Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 375/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80, 81, 82
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2016 r. sprawy ze skargi D.K. i J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].10.2015 r. nr [...] Wójt Gminy orzekł o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcyjnego P o nowy węzeł betoniarski o wydajności 40-50 m³/h na działce [...], którego inwestorem jest K.P.. W decyzji organ I instancji określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Organ ponadto nałożył obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny i powietrze w terminie dwóch miesięcy od dnia przekazania obiektu do użytkowania i rozpoczęcia eksploatacji oraz nie nałożył wymogu przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Organ w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż realizacja przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymaga, zgodnie z art.. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy wójt, burmistrz, prezydent miasta. W myśl art. 73 ust. 1 ustawy postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Organ wskazał, iż w dniu 28.11. 2012 r. wpłynął wniosek K.P. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcyjnego P o nowy węzeł betoniarski o wydajności 40-50 m3/h na działce nr [...]. Do wniosku dołączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, mapę ewidencyjną poświadczoną przez właściwy organ, wypis z rejestru gruntów działki, na której realizowane będzie planowane przedsięwzięcie oraz potwierdzenie wniesienia należnej opłaty skarbowej. Po stwierdzeniu kompletności wniosku organ wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie o czym powiadomił strony postępowania pismem z dnia [...].12.2012 r. znak: [...]. Jako strony postępowania organ uznał wszystkich właścicieli nieruchomości przylegających do terenu planowanego przedsięwzięcia jako potencjalnie narażonych na jego negatywne oddziaływanie. Dane o złożonym wniosku zostały umieszczone w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach, prowadzonym przez Urząd Gminy. Przedsięwzięcie zaliczone zostało zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę. W związku z powyższym organ wystąpił o opinię w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia do Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

W dniu 24.12.2012 roku wpłynęło pismo E.W., właściciela działki nr [...] zawierające zastrzeżenia do planowanej inwestycji. E.W. wskazał m.in. iż w opracowaniu załączonym do wniosku w pkt 1 rodzaj skala i usytuowanie przedsięwzięcia, dane adresowe terenu i oznaczenie geodezyjne działki w części klasyfikacja przedsięwzięcia, nie uwzględniona została działka nr [...] granicząca od strony południowej bezpośrednio z działką nr [...] Pana P., na której planowana jest rozbudowa zakładu produkcyjnego P. Pan W. wskazał, iż na terenie tym prowadzona jest produkcja sadownicza, która jest zagrożona przez emisję pyłów i gazów przez zakład Pana P.. Ponadto teren ten przewidywany jest pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną. W trakcie załatwiania jest uzyskanie warunków zabudowy i zagospodarowania tego terenu. Teren planowanej zabudowy znajduje się w odległości 10 m od wnioskowanej inwestycji Pana P.. Nowy węzeł betoniarski zlokalizowany będzie na wolnym powietrzu bez recyklingu co stanowi duże zagrożenie dla środowiska naturalnego oraz dla sąsiadujących działek z istniejącą i planowaną zabudową z uwagi na emisję pyłów i gazów oraz szkodliwy hałas podczas prowadzenia produkcji. Także ścieki technologiczne i zanieczyszczone wody opadowe, które były po wstępnym oczyszczeniu odprowadzane do kanału, a po wybudowaniu kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] do tej kanalizacji. W/w wskazał, iż szkodliwość odprowadzania pyłów i gazów doświadczył Pan K., który graniczy całą swoją działką z zakładem Pana P.. Po otwarciu zakładu betoniarskiego w wyniku jego szkodliwego oddziaływania, między innymi uległ degradacji sad brzoskwiniowy. Nie pomógł nawet wyegzekwowany w wyniku interwencji płot betonowy na granicy działek. Obecnie teren swojej działki p. K. przeznaczył pod zabudowę mieszkalną i posiada już wydane warunki zabudowy i zagospodarowania. Pan W. podniósł, iż zakład Pana P. jest bardzo szkodliwy dla środowiska naturalnego i sąsiednich mieszkańców i nie powinien znajdować się w otoczeniu zabudowy mieszkalnej. Nadto w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu p. P. znajduje się też Obszar Chronionego Krajobrazu i Natura 2000. Planowana rozbudowa zakładu w istotny sposób wpłynie na pogorszenie warunków ochrony środowiska i życie sąsiadów co nie powinno mieć miejsca,

W dniu 14.01.2013 r. do organu wpłynęło pismo Pana J.K., w którym wniósł sprzeciw do realizacji analizowanego przedsięwzięcia motywując to tym, że już dotychczasowy sposób prowadzenia zakładu jest bardzo uciążliwy dla otoczenia i środowiska ze względu na emisje pyłów, gazów, ścieków poprodukcyjnych, które przedostają się na teren działki, na której prowadzona jest produkcja sadownicza, smrodów i hałasu. Cały teren pokryty jest pyłem cementowym, różnymi materiałami i surowcami, olejami używanymi do konserwacji urządzeń co powoduje, że wody opadowe odprowadzane z tego terenu są zanieczyszczone, brak jest izolacji pasem zieleni od strony zakładu, rozbudowa betoniarni zwiększy dotychczasową uciążliwość zakładu.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...].02.2013r. znak: [...] nie stwierdził potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla analizowanego przedsięwzięcia. Potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdził natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...].02.20103 r. [...]. W przesłanej organowi opinii ustalono zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym wymiarze zgodnie z art. 66 ustawy o ochronie środowiska ze szczególnym uwzględnieniem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny oraz powietrze atmosferyczne w fazie realizacji i eksploatacji inwestycji (w połączeniu z częścią obliczeniową i graficzną), określenia środków minimalizujących i łagodzących ewentualne negatywne oddziaływania przedsięwzięcia podczas jego realizacji i eksploatacji, wpływu planowanego przedsięwzięcia na możliwość powstawania konfliktów społecznych.

W dniu 07.02.2013 r. wpłynęło do organu pismo radcy prawnego M.Ł. pełnomocnika D. i J.K., właścicieli działki [...], w którym wniósł o oddalenie wniosku poprzez wydanie decyzji odmownej dla planowanego przedsięwzięcia, uzasadniając tym, że planowane przedsięwzięcie stanowi istotną ingerencję w środowisko i w konsekwencji może doprowadzić do trwałego naruszenia jego elementów. Skutki realizacji przedsięwzięcia, mogą mieć charakter nieodwracalny, stąd też zasadnym jest wyeliminowanie ryzyka tych naruszeń już na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Pełnomocnik D. i J.K. wskazał, iż złożony wniosek nie wykazuje rzeczywistego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Dołączona mapa nie spełnia wymogów z art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy, gdyż nie obejmuje całego obszaru, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia, ze względu na jego skalę nie będzie dotyczyć wyłącznie nieruchomości, na której ma być zlokalizowana inwestycja i nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadujących. Świadome zaniżenie prognozowanego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko we wniosku dotyczy przede wszystkim hałasu, który już obecnie jest emitowany na poziomie uciążliwym dla mieszkańców. W dalszej kolejności pełnomocnik wskazał, iż zakładany wzrost produkcji jest ponad sześciokrotny, dodatkowo około stukrotnie zwiększy się ruch pojazdów związanych z prowadzoną działalnością (z obecnych 224 pojazdów do 2154 pojazdów rocznie). Wniosek zupełnie pomija, że rozbudowa zakładu będzie dotyczyć w istocie terenów zabudowy mieszkaniowej, dla którego dopuszczalny poziom hałasu wynosi odpowiednio 50 dB i 40 dB, a nie 55 dB i 45 dB, jak wskazano we wniosku. Wskazywane przez wnioskodawcę poziomy hałasu zostaną przekroczone zgodnie z danymi zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia.

Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: i ) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania -obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej , d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Organ uwzględniając łącznie uwarunkowania związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, określone w art. 63 ustawy poś, po analizie wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia oraz karty informacyjnej, stwierdził, że proponowana inwestycja nie jest zlokalizowana na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych, na obszarach wybrzeży, obszarach leśnych, obszarach górskich, obszarach, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, obszarach przylegających do jezior i obszarach ochrony uzdrowiskowej i obszarach o znacznej gęstości zaludnienia. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia może znacząco oddziaływać na środowisko co podniesiono również w pismach stron, wniesionych na tym etapie postępowania, ponieważ: - ze względu na usytuowanie przedsięwzięcia - planowany węzeł betoniarski umiejscowiony będzie w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, czyli terenu podlegającego ochronie akustycznej; z uwagi na zakres planowanej inwestycji -w skład instalacji wejdą: 2 silosy na spoiwo (cement i popiół) o tonażu 60 Mg każdy, stacja kruszyw podzielona na 4 komory z systemem podawania, kontener z 2 zbiornikami magazynującymi dodatki chemiczne o pojemności ok.1000 1 każdy, część centralna (mieszalnik o wydajności 40-50 m/h, instalacja ważąca i dozująca komponenty), urządzenie do recyklingu resztek świeżego betonu (urządzenie wypłukujące, zbiornik wody ze szlamem cementowym wyposażony w mieszadło, przewód wody wodociągowej oraz przewód wody ze szlamem cementowej),proponowane przedsięwzięcie jest inwestycją wymagającą wykorzystania znacznych ilości surowców; dziennie przewiduje się produkcję co najmniej 15 Mg betonu; ze względu na specyfikę inwestycji i skalę możliwego oddziaływania na środowisko - specyfika przedsięwzięcia powoduje, że najistotniejsze oddziaływanie na środowisko wystąpi nie tylko na etapie inwestycyjnym, ale przede wszystkim eksploatacyjnym, który związany będzie z emisją hałasu (praca węzła betoniarski ego, załadunek betonu, rozładunek cementowozów, rozładunek kruszywa, transport), zanieczyszczeń do powietrza (załadunek silosów cementu, załadunek silosu popiołu lotnego, mieszarka, transportu), w związku z czym istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia ryzyka konfliktów społecznych; - z uwagi na rodzaj i skalę możliwego oddziaływania przedsięwzięcia -oddziaływania będą miały zasięg lokalny (bez ryzyka transgranicznych oddziaływań, ze względu na znaczną odległość od granicy państwa) oraz długotrwały - związany z eksploatacją węzła betoniarskiego.

Organ wskazał, iż mając na względzie brak możliwości obiektywnego oszacowania ryzyka skutków ekologicznych planowanego przedsięwzięcia względem środowiska naturalnego, na podstawie przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej, uznał, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia jest uzasadnione, w związku z czym postanowieniem z dnia [...].02.2013 r. znak: [...] stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla analizowanego przedsięwzięcia i sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w zakresie wynikającym z art. 66 ustawy ooś ze szczególnym uwzględnieniem: lokalizacji działki, na której będzie realizowana inwestycja w odniesieniu do najbliższej zabudowy mieszkalnej, oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny oraz powietrze atmosferyczne w fazie realizacji i eksploatacji inwestycji (w połączeniu z częścią obliczeniową i graficzną), powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, gospodarki odpadami i ściekami, sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych z powierzchni utwardzonych, określenia środków minimalizujących i łagodzących ewentualne negatywne oddziaływania przedsięwzięcia podczas jego realizacji i eksploatacji, i wpływu planowanego przedsięwzięcia na możliwość powstawania konfliktów społecznych. Wydając postanowienie organ na podstawie art. 63 ust. 5 ustawy ooś zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...].02.2013 roku znak: [...]. Po dostarczeniu przez wnioskodawcę w dniu 07.06.2013 r. raportu o oddziaływaniu ww. przedsięwzięcia na środowisko, organ zgodnie z art. 101 §1 k.p.a. podjął zawieszone postępowanie postanowieniem z dnia [...].06.2013 r. znak: [...]. Następnie zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy ooś pismem z dnia [...].06.2013 r. znak: [...] organ zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, natomiast na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 wystąpił pismem z dnia [...].06.2013 r. , znak [...] do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia. Wypełniając dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy ooś, w celu zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy, organ podał do publicznej wiadomości informację o prowadzonym postępowaniu, poprzez wywieszenie obwieszczenia z dnia [...].06.2013r. znak: [...] na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy, w rejonie analizowanego przedsięwzięcia w [...] oraz na stronie internetowej gminy ([...]), informując jednocześnie o możliwości składania uwag i wniosków w okresie 21 dni. W okresie tym nie wpłynęły żadne uwagi, ani wnioski dotyczące prowadzonego postępowania, wynikające z udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu.

Dalej organ podniósł, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...].07.2013 r. znak: [...] pozytywnie zaopiniował realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, określając następujące warunki jego realizacji:

1. prace eksploatacyjne należy prowadzić w porze dnia, tak aby stanowiły jak najmniejszą uciążliwość akustyczną,

2. z odpadami powstałymi w trakcie realizacji i eksploatacji inwestycji postępować zgodnie z wymaganiami ochrony środowiska oraz planem gospodarki odpadami,

3. miejsca gromadzenia odpadów i ciągi komunikacyjne powinny posiadać szczelne nawierzchnie,

4. wody opadowe odprowadzane do gruntu bez oczyszczania muszą spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2006 r.Nr 137, poz. 984),

5. pracownikom zakładu należy zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy,

6. uciążliwości wynikające z funkcjonowania inwestycji powinny ograniczyć się do granic terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny,

7. w praktyce należy stosować się ściśle do wytycznych techniczno — organizacyjnych określonych w raporcie dla w/w przedsięwzięcia na etapie jego realizacji i eksploatacji. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...].07.2013r. znak [...] uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia w następujący sposób:

Na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia należy podjąć następujące działania:

1. W celu ograniczenia uciążliwości hałasowej podczas realizacji przedsięwzięcia prace budowlane prowadzić wyłącznie w porze dziennej (między 6.00 -22.00).

2. Sprzęt wykorzystywany podczas prac mających na celu rozbudowę Zakładu Produkcyjnego w [...] o nowy węzeł betoniarski o wydajności powyżej 15 Mg/dobę, ze stacją kruszyw i instalacją recyklingu betonu, musi być w pełni sprawny oraz spełniać wymogi dopuszczające go do użytku. Rodzaj i stan techniczny stosowanego sprzętu musi zapewniać ochronę wód powierzchniowych i gruntowych oraz ochronę gruntu przed zanieczyszczeniami, ochronę powietrza przed emisją pyłów i gazów oraz ochronę przed emisją hałasu do środowiska.

3. W fazie realizacji oraz likwidacji przedsięwzięcia zaplecze budowy zlokalizować na terenie utwardzonym, a substancje mogące zanieczyścić środowisko gruntowo wodne przechowywać w szczelnych pojemnikach.

4. W fazie likwidacji przedsięwzięcia roboty ziemne ograniczyć do bezwzględnego minimum, aby uniemożliwić penetrację zanieczyszczonych wód opadowych do warstwy wodonośnej.

5. W fazie likwidacji wszystkie zagłębienia po wykopach wypełnić gruntem i dobrze zagęścić.

6. Odpady wytwarzane w trakcie realizacji przedsięwzięcia segregować, oddzielając odpady niebezpieczne od odpadów innych niż niebezpieczne i odpadów obojętnych. Posegregowane odpady gromadzić w przeznaczonych dla danego rodzaju odpadów pojemnikach, umieszczonych w odpowiednio oznaczonych miejscach i sukcesywnie przekazywać do odzysku łub unieszkodliwiania podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami.

7. Odpady betonowe z czyszczenia urządzeń oraz świeże braki z produkcji ponownie wykorzystywać w produkcji betonu,

8. Odpad o kodzie 10 13 14 z mycia mieszalnika ponownie wykorzystywać w procesie technologicznym.

9. Ścieki z mycia urządzeń należy zawracać ponownie do produkcji.

10. W celu zapewnienia szczelnego połączenia samochód - silos cementu należy zastosować specjalne węże wysokociśnieniowe.

11. Należy wyposażyć silosy w samooczyszczające się filtry odpowietrzające najnowszej generacji zlokalizowane na górze zbiornika wraz z wibratorem uruchamianym podczas rozładunku cementowozu oraz w pneumatyczny zawór odcinający dopływ z cementowozu (nie pozwalający w przypadkach awaryjnych na przesypanie zbiornika i wydostanie się cementu lub popiołu na zewnątrz).

12. W przypadku suchych warunków pogodowych kruszywo należy zwilżać, co wpłynie na brak emisji zarówno w czasie rozładunku, przechowywania go w stacji kruszyw, jak i podawania do mieszalnika przy węźłe.

13. Wszystkie dodatki chemiczne należy dostarczać w zamkniętych plastikowych pojemnikach.

14. Do magazynowania kruszyw zastosować obudowaną stację kruszyw, co ograniczy znacznie emisję pyłów oraz hałasu, w porównaniu do sytuacji, gdy kruszywo znajduje się w zasiekach otwartych i transportowane jest do węzła przy pomocy ładowarki.

15. W celu ochrony środowiska przed hałasem należy:

a) do obsługi zakładu stosować sprzęt mechaniczny o zminimalizowanej uciążliwości akustycznej;

b) eksploatację zakładu prowadzić wyłącznie w porze dziennej.

Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym:

1. Na terenie działki objętej wnioskiem posadowić maksymalnie 3 zbiorniki (silosy) o pojemności 60 Mg i wysokości nie większej niż 15 m każdy, wyposażone w filtry tkaninowe o gwarantowanym stężeniu pyłu na wylocie z filtra < 10 mg i powierzchni filtracji 24,5 m2, umieszczone na górze wraz z wentylatorami pulsacyjnymi, o poziomie mocy akustycznej nie większym niż 74,5 dB, uruchamianymi podczas rozładunku cementowozu.

2. Zastosować mieszalnik o poziomie mocy akustycznej nie większym niż 78 dB.

3. Należy posadowić ekran o długości 25 m i wysokości 2 m na granicy działki nr [...].

4. Należy posadowić ekran o długości 4,5 m i wysokości 3 m przy wrotach wjazdowych do hali produkcji prefabrykatów od strony wschodniej.

Przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie jest wymagane przeprowadzenie:

1. oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę;

2. postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Na postanowienie to E.W., K.S., M.S., M.M., M.M., W.J., M.C., D.K., J.K., J.K., G.J. i B.W. wnieśli w dniu 15.07.2013r. zażalenie do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...].10.2013 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia.

Po zebraniu wszystkich materiałów dowodowych, wypełniając obowiązek wynikający z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267.) organ powiadomił strony postępowania pismem z dnia [...].10.2013 r., znak [...], o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w prowadzonym postępowaniu, wyznaczając siedmiodniowy termin. Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ wydał dla analizowanego przedsięwzięcia decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: [...] z dnia [...].12.2013 r.

Od decyzji tej wnieśli odwołanie D. i J.K. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego M.Ł..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania uchyliło decyzją z dnia [...].03.2014 r. znak: [...] zaskarżoną decyzję w całości i przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując na sposób postępowania w sprawie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy pismem z dnia [...].03.2014 r. znak: [...] organ zobowiązał wnioskodawcę do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko o: opis racjonalnego wariantu alternatywnego planowanego przedsięwzięcia wraz z określeniem jego przewidywanego oddziaływania na środowisko (art. 66 ust 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko); analizę oddziaływania akustycznego poszczególnych wariantów planowanego przedsięwzięcia w odniesieniu do istniejącej i planowanej zabudowy mieszkaniowej w zasięgu potencjalnego negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia; analizy rozkładu emisji hałasu programem komputerowym z wyraźnym oznaczeniem granic terenu inwestycji; mapę z potwierdzoną przez właściwy organ granicą przebiegu obszaru chronionego krajobrazu "[...]". W związku z powzięciem przez organ informacji o śmierci E.W., właściciela działki nr [...], będącego stroną postępowania, oraz ze względu na konieczność uzupełnienia raportu, postanowieniem z dnia [...].03.2014r. znak: [...] organ zawiesił postępowanie do czasu ustalenia spadkobierców i przekazania raportu. W dniu 07.04.2014 r. wpłynął akt notarialny określający spadkobierców działki nr [...], a w dniu [...].06.2014 r. wnioskodawca dostarczy! uzupełnienie do raportu, w związku z czym organ podjął postępowanie postanowieniem z dnia [...].07.2014 r. znak: [...]. W celu ujednolicenia raportu dla lepszej czytelności dla stron postępowania organ pismem z dnia [...].07.2014r. znak: [...] wezwał wnioskodawcę do przedłożenia jednolitego tekstu raportu. Po przedłożeniu ujednoliconego raportu w dniu 14.08.2014 r. organ zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy ooś pismem z dnia [...].09.2014r. znak: [...] zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, natomiast na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 wystąpił pismem z dnia [...].09.2014r. znak [...] do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Wypełniając dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy ooś, w celu zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy, organ podał do publicznej wiadomości informację o prowadzonym postępowaniu, poprzez wywieszenie obwieszczenia z dnia [...].09.2014r. znak: [...] na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy, w rejonie analizowanego przedsięwzięcia w [...] oraz na strome internetowej gminy, informując jednocześnie o możliwości składania uwag i wniosków w okresie 21 dni. W okresie tym nie wpłynęły żadne uwagi, ani wnioski dotyczące prowadzonego postępowania, wynikające z udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...].10.2014 r. znak: [...] pozytywnie zaopiniował realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, określając następujące warunki jego realizacji:

• prace eksploatacyjne należy prowadzić w porze dnia, tak aby stanowiły jak najmniejszą uciążliwość akustyczną,

• z odpadami powstałymi w trakcie realizacji i eksploatacji inwestycji postępować zgodnie z wymaganiami ochrony środowiska oraz planem gospodarki odpadami,

• miejsca gromadzenia odpadów i ciągi komunikacyjne powinny posiadać szczelne nawierzchnie,

• wody opadowe odprowadzane do gruntu bez oczyszczania muszą spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2006 r. Nr 137, poz. 984),

• pracownikom zakładu należy zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy,

• uciążliwości wynikające z funkcjonowania inwestycji powinny ograniczyć się do granic terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny,

• w praktyce należy stosować się ściśle do wytycznych techniczno - organizacyjnych określonych w raporcie dla w/w przedsięwzięcia na etapie jego realizacji i eksploatacji. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...].10.2014 r. znak [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji w następujący sposób:

Na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia należy podjąć następujące działania:

1. W celu ograniczenia uciążliwości hałasowej podczas realizacji przedsięwzięcia prace budowlane prowadzić wyłącznie w porze dziennej (między 6.00 -22.00).

2. W fazie realizacji oraz likwidacji przedsięwzięcia zaplecze budowy zlokalizować na terenie utwardzonym, a substancje mogące zanieczyścić środowisko gruntowo-wodne przechowywać w szczelnych pojemnikach.

3. Odpady betonowe z czyszczenia urządzeń oraz świeże braki z produkcji ponownie wykorzystywać w produkcji betonu.

4. Odpad o kodzie 10 13 14 z mycia mieszalnika ponownie wykorzystywać w procesie technologicznym.

5. Ścieki z mycia urządzeń należy zawracać ponownie do produkcji.

6. W celu zapewnienia szczelnego połączenia samochód - silos cementu należy zastosować specjalne węże wysokociśnieniowe.

7. Należy wyposażyć silosy w samooczyszczające się filtry odpowietrzające zlokalizowane na górze zbiornika wraz z wibratorem uruchamianym podczas rozładunku cementowozu oraz w pneumatyczny zawór odcinający dopływ z cementowozu (nie pozwalający w przypadkach awaryjnych na przesypanie zbiornika i wydostanie się cementu lub popiołu na zewnątrz).

8. W przypadku suchych warunków pogodowych kruszywo należy zwilżać, co wpłynie na brak emisji zarówno w czasie rozładunku, przechowywania go w stacji kruszyw, jak i podawania do mieszalnika przy węźle.

9. Wszystkie dodatki chemiczne należy dostarczać w zamkniętych plastikowych pojemnikach.

10. Do magazynowania kruszyw zastosować obudowaną stację kruszyw.

11. W celu ochrony środowiska przed hałasem należy eksploatację zakładu prowadzić wyłącznie w porze dziennej.

Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym:

1. Na terenie działki objętej wnioskiem posadowić maksymalnie 3 zbiorniki (silosy) o pojemności 60 Mg i wysokości nie większej niż 15 m każdy, wyposażone w filtry tkaninowe o gwarantowanym stężeniu pyłu na wylocie z filtra < 10 mg i powierzchni filtracji 24,5 m2, umieszczone na górze wraz z wentylatorami pulsacyjnymi o poziomie mocy akustycznej nie większym niż 74,5 dB, uruchamianymi podczas rozładunku cemontowozu.

2. Zastosować mieszalnik o poziomie mocy akustycznej nie większym niż 78 dB.

3. Należy posadowić ekran o długości 25 m i wysokości 2 m na granicy działki nr [...].

4. Należy posadowić ekran o długości 4,5 m i wysokości 3 m przy wrotach wjazdowych do hali produkcji prefabrykatów od strony wschodniej.

Przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie jest wymagane przeprowadzenie:

1. oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę;

2. postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Po zebraniu wszystkich materiałów dowodowych, wypełniając obowiązek wynikający z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267.) organ powiadomił strony postępowania pismem z dnia [...].10.2014 r., znak [...], o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w prowadzonym postępowaniu, wyznaczając siedmiodniowy termin.

W dniu 30 października 2014 roku do organu wpłynęło pismo radcy prawnego M.Ł. pełnomocnika D. i J.K., właścicieli działki [...], ustosunkowujące się do materiałów dowodowych oraz wnoszące o:

1) przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny badania hałasu w celu zweryfikowania wyników wskazanych w raporcie oddziaływania na środowisko. W szczególności poprzez zbadanie hałasu generowanego przez pojazdy dowożące surowiec do produkcji i wywożące gotowy produkt ze szczególnym uwzględnieniem hałasu generowanego w trakcie rozładunku. Realizacja przedsięwzięcia zakłada sześciokrotny wzrost produkcji oraz około stukrotnie zwiększony ruch pojazdów ciężkich, co całkowicie zostało zignorowane w raporcie oraz w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska,

2) doręczenie postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego dotyczącego uzgodnienia realizacji inwestycji,

3) ponadto w imieniu strony podtrzymano, iż przedsięwzięcie jest zlokalizowane na Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...], a nie w jego bezpośrednim sąsiedztwie, jak wskazują autorki raportu. Potwierdza to chociażby mapa tego Obszaru opublikowana w publicznym portalu Powiatu [...]. Na ww. terenie chronionym obowiązuje prawny zakaz realizacji inwestycji,

4) obszar został utworzony na mocy rozporządzenia Nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz.U. Woj. z 2005r. Nr 9 poz. 172) i wprowadzono w nim następujące zakazy:

• zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką;

- realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska: Zakaz nie dotyczy przedsięwzięć służących obsłudze ruchu komunikacyjnego, turystyce oraz przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym

• dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka;

• likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno -błotnych;

5) Całkowity zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska dotyczy obecnie planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

6) Planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 cyt. ustawy, stąd należy uznać, że stosuje się wobec niego prawny zakaz realizacji przedsięwzięcia określony w § 4 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia Wojewody.

7) Obszary chronionego krajobrazu obejmują tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Mają na celu pewną konserwację zastanego stanu przeciwdziałając prowadzeniu działalności niekorzystnie wpływających na krajobraz.

8) Planowane przedsięwzięcie jest zlokalizowane również w bezpośredniej bliskości Obszaru Natura 2000 "[...]" - obszaru specjalnej ochrony ptaków wyznaczonego na mocy § 2 pkt 137 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 201 lr. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków (Dz.U. Nr 25 poz. 133). Wyznaczenie tego obszaru ma na celu ochronę populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymanie i zagospodarowanie ich siedlisk zgodnie z wymogami ekologicznymi, przywracanie zniszczonych biotopów oraz tworzenie biotopów. Realizacja przedsięwzięcia zakładająca co najmniej sześciokrotny wzrost produkcji oraz około stukrotnie zwiększony ruch pojazdów ciężkich, nie będą pozostawać obojętne dła tego obszaru. Twierdzenia raportu o ograniczeniu uciążliwości do granic działki objętej zamiarem inwestycyjnym są gołosłowne, szczególnie w kontekście obecnego negatywnego oddziaływania i skali planowanej rozbudowy. W związku z powyższym wniesiono o umorzenie postępowania w sprawie. Z ostrożności, w przypadku wydania decyzji pozytywnej, wniesiono o uwzględnienie w decyzji środowiskowej następujących zakazów, które pozytywnie wpłyną na sąsiednią zabudowę mieszkaniową: zakazu dostaw surowca i jego rozładunku oraz wywozu gotowego produktu w godzinach pomiędzy 16:00 a 7:00 od poniedziałku do piątku, zakazu dostaw surowca i jego rozładunku oraz wywozu gotowego produktu w godzinach pomiędzy 16:00 w piątek a 7:00 w poniedziałek oraz w dni świąteczne, zakazu prowadzenia produkcji w godzinach pomiędzy 18:00 a 6:00 od poniedziałku do piątku, zakazu prowadzenia produkcji w godzinach pomiędzy 16:00 w piątek a 7:00 w poniedziałek oraz w dni świąteczne.

Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ wydał dla analizowanego przedsięwzięcia decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: [...] z dnia [...].01.2015 r. Wydając ww. decyzję organ nie stwierdził podstaw do powołania biegłego w celu zweryfikowania wyników wskazanych w raporcie. Podnoszony brak uwzględnienia w raporcie emisji hałasu pochodzącego od zwiększonego mchu pojazdów ciężarowych i emitowanego podczas rozładunku nie znajduje potwierdzenia w faktach. W raporcie przedstawionym przez wnioskodawcę uwzględniono zarówno hałas pochodzący od samochodów ciężarowych (2271 poj. w ciągu roku) jak i rozładunku surowców. Uwag do analizy oddziaływania na środowisko hałasu emitowanego przez planowane przedsięwzięcie nie wniósł Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska jako organ uzgadniający warunki realizacji przedsięwzięcia w zakresie jego oddziaływania na środowisko uzgadniając warunki realizacji przedsięwzięcia w swoim postanowieniu z dnia [...].10.2014 r. znak [...]

W załączeniu do pisma z dnia [...].11.2014 r, znak: [...] przesyłano opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2014 r. znak: [...], w którym zaopiniował pozytywnie realizację planowanego przedsięwzięcia pod względem oddziaływania na życie i zdrowie ludzi. Odnosząc się do lokalizacji przedsięwzięcia na obszarze chronionego krajobrazu i związanych z tym konsekwencji stwierdzono, iż błędne jest twierdzenie pełnomocnika D. i J.K. dotyczące lokalizacji planowanej inwestycji w Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...]. Zgodnie z Rozporządzeniem Nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów chronionego kraj obrazu (Dz. Urz. Woj. z 2005 r., Nr 9, poz. 172 z późn. zm.), Obszar Chronionego Krajobrazu "[...]" zlokalizowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji nie obejmuje zaś terenu przedsięwzięcia. Ponadto, wyjaśnienia wymaga również fakt, iż możliwa byłaby również lokalizacja inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko w obszarze chronionego krajobrazu. Rozporządzenie Nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005r., wprowadza w § 4 ust. 3 pkt 2 zakaz dotyczący realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Analizowane przedsięwzięcie, zgodnie z §3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r., jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wobec czego, jego realizacja koliduje z zakazem wskazanym w punkcie 2 ww. rozporządzeniem Wojewody. Zakaz ten nie ma jednak charakteru obligatoryjnego. O odstępstwie od jego stosowania decyduje art. 24 ust 3 ustawy o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 627, z późn. zm.) wskazując, że nie dotyczy on realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Aby inwestycja mogła być realizowana, musi zostać poddana procedurze oceny oddziaływani na środowisko i tylko pozytywny wynik tej oceny może umożliwić jej realizację. Ta sytuacja nie dotyczy jednak analizowanego przedsięwzięcia. Potwierdził to Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

Od decyzji tej wniósł odwołanie pełnomocnik D. i J.K. oraz pełnomocnik K.P..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania uchyliło decyzją z dnia [...].03.2015 r. znak: [...] zaskarżoną decyzję w całości i przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując na sposób postępowania.

W związku z powyższym pismem z dnia [...].05.2015 r. znak: [...] organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia o szczegółowe informacje i obliczenia rozkładu emisji hałasu uwzględniające hałas generowany przez pojazdy dowożące surowiec do produkcji i wywożące gotowy produkt ze szczególnym uwzględnieniem hałasu generowanego w trakcie rozładunku. Wnioskodawca w piśmie z dnia [...].06.2015 r. przedstawił swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie stwierdzając, że: dla istniejącego zakładu betoniarskiego zlokalizowanego przy ul. [...] nie została wydana decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2014 poz. 1232 z późn. zm.) co oznacza, że w stanie obecnym zakład nie generuje hałasu, który przekraczałby dopuszczalne poziomy hałasu określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r. poz. 112). Przekazany w dniu 14.08.2014 raport na potrzeby prowadzonego postępowania dotyczącego wydania decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcyjnego P o nowy węzeł betoniarski zawiera wszystkie niezbędne elementy i nie wymaga dodatkowego uzupełnienia.

Pismem z dnia [...].06.2015 r. znak: [...] organ wezwał ponownie wnioskodawcę do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia o szczegółowe informacje i obliczenia rozkładu emisji hałasu uwzględniające hałas generowany przez pojazdy dowożące surowiec do produkcji i wywożące gotowy produkt ze szczególnym uwzględnieniem hałasu generowanego w trakcie rozładunku, wykonane przez biegłego z dziedziny badania hałasu innego niż opracowujący raport.

W dniu 22.07.2015 r. wnioskodawca przedłożył opinię dr inż. A.B. - eksperta Politechniki, z której, wynika, że:

• analiza w zakresie oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia na środowisko przedstawiona w raporcie, została wykonana na podstawie obowiązujących obecnie. przepisów oraz z zastosowaniem powszechnie uznanych i zalecanych metodyk obliczeniowych. Do obliczeń zastosowano program komputerowy LEQ Professional służący do prognozowania poziomu dźwięku wokół zakładów przemysłowych na podstawie danych teoretycznych lub empirycznych. Program ten realizuje obliczenia zgodnie z modelem obliczeniowym opisanym w normie PN-ISO 9613-2:2002 pt.: Tłumienie dźwięku podczas propagacji w przestrzeni otwartej. Ogólne metody obliczeń, który jest zalecany do stosowania w Państwach Unii Europejskiej przez Dyrektywę 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady. Stosowany w programie LEQ Proffesional algorytm obliczeniowy jest zgodny z metodą określania emisji i immisji hałasu przemysłowego w Środowisku opisaną w instrukcji 338/2008 wydaną przez Instytut Techniki Budowlanej. Jest ona zalecana przez Ministerstwo Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa do stosowania przez projektantów, organa administracji państwowej oraz podmioty zajmujące się ochroną środowiska przed hałasem.

• szczegółowe informacje dotyczące ruchu pojazdów dowożących surowiec do produkcji i wywożących gotowy produkt ze szczególnym uwzględnieniem hałasu generowanego w trakcie rozładunku przedstawiono w punkcie 3.5 raportu. Planowane uruchomienie nowego węzła betoniarskiego zwiększy ok. 6-krotnie produkcję betonu. Zwiększona zostanie również zatem liczba samochodów obsługujących zakład z obecnych 224 pojazdów na 2271 pojazdów rocznie, co zostało uwzględnione w wykonanym raporcie. Otóż 6-cio krotny wzrost produkcji betonu nie musi oznaczać istotnego wzrostu poziomu hałasu, z uwagi na stosowane nowsze technologie i materiały oraz wyciszone (obudowane) urządzenia. Na pewno poziom hałasu zwiększy się w związku z 10-krotnym (nie 100 krotnym) zwiększeniem liczby samochodów obsługujących zakład. To jednak zostało uwzględnione w raporcie, a przeprowadzone obliczenia wykazały, że dopuszczalny poziom hałasu na terenach chronionych akustycznie nie zostanie przekroczony.

• przedłożony raport jest poprawny pod względem merytorycznym oraz formalnym i nie wymaga uzupełnienia ani składania dodatkowych wyjaśnień.

Po zebraniu wszystkich materiałów dowodowych, wypełniając obowiązek wynikający z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego organ powiadomił strony postępowania pismem z dnia [...].08.2015 r., znak [...], o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w prowadzonym postępowaniu, wyznaczając siedmiodniowy termin.

W dniu 15 września 2015 roku wpłynęło do organu pismo pełnomocnika D. i J.K., właścicieli działki [...], ustosunkowujące się do materiałów dowodowych oraz wnoszące ponownie o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny badania hałasu w celu zweryfikowania wyników badań przedłożonych przez inwestora, gdyż przedłożona przez wnioskodawcę opinia nie spełnia wymagań kpa w zakresie opinii biegłego, która winna być niezależna (art. 84 kpa) oraz wymogów w zakresie ich sporządzenia (art. 79 kpa). Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym raportu o oddziaływaniu na środowisko przedłożonego przez inwestora organ ustalił co następuje:

1) Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na rozbudowie istniejącego na działce nr [...], zakładu produkcyjnego P o nowy węzeł betoniarski o wydajności 40-50 m3/h ze stacją kruszyw i instalacją do recyklingu betonu.

2) Teren analizowanego przedsięwzięcia nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

3) Inwestycja nie jest zlokalizowana na obszarach wodno-błotnych oraz innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w strefie ochronnej ujęć wód powierzchniowych i podziemnych i obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych, na obszarach wybrzeży, obszarach górskich, leśnych, obszarach, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, obszarach przylegających do jezior i obszarach ochrony uzdrowiskowej, obszarach chronionych czy obszarach o znacznej gęstości zaludnienia.

4) Obecnie na części działki nr [...] znajduje się zakład produkcji prefabrykatów betonowych z 2 węzłami betoniarskimi, 4 zasiekami na kruszywo, 2 wibroprasami zewnętrznymi, placem magazynowym, halą produkcyjno-magazynową, budynkiem biurowo-socjalnym i parkingiem na pojazdy osobowe. Teren w tej części jest utwardzony betonem. Część działki, przeznaczona pod planowane przedsięwzięcie, nie jest obecnie wykorzystywana i stanowi nieużytek. Dodatkowo inwestor wykorzystuje halę produkcyjną usytuowaną na działce nr [...], w której prowadzona jest produkcja ogrodzeń i galanterii betonowej.

5) Obecna produkcja betonu wynosi 1500 m3/sezon, który jest wykorzystywany całkowicie do produkcji elementów budowlanych i galanterii budowlanej. Nowy węzeł betoniarski z recyklingiem betonu oraz stacją kruszyw będzie produkował rocznie ok. 20000 Mg wysokiej jakości betonu na sprzedaż i na produkcję prefabrykatów. Produkcja betonu na dotychczasowych węzłach zmaleje początkowo o ok. 50%, a docelowo przewiduje się ich likwidację.

6) W bezpośrednim sąsiedztwie zakładu znajdują się: od strony północnej (za działką ogrodniczą) zabudowa mieszkaniowa w odległość ok. 45 m od granicy zakładu, od strony wschodniej teren kolejowy, od strony południowej działka ogrodnicza, od strony południowo- zachodniej zabudowa mieszkaniowa Inwestora, od strony zachodniej droga gminna, za którą znajduje się Kanał [...]. Na północy i wschodzie znajdują się tereny leśne. Planowany węzeł zlokalizowany zostanie na działce nr [...], po wschodniej stronie istniejącej hali produkcyjnej, w miejscu najbardziej oddalonym od zabudowy mieszkaniowej miejscowości [...]. W związku z dokonanym przez inwestora zakupem działki nr [...], sąsiadującej od strony południowej z działką nr ewid. [...], zaplanowano przeniesienie na tę działkę części magazynu prefabrykatów.

7) Planowany węzeł zlokalizowany zostanie na działce nr [...], po wschodniej stronie istniejącej hali produkcyjnej, w miejscu najbardziej oddalonym od zabudowy mieszkaniowej w miejscowości [...]. W związku z dokonanym przez inwestora zakupem działki nr [...], sąsiadującej od strony południowej z działką nr ewid. [...], zaplanowano przeniesienie na tę działkę części magazynu prefabrykatów,

8) Na etapie planowania przedmiotowej inwestycji przeanalizowano następujące warianty:

• Wariant 1 opisany w pierwotnym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko gdy inwestor nie był jeszcze właścicielem działki nr [...] i uznany za najkorzystniejszy dla środowiska, wraz z kompletem obliczeń dotyczących poszczególnych komponentów oddziaływania na środowisko, polegający na: - zmniejszeniu produkcji betonu na istniejących węzłach o 50 % i eksploatacji tych węzłów do czasu ich technicznego zużycia, - prowadzeniu dotychczasowej produkcji prefabrykatów bez zmian, - zainstalowaniu nowego węzła betoniarskiego i urządzeniu magazynu prefabrykatów za istniejącą halą prefabrykatów od strony wschodniej, - prowadzeniu transportu tylko na działce nr [...],

• Wariant II -wariant różniący się następująco w porównaniu z wariantem 1: - przeniesienie części magazynu prefabrykatów na działkę nr [...], - prowadzenie transportu poprzez wjazd pojazdów na działce nr [...] wzdłuż granicy z działką ni* [...] i wyjazd przez działkę nr [...] (w wariancie I przyjęty był wyjazd również przez działkę ni* [...]), - posadowienie ekranu długości 25 m i wysokości 2 m na granicy działki nr [...], - posadowienie ekranu długości 4,5 m i wysokości 3 m przy wrotach wjazdowych do hali produkcji prefabrykatów od strony wschodniej.

• Wariant III polegający na: - innej lokalizacji planowanego węzła betoniarskiego na działce nr [...], tj, usytuowaniu go przed istniejącą halą prefabrykatów od strony zachodniej pomiędzy halą i budynkiem biurowym, - likwidacją dotychczasowych węzłów, - prowadzeniu transportu i magazynowania jak dla wariantu II.

Analiza wariantów wykazała, że nie różnią się one w sposób zasadniczy w oddziaływaniu na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i odpadowej. Natomiast istotne oddziaływania związane są z emisją zanieczyszczeń pyłowych oraz propagacją hałasu. W przypadku wszystkich wariantów lokalizacji planowanego węzła na działce nr [...] nie przewiduje się negatywnego (ponadnormatywnego) oddziaływania na środowisko ze względu na emisję hałasu oraz zanieczyszczenia pyłowe. We wszystkich wariantach nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnych stężeń i opadu pyłu zarówno na terenie zakładu jak i w jego otoczeniu. Porównanie wariantów I i II z wariantem III, pokazało jednak istotną różnicę w emisji i stężeniach pyłu w przypadku węzłów o starszej technologii i nowoczesnych węzłów charakteryzujących się o lepszą hermetyzacją procesu produkcji betonu. Ponadto nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu na terenach sąsiadujących z zakładem oraz na zabudowie mieszkaniowej. Izolinia poziomu hałasu 50 dB w wariancie ł wnika, co prawda, częściowo na teren działki [...], ale w wariancie II zostało to wyeliminowane poprzez wprowadzenie ekranu akustycznego. Wariant III, mimo zlikwidowania produkcji na istniejących węzłach, jest akustycznie mniej korzystny, gdyż hałas emitowany w czasie pracy nowego węzła nie będzie ekranowany tak w wariantach I i II przez halę prefabrykatów Pogorszy to warunki akustyczne w otoczeniu budynku mieszkalnego rodziców inwestora.

9) Z analizy wariantów wynika, że najbardziej korzystnym dla środowiska, organizacji i rozwoju firmy P jest wariant II polegający na: • zmniejszeniu produkcji betonu na istniejących węzłach o 50 % i eksploatacji tych węzłów do czasu ich technicznego zużycia, ♦ prowadzeniu dotychczasowej produkcji prefabrykatów bez zmian, • zainstalowaniu nowego węzła betoniarskiego za istniejącą halą prefabrykatów od strony wschodniej, • przeniesieniu części magazynu prefabrykatów na działkę nr [...], • prowadzeniu transportu poprzez wjazd pojazdów na działce nr [...] wzdłuż granicy z działką nr [...] i wyjazd przez działkę nr [...] (w wariancie I był wyjazd również przez działkę nr [...]), • ekranowaniu akustycznym na granicy działki nr [...], * ekranowaniu akustycznym przy wrotach wjazdowych do hali produkcji prefabrykatów od strony wschodniej.

10) Produkcja betonu w nowo projektowanym węźle polegać będzie na wymieszaniu kruszywa, cementu, popiołu i wody z dodatkami chemicznymi, zadawanymi komputerowo. Wszystkie rodzaje kruszyw składowane będą w komorach stacji kruszyw. Cement i popiół, dostarczane specjalistycznymi samochodami, będą magazynowane w 2 silosach o tonażu 60 Mg każdy. Przeładunek z pojazdów odbywać się będzie pneumatycznie. Produkcja betonu towarowego odbywać się będzie w specjalnym mieszalniku o wydajności 40-50 m3/h, do którego będą zadawane wszystkie składniki dozowane automatycznie. Gotowy beton spuszczany będzie do betonowozów lub na linię produkcyjną. Produkcja będzie się odbywać przy zapewnieniu pełnej hermetyzacji w czasie rozładunku materiałów sypkich, produkcji betonu i jego załadunku do betonowozów. Węzeł pracować będzie tylko w porze dziennej przez ok. 200 dni w roku. Resztki betonu i woda zanieczyszczona po myciu mieszarki węzła, mieszarek samochodowych jak i pomp, będzie zrzucana do urządzenia wypłukującego, gdzie zostanie kruszywo oddzielone od zaszłamionej wody. Kruszywo pozostałe po wypłukaniu, rozdzielone na frakcje, będzie zawracane do stacji kruszywa i w całości ponownie wykorzystywane do produkcji betonu.

11) Rozbudowa zakładu obejmować będzie wykonanie węzła betoniarskiego o wydajności 40-50 m3 /h, w skład którego wchodzą: • 2 silosy na spoiwo (cement i popiół) o tonażu 60 Mg każdy, • stacja kruszyw podzielona na 4 komory o określonym rodzaju i odpowiedniej granulacji, wraz z systemem podawania, • kontener ze zbiornikiem magazynującym dodatki chemiczne, • część centralna składająca się ze sterowni komputerowej, mieszalnika, instalacji ważących i dozujących poszczególne komponenty, • urządzenie do recyklingu resztek świeżego betonu (etap docelowy).Wszystkie surowce, tj.: cement, popiół, kruszywo, woda i dodatki chemiczne, dozowane będą wagowo przy użyciu elektronicznych tensometrycznych wag dozujących, posiadających aktualne legalizacje. Obiektem uzupełniającym będzie urządzenie do recyklingu resztek świeżego betonu. W skład urządzenia wchodzić będą:

• urządzenie wypłukujące, zbiornik wody ze szlamem cementowym wyposażony w mieszadło, przewód wody wodociągowej oraz przewód wody ze szlamem cementowym. Resztki betonu i woda zanieczyszczona po myciu mieszarki węzła, mieszarek samochodowych jak i pomp, będzie zrzucana do urządzenia wypłukującego, gdzie zostanie kruszywo oddzielone od zaszłamionej wody. Kruszywo pozostałe po wypłukaniu, rozdzielone na frakcje, będzie zawracane do stacji kruszywa i w całości ponownie wykorzystywane do produkcji betonu.

12) Analiza istniejącego zakładu oraz proponowanych nowych rozwiązań technicznotechnologicznych wskazuje, że zakład po rozbudowie może potencjalnie oddziaływać na: powietrze atmosferyczne, klimat akustyczny, glebę i wody podziemne. Wskazane w raporcie emisje oraz przedstawione wyliczenia wskazują na nieznaczny wpływ przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska.

13) Informacje o przedsięwzięciu przedstawione w raporcie są wystarczające do pełnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wykazują, że przy zastosowaniu odpowiednich rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych, nie wystąpi znacząco negatywne oddziaływanie na środowisko.

14) Na terenie zakładu, zarówno obecnie, jak i po zrealizowaniu przedsięwzięcia występować będzie emisja zorganizowana pyłów do powietrza związana z silosami do magazynowania cementu oraz niezorganizowana związana z transportem. Ogrzewanie pomieszczeń biurowo - socjalnych i uzyskiwanie ciepłej wody odbywa się elektrycznie. Hale produkcyjne nie są ogrzewane. W trakcie realizacji przedsięwzięcia może wystąpić niezorganizowana emisja do powietrza gazów i pyłów, pochodzących przede wszystkim od silników maszyn i urządzeń. Będzie to emisja przemijająca, występująca okresowo, tylko do czasu zakończenia wszystkich prac budowlanych. Proces przesypywania przebiegać będzie bezpyłowo. Każdy silos wyposażony będzie w filtr tkaninowy. Przedstawione w raporcie obliczenia i rozkład emisji pyłu do powietrza pozwalają stwierdzić, że oddziaływanie zakładu w tym zakresie nie wykroczy poza teren, do którego inwestor posiada tytuł prawny.

