Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 217/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1; art 87 pa.r 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2009 roku, sygn. akt III SA/Łd 217/09 w sprawie ze skargi K. C. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia


UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2009 r. K. C. reprezentowany przez adwokata P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wnosił o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 roku sygn. akt III SA/Łd 217/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wstrzymał wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego.

W dniu 23 czerwca 2009 roku Komendant Wojewódzki Policji w Ł. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Łodzi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Organ administracji podał, że jest on wyłącznie uprawniony do podejmowania decyzji w przedmiocie wnoszenia od rozstrzygnięć sądów środków zaskarżenia. Z uwagi na nawał obowiązków służbowych podejmowanych w ostatnim czasie, w szczególności poza siedzibą jednostki, dopiero 16 czerwca 2009 roku Komendantowi został przedstawiony stan sprawy i w tym dniu miał możliwość zapoznania się z postanowieniem sądu, podejmując decyzję o składaniu w sprawie zażalenia w dniu 22 czerwca 2009 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 ustawy).

Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

W niniejszej sprawie WSA w Łodzi prawidłowo doręczył stronom odpis postanowienia z dnia 29 maja 2009 roku wraz z uzasadnieniem. Wnosząc zażalenie w dniu 23 czerwca 2009 r. organ administracji uchybił terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA z dnia 29 maja 2009 roku i dlatego złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W niniejszej sprawie Sąd zbadał, czy wniosek o przywrócenie uchybionego terminu został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku z dnia 23 czerwca 2009 roku o przywrócenie uchybionego terminu organ administracji podał, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła w dniu 16 czerwca 2009 roku, tj. z chwilą kiedy Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Ł. został przedstawiony stan sprawy i w tym dniu miał możliwość zapoznania się z postanowieniem sądu, podejmując decyzję o składaniu w sprawie zażalenia w dniu 22 czerwca 2009 roku. W tej sytuacji uznać należy, iż termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany.

W myśl art. 87 § 2 ustawy w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. (art. 87 § 2 ustawy).

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Stanowisko to zostało wypracowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niepublikowanym postanowieniu z dnia 4 października 2000 r. sygn. akt. I SA/Gd 560/00 NSA wskazał, że strona obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podobny pogląd wyraził NSA w niepublikowanym wyroku z dnia 2 lutego 2000 r. sygn. akt SA/Sz 2125/98.

Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia powołał się na okoliczności związane z tym, że jest on wyłącznie uprawniony do podejmowania decyzji w przedmiocie wnoszenia od rozstrzygnięć sądów środków zaskarżenia. Z uwagi na nawał obowiązków służbowych podejmowanych w ostatnim czasie, w szczególności poza siedzibą jednostki, dopiero 16 czerwca 2009 roku miał możliwość zapoznania się z postanowieniem sądu.

Zdaniem Sądu powołane przez stronę powody uchybienia terminu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem szeroki zakres obowiązków służbowych Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. nie może dawać podstawy do żądania przywrócenia terminu do wniesienia wskazanego środka odwoławczego. W ocenie Sądu, organ administracji nie uprawdopodobnił zatem, iż dochował wszelkiej należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

W związku z tym należy stwierdzić, iż Komendant Wojewódzki Policji w Ł., w swym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Łodzi o wstrzymaniu wykonania decyzji, nie dopełnił stosownych wymogów ustawowych, tj. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.