Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 195/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: *Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 276, art. 279, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Ś. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 540/11 oddalającym skargę H. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.


UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2012 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo H. Ś., w którym powołując się na: "sygn. akt IV SA/Wr 540/11 wyrok Sądu z dnia 17 listopad 2011 rok orzeczenie nieprawomocne", wniósł o "wznowienie rozprawy".

W uzasadnieniu skarżący powołał się na pismo Departamentu Ubezpieczeń Społecznych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej informujące go o braku możliwości wydawania przez Ministerstwo decyzji w sprawach indywidualnych uprawnień do świadczeń emerytalno rentowych bądź uprawnień kombatanckich.

W związku z powyższym skarżący wniósł o wydanie przez Sąd sprawiedliwego wyroku za zbrodnie hitlerowskie, których doznał w Niemczech podczas drugiej wojny światowej i przyznanie dodatku miesięcznego do renty.

Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienia oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie Sądu zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 4 kwietnia 2012 r. Odbiór przesyłki pokwitował pełnoletni dorosły domownik: żona skarżącego – M. Ś. (k.11).

Skarżący na wezwanie Sądu nie odpowiedział.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie (art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca.

W skardze nie została wskazana żadna z przewidzianych w art. 271 – 273 p.p.s.a. podstaw wznowienia postępowania, bezskutecznie upłynął również termin do usunięcia wskazanych w wezwaniu Sądu formalnych braków skargi.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 276 i art. 279 oraz art. 280 § 1 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.