Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 313/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 384/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 384/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lutego 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono stronie 25 lutego 2019 r. W dniu 5 marca 2019 r. został uiszczony wpis od skargi.

Mając na uwadze, że strona uiściła wpis z jednodniowym przekroczeniem terminu, WSA skargę odrzucił.

W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując na problemy ze zdrowiem oraz udział w kolizji drogowej jako podstawy nieuiszczenia wpisu w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął natomiast bezskutecznie z dniem 4 marca 2019 r. Skarżący wpisu nie uiścił w terminie i nie neguje obecnie tej kwestii.

Argumentacja przedstawiona w zażaleniu dotyczy zarazem okoliczności, które mają usprawiedliwiać uchybienie terminowi. Motywy takie skarżący może przedstawić, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu. Nie są to jednak kwestie zdolne skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą w terminie skargę (mimo stosownego wezwania w tym zakresie).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.