Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1449/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 157  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D.M. Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] znak : [...] na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) oraz art. 157 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej kpa. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17.08.2009 r. (uzupełnionego pismem z dnia 11.03.2010 r.) Drukarni "M." Sp. z o.o. w K. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Muzeum S. na terenie tzw. "Fabryki S." -przebudowa części istniejących budynków dawnej fabryki oraz budowa nowych budynków z częścią podziemną obejmującą m. in. garaż podziemny, wraz z instalacjami wewnętrznymi wodno-kanalizacyjną, c.o., wentylacji mechanicznej, klimatyzacji oddymiania, elektryczną z budynkiem zawierającym stację transformatorową, agregat prądotwórczy, liczniki wody i śmietnik; zjazdy z ul. [...] wewnętrzny układ komunikacyjny, przekładki przyłączy kanalizacyjnych i wodociągowych, rozbiórka budynków numer:[...], [...],[...], na terenie tzw. "Fabryki S., na działkach nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] P., przy ul. [...] w K." odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta Miasta K.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że Drukarnia M. Sp. z o. o. nie wykazała się żadnym tytułem prawnym do dysponowania nieruchomością co najmniej do jednej z działek znajdujących się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu. Wyjaśnił, iż wnoszący wywodzi swoje prawo strony z okoliczności użytkowania wieczystego działki nr [...] która graniczy bezpośrednio z działką inwestycji o numerze nr [...] i wskazuje, iż w poprzedniej decyzji z dnia [...] o pozwoleniu na budowę dla Muzeum S. (uchylonej wyrokiem sądu administracyjnego) był stroną postępowania. Organ zaznaczył jednak, iż poprzednia decyzja dotyczyła m. in. rozbiórki budynku nr [...], który położony jest w granicy z działką nr [...]. Natomiast decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę Muzeum, nie dotyczy nieruchomości do których tytuł prawny posiada Drukarnia "M." Sp. z o.o. i które nie znajdują się już w obszarze oddziaływania przedmiotowego zamierzenia budowlanego, a rozbiórka dotyczy jedynie budynków o nr [...],[...],[...] - zatem bez budynku nr [...], który był spornym. Z tego względu, organ stwierdził, iż wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, ponieważ nie wykazał się tytułem prawnym do dysponowania przynajmniej jedną z nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, warunkującym uznanie za stronę.

Główny Inspektor Nadzoru Budowanego decyzją z dnia [...] znak : [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 utrzymał w mocy powyższa decyzję.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji złożyła Drukarnia M. Sp. z o. o., która jak wynika z akt sprawy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. Organ wskazał, iż Drukarnia nie przedstawiła żadnego dokumentu potwierdzającego, iż jest użytkownikiem wieczystym wskazanych przez siebie działek o nr ewid. [...],[...],[...] położonych w obr. [...] K. Nie przedłożyła również jakiejkolwiek innej dokumentacji, z której wynikałby tytuł prawny do którejkolwiek z nieruchomości w otoczeniu spornej inwestycji.

W ocenie organu odwoławczego słusznie zatem organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania na wniosek Drukarni w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. Wnioskodawca nie wykazał się bowiem tytułu prawnego do nieruchomości położonej w obszarze oddziaływania obiektu. Organ zaznaczył, iż pomimo wskazania przyczyn odmowy wszczęcia postępowania przez organ I instancji wnioskodawca nie uzupełnił powyższego braku również na etapie postępowania odwoławczego.

Podkreślił, że wskazane przez wnioskodawcę działki tj. działki o nr ewid. [...],[...],[...] położone w obr. [...] K. nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Wskazał, że przedmiotowe przedsięwzięcie oddalone jest od działki wnioskodawcy nr ewid. [...] o 7,70 m zaś od działki nr [...] o około 12 m. Działka nr ewid. [...] nie znajduje się natomiast w ogóle w zasięgu opracowania projektu zagospodarowania terenu spornej inwestycji. Organ stwierdził, że ww. nieruchomości z całą pewnością nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Sporne przedsięwzięcie nie powoduje bowiem jakichkolwiek ograniczeń, które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa – w zakresie możliwości zagospodarowania działek o numerze ewid. [...], [...].

Organ podniósł, że działki wnioskodawcy nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, wyznaczonym także w oparciu o przepis § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Ponadto projektowana inwestycja nie niesie ze sobą ograniczeń związanych z przesłanianiem obiektów (zarówno istniejących, jak i potencjalnych) na działkach nr o numerze ewid. [...],[...]. Powyższe nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym w oparciu o przepis § 19, przepis § 23, przepis § 36, przepis § 57 oraz przepis § 60 ust. 1 ww. rozporządzenia. Organ dodał, że dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód powierzchniowych na nieruchomości będące w użytkowaniu wieczystym Drukarni M. Sp. z o.o., inwestycja nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej, jak również nie pozbawia działek nr ewid. [...],[...] dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja).

Zdaniem organu odwoławczego, planowane przedsięwzięcie nie wpływa w żaden sposób na możliwości zagospodarowania oraz korzystania z działek o nr ewid. [...], [...].

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Drukarnia M. Sp. z o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie :

1) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 157 § 2 kpa w związku z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623), tj. uznanie, że żądanie wszczęcia postępowania zostało zgłoszone przez podmiot nie będący stroną w sprawie,

2) naruszenie przepisów postępowania poprzez niezastosowanie przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa mające istotny wpływ na wynik sprawy i uznanie, że decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] została wydana bez rażącego naruszenia prawa,

3) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa, art. 107 § 1 kpa, mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nie rozpatrzenie w sposób wszechstronny całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, a co za tym idzie dokonanie nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz nie działanie na podstawie obowiązujących przepisów.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła strona.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody M., którą organ odmówił wszczęcia na wniosek Drukarni M. Sp. z o. o. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Gminie Miejskiej K. – Zarząd Budynków Komunalnych pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Muzeum S. na terenie tzw. "Fabryki S." -przebudowa części istniejących budynków dawnej fabryki oraz budowa nowych budynków z częścią podziemną.

Na wstępie wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, zaskarżona zaś decyzja utrzymuje w mocy orzeczenie o odmowie wszczęcia postępowania z powodu braku legitymacji procesowej strony zgłaszającej żądanie. Wskazać należy, że stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji.

Postępowanie rozpoczęte na żądanie strony (art. 157 § 2 k.p.a.) składa się z dwóch etapów. Pierwszy z nich dotyczy kwestii wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, drugi zaś postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Wszczęcie tego postępowania wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność. Pierwsza faza, tj. postępowanie w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, kończy się wszczęciem postępowania, gdy spełnione są warunki formalnoprawne, bądź decyzją o odmowie wszczęcia, gdy warunki te nie są spełnione. W związku z powyższym, aby organ mógł prowadzić postępowanie na żądanie strony, niezbędne jest w pierwszej kolejności ustalenie czy z wnioskiem o stwierdzenie nieważności aktu wystąpiła osoba legitymująca się przymiotem strony w danym postępowaniu, dlatego też obowiązkiem organu jest ustalenie kręgu podmiotów będących stronami postępowania.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 2 marca 2007r., II OSK 347/06, Lex nr 340207: "Nie ma jednoznacznych i uniwersalnych zasad w zakresie posiadania przymiotu strony i interesu prawnego na tle art. 28 k.p.a., które by można zastosować automatycznie w każdej sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Nie zawsze bowiem osoba, która miała przymiot strony w postępowaniu zwykłym, musi mieć ten przymiot w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji i odwrotnie. W każdej sprawie te kwestie należy rozważyć indywidualnie, odpowiadając sobie na pytanie, jakiego interesu prawnego, mogłyby dotyczyć skutki ewentualnego stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji".

Posiadanie przymiotu strony przez właściciela nieruchomości położonej w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji jest zatem uzależnione od tego czy planowana inwestycja może oddziaływać ujemnie na jego nieruchomość, co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego. Wskazać należy, że obiekt budowlany należy projektować i budować zapewniając poszanowanie występujących w obszarze obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Dopiero więc, gdy organ ustali w sposób niewadliwy krąg stron postępowania winien rozważyć i wykazać bezspornie czy osoby składające wniosek o stwierdzenie nieważności posiadają interes prawny.

W ocenie Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły kwestię legitymacji procesowej Drukarni "M." Sp. z o. o. do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].

Z akt sprawy wynika, że Drukarnia "M." Sp. z o. o. została wezwana do nadesłania dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskująca wyjaśniła jedynie, że jest "Użytkownikiem wieczystym działek : nr [...], nr [...] oraz nr [...] położonych w obr. K. oraz oświadczyła, że działka nr [...] graniczy bezpośrednio z działką nr [...] na której ma być zrealizowana przedmiotowa inwestycja. Do pisma wnioskująca dołączyła kserokopię decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Gminie Miejskiej K. – Zarząd Budynków Komunalnych pozwolenia na budowę Muzeum S. na terenie tzw. "Fabryki S." – przebudowa części istniejących budynków dawnej fabryki oraz budowa nowych budynków z częścią podziemną.

Słusznie zatem organy uznały, że ww. decyzji nie można uznać za dokument potwierdzający, iż skarżąca jest użytkownikiem wieczystym wskazanych przez siebie działek. Wnioskująca nie przedłożyła także jakiejkolwiek innej dokumentacji, z której wynikałby jej tytuł prawny do którejkolwiek z nieruchomości zlokalizowanych w otoczeniu spornej inwestycji. Tym samym, prawidłowo organy stwierdziły, iż strona wnioskująca w żaden sposób nie wykazała ażeby przysługiwał jej jakikolwiek tytuł prawny do nieruchomości położonej w obszarze oddziaływania obiektu.

