Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 6/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 § 2, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie Wojewodzie grzywny z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie skargi M. S. i W. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego - postanawia - odmówić wymierzenia grzywny.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 25 marca 2010 r. (data wpływu do Sądu – 29 marca 2010 r.) W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie

o wymierzenie Wojewodzie grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi M. S. i W. S. (omyłkowo nazwanej "zażaleniem") na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2009 r. (winno być [...] maja 2009 r.) nr [...].

Analizując zasadność wniosku o wymierzenie grzywny Sąd, w oparciu o akta niniejszej sprawy, jak również spraw o sygn. akt II SA/Rz 960/09 oraz II SO/Rz 17/09, dokonał następujących ustaleń.

W dniu 8 grudnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga M. S. i W. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarga ta została przesłana przez Wojewodę wraz z odpowiedzią na skargę pismem z dnia 4 grudnia 2009 r., nr [...] (dowód k. 5 akt sądowych sprawy o sygn. II SA/Rz 960/09).

W ww. odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny sprawy dotyczący przeprowadzonego postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. Jednocześnie wskazał, iż pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. wezwał M. i W. S. do sprecyzowania w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania, czy pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. należy traktować jako skargę na postanowienie z dnia [...].05.2009 r. W odpowiedzi skarżący pismami z dnia [...] i [...] lipca 2009 r. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania z żądaniem przekazania do właściwego organu. Skargi te zostały przekazane do Ministra Infrastruktury o czym skarżący zostali powiadomieni.

W dalszej kolejności Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] wyznaczył Wojewodzie [...] 1-miesięczny termin na załatwienie sprawy.

Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Wojewoda pozostawił pismo M. i W. S. z dnia [...] czerwca 2009 r. bez rozpoznania.

Wcześniej, bo pismem z dnia [...] listopada 2009 r. M. i W. S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na "bezczynność postępowania Wojewody w przedmiocie przekazania skargi z dnia [...].06.2009 r. (omyłkowo nazwanej zażaleniem) na postanowienie Wojewody z dnia [...].05.2009 r." Skargę z dnia [...] listopada 2009 r. tut. Sąd zakwalifikował jako wniosek o wymierzenie grzywny i zarejestrował pod sygn. akt II SO/Rz 17/09. Prawomocnym już postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił ww. wniosek, z uwagi na nieuiszczenie przez M. i W. S. wpisu sądowego od wniosku.

Natomiast skarga z dnia [...] czerwca 2009 r. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Rz 960/09 i prawomocnym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 960/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie została odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżących braku formalnego skargi tj. nienadesłanie 3 egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. (k. 47 akt sprawy o sygn. II SA/Rz 960/09).

Odpis wniosku W. S. z dnia 25 marca 2010 r. o wymierzenie grzywny został przesłany do Wojewody pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. Do dnia dzisiejszego organ nie ustosunkował się do powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a, w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec

o wymierzeniu temu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Obowiązki, do których odnosi się powołany art. 54 § 2 P.p.s.a. to konieczność przekazania sądowi skargi wraz odpowiedzią na nią i aktami sprawy, w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.

Tut. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie oraz w doktrynie stanowisko, wedle którego grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Powyższe prowadzi do wniosku, że materialnoprawną przesłanką do wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie.

Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a nie obliguje jednakże każdorazowo sądu do wymierzenia grzywny, bowiem z uwagi na zamieszczone w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może" kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu orzekającego. Oznacza to zatem, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, m.in. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wymierzania organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W realiach przedmiotowej sprawy, bezspornym jest, iż Wojewoda, co zresztą wykazał w odpowiedzi na skargę z dnia 4 grudnia 2009 r., zalegającej w aktach sprawy o sygn. II SA/Rz 960/09, podejmował czynności zmierzające do wyjaśnienia czy zażalenie z dnia [...] czerwca 2009 r. M. i W. S., stanowi w istocie skargę (sam skarżący W. S. przyznał, iż pismo to mylnie zostało nazwane "zażaleniem"), podejmował też czynności w toku prowadzonego postępowania zakończonego postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...].05.2009 r., znak [...]. Ostatecznie też pismem z dnia 4 grudnia 2009 r. przekazał do Sądu skargi z dnia [...] czerwca 2009 r. i [...] listopada 2009 r. wraz z odpowiedzią na nie i aktami sprawy. Jednakowoż wskazać trzeba, iż organ wzywał skarżących o wyjaśnienie czy "zażalenie" z dnia [...] czerwca 2009 r. stanowi w istocie skargę na postanowienie z dnia [...] maja 2009 r. Sami zaś skarżący zamiast odpowiedzi wnieśli skargę na przewlekłość postępowania, które to skargi zostały przekazane do Ministra Infrastruktury, celem rozpoznania.

Jak wyżej wskazano akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę z dnia [...] czerwca 2009 r. zostały złożone w tut. Sądzie w dniu 8 grudnia 2009 r. (k. 48 akt sprawy o sygn. akt II SA/Rz 960/09). Sprawa ze skargi M. i W. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. została prawomocnie rozpoznania, postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. II SA/Rz 960/09 (k. 18 akta sprawy o sygn. II SA/Rz 960/09).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że brak jest podstaw do wymierzania organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Należy podkreślić, iż wypełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. polega nie tylko na przesłaniu do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią, ale również na przekazaniu oryginału akt administracyjnych sprawy, której dotyczy skarga. Tymczasem akta, w związku ze skargami M. i W. S. na przewlekłość postępowania, były przekazywane do Ministra Infrastruktury celem rozpoznania.

Mając na uwadze całość powyżej przytoczonych okoliczności Sąd w oparciu

o art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.