Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 963/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A. C. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Zarządu Województwa z dnia (...) września 2016 r., nr (...), w przedmiocie określenia skarżącemu kwoty do zwrotu, w wysokości 1 636 700 zł, pobranej na podstawie umowy o dofinansowanie realizacji projektu, a także zobowiązania go do zwrotu tych środków, wraz z należnymi odsetkami - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z działalności gospodarczej, z którego to tytułu uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 3 000 zł.

W złożonym oświadczeniu skarżący nie zadeklarował jakiegokolwiek majątku, a odnośnie wydatków podał, że na zaspokojenie kierowanych wobec niego roszczeń alimentacyjnych wydaje 1 500 zł miesięcznie, czynsz najmu mieszkania w jego przypadku wynosi 800 zł miesięcznie, na leczenie przeznacza 200 zł miesięcznie, a na pozostałe koszty utrzymania wydaje 500 zł miesięcznie.

Uzasadniając złożony wniosek skarżący podkreślił, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bez uszczerbku własnego utrzymania.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 16 367 zł.

Jak wynika z informacji zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym, pod numerem (...), skarżący jest obecnie jedynym udziałowcem "A" sp. z o.o., z siedzibą w Ł., w której posiada 28 201 udziałów, o łącznej wartości 1 410 050 zł (udziały te zostały pokryte aportem w postaci przedsiębiorstwa). W tejże spółce skarżący pełni jednocześnie funkcje prezesa zarządu

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, oznacza przede wszystkim złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wniosek taki wynika przede wszystkim z tego, że nie wykazał on, że spełnia przesłanki o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., albowiem złożone przez niego oświadczenie jest wybiórcze i przez to niewiarygodne, jeżeli chodzi o obraz sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W treści oświadczenia nie uwzględniono bowiem niezwykle istotnej, z punktu widzenia oceny jego sytuacji majątkowej okoliczności, jaką jest fakt posiadania udziałów w sp. z o.o. o znacznej wartości (1 410 050 zł).

Niezależnie od powyższego zauważyć również należy, że wszelkie koszty sądowe, jakie wiążą się lub mogą się wiązać z przedmiotową sprawą, w której wpis wynosi 16 367 zł, znajdują pełne i wielokrotne pokrycie w majątku skarżącego, w postaci wyżej opisanych udziałów, wartych 1 410 050 zł. Poza tym skarżący jest jedynym udziałowcem spółki, który w dodatku jest prezesem jej jednoosobowego zarządu, tak więc w sensie ekonomicznym, cały jej majątek należy w istocie do niego, a w tej sytuacji twierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie nie znajduje uzasadnionych podstaw.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.