Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1972/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w całości
Powołane przepisy: article: art. 6j ust. 3b i 3c, art. 6k ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 250
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant sekretarz sądowy Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. sprawy ze skargi W.M. na uchwałę Rady Miejskiej w Radzyminie z dnia 11 marca 2019 r. nr 67/V/2019 w przedmiocie ustalenia ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2) zasądza od Rady Miejskiej w Radzyminie na rzecz W.M. kwotę 797 zł (słownie siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2019 r. Rada Miejska w R. podjęła uchwałę nr 67/V/2019 w sprawie ustalenia ryczałtowej stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Zgodnie z treścią skarżonej uchwały przyjęto, że średnio roczną ilość odpadów powstających na nieruchomościach "letniskowo-rekreacyjnych" ustala się na 8 pojemników o pojemości 120 l. Natomiast opłata za pojemnik wynosi [...] zł, jeśli odpady zbierane i odbierane są w sposób selektywny i [...] zł jeśli odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Na postawie zaskarżonej uchwały ustalono ryczałtową stawkę opłaty w wysokości [...] zł za rok, jeśli odpady zbierane i odbierane są w sposób selektywny oraz stawkę [...] zł za rok, jeśli odpady nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny.

Na powyższą uchwałę W. M. (dalej "Skarżący"), pismem z dnia 27 lipca 2019 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie żądając stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 6j ust. 3b i 3c ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminie (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 250) polegające na przekroczeniu delegacji ustawowej oraz błędnej wykładni i w konsekwencji:

a) ustaleniu w § 1 ust. 2, 3, 4 i 5 zaskarżonej uchwały wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od domków letniskowych lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe sprzecznie ze wskazaniem ustawowym;

b) doprowadzeniu do uchwalenia dla właścicieli domków letniskowych i innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe rocznej opłaty ryczałtowej za wywóz i zagospodarowanie odpadów komunalnych w wysokości znacznie przewyższającej opłaty jakie z tego tytułu ponoszą mieszkańcy innych nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w R. wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga jest zasadna, choć z innych względów niż zostały w niej przedstawione.

W rozpatrywanej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości zastosowania art. 6j ust. 3b i 3c u.c.p.g. Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w 2019 r., (na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały) w ust. 3b stanowił, że w przypadku nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe, lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, wykorzystywanych jedynie przez część roku, rada gminy uchwala ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Zgodnie z ust. 3c ryczałtowa stawka opłaty jest ustalana jako iloczyn średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach, o których mowa w ust. 3b, na obszarze gminy, wyrażonej w liczbie pojemników oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2.

Z przytoczonych przepisów w sposób bezsprzeczny wynika, że istnieje korelacja pomiędzy ilością powstających odpadów a wysokością ryczałtowej stawki opłaty. Inaczej mówiąc, organ nie jest uprawniony do określenia ryczałtowej stawki opłaty, jeśli nie posiada rzetelnych danych odnośnie do ilości odpadów powstających na nieruchomościach, na których znajdują się domki letniskowe, lub innych nieruchomościach wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, jedynie przez część roku. Podstawą do obliczenia opłaty są właśnie te dane (wyroki NSA z 12 września 2017 r., II FSK 543/17 oraz II FSK 623/17; dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA).

Przepis art. 6j ust. 3c u.p.c.g. wprawdzie nie obliguje organu do udowadniania sposobu wyliczenia opłaty ryczałtowej, jednak użycie przez ustawodawcę sformułowania "średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach" nakazuje przynajmniej uprawdopodobnienie poczynionych ustaleń. Rada gminy podejmując uchwałę w przedmiocie stawek opłaty za gospodarowanie odpadami jest zobowiązana do dokonania rzetelnej i wnikliwej kalkulacji wysokości stawki, tak aby pobierane opłaty pokrywały rzeczywiste koszty związane z funkcjonowaniem systemu zagospodarowania odpadami na terenie gminy. Prawidłowo skalkulowana opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna z jednej strony zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu odbioru odpadów na terenie gminy, z drugiej zaś nie powinna stanowić źródła dodatkowych zysków gminy (zob. wyroki WSA z 6 listopada 2013 r., I SA/Bk 127/13, z 5 grudnia 2017 r., I SA/Łd 919/17, z 10 stycznia 2018 r., I SA/Gl 1122/17 oraz wyrok NSA z 28 czerwca 2017 r., II FSK 1072/17, CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie kontrolowana uchwała Rady Miejskiej została podjęta bez przedstawienia prawidłowej kalkulacji uzasadniającej przyjętą stawkę opłaty ryczałtowej. W przedstawionej do spornej uchwały kalkulacji wskazano wprawdzie łączną masę odbieranych odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (z podziałem na lata 2016-2018) oraz ilość odpadów zbieranych z nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe, a także szacunkowy koszt odbioru odpadów w 2019 r. Następnie szacunkowy koszt odbioru podzielono przez liczbę złożonych deklaracji przez właścicieli nieruchomości niezamieszkałych, co dało wynik [...] zł. Jednak dane zamieszczone w kalkulacji nie znajdują żadnego potwierdzenia w aktach sprawy. Z kalkulacji tej nie wynika też na jakiej podstawie wyliczono, że z nieruchomości letniskowych ilość odbieranych odpadów to osiem pojemników 120 l. Pomimo, że Skarżący kwestionuje przede wszystkim wysokość ustalonej przez organ rocznej opłaty, to organ nie przedstawił dokumentów (np. firmy wywożącej odpady w gminie), w których wskazana byłaby liczba odebranych pojemników z odpadami z posesji, na których usytuowane są domy letniskowe.

