Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 317/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 180 w związku z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Po 252/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia (...) grudnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 252/13 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia (...) grudnia 2012 r. nr (...)w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 maja 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia(...) grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok.

Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę z uwagi na nie uiszczenie wymaganego od niej wpisu sądowego. Skarżący złożył od tego postanowienia osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Szymona Widłaka. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 46/17, oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. Natomiast postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 504/14, oddalił zażalenie na to postanowienie.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. Sąd I instancji ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odrębnym postanowieniem, także z dnia 9 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną, która została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą, gdyż ani z jej treści, ani z informacji znanych Sądowi z urzędu nie wynika aby osoba, która podpisała się pod skargą kasacyjną była jedną z osób wymienionych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

`Postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. Sąd odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odrębnym postanowieniem, także z dnia 11 maja 2017 r. Sąd odmówił także przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł zażalenia na oba postanowienia tut. Sądu z dnia 11 maja 2017 r., wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (k. 370).

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Rozpoznając sprzeciw skarżącego, Sąd postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II GZ 902/17 oddalił zażalenie na postanowienie Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy.

Następnie Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2018 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (k. 420). Rozpoznając zażalenie skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2018 r. sygn. akt I GZ 60/18 oddalił zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że w rozpatrywanej sprawie odpis wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału z dnia 26 stycznia 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia został skutecznie doręczony 23 czerwca 2018 r. (k. 445) co oznacza, że ostatnim dniem terminu do uiszczenia wpisu był dzień 2 lipca 2018 r. (poniedziałek – art. 83 § 2 p.p.s.a.). Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu wynika, że do dnia 10 lipca 2018 r. wpłata nie wpłynęła (k. 446).

W konsekwencji Sąd odrzucił zażalenie gdyż pozostało ono nieopłacone.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego z prawem oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej, o zwolnienie z opłat i kosztów sadowych w całości z powodu pogorszenia się sytuacji skarżącego- bezdomność, wzrost zadłużenia, ciężka choroba i inne. Skarżący wnosi również o ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia oraz jego wspólników.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jako wniesione po terminie należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z art. 197 § 2 wynika, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, natomiast z art. 180 p.p.s.a., że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków (v. postanowienia NSA z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 259/18, I GZ 260/18).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 11 lipca 2018 r. zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lipca 2018 r. (karta 457 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał zatem z końcem 1 sierpnia 2018 r. Tymczasem środek zaskarżenia wniesiono dopiero w dniu 2 sierpnia 2018 r. (karta 460 akt sądowych). Zatem należy odrzucić to zażalenie jako wniesione po terminie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia