Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 776/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Po 776/15 w ten sposób, że na stronie 7 uzasadnienia wyroku w 7 i 8 wierszu od góry, w miejsce "stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia" wpisać "skargę oddalił". /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Przepis ten jest odpowiednikiem art. 350 Kodeksu postępowania cywilnego, dlatego poglądy wyrażane w orzecznictwie odnoszące się do postępowania cywilnego są odpowiednio aktualne także w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15.04.1982 r. (I PZ 7/82, OSNCP 1982 nr 10 poz. 155) wyraził pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione zarówno w komparycji, jak i w merytorycznej części orzeczenia. Wykładnia gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje ponadto, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też porównania ich z innymi niebudzącymi okolicznościami. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.

Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku należy mieć nadto na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 22.12.2004 r., OZ 887/04, niepubl.).

W niniejszej sprawie wskazane na stronie 7 uzasadnienia wyroku stwierdzenie, iż Sąd "stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia" jest w sprzeczności z powołaną w tym samym zdaniu (wers 7-8) podstawą prawną rozstrzygnięcia – art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, treścią sentencji wyroku (w punkcie I wyroku Sąd skargę oddalił) oraz argumentacją przedstawioną w pozostałej części uzasadnienia wyroku. Nie budzi zatem wątpliwości, że w tej części uzasadnienia wyroku powinno zostać wpisane, że Sąd "skargę oddalił", a nie jak napisano "stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia", co stanowiło w istocie oczywistą omyłkę. Tym samym zachodzi konieczność przywrócenia zgodnej z zamierzeniem Sądu treści uzasadnienia wyroku.

Należy dodać, że niniejsze sprostowanie uzasadnienia wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak