Wyrok NSA, sygn. akt GSK 32/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Hanna Rybińska Sędziowie NSA - Edward Kierejczyk - Józef Waksmundzki (spr.) Protokolant - Anna Tomaka po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt SA/Bd 2046/03 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia 24 kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania towaru celnego - skargę kasacyjną oddala -


UZASADNIENIE

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 maja 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA - Hanna Rybińska

Sędziowie NSA - Edward Kierejczyk

- Józef Waksmundzki (spr.)

Protokolant - Anna Tomaka

po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004 r.

na rozprawie w Izbie Gospodarczej

skargi kasacyjnej J. S.

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy

z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt SA/Bd 2046/03

w sprawie ze skargi J.S.

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu

z dnia 24 kwietnia 2003 r. Nr [...]

w przedmiocie odmowy wydania towaru celnego

- skargę kasacyjną oddala -

U Z A S A D N I E N I E

Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt SA/Bd 2046/03 oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia 24 kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie wydania towaru celnego. Z motywów zaskarżonego wyroku wynika, że w dniu 15 listopada 2001 r. J. S. zgłosił w Urzędzie Celnym w Toruniu do procedury dopuszczenia do obrotu towar sprowadzony z Korei w postaci rękawic roboczych w ilości 32.108 par, załączając do zgłoszenia celnego fakturę nr [...] z dnia 2.11.2001 r. W wyniku przeprowadzonej w dniu 16.11.2001 r. rewizji celnej ujawniono rozbieżności w ilości zgłoszonego towaru, stwierdzając faktycznie 442.000 par rękawic powlekanych gumą oraz ujawniono 23.200 par rękawic dziecięcych z dzianiny. Organ celny postanowieniem z dnia 19.11.2001 r. w stosunku do tak ustalonej ilości rękawic określił formę dozoru celnego przez złożenie do magazynu celnego. Następnie decyzją z dnia 8.01.2002 r. nadał towarowi w postaci 385.296 par rękawic roboczych przeznaczenie celne powrotnego wywozu. W dniach 22-23.01.2002 r. na wniosek strony przeprowadzono ponownie czynności rewizyjne, ustalając, że strona przywiozła z zagranicy 360.000 par rękawic roboczych powlekanych masą kauczukową oraz 10.600 par rękawic dziecięcych, a nadto 14.700 par rękawic dzianych dla dorosłych. Cały towar w postaci 25.300 par rękawic dzianych przyjęto do depozytu celnego. Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniem z dnia 19.02.2002 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia 8.01.2002 r. Następnie decyzją z dnia 3.04.2002 r. uchylił decyzję z dnia 8.01.2002 r. i stwierdził, że przeznaczenie do powrotnego wywozu otrzymało 360.000 par rękawic roboczych. Dyrektor Izby Celnej w Toruniu, rozpoznając odwołanie strony, decyzją z dnia 5.09.2002 r. utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji.

Strona wnioskiem z dnia 28.01.2002 r. zwróciła się do organu celnego o wydanie 25.300 par rękawic roboczych. Dyrektor Izby Celnej w Toruniu decyzją z dnia 24 kwietnia 2003 r. odmówił wydania 25.300 par rękawic roboczych. Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 28 października 2003 r. oddalił skargę na powyższą decyzję. Stwierdził, że z materiału dowodowego sprawy wynika, iż w wyniku przeprowadzonej w dniu 23.01.2002 r. rewizji celnej jednoznacznie ustalono ilość rękawic, tj. 360.000 rękawic roboczych powlekanych masą kauczukową, 10.600 par rękawic dzianych dziecięcych i 14.700 rękawic dzianych dla dorosłych – łącznie 25.300 rękawic dzianych. Sąd wskazał, że 360.000 par rękawic roboczych opuściło polski obszar celny i w związku z tym organ celny nie mógł wydać skarżącemu żadnej ilości rękawic o tym przeznaczeniu.

J. S. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 28.10.2003 r. złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1) naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego, tj. art. 2 Konstytucji RP;

2) naruszenie art. 7 i 184 Konstytucji RP;

3) naruszenie art. 21, 22, 59 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

J. S. podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniósł w zasadzie zarzut błędnych ustaleń dokonanych przez organy administracji obydwu instancji w zakresie faktycznej ilości rękawic sprowadzonych z zagranicy. Zdaniem podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną, wadliwie ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny sprawy nie mógł stanowić dla Sądu podstawy do uznania, że skarżący sprowadził 360.000 par rękawic roboczych i tym samym do odmowy wydania mu 25.300 par rękawic tego rodzaju.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Toruniu wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

J. S. wnioskiem z dnia 28.01.2002 r. zwrócił się do Dyrektora Urzędu Celnego w Toruniu o wydanie 25.300 par rękawic roboczych. Treść wniosku nie pozostawia żadnych wątpliwości, że wniosek dotyczył rękawic roboczych. Z dokumentacji administracyjnych akt sprawy wynika, że pomiędzy skarżącym a organami celnymi istniały różnice zdań w zakresie ilości sprowadzonego z zagranicy przez skarżącego towaru w postaci rękawic. W związku z powyższym, głównie na wniosek skarżącego, były podejmowane czynności rewizyjne mające na celu ustalenie faktycznej ilości przedmiotowych rękawic. W wyniku tych czynności Dyrektor Urzędu Celnego w Toruniu wydał decyzję z dnia 3.04.2002 r. nr [...], w której stwierdził, że przeznaczenie do powrotnego wywozu otrzymało 360.000 par rękawic roboczych. W uzasadnieniu decyzji podano, że szczegółowe wyliczenia wykazały, iż skarżący wprowadził na polski obszar celny 360.000 par rękawic roboczych. Dyrektor Izby Celnej w Toruniu decyzją z dnia 5.09.2002 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu celnego I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 19.02.2003 r. sygn. SA/Bd 209/03 oddalił skargę J. S. na powyższą decyzję. Sąd więc uznał, że ustalenia organów celnych określających ilość rękawic roboczych (360.000 par) są prawidłowe. Tymczasem skarga kasacyjna podnosi zarzut naruszenia przez Sąd orzekający przepisów postępowania, sprowadzający się do akceptacji błędnych ustaleń dokonanych przez organy celne w zakresie ilości rękawic roboczych sprowadzonych z zagranicy przez skarżącego. Skarżący w skardze kasacyjnej kwestionuje więc ponownie ustalenia faktyczne, będące przedmiotem rozważań przez Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy, który skargę w tym zakresie oddalił (wyrok z dnia 29.02.2003 r.). Oznacza to, że zarzut kasacyjny sprowadzający się do naruszenia przez Sąd orzekający przepisów postępowania jest bezzasadny. W sytuacji, gdy wyrokiem z dnia 19.02.2003 r. Sąd uznał, że ustalenia organów celnych odnośnie ilości rękawic roboczych (360.000 par) są prawidłowe, to przy jednoczesnej bezspornej w sprawie okoliczności, że taka ilość rękawic roboczych na wniosek skarżącego w dniu 25.01.2002 r. opuściła polski obszar celny należy stwierdzić, że w sprawie brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wydanie mu 25.300 par rękawic roboczych. W tym miejscu należy wyjaśnić, że odnośnie 25.300 par rękawic dzianych będących w depozycie celnym toczy się odrębne postępowanie.

Bezzasadny jest również zarzut kasacyjny naruszenia zaskarżonym wyrokiem art. 2, 7 i 184 Konstytucji RP.

Skarga kasacyjna wymaga nie tylko przytoczenia naruszonego przepisu, ale również wskazania na czym jego naruszenie polega.

Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie nie wskazuje na czym polegało naruszenie w zaskarżonym wyroku przepisów Konstytucji RP. Tym niemniej odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że w sprawie brak jest podstaw do uznania, że zaskarżony wyrok narusza zasadę demokratycznego państwa prawa, wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP. Zaskarżony wyrok nie pozostaje również w sprzeczności z zasadą praworządności – art. 7. Z kolei wymieniony w skardze art. 184 stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy, działając w ramach tak ustalonych uprawnień, w rozpoznawanej sprawie miał podstawy do stwierdzenia, że decyzja Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia 24.04.2003 r. nr [...] jest zgodna z prawem.

Z tych wszystkich względów, uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.