Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 914/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1 i § 2, art. 154 § 6, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Miasta Pucka na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt III SO/Gd 14/12 o wymierzeniu grzywny Burmistrzowi Miasta Pucka w sprawie z wniosku A. L. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt III SO/Gd 14/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wymierzył Burmistrzowi Miasta Pucka grzywnę w kwocie 1000 złotych w sprawie z wniosku A. L. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2012 r. A. L. - powołując się na przepis art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." - zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta Pucka za niewykonanie obowiązku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi na niewykonanie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 464/11 datowanej na dzień 5 czerwca 2012 r., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W ocenie skarżącej wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione.

Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. wezwano Burmistrza Miasta Pucka do złożenia odpowiedzi na wniosek.

W odpowiedzi pismem z dnia 20 września 2012 r. Burmistrz Miasta Pucka wskazał, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Pucku działając z upoważnienia Burmistrza w powyższej sprawie wydał już decyzję administracyjną nr 8123/79-0/2011 z dnia 14 grudnia 2011 r. Organ wyjaśnił, iż wnioskodawczyni A.L. już wcześniej żądała wymierzenia grzywny Burmistrzowi Miasta, Przewodniczącej Rady Miasta, Mecenasowi Urzędu Miasta, Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pucku oraz Sekretarce Urzędu Miasta Pucka, które to skargi zostały przez Sąd odrzucone. Nadto organ podniósł, iż w jego ocenie działania wnioskodawczyni mają na celu wyłudzenie środków materialnych, które mogą zaspokoić jej potrzeby bez ponoszenia trudu zdobycia ich dzięki własnej aktywności na rynku pracy jak też bez przedłożenia organowi wymaganych dokumentów oraz informacji w celu prawidłowej oceny sytuacji materialnej osoby występującej o wypłatę świadczenia.

Zarządzeniem z dnia 27 września 2012 r. ponownie zobowiązano organ do nadesłania w terminie 7 dni odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 3 sierpnia 2012 r. o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi w terminie ustalonym skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Nadto wskazano, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy skargi o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku Sądu.

W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Miasta Pucka poinformował, że skarga A. L. z dnia 3 sierpnia 2012 r. skierowana i przesłana przez zainteresowaną do WSA w Gdańsku została przekazana do Burmistrza Miasta pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. i odesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z pismem z dnia 18 września 2012 r., nr ZA-S.13.12.

Orzekając o wymierzeniu Burmistrzowi Miasta Pucka grzywny Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca w dniu 6 czerwca 2012 r. złożyła do Urzędu Miasta w Pucku skargę datowaną na dzień 5 czerwca 2012 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 464/11, która to skarga nie została przekazana do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin do jej przekazania upłynął z dniem 6 lipca 2012 r. Skarżąca prawidłowo wniosła skargę i obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W konsekwencji procedura wniesienia skargi do sądu administracyjnego została w sposób nieuprawniony wstrzymana, co skutkowało wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. Pośrednictwo organu we wnoszeniu skargi do sądu administracyjnego ma co do zasady charakter jedynie techniczny i uzasadnione jest koniecznością skompletowania akt administracyjnych oraz zapewnienia organowi administracji publicznej możliwości ustosunkowania się do zarzutów skargi. Poza wymienionymi obowiązkami, na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, ustawodawca przyznaje jedynie organowi uprawnienie do ewentualnego uwzględnienia skargi (art. 54 § 3 P.p.s.a.) oraz wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uprawnia organu administracji publicznej do innego rodzaju ocen, pozostawiając rozstrzygnięcie w tym zakresie wyłącznie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu.

W świetle powyższego Sąd stwierdził, że działanie Burmistrza Miasta Pucka polegające na nieprzekazaniu skargi A. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, było działaniem pozbawionym podstaw prawnych i wyczerpującym przesłanki do nałożenia na organ grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Nie budzi wątpliwości, że Burmistrz Miasta Pucka nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Nie wniósł również, będąc do tego dwukrotnie zobowiązanym, odpowiedzi na wniosek A. L. z dnia 3 sierpnia 2012 r. inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie. W swoich pismach z dnia 20 września 2012 r. i 2 października 2012 r. organ ustosunkowywał się bowiem do skargi o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku, co nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym Sąd uznał wniosek skarżącej za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył Burmistrzowi Miasta Pucka grzywnę w kwocie 1.000 złotych, mając na względzie fakt, że skarga A. L. datowana na dzień 5 czerwca 2012 r. wraz odpowiedzi na skargę i aktami sprawy nie została do dnia dzisiejszego przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Sąd podał, że zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 94) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe w 2011 r. wyniosło 2.974,69 złotych, a w drugim półroczu 2011 r. wyniosło 3.075,27 złotych. Mając na uwadze wysokość tej kwoty, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ jest wymierzenie grzywny w wysokości stosunkowo niskiej, w stosunku do jej maksymalnej dopuszczalnej wysokości. Na ustalenie wysokości grzywny miało wpływ także i to, że kolejna skarga A. L. na niewykonanie wyroku Sądu w sprawie sygn. akt II SA/Gd 464/11 – datowana na dzień 22 sierpnia 2012 r. została do sądu przekazana i rozpoznawana jest pod sygnaturą akt III SA/Gd 621/12. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma co prawda charakter represyjny, ale przede wszystkim dyscyplinujący. Grzywna w wysokości 1000 złotych wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania w sposób określony w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł Burmistrz Miasta Pucka. Zaskarżając postanowienie w całości zarzucił naruszenie art. 54 § 2 P.p.s.a. przez uznanie, że organ administracji nie przekazał do Sądu pierwszej instancji skargi A. L. z dnia 5 czerwca 2012 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W zażaleniu stwierdzono, że bezspornym jest, że A. L. w dniu 6 czerwca 2012 r. złożyła osobiście w sekretariacie Urzędu Miasta w Pucku skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2012 r. II SA/Gd 464/11, ponieważ skarga (bez koperty) była zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pracownicy sądzili, że A. L. swoim zwyczajem, jako stały patent bardzo roszczeniowy, złożyła w tutejszym urzędzie kopie skargi z dnia 5 czerwca 2012 r. Dlatego też organ oczekiwał, że skarga ta zostanie przekazana z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku do Burmistrza Miasta Pucka w oryginale wraz z kopertą, a następnie Burmistrz złoży odpowiedź na skargę i prześle do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z dowodami potwierdzającymi niezasadność zarzutu skargi. Burmistrz podał, że nieprzekazanie skargi stanowi jednostkowy przypadek.

Przy piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. Burmistrz Miasta Pucka przesłał kserokopie skarg, w których "adresatem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku bez pośrednictwa Gminy Miasta Puck oraz bez kopert". W piśmie tym stwierdzono, że wszystkie skargi, oprócz ww. były przesłane Burmistrzowi z Sądu celem nadania biegu z zachowaniem procedury składania skarg i wniesiono o uchylenie grzywny.

W odpowiedzi na zażalenie A. L. podała, że wysyłanie skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku było spowodowane nie przyjęciem skarg przez sekretariat. Zaznaczyła, że wniesiona w sprawie skarga została przyjęta przez sekretarkę, dlatego nie była przekazana w kopercie. Podtrzymała żądanie wymierzenia grzywny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Natomiast wymierzając grzywnę sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, na co zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Burmistrz Miasta Pucka nie przekazał do Sądu skargi A. L. z dnia 5 czerwca 2012 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, czemu organ nie zaprzecza. Podane w zażaleniu i piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. powody tego stanu rzeczy nie usprawiedliwiają bezczynności organu i nie podważają prawidłowości ustalenia dokonanego w zaskarżonym postanowieniu, że organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku, wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Odnosząc się do treści zażalenia zauważyć trzeba, że tym bardziej w przypadku, gdy korespondencja wnoszona do organu przez stronę nie jest jednostkowa należy dołożyć starań, by został jej nadany w terminie właściwym bieg.

Skoro w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta Pucka, uchybił wynikającemu z art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązkowi przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, to zaistniały w tej sytuacji przesłanki do zastosowania wobec organu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku środka przewidzianego w art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. Sąd przekonująco uzasadnił zarówno stanowisko co do istnienia przesłanek do wymierzenia grzywny, jak i rozstrzygnięcie o jej wysokości.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.