Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 288/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2151/07 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska, przeniesienia i mianowania na stanowisko służbowe postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniosek E. B. i wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez nią decyzji Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zwolnienia skarżącej z zajmowanego stanowiska i przeniesienia jej oraz mianowania na inne stanowisko służbowe. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżąca we wniosku podniosła, że przeniesienie jej na stanowisko policjanta Komisariatu Kolejowego Policji P. [...] może spowodować, że będzie ona miała kontakt a osobami uzależnionymi od alkoholu, co jest niezgodne z zaleceniami lekarza psychiatry w związku z leczeniem się skarżącej z choroby alkoholowej. Skarżąca do wniosku załączyła świadectwo lekarskie, zaświadczające o kontynuacji od 2005 r. terapii odwykowej i konieczności jej dalszego stosowania ze wskazaniem na ograniczenie przez okres 2 lat kontaktu z osobami uzależnionymi od alkoholu i substancji psychotropowych. W ocenie Sądu I instancji okoliczności wskazane przez stronę stanowią przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o jakiej mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniósł Komendant Główny Policji, domagając się jego uchylenia i zarzucając Sądowi błędne przyjęcie, iż fakt pełnienia służby w Komisariacie Kolejowym Policji P. [...] w sytuacji problemów alkoholowych skarżącej spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków, błędne przyjęcie, iż wyrażony w świadectwie lekarskim zwrot o ograniczeniu kontaktów z osobami uzależnionymi od alkoholu oznacza całkowitą eliminację z życia skarżącej takich kontaktów oraz błędne przyjęcie, iż okres dwóch lat wskazany w świadectwie lekarskim z dnia 31 lipca 2007 r. winien być liczony od daty jego wystawienia, a nie rozpoczęcia leczenia w 2005 r. W uzasadnieniu Komendant podkreślił, iż służba w Komisariacie Kolejowym Policji nie musi się wiązać z kontaktami z osobami uzależnionymi od alkoholu, bowiem zadaniem Komisariatu jest czuwanie nad bezpieczeństwem i przestrzeganiem porządku w obrębie dworców kolejowych, z których korzystają przede wszystkim podróżni, pracownicy kolei i punktów handlowych. Ponadto z zaświadczenia lekarskiego wynika jedynie zalecenie ograniczenia kontaktów z osobami uzależnionymi, a nie sporadycznie używającymi alkoholu. Ryzyko kontaktu z osobami uzależnionymi jest, w ocenie organu, znikome. Zdaniem Komendanta istotnym jest również fakt, iż skarżącej zalecono ograniczenie kontaktów z takimi osobami, a nie całkowitą ich eliminację. Organ podkreślił także, iż Sąd nie odniósł się w jakikolwiek sposób do zaleconego przez lekarza psychiatrę okresu dwóch lat, na jaki winny być ograniczone kontakty ze wskazanymi wyżej osobami. Przede wszystkim, zdaniem Komendanta Policji, Sąd winien był ustalić od jakiego momentu okres ten powinien być liczony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim zauważyć należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oceniając wniosek E. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji, stwierdził jedynie, iż wskazane przez skarżącą okoliczności stanowią przesłankę dla wstrzymania decyzji, którą strona została zwolniona z zajmowanego stanowiska, przeniesiona i mianowana na inne stanowisko służbowe w Policji. Sąd I instancji nie odniósł się w żaden sposób w uzasadnieniu postanowienia do podniesionych przez skarżącą okoliczności, pomijając między innymi wyjaśnienie kwestii terminu od jakiego liczony winien być dwuletni termin, w którym skarżąca powinna ograniczać kontakty z osobami uzależnionymi od alkoholu i środków psychotropowych.

Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien był wyjaśnić czy przeniesienie skarżącej do służby w Komisariacie Kolejowym Policji P. [...] w istocie może spowodować, że będzie ona miała kontakt a osobami uzależnionymi od alkoholu i czy zachodzi możliwość naruszenia zalecenia ograniczenia takiego kontaktu w stosunku do skarżącej. Jak podniósł to w zażaleniu Komendant Główny Policji służba policjanta Komisariatu Kolejowego polega przede wszystkim na pilnowaniu bezpieczeństwa i porządku na dworcach kolejowych, z których korzystają głównie pasażerowie kolei, a niezasadnym jest założenie, że wśród tych osób znaczą ilość stanowią osoby uzależnione od alkoholu lub środków psychotropowych. W ocenie Sądu odwoławczego okoliczność ta, jako mająca istotne znaczenie dla sprawy, powinna być wyjaśniona przez Sąd I instancji. W świetle zarzutów zażalenia uzasadnienie zaskarżonego postanowienia ograniczające się do jednozdaniowego stwierdzenia, iż uzasadnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wykazywało zasadność tego środka nie może być uznane za wystarczające. Dopiero ustosunkowanie się do treści przedłożonego zaświadczenia i ewentualnie po uzyskaniu uzupełniających informacji od strony w tym przedmiocie możliwa będzie właściwa ocena wniosku E. B. i wydanie orzeczenia zgodnego z prawem.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za naruszające art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy.