Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1019/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 pkt 22 lit. a, h, art. 5 ust. 1, 2, art. 7a ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 92 ust. 6, art. 92a ust. 1, 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.
article: art. 25 ust. 1, 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1155
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 102 poz 1 art. 4 pkt g, art. 8 ust. 1, 2, 4, art. 10 ust. 5a, art. 12
law: Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów  socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również  uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Tekst mający znaczenie dla EOG).

SENTENCJA

Dnia 16 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2017 roku sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1 i ust. 3 i ust. 6, art. 5, art. 5a, art. 7a, art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz. U z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), zwanej dalej u.t.d., lp. 1.4, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, 1p. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 6.3.8, lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 33 ust. 2, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.Urz.UE L 60 z dnia 28 lutego 2014 r., str. 1), art. 6-8, art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz.UE L 102 z dnia 11 kwietnia 2006 r., s. 1), zwanego dalej rozporządzeniem nr 561/2006, art. 25 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1155 ze zm.), utrzymał w mocy z całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] o nałożeniu na M. M. kary pieniężnej w wysokości 5 600 zł.

Organ II instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że podstawę faktyczną decyzji organu I instancji stanowiło: skrócenie dziennego czasu odpoczynku, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień, niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8 u.t.d. w wymaganym terminie, okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Naruszenia ustalono podczas kontroli przedsiębiorstwa przeprowadzonej w dniach 9 października – 5 listopada 2014 r. Zakres kontroli obejmował okres od 9 października 2013 r. do 8 października 2014 r. Skarżący posiada licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy. W okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniał średnio 11 kierowców.

Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5 600 zł.

W odwołaniu skarżący wniósł o jej uchylenie w zakresie naruszeń, które nie zostały stwierdzone w protokole kontroli. Skarżący podniósł, że postępowania administracyjne w sprawie zostało wszczęte 5 listopada 2014 r., a organ I instancji nie zakończył go w wymaganym terminie. W dniu 18 lutego 2015 r. organ poinformował skarżącego o stwierdzeniu kolejnych naruszeń, nie wymienionych w protokole kontroli. Naruszono w ten sposób art. 35 k.p.a. Organ I instancji w decyzji nie wyjaśnił przyczyn przekroczenia terminu i nieprawidłowości w postępowaniu.

Organ II instancji odnosząc się do naruszenia polegającego na niezgłoszeniu na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8 u.t.d. w wymaganym terminie stwierdził, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci przedstawionego przez przedsiębiorcę wykazu użytkowanych pojazdów, wykresówek użytkowanych w tych pojazdach oraz informacji udzielonych przez Starostwo Powiatowe w A. w piśmie z dnia 25 lutego 2015 r., że przedsiębiorca w okresie objętym kontrolą użytkował pojazd [...], którego nie zgłosił do posiadanej licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna wynosi 800 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji zauważył, że analiza danych zapisanych na wykresówce oznaczonej datą 16/17 maja 2014 r. należącej do kierowcy M. C., wykazała, iż kierowca M. C. w dniu 16 maja 2014 r. o godzinie 10:32 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, pierwszej wynoszącej co najmniej 3 godziny i drugiej wynoszącej co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 7 godzin i 52 minuty, tj. od 2:40 do 10:32 17 maja 2014 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 8 minut. Na odwrocie wykresówki kierowca zamieścił adnotację, że jazda w korkach oraz przez objazdy spowodowała wydłużenie czasu jazdy i w konsekwencji opóźnienie w rozpoczęciu odpoczynku tygodniowego, powołując się na art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Zdaniem organu II instancji z analizy danych zapisanych na wykresówce wynika, że kierowca prowadził pojazd z jednostajną prędkością. Zapis na wykresie prędkości i drogi jest ciągły, co nie potwierdza jakoby kierowca jechał w korku. Adnotacja zamieszczona na odwrocie wykresówki nie jest podpisana przez kierowcę i wątpliwym pozostaje fakt, czy kierowca ją tam zamieścił. Przyczyna podana przez kierowcę nie mieści się w katalogu odstępstw z art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Kierowca powinien tak zaplanować pracę, aby zdążyć odebrać odpoczynek. Kara pieniężna za wskazane naruszenie w analizowanym przypadku wynosi 300 zł. Analiza danych zapisanych na wykresówce oznaczonej datą 29/30 czerwca 2014 r., należącej do kierowcy M. C., wykazała, iż kierowca ten w dniu 29 czerwca 2014 r. o 12:21 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, pierwszej wynoszącej co najmniej 3 godziny i drugiej wynoszącej co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 36 minut, tj. od 3:35 do 12:21 30 czerwca 2014 r. czasu UTC+1. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 24 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie w analizowanym przypadku wynosi 100 zł. Analiza danych zapisanych na wykresówce oznaczonej datą 13 maja 2014 r., należącej do kierowcy K. K., wykazała, iż kierowca K. K. w dniu 13 maja 2014 r. o godzinie 3:30 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin nieprzerwanego odpoczynku, tj. od 5:52 do 13:52 13 maja 2014 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę. W ocenie organu II instancji w niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł. Analiza danych zapisanych na wykresówkach. oznaczonych datami 19/20 i 20/21 czerwca 2014 r., należących do kierowcy K. K., wykazała, iż w dniu 20 czerwca 2014 r. kierowca K. K. o 16:54 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 33 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od 00:31 do 9:04 21 czerwca 2014 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 27 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wyruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł. Analiza danych zapisanych na wykresówce 27/28 czerwca 2014 r. należącej do kierowcy K. K., wykazała, iż kierowca K. K. w dniu 27 czerwca 2014 r. o 12:25 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 8 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od 22:55 27 czerwca 2014 r. do 6:13 28 czerwca 2014 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 52 minuty. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Na odwrocie wykresówki kierowca zamieścił adnotację, że około godziny 6 rano zorientował się, iż z pojazdu wycieka olej, powodując dużą usterkę w związku z czym zdecydował się dojechać do bazy, przerywając odpoczynek dzienny i powołując się na art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Adnotacja zamieszczona na odwrocie wykresówki nie jest podpisana przez kierowcę i wątpliwym pozostaje fakt, czy kierowca ją tam zamieścił. Przyczyna podana przez kierowcę nie mieści się w katalogu odstępstw od wskazanego artykułu. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł. Analiza danych zapisanych na wykresówkach oznaczonych datami: 15/16 i 16/17 maja 2014 r., należących do kierowcy M. W. wykazała, iż kierowca M. W. w dniu 16 maja 2014 r. o 9:48 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 10 godzin i 29 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od 18:42 16 maja 2014 r. do 5:11 17 maja 2014 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 31 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Na odwrocie wykresówki oznaczonej datą 16/17 maja 2014 r. kierowca zamieścił adnotację, że podczas odbierania odpoczynku dziennego właściciel posesji przyległej do parkingu wypalał śmieci. Z powodu nieprzyjemnego zapachu odjechał z parkingu i skrócił odpoczynek dzienny o 30 min, powołując się na art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Podana przez kierowcę przyczyna skrócenia odpoczynku nie mieści się w katalogu odstępstw wymienionych w art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Adnotacja zamieszczona na odwrocie wykresówki nie jest podpisana przez kierowcę i wątpliwym pozostaje fakt, czy kierowca ją tam zamieścił. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji wskazał, że analiza danych zapisanych na wykresówce oznaczonej datą 4 czerwca 2014 r., należącej do kierowcy M. C., wykazała, iż kierowca M. C. w dniu 4 czerwca 2014 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 30 minut. W dniu 4 czerwca 2014 r. w okresie od 9:37 do 14:59 kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 55 minut, podczas gdy norma wynosi 4 godziny i 30 minut. W okresie tym kierowca odebrał jedną przerwę minimum 15-minutową: 12:41-13:05, co stanowi 24 minuty. Na odwrocie wykresówki kierowca zamieścił adnotację, że od 14:30 do 14:52 wydłużył jazdę z powodu braku miejsca na parkingu. Według organu II instancji kierowca mógł wcześniej odebrać drugą 30-minutową część przerwy. Przyczyna podana przez kierowcę nie mieści się w katalogu odstępstw od art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Kierowca powinien tak zaplanować pracę, aby odebrać prawidłową przerwę. Kara pieniężna za to naruszenie w analizowanym przypadku wynosi 150 zł. Analiza danych zapisanych na wykresówkach oznaczonych datami 14/15 i 15/16 maja 2014 r., należących do kierowcy K. K., wykazała, iż kierowca K. K. w dniu 15 maja 2014 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 15 minut. W dniu 15 maja 2014 r w okresie od 12:25 do 19:10 kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 45 minut, podczas gdy norma wynosi 4 godziny i 30 minut. W okresie tym kierowca odebrał wyłącznie pierwszą przerwę dzieloną wynoszącą minimum 15 minut: 15:02-15:40, co stanowi 38 minut, lecz nie wykonał kolejnej przerwy minimum 30 minutowej. Na odwrocie wykresówki oznaczonej datą 15/16 maja 2014 r. kierowca zamieścił adnotację, że z powodu braku miejsca na parkingu, na którym zaplanował sobie przerwę musiał przejechać na inny parking, co spowodowało wydłużenie jazdy bez przerwy. Z analizy danych zapisanych na wykresówce wynika, że kierowca ewidentnie źle podzielił przerwę i mógł odebrać ją wcześniej. Adnotacja zamieszczona na odwrocie wykresówki nie jest podpisana przez kierowcę i wątpliwym pozostaje fakt, czy kierowca ją tam zamieścił. Przyczyna podana przez kierowcę nie mieści się w katalogu odstępstw od art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Kierowca powinien tak zaplanować pracę, aby odebrać prawidłową przerwę. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 550 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji stwierdził, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci protokołu z okazania dokumentów z dnia 9 października 2014 r., karty pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących z dnia 9 października 2014 r. przedłożonych wykresówek oraz dokumentów, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano wykresówek, zapisów z tachografów cyfrowych ani innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów kierowcy K. K. za 2 dni: 15 i 22 czerwca 2014 r. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 1 000 zł.

Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę 1p. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji stwierdził, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci protokołu z okazania dokumentów z dnia 9 października 2014 r., karty pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących z dnia 9 października 2014 r. przedłożonych wykresówek oraz dokumentów, że analiza wykresówki oznaczonej datą 5/6 maja 2014 r.pojazdu o nr rej. [...] należącej do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Na wykresówce oznaczonej datą 5/6 maja 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki [...], miejscowość rozpoczęcia – B. Na odwrocie wykresówki kierowca zadeklarował w dniu 5 maja 2014 r. wpisem ręcznym aktywność "odpoczynek" od 00:00 do 12:00 oraz od 17:00 do 24:00. Dokumentem poprzedzającym wykresówkę jest zaświadczenie potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu za okres od 22:35 2 maja 2014 r. do 24:00 4 maja 2014 r. wystawione 30 września 2014 r. w miejscowości A. przez przedsiębiorcę. Dokumentem poprzedzającym zaświadczenie jest wykresówka oznaczona datą 2 maja 2014 r. z miejscowością zakończenia użytkowania – A. Nie udokumentowano, w jaki sposób kierowca dostał się z siedziby przedsiębiorstwa w A. do B. (odległość między miejscowościami wynosi około 640 km), gdzie rozpoczął przewóz. Kierowca nie zadeklarował, w jaki sposób przemieścił się z A. do B. Kara pieniężna za naruszenie wynosi 300 zł. Analiza wykresówki oznaczonej datą 8/9 maja 2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] należącej do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Na wykresówce oznaczonej datą 8/9 maja 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki – [...], miejscowość rozpoczęcia – C. Na odwrocie wykresówki kierowca zadeklarował wpisem ręcznym aktywność "odpoczynek" od 00:00 do 7:00 8 maja 2014 r. Dokumentem poprzedzającym wykresówkę jest zaświadczenie potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu za okres od 14:00 6 maja 2014 r. do 7:10 8 maja 2014 r. wystawione w dniu 30 września 2014 r. w miejscowości A. przez przedsiębiorcę. Dokumentem poprzedzającym zaświadczenie jest wykresówka oznaczona datą 6/7 maja 2014 r. z miejscowością zakończenia użytkowania – D. – C., ze stanem licznika km przy zakończeniu użytkowania wykresówki – [...]. Pomiędzy wykresówką oznaczoną datą 6/7 maja 2014 r. a wykresówka oznaczoną datą 8/9 maja 2014 r. brakuje 652 km. Kara pieniężna za naruszenie wynosi 300 zł. Analiza wykresówki oznaczonej datą 12 maja 2014 r. pojazdu o nr rej. [...] należącej do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Na wykresówce oznaczonej datą 12 maja 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki – 972430, miejscowość rozpoczęcia – E. Na odwrocie wykresówki kierowca zadeklarował wpisem ręcznym aktywność "odpoczynek" od 19:30 do 24:00 12 maja 2014 r. Dokumentem poprzedzającym wykresówkę jest zaświadczenie potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu za okres od 00:50 10 maja 2014 r. do 4:15 12 maja 2014 r. wystawione 30 września 2014 r. w miejscowości A. przez przedsiębiorcę. Dokumentem poprzedzającym zaświadczenie jest wykresówka oznaczona datą 10 maja 2014 r. z miejscowością zakończenia użytkowania – E., ze stanem licznika km przy zakończeniu użytkowania wykresówki – 972322. Pomiędzy wykresówką oznaczoną datą 10 maja 2014 r. a wykresówką oznaczoną datą 12 maja 2014 r. brakuje 108 km. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł. Analiza wykresówek oznaczonych datami 25 i 26 czerwca 2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] należących do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Na wykresówce oznaczonej datą 25 czerwca 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy zakończeniu użytkowania wykresówki – 984986, miejscowość zakończenia – A. Na odwrocie wykresówki kierowca zadeklarował wpisem ręcznym aktywność "odpoczynek" od 00:00 do 3:30 25 czerwca 2014 r. oraz od 18:00 do 24:00 25 czerwca 2014 r. Na wykresówce oznaczonej datą 26 czerwca 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki – [...], miejscowość rozpoczęcia – E. Na odwrocie wykresówki kierowca zadeklarował wpisem ręcznym aktywność "odpoczynek" od 00:00 do 7:30 26 czerwca 2014 r. oraz od 14:20 do 24:00 26 czerwca 2014 r. Pomiędzy wykresówką oznaczoną datą 25 czerwca 2014 r. a wykresówką oznaczoną datą 26 czerwca 2014 r. brakuje 140 km. Nie udokumentowano, w jaki sposób kierowca dostał się z siedziby przedsiębiorstwa w A. do E. (odległość między miejscowościami wynosi około 92 km). Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł. Analiza wykresówki oznaczonej datą 4 czerwca 2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] należącej do kierowcy K. K. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Na wykresówce oznaczonej datą 4 czerwca 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy zakończeniu użytkowania wykresówki – [...], miejscowość zakończenia – F. Następnym dokumentem po wykresówce jest wykaz dni, w których kierowca nie prowadził pojazdu za okres od 18:00 4 czerwca 2014 r. do 21:15 11 czerwca 2014 r. Nie udokumentowano, w jaki sposób kierowca dostał się z miejscowości F. do siedziby przedsiębiorstwa w A. (odległość między miejscowościami wynosi około 198 km). Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł. Analiza wykresówki oznaczonej datą 21/22 maja 2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] należącej do kierowcy M. W. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Zapis aktywności kierowcy, a tym samym wyjęcie wykresówki kończy się o godzinie 18:30 aktywnością "jazda". Na odwrocie wykresówki kierowca wyrysował ręcznie aktywność "odpoczynek" od 00:00 do 8:30 oraz od 19:30 do 24:00. Nie udokumentowano co kierowca robił od 18:30 do 19:30 21 maja 2014 r. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł. Analiza wykresówki oznaczonej datą 30 czerwca 2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] należącej do kierowcy M. M. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Na wykresówce oznaczonej datą 30 czerwca 2014 r. znajduje się zapis: stan licznika km przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki – [...], miejscowość rozpoczęcia – G. Dokumentem poprzedzającym wykresówkę jest wykaz dni, w których kierowca nie prowadził pojazdu za okres od 8:30 26 czerwca 2014 r. do 7:00 30 czerwca 2014 r. Nie udokumentowano, w jaki sposób kierowca dostał się z siedziby przedsiębiorstwa w A. do G. (odległość między miejscowościami wynosi około 25 km). Kara pieniężna za naruszenie w tym przypadku wynosi 300 zł.

