Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 634/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7,77,107  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145  pkt 1  lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2009 r. sprawy ze skargi E. M. i A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] ([...]), działając na podstawie art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), dalej zw. Prawem budowlanym, oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił D. S. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w M.

Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] ([...]([...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania E. M. i A. M. - utrzymał w mocy ww. decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, że do wniosku o pozwolenie na budowę załączono wymagane prawem dokumenty i wyjaśnił, że działka inwestora, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru M. – M. osiedle, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy M. z [...] (Nr [...] - Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z 2002r. poz. [...]), położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...] - tj. terenie mieszkaniowym jednorodzinnym. Parametry rozbudowy budynku mieszczą się w ramach ustaleń ww. planu. Projekt obejmuje dobudowę o pomieszczenia mieszkalne, pomocnicze i komunikację, bez zmiany funkcji budynku. Budynek usytuowany jest w odległości 4,15m od granicy z sąsiednią działką nr [...], co odpowiada również warunkom technicznym jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ podkreślił, że z rejestru gruntów wynika, iż powierzchnia działki nr [...] wynosi 1362m2, a zatem zarzuty odwołania, że jest ona zawyżona, nie zasługiwały na uwzględnienie.

Skargę na to rozstrzygnięcie złożyli E. M. i A. M., wnosząc o jego uchylenie w części dotyczącej miejsca usytuowania dobudowy i wskazując, że nie zostały uwzględnione ich zastrzeżenia zawarte w pkt. 1,2,4 pisma

z dnia 29 października 2008r. Planowany budynek, nie jest budynkiem jednorodzinnym, lecz budynkiem bliźniaczym, położonym na dwóch działkach o nr ew. [...] i [...]. W budynku są już cztery samodzielne i odrębne mieszkania, a więc jest to budynek wielorodzinny, którego właścicielami są 4 osoby i w którym mieszka 8 rodzin.

Skarżący wskazali, że powierzchnia działki nr [...] podana w dokumentach planowanej inwestycji jest zawyżona i powinna wynosić zgodnie z księgą wieczystą 1344 m 2 a nie jak podano 1362 m 2, gdyż w rejestrze gruntów jest błąd.

W ocenie skarżących, rozbudowa zasłaniać będzie okna pomieszczeń mieszkalnych budynku usytuowanego na ich działce. Ściany od strony północnej bliźniaczego budynku skarżących narażone są na zawilgocenie z uwagi na ciągły brak dostępu światła słonecznego i niedostatecznego przewiewu, a rozbudowa spowoduje jeszcze spotęgowanie tego mankamentu, co doprowadzi do zagrzybienia i degradacji budynku. Rozbudowa spowoduje też poważne zaciemnienie ich działki, co zmniejszy jej wartość użytkową i handlową. Proponowany sposób rozbudowy budynku bliźniaczego ponadto poważnie ograniczy prawa do dysponowania własnością skarżących, gdyż nie będzie możliwa rozbudowa ich części budynku lub zabudowa na ich działce w podobny sposób.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoja argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...] z dnia [...],którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w M.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem art. 7, 77, 107 § 3 kpa w zw. z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Na wstępie podkreślić trzeba, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego obowiązkiem organu architektoniczno-budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jest sprawdzenie m.in. czy projekt budowlany odpowiada ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz czy projekt zagospodarowania działki lub terenu zgodny jest z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Jak wynika z akt sprawy, działka na której zaplanowano ww. rozbudowę położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru M. osiedla, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy M. z [...] w części oznaczonej symbolem [...] - tj. terenach mieszkaniowych jednorodzinnych.

Wskazać należy, że budynkiem jednorodzinnym, zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku.

W związku z powyższym, nie będzie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym budynek, w którym wydzielone są więcej niż dwa lokale mieszkalne albo jeden lokal mieszkalny i lokal użytkowy o powierzchni całkowitej do 30 % powierzchni całkowitej budynku.

Należy mieć przy tym na uwadze, że samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z 24 czerwca 1994r. - o własności lokali (Dz.U. z 2000r., Nr 80, poz. 903 ze zm.), jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Spełnienie wymagań o których mowa w ust 2 art. 2 ustawy o własności lokali, zgodnie z ust. 3 tego przepisu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.

W świetle przytoczonych przepisów prawa, obowiązkiem organu odwoławczego było ustalenie, czy w konsekwencji planowanej rozbudowy na ww. działce nr ew. [...] przy ul. [...] nie powstaną więcej niż dwa lokale mieszkalne, co pozostawałoby w sprzeczności z zapisami ww. planu zagospodarowania przestrzennego osiedla M.

Wojewoda [...] nie odniósł się do tej kwestii pomimo, że skarżący konsekwentnie podnosili w toku postępowania administracyjnego, że ww. budynku są już cztery samodzielne i odrębne mieszkania, którego właścicielami są 4 osoby.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutów skargi dotyczących przesłaniania okien, ewentualnego zawilgocenia ścian w budynku skarżących, jak i zacienienia ich działki.

Przede wszystkim wyjaśnić trzeba, że zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. - w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 690 ze zm.) odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60 rozporządzenia. Natomiast w § 60 ust. 2 ww. warunków technicznych wskazano, że w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1 - to jest czasu nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w pokojach mieszkalnych - w godzinach 7OO-1700- co najmniej do jednego pokoju.

Niewątpliwie zatem wymogi określone w przytoczonych wyżej przepisach zostały spełnione, skoro pomieszczenia w mieszkaniu skarżących posiadają dostęp światła słonecznego z pozostałych dwóch stron budynku. Ponadto, co wymaga podkreślenia, przepisy te regulują warunki techniczne niezbędne dla naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, nie odnoszą się zatem ani do warunków oświetlenia samego budynku, jak i nie dotyczą terenu działki.

W związku z powyższym, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, rzeczą organu odwoławczego będzie przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem przedstawionego wyżej stanowiska Sądu.

W świetle poczynionych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa i art. 152 ppsa orzekł jak w pkt I i II sentencji.