Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 839/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2997 r. sprawy ze skargi H. Ł. na uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] r. w sprawie zakazu stosowania osadów ściekowych na terenie gminy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. H. Ł. na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wystąpił do Rady Gminy o uchylenie uchwały tego organu Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zakazu stosowania na terenie gminy osadów ściekowych.

Pismem z dnia [...] r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował pełnomocnika H. Ł.-radcę prawnego A. W., iż na sesji w tym dniu organ stanowiący gminy wezwania do usunięcia prawa nie uwzględnił.

Pełnomocnik H. Ł. w dniu [...] r. (data stempla pocztowego na kopercie) wywiódł skargę na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zakazu stosowania na terenie gminy osadów ściekowych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .

Rada Gminy w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W przepisie tym zostały wprowadzone terminy wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć, i w tych przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu, i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu.

Zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2. Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Obowiązujący stan prawny nakazuje przyjąć, że w sprawie tzw. skargi powszechnej ( art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym- Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm,), organ gminy ma maksymalnie miesiąc na udzielenie odpowiedzi po wniesieniu przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby, że termin określony w art. 53 § 2 P.p.s.a. jest nierealny, albowiem nigdy nie można byłoby zmieścić się w terminie 60 dni biegnącym od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skoro organ samorządu miałby dwa miesiące na załatwienie sprawy, czyli udzielenie odpowiedzi na to wezwanie. W konkluzji zatem należy stwierdzić, że skargę do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeśli odpowiedź na to wezwanie nie została udzielona przez organ jednostki samorządu terytorialnego w ciągu miesiąca ( art. 35 Kpa w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o Samorządzie gminnym i art. 53 § 2 P.p.s.a). Późniejsze udzielenie odpowiedzi na wezwanie przez organ administracyjny nie powoduje możliwości uznania, że skarga wniesiona między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem, licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest skargą przedwczesną. Okoliczność ta nie zmienia faktu, że skarga taka pozostaje wniesiona w terminie ( por. Jan Paweł Tamo - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis. Warszawa 2006; uchwała 7 sędziów NSA z dnia 2.04.2007 MOPS 2/07, ONSA/WSA 2007/3/60 ).

Przechodząc na grunt sprawy będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należało, że skarga wniesiona przez pełnomocnika H. Ł. jest spóźniona. Okolicznością bezsporną jest, że wezwanie skarżącego, skierowane do Rady Gminy, wpłynęło do tego organu w dniu [...] r. Wprawdzie pismo zawiera datę [...] r., jednakże z okoliczności sprawy wynika, że omyłkowo wpisano rok [...] zamiast [...]. Rada Gminy zajęła stanowisko w przedmiocie wezwania na sesji w dniu [...] r., natomiast o jego treści pełnomocnik skarżący dowiedział się w dniu [...] r. (data doręczenia pisma Przewodniczącego Rady Gminy ).

Skarga na uchwałę została wadliwie wniesiona- z naruszeniem art. 54 § 1 P.p.s.a. - bezpośrednio do Sądu w dniu [...] r. ( data stempla pocztowego), a zatem po upływie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Termin 60 dni upływał bowiem w dniu [...] r.( [...] r. przypadały w sobotę i niedzielę).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58§ 1 pkt 2 P.p.s.a skargę odrzucił.