Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 756/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 207 ust. 1, art. 257 ust. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: art. 7, art. 9, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie braku zgody na wznowienie studiów 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu W. z dnia [...] lipca 2012 r.; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Rektora Uniwersytetu W. na rzecz skarżącej E. C. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu [...] ([...]) decyzją

z dnia [...] lipca 2012 r., działając na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 z późn. zm., dalej jako "ustawa o szkolnictwie wyższym"), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako "K.p.a.") oraz § 8 ust. 8 Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] (tekst jednolity: Monitor U[...] z 2010 r. nr 3B, poz. 70, dalej jako "Regulamin Studiów na U[...]"), po rozpatrzeniu wniosku E.C. z dnia [...] czerwca 2012 r., nie wyraził zgody na wznowienie przez nią studiów jednolitych magisterskich na rok akademicki 2011/2012

w Instytucie [...].

W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że E. C. absolutorium uzyskała w 2007 r. Od momentu utraty przez wnioskodawczynię statusu studenta

w planie nauczania oraz w programie studiów, zaszły istotne zmiany - rok akademicki 2011/2012 był ostatnim kiedy istniała możliwość wznowienia na studia jednolite magisterskie. Zajęcia dydaktyczne roku akademickiego 2011/2012 zakończyły się [...] czerwca 2012 r., zatem nie ma już możliwości zrealizowania wyznaczonych różnic programowych. W związku z powyższym podjęta została ww. decyzja, która jest faktycznie i prawnie zasadna. Jednocześnie poinformowano wnioskodawczynię, że ma możliwość wznowienia na studia I stopnia.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. C., która podniosła, że absolutorium uzyskała [...] września 2007 r., [...] października 2008 r. została skreślona

z listy studentów z powodu niezłożenia w terminie egzaminu dyplomowego, zaś w dniu [...] czerwca 2012 r. złożyła podanie o wznowienie studiów jednolitych magisterskich

w roku akademickim 2012/2013. Wskazała, że pismo prorektora z dnia [...] marca 2012 r. nakazuje studentów w takiej sytuacji w jakiej znajduje się odwołująca, tj. takich którzy przekroczyli dwa lata od uzyskania absolutorium i zostali skreśleni z listy studentów od roku akademickiego 2012/2013, wznawiać na III rok studiów I stopnia, celem uzupełnienia różnic programowych i obrony pracy licencjackiej. O takiej możliwości odwołująca się została jednak poinformowana dopiero podczas rozmowy

z Prodziekanem Wydziału [...] U[...] w dniu [...] lipca 2012 r. Mimo zaś, że przeglądała wcześniej strony internetowe ww. wydziału, nie znalazła takiej informacji.

Odwołująca się wskazała, że zgodnie z art. 257 ust. 4 ustawy o szkolnictwie wyższym studenci, którzy rozpoczęli studia magisterskie przed wejściem w życie tej ustawy, mogą je dokończyć w tym trybie. Zaznaczyła przy tym, że studia rozpoczęła

w roku akademickim 2002/2003. W piśmie odmownym na jej podanie, Prodziekan Wydziału [...] U[...] zaznaczył, że odwołująca się może wznowić studia I stopnia. Oznacza to jednak, że musi najpierw napisać i obronić pracę licencjacką,

a następnie, aby uzyskać tytuł magistra, po kolejnym wznowieniu, pracę magisterską. Spowoduje to, że będzie musiała w praktyce studiować 7 lat, żeby ostatecznie uzyskać tytuł magistra. Taką decyzję należy więc uznać za krzywdzącą. W ocenie odwołującej się nie ma przeszkód, aby mogła wznowić studia jednolite magisterskie. Uzupełnienie przez nią różnic programowych nie wiązałoby się bowiem z wprowadzaniem przez Instytut [...] nowych przedmiotów. Z uwagi na powyższe, zwraca się z prośbą

o uwzględnienie podnoszonych przez nią argumentów i umożliwienie jej w roku akademickim 2012/2013 obrony pracy magisterskiej.

Rektor Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] działając na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że [...] czerwca 2012 r. odwołująca złożyła wniosek o wznowienie studiów, który to został rozpatrzony odmownie ze względu na zamknięcie jednolitych studiów magisterskich oraz nowelizację ustawy o szkolnictwie wyższym. Zdaniem organu E. C. w swoim odwołaniu zwraca się z prośbą o przywrócenie na V rok magisterskich studiów stacjonarnych w Instytucie [...] U[...], a decyzję o tak późnym podjęciu próby wznowienia studiów motywuje trudną sytuacją materialną.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że nie kwestionuje trudnej sytuacji materialnej odwołującej, nie ma jednak możliwości przywrócenia jej na V rok ww. studiów, ponieważ studia te zostały zamknięte. W ostatnich latach trwało jeszcze ich "wygaszanie", które miało umożliwić studentom, którzy z różnych powodów nie obronili w terminie prac magisterskich ich ukończenie. Proces ten został jednak zamknięty, co wynika ze zmian ustawy oraz wskazań Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Informacja o tym była ogłaszana na stronach internetowych uczelni i jej poszczególnych wydziałów.

W odniesieniu do powołanego przez odwołującą się pisma prorektora ds. studenckich jako podstawy do zmiany decyzji organu pierwszej instancji, organ odwoławczy wyjaśnił, że z pisma tego wynika, iż "dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie na jednolite studia magisterskie w trybie indywidualnym z uzupełnieniem różnic programowych." W przypadku jednak odwołującej się decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji była jedyną możliwą w świetle obowiązujących przepisów. Nadto, podanie E.C. wpłynęło do dziekanatu [...] czerwca 2012 r., a więc po zakończeniu zajęć dydaktycznych w roku akademickim 2011/2012. Skutkuje to niemożliwością uzupełnienia, wyznaczonych przez Prodziekana Wydziału [...] U[...] (pismo z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. [...]) różnic programowych.

W konkluzji swojego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że powyższe nie zamyka drogi do ukończenia przez odwołującą się studiów na Wydziale [...] U[...]. Zgodnie bowiem z informacją którą otrzymała od organu pierwszej instancji, może ona wystąpić o wznowienie studiów na studiach I stopnia w trybie indywidualnym na III rok studiów z uzupełnieniem różnic programowych. Może również złożyć wniosek

o przepisanie równoważnych przedmiotów, które w toku swoich studiów zaliczyła, o ile ich program nie uległ zmianie.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wniosła E. C. (dalej jako skarżąca).

W uzasadnieniu skarżąca ponownie powołała się na pismo prorektora ds. studenckich U[...] z dnia [...] marca 2012 r. Załączając do skargi kserokopię pisma wskazała, że z jego treści wynika, iż studenci, którzy będą w roku akademickim 2012/2013 na V roku studiów jednolitych magisterskich, bądź będą powtarzać IV rok, mogą je kontynuować w tym trybie. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej nie jest zatem prawdą, że studia jednolite magisterskie wygasną w roku akademickim 2012/2013. Skarżąca nie rozumie więc dlaczego pozbawia się ją możliwości studiowania w tym trybie. Z art. 257 ust. 4 ustawy o szkolnictwie wyższym wynika bowiem, że studenci jednolitych studiów magisterskich, którzy rozpoczęli studia przed wejściem w życie ustawy, mogą je ukończyć w tym trybie albo przenieść się na odpowiednie studia pierwszego stopnia, lub drugiego. Nadto dodała, że jak wynika

z artykułu w dzienniku "Rzeczpospolita" z dnia [...] września 2011 r. zatytułowanym "Uczelnie łamią prawa studentów", według rzecznika Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, ww. przepis powinien być interpretowany w ten sposób, że to student powinien mieć prawo do wyboru, które rozwiązanie wybiera.

W świetle przytoczonych faktów, skarżąca uważa, że nie ma obecnie prawa, które w jednoznaczny sposób zabrania U[...] wznawiać studia jednolite magisterskie. Dlatego też zwraca się z prośbą o zmianę decyzji organu odwoławczego i umożliwienie jej wznowienia jednolitych studiów magisterskich na V roku w Instytucie [...] U[...] oraz uzyskanie tytułu magistra w roku akademickim 2012/2013. Rozwiązanie, które proponują władze U[...], a mianowicie przeniesienie jej na III rok studiów licencjackich jest niesprawiedliwe i niezgodne z prawem. Taka decyzja oznacza w praktyce, że musi studiować jeszcze dwa lata, aby po wyrównaniu różnic programowych, móc uzyskać tytuł magistra. Wiąże się to także z dużymi kosztami finansowymi, które musiałaby ponieść.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo wyjaśnił, że w omawianym przypadku art. 257 ustawy o szkolnictwie wyższym nie ma zastosowania. W przepisie użyte jest bowiem sformułowanie "studenci jednolitych studiów magisterskich". Skarżąca zaś od października 2008 r., w momencie skreślenia z listy studentów, utraciła prawa studenta, tj. przestała być studentem tracąc jego uprawnienia. Uczelnia traktuje, że student, który utracił uprawnienia studenta

