Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 817/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Piotr Głowacki Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi H. B., Z. Z, A. Z, J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. wydaną na podstawie art. 59 ust 1, art. 60 ust 1,2,4 i art. 61 w zw. z art. 64, 65 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.) Wójt Gminy R. ustalił na wniosek J.G. z dnia [...] września 2005 r. (uzupełniony pismem z [...] stycznia 2006 r.) warunki zabudowy dla inwestycji na działce Nr [...] w B. . , stanowiącej własność J.G. , polegającej na budowie tarasu z zadaszeniem części wejściowej budynku mieszkalnego, wymianie pokrycia dachowego na budynku stodoły oraz zmianie sposobu użytkowania części budynku składowego na potrzeby garażu na samochód osobowy.

W uzasadnieniu wskazano, że rozstrzygnięcie sprawy zapadło na podstawie materiałów planistycznych zawartych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, które utraciły moc, "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. " oraz wynikach analizy funkcji i zagospodarowania terenu "obszaru analizowanego" wokół działki. Przeprowadzone czynności wykazały, iż brak jest podstaw do odmowy uznania działki jako terenu przeznaczonego pod zabudowę mieszkaniową -jednorodzinną, zatem J.G. ma prawo do wykonania wnioskowanych prac budowlanych. Natomiast wniesione w toku postępowania przez Z.Z. ,A.Z. , J.M. - współwłaścicielki działki nr [...], H.B. - właścicielkę działki nr [...], H.K. - współwłaścicielkę działki nr [...] uwagi do inwestycji dotyczyły głównie spraw związanych ze stanem władania oraz spraw wymagających kontroli z zakresu nadzoru budowlanego, które nie należą do kompetencji gminy.

Od powyższej decyzji odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosły: H.B., A.Z. i Z.Z. oraz J.M.

H.B. zarzuciła organowi l instancji, że nie wziął pod uwagę wieloletniego konfliktu istniejącego między wnioskodawczynią a właścicielami sąsiednich działek, a zaskarżona decyzja jest kolejnym przejawem nierównego traktowania J.G. i właścicieli nieruchomości sąsiadujących z jej działką. Podniosła, że wydanie zezwolenia o warunkach zabudowy prowadzi do przekwalifikowania służebności przejazdu ustanowionej dla działki nr [...] na drogę publiczną, użytkowaną jedynie przez J.G. , pozbawiając ją tym samym dojazdu do działki nr [...]. Między innymi wskazała, iż domaga się przywrócenia drogi wiejskiej nr [...] do stanu poprzedniego, tj. aby wszyscy mogli z niej korzystać, likwidacji "drogi publicznej", a także służebności przez działkę siedliskową Z.Z. , przeprowadzenia kontroli na działce nr [...], celem stwierdzenia niezgodności między planami, a zrealizowaną inwestycją, rozebrania starych budynków na działce nr [...], które miały być rozebrane w [...]. oraz zmierzenia parceli J.G.

Z.Z., A.Z. oraz J.M. w odwołaniu podniosły, że czują się skrzywdzone przez działania urzędników Gminy R. , które doprowadziły do usankcjonowania bezprawnego zagarnięcia części ich nieruchomości przez J.G. oraz ustanowienia przez środek należącej do nich działki służebności przejazdu, a następnie drogi publicznej.

Decyzją z dnia [...]., wydana na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, powołując się na warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz treść rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazał na szereg nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wydanej w jego wyniku decyzji.

W szczególności stwierdził, że organ l instancji dokonał błędnej analizy terenu oraz wbrew uregulowaniu § 4 w/w rozporządzenia odstąpił od ustalenia linii zabudowy, chociaż winien był stwierdzić, że w przypadku planowanej inwestycji obowiązuje istniejąca już linia zabudowy. Nie została również

\

określona, zgodnie z treścią § 5 wspomnianego rozporządzenia, -wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki. Planowane inwestycje w postaci dobudowy do budynku mieszkalnego tarasu z zadaszeniem ganku i wejścia wskazują bowiem, że zmianie ulegną gabaryty zabudowy, co powoduje konieczność określenia stopnia zainwestowania na działkach znajdujących się w obszarze analizowanym, a następnie ustalenie tych parametrów w analizie terenu i decyzji o warunkach zabudowy. Zakwestionowana została również prawidłowość określenia wymagania co do warunków architektonicznych, gdyż z uwagi na brak precyzji może to rodzić trudności zarówno dla inwestora jak i organu, który będzie prowadził postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego. Konieczne jest zatem wskazanie wymaganej formy architektonicznej, co poprzedzone powinno być analizą form znajdujących się w danym obszarze. Dalej organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, iż opis dostępu do drogi publicznej nie został dokonany zgodnie z mapą stanowiącą załącznik graficzny do decyzji i pożądane jest dokonanie w tym zakresie ustaleń odpowiadających rzeczywistości.

Poddając - pod kątem wypełnienia przesłanek z art. 52 ust. 2 pkt 2 lit.b w zw. z art 64 ust. 1 - kontroli wniosek inicjujący postępowanie SKO w T. uznało, że konieczne jest jego uzupełnienie przez J.G. , ponieważ nie określiła w nim prawidłowo gabarytów inwestycji, ograniczając się do stwierdzenia, że dach ma być "minimalnie" obniżony.

Organ podniósł także, że okolicznością wpływającą na poprawność decyzji, jest jej przesłanie wraz z postanowieniem Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. z dnia [...] Postanowienie to stanowi uzgodnienie zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 64 ust 1 w/w ustawy w zw. z art. 106 kpa. W niniejszej sprawie postanowienie to zostało zaskarżone, a w aktach brak jest informacji o sposobie załatwienia zażalenia, co w świetle uchwały Sądu Najwyższego podjętej w składzie 7 sędziów z dnia 9 listopada 1998 r., sygn. akt OPS 8/98 jest niedopuszczalne.

Nadto organ wskazał, że decyzja nie została doręczona F.Z. - współwłaścicielowi działek [...] i [...], co stanowi naruszenie art 10 § 1 kpa.

Odnosząc się do argumentów podniesionych przez skarżące strony dotyczące w szczególności drogi przebiegającej pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz działki nr [...] SKO w T. wskazało, iż mogą one dochodzić swoich praw na drodze cywilnej. Organ wyjaśnił również, iż kwestia uprawnień inwestora do terenu nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. skargi złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie H.B. oraz Z.Z. , A.Z. i J.M.. Zarzuty podniesione przez skarżące w dwóch niezależnych skargach odnoszą się przede wszystkim do postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wójta Gminy R. , częściowo powielają również argumentację przedstawioną w uzasadnieniu SKO w T. W szczególności wskazują na nieprawidłowości w ustanowieniu przez działkę nr [...] najpierw służebności przejazdu, a następnie włączenie jej do działki nr [...], należącej do J.G. oraz bezprawne zajęcie przez J.G. odcinka [...] metrów wzdłuż granic sąsiadujących z jej nieruchomością działek.

W odpowiedzi na skargę SKO w T. wniosło o jej oddalenie, podnosząc, że decyzja organu z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości została uchylona, natomiast zarzuty skarżących w przedmiocie naruszenia prawa własności są bezzasadne, albowiem decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa do własności i uprawnień osób trzecich. Tym samym na tym etapie postępowania organ nie ma obowiązku badać uprawnienia inwestora do terenu, gdyż odbywa się to dopiero na etapie postępowania zatwierdzającego projekt.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W niniejszej sprawie rzeczą Sądu było dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja kasacyjna organu odwoławczego została wydana zgodnie z przepisem art. 138 §2 kpa.

W myśl tego przepisu organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości ma miejsce w szczególności wówczas, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, a brak ten nie może być sanowany w postępowaniu odwoławczym, bowiem naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania.

Przeprowadzenia postępowania w znacznej części konieczne jest, gdy organ l instancji nie przeprowadził przeważającej części postępowania wyjaśniającego. Dotyczyć będzie to także wypadków, gdy postępowanie wyjaśniające w całości lub znacznej części zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem przepisów procesowych.

Rozważenia zatem wymaga, czy postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ l instancji było przeprowadzone prawidłowo, a jeżeli nie , czy dla rozstrzygnięcia sprawy należy je ponownie przeprowadzić w całości lub w znacznej części.

Stosownie do przepisu art.59 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80 poz.717), zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy.

Rozważania należy rozpocząć od zacytowania przepisu art. 52 ust.2 ustawy ( w związku z art.64 ust.1), który określa wymogi formalne wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Zgodnie z nim wniosek powinien zawierać:

1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000;

2) charakterystykę inwestycji, obejmującą:

a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów,

b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej,

c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko.

W aktach administracyjnych niniejszej sprawy na k. [...] znajduje się wniosek inwestora z dnia [...].09.2005r o ustalenie warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji, zawierający następujące określenia charakteryzujące inwestycję:

- opis planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyka zabudowy i zagospodarowania terenu : "drobne zmiany architektoniczno-konstrukcyjne budynku mieszkalnego i budynku stodoły",

- opis przeznaczenia i gabaryty projektowanych obiektów budowlanych : "w budynku mieszkalnym dobudowany taras i zadaszenie ganku i wejścia, w budynku stodoły minimalnie obniżony dach".

Wniosek nie zawierał zatem niezbędnych danych wskazanych w w/w przepisie. Dołączona do wniosku mapa (k.[...]) również nie odpowiada powyższym warunkom. Co prawda, na wezwanie organu, przedłożona została kolejna mapa, ale w postaci mało czytelnej kserokopii (k.[...]).

W związku z tym stwierdzić należy , że wniosek inwestora nie odpowiadał wymaganiom określonym w przepisie art.52 ust.2 ustawy.

Zgodnie z przepisem art.60 ust. 1 ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

l tak , w myśl tego ostatniego przepisu decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu m.in. z właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego oraz dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej - dla przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego organem właściwym jest wojewoda.

Uzgodnień tych dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to , że organ uzgadniający wydaje w tej sprawie postanowienie, na które każdej ze stron postępowania przysługuje zażalenie.

Z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika, aby organ uzgadniający doręczył stronom postanowienie z dnia [...].2005r. Skoro postanowienie to organ l instancji potraktował jako załącznik do decyzji, wydaje się , że zostało ono doręczone stronom razem z decyzją z dnia [...].Oznacza to, że postanowienie to nie było ostateczne w dniu wydania decyzji przez organ l instancji, co stanowi o naruszeniu przepisu art.53 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym .

Stosownie do treści art.61 ust.1 ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Uzupełnieniem tej regulacji są przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 26 sierpnia 2003r ( Dz.U.03.164.1588) w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozporządzenie określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących ustalania 1) linii zabudowy;

2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu;

3) szerokości elewacji frontowej;

4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki;

5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych).

Przepisy tego rozporządzenia wyznaczają zakres postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

W myśl § 3 rozporządzenia , w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów.

Z powyższego wynika więc , że w aktach postępowania administracyjnego musi znaleźć się taka analiza i to zawierająca część tekstową i graficzną.

Z § 5 rozporządzenia wynika, że wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. 2. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1.

Treść § 6 rozporządzenia wskazuje , że szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%.2. Dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1. Według § 7 rozporządzenia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Wysokość, o której mowa w ust. 1, mierzy się od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku. Jeżeli wysokość ta na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym. 4. Dopuszcza się wyznaczenie innej wysokości, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1.

Stosownie do § 8 rozporządzenia określić należy również geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) , odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym.

Z powyższego wynika, że analiza ma wskazywać wyżej wymienione parametry, a ich określenie ma wynikać z opisanego w części tekstowej analizy rozumowania, opartego na wyliczeniach matematycznych.

W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest w ogóle analizy. Za taką nie można uznać tekstu znajdującego się na kserokopii załącznika Nr [...] do decyzji(k.[...]).

Z kolei zgodnie z § 9 rozporządzenia , wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

Z powyższego wynika , że organ, oprócz samej analizy, musi sporządzić dokument zawierający same wyniki analizy, składający się z części tekstowej lub graficznej (albo dwa dokumenty: jeden zawierający część tekstową wyników analizy, drugi zawierający część graficzną analizy), stanowiący załącznik do decyzji.

Określenie wskazanych wyżej cech, do których trzeba dostosować nową zabudowę jest obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawach warunków zabudowy.

Dokument zatytułowany Załącznik Nr [...] do decyzji nie może stanowić nawet wyników analizy , o których mowa w § 9 rozporządzenia. Nie zawiera wskazanych wyżej obowiązkowych ustaleń. Nadto , ze znajdującej się w aktach kserokopii nie sposób odczytać , czy załącznik został podpisany przez organ wydający decyzję. Sprzecznie z przepisami załącznikiem Nr [...] decyzji jest postanowienie uzgadniające.

Wreszcie, jak trafnie wskazał organ odwoławczy , w postępowaniu pominięty został F.Z. , który , jak wynika z k.[...] akt administracyjnych jest współwłaścicielem działki nr [...].

Zauważyć również należy , że jak wynika z k.[...] - w toku postępowania administracyjnego zmarł J.W.

Nadto, organ l instancji przed wydaniem decyzji nie umożliwił stronom wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Stosownie do treści art.10 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 kpa.

Rzeczą organu l instancji będzie również szczegółowe wyjaśnienie, po wykonaniu nowej analizy, czy spełnione są warunki z art61 ust.1 ustawy, w tym, czy i w jaki sposób teren inwestycji ma dostęp do drogi publicznej. Uzasadnienie decyzji organu l instancji w tym zakresie , sprowadzające się do zdania " teren spełnia warunki planistyczne określone w art.61 ustawy" narusza przepis art. 107 kpa.

Powyższe upoważnia do stwierdzenia , ze zaskarżona decyzja kasacyjna wydana została zgodnie z prawem, gdyż organ l instancji winien postępowanie wyjaśniające powtórzyć w znacznej części.

Zarzuty wskazane w skardze są nieuzasadnione. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy organ nie ustala tytułu prawnego inwestora do terenu objętego wnioskiem, nie jest uprawniony do wypowiadania się w kwestii ewentualnych nieprawidłowości w ustanowieniu przez działkę nr [...] służebności przejazdu oraz ewentualnego zajęcia przez J.G. pasa [...] metrów wzdłuż granic sąsiadujących z jej nieruchomością działek.

Dlatego też , na podstawie art. 151 ppsa należało orzec jak w sentencji.