Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1367/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. O. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. M. O. – Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego wydane wobec spółki H. z siedzibą w Szwecji (dalej zwana również "Spółką").

Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2010r. tut. Sąd zarejestrował skargę jako skargę H. z siedzibą w Szwecji, natomiast M. O. uznano za pełnomocnika Spółki. W związku z powyższym, pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. skierowanymi do Skarżącej, wezwano ją do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (np. wyciąg z rejestru sądowego). W wezwaniu tym poinformowano pełnomocnika Spółki, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi.

W odpowiedzi na ww. wezwanie M. O., pismem z dnia 21 czerwca 2010r., nadesłała pismo, w którym poinformowała, że nie wie jakie upoważnienie ma przedstawić, gdyż skargę wniosła we własnym imieniu. Ponadto, podniosła, że zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej "KPA" stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III wezwano M. O. o wskazanie w terminie 7 dni od daty od daty otrzymania wezwania - interesu prawnego, uprawniającego ją do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010r. wydanego w stosunku do Spółki, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono Skarżącą o treści art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.".

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca ponownie powołała się na przepis art. 28 KPA oraz podniosła, że decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego nie została jej doręczona, w związku z czym nie ze swojej winy nie dotrzymała terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2010r., w związku z wyjaśnieniami Skarżącej, iż to ona a nie Spółka jest stroną skarżącą w niniejszej sprawie, zmieniono oznaczenie strony skarżącej na prawidłowe tj. na M. O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie w wezwaniu z dnia 24 listopada 2010 r., skierowanym do Skarżącej wezwano ją do wskazanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - interesu prawnego, uprawniającego ją do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010r. wydanego w stosunku do Spółki, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżąca w dniu 9 grudnia 2010r. nadesłała pismo, które w ocenie Sądu nie spełnia wymogów określonych w wezwaniu. Skarżąca bowiem nie wskazała żadnych argumentów wskazujących, iż miała ona interes prawny, który uprawniałby ją do wniesienia skargi na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, a jedynie ponownie podniosła zarzuty związane z kwestią doręczenia jej ww. postanowienia.

Wyjaśnić należy, iż pod pojęciem interesu prawnego rozumieć należy to, czy strona ubiegająca się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie. Decyduje o tym - jak podkreśla się w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i doktrynie - norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., sygn. akt I SA 1719/92, OSP 1994/10/199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 86). Tym samym status strony wynika z przepisów prawa materialnego ustanawiających prawa lub obowiązki, a nie z uznania danego podmiotu za stronę, bądź też przekonania wewnętrznego strony. Osoba trzecia może brać udział w charakterze strony przed sądem administracyjnym jedynie w takich sprawach, w których przepisy prawa dopuszczają jej udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją.

W przedmiotowej sprawie brak jest przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby możliwość uznania Skarżącej za osobę uprawnioną do wniesienia skargi na postanowienie wydane w stosunku do innego podmiotu.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga M. O. jest skargą niedopuszczalną, w związku z czym w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zobligowany był orzec jak w sentencji.