Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1869/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: sędzia WSA Iwona Kosińska sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. sygn. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] września 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzje Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. o numerach [...] i [...] i orzekło o umorzeniu postępowań przed organem I instancji.

Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy:

Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] zawiesił z urzędu postępowania w sprawach P. S. (dalej: skarżący) o sygnaturach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]i [...].

Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2015 r. o wygaszenie postanowienia Prezydenta [...]z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], Prezydent [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] odmówił wygaszenia postanowienia z [...] maja 2015 r., wskazując że art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej zwanej "k.p.a.") nie obejmuje swoją dyspozycją możliwości stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia.

Z kolei postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] Prezydent [...] orzekł o sprostowaniu omyłki pisarskiej w decyzji z dnia [...] października 2014 r. nr [...].

Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wygaszenie postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], Prezydent [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. o nr [...] odmówił wygaszenia postanowienia Prezydenta [...] z dnia 19 listopada 2014 r.

W dniu [...] września 2015 r. skarżący złożył odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. o numerach [...] i [...]do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jednocześnie składając wnioski o wyłączenie od orzekania w sprawach wskazanych we wnioskach członków Kolegium.

Decyzją z [...] września 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzje Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. o numerach [...] i [...] i orzekło o umorzeniu postępowań przed organem I instancji, wskazując w uzasadnieniu, że art. 162 k.p.a., mówiący o możliwości stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, nie ma zastosowania do postanowień, lecz wyłącznie do decyzji.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2015 r. P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie sprzeczne jest z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. P. S. zarzucił Kolegium naruszenie art. 24 k.p.a. w zw. z art. 27 k.p.a., poprzez brak wydania przed rozpoznaniem wniosku o wznowienie postępowania rozstrzygnięcia w kwestii wyłączenia od rozpoznawania sprawy członków kolegium, obejmującego min. członków składu orzekającego w zaskarżonym postanowieniu. W związku z czym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, jak też o wymierzenie grzywny organowi za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie. Ponadto skarżący zaznaczył w skardze, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został prawidłowo podpisany, Kolegium w orzeczeniu wskazało błędną sygnaturę decyzji, a orzeczenie zostało skierowane do Prezydenta [...], który zdaniem skarżącego nie jest stroną postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, że skarżący nie wskazał na żadne nowe okoliczności sprawy, które miałyby wpływ na wynik rozstrzygnięcia, zaś do podniesionych zarzutów organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek taki złożył skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r., a organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy we wskazanym wyżej terminie.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Kolegium, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy organ nie naruszył prawa i prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Przywołany przepis stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.

Sąd, podzielił stanowisko organu, mówiące, że żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wygaszenia postanowienia.

Zgodnie bowiem z art. 162 k.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Natomiast art. 126 k.p.a. stwierdza, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie.

Z powyższego jasno wynika, że we wskazanej grupie przepisów, które stosuje się odpowiednio do postanowień brak jest art. 162 k.p.a., dlatego też organ I instancji powinien był, zgodnie z art. 61a k.p.a., odmówić wszczęcia postępowań w sprawach wygaszenia postanowień z wniosków skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. i z dnia [...] czerwca 2015 r., jako postępowań, które nie mogą być wszczęte z "innych uzasadnionych przyczyn". Za taką przyczynę należy uznać brak materialnoprawnej podstawy do rozpatrzenia żądania. W takiej sytuacji, skoro Prezydent [...] wszczął postępowania i wydał decyzje o odmowie wygaszenia postanowień o numerach [...] i [...], to organ II instancji prawidłowo je uchylił i umorzył postępowania jako nieprawidłowo wszczęte.

W odniesieniu do zarzutu skarżącego, wskazującego na okoliczność wydania orzeczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pomimo nierozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków Kolegium od orzekania w sprawie, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organ II instancji odniósł się do powyższego wniosku w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał on bowiem, że w sprawie nie zachodzą przesłanki obligatoryjnego wyłączenia pracowników, wynikające z art. 24 k.p.a. Wyłączenie pracownika z udziału w postępowaniu z przyczyn wymienionych w art. 24 § 1 k.p.a. następuje z mocy prawa, czyniąc go niezdolnym do udziału w tym postępowaniu z racji istnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek, zatem zbędne jest wydawanie w tej sprawie odrębnego postanowienia. W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana przez członków Kolegium, którzy w dacie jej wydania nie byli wyłączeni od orzekania.

Odnosząc się z kolei do zasadności wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny ze względu na zwłokę w załatwieniu sprawy (abstrahując od braku jego uzasadnienia), wskazać należy, że wniosek ten mógłby być przedmiotem rozważań sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nie zaś w niniejszej sprawie.

Co do pozostałych zarzutów skarżącego należy wskazać, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał zaś, aby podnoszone przez niego pozostałe zarzuty stanowiły naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.