Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 137/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 3, art. 147 pat. 1art. 152, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 23 ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1182
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jednolity
article: art. 233 par. 6, 1,
journal: Dz.U. 1997 nr 88 poz 553
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
article: art. 40 ust. 1art. 18 ust. 1,
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 6n ust. 1, art. 6m pkt 1b,
journal: Dz.U. 2012 poz 391
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity
article: art. 7.
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 marca 2015 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w S. na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...]. nr [...] w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości 1.stwierdza nieważność uchwały Rady Miejskiej w Z. z dnia 27 grudnia 2012 r. nr XXIII/159/2012 w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości w zakresie obejmującym postanowienia: - załącznika nr 1 - Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości na której zamieszkują mieszkańcy a na terenie której powstają odpady komunalne - pozycja G pkt 2 zakresie ,,Oświadczam, że jestem świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikającej z art. 233 par 1 Kodeksu Karnego; - załącznika nr 2 Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości na której nie zamieszkują mieszkańcy a na terenie której powstają odpady komunalne - poz. F pkt 1 w zakresie ,,Oświadczam, że jestem świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikającej z art. 233 par 1 Kodeksu Karnego" - załącznika nr 3 Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla części nieruchomości na której zamieszkują mieszkańcy oraz dla części nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a na terenie której powstają odpady komunalne - poz. F pkt 1 w zakresie ,,Oświadczam, że jestem świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikającej z art. 233 par 1 Kodeksu Karnego" 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. określa, że zaskarżona uchwała w zakresie wskazanym w pkt 1 nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w Z. w dniu 27 grudnia 2012 r. podjęła uchwałę nr XXIII/159/2012 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości. Wzory deklaracji zawierają załączniki nr 1, nr 2 i nr 3 do uchwały.

Załącznik nr 1 określa wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, a na terenie której powstają odpady komunalne. W pozycji C tego załącznika ("Dane składającego deklarację i dane nieruchomości"), w punkcie 7 zawarto obowiązek podania numeru telefonu. W pozycji G ("Oświadczenia i podpis składającego deklarację") zostały zamieszczone zapisy o następującej treści: "1. Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w przedstawionych przeze mnie dokumentach dla potrzeb wynikających z obowiązku ponoszenia przeze mnie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133 poz. 883)" oraz "2. Oświadczam, że jestem świadoma/y odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, wynikającej z art. 233 § 1 Kodeksu Karnego".

Załącznik nr 2 określa wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a na terenie której powstają odpady komunalne. W pozycji G tego załącznika ("Dane składającego deklarację i dane nieruchomości"), w punkcie C7 zawarto obowiązek podania numeru telefonu. W pozycji F ("Oświadczenia i podpis składającego deklarację") został zamieszczony zapis o następującej treści: "1. Oświadczam, że jestem świadoma/y odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, wynikającej z art. 233 § 1 Kodeksu Karnego".

Załącznik nr 3 określa wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla części nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy oraz dla części nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, a na terenie której powstają odpady komunalne. W pozycji K tego załącznika ("Dane składającego deklarację i dane nieruchomości"), w punkcie C7 zawarto obowiązek podania numeru telefonu. W pozycji F ("Oświadczenia i podpis składającego deklarację") został zamieszczony zapis o następującej treści: "1. Oświadczam, że jestem świadoma/y odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, wynikającej z art. 233 § 1 Kodeksu Karnego".

W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U.2001.142.1591 ze zm.) dalej "u.s.g.", art. 6n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (j.t. Dz.U.2012.391) dalej "Ustawa" oraz art. 12 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.152.897 ze zm.).

Na powyższą uchwałę Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę. Skarga została złożona w zakresie obejmującym obowiązek podania numeru telefonu w pozycji C, punkcie 7 załącznika nr 1, w pozycji G, punkcie C7 załącznika nr 2, w pozycji K, punkcie C7 załącznika nr 7, a także złożenia oświadczeń o następującej treści "Oświadczam, że jestem świadoma/y odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, wynikającej z art. 233 § 1 Kodeksu Karnego" w pozycji G załącznika nr 1, w pozycji F załącznika nr 2 i nr 3 oraz "Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w przedstawionych przeze mnie dokumentach dla potrzeb wynikających z obowiązku ponoszenia przeze mnie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133 poz. 883)" w pozycji G załącznika nr 1.

Skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 2 pkt 15 w zw. z art. 40 ust. 1 u.s.g., art. 6n ust. 1 Ustawy oraz art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2002.101.926 ze zm.) poprzez nałożenie na składających przedmiotową deklarację obowiązku podania numeru telefonu, a także zobowiązania do złożenia i podpisania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikającej z art. 233 § 1 K.k. i zgody na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb naliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w załączniku nr 1 w pozycji C i G, w załączniku nr 2 w pozycji G i F, w załączniku nr 3 w pozycji K i F, bez umocowania prawnego i podstawy prawnej.

Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały w zaskarżonej części.

W ocenie skarżącego zakwestionowane zapisy wzoru przedmiotowej deklaracji nie mają podstawy w przepisach przywołanych jako podstawa prawna zaskarżonej uchwały jak też obowiązujących w dacie jej wydania. W szczególności takiej podstawy nie stanowi art. 6n Ustawy, który wyczerpująco wylicza zagadnienia przekazane radzie gminy do uregulowania w drodze uchwały w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości, a zatem nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca zastosowania tego przepisu w odniesieniu do innych kwestii, które nie zostały w nim wymienione. Normy art. 6n ust. 1 Ustawy nie stwarzają jakichkolwiek podstaw wprowadzenia do deklaracji klauzuli, zgodnie z którą podmiot podpisujący deklarację oświadczyłby, że jest świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikającej z art. 233 § 1 K.k. i zgody na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb naliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W deklaracji może zamieszczone może być jedynie pouczenie, dopuszczone upoważnieniem ustawowym, że składana deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

Z kolei zawarta we wzorze deklaracji informacja o numerze telefonu nie jest niezbędna do obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Nie można wykluczyć, że część mieszkańców gminy składających deklaracje może nie posiadać telefonu i w sytuacji zamieszczenia w deklaracji takiej pozycji, osoby te nie miałyby możliwości pełnego jej wypełnienia. Podanie numeru telefonu stanowi ponadto podanie danych osobowych w rozumieniu art. 6 ust. 1-3 ustawy o ochronie danych osobowych. Takie dane tylko wówczas powinny być gromadzone, gdyby były niezbędne celem ich przetwarzania w związku z realizacją uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa lub gdyby były niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego. O takiej konieczności nie może być mowy w odniesieniu do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący wskazał na wyroki WSA w Krakowie.

Odnośnie zawarcia we wzorze deklaracji klauzuli o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań, prokurator wskazał, że warunkiem tej odpowiedzialności jest by przepis ustawy, na podstawie której oświadczenie jest składane, przewidywał możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Jeżeli zatem ustawodawca zamierzałby nadać wymaganym oświadczeniom składanym przez określone podmioty rygor odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, to rygor ten wprowadziłby wprost do ustawy i dopiero wówczas, w razie przeniesienia kompetencji do określenia przez organ samorządu wzoru deklaracji, winien przewidzieć w treści upoważnienia wymóg pouczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący wskazał na wyroki WSA w Krakowie.

Skarżący wskazał dodatkowo, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego. Wniesienie zatem przedmiotowej skargi przez prokuratora na akt prawa miejscowego, wydanego przez organ jednostki samorządu terytorialnego nie jest ograniczone terminem.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Z. uznała skargę i wskazała, że podejmie nową uchwałę w sprawie określenia wzoru przedmiotowej deklaracji, która nie będzie zawierała kwestionowanych zapisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 5 tej ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

W oparciu o art. 53 § 3 p.p.s.a. prokurator jest uprawniony do wniesienia skargi, przy czym w przypadku skargi na akty prawa miejscowego nie jest ograniczony jakimkolwiek terminem. Uchwała w przedmiocie określenia wzoru formularza deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jako skierowana do wszystkich właścicieli nieruchomości, na których ciąży obowiązek jej zapłaty, jest niewątpliwie aktem prawa miejscowego.

Przechodząc na grunt zaskarżonej uchwały zbadać należało czy wydana została zgodnie z ustawowym upoważnieniem oraz czy jak chce skarżący nie narusza zasad przetwarzania danych, tj. art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U.2014.1182) dalej "ustawa o.d.o."

Skarga w części zasługuje na uwzględnienie.

Dokonując kontroli uchwały objętej skargą Sąd stwierdził, że brak było podstaw prawnych (delegacji ustawowej) do zamieszczenia w załączniku zakwestionowanego sformułowania ,,Oświadczam, że jestem świadoma/y odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, wynikającej z art. 233 § 1 Kodeksu Karnego", czego organ nie kwestionuje.

Zgodnie z art. 40 ust. 1 u.s.g. gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązującego na obszarze gminy, przy czym w myśl art. 18 ust. 1 tej ustawy wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy należą do właściwości rady gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 6n ust. 1 Ustawy w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały stanowił, że rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. Ustęp 2 tego przepisu stanowił, że rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 1, może określić wykaz dokumentów potwierdzających dane zawarte w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W myśl art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.1997.88.553 ze zm.) sprawca odpowiada za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu, które ma służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, jeżeli przyjmujący oświadczenie, działając w zakresie swoich uprawnień, nadanych przez tę ustawę, uprzedził oświadczającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenie. Z unormowania tego wynika, że przestępstwem jest złożenie fałszywego oświadczenia, na przykład w kwestionariuszach lub formularzach. Jednak warunkiem odpowiedzialności za złożenie fałszywego oświadczenia jest, by przepis ustawy, na podstawie której oświadczenie jest składane, przewidywał możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Jeżeli ustawodawca zamierza nadać wymaganym oświadczeniom składanym przez zainteresowane podmioty rygor odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń (zeznań), to rygor ten wprowadza wprost do ustawy i dopiero wówczas, w razie przeniesienia kompetencji do określenia przez organ samorządu wzoru informacji i deklaracji, winien przewidzieć w treści upoważnienia wymóg pouczenia o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń (zeznań).

Tymczasem przepisy ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach nie przewidują takiego rozwiązania. Nawet, gdyby przyjąć, że sformułowanie "przepisy ustawy" w rozumieniu art. 233 Kodeksu karnego należy rozumieć zarówno przepis samej ustawy, jak również przepis uchwały wydanej na podstawie upoważnienia ustawowego, to ze wskazanego jako podstawa prawna uchwały, upoważnienia do ustalenia obowiązującego wzoru informacji i deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, nie można wyprowadzić podstawy prawnej do określenia aktem prawa miejscowego obowiązku składania oświadczeń pod rygorem odpowiedzialności karnej. Ustawowego upoważnienia dla rady nie można domniemywać.

Mając na uwadze powyższe należy podzielić stanowisko prokuratora, że żaden z przepisów przywołanych jako podstawa prawna zaskarżonej uchwały, jak też obowiązujących w dacie jej podjęcia, nie zawierał upoważnienia do zamieszczenia we wzorach informacji i deklaracji obowiązku składania oświadczenia pod rygorem z art. 233 K.k. Organy władzy publicznej, do których zalicza się organy samorządu terytorialnego, zgodnie z art. 7 Konstytucji RP działają na podstawie i w granicach prawa. Mogą działać w granicach wyznaczonych przez normy prawne określające ich kompetencje, zadania i tryb postępowania, zatem tylko tam i o tyle o ile upoważnia prawo.

W tym zakresie Sąd stwierdził nieważność uchwały na podstawie art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. Konsekwencją powyższego jest rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wyroku (art. 152 ustawy p.p.s.a.).

W pozostałym zakresie Sąd uznał skargę za bezzasadną. Nie można bowiem podzielić poglądu Prokuratora Rejonowego w S., że nieważnością dotknięta jest badana uchwała w części w jakiej wzór deklaracji zawiera obowiązek podania danych w postaci numeru telefonu składającego deklarację oraz zapis o wyrażeniu zgody na przetwarzanie przez Urząd Miasta i Gminy w Z. danych osobowych składającego deklarację z powołaniem się na art. 23 ust. 1 ustawy o.d.o.

Ustawę o ochronie danych osobowych stosuje się do organów samorządu terytorialnego (art. 3 ust. 1). Z punktu widzenia badanej sprawy istotnym jest, że z jej art. 23 ust. 1 pkt 2 wynika, że przetwarzanie danych dopuszczalne jest tylko wtedy gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Jednocześnie w artykule 7 zamieszczono legalne definicje pojęć jakimi ustawa ta się posługuje. I tak przez zbiór danych – rozumie się każdy posiadający strukturę zestaw danych o charakterze osobowym, dostępnych według określonych kryteriów, niezależnie od tego, czy zestaw ten jest rozproszony czy podzielony funkcjonalnie (pkt 1). Z kolei przetwarzanie danych (pkt 2) to jakiekolwiek operacje wykonywane na danych osobowych, takie jak zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i usuwanie, a zwłaszcza te, które wykonuje się w systemach informatycznych. Z powyższych zapisów wynika jednoznacznie, że ustawodawca zobowiązując w art. 6n Ustawy do określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nakazał (choć bez bezpośredniego odwołania do ustawy o.d.o.) stworzenie przez rady gmin zbiorów danych jakim są deklaracje. Skoro zatem deklaracje te są niezbędne do zrealizowania obowiązku ustawowego, to niewątpliwie mieszczą się w zakresie upoważnienia wynikającego z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o.d.o. Doktryna wypracowała bowiem pogląd, że można przetwarzać dane w wypadku, gdy ustawodawca nakładając określone uprawnienia czy obowiązki, nie wskazał wprost na potrzebę przetwarzania danych, ale przetworzenie to jest niezbędne do zrealizowania obowiązku czy przyznanego ustawowo uprawnienia (patrz komentarz Janusza Barta, Pawła Fajgielskiego i Ryszarda Markiewicza do art. 23 ustawy o.d.o., dostępny w bazie LEX). Zakres przetwarzania (zbierania) danych istotnych dla zrealizowania celu wprowadzenia deklaracji wyznacza treść upoważnienia ustawowego wynikającego z cytowanego już art. 6n Ustawy wskazanego przez ustawodawcę jako "zapewnienie prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi".

Aby zatem stwierdzić czy badana deklaracja nie narusza zapisów ustawy o ochronie danych osobowych w zakresie wymogu podania informacji o numerze telefonu składającego deklarację oraz czy Rada Miejska w Z. ustalając wzór deklaracji nie przekroczyła delegacji ustawowej wynikającej z art. 6n Ustawy, należało zbadać czy informacja ta jest niezbędna do zapewnienia konieczności prawidłowego obliczenia tej opłaty. W ocenie Sądu podanie numeru telefonu składającego deklarację stanowi informację niezbędną do zapewnienia prawidłowego obliczania wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi co oznacza, że nie została przekroczona delegacja ustawowa ani naruszony zapis ustawy o ochronie danych osobowych. Ustawodawca, formułując zapis delegacji ustawowej w sposób szeroki (zapewnienie prawidłowości obliczeń opłaty), radzie gminy pozostawił kompetencje, jakie dane niezbędne będą w realizacji celu jakim jest prawidłowe określenie wysokości tej opłaty. Niewątpliwie numer telefonu ułatwi kontakt z podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji, a w konsekwencji usprawni prawidłowe jej wypełnienie. W tym kontekście nie może ujść uwagi, że z dniem 1 lutego 2015 r. (Dz.U.2015.87) nastąpiła nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W art. 6m pkt 1b znowelizowanej ustawy wskazano, że określając wzór deklaracji rada gminy może żądać danych takich jak numer telefonu. Z poselskiego uzasadnienia tej zmiany wynika, że miała ona charakter doprecyzowujący a celem projektodawcy było wyeliminowanie rozbieżności interpretacyjnych (Sejm RP VII Kadencji, nr druku 2377, www.sejm.gov.pl). Potwierdza to poprawność tezy, że dane takie w zgodzie tak z delegacją ustawową jak i art. 23 ust.1 pkt 2 ustawy o.d.o., można było gromadzić również w poprzednio obowiązującym stanie prawnym.

Odnośnie umieszczenia w deklaracji zapisu o wyrażeniu zgody na przetwarzanie przez Urząd Miasta i Gminy w Z. danych osobowych składającego deklarację, należy wskazać, że w konsekwencji zobowiązania przez ustawodawcę rady gminy do stworzenia deklaracji (zbioru danych) nie było konieczności umieszczenia w deklaracji zapisu o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych, skora możliwość taka wynikała wprost z ustawy o ochronie danych osobowych.

W świetle powyższego należało zbadać, czy umieszczenie zapisu o przetwarzaniu danych we wzorze deklaracji skutkowało jej nieważnością w tym zakresie. Orzecznictwo sądowe wypracowało pogląd, że za prowadzące do stwierdzenia nieważności naruszenie prawa należy uznać uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym (np. dostępny w bazie LEX wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I OSK 1287/06). Dodatkowo w wyroku z dnia 9 grudnia 2003 r. P 9/02 Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przez sprzeczność taką należy rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, tj. z Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (OTK-A 2003/9/100).

W ocenie Sądu, zapis badanej deklaracji o wyrażeniu zgody na przetworzenie danych choć wadliwy, to jednak nie w stopniu prowadzącym do stwierdzenia nieważności. Jak wskazano wyżej przetworzenie danych na cele wskazane w upoważnieniu ustawowym wynikającym z art. 6n Ustawy dopuszczalne było ustawowo. Stąd zamieszczenie zapisu potwierdzającego to co wynika z ustawy nie może być uznane za ją naruszające w stopniu skutkującym stwierdzeniem nieważności.

W związku z powyższym w tym zakresie należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.