Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 957/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a przyznać J. H. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał na wysokie koszty leczenia schorzeń swoich i żony oraz utrzymania gospodarstwa domowego.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych, o które ubiega się w rozpoznawanej sprawie skarżący może zostać przyznane stronie, o ile wykaże ona brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przez uszczerbek, o którym mowa wyżej, należy zaś rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie może ona zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.). Dlatego też prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym może być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Tylko bowiem w takim przypadku istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na pozostałych współobywateli (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2005 r. sygn. akt FZ 478/04, Lex nr 393645).

Mając zatem na uwadze powyższe oraz okoliczności przedstawione we wniosku obrazujące sytuację finansową strony skarżącej, stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie są podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i studiującą córką. Jednocześnie wykazał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego jak również żadnych zasobów finansowych, zamieszkuje w wynajętym domu o pow. 67 m2. Córka skarżącego jest właścicielem działki rolnej o pow. 0,34 ha. Córka studiuje i nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców, zaś koszty jej kształcenia są wysokie. W dalszej części wniosku podał, że na dochód rodziny w łącznej wysokości 1.970,80 zł brutto, składa się jego świadczenie rentowe w kwocie 1.091,39 zł brutto oraz renta żony w kwocie 879,41 zł brutto. Skarżący wykazał również stałe konieczne wydatki na utrzymanie domu, w którym zamieszkuje - woda, ścieki, gaz, energia - łącznie ok. 350 zł miesięcznie, bieżące remonty domu - 100 zł, a także wyjaśnił, iż ponosi duże koszty zakupu opału - ok. 700 zł. Oprócz tego skarżący w związku ze złym stanem zdrowia swoim i żony, ponosi znaczne wydatki na zakup leków (ok. 200 zł), a także inne wydatki związane z leczeniem (płatne badania i wynajem samochodu na dojazdy na lekarzy).

Powyższe okoliczności wskazują, iż sytuacja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.