

Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 29 czerwca 2011 r., nr [...] oddaliła protest.

W ramach kryterium nr 3 Komisja Odwoławcza stwierdziła, że tylko jeden ze wskaźników docelowych działania został określony przez wnioskodawcę tj. liczba transferów technologii między zaangażowanymi podmiotami. Spośród trzech wymienionych przez wnioskodawcę w Studium wykonalności wskaźników produktu i rezultatu dwa dotyczą rezultatu - liczby projektów współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami a jednostkami badawczymi oraz liczby transferów technologii dokonanych pomiędzy zaangażowanymi podmiotami, a jeden produktu - liczby wspartych powiązań kooperacyjnych. Załącznik nr 3 do Uszczegółowienia Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego określa rodzaj docelowych wskaźników Działania 1.6 oraz ich wartości, które należy osiągnąć w skali województwa. Ocena projektu musi uwzględniać nie tylko zakładane wielkości, ale również argumentację uprawdopodabniającą ich osiągnięcie. Brak takich dowodów nie pozwala na przyznanie punktów. W treści dokumentów wnioskodawca wskazuje jedynie na liczbę transferów technologii (2 transfery) między zaangażowanymi podmiotami, lecz brakuje jednoznacznego, czy choćby przybliżonego wskazania i opisu tych transferów, rozumianych jako kilkufazowy proces przystosowania wyników badań do praktycznego zastosowania w produkcji. Nie jest także sprecyzowane czy transfery te miałyby być rozłożone równomiernie na wszystkie jednostki naukowo-badawcze. Wnioskodawca podał jedynie, że w swojej działalności klaster koncentrować się będzie m.in. na "(...) transferze technologii (tworzenie własnej wiedzy i rozwiązań technologicznych, produktowych, organizacyjnych i marketingowych jak również współpracy z innymi podmiotami w tym zakresie, głównie jednostkami badawczo -rozwojowymi i uczelniami wyższymi w regionie oraz komercjalizacji tej wiedzy w ramach podmiotów skupionych w klastrze" (Studium Wykonalności, str. 18 oraz str. 39), lecz nie wymienił żadnych rodzajów technologii, żadnych uczestników tego procesu, pomimo że Projekt dotyczy rozwoju klastra (czyli powiązania istniejącego). W odniesieniu do "liczby projektów współpracy" wnioskodawca wymienia 4 takie projekty, jednakże we Wniosku o dofinansowanie jest o nich mowa na poziomie stwierdzeń ogólnych i ogólnikowych. Wnioskodawca wyjaśnia w Studium wykonalności (str. 10 oraz str. 11), czym będzie Klaster [...]. Argumentacja, jaką przytacza dotyczy jednak idei powiązań klastrowych w ogóle. Są one oczywiste, znane i docenione (stąd znalazły się w działaniach WRPO) i nie ma potrzeby ich przytaczania. We wniosku o przyznanie środków publicznych oczekuje się, że Wnioskodawca wykaże, iż poprzez konkretne, celowe i efektywne działania (przedsięwzięcia) będzie realizował zarówno ogólną ideę powiązań klastrowych, jak i szczegółowe wskaźniki. Wnioskodawca stwierdził, że efekt synergiczny klastra polegać będzie na "sieciowaniu podmiotów gospodarczych, naukowych i instytucji otoczenia biznesu", nie podał jednak opisu sposobu tych powiązań (z podaniem konkretnych spodziewanych efektów dla konkretnych przedsiębiorstw). Podobnie w odniesieniu do wskaźnika docelowego produktu (Liczba wspartych powiązań kooperacyjnych), wnioskodawca uznał, że wystarczającym argumentem na osiągnięcie tego wskaźnika jest udział określonej liczby przedsiębiorstw i pozostałych jednostek (naukowych, samorządowych). Jednak samo zaangażowanie przedsiębiorstw i jednostek naukowych w powiązanie kooperacyjne nie oznacza jeszcze wspólnej realizacji projektów, a jest tylko warunkiem wstępnym takiego działania. Wnioskodawca nie przedstawia efektów współpracy dla poszczególnych przedsiębiorstw. Podaje jedynie, że chodzi o "(....) bieżącą, ścisłą i wieloaspektową współpracę podmiotów w ramach klastra" (Studium Wykonalności, str. 23), ale nie wskazuje, na czym ona będzie polegać. W ramach kryterium nr 5 Komisja Odwoławcza stwierdziła, iż wnioskodawca co prawda wymienił długą listę korzyści (Studium Wykonalności w p. III.l.), ale dotyczą one prawie wyłącznie hipotetycznych korzyści z istnienia klastrów w ogóle. Wnioskodawca opisuje znane mechanizmy współpracy różnych podmiotów, nie odnosi ich jednak do struktury własnego klastra. Nie pojawiają się w tych częściach dokumentacji takie wymierne korzyści, które są istotą działalności przedsiębiorstw, jak np. wzrost zyskowności, poprawa rozpoznawalności marki, uzyskane certyfikaty, itd. W studium wykonalności niejednoznaczny jest sam podział ewentualnych korzyści powiązania kooperacyjnego - nie wskazano na procentowy udział poszczególnych uczestników. Istnieje zatem niebezpieczeństwo wywierania presji kapitałowej w przypadku nadmiernej koncentracji udziałów i przeznaczania pozyskanych środków na wzmacnianie wybranych podmiotów sieci - te elementy nie zostały we wniosku wyjaśnione. Nie ma więc gwarancji, że każdy przedsiębiorca odniesie korzyść. Wnioskodawca abstrahuje od faktu, że klaster skupia 14 przedsiębiorstw, które postanowiły nawiązać określony rodzaj współpracy, spodziewają się (należy sądzić) określonych korzyści, w określonym czasie. Ich potencjał jest różny, znajdują się w różnych fazach rozwoju, w różnych miejscowościach mają swoje siedziby. Nie należy więc zakładać, że wszyscy zgodzą się na taki sam zakres współpracy, kosztów, efektów. W Studium Wykonalności niejednoznaczny jest podział ewentualnych korzyści powiązania. Istnieje obawa dużej asymetrii spodziewanych korzyści. Dojrzały projekt powinien tak prezentować tego typu korzyści, aby nie tylko ekspert oceniający, ale i przedsiębiorcy nie mieli wątpliwości, po co przystąpiono do klastra i że znajdą się tu takie korzyści, których żaden z uczestników samodzielnie nie byłby w stanie osiągnąć i/lub zajęłoby mu to więcej czasu przy większym zaangażowaniu zasobów. Przedmiotowy projekt (jego argumentacja) takiej jednoznaczności nie prezentuje, przedstawia zaś głównie rozwiązania, które mogą być zastosowane w tego typu przedsięwzięciach w zależności od potrzeb i możliwości jego uczestników. W proteście wnioskodawca cytuje korzyści wynikające z funkcjonowania klastra dla różnych kategorii jego uczestników. Jednakże poza nazwami uczelni nie pada nazwa żadnej konkretnej firmy i konkretnego efektu. W rezultacie Komisja Odwoławcza stwierdziła, że przyznana przez Komisję Oceny Projektów ilość punktów jest adekwatna do stopnia atrakcyjności i sposobu zaprezentowania (jego szczegółowości i realności) przedsięwzięcia. W ramach kryterium nr 6 Komisja Odwoławcza stwierdziła, że przedstawione przez wnioskodawcę hipotezy dotyczą w ogóle współpracy MSP (która zwiększa konkurencyjność podmiotów) oraz współpracy w formie klastra (która daje szanse na sukces). W literaturze przedmiotu (dotyczącej zarządzania MSP i polityki regionalnej) spotkać można wiele badań na reprezentatywnej próbie, które powyższe hipotezy weryfikowały i potwierdzały wielokrotnie (stąd m. in. Działanie 1.6. WRPO). Kryterium nr 6 dotyczy jednak tego, na ile wnioskodawca zna potrzeby konkretnych przedsiębiorstw, skupionych wokół idei konkretnego klastra. Jeżeli je zna, może budować działania, programy, akcje promocyjne (racjonalnie wykorzystywać środki publiczne). Jeżeli ich nie zna, trudno uwierzyć w celowość proponowanych działań, czy uzasadnienie dla wydatków. Wnioskodawca nie wykazał, że zna konkretne potrzeby (luki, deficyty, niedobory) konkretnych przedsiębiorstw i w związku z tym, że klaster będzie odpowiedzią na konkretne ograniczenia, a dalej, że klaster sprawi, że te zdiagnozowane potrzeby będą realizowane. Wnioskodawca nie przedstawił we wniosku takich badań i takich problemów i potrzeb. W konsekwencji Komisja Odwoławcza potwierdziła ocenę, że informacje podane przez wnioskodawcę są bardzo ogólne. W ramach kryterium nr 7 Komisja Odwoławcza stwierdziła, że przytoczony przez wnioskodawcę opis planowanych działań nie stanowi dowodu, że działania te rzeczywiście będą mieć miejsce i przyniosą spodziewane efekty. Wnioskodawca sam stwierdził, że z Politechniką nie posiada formalnego porozumienia, trudno więc mówić o współpracy. Transfer wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi, a sektorem prywatnym czy siecią kooperacji, jest możliwy w oparciu o sformalizowany proces, który w odniesieniu do instytucji państwowych jest niezbędnym warunkiem instytucjonalnego zaangażowania. Odnośnie planowanego opracowania nowych technologii, zważywszy na długofalowość tego procesu i wysokie ryzyko niepowodzenia, oczekuje się dowodów na realność tego stwierdzenia, w przeciwnym razie, tak jak to ma miejsce we wniosku, można przyjmować za wyrażenie nadziei. Wnioskodawca nie informuje, na czym będzie polegać udział poszczególnych uczelni we współpracy z przedsiębiorstwami i na ile jest to realne oraz jakie korzyści odniosą poszczególne mikroprzedsiębiorstwa. Zważywszy na zidentyfikowane bariery we współpracy uczelni z biznesem ważne byłoby opisanie dróg pokonywania tych barier. Wnioskodawca stosuje taki poziom uogólnienia, który uniemożliwia nie tylko uznanie poszczególnych działań za przemyślane i realne, ale uznanie w ogóle prezentowanego przedsięwzięcia za projekt, czyli działanie podejmowane w celu stworzenia niepowtarzalnego wyrobu lub usługi. W ramach kryterium nr 9 Komisja Odwoławcza stwierdziła, że wnioskodawca nazywa wszelkie możliwe do wykonania działania konkretnymi. Zdaniem Komisji z opisu zamieszczonego w Studium wykonalności wynika, że wnioskodawca wie, jakie działania można by uznać za promujące dane powiązanie/kooperację. W przypadku ubiegania się o dotację oczekuje się, że działania wnioskodawcy doprowadzą do rozpoznawalności (znajomości) klastra, a przez to ułatwią funkcjonowanie i rozwój jego członków. Wysoka ocena opisywanych działań oznacza, że wnioskodawca wie i nazywa przedsięwzięcia, które zamierza podjąć, określa szczegóły (czas, miejsce, koszt, spodziewane efekty). Dotyczy to np. udziału w targach branżowych - powinno być wiadomo: jakich, gdzie się będą odbywać, jaka jest ich renoma, jaka liczba wystawców, koszt uczestnictwa. Bez tej wiedzy nie wiadomo, czy można je uznać za skuteczne narzędzie promocji, czy budżet przewiduje taki koszt, czy z perspektywy konkretnych przedsiębiorstw lepszy będzie udział wspólny, czy indywidualny, itp. Podobnie udział w imprezach promocyjnych (dniach przedsiębiorczości akademickiej) - musi być wiadomo, kto i kiedy organizuje, do kogo są adresowane. Wizyty studyjne w przedsiębiorstwach oraz prowadzenie szkoleń mają podobny mankament, nic o nich nie wiadomo - od celu poczynając na kosztach kończąc. Wnioskodawca nie wskazał również na konkretne analizy, które uzasadniałyby wybór doboru takich, a nie innych instrumentów promocji w odniesieniu do ostatecznych odbiorców tej formy komunikacji. To z kolei rodzi niebezpieczeństwo, że zakładane oddziaływanie proponowanych instrumentów promocji może być nieskuteczne lub mało efektywne. Ocena działań marketingowych (tu promocyjnych) odnosi się nie tylko do ich wachlarza oraz potencjalnego kręgu odbiorców, ale również do jego skuteczności. Wnioskodawca w opisie projektu zbyt mało miejsca poświęca na prezentację drugiego ogniwa sieci współpracy, a mianowicie sektora badawczo-naukowego. Nie wynika z projektu, jak zamierzone działania promocyjne mogłyby być powiązane z tym sektorem. Nie wynika także, które cechy, umiejętności i działania tych podmiotów mogłyby być ważne dla konkretnych przedsiębiorstw włączonych w klaster oraz jak zachęcić jednostki naukowo-badawcze do współdziałania. Tymczasem efektywne działanie klastra, czy sieci współpracy i transferu wiedzy, opiera się na równomiernym zaangażowaniu wszystkich stron i uczestników.

W skardze na powyższą decyzję wnioskodawca, działający przez pełnomocnika – radcę prawnego, zarzucił naruszenie:

1) art. 26 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 w zw. z ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez określenie i zastosowanie w niniejszej sprawie reguł oceny projektu, które nie spełniają wymogu przejrzystości i zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu;

2) art. 31 ust. 1 ww. ustawy, poprzez dokonanie przez organ oceny projektu w sposób nierzetelny i stronniczy, przejawiający się w powierzchownym przeanalizowaniu dokumentacji aplikacyjnej skarżącej;

3) przepisów Kryteriów Wyboru Projektów w ramach Działania 1.6. Rozwój sieci i kooperacji (stanowiących załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu nr 09/1/2010) oraz przepisów Regulaminu konkursu nr 09/1/2010, Priorytet I, Działanie 1.6., w tym w szczególności przepisów rozdziału III. E ust. 9 Regulaminu konkursu w zw. z przepisami rozdziału V ust. 15 zd. 4 i ust. 30 w zw. z ust. 32 procedury odwoławczej, poprzez doręczenie stronie skarżącej orzeczenia Komisji niespełniającego wymogów formalnych w postaci podpisów wszystkich członków Komisji.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1) stwierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia,

2) zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

3) przeprowadzenie wskazanych w skardze dowodów.

