Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 810/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 255 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 stycznia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2018 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił z żądaniem przyznania praw pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Na podstawie oświadczenia majątkowego, dodatkowych dokumentów, materiałów zgromadzonych w aktach sprawy oraz internetowej bazy CEIDG ustalono, że Skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej mieści się pod adresem ul. [...] w C.. Jako adres dla doręczeń przedsiębiorca wskazuje - O. P..

Zgodnie z przedłożonymi zeznaniami podatkowymi działalność gospodarcza przynosi straty: 18.639,72 zł w 2014 roku; 31.812,73 zł w 2015 roku; 5.165,21 zł w 2016 roku. Skarżący posiada zadłużenie na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie 60.000 zł. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyraża zgodę na spłatę zaległości w systemie ratalnym. Wnioskodawca przedłożył także zestawienie z księgi przychodów i rozchodów za rok 2017. Przychody w prowadzonej działalności gospodarczej na listopad 2017 roku wyniosły 789.926,85 zł. Na zakup towarów handlowych i materiałów przedsiębiorca wydatkował w tym okresie 717.774,73 zł. Koszty osiągnęły poziom 136.158,26 zł z czego wynagrodzenia stanowią 58.086,86 zł, a pozostałe wydatki to 78.071,40 zł. Strata z prowadzonej działalności gospodarczej na listopad 2017 roku wyniosła 64.597,32 zł.

Pełnomocnik wyjaśnił, że wnioskodawca jest kawalerem mieszkającym z rodzicami, co umożliwia mu przeżycie przy dysponowaniu niską kwotą. Natomiast na bieżące wydatki, celem zaspokojenia swoich podstawowych potrzeb, skarżący dysponuje wynikającą z salda rachunku bankowego kwotą 1.015,67 zł.

Wnioskodawca nie udokumentował źródła finansowania strat ponoszonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący nie udokumentował wydatków ponoszonych tytułem kosztów utrzymania. W tym zakresie oświadczenie majątkowe jest niepełne, pomimo wyczerpania trybu z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.).

Wpis od skargi wynosi 1.500,00 zł. Ewentualne dalsze koszty sądowe to opłata 100zł od wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz wpis od skargi kasacyjnej – 750 zł.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny w rozumieniu art. 246 §1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ujemny wynik z prowadzonej działalności gospodarczej nie uzasadnia wydania orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy. Wysokość wydatków ponoszonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej za jedenaście miesięcy 2017 roku osiągnęła poziom 853.932,99 zł. Skoro przedsiębiorca wydatkuje średniomiesięcznie 77.630,27zł z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej to jest w stanie wygospodarować kwotę 1.500 zł na uiszczenie wpisu od skargi do sądu administracyjnego.

Za przyznaniem prawa pomocy nie przemawia także ujawnienie zaległości na rzecz ZUS. Te zaległości nie są przedmiotem egzekucji. Środki egzekucyjne nie ograniczają zdolności płatniczych skarżącego określonych kwotami wydatkowanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zamieszkuje u rodziców, którzy w tym zakresie pokrywają koszty jego utrzymania. Nie można zatem przyjąć, że uiszczenie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego rodziny.

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu podmiotom, którym brak środków finansowych uniemożliwia realizację prawa do sądu. Instytucja prawa pomocy nie może być wykorzystywana do ochrony majątku przedsiębiorcy przed uszczupleniem go z tytułu ponoszenia kosztów prowadzonych sporów sądowych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.