Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 1212/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Kieres Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Radom sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi A.M. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej 3 października 2019 r. jest bezczynność Wojewody D. w sprawie rozpoznania wniosku złożonego 15 maja 2019 r. przez A. M. o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.

Z akt sprawy wynika, że A. M. obywatel I. (dalej: Skarżący, Strona), wnioskiem z 21 marca 2019 r. (wpływ do organu w dniu 15.05.2019 r.) wystąpił do Wojewody D. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do wniosku dołączono pełnomocnictwo dla radcy prawnego R. P..

Wniosek Strony został uzupełniony w dniu 17 czerwca 2019 r. Pismem z 28 czerwca 2019 r. Stronę wezwano do osobistego stawiennictwa w D. Urzędzie Wojewódzkim Wydziale Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców oraz do dołączenia do akt kserokopii wszystkich stron paszportu zawierających adoptacje urzędowe (wraz z okazaniem paszportu) i doręczenia wypełnionego załącznika nr 2 do wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Poinformowano też Stronę, że nieusunięcie braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania będzie skutkować pozostawaniem wniosku bez rozpozna. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Strony 9 lipca 2019 r. Strona w dniu 10 lipca 2019 r. stawiła się na ww. wezwanie, uzupełniła też braki formalne, miedzy innymi składając załącznik nr 2 do wniosku.

Zawiadomieniem z 18 lipca 2019 r. Wojewoda D. pozostawił bez rozpoznania wniosek Strony z 21 marca 2019 r. (złożony w dniu 15.05.2019 r.) o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę ponieważ, nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie wszystkie braki formalne wniosku. Jakkolwiek do organu administracji wpłynął 10 lipca 2019 r. załącznik nr 2 do wniosku, to nie został wypełniony pkt II tego załącznika o co wzywano Stronę za pośrednictwem pełnomocnika, pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. Zawiadomienie dręczono pełnomocnikowi Strony 24 lipca 2019 r.

Pełnomocnik Strony, pismem z 24 lipca 2019 r. (wpływ do organu administracji 27.07.2019 r.) wniósł ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wskazał, że Wojewoda D. powinien zakończyć postępowanie decyzją w terminie do końca maja 2019 r., czego nie uczynił, nie poinformował też Strony o przyczynach niezałatwienia sporawy, nie wezwał też Strony do uzupełniania braków formalnych wniosku. Ponaglenie zostało przekazane do Urzędu do sprawa Cudzoziemców 20 lipca 2019 r.

W drugim ponagleniu z 29 lipca 2019 r. (wpływ do organu administracji w dniu 1.08.2019 r.) na niezałatwienie sprawy w terminie i bezczynność organu pełnomocnik strony wskazał, że wszystkie braki formalne wniosku zostały uzupełnione w terminie. Także to ponaglenie przekazano do Urzędu do spraw Cudzoziemców.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody D. pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i § 3 oraz art. 36 § 1 ustawy z 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej K.p.a.) . Tak formułując zarzuty skargi pełnomocnik Strony wniósł o:

- stwierdzenie bezczynności Wojewody D. skutkującej niezałatwieniem w terminie sprawy z wniosku Strony o zezwolenie na pobyt czasowy;

- stwierdzenie, że bezczynność postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

- zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie;

- przyznania od organu administracji na rzecz Strony kwoty 20.000 zł, na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej. P.p.s.a.);

- skierowanie sprawy do rozpozna w trybie uproszczonym, bez przeprowadzania rozprawy;

- zasądzenie od organu administracji na rzecz Strony zwrotu kosztów postępowania sądowego;

- dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi, tj. wezwania z dnia 28.06.2019 r. na okoliczność prawidłowego uzupełnienia braku formalnego przez Stronę.

