Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1126/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 184 w zw. z art. 197§ 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 933/11 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie ze skargi S. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 933/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił wniosek S. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. oddalono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 7 sierpnia 2013 r. oraz odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 23 października 2012 r. odmawiającego sprostowania protokołu rozprawy. Przedmiotowe postanowienie skarżący otrzymał w dniu 20 lutego 2013 r. W dniu 5 kwietnia 2013 r. skarżący złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. We wniosku tym podał, że w okresie od 25 lutego 2013 r. do dnia 2 kwietnia 2013 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. skarżący został wezwany do uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu poprzez przedłożenie, w terminie 7 dni, kserokopii zaświadczeń lekarskich, bądź też zaświadczenia od pracodawcy, że we wskazanym okresie skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim. Przedmiotowe wezwanie S. K. otrzymał w dniu 6 maja 2013 r., jednak w zakreślonym terminie nie przedstawił żadnych dokumentów lekarskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając wniosek o przywrócenie terminu stwierdził, że skarżący nie wykazał niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", co oznacza, iż wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony.

W ocenie Sądu I instancji, nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, jakoby przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 25 lutego 2013 r. do dnia 2 kwietnia 2013 r., ponieważ są one gołosłowne i pomimo wezwania sądu skarżący w żaden sposób ich nie uprawdopodobnił. W szczególności skarżący nie przedstawił przedmiotowych zwolnień lekarskich na które się powoływał, ani też nie przedłożył innego dowodu np. zaświadczenia od pracodawcy, że w przedmiotowym okresie przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Jednocześnie wskazano, że sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie świadczy o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu. Nie musi ono oznaczać niemożność dokonania w sposób prawidłowy konkretnej czynności procesowej, zwłaszcza gdy z treści przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący może chodzić. Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu, tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony.

Zażalenie na powyższe postanowienie S. K., zarzucając naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. i art. 87 § 2 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący wskazał we wniosku o przywrócenie terminu, iż bez własnej winy nie dotrzymał terminu do wniesienia zażalenia ze względu na swój stan zdrowia (tj. nagłą chorobą uniemożliwiającą mu prowadzenie spraw i dokonywanie czynności w okresie, w którym upływał termin do złożenia zażalenia) i zgodnie z zobowiązaniem Sądu przedłożył dokument na okoliczność, iż w przedmiotowym okresie przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zaskarżone postanowienie pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym ciężar uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy spoczywa na wnioskodawcy (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r. Wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie błędnie wskazał, że skarżący nie przedstawił zwolnień lekarskich, na które się powoływał we wniosku o przywrócenie terminu, ani też nie przedłożył innego dowodu np. zaświadczenia od pracodawcy, jednak powyższe uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie jest jeszcze okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie wiążącego stronę terminu. Przesłanką do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być choroba, jednak musi mieć charakter niespodziewany, uniemożliwiający stronie w sposób obiektywny podjęcie określonych czynności w postępowaniu sądowym.

Z przedstawionego zaświadczenia z Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie z dnia 27 maja 2013 r. wynika, że S. K. był niezdolny do pracy w dniach od 21 stycznia do 1 lutego 2013 r., od 25 lutego do 11 marca 2013 r., od 18 marca do 2 kwietnia 2013 r. oraz od 22 kwietnia do 23 kwietnia 2013 r. przy czym jak wskazał skarżący we wniosku o przywrócenie terminu jego choroba nie miała charakteru nagłego. Z wniosku tego wynika bowiem, że stan zdrowia skarżącego nie pozwalał na złożenie wniosków o sprostowanie protokołów rozprawy, gdyż nasiliły się m. in. zaburzenia widzenia po przebytym wirusowo-bakteryjnym zapaleniu narządu wzroku. Objawy chorobowe pogłębiał i zaostrzał stan hipoglikemii. Ponadto w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że jest przewlekle chory, z orzeczonym stopniem niepełnosprawności, po przebytym udarze mózgu. W wyniku czego występują niedowłady w rękach, zaburzenia widzenia, pamięci, w utrzymaniu równowagi, utrudnione jest myślenie.

Przedstawione przez S. K. okoliczności nie wskazują, że jego choroba była ani nagła ani tego rodzaju by obiektywnie mogła stanowić przeszkodę w złożeniu zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r. Ponadto nie podano żadnych okoliczności, które pozwalałyby uznać, iż choroba uniemożliwiła mu wychodzenie z domu czy też wyłączała możliwość działania skarżącego w sprawie, chociażby przez pełnomocnika. Na powyższe wskazuje treść uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, w którym skarżący powoływał się na obecność w czytelni akt Sądu i kilkukrotną próbę zapoznania się z dokumentacją. Brak jest zatem podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.

Ze wskazanych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.