Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 73/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c i lit. f, art. 17 ust. 1, art. 1 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 1, art. 8 ust. 1, art. 4, art. 32 ust. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 127 poz 1066
law: Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2014 r. sprawy ze skarg T. Ł. na bezczynność Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargi


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 9 czerwca 2014 r. (data wpływu pisma do adresata: 17 czerwca 2014 r.) T. Ł. zwrócił się do Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. o udzielenie informacji co do tego, cyt. "jakie działania związane z realizacją postanowień Statutu PZŁ podjął Zarząd Koła w okresie od stycznia do czerwca 2014 roku". Formułując takie żądanie, wnioskodawca stwierdził, że w tym zakresie korzysta z przysługujących mu uprawnień wynikających z postanowień Statutu PZŁ, w tym § 60 ust. 3. stanowiącego, że członkowie koła mogą przeglądać protokoły oraz § 67 zgodnie, z którym zarząd koła jest obowiązany zapoznać wszystkich członków z obowiązującymi uchwałami organów Zrzeszenia i koła, a na żądanie członka okazać je do wglądu." oraz z art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198, z późn. zm. - dalej: u.d.i.p.).

Ponadto na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p. zainteresowany wniósł o przesłanie na podany adres kopii następujących dokumentów za okres od 1 stycznia do 1 czerwca 2014 r.: "protokołów z posiedzeń ZK", "podjętych w w/w okresie uchwał", "protokołów z posiedzeń Komisji Rewizyjnej" i "podjętych uchwał".

W następnym analogicznie skonstruowanym wniosku z dnia 20 czerwca 2014 r. (data wpływu pisma do adresata: 26 czerwca 2014 r.) zainteresowany zwrócił się do Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. o udzielenie informacji co do tego, cyt. "jakie działania związane z realizacją postanowień Statutu PZŁ podjął Zarząd Koła w okresie od stycznia do grudnia 2013 roku".

Ponadto wniósł o przesłanie na podany adres kopii następujących dokumentów za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r.: "protokołów z posiedzeń ZK" i "podjętych w w/w okresie uchwał", "protokołów z posiedzeń Komisji Rewizyjnej" i "podjętych uchwał".

W kolejnym analogicznym wniosku z dnia 30 czerwca 2014 r. (data wpływu pisma do adresata pisma: 3 lipca 2014 r.) zaineresowany zwrócił się do Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. o udzielenie informacji co do tego, cyt. "jakie działania i z jakim efektem zostały podjęte w ramach działalności Zarządu Koła »[...]« w T. w roku gospodarczym 2013 – 2014 r.".

Ponadto wniósł o przesłanie na podany adres kopii następujących dokumentów: "sprawozdania ZK z działalności w roku gospodarczym 2013 – 2014", "uchwały wieloletniej obowiązującej w roku [...] [gospodarczym] 2013 – 2014" i "uchwały wieloletniej obowiązującej na dzień 30.06.2014r.".

W dniu 14 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęły przekazane przez Prezesa Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. trzy skargi T. Ł. na bezczynność "Zarządu Koła Łowieckiego »[...]« nr. [...] w T." w zakresie udostępnienie informacji publicznej - datowane odpowiednio na: 15 lipca 2014 r., 23 lipca 2014 r. i 5 sierpnia 2014 r. Do skarg zostały dołączone kopie pism z dnia 9, 20 i 30 czerwca oraz 8 i 22 lipca 2014 r., jakie do Zarządu Koła Łowieckiego kierował T. Ł. oraz odpowiedz na skargi.

Skarga z dnia 15 lipca 2014 r. dotyczyła bezczynności Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. w odniesieniu do żądania sformułowanego we wniosku z dnia 17 czerwca 2014 r. (data wpływu wniosku do organu) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Po 73/14.

Skarga z dnia 23 lipca 2014 r. dotyczyła bezczynności Zarządu Koła Łowieckiego w odniesieniu do żądania sformułowanego we wniosku z dnia 26 czerwca 2014 r. (data wpływu wniosku do organu) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Po 74/14.

Skarga z dnia 5 sierpnia 2014 r. dotyczyła bezczynności Zarządu Koła Łowieckiego w odniesieniu do żądania sformułowanego we wniosku z dnia 3 lipca 2014 r. (data wpływu wniosku do organu) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Po 75/14.