W uzasadnieniu pełnomocnik Strony wskazał, że wezwanie z dnia 28.06.2019 r. dotyczyło przedłożenia załącznika nr 2 do wniosku, co Strona uczyniła, a nie jego uzupełnienia w konkretnym punkcie. Strona nie otrzymała żadnego kolejnego wezwania do poprawienia ww. załącznika i uzupełnienia danych we wskazanym punkcie. Zauważa, że osoba przyjmująca dokumenty nie zwróciła uwagi na niepełne wypełnienie tego załącznika. Nie pouczyła też o negatywnych konsekwencjach.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, że pismem z dnia 28.06.2019 r. organ administracji wezwał Stronę do "doręczenia wypełnionego załącznika nr 2 do wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzone wymagającym wysokich kwalifikacji". Przedkładając zatem 10 lipca 2019 r. załącznik nr 2 niewypełniony w punkcie II Strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku, co skutkowało pozostawieniem wniosku Strony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2017 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym na mocy art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Sprawa została rozpoznana stosownie do art. 119 pkt 5 P.p.s.a. w trybie uproszczonym, o co wnosił także pełnomocnik strony skarżącej.

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać, że Strona wyczerpała przewidziane prawem środki zaskarżenia (ponaglenie) zatem nie wystąpiły przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi. Strona w skardze wniosła zarówno o dopuszczenie dowodu z wezwania organu administracji z dnia 28.06.2019 r. na okoliczność prawidłowego uzupełnienia braku formalnego przez Stronę, jak i wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym (art. 119 §5 P.p.s.a.). Ponieważ w aktach administracyjnych znajduje się wezwania organu administracji z dnia 28.06.2019 r., co oznacza, że jest ono elementem materiału dowodowego sprawy, Sąd nie stwierdził przeszkód do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, o co także Strona wnosiła.

Kierując skargę na bezczynność do tut. Sądu Skarżący zakwestionował działanie Wojewody D., polegające na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżacego o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, złożonego 15 maja 2019 r. Należy wyjaśnić, że bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 K.p.a., ani nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 36 K.p.a. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Złożenie skargi na ten rodzaj działalności organu jest następstwem przyjętego w doktrynie i orzecznictwie stanowiska, iż w razie pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością organu, składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu zacytować należy tezę uchwały z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00 (OSN 2000, Nr 19, poz. 702), iż w każdym przypadku, gdy organ pozostawia podanie bez rozpoznania (art. 64 § 1 i § 2 K.p.a.) osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa, polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania przysługuje na zasadach ogólnych skarga do Sądu.

W rozpoznawanej sprawie sporne jest w istocie czy Skarżący uzupełnił braki formalne wniosku, stosownie do treści wezwania z 28 czerwca 2019 r., przez złożenie osobiście załącznika nr 2 do wniosku w dniu 10 lipca 2019 r. mimo, że część II załącznika nr 2 do wniosku nie została w ogóle wypełniona. W konsekwencji czy organ administracji zobowiązany był do formułowania kolejnych wezwań w celu uzupełnienia przez Stronę wniosku, czy uprawniony był do pozostawienia wniosku Strony bez rozpoznania.

Strona skarżąca podnosi, że wezwanie dotyczyło złożenia załącznika nr 2 do wniosku o udzielenie pozwolenia na pobyt czasowy i pracę i załącznik ten została w terminie złożony. Strona składała bowiem dokumenty osobiście, zatem urzędnik przyjmujący te dokumenty winien zwrócić uwagę na brak kompletnego wypełnienia załączniki, w tych okolicznościach Stronę należało wezwać ponownie do wypełnienia części II ww. załącznika do wniosku.

Wojewoda D. twierdzi, że Stronę wezwano do złożenie wypełnionego załącznika nr 2 do wniosku wskazując, że nieuzupełnienie także tego braku formalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkować pozostawieniem wniosku Strony bez rozpoznania.

W sprawie nie jest sporne, że złożony przez Skarżącego w dniu 10 lipca 2019 r. załącznik nr 2 do wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji nie został wypełniony w części II, a także, że powinien zostać w tej części wypełniony. Zgodnie z art. 106 ust. 1c ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j.: Dz. U z 2018 r., poz. 2094 ze zm. – dalej: ustawa o cudzoziemcach) cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w cel wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy dołącza do niego załącznik zawierający informację o: (1) posiadanych przez cudzoziemca wyższych kwalifikacjach zawodowych niezbędnych do wykonywania pracy; (2) zamieszkiwaniu przez cudzoziemca w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej co najmniej przez okres 18 miesięcy na podstawie wydanego przez to państwo dokumentu pobytowego z adnotacją "Niebieska Karta UE". Oznacza to, że obowiązujące przepisy obligowały Skarżącego do zamieszczenia, w załączniku do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, danych wskazanych w art. 106 ust. 1c pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, tj. informacji zawartych w pkt II załącznika nr 2 do takiego wniosku. Do złożenia wypełnionego załącznika nr 2 do wniosku Skarżący został, stosownie do art. 64 § 2 K.p.a., skutecznie wezwany i czynności tej nie dokonał w wyznaczonym terminie w sposób wskazany w wezwaniu. Jakkolwiek Skarżący złożył w wyznaczonym terminie załącznik nr 2 do wniosku to załącznik ten nie zawierał wszystkich wymaganych przepisami prawa informacji, nie został bowiem wypełniony w części II.

Należy podkreślić, że organ administracji wzywał Stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, m in. przez złożenie wypełnionego załącznika nr 2 do wniosku, a nie jak wskazano to w skardze przez złożenie załącznika nr 2 do wniosku. Takie sformułowanie zawarte w wezwaniu wskazuje, że w sposób jednoznaczny określono, iż tylko kompletny i wypełniony załącznik nr 2 do wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, stanowi uzupełnienie braków formalnych wniosku. W wezwaniu wskazano także termin w jakim takie uzupełnienie wniosku winno nastąpić (tj. 7 dni od dnia doręczenia wezwania), jak i konsekwencje nieuzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie w sposób wskazany w wezwaniu (tj. pozostawienie wniosku bez rozpoznania). Strona, reprezentowana w postępowaniu przez pełnomocnika, miała zatem zarówno wiedzę o obowiązku złożenie wypełnionego załącznika nr 2 do wniosku, jak i o terminie do wykonania tych czynności i o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Zarówno fakt złożenia wymienionego wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych osobiście w siedzibie organu administracji, jak i brak kolejnych wezwań o uzupełnienia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy Strony nie oznacza niedopełniania przez organ administracji ciążących na nim obowiązków. Organ administracji zobowiązany był bowiem do wezwania o uzupełnienie braków formalnych wniosku, przez określenie jakie występują braki formalne, a także do wskazania terminu, w jakim to uzupełnienie musi nastąpić i określenia konsekwencji nieuzupełnienia braków formalnych wniosku. Z tych obowiązków organ administracji wywiązał się. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku Strony o wydanie zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji było zatem skutkiem nieuzupełnienia przez Stronę braków formalnych wniosku w zakresie wskazanym w wezwaniu i w wyznaczonym terminie.

Zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku jak i pozostawienie wniosku Strony bez rozpoznania nastąpiło bez przekroczenia terminów do załatwienia sprawy przyjętego w tego rodzaju sprawach. Wniosek Strony wpłynął bowiem do organu administracji 15 maja 2019 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku Strona została wezwana pismem z 26 czerwca 2019 r. Braki, w sposób niezgodny z wezwaniem, Strona uzupełniła 10 lipca 2019 r. Wniosek Strony pozostawiono bez rozpoznania zawiadomieniem z 24 lipca 2019 r. Skutkiem nieuzupełnienia braków jest to, że organ administracji nie może wszcząć postępowania administracyjnego, gdyż taki wadliwy (niekompletny) wniosek nie może uruchomić kompetencji organu do rozpatrzenia sprawy i jej załatwienia. W tych okolicznościach nie można skutecznie zarzucić organowi administracji pozostawanie w bezczynności w załatwieniu niniejszej sprawy. Tylko bowiem żądanie strony, które nie jest dotknięte brakami formalnymi może doprowadzić do wszczęcia postępowania w sprawie i zachowania biegu terminów dla jej załatwienia.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.