W uzasadnieniu skargi zakwestionowano ocenę Komisji Odwoławczej sprowadzającą się do stwierdzenia o ogólnikowości twierdzeń zawartych w dokumentacji aplikacyjnej, co zdaniem Komisji nie pozwalało na przyznanie większej ilości punktów w ramach dokonanej oceny merytorycznej. Ponownie zakwestionowano ocenę w zakresie kryteriów nr nr: 3, 5, 6, 7 i 9 oraz podtrzymano zarzuty i argumentację przedstawione w proteście. Ponadto w ramach kryterium nr 3 zarzucono, że Komisja Odwoławcza nie dokonała oceny z uwzględnieniem rzeczywistego brzmienia załącznika nr 3 do Szczegółowego Opisu Priorytetów, co zdaniem skarżącej oznacza, że ocena została przeprowadzona w sposób dowolny i z pominięciem przepisów konkursowych. Ponadto zauważono, że określone w "Tabeli wskaźników produktu i rezultatu" dla Działania 1.6 zakładane wartości w roku 2013 zostały skonkretyzowane dopiero w grudniu 2010 r. (poprzez dokonanie zmian w Szczegółowym opisie priorytetów programu operacyjnego – poprzednia wersja zawierała jedynie wskazanie, że wartość zostanie oszacowana w 2010 r. w ramach ewaluacji). Takie skonkretyzowanie przesłanek oceny w trakcie postępowania o udzielenie wsparcia stanowi zdaniem skarżącej naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, tj. naruszenie wymogu zapewnienia przejrzystych reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Ponadto podniesiono, że zgodnie z instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie (s. 15), wskaźniki (określone we wniosku o dofinansowanie według Instrukcji jego wypełniania) muszą pochodzić z listy wskaźników IZ WRPO, która stanowi Załącznik nr 2 do Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach WRPO na lata 2007-2013, w którym wskazano tylko jeden wskaźnik – "liczba transferów technologii dokonanych pomiędzy zaangażowanymi podmiotami", a także według informacji udzielonej skarżącej w wiadomości e-mail – w dokumentacji aplikacyjnej należało wskazać tylko ten wskaźnik. Zarzucono też wewnętrzną sprzeczność w ocenie, w której stwierdzono, że wnioskodawca wskazał tylko jeden wskaźnik, a jednocześnie przytoczono argumenty z dokumentacji aplikacyjnej dotyczące pozostałych wskaźników. Ponadto organ położył szczególny nacisk na fakt, iż wnioskodawca nie przedstawił efektów współpracy dla poszczególnych przedsiębiorstw, podczas gdy zdaniem skarżącej kryterium nr 3 nie nawiązuje do tej okoliczności.

W ramach kryterium nr 5 i 6 skarżąca nadal utrzymywała, że przedstawiła w sposób wyczerpujący wyniki badań grupy docelowej oraz postawione hipotezy, a jednocześnie podniosła, że nie istniał obowiązek przedstawienia w dokumentacji aplikacyjnej metody badawczej, hipotez, zdefiniowania potrzeb oraz sposobu ich realizacji w odniesieniu do każdego z członków powiązania. Wnioski z przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej badań muszą – zdaniem skarżącej cechować się pewną ogólnością, zdeterminowaną istotą klastra i powiązania kooperacyjnego. Ponadto w opinii skarżącej przedstawiła ona w Studium wykonalności w sposób konkretny korzyści, jakie uzyskają uczestnicy powiązania kooperacyjnego w związku z uczestnictwem w powiązaniu i realizacją przedmiotowego projektu, w szczególności w postaci obniżenia kosztów działalności, a także sposoby ich osiągnięcia. Skarżąca zarzuciła, że nie wzięto pod uwagę znajdującej się w dokumentacji aplikacyjnej umowy partnerskiej, z której wynika, że każdy z członków klastra w równym stopniu partycypuje w korzyściach osiąganych przez powiązanie, a jedynie w zakresie przyjęcia obowiązków niezbędne są dalsze uzgodnienia.

W ramach kryterium nr 7 skarżąca zakwestionowała stwierdzenie Komisji Odwoławczej odnośnie ogólności twierdzeń wnioskodawcy, podnosząc że skarżąca wymieniła w sposób konkretny, na czym będzie polegał rozwój systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami. Dla wykazania współpracy z jednostkami naukowymi skarżąca powołała się na umowy o staż z pracownikami Uniwersytetu [...] oraz listy intencyjne, wnioskując o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów.

Odnośnie kryterium nr 9 skarżąca podniosła, że przedstawiła w sposób wystarczająco konkretne sposoby realizacji wskazanych działań promocyjnych, a w ramach tego kryterium nie ma obowiązku ujmowania szczegółowych okoliczności, na które wskazała Komisja Odwoławcza.

Ponadto podniesiono, że skoro w Karcie Wyboru Projektów w ramach Działania 1.6 normodawca nie określa w sposób szczegółowy przesłanek przyznania konkretnej liczby punktów w ramach danego kryterium, to jakiekolwiek wątpliwości w zakresie spełnienia danego kryterium powinny być interpretowane na korzyść skarżącej, tym bardziej że Kryteria wyboru projektów w ramach działania 1.6 zostały zdaniem skarżącej sformułowane w sposób tak ogólny, że pozostawiają oceniającym wniosek pełną swobodę w zakresie oceny spełnienia tych kryteriów bez konkretyzacji przesłanek czy wytycznych, w oparciu o które należałoby oceniać spełnienie (niespełnienie) danego kryterium i przyznanie określonej liczby punktów.

W odpowiedzi na skargę Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. Dodatkowo, podkreśliła, że wszystkie projekty oceniane są w oparciu o te same reguły, w takich samych realiach. Fakt braku określenia liczbowego wskaźnika docelowego w ramach wersji 4.5 Szczegółowego Opisu Priorytetów WRPO dotyczył wszystkich wnioskodawców dla Działania 1.6 biorących udział w konkursie nr 09/I/2010. W trosce o dokładne oszacowanie wskaźników docelowych na poziomie Działania, normalną praktyką jest ich kwantyfikacja dopiero po pewnym czasie, pozwalającym na głębsze rozpoznanie potrzeb oraz możliwości wnioskodawców aplikujących o wsparcie. W związku z powyższym nie można – zdaniem organu, mówić o jakimkolwiek naruszeniu zarówno zasad konkursowych, jak i reguł dotyczących szacowania wartości wskaźników. Ponadto Komisja Odwoławcza wyjaśniła, że oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej, na którym znajdują się podpisy wszystkich członków Komisji, znajduje się w aktach sprawy. Natomiast wnioskodawcy – zgodnie z Procedurą Odwoławczą – przesyłany jest jedynie odpis orzeczenia. Żaden przepis nie nakłada przy tym obowiązku jego podpisania przez cały skład orzekający.

Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Ponadto przedstawiciel organu okazał oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej WRPO, na którym widnieją podpisy wszystkich członków orzekających Komisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 powyższego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Stosownie do art. 30 c) ust. 3 tejże ustawy w wyniku rozpoznania skargi wniesionej po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1) bądź oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2).

Dokonując w niniejszej sprawie kontroli sądowoadministracyjnej oceny projektu, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skutkującego uwzględnieniem skargi.

Skarżąca spółka ubiegała się o dofinansowanie projektu pt. "Zachodni Klaster Tworzyw Sztucznych [...] w D. – porozumienie na rzecz wspólnego rozwoju regionu i biznesu" zgłoszonego w ramach konkursu 09/I/2010 dla Działania 1.6 "Rozwój sieci i kooperacji" ogłoszonego w dniu 31 marca 2010 r. przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego jako Instytucję Zarządzającą Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013.

Ocena projektów złożonych przez wnioskodawców jest dokonywana na podstawie Kryteriów Wyboru Projektów zatwierdzanych przez Komitet monitorujący powoływany na podstawie art. 63 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE. L. z 31.07.2006 r. z późn. zm.) przez dane państwo członkowskie Unii Europejskiej w porozumieniu z instytucją zarządzającą programem operacyjnym.

Ocena merytoryczna wniosków zgłoszonych w konkursie nr 09/I/2010, w tym wniosku skarżącej spółki została dokonana według Kryteriów Wyboru Projektów w ramach Działania 1.6 Rozwój sieci i kooperacji, Etap II - Ocena merytoryczna, przyjętych przez Komitet Monitorujący Wielkopolski Regionalny Program Operacyjny WRPO uchwałą nr 3/2008 z dnia 8 lutego 2008 r. (ze zmianami z dnia 29 maja 2008 r., 29 września 2008 r., 11 grudnia 2008 r., 6 marca 2009 r., 25 września 2009 r. oraz 19 lutego 2010 r.).

Kryteria te – jako załącznik nr 1 do regulaminu konkursu nr 09/I/2010 zostały opublikowane wraz ogłoszeniem o konkursie na stronie internetowej http://www.wrpo.wielkopolskie.pl, w związku z czym były one powszechnie dostępne dla wszystkich uczestników konkursu, którzy mieli także możliwość przeprowadzenia konsultacji w sprawach dotyczących konkursu i kryteriów wyboru projektów w specjalnym punkcie informacyjnym oraz drogą telefoniczną lub mailową, o czym również umieszczono informację na wskazanej stronie internetowej.

Sąd nie podziela zarzutu skarżącej niezapewnienia przez Komisję Odwoławczą wymogu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu oraz zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu.

Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ww. ustawy. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż merytoryczna weryfikacja projektu następuje według kryteriów wartościujących. Wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził zarzucanych przez skarżącą nieprawidłowości w zakresie dokonanej oceny merytorycznej w ramach kryteriów nr nr 3, 5, 6, 7 i 9. Informacja o wynikach oceny merytorycznej zawarta w piśmie Zastępcy Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego zawierała wskazanie średniej liczby punktów, jakie projekt uzyskał w ramach poszczególnych kryteriów oraz uzasadnienie dokonanej oceny z powołaniem się na opinie ekspertów, którzy dokonali weryfikacji projektu. Natomiast Komisja Odwoławcza należycie wyjaśniła, jak należy rozumieć poszczególne kryteria z odwołaniem się do wskazań wiedzy oraz zapisów dokumentacji programowej, stanowiących doprecyzowanie kryteriów. Argumentacja dotycząca ilości przyznanych punktów w ramach powyższych kryteriów wskazana przez Komisję Oceny Projektów została szeroko rozwinięta i uzupełniona przez Komisję Odwoławczą, która szczegółowo ustosunkowała się do zarzutów skarżącej podniesionych w proteście oraz wyjaśniła w sposób wyczerpujący okoliczności, które zadecydowały o ilości przyznanych punktów oraz przyczyn, dla których wbrew żądaniom wnioskodawcy niemożliwe było przyznanie wyższej / maksymalnej ilości punktów. Należy też dodać, że organ prawidłowo dokonywał oceny wyłącznie w oparciu o okoliczności wykazane we wniosku o dofinansowanie i dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej, co jest zgodne z zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów wynikającej z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Sąd nie podziela również zarzutu dokonania oceny projektu w sposób nierzetelny i stronniczy, przejawiający się w powierzchownym przeanalizowaniu dokumentacji aplikacyjnej skarżącej. Przede wszystkim należy zauważyć, że weryfikacja merytoryczna danych wynikających z wniosku o dofinansowanie oraz dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej (zarówno na etapie oceny przez Komisję Oceny Projektów jak i w ramach oceny przez Komisję Odwoławczą) była dokonywana przez ekspertów zewnętrznych posiadających specjalistyczną wiedzę z dziedzin dotyczących wsparcia pośredniego dla przedsiębiorstw oraz analizy ekonomicznej i finansowej projektów inwestycyjnych, co niewątpliwie daje gwarancję oparcia się na fachowej wiedzy i doświadczeniu w tym zakresie oraz zapewnia rzetelność i bezstronność dokonywanej oceny. Argumentacja przytoczona przez organ w ramach poszczególnych kryteriów jest przy tym w ocenie Sądu jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Wbrew zarzutom skargi organ dokładnie przeanalizował treść dokumentacji aplikacyjnej, o czym świadczy w szczególności powołanie w uzasadnieniu orzeczenia konkretnych zapisów tejże dokumentacji, przy czym wyprowadził z niej wnioski, które nie pozwalały na przyznanie większej / maksymalnej liczby punktów w ramach poszczególnych kryteriów zakwestionowanych przez skarżącą, co nie oznacza naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W ramach kryterium nr 3 "Osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników działania" oceniono, iż osiągnięcie wartości wskaźników określonych we wniosku skarżącej wpłynie na osiągnięcie docelowych wartości wskaźników w sposób nieznaczny, wobec czego przyznano 2 punkty.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała zarzucanego błędu w przyjętym przez Komisję Odwoławczą brzmieniu załącznika nr 3 do Szczegółowego Opisu Priorytetów (opisującego wskaźniki docelowe dla poszczególnych działań WRPO), zaś przytoczone przez Komisję Odwoławczą wnioski wynikające z tego załącznika w zestawieniu z jego treścią wskazują na ich poprawność, co czyni zarzut skargi bezzasadnym.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że kryterium nr 3 odwołuje się do docelowych wartości wskaźników działania, które – co jest bezsporne – nie były oszacowane w ramach Szczegółowego opisu priorytetów w wersji 4.5 obowiązującej w chwili składania wniosku o dofinansowanie. Oszacowanie to nastąpiło dopiero w grudniu 2010 r. W tym więc momencie uczestnicy konkursu zostali poinformowani o docelowych wartościach wskaźników działania, co nie oznacza pogarszania zasad konkursu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Należy natomiast przyznać rację skarżącemu, że takie niedookreślenie docelowych wartości wskaźników działania może budzić wątpliwości co do przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, ale tylko na etapie składania wniosku. Istotny jest jednak etap dokonywania oceny merytorycznej wniosku i na tym etapie te docelowe wartości wskaźników działania były już określone. Ponadto pozostawały one jednakowe dla wszystkich uczestników konkursu. Ważne jest i to, że ocena za kryterium nr 3 nie była powiązana z procentowym wypełnieniem wskaźnika przez poszczególne projekty, jak to przedstawia skarżąca. Powyższe oznacza, że nie doszło w tym zakresie do zarzucanego naruszenia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów oraz zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów.

W ocenie dokonanej w ramach kryterium nr 3 uwzględniono wskaźniki podane przez wnioskodawcę, przy czym uznano, że wpłyną one na osiągnięcie wskaźników docelowych jedynie w nieznacznym stopniu (co uzasadniało przyznanie 2 punktów), a nie w stopniu umiarkowanym (4 pkt) czy wyraźnym (9 pkt). O takiej ilości przyznanych punktów zadecydowała przy tym nie – jak uważa skarżąca – niedostateczna ilość podanych wskaźników, lecz niedostateczne ich określenie (poprzez szczegółowy opis uwzględniający stopień ich osiągnięcia), a w konsekwencji niewystarczające uprawdopodobnienie ich osiągnięcia przez zgłoszony projekt. Komisja Odwoławcza w sposób wyczerpujący wyjaśniła w uzasadnieniu orzeczenia, że stwierdzenia wnioskodawcy pozostawały na dużym poziomie ogólności i dotyczyły idei klastra w ogóle, brakowało w nich natomiast istotnych dla uzyskania wyższej punktacji konkretnych okoliczności i działań oraz efektów zamierzonych i spodziewanych do osiągnięcia w ramach projektu. Powyższe zaś uzasadniało ocenę, iż wnioskodawca niedostatecznie określił wartość podanych wskaźników, co uniemożliwiało przyjęcie, że wpłyną one na realizację wskaźników docelowych w stopniu wyższym aniżeli nieznaczny.

Za kryterium nr 5 "Wstępując do sieci / powiązania / kooperacji przedsiębiorca odniesie korzyść" projekt oceniono na 4,5 pkt na 9 możliwych, natomiast za kryterium nr 6 "Znajomość potrzeb grupy docelowej – przedsiębiorców wchodzących w skład sieci / powiązania / kooperacji – wykazano faktyczną potrzebę stworzenia / rozwoju takiej sieci / powiązani / kooperacji" projekt uzyskał 5 pkt na 12 możliwych.

Odnośnie powyższej oceny również należy stwierdzić, że określone przez skarżącą w dokumentacji aplikacyjnej korzyści wynikające z powiązania kooperacyjnego zostały uwzględnione przez organ w ramach kryterium nr 5, z tym że nie uznano ich – jak chciałby wnioskodawca za "znaczne" i w konsekwencji oceniono je 4,5 pkt na 9 możliwych, przy czym dokładnie wyjaśniono przyczyny braku możliwości przyznania większej / maksymalnej liczby punktów, co wbrew zarzutom skargi nie oznacza, że dokonana ocena jest nierzetelna. Jak słusznie stwierdziła Komisja Odwoławcza "korzyści" określone przez wnioskodawcę są rzeczywiście hipotetyczne, a nie konkretne. Wnioskodawca nie wykazał, które z nich i w jakim stopniu są przewidziane / planowane do osiągnięcia w ramach projektu przez konkretne podmioty mające w nim uczestniczyć w aspekcie dotychczasowej pozycji i sytuacji oraz potencjału tych podmiotów, a także istoty i specyfiki ich działalności. W żadnym razie nie jest wystarczające w tym zakresie powołanie się na ogólny zapis umowy partnerskiej, że każdy z członków klastra w równym stopniu partycypuje w korzyściach osiąganych przez powiązanie.

Nie można również podzielić stanowiska skarżącej, że w ramach kryterium nr 6 wystarczające jest podanie ogólnych wniosków z wyników badań (zdeterminowanych istotą klastra i powiązania kooperacyjnego) dla wykazania – istotnej z punktu widzenia tego kryterium – znajomości potrzeb konkretnej grupy docelowej (przedsiębiorców wchodzących w skład sieci / powiązania / kooperacji), a w konsekwencji – dla wykazania faktycznej potrzeby rozwoju klastra planowanego w przedmiotowym projekcie. Należy bowiem podkreślić, że dofinansowanie w ramach konkursu jest przewidziane dla konkretnych projektów wyłanianych spośród innych zgłoszonych projektów w ramach danego działania. Nie ulega zatem wątpliwości, że wnioski z wyników badań przedstawione w danym projekcie powinny być określone na tyle konkretnie i precyzyjnie (z uwzględnieniem specyfiki planowanego przedsięwzięcia), by można było z nich wyprowadzić argumenty przemawiające za potrzebą tego właśnie konkretnego – planowanego w ramach przedmiotowego projektu rozwoju klastra. Nie jest wystarczające w tym zakresie powołanie ogólnych stwierdzeń wynikających z samej istoty klastra (które teoretycznie mogą dotyczyć wszelkich projektów tego samego rodzaju, a więc w tym przypadku dotyczących rozwoju klastra). Ponadto – jak słusznie podkreśliła Komisja Odwoławcza, a co wynika z samej treści omawianego kryterium – dla wykazania faktycznej potrzeby rozwoju konkretnego powiązania niezbędne jest wykazanie znajomości potrzeb grupy docelowej – ich deficytów i niedoborów. Wnioskodawca nie wykazał tego rodzaju potrzeb podmiotów, które mają być uczestnikami klastra, a tym samym nie wykazał, że planowany rozwój klastra będzie odpowiedzią na te potrzeby, co w rezultacie w wyższym stopniu urzeczywistniłoby faktyczną potrzebę rozwoju klastra w ramach zgłoszonego projektu i umożliwiłoby komisjom oceniającym przyznanie wyższej punktacji za kryterium nr 6.

W ramach kryterium nr 7 "Realizacja projektu przyczyni się do rozwoju systemu wymiany informacji, współpracy i transferu wiedzy między jednostkami naukowymi i innymi podmiotami aktywnymi w obszarze innowacji, a przedsiębiorstwami" projekt otrzymał 5 punktów na 12 możliwych.

Komisja Odwoławcza, uzasadniając tę ocenę, wykazała, że w zakresie powyższego kryterium projekt opiera się na założeniach słabo uprawdopodobnionych. Wnioskodawca sam bowiem przyznał, że odnośnie współpracy z jednostkami naukowymi posiada formalne porozumienie jedynie z Uniwersytetem [...]. Nie przedstawił natomiast żadnych dowodów na tego rodzaju porozumienie z Politechniką [...], czy ewentualnie innymi jednostkami naukowymi, co osłabia prawdopodobieństwo rzeczywistej współpracy z tymi jednostkami. Ponadto wnioskodawca nie skonkretyzował dostatecznie, na czym ma polegać udział poszczególnych jednostek naukowych we współpracy z przedsiębiorstwami. Powyższe okoliczności zostały powołane dla uzasadnienia braku możliwości przyznania przez komisje oceniające wyższej ilości punktów w ramach omawianego kryterium, co świadczy o prawidłowości i rzetelności dokonanej oceny.

Należy przy tym podkreślić, że w ramach kontroli sądowoadministracyjnej nie mogły być w tym zakresie uwzględnione powołane dopiero w skardze okoliczności i dokumenty (dla wykazania współpracy z jednostkami naukowymi), ponieważ ocena projektu jest dokonywana przez komisje oceniające na podstawie danych zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz załączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do naruszenia zasady równego dostępu do pomocy określonej w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Ponadto należy zauważyć, że przed sądem administracyjnym zasadniczo nie jest prowadzone postępowanie dowodowe. Stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające z dokumentów i tylko wówczas, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tego rodzaju wyjątkowe okoliczności, uzasadniające przeprowadzenie dowodu z dokumentów przez sąd administracyjny, nie zachodziły natomiast w niniejszej sprawie. W konsekwencji, również i z tego względu nie mogły być uwzględnione żadne wnioski dowodowe zgłoszone w skardze.

Za kryterium nr 9 "Wpływ działań założonych w projekcie na promocję sieci / powiązania / kooperacji" przyznano 3 punkty na 6 możliwych. W uzasadnieniu tej oceny podano, że wnioskodawca poprzestał na przedstawieniu jedynie hipotetycznych działań promocyjnych, co skutkowało brakiem możliwości przyznania wyższej ilości punktów. W ocenie Sądu, nie może budzić wątpliwości, że nie jest wystarczające podanie jedynie hipotetycznych, potencjalnych działań promocyjnych i sposobów ich realizacji. Ich konkretyzacja poprzez wskazanie planowanych czy wręcz zamierzonych działań w odniesieniu do danego projektu jest bowiem konieczna dla uprawdopodobnienia ich rzeczywistej realizacji. Poprzestanie zaś na wskazaniu możliwych sposobów realizacji – jak słusznie przyjęła Komisja Odwoławcza – świadczy jedynie o wiedzy wnioskodawcy w tym zakresie, natomiast nie jest tożsame ze wskazaniem realnej możliwości ich realizacji.

Ponadto nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, iż istotne w sprawie kryteria wyboru projektów w ramach działania 1.6 zostały sformułowane w sposób zbyt ogólny i nieprecyzyjny. Należy bowiem podkreślić, że kryteria wyboru projektów muszą być sformułowane na tyle ogólnie, by umożliwiały porównanie wszystkich zgłoszonych projektów dotyczących różnych przedsiębiorców i różnych sfer działalności gospodarczej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 205/10). Ponadto, w ocenie Sądu są one dostatecznie jasne i czytelne dla potencjalnych uczestników konkursu, którzy są podmiotami profesjonalnymi w zakresie prowadzonej przez siebie działalności. Wszelkie niezbędne wskazówki interpretacyjne zostały także zawarte w samym wniosku o dofinansowanie oraz dokumentacji aplikacyjnej i programowej (w tym w szczególności w Szczegółowym Opisie Priorytetów WRPO na lata 2007-2013). Jednocześnie, skarżąca jeszcze przed złożeniem wniosku o dofinansowanie miała możliwość wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości w zakresie poszczególnych kryteriów w drodze konsultacji w punkcie informacyjnym, drogą telefoniczną lub mailową, o czym poinformowano na stronie internetowej. Z kolei dla zagwarantowania rzetelnej i bezstronnej oceny projektów uwzględniającej istotne okoliczności w ramach poszczególnych kryteriów i wykluczającej dowolność istotne znaczenie ma przewidziana skala punktacji umożliwiająca różnicowanie ilości przyznawanych punktów w zależności od stopnia spełnienia danego kryterium oraz możliwość udziału ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym (art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), a ponadto weryfikacja dokonanej oceny projektu w ramach procedury odwoławczej oraz jej kontrola sądowoadministracyjna.

Nie można również podzielić zarzutu skarżącej o naruszeniu prawa z uwagi na to, że przesłany jej odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej nie został podpisany przez wszystkich członków Komisji. Zgodnie bowiem z pkt V. 15 Procedury odwoławczej orzeczenia Komisji Odwoławczej podpisują wszyscy członkowie Komisji, nie wyłączając przegłosowanego, z czego wynika, że jedynie oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej (pozostawiany w aktach postępowania odwoławczego) jest podpisywany przez wszystkich członków Komisji, natomiast zgodnie z pkt V. 30 Procedury odwoławczej Dyrektor Biura Obsługi Funduszy zawiadamia wnioskodawcę o sposobie rozstrzygnięcia protestu, przesyłając odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej. Z istoty zaś odpisu wynika, że musi on być zgodny z treścią oryginału, jednak nie musi on być w ogóle podpisany, zatem nie stanowi naruszenia prawa umieszczenie na odpisie orzeczenia Komisji Odwoławczej przesłanego skarżącej jedynie podpisu Przewodniczącego Komisji. Natomiast oryginał orzeczenia Komisji Odwoławczej – jak wynika z wyjaśnień zawartych w odpowiedzi na skargę oraz potwierdzonych na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 r – został podpisany przez cały skład orzekający Komisji.

Uwzględniając powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie merytoryczna ocena projektu została dokonana zgodnie z prawem, wobec czego orzeczono o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 30 c) ust. 3 pkt 2 powołanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.