Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 737/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 6 w zw. z art. 50  par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie zwolnienia z opłaty skarbowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

G. Ś. reprezentowana przez Wójta G. Ś. w piśmie z dnia 29 sierpnia 2018 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S.. Gmina zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lipca 2018 r. znak [...] uchylające postanowienie Wójta G. Ś. z dnia 28 marca 2018 r. odmawiające M. W. zwolnienia z opłaty skarbowej.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Na wstępie wskazać należy, że warunkiem skutecznego złożenia skargi

do sądu jest wniesienie jej przez uprawniony podmiot. W myśl art. 50 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem rozważań Sądu jest to czy Gmina (reprezentowana przez wójta), która wniosła skargę, ma w tym interes prawny. O tym czy podmiot ma w danej sprawie "interes prawny", stanowią przepisy prawa materialnego lub procesowego, przyznające mu konkretne uprawnienia lub nakładające określone obowiązki.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż "cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny, sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego konkretnej osoby wówczas, gdy w tym postępowaniu wydaje się decyzję, która rozstrzyga o prawach i obowiązkach

tej osoby, lub rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu wpływa

na prawa i obowiązki tej osoby" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 9 grudnia 2005 roku, sygnatura akt II OSK 310/05, Lex nr 190891).

Z powyższego wynika, że interes prawny wnoszącego skargę przejawia się w tym,

iż działa on we własnym imieniu i służy mu roszczenie o przyznanie prawa lub zwolnienie z obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie, w odniesieniu do strony skarżącej, Sąd stwierdził,

że działała ona na mocy przyznanych jej ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie, czyli podmiot na który nałożono obowiązki lub któremu przyznano uprawnienia w drodze decyzji. Zatem Wójt reprezentujący stronę, który wydał postanowienie w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podobne zagadnienie było przedmiotem orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku

z dnia 7 grudnia 2005 r. (sygnatura akt I OSK 521/05, Lex nr 189858) orzekł,

iż z posiadaniem interesu prawnego nie można utożsamiać obowiązku wykonywania przez organ samorządu terytorialnego jego ustawowych zadań. Uprawnienie

do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ wyklucza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego

w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzją organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Należy zauważyć, że powyższe uwagi należy analogicznie odnieść

do wydanego przez organ I instancji postanowienia, które zostało zaskarżone

do sądu.

Mając na uwadze okoliczność, że posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi główną przesłankę dopuszczalności skargi,

a skarżąca takiej legitymacji nie posiada, skargę należało odrzucić na podstawie

art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 u.p.p.s.a.