Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 894/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6109 Inne o symbolu podstawowym 610
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie: WSA Gabriela Nowak WSA Joanna Skiba Protokolant Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zawarcie umowy najmu lokalu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej J. K. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu wpisu od odrzuconej skargi.


UZASADNIENIE

J. K. wniosła skargę na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], o odmowie umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...]

w W.

W uzasadnieniu skargi J. K. wskazała, iż uchwałą Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], odmówiono zakwalifikowania skarżącej do najmu mieszkania nr [...] przy ul. [...]

w W., w którym zamieszkiwała ponad [...] lata ze zmarłą w dniu [...] września 2004 r. [...] W. K., która była najemcą lokalu. Urząd [...] poinformował skarżącą w piśmie z [...] grudnia 2009 r., iż nie spełnia kryteriów przewidzianych w § 31 uchwały [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r., która reguluje zasady zawierania umów najmu lokali. Odmowa ta, zdaniem skarżącej, jest nieuzasadniona, gdyż W. K. zmarła w dniu [...] września 2004 r., a w tym czasie obowiązywała uchwała Rady Gminy [...] z dnia

[...] października 2001 r. w sprawie zasad wynajmu lokali. Odmowa zakwalifikowania została zakwestionowana we wniosku z dnia [...] marca 2010 r., w którym skarżąca domaga się zmiany lub uchylenia uchwały nr [...].

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie i obciążenie skarżącej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Uzasadniając powyższe stanowisko Prezydent W. wyjaśnił,

iż w dniu 19 stycznia 2010 r. skarżąca wystąpiła z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...], przyznając, że nie spełnia warunków § 31 uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu W.

W piśmie z [...] lutego 2010 r. J. K. została poinformowana o braku możliwości zawarcia umowy najmu przedmiotowego lokalu. W dniu [...] marca 2010 r.

J. K. ponownie wystąpiła z wnioskiem o zmianę lub uchylenie

uchwały nr [...]. Wniosek ten został rozpatrzony w dniu [...] marca 2010 r.

W dniu 16 kwietnia 2010 r. wpłynął wniosek J. K. o zmianę lub uchylenie uchwały Zarządu [...] W. z dnia [...] marca 2010 r.,

nr [...]. Z uwagi na fakt, iż Zarząd [...] nie jest organem, gdyż organem jest Prezydent W., jak również sprawa podlega kognicji sądu powszechnego, organ wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Z akt sprawy administracyjnej wynika, iż J. K. została powiadomiona o treści uchwały Zarządu [...] W. z dnia

[...] grudnia 2009 r. w piśmie Naczelnika w Wydziale Zasobów Lokalowych [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. W dniu 19 stycznia 2010 r. J. K. złożyła do Urzędu [...] pismo z 13 stycznia 2010 r., w którym wystąpiła o ponowne rozpatrzenie wniosku w sprawie zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] położonego

w W. przy ul. [...]. Naczelnik w Wydziale Zasobów Lokalowych [...] odpowiedział na ten wniosek w piśmie z [...] lutego 2010 r. Następnie J. K. wystąpiła o zmianę lub uchylenie uchwały nr [...] w piśmie

z [...] marca 2010 r. W uchwale z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]. Zarząd [...] nie wyraził zgody na umieszczenie J. K. na liście osób do najmu przedmiotowego lokalu. O treści tej uchwały J. K. została powiadomiona w piśmie Naczelnika w Wydziale Zasobów Lokalowych [...] z [...] kwietnia 2010 r. W piśmie z 15 kwietnia 2010 r. J. K. wystąpiła o zmianę lub uchylenie uchwały z dnia [...] marca 2010 r. Na rozprawie w dniu 1 września 2010 r. skarżąca oświadczyła, że wystąpiła do gminy o zawarcie umowy najmu zajmowanego aktualnie lokalu, a wniesienie pisma

z 13 stycznia 2010 r. było elementem odwołania od uchwały z dnia [...] grudnia

2009 r.

Uwzględniając przestawione okoliczności sprawy administracyjnej należy wyjaśnić, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. było wcześniejsze wezwanie organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni

od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa,

a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, co wynika z art. 52 § 4 p.p.s.a i art. 53 § 2 p.p.s.a.

