Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2479/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Marta Laskowska-Pietrzak /spr./ po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] marca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2864/17 w sprawie ze skargi H. Ś., W. Ś., M. Ś., T. Ś., M. Ś., K. Ś., A. Ś., K. F. i N.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] marca 2019 r., w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2864/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. Ś., W. Ś., M. Ś., T. Ś., M. Ś., K. Ś., A. Ś., K. F. i N. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy G. Nr [...], z dnia [...] maja 2017 r., ustalającą warunki zabudowy dla działek o nr ewid. [...],[...] położonych w miejscowości P. gm. G., dla inwestycji polegającej na budowie na rzece W.

w km 61+200, małej elektrowni wodnej, jazu i przepławki dla ryb.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła M. Ś.. Zaskarżonemu orzeczeniu na podstawie art. 174 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U.

z 2022 r., Nr 329) zarzuciła:

1) obrazę przepisów prawa materialnego, poprzez naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...] kwietnia 2005 r.

w sprawie N. Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 91 z 2005 r., poz. 2456) ponieważ przepisy przywołanego rozporządzenia wykluczają zabudowę tego rodzaju na obszarze N. Obszaru Chronionego Krajobrazu, co z kolei winno prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji poprzez odmowę wydania warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji;

2) obrazę przepisów prawa materialnego, poprzez naruszenie art. 61 ust 1 pkt 5 u.p.z.p. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...] kwietnia 2005 r. w sprawie N. Obszaru Chronionego Krajobrazu poprzez oddalenie skargi utrzymującej w mocy decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji w sytuacji gdy przepisy przywołanego rozporządzenia dopuszczają prowadzenie prac regulacyjnych wyłącznie w zakresie niezbędnym dla rzeczywistej ochrony przeciwpowodziowej, a zatem przeznaczenie inwestycji, dla której ustalono warunki zabudowy, jest sprzeczne z tym przepisem, gdyż służy wyłącznie pozyskiwaniu przez wnioskodawców energii elektrycznej, a nie ochronie przeciwpowodziowej;

3) obrazę przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...] kwietnia 2005 r. w sprawie N. Obszaru Chronionego Krajobrazu poprzez oddalenie skargi utrzymującej w mocy decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji w sytuacji, gdy przepisy przywołanego rozporządzenia nakazują poprzedzenie budowy budowli piętrzących

w ciekach wodnych analizą bilansu wodnego zlewni, zaś treść decyzji organów obu instancji w żaden sposób nie wskazuje, by wymóg ten został zachowany;

4) obrazę przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 61 ust 1 pkt 1 u.p.z.p. poprzez błędne przyjęcie, że zachowana została przesłanka tzw. "dobrego sąsiedztwa" w sytuacji, gdy ze względu na argumentację podniesioną we wcześniejszych zarzutach, w szczególności przy uwzględnieniu faktu potencjalnej realizacji zamierzenia na terenie N. Obszaru Chronionego Krajobrazu i ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu brak jest podstaw do przyjęcia, że realizacja na tym terenie elektrowni wodnej stanowić będzie nawiązanie i kontynuację dotychczasowej zabudowy oraz że nie będzie naruszać charakterystycznych parametrów tej zabudowy.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. oraz decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G.

Przy piśmie z dnia [...] maja 2022 r. pełnomocnik skarżącej kasacyjnie dołączył protokół rozprawy przeprowadzonej w siedzibie Zarządu Zlewni w C.

w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla kwestionowanej inwestycji.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej, a w konsekwencji uprawniony był do zbadania legalności wyroku Sądu I instancji jedynie w zakresie zakwestionowanym przez autora skargi kasacyjnej. Należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej z tego względu w uzasadnieniu pominięto opis przebiegu postępowania

i wydanych w sprawie rozstrzygnięć, elementy te zawiera uzasadnienie Sądu

I instancji. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 p.p.s.a.

i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia

z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną.

Istota wszystkich podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów sprowadza się do negowania stanowiska Sądu I instancji i organów administracji wydających decyzje o warunkach zabudowy, że inwestycja, polegająca na budowie na rzece W. km 61+200, małej elektrowni wodnej, jazu i przepławki dla ryb, nie jest dopuszczalna w świetle przepisów odrębnych, tj. art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. w zw.

z § 2 ust. 3 pkt 4 i pkt 8, § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...] kwietnia 2005 r. w sprawie N. Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego w § 3 ust. 1 pkt 2 wskazuje, że na obszarze N. Obszaru Chronionego Krajobrazu zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.). Tymczasem Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. uzgodnił planowaną inwestycję, a w dniu [...] października 2014 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy G. wydał decyzję środowiskową. Wnioski z powyższych orzeczeń organów administracji są jednoznaczne, a wynika z nich, że eksploatacja MEW w km 61 + 200 rzeki W. nie wpłynie w sposób negatywny na stan jakościowy i ilościowy wód powierzchniowych. "(...) Zmiany, jakie zajdą w wyniku budowy jazu na rzece W., nie wpłyną w sposób negatywny na morfologię koryta rzeki. Zmiany obejmą jedynie niewielki fragment doliny W. Budowa obiektu hydrotechnicznego jakim jest jaz wpłynie na wyrównanie spadków podłużnych i poprzecznych rzeki. Dojdzie do uformowania i ustabilizowania linii brzegowej. Lokalizacja budynku MEW poza korytem rzeki W. spowoduje, że nie dojdzie do bezpośrednich przekształceń hydromorfologicznych rzeki oraz nie powstaną dodatkowe przeszkody poprzeczne zakłócające przepływy charakterystyczne na rzece. Eksploatacja przedsięwzięcia, z uwagi na jego charakter, nie spowoduje przekroczenia obowiązujących standardów jakości środowiska". Zarzut naruszenia § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia jest nieusprawiedliwiony bowiem planowane przedsięwzięcie nie jest przedsięwzięciem, którego realizacji zakazuje rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego.

Zarzutu naruszenia § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego jest również nieusprawiedliwiony. Ustalając środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia, w decyzji z dnia [...] października 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy G. wskazał, że "(...) Zgodnie z przedłożoną dokumentacją w ramach projektowanych robót nie przewiduje się wykonawstwa żadnych robót regulacyjnych, w tym także prostowania koryta rzeki. Przepustowość hydrauliczna istniejącego koryta nie zmieni się. Prace przy budowie budynku MEW nie spowodują naruszenia swobodnego zwierciadła wód gruntowych. Nie projektuje się poszerzenia koryta cieku na analizowanym odcinku, a jedynie budowę niezależnych kanałów doprowadzających wodę. Bilans wodny w wyniku zwrotnego poboru wód zostanie zamknięty w granicach tej samej zlewni". Zatem zarzut skarżącej kasacyjnie, że możliwe jest jedynie prowadzenie prac regulacyjnych i utrzymaniowych rzek tylko

w zakresie niezbędnym dla rzeczywistej ochrony przeciwpowodziowej nie odnosi się do stanu faktycznego sprawy wobec tego, że nie będą prowadzone w ramach inwestycji prace regulacyjne rzeki.

Nieusprawiedliwiony jest również zarzut naruszenia § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego. Analizy bilansu wodnego zlewni nie przeprowadza się na etapie prowadzenia postępowania w sprawie decyzji

o ustaleniu warunków zabudowy, choć w decyzji środowiskowej organ administracji wskazał, że bilans wodny w wyniku zwrotnego poboru wód zostanie zamknięty

w granicach tej samej zlewni. Ponadto wyjaśnić należy, że inwestor zobowiązany jest do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Obecnie toczy się postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, o czym poinformował Sąd sam pełnomocnik skarżącej kasacyjnie, dołączając do pisma

z dnia [...] maja 2022 r. protokół rozprawy administracyjnej w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że w zakresie kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt II OSK 1448/19).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.