Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 482/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego J.D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz doradcy podatkowego J. D. kwotę 3.600 zł (trzech tysięcy sześciuset złotych) tytułem wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz należny od tej kwoty podatek od towarów i usług, WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał M.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego J.D.(k. 56).

Doradca podatkowy J. D. brała udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, wnosząc o: przesłanie odpisów dokumentów z akt sądowych i akt administracyjnych, składając wniosek o odroczenie rozprawy oraz stawiając się na rozprawie w toku składania sprawozdania z przebiegu sprawy. Pełnomocnik skarżącej podtrzymała na rozprawie w całości skargę strony i wnioski w niej zawarte oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części (k.81).

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) – kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł – 3.600 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 169.524 zł i od takiej kwoty doradcy podatkowemu należy się kwota wynagrodzenia, na podstawie cytowanego § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 3.600 zł wynagrodzenia, powiększona o należny podatek VAT, jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f, a także § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r., orzeczono jak w sentencji.