Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 299/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: Art. 30 c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Janusz Bociąga (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi B. B. na rozstrzygnięcie Dyrektora Centrum Przedsiębiorczości z dnia 17 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Unii Europejskiej I. stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Instytucji Pośredniczącej II stopnia – Centrum Przedsiębiorczości, II. zasądza od Dyrektora Centrum Przedsiębiorczości na rzecz skarżącego B. B. kwotę 457,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2009 r. do Centrum Przedsiębiorczości, (zwanego dalej "CP"), wpłynął wniosek B. B., o dofinansowanie realizacji projektu "Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa [...] poprzez zakup oprogramowania i urządzeń do świadczonych usług internetowych" ze środków dotacji rozwojowej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.

Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. nr [...] Dyrektor CP poinformował skarżącego, iż jego wniosek został poddany ocenie merytorycznej i został odrzucony. Wyjaśnił, że odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. Warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest uzyskanie co najmniej 46 pkt. Projekt skarżącego uzyskał jedynie 36,5 pkt, co stanowi 48,03% maksymalnej ich liczby możliwej do uzyskania.

Skarżący pismem z 25 lutego 2010 r. wniósł protest od powyższej oceny, który odnosił się do kryteriów: nr 1 - Potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu, nr 3 - Zakres korzyści osiągniętych w wyniku realizacji projektu, nr 4 - Innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu "ginących zawodów", nr 5 - Realizacja polityk horyzontalnych UE. Podniesione przez stronę zastrzeżenia dotyczyły kwestii proceduralnych i błędu w trakcie dokonywania oceny, mającego wpływ na wynik przeprowadzonej oceny.

Protest po rozpatrzeniu nie został uwzględniony, o czym Zarząd Województwa poinformował skarżącego pismem z dnia 25 marca 2010 r. nr [...].

B. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd wyrokiem z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt l SA/Kr 672/10 oddalił skargę. Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego o niezapewnieniu w trakcie przeprowadzenia konkursu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu oraz przyjęciu dowolnej oceny kryteriów merytorycznych.

B. B. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sąd Administracyjnego, który po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 675/11 uchylił w/w wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 28 lutego 2012 r. o sygn. akt III SA/Kr 668/11 uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa .

B. B. ponownie wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sąd Administracyjnego. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 713/12 oddalił skargę kasacyjną podzielając stanowisko Sądu I instancji.

Pismem z dnia 3 lipca 2012 r. znak [...] Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa, działający w imieniu Zarządu Województwa – jako Instytucji Zarządzającej poinformował skarżącego, że jego protest na rozstrzygniecie CP z dnia 12 lutego 2010 r. dotyczący odrzucenia wniosku na etapie właściwej oceny merytorycznej, został uwzględniony. Wobec tego projekt został skierowany do ponownej oceny w ramach następujących kryteriów: kryterium nr 1 Potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu, kryterium nr 3 Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, kryterium nr 4 Innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu ginących zawodów, kryterium nr 5 Realizacja polityk horyzontalnych UE.

Dyrektor CP w piśmie z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...], poinformował skarżącego o odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej właściwej jego wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor CP wskazał, że na podstawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2012 r. o sygn. akt III SA/Kr 668/11 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 713/12/ i po przywróceniu do ponownej oceny rozstrzygnięciem Instytucji Rozpatrującej Protest z dnia 3 lipca 2012 znak [...], wniosek został ponownie oceniony z uwzględnieniem uwag zawartych w rozstrzygnięciu IRP. W wyniku ponownej oceny, projekt uzyskał 40 na 70 możliwych do uzyskania punktów, co odpowiada 52.63% możliwych do osiągnięcia punktów. Wobec nie uzyskania co najmniej 46 punktów, co odpowiada wymogowi uzyskaniu minimum 60% punktów możliwych do uzyskania na tym etapie oceny, które warunkują pozytywną ocenę wniosku, projekt został odrzucony. Równocześnie wskazując na postanowienia § 21 pkt 23 regulaminu, stwierdzono, że punkty uzyskane w wyniku ponownej oceny w kryteriach wskazanych w rozstrzygnięciu protestu zastąpiły punkty uzyskane na etapie wcześniejszej oceny. W powyższej informacji pouczono skarżącego o dopuszczalnym od opisanego rozstrzygnięcia środku odwoławczym w postaci protestu do Instytucji Zarządzającej Zarządu Województwa, w imieniu którego działa Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej.

