Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 577/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6534 Zamówienia publiczne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Hanna Kamińska (spr.), Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi S. [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr[...]. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów na udzielanie świadczeń zdrowotnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Specjalistyczna P. Sp. z o. o. w W. złożyła odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ od wyniku konkursu ofert z dnia 8 grudnia 2004r., przeprowadzonego w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

( Dz. U. Nr 210, poz. 2135).

W odwołaniu strona wniosła o "uzasadnienie przyczyny takiej decyzji" i poinformowała, że – mimo deklaracji ze strony Komisji Konkursowej, do negocjacji nie doszło. Ponadto strona wskazała na środki, którymi dysponuje w celu prowadzenia zadeklarowanej w ofercie działalności.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nie uwzględnił odwołania i na podstawie art. 154 ust. 3 i 4 przekazał je Prezesowi NFZ, który w decyzji z [...] grudnia 2004 r. Nr [...] podzielił opinię Dyrektora.

Zdaniem Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ oraz Prezesa NFZ wyniki kontroli przeprowadzonej przez Komisję Konkursową we wspomnianej placówce nie pozwalają na zaakceptowanie jej oferty, ponieważ strona nie dysponuje możliwościami lokalowymi i sprzętowymi, zaś dane dotyczące sprzętu medycznego zawarte w ofercie konkursowej nie pokrywały się ze stanem faktycznym stwierdzonym u świadczeniodawcy.

Ponadto na terenie W. świadczenia z zakresu rehabilitacji leczniczej zostały zabezpieczone w wystarczający sposób przez inne placówki posiadające umowy wieloletnie.

W skardze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. zwróciła uwagę na to, że podstawą dla rozstrzygnięcia konkursu był wynik kontroli, jakiej poddany był skarżący. O wnioskach z kontroli skarżący dowiedział się przede wszystkim z treści zaskarżonej decyzji, ponieważ na żadnym stadium postępowania nie został mu przedstawiony protokół kontroli, co pozbawiło skarżącego jakiejkolwiek możliwości ustosunkowania się do wniosków podjętych w wyniku kontroli. Ma to znaczenie zwłaszcza w sytuacji, kiedy wyniki kontroli są wadliwe, ponieważ skarżący posiada możliwości lokalowe, co zostało potwierdzone w postanowieniu Powiatowego Inspektora Sanitarnego, które to postanowienie było podstawą umieszczenia zapisu o działalności rehabilitacyjnej w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej prowadzonym przez Wojewodę [...] ( księga rejestrowa[...]) oraz dysponuje sprzętem wykazanym w ofercie.

Dołączenie rehabilitacji do szerokiego zakresu usług medycznych, których strona dostarcza, umożliwia stworzenie warunków lepszej dostępności tego rodzaju świadczeń dla pacjentów skarżącego.

Strona skarżąca zarzuciła naruszenie zasady czynnego udziału strony w przedmiotowym postępowaniu wynikającej z art. 10 Kpa.

Odpowiadając na skargę Prezes NFZ w W. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Zdaniem NFZ, w wyniku kontroli stwierdzono niezadowalający stan techniczny pomieszczeń S. oraz brak możliwości lokalowych i sprzętowych do realizacji zabiegów fizjoterapeutycznych z zakresu kinezyterapii (brak sprzętu wykazanego w ofercie). Ponadto miejsce świadczenia usług z zakresu zabiegów fizykoterapeutycznych zlokalizowano przy ulicy W., natomiast miejsce świadczenia usług z zakresu zabiegów kinezyterapeutycznych – przy ul. C., co wyklucza możliwość kompleksowego leczenia.

Zaistnienie tych okoliczności było przyczyną braku zainteresowania NFZ złożona ofertą i – w konsekwencji – nie zaproszenia oferenta na negocjacje, czego skutkiem było to, że jego oferta nie znalazła się wśród ofert wybranych.

Według NFZ brak jest podstaw do zastosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do postępowania prowadzonego w celu zawarcia umów o udzielanie świadczeń z zakresu opieki zdrowotnej, ponieważ NFZ nie jest organem administracji publicznej.

Regulacje określające zasady i tryb postępowania przy wyborze świadczeniodawców, z którymi są następnie zawierane umowy o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej znajdują się w ustawie z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135) i w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 25 marca 2003 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 55, poz. 493).

Na mocy § 6 przywołanego rozporządzenia, w toku postępowania Komisja może żądać wyjaśnień dotyczących przeprowadzonego postępowania oraz ma prawo do przeprowadzania kontroli w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a także ma prawo zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez podmioty ubiegające się o zawarcie umowy. Przywołane rozporządzenie nie wskazuje natomiast procedury przeprowadzania kontroli.

Zdaniem NFZ przywołany przez stronę art. 10 Kpa nie ma zastosowania w sprawie. Ponadto skarżący nie wskazał jakie przepisy zostały naruszone podczas przeprowadzania kontroli przez NFZ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zarzuty przedstawione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

Z treści art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych wynika, że podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu.

Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy).

Postępowanie przed Narodowym Funduszem Zdrowia w sprawach o zawarcie omowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest zakończone rozstrzygnięciem konkursu ofert, o czym informuje się w miejscu i terminie określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert. Ogłoszenia takie zawierają nazwę i siedzibę względnie adres świadczeniodawcy, który został wybrany. Do rozstrzygnięcia, na mocy przywołanych przepisów, nie stosuje się regulacji zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego, podobnie jak do trybu odwoławczego, który został uregulowany w art. 154 cytowanej ustawy. Dopiero decyzja wydana w wyniku odwołania zawiera uzasadnienie i motywy rozstrzygnięcia.

Sąd zauważył, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się, zgodnie z art. 139 ust. 1 przywołanej ustawy, w trybie rokowań albo – jak w tym wypadku – w trybie konkursu ofert. Składając ofertę strona była zobowiązana do przedstawienia w niej wszelkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia konkursu i mogących mieć wpływ na wynik konkursu. Zachowanie tych wymogów przez stronę jest niezbędne do zapewnienia sprawnego i szybkiego postępowania konkursowego, na co zwraca uwagę ustawodawca ustanawiając wymóg opisywania przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń z uwzględnieniem wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty (wymóg z art. 140). Jeżeli oferta nie została sporządzona w sposób precyzyjny, dokładnie odzwierciedlający składane przez stronę propozycje, to strona nie może obciążać konsekwencjami swojej niedbałości podmiot decydujący o wyborze oferty i żądać – skutecznie – ponownego przeprowadzenia konkursu. Powyższą uwagę należy odnieść do miejsca położenia aparatów i urządzeń wskazanych w formularzu ofertowym: powinno być one wskazane w tym samym formularzu. Należy także wskazać, że w skardze nie ma uzasadnionych zarzutów co do kwalifikacji tak stanu sprzętowego, jak miejsca świadczenia usług mając na względzie zaspokajanie potrzeb W. w zakresie rehabilitacji leczniczej.

Zasady postępowania konkursowego są odmienne od zasad obowiązujących w ogólnym dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym, co wynika chociażby z celu postępowania konkursowego i jego przedmiotu, którym jest szybki wybór najkorzystniejszej z przedstawionych ofert, a nie ustalanie – wraz z wybraną stroną, ze jej oferta jest najkorzystniejsza.

Wszelkie działania, w tym działania kontrolne, miały na celu – z założenia – zweryfikowanie podanych przez stronę informacji, a nie ustalanie nowego stanu faktycznego, istotnego dla rozstrzygnięcia, co wynika z treści § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 25 marca 2003 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej i jej zadań. Zgodnie z ust. 2 tego paragrafu komisja ma prawo przeprowadzenia kontroli w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych ofercie, a także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez podmioty ubiegające się o zawarcie umowy. Jeżeli jakieś informacje nie były zawarte w ofercie, to nie mogło nastąpić ich potwierdzenie ani zaprzeczenie, natomiast ocenie podlegają – co najwyżej – zweryfikowane informacje, a nie informacje, które nie były zawarte w treści oferty. W trakcie postępowania kontrolnego nie prowadzi się postępowania dowodowego w tym znaczeniu, że nie wykazuje się i nie ustala okoliczności, na które skarżący nie zwrócił uwagi w ofercie.

Sąd zwraca uwagę na fakt, że, zgodnie z art. 154 ust. 1 przywołanej ustawy odwołanie może dotyczyć jedynie rozstrzygnięcia konkursu, a nie postępowania podczas rozstrzygania, do czego służą instrumenty prawne przewidziane w art. 153 wspomnianej ustawy (protest). Zgodnie z tym przepisem w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne, do czasu zakończenia postępowania, oferent może złożyć do komisji umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności, natomiast nie może skutecznie wzruszać rozstrzygnięcia na podstawie naruszeń postępowania.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 152 ust. 2 pkt 2 przywołanej ustawy świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i art. 154, z wyjątkiem jednakże sytuacji, kiedy strona kwestionuje niedokonanie wyboru świadczeniodawcy. Z treści skargi wniesionej do Sądu, w której strona stwierdziła, że "dołączenie do szerokiego zakresu usług medycznych (....) stworzyłoby warunki lepszej dostępności tego rodzaju świadczeń dla naszych pacjentów, czego nie gwarantują, biorąc pod uwagę liczbę ludności P., wymienione w decyzji placówki" wynika zamiar kwestionowania nie dokonania wyboru S. Sp. z o.o. przez uprawniony podmiot. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, a następnie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, mieli prawo do oceny treści oferty strony, czego wyrazem jest wybór (lub nie) oferty, ta argumentacja znalazła odzwierciedlenie w treści zaskarżonej decyzji.

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie jednoznacznie wynika, że dane dotyczące sprzętu medycznego zawarte w ofercie konkursowej nie pokrywały się z danymi dotyczącymi sprzętu zastanego w pomieszczeniach świadczeniodawcy (brak niektórych urządzeń). Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia i Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie mieli obowiązku prowadzić dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sprawie danych ujawnionych w ofercie oraz przewidywania nie wyrażonych intencji i zamiarów oferenta: byłoby to sprzeczne z założeniami postępowania konkursowego i naruszało zasadę równości obowiązującą względem kontrahentów. Zgodnie z art. 134 przywołanej ustawy Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W celu realizacji tego postulatu wszelkie wyjaśnienia, wymagania i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach, co nie zmienia przedmiotu postępowania, którym jest wybór najkorzystniejszej oferty na podstawie informacji w niej zawartych.

Mając na względzie powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.