Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 431/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 23 maja 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – P. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł podatnik złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną D.. Zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Aktualnie uzyskuje dochód z tytułu renty chorobowej, z którego po potrąceniach do dyspozycji pozostaje mu kwota 488,46 zł. Natomiast jego żona pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 694,48 zł. Jednocześnie skarżący podał, że małżonkowie mieszkają w domu należącym do córki, która nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego i zamieszkuje osobno ze swoją rodziną. Podkreślił przy tym, że stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu i podstawowymi opłatami wynoszą ok. 600 zł. Kwotę tę zwiększają wydatki na utrzymanie rodziny, zakup żywności, środków higieny i lekarstw, które przekraczają sumę 400 zł miesięcznie. Skarżący wskazał także, iż oboje z żoną nie posiadają żadnych nieruchomości, oszczędności ani wartościowych ruchomości. Dodał, że cierpi na liczne przewlekłe schorzenia i jest całkowicie niezdolny do pracy, jego żona także cierpi na choroby przewlekłe. Do wniosku skarżący załączył dokumenty potwierdzające przedstawioną we wniosku sytuację majątkową i zdrowotną.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną D.. Małżonkowie nie posiadają żadnych nieruchomości, oszczędności ani wartościowych ruchomości. Zamieszkują w domu należącym do córki, która nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego i zamieszkuje osobno ze swoją rodziną. Skarżący jest całkowicie niezdolny do pracy, zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Aktualnie uzyskuje dochód z tytułu renty chorobowej, z którego po potrąceniach do dyspozycji pozostaje mu kwota 488,46 zł. Natomiast jego żona pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 694,48 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem własnym, domu, podstawowymi opłatami, zakupem żywności, środków higieny i lekarstw, które łącznie wynoszą ok. 1000 zł. Małżonkowie cierpią przy tym na liczne schorzenia o charakterze przewlekłym, których koszty leczenia nie pozostają bez wpływu na obecną sytuację majątkową skarżącego i zdolność uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego skarżący wykazał w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

P.Z-C.