Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 932/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 121b ust. 5 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1882
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant referent stażysta Kinga Krysik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

M. J. raportem z [...] stycznia 2021 r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji o wypłatę 100 % uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim (od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r.) w związku z wypadkiem w służbie. Wnioskodawca podał, że w dniu [...] marca 2019 r. doznał wypadku w związku ze służbą (skręcenia stawu skokowego) i do [...] grudnia 2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim otrzymując 100% uposażenia.

Wnioskodawca podał, że po powrocie do służby dolegliwości będące konsekwencją doznanego wypadku zaostrzyły się i od [...] kwietnia 2022 r. do [...] stycznia 2022 r. ponownie przebywał na zwolnieniach lekarskich (obejmujących okres od [...] kwietnia do [...] października 2020 r. i od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r.). M. J. wyjaśnił, że za okres zwolnienia lekarskiego od [...] kwietnia 2020 r. do [...] października 2020 r. wypłacono mu 100 % uposażenia, na skutek orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] września 2020 r., która stwierdziła, że zwolnienie lekarskie pozostaje w związku z wypadkiem w służbie, którego doznał w dniu [...] marca 2019 r.

Komendant Główny Policji w dniu [...] lutego 2021 r. skierował M. J. do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, celem ustalenia: 1) stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, 2) uznania funkcjonariusza za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą, 3) ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby.

[...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w orzeczeniu z [...] czerwca 2021 r. (nr [...] ) stwierdziła, że czasowa niezdolność M. J. do służby z powodu choroby w dniach od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (część B pkt 4). W uzasadnieniu orzeczenia komisja podała m. in., że skręcenie stawu skokowo-goleniowego prawego leczone operacyjne, wygojone z pełną wydolnością biochemiczną, nie zostało wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Ochrony Państwa (Dz.U. z 2019 r., poz. 921), stanowiącego wykaz chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w wymienionych formacjach, z tytułu którego funkcjonariuszowi przysługuje jednorazowe odszkodowanie, co oznacza, że nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, orzeczeniem z [...] października 2021 r. (nr [...] ), wydanym po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie, podzielając argumentację w nim zawartą.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, Komendant Główny Policji decyzją z [...] kwietnia 2020 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 268a i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 135, z późn. zm.), w zw. z art. 121b ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w zw. z ust. 5 pkt 2 i art. 5c ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r., poz. 1882 z późn. zm.), odmówił wypłaty skarżącemu wyrównania do 100% uposażenia za okres przybywania na zwolnieniu lekarskim w dniach od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r.

Organ administracji podał, że w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant zachowuje prawo do 100% uposażania, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodów określonych w art. 121b ust. 5 (m. in. z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby - pkt 1, choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby - pkt 2) i ust. 6 ustawy o Policji.

Zwolnienie od zajęć służbowych M. J. w okresie od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. nie mieści się w żadnym z przypadków, o których mowa w art. 121b ust. 5 oraz ust. 6 ustawy o Policji. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w orzeczeniu z [...] października 2021 r., utrzymującym w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] czerwca 2021 r., orzekła, że czasowa niezdolność do służby z powodu choroby M. J. w okresie od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, a więc że nie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji. W związku z tym na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 398) wykazała, że nie występują przesłanki, które uzasadniałyby zachowanie przez funkcjonariusza prawa do 100% uposażenia za czas tego zwolnienia.

Zdaniem Komendanta Głównego Policji, przedstawione okoliczności faktyczne i przepisy prawa prowadzą do wniosku, że nie ma podstaw do wypłaty funkcjonariuszowi 100% uposażenia z tytułu czasowej niezdolności do służby we wskazanym okresie.

M. J. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] kwietnia 2020 r. (nr [...]), wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniósł, że zwolnienie lekarskie w okresie od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. było konsekwencją wypadku w służbie, którego doznał w dniu [...] marca 2019 r. i kontynuacją zwolnienia z tytułu niezdolności do pracy w okresie do [...] kwietnia do [...] października 2020 r.

Skarżący podkreślił, że komisja lekarska w orzeczeniu z [...] września 2020 r. orzekła, że schorzenie będące podstawą zwolnienia lekarskiego obejmującego okres do [...] kwietnia do [...] października 2020 r. pozostaje w związku z wypadkiem w służbie i za ten okres wypłacono mu 100 % uposażenia. W tej sytuacji jest dla niego "zupełnie niezrozumiałe", dlaczego takiego związku nie dostrzeżono w odniesieniu do kolejnego zwolnienia, obejmującego okres od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ administracji podał, że zaskarżona decyzja stanowiła konsekwencję orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] października 2021 r., utrzymującego w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] czerwca 2021 r. o braku związku czasowej niezdolności do służby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

Organ administracji podniósł, że w odniesieniu do zwolnienia lekarskiego za okres od [...] kwietnia do [...] października 2020 r. istniało orzeczenie komisji lekarskiej stwierdzające związek zwolnienia lekarskiego z wypadkiem i dlatego organ miał podstawę do przyznania i wypłaty skarżącemu 100 % uposażenia. Podstawa taka nie istniała natomiast w odniesieniu do zwolnienia lekarskiego za okres od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. i w świetle ostatecznego orzeczenia komisji lekarskiej o braku związku zwolnienia ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, nie było podstaw do wypłaty wyrównania uposażenia do pełnej wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy prawa policjanta do podwyższonego, 100% uposażenia za okres niezdolności do służby, która zdaniem skarżącego jest konsekwencją wypadku, któremu uległ w związku z pełnieniem służby. Prawną podstawę takiego podwyższonego uposażenia chorobowego stanowi art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji, zgodnie z którym jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, to policjant zachowuje prawo do 100% uposażenia za okres tego zwolnienia. Należy podkreślić, że w art. 121b ust. 5 określającym przesłanki podwyższonego uposażenia za okres niezdolności do służby odróżnia się wypadek pozostający w związku z pełnieniem służby i chorobę powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby (pkt 1 i 2).

Komendant Główny Policji zaskarżoną decyzją odmówił skarżącemu przyznania wyrównania do 100% uposażenia za okres przybywania na zwolnieniu lekarskim w dniach od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. stwierdzając, że w obrocie prawnym istnieje ostateczne orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] października 2021 r., utrzymujące w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] czerwca 2021 r., uznające, że choroba powodująca czasową niezdolność M. J. do służby w dniach od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

Z treści tych orzeczeń komisji lekarskich wynika, że komisje i w ślad za nimi Komendant Główny Policji wypowiedziały się jedynie co do przesłanki podwyższenia uposażenia z tytułu choroby przewidzianej w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Komendant Główny Policji po rozpatrzeniu sprawy w tym tylko zakresie wydał decyzję odmowną. Pominął natomiast przesłankę podwyższenia uposażenia chorobowego określoną w pkt 1 ust. 5 art. 121b ustawy. Nie ulega zaś wątpliwości, że wobec ustawowego rozróżniania stanów faktycznych określonych w pkt 1 i 2 ust. 5 art. 121b ustawy o Policji nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że orzeczenie uznające, że niezdolność skarżącego do służby nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (pkt 2 ust. 5 art. 121b) można uznać za równoznaczne orzeczeniu stwierdzającemu, że niezdolność nie jest następstwem wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby (pkt 1 ust. 5 art. 121b). W obu tych przepisach mamy do czynienia z zupełnie rożnymi stanami faktycznymi – przyczynami czasowej niezdolności do służby. W pierwszym z wypadkiem pozostającym w związku ze służbą, w drugim natomiast z chorobą zaistniałą wskutek oddziaływania szczególnych warunków lub właściwości służby.

Można dodać, że potwierdzenie konieczności rozróżnienia tych dwóch przesłanek uzyskania prawa do 100% uposażenia za okres niezdolności do służby zawiera wcześniejsze orzeczenie komisji lekarskiej w sprawie skarżącego, z dnia [...] września 2020 r., w którym stwierdzono, że zwolnienie lekarskie skarżącego we wcześniejszym okresie (od [...] kwietnia do [...] października 2020 r.) nie pozostaje w związku z właściwościami lub warunkami służby, ale pozostaje w związku z wypadkiem w służbie.

Skarżący nie domagał się prawa do podwyższenia uposażenia za okres czasowej niezdolności do służby z powodu okoliczności określonych w pkt 2 ust. 5 art. 121 b ustawy i dlatego wydanie odmownej decyzji w jego sprawie na tej podstawie, a nierozważenie przesłanki podwyższenia uposażenia, określonej w pkt 1 ust. 5 art. 121 b tej ustawy stanowi, zdaniem Sądu naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego.

Zdaniem Sądu, powyższe orzeczenia nie mogły stanowić podstawy do przyjęcia przez Komendanta Głównego Policji, że zwolnienie lekarskie skarżącego obejmujące okres od [...] października 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. nie ma związku z wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby (art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji).

W świetle art. 121b ust. 5 pkt 1 i pkt 2 ustawy o Policji nie ma podstaw do utożsamiania niezdolności do służby z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby z niezdolnością do służby z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby.

Z tych względów Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, na który powołał się organ w podstawie materialnoprawnej rozstrzygnięcia, a który odnosi się do zwolnienia lekarskiego z tytułu choroby pozostającej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, nie zaś do wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak w sentencji. Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania, ponieważ skarżący na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d powołanej ustawy, nie miał obowiązku uiszczania kosztów sądowych i nie wykazał ich poniesienia.