Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 125/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2005 r. z tytułu sprzedaży samochodów osobowych przed ich pierwszą rejestracją na terytorium kraju postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Strona w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2005 r. z tytułu sprzedaży samochodów osobowych przed ich pierwszą rejestracją na terytorium kraju wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść,

że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(por. postanowienie z dnia 2 kwietnia 2009r., sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony winna znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku

o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę

(por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza,

że skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający, by istniały przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej. Wniosek nie został bowiem poparty jakimkolwiek uzasadnieniem, jak i stosownymi dowodami. Skarżąca jedynie w osnowie skargi wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji. Należy podkreślić, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest zasadność skargi, ale nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania aktu. Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może wnikać w meritum sprawy – wówczas rozstrzygałby przed wyznaczeniem rozprawy, co jest niedopuszczalne.

Odnosząc się zaś do wniosku skarżącej o uchylenie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w postaci hipoteki przymusowej kaucyjnej, należy wskazać, że wniosek ten wykracza poza kompetencje sądu administracyjnego i nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej zawisłej przed tym Sądem.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.