Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 570/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu umarzającym postępowanie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. R. (skarżący) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (SKO) z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie SKO z dnia [...], nr [...] odmawiające sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu SKO z dnia [...] nr [...], którym umorzono postępowanie wszczęte wezwaniem skarżącego do usunięcia naruszenia prawa dotyczącym niezałatwienia sprawy weryfikacji decyzji z dnia [...], nr [...] przez SKO.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzono:

Decyzją administracyjną z dnia [...] (Nr [...]) odmówiono skarżącemu zasiłku celowego.

Następnie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wpłynęło podanie skarżącego z dnia 20 sierpnia 2013 r., zatytułowane "SKARGA O stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji ostatecznych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej - ZTPS 1 [...] z dnia [...] o sygn. [...]; [...]; [...]; o odmowie udzielenia pomocy w sprawie na wniosek z dnia 2 lipca 2013r. z uwagi na utrudniania z mojej strony". Podanie z dnia 20 sierpnia 2013 r. zostało skierowane do Kolegium, za pośrednictwem organu pierwszej instancji.

Kolegium, po zapoznaniu się z treścią podania stosownie do art. 64 § 2, w związku z art. 63 § 2 k.p.a., pismem z dnia 31 października 2013 r., wezwało skarżącego do sprecyzowania żądania. Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 października 2013 r., wyjaśnił, że domaga się, m.in., zmiany tej decyzji, na podstawie art. 154 k.p.a. W tej sytuacji Kolegium, pismem z dnia 24 grudnia 2013 r. ([...]), stosownie do art. 65 § 1, w związku z art. 154 k.p.a., przekazało Prezydentowi W. podanie skarżącego z dnia 20 sierpnia 2013 r., w części zawierającej żądanie zmiany - na podstawie art. 154 k.p.a. - decyzji z dnia [...] (Nr [...]), odmawiającej skarżącemu zasiłku celowego, jako podmiotowi właściwemu do jego rozpatrzenia. Pismo z dnia 24 grudnia 2013 r. zostało doręczone dnia 13 stycznia 2014 r.

Skarżący, podaniem z dnia 13 stycznia 2013 r., m.in., wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego niezałatwienia sprawy weryfikacji decyzji z dnia [...] (nr [...]), na podstawie art. 154 k.p.a. Kolegium, po zapoznaniu się z wezwaniem skarżącego do usunięcia naruszenia prawa, dotyczącym niezałatwienia sprawy weryfikacji decyzji z dnia [...] (Nr [...]) – na podstawie art. 154 k.p.a. – przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (sformułowanym w podaniu z dnia 13 stycznia 2014 r.), działając na podstawie art. 37 § 1 i art. 105 § 1, w związku, z art. 126 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] ([...]), umorzyło postępowanie wszczęte tym wezwaniem. Postanowienie z dnia [...] zostało doręczone dnia 4 marca 2014 r.

Skarżący podaniem z dnia 5 marca 2014 r., zwrócił się, m.in., z żądaniem sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu z dnia [...] ([...]). Zdaniem skarżącego w rozstrzygnięciu - zamiast "po zapoznaniu się z wezwaniem Z. R. do usunięcia naruszenia prawa itd." - powinno być: "po zapoznaniu się z wnioskiem Z. R. z dnia 24 stycznia 2014r. O Uzupełnienie trzech decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], [...], [...] o brakujące rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony z dnia 20 sierpnia 2103 r. o zmianę lub uchylenia decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art. 154 k.p.a., którymi Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] twierdząc, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające podjęcie takiej decyzji".

Postanowieniem z dnia [...] ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., rozpatrując powyższy wniosek, odmówiło sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu z dnia [...]. Zaznaczono, iż postulowana zmiana treści postanowienia nie mieści się w kategorii "oczywistej omyłki".

Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] ([...]).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na mocy odesłania zawartego w przepisie art. 126 k.p.a., omawiany tryb rektyfikacji znajduje również zastosowanie w przypadku niezaskarżalnych postanowień.

Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że prawidłowe zastosowanie regulacji prawnej zawartej w art. 113 § 1 k.p.a. ma miejsce wówczas, gdy sprostowaniem objęte są elementy decyzji omyłkowo wpisane, to jest np. data jej wydania, czy błędnie podana data uchwały jako aktu stanowiącego podstawę przyznanego uprawnienia. Elementy takiego sprostowania pozostają bez wpływu na wynik sprawy, który kształtuje przede wszystkim rozstrzygnięcie decyzji. Analiza sprostowanych treści pozwala na stwierdzenie, że ich zamieszczenie w decyzji było wynikiem niedokładności redakcyjnej organu administracji publicznej, mieszczącym się w pojęciu "innych oczywistych omyłek", o których mowa w art. 113 § 1 k.p.a. Co warte podkreślenia, sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia i to nawet wówczas, gdy zaistniały rozbieżności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a uzasadnieniem, wyrażającym wolę organu. Oczywista omyłka pisarska to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji wyrażono treść, która widocznie jest niezgodna z myślą organu, a została wpisana przez przeoczenie, tj. niewłaściwy dobór słowa.

Oczywistości omyłki, o której mowa w podaniu skarżącego z dnia 5 marca 2014 r., nie potwierdzają akta sprawy, a zwłaszcza porównanie treści rozstrzygnięcia z uzasadnieniem postanowienia Kolegium z dnia [...]. Oczywista omyłka w analizowanym przypadku nie nastąpiła. Postanowienie z dnia [...] ([...]) zostało wydane po zapoznaniu się z wezwaniem sformułowanym w podaniu z dnia 13 stycznia 2014 r., a nie w podaniu z dnia 24 stycznia 2014 r. (...).

W skardze obejmującej szereg bezczynności, przewlekłości postępowania i innych postanowień, kwestionowanych przez skarżącego, jedynie wymienione zostało jako zaskarżone to postanowienie bez zamieszczenia w uzasadnieniu pisma jakiejkolwiek argumentacji przeciw niemu skierowanej.

Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z powodów przedstawionych w uzasadnieniu ostatecznego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Jak wcześniej stwierdzono nie zawiera ona żadnego uzasadnienia; nie wiadomo zatem w czym tkwi niezadowolenie skarżącego z rozstrzygnięcia omówionego postanowienia.

Opiera się ono natomiast na podstawie art. 113 § 1 kpa, według którego organ administracji państwowej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Pojęcia: "błędy pisarskie i rachunkowe", "inne oczywiste omyłki" nie wyjaśnia cytowany kodeks, ale orzecznictwo i doktryna nie pozostawiają wątpliwości, że "istota omyłek, o których mowa (...) leży w tym, że w orzeczeniu wyrażono coś, co widocznie niezgodne jest z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów, omyłkę pisarską, itp." (...) "błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego np. dodawania lub dzielenia, a błąd pisarski – widoczne, wbrew zamierzeniu władzy, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów itp." "(...) zmiana postanowienia wyrażonego w decyzji chociażby nawet powziętego wskutek błędu, a zatem wskutek mylnego wyobrażenia o stanie faktycznym albo prawnym – nie podpada pod pojęcie błędu czy omyłki (...)" (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz prof. dr hab. B. Adamiak i prof. dr hab. J. Borkowski. W-wa 1998. C.H. Beck, s. 580-581).

Skarżący, pismem z dnia 5 marca 2014 r., wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu z dnia [...] nr [...], gdyż zamiast "po zapoznaniu się z wezwaniem Z. R. do usunięcia naruszenia prawa" powinno być "po zapoznaniu się z wnioskiem Z. R. z dnia 24 stycznia 2014 r. o uzupełnienie trzech decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], [...], [...] o brakujące rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony z dnia 20 sierpnia 2013 r. o zmianę lub uchylenie decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art. 154 kpa, którymi Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...] twierdząc, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające podjęcie takiej decyzji".

Porównując to, co na temat prostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, wyrażono powyżej, z żądaniem skarżącego z dnia 5 marca 2014 r. trudno nie zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W., że o oczywistej omyłce, w postanowieniu Kolegium z dnia [...], nie może być mowy. Żądanie skarżącego bowiem świadczy o daleko idącej ingerencji w tekst części wstępnej tego postanowienia Kolegium, poprzedzającej jego osnowę, i nie ma nic wspólnego z prostowaniem oczywistej omyłki.

W świetle tego zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów powszechnie obowiązującego prawa, a tylko do tego sprowadza się sądowa kontrola postanowień administracyjnych – do badania ich legalności (por. art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.; art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa).

Skarga podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.