Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1592/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za miesiące od lutego 2010 r. do czerwca 2011 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący – za pośrednictwem o Dyrektora Izby Skarbowej we W. - wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. [...]. Uzasadniając wniosek skarżący – zastępowany przez radcę prawnego –podał, iż przyczyną uchybienia terminowi był brak możliwości odebrania decyzji organu odwoławczego w formie dokumentu elektronicznego przez pełnomocnika z uwagi na problemy techniczne leżące po stronie Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej oraz organu podatkowegow postaci braku przesłania dwukrotnego zawiadomienia (awiza) na wskazany adres skrzynki mailowej (pocztowej) pełnomocnika oraz braku możliwości zalogowania się na wskazaną skrzynkę e-PUAP przez pełnomocnika. W ocenie strony nie nastąpiło doręczenie przedmiotowej decyzji, jednakże z ostrożności procesowej sformułowała ona wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Następnie skarżący wyjaśnił, iż o wydaniu skarżonej decyzji podatnik dowiedział się osobiście od organu drugiej instancji w dniu 14 listopada 2016 r. W dniu 17 listopada 2017 r. organ podatkowy wydał skarżącemu duplikat przedmiotowej decyzji podatkowej. Po powzięciu informacji, iż przedmiotowa decyzja doręczona została na wskazany w pełnomocnictwie adres elektroniczny pełnomocnik skarżącego podjął bezskuteczną próbę zalogowania się na swoją skrzynkę tzw. konto e-PUAP. Ponadto pełnomocnik oświadczył, iż nigdy nie otrzymał zawiadomienia na wskazany przez siebie adres email, iż na jego koncie e-PUAP znajduje się dokument elektroniczny w postaci przedmiotowej decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej.

W konsekwencji powyższego pełnomocnik strony dokonał zgłoszenia usterki związanej z brakiem możliwości zalogowania się na konto e-PUAP, jak również zareklamował brak otrzymania zawiadomień (awiz) na adres poczty elektronicznej o umieszczeniu dokumentu elektronicznego na jego koncie. Do wniosku pełnomocnik załączył dokumenty potwierdzające podjęcie powyższych czynności.

Z tych też względów strona wskazała, iż brak winy w uchybieniu terminu należy uznać za co najmniej uprawdopodobniony a problemy techniczne związane z obsługą konta pełnomocnika zarejestrowanego na platformie e-PUAP nie mogą w żadnej mierze wywoływać ujemnych konsekwencji po stronie pełnomocnika skarżącego i skutkować uznaniem, że nastąpił skutek doręczenia decyzji. Dodatkowo skarżący dołączył do wniosku dowody potwierdzające awaryjność systemu e-PUAP.

W dniu 24 listopada 2017 r. pełnomocnik strony otrzymał wiadomość email informujący o zamknięciu usterki. Wedle strony od tej chwili możliwe było wejście na konto e-PUAP, gdzie faktycznie znajdował się dokument elektroniczny w postaci przedmiotowej decyzji. Wskazał skarżący, iż przeszkoda istniała aż do dnia 17 listopada 2016 r., tj. do dnia odebrania przez skarżącego duplikatu decyzji. Ewentualnie uzasadnionym byłoby również przyjęcie, iż pierwszym dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień ustania przeszkody czyli dzień 24 listopada 2016 r., kiedy to pełnomocnik odebrał dokument elektroniczny.

W odpowiedzi na skargę z dnia 28 grudnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wskazał, że z wygenerowanego przez system dokumentu UPD (urzędowe poświadczenie doręczenia) wynika, iż w dniu 12 września 2016 r. zawiadomiono pełnomocnika strony o doręczonej decyzji. Z uwagi na brak dokonanego przez podatnika odbioru, system utworzył powtórne zawiadomienie z dnia 20 września 2016 r. Z uwagi na fakt, iż pełnomocnik nie odebrał przedmiotowej decyzji system automatycznie wygenerował potwierdzenie doręczenia przedmiotowego dokumentu w dniu 27 września 2016 r. Dokument UPD potwierdzający stanowisko organu podatkowego przedłożony został Sądowi wraz z pismem organu odwoławczego z dnia 20 marca 2017 r.

Wyjaśnił ponadto organ odwoławczy, iż przedstawiony przez pełnomocnika komunikat z dnia 24 listopada 2016 r. wskazuje jedynie, że złożone przez skarżącego zgłoszenie zostało zamknięte. Dyrektor Izby Skarbowej wystąpił do Centralnego Ośrodka Informatyki o przekazanie udzielonej pełnomocnikowi odpowiedzi na zgłoszony incydent. W odpowiedzi z dnia 29 stycznia 2017 r. wskazano, że ośrodek nie jest upoważniony do udostępniania treści zgłoszeń użytkowników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.

Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać.

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).

Przechodząc do merytorycznej analizy przedmiotowego wniosku Sąd doszedł do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu tego terminu.

Po pierwsze, jako jedną z dwóch przyczyn skutkującą uchybieniem terminu przez stronę skarżący podaje brak doręczenia przez organ podatkowy drugiej instancji skierowanych na adres email pełnomocnika strony zawiadomień o doręczeniu na konto e-PUAP pełnomocnika podatnika wydanej przez organ drugiej instancji po rozpoznaniu wniesionego przez stronę odwołania decyzji. Twierdzenia te nie zostały jednak w żaden sposób przez pełnomocnika uprawdopodobnione, zaś dowód przeciwny w postaci dokumentu UPD organ odwoławczy przedstawił w dniu 20 marca 2017 r. (k. 85 akt sądowych). Wynika z niego, iż skarżący o doręczeniu decyzji w formie dokumentu elektronicznego został poinformowany dwukrotnie, tj. pierwszy raz w dniu 12 września 2016 r. oraz następnie w dniu 20 września 2016 r. wobec brak odbioru przedmiotowej decyzji przez adresata system automatycznie wygenerował potwierdzenie jej doręczenia z datą 27 września 2016 r.

Zdaniem Sądu nie można dać wiary również drugiej z wskazywanych przez pełnomocnika przeszkód w dochowaniu terminu do wniesienia skargi, tj. awarii systemu e-PUAP skutkującej brakiem możliwości zalogowania się na konto ePUAP celem odbioru doręczonego rozstrzygnięcia w formie dokumentu elektronicznego. Pełnomocnik skarżącego przedłożył co prawda dokument z którego wynika, iż zgłosił Centralnemu Ośrodkowi Informatyki wskazywaną przez niego usterkę systemu e-PUAP (incydent o nr [...]), lecz nie przedłożył Sądowi odpowiedzi na zgłoszenie, z której wynikałoby iż wspomniana usterka rzeczywiście miała miejsce. Jedyny dokument złożony przez pełnomocnika to wygenerowany automatycznie z systemu email z dnia 24 listopada 2016 r. o zamknięciu zgłoszenia. Z treści przedstawionego dokumentu (k. 40 akt sądowych) nie wynika w jaki sposób Centralny Ośrodek Informatyki ustosunkował się do zgłoszonego przez pełnomocnika strony skarżącej zdarzenia, usterki. Co za tym idzie, pełnomocnik skarżącego jako profesjonalista powinien był dołożyć wszelkich starań aby uprawdopodobnić podnoszone twierdzenia o usterce systemu e-PUAP. Z tego też względu jest co najmniej niezrozumiałe przedkładanie Sądowi szeregu publikacji o awaryjności systemu e-PUAP a niedołączenie do akt sprawy odpowiedzi Centralnego Ośrodka Informatyki na zgłoszoną przez pełnomocnika usterkę. Podobną wątpliwość powziął również organ odwoławczy, o czym wspomniał w odpowiedzi na skargę. Zatem, chociażby po lekturze odpowiedzi na skargę pełnomocnik strony winien był przedstawić Sądowi stosowny dokument.

Na marginesie Sąd wskazuje, iż dziwić może postawa profesjonalnego pełnomocnika, który zgłaszając organowi podatkowemu wolę odbioru pism w formie dokumentu elektronicznego nie podejmuje prób zalogowania się na konto e-PUAP, mimo że od miesiąca czerwca 2016 r. do listopada 2016 r. nie otrzymał jakiejkolwiek informacji, iż na konto e-PUAP wpłynęła korespondencja z organu podatkowego a wiedzę o wydaniu przez organ odwoławczy decyzji uzyskuje od interweniującego w tej sprawie osobiście skarżącego. Wskazać należy, iż odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 7 sierpnia 2015 r., a zatem profesjonalny pełnomocnik winien był spodziewać się wydania decyzji przez organ drugiej instancji. Postępowanie w sposób opisany powyżej nie spełnia w ocenie Sądu standardów jakich można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika.

W konsekwencji Sąd uznał, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie zostały zrealizowane przesłanki określone w art. 87 p.p.s.a., od których zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności.

W związku z czym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.