Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 516/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant St. sekretarz sądowy Agnieszka Liberda-Koczorowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi S. M. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 516/11

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia z [...] nr [...], którego adresatem była Spółka z o.o. "J." w likwidacji z siedzibą w B., co do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Na powyższe postanowienie J. S. działając w imieniu Spółki z o.o. "J." złożył zażalenie.

Zaskarżonym postanowienie z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej

w B. stwierdził niedopuszczalność zażalenia J.S. z dnia 18 stycznia 2011 r. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] nr [...], co do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że zgodnie z art. 136 Ordynacji podatkowej strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu (art. 137 § 2 Ordynacji podatkowej), natomiast w myśl art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego pełnomocnictwa. Organ podał, że postanowieniem

z dnia [...] wezwał J. S. do usunięcia braków, tj. do przedłożenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 27 kwietnia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, jednak w wyznaczonym przez organ terminie J. S. nie przedłożył żądanego pełnomocnictwa.

W konsekwencji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że J. S. nie uzupełnił wniosku, a ponadto wniesienie przez niego zażalenia w imieniu Spółki z o.o. "J." w likwidacji z siedzibą w B. jest bezzasadne, ponieważ Spółka nie jest stroną w przedmiotowej sprawie, albowiem ww. postanowienie nie dotyczyło Spółki.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub następca prawny, a także osoby trzecie o których mowa w art. 110-117 Ordynacji podatkowej, które z uwagi na swój interes prawny żądają czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy. Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej inna niż wymieniona powyżej, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego przed powstaniem obowiązku podatkowego ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z tego prawa (art. 133 § 2 Ordynacji podatkowej).

Dyrektor wyjaśnił, że postanowienie z dnia [...] na które J. S. wniósł zażalenie w imieniu Spółki dotyczyło odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] nr [...] dotyczącego Spółki z o.o. "J." w likwidacji z siedzibą w B. , co do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący nie przedstawił jednak w toku postępowania stosownego upoważnienia do występowania w imieniu Spółki. Z ww. faktów wynika, że stroną postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] był wyłącznie J. S., a nie ww. Spółka.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący, który sygnował ją jako Prezes Zarządu osoby prawnej "J." Spółka z o.o. w likwidacji

z siedzibą w B., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Skarżący zarzucił, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. błędnie twierdzi, że strona postępowania – J. S. - nie miał umocowania do działania za Spółkę z o.o.

"J." w likwidacji z siedzibą w B.. Ponadto skarżący wskazał, że przedkładał już wcześniej pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki z o.o.

"J." w likwidacji z siedzibą w B.. J. S. wskazuje też, że podobnie jest z postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.

z dnia [...]., które jego zdaniem jest niezgodne z prawem i powinno zostać uchylone.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W wyniku takiej kontroli orzeczenie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Spór sprowadza się do ustalenia czy zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia z dnia

[...] co do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W pierwszej kolejności podać należy, że organ I instancji dnia [...] wydał postanowienie, którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] dotyczącego Spółki z o.o. "J."

w likwidacji z siedzibą w B.. Na postanowienie z dnia [...] J. S. – powołując się na upoważnienie do działania w imieniu Spółki wniósł zażalenie noszące datę 18 stycznia 2011r., z datą wpływu do organu (Dyrektora Izby Skarbowej) 21 lutego 2011r.

Dodać należy, że we wniosku o uzupełnienie postanowienia podano, że stroną jest

J. Sp. z o.o. w likwidacji, reprezentowana przez S.S., jednakże wniosek ten został podpisany przez J. S.

z adnotacją, że występuje "z up. Prezesa Zarządu J. sp. z o.o.

w likwidacji". Podobne adnotacje zawiera zażalenie.

W tym miejscu należy podać, że stosownie do art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:

1) niedopuszczalność odwołania;

2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;

3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222.

Postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne (art. 228 § 2 O.p.).

Przywołane przepisy mają zastosowanie w sprawie w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Podać także należy, że w aktach administracyjnych (k. nr 20-21) znajduje się wypis

z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący "J." Spółka z o.o. w likwidacji,

z którego wynika, że w skład zarządu wchodzą: S. S. i M.K.. Również z wniosku o zmianę wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym (k. nr 3-6) nie wynika, aby J.S. wchodził w skład zarządu, czy był likwidatorem Spółki. Strona twierdzi, że jest umocowana do działania w imieniu Spółki, jednakże nie przedkłada żadnego dowodu na tę okoliczność. Twierdzenia strony w tej materii pozostają w sprzeczności z dowodami zebranymi przez organ.

W orzecznictwie i doktrynie podnoszone jest, że niedopuszczalność odwołania/zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania/zażalenia z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuację, gdy odwołanie/zażalenie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną w sprawie, jak i osobę niebędącą następcą prawnym strony

w postępowaniu podatkowym. Niedopuszczalność odwołania/zażalenia zachodzi

w razie wniesienia odwołania/zażalenia przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia odwołania/zażalenia, a więc gdy dany podmiot nie jest adresatem zaskarżonej odwołaniem/zażaleniem decyzji/postanowienia lub gdy nie wykazał, że decyzja/postanowienie narusza jego interes prawny (B.Adamiak, J. Borkowski, R.Mastalski, J. Zubrzycki Ordynacja podatkowa – komentarz 2008 UNIMEX s. 871 wyrok NSA z dnia 15 lutego 2007r. sygn. akt. II FSK 259/06 ;).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że J. S. nie wykazał swojego upoważnienia do występowania w imieniu Spółki (organ wzywał do wylegitymowania się upoważnieniem). Z pism wnoszonych w sprawie wynika, że sam skarżący nie rozróżnia swoich spraw od spraw Spółki.

Dodać należy, że występujący w imieniu J. S. pełnomocnik działający z urzędu - adwokat S. M. oświadczył do protokołu rozprawy, że nie jest mu znany dokument, z którego wynikałoby, iż skarżący jest upoważniony do występowania w imieniu Spółki.

Prawidłowo także organ podał, że postanowienie z dnia [...] Nr [...] (k. nr 10 akt administracyjnych) dotyczyło Spółki, a nie J. S..

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że zażalenie nie zostało wniesione przez Spółkę, podobnie jak i wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia [...]., lecz przez J.S. (przez inny podmiot niż Spółka).

W tej sytuacji należy skonstatować, że J.S. nie miał legitymacji do wniesienia zażalenia.

Stwierdzenie zatem przez organ niedopuszczalności zażalenia jest uprawnione.

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz art. 151 p.p.s.a, orzeczono jak

w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.), czyli 240 zł plus 55,20zł podatku VAT, obliczonego w/g stawki 23%.

H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski E. Kruppik – Świetlicka