Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 579/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2005 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o wstrzymaniu użytkowania. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] , na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia M. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2005 r., znak: [...], odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...].08.2004 r., znak: [...], wstrzymującego M. M. użytkowanie budynku przeznaczonego pierwotnie na budynek gospodarczy, a wykorzystywanego obecnie w celu mieszkalnym na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...] obręb [...] położonej w S. przy ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru odpowiada przepisom prawa i brak jest podstaw do jego uchylenia.

Organ wskazał, że inwestor zmienił sposób użytkowania przedmiotowego budynku przeznaczonego poprzednio na budynek gospodarczy.

W myśl art. 71 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane zmiana sposobu użytkowania budynku lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. Zgodnie natomiast z art. 71 ust. 3 cyt. ustawy, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia, stosuje się odpowiednio art. 50, art. 51 cyt. ustawy.

W postanowieniu kontrolowanym w niniejszym postępowaniu nieważnościowym, organ nadzoru budowlanego stwierdzając nielegalną zmianę sposobu użytkowania, działając w oparciu o art. 50 ustawy Prawo budowlane, zasadnie wstrzymał użytkowanie budynku, użytkowanego samowolnie, bez wymaganego pozwolenia właściwego organu i nałożył na stronę określone obowiązki.

Organ wskazał, że dyspozycja art. 71 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) wymienia w pkt 1 i pkt 2 jedynie przykładowe możliwości zmiany sposobu użytkowania, które wymagają pozwolenia właściwego organu, gdyż użyte w art. 71 ust. l słowo "w szczególności" oznacza otwarty katalog takich sytuacji. Zdaniem organu nastąpiła zmiana sposobu użytkowania, wymagająca uprzedniego uzyskania pozwolenia właściwego organu.

Organ podkreślił, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2005 r., znak: [...], dotyczyło zmiany sposobu użytkowania, i wydane zostało w oparciu o art. 50 w związku z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane. Wbrew twierdzeniom M. M. art. 71 a, znowelizowanej ustawy Prawo budowlane nie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie w związku z art. 2 ust. 2, 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2004 r., Nr 93, poz. 888).

Podobnie, zdaniem organu, zarzut dotyczący nie wzięcia pod uwagę przez organ wojewódzki dyspozycji art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., jest bezzasadny, ponieważ dotyczy on tylko i wyłącznie sytuacji opisanych w art. 48 cyt. ustawy, nie dotyczy natomiast samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. M. wniosła o "stwierdzenie nieważności postanowienia nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] sierpnia 2004 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonych postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji".

Zdaniem skarżącej kontrolowane w postępowaniu nieważnościowym w/w postanowienie nr [...] zapadło bez podstawy prawnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Wskazać należy, że zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu nieważnościowym, które jest postępowaniem nadzwyczajnym. Jego zadaniem jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji (postanowień) dotkniętych wadą nieważności. Wady te enumeratywnie wymienia art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Stanowi on m.in., że nieważność decyzji stwierdza się, gdy została wydana bez podstawy prawnej.

Zdaniem Sądu organy obu instancji prawidłowo oceniły, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r., wstrzymujące M. M. użytkowanie budynku, przeznaczonego na budynek gospodarczy, a wykorzystywanego na cele mieszkalne, nie jest obarczone żadną z wad skutkujących stwierdzenie nieważności.

Bezsprzeczne w sprawie jest to, że w 1980 r. doszło do samowolnej zmiany przez M. M. sposobu użytkowania obiektu budowlanego we wskazanym wyżej zakresie.

W dniu [...] kwietnia 2004 r. dokonano czynności kontrolnych i powzięte zostały przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w/w ustalenia.

Rozstrzygając jak w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2004 r. o wstrzymaniu użytkowania obiektu, organ prawidłowo oparł swoje postanowienie na przepisie art. 50 w zw. z art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r. w wersji obowiązującej na datę orzekania.

Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 71 ust. 3 w wersji w/w w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez pozwolenia, przepis art. 50 Prawa budowlanego stosuje się odpowiednio, tzn. organ wstrzymuje użytkowanie obiektu bez pozwolenia.

Zdaniem Sądu prawidłowe jest oparcie w/w rozstrzygnięcia o przepis ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w wersji obowiązującej na datę wydania postanowienia i wbrew zarzutom skarżącej, nie mogą mieć zastosowania uregulowania Prawa budowlanego z 1974 r., nie przewidują tego bowiem przepisy przejściowe ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Podobnie nie ma zastosowania przepis art. 71 Prawa budowlanego wprowadzony nowelizacją, która weszła w życie z dniem 31 maja 2004 r., choć przepis ten obowiązywał w dacie wydania wyżej opisanego postanowienia.

Wskazać należy bowiem, że zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r., o zmianie ustawy Prawo budowlane, w sprawach zamiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego wszczętych przed dniem wejścia ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Mając na uwadze powyższa argumentację Sad orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).