Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 418/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1 , art. 134, art. 129 par. 2, art. 57 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 października 2009r. sprawy ze skargi K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego dalej ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania K., od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] o odmowie przyznania jednolitej płatności obszarowej na rok 2008r., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, iż w dniu 5 maja 2009r. do jego siedziby wpłynęło pismo C. K. – reprezentującego K., dotyczące odmowy dopłaty unijnej do gruntu rolnego za rok 2008. W przedmiotowym piśmie strona powołała się na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 6 kwietnia 2009r., które stanowiło odpowiedź na zapytanie strony w kwestii udostępnienia danych osobowych. Pismem z dnia 2 czerwca 2009r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR , działając na podstawie art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 k.p.a., wezwał C. K. do sprecyzowania żądania zawartego w w/w piśmie. Odpowiadając na wezwanie w dniu 10 czerwca 2009r. C. K. wyjaśnił, że przedmiotowe pismo jest odwołaniem od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] o odmowie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2008.

Mając na uwadze powyższe organ wskazał, iż decyzja z dnia [...] została doręczona stronie w dniu 24 marca 2009r. Tym samym, zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 7 kwietnia 2009r. Natomiast odwołanie złożono dopiero w dniu 5 maja 2009r., a zatem z uchybieniem terminu. Powyższe okoliczności uzasadniają stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w oparciu o art. 134 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł w imieniu K. jego Przewodniczący – C. K., domagając się "uznania" jego odwołania. Zdaniem strony skarżącej odwołanie zostało wniesione w terminie, to jest w dniu 27 marca 2009r., jednakże pozostało bez odpowiedzi. Natomiast pismo z dnia 5 maja 2009r. nie jest odwołaniem i nie może być za takowe uznane, ponieważ nie zostało złożone za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. Ponadto była to skarga na pracownika organu, który przyznał dopłatę do gruntu na rzecz innej osoby. Wyjaśniając treść oświadczenia z dnia 10 czerwca 2009r. C. K. wskazał, iż poważnie niedosłyszy, a z rozmowy z dwojgiem pracowników organu I instancji zrozumiał, iż chodzi o odwołanie złożone prawidłowo, to jest w dniu 27 marca 2009r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa materialnego, czy też procesowego, skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Na wstępie należy podnieść, że organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest bowiem zachowanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Jak wynika z dyspozycji art. 134 k.p.a., organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Postanowienie to jest ostateczne. Kategoryczne określenie w w/w przepisie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza bezwzględny obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w przypadku ustalenia, iż z taką sytuacja mamy do czynienia w konkretnej sprawie. Natomiast uchybienie temu obowiązkowi i merytoryczne rozpoznanie odwołania przez organ II instancji w sytuacji jego wniesienia z uchybieniem terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Takie stanowisko prezentuje także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 czerwca 1982r. (ONSA 1982 nr 1, poz. 52).

Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu, o jakim mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Stosownie do tego przepisu odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że decyzja organu I instancji z dnia [...] nr [...] została doręczona Przewodniczącemu K. – C. K. w dniu 24 marca 2009r. za pokwitowaniem (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 18), potwierdzonym własnoręcznym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Podkreślić trzeba, iż przedmiotowa decyzja – zgodnie z wymogami art. 107 § 1 k.p.a. – zawierała pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania.

Wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie – w niniejszej sprawie doręczenie decyzji – przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Skoro zatem decyzja organu I instancji została doręczona stronie w dniu 24 marca 2009r., to czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 7 kwietnia 2009r. Tymczasem odwołanie od decyzji organu I instancji strona skarżąca złożyła dopiero w dniu 5 maja 2009r. – a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Takie ustalenia, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, spotykają się ze stanowczym sprzeciwem P., który twierdzi, iż odwołanie zostało wniesione w terminie, to jest w dniu 27 marca 2009r., a pismo z dnia 5 maja 2009r. dotyczyło zupełnie innych kwestii.

Odnosząc się do powyższych zarzutów wskazać trzeba, iż w dniu 27 marca 2009r. C. K. rzeczywiście wniósł – za pośrednictwem organu I instancji – odwołanie (k. 19). Złożony środek odwoławczy nie dotyczył jednakże decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] o odmowie przyznania jednolitej płatności obszarowej na rok 2008r., tylko decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" na rok 2008. Świadczy o tym dwukrotne powołanie w treści odwołania daty i sygnatury ostatniego z w/w rozstrzygnięć, jak również określonego w niej rodzaju płatności. W żadnym fragmencie tego pisma strona nie przywołuje decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...]. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w oświadczeniu C. K. z dnia 10 czerwca 2009r. (k. 26), w którym stwierdził, iż "pismo K. złożone w dniu 5 maja 2009r. w Oddziale Regionalnym ARiMR jest odwołaniem od decyzji o odmowie przyznania płatności bezpośrednich UE na 2008r."

Trzeba także podnieść, iż przedmiotowe pismo strona skarżąca złożyła w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 2 czerwca 2009r. (k. 25) do wskazania, czy pismo z dnia 5 maja 2009r. jest:

1. odwołaniem od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] o odmowie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2008r.,

2. czy też jest ono uzupełnieniem do pisma z dnia 10 marca 2009r., na które stronie udzielono odpowiedzi w dniu 7 kwietnia 2009r.

W świetle jednoznacznego i kategorycznego oświadczenia strony zawartego w piśmie z dnia 10 czerwca 2009r. (k. 26), nie budzi wątpliwości, iż odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W konsekwencji powyższych okoliczności stwierdzić należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.