Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 177/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 130 a ust. 10 h w zw. z art. 1 pkt. 10 lit.k
journal: Dz.U. 2010 nr 152 poz 1018
law: Ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 15 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz Protokolant: sekretarz sądowy Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Ś. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Ś. a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Ś. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku SW Polmozbyt Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów na parkingu strzeżonym postanawia: wskazać Starostę Ś. jako organ właściwym w sprawie


UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2011 r. (data stempla pocztowego), Starosta Ś. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Ś. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku z dnia 22 czerwca 2011 r. [...] o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów na parkingu strzeżonym, a usuniętych w trybie art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.).

W uzasadnieniu wniosku Starosta Ś.i wskazał na następujący stan sprawy: w dniu 22 czerwca 2011 r. [...] sp. z o.o., ul. [...], Ś. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z wnioskiem (załącznik) o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów na parkingu strzeżonym usuniętych w trybie art. 130a ust. 10 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Kolejnym pismem z dnia 2 sierpnia 2011 r. [...] sp. z o.o. w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 czerwca 2011 r. przekazał szczegółowy wykaz pojazdów wraz ze specyfikacją poniesionych wydatków. Liczba pojazdów, których wniosek o zwrot wydatków dotyczył, wynosiła łącznie 74 sztuki, przy czym jak wynika z wykazu, znaczna część pojazdów usunięta została z dróg w 2006 r., 2007 r., 2008 r. i 2009 r.

Zawiadomieniem z dnia 11 października 2011 r. o przekazaniu wniosku organowi właściwemu do jego rozpatrzenia Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) oraz art. 130a ust. 5f, ust. 10 i ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm), przekazał, do załatwienia zgodnie z właściwością Staroście Ś., wniosek z dnia 20 czerwca 2011 r. uzupełniony w dniu 2 sierpnia 2011 r. [...] o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów na parkingu strzeżonym, usuniętych z drogi w trybie art. 130a ust. 10 ustawy prawo o ruchu drogowym na podstawie przepisów przejściowych ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. - o zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym, w stosunku do których termin 6 miesięcy od dnia ich usunięcia z drogi upłynął przed dniem 4 września 2010 r.

W ocenie Starosty Ś. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. przekazując Staroście Ś. wniosek [...], błędnie uznał, iż zgodnie z art. 130a ust 10h dodanym przez art. 1 pkt 10 lit. k oraz art. 13 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. - o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018), organem właściwym do wydania decyzji o zapłacie kosztów związanych z przechowywaniem pojazdów jest starosta.

Starosta uznając, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku [...], przyjął, iż w przedmiotowej indywidualnej sprawie 6-cio miesięczny termin do usunięcia pojazdu upłynął przed 4 września 2010 r. Wskazał, że w noweli ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw zawarte zostały przepisy przejściowe, które regulują m.in. kwestię ponoszenia kosztów związanych z przechowywaniem pojazdów, w stosunku do których termin 6 miesięcy od dnia ich usunięcia z drogi upłynął przed dniem 4 września 2010 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. Zdaniem organu z analizy art. 13 ustawy nowelizującej koszty przechowywania pojazdów, jakie powstały po upływie wskazanego terminu 6 miesięcy, aż do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, wobec wszystkich tych pojazdów, których 6-miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął w okresie pomiędzy 12 czerwca 2009 r. a dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, ponosi Skarb Państwa.

Starosta Ś. stwierdził, że w kwestii zwrotu kosztów przechowywania pojazdów zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - O postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) dotyczące egzekucji z ruchomości. Wskazał, że zgodnie z § 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu w administracji (Dz. U. Nr 50, poz. 449 ), przepisy działu II rozdziału 6 ustawy dotyczące przechowywania, oszacowania i sprzedaży ruchomości stosuje się między innymi do tych ruchomości, które stały się własnością Skarbu Państwa na podstawie objęcia w posiadanie rzeczy niczyjej, co w poprzednim stanie prawnym dotyczyło także pojazdów usuniętych z drogi w trybie art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Na podstawie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny, którym zgodnie z art. 19 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest naczelnik urzędu skarbowego, obowiązany jest przyznać, na żądanie dozorcy przechowującego zajętą rzecz, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, chyba że dozorcą jest zobowiązany albo mieszkający razem z nim domownik bądź osoba uprawniona do używania ruchomości.

Wobec tego organ uznał, że uzasadnionym wydaje się przyjęcie, że w omawianym przypadku pojazdy, których 6-miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął w okresie pomiędzy 12 czerwca 2009 r. a dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej prawo o ruchu drogowym, nadal znajdą zastosowanie omówione wyżej przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jako że przepisy te zachowały dotychczasowe brzmienie.

Zdaniem Starosty Ś., podmiotem właściwym w zakresie zwrotu wydatków, których domaga się [...], związanych z przechowywaniem usuniętego z drogi pojazdu, którego 6-miesięczny termin od dnia usunięcia upłynął w okresie od 12 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, właściwy miejscowo jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś.

Tym samym organ uznał, że nie ma podstaw do wywodzenia jego kompetencji do działania w imieniu Skarbu Państwa w zakresie prowadzenia postępowania administracyjnego oraz zwrotu wydatków związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdów wskazanych w art. 13 ustawy nowelizującej ustawę prawo o ruchu drogowym oraz przyznania należnego z tego tytułu wynagrodzenia z przepisów art. 12 ust. 2 w zw. z art. 11 ustawy nowelizującej oraz art. 130a ust. 10f, gdyż przepisy te dotyczą działań podejmowanych przez starostę w imieniu i na rzecz powiatu, nie zaś w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa.

W odpowiedzi na wniosek Starosty Ś. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. wniósł o wskazanie Starosty Ś. jako organu właściwego do rozpoznania wniosku z dnia 22 czerwca 2011 r. [...] Sp. z o.o. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów na parkingu strzeżonym usuniętych w trybie art. 130a ust. 10 ustawy prawo o ruchu drogowym.

W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie wniosek o zwrot kosztów przechowywania pojazdów został złożony pod rządem obowiązywania art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym, który to przepis jako organ właściwy do załatwienia wniosku wskazuje jednoznacznie starostę.

Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. do rozpatrzenia wniosku o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdów nie mogą mieć zastosowania art. 19 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz § 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pojazdy te bowiem nie stanowiły rzeczy niczyjej. Tym samym uznano, że nie ma podstaw do zastosowania art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. decyzję w niniejszej sprawie powinien wydać Starosta Ś.

Wnioskiem z dnia 13 stycznia 2012 r. Starosta Ś. w uzupełnieniu swojego wniosku wniósł o rozszerzenie zakresu wniosku o rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego o dookreślenie podmiotu właściwego (zobowiązanego) do ustalenia oraz wypłacenia wynagrodzenia dla dozorcy za usunięcie i przechowywanie pojazdów w okresie od dnia usunięcia do 3 września 2010 r., a w szczególności:

• przed 12 czerwca 2009 r.,

• w okresie od 12 czerwca 2009 r. do 3 września 2010 r.,

• po 4 września 2010 r.,

podobnie jak w Uchwale NSA I OPS 1/10 z 29 listopada 2010 r., ale w obecnym stanie prawnym biorąc także pod uwagę art. 13 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 K.p.a., sądy administracyjne rozpoznają, spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.

Przez spór kompetencyjny (także spór o właściwość), o którym mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy, a nie na wskazaniu, jak ten organ ma sprawę rozstrzygnąć. W trakcie rozpoznawania sporu o właściwość Naczelny Sąd Administracyjny nie może udzielać porad prawnych, a zatem wniosek z dnia 13 stycznia 2012 r. nie może być uwzględniony.

W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał pomiędzy Starostą Ś. a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Ś. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów na parkingu strzeżonym, a usuniętych w trybie art. 130a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Zgodnie z przepisem art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym, koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten dodany został przez art. 1 pkt 10 lit. k ustawy z dnia 22 lipca 2010 r., zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 152, poz. 1018). W ustawie tej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Ustawa zmieniająca w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust.10 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym.

Uwzględniając powyższe regulacje stwierdzić należy, że organem właściwym w rozpoznawanej sprawie jest Starosta Ś. Postępowanie wszczęte zostało pod rządem obowiązywania art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym, który to przepis, jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosku, wskazuje starostę.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.