Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 456/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o wyłączenie sędziego WSA Macieja Dybowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączeniu sędziego Macieja Dybowskiego od orzekania w sprawie


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r. skarżąca K. P. wniosła o wyłączenie od orzekania Sędziego WSA Macieja Dybowskiego będącego jednym z sędziów składu rozstrzygającego sprawę.

Jako przyczynę zgłoszenia żądania skarżąca wskazała:

- troczące się postępowanie przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości w Strasburgu

- spór z Sędzią Dybowskim polegającym na tym, że był jednym z sędziów orzekających w sprawie ze skargi K. P. na czynności Komornika Sądu Rejonowego w P. (postanowienie z 28.06.2000 r. [...] Sądu Okręgowego w P.)

- udział Sędziego w postępowaniach w Sądzie Okręgowym w P. związanych z eksmisjami z lokali spółdzielczych

- wyrok w sprawie IV SA/Po 1120/04, w której sędzia nie był sprawozdawcą

Zdaniem skarżącej Sędzia Maciej Dybowski nie będzie w jej sprawie bezstronny, stąd wniosek o jego wyłączenie jest zasadny.

Sąd rozpoznający wniosek K. P. o wyłączenie Sędziego uznał, że jest on nieuzasadniony. Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że podmiotowym prawem o randze konstytucyjnej jest prawo każdego obywatela do bezstronnego sądu. Urzeczywistnienie tego prawa następuje w licznych gwarancjach ustawowych, a jedną z nich jest instytucja wyłączenia sędziego zawarta również w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidziana w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a). Winno być bezspornym, że w rozstrzyganej sprawie, należy wykluczyć sytuację wyłączenia sędziego z mocy ustawy o którym mowa jest w art. 18 P.p.s.a. Natomiast art. 19 P.p.s.a w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 września 2006 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2006 nr 208 poz. 1536) stanowi, że "niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie".

Skarżąca K. P. jest osobą, która ma wyższe prawnicze wykształcenie. Od 2000 r. zarejestrowana jest jako osoba bezrobotna. W wywiadach środowiskowych nie zgłasza problemów zdrowotnych. Wynika z powyższego, ze z własnego wyboru pozostaje bez pracy i uznaje, że to państwo zobowiązane jest do zapewnienia jej materialnej egzystencji.

W okresie od 2003 r. do września 2008 r. zarejestrowano z jej skarg z zakresu pomocy społecznej oraz innych świadczeń pomocowych 65 spraw. Sprawy te pierwotnie rejestrowane były w Wydziale NSA - Ośrodku Zamiejscowym w Poznaniu rozpoznającym sprawy ogólnoadministracyjne, a od 1.01.2004 r. w Wydziale IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Losy spraw wnoszonych przez skarżącą miały różny finał, z tym że na 7 spraw, w których sprawozdawcą był Sędzia Maciej Dybowski 1 rozstrzygnięcie organów administracji uchylono. We wszystkich sprawach rozstrzyganych przez Sędziego Macieja Dybowskiego, uzasadnienia orzeczeń zawierają profesjonalną i znajdującą podstawę prawną argumentację.

Mimo rozstrzygania w sprawach przez Sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, do tej pory skarżąca nie zgłaszała zarzutu bezstronności i to zarówno gdy był sędzia sprawozdawcą jak i wówczas gdy uczestniczył w składzie orzekającym.

Aktualnie jednak wszystkie sprawy rozpoznawane w Wydziale IV ze skargi K. P. nie mogą być załatwione gdyż na kolejnych rozprawach skarżąca składa wnioski o wyłączenie sędziów. Miało to miejsce na rozprawach wyznaczonych w sprawach:

IV SA/Po 852/07 z dnia 5.11.2008 r.

IV SA/Po 109/08 z dnia 16.12.2008 r.

IV SA/Po 456/08 z dnia 18.12.2008 r.

Biorąc pod uwagę, że jeden z sędziów orzekających w Wydziale IV WSA w Poznaniu, wyłączył się skutecznie od orzekania w sprawach z jej skarg (z uwagi na wspólny okres studiów), należy uznać, że kolejne wnioski skarżącej zmierzają do podważenia sprawnego funkcjonowania Sądu, gdyż w wydziale IV WSA w Poznaniu może orzekać w sprawach ze skarg K. P. 7 sędziów.

Jak do tej pory nie wykazano, aby którakolwiek ze spraw wniesionych przez skarżącą do Europejskiego Trybunału Konstytucyjnego w Strasburgu, została przez ten organ za usprawiedliwioną i by sprawa dotyczyła Sędziego WSA w Poznaniu Macieja Dybowskiego.

To że Sędzia orzekał w sprawach rozstrzyganych przez sądy powszechne w sprawach Skarżącej nie jest nadzwyczajną sytuacją, biorąc pod uwagę przepisy, które pozwalają na objęcie stanowiska sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego w niniejszej sprawie Sąd uznał, że argumentacja osoby składającej wniosek o wyłączenie sędziego w trybie art. 19 P.p.s.a. nie może być abstrakcyjna i opierać się na podstawach nie znajdujących uzasadnienia w stanie faktycznym konkretnej sprawy Skarżąca o wyłączenie Sędziego Macieja Dybowskiego nie wskazała żadnych logicznych argumentów wskazujących na usprawiedliwione argumenty uzasadniające wyłączenie go od rozpoznania konkretnej sprawy.

Powyższe wskazuje, że sposób wybrany przez skarżącą na eliminowanie sędziów Wydziału IV WSA w Poznaniu od orzekania w sprawach z jej skarg zmierza do przewlekania postępowania sądowego. Skarżąca prezentująca postawę roszczeniową zarówno wobec organów pomocowych jak i wobec Sądu kontrolującego rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, w ocenie składu rozstrzygającego wniosek o wyłączenie Sędziego, nie może wymuszać poprzez wnioski o wyłączenie Sędziego, sposobu rozstrzygania w jej sprawach. Zgłaszanie zarzutów wobec Sędziego jeżeli nie ma uzasadnionych podstaw w konkretnej sprawie i opiera się wyłącznie na subiektywnej nieuzasadnionej ocenie jest chybione bowiem sprawy z zakresu pomocy społecznej muszą być rozpoznawane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o Pomocy Społecznej (tj. Dz.U. z 2008 r. nr 115 poz. 728), a sposób ich załatwiania przewidują przepisy wykonawcze do ustawy. Przepisy te muszą być respektowane zarówno przez organy rozstrzygające wniosek jak i osoby z pomocy społecznej korzystające. Ponieważ skarżąca nie wykazała, aby uzasadniona wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie wystąpiła i w tym przedmiocie nie przedstawiła obiektywnej czy też subiektywnej ale uargumentowanej motywacji swego wniosku o wyłączenie sędziego, któremu zarzut bezstronności w danej sprawie możnaby było postawić – żądanie wyłączenia sędziego na zasadzie art. 22 § 1 P.p.s.a. należało oddalić.

/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ G. Radzicka /-/ P. Miładowski

AT