Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 3702/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. A. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi kasacyjnej J. A. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 września 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 111/20 w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 1996 r. postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 16 września 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 111/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. A. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 17 grudnia 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 1996 r.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia", w uzasadnieniu nie wyjaśniając, w jakich okolicznościach upatruje jego zasadności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek skarżącego jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

Kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten może być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, nie obejmując swym zakresem możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia (wyroku lub postanowienia) wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.), co oznacza, że w aktualnym stanie prawnym brak jest podstawy do wnioskowanego przez skarżącego wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2019 r., I OSK 774/19; postanowienie NSA z 29 października 2020 r., II FSK 1765/20).

Należy przy tym zwrócić uwagę, iż nawet przy założeniu, iż wniosek skarżącego nie zawierałby uchybienia konstrukcyjnego w omawianym zakresie, winien podlegać oddaleniu z uwagi na brak jego uzasadnienia. Ustawa przyznaje wszakże stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., uzależniając możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, zaś obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże winna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca.

Mając na względzie powyższe, wniosek skarżącego jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.