Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 409/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, 13 i 15
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

P.K. , osadzony w Zakładzie Karnym w N. , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu adwokat M.S. , pismem z dnia 5 listopada 2014r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Zakładu Karnego w N. [...] , polegającą w jego ocenie braku udostępnienie pełnej informacji dotyczącej wydatków i zobowiązań Zakładu Karnego w N. za rok 2013 oraz I półrocze 2014 roku. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

Pismem z dnia 16.07.2014r. strona skarżąca, zwróciła się do Dyrektora Zakładu Karnego w N. z wnioskiem o przedstawienie specyfikacji wydatków i zobowiązań w/w zakładu za rok 2013 i 2014 informacji dotyczących wyboru firmy przeprowadzającej remont w zakładzie wraz ceną oraz kwoty pieniężnej przeznaczonej na pomoc z art. 114 k.k.w. w 2014r. w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112 z 2014r., poz. 782).

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Zakładu Karnego w N. przekazał w dniu 28.07.2014r. skarżącemu sprawozdanie z wykonania planu wydatków budżetu państwa "Więziennictwo" RB – 28 przedstawiające wnioskowane dane w formie odpowiednich tabel bez ich analizy. W kwestii prac remontowych, organ poinformował nadto skarżącego, iż podmiot realizujący prace remontowe został wybrany zgodnie z przepisami bez procedury przetargu. Dodatkowo organ wyjaśnił, że w 2014r, nie wydano żadnych środków finansowych na pomoc określoną w art. 114 k.k.w.

W związku z trudnością w odczytaniu sprawozdania przez skarżącego zdecydował się on w dniu 29.07.2014r. zwrócić ponownie do Dyrektora Zakładu Karnego w N. z prośbą o wyjaśnienie specyfikacji wydatków i zobowiązań w/w zakładu w szczególności poszczególnych paragrafów, a także szczegółowych informacji w zakresie firmy przeprowadzającej remont na terenie zakładu.

W odpowiedzi na pismo, dnia 31.07.2014, w celu uzupełnienia wcześniejszych danych, Dyrektor Zakładu Karnego w N. przesłał skarżącemu wydruk rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 02.03.2010r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U.2014.1053 j.t.) informując, iż wraz zapisy tego rozporządzenia wraz z w/w sprawozdaniem pozwalają na pełną analizę realizacji budżetu Zakładu Karnego w N. . W kwestii prac remontowych prowadzonych w N. , organ poinformował skarżącego o podmiocie odpowiedzialnym za ich przeprowadzenie oraz przedstawił szacunkowy koszt realizacji inwestycji.

Pismem z dnia 05.12.2014r. strona skarżąca, działając przez wspomnianego wyżej profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność organu, polegającą w jej ocenie na ocenie braku udostępnienie pełnej informacji dotyczącej wydatków i zobowiązań Zakładu Karnego w N. za rok 2013 oraz I półrocze 2014 roku. Jednocześnie skarżący wniósł o:

1) zobowiązanie Dyrektora Zakładu Karnego w N. do udostępnienia Skarżącemu pełnej specyfikacji wydatków i zobowiązań Zakładu Karnego w N. za rok 2013 oraz I półrocze 2014 roku w terminie 14 dni od otrzymania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

2) o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa

3) przy uwzględnieniu w/w wniosku wymierzenie organowi Dyrektorowi Zakładu Karnego w N. grzywny w oparciu o art. art. 149 § 2 p.p.s.a w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wskazano, że w opinii skarżącego, pomimo posiadania treści rozporządzenia sprawozdanie nadal pozostaje dla niego "bezużyteczne". Skarżący nie może bowiem odnaleźć w rozporządzeniu odpowiednich paragrafów określonych w sprawozdaniu RB – 28. Mając na uwadze wspomniane wyżej trudności, uważa zatem swoją skargę za uzasadnioną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zauważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.

Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach spraw na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a § 2 art. 3 P.p.s.a. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a.

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie, jest bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w N. w przedmiocie bezczynności polegającej na nieudostępnieniu pełnej informacji dotyczącej wydatków i zobowiązań Zakładu Karnego w N. o co wniosła strona skarżąca

Z przepisu art. 149 P.p.s.a. wynika, że istota skargi na bezczynność polega na tym, iż sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W przedmiotowej sprawie kwestie te odnosimy do zakresu i terminów przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198, dalej u.d.i.p.). Termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek został określony w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., który stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przepis art. 13 ust. 2 u.d.i.p. stanowi zaś, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia 16.07.2014r. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego w N. z wnioskiem o przedstawienie specyfikacji wydatków i zobowiązań w/w zakładu za rok 2013 i 2014 informacji dotyczących wyboru firmy przeprowadzającej remont w zakładzie wraz ceną oraz kwoty pieniężnej przeznaczonej na pomoc z art. 114 k.k.w. w 2014r. Ten w prawem przewidzianym terminie takiej informacji udzielił przekazując skarżącemu w dniu 28.07.2014r. sprawozdanie z wykonania planu wydatków budżetu państwa "Więziennictwo" RB – 28 ukazujące wnioskowane dane w formie odpowiednich tabel oraz poinformował, iż podmiot realizujący prace remontowe został wybrany zgodnie z przepisami bez procedury przetargu. Dodatkowo organ wyjaśnił, że w 2014r, nie wydano żadnych środków finansowych na pomoc określoną w art. 114 k.k.w. Co więcej w związku z kolejnym pismem skarżącego z dnia 29.07.2014 Dyrektor Zakładu Karnego w N. w dniu 31.07.2014, w celu uzupełnienia wcześniejszych danych przesłał wydruk rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 02.03.2010r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U.2014.1053 j.t.) informując, iż wraz zapisy tego rozporządzenia wraz z w/w sprawozdaniem pozwalają na pełną analizę realizacji budżetu Zakładu Karnego w N. W kwestii prac remontowych prowadzonych w N. organ poinformował skarżącego o podmiocie odpowiedzialnym za ich przeprowadzenie oraz przedstawił szacunkowy koszt realizacji inwestycji. Zatem w żaden sposób nie można zarzucić organowi bezczynności a nawet opieszałości w udzielaniu wnioskowanej informacji publicznej. Należy wręcz stwierdzić, że informacja była udzielana wnioskującemu niezwłocznie.

