Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 794/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6,  art. 52 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Teza: stwierdzenie przez organ odwoławczy - na podstwie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania adminisatrcyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) - uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie otwiera stronie drogi do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydana przez organ I instancji decyzję, od której strona wnioskła odowłanie. Wniesiona w takim wypadku skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu przepisu art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

TEZY

stwierdzenie przez organ odwoławczy - na podstwie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania adminisatrcyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) - uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie otwiera stronie drogi do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydana przez organ I instancji decyzję, od której strona wnioskła odowłanie. Wniesiona w takim wypadku skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu przepisu art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy W. decyzją administracyjną z dnia [...] r. nr [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (działka nr 22, AM-1, obręb M.) w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i jako zobowiązanego do uiszczenia opłaty wskazał S. R..

S. R. wniósł odwołanie od ww. decyzji, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Następnie S. R. pismem z dnia 28 października 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – za pośrednictwem SKO we W. – skargę na decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce wtedy, gdy organ wyższej instancji rozpozna wniesiony środek zaskarżenia. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wówczas przedmiotem skargi do sądu jest decyzja administracyjna wydana po rozpatrzeniu odwołania albo postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania lub o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W świetle poczynionych rozważań Sąd doszedł do przekonania, że skarżący w niniejszej sprawie wyczerpał środki zaskarżenia służące mu w postępowaniu administracyjnym, ponieważ wniesione przez niego odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy W. zostało rozpoznane przez SKO we W. poprzez wydanie opisanego już postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Jednak we wniesionej do Sądu skardze w żaden sposób nie odniesiono się do tego postanowienia i kwestii uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący jednoznacznie określił datę i numer zaskarżonej decyzji i nie budziło wątpliwości Sądu, że zażądał kontroli legalności wyłącznie decyzji organu I instancji, rozwijając w skardze argumentację przeciwko legalności tej decyzji. Sąd uznał jednak, że decyzja organu I instancji w niniejszej sprawie nie może być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, ponieważ przedmiotem takim mogłoby być wyłącznie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. To postanowienie było ostatecznym aktem administracyjnym kończącym postępowanie. Nie jest takim aktem jednak zaskarżona decyzja burmistrza, pomimo że jest decyzją ostateczną. Skarga do sądu administracyjnego służy bowiem na ostateczne rozstrzygnięcie organu rozpatrującego środek zaskarżenia wniesiony przez stronę od decyzji pierwszoinstancyjnej.

Innymi słowy, wniesiona skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ stwierdzenie przez organ odwoławczy – na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie otwiera stronie drogi do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną przez organ I instancji decyzję, od której strona wniosła odwołanie.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.