Organ II instancji stwierdził następnie, że umorzenie przez organ I instancji postępowania w sprawie naruszenia lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. dotyczące pojazdu [...] i naruszenia lp. 5.3.1 dotyczące kierowcy K. K. jest słuszne i zgodne z przepisami prawa.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ II instancji podniósł, że postępowanie administracyjne w sprawie wszczęto 5 listopada 2014 r., a zakończono decyzją wydaną w dniu [...]. Niewątpliwie zatem doszło do przekroczenia terminu do załatwienia sprawy. Jednak organ I instancji informował skarżącego o wykrytych nowych naruszeniach w sprawie oraz zawiadomił o zakończeniu postępowania przed wydaniem decyzji. Przekroczenie terminu określonego w art. 35 k.p.a. nie rodzi skutków prawnych, np. w postaci obowiązku umorzenia postępowania. Skarżący wskutek przedłużonego terminu nie poniósł żadnych dodatkowych kosztów, strat, a przewlekłość postępowania nie spowodowała utraty praw bądź roszczeń, czy też powstania nowych zobowiązań. Organ I instancji odniósł się do pism i wniosków skarżącego, w tym do kwestii rozszerzenia protokołu kontroli. Błędnym jest pogląd skarżącego, jakoby po doręczeniu protokołu kontroli trwały dalej czynności kontrolne w przedsiębiorstwie. Naruszenia określone w lp. 1.4, lp. 6.3.7 i lp. 6.3. 8 załącznika nr 3 do u.t.d. zostały stwierdzone w postępowaniu administracyjnym, ale wyłącznie na podstawie materiału dowodowego zebranego podczas kontroli. Postępowanie administracyjne wszczęte wskutek kontroli ma charakter dynamiczny, a organ I instancji jest uprawniony do rozszerzania katalogu naruszeń za które może zostać nałożona kara pieniężna. Skarżący nie przedstawił dowodów wskazujących na zastosowanie art. 92b i art. 92c u.t.d. W zgromadzonym materiale dowodowym organ nie dopatrzył się okoliczności przemawiających za zastosowaniem tych przepisów. Samo przeprowadzenie szkolenia nie stanowi przesłanki egzoneracyjnej z art. 92b u.t.d. Fakt organizowania dla kierowców szkoleń w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących czasu jazdy, przerw i odpoczynków oraz obsługi tachografów nie jest wystarczający dla zwolnienia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za powstałe naruszenia bez skutecznych działań nadzorczych i kontrolnych wobec kierowców. Skarżący winien był upewnić się, czy kierowca prawidłowo zrozumiał obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz czy stosuje się do nich w trakcie wykonywania transportu. Właściwy system kontroli i nadzoru obowiązujący w przedsiębiorstwie skarżącego doprowadziłby do ujawnienia faktu wykonywania przez kierowców transportu z naruszeniem przepisów z zakresu norm czasu pracy. Skarżący winien podejmować szerokie działania, aby zatrudnieni kierowcy wykonywali pracę w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Skarżący, jako przedsiębiorca organizujący transport nie wykazał, że zrobił wszystko, aby nie dopuścić do powstania stwierdzonych naruszeń przepisów u.t.d. Nie wskazał okoliczności, których nie mógł przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wobec czego brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

W skardze na powyższą decyzję M. M. zaskarżył ją w części, w jakiej w jakiej została utrzymana w mocy decyzja organu I instancji w odniesieniu do kar pieniężnych za naruszenia, które nie zostały stwierdzone w protokole kontroli z dnia 5 listopada 2014 r. W tym też zakresie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1. art. 74 ust. 1-4 u.t.d. w zw. z art. 67 § 1 k.p.a. polegające na rozszerzeniu stawianych skarżącemu zarzutów (tj. ponad zarzuty ujęte w protokole kontroli z dnia 5 listopada 2014 r.) bez wszczęcia odrębnej kontroli, co skutkowało nałożeniem na skarżącego kar pieniężnych za naruszenia nieujęte w protokole;

2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. polegające na błędnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wyjściu poza granice postępowania administracyjnego, wyznaczone (pod względem stanu faktycznego i prawnego) ustaleniami protokołu kontroli z dnia 5 listopada 2014 r.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w protokole z kontroli z dnia 5 listopada 2014 r. zostały wskazane następujące naruszenia: skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę M. C. w dobie rozpoczętej o godz. 10:32 16 maja 2014 r. o 1 godzinę i 8 minut (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 300 zł); skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę M. C. w dobie rozpoczętej o godz. 12:21 29 czerwca 2014 r. o 24 minuty (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 100 zł); przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez kierowcę M. C. od 9:37 dnia 4 czerwca 2014 r. o 24 minuty (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 150 zł); przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez kierowcę K. K. od 12:25 15 maja 2014 r. o 38 minut (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 350 zł); skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę K. K. w dobie rozpoczętej o godz. 00:15 9 maja 2014 r. o 33 minut (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 100 zł); skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę K. K. w dobie rozpoczętej o godz. 03:30 13 maja 2014 r. o 1 godzinę (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 100 zł); skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę K. K. w dobie rozpoczętej o godz. 16:54 21 czerwca 2014 r. o 27 minut (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 100 zł); skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę K. K. w dobie rozpoczętej o godz. 12:25 27 czerwca 2014 r. o 1 godzinę i 52 minuty (naruszenie zagrożone karą pieniężną w kwocie 300 zł). Suma kar pieniężnych, wynikających ze wskazanych naruszeń, wynosi 1 500 zł. Skarżący nie wnosił w tym zakresie zastrzeżeń. Pismem z dnia 18 lutego 2015 r. skarżący został jednakże powiadomiony o dodatkowych naruszeniach, nieujętych w załączniku do protokołu z kontroli. Zdaniem skarżącego ustalenia protokołu kontroli z dnia 5 listopada 2014 r. wyznaczyły (pod względem stanu faktycznego i prawnego) granice postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Organ I instancji nie wszczął odrębnej kontroli w celu rozszerzenia zakresu stawianych zarzutów niż to wynika z ustaleń stwierdzonych w protokole. Działania takie uznać należy za wadliwe. Organy obu instancji wyszły poza granice postępowania administracyjnego, wyznaczone (pod względem stanu faktycznego i prawnego) ustaleniami protokołu kontroli z dnia 5 listopada 2014 r., dokonując błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Zgodnie z treścią art.92a.) ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012r. poz.1265 z późn. zm.) dalej u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie.

W myśl art.92 a ust.3 wymienionej ustawy suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć:

1) 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

2) 20.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

3) 25.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

4) 30.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

5) 40.000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym.

W myśl art.92 ust.6 wymienionej ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

Zgodnie z treścią art.4 pkt.22 ppkt.a.) i h.) wymienionej ustawy obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. L 370 z 31.12.1985, str. 21) i rozporządzenia (WE) nr 561/2006,

W rozpoznawanej sprawie skarżący został ukarany za pięć następujących naruszeń przepisów w zakresie transportu drogowego:

1.) niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego, organowi który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych o których mowa w art.7a i 8 u.t.d. w wymaganym terminie

2.) skrócenie dziennego czasu odpoczynku

3.) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy

4.) nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu

5.) okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy

Ad 1)

Zgodnie z treścią art.5 ust.1 u.t.d. podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, z zastrzeżeniem art. 5b ust. 1 i 2, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanym dalej "rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009".

W myśl art.5 ust.2 u.t.d. zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się przedsiębiorcy, jeżeli:

1) spełnia wymagania określone w rozporządzeniu (WE) nr 1071/2009;

2) w stosunku do zatrudnionych przez przedsiębiorcę kierowców, a także innych osób niezatrudnionych przez przedsiębiorcę, lecz wykonujących osobiście przewóz na jego rzecz, nie orzeczono zakazu wykonywania zawodu kierowcy.

Zgodnie z treścią art.7a ust.2 u.t.d. wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego adres i siedzibę albo miejsce zamieszkania;

2) adres siedziby przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009;

3) informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), jeżeli są wymagane;

4) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

5) określenie rodzaju transportu drogowego;

6) określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego;

7) imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer certyfikatu kompetencji zawodowych osoby zarządzającej transportem, o której mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 albo osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009;

8) określenie liczby wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub z licencji wspólnotowej;

9) w przypadku licencji wspólnotowej - określenie czasu, na który ma być ona udzielona.

W myśl art.14 ust.1 u.t.d. przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił:

1) zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a,

2) licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 i 2, zmiany danych, o których mowa w art. 8

- nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że M. M. w okresie objętym kontrolą (od 9 października 2013r. do 8 października 2014r.) użytkował pojazd nr rej. [...], którego nie zgłosił do posiadanej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Skarżący nie kwestionował tego naruszenia.

Organy administracji trafnie wymierzyły karę pieniężną w wysokości 800 zł za niezgłoszenie na piśmie organowi, który udzielił licencji, zmiany danych, o których mowa w art.7a u.t.d. (l.p.1.4 załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.).

Ad 2)

Zgodnie z treścią art.4 pkt.g.) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 z dnia 15 marca 2006 r. (Dz. Urz. UE. L nr 102, poz. 1) "dzienny okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku":

– "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin,

– "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin;

W myśl art.8 ust.1 wymienionego rozporządzenia kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku.

Zgodnie z treścią art.8 ust.2 wymienionego rozporządzenia w każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku.

W myśl art.8 ust.4 cytowanego rozporządzenia kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kierowca M. C. w dniu 16 maja 2014r. o godz.1032 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach a mianowicie w pierwszej wynoszącej co najmniej 3 godziny i drugiej wynoszącej co najmniej 9 godzin. W okresie tym M.C. odebrał drugą część odpoczynku o długości 7 godzin i 52 minuty (od godz.240 do godz.1032). Oznacza to, że skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 8 minut.

Na wykresówce M.C. znajduje się adnotacja, że jazda w korkach oraz przez objazdy spowodowała wydłużenie czasu jazdy i w konsekwencji opóźnienie w rozpoczęciu odpoczynku. Organy administracji słusznie uznały, że zapis ten nie uzasadnia odstąpienie od wymaganego dziennego czasu odpoczynku. Zapis ten nie został bowiem podpisany a więc nie wiadomo kto go sporządził. Nadto z analizy danych zapisanych na wykresówce wynika, że kierowca prowadził pojazd z jednostajną prędkością. Zapis na wykresie prędkości i drogi jest ciągły co nie potwierdza faktu, że kierowca jechał w korku. Skarżący nie wykazał aby spełniona została dyspozycja przepisu art.12 rozporządzenia nr 561/2006.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 300 zł (100zł + 200zł – l.p.5.3.1. i 5.3.2. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.).

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 29 czerwca 2014r. o godz.1221 M. C. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach a mianowicie w pierwszej wynoszącej ci najmniej 3 godziny i w drugiej co najmniej 9 godzin. W okresie ty, M.C. odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 36 minut (od godz.335 do godz.1221). Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 24 minuty.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 100 zł – l.p.5.3.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kierowca K. K. w dniu 13 maja 2014r. o godzinie 330 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego winien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym K.K. odebrał jedynie 8 godzin nieprzerwanego odpoczynku (od godz.552 do godz.1352). Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 100 zł – l.p.5.3.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kierowca K. K. w dniu 20 czerwca 2014r. o godzinie 1654 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego winien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym K.K. odebrał jedynie 8 godzin i 33 minuty nieprzerwanego odpoczynku (od godz.0031 dnia 21 czerwca 2014r. do godz.904 21 czerwca 2014r.). Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 27 minut.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 100 zł – l.p.5.3.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kierowca K. K. w dniu 27 czerwca 2014r. o godzinie 2225 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego winien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym K.K. odebrał jedynie 7 godzin i 8 minuty nieprzerwanego odpoczynku (od godz. 2255 27 czerwca 2014r. do gpdz.613 28 czerwca 2014r.). Oznacza to, że skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 52 minuty.

Na wykresówce znajduje się adnotacja, że około goidz.6 rano kierowca zorientował się, iż z pojazdu wycieka olej powodując dużą usterkę; w związku z czym zdecydował się dojechać do bazy przerywając dzienny odpoczynek. Organy administracji słusznie uznały, że zapis ten nie uzasadnia odstąpienie od wymaganego dziennego czasu odpoczynku. Zapis ten nie został bowiem podpisany a więc nie wiadomo kto go sporządził. Nadto przyczyna podana na wykresówce nie mieści się w katalogu odstępstw o których mowa w art.12 rozporządzenia nr 561/2006. Skarżący nie wykazał aby spełniona została dyspozycja przepisu art.12 wymienionego rozporządzenia.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 300 zł (100zł + 200zł – l.p.5.3.1. i 5.3.2. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.)

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kierowca M. W. w dniu 16 maja 2014r. o godz.948 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym M.W. odebrał jedynie 10 godzin i 29 minut nieprzerwanego odpoczynku ( od godz.1842 16 maja 2014r. do godz.511 dnia 17 maja 2014r.). Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 31 minuty.

Na wykresówce znajduje się adnotacja, że podczas odbierania odpoczynku właściciel posesji przyległej do parkingu wypalał śmieci i z powodu nieprzyjemnego zapachu kierowca odjechał z parkingu skracając czas odpoczynku. Organy administracji słusznie uznały, że zapis ten nie uzasadnia odstąpienie od wymaganego dziennego czasu odpoczynku. Zapis ten nie został bowiem podpisany a więc nie wiadomo kto go sporządził. Nadto przyczyna podana na wykresówce nie mieści się w katalogu odstępstw o których mowa w art.12 rozporządzenia nr 561/2006. Skarżący nie wykazał aby spełniona została dyspozycja przepisu art.12 wymienionego rozporządzenia.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 100 zł - l.p.5.3.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.).

Ad 3)

Podstawą prawną rozstrzygnięcia w tym zakresie był przepis art.7 rozporządzenia nr 561/2006 zgodnie z którym po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 4 czerwca 2016r. kierowca M. C. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 30 minut. W tym dniu w okresie od godz.937 do godziny 1459 M. C. odebrał jedną przerwę minimum 15 minut tzn. od godz.1241 do godz.1305 co stanowi 24 minuty.

Na odwrocie wykresówki kierowca zamieścił adnotację, że od godz.1430 do godz.1452 wydłużył jazdę z powodu braku miejsca na parkingu. Organy administracji słusznie uznały, że zapis ten nie uzasadniał przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu. M. C. powinien tak zaplanować pracę aby odebrać prawidłową przerwę. Przyczyna podana przez kierowcę nie mieści się w katalogu odstępstw o których mowa w art.12 rozporządzenia nr 561/2006. Skarżący nie wykazał aby spełniona została dyspozycja przepisu art.12 wymienionego rozporządzenia.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 150 zł – l.p.5.2.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 15 maja 2014r. kierowca K. K. przekroczył maksymalny czas oprowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 15 minut. Prowadził on pojazd przez 5 godzin i 45 minut podczas gdy norma wynosi 4 godziny i 30 minut. W tym dniu w okresie od godziny 1225 do godziny 1910 K.K. odebrał wyłącznie pierwszą przerwę dzieloną wynoszącą minimum 15 minut (od godz.1502 do godz.1540 co stanowi 38 minut) lecz nie wykonał kolejnej przerwy minimum 30 minutowej.

