Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 788/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 i 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że z emerytury w wysokości 1.120 zł opłaca połowę należności za media, wywóz śmieci itp. i spłaca pożyczkę bankową, którą zaciągnęła na leczenie. Leczenia nie mogła podjąć, gdyż całą pożyczkę przeznaczyła na naprawę szkód po huraganie. Mąż wnioskującej całe wynagrodzenie (957 zł) przeznacza na swoje leczenie i wydatki związane z pracą (telefony, dojazdy do pracy). Kwota, która pozostaje skarżącej na życie i na leki przeciwbólowe (bez których nie może funkcjonować) to około 450 zł na 2 osoby.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskująca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i synem (ur. w 1970 r.), posiadają mieszkanie o powierzchni 72 m2, które jest własnością syna. Poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dochód skarżącej z emerytury wynosi 1.330,40 zł brutto, a jej męża i syna z tytułu wynagrodzenia za pracę kolejno 1.317 zł i 1.393.80 zł brutto.

Strona wyjaśniła, że syn pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym o tyle, że mieszka razem z rodzicami i ze swoich zarobków pokrywa wszystkie wydatki związane z własnością mieszkania i połowę opłat za media. Wydatki związane z wyżywieniem itp. pokrywa we własnym zakresie.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń skarżąca nadesłała: ostatni odcinek z emerytury, zeznania podatkowe za 2009 r. wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia męża i syna, umowy zaciągniętych pożyczek bankowych oraz umowę karty płatniczej VISA. Z dokumentów tych wynika, że w 2009 r. skarżąca uzyskała z emerytury przychód w wysokości 15.113,58 zł, mąż ze stosunku pracy 14.387,59 zł i syn, również z tytułu stosunku pracy – 18.972,17 zł. Miesięcznie strona otrzymuje emeryturę w kwocie netto 1.120,66 zł, wynagrodzenie jej męża netto wynosi 984,15 zł, syna – około 1.100 zł. Skarżąca zaciągnęła pożyczki konsumenckie na kwoty 2.200 zł, 7.500 zł i 11.200 zł, które spłaca w ratach 198 zł, 196,62 zł i 306,75 zł.

Wnioskująca wskazała, że pierwszą pożyczkę zaciągnęła na zakup opału. W lipcu 2009 r. wzięła pożyczkę uzupełniającą, którą zamierzała przeznaczyć na swoje leczenie, jednak w całości została przeznaczona na usuwanie szkód po huraganie. W czerwcu 2010 r. zaciągnęła kolejną pożyczkę w celu zakupu pościeli (co – jak wskazała – było koniecznością) oraz na bieżące wydatki. W A strona posiada rachunek i kartę płatniczą VISA. Jest to jedyny posiadany przez nią rachunek, a jego saldo wynosi około 100 zł – nigdy nie posiadała i nie posiada innych rachunków, lokat, czy kart kredytowych. Także jej mąż takimi nie dysponuje. Wnioskująca podała, że koszty utrzymania mieszkania i opału ponosi wspólnie z synem po połowie. Sama ponosi miesięcznie z tego tytułu wydatek w kwocie 231 zł. Poza tym ponosi wydatki związane z leczeniem siebie i męża w łącznej wysokości około 570 zł. Wydatki jej męża, które są ściśle związane z pracą, wynoszą 480 zł. Po dokładnych obliczeniach wszystkich wydatków miesięcznych strona wskazała, że pozostaje jej na żywność, środki higieny, odzież około 516,23 zł.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżąca powyższe wykazała.

Wskazać należy, że uzyskiwane dochody jej rodziny właściwie w całości przeznaczane są na wydatki, które są niezbędne w prowadzonym gospodarstwie domowym. Za takie należy uznać również raty pożyczek bankowych, gdyż zostały zaciągnięte w celu zakupu opału, naprawy szkód powstałych w wyniku huraganu oraz na leczenie. Wygospodarowanie dodatkowo środków na opłacenie kosztów sądowych oraz na opłacenie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, jaką przedstawiła skarżąca w sposób wyczerpujący, byłoby właściwie niemożliwe. Tym bardziej, że koszty postępowania musiałaby ponosić jednocześnie w czterech sprawach toczących się przed tutejszym Sądem, gdzie w każdej wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 500 zł. W związku z tym stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Dlatego też, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.