W odpowiedzi na pismo skarżącego określone jako "protest", Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa, działający w imieniu Zarządu Województwa – jako Instytucji Zarządzającej, pismem dnia 4 października 2012 r. znak [...] zawiadomił skarżącego, że od ponownej oceny dokonanej po uprzednim uwzględnieniu protestu nie służy już protest tylko skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oraz pouczył o trybie i sposobie wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Dyrektora CP z dnia 17 sierpnia 2012 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu określoną jako "skarga na rozstrzygnięcie Województwa – Centrum Przedsiębiorczości".

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. WSA w Krakowie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi. W świetle odpowiedzi na skargę Zarządu Województwa oraz dopuszczonego dowodu z "porozumienia w sprawie wdrożenia II Osi priorytetowej Gospodarka Regionalnej Szansy" RPO na lata 2007-2013 z dnia 7 marca 2008 r. wraz z aneksami, zawartego przez Zarząd Województwa z CP - WSA ustalił, że CP w ramach II Osi Priorytetowej działa jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia pełniąc rolę Instytucji Wdrażającej. W związku z powyższym oraz zgodnym oświadczeniem pełnomocników stron na rozprawie 8 maja 2013 r.- odpis skargi z wezwaniem o złożenie na nią odpowiedzi doręczono CP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2013 r. o sygn. akt III SA/Kr 1379/12 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez CP. Według Sądu I instancji w szczególności naruszona została przewidziana art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej powoływanej jako "u.z.p.p.r." zasada zachowania przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu oraz przepis art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 30e cyt. ustawy, w myśl którego oceną prawną i wskazaniami zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. III SA/Kr 668/11 związany był nie tylko Sąd w obecnej sprawie, ale także instytucje i podmioty dokonujące ponownej oceny wniosku. W tym kontekście WSA przypomniał, że Instytucja Zarządzająca rozstrzygnięciem z dnia 3 lipca 2012 r. uwzględniła protest skarżącego i przekazała sprawę CP do ponownej oceny wraz ze wskazaniami odpowiadającymi ocenie prawnej i wskazaniom sądu. Wprawdzie ponowna ocena projektu dokonywana jest na etapie oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów (§19 pkt 16 lit. a i b, pkt 17 regulaminu konkursu), to jednak rozstrzygnięcie po dokonaniu ponownej oceny w przypadku uwzględnienia protestu podejmuje – zgodnie z § 21 pkt 21 i 24 regulaminu konkursu – Instytucja Organizująca Konkurs, tj. CP. Z tych względów Instytucja Organizująca Konkurs – CP, która w poprzednich sprawach nie była stroną postępowania sądowo – administracyjnego, związana jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania dokonanymi przez sąd administracyjny, w takim zakresie w jakim ocenę tę i wskazania – będąc związana art. 153 p.p.s.a. – przekazała jej Instytucja Rozpatrująca Protest – w trybie § 21 pkt 19 regulaminu konkursu. Zdaniem Sądu I instancji nie można przyjąć, że wiążące CP wskazania dotyczące ponownej oceny w zakresie kryterium nr 3, zawarte w punkcie 2 rozstrzygnięcia Zarządu Województwa – jako Instytucji Rozpatrującej Protest zostały spełnione przez "należyte ustalenia stanu faktycznego i wyczerpujące uzasadnienie przez ekspertów". Stanowisko pierwszego oceniającego nie jest w pełni jasne co do tego, czy przyjął, że prowadzona przez skarżącego działalność przynosiła 50% przychodów jego działalności, a tylko zapisy aplikacji uprawniają do twierdzenia, że stanowi ona zasadniczy przedmiot działalności, czy też ustali – stwierdził – ekspert, że w świetle złożonej dokumentacji prowadzona działalność stanowiła 100% przychodów wnioskodawcy, pomimo odmiennej treści wniosku. A jeżeli takie byłoby ustalenie, to z oceny winno wyraźnie wynikać, czy ma to wpływ na któryś z 3 elementów, przez pryzmat których ocenia się zakres korzyści w wyniku realizacji projektu w postaci wzmocnienia konkurencyjności, a w konsekwencji na punktację z tego kryterium. Natomiast przyjęty przez drugiego ceniącego 50% przychodów wnioskodawcy z prowadzonej dotychczas działalności, wbrew wskazaniom w ogóle nie wyjaśnia, czy jego ustalenie nastąpiło wyłącznie w oparciu o treść wniosku, czy też przy wzięciu pod uwagę – zgodnie ze wskazaniami – że planowana działalność jest jedyną działalnością wnioskodawcy. Na pewno zatem ocena tego eksperta – przyjęta za własną przez CP - nie spełnia wymogu należytego uzasadnienia. Poza tym ten oceniający, przyjmując istotny wpływ realizacji projektu, zarazem stwierdził, że jego realizacja "jest uzasadniona pod względem wzmocnienia konkurencyjności w skali lokalnej", a więc posłużył się elementem oceny w ramach kryterium 3 właściwym dla wniosków małych i średnich przedsiębiorstw, co zwiększa skalę nieprzejrzystości tej oceny. W ocenie Sądu przyjęte za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia oceny w zakresie kryterium nr 4 również nie spełniają wskazań zawartych w punkcie 3 rozstrzygnięcia Zarządu Województwa z dnia 3 lipca 2012 r. W ramach Kryterium 4 – Innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu ginących zawodów – przewidziana skala punktacji od 0 do 4 punktów, dla mikroprzedsiębiorstw, powiązana jest z poziomem innowacyjności projektu – którego miernikiem jest skala jego zasięgu; 1 pkt – produkt/ usługa lub sposób wytwarzania (proces produkcji, świadczenia usługi) jest nowy/ innowacyjny dla przedsiębiorcy, - 2 pkt. jest nowy/ innowacyjny w skali lokalnej/ gminy lub powiatu/, - 3 pkt. jest nowy/ innowacyjny co najmniej skali ponadlokalnej/ regionalnej – zastosowanie takiego kryterium wymaga uzyskania od przedsiębiorcy analizy w tym zakresie w biznesplanie lub w innych załącznikach do wniosku. Obie oceny przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia w ramach kryterium nr 4 przyznały po 1 punkcie, co przy tzw. wadze 3 – dało 3 na 12 możliwych punktów, a przyjęta punktacja odpowiada nowości (innowacyjności) jedynie w skali przedsiębiorstwa. Według WSA przyznanie takiej punktacji w świetle uzasadnienia komentarza do kryterium jest możliwe tylko wówczas gdy z analizy w biznesplanie lub z innych załączników do wniosku wynika, że produkt (usługa) lub sposób wytwarzania (proces) jest nowy i innowacyjny w skali ponadlokalnej, a zatem ponad gminnej czy powiatowej. Z tych względów wiążące co do przeprowadzenia ponownej oceny wskazania zawierały wymóg oceny biznesplanu lub innych załączników do wniosku, pod kątem, czy zawierają one elementy analizy w rozumieniu tego kryterium, dającej podstawę do przyjęcia szerszej niż lokalna skali zasięgu. Ustalenie pozytywne, daje podstawę do przyjęcia wyższej punktacji. W ocenie Sądu I instancji jasna i przejrzysta ocena powinna omawiać każdy z tych aspektów i określić jego zakres. Stwierdził, że obie oceny nie realizują zawartego w punkcie 3 rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej z dnia 3 lipca 2012 uwzględniającego protest wskazania o konieczności "odniesienia się do wskazanej przez skarżącego interpretacji i definicji innowacyjności". Z uwagi na powyższe ponowna ocena projektu wnioskodawcy, po dokonaniu której Centrum Przedsiębiorczości - jako Instytucja Organizująca Konkurs (a zarazem Instytucja Pośrednicząca II stopnia ( § 5 lit. g) regulaminu konkursu), rozstrzygnięciem z dnia 17 sierpnia 2012 r. [...] z powołaniem na § 19 pkt 32 lit. f) regulaminu konkursu odrzuciła projekt na etapie oceny merytorycznej właściwej, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Skargę kasacyjną do naczelnego Sądu Administracyjnego od tego wyroku wniosło Centrum Przedsiębiorczości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj.: 1) art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez jego niezastosowanie polegające na nieodrzuceniu skargi B. B. podczas, gdy w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do jej odrzucenia przez sąd; 2) art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uwzględnieniu skargi i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia Instytucji Pośredniczącej II stopnia - Centrum Przedsiębiorczości (Instytucji Wdrażającej), podczas gdy z treści ww. przepisu wynika, że sąd administracyjny może w ramach niniejszego postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przekazać sprawę do ponownego rozpoznania wyłącznie do instytucji zarządzającej lub pośredniczącej. Skarżący kasacyjnie podniósł, że Sąd I instancji wydał wyrok o treści sentencji nieprzewidzianej przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa. CP nie mogła występować w niniejszym postępowaniu w charakterze strony. Z treści art. 30c ust. 1 w zw. z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. wynika, iż stroną postępowania, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie wskazane w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. może być tylko instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca, gdyż sąd może nakładać wyłącznie na jeden z ww. podmiotów obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy. W tej sytuacji, mimo że przedmiotem skargi jest rozstrzygniecie CP, to strona postępowania sadowego powinna być IZ RPO.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt II GSK 2014/13 oddalił powyższą skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że cel i zakres konkursu, zasady jego organizacji, warunki uczestnictwa, kryteria i sposób wyboru projektów, termin graniczny rozstrzygnięcia konkursu, procedurę odwoławczą oraz informacje niezbędne podczas przygotowania dokumentacji konkursowej został opisany w regulaminie konkursu stanowiącym załącznik Nr 1 do Uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 25 sierpnia 2009 r. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy CP mogło być w rozpoznawanej sprawie stroną postępowania sądowoadministracyjnego, tzn. czy jest organem, którego działanie mogło być objęte przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 59 ust. 1(a) i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z dnia 31 lipca 2006 r., str. 25, ze zm.), którego postanowienia realizowane są w zmienionej od dnia 20 grudnia 2008 r. u.z.p.p.r., państwo członkowskie wyznacza dla każdego programu operacyjnego instytucję zarządzającą oraz może wyznaczyć jedną lub kilka instytucji pośredniczących w celu wykonania części lub całości zadań instytucji zarządzającej, za które instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wymogi te realizuje. Zgodnie bowiem z art. 25 pkt 1 u.z.p.p.r. za prawidłową realizację programu odpowiada w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Instytucja zarządzająca może natomiast, zgodnie z art. 27 ust. 1 u.z.p.p.r., w drodze porozumienia powierzyć instytucji pośredniczącej cześć zadań związanych z realizacją programu operacyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący ubiegał się o dofinansowanie realizacji projektu "Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa [...] poprzez zakup oprogramowania i urządzeń do świadczonych usług internetowych" ze środków dotacji rozwojowej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Jak wynika z treści tego programu w punkcie 9.1 - Kompetencje instytucji zaangażowanych w zarządzanie i wdrażanie, stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 4 października 2007 r. - funkcję Instytucji Zarządzającej pełni Zarząd Województwa (pkt 9.1.2. Instytucja Zarządzająca, str. 130). Instytucja Zarządzająca RPO może zlecić wykonywanie części swoich zadań o charakterze zarządczym lub wdrożeniowym innym instytucjom. W szczególności przewiduje się zlecenie wdrażania działań objętych II osią priorytetową – Gospodarka regionalnej szansy (pkt 9.1.3. Instytucja Pośrednicząca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia, str. 132). Korzystając z tego uprawnienia Sejmik Województwa uchwałą Nr [...] z dnia 29 października 2007 r. utworzył wojewódzką samorządową jednostkę organizacyjną pod nazwą " Centrum Przedsiębiorczości" oraz nadał jej statut. Jak wynika z treści § 4 tej uchwały - CP uczestniczy w realizacji zadań wynikających z pełnienia przez Zarząd Województwa roli Instytucji Zarządzającej dla Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 oraz udziału Samorządu Województwa w realizacji komponentu regionalnego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Szczegółowy zakres i sposób realizacji zadań CP został uregulowany w porozumieniu zawartym z Instytucją Zarządzającą RPO z dnia 7 marca 2008 r. stanowiącym załącznik do Aneksu Nr [...] do Porozumienia w sprawie wdrażania osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy" Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Zgodnie z § 3 ust. 1 cyt. porozumienia Instytucja Zarządzająca RPO powierza Instytucji Pośredniczącej II stopnia, tj. CP realizację następujących zadań związanych z wdrażaniem II osi priorytetowej: 1) przeprowadzanie procesu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie w oparciu o ustalone kryteria; 2) zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektów; 3) kontrolę realizacji projektów dofinansowanych w ramach RPO; 4) przekazywanie współfinansowania, w ramach II osi priorytetowej RPO na rzecz beneficjentów; 5) przekazywanie zleceń płatności do BGK; 6) prowadzenie działań informacyjnych, szkoleniowych i promocyjnych; 7) monitorowanie postępu realizacji projektów i weryfikacja wniosków o płatność; 8) informowanie o nieprawidłowościach; 9) odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom zgodnie z procedurami ustalonymi w uzgodnieniu z Instytucją Zarządzającą; 10) wypełnianie obowiązków związanych z udzielaniem beneficjentom, ze środków RPO, pomocy publicznej oraz pomocy de minimis; 11) sporządzanie sprawozdań z realizacji działań; 12) przechowywanie i archiwizację dokumentacji związanej z realizacją powierzonych zadań, w tym związanej z wdrażaniem projektów. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje - nie można mieć wątpliwości, że zakres powierzonych CP zadań - nie stanowi czynności o charakterze pomocniczym (technicznym) względem zadań Instytucji Zarządzającej, o których mowa art. 27 ust. 4 u.z.p.p.r. Realizacja tych czynności w myśl powołanego przepisu może być powierzona innemu podmiotowi niż instytucja zarządzająca lub, za jej zgodą instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca. Przypomnieć należy, że CP zostało utworzone jako wojewódzka samorządowa jednostka organizacyjna o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1590 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 25 § 2 p.p.s.a. zdolność sądową, tj. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Zdolność sądowa stanowi zatem cechę danego podmiotu, która pozwala na skuteczne przeprowadzenie ważnego postępowania przed sądem administracyjnym z jego udziałem w charakterze strony, tj. zgodnie z art. 32 p.p.s.a. – skarżącego lub organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Bez wątpienia przymiot strony w postępowaniu sądowym w rozpoznawanej sprawie przysługuje CP. To właśnie CP w ramach powierzonych przez Instytucję Zarządzającą zdań związanych z realizacją programu operacyjnego – jest organem administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym, którego rozstrzygnięcie zostało objęte przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. CP w ramach II osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy" RPO pełni zarówno funkcję instytucji pośredniczącej, jak i wdrażającej – nie zaś wyłącznie instytucji wdrażającej. Zgodnie bowiem z art. 5 pkt 4 u.z.p.p.r. instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca II stopnia) pełni również funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Stosowanie do treści art. 2 pkt 6 ww. rozporządzenia "instytucja pośrednicząca" to każdy podmiot lub instytucja publiczna lub prywatna, za której działalność instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność lub wykonująca obowiązki w imieniu takiej instytucji w odniesieniu do beneficjentów realizujących operacje.

Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości po wydaniu wyżej opisanego wyroku rozstrzygnięciem z dnia 17 stycznia 2014 r. nr [...] działając na podstawie § 19 pkt 31 regulaminu konkursu poinformował B. B., że jego projekt został poddany ponownej ocenie merytorycznej. Ocena została przeprowadzona przez Komisję Oceny Projektów (KOP) w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO uchwałą nr [...] z dnia 10 lutego 2009 r. oraz z uwzględnieniem zaleceń zawartych w wyrokach sądu, dotyczących tej sprawy. Zgodnie z § 21 pkt 23 regulaminu konkursu, punkty uzyskane z ponownej oceny w kryteriach wskazanych w rozstrzygnięciu protestu zastąpiły punkty uzyskane na etapie wcześniejszej oceny. Zgodnie z zapisami § 19 pkt 32 lit. f regulaminu konkursu, odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. W ramach konkursu maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 76, zatem warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest uzyskanie co najmniej 46 pkt. W związku z powyższym zgodnie z § 19 pkt 33 regulaminu konkursu projekt została odrzucony na etapie właściwej oceny merytorycznej, ze względu na fakt uzyskania 40 pkt, co stanowi 52,63% maksymalnej liczny możliwych do uzyskania punktów.

B. B. na to rozstrzygnięcie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisu art. 28 ust. 5 ustawy o zasadach polityki rozwoju. Z ocen z dni 7 i 10 stycznia 2014 r. wynika, iż oceniający opierali się na Załączniku do uchwały nr [...] Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny (KM RPO) z dnia 10 lutego 2009 r. Stanowi to naruszenie przepisu art. 28 ust. 5 uzpr, gdyż dokument ten w dacie składania wniosku o dofinansowanie nie był ujawniony w dokumentacji projektowej. Ponadto stwierdził, że rozstrzygnięcie z dnia 17 stycznia 2014 r. zostało wydane z naruszeniem art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 uzpr statuujących zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, a także wynikających z art. 31 ust. 1 ustawy wymogów rzetelności i bezstronności dokonywanej oceny. Centrum Przedsiębiorczości naruszyło również przepis art. 30 a ust. 3 zdanie drugie ustawy zgodnie z którym informacja Instytucji Pośredniczącej powinna zawierać uzasadnienie oceny. Za uzasadnienie nie może być uznane odwołanie się do kart oceny merytorycznej. Zgodnie z § 21 pkt 25 Regulaminu obowiązującego w dacie składania wniosku o dofinansowanie Instytucja Organizująca Konkurs ma obowiązek uzasadnić rozstrzygnięcie w przedmiocie wyniku ponownej oceny, gdyż to jej rozstrzygnięcie (a nie wprost ocena, na której jest oparte) może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W dalszej części skargi jej autor odniósł się do poszczególnych ocen zawartych w karcie oceny merytorycznej z dnia 7 stycznia, a następnie 10 stycznia 2014 r.

Centrum Przedsiębiorczości w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Podniesiono, że podczas dokonywania ponownej oceny merytorycznej projektu uwzględnione zostało stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 4 lipca 2013 roku. Zatem eksperci dokonując oceny projektu odwołali się wprost do kryteriów wyboru projektu przyjętych przez Zarząd Województwa, zawartych w Uszczegółowieniu Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 (dostępnym m in. na stronie CP). Uszczegółowienie na karcie 13 i 22 wskazuje, że pełen katalog kryteriów formalnych i merytorycznych, które obowiązywać będą przy procedurze naboru projektów zawarty jest w załączniku nr 4 do Uszczegółowienia RPO, który stanowi integralną część Uszczegółowienia RPO. Załącznik nr 4 we wstępie wskazuje, że zawarte są w nim kryteria przyjęte przez Zarząd Województwa, następnie zaakceptowane przez Komitet Monitorujący RPO. Regulamin zaś konkursu w ramach przedmiotowego naboru w §4 pkt m) wskazywał, że konkurs przeprowadzany jest przy uwzględnieniu zasad i założeń wynikających m. in. z Uszczegółowienia RPO. Zatem dokumentacja konkursowa wprost wskazywała kryteria oceny projektów, na których bazowali eksperci ponownie oceniając wniosek. Ponadto organ stwierdził, że negatywna informacja o ocenie projektu zawiera uzasadnienie wyników oceny. W treści rozstrzygnięcia z 17 stycznia 2014 r. CP jednoznacznie podaje jakie są warunki pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej. Zgodnie z zapisami § 19 pkt. 32 lit. f Regulaminu konkursu, odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. W ramach przedmiotowego konkursu maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 76, zatem warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest uzyskanie co najmniej 46 pkt. Na stronie nr 2 rozstrzygnięcia z dnia 17 stycznia 2014 r. znajduje się tabela przedstawiająca szczegółowo punktację, którą uzyskał skarżący na etapie właściwej oceny merytorycznej w poszczególnych kryteriach. skarżącemu doręczono również karty oceny merytorycznej w których członkowie Komisji Oceny Projektów dokonali szczegółowych wyjaśnień w zakresie dokonanej przez nich oceny.

W dalszej części skargi organ odniósł się szczegółowo do ceny z dnia 7 i 10 stycznia 2014 r., uznając argumenty skarżącego za bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami są przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.), która w art. 30c stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na powołanej podstawie prawnej, kontroli sądów administracyjnych podlega ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z unormowaniami ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W razie negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 ustawy). Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c. Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia albo umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w sprawach określonych w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, kontroli podlega naruszenie prawa w postaci wszelkich przepisów regulujących prowadzenie oceny projektu, zarówno przepisów wymienionej ustawy, jaki i przepisów wykonawczych do niej zawartych w systemie realizacji programów operacyjnych (patrz: wyrok NSA z 30.03.2010 r. II GSK 315/10, postanowienie NSA z dnia 24 marca 2010 r. II GSK 248/10.).

Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie Dyrektora Centrum Przedsiębiorczości z dnia 17 stycznia 2014 r. informujące B. B. o odrzuceniu jego projektu na etapie właściwej oceny merytorycznej ze względu na fakt uzyskania 40 pkt, co stanowi 52,63% maksymalnej liczby możliwych do uzyskania punktów.

Organ wskazał zgodnie z zapisami § 19 pkt 32 lit. f Regulaminu konkursu odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów.

Zdaniem Sądu informacja organu o negatywnej ocenie projektu jest niewłaściwie i nienależycie uzasadniona. Informacja organu wprawdzie nie jest decyzją administracyjną ale informacja ta powinna zawierać przynajmniej syntetyczne zestawienie informacji zawartych w karcie oceny merytorycznej wskazując sposób wyliczenia punktów jakie w wyniku weryfikacji projektu zostały przyznane. Tylko wtedy można jednoznacznie stwierdzić, czy istotnie projekt przeszedł pomyślenie (bądź nie) etap oceny merytorycznej. Podkreślić należy, że wnioskodawca otrzymując zaskarżoną informację nie może domyślać się powodów podjętej oceny na podstawie samodzielnej analizy kart oceny merytorycznej.

Pomimo, zatem że pismo z dnia 17 stycznia 2014 r. nie jest decyzją administracyjną i nie należy do niego stosować reguł postępowania odnoszących się do takich rozstrzygnięć, uznać należy, że uzasadnienie informacji powinno zawierać takie elementy, które umożliwiają czytelne zrozumienie motywów podjętej oceny bez potrzeby dokonywania analizy akt sprawy. Ze sformułowania użytego w art.30b ust.4 ustawy "informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej...wraz z pouczeniem" należy wyciągnąć wniosek, że informacja o wynikach rozpatrzenia sprawy winna wskazywać powody, które zdecydowały o jej negatywnej ocenie. Informacja taka jest, bowiem przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.(wyroki NSA w spr. II GSK 169/12 z 29 lutego 2012r., w spr. II GSK 658/10 z 29 czerwca 2010r., w spr. II GSK 788/11 z 17 maja 2011r., w spr. II GSK 908/11 z 2 czerwca 2011r., w spr. II GSK 1192/11 z 2 sierpnia 2012r. z 31 lipca 2013r/, w spr. II GSK 1366/13). W ocenie Sądu, załączenie kart oceny merytorycznej nie może zastąpić uzasadnienia informacji.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż nie jest dopuszczalne takie uzasadnienie informacji dotyczącej oceny projektu, które de facto odsyła w całości do oceny ekspertów (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 52/12). Dodać należy, iż przeczy temu zapis art. 30 a ust 3 u.z.p.p.r by wnioskodawca otrzymał informację o negatywnej ocenie, która zawiera uzasadnienie (sporządzone przez instytucję), Podobne stanowisko zajął także WSA w Kielcach w wyroku z dnia z dnia 15 lutego 2012r. o sygn. akt II SA/Ke 817/11, w którego uzasadnieniu podkreślił, iż załączona karta oceny merytorycznej jest wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej, od której przepisy przewidują możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sporządzona przez eksperta ocena ma charakter swoistej opinii i z tego względu powinna stanowić wyłącznie podstawę tej informacji, a nie ją zastępować.

Sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję. Oznacza to, że Sąd nie dokonuje kontroli legalności pracy ekspertów i ich ocen, lecz kontroluje czynności podejmowane przez właściwą instytucję. To obowiązkiem instytucji jest bowiem poinformowanie strony o wynikach oceny jej wniosku (dokonanej przez ekspertów), a obowiązek ten obejmuje również uzasadnienie oceny negatywnej.

Strona otrzymując wynik procedury odwoławczej z pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego winna mieć przedstawione w nim jasne i wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. Regulam9in konkursu w § 19 pkt 33 stwierdza, ze informacja o odrzuceniu projektu powinna zawiera wskazanie przyczyn, dla których projekt został odrzucony na danym etapie. Zaskarżona informacja takiego wymogu nie spełnia. Tym samym należało uznać, iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia przez instytucję zarządzającą zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu.

W ocenie Sądu doszło do naruszenia przepisów art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy, stanowiących, że do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o ustalone kryteria, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego, związanego z nim art. 30b ust.9 ustawy, stanowiącego, że pisemna informacja o wynikach oceny projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu oraz art. 26 ust 2 ustawy, poprzez złamanie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W tym stanie, wobec stwierdzenia, że w rozpoznawanym przypadku ocena projektu skarżącego została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd był zobligowany w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uwzględnić skargę i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia Centrum Przedsiębiorczości, nie odnosząc się przy tym, z uwagi na brak zasadniczego uzasadnienia oceny dokonanej przez organ, do poszczególnych zastrzeżeń skarżącego w zakresie sporządzonych opinii przez asesorów.

Rozpatrując ponownie sprawę należy przedstawić – w sposób niebudzący wątpliwości – ponowną ocenę merytoryczną. W tym celu niezbędne będzie skonfrontowanie – twierdzeń i wniosków zawartych w opiniach oceniających z wynikami uprzednio przeprowadzonego postępowania, a dokonaną ocenę przedstawić wnioskodawcy wraz z należytym uzasadnieniem.

Z przedstawionych wyżej powodów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego, orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.