Na wykresówce znajduje się adnotacja kierowcy, że z powodu braku miejsca, na parkingu na którym zaplanował przerwę musiał przejechać na inny parking co spowodowało wydłużenie jazdy bez przerwy. Organy administracji słusznie uznały, że zapis ten nie uzasadnia odstąpienie od wymaganego dziennego czasu odpoczynku. Zapis ten nie został bowiem podpisany a więc nie wiadomo kto go sporządził. Nadto kierowca powinien tak zaplanować pracę aby odebrać prawidłową przerwę. Przyczyna podana na wykresówce nie mieści się w katalogu odstępstw o których mowa w art.12 rozporządzenia nr 561/2006. Skarżący nie wykazał aby spełniona została dyspozycja przepisu art.12 wymienionego rozporządzenia.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 550 zł (150zł + 200zł = 200zł) – l.p.5.2.1. i 5.2.2. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.

Ad 4)

Podstawą prawną rozstrzygnięcia w tym zakresie stanowiły przepisy rozporządzenia nr 3821/85, przepisy rozporządzenia nr 561/2006 oraz przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. z 2012r. poz.1155).

Zgodnie z treścią art.14 ust.2 rozporządzenia nr 3821/85 przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

W myśl art.10 ust.5 a.) rozporządzenia nr 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85:

i)zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;

ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Zgodnie z treścią art.25 ust.1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

1) zapisów na wykresówkach;

2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, lub

5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.

Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:

1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;

2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że podczas kontroli w firmie skarżącego nie okazano wykresówek, zapisów z tachografów cyfrowych ani innych dokumentów potwierdzających nie prowadzenie pojazdów przez kierowcę K. K. za 2 dni a mianowicie za 15 czerwca 2014r. i za 22 czerwca 2014r.

M. M. nie kwestionował tego naruszenia. Organy administracji trafnie nałożyły za to naruszenie karę pieniężną w wysokości 1000 zł (500 zł + 500 zł)) – l.p.6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.

Ad 5)

Zgodnie z treścią art.15 ust.2 rozporządzenia nr 3821/85 kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d):

a) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub

b) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące.

Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Kierowcy uzupełniają odpowiednio wykresówki lub karty kierowcy, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdziale II pkt 1-3, były zapisywane na wykresówce lub karcie kierowcy prowadzącego pojazd.

W myśl art.15 ust.3 wymienionego rozporządzenia kierowcy:

– zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z oficjalnym czasem kraju rejestracji pojazdu,

– obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:

a) pod symbolem

czas prowadzenia pojazdu;

b) 'inna praca' oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją z art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego(9), a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; są one rejestrowane pod symbolem

c) 'okresy gotowości' zdefiniowane w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE są rejestrowane pod symbolem

okres dyspozycyjności, a mianowicie:

– czas oczekiwania, tzn. okres, w którym kierowcy pozostają na stanowisku pracy tylko w celu odebrania informacji i rozpoczęcia bądź wznowienia jazdy lub wykonywania innej pracy,

– czas spędzony obok kierowcy prowadzącego pojazd,

– czas spędzony w kuszetce, gdy pojazd jest w ruchu;

d) pod symbolem

przerwy w pracy i okresy dziennego odpoczynku.

Zgodnie z treścią art.15 ust.5 cytowanego rozporządzenia każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;

b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;

c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został on przydzielony, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;

d) wskazania licznika długości drogi:

– przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce,

– przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce,

– w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy (wskazanie licznika w pojeździe, do którego był przydzielony oraz wskazanie licznika w pojeździe, do którego zostaje przydzielony);

e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że skarżący podczas kontroli okazał wykresówki, które nie zawierają wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Stwierdzono 7 takich przypadków opisanych w zaskarżonej decyzji. M. M. w postępowaniu administracyjnym nie kwestionował żadnego z tych przypadków. Są to następujące przypadki:

- analiza wykresówki oznaczonej datą 5/6 czerwca 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należącej do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Nie zostało udokumentowane w jaki sposób M. C. dostał się z siedziby przedsiębiorstwa w A. do B. (odległość między tymi miejscowościami wynosi 640 km) gdzie rozpoczął on przewóz. Kierowca nie zadeklarował w jaki sposób przemieścił się z A. do B.

- analiza wykresówki oznaczonej datą 8/9 maja 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należącej do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Pomiędzy wykresówką oznaczoną datą 6/7 maja 2014r. a wykresówką oznaczoną datą 8/9 maja 2014r. brakuje 652 km.

- analiza wykresówki oznaczonej datą 12 maja 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należącej do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Pomiędzy wykresówką oznaczoną datą 10 maja 2014r. a wykresówką oznaczoną datą 12 maja 2014r. brakuje 108 km.

- analiza wykresówek oznaczonych datami 25 czerwca 2014r. i 26 czerwca 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należących do kierowcy M. C. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Pomiędzy wykresówką z 25 czerwca 2014r. a wykresówką z 26 czerwca 2014r. brakuje 140 km oraz nie udokumentowano w jaki sposób kierowca dostał się z siedziby przedsiębiorstwa w A. do E. (odległość między tymi miejscowościami wynosi 92 km).

- analiza wykresówki oznaczonej datą 4 czerwca 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należącej do kierowcy K. K. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Nie zostało udokumentowane w jaki sposób K. K. dostał się z miejscowości F. do siedziby przedsiębiorstwa w A. (odległość między tymi miejscowościami wynosi 198 km).