w momencie skreślenia z listy studentów, po wznowieniu nie kontynuuje ich, ale rozpoczyna od nowa. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja w sprawie wznowienia jest decyzją uznaniową i mającą swe umocowanie w przepisach wewnętrznych uczelni, tj. w przepisie § 8 ust. 6 i następnych Regulaminu Studiów na U[...]. Taki tryb podjęcia studiów ma charakter wyjątkowy i dziekan wydziału nie ma obowiązku wyrazić takiej zgody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas -

w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność, bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego (rektora uniwersytetu) utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji (dziekana wydziału) o nie wyrażeniu skarżącej zgody na wznowienie studiów jednolitych magisterskich na rok akademicki 2011/12. Podstawę do wydania ww. decyzji stanowił art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym oraz § 8 ust. 8 Regulaminu Studiów na U[...].

Jak m.in. wynika z pierwszego z ww. przepisów do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy K.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Z kolei ww. przepis Regulaminu Studiów na U[...] stanowi, że decyzję

o wznowieniu studiów podejmuje dziekan. Wznowienie następuje nie wcześniej niż od następnego roku akademickiego po dacie skreślenia, z zastrzeżeniem przypadków określonych w ust. 9 i 10 oraz skreślenia z powodu niedokonania należnych opłat. Dziekan może w szczególnie uzasadnionych przypadkach ustalić inny termin wznowienia.

W przypadku skarżącej istotny jest ust. 10 powołanego wyżej § 9. Przepis ten stanowi, że osoba, która po uzyskaniu absolutorium została skreślona ze studiów

i w ciągu dwóch lat od uzyskania absolutorium nie złożyła pracy dyplomowej albo nie zdała egzaminu dyplomowego, może ubiegać się o wznowienie studiów na ostatnim roku studiów. Zasady określone w ust. 13 stosuje się odpowiednio.

Z kolei z § 9 ust. 13 Regulaminu Studiów na U[...] wynika, że dziekan określa warunki, termin i sposób uzupełnienia zaległości, wynikających z różnic w planach studiów i programach nauczania, przez studenta przenoszącego się z innej uczelni lub wznawiającego studia.

W ocenie organów obu instancji nie ma możliwości wyrażenia zgody na wznowienie przez skarżącą studiów jednolitych magisterskich na rok akademicki 2011/2012.

Zdaniem organu pierwszej instancji wynika to z faktu, że od momentu utraty przez skarżącą statusu studenta w planie nauczania oraz w programie studiów, zaszły istotne zmiany - rok akademicki 2011/2012 był ostatnim kiedy istniała możliwość wznowienia na studia jednolite magisterskie. Zajęcia dydaktyczne roku akademickiego 2011/2012 zakończyły się zaś [...] czerwca 2012 r., zatem nie ma już możliwości zrealizowania wyznaczonych różnic programowych.

Zdaniem organu odwoławczego odmowa wyrażenia zgody dla skarżącej na wznowienie przez nią przedmiotowych studiów wynika ze zmian ustawy o szkolnictwie wyższym. Obecnie nie ma możliwości przywrócenia skarżącej na V rok studiów, ponieważ studia te zostały zamknięte. W ostatnich latach trwało jeszcze ich "wygaszanie", proces ten został jednak zamknięty. Nadto wniosek skarżącej wpłynął do dziekanatu [...] czerwca 2012 r., a więc po zakończeniu zajęć dydaktycznych w roku akademickim 2011/2012. Skutkuje to niemożliwością uzupełnienia, wyznaczonych przez prodziekana wydziału różnic programowych. Dziekan może zaś wyrazić zgodę na wznowienie na jednolite studia magisterskie w trybie indywidualnym z uzupełnieniem różnic programowych.

Słusznie wskazuje pełnomocnik organu odwoławczego w odpowiedzi na skargę, że decyzja w sprawie wznowienia jednolitych studiów magisterskich jest decyzją uznaniową i mającą swe umocowanie w przepisach wewnętrznych uczelni, tj.

w przepisie § 8 ust. 6 (z którego to wynika, że studia można podjąć w trybie wznowienia studiów) i następnych Regulaminu Studiów na U[...]. Taki tryb podjęcia studiów ma więc charakter wyjątkowy i dziekan wydziału nie ma obowiązku wyrazić takiej zgody.

Wyjaśnić należy, że co do zasady sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona. Sąd bada w takich sprawach, czy decyzja nie nosi cech dowolności,

a więc czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru właściwego sposobu załatwienia sprawy po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych, oraz czy przeprowadził prawidłową ocenę dowodów i użył trafnych argumentów, uzasadniających decyzję.

Tak więc, dziekan czy rektor uczelni podejmując decyzję administracyjną

w przedmiocie niewyrażenia zgody na wznowienie jednolitych studiów magisterskich, związany jest regułami postępowania administracyjnego, określającymi jego obowiązki

w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. W szczególności winien on przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 K.p.a.), a więc podejmować wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Jest zobowiązany również do należytego

i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 K.p.a.). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a.

W niniejszej sprawie organy obu instancji uchybiły wskazanym regułom postępowania i to w sposób mający istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Organy nie podjęły bowiem wszelkich kroków do wyjaśnienia sprawy, nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, przekraczając granice uznania administracyjnego. Również uzasadnienie zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 11 K.p.a. (zasada przekonywania).

Przede wszystkim należy zauważyć, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia [...] czerwca 2012 r. o wyrażenie zgody na wznowienie studiów jednolitych magisterskich na roku V, w roku akademickim 2012/2013. Tymczasem organy obu instancji w swoich rozstrzygnięciach wskazują, że nie wyrażają powyższej zgody na rok akademicki 2011/2012. Organy odnoszą się więc do innego (poprzedniego) roku akademickiego niż ten, który wskazuje skarżąca. Co więcej - zdaniem organów, z uwagi na złożenie przez skarżącą wniosku po zakończeniu zajęć dydaktycznych w roku akademickim 2011/2012 nie jest możliwe uzupełnienie wyznaczonych przez prodziekana wydziału różnic programowych.

Na marginesie zauważyć przy tym tylko można, że organy nie kwestionują, iż wniosek skarżącej został złożony w dniu [...] czerwca 2012 r. Organy wskazują, że jedynie wpływ wniosku do dziekanatu nastąpił dopiero w dniu [...] czerwca 2012 r. Skoro więc jak też wskazują organy - zajęcia dydaktyczne zakończyły się w dniu 10 czerwca 2012 r., tym samym można również uznać, że wniosek skarżącej został jednak złożony przed zakończeniem zajęć dydaktycznych roku akademickiego 2011/2012.

W toku postępowania przed organem odwoławczym, jak i w swojej skardze skarżąca powoływała się na pismo prorektora ds. studenckich U[...] z [...] marca 2012 r.

Z przedmiotowego pisma wynika, że w stosunku do studentów, którzy zostali skreśleni

z listy studentów, posiadają absolutorium i przekroczyli dwa lata od jego uzyskania oraz studentów skreślonych na V roku studiów przed rokiem akademickim 2010/2011

w wyjątkowych przypadkach, gdy nie występują różnice programowe, dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie na jednolite studia magisterskie w trybie indywidualnym (bez różnic programowych) na dzień egzaminu dyplomowego. Z przedmiotowego pisma wynika nadto, że wznowienia, o których mowa wyżej, następują na zasadach określonych w Regulaminie Studiów U[...], a przedstawione zasady działania dotyczą wyłącznie roku akademickiego 2012/2013.

Tak więc fakt, że organy obu instancji odmawiają skarżącej wyrażenia zgody na wznowienie studiów w roku akademickim 2011/2012 w sytuacji gdy ta ubiega się

w swoim wniosku o wznowienie studiów w roku akademickim 2012/2013 nabiera jeszcze bardziej istotnego znaczenia mającego wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Zauważyć przy tym wypada, że mimo powołania się przez skarżącą na ww. pismo w odwołaniu, organ drugiej instancji nie podejmuje nawet próby wyjaśnienia czy sytuacja w jakiej znajduje się skarżąca nie stanowi wyjątkowego przypadku. Nadto, organ ten nie wykazał w swojej decyzji, że istnieją różnice programowe które uniemożliwiają wznowienie przez skarżącą jednolitych studiów magisterskich w trybie indywidualnym na dzień egzaminu dyplomowego. Organ ten wskazuje tylko, że nie jest możliwe uzupełnienie wyznaczonych przez prodziekana wydziału różnic programowych, co ma potwierdzać pismo z dnia [...] lipca 2012 r. Warto jednak zauważyć, że w aktach sprawy przekazanych Sądowi przez organ brak jest tego pisma.

