Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 683/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z 2 maja 2011 r. A.B. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z [...] Nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej.

Po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu podatnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z 18 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy uwzględnił ww. żądanie w części i ustanowił dla skarżącego adwokata, natomiast nie przychylił się do wniosku w pozostałym zakresie tj. odmówił zwolnienia strony od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 18 października 2011 r. wydał analogiczne rozstrzygnięcie tj. ustanowił dla skarżącego adwokata i odmówił zwolnienia go od kosztów sądowych. Od ww. postanowienia, skarżący złożył zażalenie, które tutejszy sąd odrzucił postanowieniem z 7 grudnia 2011 r. Skarżący złożył następnie zażalenia zarówno na postanowienie WSA z 18 października 2011 r. , jak i postanowienie tego sądu z 7 grudnia 2011 r.

Po rozpoznaniu obu zażaleń Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 5 kwietnia 2012 r. po pierwsze oddalił zażalenie na postanowienie WSA z 7 grudnia 2011 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia (sygn. akt I FZ 76/12) i po drugie – odrzucił zażalenie na postanowienie WSA z 18 października 2011 r. w przedmiocie prawa pomocy (sygn. akt I FZ 102/12).

Zarządzeniem z 17 maja 2012 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono 23 maja 2012 r. bezpośrednio do rąk adresata. W wyznaczonym terminie wpis nie został uiszczony. Skarżący wystąpił natomiast z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 w związku z art. 211 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Zgodnie zaś z treścią § 3 przedmiotowego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został już raz rozpoznany. Postanowienie WSA wydane w tym przedmiocie 18 października 2011 r. było wprawdzie dwukrotnie kwestionowane przez stronę, jednak żadne z zażaleń ostatecznie nie okazało się skuteczne.

Rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia skarżącego od wpisu uzyskało zatem przymiot prawomocności, a w konsekwencji – uzyskało moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. Złożony przez stronę kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę na wyrażany w orzecznictwie NSA słuszny pogląd, zgodnie z którym inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09).

Ponadto wskazać należy, że treść ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zawiera nowych istotnych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę oceny sytuacji skarżącego. Strona nie wskazuje zatem na żadną radykalną zmianę sytuacji życiowej, nie wskazuje też na istotną zmianę swej sytuacji majątkowej. Przypomnieć wypada, że sąd rozpoznając poprzedni wniosek miał świadomość zarówno wydatków związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, jak i konieczności ponoszenia świadczeń finansowych związanych ze schorzeniami, na które cierpi matka skarżącego.

Reasumując, skoro skarżący w oznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu od skargi, a złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie zawierający nowej argumentacji, nie przerwał skutecznie biegu terminu do uiszczenia tej opłaty, zachodzi podstawa do odrzucenia skargi.

Mając na uwadze poczynione ustalenia, sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

P.Pij.