Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1277/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 57,  art. 59
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008r. sprawy ze skargi Ł. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Ł. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydana dnia [...] czerwca 2008r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr [...] z dnia [...] października 2006r. udzielającej Ł. J. pozwolenia na użytkowanie budynku sklepowego wybudowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości Ł..

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że oceniający - we wszczętym

z urzędu postępowaniu nadzorczym decyzją udzielającą pozwolenia na użytkowanie - organ I instancji prawidłowo ustalił, iż wydana ona została bez złożenia przez inwestora wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, jedynie po złożeniu zawiadomienia

o zakończeniu budowy - które to zaświadczenie organ potraktował jako wniosek, a więc z rażącym naruszeniem art. 61 § 1 kpa.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Ł. J., zarzucając organowi naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Z uwagi na powyższą regulację należy uznać skargę za zasadną.

Zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zapadały w postępowaniu nieważnościowym tj. postępowaniu nadzwyczajnym, którego celem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie kontroli ostatecznej decyzji z jednego tylko punktu widzenia tj. tego czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych i opisanych w zamkniętym katalogu art. 156 § 1 pkt 1 - 7 kpa.

W niniejszej sprawie bezsprzeczne jest to, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr [...] z dnia [...] października 2006 r. zapadła po tym jak dokonane zostało zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku sklepowego i przeprowadzono obowiązkowa kontrolę zakończonej budowy.

W ocenie sądu złożenie zawiadomienia o zakończeniu budowy wraz z innymi dokumentami pozwalającymi ocenić prawidłowość budowy powodowało, że organ mógł prowadzić postępowanie kończąc je decyzją o pozwoleniu na użytkowanie.

Nawet przyjmując, że inwestor uchybił potrzebie złożenia dodatkowego wniosku to nie jest to rażące naruszenie prawa o jakim mowa w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

O rażącym naruszeniu prawa - co do zasady, można mówić wówczas, gdy pozostawienie w obrocie prawnym kwestionowanej decyzji jest nie do pogodzenia

z porządkiem prawnym i wobec tego musi być ona wyeliminowana w takim celu, ażeby możliwe było przywrócenie porządku publicznego zakłóconego tą decyzją, a więc nie chodzi tylko o pozbawienie kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji bytu prawnego, lecz o podjęcie po jej wyeliminowaniu koniecznych czynności lub aktów prawnych naprawczych.

Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w sentencji wyroku.