Powyższe trzy sprawy o sygn. akt II SA/Po 73/14, II SA/Po 74/14 i II SA/Po 75/14 zostały w dniu 11 września 2014 r. połączone przez Sąd do łącznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i dalszego prowadzenia pod sygn. akt II SA/Po 73/14.

We wszystkich łącznie rozpoznawanych skargach podniesiony został zarzut naruszenia przez skarżony organ art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. i sformułowany wniosek o zobowiązanie Zarządu Koła Łowieckiego do:

- udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,

- ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.

Ponadto skarżący domagał się zasądzenia kosztów postępowania i wymierzenia organowi grzywny.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w wyżej podanych datach złożył przedmiotowe wnioski, jednak do dnia wniesienia skarg organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji ani też – w odniesieniu do wniosków z dnia 17 czerwca i 26 czerwca 2014 r – nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast w odniesieniu do wniosku datowanego na 30 czerwca 2014 r. skarżący stwierdził, że Zarząd Koła Łowieckiego przesłał mu lakoniczne pismo opatrzone datą 15 lipca 2014 r. (nadane 21 lipca 2014 r.), w którym wyraził pogląd, że przekazuje informacje ustnie na zebraniach i nie ma obowiązku udostępniania kopii wymienionych dokumentów.

Ponadto skarżący podniósł, że w Prezes Zarządu Koła Łowieckiego, wbrew rozstrzygnięciu NSA z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13, wyraził pogląd, że Zarząd Koła nie podlega ustawie o dostępie do informacje publicznej.

Powyższe w ocenie skarżącego oznacza, iż Prezes Zarządu nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odwołując się do stanowiska orzecznictwa, strona stwierdziła, że złożenie skargi w przedmiocie bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie wymaga wyczerpania środków zaskarżenia, jak również, że koła łowieckie są innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne i co do zasady mogą one być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publiczne". W związku z tym skarżący za uzasadnione uznał zobowiązanie Zarządu Koła Łowieckiego do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 38 k.p.a.

W odpowiedzi na skargi Prezes Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w T. przedstawił informację dotyczącą skarżącego, w której wskazał, iż T. Ł. jest członkiem [...] Koła od [...] 2010 r. Problemy we współpracy rozpoczęły się od chwili, gdy w miesiącu lipcu ubiegłego roku Koło odmówiło wydania upoważnienia do odstrzału zwierzyny i ptactwa dla jego zięcia, nie będącego członkiem tutejszego Koła, uzasadniając to obowiązującą Uchwałą Walnego Zgromadzenia. Gdy Zarząd Koła negatywnie rozpatrzył wniosek K. B. – [powinowatego] T. Ł., o przyjęcie do tutejszego Koła, a Walne Zgromadzenie w maju br. odrzuciło odwołanie od uchwały Zarządu, T. Ł. przystąpił do działania. Już w trakcie Walnego Zgromadzenia, jak i podczas rozmów z Zarządem Koła zmierzał do wprowadzenia zmian w Uchwale Walnego Zgromadzenia w taki sposób, aby umożliwić m.in. jego zięciowi polowanie w tutejszym Kole. Zarzucał Zarządowi nierówne traktowanie członków, brak współpracy ze środowiskiem, a szczególnie ze szkołami, niewydawanie odstrzałów myśliwym spoza Koła, brak działań statutowych i gospodarczych, namawianie członków do działań przeciwko niemu. Wypowiedzi T. Ł. spotkały się z powszechną krytyką podczas Walnego Zgromadzenia. Zarówno członkowie Koła jak i biorący udział w obradach sekretarz Okręgowej Rady Łowieckiej pozytywnie oceniali pracę Zarządu i współpracę z członkami Koła. Efektem tego było udzielenie absolutorium wszystkim członkom Zarządu. Postępowanie T. Ł. spotkało się z krytyką uczestników Walnego Zgromadzenia. Gdy w miesiącu czerwcu br. łowczy Koła odmówił wydania zezwolenia na odstrzał dla [powinowatego] T. Ł., ten stwierdził, iż dalej będzie wojna. Kierowane do Zarządu pisma, w których T. Ł. wnosi, powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, o przesłanie kopii dokumentów, są wyrazem tej wojny. T. Ł. uczestniczył w Walnych Zgromadzeniach Koła, w czasie których Zarząd składał sprawozdania, prowadzona była dyskusja i omawiane były sprawy, których kolega T. Ł. domaga się na piśmie. Zgodnie ze Statutem Polskiego Związku Łowieckiego członkowie koła mogą czytać protokóły i otrzymywać do wglądu obowiązujące uchwały Zrzeszenia i Koła. Tego jednak T. Ł. nie uczynił.

