Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1045/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1, art. 271 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 978/10 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 978/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w P. w przedmiocie ustalenia wysokości emerytury oraz poprzedzającej emeryturę renty. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd powszechny.

Pismem z dnia 7 stycznia 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 27 stycznia 2011 r. oraz pismem z dnia 16 marca 2011 r., skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowego wskazał brak należytej reprezentacji przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu, od którego nie otrzymał pomocy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a.

Stosownie do ww. przepisu, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuci, a w przypadku ich spełnienia – wyznaczy rozprawę. Podstawy wznowienia postępowania zostały wymienione w art. 271 – 274 cytowanej ustawy.

W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc skargę o wznowienie postępowania sądowego, jako podstawę wznowienia wskazał brak należytej reprezentacji przez pełnomocnika, który został ustanowiony dla skarżącego w ramach prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 978/10, a następnie został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie w dniu 28 lipca 2010 r. w osobie adw. M. F.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżący zrezygnował z pomocy prawnej ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie zaś z zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 30 grudnia 2010 r., w uwzględnieniu woli skarżącego, pominięto pełnomocnika skarżącego z urzędu przy dalszych czynnościach procesowych.

Zgodnie z treścią art. 271 pkt 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowej.

Nienależyte reprezentowanie, o którym mowa w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet gdy swoje obowiązki wykonuje on w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków. Niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Nie może więc stanowić ustawowej podstawy wznowienia postępowania (postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1160/04).

W niniejszej sprawie skarżący utożsamia natomiast użyte w przepisie sformułowanie o nienależytej reprezentacji z niewłaściwym w jego ocenie postępowaniem swojego pełnomocnika, ustanowionego z urzędu, co nie wypełnia przesłanki określonej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę fakt, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd działając na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.