Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 170/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2020 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Rektora Komendanta Szkoły Głównej Służby Pożarniczej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga D. K. na decyzję Rektora-Komendanta Szkoły Głównej [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu tytułu zawodowego inżyniera.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. (zwana dalej: decyzją ostateczną) Dziekan Wydziału [...] Szkoły Głównej [...] (zwany dalej: DW[...]SG[...]) po rozpatrzeniu wniosku w postaci Protokołu Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...] maja 2017 r. orzekł o nadaniu tytułu zawodowego inżyniera D. K. (zwany dalej: skarżący), absolwentowi studiów niestacjonarnych pierwszego stopnia dla osób cywilnych na kierunku [...] w specjalności [...], prowadzonych na Wydziale [...] Szkoły Głównej [...]. Podstawami prawnymi decyzji były: art. 167 ust. 1 i 2, art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, ze zm., zwana dalej: ustawą z 2005 r.), § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawie tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów, warunków wydawania oraz niezbędnych elementów dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz wzoru suplementu do dyplomu (Dz. U. z 2017 r. poz. 279, zwane dalej: rozporządzeniem z 2017 r.), art. 104, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm., zwana dalej: k.p.a.) oraz § 33 pkt 19 Statutu Szkoły Głównej [...], zatwierdzonego decyzją nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2015 r. (Dz. Urz. MSW z 2015 r. poz. 36), ze zmianami, zatwierdzonymi decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. (Dz. Urz. MSWiA z 2016 r. poz. 48),

Pismem z [...] lipca 2019 r. (data wpływu do organu – [...] sierpnia 2019 r.), skarżący zwrócił się do Rektora-Komendanta Szkoły Głównej [...] (zwany dalej: RKSG[...], organ) z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej o nadaniu tytułu zawodowego inżyniera. Jako podstawę wniosku podał, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa i zastosowaniem niewłaściwych przepisów i nie nadała mu tytułu zawodowego inżyniera [...]. Skarżący zaznaczył, że z dniem [...] października 2011 r. rozpoczął naukę w Szkole Głównej [...] na kierunku [...] , a zakończył studia będąc funkcjonariuszem Państwowej Straży Pożarnej w 2017 r., z tytułem zawodowym inżyniera. Zdaniem skarżącego wydając decyzją ostateczną dotyczącą nadania tytułu zawodowego inżyniera, [...]SG[...] omyłkowo określił rozpoczęcie jego nauki od dnia [...] października 2013 r. Pomiął przy tym w ww. decyzji regulację § 11 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów, warunków wydawania oraz niezbędnych elementów dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz wzoru suplementu do dyplomu (Dz.U. z 2011 r., Nr 196 poz. 1167, zwane dalej: rozporządzeniem z 2011 r.), co skutkowało nadaniem tytułu inżyniera. Powołany przepis wprost stanowi, że studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia oraz w roku akademickim 2011/2012 uzyskują tytuły zawodowe, których nazwy są zgodne z nazwami określonymi w przepisach dotychczasowych, co oznacza, że zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie rodzajów tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz świadectw wydawanych przez uczelnie (Dz. U. z 2009 r. Nr 11, poz. 61, zwane dalej: rozporządzeniem z 2008 r.) absolwentom studiów pierwszego stopnia nadaje się tytuły zawodowe inżyniera pożarnictwa - strażakom Państwowej Straty Pożarnej po ukończeniu przez nich kierunku inżynieria bezpieczeństwa w Szkole Głównej [...]. Ww. przepis jednoznacznie określił nadawanie strażakom, rozpoczynającym naukę w roku akademickim 2011/2012, tytułu inżyniera pożarnictwa po ukończeniu [...] w SG[...].

Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. RKSG[...], działając na podstawie art. 158 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 77 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm., zwana dalej: u.s.w.), orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dziekana Wydziału [...] nr [...] z dnia [...] maja 2017 r.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał, że podaniem z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący wniósł o przyjęcie na studia niestacjonarne pierwszego stopnia dla osób cywilnych, prowadzone w Szkole Głównej [...] w [...]. W dniu [...] października 2011 r. złożył ślubowanie, otrzymał indeks i legitymację studencką oraz podpisał umowę o warunkach odpłatności za studia, w której wskazany był tytuł zawodowy, z jakim studia te zostaną ukończone - inżynier. Dnia [...] marca 2017 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o zmianę statusu studenta z cywilnego na mundurowego w związku z tym, że od [...] listopada 2013 r. podjął służbę w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G. jako strażak - młodszy ratownik, na co nie otrzymał zgody.

W dniu [...] maja 2017 r. skarżący złożył egzamin dyplomowy inżynierski i uzyskał tytuł zawodowy inżyniera. Dyplom nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., potwierdzający nadanie tytułu zawodowego inżyniera, skarżący odebrał osobiście.

Organ wskazał, iż Szkoła Główna [...] utworzona została rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 1982 r. w sprawie utworzenia Szkoły Głównej[...] , wydanym na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 5 ust. 8 ustawy z dnia 5 listopada 1958 r. o szkolnictwie wyższym. Powyższe rozporządzenie o utworzeniu uczelni nie zostało uchylone i obowiązuje nadal w niezmienionym brzmieniu, pomimo rozwijającego i zmieniającego się prawa o szkolnictwie wyższym, jak również rozporządzeń, regulujących kwestię nadawania absolwentom określonych tytułów zawodowych.

Skarżący rozpoczął w uczelni studia pierwszego stopnia z dniem złożenia ślubowania i immatrykulacji, w czasie obowiązywania rozporządzenia z 2011 r. Wskazany akt wykonawczy utracił moc z dniem [...] stycznia 2017 r. Natomiast na dzień złożenia przez skarżącego egzaminu dyplomowego i uzyskania tytułu zawodowego tj. [...] maja 2017 r., obowiązywało rozporządzenie z 2017 r. Rozporządzenie to nie zawierało przepisów przejściowych dotyczących nadania tytułów zawodowych osobom, które rozpoczęły studia w okresie obowiązywania wcześniejszego rozporządzenia. Wchodziło ono w życie bez wyjątku z dniem następującym po dniu ogłoszenia ([...]lutego 2017 r.), a zatem miało zastosowanie do wszystkich osób, które kończyły studia (składały egzamin dyplomowy) począwszy od dnia [...] lutego 2017 r.

Organ podał, iż zgodnie z treścią § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2017 r., tytuł zawodowy inżyniera pożarnictwa uczelnia może nadać wyłącznie osobom, które: są absolwentami studiów pierwszego stopnia - strażakom Państwowej Straży Pożarnej po uzyskaniu efektów kształcenia określonych dla kwalifikacji pierwszego stopnia na kierunku inżynieria bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego w Szkole Głównej [...], na studiach prowadzonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej. Pozostałe osoby otrzymywały tytuł zawodowy inżyniera, w przypadku gdy spełniały następujące kryteria: są absolwentami studiów pierwszego stopnia – po uzyskaniu efektów kształcenia określonych dla kwalifikacji pierwszego stopnia oraz efektów kształcenia prowadzącego do uzyskania kompetencji inżynierskich (§ 2 pkt 4).

Wskazując na specyfikę postępowania nieważnościowego oraz stanowisko orzecznictwa i doktryny w odniesieniu do kwestii "obowiązywalności" przepisów prawnych, w sytuacji braku przepisów przejściowych organ stwierdził, że w sytuacji utraty mocy z dniem [...] stycznia 2017 r. rozporządzenia z 2011 r. i wejścia w życie od [...] lutego 2017 r. przepisów rozporządzenia z 2017 r., zastosowanie miała zasada bezpośredniego działania nowego aktu prawnego.

Za nieuprawniony uznał zatem zarzut skarżącego, dotyczący rażącego naruszenia przepisów rozporządzenia z 2011 r. Uznał, że decyzja ostateczna odpowiada prawu i nie zaszły przesłanki stwierdzenia jej nieważności. Ponadto w stanie faktycznym sprawy, nie zachodzi żadna z przesłanek do zmiany wydanego skarżącemu dyplomu z tytułem zawodowym inżynier, w trybie określonym w przepisach art. 77 ust. 4 pkt 2 p.s.w. oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Doręczony skarżącemu dyplom, potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego inżynier, wydany został zgodnie z zasadami określonymi przepisami ustawy i rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia egzaminu dyplomowego przez skarżącego.

Odnosząc się do żądania skarżącego w zakresie nadania mu przez RKSG[...] tytułu zawodowego inżynier pożarnictwa stwierdził, że nie może zostać on uwzględniony.

W skardze na powołaną decyzję skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wydanej decyzji zarzucił naruszenie przepisu postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. polegające na niewłaściwej wykładni przepisów obowiązujących w dacie ukończenia przez skarżącego studiów tj. pominięcie § 11 rozporządzenia z 2011 r., który to przepis wprost stanowi, że rozpoczynającym naukę w roku akademickim 2011/2012 nadaje się tytuł zgodnie z przepisami dotychczasowymi inżyniera pożarnictwa po ukończeniu inżynierii bezpieczeństwa w SG[...], a nie tytuł inżyniera jak stwierdził organ, co spowodowało wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa powodującym jej nieważność.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że skoro z dniem [...] października 2011 r. rozpoczął naukę w SG[...] na kierunku [...], to jego sytuację prawną określa § 11 rozporządzenia z 2011 r., który wprost stanowi, że studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia oraz w roku akademickim 2011/2012 uzyskują tytuły zawodowe, których nazwy są zgodne z nazwami określonymi w przepisach dotychczasowych, co oznacza, że zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2008 r., nadaje się tytuły zawodowe inżynier pożarnictwa – strażakom Państwowej Straży Pożarnej po ukończeniu przez nich kierunku inżynieria bezpieczeństwa.

Wyżej wymieniony przepis jednoznacznie określił nadawanie strażakom rozpoczynającym naukę w roku akademickim 2011/2012 tytułu inżyniera pożarnictwa po ukończeniu inżynierii bezpieczeństwa w SG[...], w związku z tym organ błędnie zinterpretował przepisy warunkujące stwierdzenie nieważności decyzji. Decyzja została wydana w oparciu o niewłaściwe rozporządzenie, które obowiązywało w dacie zakończenia, a nie rozpoczęcia studiów, i w konsekwencji nadano mu błędny tytuł. Skarżący zgodził się ze stwierdzeniem organu, iż brak było przepisów przejściowych w rozporządzeniu z 2017 r., stwierdził jednak, że nie można interpretować przepisów poprzedniego rozporządzenia w oderwaniu od ich literalnego brzmienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlegała oddaleniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż kontroli sądu w niniejszej sprawie poddano decyzję wydaną w postępowaniu nieważnościowym. W tym wypadku dokonanie oceny wydanej decyzji w zakresie zgodności z prawem podlega specyficznym zasadom, bowiem celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia - czy decyzja jest dotknięta wadą kwalifikowaną, wskazaną w art. 156 § 1 k.p.a. Sprawa nie toczy się zatem w trybie zwykłym, lecz w trybie nadzoru, kiedy zupełnie wyjątkowo, wbrew wynikającej z art. 16 k.p.a. zasadzie trwałości decyzji ostatecznych, z enumeratywnie wyliczonych w ustawie przyczyn, można uznać decyzję ostateczną za dotkniętą tak ciężką wadą, iż zachodzi konieczność uznania jej za nieważną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 1998 r. II SA 456/98).

Wśród wad kwalifikowanych, stanowiących przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wymienia rażące naruszenie prawa, które skarżący wskazał jako podstawę stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji, stanowi kwalifikowaną postać naruszenia prawa i nie może być interpretowane w sposób rozszerzający. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej nie można uznać, że proste zestawienie treści decyzji ostatecznej z [...] maja 2017 r., nadającej skarżącemu tytuł zawodowy inżyniera, z treścią przepisów obowiązujących w dacie, w której była wydawana ww. decyzja, wskazuje na rażące naruszenie prawa przez organ.

Z treści wniosku skarżącego inicjującego postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej oraz z treści skargi złożonej w niniejszej sprawie wynika, iż podstawę rażącego naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji ostatecznej skarżący upatruje w tym, że decyzja ta oparta została na przepisie § 2 pkt 4 rozporządzenia z 2017 r., nie zaś na przepisie § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2008 r., które zdaniem skarżącego winno być zastosowane z uwagi na regulację § 11 rozporządzenia z 2011 r.

W ocenie Sądu prawidłowe jest jednak stanowisko organu, że w sprawie nadania skarżącemu tytułu zawodowego inżyniera zastosowanie winny mieć przepisy obowiązujące w dacie wydania ostatecznej decyzji. Za takie przepisy należało zatem uznać (tak jak uczynił to DW[...]SG[...] wydając decyzję ostateczną oraz organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) przepisy rozporządzenia z 2017 r., które wydano na podstawie art. 167 ust. 3 ustawy z 2005 r. Skarżący złożył bowiem egzamin dyplomowy inżynierski (przed Komisją Egzaminu Dyplomowego) i uzyskał tytuł zawodowy inżyniera w dniu [...] maja 2017 r., zaś dyplom nr [...] potwierdzający nadanie mu tytułu zawodowego inżyniera oznaczony jest datą [...] czerwca 2017 r

Dla porządku wskazać należy, iż zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2008 r. (które obowiązywało w okresie od dnia [...] lutego 2009 r. do dnia [...] października 2011 r. i utraciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2011 r.) absolwentom studiów pierwszego stopnia nadaje się tytuł zawodowy - inżynier pożarnictwa - strażakom Państwowej Straży Pożarnej po ukończeniu przez nich kierunku inżynieria bezpieczeństwa w Szkole Głównej [...].

Zgodnie z treścią § 11 rozporządzenia z 2011 r. (które obowiązywało w okresie od dnia [...] października 2011 r. do dnia [...] stycznia 2017 r.) i stanowiło przepis przejściowy w odniesieniu do rozporządzenia z 2008 r., studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia oraz w roku akademickim 2011/2012 uzyskują tytuły zawodowe, których nazwy są zgodne z nazwami określonymi w przepisach dotychczasowych.

Przepis § 2 pkt 4 rozporządzenia z 2017 r. (obowiązującego od dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] października 2018 r.) stanowił, że absolwentom studiów pierwszego stopnia nadaje się tytuł zawodowy inżynier - po uzyskaniu efektów kształcenia określonych dla kwalifikacji pierwszego stopnia oraz efektów kształcenia prowadzącego do uzyskania kompetencji inżynierskich. Przepis § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2017 r. określał natomiast, iż tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa nadaje się absolwentom studiów pierwszego stopnia - strażakom Państwowej Straży Pożarnej po uzyskaniu efektów kształcenia określonych dla kwalifikacji pierwszego stopnia na kierunku inżynieria bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego w Szkole Głównej [...] na studiach prowadzonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej.

Istotnym w niniejszej sprawie jest, co prawidłowo wywiódł organ, że rozporządzenie z 2017 r. nie zawierało przepisów przejściowych, dotyczących nadania tytułów zawodowych osobom, które rozpoczęły studia w okresie obowiązywania rozporządzenia z 2011 r. Powołany akt prawny wszedł w życie bez wyjątku z dniem następującym po dniu ogłoszenia ([...] lutego 2017 r.) tj. od [...] lutego 2017 r., i miał zastosowanie do wszystkich osób, które kończyły studia (składały egzamin dyplomowy) począwszy od tego dnia.

Wbrew zarzutom skarżącego, podstawy wydania decyzji z [...] maja 2017 r. nie mogło stanowić – na podstawie przepisu przejściowego zawartego w § 11 rozporządzenia z 2011 r. - rozporządzenie z 2008 r. (a konkretnie § 2 pkt 3 tego aktu prawnego), które w dacie wydania decyzji ostatecznej nie występowało w obowiązującym porządku prawnym od ponad 6-ciu lat, z uwagi na jego uchylenie z dniem [...] października 2011 r. i z tej przyczyny nie mogło być brane pod uwagę.

W niniejszej sprawie niesporną jest okoliczność, że skarżący odbywał studia w SG[...] jako osoba cywilna. W podaniu z [...] czerwca 2011 r. skarżący wnosił bowiem o przyjęcie na niestacjonarne pierwszego stopnia dla osób cywilnych prowadzone w SG[...], nadto podpisał umowę o warunkach odpłatności za studia, w której wskazany był tytuł zawodowy, z jakim studia te zostaną ukończone - inżynier. Jego wniosek (z [...] marca 2017 r.) o zmianę statusu studenta z cywilnego na mundurowego (w związku z tym, że od [...] listopada 2013 r. podjął służbę w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G. jako strażak - młodszy ratownik) nie został uwzględniony. Zatem zasadnie ocenił organ, iż w decyzji ostatecznej jako jej podstawę właściwie przyjęto § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2017 r.

W tym miejscu podkreślić należy, że wykonywanie zawodów regulowanych, o których mowa w ustawie o Państwowej Straży Pożarnej, takich jak strażak, technik pożarnictwa, inżynier pożarnictwa wiąże się z posiadaniem określonych kwalifikacji. Fakt, że od [...] listopada 2013 r. tj. w czasie odbywania studiów, skarżący został strażakiem i posiadał stopień młodszego ratownika, nie uprawniał go do uzyskania tytułu zawodowego inżynier pożarnictwa, które wiązałyby się m.in. z nabyciem ustawowo limitowanych uprawnień takich jak np. dowodzenie działaniami ratowniczymi. Możliwość taką dawało uczelni jedynie rozporządzenie z 2008 r., które - co podkreślono wyżej - nie obowiązywało od 1 października 2011 r. i nie mogło mieć zastosowania.

Zdaniem Sądu, nadanie przez organ skarżącemu tytułu zawodowego inżynier pożarnictwa z pominięciem określonych reguł, wskazanych w § 3 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r., które obowiązywało w dacie wydania skarżącemu dyplomu, stanowiłoby w istocie rażące naruszenie tych przepisów.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa i poczynionych na ich kanwie rozważań Sąd stwierdza, iż wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja RKSG[...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o nadaniu tytułu zawodowego inżynier jest prawidłowa i nie narusza art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Analizując zaskarżoną decyzję Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby jej uchylenie z urzędu.

Jak już bowiem zaznaczono wyżej, o rażącym naruszeniu prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. można mówić tylko wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. W sytuacji faktycznej skarżącego i przy wielokrotnej zmianie przepisów w toku jego nauki, nie może być mowy o rażącym, oczywistym, ani - zdaniem Sądu- o żadnym naruszeniu prawa. Organ zastosował prawidłową podstawę prawną i nadał skarżącemu prawidłowo tytuł inżyniera.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.