Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 45/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1, art. 73, art. 259
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WLKP. w składzie następującym: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2009r. sprawy ze skargi "M Sp. z o. o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...]r. nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2005r. p o s t a n a w i a : odrzucić sprzeciw od postanowienia referendarza z dnia 22 kwietnia 2009r. odmawiającego przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2009r. strona skarżąca "M" Sp. z o. o. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2000zł - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzuce nia skargi.

Skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie uiściła wpis w stosownej wysokości. Jednocześnie, pismem z dnia [...] lutego 2009r. wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożyła go na urzędowym formularzu, po uprzednim wezwaniu przez Sąd - w dniu 23 lutego2009r.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2009r, odmówił Stronie przyznania prawa pomocy.

Orzeczenie wysłane na adres siedziby Spółki, zostało doręczone osobie uprawnionej do jej odbioru w dniu 4 maja 2009r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k -49 akt sądowych).

Sprzeciw od powyższego postanowienia został złożony osobiście w siedzibie sądu -

w dniu 11 maja 2009r.

Sąd, z uwagi na brak formalny, tj. brak podpisu przez uprawnioną osobę zarządzeniem z 12 maja 2009r. wezwał Spółkę do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie bądź złożenie podpisanego odpisu pisma - w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia – art.259 §2 w związku z art.46 §1 pkt4 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zmn. – zw. dalej P.p.s.a.).

Zarządzenie zostało doręczone w trybie art.73 P.p.s.a.

Strona skarżąca w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art.46 §1 P.p.s.a. "Każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników."

Pismo procesowe strony, w niniejszym przypadku sprzeciw, winno więc spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu.

Wskazany powyżej przepis wymienia je w sposób wyczerpujący.

Z art.259 §1-§2 P.p.s.a. wynika, iż "Od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art.258 §2 pkt6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy

lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.

Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Sąd, z uwagi na fakt, iż złożony przez Stronę sprzeciw zawierał brak formalny, tj. był niepodpisany, zarządzeniem z 12 maja 2009r. wezwał Skarżąca do usunięcia tego braku.

Zarządzenie to zostało doręczone w trybie art.73 P.p.s.a., tj. w dniu 29 maja 2009r.

Stosownie bowiem do treści powołanego przepisu "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art.65-72, pismo składa się na okres czternastu dni

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.

§2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

§3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.

§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §1."

Odnosząc powyższe do stanu sprawy należy wskazać, iż z analizy adnotacji poczty dokonanej na zwróconej do Sądu korespondencji wynika, iż 15 maja 2009r. miało miejsce pierwsze awizo (na kopercie odnotowano między innymi, że adresata nie zostano, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata).

Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 25 maja 2009r.

Zwrot przesyłki do Sądu nastąpił 2 czerwca 2009r.

Wobec powyższych ustaleń Sąd na podstawie art.259 §2 P.p.s.a. był zobowiązany do odrzucenia sprzeciwu, co postanowił w sentencji