Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 770/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  51  ust. 7 w zw. z  art. 51  ust. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Mariusz Gąsiński – Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi C.L., D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 770/13

UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]lutego 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...]z dnia [...].08.2012 r., odmawiającą nakazania Z. D. rozbiórki części budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...]z obrębu [...]przy ul. [...]w [...].

Z uzasadnienia decyzji wynika, iż inwestor Z. D. realizował budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na podstawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].08.2007r, nr [...]o pozwoleniu na budowę. M. J. będąca stroną postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a następnie w wyniku przywrócenia terminu i rozpatrzenia odwołania,

decyzją Wojewody [...]z dnia [...].11.2009r, nr [...]uchylona została decyzja o pozwoleniu na budowę. W zaistniałej sytuacji organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie naprawcze.

Postanowieniem z dnia [...].10.2010r, nr [...]wstrzymał roboty budowlane i nałożył na inwestora stopnia obowiązek przedłożenia oceny technicznej określającej czy dotychczasowe wykonane roboty budowlane spełniają wymogi obowiązujących przepisów oraz obowiązek przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót, a także wykonanie niezbędnych zabezpieczeń uniemożliwiających spływ wód opadowych z dachu na teren sąsiedniej posesji.

Inwestor przedłożył inwentaryzację wykonanych robót sporządzoną przez mgr.inż.arch. E. S. oraz ocenę techniczną sporządzoną przez mgr.inż. T. D. rzeczoznawcę budowlanego.

Z przedstawionych dokumentów wynika, że " całość dotychczas wykonanych robót budowlanych została wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej". W celu zakończenia budowy pozostały do wykonania roboty budowlane wyszczególnione w pkt 6 inwentaryzacji powykonawczej.

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...]nałożono na inwestora obowiązek wykonania określonych robót wynikających z opinii.

Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...]z dnia [...]lutego 2011r uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...]z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...]z jednoczesnym umorzeniem postępowania organu pierwszej instancji z uwagi na fakt, że została wydana po upływie dwóch miesięcy do doręczenia inwestorowi postanowienia wstrzymującego roboty budowlane.

Po uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...]i umorzeniu postępowania organu pierwszej instancji inwestor w dniu [...]marca 2011r dokonał zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania wykończeniowych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym, który został zrealizowany w stanie surowym otwartym zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym uchyloną później decyzją Prezydenta [...]z dnia [...].08.2007r, nr [...]o pozwoleniu na budowę.

Do zgłoszenia nie został wniesiony sprzeciw.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany w trybie art. 154 k.p.a. swojej decyzji z dnia [...]lutego 2011r, nr [...].

Następnie decyzją z dnia [...]listopada 2011, nr [...]dokonał zmiany decyzji z dnia [...]lutego 2011r, nr [...]w ten sposób, że uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...] stycznia 2011r, nr [...]oraz umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w przedmiocie wydania w/w decyzji.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]zaskarżoną decyzją Nr [...]z dnia [...].08.2012 r., odmówił nakazania Z. D. rozbiórki części budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania aktualnych współwłaścicielek sąsiedniej działki nr [...]i nakazania rozbiórki tej części budynku która przylega do ściany parterowego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce.

Stan faktyczny w sprawie przedstawia inwentaryzacja powykonawcza z której wynika, że ściana zrealizowanego budynku na długości 5,35m znajduje się przy granicy działki nr [...]i styka się ze ścianą parterowego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce. W pozostałej części ściana zrealizowanego budynku nie posiadająca otworów odsunięta jest na odległość 3 m od granicy działki.

Odsunięcie części ściany budynku na odległość 3 m od ściany parterowego budynku mieszkalnego stanowiącego własność C. L. i D. K. wynika z faktu istnienia okna kuchennego w ścianie tego sąsiedniego budynku.

Z ustaleń Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]wynika, że parterowy budynek mieszkalny jest usytuowany skośnie do granicy działki inwestora w taki sposób, że fragment ściany zawierającej okno znajduje się w odległości 1 m od granicy, a pozostała część ściany przylega do granicy.

Z oświadczenia byłej właścicielki nieruchomości nr [...]wynika, że nie posiada dokumentacji dotyczącej budowy parterowego budynku mieszkalnego wzniesionego w latach 40 – tych. Oświadczyła, że działka nr [...]oraz działka inwestycyjna nr [...]stanowiły całość , a podział nastąpił w 1949r już po wybudowaniu budynku należącego obecnie do C. L. i D. K..

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał obecne właścicielki działki nr [...]do przedstawienia dokumentów na potwierdzenie złożonego oświadczenia lecz takich dokumentów nie otrzymał.

Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]usytuowanie parterowego budynku mieszkalnego na działce nr ew [...]narusza warunki techniczne i powoduje niemożność korzystania przez właściciela z ochrony prawnej przewidzianej w art. 5 Prawa budowlanego.

Z wpisu do dziennika budowy wynika, że w dniu [...].10.2011r budowa została zakończona, a złożona przez inwestora inwentaryzacja budowlana wraz z oświadczeniem o wykonaniu robót budowlanych zgodnie z obowiązującymi przepisami nie daje podstaw do kierowania na inwestora jakichkolwiek nakazów lub zakazów w trybie art. 51 ust 1 – 7 Prawa budowlanego.

Rozpoznając odwołanie organ II instancji zauważył, iż z akt zgromadzonych w niniejszej sprawie wynika, iż przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny z garażem na nieruchomości przy ul. [...]w [...] (dz. ew.

nr [...], obr. [...]) został zrealizowany w stanie surowym otwartym na podstawie decyzji Prezydenta [...]nr [...]z dnia [...].08.2007 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obiektu kategorii I budynku mieszkalnego z garażem na działce nr ew. [...]obr. [...]przy ul. [...]

w [...]. W/w decyzja o pozwoleniu na budowę została następnie uchylona przez Wojewodę [...]rozstrzygnięciem z dnia [...].05.2008r., znak: [...]. Natomiast wszelkie prace wykończeniowe inwestor zrealizował na podstawie zgłoszenia z dnia [...].03.2011 r. do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] (w stosunku do w/w zgłoszenia właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu).

Powiatowy organ nadzoru budowlanego stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania C. L. oraz D. K.

i nakazania rozbiórki części budynku mieszkalnego z garażem na nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...]z obrębu [...]przy ul. [...]w [...]. Budynek należący obecnie do skarżących (znajdujący się na dz. ew. nr [...]) jest usytuowany nieprawidłowo; jego ściana (zawierająca okno) z jednej strony przylega do granicy w/w działki nr [...], z drugiej zaś pozostaje w pewnej odległości od tej granicy ok. 1 m. Tym samym, organ powiatowy stwierdził, że wybudowanie budynku w sposób nietypowy względem granicy powoduje niemożność korzystania przez właściciela z ochrony prawnej przewidzianej w art. 5 Prawa budowlanego, gdyż wszelkie jego zarzuty i żądania w stosunku do usytuowania budynku na sąsiedniej działce nosiłyby znamiona nadużycia prawa.

Organ II instancji wyjaśnił, iż zwrócił się z prośbą do Sądu Rejonowego [...][...] o uzyskanie informacji, czy działka skarżących nr [...]i działka Pana Z. D. nr [...]stanowiły całość, a podział nastąpił w 1949 r., tj. po wybudowaniu budynku należącego do skarżących. Pismem z dnia [...].10.2012 r. Sąd poinformował tut. organ, iż zgodnie z art. 361 ust. 4 ustawy o księgach wieczystych i hipotece akta księgi wieczystej może przeglądać osoba mająca interes prawny oraz notariusz. Oznacza to, iż organy nadzoru budowlanego I jak i II instancji nie otrzymają w/w informacji, ponieważ nie są podmiotami określonymi w przytoczonym przepisie.

Mając na uwadze powyższe, pismem z dnia [...].11.2012 r. [...]WINB poinformował C. L. oraz D. K. (osoby mające interes prawny - jako strony postępowania), iż w przypadku wystąpienia do właściwego sądu wieczysto-księgowego oraz ustalenia daty podziału przedmiotowej nieruchomości - należy poinformować [...]WINB. W dniu [...].12.2012 r. do tut. organu wpłynęło pismo C. L., w którym poinformowała, iż "dokonała wglądu do ksiąg wieczystych KW [...]dot. działki przy ul. [...] (obecny obręb [...]) i oświadcza, że w księdze wieczystej KW [...]działka Nr [...] (całość obejmująca obecnie działki [...]i [...]) została podzielona w 1949 roku", jednakże, do w/w pisma nie został dołączony żaden dokument, który potwierdzałby wskazane informacje. [...]WINB pismem z dnia [...].01.2013 r., skierowanym do C. L. oraz D. K. wskazał, że jeśli strony posiadają stosowny wypis lub kopię, potwierdzające w/w oświadczenie należy przesłać je na adres tut. urzędu w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego pisma celem wykorzystania w prowadzonym postępowaniu odwoławczym od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].08.2012 r., nr [...].

W dniu [...].01.2013 r. wpłynęło pismo C. L. wraz z odpisem wniosku z dnia [...].09.1949 r. Jednakże, w ocenie [...]WINB przedstawiony dokument, będący w rzeczywistości jedynie wnioskiem o przepisanie prawa własności działki

Nr [...]oraz dokonanie w księdze wieczystej wpisów nie stanowi dowodu na to,

iż przedmiotowa działka Nr [...]została podzielona na dwie działki [...]i [...].

Mając na uwadze powyższe [...]WINB uznał, iż podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wyjaśnił, powołując się przy tym na orzecznictwo sądów administracyjnych, iż obowiązki organu administracji publicznej wynikające z art. 7 i 77 § 1 Kpa oznaczają konieczność podjęcia wszelkich dopuszczalnych przez prawo kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Jednakże obowiązków tych nie można interpretować jako obowiązku organu działania na rzecz tezy postawionej przez wnioskodawcę we wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego ani jako zwolnienia wnioskodawcy z chociażby uprawdopodobnienia swojego założenia, zwłaszcza jeśli wnioskodawca mógłby dysponować takimi dowodami (dokumentami), które nie znajdują się w zasobach publicznych, dostępnych organowi administracji publicznej.

Nałożenie zgodnie z art. 7 i art. 77 Kpa na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązku nie może oznaczać przerzucenia całego ciężaru dowodowego w sprawie na organ. Nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej okoliczności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony.

Z treści przepisów art. 7 i 77 § 1 Kpa nakładających wspomniane obowiązki nie można w szczególności wyprowadzić wniosku, że organy administracji zobowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony,

w sytuacji gdy ta ostatnia - mimo istnienia obowiązku - środków takich nie przedstawia lub gdy twierdzenia strony są ogólnikowe bądź lakoniczne.

[...]WINB, odnosząc się do pisma C. L. z dnia [...].01.2013 r.,

w którym strona zwraca się "o przedstawienie wykazu konkretnych dokumentów na podstawie których D. wybudował budynek będący przedmiotem sporu [...]WINB wyjaśnił, iż strona ma prawo wglądu do akt sprawy w każdym stadium postępowania. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, iż nie można ocenić usytuowania przedmiotowego obiektu jako niezgodnego z przepisami określającymi warunki techniczno-budowlane. Budynek jest w części usytuowany w granicy działek i styka się z obiektem usytuowanym na działce sąsiedniej. W części natomiast usytuowany jest w odległości ponad 3m od granicy działki ścianą bez otworów

(przewidziane są otwory wypełnione luksferami o stosownej odporności ogniowej). Stan taki jest zgodny z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690).

