Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1548/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 30 ust. 5 i 5c
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik ( spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp.k. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...]czerwca 2020 r., nr [...], Wojewoda [...] ("Wojewoda", "organ odwoławczy") - po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. Sp.k. ("skarżąca") od decyzji Prezydenta [...] ("Prezydent", "organ I instancji") z [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Decyzja organu odwoławczego została wydana w poniższym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...]października 2019 r. [...] Sp. z o.o. Sp.k. (dalej: "skarżąca, "inwestor"), wniosła zgłoszenie z [...] października 2019 r. w sprawie montażu wymiennych winyli zadrukowanych grafiką reklamową na elewacji zachodniej budynku przy [...]wraz z oświetleniem na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w [...].

Z uwagi na konieczność uzupełnienia zgłoszenia Prezydent - postanowieniem z [...] października 2019 r., na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186) - nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia. Postanowienie zostało doręczone w dniu [...] października 2019 r. Do dnia [...] listopada 2019 r. (upływ terminu na uzupełnienie zgłoszenia) nie uzupełniono braków zgłoszenia oraz organ nie wydał zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5aa Prawa budowlanego.

Organ I instancji stwierdził, że w wyniku wizji lokalnej dokonanej w dniu [...] października 2019 r. ustalono, że powyższa inwestycja została zrealizowana.

Decyzją z [...] listopada 2019 r., nr [...], Prezydent [...] - na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186) - wniósł sprzeciw do ww. zgłoszenia. Organ I instancji wskazał, że rozpoczęcie robót budowlanych przed dokonaniem skutecznego zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej stanowi rażące naruszenie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, gdyż stoi to w sprzeczności z brzmieniem tego przepisu.

Odwołanie od powyższej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, wniosła [...] Sp. z o.o. Sp.k.

Pismem z [...] stycznia 2020 r. oraz [...] czerwca 2020 r., Wojewoda wystąpił do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] ("PINB") z prośbą o przeprowadzenie kontroli, czy na przedmiotowej działce zostały już zrealizowane zgłoszone roboty budowlane.

Przy piśmie z [...] czerwca 2020 r. (data wpływu [...] czerwca 2020 r.), PINB przedstawił kopie protokołu z kontroli i oględzin z [...] grudnia 2019 r., nr [...], z których wynika, że roboty budowlane będące przedmiotem zgłoszenia z dnia [...] października 2019 r. zostały zrealizowane.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Wojewoda podniósł, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Ustawodawca w art. 29-31 Prawa budowlanego przewidział wyjątki od ww. zasady. Są one określone enumeratywnie, tj. mają formę listy zamkniętej i niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie zawsze oznacza rezygnację z jakiejkolwiek regulacji administracyjno-prawnej. Budowa niektórych obiektów oraz wykonywanie pewnych robót wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.

Zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane organ administracji publicznej ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych w zgłoszeniu. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno - budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Przepisy prawa przewidują dwa odrębne powody sprzeciwu. Pierwszym, zgodnie z art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego jest niedopełnienie przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ postanowieniem. Drugim rodzajem sprzeciwu jest, zgodnie z art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, stwierdzenie przez organ administracji architektoniczno - budowlanej, że realizacja zamierzenia inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych.

Dokonując oceny decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2019 r., Wojewoda stwierdził, że odpowiada ona prawu. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji słusznie bowiem wskazał, że roboty budowlane objęte przedmiotowym zgłoszeniem zostały wykonane przed upływem terminu na wniesienie przez właściwy organ sprzeciwu wobec zgłoszonych robót budowlanych, czym naruszono przepis art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Ponadto, organ I instancji wniósł sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego.

Wojewoda stwierdził, że rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 21 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia. Jest to natomiast jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu. W konsekwencji, wykonanie robót budowlanych przed tym terminem obliguje właściwy organ do wydania decyzji o sprzeciwie, stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, który nakazuje wniesienie sprzeciwu w sytuacji, gdy budowa lub wykonywanie robót budowlanych narusza inne przepisy. Tym "innym przepisem" w przedmiotowej sprawie jest art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2017r., sygn. akt VII SA/Wa2191/16).

Wojewoda wskazał także, że Prezydent [...] przy piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. zwrócił się do PINB z prośbą o podjęcie działań zgodnie z kompetencjami w zakresie samowolnie wykonanych robót budowlanych w przedmiotowej sprawie. Przedmiotem postępowania odwoławczego jest bowiem ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym postępowanie to opiera się na tych samych zasadach, co postępowanie wyjaśniające przed organem pierwszej instancji. Dlatego też Wojewoda [...], pismem z [...] stycznia 2020 r. oraz [...] czerwca 2020 r., wystąpił do PINB o przeprowadzenie kontroli, czy na przedmiotowej działce zostały już zrealizowane zgłoszone roboty budowlane. Odpowiadając na powyższe organ powiatowy poinformował Wojewodę o przeprowadzeniu kontroli w dniu [...] grudnia 2019 r, wyjaśniając zarazem, że na terenie ww. nieruchomości (jak wynika z protokolarnych ustaleń dokonanych podczas kontroli) roboty montażowe wymiennych winyli zadrukowanych grafiką reklamową na elewacji zachodniej budynku przy [...] wraz z oświetleniem, zostały zrealizowane.

Wobec powyższego, przystępując do oceny zaskarżonej decyzji Wojewoda stwierdził, że w pierwszym rzędzie należy wskazać, iż zmiana okoliczności faktycznych sprawy nie powoduje, że dana sprawa traci swoją tożsamość, jako sprawa administracyjna. Zmiana taka może co najwyżej prowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia na etapie postępowania odwoławczego.

Dalej organ odwoławczy dodał, że stosownie do art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu. W powołanym przepisie ustawodawca zatem zakreślił inwestorowi termin, w którym nie może przystąpić do wykonywania robót budowlanych, a organowi termin do ewentualnego wniesienia sprzeciwu. Tak więc jedynie milczenie organu, czyli niewyrażenie sprzeciwu w formie decyzji w powyższym terminie, uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych (Z. Niewiadomski (red.): Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2006, s. 366). Sprzeciw organu stanowi bowiem brak zgody na realizację proponowanego zamierzenia budowlanego, nie zaś brak zgody na kontynuowanie już rozpoczętych robót budowlanych. Rozpoczęcie robót budowlanych z naruszeniem terminu wymienionego w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane oznacza więc, że roboty budowlane wykonywane są z naruszeniem prawa. To z kolei skutkuje obowiązkiem podejmowania działań przez organy nadzoru budowlanego (...) (wyrok NSA z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt: IIOSK 2431/15). Dalej Wojewoda podniósł, że dopóki nie upłynie wskazany termin, dopóty organ administracji architektoniczno-budowlanej ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu. Kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót budowlanych. Analogia do przyjmowanej w orzecznictwie sądowym bezprzedmiotowości postępowania w sprawie pozwolenia na budowę na skutek rozpoczęcia robót budowlanych nie jest uzasadniona (wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt. II OSK 2042/06). Tym samym rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 21 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia. Jest to natomiast jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1018/15).

Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że jeżeli zatem inwestor przystępuje do wykonania podlegających zgłoszeniu robót budowlanych, przed upływem terminu do wniesienia zgłoszenia, to takie jego działanie stanowi naruszenie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Podobnie w sytuacji, gdy inwestor przystępuje do wykonania tych robót przed rozpoznaniem odwołania od decyzji o wniesieniu sprzeciwu przez organ I instancji. Również w takim przypadku organ odwoławczy może oprzeć swoją decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji o wniesieniu sprzeciwu na ww. okoliczności. Działanie inwestora w takiej sytuacji stanowi naruszenie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt: II SA/Po 605/13).

W konsekwencji Wojewoda stwierdził, że skoro w niniejszej sprawie organ I instancji podjął decyzję o sprzeciwie w ustawowym terminie 21 dni, tym samym, skarżąca nie była upoważniona do podjęcia robót budowlanych podlegających zgłoszeniu. Mimo jednak prawidłowo doręczonej zaskarżonej decyzji o sprzeciwie, inwestor przystąpił do realizacji planowanej inwestycji naruszając w ten sposób art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. To zaś obligowało Wojewodę (wobec ujawnienia tej okoliczności w postępowaniu odwoławczym) do wyrażenia negatywnej oceny zgłoszenia jako dotyczącego robót budowlanych niezgodnych z prawem. Wobec zatem wystąpienia w rozpoznawanej sprawie samodzielnej przesłanki do wniesienia sprzeciwu, uznać należało rozstrzygnięcie Prezydenta [...] za prawidłowe.

Następnie organ odwoławczy stwierdził, że wykonanie robót budowlanych objętych procedurą zgłoszenia, przed upływem terminu na wniesienie przez właściwy organ sprzeciwu, jest sprzeczne z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego i powoduje, że zrealizowane roboty podlegają rygorom określonym w art. 49b Prawa budowlanego. Zbadanie przedmiotowej inwestycji należy obecnie do kompetencji organu nadzoru budowlanego. Wobec powyższego Wojewoda [...] traci możliwość badania już zrealizowanych robót budowlanych (objętych przedmiotowym zgłoszeniem).

Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, organ odwoławczy, w przypadku wniesienia sprzeciwu ma dwie możliwości - utrzymanie w mocy sprzeciwu lub uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. W wyroku z dnia 6 marca 2009 r., (sygn. akt II OSK 307/08) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał: "Z tej przyczyny należy stwierdzić, że pomimo, iż w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji o sprzeciwie mają co do zasady zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak nie będą one faktycznie mogły być stosowane w pełnym zakresie ze względu na specyfikę omawianej instytucji. W warunkach niniejszej sprawy wypada przyjąć, że organ drugiej instancji, rozpoznający odwołanie od decyzji o sprzeciwie, ma prawo orzec o utrzymaniu tej decyzji w mocy (w obiegu prawnym pozostaje wówczas wydana w czasie trwania kompetencji organu pierwszej instancji decyzja o sprzeciwie). Może też orzec o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania (gdy dojdzie do przekonania, że decyzja organu pierwszej instancji była wadliwa i upłynął już termin ustawowy do wydania decyzji o sprzeciwie).

Wobec powyższego Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Skarżąca złożya skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2020 r., wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji a także o zasądzenie zwrotu kosztów postepowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji w przedmiocie utrzymania sprzeciwu w mocy, pomimo braku ku temu podstaw prawnych,

2) naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 4 Prawa budowlanego poprzez niezasadne uznanie, że inwestycja została wykonana z naruszeniem terminu określonego w przepisie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego,

3) naruszenie art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie zapewnienie stronie prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy,

4) naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 oraz art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, nienależyte uzasadnienie decyzji, nie odniesienie się do wszystkich zarzutów stawianych przez Skarżącą i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie normy prawa materialnego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w przedmiotowej sprawie najistotniejszą (a pominiętą przez organ odwoławczy) jest kwestia wydania decyzji w czasie biegu terminu na uzupełnienie odwołania. Organ I instancji wydał rozstrzygnięcie w dniu [...] listopada 2019 r., tj. w dniu w którym dopiero upływał termin na uzupełnienie zgłoszenia. Co za tym idzie skarżąca została pozbawiona prawa do czynnego udziału w sprawie

Skarżąca nie zgodziła się także ze stanowiskiem organu, że w przedmiotowej sprawie wykazano, iż inwestycja została zrealizowana z uchybieniem terminu 21 dni od dnia dokonania zgłoszenia. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że o powyższym świadczy protokół z czynności kontrolnej przeprowadzonej przez organ nadzoru budowlanego w dniu [...] grudnia 2019 r. Skarżąca podkreśliła, że termin na wniesienie sprzeciwu liczony od następnego dnia upływu terminu na uzupełnienie zgłoszenia, tj. od dnia [...] listopada 2019 roku, upływał w dniu [...] listopada 2019 r., czyli na długo przed datą czynności kontrolnej. W konsekwencji powyższego organ nie wykazał w sposób dostateczny, że inwestycję zrealizowano z uchybieniem terminu o którym mowa w przepisie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. W tym miejscu skarżąca wskazała na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2020 (sygn. akt VII SA/Wa 1756/19), w którym sąd stwierdził, że stwierdzenie wykonania robót budowlanych po upływie terminu na wniesienie sprzeciwu nie może stanowić podstawy do wniesienia sprzeciwu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm. dalej: "p.p.s.a.").

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przepis art. 29 ww. ustawy wymienia przypadki, w których pozwolenie na budowę nie jest wymagane, a przepis art. 30 Prawa budowlanego określa, kiedy wymagane jest dokonanie zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych właściwemu organowi.

Przedmiotowe roboty budowlane podlegały procedurze zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. jako roboty budowlane polegające na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych. Zgłoszenie z [...] października 2019 r. (wniesione [...] października 2019 r.) dokonane przez [...] Sp. z o.o. Sp.k. dotyczyło zamiaru zainstalowania, na elewacji zachodniej budynku przy [...] w [...], wymiennych winyli zadrukowanych grafiką reklamową wraz z oświetleniem.

Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego (ten przepis uczyniono jako podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji) zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie.

W powołanym przepisie ustawodawca zakreślił inwestorowi termin, w którym nie może przystąpić do wykonywania robót budowlanych, a organowi termin do ewentualnego wniesienia sprzeciwu. W piśmiennictwie dotyczącym instytucji zgłoszenia wskazuje się, że zgłoszenie jest sui generis wnioskiem o milczącą akceptację organu zgłaszanego zamierzenia budowlanego, a zatem jedynie milczenie organu, czyli niewyrażenie sprzeciwu w formie decyzji w powyższym terminie, uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych (Z. Niewiadomski (red.): Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2006, s. 366). Dopóki nie upłynie wskazany termin, dopóty organ administracji ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu; kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót budowlanych.

W przedmiotowej sprawie skarżąca zgłosiła zamiar wykonania przedmiotowych robót budowlanych w dniu [...] października 2019 r., a więc organ I instancji miał czas na złożenie ewentualnego sprzeciwu przez 21 dni. W dniu [...] października 2019 r. Prezydent wydał postanowienie na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia – w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia. Pełnomocnik skarżącej otrzymał postanowienie w dniu [...] października 2019 r. w związku z powyższym termin na uzupełnienie zgłoszenia upływał w dniu [...] listopada 2019 r. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 30 ust. 5d Prawa budowalnego nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego a więc termin ten biegnie od początku od daty uzupełnienia zgłoszenia. W przedmiotowej sprawie zgłoszenie nie zostało uzupełnione, wobec powyższego zaistniały podstawy aby organ I instancji decyzją z [...] listopada 2019 r. wniósł sprzeciw. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego w przypadku nieuzupełnienia brakujących dokumentów w terminie określonym w postanowieniu – właściwy organ wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

Prezydent w podstawie materialnoprawnej decyzji powołał jednak jedynie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego (a nie art. 30 ust. 5c), podkreślając że przepis ten został naruszony albowiem zgodnie z nim zgłoszenie należy dokonać przed terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Tymczasem już wizja lokalna z [...] października 2019 r. wskazała, że powyższa inwestycja została zrealizowana bez dokonania zgłoszenia – a więc stanowi samowolę budowlaną. Zaistniały więc podstawy do wniesienia sprzeciwu. Sąd zwraca także uwagę, że również czynności kontrolne przeprowadzone na zlecenie organu odwoławczego ujawniły w dniu [...] grudnia 2019 r., że roboty budowlane wskazane w zgłoszeniu zostały wykonane.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że celem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest ani legalizowanie już zrealizowanej inwestycji, ani też nie może taka decyzja dokonywać oceny robót już wykonanych. Oczywistym więc winno być, że pozwolenie na budowę mogło być udzielone przed rozpoczęciem, a nie po zakończeniu robót budowlanych (por. wyroki NSA: z dnia 25 kwietnia 2008 r, sygn. akt II OSK 333/07, publ. LEX nr 468743; z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1763/09, publ. LEX nr 746777). Zasada ta - w świetle art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego - ma również zastosowanie do procedury zgłaszania robót budowlanych, a więc nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych w stosunku do robót, które już zostały wykonane. W konsekwencji, wykonanie robót budowlanych przed tym terminem obliguje właściwy organ do wydania decyzji o sprzeciwie, stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, który nakazuje wniesienie sprzeciwu w sytuacji, gdy budowa lub wykonywanie robót budowlanych narusza (...) inne przepisy. Tym innym przepisem w przedmiotowej sprawie jest art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, na co prawidłowo zwrócił uwagę zarówno organ I instancji jak i odwoławczy. Pomimo że Prezydent nie wskazał art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego wprost jako podstawy prawnej decyzji, uchybienie to nie wpływa na wynik sprawy albowiem zaistniały podstawy do wniesienia sprzeciwu, co zostało wystarczająco wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji organu I instancji a potwierdziło to rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Wskazać też należy, że takie stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądowym (zob. wyrok NSA z 10 grudnia 2019 r., sygn. akt II OSK 245/18).

Nie jest więc zasadny zarzut skargi, że nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wniesienie sprzeciwu.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane bez naruszenia prawa materialnego. Brak było więc podstaw do ich uchylenia. Dlatego też Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.