Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 21/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na przewlekłe prowadzenie przez [...] Spółkę Akcyjną z siedzibą w L. postępowania w sprawie wydania warunków przyłączenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez [...] S.A. Oddział w W. postępowania w sprawie wydania warunków przyłączenia. Wobec wątpliwości co do prawidłowości wskazania organu, którego przewlekłe prowadzenie postępowania zostało zaskarżone, WSA w Warszawie zwrócił się o stosowne wyjaśnienia.

Pismem z 9 listopada 2020 r. pełnomocnik organu wyjaśnił, że spółka [...] S.A. z siedzibą w L. posiada siedem oddziałów, które nie posiadają waloru osoby prawnej, a jedynie w zakresie sfery prawa pracy przymiot odrębnego pracodawcy.

Zarządzeniem z 2 grudnia 2020 r. dokonano zmiany organu na [...] S.A. z siedzibą w L..

Następnie, postanowieniem z dnia 2 grudnia 2020 r. sygn. akt VI SAB/Wa 70/20 WSA w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W świetle powyższego przepisu, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania mogą stać się przedmiotem skargi tylko w takim zakresie, w jakim dotyczą niewykonywania obowiązku w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. (decyzji administracyjnych, określonego rodzaju postanowień oraz aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub czynności wynikających z przepisów prawa) lub w przepisach szczególnych, do których odnosi się art. 3 § 2 pkt 9 i art. 3 § 3 p.p.s.a.

O bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania administracji publicznej można mówić gdy istnieje przepis prawny, który w określonej sytuacji prawnej nakłada na organ obowiązek określonego działania, w przewidzianej do tego formie i terminie.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest przewlekłe prowadzenie przez [...] Spółkę Akcyjną z siedzibą w L. postępowania w sprawie wydania warunków przyłączenia.

Wymaga wyjaśnienia, że [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w L. w niniejszej sprawie nie jest organem administracji publicznej, lecz przedsiębiorstwem energetycznym, wykonującym działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej. Innymi słowy, jest to przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej. Na marginesie Sąd zauważa, że tylko w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące zadania w zakresie produkcji energii, czy jej przesyłania, obrotu, czy dystrybucji albo sprzedaży, winno być traktowane jako wykonujące zadania publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wynika to z faktu, że dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi". Jeżeli zadania danego podmiotu mają na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli i są istotne z punktu widzenia celów państwa, to nie podobna odmówić im przymiotu zadań publicznych (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt P 24/05 i wyroki NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 851/10 oraz z dnia 15 października 2013 r. sygn. akt I OSK 830/13).

Wracając jednak do przedmiotu niniejszej sprawy, wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne dostarczanie energii odbywa się po uprzednim przyłączeniu do sieci, na podstawie umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej. Przez "przyłącze" rozumie się odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu, o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej, z pozostałą częścią sieci przedsiębiorstwa energetycznego, świadczącego na rzecz podmiotu przyłączanego usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej (§ 2 pkt 15 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego). Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania i przyłączania, w pierwszej kolejności, instalacji odnawialnego źródła energii, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. Przedsiębiorstwo energetyczne nie ma obowiązku przyłączenia do sieci, jeżeli ubiegający się o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których energia ma być dostarczana (art. 7 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia przyłączenie podmiotu do sieci następuje na podstawie umowy o przyłączenie do sieci i po spełnieniu warunków przyłączenia do sieci. Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci, zwany "wnioskodawcą", składa wniosek o określenie warunków przyłączenia do sieci w przedsiębiorstwie energetycznym, do którego sieci ubiega się o przyłączenie (art. 7 ust. 3a ww. ustawy oraz § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia). W świetle art. 8 ustawy Prawo energetyczne, w sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci, w tym dotyczących zwiększenia mocy przyłączeniowej, umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, umowy o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych, umowy, o której mowa w art. 4c ust. 3, umowy o świadczenie usługi skraplania gazu ziemnego oraz umowy kompleksowej, oraz w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii, odmowy przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła energii, a także odmowy przyłączenia mikroinstalacji, nieprzyłączenia mikroinstalacji pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 8d7 pkt 2, nieuzasadnionego ograniczenia pracy lub odłączenia od sieci mikroinstalacji, lub odmowy dokonania zmiany umowy, o której mowa w art. 7 ust. 2a, w zakresie terminu dostarczenia po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej, rozstrzyga Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek strony. W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wydać na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki podjęcia bądź kontynuowania dostaw do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu (art. 8 ust. 2). Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne, do postępowania przed Prezesem URE co do zasady stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyjątkiem od tej zasady są przepisy regulujące tryb odwoławczy, ponieważ od decyzji Prezesa URE służy odwołanie do sądu powszechnego, a postępowanie toczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu z zakresu regulacji energetyki (Dział IVC).

Reasumując, spory w sprawach dotyczących m.in. kwestii przyłączeń do sieci rozstrzygane są przez Prezesa URE w formie decyzji administracyjnej. Przy czym, wniosek o rozstrzygnięcie sporu należy złożyć do właściwej komórki organizacyjnej URE (w niniejszej sprawie jest to Środkowo-Zachodni Oddział Terenowy z siedzibą w Ł., który jest właściwy dla woj. ł. i m. ). Od decyzji Prezesa URE każdej ze stron przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Skoro w przypadku przyłączy do sieci dystrybucyjnej niskiego napięcia Przedsiębiorstwo [...] nie działa w sposób władczy w drodze decyzji administracyjnej, nie prowadzi sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 k.p.a., to tym samym skarga na przewlekłe postępowanie została wniesiona w sytuacji, w której brak jest organu właściwego do podjęcia czynności i obowiązkiem Sądu było jej odrzucenie.

Mając powyższe na względzie Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.