Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1198/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6561
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 2, 3, 5, 6
journal: Dz.U. 2001 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.
article: art. 1 ust. 1 pkt 3 i 4, art. 2 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Dnia 27 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółdzielni A w L. na interpretację Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa X w L. na podstawie art. 14j § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) zwróciła się do Prezydenta Miasta L. o wydanie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: wnioskodawca jako spółdzielnia mieszkaniowa prowadzi działalność polegającą na dostarczeniu i zarządzaniu lokalami mieszkalnymi, garażami i oraz lokalami użytkowymi. Podstawą prowadzenia tej działalności jest art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. 2003 r. Nr 119 poz. 1116, ze zm. - zwanej dalej także "u.o.s.m."). Spółdzielnia nie prowadzi działalności polegającej na wynajmie lokali użytkowych, a jedynie posiada w swych zasobach lokale użytkowe, co do których ustanowiono własnościowe prawo do lokali użytkowych lub odrębna własność lokalu i w których członkowie spółdzielni, którym to prawo przysługuje prowadzą różnego rodzaju działalność gospodarczą. Powierzchnia tych lokali wraz z pomieszczeniami użytkowymi jako siedziba spółdzielni to łącznie [...] m2. Przy uwzględnieniu, że łączna powierzchnia będących w zasobach spółdzielni lokali mieszkalnych i użytkowych oraz garaży i miejsc postojowych wynosi [...] m2, a zatem lokale w których prowadzona jest działalność gospodarcza to zaledwie [...] % sumy wszystkich lokali spółdzielni. Spółdzielnia nie prowadzi działalności inwestycyjnej.

W zasobach wnioskodawcy znajdują się nieruchomości stanowiące mienie Spółdzielni przeznaczone do wspólnego korzystania dla mieszkańców danego osiedla. Przedmiotowe nieruchomości zabudowane są drogami, chodnikami oraz parkingami .

Budowle te, zarówno znajdujące się na terenie nieruchomości mieszkaniowych, jak i na terenie mienia do wspólnego korzystania, służą w przeważającej części zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych związanych z zamieszkiwaniem w danym budynku, o czym świadczy udział procentowy powierzchni lokali mieszkalnych w powierzchni ogółem budynków mieszkalnych - stanowiący [...] % tej powierzchni.

W dalszej kolejności spółdzielnia podniosła, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie każda zatem budowla, ale tylko "związana z prowadzeniem działalności gospodarczej" podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Przez zwrot legislacyjny "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" należy rozumieć okoliczność faktyczną polegającą na rzeczywistym wykorzystywaniu (zajęciu) określonej części budynku mieszkalnego na prowadzenie działalności gospodarczej, tj. prowadzeniu w tej części budynku (np. lokalu użytkowym) działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. Za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej nie będą mogły być uznane natomiast te części budynku, które są wykorzystywane (zajęte) na cele mieszkalne, nawet wówczas, gdy ich oddanie przez spółdzielnię (lub innego właściciela będącego przedsiębiorcą) do korzystania osobom trzecim dla zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych (zajęcie na cele mieszkalne), nastąpiło w ramach gospodarczej działalności spółdzielni mieszkaniowej/innego przedsiębiorcy. Z tych też względów z redakcji wskazanych unormowań nie wynika by intencją ustawodawcy było objęcie powierzchni lokalu mieszkalnego (wykorzystywanego faktycznie tylko na cel mieszkalny) podatkiem przewidzianym dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W związku z powyższym podatnik przedstawił własne stanowisko, zgodnie z którym w świetle powołanych wyżej poglądów podatkiem od nieruchomości powinny być obciążone budowle tylko w tej części w jakiej związane są one z prowadzoną działalnością gospodarczą tj. w przypadku wnioskodawcy [...] % ich wartości. Przyjęcie takiego stanowiska spowoduje skutki prawne w postaci podstawy do złożenia korekty deklaracji podatkowej i zwrotu podatku w części obejmującej podatek od nieruchomości naliczony za nieruchomości, które nie są związane z prowadzoną przez Spółdzielnię działalnością gospodarczą, a zatem w części 98,48% kwoty podatku od nieruchomości.

Prezydent Miasta L. w pisemnej interpretacji indywidualnej z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], działając na podstawie art.14 j § 1, art. 14 b § 3, art. 14 c, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm., - zwanej dalej także "O.p."), postanowił uznać stanowisko podatnika jakim jest Spółdzielnia Mieszkaniowa X w L. o udzielenie interpretacji przepisów art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., zwanej dalej także "u.p.o.l.") w zakresie opodatkowania części budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ interpretacyjny wyjaśnił na wstępie, iż stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast w myśl art. 1a ust. 1 pkt 3 tej ustawy, budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości w zakresie budowli konieczne jest zatem ustalenie, czy budowle znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy lub podmiotu prowadzonego działalność gospodarczą. Podmioty na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości określa art. 3 ust. 1 u.p.o.l.

W myśl art. 1 ust. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnie te mają możliwość prowadzenia również innej działalności gospodarczej na zasadach określonych w odrębnych przepisach i w statucie, jeżeli działalność ta jest związana bezpośrednio z realizacją celu, o którym mowa w powołanym wyżej ust. 1. użycie przez ustawodawcę zwrotu "inną działalność gospodarczą" wyraźnie wskazuje, że tak właśnie kwalifikuje on działalność o której mowa w art. 1 ust. 3 ustawy.

Z kolei przez działalność gospodarczą należy rozumieć działalność, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095), a do której odsyła art. 1a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Przepis ten stanowi, iż działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Z załączonej do wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego informacji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że Spółdzielnia prowadzi działalność w postaci:

- zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie;

- wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;

- realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków;

- kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek.

Powyższe stanowi przesłankę do uznania spółdzielni za podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Jak już wskazał organ wszystko co jest w posiadaniu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą jest związane z działalnością gospodarczą za wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami.

Zdaniem organu interpretacyjnego wskazane we wniosku budowle (drogi, chodniki, parkingi) należy uznać za budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Obowiązek podatkowy dotyczy wszystkich budowli posiadanych przez spółdzielnię i nie można go ograniczać jedynie do budowli, które odnoszą się do lokali użytkowych. W ocenie organu brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw do przyjęcia, iż opodatkowaniu podlega jedynie część budowli i określania jej jako procentowy udział powierzchni użytkowej lokali użytkowych do powierzchni ogółem.

Pismem z dnia [...] maja 2013 r. wnioskodawca wezwał organ interpretacyjny do usunięcia naruszenia prawa i zmiany przedmiotowej interpretacji. W wezwaniu zarzucił organowi: niepełną ocenę stanowiska wnioskodawcy oraz wadliwe uzasadnienie prawne tej oceny. Strona ponownie przytoczyła obszerną argumentację zawartą we wniosku jak również podniosła, iż błędem było potraktowanie Spółdzielni jako wyłącznie przedsiębiorcy podczas gdy prowadzona przez nią działalność gospodarcza ma charakter marginalny, powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2001 r. – sygn. akt FPK 5/01.

W dniu [...] lipca 2013 r. Prezydent Miasta L. stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

W dniu [...] lipca 2013 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła skargę na przedmiotową interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez uznanie, ze warunkiem opodatkowania wszystkich budowli należących do skarżącej Spółdzielni, jest fakt posiadania ich przez przedsiębiorcę, podczas gdy przedmiotem opodatkowania powinna być wyłącznie część tych budowli przeznaczona faktycznie na prowadzenie działalności gospodarczej,

- naruszenie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l poprzez uznanie, iż budynki i budowle należące do Spółdzielni w całości należy co do zasady zakwalifikować jako związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, podczas gdy na prowadzenie takiej działalności wykorzystywane są w niewielkiej części.

Pełnomocnik skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie od Prezydenta Miasta L. na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia radcy prawnego.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że w ocenie skarżącej podatkiem od nieruchomości powinny być obciążone budowle i budynki tylko w tej części w jakiej związane są one z prowadzoną przez Skarżącą działalność gospodarczą. Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność polegającą na dostarczaniu i zarządzaniu lokalami mieszkalnymi, garażami oraz lokalami użytkowymi. W przedstawionym przedmiocie działania nie można więc przypisać spółdzielni mieszkaniowej statusu przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Działalnością gospodarczą będzie natomiast wynajem lokali użytkowych, dzierżawa terenów (art. 5 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych).

Zdaniem strony skarżącej nie ulega wątpliwości, że omawiane budowle tj. drogi, chodniki i parkingi służą w przeważającej części zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych związanych z zamieszkiwaniem w danym budynku, a więc nie są związane z działalnością gospodarczą spółdzielni. Wobec niejednorodnego charakteru działalności spółdzielni mieszkaniowej, kryterium li tylko posiadania budowli nie może być kryterium decydującym. Istotne tu jest ustalenie z jakiego rodzaju działalnością budowle te są związane.

Jak podała spółdzielnia, w nieruchomościach mieszkaniowych powierzchnia lokali mieszkalnych w powierzchni ogółem budynków mieszkalnych wielorodzinnych stanowi [...] %, a powierzchnia lokali użytkowych wynajmowanych [...] %. Traktując wynajem lokali użytkowych jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przyjąć należy, że tylko odpowiednia część budowli może być obciążona podatkiem od nieruchomości. Organ nie ustosunkował się również do powoływanego przez skarżącą wyroku Wojewódzkiego Sadu administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 listopada 2010 r. – sygn. akt I SA/Gl 732/10

W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Z faktu, że Spółdzielnia zajmuje się odpłatnym zarządem lokalami mieszkalnymi, użytkowymi, garażami wynika, ze winna być kwalifikowana jako podmiot prowadzący działalność gospodarcza (uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2006 r., III CZP 21/02).

Odnosząc się do treści wyroku NSA z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. II FSK 933/11 organ wskazał, że w procesie interpretacji prawa podatkowego znajduje zastosowanie przede wszystkim wykładnia językowa rozumiana szeroko jako proces ustalania treści norm prawnych na podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis. Zastosowanie ma również wykładnia systemowa, jednakże wykładnie te służą interpretacji prawa podatkowego jedynie w granicach zakreślonych przez wykładnię językowa. W przypadku, gdy w danej ustawie znajduje się definicja legalna danego pojęcia lub zwrotu, to należy uznać, że mają one takie znaczenie jakie nadaje im sam prawodawca. Gdyby intencją ustawodawcy było wyłączenie z opodatkowania budowli związanych z budynkami mieszkalnymi, to wskazałby je obok tych budynków i gruntów w części przepisu regulującego wyjątek.

Zdaniem organu ważne jest tylko kryterium posiadania przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, nie zaś kryterium istnienia związku budowli z działalnością gospodarczą. W wydanej interpretacji uzasadniono, dlaczego obowiązek podatkowy dotyczy wszystkich budowli posiadanych przez skarżącą i wskazano, że nie można go ograniczać tylko do budowli, które odnoszą się do lokali użytkowych. Organ podatkowy zgodził się, że istnieje możliwość opodatkowania tylko części budowli ustalonej w sposób procentowy, w rozpatrywanej sprawie takie rozwiązanie nie znajduje jednak zastosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z normą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, dalej: p.p.s.a.) takiej kontroli podlegają także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Treść art. 14c Ordynacji podatkowej stanowi, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (§ 1 zd. 1), zaś w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2). Oznacza to, że organ wydający interpretację ocenia stanowisko wnioskodawcy zarówno wówczas, gdy jest ono prawidłowe jak i nieprawidłowe, a w tym drugim przypadku – zawiera wskazanie właściwego stanowiska.

Rozpoznając skargę na interpretację prawa podatkowego sąd administracyjny kontroluje poprawność merytoryczną dokonanej interpretacji oraz prawidłowość prowadzonego w tej sprawie postępowania interpretacyjnego.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest interpretacja przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości w zakresie opodatkowania mienia spółdzielni mieszkaniowej w postaci budowli niezwiązanych z działalnością gospodarczą a służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Zdaniem Spółdzielni wszystkie budowle (drogi, parkingi i chodniki i inne budowle) związane z budynkami mieszkalnymi i garażami, w których nie jest prowadzona działalność gospodarcza nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, mimo iż są one własnością lub współwłasnością Spółdzielni.

Jeśli chodzi o opodatkowanie budowli przedmiotem zainteresowania ustawodawcy są tylko te budowle lub ich części, które są "związane z prowadzeniem działalności gospodarczej". Konieczne jest zatem odniesienie się do definicji "budowli" jak również pojęcia "działalności gospodarczej"

Ustawa podatkowa nie dysponuje własną definicją budowli, lecz sięga w tej materii do norm ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (tj. Dz. U 2006r., Nr 156, poz. 1118). Budowla to obiekt budowlany, którym nie jest budynek ani obiekt małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Budowlami dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości będą budowle zdefiniowane i wyliczone w art. 3 Prawa budowlanego takie jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne, ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe i urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody oraz inne, wymienione w tym przepisie.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie istotne jest wyjaśnienie kwestii statusu prawnego spółdzielni mieszkaniowych. Treść art. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, iż celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych oraz domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Równocześnie jednak ustawodawca w art. 1 ust. 6 przywołanej ustawy zezwala spółdzielniom na prowadzenie także innej działalności gospodarczej na zasadach określonych w odrębnych przepisach i w statucie, jeżeli działalność ta jest związana bezpośrednio z realizacją powyższych celów.

Zgodnie z art. 1 a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć działalność, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Powołany przepis stanowi, iż działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób ciągły i zorganizowany.

Spółdzielnia mieszkaniowa – stosownie do dokonanego w statucie wyboru - może prowadzić każdy rodzaj działalności spośród rodzajów działalności wymienionych w art. 1 ust. 2 u.o.s.m. Może również prowadzić działalność określoną w art. 1 ust. 5 i 6 u.o.s.m. Żaden z tych rodzajów działalności nie ma charakteru obligatoryjnego. Obligatoryjny charakter ma natomiast, jeżeli zachodzą okoliczności w tym przepisie wskazane, działalność określona w art. 1 ust. 3 u.o.s.m. Zgodnie z jego treścią spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków. Przepis art. 1 ust. 3 u.o.s.m. czyni ze spółdzielni mieszkaniowej instytucjonalnego zarządcę nieruchomości, który zarządza nieruchomościami swoimi i swoich członków z obowiązku nałożonego ustawą (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1891/08).

Wskazać należy, iż w orzecznictwie akcentuje się okoliczność, że działalność spółdzielni mieszkaniowej w zakresie zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie i nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków jest obligatoryjną działalnością gospodarczą takiej spółdzielni (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., III CZP 21/02). W różnych sprawach dotyczących takiego zarządu spółdzielnia będzie więc traktowana jak przedsiębiorca (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., II CK 374/02). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 marca

2004 r., sygn. akt II CK 53/03 wywiódł, że spółdzielnia mieszkaniowa jest podmiotem gospodarczym i w zakresie prowadzonej przez siebie działalności ukierunkowanej na szeroko pojęte zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych swoich członków musi być traktowana tak samo, jak inni przedsiębiorcy.

Podstawą do kwalifikowania Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy jest również fakt prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na zarządzaniu nieruchomościami wykonywanymi na zlecenie, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, którą także w ten sposób kwalifikuje Spółdzielnia.

