Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 410/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1 i 7
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 115 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Zaremba (spr.) Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. L., J. M. - byłych wspólników S.C. P. i S. R. "D." w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r. oraz odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w tym podatku o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, obejmującej okres od 1 stycznia 2000 r. do 31 maja 2001 r., w spółce cywilnej występującej pod nazwą P. i S. R. "D." s.c. J.L., J. M., T. R. z siedzibą w D., której podstawową działalnością w okresie objętym kontrolą był połów ryb na Morzu Bałtyckim oraz ich sprzedaż w stanie świeżym - nieprzetworzonym, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...]Nr [...] określił Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r. w wysokości [...] zł. oraz orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej wspólników: J.L., J. M. i T.R., jako osób trzecich za zaległość w podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości podatkowej.

Z uzasadnienia wskazanej decyzji wynika, iż organ kontroli skarbowej stwierdził, że Spółka w okresie od 1 stycznia 2000 r. do 31 maja 2001 r. zaewidencjonowała zakup [...] kg paliwa (oleju napędowego) za kwotę [...] zł w tym za 2000 rok w ilości [...] kg za [...] zł, tj.:

- [...] kg za [...] zł od P. O. S.A.,

- [...] kg za [...] zł od B. P.P. Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

oraz w okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 maja 2001 r.: (Spółka została rozwiązana w dniu 31 maja 2001r.):

- [...] kg za [...] zł od P.O. S.A.

oraz nie ujęła w ewidencji księgowej 29 faktur VAT, dokumentujących zakup [...] kg paliwa za kwotę [...] zł, wystawionych przez firmę handlującą paliwem, tj. B.P. P. Sp. z o.o. oraz "S. S." S.A. w S., którą to należność Spółka uregulowała gotówką.

Zakupione paliwo miało zostać wykorzystane do napędu silnika kutra [...], który był używany do połowu ryb.

W trakcie kontroli ustalono za 2000r., że w ilości paliwa [...] kg zakupionego od P. O. SA Oddział w S. za miesiąc kwiecień 2000r. ujęto wydatek związany z zakupem paliwa w ilości [...] kg (12 m3) wg faktury VAT nr [...]z dnia [...] o wartości netto i brutto [...] zł Według informacji Straży Granicznej w dniu 28 kwietnia 2000r. kuter [...] wpłynął do portu w D. o godz. 23.00 po pobycie w morzu od dnia 25 kwietnia 2000r. Z karty pracy kierowcy (załączonej do pisma UKS) wynikało, że pracował on przez 10 godzin, od 7.00 do 17.00.

W związku z tym niemożliwe było zatankowanie paliwa z powyższej faktury do kutra w dniu 28 kwietnia 2000r. o godz.. 23.00 i w konsekwencji uzasadnia to stwierdzenie, że paliwo to nie zostało dostarczone na kuter.

Organ kontroli skarbowej niezależnie od powyższego uznał, że przy ustaleniu podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług istotne są również dowody i okoliczności stwierdzone w pozostałych miesiącach objętych kontrolą.

Dlatego w uzasadnieniu omawianej decyzji przedstawiono przeprowadzoną w toku postępowania kontrolnego analizę zużycia paliwa przez kuter w okresie od 1 stycznia 2000r. do 31 maja 2001r.

W tym celu, oprócz wyjaśnień J. L., przesłuchano m.in. J.M., a także zwrócono się do Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego o podanie informacji dotyczących zużycia paliwa, oddzielnie dla silnika głównego oraz dla agregatu, przez kutry rybackie odpowiadające klasie [...]. Na podstawie tych dowodów określono średnie zużycie paliwa w ilości 75 kg/godz., tj. 1.800 kg /dobę pracy silnika oraz 20 kg/godz. pracy agregatu. Analizując zaś całkowite możliwe zużycie paliwa w okresie od 1stycznia 2000 r. do 31 maja 2001 r., przyjęto czas pracy silnika głównego i agregatu kutra zadeklarowany przez J.L. w "Rozliczeniach paliwa" składanych do Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego, gdyż jednostka kontrolowana nie prowadziła dziennika maszynowego, a dziennik okrętowy nie zawiera zapisów dotyczących czasu pracy silnika głównego i agregatu.

Ze szczegółowego wyliczenia możliwego zużycia paliwa w stosunku do ilości paliwa zakupionego i ujętego w ewidencji księgowej oraz zakupionego i nieujętego w tej ewidencji, a przedstawionego w uzasadnieniu decyzji organu I instancji wynika, że w kontrolowanym okresie od 1 stycznia 2000 r. do 31maja 2001 r. Spółka kupiła łącznie [...] kg paliwa, natomiast mogła zużyć [...] kg, z tego za poszczególne lata:

- w 2000 r. zakupiła [...] kg, podczas gdy mogła zużyć [...] kg, w księgach zaś zaewidencjonowała zużycie [...] kg paliwa nieujawniając jednocześnie zakupu [...] kg paliwa,

- w okresie od 1stycznia 2001 r. do 31 maja 2001 r. zakupiła [...] kg, z czego mogła zużyć [...] kg, w księgach zaś zaewidencjonowała zużycie [...] kg paliwa nieujawniając jednocześnie zakupu [...] kg paliwa,

Oceniając zebrany materiał dowodowy organ I instancji ustalił więc, iż zakupione [...] kg w kontrolowanym okresie paliwo nieujawnione w księgach podatkowych, nie zostało zużyte z związku z dokonywaniem połowu ryb oraz, że co najmniej [...] kg z paliwa zaewidencjonowanego nie zostało zużyte do celów eksploatacji kutra .

Organ kontroli skarbowej określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, wziął pod uwagę średnie ceny hurtowe brutto stosowane przy sprzedaży paliw, przy czym – co podkreślił organ – za racjonalne i uzasadnione było przyjęcie dla potrzeb szacowania obrotu w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT, iż sprzedający i kupujący podzielili się po połowie korzyściami wynikającymi z niezapłacenia przez sprzedawcę podatku akcyzowego i podatku VAT, czyli że ceny po których Spółka sprzedała niezaewidencjonowane paliwo okrętowe były niższe od cen rynkowych o połowę zawartych w niej kwot podatku akcyzowego i podatku VAT.

Odnosząc powyższe ustalenia do rozliczanego miesiąca kwietnia 2000 r. organ kontroli skarbowej biorąc pod uwagę zakupione i nie zużyte do napędu silnika kutra [...] kg paliwa na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] określił Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2000r. w wysokości [...] zł.

Jednocześnie orzeczono o solidarnej odpowiedzialności podatkowej J. L., J. M., T. R. – jako osób trzecich Spółki cywilnej występującej pod nazwą P. i S. R. "D." rozwiązanej w dniu 31 maja 2001r.

Orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności podatkowej nastąpiło zgodnie z art. 115 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, który to przepis stanowi, że wspólnik Spółki cywilnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie za spółkę i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki i wspólników, wynikające z działalności spółki. Odpowiedzialność ta ciąży również na byłych wspólnikach spółki cywilnej, co wynika z art. 115 § 2 Ordynacji podatkowej.

Na podstawie przepisu art. 107 § 2 pkt 2 cyt. ustawy wspólnicy spółki cywilnej odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej.

W odwołaniu od tej decyzji zarzucono, że została wydana na podstawie wadliwie przeprowadzonej przez kontrolujących analizy zużycia paliwa, bowiem zdaniem byłych wspólników Spółki – szacunku zużycia paliwa może dokonać wyłącznie biegły w tej dziedzinie. Ponadto, błędne było przyjęcie przez organ kontroli skarbowej, że paliwo zakupione i niezaewidencjonowane zostało sprzedane, gdyż ta okoliczność nie została udowodniona w toczącym się postępowaniu. W piśmie natomiast z dnia 30 stycznia 2004 r. podniesiono, że zakupy niezaewidencjonowane nie zostały faktycznie zakupione przez Spółkę, a podpisy na kwitach bunkrowych, dołączonych do niezaewidencjonowanych faktur, nie są podpisami J. L., ani pozostałych wspólników Spółki. W odwołaniu wskazano także, iż celowe byłoby przeprowadzenie dowodu z zeznań kierowców oraz powołanie biegłego w celu ustalenia faktycznego zużycia paliwa.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zaznaczono, że w odwołaniu odniesiono się w zasadzie do wszystkich decyzji organu I instancji z dnia [...], w których zostało opodatkowane niezaewidencjonowane paliwo oraz gdy zostało ono zaewidencjonowane, ale udowodniono, że paliwo to także nie zostało zużyte przez kuter .

Brak natomiast odniesienia odwołującej się strony do ustaleń dotyczących faktycznie miesiąca kwietnia 2000r. tj. stwierdzenia, że zaewidencjonowane paliwo, które Spółka zakupiła w dniu 28 kwietnia 2000r. (faktura VAT Nr [...] wystawiona przez P. O. S.A) zostało rozładowane w trakcie pobytu kutra w morzu i nie dostarczono je na kuter .

Dlatego organ odwoławczy przyjął, że strona zgadza się w tym zakresie z zaskarżoną decyzją.

Odnosząc się natomiast do zarzutów, które dotyczą właśnie decyzji, stwierdzono, że nie zasadne było wstrzymanie się przez organ odwoławczy z rozstrzygnięciem sprawy do zakończenia postępowania karnego przez Prokuraturę, skoro postępowanie karne dotyczące przekazania cysterny z paliwem w dniu 10 marca 2003r. obejmowało inny okres niż zaskarżona decyzja.

Zdaniem organu odwoławczego, decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej została wydana po podjęciu niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i po rozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, pomimo wielokrotnego odmawiania udzielenia odpowiedzi i zeznań przez stronę, także podawania faktów nie znajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistości.

Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Spółki, iż decyzje w sprawie podatku od towarów i usług są decyzjami wtórnymi wobec decyzji w sprawie podatku akcyzowego. Według organu, podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym sprzedaży oleju napędowego nie stanowi obrót zdefiniowany w przepisie art. 15 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, lecz ilość sprzedanego wyrobu, co oznacza, że podatnik zobowiązany jest do obliczenia podatku akcyzowego według kwotowych stawek, określonych przez Ministra Finansów, niezależnie od kwoty osiągniętego obrotu. Podatek akcyzowy nie jest bowiem określony w procencie od obrotu i, tym samym, sposób rozstrzygnięcia w zakresie podatku akcyzowego nie ma wpływu na określoną w zaskarżonej decyzji kwotę podatku od towarów i usług, a dla potrzeb oszacowania obrotu w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT przyjęto ceny niższe od cen rynkowych o połowę zawartych w nich kwot podatku akcyzowego i podatku VAT.

Na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej J. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę podpisaną "w imieniu spółki" przez J. L. i następnie w wyniku wezwania Sądu przez J. M.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji ostatecznej, skarżący zarzucili jej:

1/ rażące naruszenie przepisów art. 2 ust. 1-3 i 15 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.),

2/ rażące naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej:

- art. 120 przez bezkrytyczne przyjęcie dowodów zebranych przez organ podatkowy

I instancji i brak ich oceny wiarygodności, nieustosunkowanie się do dowodów przedstawionych przez stronę oraz odmowę, bez zachowania formy prawnej, przeprowadzenia dowodów wskazanych przez stronę,

- art. 122 przez zaniechanie działań mających na celu wyjaśnienie stanu faktycznego,

- art. 180 § 1 przez niedopuszczenie dowodów, bez racjonalnego uzasadnienia, z przedstawionego protokołu budowniczego statku, zaświadczającego o wielkości zużycia paliwa oraz z postanowienia Prokuratury Rejonowej o sygn. Ds. 77/03,

- art. 187 § 1 przez zebranie materiału, który był niewystarczający do podjęcia zaskarżonej decyzji,

- art. 188 przez nieuwzględnienie żądania przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu mechaniki okrętowej na okoliczność zużycia paliwa przez kuter oraz biegłego grafologa na okoliczność sfałszowania podpisów J. L.,

- art. 190 przez niepowiadomienie strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, przez co uniemożliwiło zadawanie im pytań i ustosunkowania się do ich zeznań, co dotyczy świadków J. i S. U. oraz A. K.,

- art. 191 poprzez brak dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej, czego jaskrawym przejawem jest przemilczanie niektórych faktów, pomijanie dowodów, subiektywna ocena dowodów istniejących.

W skardze ponowiono argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wskazując w szczególności, że organy podatkowe nieprawidłowo określiły czas pracy silnika kutra i normę zużycia paliwa. Jednocześnie w ocenie Spółki organy nie udowodniły, iż paliwo zakupione na podstawie faktur, których Spółka nie zaewidencjonowała w księgach podatkowych zostało faktycznie przez nią nabyte, gdyż większość podpisów na dowodach zakupu jest sfałszowana i odmówiono przeprowadzenia dowodu z przesłuchania kierowców – w charakterze świadków. Ponadto, Spółka podważa wiarygodność dowodów zakupu wskazując, iż organ podatkowy dokonał ustaleń na podstawie kserokopii faktur VAT i kwitów bunkrowych oraz dowodów zapłaty sporządzonych i nadesłanych przez ww. dostawców, co stanowi poważny brak w dowodzeniu, iż dotyczą one Spółki.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odniesiono się do wszystkich zarzutów podkreślając, że decyzja określająca Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2000r. dotyczy okresu, w którym nie stwierdzono zakupionego i niezaewidencjonwoanego paliwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Na wstępie należy zaznaczyć, że przed tut. Sądem zapadły już wyroki w sprawach dotyczących zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży paliwa przez Spółkę Cywilną P. i S.R. "D." w składzie: J. L., J. M. i T.R., niezaewidencjonwanego oraz zaewidencjonowanego które nie zostało zużyte do napędu kutra jeśli chodzi o 2000r. to sprawy I SA/Sz 414/06, I SA/Sz 596/05.

Jeśli chodzi o zaskarżoną decyzją dotyczącą rozliczenia za miesiąc kwiecień 2000r. to należy powtórzyć za organem odwoławczym, że w toku prowadzonego postępowania strona skarżąca nie kwestionowała ustaleń organu kontroli skarbowej, że zakupione i zaewidencjonowane paliwo nie zostało zużyte na potrzeby kutra skoro rozładunku paliwa dokonano w trakcie pobytu tej jednostki w morzu.

Ponieważ organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji uznał, że przy ustalaniu podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług istotne są również dowody i okoliczności stwierdzone w pozostałych miesiącach, a w skardze podnoszone są zarzuty, które odnoszą się do innych decyzji, na podstawie których określono zobowiązanie Spółki w podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży paliwa w 2000r.i w 2001r. – skład orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, co następuje:

1. Ustalenia organów podatkowych co do faktu, że Spółka "D.", sprzedawała niezaewidencjonowane w księgach podatkowych paliwo przeznaczone do napędu kutra rybackiego oraz, że Spółka ta – ponadto – sprzedawała paliwo zaewidencjonowane w księgach podatkowych, lecz nieużyte do połowu ryb, wynikają z prawidłowo zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych:

- usiłowanie sprzedaży całej cysterny paliwa przez wspólnika J. L., przy udziale pośrednika reprezentującego P. O. S.A. – H. G., będącej kierownikiem magazynu bazy paliw P.O. w U. i kierowcy O. T. S. – A. K., właścicielowi stacji paliwowej w S. A.L. w dniu 10 marca 2003 r., podczas którego to zdarzenia organy ścigania zatrzymały niektórych uczestników zdarzenia na gorącym uczynku,

- treść zeznań i wyjaśnień złożonych bezpośrednio po wskazanym wyżej zdarzeniu, w dniach 11 i 12 marca 2003 r., przez osoby w nim uczestniczące przed organami ścigania w przewidzianej przez procedurę karną formie, tj. w formie protokołów z przesłuchań świadków i osób podejrzanych, z których wynika, że osoby te handel paliwem żeglugowym prowadziły od 2-3 lat z inicjatywy J.L., który na każdej takiej operacji handlowej zarabiał ok. [...] zł, w tym treść wyjaśnień samego J.L., który w całości potwierdził, że prowadził handel paliwem żeglugowym, sprzedając paliwo raz na trzy miesiące lub rzadziej i że potwierdzał fikcyjnie w imieniu Spółki na wystawionych fakturach VAT odbiór paliwa, które następnie sprzedawał do stacji paliwowych, zamiast wykorzystywać do napędu kutra rybackiego, które to wyjaśnienia podatnik po ok. 2 miesiącach wycofał,

- treść wyjaśnień złożonych przez J. L. w dniach 4 i 21 lipca 2003 r., w których nie zaprzeczył, że paliwo niezaewidencjonowane w księgach podatkowych nie zostało wykorzystane do napędu kutra ,

- potwierdzenie w dniu 21 lipca 2003 r. przez J.L. własnoręcznym podpisem, że nabył paliwo na podstawie niezaewidencjonowanych faktur VAT, których kserokopie uzyskane od dostawców zostały mu wówczas przedłożone,

- kserokopie faktur dokumentujących nabycie paliwa do napędu kutra , wystawione przez dostawców, tj. B.P. P. sp. z o.o. w S. oraz P. S.S.A. w S., które w rzeczywistości było przedmiotem obrotu handlowego, a które to faktury zostały doręczone w siedzibie Spółki i których treść, czy forma nie były kwestionowane przez nabywcę u sprzedawcy, aż do momentu rozpoczęcia kontroli skarbowej,

- informacja Urzędu Poczty Polskiej wraz z nadesłanymi kserokopiami kart doręczeń potwierdzających przez Spółkę odbiór przesyłek poleconych zawierających zaewidencjonowane i niezaewidencjonowane faktury zakupu paliwa od dostawców paliwa żeglugowego.

