Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 345/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 173 § 1, art. 177 § 1 i 3, art. 178, art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. przyznać radcy prawnemu A. U. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – kwotę [...] zł ([...] [...]/100 złotych), zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2015 r. Sąd powyższą skargę oddalił.

Wnioskami z dnia 12 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o uzasadnienie powyższego wyroku i o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W związku z powyższymi wnioskami Sąd, postanowieniem z dnia 4 września 2015 r., ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu (k. 33-34 akt sąd.). Sąd sporządził także uzasadnienie wyroku i doręczył je w dniu 8 września 2015 r. skarżącemu (k. 38 akt sąd.).

W dniu 21 października 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Z kolei pismem z dnia 2 listopada 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 listopada 2015 r. (k. 51 akt sąd.) Sąd poinformował radcę prawnego o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla A. G.

Pismem z dnia 23 listopada 2015 r., wniesionym do Sądu w dniu 24 listopada 2015 r. (koperta z datą nadania, k. 62 akt sąd.), pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 sierpnia 2015 r., działając "na podstawie art. 177 § 3 P.p.s.a.". Do przedmiotowej skargi kasacyjnej nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał w dniu 8 września 2015 r. Trzydziestodniowy termin na złożenie skargi kasacyjnej rozpoczął zatem swój bieg z dniem 9 września 2015 r. i upłynął w dniu 9 października 2015 r.

Skarga kasacyjna została wniesiona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika dopiero w dniu 24 listopada 2015 r. (data nadania).

W tym miejscu podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienia NSA: z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 213/09 i z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 588/11 – orzeczenia publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Oznacza to, że późniejsze, niż doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie wpływa na termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Taki stan prawny obowiązywał aż do nowelizacji P.p.s.a., a więc ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; dalej: "ustawa zmieniająca"), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., o czym będzie mowa niżej.

Ustalenie, że skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem terminu wskazanego przez ustawodawcę, obliguje Sąd do jej odrzucenia. Zgodnie bowiem z art. 178 P.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W związku z powyższym skarga kasacyjna wniesiona w sprawie poddanej sądowej kontroli przez pełnomocnika skarżącego jest niedopuszczalna z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Uchybienie to, z uwagi na brak wniosku o przywrócenie terminu nie może zostać konwalidowane.

Sąd zauważa, że w petitum skargi kasacyjnej pełnomocnik wskazał na art. 177 § 3 P.p.s.a., który w brzmieniu nadanym mu przez art. 1 pkt 50 ustawy zmieniającej stanowi, że "W razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem". Pełnomocnikowi skarżącego umknęło jednak, że zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej "Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym". Z art. 2 ustawy zmieniającej wynika zatem jednoznacznie, że art. 1 pkt 50 ustawy zmieniającej (przewidujący, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu) nie ma zastosowania do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, a więc wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. Ponieważ niniejsze postępowanie zostało wszczęte w dniu 21 kwietnia 2015 r. nie ma do niego zastosowania regulacja prawna, na którą powołał się pełnomocnik. W tym stanie prawnym zastosowanie znajdują w pełni wyżej przedstawione rozważania, które doprowadziły do odrzucenia na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu. Z uwagi na brak wniosku o przywrócenie terminu Sąd nie był władny konwalidować powyższego uchybienia, tym bardziej, że skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Reasumując powyższe, chociaż przepis, na który powołał się pełnomocnik skarżącego wszedł w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. (art. 3 ustawy zmieniającej), to nie znajduje on zastosowania do postępowań sądowoadministracyjnych wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 67/15 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 178 w związku z art. 177 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, sąd orzekł stosownie do treści art. 250 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.).

W sprawie poddanej sądowej kontroli nie znajdzie zastosowania nowe rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). z uwagi na fakt, że § 22 tego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

/-/ W. Batorowicz