Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 420/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: §5 ust. 1a pkt 2 w tym: Dz.U. 2007 r. Nr 249 poz. 1861 -  obowiązującego od 1 stycznia 2008 r.  do 30 listopada 2008 r.,
journal: Dz.U. 2004 nr 97 poz 970
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
article: -§6 ust. 2 pkt 2 - obowiązującego od 1 grudnia 2008 r. do 31 grudnia 2009 r.,
journal: Dz.U. 2008 nr 212 poz 1336
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od  towarów i usług.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Kręcisz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2010 r. sprawy ze skargi "A" SA w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz "A" SA w L. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 14 stycznia 2010 r. Minister Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko A. dotyczące podatku od towarów i usług.

Z uzasadnienia skarżonej interpretacji oraz akt sprawy wynika, że w dniu 2 grudnia 2009 r. wpłynął wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT dla sprzedaży lokalu mieszkaniowego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego.

We wniosku A. podała, że jest podmiotem zajmującym się działalnością deweloperską, zamierza budować na nieruchomości, której jest użytkownikiem wieczystym, budynek mieszkalny wielorodzinny z podziemnym pomieszczeniem dwupoziomowym, na którym zlokalizowane będą miejsca postojowe oraz piwnice. Podziemne pomieszczenie dwupoziomowe, na którym znajdować się będą miejsca postojowe należy do części wspólnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego i nie będzie ustanawiana jego odrębna własność (ani też poszczególnych miejsc parkingowych).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka będzie sprzedawać lokale mieszkalne zlokalizowane w przedmiotowym budynku i w związku z tym zobowiąże się do ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży na rzecz kupującego lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym pomieszczeniem - piwnicą oraz odpowiednim udziałem w nieruchomości wspólnej - to jest we współwłasności działki gruntu, na której usytuowany będzie budynek oraz we współwłasności wszelkich części budynków i innych urządzeń, które nie będą służyły wyłącznie do użytku właścicieli lokali. W ramach udziału w nieruchomości wspólnej, kupującemu będzie przysługiwał również udział w znajdującym się pod budynkiem pomieszczeniu dwupoziomowym, na którym usytuowane będą miejsca parkingowe, jako prawo związane z własnością lokalu mieszkalnego. Kupujący nabędzie jedynie udział w nieruchomości wspólnej, w tym w stanowiącym jej część podziemnym pomieszczeniem dwupoziomowym, a nie prawo do konkretnego miejsca parkingowego. W umowie sprzedaży zostanie określony sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, poprzez przyznanie prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca parkingowego każdemu właścicielowi danego lokalu mieszkalnego nabywanego przez kupującego. Kupujący nie będzie miał możliwości nabycia lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca parkingowego. Powyższe będzie stanowiło przedmiot jednej umowy.

Spółka pytała, czy w powyższym stanie faktycznym sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego znajdującego się w tym samym budynku podlegać będzie jednej stawce podatku od VAT, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego – to jest stawce 7%?

Przedstawiając własne stanowisko, Spółka podała, że zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) określającego, że stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.- dalej "ustawa VAT"), tj. stawkę 22%, obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do - obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Wnioskująca Spółka powołała się też na art. 2 pkt 12 ustawy VAT, zgodnie z którym za obiekty budownictwa mieszkaniowego uznaje się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 tj. budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz budynki zbiorowego zamieszkania. Z definicji zawartej w PKOB wynika, że budynkami mieszkalnymi są obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych, co oznacza, iż uznaniu danego budynku za budynek mieszkalny nie stoi na przeszkodzie, że jakaś jego część wykorzystywana jest do innych celów niż mieszkalne. Kwalifikacja zaś budynku jako budynku mieszkalnego powinna natomiast skutkować zastosowaniem stawki 7% zarówno do sprzedaży samych lokali mieszkalnych, jak i miejsc parkingowych znajdujących się w budynku mieszkalnym.

Zatem, gdy jednocześnie ze sprzedażą lokalu mieszkalnego dokonuje się sprzedaży piwnicy oraz miejsca parkingowego, a ściślej prawa do wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca parkingowego przez każdego właściciela lokalu, dokonuje się dostawy służącej w całości zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a zatem cała transakcja podlega 7% stawce VAT. Prawo wyłącznego korzystania z określonego miejsca parkingowego stanowi w myśl art. 50 kodeksu cywilnego część składową nieruchomości lokalowej nabywanej przez kupującego, a zatem dzieli ono los prawny lokalu mieszkalnego i nie może być odrębnym przedmiotem sprzedaży, stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego. W ocenie Wnioskodawcy powoduje to, iż do całej transakcji powinna zostać zastosowana stawka 7%,

Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych.

Interpretacją wydaną w dniu 14 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził, iż stanowisko spółki przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Na wstępie organ wskazał na treść art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, oraz art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, oraz definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy VAT, i zwrócił uwagę, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, 7%-wą stawkę podatku, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przez co rozumieć należy obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Na podstawie art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej - art. 41 ust. 12c ustawy o VAT.

Ponadto, na podstawie § 37 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 - 12c ustawy.

W ocenie organu z powyższych unormowań wynika, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem, nie ma natomiast zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkalnych.

W świetle definicji lokalu mieszkalnego zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, art. 2 ust. 4 ww. ustawy o własności lokali stanowi natomiast, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej w ustawie "pomieszczeniami przynależnymi".

Jednocześnie organ przypomniał, że Minister Infrastruktury w rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) określił, że lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym - § 3 pkt 14 tego rozporządzenia. Organ zwrócił też uwagę, że zgodnie z objaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych część mieszkaniowa budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Wskazane przez organ przepisy prawne prowadzą jego zdaniem do wniosku, że do 7% stawka podatku VAT może być stosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych (ewentualnie, gdy przedmiotem obrotu jest cały budynek mieszkalny z wyłączeniem lokali użytkowych) w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali służących zaspokajaniu właśnie "mieszkaniowych" potrzeb społeczeństwa. Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkalnych.

Podziemnego miejsca parkingowego w podziemiu nie można zatem zaliczyć do tzw. pomieszczeń pomocniczych do lokalu mieszkalnego, lecz zalicza się je do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do tego lokalu, które w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

W konsekwencji powyższego w ocenie organu dostawa miejsca postojowego zlokalizowanego w podziemnej części budynku - bez względu na to czy jest zbywane wraz z lokalem mieszkalnym czy też odrębnie - podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, tj. 22%. Przepisy art. 41 ust. 12 do 12c ustawy o VAT oraz §37 pkt 2 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. - wyraźnie przewidują bowiem zastosowanie preferencyjnej (7%) stawki podatku VAT do obiektów mieszkaniowych, wyłączając obligatoryjnie z ww. obniżonej stawki podatkowej m. in. dostawę lokali użytkowych.

Zatem sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego znajdującego się w tym samym budynku podlegać będzie jednej stawce podatku VAT, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego - tj. stawce 7%. W przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie 7% stawka podatku VAT dla dostawy lokalu mieszkalnego z wyłączeniem dostawy miejsca parkingowego w podziemnej części budynku. Dla nich zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 22%.

Pismem z dnia 27 stycznia 2010 r. Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, weryfikację stanowiska w sprawie i wydanie interpretacji uznającej stanowisko wyrażone we wniosku za prawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 1 marca 2010r. organ stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej z dnia 14 stycznia 2010 r.

Wobec powyższego A. złożyła na wskazaną interpretację skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniosła o jej uchylenie. W skardze Spółka zarzuciła jej rażące naruszenie prawa materialnego:

-art. 2 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy VAT poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, skutkujące uznaniem rozporządzenia prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości wspólnej czyli tzw. "miejsca postojowego" za odrębną od sprzedaży lokalu mieszkalnego dostawę towaru - części budynku,

- art. 2 pkt 12 ustawy o VAT w związku z § 37 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. poprzez ich nieprawidłową wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że "miejsce postojowe" usytuowane w podziemnym pomieszczeniu garażowym jako część tego "pomieszczenia" stanowi część lokalu użytkowego w sytuacji, gdy przedmiotem opodatkowania jest część nieruchomości wspólnej, która jako całość stanowi obiekt budownictwa mieszkaniowego,

- art. 14c § 1 i 2 oraz art. 121 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej przez brak wyczerpującej oceny prawnej stanowiska Skarżącej, nie odniesienie się do jej argumentacji i brak wyczerpującego uzasadnienia stanowiska uznanego przez Ministra za prawidłowe.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona do Sądu indywidualna interpretacja została wydana z naruszeniem prawa.

Przedmiotem oceny Ministra Finansów, wyrażonej w skarżonej interpretacji było stanowisko Spółki w zakresie zastosowania stawki podatku VAT dla sprzedaży lokalu mieszkaniowego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Zdaniem wnioskującej dla opodatkowania opisanej we wniosku czynności cywilnoprawnej prawidłowe będzie zastosowanie 7% stawki VAT.