Powyższe potwierdza tylko brak podjęcia przez organy wszelkich kroków do wyjaśnienia sprawy, zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, tj. naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a. Takie rozstrzygnięcia organów obu instancji należy więc również uznać za dowolne, tj. wydane z naruszeniem art. 80 K.p.a.

Zaskarżone rozstrzygnięcie jest decyzją odwoławczą wydaną na podstawie art. 138 K.p.a. Wskazać należy, że charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego

w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Decyzja organu drugiej instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu pierwszej instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu pierwszej instancji (T. Woś, J. Zimmermann, glosa do uchwały SN z dnia 23 września 1986 roku, III AZP 11/86, Pip 1989, z. 8, s. 147).

Wskazać również należy, że art. 7 K.p.a. nakłada na organ obowiązek uwzględnienia słusznego interesu strony. Zasadę tę w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stosowano nie tylko do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego (dowodowego), lecz także odnoszono do treści rozstrzygnięcia, tj. do stosowania norm prawa materialnego. W fundamentalnym dla tej kwestii wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 1981 r. sygn. akt SA 820/81, Sąd ten stwierdził, że jeżeli w sprawach pozostawionych przez przepisy prawa materialnego uznaniu administracyjnemu, nie stoi na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji w realizacji przyznanego potencjalnie uprawnienia, organ ten ma obowiązek załatwić sprawę w sposób pozytywny dla strony (ONSA 1981, nr 1, poz. 57). Powyższy pogląd jest utrwalony

w orzecznictwie sądowym, a rozpoznający niniejszą sprawę Sąd w pełni go podziela.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie zgadza się z poglądem pełnomocnika organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że w przypadku skarżącej nie ma zastosowania art. 257 ust. 4 ustawy o szkolnictwie wyższym.

Zgodnie z tym przepisem studenci jednolitych studiów magisterskich, którzy rozpoczęli studia przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą je ukończyć w tym trybie albo przenieść się na odpowiednie studia pierwszego stopnia, albo po spełnieniu wymagań określonych w regulaminie studiów - na odpowiednie studia drugiego stopnia.

Zdaniem pełnomocnika organu, ww. przepis w przypadku skarżącej nie ma zastosowania, bowiem z chwilą skreślenia z listy studentów, utraciła ona prawa studenckie. Nie można zgodzić się z ww. poglądem, gdyż w stosunku do osób, które znajdują się w takiej sytuacji jak skarżąca, tj. posiadają absolutorium, zostały skreślone z listy studentów i ubiegają się o wznowienie studiów należy analogicznie stosować przepisy dotyczące studentów. Nie ma bowiem żadnych podstaw, aby w stosunku do takich osób przepisów tych nie stosować. Oprócz instytucji wznowienia studiów nie ma bowiem innej regulacji prawnej która faktycznie umożliwiałaby przywrócenie takich osób na studia.

Na koniec - w związku z żądaniem zawartym w skardze, należy jeszcze wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do zmiany decyzji organu poprzez umożliwienie skarżącej wznowienia jednolitych studiów magisterskich. Sąd administracyjny, jak to wskazano już wyżej ocenia jedynie zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Wyrażenie zgody na wznowienie przez skarżącą studiów pozostaje w kompetencji organu, który może również odmówić jej wydania. Musi to jednak uczynić zgodnie z prawem.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ pierwszej instancji, mając na uwadze art. 153 p.p.s.a. zobowiązany będzie do wydania decyzji z uwzględnieniem poczynionych przez Sąd uwag. Organ po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie - zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., winien wydać stosowną decyzję, która zostanie w przekonywujący sposób uzasadniona, stosownie do treści art. 107 § 3 w związku z art. 11 K.p.a.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Orzeczenie

o kosztach znajduje oparcie w art. 200 p.p.s.a.