Skargę na decyzję [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2013 r., nr [...], wniosły C. L.

i D. K., reprezentowane przez pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności:

- art. 8 i 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przez nie wskazanie

w niej przepisów prawa materialnego będących podstawą jej wydania, jak również nie powołaniu tych przepisów w uzasadnieniu prawnym tej decyzji, co częściowo uniemożliwia skarżącym analizę zaskarżonej decyzji z punktu widzenia prawa materialnego,

- art. 80 Kpa polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego zebranego w sprawie poprzez uznanie, budynek należący do skarżących (znajdujący się na działce ew. nr. [...]) usytuowany jest nieprawidłowo, w sytuacji, gdy żaden dowód zgormadzony w aktach sprawy nie potwierdza naruszenia prawa przy wznoszeniu tego budynku, a zarówno z oświadczeń skarżących, jak i z dowodu (wniosku o wpis

z dnia [...]września 1949 r.) wynika, iż obecne działki ew. o nr [...]i [...]były -

w momencie budowy domu należącego do skarżących - jedną działką a rzeczony budynek stał po środku działki i nie naruszając żadnych wówczas obowiązujących przepisów odnoszących się do warunków technicznych usytuowania budynków,

- art. 80 Kpa polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego zebranego

w sprawie poprzez uznanie, że usytuowanie budynku należącego do uczestnika Z. D. było zgodne z przepisami określającymi warunki techniczno - budowlane, w sytuacji, gdy z materiału dowodowego wynika, iż w ścianie budynku, należącego do skarżących jest zlokalizowany otwór okienny, który został przesłonięty przez jedną ze ścian budynku nielegalnie wzniesionego przez uczestnika,

- art. 7 i 77 § 1 Kpa polegające na nie wyczerpującym zebraniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich możliwych kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności poprzez niepodjęcie jakichkolwiek działań w celu pozyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku należącego do skarżących, w sytuacji gdy organ uznał, iż okoliczność prawidłowości wybudowania tego budynku mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,

- art. 10 § 1 i 81 Kpa polegające na niezawiadomieniu skarżących przez organ o zebraniu całego materiału dowodowego i możliwości składania odpowiednich wniosków, co skutkowało tym, iż skarżące nie wiedziały co dokładnie jest zgromadzone w aktach postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności skarżące nie wiedziały jakimi dowodami organ dysponuje

w zakresie oceny prawidłowości postawienia należącego do nich budynku, co z kolei przełożyło się na fakt, iż skarżące nie miały świadomości, iż muszą te okoliczność potwierdzać innymi dowodami.

W skardze wskazano, iż brak wskazania konkretnych przepisów prawa uniemożliwia skarżącym analizę decyzji z punktu widzenia prawa materialnego, co jest istotnym powodem jej wadliwości. Podniesiono, iż organ rozstrzygnął sprawę zupełnie dowolnie. Świadczy o tym wskazana przez organ okoliczność, iż budynek należący do skarżących (znajdujący się na działce ew. nr. [...]) usytuowany jest nieprawidłowo, w sytuacji, gdy żaden dowód zgormadzony w aktach sprawy nie potwierdza naruszenia prawa przy wznoszeniu tego budynku. Zauważono, iż zarówno z oświadczeń skarżących, jak i wniosku o wpis z dnia [...]września 1949 r. wynika, iż obecne działki ew. o nr [...]i [...]były - w momencie budowy domu należącego do skarżących - jedną działką, co potwierdza, iż budynek ten stał po środku działki i nie naruszał żadnych wówczas obowiązujących przepisów odnoszących się do warunków technicznych usytuowania budynków. Organ nie wskazał żadnego dowodu potwierdzającego powyższą błędną tezę, jednakże teza ta pozwoliła mu nie zajmować się merytorycznie sprawą, a jedynie wskazać, że skoro budynek skarżących był nieprawidłowo wzniesiony, to nie mogą one w żaden sposób zarzucać wadliwości lokalizacji sąsiedniego budynku.

