Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 485/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zabezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 1999 nr 90 poz 1001
law: Ustawa z dnia 8 października 1999 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej i ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
journal: Dz.U. 2001 nr 154 poz 1793
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita, Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Syta, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną z upoważnienia Wojewody na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych, wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c i art. 37n ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu odwołania S. P. z dnia [...] grudnia 2002 r. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] czerwca 2002 r., znak: [...] w sprawie utraty prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 1 maja 2002 r., uwzględniając ocenę prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2004 r., sygn. akt 3 II SA/Lu 1116/02, utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że S. P. zarejestrował się urzędzie pracy jako osoba uprawniona do zasiłku przedemerytalnego w dniu 3 września 2001 r. Decyzją z dnia [...] września 2001 r., znak: [...] organ pierwszej instancji przyznał skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 4 września 2001 r. Kolejną decyzją, z dnia [...] czerwca 2002 r., organ pierwszej instancji orzekł o utracie przez S. P. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 1 maja 2002 r.

Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie z dnia [...] czerwca 2002 r., w którym podniósł, że nabył prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 4 września 2001 r. oraz przyznano mu prawo do renty na okres od dnia 1 maja 2002 r. do lipca 2003 r., skutkiem czego pozbawiono go prawa do zasiłku przedemerytalnego, nie określając jednakże, czy na okres pobierania renty czy na zawsze.

Organ drugiej instancji stwierdził, że art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych, wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793), która zniosła instytucję zasiłku przedemerytalnego, stanowił między innymi, że do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 24, 28, 28a, 29, 34 oraz 37l-37o ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Stosownie do art. 37n tej ustawy prawo do świadczenia przedemerytalnego ustaje z dniem, w którym osoba uprawniona przestała spełniać warunki do zachowania statusu bezrobotnego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 2. Art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy zawiera definicję bezrobotnego i zgodnie z lit c pkt 2 ust. 1 art. 2 przez bezrobotnego należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie (...), jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2002 r. ZUS Oddział poinformował Powiatowy Urząd Pracy o przyznaniu S. P. renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 sierpnia 2001 r.

Mając powyższe na uwadze, organ drugiej instancji stwierdził, że skoro S. P. nabył prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, o czym urząd pracy został poinformowany w dniu [...] maja 2002 r., należało orzec o utracie prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Na decyzję organu odwoławczego S. P wniósł w dniu [...] sierpnia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wywodząc, że zgodnie z art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu w przypadku osiągania przychodów z innych tytułów niż podjęcie pozarolniczej działalności lub podjęcie zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej. Skarżący podkreśla, że argumentowi przytoczonemu w uzasadnieniu decyzji stwierdzającemu, iż z dniem nabycia prawa do takiej renty osoba przestaje mieć status bezrobotnego, można przeciwstawić argument, że status taki przestaje mieć również osoba podejmująca zatrudnienie, gdyż zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej. Narusza to konstytucyjną zasadę równości wobec prawa.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w decyzji.

Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) i przepisów rozdziału pierwszego ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja Wojewody z dnia [...] lipca 2004 r. nie narusza przepisów prawa.

Obecnie materia instytucji wspierania zatrudnienia i zapobiegania bezrobociu jest uregulowana w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U Nr 99, poz. 1001), której większość przepisów weszła w życie w dniu 1 czerwca 2004 r. Jej art. 146 stanowi, że sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądem administracyjnym, podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.

Poza sporem bowiem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał w dniu 27 stycznia 2004 r. wyrok uchylający decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...].

Strona wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w dniu [...] czerwca 2002 r., zatem sprawa ta podlega rozpatrzeniu według ustawy z dnia [...] grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 ze zm.). Z dniem 1 stycznia 2002 r. ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) ustawodawca zniósł instytucję zasiłku przedemerytalnego. Postanowił przy tym w art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy zmieniającej, że do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego stosuje się odpowiednio przepisy między innymi art. 37l-37o ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w zakresie dotyczącym świadczeń przedemerytalnych.

W przedmiotowej sprawie organy administracji publicznej wydały rozstrzygnięcia na podstawie art. 37n ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z tym przepisem w związku z art. 11 ust. 2 pkt 2 powołanej powyżej ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. prawo do zasiłku przedemerytalnego ustaje z dniem, w którym osoba uprawniona przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy bezrobotnym jest osoba (będąca obywatelem polskim zamieszkałym w Polsce, poszukującym i podejmującym zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zatrudnienie lub inną pracę zarobkową za granicą u pracodawców zagranicznych, a także cudzoziemcem spełniającym warunki określone w art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy) niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli spełnia określone w lit. a-j warunki. Jednym z tych warunków, ustalonym w lit. c, jest brak nabycia prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że osoba spełniająca uprzednio wszystkie przesłanki posiadania statusu bezrobotnego, jeżeli nabędzie prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, traci ów status bezrobotnego.

W związku z tym, przy uwzględnieniu art. 37n ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, z dniem uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ustaje prawo tej osoby do zasiłku przedemerytalnego.

W świetle powyżej przytoczonych przepisów w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo wydał decyzję o utracie przez S. P. prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego z dniem 1 maja 2002 r., a organ odwoławczy zasadnie utrzymał tę decyzję w mocy.

Odnosząc się do zarzutu wyrażonego przez skarżącego w skardze o naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, należy powtórzyć za doktryną, iż zasada "równości w prawie" wynikająca z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oznacza nakaz nadawania takich treści unormowaniom prawnym, aby kształtowały one w jednakowy (podobny) sposób sytuację prawną podmiotów jednakowych (podobnych); równość w prawie wymaga, by przepisy prawne ujmowały prawa i obowiązki jednostki w sposób wolny od dyskryminacji oraz bez wprowadzania nieuzasadnionych przywilejów (M.Masternak-Kubiak [w:] B. Banaszak (red.), A.Preisner (red.), Prawa i wolności obywatelskie w Konstytucji RP, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2002, s. 121). Analizując w świetle powyższego treść art. 37n ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i biorąc pod uwagę ratio legis tego przepisu, należy stwierdzić, że w opinii Sądu art. 37n ust. 1 nie narusza konstytucyjnej zasady równości.

Z tych względów, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.