Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1131/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], którą nakazał IN. S.A. z siedzibą w W. (poprzednikowi prawnemu – I. S.A. z siedzibą w W.) usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych poprzez:

1. zaprzestanie pozyskiwania danych osobowych na "Formularzach wizyty serwisowej", przetwarzanych w celach marketingowych, bez zgody osób, których dane dotyczą, w terminie od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna; 2. usunięcie danych osobowych pozyskanych na "Formularzach wizyty serwisowej", przetwarzanych w celach marketingowych, bez zgody osób, których dane dotyczą, w terminie miesiąca od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna; 3. zaprzestania pozyskiwania danych osobowych kandydatów do pracy za pomocą testów psychometrycznych w terminie od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna; 4. usunięcie danych osobowych kandydatów do pracy, pozyskanych za pomocą testów psychometrycznych, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. W pozostałym zakresie organ umorzył postępowanie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesionej na powyższą decyzję za pośrednictwem Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, skarżąca Spółka zwróciła się do organu z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, a w przypadku jego nieuwzględnienia, taki sam wniosek skierowała do Sądu.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W dniu 14 sierpnia 2008 r. I. S.A. (pismem z tego dnia) ponowiła skierowany do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że – w jej ocenie – w sprawie występują przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, a mianowicie zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody, jak i niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem skarżącej, pierwsza z przesłanek polegać będzie na uniemożliwieniu wykonywania usług pośrednictwa, ze względu na utratę danych osobowych zawierających kontakty potencjalnych klientów Grupy I., co w konsekwencji, z uwagi na brak możliwości zawierania nowych umów z klientami, spowoduje zmniejszenie przychodów Spółki. Podobny skutek przyniesie także zaprzestanie pozyskiwania tych danych w sposób zakwestionowany przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. W tym zakresie skarżąca stwierdziła, że wykonanie aktu administracyjnego uniemożliwi dalszy rozwój kontaktów handlowych oraz utrudni pozyskanie nowych pracowników.

W odniesieniu zaś do wystąpienia drugiej z przesłanek – niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – skarżąca podała, że usunięcie danych osobowych, pozyskanych na "Formularzach wizyty serwisowej", przetwarzanych w celach marketingowych, oraz usunięcie danych osobowych kandydatów do pracy, pozyskanych za pomocą testów psychometrycznych, doprowadzi nie tylko do sytuacji, w której trudne do odwrócenia będą skutki wykonania decyzji, ale doprowadzi w rezultacie do sytuacji o znacznie poważniejszym skutku – do stanu nieodwracalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.

Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych; przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać w oparciu o argumenty przywołane przez stronę, w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz na podstawie treści zaskarżonego do Sądu aktu administracyjnego (decyzji, orzeczenia).

Zaskarżona decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych została wydana na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j.: Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) i swoją treścią obejmuje skierowany do skarżącej nakaz przywrócenia stanu zgodnego z prawem, którego przejawem jest – z jednej strony – nałożony na skarżącą obowiązek usunięcia określonych uchybień, tzn. zaprzestania określonych działań (pkt 1 i 3 osnowy decyzji) – z drugiej zaś – nałożony na nią obowiązek usunięcia określonych danych osobowych (pkt 2 i 4 osnowy decyzji). Decyzja ta nie ma zatem charakteru generalnego w tym znaczeniu, że ani nie odnosi się do wszelkich danych osobowych, przetwarzanych przez I. S.A., ani nie dotyczy wszelkich czynności pozyskiwania tych danych, lecz przeciwnie – precyzyjnie i jednoznacznie wskazuje, które dane, i jakie sposoby ich pozyskiwania, są – zdaniem organu – niezgodne z prawem.

W rezultacie przedmiotowa decyzja wiąże skarżącą w ściśle oznaczonym zakresie, a tym samym nie stanowi przeszkody dla pozyskiwania danych wszystkich przyszłych klientów i kandydatów do pracy, jak to usiłuje dowieść Spółka w uzasadnieniu wniosku. Toteż decyzja nie wprowadza ogólnego zakazu pozyskiwania danych osobowych klientów i kandydatów do pracy, a jedynie ustanawia zakaz pozyskiwania tych danych w szczególny, dokładnie opisany w niej sposób. Natomiast nakazane usunięcie danych osobowych, pozyskanych przez Spółkę, w sposób uznany przez GIODO za niezgodny z ustawą, jest konsekwencją stwierdzonych przez niego uchybień i jako taki ma równie ograniczony zakres, a co za tym idzie, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie rozciąga się na wszelkie dane osobowe pozyskane przez Spółkę w toku prowadzonej działalności.

Z wyżej wymienionych powodów nie można również podzielić stanowiska skarżącej, że wykonanie decyzji może wyrządzić jej znaczną szkodę w postaci zmniejszenia przychodów, poprzez niemożność zawierania nowych umów z klientami, skoro Spółka może nadal prowadzić działalność z wykorzystaniem danych osobowych, nieobjętych zaskarżoną decyzją (także tych nowo uzyskanych) i – co ważne – może nadal osiągać z tego tytułu przychody.

Poza tym, w uzasadnieniu wniosku, Spółka w żaden sposób nie uprawdopodobniła, by ewentualne (potencjalne) zmniejszenie przychodów wpłynęło na jej sytuację w taki sposób, który stwarzałby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powodowałby skutki trudne do odwrócenia, choćby w znaczeniu czysto ekonomicznym (np. szacunkowy stopień szkody, ewentualne trudności w odwracaniu skutków wykonania decyzji i ich wpływ na stabilność finansową Spółki).

W niniejszej sprawie Spółka nie uprawdopodobniła, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia jednej z przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 ustawy, a to z kolei oznacza, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.