Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 277/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bialymstoku z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 179/17 w zakresie wstrzymania egzekucji administracyjnej z nieruchomości w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 9 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów do opisania i oszacowania wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r., I SA/Bk 179/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania egzekucji administracyjnej

w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 9 grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów do opisania i oszacowania wartości nieruchomości.

2. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie egzekucji

z nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd wskazał, że skargę wniesiono na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 grudnia 2016 r. Postanowieniem tym organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, tj. naczelnika urzędu skarbowego z dnia 21 października 2016 r., którym to postanowieniem organ I instancji odmówił uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości

z uwagi na upływ 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Skarga zatem dotyczyła postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów.

Skarżący zaś wniósł wniosek o wstrzymanie egzekucji z nieruchomości. Skarżący

w treści wniosku nie wskazał aktu, którego wstrzymania żąda. Sąd podkreślił, że nie może wstrzymać egzekucji, może wstrzymać wykonanie aktu administracji. Nawet

w aktach sprawy nie można znaleźć jednak aktu, którego wstrzymanie wykonanie skutkowałoby wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego.

Poza tym sąd wskazał, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na postawie art. 61 § 3p.p.s.a. należy go uzasadnić, co

w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Z powyższych względów sąd wniosku nie uwzględnił.

3. Powyższe postanowienie strona zaskarżyła w całości zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej: p.p.s.a.). Wniosła również "o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie

z nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym (...)".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

5. Prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wskazał, że skarga strony dotyczyła aktu w zakresie przywrócenia terminu do dokonania czynności,

a niedostatecznie uzasadniony wniosek o wstrzymanie dotyczył wstrzymania postępowania egzekucyjnego, przy czym strona nie wskazała żadnego aktu, którego wstrzymanie wykonania miałoby powstrzymać prowadzenie egzekucji

z nieruchomości. Wniesione zażalenie nie rozwiewa tych wątpliwości. Oprócz wskazania, że z postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r. skarżący się nie zgadza, zażalenie nie zawiera informacji, na których Sąd mógłby się oprzeć. Nie zawiera również uzasadnienia. Za takie bowiem nie można uznać przytoczenia treści przepisu.

Stanowisko sądu I instancji było prawidłowe, a nie błędne – jak podnosi skarżący we wniesionym zażaleniu.

6. Ze wskazanych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak

w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.