Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 493/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "A" G. i B. Spółki Jawnej w likwidacji z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "A" G. i B. Spółki Jawnej likwidacji z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2001 roku postanawia przyznać Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu "A" G. i B. Spółce Jawnej w likwidacji z siedzibą w Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 493/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "A" G. i B. Spółka Jawna w likwidacji z siedzibą w Ł. (dalej skarżąca lub Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2001 roku. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – wypełniony formularz wniosku na urzędowym druku "PPPr".

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej wynika, że Spółka zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Rodzaj prowadzonej działalności określiła jako: działalność handlową, polegającą na zakupie i sprzedaży wyrobów tytoniowych, chemiczno-kosmetycznych i spożywczych. Nadmieniła przy tym, iż od połowy 2002 roku działalność ta zmierzała już do likwidacji Spółki, a aktualnie wszczęte jest postępowanie likwidacyjne.

W obszernym uzasadnieniu wniosku spółka przedstawiła historię funkcjonowania przedsiębiorstwa, wskazując w szczególności na kolejne problemy w jej funkcjonowaniu, które – jak wyjaśniła – stanowiły podstawę do wszczęcia procesu likwidacji spółki. Jak wyjaśniła Spółka, w praktyce jedynym jej majątkiem jest nieruchomość w Ł., przy ul. B., w stosunku do której toczy się postępowanie egzekucyjne. Brak jest natomiast jakichkolwiek innych wartościowych składników mogących stanowić źródło bieżącego finansowania wydatków firmy. W uzasadnieniu skarżąca wskazała także, że odpowiednich środków finansowych na pokrycie wydatków nie posiadają również wspólnicy Spółki.

W części dotyczącej oświadczenia o majątku i dochodach strona podała: wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych – "środków finansowych brak", majątek nieruchomy – zabezpieczony przez komornika (wartość ok. 8.355.030 zł); wartość środków trwałych (320.342,54 zł); wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu – za rok 2010 – 2.800 zł, a strata za okres od 2001 do 2010 łącznie wyniosła 2.567.927,69 zł. Według informacji zawartych we wniosku, na dzień poprzedzający złożenie wniosku, Spółka na koncie bankowym posiadała zgromadzone środki finansowe w kwocie 20,65 zł.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca Spółka spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie strona wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy podmiot wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "A." G. i B. Spółka Jawna w likwidacji z siedzibą w Ł. nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca Spółka jest obecnie w stanie likwidacji, generuje narastające straty, nie posiada także żadnych środków majątkowych na kontach bankowych, nie ma również jakiegokolwiek majątku do wykorzystania.

Wskazane powyżej okoliczności, mając także na uwadze fakt konieczności poniesienia ewentualnych późniejszych kosztów postępowania przez skarżącą Spółkę dają podstawę do stwierdzenia, że nie ma ona dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.