Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1017/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2001 r,, Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie , II. zasądza od Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na rzecz skarżącej J. M. kwotę 10 zł (dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...]. 2000r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 20 ust. 3 w zw. z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "c" ustawy z 24. 01. 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz. U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 ze zm. / odmówiono J.M. uprawnień wdowy po kombatancie M.M. , który posiadał uprawnienia kombatanckie przyznane z tytułów : udziału w ruchu oporu od [...] 1944r. [...].1945r. oraz walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej od [...]. 1946r. do [...]. 1947r.

Organ stwierdził, że M.M. był zatrudniony w KW MO w K. , KP MO w K. i KP MO w R. w charakterze milicjanta, p. o. Komendanta Posterunku, Zastępcy Kierownika Komisariatu MO, referenta, starszego referenta, inspektora grupy kadrowej w okresie od [...]. 1946r. do [...] 1975r. i zwalczał organizacje oraz osoby działające na rzecz suwerenności i niepodległości RP. W aktach osobowych M.M. znajdują się zeznania świadków, z których wynika, że podczas zatrudnienia w MO brał udział w walkach z ugrupowaniami : "Daszko", "Powstańczyka", "Wichra", "Słowika", "Igły", "Drągala", "Szerszenia" , "Mściciela", J. J. i innych działających na terenie powiatu kozienickiego. Były wśród nich zatem i oddziały podziemia endeckiego, poakowskiego zbrojnego podziemia, czy też WINu. W świetle art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "c" ustawy o kombatantach / ... / pozbawia się uprawnień kombatanckich osobę, "która była zatrudniona, pełniła służbę lub funkcję w aparacie bezpieczeństwa publicznego poza strukturami Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa lub Informacji Wojskowej, jeżeli podczas i w związku z tą działalnością wykonywała zadania śledcze i operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej". W świetle obecnie obowiązujących przepisów działalności M.M. nie można zatem uznać za działalność kombatanta ani "innej osoby uprawnionej", toteż nie jest możliwe przyznanie J.M. uprawnień należnych wdowie po kombatancie.

Decyzję otrzymała J.M. 7. 08. 2000r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wysłała listem poleconym 18.09.2000r.. We wniosku tym pisze o opóźnieniu w jego złożeniu, spowodowanym przebywaniem na leczeniu "[...]". Uważa ,że wzięto pod uwagę tylko niekorzystną opinię pracy jej męża. W czasie okupacji mąż był bity i torturowany przez Niemców, wywieziony do kopalni rudy w Poraju, tam uległ wypadkowi. Po ucieczce z kopalni poszedł do partyzantki w A. L -u, a po wojnie pracował w Milicji, gdyż był wraz z rodziną w trudnej sytuacji materialnej. Uważa , że mąż nie zwalczał ugrupowań niepodległościowych, ale tylko się bronił, gdyż te ugrupowania napadały na posterunki i niszczyły pracowników M.O. Uważa, że mąż nikogo nigdy nie skrzywdził, nie służył też w służbie bezpieczeństwa.

Postanowieniem Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...]. 2001 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i § 2 kpa stwierdzono uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ stwierdził, że wniosek wpłynął po upływie 14 - dniowego terminu do jego wniesienia określonego w art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa, a J.M. nie złożyła wraz z nim stosownej prośby o przywrócenie uchybionego terminu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na to postanowienie J.M. wnosi o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem rozpoznania wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, gdyż wbrew ustaleniu Urzędu wniosek taki zawarła w treści swojego odwołania z 17.09. 2000r. Taka była jej intencja, aby Urząd zechciał usprawiedliwić zwłokę jej złym stanem zdrowia i niezdolnością do załatwiania swoich spraw. Jest inwalidką l grupy,[...]. Nie jest w stanie egzystować bez pomocy innych osób, leczy się stale. Przedkłada na tę okoliczność zaświadczenie lekarskie. Uważa, że tego rodzaju okoliczności usprawiedliwiają uchybienie terminu i jego przywrócenie.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zdaniem organu okoliczności przedstawione w skardze nie mają wpływu na wynik sprawy w świetle obowiązujących przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z 30. 08. 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 / sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1. 01. 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone / co ma miejsce w niniejszym przypadku /podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy / art. 97 § 1 ustawy z 30. 08. 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. /

Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m. in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.

Rację ma skarżąca utrzymując, iż we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zawarty jest jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Pisze bowiem "przepraszam, że nie zmieściłam się w ustawowym terminie, a to ze względu mego złego stanu zdrowia przebywałam na leczeniu [...]".

Decyzję otrzymała skarżąca 7. 08. 2000r. Jak wynika z dołączonego do skargi zaświadczenia Poradni Kardiologicznej [...] w K. z [...]. 03. 2001 r. / k. [...] /17. 01. 2000r. skarżąca przeszła operację serca, a w okresie między [...]. 08. 2000r. a [...]. 09. 2000r. / a zatem w okresie, w którym upływał 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy/ [...]. Lekarz stwierdził w zaświadczeniu, że nawet wykonywanie codziennych czynności nasilało dolegliwości. Należy zatem stwierdzić, że również w tym okresie skarżąca nie była zdolna do zadbania o swoje sprawy urzędowe, w tym również do napisania i wysłania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten skarżąca wysłała dopiero 18. 09. 2000r. Art. 58 § 1 kpa mówi o "uprawdopodobnieniu, że uchybienie nastąpiło bez winy strony", a nie o udowodnieniu tego faktu. Skoro dolegliwości skarżącej trwały do 21.09. 2000r., to wniosek o przywrócenie terminu zawarty we wniosku z 18. 09. 2000r. został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa i winien być przez organ rozpoznany. Organ mógł przecież w razie potrzeby zażądać od skarżącej stosownego zaświadczenia lekarskiego. W tej sytuacji wydanie zaskarżonego postanowienia bez rozpoznania wniosku, o którym wyżej mowa było przedwczesne.

Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30. 08. 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 / w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30. 08. 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1271 /.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11. 05. 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / Dz. U. Nr 74, poz. 368 / w zw. z art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.