Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 502/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 16 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej M. S. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

M. S. (zwana dalej skarżącą), reprezentowana przez adwokata A. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 16 sierpnia 2018 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania skarżącej z pobytu stałego w [...], ul. [...]. Skarga została wniesiona pismem z dnia 20 września 2018 r., złożonym do organu listem poleconym - w dniu 20 września 2018 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie (k. 10 akt sądowych).

Zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 20 sierpnia 2018 r., jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy - do rąk dorosłego domownika, którego imię i nazwisko jest nie do odczytania.

Odpowiadając na skargę, Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje niezależnie od okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę.

Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, zaskarżona decyzja z dnia 16 sierpnia 2018 r. została doręczona skarżącej w dniu 20 sierpnia 2018 r. do rąk dorosłego domownika. Doręczenie to należy uznać za skuteczne, bowiem zgodnie z art. 43 K.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.

Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie rozpoczął dla skarżącej bieg w dniu 21 sierpnia 2018 r. i upływał w dniu 19 września 2018 r. (środa).

Tymczasem skarżąca złożyła skargę do organu drugiej instancji w czwartek - 20 września 2018 r., a więc już po terminie do jej wniesienia.

Wskazano wcześniej, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie drugim sentencji postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wedle którego sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.