Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1485/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 8 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Renata Kubot - Szustowska, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1485/03

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], znak: [...], wydaną z upoważnienia Starosty [...], Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w R. zakwalifikował Z.S. do Domu Pomocy Społecznej w T., umieszczając wnioskodawcę na liście osób oczekujących na miejsce pod pozycją nr 30 i ustalając przewidywany termin wydania decyzji o skierowaniu do Domu Pomocy Społecznej na II kwartał 2005 r. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepisy art. 4 ust. 1, art. 10a pkt 1, art. 19, art. 20 ust. 1 i ust. 3a, art. 36 ust.1, art. 47a ust. 5, art. 55e ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 z późn. zm.), § 17 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 września 2000 r. w sprawie domów pomocy społecznej (Dz.U. z 2000 r., nr 82, poz. 929) oraz art. 104 k.p.a.,

Organ stopnia podstawowego wskazał, że decyzja została wydana po uzgodnieniu z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w S. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w R. podkreślił, że przyczyną wydania decyzji o zakwalifikowaniu do Domu Pomocy Społecznej w miejsce decyzji o skierowaniu do Domu Pomocy Społecznej jest wynikiem braku miejsc we wnioskowanym ośrodku oraz, że czas oczekiwania na przyjęcie do Domu Pomocy Społecznej w T. jest dość długi, a kolejne osoby z listy oczekujących będą umieszczane po zwolnieniu się następnych miejsc, a zatem przewidywany termin może ulec skróceniu bądź wydłużeniu.

Z.S. odwołał się od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. zwracając się o skrócenie okresu oczekiwania na przyjęcie do domu Pomocy Społecznej w T. Wnioskodawca w uzasadnieniu wskazał, że jest inwalidą I grupy ze schorzeniami, które wymagają odpowiednich warunków klimatycznych, a pobyt wśród pięknych terenów może korzystnie wpłynąć na jego samopoczucie i stan zdrowia.

Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 55e ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 z późn. zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Z.S. przebywa w domu pomocy społecznej w R. i ubiegał się o przeniesienie do innego domu pomocy społecznej – między innymi w S., R. oraz T., skąd otrzymał odpowiedzi negatywne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podało, że ponowny wniosek Z.S. spowodował, że pismem z dnia 8 lipca 2003 r. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w S. wyraziło zgodę na umieszczenie wnioskodawcy w Domu Pomocy Społecznej w T., umieszczając go na liście osób oczekujących pod pozycją nr 30 z przewidywanym terminem przyjęcia na II kwartał 2005 r. Zdaniem organu odwoławczego treść przepisu art. 55e ustawy o pomocy społecznej w związku ze wskazanymi powyżej faktami dały właściwą podstawę do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z.S. wniósł o zmianę decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] oraz przyznaniu mu miejsca w Domu Pomocy Społecznej w T. albo w S. w jak najszybszym terminie. Skarżący ponownie podniósł, że jego schorzenia wymagają odpowiednich warunków klimatycznych, a pobyt wśród pięknych terenów może korzystnie wpłynąć na jego samopoczucie i stan zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarga nie zawiera zarzutów dotyczących istoty decyzji, a jedynie wniosek o umieszczenie w Domu Pomocy Społecznej w T. lub S. w jak najszybszym terminie.

W dniu 9 listopada 2004r. B.N., zastępca dyrektora Domu Pomocy Społecznej w R. poinformowała, iż Z.S. jest już mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej w T. Skarżący odebrał powiadomienie o terminie rozprawy wysłane na adres placówki w T.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że sprawy, w których postępowanie nie zostało zakończone przed 1 stycznia 2004r. a skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153 poz.120), zwanej dalej ustawą o p.s.a.

Zgodnie z przepisem art. 161 §1 ustawy o p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Przedmiotem zaskarżenia była decyzja przyznająca Z.S. prawo do pobytu w Domu Pomocy Społecznej w T., przy czym skarżący kwestionował termin skierowania go do tej placówki. Jak wynika z informacji nadesłanej przez Dom Pomocy Społecznej w R., Z.S. w toku postępowania został zgodnie z wnioskiem przeniesiony do DPS w T. Tym samym jego żądanie zostało uwzględnione a przedmiot sporu niniejszego postępowania przestał istnieć.

W tej sytuacji z uwagi na bezprzedmiotowość skargi postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi należało umorzyć na podstawie przepisu art. 161 §1 pkt.3 ustawy o p.s.a.