Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 526/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1 pkt 9, art. 3 ust. 1 pkt 17, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 93 poz 896
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 78 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 286 poz 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2014 r. przy udziale sprawy ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 755 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 22.01.2014 r. sygn. akt I GSK 1536/12 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 373/11 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i przekazał sprawę celem ponownego rozpoznania.

Stan sprawy jest następujący:

Agencja celna "A" spółka z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu importowany ze Stanów Zjednoczonych i opisany w pozycji 31 dokumentu SAD urządzenie medyczne Solar Titan z głowicą wymienną Titan XL do zabiegów usuwania owłosienia. Dla towaru zadeklarowano kod CN 9018 90 85 (kod Taric 9018 90 85 00) Wspólnej Taryfy Celnej obejmujący "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku, - pozostałe przyrządy i urządzenia, - pozostałe", dla których w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego w Taryfie Celnej przewidziano stawkę 0%. W zgłoszeniu celnym zadeklarowano także wartość celną w kwocie [...] USD, koszty transportu przywiezionych towarów do miejsca ich wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w wysokości [...] PLN, koszty ubezpieczenia przywiezionych towarów do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty (032W) w kwocie [...] PLN oraz warunki dostawy w bazie [...] .

Organ celny pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...] r. nr [...] , w której określił niezaksięgowaną kwotę cła w wysokości [...] PLN. Jednocześnie ustalił, iż importowany towar należało zaklasyfikować do kodu CN 8543 70 90 (kodu Taric 8543 70 90 99) obejmującego "maszyny i aparatura, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone, gdzie indziej w niniejszym dziale, -pozostałe maszyny i aparatura, - pozostałe, - pozostałe, - pozostałe" z przyporządkowaną do niego stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7%.

Od decyzji strona wniosła odwołanie, w którym zaskarżyła w całości rozstrzygnięcie organu I instancji zarzucając mu błędne ustalenie, że sporne urządzenie nie było urządzeniem medycznym.

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II instancji uznał, że prawidłowość klasyfikowania towaru do kodu 8543 jest konsekwencją wnikliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, na który składa się min. instrukcja obsługi urządzenia i formularz zgłoszeniowy do Rejestru Wyrobów Medycznych. Wynika z nich, że urządzenie służy do usuwania zbędnego owłosienia i fotoodmładzania i obsługiwane jest przez przeszkolone osoby. Dyrektor Izby Celnej nie zgodził się z twierdzeniem importera, że urządzenie może być obsługiwane wyłącznie przez lekarza, gdyż z samej instrukcji wynikało, że jego użycie musi być poprzedzone jedynie konsultacją lekarską pacjenta, a może być obsługiwane przez przeszkoloną osobę. Organ celny wskazał również na stosowne zapisy ustawy o wyrobach medycznych, w szczególności art. 3 ust. 1 pkt 17, ust. 3, art. 4, art. 5, art. 15 i art. 16 oraz art. 51 i art. 52, które stanowią jakie wyroby podlegają rejestracji, na kim ciąży ten obowiązek i kto rozstrzyga spory w przypadku rozbieżności co do klasyfikacji i kwalifikacji wyrobów medycznych.

Strona złożyła do WSA w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. , domagając się uchylenia decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie.

WSA uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, iż Dyrektor Izby Celnej w K. zasadnie przyjął, że po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny i po zwolnieniu towarów zgłaszający może również w trybie art. 78 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm.) wnioskować o sprostowanie przez organy celne zgłoszenia, jak również organy celne mogą z urzędu zainicjować postępowanie administracyjne w tym trybie. Zaznaczył, że w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny a klasyfikacji towarowej dokonuje się w oparciu o obowiązującą w dniu zgłoszenia Wspólną Taryfę Celną, która została ustanowiona na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r., na mocy art. 1 ust. 1 powyższego rozporządzenia została ustanowiona nomenklatura towarowa, zwana Nomenklaturą Scaloną, w skrócie CN, w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów wspólnej Taryfy celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty. Sąd podzielił pogląd organu celnego, iż opis towaru w zgłoszeniu celnym powinien zawierać oznaczenie jego wszystkich funkcji istotnych dla klasyfikacji taryfowej. W przedmiotowej sprawie w zgłoszeniu celnym wskazano urządzenie medyczne Solar Titan. Zaznaczył również, że z załączonego do zgłoszenia celnego formularza zgłoszeniowego do rejestru wyrobów medycznych i podmiotów odpowiedzialnych za ich wprowadzanie do obrotu i do używania wynika, że jest to urządzenie służące do trwałego usuwania zbędnego owłosienia i wykonywania zabiegów na skórze działające z zastosowaniem intensywnie pulsującego światła a urządzenia takie nie muszą być obsługiwane przez lekarzy, jakkolwiek ich używanie wymaga specjalistycznego przeszkolenia. Tymczasem pozycja HS 9018, do której skarżący zaklasyfikował towar obejmuje te urządzenia, które są stosowane wyłącznie przez lekarzy w ich praktyce zawodowej. Uznał, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organ art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegający na zaniechaniu przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego oraz nieuwzględnienie dowodów, z których wynika medyczny charakter spornego urządzenia, jako że jest ono używane w medycynie estetycznej. WSA w Gliwicach odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 121 O.p. wskazał, że w postępowaniu weryfikującym zgłoszenie celne, w którym strona będąca profesjonalistą nieprawidłowo sklasyfikowała towar, nie może ona bronić się skutecznie zarzutem naruszenia przez organy celne zasady zaufania opisanej w art. 121 § 1 w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego, jeżeli sama zaniechała wystąpienia o wiążącą informację taryfową (wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 369/06 z 28 marca 2007 r. czy wyrok z dnia 29 listopada 2004 r., SA/Wr 1693/02 czy III SA/Wr 200/09), ponieważ na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przedstawionego organom celnym towaru. Uznał, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego nie zostało poprzedzone szczegółową analizą całego zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez badanie faktu wykorzystania urządzenia w medycynie ponieważ organ okoliczność tą badał, jednak doszedł do przekonania, że przedmiotowy towar znajduje zastosowanie do celów kosmetycznych. Sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji stwierdził, że ocena dowodów dokonana przez orzekające w sprawie organy celne nie przekroczyła granic zakreślonych w art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Podsumowując zauważył, iż w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym, dotyczącej identycznego urządzenia, NSA wyrokiem z 21.06.2011 r. wydanym w sprawie I GSK 406/10 oddalił skargę kasacyjną strony od wyroku WSA w Gliwicach, oddalającego skargę.

W skardze kasacyjnej J. M. , reprezentowany przez pełnomocnika wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tj:

a) naruszenie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 121 § 2 w zw.z art.122 op, przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo że zebrany przez organ materiał dowodowy okazał się być niewystarczający i budzący wątpliwości, które przy uzupełnieniu materiału dowodowego, mogły przechylić szalę na korzyść skarżącego.

b) naruszenie art. 153 p.p.s.a., co uniemożliwia sądowi kasacyjnemu ocenę, czy słusznie sąd administracyjny uznał się związanym treścią poprzedniego postanowienia, a w konsekwencji nie pozwala rozpoznać zarzutu naruszenia prawa materialnego,

c) naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a., sprowadzający się do stwierdzenia, że sąd I instancji, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie wyszedł poza ich granice, mimo że w danej sprawie powinien to uczynić (por. uzasadnienie wyr. NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r., FSK 377/04, niepubl., jeszcze na tle art. 51 ustawy o NSA),

Postawiono także zarzuty naruszenie przepisów prawa procesowego tj:

a) art. 2 ust. 1 pkt 38) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2004 r., nr 3, poz. 896, ze zm.) definiującego wyrób medycznych w zw. z art. 194 o.p. poprzez nieuwzględnienie w sprawie dokumentów urzędowych tj. wydanego zaświadczenia przez upoważnionego w sprawie do działania organ administracji zespolonej publicznej tj. Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych i Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 22 września 2006r., z którego jednoznacznie wynika, iż objęty przedmiotem postępowania sprzęt jest sprzętem medycznym i winien być na potrzeby ustalenia wysokości należności celnych traktowany jak wyrób medyczny. Zdaniem strony pominięcie w sprawie przedłożonych przez stronę dokumentów urzędowych co oznacza naruszenie przepisów art. 306a -306n O.p. doprowadziło do wydania aktu sprzecznego z prawem, a nadto naruszającego ustaloną już linię orzecznictwa NSA , iż nie można w sprawie orzec wbrew wynikającym z dokumentów urzędowych okolicznościom potwierdzającym, iż dany wyrób jest wyrobem medycznym, bez uchylenia tegoż dokumentu urzędowego, naruszenie art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego WKC w zw. z art. 1 i art. 12 ust. 1 oraz art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej3 w zw. z załącznikiem nr I, w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawi Wspólnej Taryfy Celnej poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym zakwalifikowaniu urządzenia do kodu CN 8543 70 90 (Taric 8543 70 90 99) zamiast do kodu CN 9018 90 85 (Taric 9018 90 85 00).

NSA w wyroku z 22.01.2014 r. sygn. akt I GSK 1536/12 stwierdził, iż skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone orzeczenie nie odpowiada prawu. Za zasadny uznano zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na naruszenie przez Sąd I instancji przepisu art.145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z przepisami Ordynacji podatkowej wskazanymi punkcie 1 a skargi kasacyjnej.

