Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1497/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji organu I instancji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 18 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Burmistrza Miasta z dnia 20 lipca 2017 r. nr [...] i innych aktów w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 września 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Burmistrza Miasta z dnia 20 lipca 2017 r. nr [...] i z dnia 8 maja 2017 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Skarżąca A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 września 2017 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, żądając jego uchylenia w całości.

W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji", uzasadniając go przede wszystkim powstaniem niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków, w tym utraty płynności finansowej, bowiem nie posiada oszczędności, a dochody jakie ma przeznacza na zaspokajanie elementarnych potrzeb rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Pojęcie wykonania użyte przez ustawodawcę w art. 61 P.p.s.a. należy odnosić do wszelkich aktów i czynności poddanych kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.

Wprawdzie w rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ale Sąd uznał, że intencją wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania było także objęcie nim decyzji organu I instancji - Burmistrza Miasta z dnia 20 lipca 2017 r. nr [...] i innych aktów. W ocenie Sądu rozpatrując skargę na tego typu postanowienie można bowiem przyjąć, że w ramach art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe jest objęcie skarżącej ochroną tymczasową w zakresie wykonywania aktu wydanego w I instancji.

W doktrynie prezentowany jest bowiem pogląd, że nie stoi na przeszkodzie, aby w przypadku wniesienia skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, sąd administracyjny udzielił ochrony tymczasowej przed wykonywaniem decyzji organu I instancji. Wstrzymanie wykonania, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., decyzji lub postanowienia nie jest uwarunkowane tym, aby postanowienie Sądu w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej ograniczało się do orzeczenia organu II instancji. Brzmienie zdania końcowego art. 61 § 3 P.p.s.a., odnoszące się do zakresu przedmiotowego udzielenia ochrony tymczasowej wzmacnia powyższe stanowisko, gdyż decyzja organu I instancji, mieści się w pojęciu "aktu wydanego w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy". A zatem, treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli, tj. wydane właśnie w granicach tej samej sprawy.

Podkreślić należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się zatem do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, publik. OSP 1998/3/54).

Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.

Skutków takich z całą pewnością nie wywołuje zaskarżone postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu ani decyzja organu I instancji – Burmistrza Miasta z dnia 20 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego.

Nawet jeżeli by uznać, że takie skutki wywołuje decyzja z dnia 8 maja 2017 r. nr [...] uznająca wypłacony skarżącej za określony w niej okres zasiłek rodzinny za świadczenie nienależnie pobrane i nakazująca jego zwrot w wysokości 190 zł oraz, że decyzja ta została wydana w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie, to skarżąca w żaden sposób nie wykazała prawdopodobieństwa zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Strona skarżąca, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, musi więc przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania wykonania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami (por. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 546/11; Lex nr 786059, z dnia 28 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 402/11; Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 63/11; Lex nr 783605).

W niniejszej sprawie skarżąca ograniczyła się tylko do powtórzenia ustawowej przesłanki wstrzymania – trudnych do odwrócenia skutków – argumentując, że nastąpi utrata jej płynności finansowej. Po pierwsze, Sąd stoi na stanowisku, że wstrzymanie wykonania aktów nakładających na stronę poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych nie musi wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Po drugie, w żaden sposób skarżąca nie zobrazowała swojej sytuacji finansowej i nie poparła jej stosownymi dokumentami. Bez szczegółowych informacji na temat finansowych i majątkowych możliwości oraz potrzeb skarżącej (brak informacji o dochodach i wydatkach) nie da się stwierdzić, że została zrealizowana jedna z przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie był zatem w stanie ocenić, czy rzeczywiście wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody bądź skutków trudnych do odwrócenia skutków, jak twierdzi skarżąca. Nie jest zatem wystarczające jedynie stwierdzenie, że wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej skarżącej. Oceny tej nie mogła również zmienić okoliczność podania miesięcznych kosztów ponoszonych przez rodzinę skarżącej za żłobek, bo w dalszym ciągu nic nie jest wiadomo o dochodach skarżącej i jej rodziny.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.