Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 114/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 9 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2010 r., postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu A. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, kwotę 1.476 zł (słownie: tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 276 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt sześć).


UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł o oddaleniu skargi Ł. W. (dalej określany jako skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 9 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2010 r.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przyznał skarżącemu w przedmiotowej sprawie prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

W następstwie wydanego postanowienia Sąd pismem z 20 stycznia 2015 r. zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o wyznaczenie dla skarżącego radcy prawnego jako pełnomocnika. W odpowiedzi Okręgowa Izba Radców Prawnych w Opolu pismem z 27 stycznia 2015 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – radcę prawnego A. P.

W dniu 4 lutego 2015 r. radca prawny A. P. sporządził i następie wniósł skargę kasacyjną na powołany wyżej wyrok tut. Sądu. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.

W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 9 września 2016 r. uczestniczył ustanowiony z urzędu radca prawny A. P.

W piśmie sporządzonym 20 września 2016 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się z prośbą o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed NSA wraz ze zwrotem wydatków w wysokości 534,91 zł poniesionych w związku z dojazdem do Warszawy na rozprawę, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tj. Dz. U. z 2015, poz. 1805) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Zgodnie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a, dotychczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynagrodzenie wynosi 100% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny.

Na mocy § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczane są na podstawie § 6.

Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 6.288 zł (na taką kwotę opiewa również wartość przedmiotu zaskarżenia). Stosownie do postanowień przepisu § 6 rozporządzenia (rozdział 3 rozporządzenia) przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 6.288 zł (t.j. przy wartości powyżej 5.000 zł do 10.000 zł) stawka minimalna wynosi 1.200 zł.

Zatem kierując się dyspozycją przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia wynagrodzenie pełnomocnika, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2010 r., należało ustalić w wysokości 1.200 zł.

Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia radcy prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 710) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje podatników świadczących usługi prawnicze.

Natomiast odnośnie zwrotu kosztów dojazdu na rozprawę należy wskazać, iż w art. 205 § 1 i 2 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sposób wyczerpujący zdefiniowano pojęcie niezbędnych kosztów postępowania m.in. w sytuacji, gdy w imieniu strony występuje pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Regulacja ta zawiera katalog wyczerpujący, który nie przewiduje innych wydatków, w tym zwykłych występujących przy okazji procesu sądowego. Koszty te pokrywane są przez przyznawane pełnomocnikowi wynagrodzenie (por. wyrok NSA z 5 lipca 2007 r., I FSK 1079/06postanowienie NSA z 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12 - dostępne na stronie internetowej http:// orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.