Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1722/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego) w sprawie ze skargi S.K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne p o s t a n a w i a przyznać stronie prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego


UZASADNIENIE

I. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r poz. 270) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o który wnioskujący ubiega się, obejmuje zwolnienie od opłat sądowych, czyli wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrot wydatków i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia, a przede wszystkim - doświadczenia życiowego.

II. S. K. , dalej jako strona lub skarżący, wnioskiem z 6 grudnia 2013 r. i następnie – w wykonaniu wezwania referendarza sądowego - na urzędowym formularzu PPF z 4 marca 2014 r, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu strona poinformowała o tym, że: nie ma pracy; - w następstwie wypadku samochodowego przebywa na dwunastomiesięcznej rehabilitacji; - ma na utrzymaniu dwójkę dzieci w wieku [...] i [...] lat; - utrzymuje się z prac dorywczych za które otrzymuje ok. 1000 - 1200 zł miesięcznie; - w trakcie innych sporów sądowych przyznaje mu się prawo pomocy; - nie posiada żadnego majątku.

Nadto skarżący przedłożył: - postanowienia sądów powszechnych i administracyjnych o przyznaniu prawa pomocy; - skierowanie na leczenie uzdrowiskowe; - fakturę VAT za opłaty sanatoryjne; - zaświadczenie lekarskie; - orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z [...] marca 2012 r.; - skierowanie do szpitala dla T.K. .

III. Ze złożonego przez stronę skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów załączonych do akt sprawy oraz nadesłanych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wraz z nieletnimi osobami, za które ponosi odpowiedzialność, a źródłem jej dochodu są nieregularne (sporadyczne) świadczenia (w zróżnicowanej, acz niezmiennie niewielkiej wysokości) z tytułu okazjonalnie wykonywanej pracy. Deklarowany dochód z tego tytułu (1000-1200 zł miesięcznie), po odjęciu wydatków na podtrzymanie egzystencji trzech osób, nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania w jakiejkolwiek wysokości, co wyczerpuje przesłanki przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Nie bez znaczenia dla sposobu rozpoznania wniosku jest fakt, że strona skarżąca nie ma pełnej zdolności do pracy, co wynika nie tylko z subiektywnych przekonań strony, ale też z zaświadczeń organów administracji i lekarzy orzeczników. Niskie, zadeklarowane dochody strony umożliwiają pokrywanie, co najwyżej, niezbędnych wydatków jej rodziny. Referendarz sądowy zauważa też, że wobec matki skarżącego, T.K. , toczą się liczne postępowania egzekucyjne, zarówno sądowe, jak i sądowoadministracyne, co wynika z informacji zawartych CBOIS, jak też z przedłożonych dokumentów. Fakt ten ma wpływ na sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, która podlega ocenie w toku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy daje wiarę stronie, że rodzina skarżącego nie posiada żadnego majątku, który mogłaby spieniężyć na potrzeby pokrycia kosztów udziału w postępowaniu sądowym. W szczególności posiadana nieruchomość, jak wynika ze złożonych dokumentów w różnych sprawach ze skargi strony, pozostaje we współwłasności z rodzeństwem, zatem wszelkie rozporządzenie tym majątkiem wymaga zgody współwłaścicieli. Referendarz sądowy wskazuje, że za potrzebą pomocy stronie przemawia jej sytuacja rodzinna. W szczególności, jak wskazano postanowieniu z 15 października 2012 r. I SA/Wr 462/12, wszyscy członkowie rodziny mają orzeczenie o niepełnosprawności, bądź dysponują skierowaniami na leczenie szpitalne. Zdolność reprezentacji skarżącego przed sądem zostanie zmniejszona wskutek podjęcia przez jego pełnomocnika leczenia, co było sygnalizowane kilkukrotnie w składanych oświadczeniach.

IV. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 243 § 1, art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało stwierdzić, jak w sentencji postanowienia.