Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 143/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2006 r. [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – zgodnie z § 2 powołanego przepisu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie zaś do art. 144 tej samej ustawy w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 "Zażalenia" do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Przepis art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi natomist, że ilekroć w przepisach tej ustawy jest mowa o ministrach rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4 ustawy.

Zaskarżona decyzja wydana została przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej na podstawie przepisów art. 150 w zw. z art. 17 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku R. B. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...]

Od postanowienia tego skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym nie został pouczony przez organ. Minister Pracy i Polityki Społecznej wskazał błędnie w pouczeniu, że od decyzji stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W związku z tym, że przedmiotowa skarga złożona została do Sądu przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że jest ona niedopuszczalna i powinna ulec odrzuceniu.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.