Stwierdzono, iż organ nie podjął wszelkich możliwych kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego w wyniku czego wydał decyzję w oparciu o niepełny materiał dowodowy. Jeżeli istniała jakakolwiek wątpliwość, co do prawidłowości wybudowania domu należącego do skarżących w pierwszej kolejności organ powinien postarać się o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, na podstawie której rzeczony dom został wybudowany. Dopiero po uzyskaniu wglądu w treść tej decyzji organ zyskałby możliwość porównania stanu prawnego obowiązującego w momencie budowy, stanu stwierdzonego w decyzji i projekcie oraz obecnego stanu faktycznego budynku. Bez takiego porównania organ nie był w stanie i nie miał prawa stwierdzić nieprawidłowości w usytuowaniu domu skarżących.

Zakwestionowano wniosek organu jakoby usytuowanie budynku należącego do uczestnika Z. D. było zgodne z przepisami określającymi warunki techniczno - budowlane. Otóż w ścianie budynku, należącego do skarżących jest zlokalizowany otwór okienny, który zostały zakryty przez jedną ze ścian budynku nielegalnie wzniesionego przez uczestnika. Żaden z istniejących przepisów nie pozwala na takie usytuowanie nowobudowanych domów, aby zakrywały one okna sąsiadów. Warto dodać, iż na wadliwość usytuowania domu wybudowanego przez uczestnika zwracały uwagę także inne organy administracyjne, w tym Wojewoda [...]w ostatecznej i prawomocnej decyzji nr [...]z dnia [...]listopada

2009 r.

Wskazano również, iż [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zawiadomił skarżących o zebraniu całego materiału dowodowego i możliwości składania odpowiednich wniosków, pomimo, iż miał taki obowiązek zgodnie z art. 10 § 1 Kpa. Brak tej czynności, oprócz tego że świadczy

o nieposzanowania reguł postępowania administracyjnego, spowodował też to, iż skarżące nie wiedziały co dokładnie jest zgromadzone w aktach postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżące nie miały świadomości jakimi dowodami organ skarżący dysponuje w zakresie oceny prawidłowości postawienia należącego do nich budynku. W związku z powyższym skarżące nie wiedziały, iż muszą te okoliczność jeszcze potwierdzać innymi dowodami i ostatecznie nie złożyły żadnych innych dokumentów, pomimo, iż miały taką możliwość.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona

Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zaś w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz 1269 ) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest jedynie pod względem zgodności z prawem.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż inwestor rozpoczął i prowadził budowę w oparciu o decyzję Prezydenta [...]z dnia [...].08.2007r, nr [...]o pozwoleniu na budowę, która następnie została uchylona decyzją Wojewody [...]z dnia [...].11.2009r, nr [...].

Zanim doszło do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę inwestor zrealizował budynek w stanie surowym otwartym.

Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że wykonywanie robót budowlanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która później została wyeliminowana z obrotu prawnego nie może być traktowane na równi z sytuacją w której inwestor prowadził budowę bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Dlatego do powyższych robót ma zastosowanie procedura z art. 51 ustawy Prawo budowlane.

W rozpoznawanej sprawie zostało prawidłowo wdrożone postępowanie naprawcze w oparciu o art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Inwestor przedłożył inwentaryzację wykonanych robót sporządzoną przez mgr.inż.arch. E. S. oraz ocenę techniczną sporządzoną przez mgr.inż. T. D. rzeczoznawcę budowlanego.

Z przedstawionych dokumentów wynika, że " całość dotychczas wykonanych robót budowlanych została wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej". W celu zakończenia budowy pozostały do wykonania roboty budowlane wyszczególnione w pkt 6 inwentaryzacji powykonawczej.

Z inwentaryzacji powykonawczej wynika, że ściana zrealizowanego budynku na długości 5,35m znajduje się przy granicy działki nr [...]i styka się ze ścianą parterowego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce. W pozostałej części ściana zrealizowanego budynku bez otworów odsunięta jest na odległość 3 m od granicy działki.

Taki sposób zrealizowania budynku wynikał z faktu istnienia na sąsiedniej działce w odległości 1 metra od granicy ściany z oknem, która usytuowana była skośnie w stronę granicy działki.

Wbrew zarzutom skargi usytuowanie budynku należącego do uczestnika Z. D. nie narusza warunków techniczno – budowlanych.

Zgodnie z § 12 ust 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce pod warunkiem, że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce.

Zaprojektowany budynek spełnia wymagania zawarte w cytowanym przepisie.

Jego część przylegająca do ściany budynku skarżących nie jest dłuższa ani wyższa od budynku istniejącego.

Natomiast pozostała część ściany usytuowana równolegle do granicy działki nie posiada otworów okiennych ani drzwiowych i jest odsunięta od tej granicy na odległość 3 metrów.

Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w ogóle nie przewidują istnienia ściany z oknem w granicy działki. Wykonanie otworu okiennego w ścianie budynku usytuowanej w granicy działki jest niezgodne z warunkami technicznymi w każdym z dotychczas obowiązujących reżimów prawnych, tj. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1995r., Nr 10, poz. 46 z późn. zm.), Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 03 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. z 1980, Nr 17, poz. 62 z późn. zm ), Rozporządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U. z 1966r., Nr 26, poz. 157), Rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz.U. z 1961 r., Nr38, poz. 196 z późn. zm.). Ponadto wykonanie otworu okiennego w ścianie usytuowanej w granicy nieruchomości jest sprzeczne z Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz.U. z 1928r., Nr 23, poz. 202 z późn. zm.). Zgodnie z art. 277 ww. rozporządzenia budynki posiadające od strony granicy otwory, prowadzące do pomieszczeń, przeznaczonych na pobyt ludzi winny być wznoszone z zachowaniem odległości co najmniej 4 m, zaś budynki nieposiadające od strony granicy otworów z zachowaniem odległości co najmniej 3 m.

Uregulowanie zawarte w § 12 ust 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczy sytuacji w której na sąsiedniej działce budowlanej przy granicy istnieje budynek ścianą bez otworów i w takiej sytuacji można usytuować projektowany budynek bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką ścianą przylegającą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce.

W niniejszej sprawie inwestor właśnie w taki sposób usytuował budynek na działce nr [...]położonej w [...]w dzielnicy [...]i dlatego bezpodstawny jest zarzut naruszenia warunków technicznych.

Nietrafny jest także zarzut braku wyjaśnienia okoliczności dotyczących wybudowania budynku skarżących.

Podnoszona przez skarżących okoliczność podziału działki w wyniku której ich budynek znalazł się w granicy działki ścianą z otworem okiennym pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest wyłącznie budynek uczestnika postępowania i sprawdzenie czy jego sytuowanie pozostaje w zgodzie z przepisami prawa.

W prowadzonym postępowaniu organ nie ma obowiązku wyjaśniania okoliczności związanych z usytuowaniem budynku skarżących. Bezspornym jest, że skarżące nie posiadają dokumentacji związanej z budową swojego budynku, który jest usytuowany w sposób nietypowy do granicy ( skośnie ).

Podzielić należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyrokach z dnia 5 listopada 1993r, IV SA 66/93 oraz z dnia 2 października 1995r, IV SA 1650/94, iż wybudowanie budynku nielegalnie w sposób nietypowy do granicy ( skośnie od 20 do 150 cm ) powoduje niemożność korzystania przez właściciela z ochrony prawnej przewidzianej w art. 5 Prawo budowlane, gdyż wszelkie jego zarzuty i żądania w stosunku do usytuowania budynku na sąsiedniej działce nosiłyby znamiona nadużycia prawa.

Organy trafnie wskazały, iż brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania aktualnych współwłaścicielek sąsiedniej działki nr [...]i nakazania rozbiórki tej części budynku która przylega do ściany parterowego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce.

Niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego poprzez nie wskazanie podstawy materialno prawnej wydanej decyzji.

Jak wynika z sentencji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...]z dnia [...].08.2012 r., podstawę prawną stanowił art. 51 ust 7 w związku z art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane.

Podstawę prawną decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2013 r. nr [...], stanowił natomiast art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. gdyż skarżące nie wykazały aby wskazane naruszenie uniemożliwiło im dokonanie konkretnych czynności procesowych i miało wpływ na wynik sprawy, a organ przeprowadzał wyłącznie dowody z dokumentów znanych skarżącym

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.