Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 770/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 200 ust. 1 pkt 2,3
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 2
journal: Dz.U. 1990 nr 79 poz 464
law: Ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
article: art. 74
journal: Dz.U. 2000 nr 56 poz 679
law: Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o lasach.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Siegień Asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2006 r. sprawy ze skargi Nadleśnictwa [...] w L. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uwłaszczenia państwowych osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [....] sierpnia 2005 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Budownictwa na rzecz skarżącego Nadleśnictwa [...] w L. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 770/06

Uzasadnienie

Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Fabrykę [...] w L. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w F. oznaczonego w ewidencji gruntów jako działki : nr [...] o powierzchni [...] ha , nr [...] o powierzchni [...] ha , nr [...] o powierzchni [...] ha, objętego księgą wieczystą kw nr [...] oraz nabycie prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na powyższym gruncie Okres wieczystego użytkowania ustalony został na 99 lat, począwszy od dnia 5 grudnia 1990 r.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, że Wojewoda [...] działając na podstawie art.200 ust.1 pkt.2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu stwierdził nabycie z mocy prawa przez Fabrykę [...] w L. z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego wyżej opisanych nieruchomości oraz nabycie własności budynków i urządzeń znajdujących się na przedmiotowym gruncie.

Od decyzji Wojewody [...] odwołanie do Ministra Transportu i Budownictwa wniosło Nadleśnictwo [...], podnosząc naruszenie przez Wojewodę art.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art.74 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

Organ odwoławczy podniósł także, że Fabryka [...] w L. spełniła wszystkie przesłanki wymagane przepisem art.200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Prawo zarządu jednostki uwłaszczonej wynika bowiem z protokołu - zdawczo odbiorczego z dnia [...] kwietnia 1974 r. w sprawie przekazania- przejęcia nieruchomości leśnej, wchodzącej w skład Nadleśnictwa [...], na podstawie decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z [...] grudnia 1960 r. i z dnia [...] sierpnia 1972 r. , pomiędzy [...] Zarządem Lasów Państwowych w L. a Fabryką [...] w L.

( poprzednikiem prawnym Fabryki [...] w L.). Protokołem tym zostały przekazane w zarząd i użytkowanie nieruchomości o obszarze [...] ha wchodzące w skład oddziału [...] Nadleśnictwa [...] ( uroczysko F.) ze zmianą przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne i nierolnicze oraz ze zmianą uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania na obszarze o powierzchni [...] ha z przeznaczeniem pod rozbudowę ośrodka wypoczynkowego. Nieruchomość ta został wyłączona z produkcji leśnej. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że zgodnie z art. 200 ust.1 pkt.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nabycie własności, innych urządzeń i lokali następuje odpłatnie, jeżeli obiekty te były wybudowane lub nabyte ze środków własnych jednostki uwłaszczanej lub jej poprzednika prawnego. Podstawę do uznania środków za środki własne stanowią dokumenty wymienione w § 9 wymienionego powyżej rozporządzenia, a w przypadku jeżeli jednostka uwłaszczana nie dysponuje takimi dokumentami, to podstawę do uznania, iż budynki i urządzenia zostały wybudowane ze środków własnych jednostki mogą stanowić oświadczenia kierownika i głównego księgowego o braku takich dokumentów i pochodzeniu środków. Na tę okoliczność organ odwoławczy przywołał znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie zarządcy Przedsiębiorstwa Państwowego [...] w L. i głównego księgowego, iż budynki i urządzenia znajdujące się na przedmiotowym gruncie wybudowane zostały ze środków własnych jednostki uwłaszczanej, lecz nie zachowały się stosowne dokumenty. Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu naruszenia art.74 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach Minister podkreślił, że ustawa ta weszła w życie z dniem 1 stycznia 1992 r. a więc z datą późniejszą , niż nastąpiło uwłaszczenie ( 5 grudnia 1990 r.).

Skargę na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Nadleśnictwo [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...].