15) Emisja hałasu związana będzie głównie z transportem dowożącym cement, popiół i kruszywo, ich rozładunkiem, odbiorem betonu i prefabrykatów oraz pracą wibratorów na hali i stanowiskach zewnętrznych. Jego wzrost związany będzie głównie ze zwiększonym ruchem środków transportu z 224/rok obecnie do ok. 2271/rok maksymalnie po rozbudowie - wzrost ok. 10 krotny). Ponieważ droga dojazdowa prowadzi wzdłuż betonowego ogrodzenia o wysokości 2 m, hałas związany z transportem będzie zmniejszony na skutek ekranowania. Ponadto nowy węzeł zostanie zlokalizowany w pobliżu istniejącej hali produkcyjnej, która będzie spełniała rolę ekranu akustycznego. Podobną rolę spełniać będzie wysoka skarpa na wschodniej granicy zakładu i ekrany akustyczne posadowione na granicy działki nr [...] oraz przy wrotach wjazdowych do hali produkcji prefabrykatów od strony wschodniej.

16) W przedłożonych w raporcie obliczeniach poziomu hałasu uwzględniono zarówno źródła hałasu już istniejące, w związku z prowadzoną działalnością, jak i źródła hałasu jakie pojawią się po uruchomieniu nowego węzła betoniarskiego, w tym hałas generowany w trakcie prac rozładunkowych. Do obliczeń przyjęto sytuację skrajną, gdy w jednym dniu nawarstwia się wiele działań powodujących emisję hałasu. Obliczenia przeprowadzone dla przedmiotowego przedsięwzięcia programem komputerowym LEQ Professional realizujący obliczenia zgodnie z modelem obliczeniowym opisanym w normie PN-lso 9613-2..2002 pt.: Tłumienie dźwięku podczas propagacji w przestf'zeni otwartej. Ogólne metody obliczeń, który jest zalecany do stosowania w Państwach Unii Europejskiej przez Dyrektywę 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady, wykazały, że eksploatacja inwestycji, przy spełnieniu założeń organizacyjnych, technicznych i technologicznych przedstawionych w raporcie, nie będzie powodowała przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tj. Dz. U. z 2014 poz. 112) w porze dziennej. Po szczegółowej analizie inwestycji w zakresie jej wpływu na klimat akustyczny, w tym przedstawionej symulacji rozprzestrzeniania hałasu ze wszystkich zidentyfikowanych źródeł wykazano, że przy zastosowaniu ekranów akustycznych działalność projektowanej inwestycji nie przekroczy dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w porze dnia (w czasie funkcjonowania zakładu) na terenach podlegających ochronie akustycznej. Nie przewiduje się również możliwości kumulowania się skutków emisji hałasu pochodzącego z terenu planowanego przedsięwzięcia oraz sąsiadujących z nim terenów dla panującego w tym rejonie klimatu akustycznego. Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że omawiana działalność jest zgodna z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa. Eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomów hałasu na obszarach objętych ochroną przed hałasem.

17) Ścieki bytowe powstające na terenie zakładu odprowadzane będą jak dotychczas do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej i trafiać będą docelowo na miejską, wysokosprawną, mechaniczno-biologiczną oczyszczalnię ścieków w [...] z odprowadzeniem ścieków oczyszczonych do rzeki [...].

18) Wody opadowe odprowadzane będą w sposób niezorganizowany do ziemi na terenie inwestora. Będą to wody czyste z dachów oraz zanieczyszczone zawiesiną mineralną z terenów utwardzonych. Wprowadzane w sposób rozproszony do ziemi nie będą negatywnie wpływać na ziemię i wody podziemne.

19) W wyniku eksploatacji zakładu powstawać będą odpady wybrakowanych elementów betonowych i odpady związane z eksploatacją wózków widłowych oraz opakowania z drewna. Przedstawiony w raporcie sposób gromadzenia, magazynowania i dalszego gospodarowania wytworzonymi odpadami jest zgodny z zasadami ustawy o odpadach, więc nie zachodzi obawa negatywnego oddziaływania tych odpadów na środowisko.

20) Najbliższe ujęcie wód podziemnych znajduje się na południowy - zachód od zakładu.

Jest to ujęcie wody dla Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Ujecie składa się z 2 studni wierconych oddalonych od siebie o 23 m: studni nr 1 w odległości 320 m od zakładu (pełniącej rolę studni awaryjnej), studni nr 2 w odległości 300 m od zakładu (pełniącej rolę studni głównej, ze względu na lepsze warunki hydrogeologiczne). Ujęcie nie posiada ustanowionej strefy ochronnej ujęcia. Ponadto planowane przedsięwzięcie znajduje się: poza lejami depresji ujęcia -w odległości ponad 180 m od zasięgu lejów, poza granicą obliczonej potencjalnej strefy ochrony ujęcia, której północnowschodnia granica znajduje się w odległości 140 m od działki zakładu, poza strefą spływu wód do ujęcia. Duża odległość od ujęcia oraz kierunek spływu wód z rejonu wysoczyzny w stronę rzeki [...] powodują, że planowane przedsięwzięcie nie będzie w żaden sposób oddziaływać na ujęcie wody.

21) Teren objęty inwestycją znajduje się w zlewni Kanału [...], który przepływa po zachodniej stronie terenu inwestora w odległości ok. 30 m, dalej w odległości około 3,4 km na wschód i południowy-wschód płynie rzeka [...]. Na analizowanym terenie nie ma naturalnych zbiorników wodnych. Zgodnie z Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], Kanał [...] stanowi Jednolitą Część Wód Powierzchniowych o kodzie JCWP PLRW600018949, położoną w regionie wodnym Warty. Typ JCWP nieokreślony (0) o statusie sztuczna część wód. Potencjał ekologiczny kanału ocenia się jako umiarkowany. Ocena ryzyka osiągnięcia celów środowiskowych jest zagrożona. Przyczyną zagrożenia nieosiągnięcia celów środowiskowych przez rzekę są silne zmiany morfologiczne (budowle piętrzące oraz regulacyjne). Funkcjonowanie zakładu nie będzie wywierać presji na Kanał [...] ze względu na brak odprowadzania ścieków do kanału, w związku z czym realizacja celów środowiskowych określonych dla cieku nie będzie zagrożona.

22) Analizowany teren położony jest na terenie Jednolitej Części Wód Podziemnych o nazwie JCWPd 26 i kodzie JCWPd PLGW650026, w rejonie wodnym [...]. Stan ilościowy został oceniony jako dobry, natomiast stan chemiczny jako słaby. Gospodarka wodno-ściekowa

zakładu nie będzie wpływać na osiągnięcie celów środowiskowych określonych dla JCWPd nr 26 w Planie gospodarowania wodami w dorzeczu [...].

23) Planowane przedsięwzięcie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Obszaru Chronionego Krajobrazu Nr [...], w odległości ok. 35 m od obszaru Natura 2000: [...]. Po przeanalizowaniu miejsca usytuowania przedsięwzięcia względem obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk oraz siedlisk przyrodniczych objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 627, z późn. zm.) stwierdzono, że zarówno etap realizacji inwestycji jak i późniejsza eksploatacja nie będą miały negatywnego wpływu na ww. obszary i cele ochrony, dla których zostały one wyznaczone. Większość zidentyfikowanych czynników wynikających z eksploatacji nowego węzła betoniarskiego ma znaczenie obojętne - nieznaczące w dłuższej perspektywie czasowej, w związku z czym brak jest podstaw do stwierdzenia negatywnego wpływu realizacji inwestycji na cele ochrony ww. obszarów. Eksploatacja przedmiotowej inwestycji nie pogorszy właściwego stanu ochrony siedlisk, jak również nie wpłynie znacząco na integralność oraz spójność obszarów Natura 2000.

24) Przewidywane oddziaływanie analizowanego przedsięwzięcia ma charakter lokalny, nie będzie powodować powstawania zanieczyszczeń, mogących się przemieszczać na dalekie odległości, w związku z czym nie wystąpi możliwość określona w art. 104 ust.l pkt 1 lit a) ustawy ooś znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko, pochodzącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na skutek realizacji przedsięwzięcia.

25) Ze względu na to, że planowane przedsięwzięcie nie jest zaliczone do zakładów wymienionych w ari. 248 ustawy Prawo ochrony środowiska, stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii przemysłowych, w zależności od rodzaju, kategorii i ilości substancji niebezpiecznej znajdującej się w zakładzie, określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 10 października 2013 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1479), nie określono dla niego wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom takich awarii.

26) Nie stwierdzono również konieczności utworzenia dla ww. przedsięwzięcia obszaru ograniczonego użytkowania, gdyż przedsięwzięcie to nie należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 135 ustawy Prawo ochrony środowiska, tj. oczyszczalni ścieków, składowisk odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej, dla których obszar taki może być ustalony, jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu.

27) Nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego lub decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, gdyż zgromadzone w toku postępowania dane pozwoliły wystarczająco ocenić rodzaj i skałę oddziaływania na środowisko oraz określić wymagania w zakresie ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego uznano, że projektowane przedsięwzięcie, przy przyjętych rozwiązaniach chroniących środowisko i określonych w sentencji decyzji warunkach jego realizacji i eksploatacji nie powinno być źródłem ponadnormatywnych emisji substancji i energii do środowiska. Mając jednak na względzie, że obliczony poziom hałasu na granicy zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zbliża się do wartości dopuszczalnych nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny porealizacyjnej, w której dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia.

Dalej organ wskazał, że w trakcie postępowania wniesione zostały przez strony następujące uwagi: J.K., właściciel działki nr [...] pismem z dnia [...].12.2012 r. wniósł sprzeciw do planowanej rozbudowy istniejącego zakładu P uzasadniając to tym, że 1) Dotychczasowy sposób prowadzenia produkcji był i jest uciążliwy dla otoczenia środowiska naturalnego. Podczas produkcji występuje bardzo duża emisja pyłów (cementu i popiołów podczas rozładunku cementowozów do silosów i transportu z silosów do produkcji), gazów, ścieków poprodukcyjnych, smrodów oraz hałasu przekraczającego normy, 2) Ścieki technologiczne nie są w dostateczny sposób zabezpieczone i przy dużym nachyleniu przemieszczają się, wypływając między innymi na teren jego gospodarstwa sadowniczego. 3) Również wody opadowe stanowią bardzo niebezpieczne ścieki przemysłowe, gdyż większość terenu pokryta jest betonem i stanowi poligon składowy różnych materiałów, surowców i wyrobów gotowych przygotowania zbrojenia do produkcji oraz niektórych rodzajów produkcji. Cały teren pokryty jest pyłem cementowym, olejami używanymi do konserwacji urządzeń, maszyn i narzędzi produkcyjnych. Wody opadowe spłukują te nieczystości i dlatego stanowią bardzo niebezpieczne ścieki przemysłowe. 4) Nowy węzeł betoniarski przewidziany jest na wolnym powietrzu bez recyklingu co jest bardzo dużym zagrożeniem dla środowiska naturalnego sąsiadującej produkcji sadowniczej , warzywnej, rolniczej. 5) Powiększenie produkcji betoniarskiej wymusi zwiększenie zużycia cementu, popiołów, kruszywa i innych środków do produkcji co spowoduje kolejne zwiększenie emisji szkodliwych pyłów, gazów szkodliwych zapachów, hałasu i transportu ciężkich samochodów na ulicy [...], która nie jest przystosowana do takiego ruchu. 6) Nowe technologie, o których mowa we wniosku inwestora są tylko zasłoną przepisana z lektury o sposobach organizacji produkcji betoniarskiej. Zakład nigdy nie stosował i nie stosuje bezpiecznych metod wytwarzania. 7) Powierzchnia posiadanego terenu, na którym można prowadzić produkcję betoniarską i obrót tymi wyrobami nie pozwala na zwiększenie tej produkcji. Zdaniem organu z analizy przedstawionych przez inwestora informacji zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko wynika, że po zrealizowaniu planowanego przedsięwzięcia ograniczona zostanie o 50 % dotychczasowa produkcja w istniejącej części zakładu a docelowo istniejące węzły betoniarskie zostaną zlikwidowane. Planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem smrodów, gdyż stosowane surowce do produkcji betonu nie należą do substancji zapachowo-czynnych, a zastosowane rozwiązania techniczne ograniczające emisję zanieczyszczeń pyłowych do powietrza (Filtry na zbiornikach magazynowych cementu i popiołu o wysokiej skuteczności, zhermetyzowany zrzut cementu i popiołu do ww. zbiorników oraz zabiegi organizacyjne) spowodują, że oddziaływanie w tym zakresie nie wykroczy poza teren inwestora. Podobnie w przypadku hałasu zaproponowana lokalizacja i organizacja zakładu według wariantu II przy zastosowaniu ekranów akustycznych od strony terenów objętych ochroną akustyczną zapewnia dotrzymywanie dopuszczalnych poziomów hałasu na terenie tej zabudowy. Eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie jest związana z powstawaniem ścieków przemysłowych. Wody opadowe odprowadzane z terenu zakładu zanieczyszczone będą głównie zawiesiną mineralną i trafiać będą do istniejącego zbiornika ziemnego na terenie inwestora i nie będą negatywnie oddziaływać na grunt i wody podziemne, gdyż nie będą zawierać substancji zaliczonych do szkodliwych dla środowiska wodnego. Nowy węzeł betoniarski wyposażony zostanie w instalacje do recyklingu wadliwych wyrobów i wody z mycia betonowozów. Wzrost produkcji poprzez wykonanie nowoczesnego, zhermetyzowanego węzła betoniarskiego nie spowoduje takiego wzrostu emisji substancji i energii do środowiska, który powodowałby przekroczenia standardów emisyjnych na terenach przyległych. W związku z powyższym nie ma podstaw do twierdzenia o ponadnormatywnym oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnej odmowy wydania decyzji środowiskowej.

W dniu 24.12.2012 roku wpłynęło pismo E.W., właściciela działki nr [...], w którym wniósł następujące uwagi i zastrzeżenia:

1) W opracowaniu załączonym do wniosku w pkt. 1 Rodzaj skala i usytuowanie przedsięwzięcia, dane adresowe terenu i oznaczenie geodezyjne działki w części Klasyfikacja przedsięwzięcia, nie uwzględniona została działka nr [...] granicząca od strony południowej bezpośrednio z działką nr [...] p. P., na której planowana jest rozbudowa zakładu produkcyjnego P.

2) Na terenie tym prowadzona jest obecnie produkcja sadownicza, która jest zagrożona przez emisję pyłów i gazów przez zakład p. P.. Ponadto teren ten przewidywany jest pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną. W trakcie załatwiania jest uzyskanie warunków zabudowy i zagospodarowania tego terenu. Teren planowanej zabudowy znajduje się w odległości 10 m od wnioskowanej inwestycji p. P..

3) Nowy węzeł betoniarski zlokalizowany będzie na wolnym powietrzu na razie bez recyklingu. Stanowi to duże zagrożenie dla środowiska naturalnego oraz dla sąsiadujących działek z istniejącą i planowaną zabudową z uwagi na emisję pyłów i gazów oraz szkodliwy hałas podczas prowadzenia produkcji. Także ścieki technologiczne i zanieczyszczone wody opadowa, które były po wstępnym oczyszczeniu odprowadzane do kanału, a po wybudowaniu kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] do tej kanalizacji.

4) Szkodliwość odprowadzania pyłów i gazów doświadczył p. K., który graniczy całą swoją działką z zakładem p. P.. Po otwarciu zakładu betoniarskiego w wyniku jego szkodliwego oddziaływania, między innymi uległ degradacji sad brzoskwiniowy. Nie pomógł nawet wyegzekwowany w wyniku interwencji płot betonowy na granicy działek. Obecnie teren swojej działki p. K. przeznaczył pod zabudowę mieszkalną. Posiada już wydane warunki zabudowy i zagospodarowania.

