Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 635/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ Asesor WSA Jacek Boratyn Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. spraw ze skarg spółki "A" Sp. z o.o. w T. w likwidacji (obecnie Syndyka masy upadłości spółki "A" Sp. z o.o. w T. w upadłości) na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. - nr [...], - nr [...], - nr [...], - nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oddala skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 635/17

Uzasadnienie

Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] lipca 2017r., nr: [...],[...],[...] i [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: DIAS) utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego (dalej: NUC) z dnia [...] lutego 2017r., nr: [...],[...],[...] i [...], określające "A" Sp. z o.o. w T. w likwidacji (dalej: spółka/skarżąca) prawidłową kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 3418,00 zł oraz niepobraną kwotę podatku w wysokości 677,00 zł stanowiącą różnicę między kwotą prawnie należną, a kwotą obliczoną i wskazaną w przywozowym zgłoszeniu celnym.

Z uzasadnień decyzji i akt sprawy wynika, że wobec spółki, która działając

w charakterze przedstawiciela pośredniego z upoważnienia importera, w dniu 10 maja 2014r. złożyła w Oddziale Celnym w J. zgłoszenia celne uzupełniające towaru importowanego z Ukrainy w postaci zagęszczonego soku jabłkowego do przetwórstwa spożywczego o liczbie Brix < 67% niesłodzony, prowadzone było postępowanie celne mające na celu określenie kwoty cła z zastosowaniem stawki celnej właściwej dla towaru nie objętego kontyngentem.

W postępowaniu tym wykazano, że deklarowana w zgłoszeniach celnych wartość celna importowanego towaru została zaniżona. W kończących postępowanie celne decyzjach z dnia [...] sierpnia 2016r., nr: [...],[...],[...] i [...], NUC określił wartość celną towaru oraz stwierdził – w każdej sprawie - powstanie długu celnego w wysokości 2.669,00 zł, powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru objętego zgłoszeniami celnymi z dnia 10 maja 2014r.:

- [...],

- [...],

- [...],

- [...].

Na powyższe decyzje spółka wniosła odwołania po rozpatrzeniu których, organ II instancji decyzjami z dnia: [...] lutego 2017r., nr [...] oraz [...] kwietnia 2017r., nr: [...],[...] i [...], utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

W konsekwencji rozstrzygnięć jakie zapadły w sprawie długu celnego, NUC działając na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2014r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054 ze zm. – dalej: ustawa o VAT), po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzjami z dnia [...] lutego 2017r., nr: [...],[...],[...] i [...], określił spółce – w każdej sprawie - prawidłową kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowego towaru w wysokości 3418,00 zł oraz niepobraną kwotę podatku w wysokości 677,00 zł, stanowiącą różnicę między kwotą prawnie należną, a kwotą obliczoną i wskazaną w przywozowym zgłoszeniu celnym.

Organ I instancji wskazał, że stosownie do art. 29 ust. 13 ustawy o VAT podstawą opodatkowania z tytułu importu jest wartość celna powiększona o należne cło. Zdaniem tego organu, kwestia określenia wartości celnej importowanego towaru oraz prawidłowej kwoty należności wynikających z długu celnego rozstrzygnięta została w postępowaniu celnym, w wyniku którego orzeczono o zmianie wartości celnej towaru i zmianie kwoty długu celnego, wliczanych do podstawy od której obliczany jest podatek z tytułu importu. W każdej decyzji kończącej postępowanie celne określono wartość celną towaru i wskazano prawnie należną kwotę wynikającą z długu celnego (2 669,00 zł) powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru objętego przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi. W związku z tym prawidłowa wartość podatku od towarów i usług wynosi 3418,00 zł. Na poczet podatku zaliczono kwotę 2741,00 zł wpłaconą według przedmiotowych zgłoszeń celnych uzupełniających.

Od powyższych decyzji spółka wniosła odwołania, po rozpatrzeniu których, powołanymi na wstępie decyzjami z dnia [...] lipca 2017r., DIAS utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Organ odwoławczy powołując się na brzmienie przepisów art. 5 ust. 1 pkt 3

i ust 2, art. 19 ust. a ust.9 i art. 30b ust. 1 ustawy o VAT podzielił stanowisko organu

I instancji, że ustalenie wartości celnej towaru oraz należności celnych stanowi podstawę dla ustalenia podatku od towarów i usług. DIAS wskazał, że zarówno dług celny, jak i obowiązek podatkowy, są zobowiązaniami powstałymi z mocy prawa,

a rozstrzygnięcie w sprawie podatkowej wynika i jest powiązane ze sprawą celną - prawny byt decyzji podatkowej uzasadniony jest funkcjonowaniem w obrocie prawnym decyzji celnej, której ustalenia mają wpływ na wymiar podatku.

Z uwagi zatem na rozstrzygnięcia jakie zapadły w przedmiocie długu celnego, organ odwoławczy uznał, że decyzje NUC z dnia [...] lutego 2017r. zasadnie rozstrzygają o powstaniu obowiązku podatkowego z tytułu podatku od towarów

i usług w imporcie, na zasadzie odpowiedzialności solidarnej wobec dłużników celnych.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm. – dalej: O.p.), organ II instancji stwierdził, że są one niezasadne, gdyż zaskarżone decyzje NUC zostały wydane z poszanowaniem zasad postępowania wynikających z przepisów O.p., co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniach tych rozstrzygnięć.

Na powyższe decyzje organu odwoławczego "A" Sp. z o.o. w T.

w likwidacji (obecnie Syndyk masy upadłości "A" Sp. z o.o. w T.

w upadłości) złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji i poprzedzających je decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonym rozstrzygnięciom zarzucono naruszenie przepisów:

1) art. 28, art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 i ust. 2 i art. 214 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm. – dalej: WKC)

w związku z art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia

2 lipca 1993r. wprowadzającego niektóre przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993r. ze zm.) przez niewłaściwe ich zastosowanie skutkujące zakwestionowaniem prawidłowej wartości celnej importowanego towaru i błędnym oraz nieuzasadnionym ustaleniem tej wartości z wykorzystaniem metody wartości transakcyjnej towarów;

2) art. 5 ust.1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i ust. 15, art. 33 ust. 2 i ust. 3 , art. 34 ust. 3, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 2a w związku z art. 146a ustawy o VAT przez niewłaściwe określenie kwoty podatku VAT z tytułu importu towaru ze względu na nieprawidłowe rozstrzygnięcie

w zakresie ustalenia wartości celnej importowanego towaru;

3) art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. przez całkowicie dowolną ocenę materiału dowodowego sprawy, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału,

w szczególności w zakresie ustalenia wartości celnej importowanego towaru.

W uzasadnieniu skarg skarżąca zarzuciła, że wszczynanie postępowań

i wydawanie decyzji w przedmiocie określenia podatku VAT na podstawie art. 33 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT było nieuzasadnione. Skarżąca argumentowała, że rozstrzygnięcia organów celnych dotyczące zmiany wartości celnej importowanego towaru są nieprawidłowe, ponieważ zakwestionowanie przedstawionej przez spółkę wartości celnej było nieuprawnione. Nie może go uzasadniać wskazywana przez organ kilkukrotnie zawyżona wartość celna przyjęta dla zgłoszenia celnego wywozowego towaru z Ukrainy. Wartość ta była fikcyjna, jednakże wartość celna przedstawiona przez spółkę odzwierciedla fatycznie zapłaconą cenę towaru, co uwiarygodniły przedłożone przez nią dokumenty. Skarżąca nie zgodziła się

z ustaleniami organów celnych, że dostarczone przez spółkę materiały dokumentowały fikcyjne transakcje. Skarżąca podkreśliła, że w analogicznej sprawie NUC umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W postępowaniu tym spółka przedłożyła dokumenty potwierdzające określenie ceny transakcyjnej w wysokości 200 Euro za tonę, która została zaakceptowana przez organy celne jako prawidłowa.

W odpowiedziach na skargi DIAS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r., poz.1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi.

Skargi są niezasadne.

Kwestionując zgodność z prawem zaskarżonych decyzji DIAS w przedmiocie podatku od towarów i usług, skarżąca podniosła szereg zarzutów, które w większości odnoszą się jednak do rozstrzygnięć zapadłych w sprawach celnych, tj. decyzji

w przedmiocie określenia skarżącej prawnie należnej kwoty wynikającej z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru z zastosowaniem procedur uproszczonych. W związku z tym, stwierdzić należy, że tego rodzaju zarzuty, związane z materią uregulowaną szeroko rozumianym prawem celnym, nie dotyczą w istocie niniejszych spraw, ani zapadłych w nich rozstrzygnięć, ograniczających się do kwestii podatkowych. Podkreślić bowiem należy, że sprawy dotyczące zagadnień związanych z opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług

z tytułu importu towarów, chociaż powiązane ze sprawami celnymi i będące ich konsekwencją (konsekwencją zapadłych w nich rozstrzygnięć), mają status odrębnych spraw, w których właściwe organy stosują przepisy ustawy o VAT do ustalonych stanów faktycznych, dokonując wcześniej wykładni tych regulacji.

Zaskarżone decyzje DIAS, jak również utrzymane nimi w mocy rozstrzygnięcia NUC, dotyczą określenia należności podatkowych, będących następstwem spraw celnych, w stanach faktycznych, w których skarżąca – działająca w charakterze przedstawicielstwa pośredniego z upoważnienia importera – złożyła zgłoszenia celne uzupełniające z wnioskiem o kontyngent. Ustalenia dokonane

w postępowaniu celnym doprowadziły do orzeczenia o zmianie wartości celnej towaru oraz stawki celnej i - co za tym idzie - wysokości należności celnych przywozowych (długu celnego).

W momencie rozstrzygania o podatku od towarów i usług, NUC dysponował ostatecznymi decyzjami wydanymi w sprawach celnych, tj. decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2017r., nr [...] oraz decyzjami DIAS z dnia [...] kwietnia 2017r., nr [...],[...] i [...],, utrzymującymi w mocy decyzje NUC

z dnia [...] sierpnia 2016r., nr: [...],[...],[...] i [...] w przedmiocie określenia importerowi oraz spółce prawnie należnej kwoty wynikającej z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru

z zastosowaniem procedur uproszczonych, zarejestrowanego pod pozycjami:

- [...],

- [...],

- [...],

-[...], z dnia 10 maja 2014r. – w każdej ze spraw –

w wysokości 2.669,00 zł; zaksięgowania kwoty 2.669,00 zł, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą prawnie należną, a kwotą wykazaną w ww. zgłoszeniach celnych; zaliczenia na poczet kwoty wynikającej z długu celnego kwoty 2.669,00 zł, przyjętej według potwierdzenia złożenia zabezpieczenia.

Należy podkreślić, że rozstrzygnięcia wydane w sprawach celnych, których ustalenia były wiążące w niniejszych sprawach, były przedmiotem kontroli Sądu, który wyrokami z dnia: 6 lipca 2017r., sygn. I SA/Rz 221/17, 14 września 2017r., sygn. I SA/Rz 417/17 i 19 września 2017r., sygn. I SA/Rz 419/17 (dost.

w CBOiS), oddalił wniesione na nie skargi.

Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli organ celny stwierdzi, że

w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych.

Przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszych sprawach, w których

w związku z zapadłymi rozstrzygnięciami w przedmiocie długu celnego NUC wydał decyzje stwierdzające powstanie obowiązku podatkowego, w następstwie długu celnego, słusznie stwierdzając, że oba te zobowiązania powstają z mocy samego prawa.

Z przedstawionych względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty naruszenia wskazanych w skargach przepisów ustawy o VAT.

Sąd nie podziela również zarzutów naruszenia przepisów O.p., uznając, że wbrew twierdzeniom skarżącej, organy zebrały pełen materiał dowodowy i dokonały jego prawidłowej oceny.

Nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonych decyzji, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.