Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 212/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K. W. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę K. W. /-/ M. Dybowski


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...], po rozpatrzeniu wniosku P. D. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) i garażu na działce nr geod. [...] położonej w B., ul. S. Od owej decyzji odwołanie wnieśli K. i W. małżonkowie W. Napisali, że z w/w decyzji dowiedzieli się, że Wnioskodawca zamierza wybudować budynek o zupełnie innej, większej bryle. Większa bryła budynku w zabudowie bliźniaczej będzie wyglądała na dziwactwo i będzie rzucała cień na budynek Odwołujących się. Planowana jest również piwnica, przy czym Odwołujący się piwnicy nie mają. Wykopy pod piwnicę zagrażają konstrukcji domu Odwołujących się i Ich bezpieczeństwu. Na tak wąskiej działce zabudowa winna być identyczna.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej Kolegium) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu napisano, że z dodatkowych dokumentów przedłożonych przez inwestora wynika, że nie jest on zainteresowany zabudową stricte bliźniaczą.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. i W. małżonkowie W. napisali w szczególności, że w sprawie "potrzebne jest spojrzenie ludzkie i z wyobraźnią". Inwestor nie kupował "kota w worku", widział zabudowę Skarżących i możliwości zabudowy na działce bliźniaczej. Inwestor zamierza budować dom wyższy, szerszy, dłuższy i podpiwniczony. Skarżący mają obawy o bezpieczeństwo własne, rodziny i swego domu.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga K. W. podlega odrzuceniu.

Zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania wniesionego przez K. i W. małżonków W. od decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) i garażu. Tymczasem, zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 198/00/1071 ze zm.- dalej kpa) legitymację (uprawnienie) do wniesienia odwołania ma strona, a więc podmiot który twierdzi, że decyzja organu pierwszej instancji dotyczy jego interesu prawnego. Zatem powinnością organu odwoławczego, po wypłynięciu odwołania jest wyjaśnienie, czy osoby wnoszące odwołanie posiadają przymiot strony w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Jeśli w wyniku rozpoznania odwołania organ stwierdzi, że osoba ta nie ma w danej sprawie indywidualnego interesu prawnego, to wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" wyd. 9, CH Beck 2008 s. 629 nb 10). Jak wynika z akt sprawy tego obowiązku Kolegium zaniechało, ograniczając się do doręczenia swej decyzji W. W. mimo, że odwołanie wnieśli oboje małżonkowie.

O tym, czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego – w tym przypadku postępowania odwoławczego od decyzji ustalającej warunki zabudowy – nie decyduje sama wola czy subiektywne przekonanie danej osoby, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby jako "interes prawny". Szczególnymi cechami interesu prawnego w postępowaniu administracyjnymi i w prawie administracyjnym jest po pierwsze bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu a normą prawa materialnego, na której budowany jest interes prawny. Drugą szczególną cechą interesu prawnego jest jej realność; interes ten musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawa administracyjnego.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się informacja z rejestru gruntów, nr jednostki rejestrowej: [...], pozycja kartoteki budynków: [...] dotycząca działki nr [...], arkusz mapy [...], bliższe określenie położenia: [...], nr Księgi Wieczystej [...] (k. 15 akt administracyjnych). Z informacji tej wynika, że właścicielem działki jest wyłącznie W. W. Tym samym K. W. – w przeciwieństwie do W. W., który jest właścicielem działki - nie może być stroną w postępowaniu odwoławczym. W konsekwencji K. W., nie może domagać się od sądu administracyjnego kontroli legalności decyzji administracyjnej wydanej w tym postępowaniu. Takie uprawnienie natomiast posiada W. W. i jego skarga będzie podlegać- po uiszczeniu wpisu- rozpoznaniu.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Skarżąca jako małżonka właściciela działki, nie posiada interesu prawnego w postępowaniu odwoławczym od decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a tym samym nie posiada przymiotu Strony w tym postępowaniu. Zatem w sprawie zachodzi konieczność odrzucenia skargi K. W. z uwagi na brak interesu prawnego Skarżącej. Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie wskazano m. in., że odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego może nastąpić wówczas, gdy skarżący w toku postępowania administracyjnego nie występował jako strona (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2008 r.- II OSK 728/08). Dodatkowo w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r.- OPS 1/2004 (ONSA i WSA 4/05/62) stwierdzono, że skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Ponieważ W. W. w ocenie Sądu posiada legitymację skargową, odrzuceniu z powodu braku interesu prawnego podlega wyłącznie skarga K. W.

/-/ M. Dybowski