Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 34/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 w związku z  art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy z wniosku S. M. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Wr 34/21 w sprawie ze skargi S. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1) odrzucić wniosek; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem opłaty sądowej od ww. wniosku.


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 11 maja 2022 r. i z dnia 21 października 2022 r. pełnomocnik działający w imieniu S. M. wniósł o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Wr 34/21, w zakresie punktu IV i V oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 777 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1805 ze zm.), tytułem egzekucyjnym jest między innymi prawomocne orzeczenie sądu. Natomiast w myśl art. 781 § 2

tej ustawy tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy,

w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony.

Z powyższej regulacji wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do nadawania klauzuli wykonalności swojemu wyrokowi.

Według Kodeksu postępowania cywilnego, postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności jest odrębnym postępowaniem szczególnym, ma charakter autonomiczny w stosunku do postępowania rozpoznawczego, a także w stosunku do właściwego postępowania egzekucyjnego.

Treść wniosku strony skarżącej o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi administracyjnemu przemawia za oceną, że strona ta zmierza do wszczęcia postępowania sądowego, do którego przeprowadzenia sąd administracyjny nie jest właściwy.

Postępowania przed sądem administracyjnym inne niż wszczynane na skutek wniesienia skargi regulują przepisy art. 63 i art. 64 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 64 p.p.s.a., do wniosku o wszczęcie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem również do rozpatrywanego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności zastosowanie znajdą odpowiednio przepisy o skardze.

Z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec tego wniosek organu podlega odrzuceniu, gdyż – jak już zaznaczono – sąd administracyjny do rozpoznania takiego wniosku nie jest właściwy.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak

w pkt pierwszym sentencji postanowienia.

Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, wobec czego należało orzec, jak w punkcie drugim sentencji.