Zgodnie natomiast ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1572/09, to na podmiocie żądającym podjęcia postępowania nieważnościowego spoczywa ciężar wykazania, że ma on legitymację materialno – prawną w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego.

Wskazać należy, iż organy wnikliwie rozważyły także kwestię położenia nieruchomości skarżącej w stosunku do miejsca lokalizacji spornej inwestycji. W wyniku poczynionych wyjaśnień ustaliły, że wskazane przez wnioskującą działki o nr ewid. [...],[...],[...] położone w obr. [...], K. nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Organy dokonały szczegółowej analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na działki wnioskującej w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). W wyniku poczynionych ustaleń stwierdziły, że planowane przedsięwzięcie w żaden sposób nie wpływa na możliwości zagospodarowania oraz korzystania z działek wnioskującej o nr ewid. [...], [...].

W ocenie Sądu, organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie mające na celu ustalenie, czy planowa inwestycja może oddziaływać ujemnie na nieruchomość strony wnioskującej, a tym samym czy posiada ona interes prawny do kwestionowania decyzji, którą organ udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Muzeum S. na terenie tzw. "Fabryki S." -przebudowa części istniejących budynków dawnej fabryki oraz budowa nowych budynków z częścią podziemną.

Jak trafnie podniósł organ w zaskarżonej decyzji wprawdzie obiekt, który ma powstać po przebudowie części istniejących budynków dawnej fabryki znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie działek Drukarni, jednakże w żaden sposób nie oddziaływuje na nie. W szczególności organ dokonał oceny, czy działki wnioskodawcy znajdują się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, wyznaczonym w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.).

W myśl § 12 ust. 1 rozporządzenia, budynek należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy oraz 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Organ ustalił, iż przedmiotowe przedsięwzięcie oddalone jest od działki wnioskodawcy nr ewid. [...] o 7,70 m zaś od działki nr [...] o około 12 m, a zatem ww. odległości zostały zachowane.

Projektowana inwestycja nie niesie ze sobą również ograniczeń związanych z przesłanianiem obiektów (zarówno istniejących, jak i potencjalnych) na działkach o numerze ewid. [...],[...]. Powyższą kwestię normuje wyczerpująco przepis § 13 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Powyższe nieruchomości nie znajdują się także w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym w oparciu o przepis § 19 (odległość wydzielonych miejsc postojowych dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi), przepis § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), przepis § 36 (odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m ³), przepis § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) oraz przepis § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych) ww. rozporządzenia.

Ponadto, dokumentacja projektowa inwestycji nie przewiduje też zmiany spływu wód powierzchniowych na nieruchomości będące w użytkowaniu wieczystym Drukarni M. Sp. z o.o. (przepis § 29 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.) inwestycja nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i n. ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.) usytuowanych na nich obiektów (zarówno istniejących, jak i potencjalnych), jak również nie pozbawia działek nr ewid. [...],[...], dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja). Sporna inwestycja nie niesie ze sobą również ponadnormatywnych uciążliwości w zakresie emisji pól elektromagnetycznych (przepis § 314 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów – (Dz. U. z 2003 r. Nr 192, poz. 1883).

Zdaniem Sądu, organy rzetelnie i wnikliwie przeprowadziły postępowanie w zakresie oceny kwestii oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na działki wnioskodawcy w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz słusznie stwierdziły, że żadne z tych przepisów nie zostały naruszone.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż we wcześniejszym postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji przez Prezydenta Miasta K. z dnia [...] Drukarnia była stroną postępowania wskazać należy, iż fakt bycia stroną w jednym postępowaniu administracyjnym nie oznacza, że podmiot staje się także stroną w innych postępowaniach administracyjnych. Zaznaczyć należy, iż przedmiotem wydanej przez Prezydenta Miasta K. w dniu [...] decyzji było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla zamierzenia pn. "Muzeum S. na terenie tzw. "Fabryki S." – przebudowa części istniejących budynków dawnej fabryki oraz budowa nowych budynków z częścią podziemną oraz rozbiórka budynków o numerach : [...],[...], [...],[...],[...] na terenie tzw. "Fabryki S.", na działkach nr : [...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] P., przy ul. [...] w K. Ze względu na okoliczność, że budynek nr [...] znajdował się w ostrej granicy z działką Drukarni uznano, że rozbiórka tego obiektu może oddziaływać na teren sąsiedni, tj. działki Drukarni. Z tego względu, Drukarnia brała udział w postępowaniu na prawach strony. Fakt bycia stroną w poprzednim postępowaniu nie oznacza jednak, iż Drukarnia powinna być stroną niniejszego postępowania, które jest postępowaniem odrębnym i którego zakres przedmiotowy nie jest tożsamy.

W ocenie Sądu, wobec prawidłowych ustaleń organu, iż brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...], gdyż z wnioskiem wystąpił podmiot nie posiadający przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego rozpoznana skarga nie podważyła słuszności ani legalności wydanego rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).