Ostatecznie, stawki opłat przyjęte przez Radę Miejską nie były w istocie wynikiem rzetelnej kalkulacji, uwzględniającej w szczególności, zebrane dane szacunkowe oraz koszty funkcjonowania całego systemu gospodarowania odpadami. W konsekwencji nie pozwala to na stwierdzenie, że wysokość opłaty rocznej została ustalona zgodnie z wolą ustawodawcy. Nie sposób w tej sytuacji dokonać oceny, czy zaskarżona uchwała uwzględnia przesłanki wynikające z art. 6j ust. 3c u.p.c.g. Brak rzetelnych danych, na podstawie których ustalono opłatę, stanowi istotne naruszenie prawa nakazujące stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

Reasumując, w rozpoznawanej sprawie został naruszony przepis art. 6j ust. 3b i ust. 3c u.c.p.g. poprzez zaniechanie dokonania przez organ rzetelnej i wnikliwej kalkulacji wysokości stawki, pozwalającej na prawidłowe ustalenie rocznej opłaty ryczałtowej związanej z zagospodarowaniem odpadów z nieruchomości letniskowych. Organ dokonując obliczenia ryczałtowej opłaty rocznej, przekroczył upoważnienie ustawowe w zakresie uwzględnienia parametrów pozwalających na ustalenie jej ostatecznej wysokości (podobnie wyrok NSA z 12 września 2017 r., II FSK 623/17).

Ponadto kwestionowana uchwała narusza art. 6j ust. 3c u.p.c.g. jeszcze w inny sposób. Z regulacji tej jednoznacznie wynika, że w celu ustalenia rocznej stawki ryczałtowej należy najpierw określić średnią ilość odpadów, powstających na nieruchomościach letniskowych, wyrazić ją w liczbie pojemników, a następnie pomnożyć tę kwotę przez stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Przepisy nie dają tu organom gminy żadnej swobody (wyrok NSA z 28 czerwca 2017 r., II FSK 1072/17 oraz wyrok WSA z 11 stycznia 2017 r., I SA/Łd 1012/16; CBOSA). Stawkę ryczałtową ustala się jako iloczyn liczby pojemników i stawki, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2.

Natomiast zgodnie z powołanym przepisem rada gminy, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bierze pod uwagę:

1) liczbę mieszkańców zamieszkujących daną gminę;

2) ilość wytwarzanych na terenie gminy odpadów komunalnych;

3) koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2-2b i 2d;

4) przypadki, w których właściciele nieruchomości wytwarzają odpady nieregularnie, w szczególności to, że na niektórych nieruchomościach odpady komunalne powstają sezonowo.

Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że na opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie składają się jedynie koszty odbierania, transportu, zbierania, wywozów odpadów z nieruchomości letniskowych, ale także koszty funkcjonowania całego systemu obejmujące dodatkowo koszty odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, także koszty tworzenia i utrzymania punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych, czy też obsługi administracyjnej tego systemu.

W rozpoznawanej sprawie Rada Miejska w R. kalkulując wysokość opłat za gospodarowanie odpadami wzięła pod uwagę jedynie koszty utylizacji odpadów pochodzących z domków letniskowych, tymczasem winna to uczynić uwzględniając liczbę mieszkańców objętych systemem, prognozowaną ilości wytwarzanych odpadów komunalnych (przeliczając ilości odpadów na podstawie danych z instalacji z 2018 r. dotyczących odebranych z gminy odpadów), koszt funkcjonowania Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (w oparciu o aktualną umowę) i koszt administracyjny systemu. Dopiero tak skalkulowaną opłatę należy pomnożyć przez liczbę pojemników.

Z uwagi na wskazane powyżej istotne wady zaskarżonej uchwały, należało stwierdzić jej nieważność, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 94 ust. 1 u.s.g. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.