Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 436/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1 , art. 58 § 1 pkt 2 , art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 247/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 lutego 2022 r., nr UP-90/2022 w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 247/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę S. N. (dalej: skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 2 lutego 2022 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarga została wniesiona po upływie terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu 8 lutego 2022 r., zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzje upływał z dniem 10 marca 2022 r. Skargę nadano 11 marca 2022 r., co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

S. N. wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Szczecinie z 19 maja 2022 r. (określone jako "skarga" na postanowienie z "23 maja 2022 r."). W zażaleniu podniesiono jedynie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji oraz zawarto wnioski o przyznanie adwokata, zwolnienie z kosztów sądowych i przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z 2 lutego 2022 r. wynika, że przesyłka zawierająca tę decyzję została wydana w Urzędzie Pocztowym D. 1 osobie pełnoletniej zamieszkującej z adresatem 8 lutego 2022 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru figuruje podpis J. N. Doręczenie należy uznać za skuteczne z uwagi na treść art. 37 ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r., poz. 896 ze zm.). Zatem termin do wniesienia skargi na decyzję upływał z dniem 10 marca 2022 r. Skarga, co wynika z datownika na kopercie (k. 8 akt sądowych), została nadana jako przesyłka polecona na adres organu (Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie) 11 marca 2022 r., a więc po upływie terminu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, zatem orzeczenie WSA w Szczecinie objęte zażaleniem było prawidłowe.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.