Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 5/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J. Ł. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W skardze tej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

W zakresie powyższego wniosku skarżący podniósł, że nie posiada jakichkolwiek wolnych środków finansowych, zaś jego jedynym istotnym składnikiem majątkowym jest nieruchomość, na której prowadzi gospodarstwo rolne, obciążona hipoteką na rzecz banku. Wykonanie zaskarżonej decyzji i skierowanie egzekucji do nieruchomości spowoduje znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał też, że od 2002 r. sprawuje opiekę nad niepełnosprawną żoną, która jest sparaliżowana i niezdolna do samodzielnej egzystencji.

W piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. pełnomocnik podatnika podniósł dodatkowe argumenty uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że w dniu 19 stycznia 2015 r. J. Ł. był operowany z powodu pęknięcia aorty brzusznej i obecnie wymaga opieki medycznej oraz pomocy we wszystkich sprawach dnia codziennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności; wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, zależy od oceny sądu, co do zaistnienia przesłanek uzasadniających takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

W analizowanej sprawie skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wykazał zaistnienie przesłanek wynikających z powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykazał w szczególności, w odniesieniu do konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej, że wartości szczególnie chronione przez system prawny, zostaną zagrożone w przypadku uiszczenia zobowiązania podatkowego.

W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w jakiej by się znalazł w skutek wszczęcia postępowania egzekucyjnego pozwala na przyjęcie, że skarżący zostanie pozbawiony środków utrzymania. Należy przy tym wskazać, że wartość przedmiotu zaskarżenia niniejszej sprawie wynosi 34.072 zł, a więc kwotę znaczącą biorąc pod uwagę aktualną sytuację skarżącego.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Ake.