Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 844/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi RB na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty długu celnego postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę RB na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty długu celnego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 marca 2010 r.

Skarżący na urzędowym formularzu, który wpłynął do Sądu 22 marca 2010 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwróciła się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu o wyznaczenie radcy prawnego z urzędu.

W odpowiedzi na powyższe pismo Okręgowa Izba Radców Prawnych przesłała do Sądu w dniu 27 kwietnia 2010 r. zawiadomienie o wyznaczeniu w sprawie radcy prawnego FK, wraz z informacją, że "radca prawny podejmie czynności w sprawie po udzieleniu mu przez stronę stosownego pełnomocnictwa."

Następnie Sąd pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. przesłał pełnomocnikowi skarżącego informację o stanie sprawy.

W dniu 14 maja 2010 r. pełnomocnik – r. pr. FK złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wraz ze sporządzoną przez siebie skargą kasacyjną.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że informacja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o przyznanym skarżącemu prawie pomocy oraz pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 4 maja 2010 r. Natomiast w dniu 10 maja 2010 r. skarżący dostarczył pełnomocnikowi stosowne pełnomocnictwo i z tym dniem – zdaniem pełnomocnika, ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. WSA w Poznaniu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu Sąd wskazał, że w myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Na podstawie art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, który w przypadku ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy winien być liczony od dnia, w którym ustanowiony pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co ma miejsce z chwilą uzyskania informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w ramach prawa pomocy. Stosownie bowiem do art. 244 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. W ocenie Sądu już zatem z chwilą powzięcia wiadomości przez pełnomocnika o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w ramach prawa pomocy ma on obiektywną możliwość zapoznania się z aktami sprawy i złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz z czynnością procesową, która nie została dokonana w ustawowym terminie i to bez potrzeby uzyskania wymaganego w poprzednim stanie prawnym dokumentu pełnomocnictwa.

Sąd uznał, że w dniu 4 maja 2010 r. pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. A zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną upływał w dniu 11 maja 2010 r., a złożony w dniu 14 maja 2010 r. wniosek należało odrzucić jako spóźniony.

W zażaleniu pełnomocnik zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 września 2010 r. uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji wskazując, że mimo, iż pełnomocnik z urzędu w dniu 4 maja 2010 r. został poinformowany przez Sąd o stanie sprawy, to nieprawidłowo jednak od tego dnia zaczęto liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, ale powinien być liczony od dnia udzielenia pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przyjmując, że wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, Sąd dokonał oceny jego zasadności.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu w dniu 4 maja 2010 r. został poinformowany przez Sąd o stanie sprawy, zaś pełnomocnictwo zostało mu udzielone w dniu od 10 maja 2010 r. (k. 134).

Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z końcem dnia 12 kwietnia 2010r.

Skoro w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zanim został ustanowiony pełnomocnik z urzędu dla strony skarżącej, to pełnomocnik skarżącego nie miał możliwości dokonania czynności procesowej w terminie, a więc nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.