J. K. spełniła obowiązek określony w art. 52 § 4 p.p.s.a., wnosząc pismo z 13 stycznia 2010 r. W piśmie tym skarżąca w sposób wyraźny nie wezwała

do usunięcia naruszenia prawa. Jednak należy uznać, także z uwagi na oświadczenie złożone na rozprawie w dniu 1 września 2010 r., iż pismo to zawierało

w istocie, zgodnie z intencją skarżącej, wezwanie, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. Na marginesie należy zaznaczyć, iż dokonanie innej oceny pisma z 13 stycznia 2009 r. i uznanie, iż dokument ten nie może być potraktowany jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na brak wyraźnego sformułowania takiego żądania, nie skutkowałoby odmiennym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowym. Do akt sprawy administracyjnej nie zostało bowiem w ogóle złożone pismo zawierające tak jednoznacznie określone żądanie, a uwaga ta dotyczy również pisma skarżącej z [...] marca 2010 r.

Przyjmując jednak, iż J. K. dopełniła czynności określonej

w art. 52 § 4 p.p.s.a., i uczyniła to wnosząc pismo z 13 stycznia 2009 r., należy następnie ocenić czy skarga została wniesiona w terminie podanym w art. 53 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do tej kwestii Sąd na wstępie zaznacza, iż wystąpienie

z kolejnym wezwaniem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., nie wpływa na sposób liczenia terminu do wniesienia skargi. W każdym przypadku ustalenia w tym

zakresie muszą odnosić się do pierwszego wezwania skierowanego do organu

(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, ONSA 2003/1/2).

Wobec tego wniesienie pisma z [...] marca 2010 r., które pomimo niezawarcia

w nim wyraźnego żądania usunięcia naruszenia prawa należy potraktować jako ponowienie tego żądania, nie mogło prowadzić do zmiany daty, od której należy liczyć termin do wniesienia skargi.

Z akt sprawy administracyjnej wynika ponadto, iż organ, który podjął uchwałę

z dnia [...] grudnia 2009 r., a więc Zarząd [...], nie ustosunkował się do wezwania skarżącej; nie została bowiem podjęta uchwała dotycząca wezwania skarżącej. Nie zastępuje tej uchwały stanowisko Naczelnika w Wydziale Zasobów Lokalowych [...] zawarte w piśmie z [...] lutego 2010 r. Oznacza to,

iż skarga powinna być wniesiona w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wystąpienia

z żądaniem usunięcia naruszenia prawa, a więc od dnia 19 stycznia 2010 r. Skarga została wniesiona w dniu 21 kwietnia 2010 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Przyjęcie odmiennego stanowiska i uznanie, iż pismo Naczelnika w Wydziale Zasobów Lokalowych [...] z [...] lutego 2010 r. zawiera w istocie odpowiedź organu na żądanie J. K. ujęte w piśmie z 13 stycznia 2009 r., nie doprowadziłoby do innego rozstrzygnięcia sprawy, gdyż w tym przypadku skarga zostałaby tym razem wniesiona po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia stanowiska organu, co nastąpiło w dniu 12 lutego 2010 r.

Z powyższych względów, a więc z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu, co prowadzi do odrzucenia skargi, nie jest możliwe ustosunkowanie się do zarzutów skarżącej zmierzających do podważenia legalności zaskarżonej uchwały

Sąd zauważa ponadto, iż J. K. nie wystąpiła do organu

z wnioskiem o umieszczenie na liście osób oczekujących na najem bliżej nieokreślonego lokalu, ale oczekiwała zawarcia umowy najmu wyraźnie oznaczonego lokalu zajmowanego aktualnie bez tytułu prawnego. Niemniej jednak rozważania

i stanowisko zawarte w uchwale Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. (I OPS 4/08, ONSAiWSA 2008/6/90), które dotyczyły bezpośrednio dopuszczalności drogi sądowej w przypadku zaskarżenia uchwały zarządu dzielnicy odmawiającej zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, znajdą odpowiednie zastosowanie także do przedmiotowej sprawy. Czynności odnoszące się do wniosku skarżącej o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego miały na wstępnym etapie postępowania niewątpliwie charakter administracyjnoprawny i zakończyły się podjęciem uchwały

z [...] grudnia 2009 r. Uchwała odmawiająca zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego, także wyraźnie oznaczonego, nie ma charakteru cywilnoprawnego. Uchwała ta kończy czynności poprzedzające zawarcie umowy najmu, co oznacza, iż akt ten, z uwagi na potrzebę zapewnienia prawa do sądu, powinien także podlegać kontroli w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Wobec powyższego Sąd przyjął, iż uchwała zarządu dzielnicy w sprawie zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, zajmowanego przez wnioskodawcę bez tytułu prawnego, jest aktem z zakresu administracji publicznej,

o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.

W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarga J. K. była dopuszczalna,

a więc nie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarga została jednak wniesiona po upływie ustawowego terminu, co uniemożliwiło merytoryczne rozpatrzenie skargi i prowadziło do jej odrzucenia.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji postanowienia.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.