- analiza wykresówki oznaczonej datą 21/22 maja 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należącej do kierowcy M. W. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Nie zostało udokumentowane co robił kierowca od godziny 1830 do godz.1930 dnia 21 maja 2014r.

- analiza wykresówek oznaczonej datą 30 czerwca 2014r. pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] należących do kierowcy M. M. wykazała brak danych o wszystkich okresach aktywności kierowcy. Nie udokumentowano w jaki sposób kierowca dostał się siedziby przedsiębiorstwa w A. do G. (odległość między tymi miejscowościami wynosi 25 km).

Za każde z naruszeń opisanych w punkcie 5 organy administracji trafnie wymierzyły karę pieniężną w wysokości 300 zł (l.p.6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.). Łączna kara za te naruszenia wyniosła 2100 zł (7 x 300zł).

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.74 u.t.d. poprzez rozszerzenie zarzutów stawianych skarżącemu ponad zarzuty ujęte w protokole z 5 listopada 2014r. W ocenie skarżącego ustalenia protokołu kontroli wyznaczyły (pod względem stanu faktycznego i prawnego) granice postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Niedopuszczalne było rozszerzenie zakresu stawianych zarzutów poza ustalenia stwierdzone w protokole. Rozszerzenie takie byłoby możliwe jedynie po wszczęciu odrębnej kontroli a sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. W konkluzji, zdaniem skarżącego, niedopuszczalne było wymierzenie kary pieniężnej za te naruszenia, które nie ujęto w protokole kontroli.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w firmie M. M. przeprowadzona została kontrola zakończona sporządzeniem w dniu 5 listopada 2014r. protokołu kontroli. Następnie organ I instancji zawiadomieniami z dnia 18 lutego 2015r., 1 kwietnia 2015r. i 18 czerwca 2015r. poinformował skarżącego, że w wyniku analizy całego materiału dowodowego stwierdzono nowe naruszenia nie ujęte dotychczas w protokole kontroli. W ostateczności organy administracji wymierzyły skarżącemu kary pieniężna za wszystkie naruszenia zarówno ujęte w protokole kontroli jak i ujawnione po zakończeniu kontroli. W ocenie sądu nie stanowi to naruszenie art.74 u.t.d.

Należy zaznaczyć, że w ustawie o transporcie drogowym rozróżnia się dwa rodzaje kontroli a mianowicie kontrolę drogową oraz kontrolę w siedzibie przedsiębiorstwa. Pogląd wyrażony w skardze nie dotyczy każdej kontroli przestrzegania przepisów z zakresu transportu drogowego lecz jedynie protokołu kontroli drogowej. Jest to zrozumiałe gdyż ustalenia faktyczne w toku kontroli drogowej można czynić jedynie w razie zatrzymania kierowcy w czasie jazdy (np. zważenie pojazdu celem skontrolowania przepisów o dopuszczalnej masie pojazdu przewidzianej dla danej kategorii drogi). W przypadku kontroli w siedzibie firmy sytuacja przedstawia się inaczej. Może się bowiem zdarzyć, że po sporządzeniu protokołu kontroli, organ w wyniku analizy całej zgromadzonej dokumentacji, stwierdzi, że doszło do jeszcze innych naruszeń niż ujawnione w protokole. Ustalenia takie wynikają z analizy wszystkich dowodów z dokumentów. W takiej sytuacji organ może prowadzić postępowanie w przedmiocie wszystkich stwierdzonych naruszeń (także nie ujętych w protokole kontroli) i wymierzyć za nie kary pieniężne. Nie jest wówczas konieczne przeprowadzanie nowej kontroli dotyczącej nowo ujawnionych naruszeń. Pogląd taki wyraził NSA w wyroku z 6 marca 2014r. w spr. II GSK 2004/12 i WSA w Łodzi w wyroku z 29 września 2015r. w spr. III SA/Łd 592/15. Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w wymienionych orzeczeniach.

Pogląd wyrażony w wyroku NSA w spr. II GSK 156/13, wskazany w skardze, odnosi się do protokołu kontroli drogowej a nie w firmie przewoźnika. Odnoście zaś poglądu wyrażonego w wyroku WSA w Opolu w spr. II SA/Op 274/15 to należy zaznaczyć, że orzeczenie to jest nieprawomocne.

W rozpoznawanej sprawie wbrew zarzutowi skargi nie doszło do naruszenia granic postępowania administracyjnego. W sytuacji gdy po sporządzeniu protokołu kontroli z 5 listopada 2014r. organ I instancji dokonał analizy całej zgromadzonej dokumentacji i stwierdził, że miały miejsce jeszcze inne naruszenia przepisów z zakresu transportu drogowego to dopuszczalne było prowadzenie postępowania w zakresie tych naruszeń a następnie wymierzenie za nie kary pieniężnej. W ocenie sądu nie było konieczności przeprowadzania ponownej kontroli w firmie skarżącego aby ująć nowe naruszenia w nowym protokole kontroli. Wspomnieć tylko należy, że o ujawnieniu każdego nowego przypadku naruszenia skarżący był informowany przez organ i pouczany o przysługujących mu uprawnieniach procesowych. Zarzut skargi naruszenia granic postępowania administracyjnego, w ocenie sądu, nie zasługuje na uwzględnienie.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że doszło do naruszenia przepisów prawa z zakresu transportu drogowego i organy administracji trafnie wymierzyły kary pieniężne za te naruszenia. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę M. M.

R.T.