Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 207/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art 46 par 1 pkt 4 , art 178 w zw. z art 197 par  2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 6 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2018 r. zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 207/16 w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 grudnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 18 kwietnia 2016 r. sygn. 207/16 odrzucił skargę T. L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Następnie WSA w Krakowie postanowieniem z 5 października 2017 r. odrzucił zażalenie T. L. na postanowienie WSA w Krakowie z 18 lipca 2017 r., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego WSA w Krakowie z 29 maja 2017 r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Kolejno WSA w Krakowie, postanowieniem z 6 października 2017 r., odrzucił zażalenie T. L. na postanowienie WSA w Krakowie z 18 lipca 2017 r., odrzucające zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z 4 kwietnia 2017 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego WSA w Krakowie z 20 stycznia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Skarżący przesłał do Sądu pocztą elektroniczną wiadomość z 17 listopada 2017 r. zawierając w niej sformułowanie "zażalenie na postanowienie z 16.10.2017". oraz, że upoważnia pracowników sekretariatu do podpisywania jego pism przesyłanych drogą elektroniczną, ze względu na znaczną odległość zamieszkania.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z 30 listopada 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia z 17 listopada 2017 r. złożonego drogą elektroniczną, w terminie 7 dni, przez sprecyzowanie czy przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie WSA w Krakowie z 5 października 2017 r. czy też z 6 października 2017 r., a także przez własnoręczne podpisanie pisma, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu 18 grudnia 2017 r.

Skarżący przesłał do Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego i platformy ePuap, pismo w dniu 25 grudnia 2017 r., w którym podniósł, że skarży oba postanowienia, zażalenia były podpisane, a niniejszym są ponownie podpisane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "P.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.

Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W przepisach P.p.s.a., jak również w innych przepisach prawa pozytywnego, brak jest legalnej definicji pojęcia "podpis". W znaczeniu językowym, powszechnie używanym, podpis stanowi napisany lub uwierzytelniony znak ręczny. Podpis musi być własnoręczny.

Ustawa P.p.s.a. nie posługuje się również pojęciem "podpis elektroniczny".

Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 570), przepisów tej ustawy nie stosuje się m.in. do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sądy administracyjne nie są zatem obowiązane do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w ustawie z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1579).

Należy zatem uznać, że dla skuteczności pisma wnoszonego drogą elektroniczną, konieczne jest jego późniejsze opatrzenie własnoręcznym podpisem. Zmiany w powyższym zakresie – które wejdą w życie dopiero 15 maja 2018 r. – wprowadza ustawa z 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 183 ze zm.).

W aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na jednoznaczną treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r. poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, ONSAiWSA 2014/5, poz. 70).

Strona może upoważnić do podpisywania osobę trzecią, jednakże tylko z powodu nieusuwalnej lub długotrwałej przyczyny, co w sprawie nie zostało wykazane.

Stosownie do art. 49 P.p.s.a.:

§ 1. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że siedmiodniowy termin do wykonania wezwania z 30 listopada 2017 r. upłynął bezskutecznie z dniem 25 grudnia 2017 r.

Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie skarżącego o koniecznych do podjęcia czynnościach i konsekwencjach ich zaniechania.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że zażalenie T. L. z 17 listopada 2017 r. nie mogło otrzymać prawidłowego biegu wskutek nieuzupełnienia, mimo stosownego wezwania, braku podpisu.

Z tego powodu Sąd odrzucił zażalenie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.