Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 753/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 85 § 1
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
journal: Dz.U. 1999 nr 74 poz 830
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej
journal: Dz.U. 2000 nr 119 poz 1253
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Asesor sądowy Urszula Wiśniewska Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi T. Sp. z o. o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2001 r. Urząd Celny w T. uznał zgłoszenie celne z dnia [...] 2001 r. T. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, za nieprawidłowe. W uzasadnieniu podniesiono, że w dacie zgłoszenia celnego importowany towar (napój [...]) został zaklasyfikowany do kodu 220510 10 0 PCN. Po pobraniu próbek towaru przesłano je od Laboratorium Celnego w B. Organ I instancji powołując się na badania laboratoryjne wykluczył możliwość zakwalifikowania sprowadzonego produktu do kodu 2205 wobec nie stwierdzenia w badanej próbce wyciągów z ekstraktów roślinnych oraz w związku z tym, że badany napój okazał się mieszaniną wina i wódki. Zanegowano też możliwość zakwalifikowania go do kodu 2204, gdyż z uwagi na niską zawartość ekstraktu i popiołu nie może być uznany za wino musujące. Jak stwierdzono wino wchodzące w skład napoju jest winem gronowym ze świeżych winogron, co wyklucza pozycję 2206.

W tej sytuacji organ celny zakwalifikował sprowadzony produkt do pozycji 2208 obejmującej wszystkie pozostałe napoje alkoholowe nie objęte żadną z poprzednich pozycji działu.

W odwołaniu i w pismach uzupełniających strona podniosła, że organ celny bezpodstawnie przyjął kwalifikację towaru do kod 2208 Taryfy Celnej. Nie rozważono należycie zakwalifikowania towaru do innych pozycji: 2204, 2205, 2206.

Złożono opinię Krajowej Rady Winiarstwa i Miodosytnictwa stwierdzającą, że importowany produkt należy zakwalifikować do grupy napojów fermentowanych, raport Powiatowej Stacji Sanepidu w T. oraz tłumaczenie dokumentu z języka niemieckiego opatrzone pieczęcią Głównego Urzędu Ceł w Niemczech, z którego wynika, że importowany towar winien być klasyfikowany do kodu 2205 1010 000.

W dniu [...] 2003r. Izba Celna w T. wydała decyzję utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji.

Decyzja organu II instancji została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2003 r., sygn. akt SA/Bd 1507/03 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Izby Celnej w T.

Naczelny Sąd Administracyjny w powyższym wyroku orzekł, iż zaskarżona decyzja została dotknięta uchybieniami natury proceduralnej, mającymi wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Decyzją z dnia [...] 2004r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż importowany napój o nazwie [...] należy zaklasyfikować do kodu PCN 2208 90 69 9, który w sposób najbardziej szczegółowy opisuje skład surowcowy towaru. Napój alkoholowy [...] jest mieszanką wina musującego oraz wódki. Organ nie znalazł podstaw do zakwalifikowania sprowadzonego towaru do kodu 2204, 2205 czy 2206 Taryfy celnej.

Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 13 października 2004 r., sygn. akt l SA/Bd 281/04 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. W uzasadnieniu powyższego wyroku sąd stwierdził, że organ odwoławczy nie rozpatrzył wszechstronnie całego zebranego materiału dowodowego i w efekcie nie uzasadnił słuszności zastosowanego przez siebie kodu Taryfy celnej, naruszając tym samym przepisy zawarte w art.187, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Decyzją z dnia [...] 2005 r. Dyrektor Izby Celnej ponownie utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotem importu przez spółkę nie było wino, lecz koktajl alkoholowy, w skład którego weszły dwa rodzaje alkoholi - wino i wódka. Organ celny kierował się przy tym treścią sprawozdania z badań przekazanej do analizy próbki towaru, przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w B. Zgodnie z powyższym raportem, badana próbka jest napojem alkoholowym o mocy 14%, nie jest czystym winem, lecz w swoim składzie zawiera rozcieńczone wino musujące, najprawdopodobniej gronowe ze świeżych winogron, z dodatkiem alkoholu i cukru inwertowanego, co jest zgodne z etykietą na butelce. Organ celny przyznał szczególną moc dowodową w/w dokumentowi z uwagi na to, że powstał on w efekcie badań analitycznych próbki importowanego towaru.

Organ odwoławczy zauważył, że pozostałe dowody, którymi dysponowały organy celne, tj. świadectwo przewozowe EUR-1, świadectwo pochodzenia, dokument z dnia [...] 2000 r. wydany przez Urząd Celny w D., etykiety na butelkach, raport z badania Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w T., certyfikat jakościowy z dnia [...] 2001 r. sporządzony przez producenta, również potwierdzają fakt, że importowany towar jest mieszaniną wina i wódki, czyli koktajlem alkoholowym.

Dyrektor Izby Celnej, kierując się regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, która zakłada, że klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu, uznał że właściwym dla importowanego towaru będzie kod PCN 2208 90 69 9. Odnosząc się do sugestii strony, że w omawianej sprawie należało zastosować regułę 3 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, organ II instancji wyjaśnił, iż w celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności rozważyć możliwość zastosowania reguły 1 ORINS. Dopiero w sytuacji, gdy nie jest możliwe zataryfikowanie towaru zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu, należy - przy zachowaniu kolejności -korzystać z następnych reguł, tj. od 2 do 6.

Organ odwoławczy uznał, że w omawianej sprawie żaden z proponowanych przez skarżącą kodów Taryfy celnej nie może zostać zastosowany.

Importowanego towaru nie można zaklasyfikować do pozycji 2204 z tego powodu, iż pozycja ta obejmuje:

- wino musujące,

- pozostałe wina; moszcz winogronowy z fermentacją nierozpoczętą lub zatrzymaną przez dodanie alkoholu.

Odnosząc się do podpozycji - wino musujące, organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z uwagą 1 do podpozycji Działu 22 Taryfy celnej dla celów podpozycji 2204 10 wyrażenie "wino musujące" oznacza wino, które przetrzymywane w temperaturze 20°C w zamkniętych pojemnikach pozostaje pod nadciśnieniem nie mniejszym niż 3 bary.

Z akt sprawy wynika, że wino musujące, wchodzące w skład importowanego towaru nie spełnia w/w warunku, określonego w uwadze nr 1 do podpozycji 2204 10 z uwagi na to, że nadciśnienie dwutlenku węgla w próbkach koktajlu alkoholowego o nazwie [...] wynosi 1,25, 1,30 i 1,28 bara. Ponadto, w opinii Dyrektora Izby Celnej w T., sporny towar nie jest czystym winem, a koktajlem alkoholowym, stanowiącym mieszaninę wina i wódki.

Ustosunkowując się natomiast do podpozycji - pozostałe wina; moszcz winogronowy z fermentacją nierozpoczętą lub zatrzymaną przez dodanie alkoholu, organ wyjaśnił, że zgodnie z Taryfą celną do podpozycji tej można wprawdzie zaklasyfikować wina musujące poddane nadciśnieniu wynoszącemu od 1 do 3 barów, jednak należy pamiętać, że omawiany produkt nie jest czystym winem musującym, a mieszaniną wina i wódki. Natomiast podpozycja ta przewiduje możliwość dodania alkoholu jedynie do moszczu winogronowego, a nie do wina, jako napoju alkoholowego z zakończoną fermentacją.

Importowanego towaru nie można też było zataryfikować do pozycji 2205, obejmującej wermut i inne wina ze świeżych winogron przyprawionych roślinami lub substancjami aromatycznymi.

Wprawdzie niemiecki dokument z dnia [...] 2000 r. wydany przez Urząd Celny w D. potwierdza śladową ilość aromatów w badanej próbce towaru (raport z przeprowadzonego przez Laboratorium Celne w B. wspomina jedynie o tym, że w poddanej analizie próbce towaru nie stwierdzono wyciągu z ekstraktów roślinnych, nie wypowiadając się w kwestii aromatów), jednak zdaniem Dyrektora Izby Celnej podkreślenia wymaga fakt, że do pozycji 2205 klasyfikowane mogą być wyłącznie przyprawione roślinami lub substancjami aromatycznymi wina. Pozycja ta nie przewiduje w żadnym razie mieszanin wina i wódki.

Niemożliwym jest również zaklasyfikowanie importowanego towaru do pozycji 2206, obejmującej pozostałe napoje fermentowane (na przykład jabłecznik, wino z gruszek i miód pitny); mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, nie wymienione ani nie włączone gdzie indziej. Zgodnie z uwagami do tej pozycji, zaklasyfikowane do niej napoje fermentowane mogą być wzmocnione przez dodanie alkoholu, jednak co istotne z punktu widzenia zastosowanej przez organ celny klasyfikacji omawianego towaru, pozycja 2206 wyklucza udział w produkcie wina ze świeżych winogron.

Organ odwoławczy dodał, że spółka [...] wystąpiła w 2002r.

z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej wobec tożsamego towaru. W dniu [...] 2002r. wydana została stosowna decyzja nr WIT [...], w której ustalono klasyfikację taryfową napoju alkoholowego o nazwie [...] do kodu PCN 2208 90 69 9.

Odnosząc się do zarzutu, iż układ Taryfy celnej sprzeciwia się zastosowanej w zaskarżonej decyzji klasyfikacji towaru, ponieważ przedmiotowy produkt o zawartości alkoholu 14,5% został umieszczony w grupie pozycji obejmującej najmocniejsze alkohole (wódki, rumy, alkohole pow.80%), Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę, iż pozycja 2208, oprócz "mocnych alkoholi", obejmuje między innymi soki owocowe lub warzywne zawierające dodatek alkoholu, o objętościowej mocy alkoholu większej niż 0,5% obj. czy też napoje alkoholowe, czasami określane jako "uzupełnienie diety" przeznaczone do spożywania w celu utrzymania dobrego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia; mogą być np. na bazie ekstraktów roślinnych, koncentratów owocowych, lecytyny, substancji chemicznych, itd. i zawierać dodatek witamin lub związków żelaza, jak również napoje naśladujące wino (napoje winopodobne) otrzymywane przez zmieszanie destylowanego napoju alkoholowego z sokiem owocowym i/lub wodą, cukrem, barwnikiem, dodatkami smakowymi lub innymi składnikami, inne niż produkty objęte pozycją 2204 (pkt 13, 14 oraz 15 Wyjaśnień do Taryfy celnej).

Odnosząc się do kwestii stosowania przez organy celne przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej innych aktów prawnych, w tym ustawy o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz o obrocie tymi wyrobami, Dyrektor Izby podkreślił, że podstawą prawną wydawanych decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego.

Na powyższą decyzję została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, spółka stawia zarzut naruszenia:

- rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej w zakresie objętym załącznikiem do tego rozporządzenia, Część l, Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej oraz Część II, Tabela stawek celnych, sekcja IV, dział 22,

- rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej w zakresie objętym załącznikiem do tego rozporządzenia, Część, Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i kodowania Towarów, Ogólne Reguły Interpretacji Systemu oraz Część I, Sekcja IV, dział 22.

- art.121, art.122 i art.187 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca podnosi, że organy celne błędnie zakwalifikowały wino "Gorbi" do kodu 2208 PCN, odmawiając zastosowania kodu 2204, 2205 lub 2206.

Zdaniem spółki w przedmiotowej sprawie nie powinna mieć zastosowanie reguła 1 Ogólnych Reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej a reguła 3, z której wynika, że jeżeli towary mogą być klasyfikowane do różnych pozycji to pierwszeństwo ma pozycja w sposób najbardziej szczegółowy określająca dany towar względnie pozycja obejmująca materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu. W ocenie skarżącej organy celne powinny w pierwszej kolejności zastosować pozycję Taryfy celnej, która szczegółowo opisuje towar, a gdyby to nie było możliwe zastosować odpowiednią pozycję w oparciu o kryterium zasadniczego charakteru wyrobu. Wszystkie pozycje wnioskowane przez skarżącą określają towar w sposób bardziej szczegółowy niż poz. 2208, która opisuje towar w sposób ogólny.

