Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 630/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1  pkt 6a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka (spr.) Sędzia WSA Mirosław Górkiewicz Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wyłączenie sędziego WSA Alicji Palus od rozpoznania sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 21 maja 2015 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie części pomieszczeń budynku handlowo-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na aptekę postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 22 września 2016 r. skarżący J.K. wniósł o wyłączenie sędziego WSA Alicji Palus od rozpoznawania niniejszej sprawy. Jak wynika z protokołu rozprawy, skarżący powołał się na art. 6 i art. 45 Konwencji Praw Człowieka, przy czym oświadczył, że szczegółowe uzasadnienie wniosku złoży w terminie 2 tygodni, w związku z czym wnosi o odroczenie rozprawy.

Przychylając się do tego wniosku, Sąd postanowił odroczyć rozprawę i zakreślić skarżącemu termin 7-dniowy na złożenie pisemnego uzasadnienia zgłoszonego wniosku.

W piśmie procesowym złożonym do akt w dniu 3 października 2016 r. skarżący wskazał, że swój wniosek motywuje tym, że sprawie o sygn. akt II SA/Wr 630/15 doszło do naruszenia art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Skarżący wyjaśnił, że w sprawy udzielenia pozwolenia na budowę i rozbudowę pawilonu handlowo-usługowego szczegółowo opisanego we wniosku, toczą się ponad 19 lat. Wskazał, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 73/10 zasiadała jako sędzia sprawozdawca sędzia WSA Alicja Palus, która również orzeka jako sędzia sprawozdawca w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 630/15. W takiej sytuacji, zdaniem skarżącego, skoro ten sam sędzia orzekał w składzie o sygn. akt II SA/Wr 73/10, zakończonej wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r., a następnie bierze udział w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 630/15, to dochodzi do naruszenia dyspozycji art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a.

Następnie sędzia Alicja Palus złożyła do akt niniejszej sprawy pisemne oświadczenie, że w niniejszej sprawie w stosunku do niej nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (k. 131 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwana dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." sędzia podlega wyłączeniu z mocy ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Na mocy art. 18 § 3 p.p.s.a. również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.

Wskazane wyżej przyczyny wyłączenia sędziego tworzą katalog zamknięty, co uniemożliwia stosowanie w tym zakresie wykładni rozszerzającej. Tym samym, nie można wyłączyć sędziego z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę, bez względu na subiektywne odczucia osób występujących w sprawie.

Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., w myśl art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Powołany wyżej art. 19 p.p.s.a. nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego.

Poza tym zgodnie z art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

W niniejszej sprawie z oświadczenia sędziego WSA Alicji Palus z dnia 6 października 2016 r. wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozpoznawanej sprawie. Powyższe oświadczenie sędziego i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Albowiem zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 314/11).

W ocenie Sądu, okoliczność przedstawiona we wniosku J. K., nie stanowi o konieczności wyłączenia od rozpoznania wskazanego powyżej sędziego albowiem sprawa, na którą powołuje się skarżący o sygn. akt II SA/Wr 73/10 dotyczyła postępowania administracyjnego, w którym zaskarżono decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 28 marca 2006 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 27 lipca 2004 r., nr [...]. Mocą tej ostatniej decyzji, organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją własną z dnia 12 marca 2004 r., nr [...], udzielającą pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowo usługowego, przełożonego przy ul. B. [...] w J. L. na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb L.. W wyniku wniesienia skargi od decyzji DWINB z dnia 28 marca 2006 r., nr [...], WSA we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 73/10 oddalił skargę. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. o sygn. akt II OSK 1858/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok z dnia 9 marca 2011 r. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania sądowi administracyjnemu I instancji i zarejestrowaniu jej pod sygn. akt II SA/Wr 412/13, WSA we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję PINB w O. z dnia 27 lipca 2004r., nr [...]. Sprawa ta jest prawomocnie zakończona.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest natomiast decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 21 maja 2015 r., nr [...], utrzymująca w mocy, wydaną z upoważnienia Burmistrza J., decyzję Zastępcy Burmistrza z dnia 25 marca 2015 r., nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie części pomieszczeń budynku handlowo-usługowego, wraz ze zmianą sposobu użytkowania na aptekę, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] i nr [...] AM-35, obręb L., położonych przy ul. J. w J..

W takim przypadku, fakt braku podstawy wyłączenia w niniejszej sprawie znajduje pełne potwierdzenie w treści 18 § 1 pkt 6a) p.p.s.a. Rozpoznawana obecnie decyzja administracyjna nie została bowiem wydana w administracyjnym postępowaniu nadzwyczajnym, które to postępowanie było poprzedzone prowadzonym wcześniej postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, w którym sędzia brał udział w wydaniu wyroku lub postanowieniu kończącym postępowanie w sprawie. Co więcej, brak jest pomiędzy skarżonymi do sądu decyzjami tożsamości skonkretyzowanego w nich stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego jest oczywiście nieuzasadniony.

Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a) i art. 22 § 1 oraz § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.