NSA zaznaczył, że proces klasyfikacji towaru obejmuje zidentyfikowanie samego towaru i ustalenie, czy towar odpowiada konkretnej pozycji Taryfy celnej. W procesie tym należy posługiwać się nie tylko przesłankami natury technicznej, chemicznej czy kryteriami przeznaczenia towaru, ale należy mieć na uwadze treść taryfy celnej wraz z uwagami do poszczególnych sekcji lub działów, a także Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnienia do Taryfy celnej. Niezbędne jest zatem dokonanie ustaleń w zakresie tych cech towaru, które są relewantne z punktu widzenia Taryfy celnej. Podkreślił, iż w orzecznictwie tegoż Sądu utrwalił się pogląd, że "zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji Taryfy celnej mieści się w sferze ustaleń faktycznych" stąd podzielając ten pogląd stwierdzono, iż proces identyfikacji towaru dla potrzeb klasyfikacji celnej służy temu, aby następnie przy użyciu Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych sekcji lub działów oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, można było sprawdzić, czy cechy importowanego towaru odpowiadają określeniom używanym w poszczególnych pozycjach Taryfy celnej. NSA po przypomnieniu reguły 1 ORINS stwierdził, iż poprzestanie na stosowaniu jedynie reguły pierwszej jest więc możliwe tylko wtedy, gdy towar jest tożsamy z brzmieniem pozycji z uwzględnieniem uwag do sekcji lub działów. Jednak na gruncie rozpoznawanej sprawy zastosowanie jedynie reguły 1 i 6 nie jest wystarczające bo sporny towar może być pozornie klasyfikowany do dwóch różnych pozycji taryfy celnej. W takiej sytuacji reguła 1 stanowi o dokonywaniu klasyfikacji "zgodnie z następującymi regułami" czyli pozostałymi regułami (od 2 do 5) mającymi zastosowanie sekwencyjne. Charakteru samodzielnej zasady interpretacyjnej pozwalającej na prawidłową klasyfikację towarową nie posiada także reguła 6, która zawiera objaśnienia co do sposobu przeprowadzania klasyfikacji na podstawie reguł wcześniejszych.

Mając na uwadze, iż importowany towar - Solar Titan z głowicą wymienną Titan XL wykorzystywany jest do zabiegów kosmetycznych i jest urządzeniem, które winno być obsługiwane przez lekarzy za trafne uznano wskazanie Sądu I instancji, iż obsługa tego urządzenia przez lekarzy nie jest warunkiem koniecznym do wykorzystywania tegoż urządzenia do zabiegów kosmetycznych. W konsekwencji za istotne uznano ustalenie zakresu możliwych do wykonania zabiegów kosmetycznych przy wykorzystaniu importowanego towaru i koniecznego określenia charakteru wykonywanych zabiegów i możliwości ingerowania w zdrowie pacjenta, a tym samym ustalenie przeznaczenia importowanego towaru.

Zdaniem NSA Sąd I instancji nie wyjaśnił w sposób jednoznaczny, czy organy administracji publicznej w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (instrukcje obsługi, faktury, certyfikat bezpieczeństwa i jakości), ustaliły przeznaczenie importowanego towaru, a zwłaszcza, czy w sposób dostateczny wykazały, że towar ten nie może być zaklasyfikowany do kodu CN 9018 90 85 , bowiem dopiero jednoznaczne ustalenie, że określony towar nie może być klasyfikowany do konkretnego kodu CN daje podstawy do poszukiwania możliwości klasyfikowania tegoż towaru do innego kodu Taryfy celnej. W konsekwencji stwierdził NSA iż Sąd I instancji akceptując zakres przeprowadzonego przez organy postępowania dowodowego oraz akceptując przyjętą przez organy ocenę materiału dowodowego, nie odniósł się do kwestii związanych z brakiem stanowiska organu w zakresie przyczyn dla których organ pominął przy ustalaniu cech, właściwości i przeznaczenia importowanego towaru, dokumenty wskazujące na wpis importowanego towaru do Rejestru Urządzeń Medycznych. W omawianym zakresie nie jest wystarczające odwołanie się do treści przepisów ustawy z 20 kwietnia 2004 roku o wyrobach medycznych ( Dz. U. 93, poz.896 ze zm.). NSA stwierdził, iż interpretacja przepisów klasyfikacyjnych oparta o ORINS nie wyklucza stosowania zasad ogólnych określonych w O.p. w tym: art. 122 O.p., art.180 § 1 O.P. Ograniczenie postępowania dowodowego zatem do oceny instrukcji obsługi importowanego towaru i treści zgłoszenia celnego nie daje wystarczających podstaw do przyjęcia, że w sprawie w sposób jednoznaczny ustalono cechy, właściwości i przeznaczenie towaru zezwalające na zaklasyfikowanie go do wskazanego w zaskarżonych decyzjach kodu Taryfy celnej.

