Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 353/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IVSA/Wa353/10

Uzasadnienie

Po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy P. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach ew. nr [...] i nr [...] obręb D. gm. P., postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Wojewoda [...] uzgodnił przedmiotowe przedsięwzięcie i określił wymagania dotyczące jego realizacji.

Pismem z dnia 6 maja 2009r. (nadanym za pośrednictwem poczty 7 maja 2009 r.) zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano m.in., że organ administracji wydający zaskarżone postanowienie pominął fakt, że inwestycja planowana jest w Obszarze Chronionego Krajobrazu [...] i na tym terenie nie powinna być realizowana jakakolwiek zabudowa. Wskazano ponadto, że na terenie planowanej zabudowy występują gniazda chronionych i rzadkich gatunków ptaków.

M. zwrócił się także o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przywrócił M. termin do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r.

Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", stwierdził niedopuszczalność zażalenia M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r.

W uzasadnieniu organ podniósł, że stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 3 lit. b Prawa ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 listopada 2008 r. organ, o którym mowa w ust. 1 uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z właściwym wojewodą. Zażalenie M. zostało wniesione dnia 7 maja 2009r. W dniu 15 listopada 2008 r. weszła w życie ustawa z

IVSA/Wa353/10

dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227), zwanej dalej "ustawą o udostępnianiu informacji". Zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji do spraw wszczętych, na podstawie przepisów Prawa ochrony środowiska, przed dniem wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Na wydane przez wojewodów postanowienia w sprawach, o których mowa w art. 153 ust. 1, nie przysługuje zażalenie (art. 153 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji), stąd organ stwierdził niedopuszczalność zażalenie na podstawie art. 134 k. p. a.

W skardze M. na postanowienie organu drugiej instancji z dnia [...] grudnia 2009 r. podniesiono, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie powinien uchylać się od merytorycznego rozpoznania sprawy. Strona skarżąca podniosła, że planowana inwestycja będzie miała negatywny wpływ na przyrodę i walory krajobrazowe M.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.).

Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie

IV SA/Wa 353/10

narusza przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie spór dotyczy wykładni a w konsekwencji zastosowania przepisu art. 153 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Przepis art. 153 w ust. 1 stanowi, że do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144 (a więc do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska - u.P.o.ś), przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, z tym, że dotychczasowe kompetencje określonych organów przejmują inne wymienione w przepisie organy administracyjne.

Należy podkreślić, że przepis powyższy odnosi się do postępowań głównych. W niniejszej sprawie tym postępowaniem jest postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach ew. nr [...] i nr [...] obręb D. gm. P.,. To postępowanie, jak wynika z akt sprawy nie zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej przed dniem 15 listopada 2008r. tj. przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że zgodnie z ust. 1 art. 153 ustawy winno być ono dalej prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

Przepis art. 153 ust. 1 ustawy nie reguluje natomiast kwestii związanych z postępowaniami prowadzonym przez organ współdziałający w wydaniu decyzji, a więc w trybie uzgodnieniowym na podstawie art. 106 k.p.a. W przypadku tych postępowań, zgodnie z art. 153 ust. 2 ustawy, na postanowienia np. wojewody, a więc wydane w trybie art. 106 k.p.a., nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że zażalenie od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewody [...] nie mogło być, po dniu 15 listopada 2008r., przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez organ wyższego stopnia.

Podkreślenia wymaga to, że niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych, czy też postanowień jest podstawą do stwierdzenia przez organ

IVSA/Wa353/10

drugiej instancji, na podstawie art. 134 k.p.a., niedopuszczalności środka zaskarżenia, a więc odwołania czy zażalenia.

W niniejszej sprawie zażalenie złożone zostało przez M. w dniu 7 maja 2009r. (data stempla pocztowego) to jest w dacie, gdy weszła już w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W tej sytuacji należy uznać, że postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte przed zmianą przepisów tj. przed dniem 15 listopada 2008r.

W tej sytuacji należy uznać, że stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na podstawie art. 134 k.p.a. było zasadne, bowiem do prowadzenie postępowania zażaleniowego, po dniu 15 listopada 2008r. nie było podstaw prawnych.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należało wziąć pod rozwagę, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).