Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 66/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 249a, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z wniosku R.J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych p o s t a n a w i a przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

II SO/Łd 66/16

Uzasadnienie

R.J. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek.

W dniu 10 października 2016 r. do tut. Sądu wpłynął, sporządzony na urzędowym formularzu, wniosek R.J. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca jest osobą bezrobotną, nieosiągającą żadnych dochodów. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z prac dorywczych i pomocy znajomych i rodziny (kwota ok. 450 zł), oczekuje na przyznanie renty. Wnioskodawca nie zadeklarował posiadania żadnego wartościowego majątku ani dochodów. W uzasadnieniu strona wskazała, że cierpi na cukrzycę, a koszty leków i leczenia to kwota ok. 250 zł miesięcznie. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Mając na uwadze sytuację rodzinną i materialną przedstawioną przez wnioskodawcę uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym w postaci wynagrodzenia dla pełnomocnika z wyboru. Biorąc bowiem pod uwagę fakt utrzymywania się ze środków pochodzących z pomocy rodzony i prac dorywczych uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w tym zakresie.

Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG