Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 739/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2, art. 233 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w opłacie paliwowej w związku z naruszeniem warunków zwolnienia od akcyzy wewnątrzwspólnotowego nabycia paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S.decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...]określił G.-T. J. G. (zwanemu dalej: "skarżącym") zobowiązanie w opłacie paliwowej w związku z naruszeniem w dniu [...] września 2016 r. warunku zwolnienia od akcyzy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe nr rej. [...]w kwocie 65 zł z terminem płatności na dzień [...] października 2016 r. Decyzja została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi strony w dniu [...] czerwca 2020 r.

W dniu [...] czerwca 2020 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym) pełnomocnik strony złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. (dalej: "DIAS") za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. odwołanie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania albowiem zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.

DIAS, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr[...], stwierdził, że uchybiono terminowi do wniesienia odwołania. Wskazał, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 4 czerwca 2020 r., nr [...]upływał w dniu 24 czerwca 2020 r., zaś odwołanie zostało wniesione przez stronę w dniu 25 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego), czyli dzień po terminie.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, strona skarżąca wywiodła skargę do tut. sądu, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, dalej: "o.p.") poprzez błędne przyjęcie, iż uchybiono terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]czerwca 2020 r., nr[...], w sytuacji, gdy ww. decyzja organu I instancji została doręczona na adres podatnika w dniu 12 czerwca 2020 r., wobec czego środek zaskarżenia złożony 25 czerwca 2020 r. został wniesiony w terminie.

Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego.

Organ wniósł odpowiedź na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył , co następuje:

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie DIAS w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr[...], w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1o.p., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Stosownie do § 2 tego artykułu postanowienia

w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne.

Na wstępie podkreślić należy, że w toku postępowania organy podatkowe zobowiązane są do zachowania wszystkich reguł prawa procesowego, a zatem również i tej wyrażonej w treści art. 211 o.p. Przepis ten stanowi, że decyzję doręcza się stronie na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z kolei art. 212 o.p. stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję jest nią związany od chwili doręczenia. Przepis ten określa moment, w którym decyzja podatkowa wchodzi do obrotu prawnego. Jest nim chwila doręczenia tej decyzji stronie postępowania. Od tego momentu decyzja wiąże organ podatkowy, który ją wydał oraz stwarza określone w niej uprawnienia i obowiązki o charakterze procesowym i materialnym,

a jakakolwiek jej zmiana pod względem treści lub formy może nastąpić tylko na zasadach i w trybie przewidzianym przepisami postępowania podatkowego. Doręczenie powoduje utrwalenie treści i formy załatwienia sprawy, organ podatkowy nie może wycofać się z zajętego w decyzji stanowiska co do załatwienia sprawy czynnościami pozaprocesowymi, lecz może to nastąpić tylko w ramach przepisów procesowych. Związanie organu decyzją doręczoną stronie trwa przez cały okres jej pozostawania w obrocie prawnym (B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2003, Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2003r., s. 694). Brak prawidłowego doręczenia decyzji stronie skutkuje tym, że nie funkcjonuje ona w obrocie prawnym. Nie rozpoczynają więc biegu terminy do wniesienia np. odwołania, czy skargi do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 i 2 o p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 o.p. operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego, a pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Pierwsze powiadomienie pozostawia się w dniu, w którym podjęto próbę doręczenia przesyłki. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia; wówczas pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 o. p.). Ustawodawca nie określił wprost daty, w której powinno nastąpić powtórne zawiadomienie, jednakże

z treści ww. przepisu można wywnioskować, że powinno to nastąpić nie wcześniej niż po upływie 7 dni przechowywania pisma na poczcie (w urzędzie gminy) (zob.: C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa, Komentarz 2007, wyd. II, LEX). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 o. p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 o. p.).

Analizując adnotacje operatora pocztowego znajdujące się na kopercie zawierającej decyzję organu I instancji (k. 13 akt administracyjnych) oraz pismo Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek (k. 13 a) Sąd stwierdza - za organem – iż przesyłka odebrana w placówce pocztowej w dniu 10 czerwca 2020 r. o godzinie 13.23. Została doręczona bez jakichkolwiek uchybień prawa, po uprzedniej prawidłowej awizacji z zachowaniem przewidzianych przez ustawę terminów. Z tą datą rozpoczął bieg 14 dniowy termin do złożenia odwołania - art. 223 § 2 pkt 1 o.p., który upływał 24 czerwca 2020 r.

Nadanie odwołania nastąpiło w dniu 25 czerwca 2020 r. (k. 20 akt administracyjnych) w placówce pocztowej, o czym świadczy adnotacja na kopercie.

Konsekwencją wniesienia odwołania po terminie jest obowiązek stwierdzenia takiego faktu przez organ odwoławczy i - co za tym idzie - uzyskanie przymiotu ostateczności przez decyzję organu pierwszej instancji – art. 128 o.p. Organ odwoławczy stwierdził w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a akt ten całe postępowanie odwoławcze. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, niezależną od uznania organu odwoławczego i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok NSA z 7 stycznia 2010 r., II OSK 9/09 - dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96). Gdy organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060). Teza ta wywiedziona na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego ma identyczny walor na gruncie Ordynacji podatkowej.

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że skarżący uchybił 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania i w rezultacie słusznie orzekł na o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Organ drugiej instancji stwierdzając uchybienie w tym zakresie, nie miał innej możliwości niż wydać postanowienie tej treści.

Zarzuty skarżącego i twierdzenia, że decyzja została doręczona w innej dacie i świadczyć ma o tym wydruk wiadomości e-mail z [...] sierpnia 2020 r. oraz ksero strony tytułowej decyzji nie przekonuje Sądu. Analizując treść e-maila i decyzji Sąd zauważa bowiem, iż dotyczą one decyzji o zupełnie innym numerze aniżeli ta, wobec której stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Sąd w przedmiotowej sprawie, realizując obowiązek kontroli legalności postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.