Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 144/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 144/21 w sprawie ze skargi R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia [...] października 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po [...]


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 października 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 144/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. i odmówił przyznania prawa pomocy.

Pismem z [...] października 2021 r., R. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 144/21.

Skarżący złożył również wniosek o przyznanie adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z 21 grudnia 2021 r., IV SPP/Po 186/21, starszy referendarz sądowy tut. Sądu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Zgodnie z art. 285f § 1p.p.s.a., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. W myśl art. 285f § 3 P.p.s.a., skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

Natomiast stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepis § 2 art. 175 P.p.s.a, stanowi, iż przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto zgodnie z § 2a art. 175 P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.

Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem w niniejszej sprawie sporządził i wniósł osobiście skarżący, który nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym. Skarga ta zatem nie spełnia wymogów określonych w art. 175 § 1 p.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Jak wskazuje się w doktrynie, niesporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 PPSA jest brakiem nieusuwalnym skargi i uzasadnia jej odrzucenie a limine bez wzywania do uzupełnienia braku (art. 285f § 3 P.p.s.a.; por. np. post. NSA z 11.7.2012 r., II ONP 3/12, Legalis oraz post. NSA z 19.7.2017 r., I GNP 15/17, Legalis). Dodać warto, że taka regulacja nie narusza Konstytucji RP, w tym prawa do sprawiedliwej procedury (por. np. uzasadnienie wyr. TK z 12.7.2011 r., SK 49/08, OTK-A 2011, Nr 6, poz. 55 oraz uzasadnienie wyr. TK z 8.4.2014 r., SK 22/11, OTK-A 2014, Nr 4, poz. 37) – zob. J. Drachal, A. Wiktorowska, G. Rząsa, Komentarz do art. 285f [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2021, Nb 6.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 285f § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Marginalnie wskazać należy również, że orzeczenie w rozumieniu art. 285a p.p.s.a. musi być prawomocne w sensie formalnym. Zarówno w orzecznictwie, jak i piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się powszechnie, że prawomocność formalna wiąże się z brakiem możliwości zaskarżenia orzeczenia w drodze zwyczajnych środków odwoławczych. Od orzeczenia nie przysługuje zwykły środek odwoławczy, jeżeli ustawa go nie przewiduje, strona nie skorzystała z jego wniesienia lub upłynął termin do jego wniesienia oraz jeśli mimo wniesienia środka odwoławczego środek ten nie został uwzględniony (por. B. Dauter, System informacji prawnej LEX, komentarz do art. 285a p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie wskazać należy, że orzeczenie z 5 października 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 144/21 na dzień złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem nie było jeszcze orzeczeniem prawomocnym. Po doręczeniu orzeczenia tut. Sądu z dnia 5 października 2021r. skarżącemu - co nastąpiło w dniu [...] października 2021 r. (k. 151 akt), - skarżący w tym samym dniu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia.