Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 234/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 lutego 2010r. znak: [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. Z. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 lutego 2010r. znak: [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. Motywując powyższy wniosek strona wskazała, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje wobec skarżącej daleko idącą i niepowetowaną szkodę materialną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłankami uzasadniającymi zastosowanie w sprawie przez Sąd tej instytucji procesowej jest zaistnienie choćby jednej z przesłanek wymienionych w powołanym przepisie prawa tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uzasadnienia rozpoznawanego wniosku wynika, że skarżąca z wykonaniem zaskarżonej decyzji wiąże skutek w postaci wyrządzenia jej znacznej, niepowetowanej szkody materialnej. Poza wskazaniem tej tylko okoliczności jako argumentu przemawiającego za pozytywnym załatwieniem wniosku przez Sąd, strona nie przedstawiła żadnych okoliczności, które obawę wyrządzenia jej znacznej szkody mogłyby uzasadnić. To na stronie spoczywa obowiązek przekonania Sądu o zasadności zastosowania w sprawie ochrony tymczasowej. Jednocześnie Sąd zaś zobligowany jest do wszechstronnej i wnikliwej oceny argumentów przedstawionych we wniosku, jak również wynikających z akt sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2007r., sygn. akt I FZ 341/07, niepubl.).

W przedmiotowej sprawie Sąd dysponuje danymi wskazanymi przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a dotyczącymi jej sytuacji finansowej i rodzinnej oraz dołączonym do wniosku dokumentem. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca zamieszkuje wraz z rodzicami, pozostając na ich utrzymaniu. Nie posiada ona majątku, ani też żadnych oszczędności. Aktualnie prowadzona przez nią działalność gospodarcza jest zawieszona, na dowód czego wnioskodawczyni przedłożyła dokument potwierdzający ten fakt. M. Z. nie uzyskuje nadto, jak oświadczyła, żadnych dochodów.

Okoliczności powyższe, w ocenie Sądu, uprawdopodabniają twierdzenie wniosku, że wykonanie zaskarżonego aktu, którym Dyrektor Izby Skarbowej w K. określił skarżącej należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005r. w kwocie 288 268 zł, spowoduje powstanie po stronie M. Z. znacznej szkody majątkowej.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.