2. Ustalenia organów podatkowych co do ilości zakupionego paliwa w okresie od

1 stycznia 2000 r. do 31 maja 2001 r. przez Spółkę wynikają z prawidłowo zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych, mimo iż są nimi kserokopie dokumentów, tj.: faktury zakupu paliwa, kwity bunkrowe, dowody zapłaty nadesłane przez dostawców, a nie – jak chcieliby tego skarżący – oryginały tych dokumentów. Jest sprawą oczywistą, według składu orzekającego, że organy podatkowe nie mogły posłużyć się oryginałami faktur niezaewidencjonowanych w Spółce, bowiem tych faktur nie było w dokumentacji Spółki i być nie mogło, co jest prostą konsekwencją faktu ich niezaewidencjonowania w księgach podatkowych. Natomiast w odniesieniu do kopii kwitów bunkrowych korespondujących z niezaewidencjonowanymi fakturami, jak też kopiami dowodów zapłaty nadesłanymi organowi skarbowemu przez dostawców, to – jak wynika to z akt sprawy – są one potwierdzone za zgodność z oryginałami we właściwej formie i przez uprawnione do tego podmioty, a zatem stanowią dowód tego co zostało w nich stwierdzone, bowiem skarżący nie przedstawili przeciwdowodów obalających ich wartość dowodową.

3. Ustalenia organów podatkowych dotyczące analizy zużycia paliwa przez kuter w kontrolowanym okresie wynikają z prawidłowo ustalonych w sprawie okoliczności, a potwierdzonych następującymi dowodami:

- szczegółowego zestawienia Straży Granicznej obejmującego wyjścia z portu i powroty z łowisk kutra (T. I, k-98-104 akt wspólnych),

- szczegółowego zestawienia Kapitanatu Portu wyjść z portu oraz powrotów z łowisk kutra (T.I, k-114-118 akt wspólnych),

- informacjami uzyskanymi od Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego o rozliczeniach paliwa po cenach specjalnych dla kutrów rybackich, zawierających dane w zakresie pobranego i zużytego paliwa, w tym przez kuter ,

- informacją uzyskaną od Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego z dnia [...] Nr [...], w której zawarto wykaz średniego zużycia paliwa przez różne kutry, z której wynika, że średnie zużycie paliwa dla silnika głównego, biorąc pod uwagę wszystkie wymienione tam kutry, wynosi 75 kg/godz.,

- informacją od producenta silników wykorzystywanych na kutrach rybackich klasy odpowiadającej kutrowi (typu B-410) z firmy H. C. w P.

o czasie docierania silnika wynoszącym 10-12 godz. (T.I, k- 239 akt wspólnych), a nie 240 godz. jak podał J. L.,

- informacją z Polskiego Rejestru Statków o czasie docierania silnika wynoszącym

od 8 do 10 godzin (T.II, k-575 akt wspólnych),

- informacją z Kapitanatu Portu o czasie docierania silnika wynoszącym

8 godzin (T.III, k-952 akt wspólnych),

- treścią wyjaśnień J. M., mechanika zatrudnionego na kutrze , i wspólnika Spółki , który podał, że kuter spala na dobę około [...] kg paliwa, a także wyjaśnił, że J. L. nie pływał na kutrze , a zajmował się zakupem paliwa żeglugowego,

- treścią wyjaśnień T. R., motorzysty zatrudnionego na kutrze i wspólnika Spółki , w jej początkowym okresie działalności, który podał, że zużycie paliwa wynosiło w granicach [...] litrów na dobę, a silnik eksploatowano oszczędnie i ekonomicznie.

Skład orzekający przypomina wszystko powyższe chociaż jedynym ustaleniem dotyczącym faktycznie miesiąca kwietnia 2000r. był niekwestionowany w toku postępowania przez stronę skarżącą przypadek zakupu paliwa i jego rozładunku w czasie gdy kuter przebywał w morzu.

Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uzasadniał wydanie zaskarżonej decyzji.

Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.