Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 680/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z .o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka - [...] SP. z o.o. z siedzibą w [...], pismem z 12 lutego 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2016 r. uchylającą i przekazującą do ponownego rozpoznania decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Skarżąca wystąpiła jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że w wyniku postępowania sądowadministracyjnego zainicjowanego skargą Spółki prawdopodobna jest sytuacja, w której postępowanie administracyjne zostanie ostatecznie i prawomocnie umorzone. Ponadto Spółka podkreśliła, że możliwe jest merytoryczne ponowne rozstrzygnięcie sprawy przez organ I instancji, pomimo toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Trzecią kwestią podniesioną przez Spółkę, była okoliczność, że Prezydent [...] w wyniku poprzedniego postępowania sądowoadministracyjnego i administracyjnego ponownie rozpoznał sprawę i nałożył już inną decyzją obowiązek sporządzenia przeglądu ekologicznego na skarżącą. Spółka podniosła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków i niedopuszczalnej procesowo sytuacji, gdy ta sama sprawa rozpoznana zostanie w ramach trzech osobnych decyzji administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie został uzasadniony z punktu widzenia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). W myśl tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten przyznaje zatem stronie prawo do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Skorzystanie z tej możliwości wiąże się jednak z obowiązkiem takiego sformułowania wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie i literaturze podkreśla się, że ww. przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało zasadniczo miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienia NSA: z 20 lutego 2012 r., II FZ 38/12; z 26 marca 2009 r., I FZ 53/09, CBOISA; zob. też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer, 2011, s. 228). Za trudne do odwrócenia skutki uznaje się natomiast takie skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, CBOISA).

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki. Podniosła jedynie, że wykonanie decyzji może doprowadzić do wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków i niedopuszczalnej procesowo sytuacji, gdy ta sama sprawa rozpoznana zostanie w ramach trzech osobnych decyzji administracyjnych. Sąd, rozpatrując wniosek w przedmiotowej sprawie, stwierdza, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2016 r. uchylającą i przekazującą do ponownego rozpoznania decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, nie zawiera bezpośrednio takiego rozstrzygnięcia, które co do zasady rodziłoby bezpośrednie skutki o których mowa w ww. art. 61 § 3 p.p.s.a. w stosunku do skarżącej. Skarżąca powołuje się jedynie na ewentualne nakazanie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego na podstawie innej decyzji organu administracji co może się wiązać z kosztami. Trzeba podkreślić, że wystąpienie ewentualnych konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest bezpośrednio związane z wykonaniem zaskarżonej obecnie decyzji, lecz decyzji, która może zostać wydana w przyszłości. Ponadto zauważyć należy, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie WSA w Warszawie z 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2996/13, CBOISA). Jak wyżej wskazano w rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] uchylającej i przekazującej do ponownego rozpoznania decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego – a więc – zdaniem Sądu – decyzji ze swej istoty nienadającej się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności strony skarżącej, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, CBOISA). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Spółki o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.