Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Wr 3079/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Zborzyński Asesor sąd. Marzena Łozowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2004 r. sprawy ze skargi D. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów egzekucyjnych.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, iż pan D. T. wystąpił w dniu 30.04.2002 r. z pismem do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., z którego wynikało, że nie zgadza się z zajęciem nadpłaty w podatku dochodowym za 2001 rok na pokrycie należności podatkowych objętych tytułem wykonawczym wystawionym przez Urząd Gminy w L., gdyż przed Naczelnym Sadem Administracyjnym we Wrocławiu, w związku z wniesioną przez niego skargą, toczy się sprawa o sygn. akt I SA/Wr 2757/2000.

Ponadto zobowiązany stwierdził, że do chwili zapadnięcia wyroku w powyższej sprawie odmawia zapłaty kwoty 328 zł 58 gr.

Powyższe pismo zobowiązanego skierowane do organu egzekucyjnego w związku z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] obejmującego podatek rolny za III i IV kwartał 2000 r. zostało przez ten organ potraktowane jako zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W związku z powyższym organ egzekucyjny zwrócił się w oparciu o art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do wierzyciela o wyrażenie stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów.

Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 34 § 1 i 4 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36. poz. 161 z późn. zm.) po zapoznaniu się z zarzutami zgłoszonymi przez zobowiązanego Pana D. T. uznał, że zarzuty są nieuzasadnione. Zdaniem organu wniesienie skargi do NSA nie wstrzymuje wykonania decyzji, a następnie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego. Ponadto wierzyciel zaznaczył, że zajęcie wierzytelności pieniężnej nie jest środkiem egzekucyjnym uciążliwym dla zobowiązanego.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym domagał się wstrzymania wykonania tytułu wykonawczego [...] z dnia 7.06.2001 r. wystawionego przez Wójta Gminy [...] i zawieszenia postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania skargi przez NSA we Wrocławiu, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu zażalenia zobowiązany wyjaśnił, że złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia 2.06.2000 r. oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. nr [...] z dnia 31.08.2000 r. Wskazał również na swoją trudną sytuację materialną powstałą po zaprzestaniu produkcji rolnej w 2000 roku.

Organ odwoławczy rozpatrując zażalenie nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy [...] uznając, iż wierzyciel słusznie stwierdził, iż zarzuty zgłoszone przez zobowiązanego nie zasługują na uwzględnienie. Ponadto wskazał, iż zawarty w treści zażalenia wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie może być rozpatrzony w postępowaniu zażaleniowym. Możliwość zawieszenia tego postępowania reguluje art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie, jak chce zobowiązany, art. 97 kpa. Zgodnie z art. 56 § 3 cyt. ustawy postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego wydaje organ egzekucyjny, zatem wniosek ten winien być rozpatrzony przez organ egzekucyjny, właściwy do przeprowadzenia egzekucji w oparciu o wystawiony przez wierzyciela tytuł wykonawczy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie jest organem egzekucyjnym, wobec tego nie będzie organem właściwym do rozpatrzenia tego wniosku.

Przedmiotowe rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. stało się przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu, w której skarżący D. T. żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia. Podnosił, iż prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez Urząd Skarbowy w P. na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Urząd Gminy w L. jest bezprawne, ponieważ NSA we Wrocławiu wydał postanowienie z dnia 17.06.2002 r. sygn. akt. I SA/Wr 2757/2000, z którego wynika, że nastąpiło z mocy prawa wstrzymanie wykonania decyzji, będącej przedmiotem skargi, z uwagi na treść art. 40 ust. 2 ustawy o NSA.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nadto wyjaśniono, że zaskarżona decyzja, o której mowa w powołanym w skardze postanowieniu utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 2.06.2000 r. w sprawie zwolnienia z podatku rolnego użytków rolnych o powierzchni 1,11 ha na okres 1 roku, a zatem nastąpiło z mocy prawa wstrzymanie wykonania decyzji przyznającej stronie skarżącej ulgę w podatku rolnym. Wstrzymanie wykonania z mocy prawa tej decyzji nie powoduje, zdaniem organu wstrzymania wykonania innych decyzji ustalających stronie wymiar zobowiązania podatkowego w podatku rolnym co do gruntów nie objętych udzieloną ulgą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.

W przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd uchyla decyzję lub postanowienie (art. 145 § 1 cyt. ustawy).

Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii i dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk podkreślić należy, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ egzekucyjny mógł prowadzić egzekucję w sytuacji, gdy nastąpił, zdaniem skarżącego, brak wymagalności obowiązku określonego w tytule wykonawczym, z uwagi na wniesienie skargi na decyzję w przedmiocie zwolnienia podatnika z części podatku rolnego.

Przez wymagalność należy rozumieć taka cechę obowiązku administracyjnego, który zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy, wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego. Podstawę do oceny wymagalności obowiązku stanowią przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz innych ustaw, przewidujących szczególne warunki wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego (patrz: wyrok NSA z dnia 5.01.1993 r. sygn. akt SA/Wr 866/92, OSP, nr 11, poz. 201).

Takie okoliczności jak wstrzymanie wykonania decyzji, którą obowiązek został nałożony na zobowiązanego, odroczenie terminu wykonania obowiązku czy rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych, powodują brak wymagalności obowiązku.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż organy trafnie uznały, iż zarzuty skarżącego zgłoszone w sprawie prowadzenia egzekucji są nieuzasadnione.

Wskazano, iż wniesienie skargi do NSA nie wstrzymuje wykonania decyzji, bowiem zarówno z treści poprzednio obowiązującego art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. O Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) jak i z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jednoznacznie wynika, iż wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji lub postanowienia. Skoro tak, to zasadnie uznano, iż zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.

Zaznaczyć trzeba, że w skardze skarżący podniósł także inny zarzut. Wskazał, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Urząd Skarbowy w P. na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Urząd Gminy w L. jest bezprawne, gdyż jak wynika z postanowienia NSA z dnia 17 czerwca 2002 r. sygn. akt. I SA/Wr 2757/2000 organ odwoławczy nadał odpowiedź na skargę z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 38 ust. 1 ustawy o NSA, dlatego też wstrzymanie wykonania decyzji nastąpiło z mocy prawa (art. 40 ust. 2 ustawy o NSA).

Przede wszystkim należy stwierdzić, iż skarżący zarzut ten podniósł po raz pierwszy w niniejszej skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tego rodzaju argumentacja nie była podnoszona przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu zarzut ten również nie jest zasadny.

Sprawa o sygn. akt I SA/Wr 2757/2000, na którą powołuje się skarżący dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 2.06.2000 r. w sprawie zwolnienia z podatku rolnego użytków rolnych o powierzchni 1,11 ha na okres 1 roku. Tak więc nastąpiło wstrzymanie wykonania z mocy prawa tylko tej decyzji, przyznającej podatnikowi ulgę w podatku rolnym. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego wyrażonym w odpowiedzi na skargę, iż: "wstrzymanie wykonania tej decyzji nie powoduje wstrzymania innych decyzji ustalających stronie wymiar zobowiązania podatkowego w podatku rolnym co do gruntów nie objętych udzieloną ulgą". Decyzja ta nie była podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, gdyż w tytule wykonawczym, stanowiącym podstawę prowadzenia egzekucji, wskazany jest obowiązek, który ma być egzekwowany. Skoro więc powyższa decyzja zwalniała podatnika z podatku rolnego w części – przyznawała mu ulgę - to oczywistym jest, iż nie nakładała na skarżącego żadnego obowiązku.

Zatem wstrzymanie wykonania tej decyzji, jak też wniesienie skargi na powyższą decyzję nie miało wpływu na wymagalność obowiązku objętego przedmiotowym tytułem wykonawczym, stąd prawidłowo uznano, iż zarzuty skarżącego były nieuzasadnione.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).