Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 599/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. I. i T. I. na uchwałę Rady Miasta Rabka-Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. Nr LVII/390/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka-Zdrój postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

J. I. i T. I. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Rabka-Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. Nr LVII/390/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka-Zdrój.

Po wniesieniu skargi w tej sprawie, a przed jej rozpoznaniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 rozpoznając skargę Wojewody [...] na tę samą uchwałę stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 nie zostało jeszcze zakończone, albowiem powyższy wyrok nie jest wyrokiem prawomocnym.

W związku z faktem, że przedmiotowa skarga J. I. i T. I. dotyczy uchwały Rady Miasta Rabka-Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. Nr LVII/390/10, której zgodność z prawem była już badana przez sąd administracyjny, celowe było zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt: II SA/Kr 795/11. Podkreślić należy, że w obydwu sprawach - II SA/Kr 795/11 i II SA/Kr 599/11 - zaskarżono tę samą uchwałę, a sąd już analizował kwestie dotyczące prawidłowości zaskarżonej uchwały i poprzedzającej ją procedury planistycznej. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt: II SA/Kr 795/11 obejmującej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie ze skargi J. I. i T. I. ma zatem wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie. Rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Kr 795/11 determinuje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, gdyż w sytuacji prawomocnego wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego postępowanie w przedmiotowej sprawie stanie się bezprzedmiotowe.

W zaistniałej sytuacji postępowanie w sprawie należało zawiesić mając na uwadze treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sprawa niniejsza dotyczy sprawy ze skargi na akt planistyczny stąd nie ma do niej zastosowania uchwała NSA z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08 dotycząca postępowań w sprawach kończących się indywidualnymi aktami administracyjnymi.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny należy szeroko interpretować zawarte w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) pojęcie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności. Ponieważ istotą sądownictwa administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej, przeto ogromne znaczenie ma jednolitość orzecznicza. Niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji byłoby odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie faktycznym (tak: Komentarz o art. 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II).