Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 116/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2010 r. wskutek wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należnego do skargi postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 157 (sto pięćdziesiąt siedem) złotych


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -/dalej p.p.s.a./, odrzucił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 września 2010 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2010 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż doręczenie Skarżącemu wezwania o uiszczenie wpisu nastąpiło w dniu 24 lutego 2011r., skutkiem czego ustawowy 7 dniowy termin na dokonanie tej czynności minął w dniu 3 marca 2011 r. W wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.

Pismem złożonym w dniu 28 marca 2011 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż przez niedopatrzenie otworzył jedną kopertę, w której nie było odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu uzasadniony okolicznościami wyżej przytoczonymi nie mógł zostać uwzględniony.

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.)-/dalej p.p.s.a./ jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Jak wynika z treści powołanych przepisów, strona składając wniosek o przywrócenie terminu powinna uprawdopodobnić, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy, że wniosła wniosek o przywrócenie terminu we właściwym czasie oraz, że dopełniła wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca powziął wiadomość o uchybieniu terminu z postanowienia Sądu odrzucającego skargę, doręczonego w dniu 21.03.2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 28.03.2011 r. Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący dokonał czynności niewykonanej w terminie (uiszczenie wpisu). Zatem wniosek o przywrócenie terminu wniesiono w ustawowym terminie 7 dni określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Sąd nie stwierdził natomiast uprawdopodobnienia okoliczności świadczących o braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu.

Brak winy w uchybieniu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex nr 344095). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, aby zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W niniejszej sprawie nie można uznać, aby wnioskodawca dochował takiej staranności. Sam wnioskodawca przyznaje, iż przez niedopatrzenie nie otworzył właściwej koperty zawierającej odpis wezwania do uiszczenia wpisu. W ocenie Sądu brak starannego zapoznania się z wszelką kierowaną do Skarżącego korespondencją nie mógł stanowić przesłanki do uznania, iż uchybienie terminu do wniesienia wpisu od skargi powstało wskutek okoliczności przez stronę niezawinionych. Działanie takie należy bowiem ocenić jako wynik niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.

Ponieważ przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku, gdy w ramach zaprezentowanej przez stronę argumentacji uprawdopodobni ona brak swojej winy a także wykaże, że pomimo podjęcia przez siebie wszelkich działań w celu dochowania terminu, okazało się to niemożliwe , Sąd niedopatrując się w niniejszej sprawie takich okoliczności, na podstawie art. 87 p.p.s.a.orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a