Spółka uważa, że najwłaściwsze jest zakwalifikowanie spornego towaru do poz.2205. Fakt zmieszania wina z wódka nie wyklucza zastosowania tej pozycji. Kod ten wynika też z pisma GUC w Niemczech. W ramach wspólnot europejskich powinna być stosowana jednolita klasyfikacja celna, na poparcie czego przywołuje wyrok NSA.

Skarżąca nie zgadza się także ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej, że napój [...] nie jest winem i dlatego nie może być zakwalifikowany do poz.2204. Powołuje się przy tym na badanie Laboratorium Celnego w B., z którego wynika, że produkt jest winem musującym, najprawdopodobniej gronowym, ze świeżych winogron. Pozycja ta obejmuje również wina wzmocnione alkoholem. Obniżenie ciśnienia dwutlenku węgla nie wyłącza zastosowania tego kodu. Nieprawidłowe jest też stwierdzenie, że produkt nie może być zakwalifikowany do poz.2206, ponieważ nie jest napojem fermentowanym. Skarżąca odwołuje się do znaczenia tego terminu w ustawie z 1997 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz obrocie tymi wyrobami.

Spółka podnosi, że otrzymana przez nią decyzja w sprawie WIT obowiązuje po dniu, w którym została udzielona i nie dotyczy zgłoszenia celnego wina [...]. Nie ma też obawy stosowania dwóch różnych kodów PCN dla wina [...].

W ocenie skarżącej organ celny mimo wskazań zawartych w dwu wyrokach sądów administracyjnych, ponownie nie rozpatrzył wszechstronnie zebranego materiału dowodowego nie dokonał prawidłowej oceny wszystkich dowodów pod kątem zgłaszanych przez stronę zarzutów. Dotychczasowy sposób prowadzenia postępowania narusza zasadę zaufania do organów państwowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji

z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności

z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa.

Przystępując do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że zgodnie z art.26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623) przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkowstwa w Unii Europejskiej. W przedmiotowej sprawie dług celny powstał przed 1 maja 2004 r., w konsekwencji w rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny oraz aktów prawnych wydanych na jego podstawie.

Zgodnie z art.85§1 kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Badanie przeprowadzone przez Laboratorium Celne w B. ustaliło, że napój [...] jest rozcieńczonym winem musującym, najprawdopodobniej gronowym ze świeżych winogron, z dodatkiem alkoholu i cukru inwertowanego, co jest zgodne z etykietą na butelce. W napoju stwierdzono także obecność kwasu winowego i jabłkowego oraz niewielką ilość kwasu cytrynowego. Nie stwierdzono natomiast zawartości ekstraktów roślinnych. Taki skład sprowadzonego przez spółkę towaru potwierdza certyfikat producenta, a także raport z badania przeprowadzonego przez Powiatową Stację Sanitarno - Epidemiologicznej w T. Dokument z dnia [...] 2000 r. wydany przez Główny Urząd Celny w D. wskazuje też na obecność w napoju aromatów.

Między stronami nie ma sporu co do składu importowanego towaru. Spór dotyczy zakwalifikowania towaru do właściwego kodu Taryfy celnej. Spółka odwołując się do reguły nr 3 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej uważa, że właściwa jest poz. 2204, 2205 lub 2206, przy czym za najbardziej odpowiednią uważa poz. 2205. Organy celne natomiast powołując się na regułę nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej twierdzą, że właściwa jest poz. 2208.

Klasyfikacja towarów podlega pewnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, ze dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zgodnie z regułą nr 1 ORINS "tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami (...)". W myśl natomiast reguły nr 3, jeżeli towary mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonywać: a) według pozycji określającej towar w sposób najbardziej szczegółowy, która ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny, b) jeżeli klasyfikacja według tej zasady nie jest możliwa należy zastosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

W uwagach wyjaśniających do reguły nr 1, zawartych w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. Nr 74, poz.830), stwierdzono, że druga część tej reguły dotyczy sposobu dokonywania klasyfikacji: a) zgodnie z brzmieniem pozycji i odpowiednimi uwagami do sekcji lub działów i b) stosując w razie potrzeby reguły 2, 3, 4, 5, jeżeli nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag. Wyrażenie " jeżeli nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag" jasno określa, że brzmienie pozycji i wszystkich uwag do sekcji i działów, z nimi zawiązanych jest najważniejsze, tj. ma znaczenie podstawowe przy ustalaniu klasyfikacji.

W świetle powyższego nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że brak jest podstaw do twierdzenia, iż reguły 2-6 ORINS (a więc także reguła nr 3) mają zastosowanie dopiero wtedy, gdy reguła nr 1 nie ma zastosowania. Treść reguły nr 1 oznacza, że opis pozycji i uwagi do sekcji lub działów mają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru. Inaczej mówiąc dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne. Stanowisko to ma swoje oparcie w orzecznictwie sądowym, np. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2002 r., I SA/Ka 1796/01, wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2002 r., I SA/Ka 2031/01.

W myśl Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2000r. ( Dz.U. Nr 119, poz.1153)

kod 2204 obejmuje - wino ze świeżych winogron łącznie z winami wzmocnionymi; moszcz winogronowy inny niż z pozycji nr 2009,

kod 2205 – wermut i inne wina ze świeżych winogron przyprawione roślinami lub substancjami aromatycznymi,

kod 2206 – pozostałe napoje fermentowane (na przykład jabłecznik, wino z gruszek i miód pitny); mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, nie wymienione ani nie włączone gdzie indziej,

kod 2208 – alkohol etylowy nie skażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj., wódki, likiery i inne napoje alkoholowe.

Z Wyjaśnień do Taryfy celnej wynika, że pozycja 2205, którą spółka uważa za najwłaściwszą, obejmuje różne napoje (zazwyczaj używane jako aperitify lub toniki) otrzymywane z wina ze świeżych winogron objętego pozycją 2204 i przyprawione wyciągami substancji roślinnych (liści, korzeni, owoców itd.) lub substancjami aromatycznymi. W pozycji tej są również sklasyfikowane wyżej wymienione typy napojów z dodatkiem witamin lub związków żelaza. Produkty te określane czasami jako "produkty uzupełniające dietę" są przeznaczone do spożywania w celu zachowania dobrego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia.

Obecność śladowych ilości aromatów (0,05%) w napoju [...] potwierdza dokument z dnia [...] 2000 r. wydany przez urząd celny w Niemczech, brak jest natomiast informacji w tym zakresie w sprawozdaniu z badanie przeprowadzonego przez Laboratorium Celne w B. Między stronami nie ma jednak sporu co to tego, że napój [...] zawiera aromaty.

Za prawidłowością stanowiska organów celnych przemawia okoliczność, że z przytoczonych wyżej uwag zawartych w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej nie wynika, aby poz.2205 obejmowała napój będący mieszaniną wina i wódki. Dla potwierdzenia poglądu przeciwnego skarżącą odwołuje się do odpowiednich pozycji Taryfy celnej wskazujących, że wermut i inne wina mogą zawierać alkohol powyżej 22% objętości, co według niej nie jest możliwe bez wzmocnienia wina alkoholem etylowym. Skoro tak, to tym bardziej, w ocenie spółki, poz. 2205 jest właściwa dla napoju [...] zawierającego 14% alkoholu. Zdaniem Sądu stosowanie rozumowania

a fortiori w sytuacji gdy sporny towar może być zgodnie z regułą nr 1 ORINS zakwalifikowany do innej pozycji Taryfy celnej nie jest właściwe. Sąd nie podziela stanowiska spółki, że organ odwoławczy nie rozpatrzył faktu występowania w towarze substancji aromatycznych. Do kwestii tej organ się wyraźnie odniósł (s.4 decyzji).

Dla uzasadnienia swoich racji skarżąca powołuje się również na treść wspomnianego dokumentu wydanego przez Główny Urząd Celny

w D., zgodnie z którym towar ten powinien być zakwalifikowany do pozycji 2205. Należy jednak podkreślić, że zgodnie z treścią pierwszej strony tego dokumentu, zawiera on informację niezobowiązującą. Nadto w orzecznictwie sądowym wyrażono pogląd, że wydanie wiążącej informacji taryfowej przez władze obcego państwa nie ma charakteru wiążącego dla polskich władz celnych i nie zwalnia krajowego importera od obowiązku dokonania prawidłowej klasyfikacji celnej towaru (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 2000 r., I SA/Ka 1055/99, wyrok NSA z dnia 22 lipca 2003 r., V SA 3692/02). Sąd w niniejszym składzie ten pogląd podziela.

Brak jest także podstaw do zakwalifikowania towaru do poz.2204. Spółka sprowadziła napój alkoholowy, w skład którego wszedł też cukier inwertowany i aromaty, o których – jak wynika z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej - pozycja ta nie wspomina. Zastosowane przez spółkę rozumowanie a fortiori (s.6 skargi) z podobnych względów co przytoczone wyżej nie zasługuje na aprobatę.

Nie jest też możliwe zakwalifikowanie napoju [...] do poz.2206

z uwagi na udział w produkcie wina ze świeżych winogron, czego pozycja ta nie obejmuje. Ponadto należy zauważyć, że podstawą klasyfikacji towarów są przepisy prawa celnego i nie ma potrzeby odwoływania się w tym zakresie do przepisów innych aktów prawnych - w tym przypadku ustawy o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich - czy Polskiej Normy (por. wyrok NSA z dnia 22 lipca 2003 r., V SA 3692/02). Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma więc znaczenia, że według opinii Krajowej Rady Winiarstwa i Miodosytnictwa oraz raportu Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w T. sprowadzony towar należy zakwalifikować do grupy wyrobów winopochodnych, stanowiących podgrupę napojów fermentowanych (PN-A-79127:1998).

W konsekwencji organy celne prawidłowo uznały, że dla napoju [...] właściwa jest poz.2208. Napój ten jest mieszaniną wina i wódki (w takich proporcjach, że zawiera 14 % alkoholu) i innych składników wyżej wskazanych. Zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej pozycja ta obejmuje, bez względu na stężenie alkoholu: a) alkohol otrzymywany w wyniku destylacji wina, jabłecznika (cydru) lub innych napojów fermentowanych albo fermentowanych zbóż lub innych produktów roślinnych, bez dodatków smakowych, b) napoje alkoholowe, likiery o kordiały zawierające dodatki smakowe i, w przypadku likierów i kordiałów, pewne ilości dodanego cukru, c) wszystkie pozostałe napoje alkoholowe nie objęte żadną z poprzednich pozycji działu. Napój [...] należałoby zakwalifikować do pkt c.

Należy także zauważyć, że skarżąca otrzymała decyzję z dnia [...] 2002 r. zawierającą wiążącą informacje taryfową napoju [...] do kodu PCN 220890699. Nie ma to przesądzającego znaczenia dla sprawy, ponieważ informacja ta nie mogła działać wstecz i dotyczyć dokonanego przez skarżącą zgłoszenia celnego z dnia [...] 2001 r., jednak wskazuje na zasadność przyjętej przez organy celne klasyfikacji.

Reasumując – zdaniem Sądu organ odwoławczy ponownie rozpatrując przedmiotową sprawę wypełnił zalecenia WSA zawarte w wyroku z dnia [...] 2004 r. Organ celny nie naruszył przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ustalił istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, a cały zebrany w sprawie materiał dowodowy poddał wyczerpującej analizie, odnosząc się do zgłaszanych przez stronę zarzutów. Organ nie przekroczył też granic swobodnej oceny dowodów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczono zasadnicze motywy podjętego rozstrzygnięcia i nie naruszono art.210 §4 Ordynacji podatkowej. To, że organ ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyciągnął odmienne wnioski niż skarżąca nie świadczy o tym, że została naruszona zasada zaufania do organów państwowych. Postępowanie po uchyleniu decyzji przez WSA trwało rzeczywiście długo, jednakże skarżąca była za każdym razem informowana o terminie przedłużenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.