Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 125/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 87
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, asesor WSA Kamil Kowalewski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością I sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością I sp. k. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Podatnik") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS" lub "Organ odwoławczy") z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

W dniu 24 września 2019 r. Spółka złożyła deklaracja dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2019 r. z wykazaną do zwrotu nadwyżką podatku naliczonego nad należnym w wysokości 590.000,00 zł na rachunek bankowy Spółki w terminie 60 dni, tj. do dnia 25 listopada 2019 r.

Z uwagi na konieczność dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku VAT, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w W.

1) postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. do dnia 31 marca 2020 r.; postanowienie doręczono Stronie w dniu 21 listopada 2019 r.;

2) postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. do dnia 30 września 2020 r.; postanowienie doręczono Stronie w dniu 16 marca 2020 r. Po wniesieniu zażalenia przez Spółkę i utrzymaniu postanowienia w mocy przez organ odwoławczy, rozstrzygnięcie zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem zapadłym pod sygnaturą III SA/Wa 2002/20, obecnie nieprawomocnym ze względu na skargę kasacyjną Organu odwoławczego;

3) postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. do dnia 28 lutego 2021 r.; postanowienie doręczono Stronie w dniu 8 września 2020 r.

Po zmianie właściwości, postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej: "NUS", "Organ pierwszej instancji")" przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. do dnia 30 września 2022 r.; postanowienie doręczono Stronie w dniu 11 lutego 2021 r. Po wniesieniu zażalenia przez Spółkę i utrzymaniu postanowienia w mocy przez Organ odwoławczy, rozstrzygnięcie zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem zapadłym pod sygnaturą III SA/Wa 1653/21 obecnie nieprawomocnym ze względu na skargę kasacyjną Organu odwoławczego

Następnie NUS postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. do dnia 31 marca 2022 r. Postanowienie doręczono dnia 10 września 2021 r.

Pismem z dnia 17 września 2021 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji wnioskując o jego uchylenie oraz zobowiązanie NUS do zwrotu na rzecz Spółki wnioskowanej nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

- jego wydanie z naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, ze zm.), dalej jako ustawa o VAT w związku z art. 274b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, z późn. zm.), dalej jako O.p., poprzez pominięcie w treści postanowienia uzasadnienia, które w sposób obiektywny mogłoby stanowić należycie i wyczerpująco uzasadnioną oraz kompletną merytorycznie przyczynę podjęcia przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji o wstrzymaniu zwrotu na rzecz Spółki podatku od towarów i usług;

- naruszenie art. 120 O.p., poprzez nieuzasadnione i pozbawione podstaw prawnych przedłużenie zwrotu należnych Podatnikowi kwot podatku od towarów i usług w sposób prowadzący do jawnego złamania zasady neutralności opodatkowania tym podatkiem;

- naruszenie art. 121 O.p., poprzez działanie w sposób, który spowodował całkowitą utratę zaufania Spółki do organu podatkowego pierwszej instancji ze względu na brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kieruje się ten organ przy załatwieniu sprawy;

- naruszenie art. 124 O.p., poprzez skonstruowanie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia bez wskazania wystarczających i racjonalnych przesłanek za przedłużeniem zwrotu na rzecz Strony wnioskowanej kwoty podatku od towarów i usług, które mogłyby stanowić podstawę do wydania postanowienia;

- art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, tj. zasady domniemania uczciwości podatnika, poprzez odmowę zwrotu na rzecz Spółki podatku od towarów i usług i powołanie się w tym zakresie na kontrole prowadzone przez inny organ administracji publicznej przy jednoczesnym całkowitym pominięciu ustaleń kontroli podatkowej przeprowadzonej wobec Spółki przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. .

DIAS postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie NUS. W uzasadnieniu zwrócił uwagę, iż Organ pierwszej instancji wskazał m.in., że w toku dotychczas przeprowadzonych czynności sprawdzających ustalono, iż Spółka świadczy usługi outsourcingu powiązanego z obsługą procesów finansowych, zakupowych, informatycznych, analitycznych oraz prawnych zarówno dla klientów polskich, jak i odbiorców zagranicznych. Głównym odbiorcą zagranicznym jest maltański podmiot B. Ltd. Z czynności analitycznych przeprowadzonych na podstawie złożonego przez podatnika JPK za sierpień 2019 r. wynika, że w ewidencji sprzedaży figurują faktury wystawione na łączną kwotę 2.528.016,01 zł netto dotyczące usług outsourcingowych. Głównym kontrahentem w zakresie nabyć jest podmiot B. Sp. z o. o. Sp. k., od którego Spółka kupuje usługi związane z szeroko rozumianym outsourcingiem. Faktura dotycząca ww. usług opiewa na kwotę netto 3.500.012,00 zł (VAT: 805.002,76 zł).

W dniu [...] czerwca 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. wszczął wobec Spółki kontrolę celno-skarbową za okres od października 2018 r. do lutego 2019 r. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacenia podatku od towarów i usług, zaś w dniu [...] sierpnia 2020 r. organ ten wszczął kontrolę celno-skarbową wobec Podatnika za okresy od marca 2019 r. do czerwca 2020 r. Dodatkowo Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w dniu [...] października 2020 r. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2020 r., natomiast w dniu [...] grudnia 2020 r. zostało wszczęte postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2020 r.

Pismem z dnia 29 czerwca 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. poinformował, że kontrola za okresy rozliczeniowe od października 2018 r. do lutego 2019 r. jest w dalszym ciągu na etapie gromadzenia materiału dowodowego.

Pismami z dnia 21 kwietnia 2021 r. oraz 27 maja 2021 r. organ kontrolny wystąpił do Spółki o przekazanie informacji o faktycznie świadczonych usługach na rzecz Spółki B. Ltd. - obecnie trwa analiza przekazanej w dniu 15 czerwca 2021 r. odpowiedzi.

Pismem z dnia 9 lipca 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. poinformował, iż kontrola za okresy rozliczeniowe od 03/2019-06/2020 jest obecnie na etapie gromadzenia materiału dowodowego.

W dniu [...] maja 2021 r. przeprowadzono dowód z zeznań strony Prezes Zarządu Komplementariusza, dodatkowo skierowano ponowne wezwanie do dostawcy Spółki w sprawie wykonania usług. Obecnie trwa sporządzanie wniosku SCAC.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. pismem z dnia 10 sierpnia 2021 r. poinformował, iż w ramach prowadzonego postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od lipca 2020 r. do września 2020 r. w dalszym ciągu prowadzone są czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego związanego z funkcjonowaniem Spółki oraz zawieranych przez nią transakcji z kontrahentami.

Pismem z dnia 6 października 2021 r. organ kontrolny poinformował, że w toku kontroli celno-skarbowej prowadzonej wobec Spółki w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od października 2018 r. do lutego 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. nadal kontynuuje gromadzenie materiału dowodowego. Charakter zagadnienia objętego zakresem kontroli celno-skarbowej wymaga wyjaśnienia wszystkich wątpliwości faktycznych i prawnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ podejmuje działania, których celem jest bieżąca weryfikacja materiału dowodowego.

Obecnie trwa analiza materiału dowodowego oraz trwają kolejne czynności mające na celu uzupełnienie dowodów, w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Ponadto, przeprowadzono dowód z przesłuchania Prezesa Zarządu Komplementariusza - Pani M.K. . Planowane są kolejne przesłuchania osób zaangażowanych w świadczenie usług na rzecz kontrahenta z Malty - B. Ltd. Ponadto, organ nadal oczekuje na odpowiedź z Prokuratury Okręgowej w O. na zgodę na wgląd do materiałów ze śledztwa nr [...] .

Kolejnym pismem z dnia 7 października 2021 r. organ kontrolny poinformował, że w zakresie kontroli dotyczącej rzetelności deklarowanych przez Spółkę podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca 2019 r. do czerwca 2020 r. jest obecnie na etapie gromadzenia materiału dowodowego. Od lipca 2021 r.:

• sporządzono wniosek o wymianę informacji SCAC ws. transakcji kontrolowanego z B. Ltd. i wysłano go do maltańskiej administracji podatkowej,

• skierowano wezwania do 3 podmiotów świadczących usługi kurierskie dla P. Ltd. z siedzibą na G. - uzyskano dwie odpowiedzi, do 1 podmiotu skierowano wezwanie ponowne,

• uzyskano (po 2 wezwaniach) odpowiedź głównego dostawcy kontrolowanego - B. Sp. z o. o. Sp. k.,

• otrzymano zgodę Prokuratury Okręgowej w O. na włączenie do akt kontroli wybranych dokumentów ze śledztwa.

Obecnie trwa oczekiwanie na odpowiedź zagranicznej administracji podatkowej oraz F. Sp. z o. o. Nadto prowadzona jest analiza odpowiedzi udzielonych przez 2 podmioty świadczące usługi kurierskie oraz bezpośredniego kontrahenta kontrolowanego. W najbliższym czasie planowane jest włączenie dowodów z akt śledztwa zgodnie ze zgodą prokuratora.

W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca sformułowała żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia NUS, o wystąpienie przez sąd administracyjny w trybie art. 155 P.p.s.a. z informacją do Szefa KAS o uchybieniach związanych z brakiem możliwości obrony praw podatników wynikłych z pojawiania się informacji systemie informatycznym KAS (w module [...] programu [...] ) a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 87 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z 274b § 1 w zw. z art. 210 5 4, art. 217 § 2, art. 219 oraz w zw. z art. 122, art. 180, art. 187 oraz art. 191 O.p., poprzez dokonanie nieprawidłowych ustaleń, które rzutowały na treści wydanego rozstrzygnięcia w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanego w deklaracji VAT-7 Spółki dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2019 r.;

2) art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art, 127, art. 180, art. 187, art. 188, art. 191, art, 210 5 4 w zw. z art. 217 5 2, w związku z art, 219, art. 274b 5 1 O.p. w zw. z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT - poprzez brak wskazania w treści postanowienia takich okoliczności, wobec których faktycznie można byłoby przyjąć, że zachodziła konieczność dodatkowej weryfikacji rozliczenia Spółki w związku ze złożeniem deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2019 r.

3) art. 87 ust, 2 zdanie drugie ustawy o VAT, polegające na przyjęciu, że wystarczającymi przesłankami uzasadniającymi przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku są: wszczęcie kontroli podatkowej wobec podatnika, transakcje z podmiotem zagranicznym oraz nabywanie usług niematerialnych, gdy jednocześnie nie zostały sformułowane żadne wątpliwości co do realizacji tych transakcji;

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

W pismach z dnia 11 marca 2022 r. i 21 lipca 2022 r. pełnomocnik Spółki podtrzymał i rozwinął stanowisko zawarte w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w sprawie jest ocena zasadności przedłużenia przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. terminu zwrotu podatku od towarów i usług, wykazanego przez Stronę w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2019 r.

Wyjaśniając materialnoprawne podstawy orzekania w tej sprawie wskazać należy, że z przepisu art. 87 ustawy o VAT wynika, że wprowadza on dwie równorzędne zasady dotyczące sposobu postępowania z nadwyżką VAT: otrzymanie jej zwrotu na rachunek bankowy, albo przeniesienie jej na następne okresy rozliczeniowe. Wybór sposobu postępowania pozostawiono podatnikowi. Jeśli podatnik wybierze tzw. zwrot bezpośredni, zasady jego dokonania określa m.in. art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, określając termin zwrotu i możliwość przedłużenia tego terminu oraz miejsce jego dokonania (np. rachunek bankowy).

Zgodnie bowiem z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W świetle zatem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT przedłużenie ww. terminu zwrotu jest możliwe, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji (sprawdzenia). Rozwiązanie to ma służyć zabezpieczeniu interesów budżetu Państwa i unikaniu dokonywania zwrotów, które w wyniku późniejszych działań administracji podatkowej (jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego) mogłyby okazać się nienależnymi. Przepis art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT nie zawiera konkretnych przesłanek nakazujących weryfikację zasadności zwrotu. Wystarczy więc powzięta przez organ podatkowy wątpliwość co do zasadności zwrotu (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2384/15).

Co istotne, w postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu organ podatkowy decyduje wyłącznie o konieczności dalszego badania zasadności zwrotu, a nie o samej zasadności zwrotu. Nie chodzi zatem o wykazanie, że zwrot jest niezasadny ani o wykazanie, że istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu (por. wyrok NSA z 11 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 2127/13). Chodzi natomiast o sytuacje, gdy istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku (por. wyrok NSA z 11 kwietnia 2014 r., I FSK 610/13).

Przepisy art. 87 ust. 2 ustawy o VAT w omawianym zakresie znajdują oparcie w treści art. 273 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie mogą, poza obowiązkami wymienionymi w tytule Xl tej dyrektywy, nakładać inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym. Procedura dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku jest zatem dopuszczalna, a jej celem jest przede wszystkim ochrona interesów budżetowych Skarbu Państwa przed próbą wyłudzenia nienależnych nadwyżek podatku naliczonego nad należnym.

Przykładem akceptowania potrzeby zapobiegania nadużyciom podatkowym i skutecznego ich eliminowania jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11 grudnia 2007 r. sygn. akt U 6/06, w którym Trybunał, mając na względzie zasadę neutralności podatku VAT wynikającą z ww. Dyrektywy 112, ale równocześnie uwzględniając konieczność zapewnienia właściwej kontroli rozliczania przez podatników tego podatku – podkreślił, że orzecznictwo ETS wyraźnie chroni interes państw członkowskich w zapobieganiu próbom niewłaściwego wykorzystywania prawa do odliczania podatku należnego. Z tego powodu Trybunał uznał, że "przy kształtowaniu treści przepisów mających zapewnić kontrolę prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług, konieczne jest uwzględnienie z jednej strony wymogów płynących z zasady neutralności podatku VAT, z drugiej zaś – ochrony interesu finansowego Skarbu Państwa". Podkreślenia przy tym wymaga, że przedłużenie terminu dokonania zwrotu nie narusza konstytucyjnych zasad wyrażonych w art. 2 Konstytucji RP oraz art. 217 Konstytucji RP. Kwestia ta była przedmiotem orzekania przez Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z 13 października 2008r. (K 16/07, OTK-A 2008, nr 8, poz. 136) wskazał, że brak jest podstaw do stwierdzenia niekonstytucyjności art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.

Należy również wskazać, że prawodawca przewidział formę ochrony, czy też wynagrodzenia podatnikowi niesłusznego wstrzymania zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym. Zgodnie bowiem z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykaże zasadność zwrotu nadwyżki podatku, organ wypłaca podatnikowi należną kwotę powiększoną o odsetki w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia go na raty. W przypadku zatem niesłusznego przedłużenia terminu organ podatkowy ponosi konsekwencje wadliwej oceny zasadności zwrotu. Spełniony został zatem wymóg ustawowego uregulowania spornego zagadnienia, a ponadto zrównoważone zostały interesy stron, to jest podatnika i fiskusa, co oznacza, że spełnione zostały fundamentalne względy praworządności w zakresie wprowadzenia możliwości przedłużenia terminu do zwrotu podatku.

Gwarancję ochrony interesów podatnika stanowi też regulacja art. 87 ust. 2a ustawy o VAT, w której przewidziano możliwość odstąpienia (na wniosek podatnika) od przedłużenia terminu zwrotu, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu.

Przenosząc na grunt niniejszej sprawy powyższe poglądy orzecznicze, które Sąd podziela i uznaje za własne, wskazać należy, że Skarżąca w rozpoznanej sprawie złożyła deklarację wykazując kwotę zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r.

Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] czerwca 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. wszczął wobec Spółki kontrolę celno-skarbową za okres od października 2018 r. do lutego 2019 r. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacenia podatku od towarów i usług, zaś w dniu [...] sierpnia 2020 r. organ ten wszczął kontrolę celno-skarbową wobec Spółki za okresy od marca 2019 r. do czerwca 2020 r. Dodatkowo Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w dniu [...] października 2020 r. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2020 r., natomiast w dniu [...] grudnia 2020 r. zostało wszczęte postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2020 r.

Nie ulega zatem wątpliwości, że organy weryfikują rozliczenie podatkowe Skarżącego w ramach, kontroli celno-skarbowej. Z pisma z dnia 6 października 2021 r. Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. wynika także, że kontrola za okresy rozliczeniowe od października 2018 r. do lutego 2019 r. jest w dalszym ciągu na etapie gromadzenia materiału dowodowego. W piśmie z dnia 7 października 2021 r. organ kontrolny poinformował z kolei, że w zakresie kontroli dotyczącej rzetelności deklarowanych przez Spółkę podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca 2019 r. do czerwca 2020 r. jest obecnie na etapie gromadzenia materiału dowodowego.

Ponadto zdaniem organów wyniki powyższych kontroli mogą mieć istotny wpływ na zasadność zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. z uwagi na występowanie analogicznych transakcji.

Zatem zasadność zwrotu wykazanego przez Skarżącego jawiła się organom jako wymagająca dodatkowego zweryfikowania, stąd wszczęcie kontroli celno-skarbowej i aktualnie w ocenie organów zachodzi konieczność zapoznania się w wynikami kontroli w celu ustalenia zasadności zwrotu, stąd przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT, gdyż kontrola celno-skarbowa nie została zakończona.

W ocenie Sądu już sam fakt wszczęcia tzw. postępowania weryfikacyjnego tj. czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego wskazuje, że zdaniem organów zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania. Jest bowiem oczywiste, że organ nie uruchamia postępowania weryfikacyjnego, jeżeli zasadność zwrotu podatku VAT nie wymagałaby w jego ocenie dodatkowego zweryfikowania. Ustalenia postępowania weryfikacyjnego mają więc decydujący znaczenie dla ustalenia zasadności zwrotu podatku VAT.

Mając powyższe na uwadze, przedłużając termin zwrotu podatku VAT organ nie musi dysponować dowodami na niezasadność zwrotu podatku VAT lub jak wskazuje w skardze Skarżący "skonkretyzowanymi wątpliwościami". Organ przedłużając termin zawrotu podatku VAT musi przede wszystkim dochować warunków formalnych takich jak np. doręczenie postanowienia przez upływem terminu zwrotu. Natomiast okoliczności, które skłoniły organ do uznania, że zwrot wymaga dodatkowego zweryfikowania mogą mieć właśnie charakter "ogólny" (nieskonkretyzowany), gdyż będą one dopiero weryfikowane w procedurze weryfikacyjnej.

W ocenie Sądu, nie można w tym zakresie stawić przed organem takich wymogów dowodowych, wskazujących na wymóg dodatkowego zweryfikowania zwrotu podatku VAT, które w istocie powodowałyby, że weryfikacja zwrotu podatku VAT byłaby niemożliwa a wszczęcie procedury weryfikacyjnej zbędne.

W tym aspekcie organy w skarżonym postanowieniu wskazały, że "Prowadzona przez Spółkę działalność budzi wątpliwość z uwagi na świadczenie usług niematerialnych na rzecz podmiotu zagranicznego B. Ltd., którego siedziba znajduje się w Państwie o korzystnym systemie podatkowym. Przyjęty model transakcji, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, pozwala na odliczanie podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu, podczas gdy sprzedaż nie podlega opodatkowaniu w Polsce, lecz w miejscu siedziby nabywcy. Dzięki temu podatnik, ma możliwość wystąpienia w Polsce o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Ponadto, świadczenie usług na rzecz podmiotu z siedzibą na Malcie, głównego kontrahenta Spółki po Stronie sprzedaży, nie prowadzi do wskazania podatku należnego, gdyż transakcje te zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług są opodatkowane właśnie w tym państwie przez odbiorcę usług. Z czynności analitycznych przeprowadzonych na podstawie złożonego przez Podatnika JPK za sierpień 2019 r. wynika, że w ewidencji sprzedaży figuruje faktura wystawiona na kwotę 2.528.016,01 zł netto na rzecz tego kontrahenta, dotycząca usług outsourcingowych".

W ocenie Sądu zatem w skarżonym postanowieniu wykazano, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji.

Podkreślić należy natomiast, że wskazane w skardze okoliczności związane z samym postępowaniem weryfikacyjnym w szczególności dotyczące wymiany informacji z maltańską administracją podatkową i ich wpływ na ewentualne ustalenia postępowania weryfikacyjnego nie podlegają ocenie w niniejszym postępowaniu sądowym. Sąd nie może też dokonać oceny dowodów przeprowadzonych w postępowaniu weryfikacyjnym.

Jednocześnie Sąd rozpoznając zażalenia na postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez B. Sp. z o.o. i Sp. k. w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 nie ma prawnych możliwości oceny czynności podejmowanych w ramach powyższej kontroli celno-skarbowej. W szczególności Sąd nie może dokonać rozstrzygnięć w przedmiocie np. przewlekłego prowadzenia kontroli celno-skarbowej, czy bezczynności organu.

W konsekwencji w ocenie Sądu organy nie naruszyły art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, w zw. z 274b § 1 w zw. z art. 210 5 4, art. 217 § 2, art. 219 oraz w zw. z art. 122, art. 180, art. 187 oraz art. 191 O.p. Jak również art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art, 127, art. 180, art. 187, art. 188, art. 191, art, 210 5 4 w zw. z art. 217 5 2, w związku z art, 219, art. 274b 5 1 O.p. w zw. z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT - w sposób wskazany w skardze.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.