Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 173/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-03-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi P. A. R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 roku nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego P.-G. z dnia [...] listopada 2017 roku o obciążeniu wierzyciela - P. A. R. P., kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 22.611,89 zł.

W treści skargi na powyższe postanowienie zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wierzyciel został obciążony kosztami egzekucyjnymi postępowania prowadzonego przeciwko dłużnikowi D. G. Ł. spółka komandytowa z siedzibą w P.. Koszty postępowania egzekucyjnego zostały nałożone na agencję rządową, finansowaną ze środków publicznych. Korelując to z warunkami ustawy o dyscyplinie finansów publicznych stwierdzić należy, że jest to środek egzekucyjny niewspółmiernie surowy do celu jakiemu służy oraz okolicznościami jakie mu towarzyszą.

Organ nie wydał postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie ustosunkował się także do wniosku o wstrzymanie adresowanego przez stronę skarżącej do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawą orzeczenia o wstrzymywaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest prawdopodobieństwo powstania, w wyniku wykonania aktu lub czynności, sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369, dalej: P.p.s.a.). Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest uzasadnione, gdy skutki prawne lub faktyczne wykonania aktu powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Kwestie związane z dyscypliną finansów publicznych nie mają charakteru okoliczności, które usprawiedliwiają wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie wniosku nie powołuje następstw faktycznych wykonania aktu, które stanowiłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.