Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 516/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec 2013 r. postanowił: 1. zwolnić od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2015 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPPr wynika, że Spółka

nie uzyskuje przychodu, nie posiada majątku oraz środków trwałych. W oświadczeniu

o majątku i dochodach w pozycji wartość zysku lub starty za ostatni rok obrotowy według bilansu Spółka wykazała kwotę [...] zł. Wskazano, że z dniem [...]2015r. działalność spółki została zawieszona.

W uzupełnieniu wniosku spółka przedłożyła: zeznania podatkowe za lata 2013-2014; postanowienie o wpisaniu w Krajowym Rejestrze Sądowym informacji o zawieszeniu działalności gospodarczej; postanowienie o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności; decyzję o uznaniu większościowego udziałowca skarżącej spółki za osobę poszukującą pracy; wniosek wspólnika do ZUS.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwana p.p.s.a, właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Sąd może przyznać osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a zwolnienie z części kosztów postępowania, jest możliwe jeśli jednostka taka wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a.).

Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia. Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Prawo pomocy ma charakter szczególny i dlatego z uprawnienia tego mogą skorzystać jedynie podmioty, które wykażą, że znajdują się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej.

Analiza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanej dokumentacji pozwala stwierdzić, że sytuacja finansowa skarżącej spółki nosi znamiona wyjątkowości. Jak wynika z nadesłanych dokumentów spółka zaprzestała prowadzenia działalności, nie osiąga żadnych zysków, nie posiada majątku ani środków pieniężnych. Z dniem [...] 2015r. działalność spółki została zawieszona. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz fakt, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, orzekający uznał, że zasadne jest udzielenie pomocy sądowej stronie skarżącej w postaci zwolnienia od uiszczenia tego wpisu.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji