Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2641/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj., zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z treści złożonego wniosku oraz nadesłanych wyjaśnień wynika, iż skarżąca jest osobą niepełnosprawną od 1999 r. Obecnie trwa postępowanie w celu ustalenia w jakim stopniu. Skarżąca obecnie ma trzy skierowania na zabiegi operacyjne. Wnioskodawczyni podała, że jest osobą nieporadną ze względu na krzywdy wyrządzone jej rodzinie, ubóstwo i historię życia. Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy podała na co choruje. Wnioskodawczyni wskazała, że nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego. Oświadczyła, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z innymi osobami, mieszka sama. Skarżąca podała, że posiada udział 12,5% w zespole pałacowo-parkowym w B., udział ok. 160 m2, wartość udziału wg wyceny szacuje się na 192 000 zł., jest to pustostan nieużytkowy, wnioskodawczyni nie ma prawa wejścia na teren własnego domu oraz mieszkanie o pow. 32,89 m2 w bloku z lat 60 XX w. o wartości ok. 170 000 zł., nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5 000 zł. Skarżąca podała, że nigdy nie posiadała samochodu. Oświadczyła, że otrzymuje zasiłek okresowy z MOPR w wysokości 211,21 zł., dodatek mieszkaniowy w wysokości 200,17 zł., dodatek energetyczny w wysokości 11,29 zł. i zasiłek celowy na zakup żywności w wysokości 150 zł. Podała, że opłaty za czynsz wynoszą 286,93 zł, za prąd 61,30 zł., za gaz 30,68 zł. za dwa miesiące, telefon 55,12 zł. Wnioskodawczyni ponosi koszty leczenia. Do wniosku załączyła kserokopie: zaświadczeń o stanie zdrowia, skierowań na badania, wyników badań, faktur dokumentujących zakup lekarstw, faktury za gaz, energię elektryczną, telefon, informacji o opłatach za korzystanie z lokalu mieszkalnego, pisma Prezydenta [...] o przyznaniu bonifikaty od opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, decyzji Prezydenta [...] z dnia 5 września 2016 r. o przyznaniu zasiłku celowego na zakup żywności, decyzji [...] Centrum Świadczeń z dnia 28 października 2016 r. o przyznaniu zryczałtowanego dodatku energetycznego na okres od 01.11.2016 r. do 30.04.2017 r. w wysokości 11,29 zł miesięcznie, decyzji Prezydenta [...] z dnia 28.10.2016 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w wysokości 200,17 zł miesięcznie na okres 6 miesięcy od dnia 01.11.2016 r. do 30.04.2017 r., wyciągi z rachunku bankowego.

Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Utrzymuje się jedynie z zasiłków społecznych oraz dodatków samorządowych w łącznej kwocie 572,71 zł. Jest osobą schorowaną. Ma 52 lata, nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z innymi osobami. W tej sytuacji uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym wnioskodawczyni nie stać na opłacenie kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.