Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 485/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Komunalizacja mienia
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. B., A. W., S. S., L. N., J. S., T. K., S. S., J. M., Ł. K., E. S., B. M., R. Z., P. P., B. P., T. Ż., M. P., Z. Z., Z. S., S. S., K. P.-K., T. S. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia państwowego z mocy prawa przez gminę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] umorzyła postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], stwierdzającej nabycie przez Gminę Miasto S., z mocy prawa, własności nieruchomości zabudowanej i stanowiącej drogi, oznaczonej w ewidencji gruntów numerami działek [...] o powierzchni [...] ha/zabudowana/, [...] o powierzchni [...] ha/droga/ i [...] o powierzchni [...] ha /droga/, położonych w obrębie ewidencyjnym [...].

W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny:

Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z dnia [...] lutego 2005 roku nr [...] stwierdził nabycie przez Gminę Miasto S., z mocy prawa, własności nieruchomości zabudowanej i stanowiącej drogi, oznaczonej w ewidencji gruntów numerami działek [...] o powierzchni [...] ha/zabudowana/, [...] o powierzchni [...] ha/droga/ i [...] o powierzchni [...] ha /droga/, położonych w obrębie ewidencyjnym [...].

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda powołał się na spis inwentaryzacyjny mienia ogólnonarodowego, wyłożony do publicznego wglądu w Urzędzie Miejskim w S., do którego nikt nie zgłosił zastrzeżeń.

Odwołanie od decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] lutego 2005 r. do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej złożyli J. B., L. N., A. W., J. S., T. K., S. S., J. M., B. B., Ł. K., E. S., B. M., R. Z., P. P., W. N., B. P., T. Ż., E. D. K., M. P., M. W., I. S., Z. Z., J. K., Z. S., W. I., R. W., F. S., S. S., S. S., K. P.-K., T. T., T. S. i W. D.

W uzasadnieniu odwołań skarżący powołali się na wybudowanie przez siebie boksów garażowych na przedmiotowej nieruchomości oraz wskazali, że wskutek komunalizacji zostali pozbawieni swojej własności. Dlatego domagają się uchylenia zaskarżonej decyzji komunalizacyjnej.

Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w uzasadnieniu decyzji wskazała, że stronami postępowania komunalizacyjnego są w szczególności Skarb Państwa i właściwa gmina oraz ewentualnie osoba legitymująca się prawem własności do przedmiotowego mienia.

Podniosła, że przedmiotowe postępowanie komunalizacyjne, dotyczy przeniesienia własności mienia ze Skarbu Państwa na właściwą gminę, wraz ze wszystkimi obciążeniami i prawami osób trzecich.

Wskazała, że skarżący w istocie powołują się na przysługujące im roszczenia do nakładów poczynionych na przedmiotową nieruchomość w postaci wybudowania garaży, a jest to okoliczność, która nie legitymizuje skarżących w postępowaniu komunalizacyjnym.

Organ odwoławczy podkreślił, że w wyniku postępowania komunalizacyjnego własność nieruchomości, która nigdy nie przysługiwała skarżącym, przeszła na Gminę, co nie uniemożliwia skarżącym ubiegania się o korzystne dla siebie rozwiązania, tym razem jednak w stosunku do Gminy, a nie Skarbu Państwa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] wnieśli J. B., A. W., S. S., L. N., J. S., T. K., S. S., J. M., Ł. K., E. S., B. M., R. Z., P. P., B. P., T. Ż., M. P., Z. Z., Z. S., S. S., K. P.-K., T. S.

Zaskarżonej decyzji zarzucali naruszenie art. 28, 107, 138 i 156 kpa.

Wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie Zachodniopomorskiemu.

W uzasadnieniu skargi podnieśli, że w latach 1979 - 1980 wybudowali garaże ze środków własnych w obrębie ewidencyjnym S. - [...], przy ulicy [...] i są ich użytkownikami do chwili obecnej.

Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Kontrola sądowoadministracyjna aktów lub czynności organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji.

Skargę wniesioną w rozpoznawanej sprawie należy oddalić, bowiem Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa nie naruszyła przepisów ze skutkiem mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Organ orzekający w sprawie prawidłowo w pierwszej kolejności zbadał czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji jest wniesiony przez podmiot będący stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., bowiem tylko taki wniosek może stanowić podstawę do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie strony może być więc wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z konkretnej normy prawnej, która stanowi podstawę do ustalenia istnienia interesu lub obowiązku danego podmiotu. Komunalizacja mienia państwowego, uregulowana w ustawie z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.), dotyczy stosunków własnościowych pomiędzy Skarbem Państwa a gminą. W postępowaniu komunalizacyjnym organ rozstrzyga kwestię nabycia własności mienia Skarbu Państwa przez właściwą gminę wraz ze wszystkimi obciążeniami i prawami osób trzecich (art. 9 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.). W orzecznictwie administracyjnym utrwalony jest pogląd, że stronami postępowania prowadzonego w trybie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r., są Skarb Państwa i właściwa gmina. Aby uznać inny podmiot za stronę przedmiotowego postępowania niezbędne jest wskazanie jego interesu prawnego do udziału w tym postępowaniu. Inny podmiot może być uznany za stronę postępowania komunalizacyjnego tylko wówczas, gdy wykaże się tytułem prawnym do mienia będącego przedmiotem komunalizacji takim, który komunalizacji stałby na przeszkodzie z tego powodu, że przekreślałby tytuł Skarbu Państwa do mienia lub uniemożliwiałby komunalizację z przyczyn przewidzianych w art. 11 powołanej ustawy.

Słusznie więc organ odwoławczy uznał, że skarżącym nie przysługują prawa strony tego postępowania komunalizacyjnego, gdyż poczynili jedynie nakłady na grunt w postaci wybudowania garaży i mają prawo dochodzić wszelkich, związanych z tym faktem roszczeń w trybie art. 19 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Konsekwencją tego prawidłowego ustalenia organu odwoławczego jest umorzenie postępowania odwoławczego, albowiem odwołanie zostało złożone przez osoby nie posiadające uprawnień strony.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.