Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 194/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Kraków, dnia 3 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Powiatu Krakowskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę .


UZASADNIENIE

P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Powiatu Krakowskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skargę przesłano do właściwego organu drogą elektroniczną, jednakże nie została ona opatrzona podpisem.

Z wyżej wymienionej przyczyny, zarządzeniem z dnia 6 października 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym bądź nadesłanie podpisanej skargi. Jednocześnie wezwano skarżącego o oznaczenie swojego miejsca zamieszkania, a także podanie numeru pesel w terminie 7 dni od daty otrzymania powyższego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego wezwania został doręczony na wskazany przez skarżącego adres email w dniu 10 października 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Oznacza to, że badanie legalności aktów administracyjnych lub bezczynności organu polegającej na ich nie wydaniu, poddanych kognicji sądu administracyjnego, możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego oraz gdy skarga została prawidłowo podpisana. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty.

W pierwszej kolejności rozpatrzeć należy kwestię skierowania przez skarżącego swojej skargi poprzez zwykły adres elektroniczny i posługiwania się nim w postępowaniu również przed sądem administracyjnym.

W myśl art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej zwanej w skrócie jako: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu (§ 1a). Jak stanowi art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do treści art. 46 § 2d P.p.s.a., jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego, a gdy wniesiono je w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym mowa w § 2c (doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie pism przez sąd następuje na adres wskazany zgodnie z § 2 pkt 1 lit. a. (tj. na podany w skardze adres zamieszkania, a w razie jego braku - adres do doręczeń, lub siedziby i adres stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników).

Aby rozszyfrować pojęcie adresu elektronicznego odnieść się należy do tego pojęcia zgodnie z zasadą wykładni zewnętrznej systemowej czyli definicji wypracowanej na gruncie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Zgodnie z tym przepisem adres elektroniczny stanowi oznaczenie systemu teleinformatycznego umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. W stanie prawnym obowiązującym w rozpatrywanej sprawie doręczanie pism następowało za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Zatem pod pojęciem "adresu elektronicznego" można rozumieć każdego rodzaju adres elektronicznego, jaki wynika z definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Pojęcie adres elektroniczny, o którym mowa w art. 46 P.p.s.a. należało interpretować szeroko, jako m. in. adres poczty elektronicznej (e-mail) skarżącego. Ustawa P.p.s.a. posługuje się ogólnym pojęciem adresu elektronicznego i wprost nie zawęża go np. do adresu elektronicznego konta na ePUAP lub też konta w innym systemie teleinformatycznym organu (por. wyrok NSA z 18 maja 2017 r., II FSK 455/17; Piotr Pietrasz. Komentarz aktualizowany do art. 152(a) Ordynacja podatkowa Lex Omega; D. Lubasz, W. Chomiczewski [w:] D. Lubasz (red.), M. Namysłowska (red.) Komentarz do ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną [w:] Świadczenie usług drogą elektroniczną oraz dostęp warunkowy. Komentarz do ustaw, LexisNexis 2011, Komentarz do art. 2 u.ś.u.d.e.). Zasadnym zatem było skierowanie pism na adres elektroniczny wskazywany wprost przez skarżącego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Jak już wskazano powyżej w myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Z kolei zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., każde pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony je wnoszącej.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną, jednakże skarga ta nie była podpisana. Co więcej w skardze nie został wskazany również numer PESEL skarżącego i nie zostało oznaczone miejsce zamieszkania skarżącego.

W związku z tym, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych tej skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym bądź nadesłanie podpisanej skargi. Jednocześnie wezwano skarżącego o oznaczenie swojego miejsca zamieszkania, a także podanie numeru pesel w terminie 7 dni od daty otrzymania powyższego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dnia 10 października 2022 r., do dnia dzisiejszego wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Skoro skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełnił opisanych braków formalnych skargi, sąd zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.