Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 10/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P., H. P., J.P., J. L. i E. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I. P., H. P., J. P., J. L. i E.R. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogę publiczną w

trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 8720). Skarżący zaznaczyli, że mimo, iż wszystkie dokumenty niezbędne do wydania przez organ decyzji zostały już zgromadzone do dnia wniesienia skargi do Sądu nie została w sprawie wydana decyzja.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że nie pozostaje

w bezczynności bowiem w dniu [...] września 2008 r., wydał postanowienie

o zawieszeniu postępowania, które Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że skuteczne wniesienie do sądu skargi na bezczynność jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego

określonych środków zaskarżenia. Stosownie bowiem do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.

U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy

rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak

zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany

w ustawie.

Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie do sądu skargi na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy.

Dokonując oceny dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy stwierdzić

należy, że w nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych sprawy brak jest

sygn. akt I SAB/Wa 10/09

dokumentów potwierdzających, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. występowali do organu wyższej instancji z zażaleniem

o którym mowa w art. 37 kpa. Okoliczności tej nie potwierdza również przesłana przez strony przy piśmie z dnia 7 maja 2009 r. korespondencja pomiędzy skarżącymi, Prezydentem W. a Wojewodą [...].

Skoro więc I. P., H. P., J. P., J. L. i E.R. przysługiwało prawo wniesienia

zażalenia w trybie art. 37 kpa z którego to prawa nie skorzystali, to skargę jako

niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.