Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3109/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant: Aplikant prokuratorski Maciej Nowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2004 r. sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] lipca 2003 r. [...] w przedmiocie uzgodnień w zakresie zmiany lokalizacji stacji nadawczej 1.uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] kwietnia 2003 r.; 2. zasądza na rzecz skarżącej spółki R. S.A. w siedzibą w W. od Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...], Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 127 § 3 k.p.a. i art. 144 k.p.a. oraz art. 37 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku spółki R. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] kwietnia 2003 r., utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003 r.

Z akt sprawy wynika, iż spółka R. S.A. z siedzibą w W. rozpowszechnia program radiowy na podstawie udzielonej przez Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Koncesji nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r.

W dniu 20 sierpnia 2002 r. skarżąca spółka skierowała do Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wniosek o zmianę parametrów nadawania programu radiofonicznego w Z.

Po rozpatrzeniu w/w wniosku skarżącej spółki Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podjęła w dniu [...] października 2002 r. Uchwałę Nr [...], na podstawie której dokonała zmiany Punktu X Koncesji z dnia [...] lutego 2002 r. polegająca na zmianie lokalizacji stacji nadawczej R. Z. pracującej na częstotliwości [...] MHz , zaś pismem z dnia 12 listopada 2002 r. Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji - działając na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz art. 106 k.p.a. zwrócił się do Prezesa URTiP o zajęcie stanowiska odnośnie parametrów technicznych.

W dniu [...] kwietnia 2003 r. Prezes URTiP wydał postanowienie, Nr [...], na podstawie którego uzgodnił część parametrów technicznych projektowanej zmiany koncesji udzielonej skarżącej spółce, odmawiając jednocześnie uzgodnienia dookólnej charakterystyki promieniowania anteny. Organ zaproponował natomiast kierunkową charakterystykę promieniowania anteny, jak również moc promieniowania w sektorze [...] kW oraz moc promieniowania w sektorze [...] kW. W uzasadnieniu postanowienia organ administracji stwierdził, iż odmawia uzgodnienia parametrów podanych w części B, ponieważ uzgodnienie dookólnej charakterystyki promieniowania anteny podanej w części B spowodowałoby ograniczenie zasięgu niemieckich stacji.

W związku z w/w postanowieniem skarżąca spółka złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniosek z dnia 18 kwietnia 2003 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy i uzgodnienie charakterystyki dookólnej przy pomocy ERP 0,1 kW lub dobranie innej częstotliwości pozwalającej na realizację zasięgów koncesyjnych. W uzasadnieniu strona skarżąca, powołując się na konieczność poszukiwania alternatywnego obiektu nadającego się do prowadzenia emisji programu R. Z., stwierdziła, iż jedynym obiektem przygotowanym do wykonania tego zadania jest obiekt Polskich Sieci Nadawczych w W. k. Z. Strona podniosła jednakże, iż charakterystyka anten tego obiektu (dookólna) nie daje możliwości realizacji charakterystyki promieniowania zgodnej z uzgodnionymi w zaskarżonym postanowieniu Prezesa URTiP. Zdaniem skarżącej spółki realizacja ograniczeń mocowych zawartych w postanowieniu prowadzić by musiała do ograniczenia mocy ERP do poziomu uniemożliwiającego wykonywanie zasięgu koncesyjnego. Spółka podniosła ponadto, iż uzgodnienia charakterystyki zawartej w postanowieniu Prezesa URTiP są niezrozumiałe z uwagi na wcześniejsze uzgodnienia parametrów dotychczasowego obiektu zajmowanego przez R. Z. Obecnie wnioskowana lokalizacja podnosi bezwzględną wysokość zawieszenia anten o 85 m, a więc nie daje - zdaniem skarżącej - podstaw do pięciokrotnego ograniczenia mocy ERP. Strona zwrócił również uwagę na fakt, że częstotliwość [...] MHz jest częstotliwością zgodną z Planem Genewskim z 1984 r., uzgodnioną dla Z. z mocą ERP 0,1 i charakterystyką dookólna. R. S.A. zaproponowało równocześnie w uzasadnieniu swego wniosku, aby organ - w przypadku gdyby uzgodnienie wnioskowanych parametrów okazało się niekorzystne - dobrał inną częstotliwość z wnioskowaną lokalizacją pozwalającą na realizację zasięgów koncesyjnych.

W wyniku rozpatrzenia wniosku spółki R. S.A. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydał w dniu [...] lipca 2003 r. zaskarżone postanowienie Nr [...], na mocy której utrzymał w mocy swe wcześniejsze postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Prezes URTiP stwierdził, iż argumentacja zawarta we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest zgodna ze stanem faktycznym, gdyż częstotliwość [...] MHz nie jest częstotliwością Genewską tylko częstotliwością dodaną do planu Genewskiego w roku 1993, o czym świadczy identyfikator rozpoczynający się od liczby [...]. Poza tym organ podniósł, iż częstotliwość ta nie została uzgodniona dookólnie, lecz z wytłumieniami w sektorze od [...] dB, dlatego obecnie zaproponowane ograniczenia mocy ze strony Niemiec są całkowicie uzasadnione. Natomiast próby dobrania nowej częstotliwości - zdaniem organu - nie dały pozytywnych rezultatów.

Skarżąca spółka R. S.A. wniosła w dniu 12 sierpnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczne

postanowienie Prezesa URTiP z dnia [...] lipca 2003 r., oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003 r. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, iż stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2003 r. Prezes URTiP uzasadnił nie wskazując, którym ewentualnie konkretnym stacjom niemieckim uzgodniona dookólna charakterystyka promieniowania anten R. Z. mogłaby ograniczyć zasięg, czym uniemożliwił stronie prawidłowe ustosunkowanie się do tego argumentu. Z kolei, jeśli chodzi o uzasadnienie postanowienia z dnia [...] lipca 2003 r. strona skarżąca podniosła, iż organ nie wskazał podstaw prawnych i nie wyjaśnił jakie znaczenie ma fakt, iż częstotliwość [...] MHz - wbrew twierdzeniom strony - nie jest częstotliwością Genewską lecz tylko dodaną do Planu Genewskiego. Zdaniem strony skarżącej nie ma merytorycznych powodów dla ograniczania charakterystyki promieniowania anten przy znacznie niższej wysokości zawieszenia anten, gdyż nie wynika to z uzgodnień międzynarodowych, na które powołuje się Prezes URTiP. W ocenie skarżącej spółki organ nie odniósł się również w żaden sposób do argumentu dotyczącego niemożności realizacji charakterystyki kierunkowej za pomocą obiektu w W. Prezes URTiP nie wskazał również na czym polegały próby dobrania nowej częstotliwości i jakie częstotliwości były brane pod uwagę. Tym samym Prezes URTiP dopuścił się w ocenie skarżącej spółki naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu Prezes URTiP powołując się na uzgodnienia prowadzone ze stroną niemiecką w latach 1992 i 1993 stwierdził, iż istnieje podstawa merytoryczna do proponowanych przez organ wytłumień. Jeśli chodzi o analizę doboru nowych częstotliwości Prezes URTiP wskazał, iż dokonał jedynie analizy częstotliwości [...] MHz, jednak stwierdzono, iż uruchomienie tej częstotliwości w lokalizacji Z. spowodowałoby znaczący wzrost zakłóceń dwóch nadających stacji radiowych - stacji P. [...] MHz ([...]) oraz stacji Z. [...] MHz, a więc z tej przyczyny organ nie mógł przychylić się do wniosku skarżącego dotyczącego doboru nowej częstotliwości. Prezes URTiP uznał, iż zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. są bezpodstawne, albowiem organ w swym postanowieniu z dnia [...] lipca 2003 odniósł się do wszystkich merytorycznych zarzutów podniesionych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W piśmie procesowym z dnia 7 września 2004 r. skarżąca spółka R. S.A. podniosła m.in., iż Prezes URTiP nie jest konsekwentny w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia nowej lokalizacji dla częstotliwości [...] MHz, albowiem w dniu 8 stycznia 2002 r. URTiP wyraził zgodę na rozpoczęcie próbnej emisji z wnioskowanego obiektu nadawczego i przy dookólnej charakterystyce promieniowania anten do czasu uzyskania postanowienia Prezesa URTiP, z zastrzeżeniem konieczności wyłączenia stacji w przypadku

powstania zakłóceń. Od tego czasu, a więc przez okres ponad dwóch lat, prowadzona jest próbna emisja sygnału R. Z. z obiektu w W. przy wnioskowanych parametrach emisji i nie stwierdzono -zdaniem strony skarżącej - występowania zakłóceń, czego dowodem jest brak zgłoszeń o występowaniu zakłóceń oraz protokół kontroli tej stacji nadawczej z dnia [...] czerwca 2003 r. przeprowadzonej przez [...] Oddział Okręgowy URTiP, w którym stwierdzono, że parametry kontrolowanej stacji nadawczej spełniają wymagania stawiane radiodyfuzyjnym nadajnikom UKF-FM. W związku z tym skarżący uznał, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie wyjaśnia dlaczego pomimo niemożności uzgodnienia dla R. S.A. wnioskowanych parametrów, stacja o takich parametrach nadaje sygnał i nie zakłóca innych nadawców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 sierpnia 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki R. S.A. z siedzibą w W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z

dnia [...] lipca 2003 r., jak również poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...], naruszają prawo.

Zdaniem Sądu wydając przedmiotowe postanowienia organ administracji -poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych i niezbędnych zarazem czynności, dopuścił się niepełnego i niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o zebrany w sposób nie wyczerpujący materiał dowodowy, przez co naruszył przepisy kodeksu postępowania administracyjnego wskazane w art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a, art. 80 k.p.a. Ponadto poprzez niepełne uzasadnienie faktyczne obu zaskarżonych decyzji organ naruszył normę postępowania administracyjnego wskazaną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Uchybienia Prezesa URTiP mogły mieć - w ocenie Sądu -istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny legalności wydanych przez Prezesa URTiP postanowień Sąd zwrócił uwagę na wyjątkową lakoniczność uzasadnienia zarówno postanowienia z dnia [...] kwietnia 2003 r., jak również utrzymującego go w mocy postanowienia organu z dnia [...] lipca 2003 r.

Wypada w pełni podzielić zarzut strony skarżącej, iż w przypadku pierwszego postanowienia, Prezes URTiP uzasadniając swoje stanowisko w ogóle nie wskazał, którym ewentualnie konkretnym stacjom niemieckim i w jakim zakresie mogłaby ograniczyć zasięg uzgodniona dookólna charakterystyka promieniowania anten R. Z. Tym samym Prezes URTiP uniemożliwił stronie postępowania administracyjnego na pełne i prawidłowe ustosunkowanie się do argumentacji użytej przez organ rozstrzygający sprawę.

Również wadliwe było uzasadnienie postanowienia Prezesa URTiP z dnia [...] lipca 2003 r., albowiem organ ten nie wskazał podstaw prawnych i nie wyjaśnił w sposób pełny, jakie znaczenie ma fakt, iż częstotliwość [...] MHz -wbrew twierdzeniom strony - nie jest częstotliwością Genewską, lecz tylko dodaną do Planu Genewskiego. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ próbuje sanować swoje wadliwe postępowanie i wykazać, jakie znaczenie miały ustalenia międzynarodowe poczynione w latach 1992-1993, niemniej również w tym piśmie wyjaśnienia organu nie odnoszą się do wszelkich argumentów podniesionych w toku postępowania przez skarżącą spółkę.

Prezes URTiP równie lakonicznie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do kwestii ewentualnego doboru nowej częstotliwości, wskazując jedynie, iż podjęte przez organ próby nie dały pozytywnych rezultatów.

Zdaniem Sądu skoro organ odmawiając uzgodnień parametrów technicznych, co do charakterystyki promieniowania anteny jako dookólnej, powołuje się w toku postępowania przede wszystkim na okoliczność obawy zakłócania przez skarżącą spółkę, nadającą ze stacji w W., innych okolicznych stacji radiowych, powinien odnieść się również do stanu faktycznego mającego miejsce w niniejszej sprawie. Otóż skoro z materiałów zgromadzonych w toku postępowania, jak również w informacji udzielonej

przez skarżącą spółkę wynika, że w styczniu 2002 r. URTiP wyraził zgodę na rozpoczęcie próbnej emisji z wnioskowanego obiektu nadawczego i przy dookólnej charakterystyce promieniowania anten, należało wyjaśnić dokładnie jak mają się ustalenia międzynarodowe do praktycznej sytuacji związanej z działalnością R. Z. Jeżeli od stycznia 2002 r., a więc przez okres ponad dwóch lat, prowadzona jest rzeczywiście próbna emisja sygnału R. Z. z obiektu w W. przy wnioskowanych parametrach emisji i nie stwierdzono występowania jakichkolwiek zakłóceń, czego dowodem jest brak zgłoszeń o występowaniu zakłóceń oraz protokół kontroli tej stacji nadawczej z dnia [...] czerwca 2003 r., to Prezes URTiP tym bardziej winien szczegółowo uzasadnić, dlaczego istnieje - jego zdaniem - obawa zakłócania emisji innych radiowych stacji nadawczych. Skoro tego nie uczynił, poprzestając jedynie na ogólnikowych stwierdzeniach, zasadne jest postawienie organowi zarzutu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W toku ponownego postępowania Prezes URTiP zobowiązany będzie ustosunkować się precyzyjnie do tej argumentacji i wykazać jednoznacznie, dlaczego przy wnioskowanej przez stronę skarżącą charakterystyce promieniowania anteny istnieje realne niebezpieczeństwo zakłócania innych działających w regionie stacji radiowych.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w świetle przedstawionych argumentów należy przyjąć, iż skarga zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny zaskarżone postanowienia podlegają uchyleniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając w tym zakresie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 250,- złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, Sąd działał na podstawie przepisu art. 200 i art. 205 § 2 cyt. ustawy w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).