Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 134/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczoną w sentencji postanowienia, dotyczącą odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych pobranego związku z podwyższeniem w 2007 r. kapitału zakładowego, pełnomocnik strony skarżącej sformułował zarzut naruszenia m.in. art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dyrektywa 69/335/EWG).

W obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, iż pobranie podatku przez płatnika w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki, które zostało pokryte w całości wkładem niepieniężnym, było nieuzasadnione. Pełnomocnik wskazał przy tym na zmiany Dyrektywy nr 69/335/EWG (w tym wprowadzone Dyrektywą nr 73/80/EWG z dnia 9 kwietnia 1973 r.) oraz na bezpośrednią skuteczność art. 7 ust. 1 Dyrektywy nr 69/335/EWG.

Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał również, iż zasadniczym elementem spornym jest w niniejszej sprawie wykładnia art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG.

Zarówno pełnomocnik strony skarżącej jak i organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wnieśli o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu zajęcia stanowiska przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w przedmiocie wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG, w związku z pytaniem prejudycjalnym, skierowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. II FSK 2130/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania.

Zgodnie natomiast z art. 126 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 2130/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia Dyrektyw zmieniających, w szczególności Dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG,

w sytuacji, gdy Dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej

z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze Dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu?".

Należy podnieść, iż jak słusznie zauważył pełnomocnik strony skarżącej oraz organ odwoławczy, powyższe pytanie prejudycjalne dotyczy przepisów, których wykładnia stanowi istotę sporu pomiędzy stronami. W konsekwencji wydane w tym postępowaniu orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości będzie miało znaczenie przesądzające dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wywrze ono bowiem zasadniczy wpływ na ocenę zgodności z prawem zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej.

Mają na uwadze powyższe, zasadne było zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Na marginesie Sąd pragnie wskazać, iż jakkolwiek w niniejszej sprawie zarówno strona skarżąca jak i organ zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania, to pierwszeństwo znajdowało zawieszenie postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wskazuje się bowiem, że w przypadku, gdy strony złożą wniosek o zawieszenie postępowania, a występuje inna przyczyna obligująca Sąd do zawieszenia postępowania lub umożliwiająca mu takie zawieszenie na podstawie przesłanek, zawartych w m. in. art. 125 § 1 P.p.s.a., zawieszenie powinno być dokonane na tej innej podstawie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2006, str. 289).