Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 690/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 par. 1 pkt 2, pkt 3, art. 216
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lipca 2017 r. sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 sierpnia 2016r. pan K. K. wniósł o zawieszenia postępowania zażaleniowego prowadzonego w sprawie zaliczenia postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 lipca 2016r. nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015r. (PIT-36) w kwocie 22.295 zł

na poczet zaległości podatkowej z tytułu od towarów i usług za luty 2010 r. w kwocie 11.615 zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie 7.747 zł, a także

za marzec 2010 r. w kwocie 1.768,81 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 1.164,19 zł - na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.).

Postanowieniem z 2 listopada 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie zaliczenia nadpłaty.

Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu, przywołując treść art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy wskazał, że podniesione przez stronę kwestie prowadzonych przez sądy administracyjne spraw dotyczące:

- prawidłowości nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 25 kwietnia 2016 r. (utrzymanym

w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2016 r. i wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 555/16 oddalający skargę strony),

- prawidłowości wszczęcia i prowadzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postępowania egzekucyjnego na podstawie siedmiu tytułów wykonawczych z dnia 9 września 2015 r., a także

- prawidłowości zabezpieczenia zobowiązań podatkowych z tytułu VAT

za poszczególne miesiące 2010 roku w celu wyjaśnienia czy zabezpieczenie skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych

z tytułu podatku VAT za luty i marzec 2010r.,

nie stanowią zagadnienia wstępnego dla sprawy prowadzonej z zażalenia podatnika dotyczącego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 lipca 2016r. w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015r. (PIT-36) w kwocie 22.295 zł na poczet zaległości podatkowej

z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2010 r. w kwocie 11.615 zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie 7.747 zł, a także za marzec 2010 r. w kwocie 1.768,81 zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie 1.164,19 zł utrzymanego w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 listopada 2016r. Samo postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych (wydane na podstawie przepisów art. 76 § 1, art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej) odzwierciedla jedynie dokonane na koncie podatnika czynności księgowe i jako takie nie podlega wykonaniu, a zatem i zawieszeniu. W związku

z powyższym zdaniem Dyrektora uznać należy, że nie stanowi podstawy

do zawieszenia przedmiotowego postępowania w trybie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Za bezzasadne uznał organ odwoławczy zarzuty dotyczące naruszenia

art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. art. 219 i art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazując, że zaskarżone postanowienie zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, w tym prawidłowo oznaczenie strony, oznaczenia organu, prawidłową podstawę prawną, rozstrzygnięcie a uzasadnienie faktyczne spełnia wymogi określone w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Odnośnie zarzutów dotyczących przesłanek wskazujących na fakt zawieszenia biegu terminu przedawnienia na postawie art. 70 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej Dyrektor zauważył, że do tej kwestii odniósł się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w nieprawomocnym wyroku z dnia 21 września 2016r. sygn. akt I SA/Gd 555/16.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan K.K. zarzucił postanowieniom organów obu instancji naruszenie przepisów: art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239, art. 201 § 1 pkt 2, art. 123 § 1 w związku

z art. 201 § 3 oraz art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 i art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie i wniósł o uchylenie obu rozstrzygnięć organu I i II instancji a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wynik postępowania zażaleniowego jest związany z rozstrzygnięciami w innych sprawach, zatem postępowanie zażaleniowe dotyczące postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 lipca 2016r. powinno być zawieszone:

do czasu rozstrzygnięcia prawomocnym wyrokiem sądów administracyjnych zagadnienia wstępnego dotyczącego kwestii prawidłowości nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej organu pierwszej instancji - pismem z dnia 29 marca 2016r. została wniesiona skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2016 r., które utrzymuje

w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego

z dnia 8 grudnia 2015r. w części dotyczącej zobowiązań w podatku od towarów

i usług za okres: luty 2010r., marzec 2010r., kwiecień 2010r., czerwiec 2010r., sierpień 2010r., wrzesień 2010r., październik 2010r. i listopad 2010r. (sygn. akt WSA w Gdańsku I SA/Gd 555/16),

do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii związanych z prawidłowością zabezpieczenia zobowiązań podatkowych z tytułu VAT za poszczególne miesiące 2010 roku, w celu wyjaśnienia czy zabezpieczenie skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku VAT za luty

i marzec 2010 r.,

do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii związanych z prawidłowością wszczęcia i prowadzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 9 grudnia 2015r.

Skarżący wskazał jednocześnie, że pismem z 5 stycznia 2016r. wniósł skargę na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.

Złożony przez skarżącego wniosek o zawieszenie postępowania zażaleniowego w przedmiocie zaliczenia nadpłaty zawierał wskazanie jako jedną

z przesłanek konieczność wyjaśnienia poprzez prawomocne rozstrzygnięcie kwestii związanych z prawidłowością zabezpieczenia zobowiązań podatkowych z tytułu VAT ze szczególnym uwzględnieniem sporu, czy zabezpieczenie skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu VAT za luty i marzec 2010 r.

Skarżący wskazywał ponadto, jako zagadnienie wstępne konieczność prawomocnego rozstrzygnięcia nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej oraz wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych.

Należy wskazać, że wnioski o zawieszenie dotyczyły postępowania prowadzonego w związku z zażaleniem pana K. K. na postanowienie

w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym na poczet zaległości

w podatku VAT za wskazane miesiące.

Sąd stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 22 marca 2017 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 1705/16 ze skargi pana K. K. uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej.

W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę zasadne jest stanowisko organu, że dokonywana w postępowaniu sądowoadministracyjnym ocena prawidłowości nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zabezpieczenia zobowiązań podatkowych z tytułu VAT, a także wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie stanowi rozstrzygnięcia zagadnień wstępnych,

od których uzależnione było wydanie orzeczenia w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym na poczet zobowiązań w podatku VAT.

Sąd podziela pogląd, że w sytuacji, gdy rozpoznanie zagadnienia

ma charakter inny niż warunkujący rozpoznanie sprawy wskazanej jako podlegającej zawieszeniu, a zatem nie zachodzi bezpośredni związek pomiędzy sprawami, bezpodstawny jest wniosek o zawieszenie postępowania.

Wbrew zarzutom skargi nie został naruszony art. 233 § 1 pkt 1

w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, albowiem rozstrzygnięcie organu II instancji

o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji jest prawidłowe.

W sprawie nie została naruszona zasada czynnego udziału strony (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej). Wbrew zarzutom skargi zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom formalnym, uzasadnienie postanowienia jest prawidłowe

w świetle art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), oddalił skargę.