Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 48/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Andrzej Kuna (spr.) Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych oraz za nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2005 roku inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...] przeprowadzili kontrolę pojazdu marki [...] należącego do H. i J. D. Pojazdem kierował M.K. W wyniku kontroli stwierdzono, że na siedmiodniowej karcie opłaty drogowej nie jest wpisany numer rejestracyjny oraz nie są wpisane godziny. Ponadto stwierdzono, że przełącznik grup czasowych był używany nieprawidłowo. Zamiast odpoczynku przełącznik grup czasowych był ustawiony na wszystkich innych pracach.

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 roku nałożył karę pieniężną w wysokości 3.000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych oraz karę pieniężną w wysokości 400 zł za nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego.

Pismem z dnia [...] września 2005 roku skarżący złożyli odwołanie i podnieśli, że "winieta" była wykupiona, a za niewypełnienie jej winien być ukarany kierowca. Również on powinien być ukarany za nieprawidłowe używanie przełącznika grup czasowych. Ponadto skarżący kwestionują wysokość nałożonych kar jako zbyt wysokie do stopnia zawinienia.

Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 15 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 roku w sprawie urządzeń rejestrujących w transporcie drogowym, art. 42 ust.1, art. 87 ust.1, art. 92 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) oraz lp. 1.4.1, lp. 1.11.9 pkt 3 załącznika powyższej ustawy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Główny Inspektor nie podzielił argumentów przytoczonych w odwołaniu. Podkreślił, że bezspornym faktem jest zatrzymanie kierowcy na drodze krajowej nr [...], który okazał siedmiodniową kartę opłaty drogowej bez wypełnionych rubryk dotyczących numeru rejestracyjnego pojazdu i godzin jej ważności. Również nie może budzić wątpliwości fakt nieprawidłowego używania przez kierowcę przełącznika grup czasowych w tachografie. Zdaniem Głównego Inspektora do tak ustalonego stanu faktycznego zastosowano właściwe przepisy prawa. Ponadto podniósł, że inspektorzy nie mają możliwości miarkowania wymierzanych kar, a za kierowcę zawsze ponosi odpowiedzialność jego pracodawca.

W skardze z dnia [...] grudnia 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji:

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę decyzji, polegający na przyjęciu, że kierujący samochodem, był świadomy jazdy po drodze krajowej i celowo nie wypełnił winiety, a także celowo użył błędnie przełącznika grup czasowych w tachografie;

- obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 15 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 roku w sprawie urządzeń rejestrujących w transporcie drogowym, art. 42 ust.1, art. 87 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, polegający na przyjęciu, że kierowca poruszając się po drodze krajowej nie miał celowo wypełnionej winiety i celowo nie obsługiwał w sposób prawidłowy przełącznika grup czasowych. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że kierowca mógł nie zauważyć oznaczenia drogi krajowej, a gdyby nawet zorientował się, że znajduje się na drodze krajowej to z uwagi na duży ruch i gabaryty prowadzonego pojazdu nie miał możliwości zatrzymania się i wypełnienia karty. Odnośnie nieprawidłowego używania przełącznika grup czasowych w tachografie to zdaniem skarżącego było to wynikiem pomyłki kierowcy lub braku umiejętności.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze. zm.).

Rozpoznając zatem sprawę pod tym kątem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie jest sporny. Skarżący nie kwestionuje, że w okazanej karcie nie było wpisanego numeru rejestracyjnego kontrolowanego samochodu oraz godzin określających termin ważności karty, jak również nieprawidłowe używanie przez kierowcę przełącznika grup czasowych w tachografie.

Zasady uiszczania opłaty określone zostały rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684 ze zm.) i zgodnie § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia ustalone zostały rodzaje opłat: dobowa, siedmiodniowa, miesięczna, półroczna i roczna, a w § 2 ust. 2 stawki tych opłat. Zgodnie § 4 ust. 1 cyt. rozporządzenia wniesienie opłaty dokonuje się poprzez nabycie karty opłaty, która następnie podlega wypełnieniu zgodnie z § 5 tego rozporządzenia. Karta opłaty, dla zachowania ważności tego dokumentu jako potwierdzającego wniesienie opłaty, powinna zostać wypełniona przed rozpoczęciem przejazdu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Wypełnienia karty opłaty, stosownie do wymagań określonych w § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, dokonuje jednostka upoważniona do jej sprzedaży za wyjątkiem kart opłat dobowych i siedmiodniowych, które w części dotyczącej numeru rejestracyjnego pojazdu oraz terminu ważności, może wypełnić przedsiębiorca. Zgodnie z § 5 ust.3 rozporządzenia, kartę opłat wypełnia się przed rozpoczęciem przejazdu przez wpisanie w odpowiednim miejscu numeru rejestracyjnego pojazdu, daty i godziny określających termin ważności kart, daty wydania karty oraz oznaczenie emisji spalin pojazdu samochodowego.

Tak więc karta okazana do kontroli nie została wypełniona zgodnie z wymaganiami § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia, i tym samym nie stanowiła w rozumieniu § 4 ust. 2 i § 5 ust. 6 rozporządzenia, dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty za przejazd po drogach krajowych. W świetle wyżej cytowanych przepisow, podnoszone przez skarżącego okoliczności, że kierowca z uwagi na duże natężenie ruchu nie miał możliwości poprawnego wypełnienia karty drogowej, nie mają żadnego znaczenia dla oceny prawnej, ponieważ karta winna mieć wypełnione wszystkie pozycje jeszcze przed rozpoczęciem przejazdu. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 1.4.1 załącznika do w/w ustawy, który karą 3.000 zł sankcjonuje wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 roku w sprawie urządzeń rejestrujących w transporcie drogowym na kierowcy spoczywa obowiązek prawidłowego używania urządzenia rejestrującego. Obowiązek ten sprowadza się miedzy innymi do obsługi przełącznika umożliwiającego osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: czasu prowadzenia pojazdu, wszystkich innych okresów pracy, okresu dyspozycyjności, przerwy w pracy i okresy dziennego wypoczynku. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości fakt, że na podstawie analizy wykresówek z dni [...] lipca 2005 roku stwierdzono nieprawidłowe używanie przez kierowcę przełącznika grup czasowych w tachografie. W czasie odpoczynku i przerwy przełącznik grup czasowych ustawiony był na pozycji "inne prace". Powyższe ustalenie obligowało organ do nałożenia kary pieniężnej w wysokości 400 zł w oparciu o dyspozycje art.92 ust.1 ustawy o transporcie drogowym i lp.1.11.9 pkt 3 załącznika do tej ustawy, a podnoszony argument, że przedmiotowa sytuacja zaistniała w wyniku błędu lub braku umiejętności kierowcy nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy.

Biorąc pod uwagę, że ani zaskarżona decyzja, ani utrzymana przez nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.