Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 480/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1, art. 233
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "P." Spółki z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 873/10 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawach ze skarg "P." Spółki z o.o. w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił skargę kasacyjną P. Sp. z o.o.

z siedzibą w K. (dalej: skarżąca lub Spółka) oraz zwrócił kwotę 250 zł z tytułu częściowo uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Relacjonując stan sprawy, Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 873/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny

w K. umorzył postępowanie sądowe w sprawach ze skarg P. Sp.

z o.o. z siedzibą w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K.: z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] oraz z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany zezwolenia.

Postępowanie w sprawach zainicjowanych trzema odrębnymi skargami na opisane wyżej decyzje toczyło się pod jedną sygnaturą III SA/Kr 873/10 od dnia 8 grudnia 2010 r., kiedy Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod powyższą sygnaturą sprawy o sygn. akt: III SA/Kr 876/10, III SA/Kr 873/10 oraz III SA/Kr 874/10.

Spółka uiściła wpis w wysokości 250 zł i w związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w K. z dnia 7 marca 2014 r. została wezwana na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) do uzupełnienia wpisu w kwocie 500 zł.

Wezwanie o uzupełnienie wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 marca 2014 r. Wpis od skargi kasacyjnej nie został przez Spółkę uzupełniony, a częściowe uiszczenie wpisu przez skarżącą, w ocenie Sądu, nie stanowi "należytej opłaty" w rozumieniu art. 220 § 1 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II OZ 816/11, LEX nr 966291). Z uwagi na powyższe Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie P. Sp. z o.o. wniosła

o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA

w K. do dalszego postępowania, tj. celem prawidłowego wezwania skarżącej do uzupełniania braków formalnych skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono, że pełnomocnik skarżącej nie był wzywany do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu. W dniu 18 marca 2014 r. otrzymał korespondencję z WSA w K. i jak twierdzi: "korespondencja ta, datowana na dzień 10 marca 2014 r. (a nie jak wskazano w postanowieniu na dzień 7 marca) stanowiła wezwanie pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 3 marca 2014 r. przez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego

z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego P. Sp. z o.o. w K., poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami". Spółka wskazała, że może przypuszczać, iż skierowanie do pełnomocnika wezwania było w swej treści odmienne niż to, które znajduje się w aktach sprawy, i na podstawie którego Sąd uznał, iż do wezwania o uzupełnienie wpisu faktycznie doszło.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako nieusprawiedliwione nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim cytowanego przepisu ustawodawca przewidział możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia wpisu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie, z uwagi na nieuiszczenie należnej opłaty od skargi kasacyjnej, Przewodniczący Wydziału III WSA w K. zarządzeniem z dnia 7 marca 2014 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 500 złotych, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia w/w zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej

(k.-286 akt WSA). Strona nie uzupełniła wpisu, a wpłacona kwota 250 zł nie czyniła zadość przedmiotowemu wezwaniu, a zatem uznać należało, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił wniesioną skargę kasacyjną jako nieopłaconą. Zauważyć bowiem należy, że częściowe uiszczenie wpisu nie stanowi "należnej opłaty" w rozumieniu art. 220 § 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu I instancji, że przez pojęcie "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Wysokość "należnej opłaty" od poszczególnych pism procesowych jest ustalana na podstawie przepisów, do których odsyła art. 233 p.p.s.a., to jest do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie wysokość należnej opłaty została prawidłowo ustalona na podstawie rozporządzenia. W związku z powyższym pismu procesowemu, od którego ta "należna opłata" nie została uiszczona w całości, należało nadać taki sam rygor jak pismu nieopłaconemu w ogóle i odrzucić skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 220/08, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnośnie zaś argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, iż w dniu 10 marca 2014 r. do Spółki zostały nadane przez Sąd I instancji dwie korespondencje zawierające zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k.-287 akt WSA) oraz wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej (k.-290 akt WSA).

W aktach sprawy znajdują się dwa zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji

z dnia 18 marca 2014 r. od pełnomocnika Spółki (k.-288 i 291 akt WSA), które nie pozostawiają wątpliwości, iż oba wezwania Sądu zostały prawidłowo doręczone. Podkreślenia wymaga, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. - 288) w miejscu "rodzaj przesyłki" wskazano "wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej," tym bardziej więc nie można przypuszczać, iż strona nie otrzymała ww. wezwania.

Wobec powyższego zakwestionowane postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe, a wniesione zażalenie jako nieusprawiedliwione podlega oddaleniu. A zatem, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji

Na uwzględnienie nie zasługuje zawarte w zażaleniu żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz

w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów

o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).