Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 3362/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Hanna Kamińska (spr.), Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2003 r. Prezydent Miasta P. , na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5, art. 207 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 2, 3, 4, 5, 6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz na podstawie uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w P. z [...] grudnia 2002 r. w sprawie podatku od nieruchomości (Dz. Urzędowy Województwa Mazowieckiego z 13 grudnia 2002 r. Nr 320, poz 8801) ustalił B. C. podatek od nieruchomości za 2003 r..

W odwołaniu od decyzji organu I instancji B. C. stwierdziła, że nieruchomość po wielu latach eksploatacji (35 lat) przez Spółdzielnię Wielobranżową została całkowicie zdewastowana. Ponadto strona poinformowała, że jest na zasiłku przedemerytalnym i nie stać jej na opłacanie podatku

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. , na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856), art. 207 ustawy Ordynacja podatkowa, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] lutego 2003 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003 r..

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie SKO zwróciło uwagę na fakt, że podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym, niezależnym od dochodu, który strona uzyskuje. Podatek ten ciąży na właścicielu nieruchomości, a dopiero w następnej kolejności na osobie posiadającej inny tytuł lub będącej posiadaczem samoistnym. Jedynym wyznacznikiem wysokości podatku jest powierzchnia nieruchomości.

Według SKO trudna sytuacja finansowa nie może być, w przypadku ustalania wymiaru podatku, brana pod uwagę.

W skardze do NSA B. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżącej budynki o powierzchni 240 m. kw., z uwagi na stan techniczny, nie nadają się do używania. Począwszy od lat 50-tych nieruchomość, wraz z zabudowaniami, na podstawie nakazu administracyjnego, była użytkowana przez Wielobranżowa Spółdzielnię Produkcyjną.

Ponadto skarżąca zwróciła uwagę na fakt, że od grudnia 2001 r. jest na zasiłku przedemerytalnym o wysokości [...] zł i - w związku z tym – trudna sytuacja materialna nie pozwala jej na wyburzenie budynków.

Odpowiadając na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Zdaniem SKO w postępowaniu podatkowym organ ma za zadanie jedynie wyliczyć wysokość podatku na podstawie wykazu nieruchomości i w na podstawie obowiązujących stawek podatkowych. Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działania administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty administracyjne: Sąd uchyla zaskarżony akt, jeśli stwierdzi, że został on wydany z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego.

Zgodnie z treścią art. 2 ustawy z 17 lutego 2003 r. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane, jak grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Sygn. akt III SA 3362/03

Podatnikami tego podatku są, na mocy art. 3 przywołanej wyżej ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych albo użytkownikami wieczystymi gruntów lub posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych.

Podstawą do wymierzenia podatku od nieruchomości jest ich powierzchnia lub powierzchnia użytkowa albo wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, będąca podstawą obliczenia amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne (art. 4 ust. 1 przywołanej ustawy).

Stawki podatku od nieruchomości ustala Rada Gminy (art. 5 cyt. ustawy), zaś obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6 ust. 1 cyt. ustawy).

W ocenie składu orzekającego w tej sprawie zaskarżona decyzja została wydana po spełnieniu przedstawionych powyżej wymogów w zakresie podmiotu opodatkowania, przedmiotu opodatkowania oraz podstawy opodatkowania, czyli jest zgodna z prawem.

Sąd zauważa jednocześnie, że z treści skargi z [...] grudnia 2003 r. wynika, że skarżąca kwestionuje wymierzoną wysokość podatku ze względów "słusznościowych", a nie ze względu na to, iż – jej zdaniem – podatek został wymierzony niezgodnie z obowiązującym prawem. Żądania zmniejszenia obciążeń podatkowych powinny być dochodzone w innego rodzaju postępowaniach podatkowych, jak na przykład w postępowaniu o umorzenie zaległości podatkowej lub w postępowaniu o rozłożenie na raty zaległości, bowiem Sąd kontroluje jedynie zgodność z prawem zaskarżonego aktu – w tym wypadku decyzji ustalającej, na podstawie obiektywnych przesłanek, zobowiązanie podatkowe.

Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.