Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2036/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Z. T. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt II SAB/Wa 109/10 z dnia 15 czerwca 2010 r. przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji : - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucił Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji niewykonanie wyroku wydanego przez ten Sąd w dniu 15 czerwca 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 109/10 oraz wnosił o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 15.000,00 zł.

Odpowiadając na skargę, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wnosił o jej oddalenie, wskazując na fakt wydania zaświadczenia i następnie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia żądanej przez zainteresowanego treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił, co następuje:

Z. T. - Kierownik [...] - rozkazem personalnym nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r., za lekceważenie obowiązków służbowych i wprowadzenie w błąd przełożonych, został wydalony ze Służby Bezpieczeństwa z dniem stycznia 1987 r. Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu do MSWiA-14 stycznia 2010 r.) zainteresowany wystąpił o wydanie, na podstawie art. 217 § 1 i 2 Kpa, zaświadczenia, potwierdzającego fakt, że wyżej wymieniony rozkaz personalny nie został mu doręczony na piśmie. W uzasadnieniu powołał się na swój interes prawny, polegający na ustaleniu stosunku służby, który zależy od faktu doręczenia mu przedmiotowego rozkazu.

Na skutek skargi Z. T. na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 czerwca 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 109/10 zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż wniosek skarżącego powinien być rozpatrzony poprzez wydanie zaświadczenia, bądź wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę, natomiast przepisy Kpa nie przewidują pisemnego informowania strony o stanowisku organu.

W dniu 13 września 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji otrzymał prawomocny odpis wyroku wraz z aktami sprawy i w dniu 1 października 2010 r., na podstawie art. 217 Kpa, wydał Z. T. zaświadczenie stwierdzające, że rozkaz personalny nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r., w części dotyczącej wymienionego, zgodnie z obowiązującą wówczas pragmatyką służbową, podany został do wiadomości Z. T. Organ zaświadczył ponadto, że przedmiotowy rozkaz personalny stanowił podstawę zwolnienia ze służby z dniem 7 stycznia 1987 r., w związku z czym Z. T. od dnia zwolnienia nie pozostaje w stosunku służbowym. Zaświadczenie zostało zainteresowanemu doręczone w dniu 11 października 2010 r.

W dniu 14 października 2010 r. wpłynęło do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wystąpienie Z. T., w którym wezwał organ w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt. II SAB/Wa 109/10 z dnia 15 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu wskazał, że otrzymał zaświadczenie o treści samowolnie ustalonej przez organ, czego - w jego ocenie - nie przewidują przepisy Działu VII Kpa. Podkreślił, że domagał się wydania zaświadczenia stwierdzającego, iż rozkaz personalny nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nie został mu doręczony na piśmie. Za niedopuszczalne uznał umieszczenie w wydanym zaświadczeniu treści przez niego nieżądanych.

W dniu 2 listopada 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał na zasadzie art. 219 Kpa postanowienie, odmawiające zainteresowanemu wydania zaświadczenia żądanej treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z. T. skargę na niewykonanie wyroku prawidłowo poprzedził stosownym wezwaniem organu (pismo z dnia 13 października 2010 r.).

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji po otrzymaniu prawomocnego wyroku w sprawie II SAB/Wa 109/10 wraz z aktami sprawy, mieszcząc się w zakreślonym w tym wyroku terminie, rozpatrzył wniosek Z. T. o wydanie zaświadczenia i wydał zaświadczenie. Wobec pisma zainteresowanego, w którym domagał się wydania zaświadczenia o wskazanej przez siebie treści, organ wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. Zatem niezasadne jest stwierdzenie, że organ pozostawał w bezczynności w rozpatrywaniu wniosku skarżącego, po otrzymaniu prawomocnego wyroku z dnia 15 czerwca 2010 r. Twierdzeniu takiemu przeczą przytoczone wyżej bezsporne fakty.

Natomiast skarżący pozostaje w błędzie, twierdząc, iż prawomocny wyrok z dnia 15 czerwca 2010 r. nakazywał organowi wydanie zaświadczenia żądanej przez niego treści. Zarówno z sentencji wyroku, jak i z jego uzasadnienia wyraźnie wynika obowiązek organu rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia w zakreślonym przez sąd administracyjny terminie. Obowiązek ten organ wypełnił wydając zaświadczenie, jakie w ocenie organu mógł wydać i wobec niezadowolenia zainteresowanego z treści otrzymanego zaświadczenia, wydał stosowne postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia żądanej przez stronę treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał niniejszą sprawę jedynie w zakresie skargi na niewykonanie wyroku, zgodnie z treścią art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym trybie nie można skontrolować prawidłowości postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Temu celowi służą inne środki przewidziane w powyższej ustawie.

W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.