Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1079/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 62 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 53 ust. 4 pkt 8
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Hauser Sędziowie Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 665/15 w sprawie ze skargi W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 665/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktyczny i prawnym sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Wójt Gminy K., powołując jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia art. 97 § 1 pkt 4, art. 100 § 1, art. 101 § 1 oraz art. 123 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą przewidzianej do realizacji na działce nr [...] we wsi C. oraz wezwał wnioskodawczynię W. D. do przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we W. w terminie do dnia 15 lipca 2015 r. dokumentów wymienionych w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r. w celu stwierdzenia przez ten organ czy istnieje dla wyżej wymienionego zamierzenia obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 [...]

W uzasadnieniu organ I instancji podkreślił, że objęta wnioskiem działka znajduje się w granicach obszaru Natura 2000 oraz w granicach [...] Parku Krajobrazowego. Wskazał, że wnioskodawczyni określiła powierzchnię przewidzianą do przekształcenia jako nieprzekraczającą 0,11 ha, co w myśl § 3 pkt 53 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.) nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko lub mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Następnie przygotowano projekt decyzji i wystąpiono o uzgodnienie wynikające z art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. odmówił uzgodnienia zamierzonego przedsięwzięcia. Po rozpatrzeniu zażalenia W. D. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. - uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie uzgodnieniowe z uwagi na dokonanie uzgodnienia po upływie ustawowego 21-dniowego terminu. W uzasadnieniu GDOŚ stwierdził, że w jego ocenie planowana inwestycja narusza przepisy z zakresu ochrony przyrody, zaś Wójt Gminy K. powinien zadbać o zgodność ustalanych warunków zabudowy z tymi przepisami, w tym z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z zarządzeniem RDOŚ we W. z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie ustanowienia planu założeń zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] oraz z rozporządzeniem Wojewody Dolnośląskiego z dnia 7 listopada 2007 r. w sprawie [...] Parku Narodowego. Wskazując na powyższe, organ I instancji uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy niezbędne jest ustalenie, czy przedmiotowe zamierzenie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000.

Po rozpoznaniu zażalenia W. D., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.- postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. - utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Polemizując ze stanowiskiem składającej zażalenie, w ocenie której brak jest podstaw do ponownego występowania do RDOŚ, gdyż tryb postępowania przed tym organem został już wyczerpany, organ II instancji przywołał przepis art. 72 ust. 1 pkt 3, art. 96 ust. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W opinii organu II instancji, Wójt Gminy K. zasadnie powziął wątpliwość, czy planowana inwestycja ze względu na jej położenie w granicach obszaru Natura 2000 oraz w granicach [...] Parku Krajobrazowego może potencjalnie znacząco oddziaływać na ten obszar. Wątpliwości te wyniknęły na tle postanowienia GDOŚ, który co prawda uchylił postanowienie RDOŚ, ale uczynił to jedynie z uwagi na przekroczenie ustawowego 21-dniowego termin, podkreślając jednocześnie, że takie rozstrzygnięcie nie oznacza, że planowana inwestycja nie wpływa na środowisko i obszary objęte ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Mając na uwadze powyższe, SKO stwierdziło, że obecnie uruchomiony przez organ I instancji tryb nie wynika z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lecz z art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...). Nie może być zatem mowy o utracie przez RDOŚ kompetencji do orzekania w tej sprawie. Zdaniem organu II instancji, w rozpatrywanej sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne, tj. taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie, co uzasadnia zawieszenie przedmiotowego postępowania na mocy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Skargę do WSA we Wrocławiu na to postanowienie złożyła W.D.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., przepisów prawa materialnego, tj. art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...) oraz przepisu art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.

W ocenie WSA we Wrocławiu skarga nie mogła zostać uwzględniona. Sąd I instancji wskazał, iż, wbrew wywodom skarżącej, fakt, że w sprawie o ustalenie warunków zabudowy tryb przewidziany w art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym został wyczerpany nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu postępowania w trybie art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...). Są to bowiem dwa odrębne tryby, prowadzone na podstawie przepisów innych ustaw. To, że zamierzenie to ma być zlokalizowane w obszarze chronionego krajobrazu, w otulinie parku krajobrazowego oraz na obszarze specjalnej ochrony ptaków sieci Natura 2000, sprawia, że organ I instancji miał wszelkie podstawy, aby przyjąć, że planowana inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. To z kolei uzasadniało podjęcie przez organ I instancji postanowienia nakładającego na inwestorów w trybie art. 96 ust. 3 ustawy o udostępnianiu (...) obowiązku przedłożenia RDOŚ dokumentów, o których mowa w tym przepisie, celem podjęcia przez ten organ postanowienia co do ewentualnego obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. RDOŚ wyda w tej kwestii rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. dla postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, przez co zasadnym jest zawieszenie tego ostatniego postępowania do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia.

Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyła W. D., wnosząc o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uchylenie wyroku WSA we Wrocławiu oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia SKO oraz postanowienia Wójta Gminy K., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Ponadto wniosła o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne podlegające rozstrzygnięciu przez inny organ, które uzasadniałoby zawieszenie z urzędu postępowania administracyjnego;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisu art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...) poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy ocena oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko została wyczerpana w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a nadto tryb z art. 96 ust. 1 ustawy ma zastosowanie wyłącznie przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony;

3. naruszenie przepisu art. 32 ust. 1 Konstytucji RP z uwagi na to, że dla analogicznej inwestycji położonej na działce nr [...] położonej w C., sąsiadującej z przedmiotowym zamierzeniem inwestycyjnym RDOŚ we W. stwierdził, że planowana inwestycja nie wpłynie w sposób znaczący na zasoby siedliska w obszarze Natura 2000, a więc w sprawie zachodzi obawa naruszenia prawa do równego traktowania przez władze publiczne w sytuacji, gdy organ ochrony środowiska w analogicznych stanach faktycznych wyraża dwa rażąco odmienne stanowiska co do oceny oddziaływania na środowisko dwóch sąsiadujących ze sobą przedsięwzięć.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w toku postępowania administracyjnego wyczerpano w całości tryb postępowania wszczętego na skutek wniosku skarżącej o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla powyżej wskazanej nieruchomości, w szczególności w zakresie oddziaływania na środowisko. A contrario, nałożenie na skarżącą, de facto ponownie, obowiązku uzgodnienia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko z RDOŚ we W., wobec wyczerpania trybu uzgodnieniowego z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest niedopuszczalne i bezprawne w świetle obowiązujących przepisów prawa, jak również nie może w ocenie skarżącej stanowić podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie jest również zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną dopuszczalne prowadzenie dwukrotnie tego samego postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy skarżąca dopełniła wszelkich czynności związanych z wydaniem decyzji w sprawie, jak i organ wydający decyzję przeprowadził wszelkie niezbędne i konieczne czynności z tym związane.

Wnosząca skargę kasacyjną wskazała, iż działka objęta wnioskiem znajduje się w granicach obszaru Natura 2000 [...] oraz w granicach [...] Parku Krajobrazowego i z tego względu organ był zobowiązany przeprowadzić ocenę oddziaływania inwestycji na środowisko w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Gdyby zaś takie okoliczności nie zaistniały (działka objęta wnioskiem nie leżałaby w obszarze natury chronionej), to zaistniałaby ewentualnie konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko w trybie art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...). A więc zdaniem skarżącej wyłącznie w przypadku, gdy nie ma obowiązku wyczerpania trybu z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zachodzi ewentualnie podstawa do zastosowania trybu z art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...).

Skarżąca zwróciła również uwagę, że powierzchnia działki przewidziana do przekształcenia nie przekroczy 0,11 ha, a więc nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto skarżąca wskazała, że RDOŚ we W. w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] października 2013 r. uzgadniającego inwestycję polegającą na budowie sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na sąsiedniej działce nr [...] położonej w C. stwierdził, że planowana inwestycja nie wpłynie w sposób znaczący na zasoby siedliska w tym obszarze Natura 2000. Zdaniem skarżącej, skoro planowana inwestycja na działce nr [...] obejmować będzie mniejszą powierzchnię zabudowy (0,11 ha) niż wspomniana inwestycja na sąsiedniej działce nr [...] (0,12 ha), przedmiotowe przedsięwzięcie tym bardziej nie wpłynie na zasoby siedliska w tym obszarze Natura 2000.

W ocenie wnoszącej skargę kasacyjną ponowna analiza planowanego przedsięwzięcia w trybie art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...) jest bezpodstawna i w istocie stanowi próbę obejścia prawa wobec bezspornego niedopełnienia obowiązków przez RDOŚ we W. w ramach postępowania uzgodnieniowego w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zdaniem skarżącej działka pod planowaną inwestycję jest bezpośrednio związana z ochroną obszaru Natura 2000, dlatego też wskazany przez organy obu instancji, jak i WSA we Wrocławiu, tryb z art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...) nie może być zastosowany, bowiem właściwym trybem był już wyczerpany tryb z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie jest prawnie dopuszczalne zastosowanie jednocześnie trybów z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu (...) w sytuacji, gdy planowana inwestycja położona jest na działce położonej na obszarze Natura 2000 i obszarze parku krajobrazowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważy, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Niezasadne są zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.). Postępowanie o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.) z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we W. zostało zakończone tzw. milczącym uzgodnieniem, gdyż wydane przez ten organ postanowienie z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie uzgodnienia zamierzonego przedsięwzięcia zostało uchylone przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska - postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. - i organ ten umorzył postępowanie uzgodnieniowe z uwagi na dokonanie uzgodnienia po upływie ustawowego 21-dniowego terminu. Jednocześnie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, że w jego ocenie planowana inwestycja narusza przepisy z zakresu ochrony przyrody, zaś Wójt Gminy K. powinien zadbać o zgodność ustalanych warunków zabudowy z tymi przepisami, w tym z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z zarządzeniem RDOŚ we W. z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie ustanowienia planu założeń zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] oraz z rozporządzeniem Wojewody Dolnośląskiego z dnia 7 listopada 2007 r. w sprawie [...] Parku Narodowego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że pomimo przeprowadzenia uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z organami właściwymi w zakresie ochrony przyrody przewidzianego w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym możliwe jest prowadzenie postępowania zmierzającego do ustalenia czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 w trybie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku (...). W wyroku z dnia 31 marca 2016 r., II OSK 1861/14 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że postępowanie uzgodnieniowe prowadzone na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest postępowaniem odrębnym w stosunku do postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku(...) dotyczących oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, w szczególności art. 96. Postępowanie o którym mowa w tym przepisie jest postępowaniem niezależnym od postępowania, jakie toczy się przed organem uzgadniającym inwestycję z zakresu ochrony przyrody prowadzonym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy ma obowiązek rozważenia we własnym zakresie czy przedsięwzięcie, które znajduje się na obszarze Natura 2000 może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Jeżeli w wyniku tych rozważań dojdzie do wniosku, że dane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na ten obszar to ma podstawę prawną a zarazem obowiązek wydania postanowienia o którym mowa w art. 96 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. W wyrokach z dnia 5 kwietnia 2016 r., II OSK 1929/14 i z dnia 5 lipca 2016 r., II OSK 2559/14 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił natomiast, że tzw. "pełna" ocena oddziaływania na środowisko, jak i ocena ograniczona do oddziaływania na obszar Natura 2000 mają pierwszeństwo przed odrębnymi postępowaniami, które są prowadzone na podstawie tylko przepisów prawa krajowego. (...) ocena oddziaływania danego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 jest wynikiem implementacji do ustawy o ochronie przyrody art. 6 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.Urz. WE 1992 L.206. s. 7 ze zm.). Dlatego też wynik powyższej oceny oddziaływania takiego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 musi być uwzględniony w każdym postępowaniu administracyjnym, w którym jest brany pod uwagę zakres tego oddziaływania na powyższą formę ochrony przyrody (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.o.p. w związku z art. 53 ust. 5b u.p.z.p.).

Wskazać należy, iż - co do zasady - postępowanie dotyczące oddziaływania danej inwestycji na obszar Natura 2000 powinno być przeprowadzone wcześniej lub równocześnie z postępowaniem uzgodnienieniowym w zakresie ochrony przyrody, gdyż jego wynik jest wiążący dla organu dokonującego uzgodnienia w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jeżeli jednak - tak jak w niniejszej sprawie - postępowanie w trybie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku (...) nie zostało przeprowadzone przed zakończeniem postępowania uzgodnieniowego, to nie oznacza, że nie może być ono prowadzone po zakończeniu postępowania w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na taką konieczność wskazał również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. w postanowieniu z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie uzgodnienia planowanej inwestycji, jak i Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu z dnia [...] września 2014 r. oraz w piśmie z dnia 18 września 2014 r. skierowanym do Wójta Gminy K.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 96 ust. 1 powołanej ustawy poprzez przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie do przedmiotowej inwestycji nie jest uzasadniony. Przepis art. 96 ust. 1 powołanej ustawy, jednoznacznie nakłada na organ właściwy do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, obowiązek rozważenia czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Ten obowiązek dotyczy takich przedsięwzięć które nie zostały zaliczone do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynikają z tej ochrony. Bezsporne jest, że przedmiotowe przedsięwzięcie w niniejszej sprawie nie należy do przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 i nie wynika z tej ochrony. Oznaczało to obowiązek organu rozważenia czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 a w konsekwencji do wydania postanowienia na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku(...).

Niezasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 32 ust. 1 Konstytucji RP z uwagi na to, że dla analogicznej inwestycji położonej na działce nr [...] położonej w C., sąsiadującej z przedmiotowym zamierzeniem inwestycyjnym Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. stwierdził, że planowana inwestycja nie wpłynie w sposób znaczący na zasoby siedliska w obszarze Natura 2000, a więc w sprawie zachodzi obawa naruszenia prawa do równego traktowania przez władze publiczne. Fakt, iż na sąsiedniej działce również planowana jest podobna inwestycja (kilka budynków mieszkalnych) tego samego inwestora tym bardziej przemawia za koniecznością oceny kumulatywnego oddziaływania obu tych inwestycji na obszar Natura 2000. Zgodnie bowiem z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku (...) w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 określa się, analizuje oraz ocenia oddziaływanie przedsięwzięć na obszary Natura 2000, biorąc pod uwagę także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji uznając wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania za zgodne z prawem. Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a.