Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1013/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18
journal: Dz.U. 2015 poz 1892
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

SENTENCJA

Dnia 25 października 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2924/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego sądu z dnia 12 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2015 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2924/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odrzucił zażalenie [...] na postanowienie WSA w Warszawie z dnia [...] marca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego sądu z dnia 12 stycznia 2016 r.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. WSA w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), odrzucił zażalenie [...] na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2016 roku.

Skarżący zaskarżył postanowienie z dnia 23 marca 2016 r. w drodze zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. skarżący, a ściślej jego profesjonalny pełnomocnik – radca prawny, został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 23 marca 2016 r. poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z umową lub uchwałą wspólnoty zaprotokołowaną przez notariusza, z którego wynika powierzenie zarządu [...] w trybie art. 18 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1892, dalej Uwl), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (zarządzenie - k. 228).

Odpis zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2016 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 kwietnia 2016 r. (potwierdzenie odbioru k. 231).

W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo udzielone mu przez zarządcę [...] – [...] do reprezentowania wspólnoty przed sądami administracyjnymi. Do pełnomocnictwa dołączył m.in. uchwałę nr 10/2010 z dnia 30 września 2010 r. [...] w sprawie powierzenia zarządu nieruchomością wspólną, na podstawie art. 18 Uwl, [...] (uchwała k. 239 – 241), która obecnie działa pod firmą [...] (odpis pełny KRS k. 265 – 267).

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że w ocenie sądu złożone w dniu 29 kwietnia 2016 r. dokumenty nie stanowiły uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Z treści § 3 lit. o uchwały nr 10/2010 z dnia 30 września 2010 r. [...] w sprawie powierzenia zarządu nieruchomością wspólną jednoznacznie wynika, że do obowiązków zarządcy [...] - [...] należy obsługa prawna z wyłączeniem reprezentacji sądowej. W ocenie sądu I instancji oznacza to, że zarząd ww. Wspólnoty nie posiada uprawnień do występowania w imieniu tej Wspólnoty w postępowaniach sądowych. Nie mógł więc udzielić pełnomocnictwa procesowego r.pr. A. S. do reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej w zainicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym, ani pełnomocnictwa do wniesienia środka zaskarżenia w postaci zażalenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika, [...], która zaskarżyła je w całości i zarzuciła mu naruszenie:

a) art. 178 w zw. z "art. 198 § 2 Ppsa" (stronie zapewne chodziło o przepis art. 197 § 2 Ppsa) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie zażalenia, podczas gdy:

- wniesione zażalenie podpisane zostało przez pełnomocnika będącego radcą prawnym ustanowionym przez prawidłowo umocowanego zarządcę skarżącej Wspólnoty i jako czynność zwykłego zarządu nie wymagało w ogóle jakiegokolwiek umocowania w postaci dodatkowej uchwały właścicieli, a zatem w sprawie nie zachodziła możliwość wezwania Wspólnoty do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, bo braków takich zażalenie nie zawierało,

b) art. 22 ust. 1 Uwl poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie zażalenia podpisanego przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu przez prawidłowo umocowanego zarządcę Wspólnoty, działającego w ramach czynności zwykłego zarządu.

Wskazując na powyższe strona wnosi o uchylenie postanowienia z dnia 17 maja 2016 r. o odrzuceniu zażalenia w całości.

W uzasadnieniu zażalenia podnosi, że z argumentacją WSA w Warszawie nie sposób się zgodzić, gdyż:

a) § 7 ust. 1 uchwały nr 10/2010 z dnia 30 września 2010 r. stanowi o tym jakie jest wynagrodzenie zarządcy i wprost wskazuje, że w ramach tego wynagrodzenia mieszczą się czynności określone w § 3 ust. 1 tej uchwały.

b) z przedłożonych przez pełnomocnika dokumentów wyraźnie wynika umocowanie [...] do sprawowania czynności w zakresie zarządzania nieruchomością wspólną oraz do wykonywania czynności zwykłego zarządu nieruchomością wspólną – vide: § 1 i 2 pkt 1 uchwały. Poza wszelką wątpliwością pozostaje fakt, że złożenie zażalenia w niniejszym postępowaniu stanowi czynność zwykłego zarządu, a co za tym idzie [...] posiadała uprawnienie do złożenia rzeczonego zażalenia.

