Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 432/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 6 pkt 14, art. 3 ust. 1 i 3, art. 39
journal: Dz.U. 2015 poz 163
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Specjalista Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpatrzeniu odwołania J. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy H. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w H. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na zakup wyprawki szkolnej – utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił następująco okoliczności faktyczne i prawne sprawy:

W dniu [...] sierpnia 2015 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w H. wpłynął wniosek J. W. o przyznanie pomocy. Wnioskodawczyni powołała się na trudną sytuację finansową i zdrowotną. Wyjaśniła, że jest matką samotnie wychowującą dziecko, zaś źródłem jej utrzymania są świadczenia rodzinne. Nie posiada własnego mieszkania, a jedynie użycza pokój od rodziców, partycypując w opłatach związanych z utrzymaniem domu. Znaczną część jej dochodów pochłaniają wydatki na leki i dojazdy do poradni specjalistycznych. Dodatkowym wydatkiem, jaki musi ponieść w miesiącu sierpniu, jest natomiast koszt zakupu wyprawki szkolnej dla dziecka.

W wyniku ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku (jak wyjaśniło Kolegium – wydana w tej sprawie w pierwszej kolejności decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2015 r. nr [...], została uchylona decyzją organu odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji), działający z upoważnienia Wójta Gminy H. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w H. powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] odmówił przyznania wnioskodawczyni zasiłku celowego na zakup wyprawki szkolnej.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji przede wszystkim zakwestionował stanowisko odwołującej, jakoby prowadziła odrębne (względem jej rodziców i siostry) gospodarstwo domowe. W jego ocenie J. W. gospodaruje wspólnie z rodzicami, zamieszkując wraz z synem w domu stanowiącym własność jej rodziców. Od rodziców użycza pokój z dostępem do kuchni i łazienki. Uzyskiwane przez nią środki finansowe nie zawsze wystarczają na partycypowanie w kosztach utrzymania domu. Organ ustalił również, że rodzice wnioskodawczyni pomagają jej w opiece nad synem.

J. W. wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, w którym na wstępie podniosła, że zwracając się o przyznanie pomocy z uwagi na ciężką sytuację materialną, jej intencją nie było uzyskanie zasiłku celowego na zakup wyprawki szkolnej, lecz zasiłku okresowego. Kwestionując stanowisko organu pierwszej instancji, jakoby prowadziła wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami, odwołująca podniosła zarzut naruszenia art. 7, art. 11, art. 73, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 pkt 1, art. 106 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, skutkujące ponowną negatywną oceną w zakresie spełnienia warunków przyznania świadczenia z pomocy społecznej. J. W. podniosła, że wbrew twierdzeniom organu prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i nie może liczyć na pomoc finansową rodziców, którzy mają na utrzymaniu małoletnią córkę.

Strona zarzuciła ponadto organowi pierwszej instancji nienależyte uzasadnienie wydanej decyzji, a także uniemożliwienie jej wglądu w akta sprawy oraz sporządzanie z nich kopii lub odpisów. Stwierdziła również, że zwrócenie się przez organ pierwszej instancji do innych organów, tj. ZUS, KRUS i Urzędu Skarbowego, o udzielenie informacji o dochodach jej rodziców, stanowi rażące naruszenie prawa.

Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pierwszej kolejności odniosło się do zarzutu nieprawidłowego zakwalifikowania przez organ pierwszej instancji wniosku J. W., tj. jako wniosku o przyznanie zasiłku celowego na zakup wyprawki szkolnej, zamiast wniosku o przyznanie zasiłku okresowego. Organ drugiej instancji stwierdził w tym kontekście, że analiza treści złożonego przez stronę w dniu [...] sierpnia 2015 r. pisma nie pozwala na jednoznaczne zakwalifikowanie wniosku jako prośby o przyznanie zasiłku celowego lub zasiłku okresowego. W ocenie Kolegium wskazana nieścisłość powinna zostać wyjaśniona przez organ pierwszej instancji poprzez wezwanie wnioskodawczyni do doprecyzowania treści zgłoszonego żądania. Jednocześnie jednak organ odwoławczy zauważył, że zamieszczony na końcu wniosku dopisek o potrzebie poniesienia wydatku związanego z wyprawką szkolną mógł uprawniać organ pierwszej instancji do rozpatrzenia złożonego wniosku jako prośby o przyznanie zasiłku celowego na ten cel. Kolegium dodało, że powyższa okoliczność nie zamyka J. W. możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego.

Odnosząc się z kolei do zakwestionowanego w odwołaniu ustalenia, iż J. W. prowadzi wspólne gospodarstwo wraz z rodzicami Kolegium wyjaśniło, że wspólne zamieszkanie i gospodarowanie zachodzi wówczas, gdy co najmniej dwie osoby czymś zarządzają, dysponują i przyczyniają się do funkcjonowania wspólnoty poprzez wykonywanie na jej rzecz jakichkolwiek czynności. Wspólne gospodarowanie to nie tylko ponoszenie wspólnych ciężarów, ale również czerpanie korzyści, przy czym nie musi mieć to wymiaru jedynie ekonomicznego. W razie wspólnego zamieszkiwania o braku wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego, zdaniem organu, mogłyby świadczyć takie okoliczności, jak np. wyraźny konflikt pomiędzy tymi osobami, krótkotrwały, a nie stały charakter wspólnego zamieszkiwania oraz takie urządzenie mieszkania i zorganizowanie życia codziennego, które wskazuje na brak wzajemnego oddziaływania na siebie mieszkających wspólnie osób, a więc ich niezależność, przejawiająca się w samodzielnym podejmowaniu przez nie decyzji co do wspólnie zajmowanego mieszkania oraz urządzeń w nim się znajdujących.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie ze złożonym oświadczeniem o stanie majątkowym z dnia [...] sierpnia 2015 r. J. W. nie posiada żadnych nieruchomości. Zamieszkuje wraz z synem w domu stanowiącym własność jej rodziców, korzystając z użyczonego jej pokoju. Posiada przy tym nieograniczony dostęp do kuchni i łazienki oraz korzysta ze sprzętów gospodarstwa domowego stanowiących własność rodziców. Ponadto uprawia ogród na gruntach pozostających własnością rodziców.

Odwołująca częściowo pokrywa opłaty związane z utrzymaniem domu (oświadczenie z dnia [...] lipca 2015 r. oraz z dnia [...] lipca 2015 r.). Znaczną część jej dochodów pochłaniają wydatki na leki (dla siebie i syna) i dojazdy do poradni specjalistycznych (oświadczenie z dnia [...] sierpnia 2015 r.). Źródłem utrzymania wnioskodawczyni w listopadzie 2015 r. były świadczenia rodzinne w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenie z tytułu odbywanego stażu wypłacane przez Powiatowy Urząd Pracy w wysokości [...] zł. Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem (leczenie, telefon, śmieci, węgiel, prąd, gaz) wyniosły natomiast [...] zł. W miesiącu grudniu na dochód J. W. złożyły się: wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości [...] zł brutto oraz świadczenia rodzinne w kwocie [...]zł. Wydatki w miesiącu grudniu 2015 r. również stanowiły kwotę [...]zł.

Analizując powyższe ustalenia Kolegium zgodziło się z organem pierwszej instancji, iż pozostała do dyspozycji odwołującej kwota dochodu w miesiącu grudniu 2015 r. w wysokości [...] zł (co dawałoby kwotę [...]zł na osobę w przypadku założenia, że skarżąca gospodaruje tylko z synem), nie pozwala na prowadzenie oddzielnego gospodarstwa domowego.

Uwzględniając zatem miesięczne dochody rodziny z miesiąca listopada 2015 r., w tym dochód rodziców skarżącej z gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha w wysokości [...] zł, świadczenie rentowe ojca skarżącej w wysokości [...] zł, świadczenia rodzinne otrzymywane przez skarżącą w wysokości [...] zł oraz zasiłek z tytułu stażu odbywanego przez zainteresowana w wysokości [...] zł, stwierdzić należy, że dochód na osobę w rodzinie [...] zł : 5 osób = [...] zł) przekroczył 150% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (150% kryterium dochodowego na osobę rodzinie stanowi kwotę 771 zł), uprawniające do uzyskania przedmiotowego świadczenia.

W ocenie organu odwoławczego nie znajduje uzasadnienia podniesiony w odwołaniu zarzut naruszenia prawa poprzez wystąpienie przez organ pierwszej instancji do stosownych organów administracji, czy też podejmowanie przez organ prób ustalenia stanu faktycznego, z uwzględnieniem informacji środowiskowych (rozpytywanie sołtysa, sąsiadów, ekspedientki w sklepie). Specyfika wszczętego na wniosek strony postępowania, brak współdziałania strony w ustaleniu sytuacji dochodowej rodziny oraz okoliczność, iż przedmiotem jej dysponowania pozostają środki publiczne, uprawniały organ pierwszej instancji do wystąpienia do stosownych organów o udzielenie niezbędnych informacji, pozwalających na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 73 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej wglądu w akta sprawy oraz sporządzenia z nich kopii lub odpisów, Kolegium zauważyło, że odwołująca w dniach [...] stycznia 2016 r. i [...] stycznia 2015 r. zapoznana została z aktami prowadzonego postępowania, co potwierdziła własnoręcznym podpisem, natomiast jej wnioski o wydanie kserokopii dokumentów rozpatrzone zostały postanowieniami organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] oraz nr [...] Postanowienia te zawierały pouczenie o prawie złożenia zażalenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję ostateczną J. W. – reprezentowana przez adwokata T. O. – podniosła następujące zarzuty:

- naruszenie art. 11 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy, w tym w szczególności ustalenia w sposób jednoznaczny stanu faktycznego sprawy oraz zaniechanie szczegółowego uzewnętrznienia w uzasadnieniu wydanej decyzji administracyjnej wyników poczynionych ustaleń;

- naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 pkt 1, art. 106 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 110 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co doprowadziło do nieuprawnionego przyjęcia, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami;

- naruszenie art. 77 k.p.a. w zw. z art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 pkt 1, art. 106 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 110 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej poprzez wydanie decyzji na podstawie materiału dowodowego zebranego w sposób niezupełny.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w całości. Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania wraz

z kosztami zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podtrzymała stanowisko, iż wbrew ocenie organów nie prowadzi wraz z rodzicami wspólnego gospodarstwa domowego. Wskazała na konflikt występujący między nią a jej rodzicami, a także na niezależność od rodziców, przejawiającą się w samodzielnym podejmowaniu decyzji co do wspólnie zajmowanego mieszkania oraz urządzeń w nim się znajdujących (posiadanie przez skarżącą swojego żelazka, odkurzacza, środków czystości, sprzętu gospodarstwa domowego, tj. garnków, sztućców, talerzy itp.). Skarżąca podkreśliła, że posiada wydzielone półki w lodówce, na których przechowuje produkty spożywcze swoje i syna, a w łazience środki czystości. Nie posiada też wspólnego z rodzicami budżetu.

Skarżąca jako błędne uznała stanowisko organów, jakoby z dochodu w wysokości [...] zł nie można było utrzymać dwóch osób. Wskazała, że w miesiącu listopadzie 2015 r. po odliczeniu wydatków, na utrzymanie siebie i syna pozostała jej kwota [...]zł. W ocenie Skarżącej taka kwota nie świadczy o prowadzeniu gospodarstwa domowego z rodzicami. Ponadto strona powołała się na treść uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2015 r. (nr [...]) w której przyjęto, że "(...) rodzina strony składa się z 2 osób, a dochód rodziny z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o pomoc stanowiły świadczenia rodzinne - [...] zł". Skarżąca podkreśliła, że "nie dokłada rodzicom do prowadzenia gospodarstwa domowego, a jedynie uiszcza opłaty, które wynikają z zawartej umowy użyczenia". O wspólnym gospodarowaniu z rodzicami nie może również – w jej ocenie – świadczyć okoliczność okazjonalnego podwożenia jej syna do szkoły przez Z. W..

Skarżąca podniosła również, że prawidłowo współpracuje z pracownikami socjalnymi, a zatem nie do zaakceptowania są próby ustalenia stanu faktycznego z uwzględnieniem informacji środowiskowych, czy też występowanie do stosownych organów administracji, tj. ZUS i KRUS, o informację o dochodach A. W. i Z. W., w sytuacji, gdy po pierwsze - nie ubiegają się oni o świadczenia z pomocy społecznej, a po drugie – nie udowodniono prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 930 ze zm.), dalej jako "u.p.s."

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.s. celem pomocy społecznej jest zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych osób i rodzin oraz umożliwianie im bytowania w warunkach odpowiadających godności człowieka. Pomoc społeczna powinna w miarę możliwości doprowadzić do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Z przepisu tego wynika ograniczenie zakresu działania organów pomocy społecznej, gdyż mają one jedynie pomagać w działaniu osób zmierzających do poprawy swej sytuacji życiowej, a nie gwarantować źródła utrzymania (art. 3 ust. 2 u.p.s.). Podkreślić też trzeba, że w myśl art. 3 ust. 4 u.p.s. potrzeby osoby i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.

Stosownie do art. 36 pkt 1 lit. "c" u.p.s., jedną z form świadczeń z pomocy społecznej jest świadczenie pieniężne w postaci zasiłku celowego.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s., zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.

W myśl art. 8 ust. 1 u.p.s. w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1058), uzyskanie pomocy w formie zasiłku celowego uwarunkowane jest zachowaniem przez wnioskodawcę kryterium dochodowego, które w przypadku osoby samotnie gospodarującej wynosi [...] zł, zaś w przypadku osoby w rodzinie – [...] zł.

W niniejszej sprawie powodem odmowy przyznania skarżącej zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup wyprawki szkolnej było ustalenie, iż jej dochód przekracza ww. ustawowe kryterium dochodowe. Jakkolwiek w sprawie istota sporu dotyczy ustalenia, czy skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem, rodzicami i siostrą, czy też jedynie z synem a oddzielnie względem rodziców i siostry, należy zwrócić uwagę, że niezależnie od różnicy stanowisk w tej kwestii (tj. nawet, gdyby przyjąć za słuszne stanowisko skarżącej, iż gospodaruje tylko z własnym synem), i tak nie może budzić wątpliwości, że zastosowanie w jej przypadku miało kryterium dochodowe dla osoby w rodzinie w wysokości [...] zł. Wymaga w tym miejscu zwrócenia uwagi, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazało, że uwzględnienie wniosku skarżącej uwarunkowane było zachowaniem kryterium dochodowego w wysokości 150 % kwoty kryterium określonego w art. 8 ust. 1 u.p.s. Powołane przez organ, powiększone kryterium dochodowe, ma bowiem zastosowanie wyłącznie w sprawach, w których przedmiotem żądania jest uzyskanie pomocy na dożywianie w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Ubocznie należy zauważyć, iż wskazana omyłka najprawdopodobniej wynika z faktu, iż w tym samym dniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekało również w odrębnej sprawie skarżącej, dotyczącej właśnie pomocy na dożywianie. Wskazany błąd pozostaje jednak bez wpływu prawidłowość podjętego w sprawie rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również weryfikacja ustalenia, czy skarżąca (wraz z synem) prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami i siostrą. Niemniej jednak wypada w tym zakresie ubocznie wyjaśnić, że Sąd w pełni podziela stanowisko organów, iż w ustalonym stanie faktycznym nie sposób przyjąć, że gospodarstwo domowe skarżącej i jej syna pozostaje odrębne względem jej rodziców i siostry. Wyjaśnić wypada, że w rozumieniu przepisów u.p.s. osoby spokrewnione ze sobą stanowią "rodzinę", o ile wspólnie zamieszkują i gospodarują (art. 6 pkt 14), a taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie, skoro zgodnie z ustaleniami organów mającymi odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, skarżąca i jej syn zamieszkują na stałe wraz z rodzicami w ich domu, korzystając ze wspólnych pomieszczeń i wspólnego wyposażenia mieszkania. Sąd za uprawdopodobnione uznał przy tym przekonanie organów, że skarżąca – posiadając stosunkowo niskie własne dochody, a jednocześnie ponosząc nie tylko standardowe koszty utrzymania dziecka, lecz również stałe koszty jego leczenia, a także leczenia własnego – jest zmuszona pokrywać koszty utrzymania siebie i syna przy częściowym wykorzystaniu wsparcia finansowego ze strony rodziców.

Niezależnie od powyższego należy jednak zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, iż skarżąca gospodaruje wyłącznie z synem, a tym samym przy ustalaniu jej dochodu pominąć dochód jej rodziców, kryterium dochodowe określone w art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. i tak nie zostałoby przez stronę zachowane. Z niekwestionowanych ustaleń organów administracji wynika bowiem, że skarżąca w listopadzie 2015 r. samodzielnie uzyskała dochód w łącznej wysokości [...] zł, na który składały się wypłacone świadczenia rodzinne w wysokości [...] zł (podkreślić w tym miejscu należy, że świadczenia tego rodzaju – jak wynika a contrario z art. 8 ust. 4 u.p.s. – podlegają zaliczeniu do dochodu na potrzeby postępowania w sprawie przyznania wsparcia ze środków pomocy społecznej) oraz wynagrodzenie z tytułu odbywanego stażu w wysokości [...] zł. Nawet zatem gdyby uzyskanego przez skarżącą osobiście dochodu nie łączyć z dochodem jej rodziców, lecz podzielić wyłącznie na dwie osoby, tj. na skarżącą i jej syna, stwierdzić należy, że otrzymana kwota (577,32 zł) i tak przekracza kryterium dochodowe dla osoby gospodarującej w rodzinie określone w dacie orzekania przez organy obu instancji na poziomie [...] zł. Okoliczność ta determinowała natomiast konieczność odmowy przyznania skarżącej zasiłku celowego i nawet obiektywnie trudna sytuacja życiowa strony nie powalała na wydanie w niniejszej sprawie odmiennego orzeczenia.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, w tym powołanych w skardze przepisów postępowania, w stopniu choćby potencjalnie mającym wpływ na wynik sprawy.

Końcowo, odnosząc się do zarzutów J. W. podniesionych na etapie odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej, wypada wskazać, że Sąd podziela stanowisko Kolegium, iż dokonaną przez organ pierwszej instancji kwalifikację wniosku skarżącej jako żądania przyznania zasiłku celowego uzasadniało – z jednej strony – nieprecyzyjne wyrażenie w treści tego wniosku przedmiotu żądania, z drugiej zaś - zawarta w jego końcowej części wzmianka o koniczności zaspokojenia potrzeby w zakresie wyprawki szkolnej dla syna. Z kolei zarzut dotyczący naruszenia art. 73 § 1-3 k.p.a. poprzez odmowę wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, nie może rzutować na ocenę legalności wydanych decyzji, albowiem odmowa organu pierwszej instancji w tym zakresie została orzeczona stosownymi postanowieniami, których kontrola była możliwa jedynie w odrębnym postępowaniu, gdyby strona skorzystała z możliwości wniesienia zażalenia w tym zakresie.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.