Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 181/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2020 r. sprawy ze skargi K.T., M.T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. Odrzucić skargę M.T.. 2. Odrzucić skargę K.T..


UZASADNIENIE

K.T. i M.T. wniosły skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi M.T. podnosząc, że nie jest ona legitymowana do wniesienia skargi na ww. decyzję, bowiem decyzja ta nie dotyczy jej praw i obowiązków, co oznacza, że skarżąca – M.T. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") do wniesienia skargi.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 kwietnia

2020 r. wezwano skarżącą K.T. oraz M.T. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) przez podpisanie skargi (do wezwania dołączono kserokopię skargi).

Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącą K.T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Dnia 13 maja 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga podpisana przez obydwie skarżące.

W dniu 4 maja 2020 r. przesyłka adresowana do K.T. zawierająca ww. wezwania wróciła do tutejszego Sądu z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie".

Wobec powyższego, mając na względzie treść art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), a następnie wejście w życie w dniu 16 maja 2020 r. ustawy z dnia z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875), w której w art. 46 pkt 20 uchylono ww. art. 15zzs, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2020 r. ponownie przesłano skarżącej – K.T. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to doręczono K.T. w dniu 8 czerwca 2020 r.

Wnioskiem z [...] czerwca 2020 r. skarżąca K.T. zwróciła się do tut. Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych.

Postanowieniem z 8 września 2020 r. sygn. akt I SPP/Go 56/20 tut. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 6 sierpnia 2020 r.

o odmowie przyznania prawa pomocy.

W konsekwencji, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału

z 1 października 2020 r. wezwano skarżącą K.T. do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 7 kwietnia 2020 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 38 akt sądowych). Wezwanie doręczono skarżącej 13 października 2020 r. (k. 40 akt sądowych).

Wobec braku wpływu środków pieniężnych z tytułu wpisu od skargi Sąd zwrócił się do właściwego oddziału Sądu o udzielenie informacji, czy skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi. Oddział Finansowo – Budżetowy sądu potwierdził, że do dnia 29 października 2020 r. wpłata z tytułu wpisu sądowego nie wpłynęła na konto sądu (k. 41 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że każde merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie przez Sąd jej dopuszczalności. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne, została złożona w terminie i należycie opłacona. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Stosownie bowiem do przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego daje naruszenie interesu prawnego, a nie interesu faktycznego strony.

Istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. Przy czym skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Należy podkreślić, że jednostka ma interes prawny w postępowaniu sądowym, jeżeli pomiędzy jej sytuacją prawną a przedmiotem postępowania istnieje – uzasadnione treścią normy prawa materialnego – realne i rzeczywiste powiązanie, czyniące ją "zainteresowaną" tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnioną do udziału w nim w charakterze strony (J.P. Tarno, Komentarz do art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2011, dostępny w LEX).

Innymi słowy interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a poza tym musi być własny i indywidualny. Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; Lex nr 742360).

W ocenie Sądu skarżąca M.T. nie legitymuje się interesem prawnym do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] na podstawie norm prawa materialnego. Takie uprawnienie nie przysługuje jej także na podstawie innych ustaw. Pomimo, iż zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności K.T. wraz z M Sp. z o. o. oraz drugim członkiem zarządu tej spółki tj. M.T. za zaległości podatkowe spółki

w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę

i kosztami postępowania egzekucyjnego, to M.T. nie była stroną postępowania zakończonego ww. decyzją. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że wobec M.T. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał odrębną decyzję dotyczącą ww. zaległości, tj. decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...].

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę M.T. jako niedopuszczalną (pkt 1 sentencji postanowienia).

Wyjaśnić również należy, że zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Po myśli § 2 tego przepisu jednym z takich pism jest skarga. Zgodnie zaś z regulacją art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł zostało doręczone skarżącej K.T. dnia 13 października 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 20 października 2020 r. Pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu (k. 41 akt sądowych).

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę K.T. (pkt 2 sentencji postanowienia).