Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 49/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: - E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] - I. B., B. B. i J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] - J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] - W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: odrzucić skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy B. orzekł o anulowaniu zameldowania na pobyt stały W. K., J. B., E. B. oraz I. B. wraz z małoletnimi B. i J. B.

Na skutek odwołań w/w osób Wojewoda [...] decyzjami z dnia

[...] r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Skargi na decyzje Wojewody [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E. B. i I. B. (działająca w imieniu własnym oraz małoletnich: B. i J. B.), a także J. B. i W. K.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II skargi te zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt II SA/Gl 49/14. Następnie Zastępca Przewodniczącego Wydziału II podjął czynności mające na celu ustalenie terminowości skarg W. K., J. B. i E. B. Ustalając natomiast, że skarga I. B. oraz małoletnich B. i J. B. została wniesiona w ustawowym terminie, zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2014 r. wezwał I. B. (działającą w imieniu własnym oraz małoletnich: B. i J. B.), do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz zobowiązał ją do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi celem doręczenia pozostałym stronom postępowania. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.

W dalszej kolejności, po ustaleniu, że pozostali skarżący dochowali terminu do wniesienia skargi, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał osobno J. B., W. K. i E. B. do usunięcia braku formalnego ich skarg poprzez nadesłanie 5 odpisów skarg oraz uiszczenia od tych skarg wpisów sądowych w kwocie po 100 zł. Dla dokonania tych czynności powyższym skarżącym wyznaczono został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia ich skarg.

Wezwania do usunięcia braku formalnego skarg oraz odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych od skarg zostały skutecznie doręczone W. K., E. B. i J. B. w dniu 20 lutego 2014 r. W tej dacie przesyłki odebrał bowiem dorosły domownik (art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej Ppsa). Mimo upływu siedmiodniowego terminu w/w skarżące nie nadesłały jednak odpisów ich skarg oraz nie uiściły wymaganych wpisów sądowych. Sąd obowiązany był zatem ich skargi odrzucić. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 Ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Skarga jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna nadto spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 47 § 1 Ppsa. Przepis ten przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi oraz nieuiszczenie wpisu stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 Ppsa).

W odniesieniu do skargi I. B. oraz jej małoletnich synów B. i J. B. wskazać wymaga, że wezwania do usunięcia braku formalnego ich skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowych od skargi nie zostały skutecznie doręczone, gdyż w dniu 3 lutego 2014 r. przesyłkę zaadresowaną do I. B. odebrał małoletni B. B. W dniu 11 lutego 2014 r. I. B. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie nadesłała 5 odpisów skargi.

Z uwagi na te okoliczności Przewodniczący Wydziału II uznał, że w/w wniosek I. B. został złożony w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a brak formalny skargi uzupełniono w terminie.

Zarządzeniem z dnia 25 marca 2014 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek I. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż skarżąca nie złożyła tego wniosku na urzędowym formularzu. W związku z uprawomocnieniem się tego zarządzenia Przewodniczący Wydziału II wezwał I. B. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone I. B. w dniu 22 maja 2014 r. W tej dacie przesyłkę odebrał dorosły domownik (art. 72 § 1 Ppsa). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął jednak bezskutecznie.

W świetle tych okoliczności Sąd postanowił odrzucić także skargę I. B. oraz jej małoletnich synów B. i J. B., działając na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 Ppsa.