Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SO/Wa 32/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 254 par. 1, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2012 r. wniosku B. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego albo adwokata w sprawie ze skargi B. G. na pismo Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia listy posłów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

B. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego albo adwokata w sprawie z jego przyszłej skargi na pismo Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie udostępnienia listy posłów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 247 p. p. s. a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.

W ocenie Sądu przyszła skarga na pismo Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 marca 2012 r. w przedmiocie udostępnienia listy posłów jest oczywiście bezzasadna.

Oczywista bezzasadność skargi polega na niedopuszczalności skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-8 p. p. s. a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Pismo Kancelarii Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie udostępnienia listy posłów nie należy do żadnej z wyżej wymienionych form działania administracji publicznej.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p. p. s. a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Żadne przepisy ustaw szczególnych nie przewidują jednak możliwości zaskarżenia pisma Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie udostępnienia listy posłów.

Reasumując: w ocenie Sądu przyszła skarga na pismo Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie udostępnienia listy posłów jest oczywiście bezzasadna, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tej sytuacji prawo pomocy, nawet jeżeli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, nie przysługuje (art. 247 p. p. s. a.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p. p. s. a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.