Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 133/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. P. S.A. w siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi O. P.S.A. w siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zmiany oferty ramowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z 21 grudnia 2017 r. O. P. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2017 r., nr [...], w przedmiocie zobowiązania do zmiany oferty ramowej. W skardze Spółka wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji tego samego organu. Uzasadniając wniosek, Skarżąca wskazała, że potencjalna wysokość szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonej decyzji i uniemożliwieniem Spółce pobierania opłaty za przeniesienie numeru telefonicznego z uwzględnieniem ryzyka szkód wyrządzonych abonentom jest znaczna. Skarżąca podniosła także, że nawet w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji i powrotu do możliwości pobierania opłat za przeniesienie numeru, Spółka nie będzie mogła pobierać tych opłat, gdyż będzie związana zerową stawką opłat za przeniesienie numeru wynikającą z umów z innymi operatorami zawartymi na skutek zmiany oferty SOR i odwrócenie skutków prawnych wynikających z zawartych umów będzie długotrwałe i trudne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 maja 2017 r., II GZ 362/17). Rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2015 r., II GZ 752/15).

W niniejszej sprawie wniosek Spółki dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie zobowiązania do zmiany oferty ramowej. Argumentacja Skarżącej w przeważającej mierze zmierza do wskazania, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do znacznej szkody po stronie Spółki na skutek niemożliwości pobierania opłat za zmianę numeru. W tym miejscu należy odnotować, że przedstawiona przez Skarżącą argumentacja nie została poparta żadnymi wyliczeniami, które umożliwiłyby ocenę skali zmniejszenia przychodów Spółki na skutek zaniechania poboru przedmiotowej opłaty. W konsekwencji uniemożliwia to Sądowi dokonanie oceny czy ewentualna szkoda wynikająca z wykonania zaskarżonych decyzji może zostać uznana za znaczną. Zaznaczyć przy tym należy, że również akta administracyjne nie dają podstaw do uznania, że spadek przychodów spowodowany odstąpieniem od pobierania opłaty za zmianę numeru ma charakter znaczniej szkody.

Jednocześnie odnosząc się do kwestii odwrócenia skutków prawnych umów z innymi operatorami, do których zawarcia Spółka będzie zobowiązana na skutek zmiany oferty SOR, wskazać należy, że jak wskazała to sama Skarżąca istnieją instrumenty prawne umożliwiające jej zwrócenie się do organu o dostosowanie umów zawartych do aktualnej treści oferty SOR. Oznacza to, że istnieją środki prawne mające na celu odwrócenie skutków prawnych zaskarżonej decyzji niemające charakteru środków nadzwyczajnych. Jednocześnie należy zaznaczyć, że kwestia długotrwałości tych postępowań nie może przesądzać o problemach z odwróceniem skutków prawnych zaskarżonej decyzji na etapie oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania aktu administracyjnego. Długotrwałość postępowań mogąca mieć wpływ na odwrócenie skutków zaskarżonych decyzji nie jest bowiem cechą konstrukcyjną tych postępowań, ale wynikiem różnych czynników wpływających na moment zakończenia postępowania, które mogą ale nie muszą wystąpić w określonym postępowaniu. Tym samym w ocenie Sądu nie można jednoznacznie wskazać, że w rozpoznawanej sprawie wystąpią trudne do odwrócenia skutki.

Z tych względów na podstawie przedstawionych twierdzeń nie można stwierdzić, że w sprawie wystąpiły ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.