Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 217/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewody z dnia[...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.M. otrzymał w dniu [...] kwietnia 2008 r. decyzję Wojewody z dnia 7 kwietnia 2008 r. w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu, liczonym od daty doręczenia decyzji, oraz wskazuje tryb wniesienia skargi – za pośrednictwem Wojewody, jako organu, który wydał zaskarżona decyzję.

Pismem datowanym stemplem pocztowym na dzień 9 maja 2008 r., skarżący skierował skargę na przedmiotową decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarga wpłynęła do Biura Podawczego tego Sądu w dniu 12 maja 2008 r., a następnie - na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia - została przekazana do Wojewody w dniu 13 maja 2008 r., a więc po upływie 30 dni od dnia doręczenia decyzji skarżącemu, który to termin minął w dniu 12 maja 2008 r. (poniedziałek), ze względu na to, że 30 dzień terminu przypadał w sobotę. Wojewoda otrzymał skargę w dniu 15 maja 2008 r.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący uchybił przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ administracji przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Od dnia 1 stycznia 2004 r., a więc od wejścia w życie ustawy zmieniającej zasadniczo sądownictwo administracyjne, do dnia 31 grudnia 2005 r. ustawodawca przewidział okres przejściowy, w trakcie którego skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, w 30 - dniowym terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem takim, jakby skarga została wniesiona zamiast do Sądu, bezpośrednio do organu.

Jednak zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), po dniu 1 stycznia 2006 r. powyższa zasada przekazywania skargi z fikcją zachowania terminu nie może już być stosowana.

Sąd w składzie niniejszym podziela dominujący pogląd wyrażony m. in. w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r. sygn. II SA/Bk 131/06, gdzie wskazano, że w razie niewłaściwego wniesienia skargi, a więc bezpośrednio do sądu i przekazania jej przez Sąd właściwemu organowi, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.

Zgodzić się należy z T. Wosiem (T. Woś (red): PPSA. Komentarz, Warszawa 2005 r. kom. do art. 63 cyt. za Lex Polonica), że do wnoszenia skargi nie mogą znaleźć zastosowania postanowienia art. 83 § 3. Przepis ten stanowi, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Reguła wynikająca z tego przepisu może znaleźć zastosowanie tylko do tych pism procesowych, które podlegają złożeniu bezpośrednio do sądu, bowiem ich adresatem jest Sąd. Tymczasem skargę składa się wprawdzie do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia i ten organ winien być adresatem skargi. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej, ale do właściwego adresata.

Skarżący może nie mieć świadomości powyższego stanu prawnego, jednak powinien kierować się udzielanymi mu z urzędu pouczeniami. W przeciwnym razie przyjmuje na siebie ryzyko uchybień proceduralnych.

Podsumowując – skarga na skutek jej wadliwego skierowania przez skarżących, została nadana do właściwego organu administracji po upływie terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia skarżącego o trybie i terminie wniesienia skargi.

Stwierdzając powyższe uchybienie, Sąd w myśl obowiązującej procedury musi uznać, że skarga została wniesiona po terminie do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.