Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 177/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant sekretarz sądowy Grzegorz Oracz po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011r. na rozprawie sprawy ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący P.K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2006r. została wydana w następującym stanie faktycznym:

Na podstawie upoważnienia do kontroli z dnia [...] lutego 2010r., pracownicy Urzędu Skarbowego przeprowadzili u P.K. kontrolę podatkową w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od [...] maja 2006 r. do [...] kwietnia 2009 r. i od [...] czerwca do [...] grudnia 2009 r.

W związku z ustaleniami postępowania kontrolnego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu wobec P.K. postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług m.in. za listopad 2006r.

P.K. w kontrolowanym okresie prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo "K". W ramach prowadzonej działalności świadczył usługi transportowe przewozu drewna oraz prowadził sprzedaż drewna.

W wyniku przeprowadzonej kontroli przedłożonych faktur VAT oraz rejestru sprzedaży za listopad 2006r. organ pierwszej instancji nie stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu podatku VAT należnego za ten okres.

Z uwagi natomiast na dokonane decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2010r. Nr [...] rozliczenia podatku od towarów i usług za poprzedni okres rozliczeniowy, tj. październik 2006r., wyniku którego kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wyniosła 2.657,0 zł. decyzją z [...] września 2010r. Nr [...] organ I instancji dokonał rozliczenia podatku VAT za listopad 2009r. – określając za ten okres kwotę zobowiązania podatkowego podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 2.875,0 zł.

Od ww. decyzji organu I instancji Strona wniosła odwołanie.

Dyrektor Izby Skarbowej orzeczeniem z dnia [...].12.2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2010r. Nr [...].

Na decyzję organu II instancji Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, w której zarzucił:

1) naruszenie przepisów art.122, art. 125 oraz art.187 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezebranie całego materiału dowodowego, co doprowadziło

do arbitralnego przyjęcia, iż z całego zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że faktury dokumentujące zakup drewna przez P.U.H. "K" P.K. od P.P.U.H "D" s.c. stwierdzają czynności niedokonane oraz do zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych faktur dokumentujących zakup drewna;

2) naruszenie art.122, art.180 §1, art.187 §1 i art.188 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz naruszenie wyrażonej

w art.121 §1 cyt. ustawy zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych poprzez przyjętą przez organ odwoławczy argumentację uzasadniającą oddalenie zarzutu o nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów;

3) naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i tym samym uchybienie przepisowi art.121 §1 Ordynacji podatkowej, m.in. poprzez sugestie i supozycje organu odwoławczego, wyszukiwanie na siłę sprzeczności, tam, gdzie ich nie ma, pomijanie przez organ okoliczności niewygodnych dla lansowanych przez siebie tez, wyrywanie niektórych wypowiedzi z kontekstu całości ustaleń i ocenianie ich w oderwaniu od innych, powtarzanie w wielu miejscach skarżonej decyzji tej samej tezy o rzekomym składaniu fałszywych zeznań

i wyjaśnień, mające stworzyć wrażenie, że składając zeznania i wyjaśnienia strona skarżąca mija się z prawdą, zmienia zeznania, co ma potwierdzić tezę o nierzetelności strony skarżącej;

4) naruszenie przepisów art.121 §1, art.122, art.125 §1 i art.187 §1 Ordynacji podatkowej przez to, iż w skarżonej decyzji i w toku poprzedzających ją postępowań organy podatkowe obu instancji, przy ocenie okoliczności, czy strona skarżąca przewidywała bądź mogła przewidywać, że dokonywane przez nią transakcje zakupów drewna stanowią oszustwo podatkowe, a strona skarżąca uczestniczy w nielegalnym procederze, nie wzięły pod uwagę przywołanych przez stronę skarżącą okoliczności, dotyczących stanu zdrowia, wieku, zażywanych leków, indywidualnych cech charakteru;

5) naruszenie zasady wyrażonej w przepisie art.121 §1 Ordynacji podatkowej poprzez odmawianie stronie skarżącej prawa do uznania, że miała ona prawo ufać w rzetelność wcześniejszych ustaleń organu podatkowego, dokonanych po przeprowadzeniu u niej dwóch kontroli obejmujących swym zakresem 4 miesiące 2008r. oraz maj 2009r.,

w rezultacie których nie stwierdzono jakichkolwiek nieprawidłowości;

6) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem, przepisów: art.88 ust.3a pkt4 lit.a) ustawy o podatku od towarów i usług i co za tym idzie przepisu art.21 §3 Ordynacji podatkowej wynikającym z ich bezzasadnego zastosowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą z zaskarżonej decyzji. Wskazał jednocześnie, że zarzuty nie odnoszą się do przedmiotowej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Należy podkreślić, że zgodnie z art.1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

W świetle art.3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, Nr 1270 ze zm. - zwanej "p.p.s.a."), kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Stosownie do art.134 §1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Z art.145 §1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Mając na względzie powyższy wzorzec kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że w rozliczeniu podatku

od towarów i usług za listopad 2006r. nie zostały stwierdzone nieprawidłowości

w rozliczeniu podatku należnego i naliczonego za ten okres.

Wydanie zaskarżonej decyzji było konsekwencją wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej orzeczenia z dnia [...].09.2010r. nr [...] za poprzedni okres rozliczeniowy utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].12.2010 roku Nr [...] mającej wpływ na prawidłowe rozliczenia podatku od towarów i usług za listopad 2006 roku.

Z uwagi bowiem, na dokonanie decyzjami organów dnia [...].09.2011r. i [...].12.2010 roku rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2006r. w wyniku którego kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wyniosła 0 zł. zasadnie organ odwoławczy ustalił, iż w rozliczeniu podatku VAT za listopad 2006r. kwota nadwyżki z poprzedniej deklaracji również wynosi 0 zł.

Zatem, zadeklarowanie przez Skarżącego w deklaracji VAT-7 za listopad 2006r. kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości 12.212,00zł. spowodowało zawyżenie w rozliczeniu podatku VAT za ten okres kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji i tym samym kwoty podatku naliczonego do odliczenia o kwotę 9.555,0 zł.

Bezsprzecznie, organy zobowiązane były uwzględnić ustalenia wynikające z decyzji za poprzedni okres rozliczeniowy (październik 2006r.), dotyczące wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres. Ustalenia te miały bezpośredni wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług za listopad 2006r. Z tego też względu w zakresie zaskarżonej decyzji organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego.

Należy podkreślić, że zarzuty podniesione w skardze dotyczą innych okresów rozliczeniowych – tych, w których stwierdzono obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur w których jako wystawca widniała PUH "D" s.c..

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, organ podjął niezbędne działanie w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Rozliczenie podatku od towarów i usług za listopad 2006r. prawidłowo ograniczało się do uwzględnienia wydania decyzji dotyczącej poprzedniego okresu rozliczeniowego.

W rozliczeniu za miesiąc listopad 2006r. organy nie kwestionowały żadnych transakcji

w których stroną był skarżący.

W tym miejscu należy podkreślić, że decyzja w zakresie prawidłowego ustalenia

stanu faktycznego dotyczącego rozliczenia podatku od towarów i usług za październik

2006r. stanowi przedmiot odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Dopóki w obrocie znajduje się ostateczna decyzja dotycząca podatku od towarów i usług za październik 2006r. w zakresie kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy - zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Z uwagi na powyższe organ zasadnie stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za listopad 2006r. polegające na zawyżeniu kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości określonej w decyzji.

W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze, tj. naruszenia: art.21 §3, art.121 §1, art.122, art.125 §1, art.180 §1, art.187 §1 i art.188 Ordynacji podatkowej oraz art.88 ust.3a pkt4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług nie odnoszą się do niniejszej sprawy. Tym samym stwierdzić należy, że są niezasadne.

Wobec powyższego skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sędzia WSA J. Wierchowicz Sędzia WSA A. Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA S. Kowalczyk