Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 230/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2  pkt 8, art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 2 grudnia 2012 r. w sprawie świadczenia na opłacenie pomocy do obsługi kotła centralnego ogrzewania I. zobowiązuje Wójta Gminy do załatwienia wniosku Z. W. z dnia 2 grudnia 2012 r. w sprawie świadczenia na opłacenie pomocy do obsługi kotła centralnego ogrzewania w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Z. W. w dniu 24 kwietnia 2014 r. złożył do Sądu skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z dnia 2 grudnia 2012 r. w sprawie wniosku o przyznanie usług opiekuńczych od dnia 1 maja 2012 r. w sprawie "świadczenia na opłacenie pomocy (usługi opiekuńcze) osoby drugiej wykonującej czynności palenia i obsługi kotła c.o.".

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy N. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, wskazując, że wniosek skarżącego z dnia 30 listopada 2012 r., który wpłynął do organu 3 grudnia 2012 r., dotyczący udzielenia pomocy "w postaci dożywiania" został już rozpatrzony przez ten organ.

Uzupełniając, na wezwanie Sądu, złożoną odpowiedź na skargę Wójt Gminy wyjaśnił, że po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 2 grudnia 2012 r. o "świadczenie na opłacenie pomocy – usługi opiekuńcze", organ ten decyzją z dnia 7 stycznia 2013 r., nr [...], przyznał stronie specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Podstawą orzekania przez sąd administracyjny w sprawie skargi na przewlekłość jest przepis art. 149 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Stosownie do treści art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości i wnikliwości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś § 3 określa terminy załatwiania spraw. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym obowiązek ten istnieje również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.).

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ ma miejsce wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym.

Należy podkreślić, że w przekazanych przez organ aktach administracyjnych znajduje się kopia wniosku skarżącego z dnia 2 grudnia 2012 r. (wpływ do organu w dniu 3 grudnia 2012 r.) o "świadczenie na opłacenie pomocy (usługi opiekuńcze) osoby drugiej wykonującej czynności palenia i obsługi kotła c.o.".

Z akt tych nie wynika jednak, by wniosek ten został załatwiony przez organ pierwszej instancji. Wskazana przez Wójta Gminy N. decyzja z dnia 7 stycznia 2013 r., nr [...], została wydana po rozpatrzeniu innych wniosków skarżącego, to jest wniosków z dnia 1 grudnia 2012 r. (wpływ do OPS w N. – 4 grudnia 2012 r.) oraz z dnia 22 grudnia 2012 r. (wpływ do OPS w N. – 31 grudnia 2012 r.) dotyczących innego żądania: przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi.

Sądowi jest wiadomym z urzędu, że w sprawie z wniosku skarżącego z dnia 2 grudnia 2012 r., który wpłynął do Urzędu Gminy N. dnia 3 grudnia 2012 r. o przyznanie "świadczenia na opłacenie pomocy (usługi opiekuńcze) osoby drugiej wykonującej czynności palenia i obsługi kotła c.o. (KWD) znajdującego się w lokalu "x" (żony), z upoważnienia Wójta Gminy N. wydana została decyzja z dnia 7 stycznia 2013 r., nr [...], odmawiająca skarżącemu przyznania usług opiekuńczych. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 20 marca 2013 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 389/13, uchylił obie wskazane wyżej decyzje.

Odpis prawomocnego wyroku w tej sprawie został doręczony organowi drugiej instancji w dniu 6 marca 2014 r.

Być może, że skarga Z. W. dotyczy nierozpatrzenia przez Wójta Gminy N. wniosku z dnia 2 grudnia 2012 r., po uchyleniu przez Sąd decyzji organów obu instancji w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 389/13. Z odpowiedzi na skargę nie wynika, czy po uprawomocnieniu się tego wyroku Wójt Gminy wydał decyzję w tamtej sprawie ani też, czy rozpoznał inny wniosek Z. W. z dnia 2 grudnia 2012 r.

Podkreślenia wymaga, że rozpoznając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej sąd administracyjny bierze pod uwagę stan sprawy z daty orzekania, przy czym – w świetle art. 133 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. – sąd ten wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.

W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że Wójt Gminy N., wezwany przez Sąd do uzupełnienia akt sprawy oraz do złożenia odpowiedzi na skargę, której treść dotyczy wniosku skarżącego z dnia 2 grudnia 2012 r. nie wykazał, by rozpoznał ten wniosek do daty wyrokowania przez Sąd w niniejszej sprawie. Organ administracji nie skorzystał również ze sposobności, by na rozprawie przed Sądem wykazać bezzasadność zarzutów skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. stwierdził, że postępowanie przed organem pierwszej instancji w niniejszej sprawie prowadzone było w sposób przewlekły.

Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a., stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy N. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Z tych względów i na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarte w pkt III sentencji wyroku, znajduje uzasadnienie w art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).