Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 578/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1368/15 w zakresie odmowy zmiany postanowienia w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W.Z. na postanowienie Ministerstwa Finansów z dnia [..] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem 10 maja 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1368/15 po rozpoznaniu wniosku W.z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [..] lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1368/15.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1368/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił w.Z. (dalej: skarżący) przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżący zaskarżył powyższe orzeczenie zażaleniem, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 4 września 2015 r., sygn. akt II GZ 410/15.

Pismem z dnia 28 września 2015 r. Skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Pismo to zostało potraktowane jako wniosek o zmianę postanowienia Sądu z 18 czerwca 2015 r. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. Zażalenie, wniesione przez Skarżącego na orzeczenie Sądu z dnia 18 listopada 2015 r., zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 981/15.

Pismami z dnia 21 marca 2016 r. oraz z dnia 27 kwietnia 2016 r. Skarżący złożył kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy (tożsame w treści z jego wnioskiem z 28 września 2015 r.). Ww. pisma Sąd również potraktował jako wnioski o zmianę postanowienia z 18 czerwca 2015 r. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. Zażalenie wniesione przez Skarżącego na orzeczenie Sądu z 22 czerwca 2016 r. zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt II GZ 1037/16.

W dniu 12 grudnia 2016 r., a następnie w dniu 10 lutego 2017 r. i 17 lutego 2017 r. do Sądu wpłynęły kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazane pisma Sąd również potraktował jako wnioski o zmianę postanowienia z 18 czerwca 2015 r.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. sygn.akt V SA/Wa 1368/15.

Pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. Skarżący złożył sprzeciw od ww. postanowienia. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia dotyczący faktycznej sytuacji materialnej wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. na podstawie art. 165 w zw. z art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. bowiem skarżący nie wykazał, by nastąpiła zmiana okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie W.Z. wniósł o jego uchylenie. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na błędnym ustaleniu faktycznej sytuacji materialnej skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd I instancji uznał, że w kolejnych wnioskach, które wpłynęły do tego Sądu odpowiednio w dniu 12 grudnia 2016 r., 10 lutego 2017r. oraz 17 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy skarżący nie powołał istotnych, nowych okoliczności świadczących o pogorszeniu się jego sytuacji życiowej czy materialnej. Wobec tego Sąd I instancji trafnie odmówił zmiany postanowienia z 18 czerwca 2015 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.