Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 124/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. b, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 258 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia 21 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r. oddalił skargę J. B. na opisane postanowienie Wojewody [...].

Wnioskiem z dnia 16 maja 2011 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 23 maja 2011 r. skarżący uzupełnił wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie urzędowego formularza PPF. Wnioskodawca zmodyfikował zakres żądania, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Przedmiotem zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia jest stwierdzenie

uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia dla bezrobotnych. Z tego względu w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Powyższe oznacza, że skarżący jest w niniejszej sprawie ustawowo zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania. W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.

Rozpoznania wymaga zaś żądanie wnioskodawcy ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

W myśl przepisu art. 262 P.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz załączonych dokumentów źródłowych (zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy, odcinka emerytury za kwiecień br.) ustalono, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, z którą zamieszkuje w lokalu o powierzchni 35 m2. Zarówno on, jak i matka nie posiadają innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro.

Od dnia 22 października 2010 r. skarżący jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, aktualnie otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 92,19 zł miesięcznie. Źródłem dochodu matki skarżącego jest emerytura w kwocie 1 739,12 zł brutto (1 637,31 zł netto) miesięcznie.

Uzasadniając wniosek, skarżący podniósł m.in., że ze względu na wiek i stan zdrowia, ma trudności ze zdobyciem pracy. W tej sytuacji pozostaje obecnie na utrzymaniu matki.

Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów przeznaczonych na potrzeby wnioskodawcy i jego matki oraz brak jakichkolwiek oszczędności, uznać należało, iż skarżący wykazał dostatecznie, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.