Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 466/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 lutego 2007 r. A.W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...], w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy o transporcie drogowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r. sygn. akt: VI SA/Wa 1078/07 przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Zarządzeniem z dnia 31 października 2007 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza, pod rygorem odrzucenia skargi.

Dnia 12 listopada 2007 r. skarżący złożył podpisany egzemplarz skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżanie, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, skarżącemu od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę tę nałożył, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W decyzji organu pierwszej instancji prawidłowo pouczono skarżącego o możliwości wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Skarżący nie złożył odwołania do wskazanego organu, tylko bezpośrednio złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zatem zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, służących mu od decyzji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.