Skarga bazuje de facto nie na tym, że organ nie udzielił informacji publicznej, gdyż to uczynił w terminach prawem przepisanych, ale że według skarżącego nie potrafi on z tej informacji skorzystać. Jest to jednak kwestia indywidualnych przymiotów skarżącego, a nie działań lub ich braku (bezczynności) po stronie zobligowanego do udzielenia informacji organu. Udzielenie tzw. prostej informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną i następuje przede wszystkim w takiej formie w jakiej jest ona gromadzona (wytworzona np. forma papierowa, elektroniczna) lub w takiej jakiej żąda wnioskodawca. Stąd prosta informacja publiczna jest udzielana poprzez nieskomplikowane czynności, nieobciążające organu, zwykle przez wykonanie kserokopii lub przesłanie informacji drogą elektroniczną bądź jej zapisanie na nośniku elektronicznym (np. płycie CD). Jednie w przypadku znacznego nakładu pracy i materiałów związanych z udzieleniem takiej informacji (ilość wykonanych kserokopii lub konieczność przekształcenia informacji w formie elektronicznej na papierową bądź odwrotnie) wiązać się to może z nałożeniem na wnioskodawcę obowiązku poniesienia kosztów wynikających ze sposobu udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku. Powiadomienie o wysokości kosztów ma na celu umożliwienie wnioskodawcy podjęcie decyzji o pokryciu kosztów udostępnianych informacji, gdyż ze względu na wysokość opłaty może on odstąpić od wskazanego we wniosku sposobu lub formy udostępnienia informacji, poprzestając na sposobie, z którym nie wiążą się żadne opłaty. W przedmiotowej sprawie informacji publicznej udzielono zgodnie z wnioskiem w sposób prosty poprzez wydanie zwykłych kserokopii – i bezkosztowo.

Sąd zauważa, iż przekazana skarżącemu forma wnioskowanych przez niego informacji w postaci kserokopii sprawozdania RB – 28 oraz wydruk rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 02.03.2010r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U.2014.1053 j.t.) jest prosta i czytelna. Przez to poznanie jej treści nie jest wymagana specjalistyczna wiedza lub dodatkowe objaśnienia, a przez lekturę i proste zestawienie tych dokumentów jest w pełni dostępna dla każdego obywatela potrafiącego czytać ze zrozumieniem. W takiej uproszczonej zresztą formie tabelarycznej sporządzane są owe zestawienia dla celów sprawozdawczości budżetowej. Tymczasem z treści wniosków kierowanych do organu oraz pism kierowanych do Sadu nie wynika, aby skarżący był osobą nieporadną życiowo, nie posiadającą podstawowych umiejętności w zakresie czytania i pisania, a wręcz przeciwnie wskazują, że jest osobą dobrze sobie radzącą także w zakresie materii obowiązujących regulacji normatywnych i przysługujących mu praw.

Jeżeli skarżący żądałby jeszcze dodatkowej informacji, inaczej skonstruowanej, przeredagowanej, zanalizowanej, uszczegółowionej itp. to jest to nowy wniosek o udzielenie informacji i to o udzielenie informacji przetworzonej w rozumieniu art.3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i wymagałoby on wówczas wykazania przez niego, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego.

Należy również dodać, iż uzupełnienie danych zawartych w sprawozdaniu RB – 28 poprzez udostępnienie wydruku w/w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 02.03.2010r. stanowi działanie organu służące uzyskaniu w pełni wnioskowanej informacji przez skarżącego. Zestawienie bowiem odpowiednich przepisów rozporządzenia (składającego się z 8 krótkich paragrafów i z 8 załączników zawierających stosowną i prostą specyfikację) z treścią sprawozdania jest wystarczające dla uzyskania przez skarżącego wywnioskowanych informacji, o czym został on poinformowany. I tak powoływany przez skarżącego w skardze dział 755 rozdział 75512 paragraf 3020 oznacza środki finansowe przeznaczone na wymiar sprawiedliwości – więziennictwo – wydatki osobowe niezaliczone do wynagrodzeń (których szczegółowa specyfikacja wskazana została w załączniku nr 4 do w/w rozporządzenia (mogą to być np. świadczenia rzeczowe, wynikające z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy (w tym profilaktyczne posiłki i napoje), oraz ekwiwalenty za te świadczenia, a także ekwiwalenty za pranie odzieży roboczej wykonywane przez pracowników, ekwiwalenty za używanie własnej odzieży i obuwia roboczego itd.).

Dodać należy, że skarżący sformułował swoje żądanie w sposób lakoniczny odnosząc je do "dostarczenia szczegółowej specyfiki wydatków i zobowiązań za rok 2013 oraz na rok 2014". W związku z tym uzasadnione wydaje się, że przekazanie skarżącemu podstawowego dokumentu służącego ewidencji wnioskowanych danych, w którym Dyrektor Zakładu Karnego przedstawia dane dotyczące wydatków czyli sprawozdania RB-28 wraz z odpowiednim rozporządzeniem, jest pełne i wystarczające w stosunku do realizacji zgłoszonego wniosku. Z powyższych względów skarga jako bezzasadna, stosownie do art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała oddaleniu.