Na rozprawie dniu 14 listopada 2014 r. skarżący podtrzymał wnioski i argumentację przedstawioną w skargach, natomiast reprezentujący Koło Łowieckie Nr [...] "[...]" w T. K. B. (Prezes Koła) oraz Z. S. (Sekretarz Koła) wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargi okazały się bezzasadne i jako takie podlegały oddaleniu.

Wskazać należy, że przedmiotem wszystkich rozpoznawanych skarg T. Ł. uczynił bezczynność Zarządu Koła Łowieckiego "[...]" w T. polegającą na niezałatwieniu jego wniosków z dnia 9 , 20 i 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W pierwszym rzędzie wskazać należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 119, z późn. zm. - dalej: u.d.i.p.) przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem K.p.a. nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.). Wprawdzie art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 - dostępny pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wbrew twierdzeniom Kolegium także w powyższym zakresie brak jest zatem przesłanki do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).

W dalszej kolejności wyjaśnić należy, iż uprawnienie dostępu do informacji publicznej opiera się przede wszystkim na normie wyrażonej w art. 61 Konstytucji RP. W przepisie tym ustrojodawca zagwarantował każdemu obywatelowi prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, precyzując jednocześnie, że prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.

Przewidując konieczność zapewnienia należytej realizacji prawa dostępu do informacji publicznych nadanego powyższą normą konstytucyjną, ustrojodawca w art. 61 ust. 4 Konstytucji wskazał, że tryb udzielania tych informacji określają ustawy.

Niewątpliwie podstawowe znaczenie wśród aktów prawnych rangi ustawowej dotyczących realizacji prawa dostępu do informacji publicznych ma ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta w art. 1 ust. 2 zawiera jednak normę kolizyjną, według której jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

Z powołanego unormowania wynika, iż stosowanie przepisów u.d.i.p. jest niedopuszczalne wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznej, są dla wnioskodawcy osiągalne w innym trybie. Nie tylko bowiem sama ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera ograniczenia w jej stosowaniu, ale również nie uchybia w tym względzie przepisom innych ustaw odmiennie regulującym te kwestie.

W konsekwencji samo zakwalifikowanie określonej informacji do zbioru informacji publicznych nie skutkuje automatycznie koniecznością zastosowania przepisów u.d.i.p. Jeżeli bowiem osoba zainteresowana ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie, wyłączone jest stosowanie tej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2784/12, Lex nr 1354080).

Na gruncie niniejszej sprawy pozostaje poza sporem, że wszystkie trzy wnioski T. Ł. czerwca 2014 r.. o udzielenie informacji publicznej zostały skierowane do podmiotu, na którym ciąży ustawowy obowiązek udostępniania tego rodzaju informacji. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności podmioty wskazane w punktach 1-5 tego przepisu.

Kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych tą regulacją była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. akt I OZ 1155/13 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) jednoznacznie stwierdził, że koła łowieckie są właśnie "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Należy bowiem zauważyć, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie – jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Nie budzi również jakichkolwiek wątpliwości sądu, informacje objęte wnioskami T. Ł. 9, 20 i 30 czerwca 2014 r. stanowiły informacje publiczne. Skarżący domagał się bowiem od Zarządu Koła Łowieckiego "[...]" szeregu informacji dotyczących elementu publicznoprawnej działalności tego podmiotu, jakim jest prowadzenie gospodarki łowieckiej w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226), w tym informacji dotyczących dysponowania jego majątkiem. Informacją publiczną jest zaś każdorazowo w szczególności informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o ich przedmiocie działalności i kompetencjach oraz o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "c" i "f" u.d.i.p.).

Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż wszystkie wnioski skarżącego sformułowane były w sposób pozwalający na wyodrębnienie dwóch rodzajów informacji udostępnienia, których skarżący żądał. W pierwszym rzędzie domagał się on bowiem udostępnienia mu ogólnie określonych informacji na temat działalności Zarządu Koła "[...]", a nadto żądał udostępnienia mu kopii określonych dokumentów związanych z działalnością tego koła łowieckiego.

Wnioski skarżącego dotyczące udostępnienia mu kopii dokumentów sformułowane były precyzyjnie i co za tym idzie nie mogły budzić jakichkolwiek wątpliwości. Skarżący wyraźnie wskazał w nich bowiem, iż domaga się przesłania mu kopii:

- protokołów z posiedzeń Zarządu Koła odbytych w okresie od 1 stycznia do 1 czerwca 2014 r. i podjętych w w/w okresie uchwał;

- protokołów z posiedzeń Komisji Rewizyjnej Koła odbytych w okresie od 1 stycznia do 1 czerwca 2014 r. i podjętych w tym okresie uchwał;

- protokołów z posiedzeń Zarządu Koła odbytych w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. i podjętych w w/w okresie uchwał;

- protokołów z posiedzeń Komisji Rewizyjnej Koła odbytych w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. i podjętych w tym okresie uchwał;

- sprawozdania Zarządu Koła z działalności w roku gospodarczym 2013 – 2014,

- uchwały wieloletniej obowiązującej w roku gospodarczym 2013 – 2014;

- uchwały wieloletniej obowiązującej na dzień 30 czerwca 2014 r.

Odnośnie udostępnienia mu pozostałych wnioskowanych informacji skarżący wnioski swoje sformułował w sposób bardziej ogólny, wskazując jedynie, iż domaga się poinformowania go:

- jakie działania związane z realizacją postanowień Statutu PZŁ podjął Zarząd Koła w okresie od stycznia do czerwca 2014 r.;

- jakie działania związane z realizacją postanowień Statutu PZŁ podjął Zarząd Koła w okresie od stycznia do grudnia 2013 r.;

- jakie działania i z jakim efektem zostały podjęte w ramach działalności Zarządu Koła "[...]" w T. w roku gospodarczym 2013 – 2014 r.

Powyższe pozwala na stwierdzenie, iż o ile nie budzi wątpliwości, że załatwienie przez Koło Łowieckie "[...]" przedmiotowych wniosków w sposób satysfakcjonujący dla skarżącego miało w istocie polegać na udostępnieniu mu żądanej, określonej dokumentacji tego Koła, o tyle wątpliwym jest udostępnienia jakich konkretnie informacji skarżący oczekiwał zadając pytania ogólne dotyczące działalności Zarządu Koła.

Okoliczność powyższa ma istotne znaczenie prawne, albowiem przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną, wobec tego bezczynność organu na gruncie wspomnianej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje bądź też, jeśli istnieją ku temu przesłanki, nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Dla uznania bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej konieczne jest zatem ustalenie, że termin do udzielenia informacji publicznej w ogóle rozpoczął swój bieg, a następnie upłynął bezskutecznie.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż jak wskazano już powyżej zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem K.p.a. nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej i są regulowane wyłącznie przepisami u.d.i.p., które nie przewidują instytucji wezwania strony do doprecyzowania podania, względnie jego uzupełnienia.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna zatem postępowanie w sprawie, jednakże na tym etapie w postępowaniu tym nie znajdują jeszcze zastosowania przepisy k.p.a. Dalej stwierdzić należy, iż zarząd koła łowieckiego, względnie samo koło łowieckie nie jest organem administracji publicznej, a jedynie podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Wobec tego nie jest co do zasady obowiązany do stosowania przepisów k.p.a. Stąd też nie można skarżonemu podmiotowi zarzucić, że nie zastosował art. 7, art. 8 i art. 9 oraz art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 2 k.p.a. Zarząd Koła Łowieckiego "[...]" w T. nie miał bowiem obowiązku dopytywania się wnoszącego podania o sprecyzowanie lub uzupełnienie treści pisma (podania).

Stąd też wobec sformułowania podań z dnia 9, 20 i 30 czerwca 2014 r. w zakresie dotyczącym ogólnej działalności Zarządu Koła i realizacji przez Zarząd bliżej nieokreślonych postanowień Statutu PZŁ w sposób nieprecyzyjny i uniemożliwiający pozytywne bądź negatywne rozpatrzenie wniosków w tym zakresie przez podmiot zobowiązany uznać należało, iż w tym zakresie Zarządu Koła "[...]" nie pozostawał w bezczynności, co do załatwienia wniosków skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, albowiem brak było skutecznego prawnie wniosku.

Okoliczność ta nie ma przy tym zasadniczego znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, albowiem nawet w przypadku uznania, iż wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w całości sformułowane były w sposób wystarczająco precyzyjny, by umożliwić udzielenie żądanych informacji, zaktualizuje się odnośnie tychże wniosków, analogicznie jak odnośnie wniosków dotyczących udostępnienia informacji w postaci konkretnie określonych dokumentów, potrzeba dokonania oceny skutków obowiązywania normy kolizyjnej zawartej w art. 1 ust. 2 u.d.i.p.

Istotne znaczenie ma ustalenie, iż T. Ł. jest pełnoprawnym członkiem Koła Łowieckiego "[...]". Okoliczność ta, niezależnie od powołania jej w odpowiedzi na skargę, wynika także z treści samych wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w których wnioskujący powoływał się na ten fakt oraz na odpowiednie regulacje zawarte w Statucie Polskiego Związku Łowieckiego.

Powyższa okoliczność oznacza, że dostęp do dokumentów i innych informacji, będących przedmiotem zainteresowania skarżącego, przysługuje mu w ramach uprawnień członka Koła. W myśl bowiem art. 32 ust. 3 Prawa łowieckiego, koła łowieckie działają na podstawie ustawy oraz statutu uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego. Statut Polskiego Związku Łowieckiego, przyjęty uchwałą XXI Krajowego Zjazdu Delegatów PZŁ z dnia 2 lipca 2005 r., w § 52 stanowi natomiast, że członkowie koła tworzą walne zgromadzenie (ust. 1) i mogą w nim brać udział osobiście (ust. 2). W myśl zaś § 60 ust. 1 i 2 Statutu członkowie koła mogą przeglądać protokoły z przebiegu walnego zgromadzenia, a dodatkowo, stosownie do § 67, zarząd koła jest obowiązany zapoznać wszystkich członków z obowiązującymi uchwałami organów Zrzeszenia i koła, a na żądanie członka okazać je do wglądu.

Skoro zatem wszystkie informacje objęte wnioskami skarżącego, w formie odpowiadającej jego żądaniu, są zawarte w poszczególnych uchwałach walnego zgromadzenia Koła Łowieckiego "[...]", w tym przede wszystkim w uchwalonym przez ten organ na mocy § 53 pkt 6 Statutu PZŁ planie budżetu i działalności Koła, skarżący, jako członek tego Koła, ma zapewniony do nich dostęp na podstawie art. 32 ust. 3 Prawa łowieckiego w związku z powołanymi przepisami Statutu PZŁ, co w świetle normy kolizyjnej art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyłącza możliwość udostępnienia mu tych informacji w żądanej formie w trybie przepisów u.d.i.p.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że Kołu Łowieckiemu "[...]" nie można zarzucić bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej w pismach T. Ł. z dnia 9, 20 i 30 czerwca 2014 r.

Podmiot ten, wobec wypełnienia hipotezy normy prawnej zawartej w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., nie był bowiem zobowiązany do udostępnienia skarżącemu żądanych informacji w trybie tej ustawy. Koło Łowieckie nie było również zobowiązane do wydania w takiej sytuacji na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 rozstrzygnięcia o odmowie udostępniania informacji publicznej. Zgodnie bowiem z przyjętym w doktrynie poglądem, jeżeli wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznej, do której tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ ma obowiązek jedynie zawiadomić wnoszącego, że ze względu na odmienne tryby dostępu przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania co do jego wniosku (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2012, str. 206 oraz powołane tam orzecznictwo). Wprawdzie w niniejszej sprawie takiego formalnego powiadomienia ze strony Koła Łowieckiego "[...]" zabrakło, jednak uwzględnienie skargi z powodu niepodjęcia tej czynności byłoby całkowicie bezcelowe, skoro żądane informacje i tak nie mogą zostać udostępnione w trybie przepisów u.d.i.p., a konieczność poinformowania skarżącego o przysługującym mu innym trybie dostępu do żądanych informacji, wobec treści uzasadnienia niniejszego wyroku, wydaje się już nieaktualna.

Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały argumenty podnoszone przez podmiot zobowiązany w odpowiedzi na skargę, albowiem okoliczności związane z motywacją osoby ubiegającej się o udostępnienie informacji publicznej pozostają w świetle u.d.i.p. irrelewantne prawnie.