Wyrok NSA, sygn. akt II SA 148/99
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1999-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Powołane przepisy: article: art. 110 ust. 1 pkt 1-9, art. 111 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz. 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Teza: Egzaminatorem kandydatów na kierowców i kierowców może być tylko osoba, która posiada wykształcenie wyższe.

TEZY

Egzaminatorem kandydatów na kierowców i kierowców może być tylko osoba, która posiada wykształcenie wyższe.


SENTENCJA

oddala skargę na decyzję ministra transportu i gospodarki morskiej w przedmiocie odmowy wpisania do ewidencji egzaminatorów.


UZASADNIENIE

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej decyzją nr (...) z 22 grudnia 1998 r. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, art. 111 ust. 1 i art. 145 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Tadeusza S. z 12 września 1998 r. odmawiającej wpisania do ewidencji egzaminator kandydatów na kierowców i kierowców - decyzję wojewody utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że 13 lipca 1998 r. Tadeusz S. wystąpił do Wydziału Gospodarki i Skarbu Państwa Urzędu Wojewódzkiego w S. o wpisanie go do ewidencji egzaminatorów kandydatów na kierowców i kierowców.

Decyzją z 27 sierpnia 1998 r., nr (...) wojewoda (...) odmówił ww. wpisania do ewidencji egzaminatorów z uwagi na nie spełnienie wymogów określonych w art. 110 ust. 1 pkt 2 i 8 cyt. ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Tadeusz S. wniósł odwołanie, o którym mowa wyżej.

Organ odwoławczy stwierdził, że zainteresowany nie posiada wyższego wykształcenia i dlatego nie spełnia wymogu określonego w art. 110 ust. 1 pkt 2 i 9 cyt. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.

Uprawnienia egzaminatora Tadeusz S. uzyskał w wyniku zdania egzaminu przed komisją weryfikacyjną powołaną przez ministra transportu i gospodarki morskiej. Na egzamin ten został skierowany przez wojewodę ponieważ przedstawił nieprawdziwe zaświadczenie, że jest studentem IV roku wyższej uczelni.

W tej sytuacji w decyzji z 27 sierpnia 1998 r. poza zarzutem braku wyższego wykształcenia, podniósł zarzut niespełnienia wymogu z art. 110 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, to jest niedawania rękojmi należytego wykonywania swoich obowiązków.

Tadeusz S. nie spełnia także warunków określonych w art. 145 ust. 4 tej ustawy, gdyż tak w dniu wejścia jej w życie, jak i w okresie bezpośrednio przed i po tym terminie nie wykonywał czynności egzaminatora.

W skardze do sądu Tadeusz S. wniósł o uchylenie decyzji ministra transportu i gospodarki morskiej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w sprawie wykonywania obowiązków egzaminatora prowadził z wojewodą korespondencję od 1995 r. Jednakże wojewoda nie wydał decyzji, tylko udzielał odpowiedzi pismami informacyjnymi, od których nie mógł wnieść odwołania. Obowiązujący stan prawny w tej kwestii w 1995 r. był dla niego względniejszy i dlatego jego skarga powinna być rozpoznana według przepisów prawa obowiązującego w tym okresie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

(...) Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowi przepis art. 110 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W myśl tego przepisu "egzaminatorem może być osoba, która (...) posiada wykształcenie wyższe". Dokumentem świadczącym o posiadaniu wyższego wykształcenia jest dyplom ukończenia studiów. Przepis art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. nr 6l poz. 385 ze zm./ stanowi, "absolwent uczelni otrzymuje dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku". Z akt wynika, iż skarżący nie posiada dyplomu ukończenia studiów. Okoliczność tę Tadeusz S. potwierdził na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Do ewidencji egzaminatorów może być wpisana osoba, która spełnia warunki określone w art. 110 ust. 1 pkt 1-9 /art. 111 ust. 1/. Przepis ten nie przewiduje żadnych wyjątków.

Skoro skarżący nie posiada wyższego wykształcenia /art. 110 ust. 1 pkt 2/ to nie mógł uzyskać wpisu do tej ewidencji. Jest to przesłanka rozstrzygająca w sprawie i dlatego nie zachodzi konieczność ustosunkowania się do przesłanki z pkt 9 tego przepisu.

Dodać należy, że wedle art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym, która obowiązywała do 31 grudnia 1997 r. - egzaminatorów kandydatów na kierowców i kierowców, mogła być osoba, która posiadała wyższe wykształcenie. Przepis ten w tym zakresie również nie przewidywał żadnych wyjątków.

Od wymogu posiadania wyższego wykształcenia byli zwolnieni egzaminatorzy osób ubiegających się o karty moto-rowerowej, woźnicy oraz o pozwolenie do prowadzenia tramwaju /art. 83 ust. 2/.

Z wyżej przytoczonych powodów zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszej instancji prawa nie naruszają. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 27 ust. 1 cyt. ustawy o NSA - orzeczono jak w sentencji wyroku.