Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 29/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi H. N., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie transportu drogowego, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Strona, pismem datowanym i nadanym w dniu [...] r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu skargi do organu administracji – [...] r.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wskazane w sentencji niniejszego postanowienia. Skarga ta została przekazana przez organ do Sądu w dniu [...] r. Sprawie nadano bieg pod sygnaturą akt [...].

Pismem, nadanym w dniu [...] r. (data wpływu do organu administracji – [...] r.) strona wniosła kolejną skargę, na to samo postanowienie Kolegium (o odmowie przywrócenia terminu do wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie transportu drogowego). Ta druga skarga została przekazana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze do Sądu w dniu [...] r. i zarejestrowana pod sygnaturą akt III SA/Wr 29/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można zaś mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy uczestników postępowania; tożsamość przedmiotowa ma z kolei miejsce wtedy, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia.

W świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., niedopuszczalne jest w szczególności skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot (działający osobiście albo przez pełnomocnika) kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny.

W okolicznościach niniejszego przypadku należy uznać, iż w wyniku wniesienia przez skarżącego skargi datowanej na dzień [...] r. (sygn. akt [...]) powstał stan sprawy w toku, co oznacza, iż kolejna skarga, tym razem sporządzona i wniesiona przez skarżącego w dniu [...] r. (sygn. akt III SA/Wr 29/12) była już niedopuszczalna. Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są ten sam skarżący i ten sam organ administracji samorządowej), a także tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot to samo orzeczenie SKO).

Ponieważ skarga z dnia [...] r. została wniesiona po złożeniu przez skarżącego skargi z dnia [...] r., a więc już w toku postępowania wszczętego na skutek wniesienia skargi ostatnio wymienionej, skargę datowaną na dzień [...] r. należało odrzucić, jako później wniesioną. Natomiast skarga z dnia [...] r. podlegać będzie rozpoznaniu przez Sąd.

Mając to na uwadze, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.