Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2161/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu P. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Skarżący P. K. po zawiadomieniu o wyznaczonym na dzień [...] października 2017 r. terminie rozprawy, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Z zawartych we wniosku informacji oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący Ponadto prowadzi działalność gospodarczą, z której w 2015 r., przy przychodach w kwocie 228.830,40 zł uzyskał dochód w wysokości 18.530,19 zł (załączono PIT-36L za rok 2015 potwierdzający powyższe). natomiast w roku 2016 przy przychodach w wysokości 581.474,46 uzyskał dochód w kwocie 141.142,97 zł (załączono PIT-36L za rok 2016 oraz podatkową księgę przychodów i rozchodów za rok 2016 potwierdzające powyższe). Ponadto skarżący w okresie styczeń – wrzesień 2017 r., przy przychodzie w wysokości 528.260 zł uzyskał dochód w wysokości 59.998,56

Ponadto skarżący załączył wyciąg z rachunku bankowego za okres od 25 lipca do 18 października 2017 r., z którego wynikało, iż w ww. okresie obroty środków pieniężnych na ww. koncie wyniosły ok. 195.000 zł, oraz rachunek walutowy, z któregom wynikał, iż na dzień 18 października 2017 r. skarżący posiadał środki w wysokości 8.791 EURO.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny..

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W niniejszej sprawie źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w wysokości około 6.660 zł miesięcznie oraz dysponuje środkami pieniężnymi w kwocie 5o0k. 35.000 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego oraz posiadane środki pieniężnej są wystarczające do pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania.

W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego dochodach oraz posiadanych środkach pieniężnych nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.