Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 227/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.21 ust 83 pkt 1.
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. K. i D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 1.579 (tysiąc pięćset siedemdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLAJĄCĄ Z. I D.K. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2009 R., W KWOCIE 17.876,00 ZŁ I ODMAWIAJĄCĄ STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU DOCHODOWYM ZA TENŻE ROK PODATKOWY W KWOCIE 8.603,00 ZŁ.

DECYZJĘ PODJĘTO W NASTĘPUJĄCYM STANIE FAKTYCZNYM I PRAWNYM:

MAŁŻONKOWIE Z. I D.K. ZŁOŻYLI W URZĘDZIE SKARBOWYM ZEZNANIE PODATKOWE O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU W ROKU PODATKOWYM 2009 NA FORMULARZU PIT-37 WRAZ Z ZAŁĄCZNIKIEM PIT/0, W KTÓRYM WYKAZALI NADPŁATĘ W WYSOKOŚCI 2.424,00 ZŁ. ZADEKLAROWANĄ NADPŁATĘ ORGAN ZWRÓCIŁ PODATNIKOM W DNIU 7 MAJA 2010 R.

NASTĘPNIE WNIOSKIEM Z DNIA 11 KWIETNIA 2011 R., PODATNICY WYSTĄPILI O ZWROT NIENALEŻNIE POBRANYCH ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA ROK 2009, WSKAZUJĄC JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ ŻĄDANIE ZWROTU ART. 21 UST. 1 PKT 83 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14,POZ. 176 Z PÓŹN. ZM.), DALEJ ZWANĄ "U.P.D.O.F."

W UZASADNIENIU WNIOSKU PODATNICY WSKAZALI, ŻE Z.K., BĘDĄC ŻOŁNIERZEM ZAWODOWYM, DECYZJĄ MINISTRA OBRONY NARODOWEJ NR [...] Z DNIA 15 LIPCA 2009 R., ZOSTAŁ WYZNACZONY NA STANOWISKO SZEFA SEKCJI W SEKTORZE ŁĄCZNOŚCI PRZY [...] W R., NIEMCY. SŁUŻBĘ TĘ PEŁNI OD 1 SIERPNIA 2009 R. NADAL I JEJ TYTUŁEM OTRZYMUJE NALEŻNOŚĆ ZAGRANICZNĄ NA MOCY ART. 102 USTAWY Z DNIA 11 WRZEŚNIA 2003 R., O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH (DZ. U. Z 2008 R. NR 141, POZ. 892 Z PÓŹN. ZM.), DALEJ "USTAWA WOJSKOWA", ORAZ WYDANEGO NA JEJ PODSTAWIE ROZPORZĄDZENIA MINISTRA OBRONY NARODOWEJ Z DNIA 16 CZERWCA 2004 R., W SPRAWIE NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNYCH ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH PEŁNIĄCYCH SŁUŻBĘ POZA GRANICAMI PAŃSTWA (DZ. U. NR 162, POZ. 1698 ZE ZM.), ZWANYM DALEJ "ROZPORZĄDZENIEM". OD OTRZYMYWANEJ NALEŻNOŚCI ZAGRANICZNEJ PŁATNIK DEPARTAMENT ADMINISTRACYJNY MON NIESŁUSZNIE POBIERAŁ ZALICZKI NA PODATEK DOCHODOWY, ALBOWIEM WINIEN BYŁ ZASTOSOWAĆ ZWOLNIENIE OD PODATKU NA PODSTAWIE WSKAZANEGO ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

W MOTYWACH WNIOSKU NA POPARCIE ZASADNOŚCI ŻĄDANIA PODATNICY PRZYWOŁALI WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R., SYGN. AKT II FSK 5/10.

DO WNIOSKU PODATNICY ZAŁĄCZYLI KOREKTĘ ZEZNANIA ORAZ M.IN. ZAŚWIADCZENIE STARSZEGO OFICERA NARODOWEGO PRZY REGIONALNYM DOWÓDZTWIE SIŁ POWIETRZNYCH NATO W R. DATOWANE 21 MARCA 2011 R., ZAŚWIADCZENIE MON - DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 21 LUTEGO 2011 R., ORAZ OPISANĄ WCZEŚNIEJ DECYZJĘ MINISTRA OBRONY NARODOWEJ NR [...] Z DNIA 15 LIPCA 2009 R.

NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO, PO OTRZYMANIU WNIOSKU I KOREKTY ZEZNANIA PODATKOWEGO ZA 2009 R., ZWRÓCIŁ SIĘ PISMEM Z DNIA 18 MAJA 2011 R., DO MINISTERSTWA OBRONY NARODOWEJ DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO O UDZIELENIE INFORMACJI, CZY PODATNIK W ZWIĄZKU Z PEŁNIENIEM ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA W STRUKTURACH NATO, REALIZOWAŁ CELE OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. W ODPOWIEDZI NA PISMO DEPARTAMENT ADMINISTRACYJNY MON PISMEM Z DNIA 23 MAJA 2011 R. PODAŁ, ŻE WYPŁATA PODATNIKOWI NALEŻNOŚCI ZAGRANICZNEJ WYNIKAŁA Z FAKTU WYZNACZENIA GO DO PEŁNIENIA SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA W STRUKTURACH DOWODZENIA NATO I NIE MIAŁA - ZDANIEM DEPARTAMENTU - ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO Z OKOLICZNOŚCIAMI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

Z KOLEI W DNIU 6 CZERWCA 2011 R., WPŁYNĘŁO DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI PISMO SZTABU GENERALNEGO WP ZARZĄDU ORGANIZACJI I UZUPEŁNIEŃ - P1 Z DNIA 30 MAJA 2011 R., WRAZ Z OPINIĄ RADCY PRAWNEGO ZARZĄDU ORGANIZACJI I UZUPEŁNIEŃ - P1 SZTABU GENERALNEGO, W KTÓREJ WSKAZANO, ŻE ŻOŁNIERZE WYZNACZENI DO PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI PAŃSTWA NA STANOWISKA BEZPOŚREDNIO W ORGANIZACJACH MIĘDZYNARODOWYCH, MIĘDZYNARODOWYCH STRUKTURACH WOJSKOWYCH, OBCYCH JEDNOSTKACH WOJSKOWYCH ORAZ W POLSKICH PRZEDSTAWICIELSTWACH WOJSKOWYCH I POLSKICH ZESPOŁACH ŁĄCZNIKOWYCH PRZY ORGANIZACJACH MIĘDZYNARODOWYCH LUB MIĘDZYNARODOWYCH STRUKTURACH WOJSKOWYCH WYKONUJĄ ZADANIA ZWIĄZANE ZE WZMACNIANIEM SIŁ PAŃSTWA ALBO PAŃSTW SOJUSZNICZYCH, A ZATEM DLA POTRZEB ZASTOSOWANIA ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., ŻOŁNIERZE CI SPEŁNIAJĄ OBA WYMIENIONE W TYM PRZEPISIE WARUNKI.

DECYZJĄ Z DNIA 18 LIPCA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ PODATNIKOM ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2009 R., - W KWOCIE 17.876,00 ZŁ I JEDNOCZEŚNIE ODMÓWIŁ STWIERDZENIA ŻĄDANEJ PRZEZ PODATNIKÓW NADPŁATY W KWOCIE 8.603,00 ZŁ.

NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO UZASADNIAJĄC SWOJĄ DECYZJĘ STWIERDZIŁ BRAK PODSTAW DO UZNANIA WYPŁACONEJ W 2009 R., PODATNIKOWI NALEŻNOŚCI ZAGRANICZNEJ JAKO ZWOLNIONEJ Z OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NA PODSTAWIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

PODATNICY, NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZĄ DECYZJĄ ORGANU PODATKOWEGO, WNIEŚLI W USTAWOWYM TERMINIE ODWOŁANIE, W KTÓRYM ZARZUCILI NARUSZENIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., POPRZEZ BŁĘDNĄ JEGO WYKŁADNIĘ I ZASTOSOWANIE, A TYM SAMYM NARUSZENIE ART. 2, ART. 32 UST. 1 I ART. 217 KONSTYTUCJI RP, POPRZEZ ZASTOSOWANIE W SPRAWIE ZASADY IN DUBIO PRO FISCO, NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ART. 24 UST. 1 I UST. 2 PKT 2 USTAWY WOJSKOWEJ I NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 17 GRUDNIA 1998 R., O ZASADACH UŻYCIA LUB POBYTU SIŁ ZBROJNYCH RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA (DZ. U. Z 1998 R., NR 162 POZ. 1117 Z PÓŹN. ZM.), ORAZ OBRAZĘ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 191 I ART. 187 § 1 W ZW. Z ART. 122, 124; ART. 72 § 1 I ART. 75 § 2 PKT 1 LIT. A; ART. 139 § 1; ART. 141 § 1 I § 2; ART. 142 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 1997 R. NR 137, POZ. 926 ZE ZM.), DALEJ "O.P.". W OCENIE PODATNIKÓW ORGAN PODATKOWY NIE ROZPATRZYŁ W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁU SPRAWY I NIE USTALIŁ STANU FAKTYCZNEGO W SPOSÓB PRAWIDŁOWY ORAZ DOKONAŁ BŁĘDNEJ WYKŁADNI SPORNEGO W SPRAWIE PRZEPISU.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, NIE UWZGLĘDNIŁ ODWOŁANIA PODATNIKÓW I DECYZJĄ Z DNIA 30 GRUDNIA 2011 R., UTRZYMAŁ W MOCY ROZSTRZYGNIĘCIE PIERWSZOINSTANCYJNE.

ORGAN ODWOŁAWCZY - CO DO ZASADY - PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O BRAKU PODSTAW DO UZNANIA, ŻE WYPŁACONA W 2009 R., PODATNIKOWI NALEŻNOŚĆ ZAGRANICZNA Z TYTUŁU PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI KRAJU PODLEGA ZWOLNIENIU Z OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM NA PODSTAWIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. TYM SAMYM ŻĄDANIE STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU ZA TENŻE ROK PODATKOWY WE WSKAZANEJ WE WNIOSKU KWOCIE JEST NIEZASADNE, ALBOWIEM PRZEDSTAWIONE W ZEZNANIU ROZLICZENIE DOKONANE ZOSTAŁO PRAWIDŁOWO.

MOTYWUJĄC ZAŚ SWOJE STANOWISKO ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYWOŁAŁ TREŚĆ ART. 3 UST. 1, ART. 9 UST. 1, ART. 10 UST. 1 ORAZ ART. 12 UST. 1 U.P.D.O.F., A TAKŻE TREŚĆ SPORNEGO PRZEPISU ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. I UWZGLĘDNIAJĄC ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY PODAŁ, ŻE ZWOLNIENIE PODATKOWE USTANOWIONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., W BRZMIENIU W ROKU 2009 MIAŁO ZASTOSOWANIE DO ŻOŁNIERZY PEŁNIĄCYCH WOJSKOWĄ SŁUŻBĘ ZA GRANICĄ, JEŻELI REALIZOWALI CELE, O KTÓRYCH MOWA W TYM PRZEPISIE. CELAMI TYMI BYŁ UDZIAŁ W KONFLIKCIE ZBROJNYM LUB UDZIAŁ DLA WZMOCNIENIA SIŁ PAŃSTWA ALBO PAŃSTW SOJUSZNICZYCH, UDZIAŁ W MYŚL POKOJOWEJ AKCJI ZAPOBIEGANIA AKTOM TERRORYZMU LUB ICH SKUTKOM, ORGANIZOWANIA I KONTROLI RUCHU GRANICZNEGO, ORGANIZOWANIA OCHRONY GRANICY PAŃSTWOWEJ LUB ZAPEWNIENIA BEZPIECZEŃSTWA W KOMUNIKACJI MIĘDZYNARODOWEJ, A TAKŻE PEŁNIENIE FUNKCJI OBSERWATORÓW W MISJACH POKOJOWYCH ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH I SIŁ WIELONARODOWYCH. PODATNIK POWYŻSZYCH CELÓW NIE REALIZOWAŁ, CO ZOSTAŁO WYKAZANE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM PROWADZONYM PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. POWYŻSZE STANOWISKO - ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO - ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W PIŚMIE Z DNIA 23 MAJA 2011 R., MINISTERSTWA OBRONY NARODOWEJ DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO. PISMO TO STANOWI ODPOWIEDŹ NA ZAPYTANIE ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI I WYNIKA Z NIEGO, ŻE Z.K. PEŁNIŁ ZAWODOWĄ SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA W STRUKTURACH DOWODZENIA W NATO W M. R., ALE NIE REALIZOWAŁ CELÓW OKREŚLONYCH W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., TJ. NIE UCZESTNICZYŁ W ŻADNYCH DZIAŁANIACH MAJĄCYCH NA CELU UDZIAŁ W KONFLIKCIE ZBROJNYM, JAK RÓWNIEŻ NIE BYŁ OBSERWATOREM WOJSKOWYM LUB OSOBĄ POSIADAJĄCĄ STATUS OBSERWATORA WOJSKOWEGO W MISJACH POKOJOWYCH ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH I SIŁ WIELONARODOWYCH. NIE JEST TYM SAMYM UPRAWNIONY DO SKORZYSTANIA Z PRZEDMIOTOWEGO ZWOLNIENIA PODATKOWEGO, GDYŻ NIE SPEŁNIA PRZESŁANEK PRZEDMIOTOWYCH WYMIENIONYCH W POWYŻSZYM PRZEPISIE. ZA NIETRAFNY ZATEM NALEŻAŁO UZNAĆ ZARZUT NARUSZENIA ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

ODWOŁUJĄC SIĘ NATOMIAST DO WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R. II FPS 5/10, ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE W ORZECZENIU TYM SĄD ZAUWAŻYŁ, ŻE W PRZYPADKU ŻOŁNIERZY WYZNACZONYCH, REALIZACJA CELÓW USTAWOWYCH SKUTKUJĄCYCH ZWOLNIENIEM OSIĄGNIĘTYCH PRZEZ ŻOŁNIERZA WYZNACZONEGO PRZYCHODÓW, POWINNA BYĆ BADANA W KAŻDYM PRZYPADKU INDYWIDUALNIE W OPARCIU O OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE SPRAWY. Z DOKUMENTACJI ZGROMADZONEJ W SPRAWIE BEZSPORNIE WYNIKA, ŻE TAKIE USTALENIA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEPROWADZIŁ, A JEGO WYNIKI NIE BUDZĄ WĄTPLIWOŚCI. NATOMIAST Z OPINII RADCY PRAWNEGO ZARZĄDU ORGANIZACJI I UZUPEŁNIEŃ - P1 SZTABU GENERALNEGO WP NADESŁANEJ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI, WYNIKA, ŻE WSZYSCY BEZ WZGLĘDU NA TO JAKIE ZADANIA WYKONUJĄ ŻOŁNIERZE WYZNACZENI DO PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI PAŃSTWA NA STANOWISKA (...) W MIĘDZYNARODOWYCH STRUKTURACH WOJSKOWYCH WYKONUJĄ ZADANIA ZWIĄZANE ZE WZMACNIANIEM SIŁ PAŃSTWA ALBO PAŃSTW SOJUSZNICZYCH A ZATEM DLA POTRZEB ZASTOSOWANIA ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., ŻOŁNIERZE WYZNACZENI DO PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI PAŃSTWA SPEŁNIAJĄ OBA PRZYTOCZONE NA WSTĘPIE WARUNKI.

ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI JEST ZGODNE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI I ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W LICZNYM ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (POR. WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 1 MARCA 2011 R., SYGN. AKT III SA/WA 1311/10, CZY WYROK WSA W LUBLINIE Z 2 MARCA 2011 R., SYGN. AKT I SA/LU 749/10).

NIE DOSZŁO - W OCENIE DYREKTORA - RÓWNIEŻ DO NARUSZENIA ART. 120, ART. 187 W ZWIĄZKU Z ART. 122 I ART. 124, ART. 191 O.P., GDYŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYWIĄZAŁ SIĘ Z OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ZASADY PRAWORZĄDNOŚCI, ROZPOZNAŁ SPRAWĘ CO DO ISTOTY I DZIAŁAŁ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA ORAZ PROWADZIŁ POSTĘPOWANIE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH, PODJĄŁ WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY, ZEBRAŁ W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁ DOWODOWY, A NASTĘPNIE DOKONAŁ JEGO OCENY, NIE NARUSZAJĄC PRZY TYM ZASADY SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW

W SKARDZE NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 30 GRUDNIA 2011 R., PEŁNOMOCNIK PODATNIKÓW ZARZUCIŁ:

1. NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, A MIANOWICIE PRZEPISU ART. 21 UST. 1 PKT 83 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ BŁĘDNĄ SUBSUMCJĘ;

2. W PRZYPADKU NIEUWZGLĘDNIENIA ZARZUTU WSKAZANEGO W PUNKCIE 1 NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ART. 24 UST. 1 I UST. 2 PKT 2 USTAWY Z DNIA 11 WRZEŚNIA 2003 R., O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH I W KONSEKWENCJI NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, A MIANOWICIE ART. 191 I ART. 187 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 122 I ART. 124 ORAZ ART. 120 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA, PRZEZ CO ORGAN PODATKOWY NIE ROZPATRZYŁ W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁU SPRAWY I NIE USTALIŁ STANU FAKTYCZNEGO W SPOSÓB PRAWIDŁOWY, CO MA WPŁYW NA SUBSUMCJĘ NORMY ART. 21 UST. 1 PKT 83 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

Z UWAGI NA WSKAZANE POWYŻEJ NARUSZENIE PRAWA PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCYCH WNIÓSŁ O:

1) UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 30 GRUDNIA 2011 R., ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 18 LIPCA 2011 R.,

2) ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

W OCENIE PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCYCH W ZAKRESIE OKREŚLENIA STATUSU SKARŻĄCEGO, Z PUNKTU WYKŁADNI ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.D.P.O.F., PISMO Z DNIA 23 MAJA 2011 ROKU DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO W OGÓLE NIE ODPOWIADA NA PYTANIE, JAKI CHARAKTER MA WYKONYWANIE SŁUŻBY PRZEZ SKARŻĄCEGO, CO MOŻE STANOWIĆ JEDYNIE ŚRODEK DOWODOWY DLA ORGANU PODATKOWEGO. WSKAZANE PISMO STANOWI NATOMIAST NIEUPRAWNIONĄ INTERPRETACJĘ PRZEPISU W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. NADTO INTERPRETACJA TA JEST OPARTA NA BŁĘDNEJ TEZIE, ŻE TYLKO ŻOŁNIERZE SKIEROWANI W TRYBIE USTAWY Z DNIA 17 GRUDNIA 1998 R., O ZASADACH UŻYCIA LUB POBYTU SIŁ ZBROJNYCH RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA (DZ. U. Z 1998 R. NR 162, POZ. 1117 ZE ZM.), WYKONUJĄ CELE OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., I TYLKO ONI MOGĄ KORZYSTAĆ Z PRZEDMIOTOWEGO ZWOLNIENIA (...). ZGODNIE Z ART. 24 UST. 1 I UST. 2 PKT 2 USTAWY WOJSKOWEJ, WŁAŚCIWYM DO WYZNACZENIA JEST DYREKTOR DEPARTAMENTU MINISTERSTWA OBRONY NARODOWEJ WŁAŚCIWY DO SPRAW KADR POZOSTAŁYCH ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH, ZATEM TYLKO TEN ORGAN A NIE DYREKTOR DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO JEST WŁAŚCIWY DO OKREŚLENIA RZECZYWISTEGO CELU SŁUŻBY SKARŻĄCEGO W ROZUMIENIU PRZEDMIOTOWEGO PRZEPISU PODATKOWEGO. PODKREŚLIŁ PRZY TYM, IŻ ORGAN ZADAŁ NADTO NIEWŁAŚCIWE ZAPYTANIE TZN. CZY SKARŻĄCY UCZESTNICZYŁ W KONFLIKCIE ZBROJNYM, BYŁ OBSERWATOREM WOJSKOWYM LUB OSOBĄ POSIADAJĄCĄ STATUS OBSERWATORA WOJSKOWEGO W MISJACH POKOJOWYCH ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH I SIŁ WIELONARODOWYCH, TJ. CZY REALIZOWAŁ, KTÓRYŚ Z CELÓW WYMIENIONYCH W ART. 21 UST. 1 I PKT 83 U.P.D.O.F. W TAK SFORMUŁOWANYM ZASADNICZYM DLA SPRAWY PYTANIU POMINIĘTO NAJWAŻNIEJSZĄ DLA WNIOSKU SKARŻĄCYCH CZĘŚĆ ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., TJ. CZY SKARŻĄCY PRZEBYWAŁ "POZA GRANICAMI PAŃSTWA (...) DLA WZMOCNIENIA SIŁ PAŃSTWA ALBO PAŃSTW SOJUSZNICZYCH", A WŁAŚNIE TEN ZAPIS MA ZNACZENIE W SPRAWIE O STWIERDZENIE NADPŁATY W PODATKU DOCHODOWYM ZA 2009 R. SKARŻĄCY BĘDĄC ŻOŁNIERZEM WYZNACZONYM DO PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI PAŃSTWA BEZPOŚREDNIO W MIĘDZYNARODOWYCH STRUKTURACH WOJSKOWYCH WYKONUJE ZADANIA ZWIĄZANE ZE WZMACNIANIEM SIŁ PAŃSTWA LUB PAŃSTW SOJUSZNICZYCH, TYM SAMYM SPEŁNIA OBA WARUNKI OKREŚLONE W PRZEPISIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., PONIEWAŻ PAKT NATO, Z DEFINICJI, WZMACNIA SIŁY OBRONNE POLSKI I PAŃSTW SOJUSZNICZYCH. ODPOWIEDŹ SZTABU GENERALNEGO WP, JAK I WYŻEJ PRZYTOCZONA OPINIA DEPARTAMENTU PRAWNEGO MON, ZOSTAŁA ZMARGINALIZOWANA I TYM SAMYM POMINIĘTA PRZEZ ORGANY OBU INSTANCJI. W PRZYPADKU UZNANIA, IŻ WSKAZANE DOKUMENTY NIE SĄ WYSTARCZAJĄCE DO PRAWIDŁOWEJ WYKŁADNI W/W PRZEPISU NALEŻY UZNAĆ, ŻE POSTĘPOWANIE DOWODOWE W TEJ SPRAWIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE NA TYLE WADLIWIE, ŻE NIE MOŻNA NA TYM ETAPIE WYDAĆ ZGODNEJ Z PRAWEM DECYZJI W TYM ZAKRESIE, BOWIEM ZOSTAŁY NARUSZONE PRZEPISY ART. 191 I ART. 187 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 122 I ART. 124; ART.120; ART. 72 § 1 I ART. 75 § 2, PKT 1 LIT. A; ART. 159 § 1; ART. 141 § 1 I 2; ART. 142 O.P.). ORGAN NIE ROZPATRZYŁ W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁU SPRAWY I NIE USTALIŁ STANU FAKTYCZNEGO W SPOSÓB PRAWIDŁOWY ORAZ W KONSEKWENCJI DOKONAŁ BŁĘDNEJ WYKŁADNI SPORNEGO PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, UZNAJĄC ZARZUTY PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCYCH ZA NIEUZASADNIONE, PODTRZYMAŁ DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE I WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGĘ NALEŻAŁO UWZGLĘDNIĆ, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA NIE ODPOWIADA PRAWU.

ZGODNIE Z BRZMIENIEM ART. 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), A TAKŻE ART. 3 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), SĄD ADMINISTRACYJNY SPRAWUJE WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI JEJ DZIAŁANIA Z PRAWEM POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCYM. KONTROLA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH OGRANICZONA JEST ZATEM TYLKO I WYŁĄCZNIE DO ZBADANIA, CZY W SPRAWIE ORGANY PODATKOWE NIE NARUSZYŁY PRAWA MATERIALNEGO LUB PROCESOWEGO W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. GRANICE ROZPOZNANIA SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYZNACZONE SĄ PRZY TYM PRZEZ GRANICE SPRAWY PODATKOWEJ.

ISTOTA SPORU W NINIEJSZEJ SPRAWIE SPROWADZA SIĘ DO KWESTII OPODATKOWANIA NALEŻNOŚCI ZAGRANICZNEJ WYPŁACONEJ W 2009 R. SKARŻĄCEMU, KTÓRY JAKO ŻOŁNIERZ ZAWODOWY DECYZJĄ MINISTRA OBRONY NARODOWEJ, PEŁNIŁ SŁUŻBĘ NA STANOWISKU SZEFA SEKCJI W SEKTORZE ŁĄCZNOŚCI W R., NIEMCY.

ORGANY PODATKOWE NIE PODZIELIŁY STANOWISKA SKARŻĄCYCH, ŻE DO NALEŻNOŚCI POWYŻSZEJ NALEŻAŁO ZASTOSOWAĆ ZWOLNIENIE OD PODATKU PRZEWIDZIANE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE KWESTIA SPORNA W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE BYŁA JUŻ PRZEDMIOTEM WIELU ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. PRZEZ DŁUGI OKRES SĄDY ADMINISTRACYJNE WYRAŻAŁY SKRAJNIE RÓŻNE STANOWISKA.

W DNIU 17 STYCZNIA 2011 R. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYDAŁ WYROK W SKŁADZIE SIEDMIU SĘDZIÓW W SPRAWIE O SYGN. AKT II FPS 5/10, W KTÓRYM PRZESĄDZIŁ, ŻE ZWOLNIENIE PRZEWIDZIANE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., MIAŁO ZASTOSOWANIE DO ŻOŁNIERZY PEŁNIĄCYCH WOJSKOWĄ SŁUŻBĘ ZA GRANICĄ, JEŻELI REALIZOWALI CELE, O KTÓRYCH MOWA W TYM PRZEPISIE, NIEZALEŻNIE OD TEGO, CZY WCHODZILI W SKŁAD JEDNOSTKI UŻYTEJ POZA GRANICAMI RP (OPUBL. "ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO I WOJEWÓDZKICH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH" Z 2011 R., NR 3, POZ. 52, DOSTĘPNY RÓWNIEŻ W INTERNETOWEJ BAZIE ORZECZEŃ I POD ADRESEM HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL.).

SKŁAD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODZIELA POWYŻSZY POGLĄD ORAZ ARGUMENTACJĘ NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. UZASADNIAJĄC ZAJĘTE STANOWISKO W POWYŻSZYM WYROKU W SKŁADZIE POWIĘKSZONYM NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYJAŚNIŁ, ŻE ROZRÓŻNIENIE DWÓCH GRUP ŻOŁNIERZY PEŁNIĄCYCH SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA WYNIKA PRZEDE WSZYSTKIM Z ART. 24 USTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH. PRZEPIS ART. 24 UST. 2 TEJ USTAWY WSKAZUJE, IŻ DO PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA WYZNACZA LUB KIERUJE SZEF SZTABU GENERALNEGO WOJSKA POLSKIEGO. Z KOLEI, W MYŚL ART. 24 UST. 3 USTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH - ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 44 UST. 1 PKT 1, DO PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA WYZNACZA LUB KIERUJE MINISTER OBRONY NARODOWEJ. W ŚWIETLE TEJ USTAWY NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI ISTNIENIE DWÓCH GRUP ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH PEŁNIĄCYCH SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA POLSKIEGO. ISTOTNE JEST, ŻE OBIE TE GRUPY ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH ODNOSZĄ SIĘ DO TYCH ŻOŁNIERZY, KTÓRZY RÓWNOCZEŚNIE MAJĄ JEDNĄ CECHĘ WSPÓLNĄ, TJ. PEŁNIĄ ZAWODOWĄ SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA POLSKIEGO (ART. 24 UST. 1 USTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH). ZDANIEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, ZAPIS ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., NALEŻY INTERPRETOWAĆ W TEN SPOSÓB, IŻ Z USTANOWIONEGO W TYM PRZEPISIE ZWOLNIENIA MOŻE KORZYSTAĆ - REALIZUJĄCY CELE WYMIENIONE W TYM PRZEPISIE - ZARÓWNO ŻOŁNIERZ SKIEROWANY DO SŁUŻBY POZA GRANICAMI KRAJU W RAMACH POLSKIEJ JEDNOSTKI WOJSKOWEJ, JAK TEŻ ŻOŁNIERZ, KTÓRY ZOSTAŁ DO PEŁNIENIA TEJ SŁUŻBY WYZNACZONY INDYWIDUALNIE.

USTAWA O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH W ART. 24 UST. 8, ODSYŁA DO ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z DNIA 25 MAJA 2004 R., W SPRAWIE PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA. PARAGRAF 3 WW. ROZPORZĄDZENIA STANOWI, ŻE WYZNACZENIE ŻOŁNIERZA ZAWODOWEGO, DO PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA NASTĘPUJE W PRZYPADKACH PEŁNIENIA TEJ SŁUŻBY NA STANOWISKACH SŁUŻBOWYCH:

1) W POLSKICH PRZEDSTAWICIELSTWACH WOJSKOWYCH PRZY:

a) ORGANIZACJACH MIĘDZYNARODOWYCH,

b) MIĘDZYNARODOWYCH STRUKTURACH WOJSKOWYCH,

2) BEZPOŚREDNIO W STRUKTURACH ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH I MIĘDZYNARODOWYCH STRUKTURACH WOJSKOWYCH, (...)

3)PRZY SIŁACH ZBROJNYCH ALBO PRZY INNYCH STRUKTURACH OBRONNYCH PAŃSTW OBCYCH.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYWIÓDŁ, ŻE Z ART. 24 USTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH ORAZ Z § 3 ROZPORZĄDZENIA Z DNIA 25 MAJA 2004 R. NIE WYNIKA, JAKIE CELE REALIZUJĄ ŻOŁNIERZE WYZNACZENI. OZNACZA TO, ŻE CELE TE REALIZOWANE SĄ PRZEZ ZAKRESY ZADAŃ PODMIOTÓW OKREŚLONYCH W § 3 UST. 1 PKT 1-4 WW. ROZPORZĄDZENIA, A TYM SAMYM TO, CZY W DANYM KONKRETNYM PRZYPADKU ŻOŁNIERZ WYZNACZONY FAKTYCZNIE REALIZUJE CELE OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., ZALEŻEĆ BĘDZIE OD KONKRETNEGO PRZYPADKU. NATOMIAST W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., USTAWODAWCA SPOD ZASTOSOWANIA TEGO PRZEPISU NIE WYŁĄCZYŁ WPROST ŻOŁNIERZY WYZNACZONYCH DO PEŁNIENIA SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA, CHYBA ŻE W TRAKCIE PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ NIE REALIZUJĄ CELÓW, O KTÓRYCH MOWA W TYM PRZEPISIE. TAKA WYKŁADNIA ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., JEST ZGODNA Z ART. 2 I ART. 32 UST. 1 KONSTYTUCJI RP. POZA TYM CECHĄ ISTOTNĄ (RELEWANTNĄ) ŻOŁNIERZY WYZNACZONYCH I SKIEROWANYCH JEST TO, ŻE PEŁNIĄ ONI SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA, A CECHĄ ISTOTNĄ NAKAZUJĄCĄ ICH RÓWNE TRAKTOWANIE W ZAKRESIE ZWOLNIENIA PODATKOWEGO, O KTÓRYM MOWA W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., JEST TO CZY REALIZUJĄ ONI CELE WYZNACZONE W TYM PRZEPISIE. BRAK BOWIEM ICH REALIZACJI UZASADNIA ICH ZRÓŻNICOWANIE MIMO TEGO, ŻE DWIE GRUPY ŻOŁNIERZY "PEŁNIĄ SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA".

W POWOŁANYM WYROKU Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R., (SYGN. AKT II PPS 5/10) NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY SŁUSZNIE ZAUWAŻYŁ, IŻ ŻOŁNIERZE SKIEROWANI, PEŁNIĄCY TĘ SŁUŻBĘ W RAMACH JEDNOSTKI WOJSKOWEJ UŻYTEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA, ZAWSZE REALIZUJĄ CELE OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., BO WSKAZUJE NA TO WPROST ART. 2 PKT 1 USTAWY O ZASADACH UŻYCIA I POBYTU SIŁ ZBROJNYCH RP POZA GRANICAMI PAŃSTWA. NATOMIAST ART. 24 UST. 1-7 USTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH ORAZ ROZPORZĄDZENIE Z DNIA 25 MAJA 2004 R., NIE STANOWIĄ O TYM WPROST. WĄTPLIWOŚCI NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NIE BUDZIŁO, IŻ WYKŁADNIA ZARÓWNO ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., JAK I ART. 24 UST. 1-7 USTAWY O SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH, NIE POZWALA PRZYJĄĆ POGLĄDU, ŻE ISTOTNĄ CECHĄ RELEWANTNĄ RÓŻNICUJĄCĄ POZYCJĘ ŻOŁNIERZY WYZNACZONYCH I SKIEROWANYCH JEST OKOLICZNOŚĆ, IŻ CI PIERWSI NIE PEŁNIĄ SŁUŻBY W JEDNOSTCE WOJSKOWEJ, A CI DRUDZY PEŁNIĄ. EMANACJĄ POJĘCIA JEDNOSTKI WOJSKOWEJ NA GRUNCIE OBU TYCH REGULACJI MOŻE BYĆ NP. POLSKIE PRZEDSTAWICIELSTWO WOJSKOWE, ORGANIZACJA MIĘDZYNARODOWA, MIĘDZYNARODOWA STRUKTURA WOJSKOWA, CZY TEŻ SIŁY ZBROJNE ALBO INNA STRUKTURA OBRONNA PAŃSTWA OBCEGO, O KTÓRYCH MOWA W § 3 ROZPORZĄDZENIA Z DNIA 25 MAJA 2004 R. W ŚLAD ZA NACZELNYM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE BRAK JEST OKOLICZNOŚCI, KTÓRE NAKAZYWAŁYBY ODSTĄPIENIE PRZY WYKŁADNI ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., OD KONSTYTUCYJNEJ ZASADY RÓWNOŚCI (ART. 32 UST. 1) I SPRAWIEDLIWOŚCI PODATKOWEJ (ART. 32 UST. 1 W ZW. Z ART.84 KONSTYTUCJI RP).

ORGAN ODWOŁAWCZY - JAK WYNIKA Z TREŚCI UZASADNIENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI I Z TREŚCI ODPOWIEDZI NA SKARGĘ - PODZIELIŁ OCENĘ WYRAŻONĄ W POWOŁYWANYM WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R. UWZGLĘDNIAJĄC TĘ OCENĘ ORGANU WSKAZAŁ, ŻE W PRZYPADKU ŻOŁNIERZY WYZNACZONYCH REALIZACJA CELÓW USTAWOWYCH SKUTKUJĄCYCH ZWOLNIENIEM OSIĄGNIĘTYCH PRZEZ ŻOŁNIERZA WYZNACZONEGO PRZYCHODÓW, POWINNA BYĆ BADANA INDYWIDUALNIE W OPARCIU O OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE SPRAWY I DLATEGO OPIERAJĄC SIĘ NA PIŚMIE DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO MON Z DNIA 23 MAJA 2011 R., UZNAŁ, ŻE WYZNACZENIE SKARŻĄCEGO DO PEŁNIENIA W 2009 R., SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA, NIE MIAŁO ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO Z OKOLICZNOŚCIAMI WYMIENIONYMI W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

POWYŻSZEGO STANOWISKA SĄD W SKŁADZIE ORZEKAJĄCYM W SPRAWIE NIE MÓGŁ JEDNAK ZAAPROBOWAĆ Z PONIŻSZYCH PRZYCZYN.

