Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 912/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. I. na uchwałę Rady Powiatu z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2005r. W. I. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Powiatu w L. nr "[...]" z dnia "[...]" r., wnosząc ojej uchylenie. Podała, iż uchwałą tą Rada rozpatrzyła negatywnie skargę na działanie Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w L. z siedzibą w O. w przedmiocie zapewnienia ogrzewania mieszkania skarżącej. Argumentowała, iż grzejnik elektryczny znajdujący się w mieszkaniu nie jest w stanie ogrzać czterech pomieszczeń, natomiast ogrzewanie na gaz ziemny, którego instalacja przechodzi przez mieszkanie zapewniłaby właściwą temperaturę. Wskazała, że jej wniosek o zmianę ogrzewania z elektrycznego na gazowe finansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych został rozpatrzony negatywnie przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w L.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w L. wniosła o oddalenie skargi. Organ podał, iż Rada Powiatu uznała za bezzasadną skargę W. I. na działalność Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w L. w przedmiocie odmowy dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zmiany ogrzewania elektrycznego na gazowe. W ocenie organu zmiana ogrzewania nie stanowi bariery architektonicznej. Uchwałą z "[...]" r. Rada Powiatu uznała za bezzasadne wezwanie skarżącej do uchylenia uchwały z "[...]" r. Uchwała z "[...]"r. została podjęta przez Radę w trybie art. 229 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Podnieść należy, iż stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej,

enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Powiatu w L. wyrażająca jej stanowisko w sprawie skargi ma działalność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w L. Uchwała ta została zatem wydana w wyniku tzw. skargi powszechnej, przysługującej w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 229 pkt 4 Kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych jest rada powiatu. Jednakże w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (jeszcze przed reformą sądownictwa administracyjnego) przeważał pogląd, iż sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (tak między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. Sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426 oraz w postanowieniu z dnia 21 września 2001 r. sygn. akt I SA 2347/01, LEX nr 55766). Podobne stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny funkcjonujący w obecnym kształcie, stwierdzając w wyroku z dnia 20 lipca 2004r. (Sygn. akt OSK 650/04, niepublik.), iż podejmując uchwałę w trybie skargowym rada powiatu oceniała działalność organu jako sui generis "zwierzchnik służbowy" (...) uchwała, która stanowi rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu powiatu nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej (...), zwłaszcza iż przepis art. 5 pkt l i 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej. Wymienioną linię orzecznictwa kontynuuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 maja 2005r. (sygn. akt II SA/Bk 276/05, opubl. Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego nr 2-3/2005 str. 115). W tezie ostatnio wymienionego orzeczenia Sąd stwierdził, iż "uchwała Rady Powiatu podjęta w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust. l ustawy z 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, póz. 1592 ze zm.).

W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.