Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 597/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 283 poz 51 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4
law: Dyrektywa Rady Nr 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących  opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Tekst mający znaczenie dla EOG)
article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 89 ust. 16, ust. 14-15, ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi I.K.i P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące sierpień, wrzesień, październik, listopad 2014 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

1.1. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia [...] r. nr [...] określającą P. K. i I. K., wspólnikom spółki cywilnej Stacja Paliw Płynnych w Z., zobowiązanie w podatku akcyzowym za sierpień 2009 r.

w kwocie 5507 zł, za wrzesień 2009 r. w kwocie 6097 zł, za październik 2009 r.

w kwocie 5460 zł i za listopad 2009 r. w kwocie 2130 zł.

1.2. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że firma Stacja Paliw Płynnych w Z.., P. i I. K. s.c. w ustawowym terminie przesłała do Urzędu Celnego w K. zestawienia sprzedanego oleju opałowego za miesiące sierpień, wrzesień, październik i listopad 2009 r. Organ stwierdził, że zestawienia te nie spełniały wymogów zawartych w art. 89 ust. 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r.

o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.) dalej "u.p.a.", tj. nie zawierały wszystkich wymaganych ww. przepisem informacji. W ocenie organu

w związku z powyższym zostały naruszone warunki zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania (art. 89 ust. 16 u.p.a.), co stanowiło podstawę do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za ww. miesiące. Dodatkowo organ wskazał na wyrok TK z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt P 24/12 potwierdzający zgodność

z Konstytucją art. 89 ust. 16 u.p.a.

2.1. W skardze na powyższą decyzję skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zarzucili naruszenie:

1. art. 89 ust. 14 u.p.a. polegające na jego błędnej wykładni poprzez wadliwe przyjęcie, że braki w złożonych w ustawowym terminie zestawieniach nieistotne

z punktu widzenia celów regulacji były wystarczającą przesłanką pozwalającą na zastosowanie niepreferencyjnej stawki akcyzy, w sytuacji gdy ze zgromadzonego

w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że sprzedaż oleju opałowego objętego złożonymi zestawieniami miała miejsce na cele zgodne z ich przeznaczeniem, zaś same wadliwości w zestawieniach nie skutkowały brakiem możliwości bądź utrudnieniem weryfikacji obrotu olejem opałowym;

2. art. 89 ust. 16 u.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, w szczególności zastosowanie tej regulacji bez względu na wagę stwierdzonych uchybień, co z kolei prowadziło do

3. naruszenia zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez zastosowanie sankcyjnej stawki z powodu stwierdzenia uchybień niemających żadnego wpływu na identyfikację odbiorców oraz możliwość weryfikacji materialnej treści oświadczeń;

4. art. 89 ust. 4 pkt 1 i art. 89 ust. 16 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i wadliwe zastosowanie polegającą na nałożeniu zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące sierpień, wrzesień, październik i listopad 2009 r. w stawce określonej

w art. 89 ust. 4 pkt 1, pomimo iż brak jest podstaw do zastosowania tejże stawki

z uwagi na fakt, że olej opałowy został przez nabywcę wykorzystany zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. na cele grzewcze;

5. skarżący zarzucili nadto sprzeczność art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a.,

z prawem wspólnotowym, to jest z art. 21 ust. 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE L. 03.283.51 ze zm.), poprzez naruszenie zasady pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz zasady bezpośredniego stosowania

i bezpośredniej skuteczności przepisów prawa unijnego w zakresie, w jakim pozbawia podatnika prawa do stosowania obniżonej stawki akcyzy pomimo zużycia oleju opałowego zgodnie z jego przeznaczeniem.

2.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł

o oddalenie skargi.

2.3. W piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2015 r. skarżący wskazali na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. ustawy z 7 listopada 2014 r.

o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1662),

w której odmiennie niż dotychczas uregulowano kwestię skutków uchybień formalnych w zakresie zestawień oświadczeń. Dodali, że w świetle nowego brzmienia art. 89 ust. 16 u.p.a. nie można obciążyć ich należnościami jak w treści skarżonej decyzji. Zgodnie zaś z art. 40 ww. ustawy, do spraw wszczętych

i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się przepis art. 89 ust. 16 u.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

3.1. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

3.2. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne

dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1) czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r.

w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej

w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 -15 u.p.a.? 2) czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia

i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?

3) czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak

w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

3.3. Z treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny

i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia przez inny organ, sąd lub Trybunał Konstytucyjny musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu danego postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Uznać przy tym należy, że to, iż w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne, pod warunkiem, że zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich /Unii Europejskiej/, Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Podnieść także należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego, o jakim mowa wyżej, nie musi być rzeczywisty; może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest zatem konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego.

Zauważenia wymaga fakt, że przepis art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. był już przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP. Jednakże rozpatrując sprawę należy mieć na uwadze zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie

w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, a polskie organy

i sądy mają obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14).

W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej (pkt. 3.2.) pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami

w przedmiotowej sprawie.

3.4. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.