Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1308/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 i 8; art. 64; art. 37 ust. 2; art. 39 ust. 1 i 2; art. 40 ust. 2 pkt 7; art. 2 pkt 25; art. 41 ust. 1-2art. 43 ust. 1; art. 61 ust. 8
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent stażysta Michał Białowski po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017r. sprawy ze skargi M. P. na rozstrzygnięcie protestu Inne z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. P. złożyło do Zarządu Województwa L. jako Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014-2020 – wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...] w R. P.", zarejestrowanego pod nr [...]

Wniosek dotyczący projektu został złożony za pośrednictwem systemu informatycznego LSI2014, w ramach konkursu ogłoszonego dla Działania 7.1 Dziedzictwo kulturowe i naturalne – projekty lokalne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 ([...]).

Pismem z dnia [...] września 2016 r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Zarządzającą, że wniosek po przeprowadzeniu oceny formalnej przez Komisję Oceny Projektów został negatywnie oceniony w zakresie spełnienia kryteriów formalnych poprawności.

W takiej sytuacji strona w dniu [...] września 2016 r. złożyła protest kwestionując zasadność negatywnej oceny jej wniosku.

Rozstrzygnięciem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], Instytucja Zarządzająca nie uwzględniła wniesionego protestu.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w treści protestu organ stwierdził, że zgodnie z postanowieniami Regulaminu Konkursu (stanowiącymi załącznik do Uchwały nr [...] Zarządu Województwa L. z dnia [...] listopada 2015 r.), uzupełnieniu/poprawie/wyjaśnieniu mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane w wezwaniu, o którym mowa w pkt 13. Jeżeli zmiany wprowadzane zgodnie z treścią wezwania, o którym mowa w pkt 13, czynią koniecznym dokonanie kolejnych zmian we wniosku – wówczas wnioskodawca wprowadza dodatkowe zmiany we wniosku o dofinansowanie i w odpowiednich załącznikach, informując o tym fakcie IOK i uzasadniając konieczność wprowadzenia dodatkowych zmian (por. rozdział 6.1.2. pkt 15 Regulaminu Konkursu). Biorąc pod uwagę te zapisy, za niesłuszną organ uznał argumentację protestującego, zgodnie z którą zwiększenie całkowitej wartości projektu jest logiczną konsekwencją pisma o uzupełnienie i wystarczające było wskazanie wydatków na promocję w punkcie 10 pisma przewodniego. Chcąc prawidłowo zastosować przywołane zapisy regulaminu, wnioskodawca powinien w pkt 4 pisma przewodniego odnoszącym się do sekcji 2.35, poinformować o zwiększeniu całkowitej wartości projektu, a także wskazać przyczyny tego zwiększenia.

W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że w sekcji 2.36, obejmującej Źródła finansowania wydatków, tabela: Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych z podziałem na partnerów, wnioskodawca w pozycji "środki wspólnotowe" wpisał kwotę [...]zł w odróżnieniu od sekcji 2.35, gdzie wkład UE został określony na kwotę [...]Tymczasem instrukcja wypełniania wniosku w części dotyczącej Tabeli: Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych z podziałem na partnerów stanowi, iż w "tabeli tej należy dokonać podziału źródeł finansowania projektu, z jakich pokryte zostaną wydatki kwalifikowalne oraz środki własne na realizację projektu". Z zapisu tego jasno wynika, że należy podać źródła finansowania projektu, z jakich pokryte zostaną środki własne na realizację projektu. Pomimo tego, wnioskodawca nie wskazał źródeł finansowania wkładu własnego. Zważywszy na fakt, że wnioskodawca do wniosku o dofinansowanie dołączył dokumenty potwierdzające zapewnienie wkładu własnego (m.in. uchwały Rady M. P. zmieniające uchwałę budżetową oraz w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej), nie sposób przyjąć, że nie miał on wiedzy, iż środki na zapewnienie wkładu własnego pochodzą z budżetu JST. Dlatego też należy uznać, że zapisy instrukcji wypełniania wniosku były wystarczająco precyzyjne i umożliwiały prawidłowe wypełnienie przedmiotowej tabeli.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego Sekcji: Określenie maksymalnego poziomu dofinansowania – projekty objęte częściowo pomocą publiczną, tabela: Wydatki objęte limitami, należy wskazać, że faktycznie kwestionowana pozycja omawianej tabeli zatytułowana jest "Kwota wydatków kwalifikowanych". Biorąc pod uwagę fakt, że całość wydatków związanych z promocją w przedmiotowym projekcie stanowi wydatek niekwalifikowalny, uznać należy że wnioskodawca mógł nie wpisywać w tej pozycji wniosku wartości tego wydatku, a tabela może być uznana za wypełnioną prawidłowo. Dlatego też przedmiotowy zarzut uznano za zasadny, jednakże uznanie zasadności tego zarzutu – wobec bezzasadności pozostałych – nie podważa prawidłowości negatywnej oceny projektu wnioskodawcy.

W dalszej kolejności wyjaśniono, że błędne dane w pozycjach "w tym wkład publiczny", "w tym wkład prywatny" i "współfinansowanie unijne", były skutkiem popełnienia błędów w poprzednim tabelach, z tą różnicą, że uprzednio powielił je wnioskodawca, a w tym przypadku zostały automatycznie przeniesione przez system elektroniczny zgłaszania wniosków. Wskazano jednak, że obiektywnie tabela wypełniona jest nieprawidłowo i podobnie jak w przywoływanym już punkcie 4 nie ma znaczenia, czy uchybienia są wynikiem nowych, czy uprzednio popełnionych błędów. Natomiast odnosząc się do pola "wydatki na promocję", tj. pozycji która w tej tabeli posiada możliwość edycji stwierdzono, iż wbrew twierdzeniu protestującego instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie nie zawiera opisu, jak należy wypełniać przedmiotową tabelę. W związku z tym należało wpisywać kwoty poszczególnych kosztów zgodnie z ich nazwami wyszczególnionymi w tabeli. Dla odróżnienia od tabeli omówionej w pkt 5, przedmiotowa tabela wyróżnia zarówno koszty ogółem jak i koszty kwalifikowalne. Wnioskodawca przewidział koszty związane z promocją, jednak błędnie nie wpisał ich w tej tabeli. W związku z tym organ uznał, że przedmiotowa tabela została wypełniona nieprawidłowo, zaś zarzut wnioskodawcy jest bezzasadny.

Organ wyjaśnił ponadto, że instrukcja wypełniania wniosku jasno wskazuje, że należy wypełnić tabelę źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych projektu w podziale na poszczególne lata realizacji inwestycji, dokonując rozbicia źródeł ze względu na ich pochodzenie. W związku z faktem, że przedmiotowy projekt nie kwalifikował się jako rewitalizacyjny, wnioskodawca nie powinien wypełniać pozycji "budżet państwa". Postępując zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku oraz stanem faktycznym należało wypełnić pozycje: "Środki wspólnotowe" oraz "Budżet gminy", odpowiednio w 85 i 15 procentach. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że omawiana tabela wypełniona została nieprawidłowo, a zarzut protestującego jest również bezzasadny.

Wnioskodawca pismem z dnia [...] lipca 2016 r. został wezwany do uzupełnienia wniosku. Poprawiony wniosek zawierał jednak błędy wykazane powyżej. Stąd też mając na względzie przytoczone wyżej okoliczności, projekt uzyskał negatywną ocenę co do spełnienia kryterium formalnego poprawności wyboru projektu w odniesieniu do pytania pomocniczego nr [...]: "Czy przedłożone dokumenty są zgodne z obowiązującymi wytycznymi?" oraz w odniesieniu do pytania pomocniczego nr [...]: "Czy informacje zawarte we wniosku oraz w przedłożonych dokumentach są spójne i poprawne?".

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie od doręczonej w dniu [...] listopada 2016 r. informacji Instytucji Zarządzającej o nieuwzględnieniu protestu z dnia [...] września 2016 r. dotyczącej negatywnego wyniku procedury odwoławczej od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie nr [...] pn. "[...] w R. P.", skarżące M. P. zarzuciło:

A. naruszenie art. 87 ust. 1 w zw. z art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ust. 1 i 2 Ustawy Wdrożeniowej, przez jego niewłaściwe zastosowanie poprzez wydanie zaskarżonej Informacji na podstawie postanowień aktów wewnętrznych, nie mających charakteru przepisów prawa powszechnie obowiązującego i nie znajdujących zastosowania do oceny wniosku skarżącego, mianowicie m.in. na podstawie: 1) "Regulamin Konkursu nr [...], Oś priorytetowa 7 – Ochrona dziedzictwa kulturowego i naturalnego, Działanie 7.1 –Dziedzictwo kulturowe i naturalne – projekty lokalne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020"; 2) "Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL 2014-2020, Opis Działania 7.1 – Dziedzictwo Kulturowe i naturalne" w sytuacji, gdy postanowienia te jako niemające charakteru przepisów prawa powszechnie obowiązującego nie mogą regulować praw i obowiązków skarżącego, przy czym, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego odnoszącym się do przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia [...] grudnia 2006 r., system realizacji programów (w tym regulaminy i inne podobne akty), nie może ustanawiać, choćby pośrednio, praw i obowiązków wnioskodawców, w związku z tym, że składające się nań w/w dokumenty nie mają charakteru aktów prawa powszechnie obowiązującego, a co za tym idzie, ocena Projektu i sama Informacja w zakresie, w jakim odwołuje się do tych dokumentów, zostały wydane bez podstawy prawnej, a zatem naruszają zasadę legalizmu;

B. naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej, poprzez skierowanie do Miasta wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku sformułowanego w sposób nieprecyzyjny i uniemożliwiający zidentyfikowanie wadliwości, do których odwoływał się organ, a co za tym idzie uniemożliwiający naniesienie na wniosek stosownych poprawek, co należy uznać za nie tylko naruszenie dobrych praktyk w ocenie wniosków o dofinansowanie, ale również naruszenie zasady przejrzystości oraz rzetelności w ocenie wniosków;

C. naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej, poprzez nieuznanie za oczywiste omyłek polegających na:

. dwukrotnym odjęciu kwoty wnioskowanego dofinansowania w pozycji "wkład UE", podczas gdy wskazana omyłka w sposób oczywisty wynika z omyłkowego obliczenia kwoty dofinansowania ze środków UE nie na podstawie bazowej kwoty wskazanej w pozycji 3 ("Wydatki kwalifikowalne"), lecz na podstawie kwoty wskazanej w pozycji 4 ("Wnioskowane dofinansowanie") w tabeli Wartość projektu w sekcji 2.35 Wniosku,

. wpisaniu w tabeli: Źródła finansowania wydatków – dane zbiorcze w sekcji 2.36 Wniosku, kwoty dotyczącej wkładu własnego Miasta w pozycji 3 "Prywatne" (wkład własny), a nie w pozycji 2.B "Budżet jednostek samorządu terytorialnego", podczas gdy ze swej istoty środki wnoszone przez skarżącego były zarówno środkami własnymi – prywatnymi, jak i środkami pochodzącymi z budżetu JST, co oznacza, że w połączeniu z nieprecyzyjnymi wezwaniami organu ich klasyfikacja nie może zostać uznana za wadliwą;

D. naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 2 Ustawy Wdrożeniowej, poprzez bezpodstawne uznanie, że zwiększenie przez skarżącego całkowitej wartości projektu o kwotę [...]PLN, jedynie w zakresie wydatków niekwalifikowalnych, w ramach odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych stanowi istotną modyfikację projektu;

E. naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 1 i 3 Ustawy Wdrożeniowej poprzez nierzetelną, pozbawioną uzasadnienia ocenę wniosku, która została sprowadzona jedynie do powtórzenia treści wezwania do usunięcia braków formalnych, nie zawierała uzasadnienia, a co za tym idzie w dużym stopniu wymykała się kontroli instancyjnej realizowanej w ramach przewidzianej przepisami prawa procedury;

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, a także o zasądzenie od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego nie mogła zostać uwzględniona.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1066, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).

Stosownie zaś do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają przede wszystkim akty administracyjne wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jednakże, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach art. 3 § 3 p.p.s.a.

Wniosek o dofinansowanie projektu z jakim wystąpił skarżący do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014-2020, pod nazwą: "[...] w R. P.", zarejestrowanego pod nr [...], zgłoszony został na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, z późn. zm. – dalej jako "ustawa wdrożeniowa" lub "u.z.r.p.s.").

Przepisy tej ustawy służą realizacji polityki spójności, która polega na budowaniu spójności gospodarczej i społecznej Wspólnoty Europejskiej, poprzez zmniejszenie dysproporcji w poziomach rozwoju różnych jej regionów. Celem tego rodzaju polityki jest przyczynianie się do wzrostu gospodarczego, zwiększanie konkurencyjności i zatrudnienia oraz likwidacja zacofania regionów. Jednym z elementów tego rodzaju polityki jest wsparcie środkami publicznymi (unijnymi oraz krajowymi) realizacji założonych celów, istotnych także dla poszczególnych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa, a środki pomocowe są wypłacane na wniosek beneficjentów o dofinansowanie konkretnych projektów realizujących tego rodzaju cele. Stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została w powołanej wyżej ustawie wdrożeniowej z dnia 11 lipca 2014 r. sformalizowana w stopniu istotnie większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego.

Z przepisu art. 61 ust. 1 u.z.r.p.s. wynika bowiem, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) [obecnie jak już wskazano: j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.].

W przepisach samej ustawy wdrożeniowej przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.z.r.p.s.). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie wdrożeniowej, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy (art. 64 u.z.r.p.s.).

Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie obowiązany był stwierdzić, że ocena wniosku przedstawionego przez wnioskodawcę dofinasowania projektu przeprowadzona została przez Instytucję Zarządzającą w sposób zgodny z prawem, dlatego nie zachodziły podstawy do uwzględnienia skargi.

Zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Zasada przejrzystości realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Z kolei zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup, czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy zaś dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów.

W ocenie Sądu dokonana przez organ ocena wniosku złożonego przez M. P. – została przeprowadzona z zachowaniem powyższych zasad.

Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryterium wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2 u.z.r.p.s.). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 u.z.r.p.s.). W trybie konkursowym, a w takim trybie nastąpił wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzonego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.z.r.p.s.). Zgodnie z art. 39 ust. 2 u.z.r.p.s., konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 u.z.r.p.s.), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 40 ust. 2 pkt 7 u.z.r.p.s.). Stosownie do art. 55 ustawy wdrożeniowej, w niniejszej sprawie Instytucją Zarządzającą był Zarząd Województwa L. .

Z akt sprawy jasno wynika, że skarżący złożył do Instytucji Zarządzającej wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: "[...] w R. P.". W trakcie oceny formalnej wniosku stwierdzono zaś – niekwestionowane przez skarżącego – braki i uchybienia, dlatego w dniu [...] lipca 2016 r. Instytucja Zarządzająca wezwała wnioskodawcę do jego uzupełnienia.

Wnioskodawca w dniu [...] lipca 2016 r. za pośrednictwem systemu informatycznego LSI2014 przesłał pakiet dokumentów stanowiących uzupełnienie wniosku, jednakże w rzeczywistości nie dokonał uzupełnień oraz poprawy wniosku – jak trafnie stwierdziła Instytucja Zarządzająca – w następującym zakresie:

1. Sekcja: 2.35 Wartość projektu, tabela: Wartość projektu:

. Zwiększono wartość ogółem projektu – nie informując o tym fakcie Instytucji Zarządzającej RPO WL w piśmie przewodnim,

. Błędnie wypełniona pozycja: "Wkład UE";

2. Sekcja: 2.36 Źródła finansowania wydatków, tabela: Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych z podziałem na partnerów – niewypełniona pozycja: "Krajowe środki publiczne: budżet JST";

3. Tabela: Źródła finansowania wydatków ogółem z podziałem na partnerów – niewypełniona pozycja: "Krajowe środki publiczne: budżet JST";

4. Tabela: Źródła finansowania wydatków – dane zbiorcze – niewypełnione pozycje:

. 2. Krajowe środki publiczne, w tym,

. 2.B. budżet jednostek samorządu terytorialnego;

. 3. Prywatne (wkład własny) – błędnie wypełniona pozycja,

. 3.C. w tym środki własne: kredyty, pożyczki, leasing itp. – błędnie wypełniona pozycja;

5. Sekcja: Określenie maksymalnego poziomu dofinansowania – projekty objęte częściowo pomocą publiczną, tabela: Wydatki objęte limitami – błędnie uzupełniona tabela – nie podano wartości wydatku;

6. Sekcja: Określenie maksymalnego poziomu dofinansowania – projekty objęte częściowo pomocą publiczną, tabela: Budżet projektu podsumowanie:

. Błędnie wypełniona pozycja: "w tym wkład publiczny",

. Błędnie wypełniona pozycja: "w tym wkład prywatny",

. Błędnie wypełniona pozycja: "współfinansowanie unijne",

. Błędnie wypełniona pozycja: "wydatki na promocję";

7. Sekcja: Określenie maksymalnego poziomu dofinansowania – projekty objęte częściowo pomocą publiczną, tabela: Źródła finansowania wydatków kwalifikowanych projektu w poszczególnych latach jego realizacji:

. Błędnie wypełniona pozycja: "Środki wspólnotowe",

. Błędnie wypełniona pozycja: "Budżet państwa",

. Błędnie wypełniona pozycja: "Budżet gminy",

. Błędnie wypełniona pozycja: "Środki własne: kredyty, pożyczki, leasing itp.".

Skarżący w rzeczywistości w uzasadnieniu skargi przyznał, że wskazane defekty wniosku zaistniały, jednakże bezzasadnie jako ich źródło wskazał sposób postępowania Instytucji Zarządzającej w oparciu o zakwestionowane – po złożeniu wniosku o dofinasowanie – reguły postępowania konkursowego.

Tymczasem występując z wnioskiem o dofinansowanie, skarżący zobowiązany był zastosować się do zapisów § 3 ust. 5 Regulaminu konkursu, to jest stosować przede wszystkim instrukcje wypełniania wniosku o dofinansowanie określone w załączniku nr 2, którym to wymaganiom nie sprostał. Z tej przyczyny uprawnione było stanowisko Instytucji Zarządzającej, że złożony przez skarżącego wniosek nie spełnił wymogów formalnych poprawności wyboru projektu: Kryterium 6 – Czy przedłożone dokumenty są zgodne z obowiązującymi wytycznymi? oraz Kryterium 7 – Czy informacje zawarte we wniosku oraz w przedłożonych dokumentach są spójne i poprawne?, stanowiących załącznik nr 6 do Regulaminu konkursu.

Zgodnie z postanowieniami Regulaminu Konkursu (stanowiącego załącznik do Uchwały nr [...] Zarządu Województwa L. z dnia [...] listopada 2015 r.), "Kryterium formalne poprawności" jest kryterium obligatoryjnym, którego spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Kryterium to dotyczy zagadnień związanych z poprawnością i spójnością informacji przedstawionych we wniosku i załącznikach, założeń projektu, wykonalnością prawną projektu, zgodnością informacji we wniosku i załącznikach z regulaminem. Kryterium musi być spełnione bezwarunkowo, ale jego niespełnienie nie powoduje od razu negatywnej oceny wniosku. W trakcie oceny kryterium poprawności wnioskodawca może zostać wezwany przez IOK do uzupełnienia/poprawy lub złożenia wyjaśnień do wniosku, (por. rozdział 6.1.2 pkt 11 Regulaminu Konkursu). Tak też było w tej sprawie.

Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., syn. akt II GSK 1500/11).

W realiach przedmiotowej sprawy podstawową zasadą przystąpienia do konkursu dobrowolnego jest to, że skarżący, przystępując do konkursu winien znać jego zasady i stosować przewidziane w nim reguły, gdyż były one publikowane i dostępne dla wszystkich ubiegających się o dofinasowanie zgłaszanych projektów w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu poprzez przystąpienie do niego wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. To tym podstawowym obowiązkom skarżący nie podołał.

Odnosząc się do zarzutów skargowych i do najdalej idącego zarzutu strony skarżącej, a mianowicie naruszenia przepisu art. 87 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej podnieść należy, że regulamin konkursu nr [...], jak i szczegółowy opis osi priorytetowych zostały przyjęte przez Instytucję Zarządzającą na podstawie wyraźnej delegacji ustawowej, to jest w oparciu o konkretne przepisy ustawy. W przypadku szczegółowego opisu osi priorytetowych takim przepisem jest art. 2 pkt 25 u.z.r.p.s., który stanowi, że szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego jest dokumentem przygotowanym i przyjętym przez instytucję zarządzającą regionalnym programem operacyjnym, którą zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 jest właściwy zarząd województwa oraz zatwierdzony w zakresie kryteriów wyboru projektów przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia ogólnego, to jest rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1303/2013, określający w szczególności zakres działań lub poddziałań realizowanych w ramach poszczególnych osi priorytetowych programu operacyjnego.

Jeśli chodzi o regulamin konkursu to został on przyjęty zgodnie z art. 41 ust. 1-2 u.z.r.p.s. Ustawa wdrożeniowa wyraźnie nakazuje przy tym, aby regulamin konkursu określał m.in. termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu.

Nie ulega zatem wątpliwości, że przyjęcie wyżej wymienionych dokumentów znajdowało oparcie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Taki sposób uregulowania kompetencji instytucji zarządzających z pewnością nie jest sprzeczny z normami Konstytucji RP. Należy w tym miejscu również zauważyć, że konstytucyjność wskazanych wyżej przepisów ustawy wdrożeniowej nie została podważona przez Trybunał Konstytucyjny. Należało zatem uznać, że ustawa wdrożeniowa korzysta z domniemania konstytucyjności, które może dopiero zostać obalone wyłącznie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.

Kolejny zarzut strony skarżącej dotyczył naruszenia przepisów art. 37 ust. 1 w związku z art. 43 ustawy wdrożeniowej. W tym zakresie należy wyjaśnić, że obowiązek wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych wniosku albo usunięcia oczywistych omyłek wniosku pozostaje aktualny wyłącznie na etapie poprzedzającym ocenę wniosku o dofinansowanie, co wynika m.in. z art. 53 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p.s., który to przepis stanowi, że negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Zatem ocena projektu dokonywana jest na podstawie kryteriów oceny projektów. Z kolei weryfikacja wymogów formalnych, o której mowa w art. 43 ust. 1 u.z.r.p.s., nie jest przeprowadzana na podstawie kryteriów oceny projektów. Stąd też przepis ten nie był stosowany w przypadku skarżącej w trakcie oceny jej projektu.

Odnośnie zarzutu wskazującego, że samo wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia wniosku było dla skarżącej niejasne wskazać należy, że z treści art. 37 ust. 1 u.z.r.p.s. wynika dla Instytucji Zarządzającej zakaz udzielania przez nią szczegółowych instrukcji co do sposobu wypełnienia wniosku o dofinansowanie, tak aby uzyskał on pozytywną ocenę. To stąd między innymi wynika zasada, według której wnioskodawca dofinansowania nie może zostać instruowany w sposób szczegółowy, jak wniosek o dofinansowanie winien skorygowany, aby spełnić kryteria oceny projektów.

Organ zasadnie zwrócił uwagę, że w zakresie dotyczącym wniosku o dofinansowanie skarżący został wezwany do wprowadzenia poprawek w formularzu wniosku opisanych w 12 punktach, z których aż 7 dotyczyło tabel opisujących montaż finansowy projektu (pkt 4-7, 10-12 wezwania). Nie ulega przy tym wątpliwości to, że sposób wypełnienia poszczególnych tabel uzależniony jest od założeń przyjętych przez wnioskodawcę. Dotyczy to np. typu projektu wskazywanego w poz. 2.12 formularza wniosku o dofinansowanie (zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie – Załącznikiem nr [...] do Regulaminu konkursu, wnioskodawca może dokonać wyboru co najmniej jednego z czterech typów projektów, to jest projektu rewitalizacyjnego, zintegrowanego, realizowanego w ramach ZIT oraz projektu realizowanego w ramach SIT.

W przypadku projektów rewitalizacyjnych (a taką opcję wybrał wnioskodawca w pierwotnej wersji wniosku – poz. 2.12, str. 11 pierwotnej wersji formularza wniosku), maksymalny poziom dofinansowania na poziomie projektu (środki UE plus ewentualne współfinansowanie budżetu państwa) wynosi 95% wydatków kwalifikowalnych, przy czym maksymalny poziom wsparcia ze środków UE wnosi 85%, a minimalny poziom wkładu własnego to 5% (por. Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. 2014-2020). Nie ulega zatem wątpliwości, że wybór typu projektu jest jednym z elementów determinujących sposób wypełnienia formularza wniosku o dofinansowanie.

Jak trafnie zauważyła Instytucja Zarządzająca, podawane przez wnioskodawcę wartości liczbowe, a w szczególności wartość projektu, kwota wydatków kwalifikowalnych, wkładu własnego, itd., były określane wyłącznie przez stronę. W odniesieniu do większości stwierdzanych błędów Instytucja nie ma więc możliwości ustalenia, które pozycje tabel zostały błędnie wypełnione, w szczególności jeśli błąd wynika z nieprawidłowych założeń przyjętych przez wnioskodawcę.

Tak więc, w pierwotnej wersji wniosku w poz. 2.12, wnioskodawca jako typ projektu wskazał "Projekt rewitalizacyjny". Na tym etapie Instytucja Zarządzająca nie miała podstaw aby zakładać, iż typ projektu został wybrany w sposób nieprawidłowy. W treści wezwania zwróciła jednak skarżącemu uwagę, iż tabela 2.35 została wypełniona niezgodnie z wymaganiami dotyczącymi tego typu projektów. Podkreślić przy tym trzeba, że dokonany wybór typu projektu Instytucja Zarządzająca wskazała także w pkt 17 wezwania. Nie ulega zatem wątpliwości, że wezwanie – w sposób jednoznaczny – wskazywało, że tabela nr [...] została wypełniona w sposób sprzeczny z dokonanym wyborem typu projektu. Rodziło to obowiązek zweryfikowania przyjętych założeń oraz ponownego przeliczenia wartości liczbowych podanych w tabeli 2.35.

Z dokumentacji projektowej wynika, że w kolejnej wersji wniosku o dofinansowanie skarżący w poz. 2.12 wybrał opcję "Nie dotyczy" (por. str. 11 drugiej wersji wniosku). Jednocześnie w piśmie przewodnim z dnia [...] lipca 2016 r. skarżący wyjaśnił, że w pierwotnej wersji formularza wskazanie, iż projekt jest projektem rewitalizacyjnym, było wynikiem błędu (por. pkt 17 pisma). Jak słusznie zauważyła organ, Instytucja nie może być zobowiązywana do formułowania wezwań alternatywnych, budowanych w oparciu o wariantowe założenia dotyczące wszystkich bazowych założeń projektu. Skoro więc skarżący na podstawie wezwania stwierdził omawianą omyłkę, to w ramach wymaganej od niego należytej staranności powinien on zweryfikować dokonane wyliczenia. Jak zaś wynika z treści pisma przewodniego, nie dokonał on takiej weryfikacji, ograniczając się jedynie do zwiększenia wartości projektu o wydatek związany z promocją projektu (w kwocie [...]zł). Jednocześnie nie poinformował Instytucji Zarządzającej o przyczynach zwiększenia wartości projektu, co było sprzeczne z postawieniami rozdziału 6.1.2 pkt 15 Regulaminu konkursu i musiało skutkować negatywną oceną wniosku.

Także odnośnie wezwania w części dotyczącej tabel z sekcji 2.36 (obejmującej źródła finansowania), wnioskodawca zmienił założenia projektu nie weryfikując pozostałych wyliczeń we wszystkich tabelach objętych wezwaniem. Błąd skarżącego polegał na nieprawidłowym określeniu źródeł finansowania wydatków. Tym samym brak uzupełnienia tabel w tym zakresie z pewnością stanowi o ich błędnym wypełnieniu.

Brak jest również podstaw do skutecznego stwierdzenia, że w rozstrzyganej sprawie doszło do naruszenia art. 43 ust. 1 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 43 u.z.r.p.s., w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust. 1). Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji (ust. 2). W konsekwencji przepisu ten nie znajduje zastosowania na etapie oceny projektu i dotyczy usuwania braków formalnych wniosku na etapie poprzedzającym ocenę i nie mógł być tym samym podstawą do orzekania w niniejszej sprawie przez Instytucję Zarządzającą.

Podkreślić należy, że wnioskodawca w treści tego zarzutu sam przyznał, że wniosek został błędnie wypełniony. Chociaż w ocenie strony błędy były "łatwo wykrywalne" i stanowiły omyłkę pisarską, a także, iż nie prowadziły do istotnej modyfikacji wniosku, to jednak strona nie może oczekiwać, że Instytucja uruchomi procedurę wezwania do uzupełnienia braków formalnych, celem uzyskania doprecyzowujących wyjaśnień w zakresie błędów wynikających z niestaranności wnioskodawcy.

W konkluzji – zdaniem Sądu – Instytucja Zarządzająca w swoim zaskarżonym rozstrzygnięciu odniosła się bardzo szczegółowo do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu winien zostać negatywnie oceniony. Jednocześnie Instytucja Zarządzająca w żaden sposób nie naruszyła przepisów ustawy wdrożeniowej, które obligują do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Reguły te zostały wobec skarżącej uwzględnione i zachowane.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.