Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 130/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. O. na pismo Starosty Nyskiego z dnia [...], nr [...], w części obejmującej samochód [...], nr rej. [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca L. O. w piśmie z dnia 30 czerwca 2009 r. wystąpiła do Starosty Nyskiego z żądaniem zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu dla [...] samochodów sprowadzonych z zagranicy i zarejestrowanych w Wydziale Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w N. W piśmie tym, oznaczając poszczególne pojazdy, wskazała, iż dla każdego samochodu kwota zawyżona została o 425 zł, co łącznie daje kwotę [...] zł do zwrotu.

Uzasadniając żądanie wskazała na niezgodność § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310) z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 Prawa o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, orzeczoną wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04, w którym uznano, że określona w tym przepisie wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 500 zł nie uwzględnia wytycznych ustawowych do określenia wysokości tej opłaty i jest zbyt wysoka.

Starosta Nyski pismem z dnia [...], ustosunkowując się do żądania L. O., odmówił zwrotu żądnej kwoty. Wskazał, że opłata w kwocie 500 zł za kartę pojazdu, dla każdego z wymienionych [...] samochodów, została pobrana na podstawie obowiązującego w dacie wydania karty rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Jednocześnie wyjaśnił, że w powołanym przez wnioskodawczynię wyroku Trybunału Konstytucyjnego orzeczono, iż przepis § 1 ust. 1 w/w rozporządzenia traci moc z dniem 1 maja 2006 r., czyli ze skutkiem na przyszłość.

Pismem z dnia 11 września 2009 r., na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., L. O. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nienależnej opłaty za kartę pojazdu dla poszczególnych samochodów, określonych w załączonym do pisma zestawieniu.

W odpowiedzi na powyższe, organ pismem z dnia 2 października 2009 r. odmówił zwrotu żądanej kwoty.

L. O. pismem z dnia 15 października 2009 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Zarzuciła naruszenie art. 77 ust. 4 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym, przez pobranie zawyżonej opłaty. Wskazując, że dla każdego samochodu opłata za kartę pojazdu zawyżona została o 425 zł, skarżąca określiła wysokość należności pieniężnej objętej żądaniem zwrotu, na łączną kwotę [...] zł.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Sprawa ze skargi L. O. została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 472/09. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 stycznia 2010 r., ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 472/09 wyłączono do odrębnego rozpoznania sprawy o zwrot opłaty za kartę pojazdu dla poszczególnych samochodów.

Sprawa ze skargi na odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu, wydaną dla samochodu marki [...], o nr rej. [...], została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 130/10 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 14 stycznia 2010r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 stycznia 2010r., co skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Wpis stosunkowy, w myśl art. 231 P.p.s.a, pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się zwrotu części opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, a zatem do określenia wysokości wpisu zastosowanie znajdują przepisy dotyczące wpisu stosunkowego.

Według § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy oblicza się według procentowego wskaźnika, który dla należności pieniężnej w kwocie do 10 000 zł, wynosi 4 % wartości tej kwoty, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro w niniejszej sprawie skarżąca domaga się zwrotu części opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, obowiązana była do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 100 zł.

Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości doręczone zostało skarżącej w dniu 26 stycznia 2010r. Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem w niniejszej sprawie w dniu 2 lutego 2010r.

W zakreślonym terminie tygodniowym strona nie uiściła żądanego wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.