Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 97/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Skarżąca działająca przez pełnomocnika w osobie jej męża M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, skargę na decyzję wydaną przez tenże organ z dnia [...] Nr [...].

W dalszej kolejności, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami.

W odpowiedzi na powyższe nadesłano do Sądu kserokopię dokumentu pełnomocnictwa datowanego na dzień 3 czerwca 2008 r., sporządzonego przez notariusza stanu New Jersey USA, potwierdzonego ,,za zgodność z oryginałem" przez pełnomocnika skarżącej, z treści, którego wynika umocowanie dla M. F. do reprezentacji skarżącej ,,we wszystkich urzędach, a zwłaszcza w ZUS –ie w T.w sprawie o umorzenie zaległych składek i we wszystkich innych sprawach jakie mogą okazać się niezbędne".

Z uwagi na fakt, iż wyżej wymienione pełnomocnictwo nie uprawniało pełnomocnika skarżącej do reprezentowania jej osoby przed sądami administracyjnymi, na mocy zarządzenia z dnia 17 stycznia 2012 r. Sąd ponownie wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bądź też odpisu takiego pełnomocnictwa uwierzytelnionego przez notariusza stosowanie do treści art. 48 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie wraz z pouczeniem, o skutkach jego niewykonania (tj. odrzuceniu skargi po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia wezwania) zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi dnia 25 stycznia 2012 r. (potwierdzenie odbioru). W przewidzianym siedmiodniowym terminie nadesłano do Sądu oryginał wyżej wskazanego pełnomocnictwa z dnia 3 czerwca 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (...). Pełnomocnictwo może być ogólne tj. do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 ppsa).

Niedołączenie do pisma procesowego pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy, stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 3 ppsa. Taki brak formalny podlega usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 ppsa, a jego nieusunięcie w terminie 7 dni prowadzi - w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt. 3 ppsa.

W niniejszej sprawie nie wykonano prawidłowo obowiązku nałożonego w dwóch wezwaniach Sądu skierowanych do pełnomocnika skarżącej, bowiem pełnomocnictwo złożone do niniejszej sprawy, nie uprawnia do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tymczasem w piśmiennictwie zwrócono uwagę, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji pełnomocnictwa domniemanego. W każdym przypadku, bez względu na okoliczności, wymagane jest, aby udzielenie pełnomocnictwa miało charakter wyraźny (zob. Z. Kmiecik, Zakres pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym..., s. 5). To stanowisko znajduje w pełni potwierdzenie w orzecznictwie. W wyroku z dnia 4 stycznia 2007 r., II FSK 33/06, niepubl., NSA stwierdził, że pełnomocnictwo ,,upoważniające do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy w postępowaniu administracyjnym" nie stanowi skutecznego umocowania do działania w imieniu mandanta w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż to postępowanie nie jest "kolejną instancją postępowania administracyjnego" (podobnie WSA w Lublinie w postanowieniu z dnia 20 lutego 2006 r., III SA/Lu 14/06, niepubl.) – M. Niezgódka - Medek: Komentarz Lex 2011 do art. 36 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt. 3 i § 3 ppsa w myśl, którego Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.