Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 771/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 246 par. 1, art. 245 par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Ke 771/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku M.S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego postanawia I. zwolnić Monikę Sadowską od kosztów sądowych w całości; II. ustanowić dla M.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 771/11

UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy M.S. domagała się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżąca podała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie posiada żadnego stałego źródła dochodu na swoje utrzymanie. Mimo starań nie otrzymała żadnej oferty pracy ani

z Miejskiego Urzędu Pracy ani nie znalazła pracy zarobkowej we własnym zakresie. Nie posiada też własnego mieszkania, zamieszkuje z rodzicami i jest na ich utrzymaniu; rodzice uzyskują łączny dochód miesięczny brutto w kwocie 1560 zł. Referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 r. oddalił wniosek M.S.

o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosek o ustanowienia adwokata.

Sprzeciw od powyższego postanowienia złożyła M.S. wnosząc

o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

W uzasadnieniu podniosła, że kiosk o powierzchni 14 m2 został wybudowany

w 1998 r. i "od kilku lat przedstawia obraz nędzy i rozpaczy albowiem praktycznie popadł w ruinę", a skarżąca nie miała środków aby go remontować czy konserwować,

w związku z czym od kilku lat nie prowadziła w nim działalności gospodarczej. Po zawarciu umowy najmu gruntu o większej powierzchni postanowiła rozebrać stary kiosk i wybudować nowy, na który to cel przeznaczyła całe swoje oszczędności oraz oszczędności rodziny zgromadzone na przestrzeni kilkunastu lat. Z powodu sprzeciwu Prezydenta Miasta K. w sprawie zamiaru budowy nie może prowadzić w tym kiosku działalności. Nie mogła go również podnająć. W efekcie nie miała możliwości uzyskania jakiegokolwiek dochodu z tego obiektu.

Wskazała również, że od kilku lat jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem osądu jest zatem złożony przez M.S. wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym ), przy czym stosownie do art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z treści złożonego przez skarżącą wniosku wynika, że sama dochodu nie uzyskuje, a rodzice, na których jest utrzymaniu, uzyskują go w kwocie niewystarczającej w stosunku do potrzeb trzyosobowej rodziny. Sytuacja ta nie daje zdaniem Sądu możliwości uiszczenia przez M.S. kosztów sądowych bez pogorszenia warunków bytowych. Konieczność uiszczenia tych kosztów i to

w wysokości 500 zł (wpis od skargi), oraz kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, byłaby dla skarżącej i jej rodziny zbyt dużym obciążeniem finansowym uniemożliwiającym realizację podstawowych potrzeb życiowych.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, Sąd przychylił się do wniosku strony skarżącej.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.