Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 601/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Anna Mierzejewska, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2012 r. do Wydziału Kadr K [...] wpłynął raport M. D. z prośbą o zwolnienie ze służby w Policji z dniem [...] września 2012 r. i wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2005 r. Nr 86, poz. 734), za okres od dnia [...] sierpnia 1999 r. do dnia [...] września 2012 r. w warunkach określonych w § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia.

Komendant [...] Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r., wydanym na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. odmówił M. D. wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów za okres od dnia 1 marca 2003 r. do dnia 21 czerwca 2004 r.

Odnosząc się do uregulowań prawnych zawartych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. organ stwierdził, iż emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki:

a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera – pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną,

b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonych przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Organ dokonał analizy akt osobowych, wykazując, w jakich komórkach organizacyjnych Policji funkcjonariusz pełnił służbę w określonym przez niego okresie.

W celu ustalenia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy Komendant [...] Policji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w toku którego zwrócił się do Naczelnika Wydziału Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum [...],[...] K[...], Naczelnika Wydziału [...] K[...] i Dyrektora Biura Operacji [...] o przeprowadzenie kwerendy materiałów archiwalnych za okres od dnia [...] sierpnia 1999 r. do dnia [...] września 2012 r.

Zwrócono się również do Naczelnika Wydziału [...] w [...] z prośbą o udzielenie informacji, czy wymieniony w Centrum Szkolenia Policji nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty [...], do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia.

Po uzyskaniu wskazanych informacji Komendant [...] Policji na podstawie art. 217 K.p.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji (Dz. U. Nr 239, poz. 2404) wydał:

- zaświadczenie z dnia [...] października 2012 r. l.dz. [...] w którym potwierdzono, iż M. D. pełnił w okresach od dnia [...] sierpnia 1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r. i od dnia [...] czerwca 2004 r. do dnia [...] września 2012 r. służbę w warunkach określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Wydane w oparciu o zaświadczenie Dyrektora Biura [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., zatwierdzone przez Naczelnika Wydziału Realizacyjnego K[...] P notatki służbowe z dnia [...] sierpnia 2012 r. i z dnia [...] września 2012 r., zatwierdzone przez Naczelnika Wydziału [...] K[...] P, notatkę z dnia [...] lipca 2012 r. oraz pismo Naczelnika Wydziału [...] w [...] z dnia [...] lipca 2012 r.

Organ stwierdził, iż brak jest podstaw do wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez M. D. służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. za okres od dnia [...] marca 2003 r. do dnia [...] czerwca 2004 r.

M. D. złożył zażalenie na ww. postanowienie Komendanta [...] Policji z [...] listopada 2012 r. nr [...], zarzucając mu obrazę § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2005 r. Nr 86, poz. 734 z późn. zm.) oraz niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy. Ponadto na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 K.p.a. wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Funkcjonariusz uznał, iż spełnił warunki konieczne do podwyższenia emerytury w odniesieniu do całego okresu pełnienia służby w Policji. Stwierdza to bowiem świadectwo ukończenia kursu doskonalenia zawodowego dla policjantów [...] w zakresie aktywizujących metod nauczania oraz wyciąg z Protokołu nr [...], w którym potwierdzono nadanie uprawnień instruktora minerstwa i pirotechniki. Wskazane dokumenty znajdują się w aktach osobowych. Skarżący nadmienił, iż uzyskał uprawnienia do samodzielnego prowadzenia i kierowania działaniami [...] realizowanymi przez Policję nr [...] w Centrum Szkolenia Policji w [...].

Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. wydanym na podstawie art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ stwierdził, że M. D. z dniem [...] lutego 1994 r. został przyjęty do służby w Policji na stanowisko [...] Oddziału Prewencji Komendy [...] Policji. Od dnia [...] sierpnia 1999 r. do dnia [...] czerwca 2000 r. pełnił służbę w Sekcji [...] Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji. Od [...] marca 2003 r. do dnia [...] grudnia 2004 r. pełnił służbę w Sekcji [...] Wydziału [...] [...] Policji. Następnie od dnia [...] stycznia 2005 r. do dnia zwolnienia ze służby w Policji, tj. do dnia [...] września 2012 r. pełnił służbę w Sekcji [...] Komendy [...] Policji.

W razie braku potwierdzenia w aktach osobowych okresów służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury organ powinien zwrócić się do podmiotu dysponującego brakującymi zasobami dokumentów np. materiałami archiwalnymi. Postępowanie wyjaśniające prowadzone zgodnie z art. 218 K.p.a. musi bazować na faktach i okolicznościach wynikających bezpośrednio z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów czy zbioru danych. Zaświadczenie jest tylko potwierdzeniem stanu rzeczy. Nie można więc przyjąć, że organy Policji są właściwe do wydawania zaświadczeń o potwierdzeniu faktów, które nie wynikają z prowadzonych przez te organy ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w ich posiadaniu, a jedynie np. z zeznań świadków, czy też danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o wydanie zaświadczenia. Z językowej wykładni przepisów dotyczących zaświadczeń wynika, że organ uprawniony do prowadzenia ewidencji ma wyłącznie kompetencje do potwierdzenia w zaświadczeniu faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych będących w jego posiadaniu. Nie prowadzi zatem żadnego postępowania dowodowego w celu badania faktów albo stanu prawnego, które następnie znajdą odzwierciedlenie w wydanym zaświadczeniu.

Istota sporu, zdaniem Komendanta Głównego Policji, w niniejszej sprawie sprowadza się do wykładni § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r.

Organ nie zaprzeczył, że M. D. nabył uprawnienie do samodzielnego prowadzenia i kierowania działaniami minersko-pirotechnicznymi realizowanymi przez Policję nr [...].

Wymieniony w okresie od dnia [...] marca 2003 r. do dnia [...] czerwca 2004 r. legitymował się więc uprawnieniami i kwalifikacjami, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Do wydania zaświadczenia, o którym mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Wymagane jest łączne spełnienie przesłanek wskazanych w lit. a i lit. b normy prawnej.

Zgodnie z kwerendą przeprowadzoną w zasobie Archiwum Komendy [...] Policji oraz Wydziale [...] [...] Policji M. D., nie pełnił służby we wskazanym okresie w warunkach, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., tj. nie brał udziału od dnia 1 marca 2003 r. do dnia 21 czerwca 2004 r., w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Z zakresu obowiązków referenta Sekcji [...] Wydziału [...] [...] Policji, z którym strona została zapoznana w dniu [...] maja 2003 r., wynika, że do zadań wymienionego w okresie od dnia [...] marca 2003 r. do dnia [...] czerwca 2004 r. należało wykonywanie poleceń przełożonych, przestrzeganie zasad dyscypliny służbowej, postępowanie zgodnie z etyką zawodową, zachowanie mobilności i dyspozycyjności, udział w realizacjach pirotechnicznych, posiadanie uprawnień niezbędnych do realizacji zadań wydziału, w tym m. in. do prowadzenia pojazdów służbowych i uprzywilejowanych, posiadanie uprawnień do neutralizacji ładunków i urządzeń wybuchowych, podnoszenie własnych kwalifikacji zawodowych oraz poziomu wyszkolenia, dbałość o mienie jednostki, wyposażenie oraz sprzęt, przestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej, przestrzeganie przepisów BHP, ppoż. oraz obowiązujących regulaminów, a także wykonywanie innych czynności, zleconych przez przełożonych wynikających z potrzeby służby.

Powyższe zadania uległy zmianie dopiero z dniem [...] stycznia 2005 r., kiedy to policjant zapoznał się z zakresem obowiązków asystenta Sekcji [...] Wydziału [...] [...] Policji, zatem zakres obowiązków M. D. został rozszerzony poprzez nałożenie na niego obowiązku organizacji i prowadzenia dokumentacji pracy sekcji oraz odpowiedzialności za poziom wyszkolenia podległych policjantów.

