Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 160/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone zażaleniem postanowienie Sądu art. 195 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 195  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 160/14 o zwrocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok. postanawia: I. uchylić zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowienie z dnia 30 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 160/14 o zwrocie kosztów postępowania sądowego; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 10.409 (dziesięć tysięcy czterysta dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2014 r., wydanym w tej sprawie tut. Sąd w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt II orzekł, że decyzja ta nie podlega wykonaniu oraz w pkt III zasądził od organu administracji na rzecz strony skarżącej kwotę 32.814 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W ustawowym terminie pełnomocnik organu administracji wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt III ww. wyroku Sądu, wnosząc o jego uchylenie oraz rozpoznanie na nowo bądź uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz o zasądzenie od strony skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd zasądzając zwrot kosztów postępowania od właściwego organu, błędnie przyjął za wartość przedmiotu zaskarżenia wysokość zobowiązania podatkowego określoną w zaskarżonej decyzji, zamiast wartości przedmiotu sporu w kwocie 319.193,54 zł będącej różnicą między podatkiem zadeklarowanym za 2010r. a określonym w kwestionowanym rozstrzygnięciu. W odpowiedzi na zażalenie strona skarżąca wskazała na ewentualne przyczyny rozbieżności w kosztach postępowania związane z przyjęciem przez strony wartości przedmiotu sporu w różnej wysokości. Wskazała, że przyjęła za podstawę określenia kwoty wpisu stosunkowego wartość zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji w kwocie 2.559.690 zł. Ponadto w przypadku uwzględnienia zażalenia wniosła o zwrot nadpłaconej części wpisu od skargi w trybie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżących zażalenie na zawarte w pkt III ww. wyroku Sądu postanowienie jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania na nowo. Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Nadto zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 lutego 2014r. ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 319.194 zł i wyznaczono wpis sądowy w kwocie 3. 192 zł stosownie do regulacji §1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz 2193 ze zm.). Skarżąca spółka wraz ze skargą uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 25.597,00 (k.8). W toku postępowania reprezentowana była przez doradcę podatkowego (pełnomocnictwo k.9), który zawarł w skardze wniosek o zasądzenie kosztów postepowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W tym stanie rzeczy należało zasądzić od organu odwoławczego kwotę w wysokości 10.409 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi wpis sądowy od skargi w kwocie 3.192 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika. Wynagrodzenie doradcy podatkowego, zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postepowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 ze zm.) wynosi 7200 zł. Mając na względzie powyższe Sąd uwzględnił zażalenie organu odwoławczego i działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 200 i art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.