Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1333/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Asesor WSA Mirosław Kupiec, Protokolant Sekretarz sądowy Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi Spółki A Sp. z o.o. w M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z [...]r. Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...]z [...]r. Jako podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia wskazał art. 228 § 1 pkt 2 i art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (tekst jedn. Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r.), art. 262 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz.117) w związku z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623).

W uzasadnieniu postanowienia wskazano na zapis art. 262 Kodeksu celnego, który stanowi, że do postępowania celnego stosuje się odpowiednio art. 12 i przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa. Tym samym w sprawie ma zastosowanie art. 223 § 2 pkt 1 tej ustawy, który stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie. Z akt niniejszej sprawy wynikało, że wskazana wyżej decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K. została doręczona Spółce w dniu [...]r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru decyzji znajdujące się w aktach sprawy (k. [...]), natomiast odwołanie od niej z [...]r. zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...]r., a zatem z uchybieniem terminu zakreślonego ustawą.

Postanowienie to zostało doręczone [...]r., a następnie zaskarżone przez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 228 § 1 pkt 2 tej ustawy i art. 262 Kodeksu celnego poprzez przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, podczas gdy zgodnie z potwierdzeniem jego nadania w dniu [...]r. zostało ono wniesione w terminie. Dalej w uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiotowe odwołanie było jednym z [...] odwołań wniesionych od wydanych decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. i mogło dojść do omyłki w zakresie oznaczenia terminu nadania w urzędzie pocztowym, gdyż część odwołań została nadana w jednej kopercie [...]r., w tym odwołanie będące przedmiotem niniejszej sprawy. Zdaniem skarżącej materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przed organem I instancji nie daje podstaw do jednoznacznego uznania legalności zaskarżonego postanowienia, a z jego uzasadnienia nie wynika by zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia, co stanowi naruszenie art. 122 i art. 187 ordynacji podatkowej. Podkreślono, że w niniejszej sprawie nie wyjaśniono kiedy Spółka złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów wyjaśnił, że sporne odwołanie datowane na [...]r. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym [...] listem poleconym nr R [...] w dniu [...]r. (k. [...] ) i wpłynęło do Urzędu Celnego [...]r. Faktem jest, że organy celne wydały wskazane przez skarżącą inne decyzje, ale zostały one wydane później ([...]r.). Dwie decyzje z [...]r.:

nr [...] oraz

nr [...]zostały doręczone skarżącej w dniu [...]r. za jednym potwierdzeniem odbioru. Jednakże odwołania od nich zostały nadane odrębnie listami poleconymi z [...]r. nr R[...] oraz [...]r. nr [...]. Ten ostatni dotyczy przedmiotowej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 §1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga spółki z o.o. A nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew zawartym w niej zarzutom, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Bezspornym jest, że w dacie złożenia odwołania obowiązywała ustawa z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 688, w skrócie PC), która zgodnie z zapisem art. 1 reguluje, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady przywozu towarów (..), zasady postępowania z towarami (...) oraz związane z tym prawa i obowiązki osób, a także uprawnienia i obowiązki organów celnych.

Jednakże art. 26 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623) stanowi, że: "Przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Polskę członkostwa zakresie Unii Europejskiej". W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że dług celny powstał przed 1 maja 2004 r., kiedy to Polska stała się członkiem Unii. Tym samym do rozstrzygnięcia spornej sprawy, tak jak to wskazały organy celne, miały zastosowanie przepisy ustawy Kodeks celny, która obowiązywała do 30 kwietnia 2004 r. Zgodnie z poglądem doktryny, za przepisy dotychczasowe należy rozumieć prawo materialne, a nie procesowe. Tu sprawa jest jednoznaczna, gdyż zarówno Kodeks celny (art. 262), jak i ustawa Prawo celne (art. 73) odsyłają do przepisów działu IV ustawy Ordynacja podatkowa, z zachowaniem odrębności wynikających z uregulowań szczególnych zawartych w ustawach podstawowych. Tym samym w niniejszej sprawie miał zastosowanie art. 220 § 1 i art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżąca wniosła odwołanie do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu celnego, który wydał decyzję, ale przedmiotem sporu pozostaje czy uczyniła to w terminie zakreślonym ustawą. W tym zakresie Sąd orzekający podziela w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Bezspornym jest, że decyzja będąca przedmiotem odwołania została doręczona skarżącej [...]r. Bezspornym też pozostaje ustalenie, że w aktach sprawy znajduje się koperta w której nadesłano sporne odwołanie. Nie posiada ona oznaczeń identyfikacyjnych dla odwołania (numeru czy innego oznaczenia decyzji), ale posiada oznaczenie listu poleconego R[...] oraz pieczęcie-datowniki z oznaczeniem [...]r. (piątek) Urząd Pocztowy [...]. Odwołanie to wpłynęło do Urzędu Celnego w K. [...]r. (poniedziałek). W kopercie datowanej [...]r. została nadane w tej dacie listem poleconym R [...] (k. [...] i [...]akt) odwołanie od innej decyzji wydanej i doręczonej skarżącej w tej samej dacie, które wpłynęło do Urzędu Celnego w K. [...]r. W dniu [...]r. zostały nadane odwołania w pozostałych sprawach wskazanych w skardze. Tych okoliczności skarżąca nie neguje. Trafnie zatem organ celny wskazał w odpowiedzi na skargę, że dowody wskazane przez pełnomocnika w skardze nie odnoszą się do przedmiotowej sprawy.

W tym miejscu należy również podkreślić, że warunkiem skuteczności czynności procesowej jest zachowanie terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w pierwszej kolejności zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Należy podkreślić, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa. W przedmiotowej sprawie termin nie został przywrócony, strona nawet nie złożyła takowego wniosku. Tym samym organ celny, kiedy ustalił, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia prawidłowo uznał bezskuteczność odwołania do czego obliguje go zapis art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.