Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 366/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać H. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 stycznia 2012 r., skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wniosek ten został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym do skarżącego skierowano wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Skarżący w zakreślonym terminie złożył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata. Wezwany do usunięcia braków formalnych w zakresie wyboru profesjonalnego pełnomocnika, skarżący w zakreślonym terminie złożył oświadczenie, iż wnosi o ustanowienie adwokata. Ponadto skarżący złożył dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe odnośnie jego sytuacji materialnej.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie.

Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy wynika, że skarżący utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości [...] zł brutto, zaś na konto skarżącego po dokonaniu potrąceń komorniczych przelewana jest kwota [...] zł (wyciąg z rachunku z dnia 13 marca 2012 r.). Skarżący jest osobą rozwiedzioną, nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie ma też nikogo na utrzymaniu. Zamieszkuje u siostry w należącym do niej mieszkaniu, ale nie prowadzi wspólnego z nią gospodarstwa domowego. Według oświadczenia skarżącego z 14 marca 2012 r., umowa o dzieło, na podstawie której pracował w firmie zajmującej się ochroną osób i mienia, została z nim rozwiązana z dniem [...] r. Obecnie skarżący nie jest nigdzie zatrudniony, poszukuje pracy. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych (oszczędności papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro).

Mając na uwadze przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikającą z nadesłanych dokumentów i oświadczeń sytuację materialną strony skarżącej, stwierdzić należy, że strona wykazała spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie.

Ubocznie podnieść należy, że postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych nie działa wstecz, a więc nie obejmuje tych kosztów, które skarżący opłacił przed złożeniem wniosku o prawo pomocy.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.