NSA uznał, iż skoro sporne stało się to czy towar objęty postępowaniem może być uznany za przyrząd i urządzenie stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku, a tym samym sporne jest czy towar ten może znaleźć zastosowanie medyczne i czy ewentualne ustalenie, że ma on wyłącznie zastosowanie w kosmetyce wyklucza możliwość zaliczenia tego urządzenia do kodu CN 9018 90 85 powyższe stwarza podstawy do wykorzystania środka dowodowego, o którym w art.197 § 1 O.p. Przy stwierdzonych uchybieniach i naruszeniach przepisów procesowych w powiązaniu z odpowiednim kodem Taryfy celnej stwierdzono iż otwarta pozostaje kwestia klasyfikacji importowanego towaru do właściwego kodu Taryfy celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zapisem art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Oceniając sporną decyzję gdzie dokonano klasyfikacji towarowej importowanego towaru opisanego jako Solar Titan przypomnieć trzeba, że kod 9018 90 85 (kod Taric 9018 90 85 00) Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii i weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku – pozostałe przyrządy i urządzenia, – pozostałe",. Natomiast kod CN 8543 89 97 (kod Taric 8543 89 97 99) obejmuje "maszyny i aparaturę, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone, gdzie indziej w niniejszym dziale, – pozostałe maszyny i aparatura, – pozostałe, – pozostałe, – pozostałe". Klasyfikując przedmiotowy towar trzeba mieć na uwadze zatem przede wszystkim to co jest zasadniczym przeznaczeniem spornego towaru, czy są to zabiegi kosmetyczne, czy też leczenie.

W ocenie Sądu wniosek organów celnych, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (instrukcji obsługi, faktury, certyfikatu bezpieczeństwa i jakości) wynika przeznaczenie importowanego towaru, a także ocena, iż w sposób dostateczny wykazano, że towar ten nie może być zaklasyfikowany do kodu CN 9018 90 85 nie są słuszne. Jedynie jednoznaczne ustalenie, że określony towar nie może być klasyfikowany do konkretnego kodu CN daje podstawy do możliwości klasyfikowania tegoż towaru do innego kodu Taryfy celnej. Jak wskazał NSA istotne jest także ustalenie zakresu możliwych do wykonania zabiegów kosmetycznych przy wykorzystaniu importowanego towaru i dopiero w dalszej kolejności koniecznym jest określenie charakteru wykonywanych zabiegów i możliwości ingerowania w zdrowie pacjenta, a tym samym ustalenie przeznaczenia importowanego towaru. Te okoliczności z materiału dowodowego zebranego w sprawie w sposób dający jednoznaczną możliwość do orzekania w sprawie przez organy nie wynikają . Organ nie wskazał stanowiska co do braku przyczyn z powodu których pominął przy ustalaniu cech, właściwości i przeznaczenia importowanego towaru, dokumenty wskazujące na wpis importowanego towaru do Rejestru Urządzeń Medycznych . Sama zaś ocena instrukcji obsługi importowanego towaru i treści zgłoszenia celnego nie daje wystarczających podstaw do przyjęcia, że w sprawie w sposób jednoznaczny ustalono cechy, właściwości i przeznaczenie towaru zezwalające na zaklasyfikowanie go do wskazanej w zaskarżonej decyzji kodu Taryfy celnej. Skoro przy interpretowaniu przepisów klasyfikacyjnych opartych o ORINS zastosowanie mają zasady ogólne z O.p., a zatem i art. 122 O.p. organy winny były przeprowadzić postępowanie dowodowe przy uwzględnieniu art.180 § 1 O.p. Winny były zatem rozważyć czy w celu jednoznacznego ustalenia, czy sporny towar jest urządzeniem medycznym, czy urządzeniem innym wykonującym indywidualne funkcje nie jest koniecznym przeprowadzenie w sprawie środka dowodowego z art. 197 Op. Tych zasad z art. 122 O.p. jak i z art. 187 O.p. w sprawie nie dochowano .

Skoro zatem kontrolując sporną decyzję Sąd doszedł do przekonania, iż podjęta została w oparciu o dowody nie wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy jest nie wystarczający do jednoznacznej oceny do jakiego kodu CN należy zaklasyfikować importowany towar – Solar Titan decyzję należało usunąć z obrotu prawnego, gdyż przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów procesowych art. 122, art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej mogących mieć wpływ na ostateczny wynik sprawy .

W konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono w trybie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni wskazania wyrażone w ramach wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez NSA. W szczególności w niniejszej sprawie organ podejmie czynności zmierzające do prawidłowego ustalenia zasadniczego przeznaczenia towaru, czy jest on urządzeniem medycznym, czy urządzeniem innym, rozważy czy nie jest zasadnym skorzystanie z możliwości powołania biegłego w celu uzyskania wiedzy specjalistycznej w zakresie jaki jest niezbędny do podjęcia ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie.