Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 482/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Antoni Hanusz (spr.) Sędziowie NSA del. Jerzy Rypina asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa Protokolant Robert Powojski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia ... stycznia 2003r. Nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę ic


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia ... stycznia 2003 r. Nr ..., po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Urzędu Skarbowego W. z dnia ... kwietnia 2002 r. Nr ... umarzającej postępowanie, dotyczące żądania wszczęcia postępowania, jako bezprzedmiotowe, Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W. .

W dniu 19 czerwca 2000 r. skarżący złożył żądanie wszczęcia postępowania do Urzędu Skarbowego W. . Wniosek dotyczył wszczęcia postępowania w sprawie określenia: kwoty bezpośredniego zwrotu naliczonego podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 1998 r., kwot należnych odsetek od niedokonanego zwrotu naliczonego podatku od towarów i usług za kwiecień 1998 r., kwot zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od maja 1998 r. do lutego 2000 r. oraz kwot odsetek za zwłokę za poszczególne miesiące w okresie od maja 1998 r. do lutego 2000 r.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Urząd Skarbowy W., działając na podstawie art. 208 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), decyzją z dnia ... kwietnia 2002 r. Nr ... umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie tego wniosku. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ podatkowy stwierdził m. in., że bezprzedmiotowość żądania wszczęcia postępowania w sprawie określenia kwot zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od maja 1998 r. do lutego 2000 r. wynika z tego, iż strona w dniu 31 marca 2000 r. złożyła korekty deklaracji VAT-7 za okres od czerwca 1999 r. do lutego 2000 r., a w dniu 10 kwietnia 2000 r. za okres od maja 1998 r do maja 1999 r. W wyniku przeprowadzonego wskutek powyższych korekt, postępowania wyjaśniającego Urząd Skarbowy W. nie kwestionował rozliczeń z nich wynikających, a tym samym rozliczenia te przyjął jako prawidłowe.

Od powyższej decyzji Urzędu Skarbowego W. strona wniosła odwołanie do Izby Skarbowej w W. . W odwołaniu strona podniosła m. in., iż decyzja organu podatkowego pierwszej instancji została wydana z naruszeniem art. 208 §1 Ordynacji

podatkowej, gdyż wniosek z dnia 19 czerwca 2000 r. wypełnia hipotezę normy przepisu art. 168 §2 Ordynacji podatkowej. Dlatego też, wniosek ten jako przedmiotowy powinien skutkować wszczęciem postępowania, które powinno być zakończone jeżeli nie postanowieniem wydanym w trybie 273 Ordynacji podatkowej, to decyzją. W powyższym wniosku oraz w wyjaśnieniach złożonych w trakcie postępowania strona przedstawiła swoje wątpliwości dotyczące poprawności dokonanego przez organ podatkowy potrącenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług z nadpłatą, która powstała w tym podatku.

Decyzją z dnia ... stycznia 2003 r. Nr ... Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji Izba Skarbowa wskazała m. in., iż w przedmiotowej sprawie zarówno kwoty zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 1998 r., jaki i zobowiązań podatkowych za okres od maja do lutego 2000 r. zostały przyjęte przez Urząd Skarbowy W. w kwotach wynikających z deklaracji podatkowych.

Na powyższą decyzje Izby Skarbowej w W. strona wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżący ponownie podniósł, że Izba Skarbowa naruszyła art. 21 ust. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) oraz szereg proceduralnych oraz materialnych przepisów Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie bowiem jej zarzuty uznała za bezzasadne i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.05.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi, decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie poza sporem istniał fakt, że skarżący złożył dniu 31 marca 2000 r. korekty deklaracji VAT-7 za okres od czerwca 1999 r. do lutego 2000 r., a w dniu 10 kwietnia 2000 r. za okres od maja 1998 r do maja 1999 r. W wyniku przeprowadzonego, wskutek powyższych korekt, postępowania wyjaśniającego Urząd Skarbowy W. nie kwestionował rozliczeń z nich wynikających, a tym samym rozliczenia te przyjął jako prawidłowe. W związku z powyższym, zdaniem sądu, nie było podstaw do wszczęcia postępowania podatkowego w trybie art. 165 §1 Ordynacji podatkowej. Stwierdzić należy, iż wbrew temu co twierdzi strona skarżąca, obowiązek wszczęcia postępowania podatkowego wskutek złożenia deklaracji korygujących nie wynika ani z treści art. 165 Ordynacji podatkowej, ani innych obowiązujących przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy stwierdzić, iż brak jest przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)