Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1690/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 września 2014 r. znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego Z.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uzupełniony pismem z dnia 19 stycznia 2015 r., w sprawie skargi na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 września 2014 r.

We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia rentowego wynosi 903,76 zł.

W skład posiadanego przez skarżącego majątku wchodzi dom o pow. 120 m2, nieruchomość rolna o pow. 1.95 ha oraz samochód osobowy marki Seta Ibiza z 1997 r.

Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż zamieszkuje sam w suterynie domu, którego jest właścicielem. Inne osoby z rodziny nie dopuszczają go do korzystania z innych pomieszczeń w tym domu. Suteryna jest nie ogrzewana. Na leki skarżący wydaje czasami nawet 50% swojego miesięcznego dochodu. Choruje na astmę oskrzelową.

W odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący w piśmie z dnia 19 stycznia 2015r. oświadczył, iż jego gospodarstwo domowe zostało odcięte od energii elektrycznej, gazu, dlatego nie korzysta z tych mediów. Swe mieszkanie w suterynie ogrzewa gazem z butli. Jest to koszt około 300-350 zł miesięcznie plus koszt gazu przeznaczanego na przygotowanie posiłków to kolejne 200 zł. Skarżący korzysta z telefonu komórkowego na kartę. Na żywność wydaje w miesiącu około 300 zł. Dodatkowo skarżący spłaca raty kredytu łącznie w miesiącu jest to kwota 309 zł. Nie posiada rachunków za media i ubezpieczenie domu, gdyż są one opłacane prze żonę i syna. W domu stanowiącym własność skarżącego obecnie zamieszkuje jego żona, syn, synowa i dwoje wnucząt. Z żoną jest w trakcie rozwodu. Gdy brakuje skarżącemu pieniędzy wspomaga go matka.

Do pisma skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów :

historię rachunku bankowego w [....] za okres od października do grudnia 2014 r., harmonogram spłat kredytu, dwie decyzje MOPS- jedna z grudnia 2013 r. przyznająca skarżącemu zasiłek celowy w wysokości 790 zł z na zakup węgla, druga z grudnia 2013 r. przyznająca skarżącemu zasiłek celowy w wysokości 150 zł przeznaczona na częściowe pokrycie kosztów leczenia.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:

Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246 § 1pkt 1 ustawy.

Jak wynika z analizy przedłożony przez skarżącego dokumentów wydatki jego miesięczne wydatki wynoszą około 1.459 zł przy deklarowany dochodzie rodziny około 903,76 zł. W przedstawionych przez skarżącego poszczególnych miesięcznych wydatkach znajduje kwota 300 zł przeznaczana na żywność. W opinii orzekającego, biorąc pod uwagę dostępne informacje co do kosztów utrzymania jest to kwota znacznie zaniżona. Realna kwota wydatków na żywność dla jednoosobowego gospodarstwa domowego to około 700 zł miesięcznie. W związku z powyższym wydatki miesięczne skarżącego wzrastają do kwoty 1.859 zł. Jest to kwota, która nie uwzględnia ponoszonych przez skarżącego obowiązkowego ubezpieczenia posiadanego samochodu.

Analiza przedstawionego przez skarżącego wyciągu bankowego wykazała, iż skarżący zaciągnął w listopadzie 2014 r., szybki kredyt gotówkowy w kwocie 15.000 zł ( miesięczna rata kredytu wynosi 309,82 zł). Najprawdopodobniej część tej kwoty została przeznaczona na spłatę innych kredytów wcześniej zaciągnięty. Pozostała część środków została przelana na konto skarżącego w dniu 28 listopada 2014 r.- 4.000 zł. Udzielenie kredytu w wysokości 15.000 zł wymagało przedstawienia takich miesięcznych dochodów, które uprawdopodobniły możliwość jego regularnej spłaty. Z pewnością nie jest takim dochodem samo świadczenie rentowe skarżącego. Tym bardziej, iż bank bierze pod uwagę obliczając zdolność kredytową również wydatki konieczne związane z utrzymaniem a te przewyższają dochód miesięczny skarżącego. Z tego można wywnioskować i, iż skarżący przedstawił jeszcze dodatkowe źródła dochodu, o których nie wspomina we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w opinii orzekającego bezpodstawnie przypuszczał, iż przerzuci ten ciężar na innych współobywateli bo do tego sprowadza się przyznanie prawa pomocy. Przedstawione przez skarżącego decyzje MOPS dotyczyły lat 2012 i 2013. Pomoc ta sprowadziła się do przyznania dwóch zasiłków celowych. Z tym że, w roku 2014 skarżący w ogóle nie zwracał się o taką pomoc. Skarżący zasygnalizował, iż korzysta z pomocy matki. Nie przedstawił na to jednak żadnych dowodów. Nie określił wysokości tej pomocy. Nie wykazał też wysokości dochodu matki, który taką pomoc by uprawdopodobnił.

Reasumując skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Mając na względzie wysokość wykazanych dochodów i wysokość przedstawionych wydatków miesięcznych uznać należy, iż skarżący nie wykazał wszystkich źródeł swojego dochodu a co za tym idzie nie może liczyć na pomoc Państwa przeznaczoną dla najuboższym obywateli.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).