Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 74/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 375/17 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odmówił M. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym.

Sąd I instancji wskazał, że wymieniona decyzja SKO została doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi, w dniu 4 maja 2017 r.

W dniu 25 maja 2017 r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo M. K. z dnia 23 maja 2017r., skierowane do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości i Pana J. K., przy którym nie przedstawiono żadnego załącznika, w szczególności skargi na wymienioną decyzję z dnia [...] kwietnia 2017r.

W dniu 23 czerwca 2017 r., storna złożył w siedzibie organu odwoławczego skargę na powołane rozstrzygnięcie, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. "w związku z zaginięciem jego skargi".

W piśmie z dnia 3 lipca 2017 r. strona poinformowała, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego zawartym w odpowiedzi na skargę, przesyłka z dnia 24 maja 2017r. zawierała wniesioną w ustawowym terminie skargę. W tym zakresie M. K. skierował do Prokuratury Rejonowej K.-W. zawiadomienie o popełnieniu przez urzędnika przyjmującego przedmiotową korespondencję przestępstwa, polegającego na poświadczeniu nieprawdy. Strona, przedstawiając rozbudowaną argumentację dotyczącą powyższych okoliczności, ponownie oświadczyła, że w dniu 24 maja 2017r. nadała do organu odwoławczego skierowaną do Sądu skargę. W końcowej treści pisma skarżący podniósł "z ostrożności" o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Sąd I instancji przywołując art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) oraz wskazując na treść pisma strony z dnia 3 lipca 2017 r. w jego zakresie, gdzie "z ostrożności" wniosła o "przywrócenie mi terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, jako że uchybienie nie nastąpiło z mojej winy", stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosił winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Brak było bowiem w ogóle uzasadnienia złożonego w tym zakresie wniosku, zwłaszcza w sytuacji gdy prezentowane dotychczas stanowisko strony było wręcz przeciwne. M. K. eksponował przede wszystkim okoliczność, że skarga została wniesiona w terminie. W tym zakresie Sąd wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 14 września 2017r., sygn. II GZ 667/17 zauważył, że argumentacja zażalenia (od prawomocnego postanowienia tut. Sądu o odrzuceniu skargi) była niespójna "skoro skarżący twierdzi, że złożył skargę w terminie, a pismo adresowane do ww. podmiotów (Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości i p. J. K.) skargą nie było".

M. K. zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez odmowę przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi podczas gdy w rzeczywistości skarżący wniósł (ponownie) skargę w dniu 23 czerwca 2017 r., bez swojej winy oraz uprawdopodobnił okoliczność świadczące o braku jego winy.

Podnosząc ten zrzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. do ponownego rozpoznania.

Uczestnik postępowania E. O., w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynności miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie zawierającym wniosek, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Analiza akt sprawy, w szczególności wniesionej przez skarżącego skargi na decyzję SKO oraz pisma strony z dnia 3 lipca 2017 r., za trafną uznać należy ocenę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jakiej dokonał Sąd I instancji.

Sformułowany w powołanym piśmie z dnia 3 lipca 2017 r. wniosek, jak słusznie wskazał Sąd I instancji miał charakter wniosku pomieszczonego w tym piśmie niejako z ostrożności procesowej. Wskazuje na to sama treść pisma, gdzie strona podniosła, że z "ostrożności proszę o uwzględnienie moich wyjaśnień i przywrócenie mi terminu do wniesienia skargi...". Strona wskazując dalej, że uchybienie nie nastąpiło z jej winy, nie rozwija dalej swojego twierdzenia wskazując na konkretne okoliczność mogące przemawiać za zasadnością takiego twierdzenia.

Nie sposób również, jak sugeruje się w zażaleniu, przyjąć aby sama, obszerna, treść pisma skarżącego z dnia 3 lipca 2017 r., poprzedzającego wniosek o przywrócenie uchybionego terminu wskazywała, że faktycznie miały lub mogły mieć miejsc okoliczności, których skutkiem było niezawinione przez stronę wniesienie skargi dopiero w dniu 23 czerwca 2017 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Poza bowiem kategorycznym wskazywaniem przez stronę, że skarga stanowiła jedno z dwóch pism skierowanych do organu i że została ona "zgubiona" przez urzędnika SKO, skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów lub dowodów mogących wskazywać, że w istocie w nadanej do organu przesyłce znajdowało się nie tylko pismo kierowane do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości i p. J. K., ale również skarga na rozstrzygnięcie SKO z dnia [...] kwietnia 2017 r.

Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że wnioskodawca uprawdopodobnił okoliczności, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, w konsekwencji nie ma podstaw do stwierdzenia, że Sąd I instancji uchybił przepisom art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., odmawiając stronie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.