Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 359/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

P. S. pismem z [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...], oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...].

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. (data wpływu do organu [...]marca 2015 r.) P.S. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...].

Następnie w dniu [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) P.S. wezwał Kolegium w trybie art. 37 k.p.a. do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu ww. wniosku z dnia [...] marca 2015 r., a następnie w dniu [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) wniósł wskazaną na wstępie skargę zarzucając Kolegium naruszenie art. 35 i 36 k.p.a.

Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, wskazując, że wniosek skarżącego został rozpoznany postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], którym to odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadnioną zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 P.p.s.a uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wydania przez organ merytorycznego rozstrzygnięcia już po wniesieniu skargi nie jest możliwe jej uwzględnienie.

Wprawdzie w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7). Pogląd ten jednak nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy wniosek P.S. z dnia [...] marca 2015 r., wpłynął do organu [...] marca 2015 r. Kolegium rozpoznało go orzeczeniem z dnia [...] maja 2015 r. Z zestawienia tych dat wynika wprost, że postępowanie nadzorcze prowadzone było krócej niż przewiduje to art. 35 § 3 k.p.a., który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zauważyć też trzeba, że skarżący niezależnie od złożenia wniosku z dnia [...] marca 2015 r., a następnie skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania tego wniosku, zaskarżył również do Sądu decyzję Kolegium [...] września 2014 r., nr [...], co dodatkowo skomplikowało możliwość prowadzenia postępowania nadzorczego. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.