Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 14/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi J. A. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 7 grudnia 2018 r. nr P-1.4131.390.2018.AS w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie powołania zastępcy Burmistrza Golczewa odrzuca skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2018 r. J. A. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego, skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze tego organu z dnia

7 grudnia 2018 r. P-1.4131.390.2018.AS stwierdzające nieważność zarządzenia

nr [...] Burmistrza G. z dnia [...] r. w sprawie powołania Zastępcy Burmistrza.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak uprawnienia po stronie skarżącej do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje :

Podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia na wstępie była ocena dopuszczalności wniesienia skargi przez skarżącą na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego stwierdzające nieważność zarządzenia nr [...] Burmistrza G. z dnia [...] r. w sprawie powołania Zastępcy Burmistrza.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i przyczyn podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, oczywisty brak legitymacji jest podstawą

do odrzucenia skargi (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04 LEX

nr 175364).

Podlegająca odrzuceniu skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego została wniesiona przez J. A., którą

w zarządzeniem z dnia [...] r. Burmistrz G. powołał

na stanowisko Zastępcy Burmistrza.

Z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) – zwanej dalej "u.s.g.", wynika wprost i nie budzi wątpliwości na gruncie orzecznictwa, że do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uchwała lub zarządzenie organu gminy, który podjął uchwałę lub zarządzenie, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, które Sąd podziela, że artykuł 98 ust. 1 u.s.g. wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody przez jakikolwiek podmiot inny niż gmina lub związek komunalny, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie to narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04, LEX nr 175364, wskazał, że art. 98 ust. u.s.g. legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego przyznaje wyłącznie gminie lub związkowi międzygminnemu, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Ponadto ograniczenie legitymacji do zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru wynika też expressis verbis z art. 148 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi "Sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego uchyla ten akt". W świetle dyspozycji ww. przepisów nie jest zatem dopuszczalne, aby skargę na podstawie art. 98 ust. 1 u.s.g. mógł wnieść inny podmiot niż gmina lub związek międzygminny (por. postanowienie NSA z dnia

23 kwietnia 2014 r., II OSK 915/14, NZS 2014/3/3; postanowienie NSA z dnia

29 października 2013 r., II OSK 2691/13, LEX nr 1435119, a także w postanowieniu

z dnia 26 czerwca 2007 r. II OSK 823/07 ).

Podkreślić należy, że art. 50 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny [...] - nie ma zastosowania

w tej sprawie. Legitymacji do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze nie można wyprowadzić także z przepisu art. 28 k.p.a.

Przedmiotowa skarga została wniesiona przez inny podmiot niż podmiot wymieniony w art. 98 ust. 3 u.s.g. i jako taka jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.