Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 977/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 oraz art. 175 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z uwagi na brak legitymacji skarżącego do jej wniesienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."

Powyższe postanowienie zostało doręczone fachowemu pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi M.Z. na adres kancelarii i odebrane osobiście przez adresata 30 listopada 2016 r.

Pismem z 7 grudnia 2016 r. D.P. wniósł pismo zatytułowane zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Następnie dodał, że imieniem własnym zaskarża postanowienie z 14 listopada 2016 r.

Wskazać należy, że pismo to nie zostało podpisane.

Zarządzeniem z 21 grudnia 2016 r. pismo z 7 grudnia 2016 r. uznano za skargę kasacyjną osobistą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 173. § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w art. 176 p.p.s.a., oraz stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych – przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, notariusz, prokurator, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W niniejszej sprawie postanowieniem z 14 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

Pismem z 7 grudnia 2016 r., sporządzonym osobiście skarżący D.P., zakwestionował powyższe postanowienie.

Z uwagi na fakt, iż od zaskarżonego postanowienia zgodnie z przytoczonymi przepisami przysługuje skarga kasacyjna, zarządzeniem z 21 grudnia 2016 r. pismo skarżącego z 7 grudnia 2016 r. uznano za skargę kasacyjną osobistą. Dodatkowo z uwagi na osobisty charakter skargi kasacyjnej odstąpiono od wzywania skarżącego do jej podpisania.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Art. 178 p.p.s.a. stanowi zaś, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z tego powodu, że została sporządzona przez podmiot nieuprawniony przy czym, w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście przez osobę nielegitymowaną taki brak formalny nie może zostać skutecznie uzupełniony.

Stąd też skoro uznano skargę kasacyjną za niedopuszczalną należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a.