Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 974/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...]o na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 10 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

[...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 10.08.2017r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty Pilskiego z dnia 30.12.2016r. nr [...]odmawiającą zobowiązania [...], właściciela działki o nr ewidencyjnym [...] o powierzchni [...]ha, obręb [...], gmina [...], do udostępnienia [...] Sp. z o.o. w Poznaniu części ww. nieruchomości o łącznej powierzchni [...] m2, na której posadowiony jest słup nr [...] napowietrznej linii elektroenergetycznej [...], w celu wykonania prac remontowo-konserwacyjnych, polegających na wymianie izolacji przewodów roboczych, wymianie przewodu odgromowego wraz z zawieszeniem, instalacji ochrony przeciwdrganiowej, konserwacji oraz naprawie uziemień, malowaniu renowacyjnym słupa z ewentualnym uzupełnieniem lub wymianą uszkodzonych kątowników, konserwacji oraz naprawie fundamentów, instalacji kompletu nowych tablic oznaczeniowych, wykarczowaniu krzewów i podrostów w obrysie stanowiska oraz wokół słupa i zobowiązał [...], właściciela części nieruchomości gruntowej, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], na której posadowiony jest słup nr [...] napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV [...], do udostępnienia [...]Sp. z o.o. obszaru o powierzchni [...] m2 (w tym powierzchnia wokół słupa o obszarze [...] m2 oraz powierzchnia drogi dojazdowej o długości [...] m i szerokości [...] m, tj. [...] m2) na okres 6 miesięcy od dnia zajęcia nieruchomości, w celu wykonania prac remontowo-konserwacyjnych na tej linii polegających na wymianie izolacji przewodów roboczych; wymianie przewodu odgromowego wraz z zawieszeniem; instalacji ochrony przeciwdrganiowej; konserwacji oraz naprawie uziemień; malowaniu renowacyjnym słupów, z ewentualnym uzupełnieniem lub wymianą uszkodzonych kątowników; konserwacji oraz naprawie fundamentów; instalacji kompletu nowych tablic oznaczeniowych; wykarczowaniu krzewów i podrostów w obrysie stanowisk oraz wokół słupów.

Skarżący dopiero na rozprawie w dniu 20.12.2017r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z brakiem dokumentów, wskazując, że jako właścicielowi powinny mu być przedstawione pełne dokumenty związane z posadowiona linią.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zauważyć należy, że przedmiotem wstrzymania wykonania decyzji mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361).

W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotem wstrzymania wykonania jest decyzja zobowiązująca skarżącego jako właściciela części nieruchomości gruntowej, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], położonej w obrębie [...], na której posadowiony jest słup nr 34 napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV [...], do udostępnienia [...]Sp. z o.o. obszaru o powierzchni [...] m2 (w tym powierzchnia wokół słupa o obszarze [...] m2 oraz powierzchnia drogi dojazdowej o długości [...] m i szerokości 4 m, tj. [...] m2) na okres 6 miesięcy od dnia zajęcia nieruchomości, w celu wykonania wymienionych w decyzji prac remontowo-konserwacyjnych na tej linii. Niewątpliwie decyzja ta podlega wykonaniu.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Przez pojęcie "znacznej szkody" należy więc rozumieć taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienia NSA: z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06; z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07; z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08, dostępne [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").

Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Żądając wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie tego aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Należy podkreślić, że to do strony skarżącej należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14 (dostępne na http://cbois.nsa.gov.pl) obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (dostępne na http://cbois.nsa.gov.pl) "w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę."

W ocenie Sądu wniosek złożony przez skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych okoliczności (informacji, dokumentów) przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Niezbędne było wykazanie przez skarżącego, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynąć może na zaktualizowanie się przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Tego jednak skarżący nie uczynił. Skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji wskazującej na niebezpieczeństwo zaistnienia wymienionych wyżej przesłanek. Skarżący nie wykazał, w jaki sposób wykonanie postanowienia, które miałoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w piśmie z dnia 19.12.2017r. jest bardzo lakoniczny i nie wskazuje żadnej argumentacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skoro więc strona skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazała, że rzeczywiście takie podstawy zachodzą, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Dodatkowo należy wskazać, że co do zasady decyzja udostępniająca część nieruchomości operatorowi sieci elektroenergetycznej na okres 6 miesięcy w celu dokonania remontu i konserwacji słupa napowietrznej linii elektroenergetycznej nie jest decyzją skutkującą wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem skutków trudnych do odwrócenia