Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 804/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszeń prawa postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "bezczynność i nienależyte wykroczenia poza granice prawnych obowiązków służbowych przez dyrekcję i pracowników ośrodka, tj. arogancję norm prawnych wobec wezwania do usunięcia naruszeń praw z dnia 12 sierpnia 2015 r. i niewydanie decyzji / postanowień (zaświadczeń), tj. stanowiska służbowego na piśmie...".

Natomiast pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. wniosła "wezwanie do usunięcia naruszeń praw przez dyrekcję ośrodka", wskazując w podpunktach kilkanaście dat wniosków. Ponadto zażądała "sprostowania fałszerstw" we wskazanych pismach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie. Poinformował, że wniosek skarżącej został rozpatrzony postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. , nr [...] oraz pismem wyjaśniającym z dnia [...] września 2015 r., znak [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem

aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd stwierdził, że treść wniesionej do Sądu skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] - jednoznacznie wskazuje, że jej przedmiotem jest nierozpoznanie wniosku skarżącej z dnia 12 sierpnia 2015 r., w zakresie wzywającym do usunięcia naruszenia prawa, w rozpoznaniu wskazanych w nim wniosków, na co wskazuje treść skargi "... wobec wezwania do usunięcia naruszeń praw z 12 sierpnia 2015 r...".

Natomiast treść skierowanego do organu wezwania z dnia 12 sierpnia 2015 r., jak uznał Sąd, stanowi zażalenie - wniesione w trybie art. 37 kpa. - na nieterminowe załatwienie sprawy przez organ. Zostało ono bowiem zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszeń praw przez dyrekcję ośrodka" i wymienia daty wniosków. Ponadto T. G. wniosła w nim o "sprostowanie fałszerstw", powołując w tym przypadku pismo Ośrodka Pomocy Społecznej, jednak z uwagi na fakt, że treść pisma nie jest w tym fragmencie jednoznaczna, Sąd uznał, iż wniosku tego nie dotyczy wniesione zażalenie. Został on bowiem niejako odrębnie złożony w jednym piśmie. Dlatego też Sąd podzielił w tym zakresie kwalifikację pisma z dnia 12 sierpnia 2015 r., której dokonał organ.

Wskazać jednak należy, że na rozstrzygnięcie wydane na podstawie powołanego przepisu art. 37 kpa. nie służy zażalenie - zatem także, zgodnie z brzmieniem powołanego powyżej przepisu, na nierozpoznanie takiego wniosku nie przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

Na marginesie niniejszych rozważań wymaga podkreślenia okoliczność, że organ w powołanym piśmie z dnia [...] września 2015 r., znajdującym się w aktach sprawy, udzielił stronie obszernych informacji odnośnie wniosków wskazanych w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r., co wynika z akt sprawy. Rozpoznał także wniosek dotyczący sprostowania pism urzędowych oraz postanowienia.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.