5) Zakład p. P. jest bardzo szkodliwy dla środowiska naturalnego i sąsiednich mieszkańców i nie powinien znajdować się w otoczeniu zabudowy mieszkalnej.

6) W bezpośrednim sąsiedztwie zakładu p. P. znajduje się też Obszar Chronionego Krajobrazu i Natura 2000.

7) Planowana rozbudowa zakładu w istotny sposób wpłynie na pogorszenie warunków ochrony środowiska i życie sąsiadów i nie powinno mieć miejsca. Wprawdzie w opracowaniu jest ujęty w sposób wręcz akademicki, sposób zabezpieczenia przed szkodliwością ze strony zakładu, tylko to jest teoria , która się ma nijak do rzeczywistości.

Ustosunkowując się do powyższego organ podniósł, że w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko uwzględniona została działka nr [...] oraz wydane dla tej działki warunki zabudowy i zagospodarowania terenu określające charakter zabudowy. Dla ochrony tego terenu przewidziano w raporcie wykonanie ekranu akustycznego. Nowy węzeł betoniarski będzie zhermetyzowany z instalacją do recyklingu. Z analizy treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez Wojewódzkiego Dyrektora Ochrony Środowiska wynika, że planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać na obszar Natura 2000 [...] i obszar chronionego krajobrazu Nr [...]. Działka Nr [...] stała się już własnością inwestora. W związku z powyższym nie uwzględniono przedstawionych zarzutów w rozstrzygnięciu decyzji.

W dniu 07.02.2013 r. wpłynęło do organu pismo pełnomocnika D. i J.K., właścicieli działki [...], w którym wniósł o oddalenie wniosku poprzez wydanie decyzji odmownej dla planowanego przedsięwzięcia, uzasadniając tym, że planowane przedsięwzięcie stanowi istotną ingerencję w środowisko i w konsekwencji może doprowadzić do trwałego naruszenia jego elementów. Skutki realizacji przedsięwzięcia, mogą mieć charakter nieodwracalny, stąd też zasadnym jest wyeliminowanie ryzyka tych naruszeń już na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Złożony wniosek nie wykazuje rzeczywistego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, W tym kontekście podnieść należy, że dołączona mapa nie spełnia wymogów z ari. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy, gdyż nie obejmuje całego obszaru, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia, ze względu na jego skalę nie będzie dotyczyć wyłącznie nieruchomości, na której ma być zlokalizowana inwestycja i nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadujących. Świadome zaniżenie prognozowanego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko we wniosku dotyczy przede wszystkim hałasu, który już obecnie emitowany jest na poziomie uciążliwym dła mieszkańców. Zakładany wzrost produkcji jest ponad sześciokrotny, dodatkowo około stukrotnie zwiększy się ruch pojazdów związanych z prowadzoną działalnością (z obecnych 224 pojazdów do 2154 pojazdów rocznie). Wniosek zupełnie pomija, że rozbudowa zakładu będzie dotyczyć w istocie terenów zabudowy mieszkaniowej, dla którego dopuszczalny poziom hałasu wynosi odpowiednio 50 dB i 40 dB, a nie 55 dB i 45 dB, jak wskazano we wniosku. Wskazywane przez wnioskodawcę poziomy hałasu zostaną przekroczone zgodnie z danymi zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia.

Zdaniem organu z analizy przedłożonego raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia wynika, że realizacja i eksploatacja planowanego węzła betoniarskiego przy zastosowaniu planowanych przez inwestora zabezpieczeń środowiska przed nadmierną emisją nie będzie powodowała przekroczeń dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń w powietrzu oraz dopuszczalnych poziomów hałasu na granicy terenu inwestora z zabudową chronioną akustycznie - zabudową jednorodzinna, dla której dopuszczalny poziom hałasu dla pory dnia wynosi 50 dB. Przewiduje się zastosowanie dla ochrony powietrza wysokosprawnych filtrów oraz dla ochrony akustycznej ekranów akustycznych. W raporcie przy obliczaniu emisji substancji i energii do środowiska przyjęto najgorsze warunki eksploatacji przedsięwzięcia. Przy obliczaniu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uwzględniono wszystkie przyległe nieruchomości. W obliczeniach rozkładu imisji hałasu uwzględniono 6-krotny wzrost produkcji betonu oraz przewidywany ok. -10-krotny (a nie 100-krotny) wzrost mchu pojazdów-punkt 3.5 raportu.

W dniu 20.11.2013r. wpłynęło do organu pismo radcy prawnego M.Ł. - pełnomocnika D. i J.K. właścicieli dziali [...].

`Zdaniem tego pełnomocnika organ prowadząc postępowanie nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego i pominął istotne okoliczności faktyczne oraz dowody, które jednoznacznie wskazują na brak prawnej możliwości wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięci. Przede wszystkim wskazuje, że przeprowadzenie oceny oddziaływania środowisko w sprawach indywidualnych ma służyć ocenie ewentualnych następstw dla środowiska wynikających z realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Jeżeli więc istnieją prawne zakazy lub ograniczenia realizacji przedsięwzięć określonego rodzaju na danym terenie, wówczas nie ma podstaw do ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Prowadzone postępowanie w zakresie materiału dowodowego ograniczyło się wyłącznie do uzyskania przez organ prywatnego dowodu w postaci raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Raport z założenia jest dokumentem o charakterze nieobiektywnym, z uwagi chociażby na fakt, że sporządzany jest na zlecenie i koszt inwestora oraz ma służyć poparciu złożonego wniosku. Raport nie ma i nie może mieć cech opinii biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 kpa. Niemniej z uwagi na fakt, że raport może zostać sporządzony przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną na dany temat istnieje niebezpieczna tendencja do utożsamienia raportu właśnie z opinią biegłego. Prowadzi to do niedopuszczalnych uproszczeń w ramach postępowania dowodowego przede wszystkim w zakresie oceny wiarygodności tego dowodu. Raport jest opracowaniem dwóch autorów, przy czym ani z raportu, ani z innych dokumentów nie wynika, która z osób jest autorem, której części raportu. Utrudnia to weryfikację poszczególnych części raportu i ocenę zawartych w raporcie twierdzeń. Jest to szczególnie istotne w kontekście nieobiektywnych, czy też niewiarygodnych ustaleń prezentowanych w raporcie. Pomimo faktu, że raport jest dokumentem prywatnym, autor raportu, aby go sporządzić, musi posiadać wiedzę specjalistyczną z dziedziny, z którą planowane przedsięwzięcie się wiąże. Przedłożony raport nie ujawnia wykształcenia, przygotowania specjalistycznego oraz doświadczenia autorów raportu. W odniesieniu do jednego z autorów raportu wskazano natomiast, że jest biegłym w zakresie ocen oddziaływania na środowisko, przy czym w aktualnym stanie prawnym instytucja biegłego w zakresie ocen oddziaływania na środowisko nie istnieje. Taki status mógł przysługiwać tej osobie w okresie obowiązywania ustawy z 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, która utraciła moc z dniem 26.10.2001 r., a więc ponad 12 lat temu. Powoływanie się obecnie na status biegłego w zakresie ocen oddziaływania na środowisko jest zafałszowaniem informacji co do specjalnego statusu jednego z autorów raportu. Nie może być wątpliwości, że planowane przedsięwzięcie stanowić będzie istotną ingerencję w środowisko. Taka teza wynika również z poszczególnych ustaleń raportu, mimo, że końcowe wnioski formułują pozytywną ocenę. Raport wskazuje, że oddziaływanie i uciążliwość przedsięwzięcia ograniczona zostanie do granic działki objętej zamiarem inwestycyjnym. Nawet przyjmując za wiarygodne dane podawane przez inwestora i zawarte w raporcie, już samo zainwestowanie działki nr [...] będzie skutkowało zmniejszeniem powierzchni biologicznie czynnej terenu inwestycji z około 51% powierzchni działki do 36%. Największy wzrost emisji związany będzie jednak z ruchem pojazdów ciężkich - około 2271 pojazdów ciężarowych w ciągu roku - dotychczas 224 i emisją przez nie hałasu i zanieczyszczeń. Dodatkowo około 3 kio tnie zwiększy się emisja pyłu do powietrza. Przedsięwzięcie jest zlokalizowane na Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...], a nie w bezpośrednim sąsiedztwie, jak wskazują autorki raportu. Potwierdza to chociażby mapa tego Obszaru opublikowana w publicznym portalu Powiatu [...]. Obszar ten został utworzony na mocy rozporządzenia Nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz.U. Woj . z 2005r. Nr 9 poz. 172) i wprowadzono w nim następujące zakazy:

• zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką;

• realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; zakaz, nie dotyczy przedsięwzięć służących obsłudze ruchu komunikacyjnego, turystyce oraz przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym;

• dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka;

• likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno - błotnych; Całkowity zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 200 lr. -Prawo ochrony środowiska dotyczy obecnie planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 cyt. ustawy, stąd należy uznać, że stosuje się wobec niego prawny zakaz realizacji przedsięwzięcia określony w § 4 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia Wojewody. Obszary chronionego krajobrazu obejmują tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspakajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełniona funkcją korytarzy ekologicznych. Mają na celu konserwację zastanego stanu przeciwdziałając prowadzeniu działalności niekorzystnie wpływających na krajobraz. Zdaniem pełnomocnika planowane przedsięwzięcie jest zlokalizowane również w bezpośredniej bliskości obszaru Natura 2000 [...] - obszaru specjalnej ochrony ptaków, wyznaczonego na mocy § 2 pkt 137 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12.01.20lir. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków. Wyznaczenie tego obszaru ma na celu ochronę populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymanie i zagospodarowanie ich siedlisk zgodnie w wymogami ekologicznymi, przywracanie zniszczonych biotopów oraz tworzenie biotopów. Realizacja przedsięwzięcia zakładająca co najmniej 6-krotny wzrost produkcji oraz około 100-krotnie zwiększony ruch pojazdów ciężkich, nie będą pozostawać obojętne dla tego obszaru, a twierdzenia raportu o ograniczeniu uciążliwości do granic działki objętej zamiarem inwestycyjnym są gołosłowne, szczególnie w kontekście obecnego negatywnego oddziaływania i skali planowanej rozbudowy. Ponadto zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać opis analizowanych wariantów przedsięwzięcia. Z postanowień przywołanego przepisu wynika, że powinny zostać uwzględnione 3 warianty: proponowany przez wnioskodawcę, racjonalny wariant alternatywny oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Powyższych wymogów przedłożony raport nie spełnia. Raport nie uwzględnia też i nie wskazuje pełnego zakresu standardów ochrony środowiska. Chodzi to nie tylko o wskazanie wartości granicznych określonych w przepisach, ale i aktualnych poziomów tych standardów występujących w środowisku. Innymi słowy nie chodzi tylko o to, aby planowane przedsięwzięcie mieściło się w wartościach granicznych, ale również o to żeby przynajmniej odpowiadało dotychczasowym normom ukształtowanym środowisku.

Zignorowanie powyższego świadczy o zupełnie swobodnym podejściu do ingerencji przedsięwzięcia w środowisko i zupełnym zignorowaniu istniejącego stanu faktycznego i uwarunkowań istniejących przed podejmowaniem inicjatywy ingerencji w środowisko. Oznacza to, że inwestor zupełnie nie liczy się z kosztem społecznym realizacji przedsięwzięcia.

Organ nie uwzględnił wniosków stron dotyczących odmowy wydania decyzji ze względu na to, że w przedłożonych pismach nie udokumentowano w sposób możliwy do weryfikacji (obliczeniowy lub porównawczy) możliwości wystąpienia ponadnormatywnych oddziaływań zakładu wynikających z eksploatacji planowanego przedsięwzięcia. Ponadto art. 80 ooś stanowi, że jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 38j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. -Prawo wodne. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki pozwalające na odmowę zgody na realizację rozpatrywanego przedsięwzięcia. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez pełnomocnika D. i J.K. organ uznał je za niezasadne gdyż: Organ przeprowadził procedurę ocen oddziaływania na środowisko zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r, o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.) opierając się na przedłożonym przez wnioskodawcę raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i uzgodnieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w którym uzgodnili warunki realizacji przedsięwzięcia w zakresie swoich kompetencji. Ustawodawca nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku dostarczenia innych dokumentów jak karta informacyjna przedsięwzięcia czy raport o oddziaływaniu na środowisko, natomiast w/w organy uznały, że do zajęcia stanowiska w sprawie warunków realizacji analizowanego przedsięwzięcia nie jest im potrzebna wiedza biegłych. Dane dotyczące potencjalnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawarte w raporcie zweryfikowane zostały przez upoważnione do tego organy: Państwowego Powiatowego I inspektora Sanitarnego w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na życie i zdrowie ludzi oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w zakresie oddziaływania na środowisko. Wobec braku charakteru prawnego raportu przyjmuje się, że "Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu" (wyrok WSA w Lublinie z dnia 31 marca 2011 r.,11 SA/Lu 845/10, LEX nr 993489). Oznacza to, że organy administracji uczestniczące w procesie wydawania decyzji środowiskowej powinny weryfikować gruntownie informacje zawarte w raporcie. Jest to o tyle istotne, że "Od osoby sporządzającej raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymaga się tylko wskazania nazwiska, nie zaś innych kryteriów czy to pod względem fachowości, czy braku powiązań z wnioskodawcą. Autor raportu, aby go sporządzić, musi posiadać wiedzę specjalistyczną z dziedziny, z którą planowane przedsięwzięcie się wiąże. Nie oznacza to jednak, że musi być biegłym w rozumieniu przepisów k.p.a. Raportu nie można utożsamiać z opinią biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a., a do osoby sporządzającej raport stosować art. 84 § 2 k.p.a (wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2012 r.,11 OSK 615/11, LEX nr 1123134). Organ podkreśla, że jeżeli ustawodawcy zależy na tym, aby dokument był opracowany przez osobę spełniającą określone wymagania formalne, to wprowadza w tym zakresie jednoznaczne rozwiązania. Zgodnie z art. 66 ustawy ooś raport powinien zawierać nazwisko osoby lub osób sporządzających raport. Przedłożony raport spełnia te wymagania, a ustawodawca nakazuje organom biorącym udział w procedurze ocen oddziaływania na środowisko ustosunkować się do treści merytorycznej raportu nie zaś do wykształcenia autorów. Z analizy raportu wynika, że teren przeznaczony pod planowane przedsięwzięcie stanowi nieużytek za istniejąca halą produkcyjną, zużycie wody wzrośnie do 1556 m3/rok z czego 1500m3 stanowić będzie woda używana bezpowrotnie do celów technologicznych, zwiększy się ilość wód opadowych, które wprowadzane będą do ziemi w granicach działki inwestora, istotnie zwiększy się ilość odpadów technologicznych, które wykorzystywane będą jednak w całości ponownie do produkcji betonu, zwiększy się emisja pyłu do powietrza, jednak będzie na tyle mała, że nie zostaną przetoczone standardy jakości powietrza poza terenem inwestora, zwiększy się ruch samochodów ciężarowych do ok.10 w ciągu dnia. W raporcie nie określono emisji ścieków technologicznych, gdyż nie będą one wprowadzane do środowiska lecz ponownie używane w cyklu produkcyjnym betonu. Z analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przedstawionej w raporcie wynika, że jego funkcjonowanie nie będzie powodowało istotnej ingerencji w środowisko.

Ponadto organ podnosi, iż zgodnie z Rozporządzeniem Nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. z 2005 r., Nr 9, poz. 172 z późn. zm.) planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarze chronionego krajobrazu Nr [...] lecz w bezpośrednim jego sąsiedztwie, potwierdza to również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w swoim uzgodnieniu jako organ właściwy w sprawach ochrony przyrody, nie obowiązują więc w tym przypadku zakazy dotyczące tego obszaru w zakresie zakazu lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Właściwym do stwierdzenia czy analizowany teren położony jest na obszarze chronionego krajobrazu są mapy stanowiące załącznik do ww. rozporządzenia, nie zaś mapy nie będące kopią tych załączników publikowane Internecie. W raporcie przedstawiono i przeanalizowano wpływ na środowisko trzech wariantów realizacji przedsięwzięcia. Do realizacji wybrano wariant lokalizacji przedsięwzięcia we wschodniej części działki inwestora pomiędzy istniejącą halą produkcyjną i naturalnym wzniesieniem terenu, w miejscu najbardziej oddalonym od zabudowy mieszkaniowej, organ uznał za wariant najkorzystniejszy dla środowiska przy istniejącej zabudowie działki nr [...]. Z analizy przedstawionej w raporcie wynika, że realizacja i eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie negatywnie oddziaływać na pobliski obszar Natura 2000 [...], co potwierdza w swoim uzgodnieniu Wojewódzki Dyrektor Ochrony Środowiska jako organ właściwy w sprawach ochrony przyrody. W raporcie przedstawiono aktualny stan środowiska w otoczeniu terenu planowanego przedsięwzięcia, a w obliczeniach rozkładu zanieczyszczeń w powietrzu uwzględniono aktualne tło zanieczyszczeń określone przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska, Delegaturę. Organ wydając niniejszą decyzję nie uwzględnił wniosku pełnomocnika D. i J.K., właścicieli działki [...], z dnia [...] września 2015 roku, wnoszącego ponownie o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny badania hałasu w celu zweryfikowania wyników badań przedłożonych przez inwestora z tego względu, że:

• w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zidentyfikowano wszystkie źródła emisji hałasu do środowiska, zarówno występujące obecnie jak i projektowane, zarówno punktowe, linowe jak i przestrzenne. Wyznaczono dla nich równoważny poziom hałasu oraz dokonano rozkładu imisji hałasu na terenie zakładu i w jego otoczeniu sięgającym terenów objętych ochroną akustyczną.

• obliczenia przeprowadzono dla przedmiotowego przedsięwzięcia powszechnie stosowanym programem komputerowym LEQ Professional realizującym obliczenia zgodnie z modelem obliczeniowym opisanym w normie PN-lso 9613-2:2002 pt. Tłumienie dźwięku podczas propagacji w przestrzeni otwartej. Ogólne metody obliczeń, który jest zalecany do stosowania w Państwach Unii Europejskiej przez Dyrektywę 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady.

• obliczenia wykazały, że eksploatacja inwestycji, przy spełnieniu założeń organizacyjnych, technicznych i technologicznych przedstawionych w raporcie, nie będzie powodowała przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14.06.2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tj. Dz. U. z 2014 poz. 112) w porze dziennej na terenach objętych ochroną akustyczną.

• strona nie wniosła dodatkowych uwag merytorycznych co do prawidłowości przeprowadzonych obliczeń zawartych w raporcie oraz pozostałych materiałach dowodowych.

• brak konieczności przeprowadzenia ponownych obliczeń oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia potwierdzona w opinii dr inż. A.B. - biegłego Politechniki.

W decyzji nie uwzględniono również proponowanego w piśmie radcy prawnego M.Ł. z [...].10.2014 r. ograniczenia czasu pracy zakładu z tego względu, że zakład pracował będzie wyłącznie w porze dziennej tj. w godzinach od 6.00 do 22.00 i w porze tej jak wykazano w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dotrzymywane będą dopuszczalne poziomy hałasu na terenach poza zakładem objętych ochroną akustyczną. Ponadto zakład pracował będzie wyłącznie w dni robocze. Wydając decyzję organ uwzględnił w sentencji decyzji wszystkie warunki realizacji przedsięwzięcia określone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

W ustawowym terminie odwołanie od decyzji w imieniu Pani D.K. i Pana J.K. wniósł ich pełnomocnik radca prawny M.Ł..

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7, 77,107 § 1 i 3 kpa i 138 § 2 zd. 2 w związku z art. 82 uooś oraz art. 76 ust. 1 i 2, art. 142, art. 143 i art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1232) przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, nie wyczerpujące zebranie dowodów w sprawie, dokonanie błędnej oceny zebranych dowodów, powołanie błędnej podstawy prawnej oraz nieprawidłowe i niewyczerpujące uzasadnienie zaskarżonej decyzji.

Ponadto na podstawie art. 142 kpa zaskarżył postanowienia:

1. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] uzgadniające pozytywnie realizację przedsięwzięcia pomimo jego zlokalizowania na obszarze chronionego krajobrazu - zdaniem pełnomocnika stron w aktach w dalszym ciągu brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, że planowana inwestycja jest zlokalizowana poza jego granicami,

2. Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2014 r. znak [...] opiniujące pozytywnie realizację przedsięwzięcia pomimo nieprzeprowadzenia jakichkolwiek własnych badań i ustaleń wpływu realizacji inwestycji na środowisko.

Pełnomocnik stron wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji i postanowień w całości i stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 kpa orzeczenie co do istoty sprawy, tj. odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia na wniosek inwestora, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i postanowień w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji stosownie do art. 138 § 2 kpa.

W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik stron podniósł, iż organ ponownie przeprowadzając postępowanie w dalszym ciągu nie ustalił granic obszaru chronionego krajobrazu, nie przeprowadził również dowodu nawet z opinii biegłego powołanego przez inwestora. Załączona przez inwestora dodatkowa opinia jest jedynie analizą poprawności metodologicznej raportu sporządzonego na zlecenie inwestora - brak w nim jakichkolwiek własnych badań zatrudnionego eksperta. Natomiast nawet gdyby takie badania były przez eksperta wykonane, to jego opinia i tak nie spełniałaby wymagań określonych w art. 84 i 79 kpa. W dalszym ciągu należałoby ją traktować jako dokument prywatny inwestora. W związku z czym konieczne było podtrzymanie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii niezależnego biegłego z dziedziny badania hałasu w celu zweryfikowania wyników wskazanych w raporcie oddziaływania na środowisko. Zadaniem biegłego miało być przede wszystkim zbadanie hałasu generowanego przez pojazdy dowożące surowiec do produkcji i wywożące gotowy produkt ze szczególnym uwzględnieniem hałasu generowanego w trakcie rozładunku. Realizacja przedsięwzięcia zakłada sześciokrotny wzrost produkcji oraz około dziesięciokrotnie zwiększony ruch pojazdów ciężkich, w szczególności ten drugi aspekt został całkowicie zignorowany w raporcie (brak badań) oraz w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Przyjęte w raporcie i decyzji rozwiązania ochrony przed hałasem w żaden sposób nie poprawiają sytuacji mieszkańców domów położonych na północ od planowanej inwestycji, zwłaszcza, że dotyczą stricte produkcyjnej fazy funkcjonowania zakładu, ale w żadnym razie nie chronią przez hałasem generowanym przez ruch pojazdów i fazę rozładunku surowca. Zdaniem skarżącego ponownie prowadzone postępowanie w zakresie materiału dowodowego ograniczyło się wyłącznie do uzyskania przez organ opinii oceniającej zastosowaną w raporcie metodologię obliczeń. Z faktu, że raport oraz dodatkowa ekspertyza są dokumentami prywatnymi o charakterze nieobiektywnym, organ ponownie nie wyciągnął prawidłowych wniosków. Wójt Gminy bezkrytycznie przyjął raport za w pełni wiarygodny i pomimo zgłaszanych zastrzeżeń nie dokonał jego, przynajmniej częściowej, weryfikacji w oparciu o obiektywne środki dowodowe w postaci opinii biegłego z dziedziny badania hałasu, pomimo ewidentnych wątpliwości co do jego rzetelności. Co istotne, w sprawie mamy do czynienia z funkcjonującym zakładem, a zatem istniej możliwość zbadania faktycznego hałasu generowanego przez poruszający się i rozładowujący transport. Fakt pozytywnego zaopiniowania wniosku inwestora przez organy sanitarne i ochrony środowiska, nie zwalniał organu właściwego z obowiązku przeprowadzenia takiej weryfikacji, bowiem to we właściwym postępowaniu administracyjnym powinno być przeprowadzone postępowanie dowodowe, co oczywiście nie zwalniało organów opiniujących do oceny wniosku inwestora zgodnie z ich kompetencjami i możliwościami. Dalej skarż nr [...] i na tym terenie obowiązuje prawny zakaz realizacji inwestycji, co wynika z rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...].02.2005r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. U.Woj. z 2005r. Nr 9, poz. 172). Ponadto odwołujący podaje, że planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku (...), stąd należy uznać, że stosuje się wobec niego prawny zakaz realizacji przedsięwzięcia określony w § 4 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Wojewody. Pełnomocnik stron dodaje także, że planowane przedsięwzięcie jest zlokalizowane w bezpośredniej bliskości Obszaru Natura 2000 [...], a realizacja przedsięwzięcia zakładająco co najmniej 6-krotny wzrost produkcji oraz około 10-krotny zwiększony ruch pojazdów ciężkich, nie będą pozostawać obojętne dla tego obszaru.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - decyzją z [...] lutego 2016 r. nr [...] – utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygniecie. Uzasadniając decyzję Kolegium wskazało, że zasady i tryb postępowania w sprawach ocen oddziaływania na środowisko reguluje ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn: Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.) wraz z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r, w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm. - zwanej dalej ustawą środowiskową). Z punktu widzenia art. 71 ust 2 pkt 2 oraz 59 ust. 1 w zw. z art. 63 ust 1 ustawy środowiskowej kluczowe znaczenie w sprawie miało ustalenie, do jakiej kategorii przedsięwzięć zalicza się inwestycja, albowiem dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obligatoryjne. Jednocześnie realizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy środowiskowej ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 ustawy środowiskowej). Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej). Na mocy art. 80 ust. 1 ustawy środowiskowej, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji przepisów art. 81 ustawy środowiskowej wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie:

1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2),

2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej,

3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej),

4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej),

5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej), (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r, sygn. akt. II SA/Gd 312/11, LEX nr 898190).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Kolegium stwierdziło, że w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy uznać, iż nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie Zakładu P o nowy węzeł betoniarski o wydajności 40-50 m3/h na działce nr [...].

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż organem właściwym do wydania decyzji środowiskowej był Wójt Gminy (art. 75 ust. 1 pkt 4). Wniosek o wydanie zaskarżonej decyzji spełniał wymogi określone w art. 74 ust. 1 ustawy środowiskowej. Do wniosku dołączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, mapę ewidencyjną poświadczoną przez właściwy organ, wypis z rejestrów gruntów działki, na której realizowane będzie planowane przedsięwzięcie oraz potwierdzenie wniesienia należnej opłaty skarbowej. Nadto należy wskazać, iż przedsięwzięcie stanowiące przedmiot niniejszej sprawy, zgodnie z § 3 list. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213 poz. 1397 ze zm), należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko- instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę. W dalszej kolejności organ prawidłowo wystąpił o opinię w sprawie konieczności prowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdziła natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazując jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W dalszej kolejności na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, wydano postanowienie z dnia [...].02.2013 r. znak: [...] stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie, w myśl ust. 4 tego przepisu, organ określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Nadmienić należy, że - zgodnie z art. 64 w zw. z art. 78 ustawy środowiskowej - postanowienie powyższe zostało wydane po zasięgnięciu przez organ opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...].01.2013 r. [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].02.2013 r. znak [...].

W związku z faktem, że dla terenu objętego planowaną inwestycją nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zachodziła w tej mierze negatywna przesłanka niezgodności przedsięwzięcia z planem. Tym samym procedując w zgodzie z art. 80 ust. 1 ustawy środowiskowej zostały ustalone środowiskowe uwarunkowania przy których ustalaniu wzięto pod uwagę wyniki uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, którego przebieg bardzo szczegółowo został uzasadniony w decyzji organu I instancji stąd, zdaniem Kolegium nie zachodzi potrzeba jego powielania oraz uzupełniania ustaleń zawartych w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Zdaniem Kolegium niezasadne są zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące uchybień w przedmiocie staranności organu w procedowaniu naruszeń kodeksu postępowania administracyjnego, czy też przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Podkreślić zwłaszcza należy, iż wydanie postanowienie przez organ I instancji nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz zobowiązywanie inwestora do przedstawienia raportu poprzedzone było opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Wbrew stanowisku pełnomocnika odwołujących się należy wskazać, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania, w art. 66 ustawy określono elementy, które powinien zawierać każdy raport o oddziaływaniu na środowisko. W przepisie tym nie określono jednak jaki charakter z punktu widzenia procesowego ma opracowywany raport. Rozwiązując ten problem, w praktyce przyjmuje się, że "Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu" (wyrok WSA w Lublinie z dnia 31 marca 2011 r., II SA/Lu 845/1, LEX nr 993489). Oznacza to, że organy administracji uczestniczące w procesie wydawania decyzji środowiskowej powinny weryfikować gruntownie informacje zawarte w raporcie. Jest to o tyle istotne, że od osoby sporządzającej raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymaga się tylko wskazania nazwiska, nie zaś innych kryteriów czy to pod względem fachowości, czy braku powiązań z wnioskodawcą. Autor raportu, aby go sporządzić, musi posiadać wiedzę specjalistyczną z dziedziny, z którą planowane przedsięwzięcie się wiąże. Nie oznacza to jednak, że musi być biegłym w rozumieniu przepisów k.p.a. Raportu nie można utożsamiać z opinią biegłego w rozumieniu art. 84 § k.p.a., a do osoby sporządzającej raport stosować art. 84 § 2 k.p.a. (tak wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 615/1, LEX nr 1123134). Jeżeli bowiem ustawodawcy zależy na tym, aby dokument był opracowany przez osobę spełniającą określone wymagania formalne, to wprowadza w tym zakresie jednoznaczne rozwiązania. Podkreślenia wymaga, że postawienie postępowaniu dowodowemu, a w tym środkowi dowodowemu w postaci raportu, jedynie ogólnego zarzutu naruszenia zasady praworządności poprzez niepełne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, jest chybionym zarzutem" (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2010 r., II OSK 1848/10 , LEX nr 787129). Podkreślenia wymaga, iż co do zasady, raport jest jednym z elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Raport już w trakcie postępowania administracyjnego wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód składany przez stronę, czy zgromadzony przez organ, podlega regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 Kpa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 15/07, LEX nr 362515). Kolegium uznało, iż raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją przedmiotowego zamierzenia, co następnie pozwala określić konkretne wymagania ochrony środowiska na etapie prac budowlanych. Należy przy tym mieć na względzie, że wszak nie wyklucza to późniejszej konkretyzacji wskazanych na tym etapie warunków pozwoleń budowlanych w kontekście odniesienia do konkretnego projektu budowlanego (por. także wyrok WSA w W. z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1428/06, dostępny w Internecie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wyznacza bowiem jedynie środowiskowe ramy realizacji przedsięwzięcia. Zdaniem tut. Kolegium przedłożony w sprawie uzupełniony raport został sporządzony zgodnie z wymogami art. 66 ustawy środowiskowej. Zawiera wszystkie wymienione tam elementy, w szczególności opis analizowanych wariantów (ust. 1 pkt 5); czy też opis metod prognozowania (ust. 1 pkt 8). Zdaniem tut Kolegium należy go ocenić jako w pełni przydatny dowód w sprawie. Podkreślenia wymaga, iż Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania, w treści art. 66 u.i.o.ś. określono elementy, które powinien zawierać każdy raport o oddziaływaniu na środowisko. W praktyce podkreśla się, że "Raport niespełniający wymagań ustalonych w art. art. 66 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie powinien być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem. Z drugiej jednak strony zarzut stawiany raportowi powinien być oparty na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem tj. art. 66 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także przepisu prawa materialnego, w oparciu o który została ustalona treść wymagania ustalonego w określonym przepisie art. 66. Postawienie postępowaniu dowodowemu, a w tym środkowi dowodowemu w postaci raportu, jedynie ogólnego zarzutu naruszenia zasady praworządności poprzez niepełne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, jest chybionym zarzutem" (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2010 r., II OSK 1848/10, LEX nr 787129).

