Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1030/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1 i 2, art. 165a par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Sokołowska, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. sprawy ze skargi W. Limited z siedzibą na Cyprze na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz W. Limited z siedzibą na Cyprze kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżąca (Wnioskodawca, Spółka, Skarżąca) – W. Limited z siedzibą na Cyprze, wnioskiem z 8 października 2013 r. uzupełnionym pismem z 14 października 2013 r. złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Wskazała, że jest spółką kapitałową, będącą rezydentem Republiki Cypru. Wnioskodawca będzie akcjonariuszem spółek komandytowo-akcyjnych (SKA), do których przystąpi nabywając je, lub obejmując po przekształceniu. W innych przypadkach Wnioskodawca obejmie akcje, kupi, lub nabędzie w inny sposób. W wyniku zbycia akcji SKA Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie za zbyte akcje. Skarżąca zadała pytanie, czy przychód uzyskany z odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę akcji SKA będzie traktowany jako zysk z tytułu przeniesienia własności majątku, przewidziany w przepisie art. 13 ust.4 Umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie w dniu 4 czerwca 1992r. (powoływanej dalej jako "Umowa"), w związku z czym nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce?. Zdaniem Spółki na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.

Postanowieniem z [...] grudnia 2013 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., odmówił Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej przychodu z odpłatnego zbycia akcji SKA.

Organ wskazał, że zakres przedmiotowy wniosku zakreślony przez Wnioskodawcę nie mieści się w zakresie przedmiotowym instytucji interpretacji indywidualnej. Wnioskodawcy nie można uznać za zainteresowanego rozumieniu art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), dalej "Op". Ponadto zauważył, że niemożliwym było merytoryczne rozpoznanie wniosku, z uwagi na jego układ wielowariantowy i fakt, że dotyczy nieokreślonej liczby spółek SKA, których Wnioskodawca potencjalnie może być akcjonariuszem. Nadto Organ podatkowy wyjaśnił, że interpretacje indywidualne nie służą do celów oceny potencjalnych działań podatników przez organ upoważniony do wydawania interpretacji, pod kątem zoptymalizowania obciążeń podatkowych wynikających z tych działań, ani też wskazania podatnikom jakie działania powinni podjąć, aby zoptymalizować swoje obciążenia podatkowe. Wnioskodawcą uprawnionym będzie zaś taki podmiot, który przedstawia sprawę indywidualną, a nie będzie uprawnionym ten, kogo wniosek dotyczy stosowania prawa podatkowego w ogóle. W sytuacji zatem, gdy we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej stan faktyczny (teraźniejszy lub przyszły), który jest podstawą rozstrzygnięcia, jest nieskonkretyzowany, zawiera nieokreśloną i niemożliwą do zidentyfikowania liczbę zdarzeń przyszłych, wskazuje na różne możliwości, to nie można uznać - że mamy do czynienia z wnioskiem "w indywidualnej sprawie", jakkolwiek poza tym wniosek ten spełnia ogólne wymogi formalne określone w Ordynacji podatkowej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie i zarzuciła naruszenie:

a) przepisu art. 165a § 1 w zw. art. 14h O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sytuacji spełnienia przez wniosek wszystkich wymogów wskazanych w przepisie art. 14b O.p.,

b) przepisu art. 14b § 1 O.p. poprzez uznanie, że Wnioskodawca nie jest zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu oraz poprzez niewydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej) mimo spełnienia wymogów określonych w przepisie art. 14b O.p.,

c) przepisu art. 14d O.p. w związku z niewydaniem interpretacji indywidualnej w terminie 3 miesięcy od złożenia Wniosku; efektem tego naruszenia jest wydanie w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, interpretacji indywidualnej stwierdzającej prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy w pełnym zakresie (tzw. interpretacja milcząca),

d) przepisu art. 121 § 1 O.p. poprzez odmowę wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podczas, gdy w podobnych opisach zdarzeń przyszłych w innych wnioskach Organy podatkowe stwierdzały prawidłowość sformułowania wniosku i wydawały indywidualną interpretację, co narusza zasadę zaufania do organów podatkowych; naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych stanowi także sporządzenie uzasadnienia postanowienia w sposób niekonkretny, nieprecyzyjny, który nie tłumaczy, jakie błędy popełnił Wnioskodawca oraz jak należy formułować wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,

e) przepisu art. 120 O.p. poprzez nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa podatkowego wydanie postanowienia na podstawie pozaprawnych przesłanek, takich jak m.in. niesprecyzowane zdarzenia przyszłego, co w efekcie nie stanowi działania Organu na podstawie przepisów prawa,

f) przepisu art. 125 § 1 O.p. poprzez wskazanie, iż wskazany we Wniosku zakres analizy prawnopodatkowej wykracza poza uprawnienia przysługujące Dyrektorowi i w efekcie odmowę wydania interpretacji indywidualnej; takie działanie Organu wymaga od Wnioskodawcy składania kilkudziesięciu wniosków zamiast jednego i tym samym narusza zasadę szybkości w postępowaniu mającym na celu wydanie indywidualnej interpretacji.

Postanowieniem z [...] lutego 2014 r. Minister Finansów, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] grudnia 2013r., podzielając stanowisko i argumentacje w nim zawartą. Zdaniem organu stanowisko Wnioskodawcy odnosi się do pewnego teoretycznego, wielowariantowego, opartego o hipotetyczne założenia zdarzenia przyszłego (nadto odnoszącego się do zbycia akcji nieograniczonej liczby spółek komandytowo-akcyjnych, których Strona będzie kiedykolwiek w przyszłości akcjonariuszem). Jednoznacznie świadczą o tym użyte przez Stronę sformułowania: "niektóre SKA powstaną...", "w przypadku innych SKA Wnioskodawca obejmie ich akcje, kupi akcje bądź nabędzie ie w jakikolwiek sposób", "Wnioskodawca w przyszłości dokona odpłatnego zbycia części albo wszystkich swoich akcji SKA"). W ocenie organu podatkowego treść wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dla Skarżącej wskazuje, że jest to założenie o formie potencjalnego działania, albo wniosek o udzielenie porady z zakresu potencjalnych, prawdopodobnych, hipotetycznych obowiązków podatkowych w bliżej nieokreślonej przyszłości, w celu zoptymalizowania obciążeń podatkowych, a nie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w rozumieniu art. 14b O.p. (pytanie zadane w indywidualnej sprawie w oparciu o wyczerpująco przedstawione zdarzenie przyszłe lub stan faktyczny). Organ wskazał zatem, że Wnioskodawca nie jest "zainteresowanym" w przedmiotowej sprawie w rozumieniu art. 14b § 1 O.p.

Odnosząc się do przekroczenia terminu do wydania interpretacji wyjaśnił, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął do Organu 8 października 2013 r. zatem trzymiesięczny termin do wydania interpretacji upływał z dniem 8 stycznia 2014 r. Tymczasem postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku wydano w dniu [...] grudnia 2013 r. (które doręczono Stronie 30 grudnia 2013 r.), a więc przed upływem trzech miesięcy od wpłynięcia wniosku. Organ nie stwierdził także innych naruszeń prawa procesowego na które powoływała się Skarżąca w zażaleniu.

W skardze złożonej na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. art. 14b § 3 O.p. poprzez utrzymanie w mocy Postanowienia pierwszej instancji i w efekcie niewydanie interpretacji indywidualnej, pomimo iż wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne Wniosku wymagane przez te przepisy zostały przez Wnioskodawcę spełnione,

2. art. 165a § 1 O.p. w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 5 O.p., poprzez utrzymanie w mocy Postanowienia 1, w wyniku którego pozostawiono Wniosek bez rozpatrzenia w sytuacji gdy nie zaistniały przesłanki będące podstawą do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej,

3. art. 14b § 6 O.p. w związku z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) dalej "Rozporządzenia", poprzez wydanie przez postanowienia pierwszej instancji, w sytuacji gdy Rozporządzenie przewiduje upoważnienie jedynie do wydawania w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych interpretacji indywidualnych, a nie postanowień o odmowie wszczęcia postępowania lub rozpatrywania zażaleń na to postanowienie, które powinny być wydane przez Ministra Finansów,

4. art. 120 O.p. w zw. z art. 14d O.p. poprzez nieuzasadnione utrzymanie w mocy postanowienia pierwszej instancji dotkniętego wadą nieważności i w konsekwencji niewydanie interpretacji indywidualnej w terminie, przez co nastąpiło wydanie interpretacji milczącej aprobującej stanowisko Wnioskodawcy,

5. art. 121 O.p. w zw. z art. 14h O.p., poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych w związku z arbitralnym działaniem, w sytuacji gdy podatnik miał prawo oczekiwać, iż jego sprawa zostanie rozpatrzona przez Ministra Finansów i w jego indywidualnej sprawie zostanie wydana interpretacja indywidualna.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga, jako uzasadniona, podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, a także zaskarżalne postanowienia wydawane w ramach postępowania o udzielenie interpretacji podatkowej.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zgodna z prawem jest odmowa wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącej o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca złożył wniosek, którego przedmiotem było uzyskanie interpretacji określonych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie kwalifikacji przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia akcji SKA jako zysk z tytułu przeniesienia własności majątku w rozumieniu art. 13 ust.4 Umowy.

Na wstępie wypada zauważyć, że stosownie do treści art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja indywidualna to forma wyrażenia stanowiska, w jaki sposób należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w sytuacji faktycznej, w której znajduje się lub może znaleźć się osoba zainteresowana. Jej istotą jest dokonanie podatkowej kwalifikacji konkretnego lub abstrakcyjnego stanu faktycznego opisanego przez zainteresowanego. Stosownie zaś do treści art. 3 pkt 2 O. p., ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Mając powyższe na uwadze nie ulega wątpliwości, że organ interpretacyjny zobowiązany jest do dokonywania interpretacji przepisów Umowy polsko-cypryjskiej, a o te właśnie przepisy pytała Skarżąca.

Organ podatkowy skupił swoją uwagę na sposobie opisania we wniosku zdarzenia przyszłego. Uznał, że nie jest uprawniony do wydania interpretacji, gdy z akt sprawy wynika, że: opisane we wniosku przedsięwzięcie jest na etapie niesprecyzowanych planów; opis zdarzenia przyszłego ma charakter wielowariantowy; wniosek dotyczy skutków podatkowych odnoszących się do nieograniczonej liczby SKA, których Skarżąca może stać się akcjonariuszem w różny sposób. Powyższe okoliczności stanowią zdaniem organu przeszkodę dla realizacji żądania wnioskodawcy w zakresie wydania interpretacji indywidualnej, bowiem Wnioskodawca nie jest zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Zasadne było zatem zastosowanie przepisu art. 165 §1 O.p., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postepowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Mocą art. 14h O.p. przepis art. 165a § 1 tej ustawy stosuje się w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej.

Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej cechuje pewna specyfika, która w istotny sposób różni je od postępowania podatkowego. Przede wszystkim w postępowaniu "interpretacyjnym" nie występuje strona postępowania, lecz zainteresowany. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W postępowaniu tym nie będą miały zatem zastosowania przepisy i definicje strony postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) Ordynacji podatkowej, których unormowanie art. 14h nie wprowadza do postępowania "interpretacyjnego". Tym samym organ interpretacyjny nie bada interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko: czy jest on "zainteresowany" w uzyskaniu interpretacji. Szczegółowej analizy pojęcia osoby zainteresowanej dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 października 2010 r., sygn. akt II FSK 923/09 (LEX nr 607812). NSA zwrócił uwagę, że treść art. 14b § 2 wskazuje, iż wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego.

W literaturze wskazuje się, że inne przyczyny, o których mowa w przepisie art.165 §1 O.p. mogą dotyczyć: 1) braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego, 2) sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, 3) przypadków, gdy w sprawie została już wydana decyzja (Ordynacja podatkowa Komentarz, S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2011 r.).

Natomiast odnośnie do użytego w art. 165a § 1 O.p. sformułowania "nie może być wszczęte", w orzecznictwie przyjmuje się, że należy je odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne jego przepisy, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny (np. wyrok NSA z 6 listopada 2008 r., II FSK 1097/07, LEX nr 531085, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012 r., II FSK 1250/10, LEX nr 1131068, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2007 r., III SA/Wa 3288/06, LEX nr 317285).

W doktrynie podkreśla się, że art. 165a § 1 O.p. nie należy interpretować rozszerzająco, ponieważ taka wykładnia stanowiłaby skuteczny środek dla organów podatkowych ograniczający merytoryczne rozpatrywanie wniosków i oznaczałoby to ograniczenie prawa do procesu i w konsekwencji wykluczenia merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Nie znajduje zdaniem Sądu potwierdzenia w przepisach prawa stanowisko organu, jakoby przedstawienie z wyprzedzeniem zdarzeń, które mogą wystąpić w przyszłości miało uniemożliwić dokonanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Należy przypomnieć, że w myśl art. 14b §2 O.p. wniosek o interpretację może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Niewątpliwie w pojęciu "zdarzenia przyszłego" mieści się również przyszły –hipotetyczny stan faktyczny. Wnioskodawca może być zainteresowany skutkami podatkowymi swojego potencjalnego zachowania, które dopiero projektuje, ale którego podjęcie uzależnia od wyniku interpretacji indywidualnej (por. komentarz do art. 14b O.p. [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa - komentarz, Lex Omega 2007). Zasadniczym i uprawnionym celem Skarżącego było uzyskanie poglądu Ministra Finansów w przedstawionym zakresie.

Organ kwestionował, że Wnioskodawca nie sprecyzował do ilu spółek przystąpi oraz ile dokładnie akcji SKA zamierza zbyć, co nie stanowi okoliczności relewantnej do wydania interpretacji indywidualnej, w zakresie, o który Skarżąca wnioskowała.

Wnioskodawca opis stanu faktycznego zawarł w zaledwie 7 zdaniach. Wskazał przy tym na możliwe różne sposoby nabycia akcji SKA, które w przyszłości zamierza zbyć (nabycie, objecie akcji), aczkolwiek z treści wniosku nie wynika, aby okoliczność, czy wnioskodawca obejmie akcje np. w zamian za wkład pieniężny, czy też dokona ich zakupu, wpływała na ocenę prawną przedstawionego zdarzenia, w tym rodziła odmienne skutki podatkowe w zakresie kwalifikacji przychodu z tytułu odpłatnego zbycia akcji, jako zysku z tytułu przeniesienia własności majątku, o którym mowa w art. 13 ust.4 Umowy. Skoro organ wskazywał na problemy związane z analizą, które z poszczególnych wariantów w opisie stanu faktycznego mogą rodzić odmienne skutki podatkowe, mógł wydać osobne interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego. Gdy z wniosku wynika, że dotyczy on wielu zdarzeń przyszłych, organ może dokonać ich rozdzielenia i zażądać uzupełnienia opłaty od każdego wniosku. Nie było też żadnych przeszkód prawnych, aby wezwać Skarżącą do doprecyzowania wniosku o wydanie interpretacji, jeśli zdaniem organu wniosek był niepełny, czy zawarte w nim informacje nie były w sposób dostatecznie określone.

W konsekwencji Sąd stwierdza, ze zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 27 grudnia 2013r. zostały wydane z naruszeniem art. 14b § 1 i § 2 oraz art. 165a §1 O.p.

Ponadto, w niniejszej sprawie doszło też do naruszenia art. 121 § 1 O.p.w zw. z art. 14h O.p., albowiem Minister Finansów potraktował stronę skarżącą w sposób odmienny niż inne podmioty, o czym świadczą powołane przez stronę interpretacje wydane przez ten organ. Należy zauważyć, że w powołanych przez Stronę we wniosku interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w podobnych sprawach : nr IPPB5/423-149/12-5/Dg; IPPB5/423-139/12-5/DG, IPPB5/423-148/12-5/DG organ interpretacyjny rozpatrzył merytorycznie wnioski o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Takie działanie organów nosi znamiona arbitralności i nie może zostać uznane za prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Dodatkowo wypada stwierdzić, że niezależnie od zasady budzenia zaufania, z samej istoty interpretacji indywidualnych prawa podatkowego wynika konieczność dbania przez organy podatkowe o jednolitość wykładni przepisów. Co prawda taki cel nie został wyartykułowany w tak wyraźny sposób, jak przy interpretacjach ogólnych (art. 14a § 1 O.p.), niemniej jednak z całokształtu przepisów rozdziału 1a działu II O.p. wynika, że również w przypadku interpretacji indywidualnych zachodzi konieczność podejmowania działań w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego. Wynika to chociażby z art. 14b § 6 O.p. przewidującego dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych uprawnienie do wydania rozporządzenia, upoważniającego podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych z wyraźnym zastrzeżeniem, że celem ma być zapewnienie ich jednolitości.

Sąd za nieuzasadniony uznał natomiast zarzut naruszenia art. 14o § 1 O.p., w zakresie, w jakim Spółka podnosiła, że w przedmiotowej sprawie została wydana tzw. interpretacja milcząca, o której mowa w ww. przepisie. Wykładni art. 14o O.p. nie można dokonywać w oderwaniu od pozostałych przepisów tego rozdziału 1a O.p. Wydanie przez organ w terminie, o którym mowa w 14d O.p., postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania – nawet, jeśli zostanie ono następnie zakwestionowane przez Sąd – powoduje, że skutki niewydania interpretacji indywidualnej określone w art. 14o O.p. nie nastąpią.

Na uwzględnienie nie zasługuje także stanowisko Skarżącej, zgodnie, z którym upoważnienie do wydania interpretacji udzielone DIS w Warszawie na podstawie art. 14b § 6O.p. w zw. z § 2 ust.1 i 2 rozporządzenia dotyczy wyłącznie możliwości wydawania interpretacji indywidualnych. Upoważnienie to dotyczy całego postępowania w sprawie o wydanie interpretacji, które może zakończyć się również postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania, lub pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 135, 145 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O niewykonalności uchylonych postanowień Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a., a o kosztach na mocy art. 200 ww. ustawy.