W skardze podniesiono, że przedmiotowy grunt podlega przepisom ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach i na podstawie art.74 tej ustawy z mocy prawa las przeszedł w zarząd Nadleśnictwa [...]. Skarżący podniósł, że stwierdzając nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Fabrykę [...] w L. prawa użytkowania wieczystego przedmiotowych gruntów organ odwoławczy nie ustosunkował się do zawartego w odwołaniu zarzutu, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie art.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art.74 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. W ocenie skarżącego organy orzekające w sprawy całkowicie pominęły okoliczność, że przedmiotowy grunt stanowi obszar leśny, porośnięty drzewostanem sosnowym i wykorzystywany dla potrzeb gospodarki leśnej. Skarżący wywodził także, że Wojewoda [...] stwierdzając w decyzji uwłaszczeniowej nieodpłatne nabycie przez Fabrykę [...] w L. prawa własności i urządzeń znajdujących się na tym gruncie oparł się jedynie na oświadczeniu złożonym przez zarządcę przedsiębiorstwa, pomimo iż przedsiębiorstwo powinno przedłożyć na tę okoliczność informację i dokumenty o źródłach pochodzenia środków. Według skarżącej oba organy orzekające w sprawie naruszyły art.2 ust.1 zd. 2 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, gdyż przepis ten zawiera klauzulę " nie narusza praw osób trzecich", co oznacza iż uwłaszczenie nie może nastąpić z pominięciem roszczenia o zwrot nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa wnosił o jej oddalenie, wskazując że jest ona nietrafna i powiela zarzuty podnoszone wcześniej, polemizując z ustaleniami zawartymi w zaskarżonej decyzji. Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach , na którą powołuje się skarżące Nadleśnictwo, weszła w życie z dniem 1 stycznia 1992 r. , a więc z datą późniejszą niż nastąpiło uwłaszczenie ( 5 grudnia 1990 r.) i ustawa ta nie działa z mocą wsteczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem zarówno prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego.

Przedmiotem oceny Sądu jest ostateczna decyzja stwierdzająca nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. nabycie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowych gruntów opisanych w decyzji oraz prawa własności budynków i urządzeń na tym gruncie się znajdujących. Jako podstawę prawną decyzji organy orzekające w sprawie przyjęły art.200 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity Dz.U. 2004 r., Nr 261, poz.2603 ) . Stosownie do tego przepisu :" W sprawach stwierdzenia nabycia z mocy prawa, na podstawie ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz.U.z 1991 r., Nr 79, poz. 464 ze zm.), z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali przez państwowe i komunalne osoby prawne oraz Bank Gospodarki Żywnościowej, które posiadały w tym dniu grunty w zarządzie, niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się następujące zasady: 1) nabycie prawa własności budynków, innych urządzeń i lokali następuje odpłatnie, jeżeli obiekty te nie były wybudowane lub nabyte ze środków własnych tych osób lub ich poprzedników prawnych, 2)nabycie prawa użytkowania wieczystego oraz własności stwierdza wojewoda - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących Skarb Państwa lub wójt, burmistrz albo prezydent miasta - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy, 3) w decyzji, o której mowa w pkt 2, ustala się warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art.62 ustawy i art.236 kodeksu cywilnego, oraz kwotę należną za nabycie własności, a także sposób zabezpieczenia wierzytelności ."

W przedmiotowej sprawie protokołem z dnia [...] stycznia 1945 r. Urząd Ziemski w L. przekazał Nadleśnictwu [...] Lasy [...] o obszarze [...] ha w granicach opisanych w tym protokole. Następnie w dniu [...] grudnia 1960 r. Minister Leśnictwa I Przemysłu Drzewnego wyraził zgodę na przekazanie w zarząd i użytkowanie Fabryki [...] w L. nieruchomości leśnej o powierzchni [...] ha położonej w G., oddziale Nadleśnictwa [...]. W dniu [...] sierpnia 1972 r. Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, na podstawie przepisów art.7 i art.14 ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 1958 r. " w sprawie zasad i trybu przekazywania w ramach administracji państwowej przedsiębiorstw, instytucji oraz zakładów, nieruchomości i innych obiektów majątkowych ", wyraził zgodę na przekazanie w zarząd i użytkowanie Fabryki [...] w L. nieruchomości leśnej o powierzchni [...] ha, wchodzącej w skład oddz. nr [...] Nadleśnictwa [...]. Protokołem zdawczo - odbiorczym z dnia [...] kwietnia 1974 r. Okręgowy Zarząd Nadleśnictwa [...], na podstawie decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia [...] grudnia 1960 r. i [...] sierpnia 1972 r., przekazał w zarząd i użytkowanie Fabryki [...] w L. nieruchomości o obszarze [...] ha wchodzące w skład oddziału [...] Nadleśnictwa [...]. W dniu [...] marca 1993 r. na podstawie art.74 § 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, pomiędzy Fabryką [...] w L. i Nadleśnictwem [...], został zawarty protokół przekazania w zarząd Nadleśnictwa [...] lasu położonego na terenie gminy F. na działkach o numerach [...] o powierzchni [...] ( obecnie numery ewidencyjne [...], [...] i [...]), będących przedmiotem niniejszego postępowania oraz działek nr [...] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha, których postępowanie nie dotyczy. Dla nieruchomości składającej się z działek o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...] o łącznej powierzchni [...] ha prowadzona jest księga wieczysta kw nr [...], w której w dziale II jako właściciel wpisany jest Skarb Państwa w zarządzie Nadleśnictwa [...]. Różnicę powierzchni występującą w zakresie obszaru ( wg protokołu z [...] marca 1993 r. - [...] ha a według księgi wieczystej [...] ) wyjaśnia decyzja Starosty Powiatowego z dnia [...] grudnia 1999 r. nr [...] o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów wsi F..

Jak zatem mogłoby wynikać z powyższych dokumentów w dacie 5 grudnia 1990 r. przedmiotowe działki istotnie były, w znaczeniu formalnoprawnym, w zarządzie Fabryki [...] w L., której następcą prawnym jest Przedsiębiorstwo Państwowe [...] w L., co zostało wykazane stosownymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Organy orzekające w sprawie zatem przyjęły, iż skoro spełnione są przesłanki art.200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, to nie ma przeszkód do uwzględnienia wniosku następcy prawnego Fabryki [...] w L. o uwłaszczenie go w trybie powyższego przepisu. Możliwość uwłaszczenia gruntów będących w zarządzie państwowych osób prawnych, innych niż Skarb Państwa wprowadziła w art.2 ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) Należy jednak mieć na uwadze, że w art.1 ust.2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz.U. tekst jednolity 1991r.,Nr30, poz.127) ustawodawca stanowił: "Zasady gospodarowania gruntami, określone w ustawie nie obejmują gruntów zabudowanych, wchodzących w skład gospodarstw rolnych oraz związanych z państwowym gospodarstwem leśnym i położonych na obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego na cele gospodarki rolnej i leśnej." Również ustawa o gospodarce nieruchomościami w art.2 stanowi : "Ustawa nie narusza ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami , a szczególności : (....) pkt3) ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach ( Dz.U. z 2000r., Nr 56, poz.679 ze zm.)". Stosownie do art.74 powyższej ustawy o lasach : " Lasy państwowe stanowiące własność Skarbu Państwa, nie będące w zarządzie Lasów Państwowych: 1/ pozostające pod zarządem innych ministrów i nieprzekazane z państwowego gospodarstwa leśnego w trybie art.14 ust.1 ustawy z dnia 20 grudnia 1949 o państwowym gospodarstwie leśnym ( Dz.U. Nr 63, poz.494 ze zm.) 2/ wyłączone z państwowego gospodarstwa leśnego w trybie art.14 ust.1 ustawy, o której mowa w pkt1/ i przekazane pod zarząd innych ministrów, w okresie jednego roku od wejścia w życie ustawy przechodzą, z zastrzeżeniem ust.2 , w zarząd Lasów Państwowych". Właśnie wykonaniem dyspozycji tego przepisu było przekazanie przez Fabrykę [...] w L. przedmiotowego lasu Nadleśnictwu [...] protokołem z dnia [...] marca 1993 r. Należy mieć bowiem na uwadze, że w niniejszej sprawie przedmiotowa nieruchomość była mocą decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia [...] grudnia 1960 r. oraz z dnia [...] sierpnia 1972 przekazana w zarząd i użytkowanie na podstawie art.14 ust.1 lit c ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym. Ustawa ta w art.14 przewidywała przekazanie gruntów z państwowego gospodarstwa leśnego pod zarząd innych ministrów, nie zaś państwowych jednostek organizacyjnych lub przedsiębiorstw państwowych. Z tych względów należałoby przyjąć, że przekazanie na mocy decyzji Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia [...] grudnia 1960 r. oraz [...] sierpnia 1972 było przekazaniem w zarząd innego ministra. Trzeba też zwrócić uwagę ,że ustawodawca w art.2 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. użył zwrotu "nie narusza", to tym samym należy uznać pierwszeństwo przepisów ustawy o lasach, jako odrębnych przed przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Pogląd taki prezentują również komentatorzy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( por. "Ustawa o gospodarce nieruchomościami" , Gerard Bieniek, Stanisława Kalus, Zenon Marmaj, Eugeniusz Mzyk, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Sp. z o.o. Warszawa 2005, str.13). Organy orzekające w sprawie wskazały jako podstawę prawną art.200 powyższej ustawy i orzekając na podstawie jej przepisów stanęły na stanowisku, że skoro ustawa o lasach weszła w życie z dniem 1 stycznia 1992 r. a uwłaszczenie następuje z datą 5 grudnia 1990 r., to przepis art.200 ma zastosowanie. Pogląd taki, w ocenie Sądu, jest błędny bowiem, skoro podstawą orzekania były przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, to nie można wybiórczo stosować jednych przepisów tej ustawy ( art.200 ) a pominąć inne przepisy tej samej ustawy (art.2). Ponadto należy uwzględnić też, że uwłaszczenie miało nastąpić w dacie 5 grudnia 1990 r., czyli w dacie obowiązywania ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości z dnia 29 kwietnia 1985 r. i obowiązywania tym samym przepisu art.1 ust2. tej ustawy. W kontekście wyżej wymienionych przepisów kluczowym zagadnieniem w sprawie było ustalenie przeznaczenia i charakteru przedmiotowych gruntów.

Nie można również uznać za słuszny, wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji poglądu, że nastąpiła zmiana przeznaczenia całego przedmiotowego gruntu z charakteru leśnego na nieleśny oraz że nieruchomość została wyłączona z produkcji leśnej. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika bowiem, że decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia [...] sierpnia 1972 r. stanowiła o wyrażeniu zgody na zmianę sposobu użytkowania ze zmianą uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania z przeznaczeniem pod rozbudowę ośrodka wypoczynkowego tylko gruntu o powierzchni [...] ha Tak samo decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia [...] grudnia 1960 r. przewidywała możliwość " wylesienia" wyłącznie powierzchni przeznaczonej pod pawilon mieszkalny, zaś protokół z dnia [...] kwietnia 1974 r. o przekazaniu w zarząd Fabryce [...] w L. gruntów o powierzchni [...] ha również stwierdzał, że zmiana przeznaczenia gruntu leśnego na inny rodzaj użytkowania dotyczy jedynie powierzchni [...] ha. Z kolei protokół przekazania nieruchomości w zarząd Nadleśnictwu [...] z dnia [...] marca 1993 r. stanowi o przekazaniu lasu a został on sporządzony przy udziale przedstawicieli Fabryki [...] w L.. Tymczasem organ wydający zaskarżoną decyzję błędnie przyjął, że cała nieruchomość o powierzchni [...] ha została wyłączona z produkcji leśnej a okoliczność ta jest, w ocenie Sądu, bardzo istotna dla rozstrzygnięcia sprawy. W tej kwestii przy ponownym rozpoznawaniu sprawy obowiązkiem organu będzie wyjaśnienie sprzeczności, jakie istnieją w aktualnych dokumentach. Według bowiem wypisu z rejestru gruntów złożonego do akt sprawy a sporządzonego przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej i załączonej do tego wypisu mapy wynika, że przedmiotowy grunt ma przeznaczenie leśne, zaś według wypisu z rejestru gruntów sporządzonego przez Starostwo Powiatowe w L. w rubryce opis użytku zaznaczono " Bp" i " Bz" bez wskazania klasy gruntu, co już umożliwić by mogło jednoznaczne określenie przeznaczenia terenu. Jeszcze inne przeznaczenie terenu wymieniają odpisy z księgi wieczystej przedmiotowych działek : w zawiadomieniu Sądu Ksiąg Wieczystych w L. z dnia [...] czerwca 2005 r. wpisano " tereny rekreacyjno- wypoczynkowe", zaś według odpisu z księgi wieczystej sporządzonego w dniu [...] lipca 2005 r. , jako sposób korzystania z nieruchomości obejmującej też przedmiotowe działki wpisano: "sposób korzystania : użytki rolne, grunty leśne, tereny rekreacyjno- wypoczynkowe ." Należy też zwrócić uwagę, że nie zostały poczynione żadne ustalenia w kierunku, czy są dokumenty lub została wydana decyzja przez organ uprawniony do zmiany przeznaczenia gruntu z leśnego na inne przeznaczenie. O kwalifikacji gruntu jako lasu w oparciu o kryterium przeznaczenia decydują dane z ewidencji gruntów, prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne, bez przeprowadzenia stosownych procedur tj. uzyskania zgody właściwego organu na przeznaczenie terenu leśnego na cele nieleśne, decyzyjnego wyłączenia gruntu spod gospodarki leśnej( produkcji leśnej) i dokonania zmian w ewidencji gruntów, formalnie nie może dojść do utraty statusu prawnego gruntów, jako lasów. Okoliczność ta wymagała wyjaśnienia wobec istniejących sprzeczności a także złożonych przez Nadleśnictwo [...] dokumentów m.in. protokołu z dnia [...] marca 1993 r. oraz wypisu z aktualnie obowiązującego planu urządzenia lasu.

Biorąc wszystkie powyższe okoliczności pod uwagę Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja narusza prawo materialne tj. art. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz art.74 ustawy z dnia 29 września 1991 r. o lasach . Ponadto sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona a przy jej rozpoznaniu organy orzekające w sprawie naruszyły zasady określone w art.7, art. 77 § 1 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego.

Sąd nie podziela natomiast zarzutu skargi, że oświadczenie złożone przez Przedsiębiorstwo nie jest wystarczające do uznania, że budynki znajdujące się na gruncie zostały wybudowane z innych środków niż budżet Państwa lub budżet gminy.

Stosownie bowiem do § 9 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu ( Dz.U. Nr 23, poz.120 ze zm.) : "Jeżeli państwowa lub komunalna osoba prawna, spółdzielnia albo inna osoba prawna nie dysponuje dokumentami stanowiącymi podstawę do uznania środków za jej własne, podstawę taką mogą stanowić oświadczenie kierownika i głównego księgowego osoby prawnej o braku dokumentów, o których mowa w ust.1, oraz o źródłach pochodzenia środków finansowych. W oświadczeniach powinny być wymienione rodzaje środków finansowych użytych na wybudowanie lub nabycie budynków, innych urządzeń i lokali, a także okresy, w których środki te były wydatkowane. Do oświadczeń stosuje się art. 75 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego."

Należy stwierdzić, że znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie Zarządcy Przedsiębiorstwa i Głównego Księgowego spełnia wymogi zacytowanego powyżej przepisu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz.U. Nr 53, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.