Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1943/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005r sprawy ze skargi G W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 lipca 2002r. Nr [...] w przedmiocie wypłaty uposażenia za miesiąc [...] 2002r -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 4 lipca 2002 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2002 r. odmawiającą wypłaty mł. asp. w stanie spoczynku – G. W. uposażenia za miesiąc [...] 2002 r..

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że do Komendy Wojewódzkiej Policji wpłynęło, odwołanie G.W. - detektywa Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej KPP, od decyzji 1. dz. [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2002 r., odmawiającej wypłaty uposażenia za miesiąc [...] 2002 r. W odwołaniu zarzucił, że doręczenie mu dopiero w dniu [...] 2002 r. wydanego w II instancji rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji z dniem [...] 2002 r. rodzi skutek w postaci nabycia przez niego prawa do uposażenia za miesiąc [...] 2002 r., zgodnie z art. 105 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. Nr 7 z 2002 r., poz. 58). Roszczenie swoje opiera na art. 110 kpa, zgodnie z którym decyzja wiąże organ administracji od dnia jej doręczenia stronie. Do odwołania odniósł się Komendant Powiatowy Policji, który stwierdził, iż był związany rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, którym ustalono datę zwolnienia G W ze służby na dzień [...] 2002 r. Rozkaz ten stanowił, bowiem decyzję organu II instancji, która jest ostateczna. Tym samym G. W. nie pozostawał w służbie po dniu [...] 2002 r., a więc nie nabył prawa do uposażenia za miesiąc [...] 2002 r.

Odnosząc się do odwołania organ II instancji stwierdził, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] 2002 r. Komendant Powiatowy Policji zwolnił G. W. ze służby w Policji z dniem [...] 2002 r. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji. Od rozkazu tego wymieniony wniósł w ustawowym terminie odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Prowadząc postępowanie odwoławcze stwierdzono, że Komendant Powiatowy Policji wydając w dniu [...] 2002 r. rozkaz personalny o zwolnieniu G. W. z tym samym dniem ze służby w Policji, naruszył przepis art. 130 § 1 kpa zgodnie, z którym decyzja nie podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania. Uwzględniając to, organ Chrzanowie z dnia [...] 2001 r., w części dotyczącej daty zwolnienia mł. asp. G. W. ze służby w Policji, ustalając ją na dzień [...] 2002 r. W pozostałej części zaskarżony rozkaz utrzymano w mocy. Dalej organ stwierdza, że przywołanie przez wymienionego art. 110 kpa jako podstawy do kwestionowania nowej daty zwolnienia ze służby tj. dnia [...] 2002 r., jest bezpodstawne. Przepis ten określa, bowiem tylko związanie organu administracji wydaną decyzją, od momentu doręczenia lub zapoznania z nią strony, jak też wyznacza datę wejścia decyzji do "obrotu prawnego". Nie warunkuje jednak jej prawomocności. Tym samym uznał organ, iż data zwolnienia policjanta ze służby zawarta w rozkazie personalnym nr [...] została określona prawidłowo. W związku z tym, że G. W. na dzień [...] 2002 r. nie pozostawał w służbie, uposażenie za ten miesiąc mu nie przysługuje.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł G. W.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż organ nie zawiesił postępowania w sprawie o wypłatę wynagrodzenia za [...] 2002 r. mimo, iż została zaskarżona do Sądu decyzja o zwolnieniu ze służby. Zarzucił też nieprawidłową interpretację art. 110 kpa, a w szczególności rozbieżną j ego interpretację, co do wejścia w życie decyzji o zwolnieniu ze służby i jej prawomocności. Faktycznie skarżący kwestionuje datę zwolnienia ze służby. Ponadto podniósł, że w sprawie brał udział pracownik kom. M. M., który z mocy art. 24 § 3 powinien być wyłączony od rozpoznania sprawy, gdyż zeznawał jako świadek w sprawie karnej prowadzonej p-ko skarżącemu. W uzupełnieniu skargi zarzucił, że decyzja organu II instancji została wydana przez I Zastępcę Wojewódzkiego Komendanta Policji, co jest niezgodne z art. 6 a ust- 2 pkt 1 i 6 b ust. 5 ustawy o Policji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł ojej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa nie jest uzasadniony.

Decyzja z dnia [...] 2002 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zwolnieniu ze służby G. W. i ustalająca termin zwolnienia na dzień [...] 2002 r. jest decyzją ostateczną, a zaskarżenie jej do Sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji. Rozstrzygnięcie przez Sąd skargi w przedmiocie zwolnienia ze służby nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa dla niniejszego postępowania.

Należy podnieść w tym miejscy, że wyrokiem z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie do sygn. II SA/Kr 1260/02 skarga G. W na decyzję z dnia [...] 2002 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby z dniem [...] 2002 r. - została oddalona.

Zatem po dniu określonym w ostatecznej decyzji tj. po dniu [...] 2002 r. skarżący nie pozostawał w służbie i żądanie wypłaty za ten miesiąc wynagrodzenia jest nieuprawnione.

Również kolejny zarzut skarżącego, że w sprawie brał udział pracownik nadkom. M. M., który z mocy art. 24 § 3 kpa .winien być wyłączony od rozpoznania sprawy, jest chybiony.

Stosownie do treści art. 24 § 1 kpa Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:

1) w której jest stroną albo pozostaje zjedna ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki,

2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia,

3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,

5) w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji,

6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne,

7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

§ 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają także po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3).

§ 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika.

Powołany przepis wymienia taksatywnie przesłanki wyłączenia pracownika od udziału w sprawie. Żadna z tych przesłanek w sprawie nie zachodziła i nie została przez skarżącego wykazana.

Nadkom. M. M. był przesłuchany w charakterze świadka w sprawie karnej prowadzonej przeciwko skarżącemu, a nie w sprawie dotyczącej wypłaty wynagrodzenia, a zatem w zupełnie innym postępowaniu brak zatem przesłanki do jego wyłączenia.

Kolejny zarzut dotyczy braku uprawnień osoby wydającej decyzję w II instancji do wydania takiej decyzji. Decyzja z dnia 4 lipca 2002 r. została wydana i podpisana przez I Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji

Zgodnie z treścią art. 6 b pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w brzmieniu z daty wydania zaskarżonej decyzji "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcę komendanta wojewódzkiego Policji ". Zatem I zastępca komendanta wojewódzkiego mógł wydać zaskarżoną decyzję.

Mając powyższe na uwadze, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w sprawie naruszenia prawa przez organy orzekające, należało na mocy art. 151 ppsa orzec jak w sentencji wyroku.