W ODWOŁANIU SKARŻĄCY ZARZUCILI, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZADAŁ NIEPEŁNE PYTANIE O REALIZACJĘ PRZEZ SKARŻĄCEGO CELÓW WYZNACZONYCH W PRZEPISIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 P.D.O.F., A NADTO Z PYTANIEM TYM WYSTĄPIŁ DO NIEWŁAŚCIWEGO ORGANU MON. WŁAŚCIWĄ INSTYTUCJĄ - JAK PODALI SKARŻĄCY - DO UDZIELENIA ODPOWIEDZI CO DO ZADAŃ REALIZOWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO BYŁ SZTAB CENTRALNY WOJSKA POLSKIEGO.

PONADTO PODATNICY ZARZUCILI, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POMINĄŁ, PRZY USTALANIU STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY ZAŁĄCZONEGO DO WNIOSKU, ZAŚWIADCZENIA WYSTAWIONEGO PRZEZ STARSZEGO OFICERA NARODOWEGO PRZY [...] R ORAZ TREŚĆ CERTYFIKATU WYDANEGO PRZEZ DOWÓDCĘ [...] R.

W OCENIE SĄDU WSZYSTKIE ZWOLNIENIA PRZEWIDZIANE W PRZEPISACH KAŻDY ORGAN PODATKOWY Z URZĘDU MA OBOWIĄZEK OCENIĆ POD KĄTEM ICH EWENTUALNEGO ZASTOSOWANIA ZANIM WYDA DECYZJĘ OKREŚLAJĄCĄ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. TEGO WYMAGA ART. 187 § 1 I ART. 191 I 180 W ZWIĄZKU Z ART. 122 I 121 O.P., ORAZ KONSTYTUCYJNE ZASADY PRAWORZĄDNOŚCI I PAŃSTWA PRAWA. ZASADA PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW POWODUJE, ŻE Z TREŚCI UZASADNIENIA DECYZJI POWINNO WYNIKAĆ, ŻE WSZYSTKIE ISTOTNE, DLA SPRAWY ARGUMENTY PODATNIKA ZOSTAŁY ROZWAŻONE PRZEZ ORGAN. NIE MOŻNA PRZERZUCAĆ NA PODATNIKA BŁĘDÓW LUB UCHYBIEŃ POPEŁNIONYCH PRZEZ SAMEGO PRAWODAWCĘ (NIEJASNOŚĆ PRZEPISÓW), JAK I PRZEZ ORGAN PODATKOWY (WYROK NSA Z DNIA 17 CZERWCA 1988 R., III SA 118/88).

W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE ORGANY PODATKOWE OPARŁY SWOJE DECYZJE NA PIŚMIE DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO MINISTERSTWA OBRONY NARODOWEJ, W KTÓRYM STWIERDZONO, ŻE WYZNACZENIE SKARŻĄCEGO DO PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI PAŃSTWA NIE MIAŁO ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO Z OKOLICZNOŚCIAMI WYMIENIONYMI W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. W OCENIE SĄDU, W OKOLICZNOŚCIACH NINIEJSZEJ SPRAWY STWIERDZENIE TAKIE NIE MOGŁO MIEĆ JEDNAK PRZESĄDZAJĄCEGO ZNACZENIA I NIE LEGITYMOWAŁO ORGANÓW PODATKOWYCH DO POPRZESTANIA NA PRZYJĘCIU DO WIADOMOŚCI I ZANIECHANIU WYJAŚNIENIA TEJ KWESTII.

NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, IŻ PISMO POWYŻSZE STANOWIŁO - JAK SŁUSZNIE PODNIEŚLI SKARŻĄCY - POTWIERDZENIE STANOWISKA, JAKIE PREZENTOWAŁY DOTYCHCZAS W SPRAWIE WOJSKOWE SŁUŻBY FINANSOWE, IŻ WYPŁACANE SKARŻĄCEMU NALEŻNOŚCI NIE KORZYSTAŁY ZE ZWOLNIENIA OD PODATKU DOCHODOWEGO (POBIERANE BYŁY OD NICH PRZEZ PŁATNIKA ZALICZKI NA PODATEK DOCHODOWY). KWESTIONOWANE PRZEZ PODATNIKÓW STWIERDZENIE (ZAWARTE W PIŚMIE) O BRAKU ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO POMIĘDZY WYZNACZENIEM SKARŻĄCEGO DO PEŁNIENIA SŁUŻBY WOJSKOWEJ POZA GRANICAMI PAŃSTWA A OKOLICZNOŚCIAMI WSKAZANYMI W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., NIE JEST PONADTO PROSTYM OŚWIADCZENIEM POTWIERDZAJĄCYM (OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE), LECZ W ISTOCIE RZECZY SUBIEKTYWNĄ WYPOWIEDZIĄ CO DO SPOSOBU ROZUMIENIA, A CO ZA TYM IDZIE, ZAKRESU ZASTOSOWANIA OKREŚLONEJ NORMY PRAWNEJ. ŚWIADCZY O TYM DOBITNIE UJĘTE W PIŚMIE SFORMUŁOWANIE "ZDANIEM DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO".

ORGANY WINNY BYŁY ZBADAĆ ZAKRES CZYNNOŚCI WYKONYWANYCH PRZEZ PODATNIKA PODCZAS SŁUŻBY POZA GRANICAMI KRAJU ORAZ OCENIĆ, CZY WYKONUJĄC TE CZYNNOŚCI PODATNIK REALIZOWAŁ CELE OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. POWYŻSZE WYMAGA ANALIZY ZAGADNIEŃ WYKRACZAJĄCYCH POZA PRAWO PODATKOWE, A ZATEM MOŻE NASTRĘCZAĆ TRUDNOŚCI. UZASADNIONE JEST ZATEM ODWOŁANIE SIĘ DO ORGANÓW PAŃSTWA, KTÓRE SPRAWUJĄ NADZÓR NAD SŁUŻBĄ ŻOŁNIERZY ORAZ ODPOWIADAJĄ ZA PRZEBIEG I ZAKRES TEJ SŁUŻBY. W SYTUACJI, GDY INFORMACJE POCHODZĄCE OD TYCH ORGANÓW MOGĄ PROWADZIĆ DO ODMIENNYCH OCEN MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA ZWOLNIENIA PODATKOWEGO, RZECZĄ ORGANÓW PODATKOWYCH JEST USUNĄĆ ISTNIEJĄCE WĄTPLIWOŚCI.

ZATEM MIMO WYDANIA PRZEZ DEPARTAMENT ADMINISTRACYJNY MINISTERSTWA OBRONY NARODOWEJ POWOŁYWANEGO PISMA, ORGANY PODATKOWE NIE POWINNY CZUĆ SIĘ TĄ WYPOWIEDZIĄ ZWIĄZANE, LECZ NA PODSTAWIE OGÓLNYCH REGUŁ POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO KWESTIĘ TĘ STARAĆ SIĘ WYJAŚNIĆ, TYM BARDZIEJ WOBEC KWESTIONOWANIA PRZEZ PODATNIKÓW OKOLICZNOŚCI ZAWARTYCH W PIŚMIE I POWOŁYWANIA SIĘ PRZEZ NICH NA ZAŚWIADCZENIE STARSZEGO OFICERA NARODOWEGO Z DNIA 21 MARCA 2011 R. DO TREŚCI ZAWARTEJ W TYM ZAŚWIADCZENIU ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI W OGÓLE SIĘ NIE ODNIOSŁY. WYNIKA ZAŚ Z NIEGO, ŻE ŻOŁNIERZE PEŁNIĄCY SŁUŻBĘ W [...] R. (W TYM SKARŻĄCY) BEZPOŚREDNIO PRZYCZYNIAJĄ SIĘ DO WZMOCNIENIA SIŁ PAŃSTW SOJUSZNICZYCH NATO. WZMACNIANIE ZAŚ SIŁ PAŃSTWA ALBO PAŃSTW SOJUSZNICZYCH ZOSTAŁO WYMIENIONE JAKO JEDEN Z CELÓW W PRZEPISIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

Z DOWODÓW NATOMIAST PRZYJĘTYCH ZA PODSTAWĘ ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY W OGÓLE NIE WYNIKA, JAKIE FAKTYCZNIE CELE REALIZOWAŁ SKARŻĄCY PEŁNIĄC W 2009 R., SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI PAŃSTWA.

ZAKRESU TYCH ZADAŃ ORGANY PODATKOWE NIE USTALIŁY UZNAJĄC ZA WYSTARCZAJĄCE STWIERDZENIE DEPARTAMENTU ADMINISTRACYJNEGO, ŻE SŁUŻBA SKARŻĄCEGO NIE MA ZWIĄZKU Z OKOLICZNOŚCIAMI WYMIENIANYMI W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F. ORGAN TEN DO TEGO NIE BYŁ JEDNAK UPRAWNIONY, O CZYM ŚWIADCZY PISMO SZTABU GENERALNEGO WP Z DNIA 30 MAJA 2011 R., STWIERDZAJĄCEGO, ŻE DO PODNOSZONYCH W PIŚMIE NACZELNIKA Z DNIA 18 MAJA 2011 R., SPRAW FINANSOWYCH (PYTANIE NR 2 TEGO PISMA) USTOSUNKOWUJE SIĘ DEPARTAMENT ADMINISTRACYJNY MON. NIE BUDZI ZATEM WĄTPLIWOŚCI SĄDU, ŻE TEN DEPARTAMENT BYŁ WŁAŚCIWY JEDYNIE DO OKREŚLENIA SKŁADNIKÓW WCHODZĄCYCH W SKŁAD UPOSAŻENIA OTRZYMYWANEGO PRZEZ SKARŻĄCEGO W 2009 R., Z TYTUŁU PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI KRAJU W STRUKTURACH NATO. DO JEGO KOMPETENCJI NIE NALEŻAŁO NATOMIAST OKREŚLENIE ZADAŃ REALIZOWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO PEŁNIĄCEGO SŁUŻBĘ WOJSKOWĄ POZA GRANICAMI KRAJU.

NADTO NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE W ZŁOŻONEJ DO AKT SPRAWY OPINII PRAWNEJ Z DNIA 11 KWIETNIA 2011 R. SZTAB GENERALNY WOJSKA POLSKIEGO WSKAZAŁ, UWZGLĘDNIAJĄC AKTUALNĄ LINIĘ ORZECZNICZĄ UKSZTAŁTOWANĄ WYROKIEM NSA Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R., II FSK 5/10, IŻ ŻOŁNIERZE WYZNACZENI DO PEŁNIENIA SŁUŻBY POZA GRANICAMI PAŃSTWA SPEŁNIAJĄ OBA WARUNKI OKREŚLONE W PRZEPISIE ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO STWIERDZIĆ NALEŻY, IŻ STANOWISKO ORGANÓW DOTYCZĄCE BRAKU REALIZACJI PRZEZ SKARŻĄCEGO CELÓW OKREŚLONYCH W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F., JEST PRZEDWCZESNE.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE SĄD UZNAŁ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA WYDANA ZOSTAŁA Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, TJ. ZASADY PRAWDY OBIEKTYWNEJ (ART. 122 O.P.), SŁUŻĄCEGO JEJ REALIZACJI ART. 187 § 1 O.P., NAKŁADAJĄCEGO NA ORGANY PODATKOWE OBOWIĄZEK ZEBRANIA I W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ROZPATRZENIA CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, A TAKŻE ZASADY PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH (ART. 121 O.P.), A W KONSEKWENCJI Z NARUSZENIEM ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

PONOWNIE PROWADZĄC POSTĘPOWANIE ORGANY PODATKOWE WINNY UWZGLĘDNIĆ PRZEDSTAWIONĄ WYŻEJ OCENĘ PRAWNĄ ORAZ OCENIĆ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY W ZAKRESIE UMOŻLIWIAJĄCYM ROZSTRZYGNIĘCIE CZY W 2009 R., SKARŻĄCY PEŁNIĄC SŁUŻBĘ POZA GRANICAMI KRAJU, REALIZOWAŁ CELE OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 PKT 83 U.P.D.O.F.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE, NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A) ORAZ LIT. C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), SĄD ORZEKŁ JAK W P. 1 SENTENCJI.

O WYKONALNOŚCI UCHYLONEJ DECYZJI ORZECZONO W OPARCIU O ART. 152 WW. USTAWY, A O KOSZTACH - NA PODSTAWIE ART. 200.