Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 565/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie choroby zawodowej.

Następnie, to jest w dniu [...]r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w latach 1965 – 1990 pracował w szkodliwych warunkach narażeniu na hałas, wibracje oraz okresowe zapylenie powołując się na wyniki badań w różnych placówkach zdrowia. Jednocześnie skarżący zadeklarował, że prowadzi samotnie gospodarstwo domowe oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości z wyjątkiem mieszkania o powierzchni 66,48 m2. Miesięczny dochód wnioskodawcy zadeklarowany został w kwocie 1.654,62 zł, na który składa się emerytura skarżącego.

Przedłożone przez skarżącego dokumenty uznano za niewystarczające dla oceny jego sytuacji materialnej dlatego wezwaniem z dnia 17 lutego 2010 r. Sąd zwrócił się do niego o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych, na które się powołał. Ponadto skarżący został poinformowany, że w niniejszej sprawie korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych dlatego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany jedynie w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W odpowiedzi skarżący nadesłał dokumenty wskazujące na wysokość wydatków dokonywanych z tytułu opłat za czynsz, opłat za gaz i energię elektryczną oraz kosztu zakupu żywności i środków czystości. W szczególności wskazał, że wysokość świadczenia emerytalnego to kwota 1.654,62 zł brutto. Wnioskodawca określił również swoje wydatki wskazując na opłatę czynszową w kwocie 222,42 zł. miesięcznie, opłatę za gaz w kwocie 24,14 zł oraz opłatę za energię elektryczną w wysokości 15,36 zł., zakup żywności to według oświadczenia skarżącego 900 zł., a

koszt zakupu ubrań, obuwia, prasy i środków czystości zadeklarował w kwocie 260 zł.

Sygn. akt IV SA/Gl 565/09

Następnie w dniu [...] r. skarżący w dodatkowo złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata sprecyzował, że posiada dwa mieszkania o powierzchni 34,3 m² oraz 32,18 m2. Ponadto oświadczył, że obecnie wysokość otrzymywanego świadczenia emerytalnego brutto wynosi 1.731,06 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. , stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie natomiast z art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Odnosząc się do wniosku M. K. należy wskazać, że w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny.

O ewentualnym przyznaniu prawa pomocy przesądza zatem obiektywna przesłanka w postaci uszczerbku koniecznego utrzymania, którą strona powinna uprawdopodobnić składając wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W tym właśnie kontekście uznano, że okoliczności sprawy nie uzasadniają uwzględnienia zgłoszonego wniosku. Zważywszy bowiem na relacje pomiędzy dochodem przypadającym na jednoosobowe gospodarstwo domowe, a rozmiarem wydatków Sąd uznał, że przesłanka wynikająca z powołanego na wstępie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. nie została spełniona. W tym miejscu należy wskazać, że dochód skarżącego to kwota 1.382,70 zł. Jednocześnie na podstawie dokumentów źródłowych przedłożonych przez skarżącego ustalono, że średnie miesięczne koszty stałe obciążające wnioskodawcę wynoszą 261,92 zł. Na kwotę tą składają się wydatki z tytułu czynszu – 222,42 zł, opłata za gaz – 24,14 zł, opłata za energię elektryczną – 15,36 zł.

Z powyższego wyliczenia wynika, że po odliczeniu wspomnianych wydatków do dyspozycji skarżącego pozostaje kwota 1.120,78 zł. Mając na uwadze wysokość

Sygn. akt IV SA/Gl 565/09

dochodu przypadającego na jednoosobowe gospodarstwo domowe skarżącego przy uwzględnieniu ponoszenia niezbędnych wydatków na zaspokojenie potrzeb Sąd uznał, że skarżący jest w stanie pokryć koszty pomocy prawnej związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z sytuacją bowiem istnienia zagrożenia utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny mamy do czynienia dopiero wówczas, gdy wskutek uiszczenia kosztów doszłoby do takiego zachwiania sytuacji materialnej i bytowej, które skutkowałoby brakiem możliwości zapewnienia sobie i swoim najbliższym przynajmniej minimum warunków socjalnych (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r., II FZ 137/05). W ocenie Sądu w przypadku skarżącego taka sytuacja nie zachodzi.

Mając na uwadze wszystkie powołane wyżej okoliczności Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.