Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 86/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. N. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. polegającą na nierozpoznaniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego. W uzasadnieniu skargi wskazała, że mimo upływu terminów ustawowych oraz licznych ponagleń (pisma z dnia 29 listopada 2018 r. i 20 lutego 2019 r.) Wojewoda nie podjął żadnych działań zmierzających do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącej i wydania stosownej decyzji zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 maja 2019 r. skarżąca została wezwana do nadesłania w terminie 7 dni dowodu złożenia we właściwym organie stosownego środka prawnego służącego usunięciu bezczynności, z tym pouczeniem, że jego nieprzedstawienie we wskazanym terminie będzie prowadziło do odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 maja 2019 r. Przesyłkę odebrał dorosły domownik- matka skarżącej. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 16 maja 2019 r. (czwartek), skarżąca nie wyjaśniła, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujące jej środki zakwestionowania bezczynności Wojewody.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podkreślając, że skarżąca przed złożeniem skargi nie wystąpiła z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.). Dodano, że pisma z dnia 29 listopada 2018 r. i 20 lutego 2019 r., o których mowa w skardze nie stanowią ponagleń w rozumieniu art. 37 k.p.a., a są jedynie prośbą o udzielenie informacji o przyczynach nierozpoznania sprawy w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia.

Z treści art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika zatem, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy przy tym podkreślić, że to na skarżącej ciążył obowiązek wykazania, że przed złożeniem skargi skierowała do właściwego organu ponaglenie.

Z akt sprawy wynika zaś, że przed wniesieniem skargi skarżąca nie wniosła wymaganego ponaglenia. Skarżąca nie przedstawiła bowiem dokumentu, na podstawie którego można byłoby uznać, że faktycznie zwracała się do właściwego organu z ponagleniem. Takiego dokumentu nie stanowią również znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pisma pełnomocnika skarżącej w postępowaniu administracyjnym z dnia 29 listopada 2018 r. i 20 lutego 2019 r., przekazanych przez organ wraz ze skargą. W ocenie Sądu stanowią one jedynie prośbę o udzielenie informacji o przyczynach nierozpoznania sprawy w terminie.

Skarga nie poprzedzona ponagleniem nie może być merytorycznie rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r., II OSK 2232/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.