W odpowiedzi [...] na powyższe zażalenie wnosi o jego odrzucenie, ewentualnie, w razie uznania, że zażalenie może zostać poddane merytorycznemu rozpatrzeniu, o:

- oddalenie zażalenia i utrzymanie w mocy postanowienia z 17 maja 2016 r.

W uzasadnieniu pełnomocnik Spółki podnosi, że nawet, gdyby uznać, iż dokument zatytułowany "Uchwała nr 6/2016 z dnia 31 marca 2016 r. [...] w sprawie pełnomocnictwa dla Zarządu Wspólnoty" stanowi prawidłowo podjętą uchwałę (czemu składający niniejsze pismo się sprzeciwia), to i tak wywierałaby ona skutek dopiero od chwili podjęcia (tj. od dnia 6 czerwca 2016 r.). Oznaczałoby to, że do dnia 6 czerwca 2016 r. zarząd [...] nie mógł skutecznie udzielić pełnomocnictwa procesowego z czego, z kolei, niewątpliwie wynika, iż postanowienie z dnia 17 maja 2016 r., odrzucające zażalenie z dnia 11 kwietnia 2016 r., wydane zostało prawidłowo i zasługuje na pozostanie w obrocie prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.

W myśl 194 § 3 Ppsa zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Przepis art. 46 § 3 Ppsa nakazuje dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który nie złożył jeszcze pełnomocnictwa. Zatem niewątpliwie brak dokumentów z których wynika umocowanie pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia zażalenia w imieniu mocodawcy, bądź przedłożenie wadliwego pełnomocnictwa, jest brakiem formalnym tego pisma. W niniejszej sprawie strona nie złożyła wraz z zażaleniem prawidłowych dokumentów z których wynikałoby umocowanie r.pr. A. S. do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 23 marca 2016 r., zatem stosownie do art. 177a w zw. z art. 176 Ppsa Przewodniczący Wydziału zobowiązany był do wezwania pełnomocnika Wspólnoty do uzupełnienia braków zażalenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem jego odrzucenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze powyższe, po wniesieniu kolejnego zażalenia przez Wspólnotę w tej sprawie, prawidłowo Sędzia WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. nakazał wezwanie pełnomocnika Wspólnoty r.pr. A. S. do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z umową lub uchwałą wspólnoty zaprotokołowaną przez notariusza, z którego wynika powierzenie zarządu [...] w trybie art. 18 Uwl.

Pełnomocnik został zobowiązany do przedłożenia powyższych dokumentów w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Złożone w dniu 29 kwietnia 2016 r. przez pełnomocnika Wspólnoty dokumenty nie stanowiły uzupełnienia braków formalnych zażalenia, gdyż z § 3 lit. o nadesłanej uchwały nr 10/2010 z 30 września 2010 r. jednoznacznie wynika, że do obowiązków zarządcy [...] – [...] należy "obsługa prawna z wyłączeniem reprezentacji sądowej". Tymczasem wezwanie sądu wojewódzkiego w tej sprawie dotyczyło przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

W tej sytuacji rację ma sąd I instancji, że pełnomocnik Wspólnoty nie uzupełnił braku formalnego zażalenia od postanowienia z dnia 23 marca 2016 r. i nie przedstawił w wyznaczonym terminie, mimo wezwania, dokumentów z których wynikałoby jego umocowanie do wniesienia zażalenia od ww. postanowienia. Dlatego, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, sąd I instancji trafnie odrzucił przedmiotowe zażalenie.

Złożona natomiast dopiero wraz z zażaleniem z dnia 8 czerwca 2016 r., "Uchwała nr 6/2016 z dnia 31 marca 2016 r. [...] w sprawie pełnomocnictwa dla Zarządu Wspólnoty" wywiera skutek dopiero najwcześniej od chwili jej podjęcia (tj. od dnia 6 czerwca 2016 r.). W tej bowiem dacie, zgodnie z oświadczeniem J. B., Dyrektora ds. Zarządzania Nieruchomościami [...], zakończone zostało zbieranie głosów w trybie indywidualnym (k. 290).

Z wyżej przedstawionych powodów, za nieskuteczny należy uznać zarzut powołany w zażaleniu, a to zarzut naruszenia art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.

Zatem, wobec bezzasadności zażalenia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.