Zdaniem Kolegium uzupełniony raport sporządzony w niniejszej sprawie ma charakter kompleksowy i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia, a także wskazuje, jakie obowiązują w tym zakresie standardy ochrony środowiska oraz, czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Spełnia również wymagania, o których mowa w art, 66 ustawy. Kolegium rozpatrując niniejszą sprawę i badając materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, nie dopatrzyło się uchybień poczynionych w trakcie sporządzania raportu czyjego uzupełnieniu, wskazanych w treści odwołania od przedmiotowej decyzji. Zdaniem tut. Kolegium brak jest podstaw, aby uznać, iż raport w przedmiotowej sprawie został sporządzony w sposób nieprawidłowy. Zdaniem Kolegium uzupełniony raport wolny jest od wad i nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności. W ocenie Kolegium zakres raportu w rozważanej sprawie jest dostosowany do charakteru i wielkości oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko. Raport dowodem prywatnym, ale o szczególnej mocy dowodowej. Jego szczególny charakter wynika przede wszystkim z kompleksowości spojrzenia na przedsięwzięcie i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą. Dopuszczenie z urzędu dowodu z kontrraportu nie jest obowiązkiem organu zwłaszcza w sytuacji pozytywnego zaopiniowania i uzgodnienia przez organy współdziałające raportu przedstawionego przez inwestora oraz przy braku wątpliwości organu, co do kompletności i merytorycznej poprawności raportu (Vide: Wyrok NSA z 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 3064/12). To na właściwym organie wydającym decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji danego przedsięwzięcia spoczywa obowiązek wszechstronnej oceny całego materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie po dokonaniu oceny w szczególności wniosków z Raportu i treści uzgodnień oraz ewentualnie innych dowodów zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Każdorazowe zastrzeżenia strony odwołującej się wobec ustaleń Raportu nie mogą być gołosłowne, tylko powinny być w zakresie wiadomości wymagających wiedzy specjalistycznej poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże wady danego raportu. Podważanie treści raportu nie może opierać się na przypuszczeniach strony odwołującej się - nie opartych na odpowiednich ocenach (badaniach) specjalistycznych — lub hipotetycznym wystąpieniu ewentualnych - przyszłych zagrożeń (uciążliwości) dla środowiska. Ich uzasadnienie wymaga bowiem podważenia ustaleń faktycznych związanych z osnową danej decyzji. Przedmiotowy raport po jego uzupełnieniu jest wyczerpujący, przekonujący i spójny oraz zawiera wymagane prawem informacje. Zdaniem tut. Kolegium raport nie zawiera nieścisłości lub nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy, a zgłaszane w stosunku do niego zastrzeżenia są nieuzasadnione, a tym samym nie ma podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. Jak wskazał trafnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 2013 r., II OSK 1862/11 (Lex nr 1358431), "jeżeli wdanej sprawie przedstawiony został raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który w ocenie organu odpowiada przepisom prawa oraz jest spójny, logiczny i przekonujący, to nie jest koniecznym szczegółowa ocena wartości dowodowej tego raportu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej dokonał oceny, iż jest on zupełny zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Organ nie jest zobowiązany do samodzielnego badania i ustalania parametrów w oparciu o wiedzę specjalistyczną w sytuacji, gdy dysponuje opinią, którą uznaje za wiarygodną i zupełną" (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2013 r., II OSK 2105/11).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Kolegium podkreśliło, że sporządzony w niniejszej sprawie Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest kompletny pod względem formalnym, jak i jest on także poprawny pod względem merytorycznym. Ma charakter kompleksowy i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia, a także wskazuje, jakie obowiązują w tym zakresie standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Spełnia wszelkie wymagania, o których mowa w art. 66 ustawy środowiskowej. Wobec powyższego brak jest podstaw aby uznać, iż Raport w przedmiotowej sprawie został sporządzony w sposób nieprawidłowy. Ustalenia zawarte w Raporcie, sporządzonym przez specjalistów dysponujących fachową wiedzą, stały się podstawą ustalenia wymogów, jakie inwestor musi spełnić, a które są szczegółowo wymienione w treści decyzji organu 1 instancji. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, iż żadna ze stron postępowania zajmująca stanowisko opozycyjne względem inwestora, w tym odwołujący , nie zgłaszali wniosków dowodowych na poparcie swych twierdzeń ograniczając się jedynie do ciągłego powielania zarzutów i wątpliwości pod adresem raportu środowiskowego i inwestycji. Zdaniem tut. Kolegium przedstawiony przez inwestora raport sporządzony został przez uprawnione podmioty. Należy w tym miejscu jeszcze raz zaznaczyć, jak wskazał również między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 marca 2009 roku (sygn. akt II OSK 383/08, Lex nr 526577), że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport jest oceniany przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłaszania zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Zastrzeżenia te jednak nie mogą być gołosłowne, lecz powinny być poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu. Niezasadnym jest dopatrywanie się braku obiektywizmu po stronie podmiotu sporządzającego raport tylko z tego powodu, że obowiązek jego przedłożenia został nałożony na inwestora. Podkreślenia wymaga, iż na straży rzetelności ekspertyzy rzeczoznawcy nie będącego biegłym, powołanym przez organ stoi także prawo karne. Osoba posiadająca wiadomości specjalne i sporządzająca ekspertyzy dla celów zarobkowych ponosi odpowiedzialność karną za swoja opinię niezależnie od tego czy została zlecona jako biegłemu czy prywatnemu specjaliście. W przedmiotowej sprawie raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został sporządzony m.in. przez Panią K.M.D. – G. posiadającą kwalifikacje oraz uprawnienia biegłego w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. Zdaniem tut. Kolegium raport został sporządzony w sposób rzetelny przez osobę posiadającą uprawnienia do jego sporządzania. Podzielając przedstawione stanowisko tut. Kolegium zauważa, że w toku postępowania administracyjnego odwołujący się nie przedstawili żadnego dowodu przeciwko twierdzeniom - ustaleniom zawartym w raporcie. W dalszej kolejności wskazać należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, jak i sporządzony przed jej wydaniem raport stanowi jedynie etap poprzedzający wydanie decyzji dotyczącej realizacji zamierzonej inwestycji, np. pozwolenia na budowę. Zatem dopiero na tym etapie następuje konkretyzacja i uszczegółowienie obowiązków inwestora wynikających z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W orzecznictwie podkreśla się, że chociaż raport nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 K.p.a. i podlega ocenie w świetle zasady swobodnej oceny dowodów, zgodnie z dyspozycją art. 75 § 1 w związku z art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a., to jednak ocena raportu dokonywana przez organy może dotyczyć tyłko tego, czy raport jest kompletny, a zawarte w nim wnioski są spójne i logiczne. Zadaniem raportu jest przedstawienie potencjalnego wpływu na środowisko w sposób uzasadniony merytorycznie m.in. w oparciu o ocenę wagi poszczególnych źródeł oddziaływania oraz skutków w środowisku takiej działalności, co - w ocenie Kolegium - zostało spełnione. Zawarta analiza wpływu na środowisko pozwala w pełni ocenić potencjalny wpływ na środowisko planowanej działalności, co uzasadnia wydanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

W przedmiotowej sprawie odwołujący się podnoszą, iż w sprawie zachodzi konieczność powołania biegłego z dziedziny hałasu. W tym miejscu należy wskazać, iż przedłożona przez inwestora na żądanie organu prowadzącego postępowanie prywatna opinia sporządzona przez dr inżyniera A.B. zawiera informacje w zakresie oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia. Podkreślenia wymaga, iż w/w po zapoznaniu się z raportem oddziaływania na środowisko a w szczególności z zawartą tam analizą w zakresie oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia na środowiska stwierdził, że została ona wykonana na podstawie obowiązujących przepisów oraz z zastosowaniem powszechnie uznanych i zalecanych metod obliczeniowych a sporządzony raport oddziaływania na środowisko w zakresie akustyki został wykonany zgodnie z obowiązującymi metodykami i nie ma potrzeby wykonywać go po raz drugi.

Stanowisko zawarte w opinii dr inż. A.B. Kolegium w pełni podzieliło uznając tym samym za zbędny dowód w postaci powołania biegłego z zakresu hałasu. Nadto na inwestora został nałożony obowiązek zastosowania mieszalnika o poziomie mocy akustycznej nie większym niż 78 dB oraz posadowienia ekranu o długości 25 m i wysokości 2 m na granicy działki nr [...] a nadto obowiązek posadowienia ekranu o długości 4,5 m i wysokości 3 m przy wrotach wjazdowych do hali produkcji prefabrykatów od strony wschodniej. Nadto w raporcie przedstawionym przez wnioskodawcę uwzględniono zarówno hałas pochodzący od samochodów ciężarowych (2271 poj. w ciągu roku) jak i rozładunku surowców. Uwag do analizy oddziaływania na środowisko hałasu emitowanego przez planowane przedsięwzięcie nie wniósł Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska jako organ uzgadniający warunki realizacji przedsięwzięcia w zakresie jego oddziaływania na środowisko uzgadniając warunki realizacji przedsięwzięcia w swoim postanowieniu z dnia [...].10.2014 r. znak [...] ani Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny. W przedłożonych w raporcie w obliczeniach poziomu hałasu uwzględniono zarówno źródła hałasu już istniejące, w związku z prowadzoną działalnością, jak i źródła hałasu jakie pojawią się po uruchomieniu nowego węzła betoniarskiego, w tym hałas generowany w trakcie prac rozładunkowych. Do obliczeń przyjęto sytuację skrajną, gdy w jednym dniu nawarstwia się wiele działań powodujących emisję hałasu. Obliczenia przeprowadzone dla przedmiotowego przedsięwzięcia programem komputerowym LEQ Professional realizujący obliczenia zgodnie z modelem obliczeniowym opisanym w normie PN-ISO 9613-2..2002 pt. Tłumienie dźwięku podczas propagacji w przestrzeni otwartej. Ogólne metody obliczeń, który jest zalecany do stosowania w Państwach Unii Europejskiej przez Dyrektywę 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady, wykazały, że eksploatacja inwestycji, przy spełnieniu założeń organizacyjnych, technicznych i technologicznych przedstawionych w raporcie, nie będzie powodowała przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tj. Dz. U. z 2014 poz. 112) w porze dziennej. Po szczegółowej analizie inwestycji w zakresie jej wpływu na klimat akustyczny, w tym przedstawionej symulacji rozprzestrzeniania hałasu ze wszystkich zidentyfikowanych źródeł wykazano, że przy zastosowaniu ekranów akustycznych działalność projektowanej inwestycji nie przekroczy dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w porze dnia (w czasie funkcjonowania zakładu) na terenach podlegających ochronie akustycznej. Nie przewiduje się również możliwości kumulowania się skutków emisji hałasu pochodzącego z terenu planowanego przedsięwzięcia oraz sąsiadujących z nim terenów dla panującego w tym rejonie klimatu akustycznego. Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że omawiana działalność jest zgodna z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa. Eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomów hałasu na obszarach objętych ochroną przed hałasem. Podkreślenia wymaga, iż mając na względzie, że obliczony poziom hałasu na granicy zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zbliża się do wartości dopuszczalnych nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny porealizacyjnej, w której dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących wydanych w sprawie postanowień w pierwszej kolejności Kolegium wskazało, że w niniejszym postępowaniu wymagana była także specjalistyczna wiedza z zakresu ochrony środowiska, zatem organ zobligowany był mocą ustawy współdziałać z organem ochrony środowiska i uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia. Tak też uczynił, dokonując przed wydaniem decyzji uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska i uwzględniając te uzgodnienia, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji środowiskowej. Organ zasięgnął także opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Inspektor sanitarny nie stwierdził przeciwwskazań do realizacji przedsięwzięcia.

Tym samym tut. Kolegium uznało za niezasadne zarzuty podnoszone przez pełnomocnika odwołujących się dotyczące postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...].10.2014 r. Tut. Kolegium uznało, iż organ ten analizował i ocenił wpływ planowanego przedsięwzięcia na Obszar Chronionego Krajobrazu [...] zlokalizowanego w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, oraz ocenił jej wpływ na znajdujący się 35 m od planowanej inwestycji obszar Natura 2000 jednoznacznie stwierdzając, iż zarówno etap realizacji inwestycji jak i późniejsza eksploatacja nie będą miały negatywnego wpływu na w./w obszary i cele ochrony dla których zostały one wyznaczone. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu ocenił wpływ planowanej inwestycji na obszary chronione. Za bezzasadne organ odwoławczy uznał również zarzuty stawiane opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, który w dniu [...].10.2014 r. pozytywnie zaopiniował planowaną inwestycję wskazując warunki, które powinny zostać spełnione. Jednocześnie w opinii podkreślono, iż w trakcie realizacji i eksploatacji projektowane przedsięwzięcie nie powinno mieć znaczącego wpływu na zdrowie i życie ludzi pod warunkiem ścisłego zastosowania się do wytycznych techniczno- organizacyjnych określonych w raporcie dla przedsięwzięcia na etapie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji. Należy w tym miejscu wskazać, że warunek uzgodnienia z właściwymi organami wynika z art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, a uzgodnienie nie ma charakteru wyłącznie pomocniczego, ale wiążący w tym znaczeniu, że nie jest możliwe wydanie decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, ale także nie jest możliwe określenie w decyzji środowiskowej pozytywnej warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający (vide wyrok z dnia 27 lutego 2014 r, sygn.. akt IV SA/Po 717/13 i powołane w nim orzecznictwo, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W ocenie Kolegium obszerność materiału dowodowego uwzględnionego przez organ uzgadniający i opiniujący przełożyła się na szczegółowość i zindywidualizowanie wymagań środowiskowych (zwłaszcza w postanowieniu RDOŚ), które organ pierwszej instancji zawarł w swojej decyzji. Jednocześnie fakt, że mimo wielu zastrzeżeń zgłaszanych w trakcie postępowania do raportu, wymagania środowiskowe były możliwe do sformułowania, świadczy o dopuszczalności realizacji inwestycji w wariancie zaproponowanym przez inwestora. Organy uzgadniające i opiniujące, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, weryfikowały raport, zmierzając do rzetelnego rozstrzygnięcia i ustalenia niezbędnych warunków środowiskowych realizacji inwestycji. Zdaniem tut. Kolegium z akt sprawy nie wynika by postępowanie organów nosiło cechy stronniczości wobec inwestora i braku wnikliwości w ocenie proponowanych przez niego rozwiązań. Zdaniem organu zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska jak i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w wystarczającym stopniu zrealizowali swoje kompetencje wynikające z roli organów uzgadniających i opiniujących środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Uzgodnione w ostatecznym postanowieniu i sporządzonej opinii przez te organy warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia zostały wiernie przeniesione do decyzji organu I instancji.

Podkreślania wymaga, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jedynie etapem wstępnym dla postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji i nie upoważnia do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych (czy planowanej działalności). Określa jedynie warunki wykorzystania terenu pod inwestycję z uwagi na konieczność ochrony przyrody, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Jak już wspomniano, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz, czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska. Kwestia np. dokładnej lokalizacji planowanej inwestycji będzie natomiast rozważana przez właściwe organy architektoniczno-budowalnej dopiero na etapie postępowania zmierzającego do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, co już zostało wspomniane, stanowi jedynie etap wstępny realizacji inwestycji. Jej wydanie nie gwarantuje inwestorowi, że zrealizuje inwestycję, ponieważ nie zwalnia go z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Podkreślenia jeszcze raz wymaga, że decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana jedynie w przypadkach określonych w ustawie. Przesłanki odmowy zgody polegać przy tym mogą wyłącznie na: niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej), odmowie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1 tej ustawy), braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 ustawy, wykazania znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2 ustawy), wykazania że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 38 lit. j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (art. 81 ust. 3 ustawy). O ile zatem żadna z wymienionych wyżej okoliczności nie zachodzi, organ jest obowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań. Kolegium zaś zobligowane jest jedynie do kontroli sprawy pod kątem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, nie może brać natomiast pod uwagę aspektów ekonomiczno- społecznych, jakie może ono wywołać.

W przedmiotowej sprawie została również wypełniona dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej, który nakłada na organ administracji przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązek zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Działając zgodnie z przepisem art. 33 ust. 1 oraz art. 38 ustawy środowiskowej organ administracji podawał do publicznej wiadomości informacje o wszystkich etapach postępowania, w tym o złożeniu wniosku inicjującego postępowanie, o możliwości składania pisemnych wniosków, uwag i zastrzeżeń w tej sprawie, o przystąpieniu do przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o postanowienie Wójta, o możliwości wnoszenia uwag i wniosków do raportu oraz do jego uzupełnień. W oparciu o dyspozycję art. 74 ust. 3 ustawy środowiskowej w związku z art. 49 k.p.a. o powyższych czynnościach organ administracji informował strony postępowania poprzez obwieszczenia umieszczane na tablicy w Urzędzie Gminy oraz na stronie internetowej BIP Urzędu Gminy. W ocenie Kolegium postępowanie z udziałem społeczeństwa przeprowadzone zostało prawidłowo. Dokonywano obwieszczeń o kolejnych fazach postępowania, także w związku z koniecznością uzupełnień raportu. Umożliwiono na każdym etapie postępowania zarówno stronom jak i społeczeństwu składanie wniosków i wyjaśnień. Kolegium nie dopatrzyło się braku staranności w działaniach inwestora w toku postępowania, od przedstawienia Karty informacyjnej przedsięwzięcia poprzez sporządzony raport i jego uzupełnienia. Biorący udział w postępowaniu przedstawiciele miejscowej społeczności mieli możliwość zapoznania się ze szczegółową charakterystyką przedsięwzięcia i jego wpływem na środowisko. Ich wątpliwości były wyjaśniane w toku postępowania, jak również szczegółowo w uzasadnieniu decyzji pierwszej instancji. Podkreślenia wymaga , iż w decyzji określono szereg zabezpieczeń służących ochronie środowiska, ochronie przez nadmiernym hałasem, monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które są zgodne z uzgodnieniami Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Uwzględniono również warunki określone w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zdaniem Kolegium informacje zawarte w karcie informacyjnej oraz w Raporcie o oddziaływaniu na środowisko były wystarczające do określenia warunków i skutków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia dla środowiska. Analizując przedmiotowe postępowanie pod kątem udziału w nim społeczeństwa Kolegium doszło do przekonania, że organ I instancji wypełnił dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej.

Ponadto Kolegium wskazało, że weryfikacji rzeczywistego oddziaływania zrealizowanego przedsięwzięcia na środowisko służyć ma instytucja analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej. Jak wynika z samej treści art. 83 ustawy środowiskowej, w analizie tej dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Z przepisu tego wynika zresztą również i to, że dla wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania nie jest konieczne, aby rzeczywiste, faktyczne oddziaływanie danego przedsięwzięcia na środowisko było z góry znane. W kwestionowanej decyzji nałożono na inwestora obowiązek przed stawienia analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny i powietrze w terminie dwóch miesięcy od dnia przekazania obiektu. Prawidłowo ustalone zostały również strony postępowania tj. właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedmiotowej budowy

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi D.K. i J.K. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 7, 77,107 § 1 i 3 kpa i 138 § 2 zd. 2 w związku z art. 82 ustawy z dnia 8 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko oraz art. 76 ust. 1 i 2, art. 142, art. 143 i art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska przez utrzymanie w mocy decyzji, która została wydana pomimo niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niewyczerpującego zebrania dowodów w sprawie, dokonania błędnej oceny zebranych dowodów, powołania błędnej podstawy prawnej oraz nieprawidłowego i niewyczerpującego uzasadnienie decyzji.

Ponadto zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 138 §1 pkt 2 kpa w zw. z art. 144 kpa w zw. z art. 142 kpa poprzez nieuchylenie niezaskarżalnych w toku postępowania postanowień:

1. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] uzgadniające pozytywnie realizację przedsięwzięcia pomimo jego zlokalizowania na obszarze chronionego krajobrazu - w aktach w dalszym ciągu brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, że planowana inwestycja jest zlokalizowana poza jego granicami,

2. Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2014 r. znak [...] opiniujące pozytywnie realizację przedsięwzięcia pomimo nieprzeprowadzenia jakichkolwiek własnych badań i ustaleń wpływu realizacji inwestycji na środowisko.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zaskarżonych postanowień i orzeczenie, że nie podlegają one wykonaniu, a także zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa radcowskiego wg norm przepisanych,

Uzasadniając skargę skarżący wskazali, że pomimo dwukrotnego uchylenia decyzji I instancji w dalszym ciągu organ nie wykonał obowiązków nałożonych na organ w decyzji organu II instancji. Po pierwsze w dalszym ciągu, w toku postępowania, nie ustalono granic obszaru chronionego krajobrazu a po drugie, nie przeprowadzono dowodu nawet z opinii biegłego powołanego przez inwestora. Załączona przez inwestora dodatkowa opinia jest jedynie analizą poprawności metodologicznej raportu sporządzonego na zlecenie inwestora - brak w nim jakichkolwiek własnych badań zatrudnionego eksperta. Natomiast nawet gdyby takie badania były przez eksperta wykonane, to jego opinia i tak nie spełniałaby wymagań określonych w art. 84 i 79 kpa. W dalszym ciągu należałoby ją traktować jako dokument prywatny inwestora. W związku z czym konieczne było podtrzymanie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii niezależnego biegłego z dziedziny badania hałasu w celu zweryfikowania wyników wskazanych w raporcie oddziaływania na środowisko. Zadaniem biegłego miało być przede wszystkim zbadanie hałasu generowanego przez pojazdy dowożące surowiec do produkcji i wywożące gotowy produkt ze szczególnym uwzględnieniem hałasu generowanego w trakcie rozładunku. Realizacja przedsięwzięcia zakłada sześciokrotny wzrost produkcji oraz około dziesięciokrotnie zwiększony ruch pojazdów ciężkich, w szczególności ten drugi aspekt został całkowicie zignorowany w raporcie (brak badań) oraz w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Przyjęte w raporcie i decyzji rozwiązania ochrony przed hałasem w żaden sposób nie poprawiają sytuacji mieszkańców domów położonych na północ od planowanej inwestycji, zwłaszcza, że dotyczą stricte produkcyjnej fazy funkcjonowania zakładu, ale w żadnym razie nie chronią przez hałasem generowanym przez ruch pojazdów i fazę rozładunku surowca.

Skarżący wskazali, że ponownie prowadzone postępowanie w zakresie materiału dowodowego ograniczyło się wyłącznie do uzyskania przez organ opinii oceniającej zastosowaną w raporcie metodologię obliczeń, Z faktu, że raport oraz dodatkowa ekspertyza są dokumentami prywatnymi o charakterze nieobiektywnym, organ ponownie nie wyciągnął prawidłowych wniosków. Wójt Gminy i w ślad za nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezkrytycznie przyjęły raport za w pełni wiarygodny i pomimo zgłaszanych zastrzeżeń nie dokonał jego, przynajmniej częściowej, weryfikacji w oparciu o obiektywne środki dowodowe w postaci opinii biegłego z dziedziny badania hałasu, pomimo ewidentnych wątpliwości co do jego rzetelności. Co istotne, w sprawie mamy do czynienia z funkcjonującym zakładem, a zatem istnieje możliwość zbadania faktycznego hałasu generowanego przez poruszający się i rozładowujący transport. Fakt pozytywnego zaopiniowania wniosku inwestora przez organy sanitarne i ochrony środowiska, nie zwalniał organu właściwego z obowiązku przeprowadzenia takiej weryfikacji, bowiem to we właściwym postępowaniu administracyjnym powinno być przeprowadzone postępowanie dowodowe, co oczywiście nie zwalniało organów opiniujących do oceny wniosku Inwestora zgodnie z ich kompetencjami i możliwościami.

Skarżący podtrzymali swoje stanowisko, iż przedsięwzięcie jest zlokalizowane na Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...],a nie w jego bezpośrednim sąsiedztwie, jak wskazują autorki raportu, Potwierdza to chociażby mapa tego Obszaru opublikowana w publicznym portalu Powiatu [...] 1, zdaniem strony, wprost wynika z mapy stanowiącej załącznik do rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005 r. Na ww. terenie chronionym obowiązuje prawny zakaz realizacji inwestycji.

Obszar został utworzony na mocy rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz.U. Woj. z 2005 r. Nr 9 poz. 172) i wprowadzono w nim następujące zakazy:

1) zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, .r wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką;

2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska:

3) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka;

4) likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno - błotnych;

5) zakaz, o którym mowa w punkcie 2, nie dotyczy przedsięwzięć służących obsłudze ruchu komunikacyjnego, turystyce oraz przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym.

Całkowity zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska dotyczy obecnie planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 cyt. ustawy, stąd należy uznać, że stosuje sie wobec niego prawny zakaz realizacji przedsięwzięcia określony w § 4 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia Wojewody,

Obszary chronionego krajobrazu obejmują tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Mają na celu pewną konserwację zastanego stanu przeciwdziałając prowadzeniu działalności niekorzystnie wpływających na krajobraz.

Skarżący wskazali ponadto, że planowane przedsięwzięcie jest zlokalizowane również w bezpośredniej bliskości Obszaru Natura 2000 [...]- obszaru specjalnej ochrony ptaków, wyznaczonego na mocy § 2 pkt 137 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 201 lr. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków (Dz.U. Nr 25 poz, 133). Wyznaczenie tego obszaru ma na celu ochronę populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymanie i zagospodarowanie ich siedlisk zgodnie z wymogami ekologicznymi, przywracanie zniszczonych biotopów oraz tworzenie biotopów, Realizacja przedsięwzięcia zakładająca co najmniej sześciokrotny wzrost produkcji oraz około dziesięciokrotnie zwiększony ruch pojazdów ciężkich, nie będą pozostawać obojętne dla tego obszaru. Twierdzenia raportu o ograniczeniu uciążliwości do granic działki objętej zamiarem inwestycyjnym są gołosłowne, szczególnie w kontekście obecnego negatywnego oddziaływania i skali planowanej rozbudowy.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Oceniając złożoną skargę w tak zakreślonym zakresie Sąd stwierdził, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy, ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, polegającego na rozbudowie zakładu produkcyjnego P o nowy węzeł betoniarski o wydajności 40-50m³/h, na działce nr [...]. Ponieważ planowana inwestycja zaliczana jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), organ pierwszej instancji – Wójt Gminy, postanowieniem z [...] lutego 2013 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Podstawę prawną wydanej w niniejszej sprawie decyzji środowiskowej stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W toku prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji uzyskał wymagane przepisem art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej uzgodnienie dla przedsięwzięcia od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który postanowieniem z [...] października 2014 r. określił warunki, pod którymi przedsięwzięcie to może być realizowane oraz opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, który pismem z [...] października 2014r. pozytywnie zaopiniował inwestycję pod względem wymagań higieny środowiska. Inwestor zaś przedłożył raport, który został także uzupełniony.

Przepis art. 80 ustawy z dnia 3 października 2008 r. odnoszący się do decyzji środowiskowej wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stanowi, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ wydaje, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone; 5) po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jak wynika z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w niniejszej sprawie - wyżej wskazane elementy zostały wzięte pod uwagę. Także decyzja ta odpowiada zakresowi rozstrzygnięcia wynikającemu z art. 82 ustawy środowiskowej.

Przesłankami wydania odmownej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mogą być zatem następujące okoliczności: 1) niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 2) odmowa uzgodnienia warunków realizacji przez organy uzgadniające, 3) brak zgody inwestora na realizację przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez organ, inny niż zawarty we wniosku, 4) wykazanie w raporcie oddziaływania na środowisko danego przedsięwzięcia negatywnego jego wpływu na obszar Natura 2000, oraz 5) niezgodność z przepisami szczególnymi.

W niniejszej sprawie żadne z określonych przepisami prawa okoliczności wykluczające możliwość wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie wystąpiły, co pozwoliło na wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem inwestora. Nie ulega wątpliwości, iż zakres oddziaływania poszczególnych przedsięwzięć na środowisko może być zróżnicowany. Właściwym środkiem dowodowym, który ma umożliwić ocenę zagrożeń wynikających z realizacji planowanego przedsięwzięcia, jest raport oddziaływania na środowisko. Raport oddziaływania na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania wyjaśniającego, w efekcie którego ma zostać wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Raport stanowi element materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód składany przez stronę czy zgromadzony przez organ podlega regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 K.p.a. Aby opracowanie to zawierało informacje niezbędne do wydania prawidłowej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych w art. 66 ustawy środowiskowej określone zostały elementy, które powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko.

W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego organy zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. dokonały wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Przede wszystkim prawidłowo organy obu instancji oceniły raport o oddziaływaniu na środowisko, przedstawiony w sprawie przez inwestora wskazując, że treść raportu odpowiada wymogom stawianym przez art. 66 ustawy środowiskowej. Raport zawiera opis planowanego przedsięwzięcia wraz z jego charakterystyką. Ponadto w pkt 3.5 raportu zostało przedstawione oddziaływanie w zakresie hałasu i wibracji - i co jest bardzo istotne - w obliczeniach poziomu hałasu uwzględniono zarówno źródła hałasu już istniejące, w związku z prowadzoną działalnością, oraz źródła hałasu jakie pojawią się po uruchomieniu nowego węzła betoniarskiego. W raporcie uwzględniono także źródła potencjalnego hałasu, w tym także hałas wywoływany przez pojazdy dojeżdżające do zakładu. Raport ten, pod względem hałasu został dodatkowo oceniony przez osobę posiadającą wiedzę specjalistyczną do spraw pomiarów wibroakustycznych i ochrony środowiska przed hałasem. Nadto w raporcie odniesiono się do wpływu inwestycji na obszary Natura 2000.

W odniesieniu do kwestii raportu, wskazać należy, że raport jest dokumentem prywatnym, opracowanym na zlecenie podmiotu zainteresowanego realizacją określonej inwestycji, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu administracyjnym jako strony lub na prawach strony mają wynikającą z przepisów o postępowaniu dowodowym w administracji możliwość zgłoszenia wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu, np. w postaci opinii sporządzonej przez inną osobę posiadającą odpowiednią wiedzę. Rzeczą więc organu administracji jest rzetelna, wnikliwa i wszechstronna ocena raportu oraz ewentualnych innych dowodów, przy zachowaniu wszystkich obowiązujących reguł dowodowych. Zasada prawdy obiektywnej obliguje organ do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego, a zwłaszcza oceny, czy raport uwzględnia wszystkie potencjalne zagrożenia środowiskowe związane z realizacją planowanej inwestycji. Przypomnieć należy, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmuje, poza weryfikacją raportu, uzyskanie wymaganych ustawą opinii, uzgodnień oraz zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora. Skoro w niniejszej sprawie takiego kontrraportu nie przedłożono, a orzekające organy uznały, że przedłożony przez inwestora raport spełnia wymogi formalne (ustawowe) oraz sporządzony został w sposób rzetelny, a jego wnioski są logiczną konsekwencją wywodów w nim zawartych, to raport ten musiał zostać przyjęty jako podstawowy dowód w postępowaniu o wydanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, Sąd stwierdził, iż także nie są one uzasadnione. Skarżący stwierdzili, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest na Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...] a w związku z tym w sprawie znajduje zastosowanie rozporządzenie Wojewody z [...].02.2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu, wprowadzające zakaz m.in. realizacji na tym obszarze przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy Prawo ochrony środowiska. Wskazując na powyższą okoliczność skarżący powołują się na mapę ze strony internetowej [...]. Należy wskazać, że organ odwoławczy, kwestii położenia działek nr [...] na obszarze chronionego krajobrazu nie wyjaśnił samodzielnie, powołując się w tym zakresie na ustalenia zawarte w raporcie oraz uzgodnieniu dokonanemu przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, z których wynika, że Obszar Chronionego Krajobrazu Nr [...] zlokalizowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Sąd administracyjny jest sądem prawa, a nie faktu, co oznacza nie czyni samodzielnych ustaleń w sferze faktów, lecz jedynie kontroluje, czy organ zebrał i rozważył materiał dowodowy w sprawie w sposób odpowiadający prawnym dyrektywom postępowania dowodowego. Niemniej jednak Sąd zwrócił się m.in. do Sejmiku Województwa, a więc organu obecnie właściwego w zakresie ustanawiania i zmian obszarów chronionego krajobrazu w województwie (na skutek wejścia wżycie ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z e zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie – Dz.U. nr 92, poz. 753 ze zm.), z pytaniem czy działki nr [...] znajdują się na Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...]. W dniu 5 lipca 2016 r. Sąd otrzymał odpowiedź wraz załącznikiem mapowym, z którego wynika, że ww. działki znajdują się poza granicami przedmiotowego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Powyższe oznacza zatem, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodziła potrzeba uchylenia przez organ odwoławczy orzeczeń i opinii organów uzgadniających.

Reasumując w ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie zastosowały się do dyspozycji art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. i ustaliły środowiskowe uwarunkowania biorąc pod uwagę postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zaskarżona decyzja odnosi się do wszystkich zarzutów odwołania, nie narusza art. 107 § 3 k.p.a., jak również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.