Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1184/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej. I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1184/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów po rozpoznaniu sprawy odpowiedzialności zawodowej w budownictwie P. B. członka [...] Izby Inżynierów Budownictwa obwinionego oto, że pełniąc funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego na budowie pawilonu handlowego I. w S.:

* nie nadzorował montażu stalowej konstrukcji obiektu,

* nie odbierał zbrojenia oraz innych elementów ulegających zakryciu,

* nie zapobiegał zastosowaniu w obiekcie wyrobów budowlanych wadliwych

bądź niedopuszczonych do stosowania w budownictwie,

* realizował roboty budowlane w sposób istotnie odbiegający od warunków

określonych w pozwoleniu na budowę;

tj. o czyn z art. 95 pkt. 4 w zw. z art. 25 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / Dz.U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm. / wszczętej na wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie. W uzasadnieniu decyzji podano, że organ nadzoru budowlanego, który złożył wniosek w przedmiotowej sprawie prowadził także postępowanie administracyjne w sprawie jakości wykonanych robót budowlanych, które zakończyło się umorzeniem postępowania. Zatwierdzono także zamienny projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu a następnie po wykonaniu obowiązków nałożonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. udzielono inwestorowi pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego. W świetle powyższych ustaleń postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa po rozpatrzeniu odwołania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie art. 138§ 2 k.p.a. uchylił w/w decyzję i przekazał do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż zasadne są jedynie zarzuty dotyczące niewyjaśnieni okoliczności, w jakich doszło do ograniczenia ilości stref pożarowych z czterech do dwóch i czy takie odstępstwo ma charakter istotny w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego i czy obwiniony wypełnił ciążący na nim na podstawie art. 25 pkt 1 Prawa budowlanego obowiązek sprawowania kontroli zgodności realizacji budowy z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Natomiast pozostałe zarzuty zgłoszone we wniosku organu nadzoru budowlanego są niezasadne z uwagi na ich wyjaśnienie w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Zdaniem

organu odwoławczego organ I instancji naruszył zasady postępowania określone w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.

Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożył Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. podtrzymując zarzuty zawarte w złożonym wniosku do organu I instancji a także podniósł, iż bez znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności zawodowej obwinionego są pozytywne wyniki przeprowadzonych postępowań administracyjnych a tym bardziej nie mogą one stanowić o bezprzedmiotowości postępowania w tym zakresie. Zgromadzona dokumentacja w sprawie jednoznacznie wskazuje, iż P. B. pełniąc funkcję inspektora nadzoru budowlanego nie wypełnił obowiązków, jakie nakłada na niego art. 25 ustawy Prawo budowlane. Kwestia ograniczenia ilości stref pożarowych stanowi istotne odstępstwo od udzielonego pozwolenia na budowę a kwestia użytkowania przedmiotowego lokalu nie została jeszcze zakończona z uwagi na wniesiony sprzeciw przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S.

W odpowiedzi na skargę Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uznał, iż brak jest podstaw do zmiany własnej decyzji w trybie art. 132 k.p.a. i przekazał skargę do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem wydania stosownego orzeczenia.

Na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi oraz podniósł problem braku legitymacji po stronie organu nadzoru budowlanego do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji a tym samym do wniesienia skargi.

Uczestnik postępowania P. B. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, o, tyle, iż powoduje wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego.

Przede wszystkim przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności należy rozstrzygnąć kwestię podniesioną na rozprawie przez pełnomocnika Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa a mianowicie kwestię legitymacji organu nadzoru budowlanego do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji a następnie skargi do sądu administracyjnego. Kontrolowane postępowanie administracyjne zostało wszczęte na podstawie wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. złożonego na podstawie art. 97 § 1 Prawa budowlanego po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego. Nie może ulegać wątpliwości, iż organ nadzoru budowlanego takie uprawnienia posiada w oparciu o powołany przepis, ale na tym te uprawnienia się kończą, gdyż dalsze postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej toczy się

już przed organem samorządu zawodowego z udziałem podmiotu, któremu postawiono zarzuty. Poza organem nadzoru budowlanego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej może złożyć właściwy organ samorządu zawodowego. Również inne podmioty, które w wyniku nieprawidłowego działania osoby wykonującej samodzielną funkcję poniosły szkodę lub mogły ponieść, mogą złożyć wniosek o wszczęcie postępowania, jednakże za pośrednictwem organów, które określa jednoznaczne art. 97 § 1 Prawa budowlanego. Natomiast art. 98 ust. 1 stanowi, iż w sprawach odpowiedzialności zawodowej orzekają organy samorządu zawodowego / po zmianach obowiązujących od dnia 31 maja 2004 r. /, natomiast ust.2 tegoż przepisu w przedmiocie właściwości organów odsyła do przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów / Dz.U. z 2001 r. nr 5, poz. 42 ze zm. /. Przepisy tej ustawy stanowią, iż w sprawach odpowiedzialności zawodowej określonej w ustawie Prawo budowlane orzekają okręgowe sądy dyscyplinarne / art. 25 ust. 1/ w sprawach wniesionych przez okręgowych rzeczników odpowiedzialności zawodowej lub okręgową radę izby natomiast okręgowy rzecznik prowadzi postępowanie wyjaśniające oraz sprawuje funkcje oskarżyciela w sprawach z zakresu odpowiedzialności zawodowej. Mając powyższe na uwadze brak jest podstaw do przyznania prawa strony w tym postępowaniu organowi nadzoru budowlanego. Również przepisy tej ustawy nie przewidują możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, kwestie takiej skargi reguluje art. 26 ust. 2 ustawy przewidującej możliwość skargi do sądu administracyjnego na orzeczenia Krajowego Sądu Dyscyplinarnego w zakresie odpowiedzialności zawodowej.

Powyższe okoliczności są wystarczająca podstawą do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego z uwagi na treść art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., od decyzji okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej nie przysługuje organowi nadzoru budowlanego odwołanie.

Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Na podstawie art. art. 152 i 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.