Zatem stwierdzić należy, że organ interpretacyjny prawidłowo zakwalifikował Spółdzielnię jako przedsiębiorcę. Sformułowanie definicji legalnej art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nakazuje – w celu zakwalifikowania gruntu, budynku czy budowli jako związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej – ustalenie, czy grunt, budynek czy budowla znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Użyte określenia przedsiębiorca oraz inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą mają charakter klasyfikacyjny a nie typologiczny. Badany podmiot albo jest przedsiębiorcą lub innym podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, albo nim nie jest. Ustawodawca nie wiąże kwalifikacji z rodzajem działalności, lecz ze statusem podmiotu. Kwalifikacji podmiotu jako przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie uchybia okoliczność, iż prowadzi on również inną działalność niż działalność gospodarcza. Z tego względu podnoszona w skardze argumentacja, że Spółdzielnia prowadzi zarówno działalność mającą charakter działalności gospodarczej, jak też działalność o innym charakterze, nie pozbawia jej statusu przedsiębiorcy. W tym miejscu ze względów porządkowych należy jeszcze wskazać – z odniesieniem do wyżej prezentowanej argumentacji dotyczącej zarządu nieruchomościami – że wbrew prezentowanym przez Spółdzielnię poglądom brak podstaw do twierdzenia, że tylko w minimalnym zakresie prowadzi ona działalność gospodarczą.

Znajduje uzasadnienie podgląd, iż "spółdzielnia mieszkaniowa będąca przedsiębiorcą w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., tj. od momentu wejścia w życie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.o.p.l., zawierającego definicję gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w ramach której istotnym jest sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę gruntów budynków lub budowli, zobligowana jest do płacenia podatku od nieruchomości wg najwyższej stawki od wszystkich lokali, które nie stanowią lokali mieszkalnych. Nie ma przy tym żadnego znaczenia fakt wykorzystywania tych lokali lub ich związek z prowadzeniem działalności gospodarczej"

Poglądy wyrażone w uchwale składu pięciu sędziów NSA z dnia 4 czerwca

2001 r., sygn. akt FPK 5/01 na treść której powołuje się skarżąca dotyczą innego stanu prawnego (przed 1 stycznia 2003 r.) i nie mogą zostać uwzględnione przy interpretacji przepisu w nowym brzmieniu. Z tych samych względów nie jest możliwe dokonanie interpretacji przepisów z uwzględnieniem poglądów zamieszczonych w przedmiotowym wyroku. Wykładni prawa jest poddawany przepis w brzmieniu aktualnie obowiązującym. Prawidłowo przeprowadzony proces interpretacyjny winien uwzględniać również kontekst systemowy w brzmieniu aktualnym.

Sąd podziela pogląd co do kwalifikowania zarządzania nieruchomościami jako działalność gospodarczą. W wyroku NSA z dnia 15 stycznia 2013r., sygn. II FSK 933/11 wskazano, iż Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, koncentrując się na wykładni art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., całkowicie pominął analizę art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., co zapewne wynika z błędnego założenia, że spółdzielnia mieszkaniowa nie jest przedsiębiorcą (podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą). opodatkowanie będących w posiadaniu spółdzielni mieszkaniowej budynków, kwalifikowanych jako mieszkalne (jednorodzinne, dwurodzinne lub wielorodzinne), a to według stawek podatku od nieruchomości właściwych dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, uzależnione jest od tego, czy budynki te lub ich części zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w przedstawionym wyżej rozumieniu.

Czyniąc rozważania co do treści przedmiotu interpretacji złożonej przez Spółdzielnię Mieszkaniową, pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego Prezydenta Miasta L. zgodnie z wnioskiem określa jej zakres przez wskazanie opodatkowania części budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jako nieprawidłowe. Organ odniósł się przede wszystkim do treści przedmiotu prowadzonej działalności spółdzielni, wskazując na informację z Krajowego Rejestru Sądowego i w konsekwencji przyjęcia, że budynki i budowle będące w jej posiadaniu należy zakwalifikować co do zasady w myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W związku z tym, że zaskarżona interpretacja podatkowa odpowiada prawu Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.