Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1355/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3 , art 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 530/16 o odrzuceniu skargi H. L. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego oraz nałożenia obowiązku uzyskania decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 530/16 odrzucił skargę H. L. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego oraz nałożenia obowiązku uzyskania decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydział z dnia 9 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie siedmiu brakujących egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone prawidłowo skarżącej 11 sierpnia 2016 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie nadesłała siedmiu brakujących odpisów skargi. W tej sytuacji Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).

Skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu podniesiono, że 11 sierpnia 2016 r. skarżąca odebrała korespondencję z Sądu zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie jej 7 odpisów oraz formularz PPF w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca zrozumiała wezwanie w ten sposób, że ma przedłożyć w Sądzie 7 odpisów formularza PPF, co też uczyniła. Do momentu odebrania postanowienia o odrzuceniu skargi skarżąca nie wiedziała, że nie uzupełniła braków formalnych skargi - była przekonana, że składając 7 odpisów formularza PPF wywiązała się z zobowiązania nałożonego przez Sąd. Pełnomocnik wskazał, że w związku z przytoczonymi okolicznościami złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 4 października 2016 r., wniesionym tego samego dnia co zażalenie na postanowienie z dnia 29 września 2016 r., skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie.

W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 7 odpisów - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącej w dniu 11 sierpnia 2016 r., zatem termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał z dniem 18 sierpnia 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała wymaganych odpisów skargi. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Argumentacja skarżącej, że błędnie zrozumiała otrzymane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie daje podstaw do podważenia prawidłowości doręczenia jej tego wezwania. W wezwaniu bowiem precyzyjnie określono, że dotyczy ono nadesłania odpisów skargi z dnia 9 sierpnia 2016 r. (data wpływu do Sądu) na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Wyjaśnić też należy, że rozpoznając środek odwoławczy od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje stanowisko Sądu pierwszej instancji co do faktu uchybienia terminowi, nie bada natomiast przyczyn, z powodu których strona nie dochowała tego terminu. Okoliczności te mogą być natomiast badane przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu, a taki wniosek w niniejszej sprawie skarżąca również złożyła.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.