Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 765/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 , 11, 77 , 107 par 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 24 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego J. S. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący J.S. w dniu 23 stycznia 2013 roku zwrócił się do Prezydenta Miasta K. z wnioskiem, datowanym na dzień 22 stycznia 2013r., o zatwierdzenie podziału nieruchomości objętej księgą wieczystą [...] składającej się z działki nr [...] o pow. 0,8415 ha położnonej w obrębie nr [...][ , w celu wydzielenia działek zabudowanych dwoma budynkami mieszkalnymi.

Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia 5 marca 2013r. po rozpatrzeniu wniosku J.S. odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości należącej do wnioskodawcy. W uzasadnieniu decyzji podano, iż przeprowadzona w dniu 14 lutego wizja terenowa wykazała, że projektowana linia podziału pomiędzy budynkami mieszkalnymi (wydzielone w projekcie działki [...] i [...] przebiegać ma po ścianie budynku nr[...] , ale niektóre jego elementy wystawałyby poza projektowaną granicę między działkami. Jako owe elementy wskazano wystający o 40 cm poza ścianę budynku dach oraz dwie rynny spustowe, z których woda odprowadzana byłaby po działce nr[...] . Organ podniósł, iż przy rozpatrzeniu wniosku należy się kierować ustawowym kryterium prawidłowości i racjonalności korzystania z istniejących już na działce budowlanej budynków i urządzeń oraz przepisami obowiązującego prawa, w ramach których dokonuje się oceny, czy parametry określonej działki gruntu są wystarczające do jej zabudowy określonym obiektem. Organ powołał się na parametry określone w § 12 ust.1 pkt. 1 rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z przepisu tego wynika nakaz zachowania minimalnej odległości 4 metrów od ściany budynku z otworami okiennymi i drzwiowymi i 3 metrów od ściany bez tych otworów od granicy nieruchomosci w przypadku wznoszenia takiego budynku, albo jego odbudowy, nadbudowy, przebudowy. Organ dowodzi, że konsekwecją takiego nakazu jest jest wykluczenie zaistnienia takiej sytuacji w relacjach sąsiedzkich oraz, że jeśli dokonuje się wyznaczenia granicy wydzielanej działki gruntu w odległości mniejszej od tej ściany budynku niż 4 lub 3 metry, to z chwilą gdy wyznaczona linia podziału stanie się granicą nieruchomości, powstanie taka sama sytuacji, która przy wznoszeniu budyku jest prawnie zakazana. Organ wskazał, że jeśli w chwili wznoszenia budynku nie jest możliwe umieszczanie otworów okiennych i drziowych w ścianie posadowionej w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy nieruchomosci, o tyle sytuacja taka będzie mogła powstać wtedy, gdy dla istniejącego już budynku zostanie wydzielona działka gruntu z liną podziału w odległości mniejszej niż 4 metry od ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi,a następnie sąsiednia działka gruntu zostanie zbyta na odrębną własność, dlatego jak twierdzi organ, jeżeli ten stan prawny nie jest dopuszczalny przy wznoszeniu budynku, to należy go również wykluczać w przypadku wydzielania działki gruntu dla istniejącego już budynku. Organ wskazał, że budynki, które znajdują się w na nieruchomości, która miałaby być objęta podziałem, znajdują się w odległości 4 metrów od siebie, a projektowana linia podziału między tymi budynkami przebiega po ścianie budynku nr[...] . Wizja terenowa wykazała, ze okna zostały zamurowane, jednak wystające elementy tego budynku (dach oraz rynny) po dokonaniu proponowanego podziału znajdą się na działce sąsiedniej nr [...] dlatego, jak stwierdził organ wydzielone działki nie spełniają wymogów działki budowlanej w rozumieniu przepisu art. 4 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Od decyzji Prezydenta Miasta K. , J.S. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , pismem datowanym na dzień 26 marca 2013r. (data wpływu - 28.03.2013r.). Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości. Podkreślił, że stan faktyczny ustalony w trakcie wizji terenowej przeprowadzonej w dniu 14 lutego 2013r. uległ zmianie jeszcze przed wydaniem decyzji, w taki sposób, iż wystający element dachu o długość 40 cm został usunięty, a rynny zdemontowane. W związku z tym, według skarżącego, odpadła przyczyna uniemożliwiająca dokonanie podziału nieruchomosci, a tym samym podział taki powinien być dokonany.

Decyzją z dnia [,,,] kwietnia 2013r., nr [...] Samorządowe Kolegium odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną przez J.S. decyzję, znak [...] wydaną przez Prezydenta Miasta K,. , orzekającą o odmowie zatwierdzenia podziału nieruchomości objętej ksiegą wieczystą nr [...] .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu podkreśliło, że art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami dopuszcza możliwość podziału nieruchomości niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w danych przypadkach, stanowiących podstawę przeprowadzenia postępowania podziałowego. Organ podkreślił, iż w trybie art.95 pkt 7 wyżej wymienionej ustawy, podział nieruchomości nie może nastąpić, jeżeli wydzielana działka budowlana uniemożliwiłaby zgodne z celem i przeznaczeniem korzystanie z budynków i urządzeń położonych na działce. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie podział działki nr [...] miałby polegać na wydzieleniu niezależnie od ustaleń planu miejsowego, 3 działek o numerach [...] ,[...] ,[...] oraz, że projektowana granica pomiędzy działkami [...] ,[...] przebiega po ścianie budynku nr [...] . Organ powołał się na wizję terenową przeprowadzoną przez organ I instancji, która wykazała, że budynek od strony linii podziału posiada ścianę bez otworów okiennych i drzwiowych, dach wystaje poza ścianę budynku na około 40 cm, a rynny znajdują się po obu stronach tej ściany. Organ stwierdził, że taka sytuacja faktyczna daje podstawy do stwierdzenia, że wydzielone działki gruntu nie spełniają wymmogów działki budowlanej w rozumieniu przepisów art. 4 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Według organu trudno uznać, że projektowany podział umożliwi właścicielom prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynku mieszkalnego i urządzeń położonych na działce, skoro z zamontowanych rynien oraz dachu woda musiałaby spływać na działkę sąsiada. Organ nadmienił, że nie przekonuje go zawarte w odwołaniu twierdzenie skarżącego jakoby stan faktyczny uległ zmianie.