Komendant Główny Policji stwierdził, iż przeprowadzone przez Komendanta [...] Policji postępowanie wyjaśniające oraz zgromadzone materiały uniemożliwiały wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. Organ I instancji rozpatrując żądanie strony, przed wydaniem zaświadczenia uwzględnił dane z ewidencji, rejestrów, zbiorów dokumentów i zbiorów danych. Posiadane dowody przez organ nie pozwoliły na uwzględnienie wniosku strony, tak więc organ ten mógł wydać jedynie postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia.

Żądanie wydania zaświadczenia nie może prowadzić do konieczności zebrania przez organ administracji nowych informacji, jakkolwiek może się wiązać z potrzebą aktualizacji lub przetworzenia posiadanych danych. Organ II instancji stwierdził, że Komendant [...] Policji prowadząc postępowanie zwrócił się do wszystkich podmiotów, które mogły posiadać dokumentację związaną z przedmiotowym zagadnieniem, brak możliwości pozytywnego rozstrzygnięcia żądania strony został dowiedziony ponad wszelką wątpliwość.

Gdy brak jest stosownej dokumentacji wydanie zaświadczenia opartego jedynie na oświadczeniu strony prowadziłoby do naruszenia przepisu art. 218 K.p.a.

M. D. złożył na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administarcyjnego w Warszawie zarzucając:

1) obrazę § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., przez dokonanie błędnej wykładni,

2) obrazę art. 218 § 2 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniajacego w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego i prawnego zgodniego z rzeczywistym stanem rzeczy i wydania zaświadczenia w żądanym zakresie,

3) brak wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego oraz niewyjaśnienie wszystkich występujących w danej sprawie wątpliwości.

W związku z powyższym skarżący wniósł o:

1) uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji,

2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 218 § 2 K.p.a., który zdaniem skarżącego znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie, organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zgodnie z poglądami przedstawianymi w doktrynie ma ono charakter tylko pozornie fakultatywny, bowiem z zasadą ogólną prawdy obiektywnej, która odnosi się odpowiednio do postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń, organ w razie wątpliwości musi przeprowadzić takie postępowanie. W jego ramach, zgodnie z orzecznictwem NSA powinny być stosowane ogólne zasady K.p.a. Skarżący zaznaczył, że zgodnie z poglądem NSA przedstawionym w wyroku z 9 stycznia 2001 r. (I SA 1808/99), postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń, choć jest postępowaniem uproszczonym, ma charakter prawny zbliżony do postępowania administracyjnego. Samo zamieszczenie instytucji wydawania zaświadczeń w kodeksie postępowania administarcyjjnego prowadzi do wniosku, iż do tego postępowania mają zastosowanie zasady ogólne postępowania administracyjnego, takie jak zasada praworządności, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, dochodzenia prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, udzielania pomocy prawnej". Co więcej, w toku postępowania w sprawie wydania zaświadczenia można wykorzystać środki dowodowe, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu dowodowym zawarte w K.p.a. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 12 sierpnia 2010 r. (V SA/Wa 787/10) wskazał, że postępowanie wyjaśniające powinno zmierzać w kierunku ustalenia stanu faktycznego i prawnego wymagającego potwierdzenia świadczeniem.

Skarżący stwierdził, że organ, w sytuacji wystąpienia wątpliwości co do stanu, który ma zostać stwierdzony zaświadczeniem, powinien podjąć czynności niezbędne do ich wyjaśnienia czego nie uczynił ani Komendant [...] Policji, ani Komendant Główny Policji.

Funkcjonariusz podkreślił, że przez cały okres służby w Sekcji [...], w ramach obowiązków służbowych, brał udział w realizacjach [...] oraz w procesie szkolenia przygotowującym do działań bojowych Policji jako [...]. Były to główne obowiązki w okresie służby w Wydziale [...] K[...]P, czyli w okresie, za który odmówiono wydania żądanego zaświadczenia. W spornym okresie od [...] marca 2003 r. do [...] czerwca 2004 r. pełnił służbę w sekcji [...] Wydziału [...] K[...]P. Analiza materiałów archiwalnych potwierdziła pełnienie służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia RM w okresie od [...] czerwca 2004 r. do [...] grudnia 2004 r. Jednak nie potwierdzono służby w ww. warunkach w roku 2003 r. Nie ujawniono dokumentów potwierdzających nabycie uprawnień i kwalifikacji, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia RM z 4 maja 2005 r. Zdaniem skarżącego, organ nie wziął również pod uwagę udziału w realizacjach bojowych i procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do działań bojowych Policji, co było z pewnością udokumentowane w dzienniku szkoleń i książce służby. Funkcjonariusz podejrzewa, że brano pod uwagę jedynie zajęcia, które skarżący prowadził, a nie zajęcia, w których brał udział jako uczestnik. Zdaniem skarżącego wyjaśniałoby to fakt zaliczenia pełnienia służby w warunkach określonych w rozporządzeniu RM od 22 czerwca 2004 r. już jako [...] [...] Wydziału [...] K[...] P.

Skarżący zaznaczył, że Komendant Główny Policji powołuje się w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia na zakres obowiązków referenta Sekcji [...] Wydziału [...] K[...]P. Organ wskazał, że obowiązki te należały do skarżącego w okresie od [...] marca 2003 r. do [...] czerwca 2004 r. podczas, gdy w okresie tym pełnił on służbę najpierw jako [...], a od [...] marca 2004 r. jako [...] Sekcji [...] Wydziału [...] K[...] P. Organ wskazał, że zadania te uległy zmianie dopiero [...] stycznia 2005 r., kiedy to skarżący zapoznał się z zakresem obowiązków [...] Sekcji [...] Wydziału [...] K[...] P. M.D. zauważył, że w tym okresie pełnił już służbę w Wydziale [...] K[...] P. Z zakresu obowiązków [...] Sekcji [...] wprost wynika, że do zadań należał udział w realizacjach pirotechnicznych. Podstawą działania funkcjonariusza Policji sekcji [...] jest zarządzenie Komendanta Głównego Policji [...], z którego wynika zakres obowiązków służbowych, które wykonywane były przez cały okres pełnienia służby w Sekcji [...] także w Wydziale [...] K[...]P. Niezrozumiałe i nieuzasadnione jest dla skarżącego stwierdzenie organu, że "zgromadzone materiały uniemożliwiły wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez stronę".

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odalenie skargi i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarówno w piśmiennictwie, jak również w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym, obowiązującego organy administracji publicznej przy podejmowaniu czynności [...] polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń ma charakter uproszczony ze względu na niezbyt rozbudowaną jego regulację prawną, założoną w przepisach szybkość działania organu administracyjnego przy ograniczonym formalizmie czynności oraz szeroką dostępność tego postępowania dla różnych podmiotów (B. Adamiak/J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. 7, CH. Beck, Warszawa 2005, s. 807).

Przepisy regulujące kwestie zaświadczeń zostały zamieszczone w Dziale VII zatytułowanym "Wydawanie zaświadczeń" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a.". Stosownie do przepisu art. 217 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (pkt 1) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (pkt 2).

Z kolei zgodnie z przepisem art. 218 K.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych znajdujących się w jego posiadaniu (§ 1). Organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (§ 2).

Powyższe oznacza, że organ administracji publicznej gromadzący w ramach swej właściwości dane ewidencyjne, nie może odmówić ich udostępnienia osobie mającej w tym interes prawny. Ponadto postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w przepisie art. 218 § 2 K.p.a. może, lecz nie musi być przeprowadzone. Kwestia ta została więc pozostawiona uznaniu organu administracji publicznej. Postępowanie wyjaśniające pełni tylko rolę pomocniczą przy ustalaniu treści zaświadczenia, ponieważ główną odgrywają dane z ewidencji, rejestrów bądź zbiorów danych utrwalonych innymi technikami.

W orzecznictwie zwraca się uwagę, iż zwrot "w koniecznym zakresie" zawarty w ww. przepisie wyraźnie wskazuje na ograniczenie ram postępowania dowodowego w stosunku do określonych w art. 75-86 K.p.a. (por wyrok NSA z 21 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Ł 3105, OSP 1998, Nr 6, poz. 106).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił do organu Policji o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734), dalej "rozporządzenie", za okres od 1 sierpnia 1999 r. do 5 września 2012 r.

W myśl § 2 pkt 2 rozporządzenia, emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki:

a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty [...], do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną

b) brał udział w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Wbrew zarzutom skarżącego Komendant [...] Policji jako organ pierwszej instancji, przeprowadził obszerne postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie, zwracając się o przeprowadzenie kwerend materiałów pozostających w dyspozycji komórek organizacyjnych, w których pełnił on służbę w okresie od [...] sierpnia 1999 r. do [...] września 2012 r., pod kątem spełniania wymogów określonych w § 2 rozporządzenia.

W wyniku przedmiotowych kwerend przeprowadzonych przez Biuro [...] K[...]P, wydział Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum K[...] P, Wydział Realizacyjny K[...] P, Wydział [...] K[...] P oraz Centrum Szkolenia Policji w [...], uzyskano informacje, iż od [...] sierpnia 1999 r. do [...] lutego 2003 r. i od [...] czerwca 2004 r. do [...] września 2012 r. pełnił on służbę w warunkach określonych w § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia. W tym zakresie Komendant [...] Policji wydał stosowne zaświadczenie z dnia [...] października 2012 r. znak: [...].

Natomiast zgodnie z kwerendą przeprowadzoną w materiałach Archiwum KSP oraz Wydziale [...] K[...] P w okresie od [...] marca 2013 r. do [...] czerwca 2004 r., pomimo posiadania uprawnień i kwalifikacji, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, M. D. nie pełnił służby określonej w warunkach określonych w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia.

Potwierdza to także zakres obowiązków skarżącego jako referenta Sekcji [...] Wydziału [...] K[...]P, w myśl którego do jego obowiązków w tym okresie należało wykonywanie poleceń przełożonych, przestrzeganie dyscypliny służbowej, postępowanie zgodnie z etyką zawodową, zachowanie mobilności i dyspozycyjności, udział w realizacjach pirotechnicznych, posiadanie uprawnień niezbędnych do realizacji zadań Wydziału, w tym w szczególności do prowadzenia pojazdów służbowych i uprzywilejowanych, posiadanie uprawnień do neutralizacji ładunków i urządzeń wybuchowych, podnoszenie własnych kwalifikacji zawodowych oraz poziomu wyszkolenia, dbałość o mienie jednostki, wyposażenie oraz sprzęt, przestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej, przestrzeganie przepisów BHP i p.poż. oraz obowiązujących regulaminów, a także wykonywanie innych czynności zleconych przez przełożonych, wynikających z potrzeb służby.

Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii udziału przez niego w spornym okresie w szkoleniach spełniających wymogi określone w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, należy podnieść, że okoliczności takie nie wynikają ze wspomnianych kwerend, a nadto sam skarżący nie wskazał ani terminów szkoleń, ani ich tematów.

Stąd też zarówno zarzut naruszenia przepisu § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia, jak również niewyjaśnienia wszystkich wątpliwości i braku wszechstronnej analizy materiału dowodowego, nie są zasadne.

Nie jest także trafny zarzut naruszenia art. 218 § 2 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w niezbędnym zakresie, skoro jak Sąd wspomniał już wcześniej, obszerne postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.