Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2640/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wykładni postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 158 w zw. z  art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia odmówić sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2640/08 Sygn. akt III SA/Wa 2640/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2640/08 Sygn. akt III SA/Wa 2640/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postanowienia w sprawie uzupełnienia postanowienia w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia odmówić wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2640/08


UZASADNIENIE

K. C. (zwany dalej "Skarżącym"), pismem z dnia 27 listopada 2008r. wniósł do Sądu o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2640/08. Postanowieniem tym Sąd odrzucił skargę Skarżącego, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W uzasadnieniu swego wniosku, Skarżący podniósł, że Sąd wydając przedmiotowe postanowienie pominął dużą ilość dokumentów istotnych w sprawie, co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem Skarżącego nie można też uznać, że podstawa rozstrzygnięcia sądowego została należycie wyjaśniona, co stanowi naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.".

Zdaniem Skarżącego Sąd przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi powinien wziąć pod uwagę art. 213 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwaną dalej "Op".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony o czym stanowią art. 159 i art. 194 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Przedmiotem sprostowania wyroku czy też postanowienia mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zatem wszystkie opisane nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty czyli niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. W każdym razie sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia czego w zasadzie domaga się Skarżący w przedmiotowym wniosku. Skarżący prowadzi bowiem polemikę z rozstrzygnięciem i wskazuje, że takie rozstrzygnięcie, odrzucenie skargi - w ogóle nie powinno istnieć.

Wniosku Skarżącego zatem nie można uznać za wniosek o rektyfikację orzeczenia, a tylko za wniosek o zmianę rozstrzygnięcia. Dlatego wskazać należy, że

Skarżącemu, jeżeli nie zgodził się z rozstrzygnięciem Sądu, przysługiwało prawo wniesienia skargi kasacyjnej, o czym Skarżący został pouczony. Pouczenie o trybie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżący otrzymał wraz z postanowieniem o odrzuceniu skargi w dniu [...] listopada 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).

Stwierdzić zatem należy, że żądanie skarżącego o sprostowanie wyroku nie wyczerpuje przesłanek z art. 156 § 1 P.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.

UZASADNIENIE

K. C. (zwany dalej "Skarżącym"), pismem z dnia 27 listopada 2008r. wniósł do Sądu o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2638/08. Postanowieniem tym Sąd odrzucił skargę Skarżącego, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

W uzasadnieniu swego wniosku, Skarżący podniósł, że Sąd wydając przedmiotowe postanowienie pominął dużą ilość dokumentów istotnych w sprawie, co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem Skarżącego nie można też uznać, że podstawa rozstrzygnięcia sądowego została należycie wyjaśniona, co stanowi naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.".

Zdaniem Skarżącego Sąd przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi powinien wziąć pod uwagę art. 213 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwaną dalej "Op".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie natomiast z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Dopuszczalność uzupełnienia wyroku jest konsekwencją zasady, według której sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. Zatem strona może domagać się uzupełnienia wyroku (postanowienia) jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W każdym razie uzupełnienie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia czego w zasadzie domaga się Skarżący w przedmiotowym wniosku.

Wskazać przy tym należy, że Skarżącemu, jeżeli niezgodził się z rozstrzygnięciem Sądu, przysługiwało prawo wniesienia skargi kasacyjnej, o czym Skarżący został pouczony. Pouczenie o trybie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżący otrzymał wraz z postanowieniem o odrzuceniu skargi w dniu [...] listopada 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).

Stwierdzić zatem należy, że żądanie skarżącego o sprostowanie wyroku nie wyczerpuje przesłanek z art. 157 § 1 P.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.

UZASADNIENIE

K. C. (zwany dalej "Skarżącym"), pismem z dnia 27 listopada 2008r. wniósł do Sądu o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2640/08. Postanowieniem tym Sąd odrzucił skargę Skarżącego, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

W uzasadnieniu swego wniosku, Skarżący podniósł, że Sąd wydając przedmiotowe postanowienie pominął dużą ilość dokumentów istotnych w sprawie, co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem Skarżącego nie można też uznać, że podstawa rozstrzygnięcia sądowego została należycie wyjaśniona, co stanowi naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.".

Zdaniem Skarżącego Sąd przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi powinien wziąć pod uwagę art. 213 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwaną dalej "Op".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje:

Zgodnie z art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sad może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W każdym razie wykładnia nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia czego w zasadzie domaga się Skarżący w przedmiotowym wniosku. Skarżący prowadzi bowiem polemikę z rozstrzygnięciem i wskazuje, że takie rozstrzygnięcie, odrzucenie skargi - w ogóle nie powinno istnieć.

Wniosku Skarżącego zatem nie można uznać za wniosek o rektyfikację orzeczenia, a tylko za wniosek o zmianę rozstrzygnięcia. Dlatego wskazać należy, że Skarżącemu, jeżeli nie zgodził się z rozstrzygnięciem Sądu, przysługiwało prawo wniesienia skargi kasacyjnej, o czym Skarżący został pouczony. Pouczenie o trybie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżący otrzymał wraz z postanowieniem o odrzuceniu skargi w dniu [...] listopada 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).

Stwierdzić zatem należy, że żądanie skarżącego o wykładnię postanowienia nie wyczerpuje znamion art. 158 P.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.