Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 3091/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: NSA Ewa Krawczyk /spr./ WSA Elżbieta Kaznowska Protokolant apl. radc. Katarzyna Tylkowska-Lipieta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w dniu [...] wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Burmistrza Miasta P. z dnia [...] w przedmiocie zobowiązania J.B. "do odwodnienia o przepustowości umożliwiającej odpływ wody gruntowej pochodzącej z lasu, a przechwytywanej przez studzienkę istniejącą na jego posesji i odprowadzanej za pomocą jednej rury do otwartego rowu, o czym zawiadomiono strony postępowania /zawiadomienie z [...]/".

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 kpa, orzekło o nie stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...].

W uzasadnieniu podano, iż zebrane w sprawie dokumenty, poprzedzające wydanie decyzji z [...] świadczą o tym, iż postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek W.B. w sprawie przywrócenia do stanu poprzedniego stanu wody na nieruchomości w P. przy ul. C.

Ustalono w trakcie tego postępowania, że wody z rowów melioracyjnych odprowadzających wody gruntowe z lasu dwoma rurami o średnicy 400 mm kierowane są do studzienki istniejącej na posesji J.B., a w następstwie działań J.B. nastąpiła zmiana stanu wody na gruncie W.B., szkodliwie wpływająca na znajdujące się tam budynki.

Konsekwencją tych ustaleń było wydanie decyzji objętej obecnym postępowaniem o stwierdzenie nieważności to jest decyzji z [...].

Podstawą materialnoprawną tej decyzji był art. 50 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo wodne /Dz.U. nr 38. poz. 230/.

W toku przeprowadzonego postępowania, na które złożyły się dokumenty i oględziny przedmiotu sporu, organ orzekający nie znalazł podstaw do przyjęcia, że decyzja Burmistrza Miasta P. została wydana z rażącym naruszeniem art. 50 Prawa wodnego z 1974 r., a kontrola tej decyzji w postępowaniu nieważnościowym mogła być dokonana tylko wg stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J.B. podniósł nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w toku oględzin przeprowadzonych przez organ orzekający w dniu [...] w zakresie aktualnego przebiegu rowów w terenie i stanu wód, co w jego ocenie miało wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymało w mocy decyzję własną z [...].

W motywach decyzji organ przywołał treść art. 50 Prawa wodnego z 1974 r. obowiązującego w chwili wydawania decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] oraz ustalenia tego organu poprzedzające jej wydanie.

Z ustaleń wynika, że wybudowanie studzienki zbierającej wody z rowów uniemożliwiało jej swobodny odpływ i spowodowało zakłócenia w odpływie wody z działki W.B.

W sprawie natomiast w dostateczny sposób nie wyjaśniono szkodliwego oddziaływania tej zmiany na nieruchomość W.B., ale jest to jedynie brak postępowania dowodowego, który nie może zostać uznany za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Organ przyznał także, że zasadniczą sprawą dla ustalenia zasadności roszczeń stron: J.B. i W.B. jest jednoznaczne ustalenie położenia studzienki wykonanej przez J.B. Chodzi o ustalenie czy znajduje się ona na jego własnej nieruchomości czy też w istniejącym rowie. Wyjaśnienie tej kwestii jest możliwe jedynie w drodze powołania biegłego geodety, który na podstawie oględzin i pomiarów mógłby jednoznacznie wyjaśnić powyższe zagadnienie.

Takie postępowanie dowodowe mogłoby być przeprowadzone przez organ I instancji, jeżeli zdecydowałby się na wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.B. ponownie skupił się na obecnie istniejącym stanie urządzeń odwadniających na jego działce i wyraził niezadowolenie z faktu niewyjaśnienia mu przez organ orzekający kto jest administratorem rowu melioracyjnego znajdującego się na działce.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie wpłynęła do Sądu przed dniem 1.01.2004 r., co oznacza, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 z zm./ podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm./, dalej P.p.s.a.

Postępowanie w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. z [...] zostało wszczęte z urzędu w następstwie pisma Urzędu Miasta w P. z dnia [...]. W piśmie tym Urząd wnosił o przeprowadzenie takiego postępowania twierdząc, że właścicielem terenu /rowu/, na którym usytuowano studzienkę przechwytującą wodę pochodzącą z lasu jest nie J.B., ale Skarb Państwa.

Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ma na celu wyjaśnienie jej ewentualnej kwalifikowanej niezgodności z prawem /art. 156 § 1 kpa/, a nie ponowne rozpoznanie sprawy. Istotą stwierdzenia nieważności decyzji jest wystąpienie w chwili jej wydawania wad określonych w art. 156 § 1 kpa. Oznacza to, że ocena zgodności z prawem decyzji następuje według przepisów obowiązujących w czasie jej podejmowania.

Jeżeli w następstwie postępowania rozpoznawczego organ ustali, że nie występują podstawy do stwierdzenia nieważności, to wydaje on decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności /art. 158 § 1 kpa/.

Decyzja Burmistrza Miasta P. z dnia [...] została wydana w oparciu o art. 50 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24.10.1974 r. – Prawo wodne /Dz.U. Nr 38, poz. 230/.

Przeprowadzone postępowanie przez SKO, mające na celu ustalenie przesłanek nieważności decyzji: dokumenty sprawy i oględziny nie pozwalały na ustalenie, czy wymieniona w decyzji z dnia [...] studzienka przechwytująca wody z lasu jest usytuowana na gruncie J.B. czy też w istniejącym rowie oznaczonym nr działek [...] i [...].

Powyższą okoliczność wykluczyła istotnie możliwość stwierdzenia, iż decyzja Burmistrza Miasta P. z [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa to jest art. 50 Prawa wodnego.

Dodatkowo należy podkreślić, że ani w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...], ani w obecnym postępowaniu skarżący nie twierdził, że studzienka przez niego wykonana nie znajduje się na jego terenie.

W związku z tym wobec braku jednoznacznego dowodu na naruszenie sporną decyzją art. 50 Prawa wodnego organ orzekający zasadnie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...].

Zawarte w skardze zarzuty nie mogły mieć wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji. Odnosiły się one bowiem do aktualnie istniejącego stanu faktycznego na działce skarżącego i terenach przyległych i dotyczyły przede wszystkim rowu odkrytego, na którym skarżący chciałby założyć kładkę /pismo skarżącego z [...]/. W związku z tym skarżący domagał się ustalenia przez organ orzekający administratora tego rowu.

Powyższe postulaty skarżącego przekraczały granice postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...], w którym to przedmiocie skarżący w zasadzie nie zajął stanowiska.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.

SJ/