Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 252/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu 11 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z [...] grudnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok, postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 9 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 9 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną. Kolejnym postanowieniem z tego samego dnia tut. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Postanowienia te doręczone zostały skarżącemu [...] marca 2017 r. Termin do złożenia na nie zażaleń upłynął z dniem [...] marca 2017 r.

W dniu [...] kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności procesowych.

Na wezwanie Sądu w dniu [...] kwietnia 2017 r. skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie nr [...] z [...] stycznia 2017 r., z którego wynika, że nie mógł on stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego [...] w dniu [...] stycznia 2017 r. z powodu choroby nr statystyczny [...]. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano - po dniu [...] marca 2017 r.

Ponadto skarżący nadesłał pismo, w którym wskazał, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, potwierdzona przez lekarza sądowego. Na skutek tej choroby skarżący nie mógł chodzić. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia, kiedy skarżący mógł rozpocząć chodzenie po złamaniu nogi (co pozwoliło mu udać się na pocztę i wysłać odpowiednie pisma). Oprócz złamania nogi skarżący doznał też psychicznego rozstroju zdrowia, co może poświadczyć odpowiedni lekarz psychiatra.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).

W niniejszej sprawie skarżący winien wykazać brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia w okresie od [...] do [...] marca 2017 r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika niemożność stawienia się na wezwanie Sądu Rejonowego [...] w dniu [...] stycznia 2017 r. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano w powyższym zaświadczeniu - po dniu [...] marca 2017 r.

Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie skarżący odbierał osobiście w urzędzie pocztowym kierowane do niego pisma po [...] stycznia 2017 r. (to jest w okresie wynikającym ze wskazanego zaświadczenia lekarskiego). Między innymi przedmiotowe postanowienie zostało odebrane przez skarżącego w urzędzie pocztowym [...] marca 2017 r. Oznacza to, że choroba stwierdzona w powyższym zaświadczeniu lekarskim nie uniemożliwiała skarżącemu osobistego odbierania ale również i nadawania na poczcie pism procesowych kierowanych do tut. Sądu. Co więcej, wynikający z zaświadczenia okres do [...] marca 2017 r. ma jedynie charakter "przewidywanego" na dzień [...] stycznia 2017 r. (data wystawienia zaświadczenia). Skarżący nie wykazał z kolei w żaden sposób, aby choroba, która stanowiła przyczynę wydania tego zaświadczenia, rzeczywiście trwała do tak zakreślonego dnia.

Z tego powodu w ocenie Sądu skarżący nie wykazał w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 9 marca 2017 r. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.