Ustosunkowując się do stanowiska wyrażonego w interpretacji Ministra Finansów z dnia 14 stycznia 2010 r. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r. (sygn. I FSK 1390/09), w którym wyrażono pogląd, iż w takiej sytuacji właściwą jest stawka 7%.

Wprawdzie pogląd ten dotyczył stanu prawnego obowiązującego w 2008 r. i oparty został również na treści §5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. – Dz.U. Nr 97 poz. 970 ze zm., w tym: Dz.U. 2007 r. Nr 249 poz. 1861 – obowiązującego od 1 stycznia 2008 r. do 30 listopada 2008 r., jednakże treść ta ujęta została następnie w §6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. – Dz.U. Nr 212 poz. 1336 – obowiązującego od 1 grudnia 2008 r. do 31 grudnia 2009 r., a obecnie zamieszczona jest w § 37 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. – obowiązującego od 1 stycznia 2010 r., stąd norma wynikająca z tych przepisów jest tożsama.

W powołanym wyroku NSA wskazał, że w świetle unormowania art. 41 ust. 12–12c ustawy VAT w zw. z § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7 % w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 /pkt 5.2/.

Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem w tym zakresie należy posiłkować się unormowaniami ustawy o własności lokali. Stosownie do treści art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka czy garaż, co wynika z ust. 4 cytowanego przepisu.

W świetle jednak tej ustawy istotnym jest także, że stosownie do jej art. 3 ust. 1 i 2 w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali, a nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali /pkt 5.3/.

Z uwagi na powyższe uregulowania, w celu określenia właściwej stawki podatku dla sprzedaży na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym, istotnym jest precyzyjne określenie przedmiotu tej czynności /pkt 5.4/.

W przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem we współwłasności wspólnych części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali (do których zalicza się podziemną część budynku z halą garażową) i ustaleniu sposobu korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym w ramach podziału quoad usum, uwzględnić należy, że pod rządem art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali nieruchomość wspólną stanowi łącznie grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu. Właścicielom lokalu przysługuje jednolity udział w nieruchomości wspólnej obejmującej grunt oraz jej budynkowe elementy (wyrok z dnia 15 lipca 2009 r. Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I ACa 592/09, OSAW 2009/4/145), a garaż wielostanowiskowy o wyznaczonych miejscach postojowych, znajdujący się w budynku mieszkalnym i nie stanowiący samodzielnego lokalu użytkowego, jest częścią nieruchomości wspólnej wszystkich członków wspólnoty mieszkaniowej (wyrok z dnia 23 stycznia 2007 r. Sądu Apelacyjnego w Warszawie, sygn. akt VI ACa 661/06, OSA 2009/2/5).

W takim zatem przypadku przedmiotem sprzedaży w ramach jednej nieruchomości jest samodzielny lokal mieszkalny wraz z przynależnym mu udziałem we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń (np. klatek schodowych, piwnic, strychów, pralni, suszarni, garaży) oraz we własności gruntu (ew. w prawie współużytkowania wieczystego gruntu). Uwzględnić należy, że w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali nie jest możliwe zbycie własności lokalu bez udziału we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń oraz we własności gruntu. W takim zatem przypadku mamy do czynienia ze sprzedażą na odrębną własność lokalu mieszkalnego jako rzeczy głównej oraz towarzyszącego mu udziału we współwłasności wspólnych części nieruchomości. W sytuacji takiej mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem, na które składają się dostawa towaru – samodzielnego, wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego oraz świadczenie usługi – sprzedaż związanego z tym lokalem udziału w nieruchomości jako wartości niematerialnej (w tym m.in. w garażu wielostanowiskowym), tworzące w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie w aspekcie cywilistycznym jest niedopuszczalne, a z punktu widzenia podatkowego miałoby sztuczny charakter. Przydzielenie natomiast właścicielowi lokalu mieszkalnego miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym następuje w ramach określenia sposobu korzystania z udziału w częściach wspólnych budynku, tzn. podziału quoad usum /pkt 5.6/.

Również w wyroku NSA z dnia 23 marca 2010 r. (sygn. akt I FSK 299/09), stwierdzono, że jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż, na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i na podstawie art. 2 pkt 12 u.p.t.u. w zw. z § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004r., podlega opodatkowaniu stawką 7%. Podział quoad usum nieruchomości wspólnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jedynie sprzedaż lokalu i towarzyszącego mu udziału w nieruchomości wspólnej.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni stanowiska powyższe podziela.

Z tych względów, na podstawie art. 146 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy.