Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1892/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi -


UZASADNIENIE

Skarżąca M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn.

Pismem z 7 lipca 2011 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zawierało również pouczenie o treści art. 70 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a.". Doręczający przesyłkę, w dniu 15 lipca 2011 r., nie zastał jednak Skarżącej pod wskazanym adresem. Przesyłka – jak wynika z adnotacji na kopercie – została złożona w placówce pocztowej W. . Mimo dwukrotnego awizowania przesyłki tj. 15 i 25 lipca 2011 r. przesyłka nie została odebrana. Po upływie terminu do podjęcia przesyłki Urząd Pocztowy W. zwrócił przedmiotową przesyłkę do Sądu.

Zarządzeniem z 5 sierpnia 2011 r. na podstawie art. 73 P.p.s.a. przesyłkę zwierającą wezwanie do uiszczenia wpisu uznano za doręczoną z upływem 29 lipca 2011 r.

Z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 sierpnia 2011 r. odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie.

Pismem z 4 października 2011 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżąca15 września 2011 r. uiściła należny w sprawie III SA/Wa 1893/11 wpis w kwocie 800 zł. Z uwagi na fakt, że wpis sądowy w każdej ze spraw (III SA/Wa 1892/11 i III SA/Wa 1893/11) zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału został określony na kwotę 400 zł, nadwyżkę wpisu w wysokości 400 zł należało uwzględnić jako wpis w sprawie III SA/Wa 1892/11.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca podniosła, że dopiero 27 września 2011 r., a więc w dniu doręczenia jej postanowienia o odrzuceniu skargi w sprawie – dowiedziała się, iż była wzywana do uiszczenia wpisu w sprawie. Podniosła, że w okresie od 18 lipca 2011 r. do 12 sierpnia 2011 r. z racji wykonywanych obowiązków zawodowych przebywała i była oddelegowana do pracy w innym biurze pracodawcy na terenie Polski. Przebywając natomiast poza granicami W. nie była w stanie odebrać przesyłki. Skarżąca przedstawiła pismo pracodawcy P. S.A. z 14 września 2011 r. zaświadczające, że w dniach od 18 lipca 2011 r. do 12 sierpnia 2011 r. świadczyła pracę i przebywała poza W. . Ponadto Skarżąca podniosła, że nie została poinformowana o rozdzieleniu spraw objętych skargą dlatego wpis w obydwu sprawach uiściła przy sprawie III SA/Wa 1893/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 P.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W art. 87 § 1 P.p.s.a. przewidziano, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z treści powyższego przepisu wynika, że podstawowym kryterium przywrócenia terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu.

Sąd uznał, że składając wniosek o przywrócenie terminu 15 września 2011 r. (data nadania na poczcie) Skarżąca dochowała terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Spełniła też warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy,

z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409).

W konsekwencji stwierdzić należy, iż powoływane przez Skarżącą okoliczności uzasadniające - jej zdaniem - przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z art. 70 § 1 P.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (§ 2 cytowanego przepisu).

O treści powyższego przepisu Skarżąca została pouczona pismem z 7 lipca 2011 r. Po tej dacie Skarżąca nie poinformowała Sądu, że zmienił się jej adres zamieszkania oraz nie wskazała nowego adresu do doręczeń pism w postępowaniu sądowym. Zatem wysłanie przez Sąd wezwania do uiszczenia wpisu na dotychczasowy adres było zasadne. Wezwanie do uiszczenia wpisu po dwukrotnym awizowaniu zarządzeniem z 5 sierpnia 2011 r. zostało uznane za doręczone z upływem 29 lipca 2011 r., w trybie art. 73 P.p.s.a. Skarżąca natomiast o nowym adresie zamieszkania poinformowała dopiero we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi.

We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, Skarżąca nie wykazała okoliczności potwierdzających brak możliwości odebrania awizowanego przez pocztę wezwania do uiszczenia wpisu. Za okoliczność taką nie może być uznany wyjazd w celach służbowych, gdyż Skarżąca mogła zawiadomić Sąd o nowym adresie do doręczeń pism procesowych lub ustanowić pełnomocnika do odbioru przesyłek wysyłanych do niej z Sądu. Brak działań ze strony Skarżącej zmierzających do zapewnienia jej możliwości odbioru pism sądowych na czas wyjazdu służbowego świadczy o tym, że Skarżąca dopuściła się zaniedbań, które spowodowały po jej stronie brak fizycznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz uznania dokonanego przez pocztę doręczenia zastępczego tego wezwania za skuteczne.

Zaniedbanie Skarżącej w odbiorze korespondencji nie może stanowić okoliczności potwierdzającej brak winy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można by mówić tylko wówczas, gdyby Skarżąca dołożyła wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej. Okoliczność powoływana przez Skarżącą była natomiast przejawem zawinionego zaniedbania. Skoro Skarżąca złożyła skargę do Sądu to powinna była liczyć się z ewentualną kierowaną do niej korespondencją w sprawie. Dalej należy wskazać, że skoro Skarżąca nie skorzystała ze wskazanych wyżej sposobów zapewnienia sobie prawa do otrzymywania pism z Sądu w miejscu czasowego pobytu, to na obecnym etapie postępowania z faktu tego nie może wywodzić uprawnienia do przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, których wskutek tego zaniechania nie mogła dokonać w terminie.

Skarżąca nie może oczekiwać, że brak staranności i nadzoru nad korespondencją będzie rekompensowany przez Sąd poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Dlatego też skutkiem zawinionego przez Skarżącą, nieterminowego uiszczenia wpisu należnego od skargi jest odmowa przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.

Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez Skarżącą w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu.

Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia