Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 137/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. M. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa pracy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Z. R., działając w imieniu skarżącego A. M., złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby.

Pismem z 14 marca 2005 r. Z. R. został wezwany do wykazania, że zalicza się do grupy osób wymienionych w art. 35 § 1-2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 21 marca 2005 r. Z. R. złożył pismo, w którym oświadczył, że pozostaje ze skarżącym w stosunku przysposobienia tzn. jest jego ojczymem. Przedstawił ponadto pełnomocnictwo udzielone mu przez A. M., do reprezentowania skarżącego przed urzędami państwowymi w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Następnie zarządzeniem z 29 marca 2005 r. – doręczonym w dniu 5 kwietnia 2005 r. – przewodniczący wydziału wezwał Z. R. do złożenia dokumentu (orzeczenia sądu), z którego wynikałoby, iż pozostaje ze skarżącym w stosunku przysposobienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika. W wyznaczonym terminie Z. R. nie wykonał powyższego zarządzenia.

Zarządzeniem z dnia 11 maja 2005 r. skarżący A. M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi z [...] przez jej podpisanie i jednoznaczne wyjaśnienie, czy należy ją traktować jako skargę skierowaną do sądu administracyjnego, czy też została złożona w innym celu; w razie udzielenia odpowiedzi, że powyższe pismo stanowi skargę – został wezwany do wyjaśnienia co jest przedmiotem skargi przez podanie daty, numeru i przedmiotu zaskarżonego aktu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto sąd poinformował skarżącego, iż jego pełnomocnik – Z. R. – nie wykazał, iż zalicza się do grupy osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wobec tego nie został dopuszczony do jego reprezentacji w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skarżący otrzymał powyższe zarządzenie w dniu 16 maja 2005 r.

W dniu 23 maja 2005 r. A. M. złożył pismo, w którym oświadczył, że nigdy nie kierował skargi do sądu. Pismo z [...] przeznaczone było natomiast dla Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i stanowiło odpowiedź oraz skargę na pismo Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnikami stron mogą być wyłącznie osoby wskazane w art. 35 § 1 p.p.s.a. Są nimi: adwokat lub radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W niniejszej sprawie Z. R., który złożył skargę w imieniu A. M., nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. W swoim piśmie z 29 marca 2005 r. oświadczył wprawdzie, że pozostaje ze skarżącym w stosunku przysposobienia, jednak – mimo wezwania sądu – nie wykazał tego związku żadnym dokumentem. Sąd nie dopuścił go zatem do reprezentacji skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Skarga zatem nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego jakim jest, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podpis strony. W tej sytuacji przewodniczący – stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – wezwał A. M. do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Ponieważ skarżący w wyznaczonym terminie nie podpisał skargi, a ponadto oświadczył, że skarga dotyczy pisma Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] i była skierowana nie do sądu, lecz do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.