Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1210/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA Inga Gołowska (spr.) Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2019 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, listopad i grudzień 2011r. postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

Sygn. akt: I SA/Kr [...]

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., decyzją z 20 sierpnia 2018r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z 17 sierpnia 2016r. określającej G. Sp. z o.o. w K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z za 2011r. za 2011r. i stanowiącego kwotę do wpłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za listopad 2011r.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy, odnosząc się do kwestii terminu przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego, który upływał 31 grudnia 2016r. wskazał, że w sprawie wystąpiły okoliczności mające wpływ na zawieszenie biegu terminu przedawnienia podatku dochodowego. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. poinformował Spółkę w oparciu o art. 70c ustawy 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (dalej-O.p.) o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, listopad i grudzień 2011r. z uwagi na wszczęcie dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 56§2 w zw z art. 6§2 ustawy z 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy. Zawiadomienie z 7 grudnia 2016r. zostało doręczone Spółce w dniu 23 grudnia 2016r. Pismem z 16 maja 2018r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. poinformował, że postępowanie nie zostało prawomocnie zakończone.

W skardze do Sądu na powyższą decyzję, sformułowano m.in. zarzut naruszenia art. 70§6 pkt 1 O.p. w zw z art.59§1 pkt 9 O.p. w zw z art. 208§1 O.p. wskazując na przedawnienie zobowiązania w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125§1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 dalej-p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy dokonać szerszej wykładni przytoczonego przepisu, wychodzącej poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Dotyczyć ona bowiem powinna także przypadku, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na wystąpienie z pytaniem prawnym do poszerzonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, które miało za przedmiot taki sam stan faktyczny i prawny. Ten kierunek wykładni celowościowej odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej, wobec czego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji są odmienne stanowiska sądów administracyjnych, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. W związku z tym wskazana podstawa zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego powinna być oceniana pod względem celowości, jak również ekonomiki procesowej.

Opisana sytuacja występuje w niniejszej sprawie, albowiem na bazie wykładni art. 70c O.p. w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego ujawniły się odmienne stanowiska w kwestii skuteczności doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w tym przepisie bezpośrednio podatnikowi w sytuacji, gdy w jego imieniu działał w postępowaniu podatkowym pełnomocnik.

Wskazać należy, iż postanowieniem z 30 października 2018r., sygn. akt: I FSK 1960/16, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 187§1 p.p.s.a. przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: 1. Czy dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć bezpośrednio podatnikowi czy jego pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony? 2. Czy uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być badane przez pryzmat jego wpływu na wynik sprawy czy jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70§6 pkt 1 O.p.?

Jedną z zasadniczych kwestii wymagających przesądzenia w niniejszej sprawie jest właśnie ocena, czy doręczenie zawiadomienia z art. 70c O.p. bezpośrednio skarżącemu, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi wywołało skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70§6 pkt 1 O.p.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie wydane orzeczenie w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwoli wyjaśnić pojawiające się na omawianym gruncie poważne wątpliwości prawne, a tym samym będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 125§1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.