Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 265/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji

W piśmie z dnia 25 lipca 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r. poprzez odniesienie się do istotnej części zarzutów zawartych w skardze i jej uzupełnieniu, a także o przywrócenie terminu do złożenia ww. wniosku.

Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 617 ze zm.), jako niedopuszczalny, odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 617 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wniosek skarżącego nie odnosi się do żadnego z wymienionych przypadków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r. orzekł o całości skargi, która została oddalona; wyrok ten jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy.

Z uzasadnienia przedmiotowego wniosku, a nawet już z samego pierwszego zdania pisma, w którym strona sformułowała żądanie wynika natomiast, że skarżący domaga się w istocie uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Tego rodzaju żądanie w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalne, gdyż z przepisu tego nie wynika uprawnienie strony do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia może bowiem dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia, a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09). W rezultacie złożony wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku o dodatkowe elementy nie może zasługiwać na uwzględnienie. Ewentualne braki uzasadnienia mogą być kwestionowane wyłącznie we właściwym środku zaskarżenia.

Ponadto, biorąc pod uwagę treść art. 157 § 1 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku strona może złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia. W niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę został ogłoszony na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2016 r., zaś na wniosek skarżącego, zgodnie z art. 141 § 2 ppsa, sporządzono uzasadnienie wyroku i wyrok wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 29 czerwca 2016 r. Natomiast wniosek z dnia 25 lipca 2016 r., został nadany do Sądu w dniu 26 lipca 2016 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 157 § 1 p.p.s.a., zatem i z tego względu jest niedopuszczalny.

W związku z powyższym tutejszy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek odrzucił.