Na decyzję SKO w K. z dnia 24 kwietnia 2013r., nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył J.S. . Skarga wpłynęła do Sądy w dniu 6 czerwca 2013r.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w K. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że organy odmówiły podziału działki numer [...] z powodu wystających rynien oraz dachu budynku. J.S. nadmienił, iż tuż po oględzinach, które odbyły się w toku postępowania przed organem I instancji zdemontował rynny oraz dokonał przebudowy dachu, tak aby elementy te nie przechodziły już na działkę przewidzianą w projekcie. Skarżący twierdzi iż poinformował organy administracyjne I i II instancji o zmianie stanu faktycznego, jednakże nie zostały przeprowadzone żadne czynności mające na celu weryfikację tego stanu. Według skarżącego zakaz podziału, o którym mowa w art. 95 ust.7 ustawy o gospodarce nieuruchomościami nie ma zastosowania w tej sprawie, a przedmiotowa działka może zostać podzielona. Podnosi, że organy administracyjne nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny, a tym samym naruszyły art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi SKO w K. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie natomiast do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej.

Wynikający z przywołanych regulacji zakres kognicji sądów administracyjnych ograniczony został do kontroli sfery prawnej zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 p.p.s.a.).

Sąd administracyjny kontrolując działalność administracji publicznej pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Nie będąc związany granicami skargi, sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa oraz wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 5 marca 2013r., znak [...] odmawiającej zatwierdzenia podziału nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] . Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu II instancji podstawą motywów zaskarżonego orzeczenia były ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji, które zostały przyjęte w całości przez SKO. Jak napisało Kolegium "taka sytuacja faktyczna daje podstawy do stwierdzenia, że wydzielone działki gruntu nie spełniają wymogów działki budowlanej w rozumieniu przepisów art.4 ust.3a o gospodarce nieruchomościami albowiem trudno uznać, że projektowany podział umożliwi właścicielom prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynku mieszkalnego i urządzeń położonych na tej działce, skoro z zamontowanych rynien oraz dachu woda musiałaby spływać na działkę sąsiada." Sygnalizowana w odwołaniu zmiana stanu faktycznego (wystający element dachu został usunięty, a rynny zdemontowane) w opisie sprawy nie została uwzględniona. Okoliczność zmiany stanu faktycznego została jedynie spuentowana stwierdzeniem, że "nie przekonuje (...) zawarte w odwołaniu stwierdzenie (...), że ustalony w toku oględzin stan faktyczny uległ zmianie." Organ w żaden sposób nie wyjaśnił dlaczego jego zdaniem zmieniony względem wcześniej ustalonego stan faktyczny "nie przekonuje". Brak w tym względzie jakichkolwiek ustaleń i rozważań. Zwłaszcza, ze podstawą odmowy zatwierdzenia podziału działki nr [...] przez organ I instancji, a zwłaszcza II instancji był właśnie ustalony w trakcie oględzin (tj.14.02.2013r.) ów stan faktyczny. Kolegium w swoim uzasadnieniu nie podniosło żadnych innych okoliczności, które wspólnie z ustalonym wcześniej stanem faktycznym, albo niezależnie od niego dodatkowo uzasadniałyby odmowę zatwierdzenia podziału nieruchomości. Kolegium również samo (ani też przy pomocy organu I instancji – art.136 k.p.a.) w żaden sposób nie zweryfikowało twierdzeń odwołującego się co do zmiany stanu faktycznego.

W konsekwencji stwierdzić należy naruszenie przez Kolegium art.7, 77 i 107 § 3 k.p.a. w związku z art.11 k.p.a. – w zakresie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, zgromadzenia materiału dowodowego, oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji i realizacji zasady przekonywania.

Podsumowując Kolegium powinno zbadać czy zmiana stanu faktycznego miała miejsce, a jeżeli tak, to jaki ma wpływ na wydanie dezycji w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu organ odwoławczy otrzymując, w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, informację o zmianie stanu faktycznego, powienien uwzględnić tę okoliczność i przeprowadzić czynności mające na celu weryfikację stanu faktycznego oraz wpływu jego ewentualnej jego zmiany na decyzję w przedmiotowej sprawie. Zgodnie bowiem z podstawową zasadą postępowania administracyjnego organy administracyjne zawsze orzekają w oparciu o stan faktyczny i stan prawny sprawy istniejący w dacie wydania rozstrzygnięcia.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.