Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2052/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 150 par. 1, art. 126, art. 143, art. 65 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit.b
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spraw.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Państwowej Staży Pożarnej postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., na podstawie art. 58 § 1 oraz art. 59 § 1 w związku z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), po rozpatrzeniu wniosku J. R. z dnia [...] czerwca 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r.

o wznowienie postępowania, odmówił przywrócenia terminu.

W uzasadnieniu podał, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. zwrócił wniosek J. R. z dnia [...] maja 1999 r. o odszkodowanie uznając, że sprawa nie należy do spraw z zakresu postepowania administracyjnego, że Komendant Główny PSP po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymał je

w mocy.

J. R. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2013 r. wystąpił o wznowienie postepowania zakończonego ostatecznym postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] grudnia 2007 r. Powyższy organ postanowieniem

z dnia [...] marca 2013 r. odmówił wznowienia postępowania uzasadniając, że naruszono terminy określone w art. 146 § 1 i art. 148 § 1 Kpa, a zaskarżone postanowienie było przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach. Komendant Główny PSP po rozpatrzeniu zażalenia J. R., postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy z uzasadnieniem, że skoro postanowienie z dnia [...] grudnia 2007 r. było nieostateczne, nie jest możliwe wznowienie postępowania. Uzasadniając odmowę przywrócenia terminu do wznowienia postępowania organ wskazał, że strona nie uprawdopodobniła wystarczająco, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

W niniejszej sprawie przyczyną uchybienia terminu było bowiem błędne przekonanie, że postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] grudnia 2007 r. było ostateczne, czyli brak świadomości istnienia postanowienia organu drugiej instancji w tej sprawie. Twierdzenie strony, że o istnieniu postanowienia Komendanta Głównego PSP z dnia [...] stycznia 2008 r. dowiedziała się dopiero

z treści postanowienia Komendanta Głównego PSP z dnia [...] maja 2013 r. nie jest prawdziwe, ponieważ w aktach sprawy w organie administracji istnieje poświadczenie odbioru postanowienia Komendanta Głównego PSP nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. – podpis J. R. oraz data odbioru – [...] stycznia 2008 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. R. zarzucił mu naruszenie art. 6 – 11, art. 104 § 2, art. 107 § 3, art. 145 § 1, art. 148, art. 146 § 2 Kodeksu postepowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie bądź dowolne zastosowanie. Wniósł w związku z tym o stwierdzenie jego nieważności oraz

o stwierdzenie nieważności w całości postanowienia go poprzedzającego.

Minister Spraw Wewnętrznych postanowieniem nr [...] z dnia

[...] września 2013 r., po rozpatrzeniu zażalenia, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podzielił argumentację organu pierwszej instancji i stwierdził, iż J. R. nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w niedochowaniu terminu.

Z potwierdzenia odbioru postanowienia nr [...] Komendanta Głównego PSP

z dnia [...] stycznia 2008 r. wynika, że postanowienie otrzymał on w dniu [...] stycznia 2008 r. Wobec powyższego nie można uznać, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło bez winy zainteresowanego. W tym stanie rzeczy trudno uznać za racjonalną argumentację strony, że przyczyną uchybienia terminu było błędne przekonanie, iż postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] grudnia 2007 r. było ostateczne, czyli brak świadomości istnienia postanowienia organu drugiej instancji w tej sprawie.

W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie J. R. zarzucił mu:

1. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało decydujący wpływ na wynik sprawy,

2. rażące naruszenie istotnych przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: art. 6 - 11,

art. 104 § 2, art. 107 § 3, art. 145 § 1, art. 148, art. 146 § 2 Kpa,

3. dokonanie dowolnej analizy stanu faktycznego i prawnego w sprawie

i w konsekwencji wydania dowolnego zaskarżonego postepowania.

Wniósł w związku z tym o uwzględnianie skargi w całości. Natomiast w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący wniósł o zarządzanie połączenia przez Sąd sprawy o sygn. akt II SA/Wa 2052/13 ze skargi z dnia 1 października

2013 r. ze sprawą o sygn. akt II SA/Wa 1524/13 ze skargi z dnia 21 czerwca 2013 r., toczących się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w celu ich łącznego rozpoznania, a także rozstrzygnięcia, ponieważ pozostają one ze sobą

w związku. Ponadto podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne

i prawne. Z kolei w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o dopuszczenie i przeprowadzanie dowodu z ustaleń

i okoliczności już rozstrzygniętych wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1524/13 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uchylającego postanowienie Komendanta Głównego PSP nr [...] z dnia

[...] maja 2013 r. oraz postanowienie nr [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o jej oddalenie z argumentacją zbieżną z przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w myśl art. 170 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe,

a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1524/13, prawomocnym od 29 marca 2014 r., uwzględnił skargę J. R.

na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...]

z dnia [...] maja 2013 r., utrzymujące w mocy postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. nr [...]

z dnia [...] marca 2013 r. o odmowie wznowienia postepowania w sprawie zakończonej postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r.

w przedmiocie dodatku za lata służby, uchylając zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji i stwierdzając,

że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził m.in., że: "Wniosek o wznowienie postępowania, skierowany przez zainteresowanego jedynie wobec postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K.

z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], wywiera także skutek procesowy

w odniesieniu do postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], mocą którego postanowienie organu

I instancji zostało utrzymane w mocy. Z istoty rzeczy więc wniosek o wznowienie postępowania musi obejmować oba te postanowienia, co świadczy, że podjęte

w sprawie postanowienia są nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 150 § 1 w związku z art. 126 Kpa, organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 Kpa jest organ, który wydał w sprawie decyzję (postanowienie) w ostatniej instancji. Wobec utrzymania

w mocy postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] postanowieniem Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia

[...] stycznia 2008 r. nr [...], skierowany przez skarżącego wniosek o wznowienie postepowania [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej

w K. powinien zatem przekazać – według właściwości – Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej w trybie art. 65 § 1 Kpa, celem jego rozpatrzenia, zawiadamiając jednocześnie o tym zainteresowanego, czego w sprawie nie uczyniono, a co w istocie nie pozostaje bez wpływu na jej wynik, wszak postępowanie winno obejmować oba powyższe postanowienia, zaś po przekazaniu wniosku o wznowienie winno być prowadzone przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej."

Poddane kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wznowienia postepowania, jest konsekwencją postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazanym wyżej wyrokiem uchylił.

Brak jest zatem jakichkolwiek przesłanek do pozostawienia w obrocie prawnym zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, skoro nie można mówić, iż doszło do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r.

Przepis art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), stanowi bowiem wyraźnie, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego (...).

Ponadto podkreślić wypada, że stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl

art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Do postanowień, od których przysługuje zażalenie, stosuje się zaś art. 145 Kpa, jak stanowi art. 126 Kpa.

Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wznowienia postepowania, organ winien rozważyć zatem kwestię jego przedwczesności w stanie faktycznym sprawy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, orzekł jak

w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia orzeczono w myśl art. 152 ppsa.